Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΠΕΚΕΠΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΠΕΚΕΠΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, Αυγούστου 07, 2026

Η χώρα δεν μπορεί να είναι αιχμάλωτη του δικού σας βαθέος κράτους, των δικών σας ρουσφετιών και του δικού σας παλαιοκομματισμού, κ. Μητσοτάκη

Ο Πρωθυπουργός επιμένει να μιλά χωρίς να αναγνωρίζει τις ευθύνες που έχουν αυτός και η κυβέρνησή του για τα προβλήματα διαφθοράς στη χώρα 


«Η χώρα δεν μπορεί να είναι άλλο αιχμάλωτη των κυκλωμάτων του βαθέος κράτους, του ρουσφετιού, του παλαιοκομματισμού». Αυτό αποφάνθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την παρουσίαση της νέας πλατφόρμας myAGRO της ΑΑΔΕ για τις αγροτικές επιδοτήσεις. 

Αναρωτιέται κανείς εύλογα εάν ο πρωθυπουργός έχει όντως επίγνωση ποιας χώρας ηγείται και ποιας κυβέρνησης προΐσταται. Ή εάν απλώς μας δουλεύει…

Γιατί εάν υπήρξε ένας λόγος που από τον ΟΠΕΚΕΠΕ περάσαμε στη διαχείριση των αγροτικών επιδοτήσεων και αποζημιώσεων μέσω της ΑΑΔΕ και της νέας πλατφόρμας είναι επειδή είχαμε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ένα σκάνδαλο που δεν συνέβη ούτε σε έναν άλλο αιώνα, ούτε σε έναν άλλο πλανήτη, ούτε καν σε μια άλλη διακυβέρνηση. Επί των ημερών της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη έγινε. Κομματικά στελέχη του πρωταγωνίστησαν. Υπουργοί του βρέθηκαν στο στόχαστρο. Βουλευτές του δικού του κόμματος παραπέμπονται ενώπιον της δικαιοσύνης, ακριβώς επειδή ενεπλάκησαν σε ρουσφέτια γύρω από τις επιδοτήσεις. 

Ένα σκάνδαλο που δείχνει ότι ήταν η δική του διακυβέρνηση αυτή που θεώρησε ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό ως εργαλείο διαμόρφωσης εκλογικών συσχετισμών. 

Ένα σκάνδαλο που συνέβαλε αποφασιστικά στο να πιστεύει η ελληνική κοινωνία, όπως τουλάχιστον δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ότι η διαφθορά είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας. 

Ένα σκάνδαλο που έβαλε τη χώρα μας στο στόχαστρο όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αλλά και των ευρωπαϊκών θεσμών γενικότερα, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια την πρόσβαση της χώρας μας σε επιδοτήσεις. 

Για αυτό το σκάνδαλο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να μιλάει σε τρίτο πρόσωπο. Δεν μπορεί να μιλάει χωρίς να αναφέρεται στις ευθύνες της δικής του κυβέρνησης. Δεν μπορεί να μιλάει χωρίς να κάνει αυτοκριτική. 

Γιατί με το να μην αναλαμβάνει καμία ευθύνη για αυτό το σκάνδαλο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και με το να μεταφέρει την ευθύνη σε ένα «παράλληλο σύμπαν» όπου ούτε αυτός κυβερνά, ούτε η Νέα Δημοκρατία, αλλά το «βαθύ κράτος», είναι ως να εμπαίζει την ελληνική κοινωνία. 

Είναι ως να της λέει «ναι, το ξέρουμε ότι έχουμε ευθύνη, αλλά δεν πρόκειται να το παραδεχτούμε ποτέ, γιατί εμείς έχουμε την εξουσία και όσο την έχουμε ό,τι θέλουμε κάνουμε». 

Γιατί είναι προφανές πως όταν μια κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει η ίδια πραγματικά την ευθύνη για τις πράξεις και τις επιλογές, όταν δεν αναγνωρίζει τα δικά της λάθη, τις δικές παραλείψεις και τελικά τη δική της θεσμική παραβατικότητα, τότε πολύ απλά τίποτα δεν διορθώνεται. Γιατί μπορεί να φτιάχνεται ένας νέος μηχανισμός, που υποτίθεται ότι είναι φερέγγυος και αξιόπιστος, με τον ίδιο τρόπο κάποτε και ο ΟΠΕΚΕΠΕ φτιάχτηκε ως ένας φερέγγυος και αξιόπιστος μηχανισμός, αλλά καμιά εγγύηση δεν δίνεται ότι άλλαξε και η κυβερνητική νοοτροπία ως προς την άσκηση της εξουσίας και ως προς τον πραγματικό σεβασμό των θεσμών. 

Αντιθέτως, έχουμε πλέον μια κυβέρνηση που όταν βρέθηκε στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η πρώτη αντίδραση των στελεχών ήταν να αρχίσουν να αμφισβητούν τον ίδιο τον θεσμό και να ζητούν πρακτικά το ξήλωμά της, που όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το να παραπέμψει στη δικαιοσύνη τους υπουργούς που ήταν πολιτικοί προϊστάμενοι την εποχή που από κάτω γινόταν το πάρτι με τις παράτυπες επιδοτήσεις, επέλεξε να τους προσφέρει ασυλία, και που όταν βρέθηκε να έχει υπόδικούς βουλευτές, βγήκε και δήλωσε ότι δεν αλλάζει τίποτα και θα είναι κανονικά υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές γιατί προέχει το «τεκμήριο αθωότητας». 

Όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν απλώς με μια προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης της κυβέρνησης. Σε τελική ανάλυση, υποτίθεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις οι κυβερνήσεις κάνουν damage control επιλέγοντας εξιλαστήρια θύματα. Αντιθέτως, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν επιλέγει πια εξιλαστήρια θύματα, αλλά συμπεριφέρεται ως η πλήρης ατιμωρησία να της αναλογεί δικαιωματικά. 

Αυτό δεν είναι άσχετο από τον βασικό πυρήνα της προεκλογικής τακτικής που έχει υιοθετήσει και ο πρωθυπουργός και το κόμμα του και που στηρίζεται στην αντίληψη ότι η μόνη πραγματική δύναμη διακυβέρνησης είναι η Νέα Δημοκρατία, ότι ακόμη οι άλλες δυνάμεις και πρωτίστως η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα αντιπροσωπεύει την καταστροφή για τη χώρα «γιατί δεν μπορεί να κυβερνήσει» και ότι ακόμη και εάν δεν έχει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία έχουν υποχρέωση οι «συνετές» δυνάμεις να τη στηρίξουν για να διατηρηθεί η «κανονικότητα» και η «ομαλότητα» στη χώρα. 

Ουσιαστικά, η Νέα Δημοκρατία με το να επιμένει ότι δεν έχει καμία ευθύνη και ότι φταίει πάντα κάποιος άλλος, θέλει απλώς με κυνισμό να υπογραμμίσει ότι είναι η μόνη δύναμη διακυβέρνησης. Γιατί εάν αναλάμβανε την ευθύνη, εάν παραδεχόταν την έκταση της διαφθοράς στην οποία είναι μπλεγμένη και εάν «θυσίαζε» στελέχη της, τότε θα ήταν ως να παραδεχόταν η ίδια ότι πρέπει να υπάρξει πολιτική αλλαγή και να έρθει μια άλλη κυβέρνηση που να είναι λιγότερο παραβατική και διεφθαρμένη. 

Και εδώ είναι το λάθος της. Όσο εθισμένη και εάν είναι η κοινωνία στον πολιτικό κυνισμό, όσο και εάν έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στο να υπάρξει μια διακυβέρνηση που να λογοδοτεί πραγματικά στην κοινωνία, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να ανεχτεί να την κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Και όταν έρθει η ώρα θα υπογραμμίσει ηχηρά ότι δεν είναι η Νέα Δημοκρατία η μόνη δύναμη διακυβέρνησης σε αυτό τον τόπο. 


Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Παρασκευή, Ιουλίου 17, 2026

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα… σκάνδαλά της.

Οι 4 «γαλάζιοι» βουλευτές στο εδώλιο, η προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να «γυρίσει ανάποδα» το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης. 


Σε… πανηγυρισμούς για το ότι διώκονται μόλις 4 από τους 13 βουλευτές και υπουργούς της, που οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ενέπλεξαν στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει επιδοθεί από χθες (16/7) η κυβέρνηση. 

Το έναυσμα έδωσε με δήλωσή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αξιώνοντας μάλιστα από την αντιπολίτευση να ζητήσει συγνώμη για την κριτική που έχει ασκήσει, ενώ άφησε εκ νέου αιχμές για την ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή. 

Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας 

Αφορμή για την προσπάθεια της κυβέρνησης να «γυρίσει ανάποδα» την υπόθεση διασπάθισης κονδυλίων στον οργανισμό διαχείρισης των αγροτικών επιδοτήσεων αποτέλεσε η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Σύμφωνα με αυτή οι Κ.Σκρέκας, Χ.Μπουκώρος, Μ.Σενετάκης και Κ.Παπακώστα θα διωχθούν με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας και απιστία, ενώ η τελευταία θα διωχθεί και για «ψευδή βεβαίωση και απόπειρά απάτης με υπολογιστή». 

Στην ίδια ανακοίνωση επισημάνθηκε ότι θα αρχειοθετηθούν οι δικογραφίες για τους Γ.Κεφαλογιάννη, Κ.Τσιάρα, Ν.Μηταράκη, Δ.Βαρτζόπουλο, Θ.Λεονταρίδη, Β.Βασιλειάδη και Κ.Καραμανλή. Αυτό παρά το γεγονός ότι στους 22 διωχθέντες περιλαμβάνονται συνεργάτες βουλευτών και στελέχη του οργανισμού. 

Ζητήστε συγνώμη 

Το «σύνθημα» της επικοινωνιακής αξιοποίησης της ανακοίνωσης έδωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Με δήλωσή του επισήμανε ότι «αναδεικνύεται η πραγματική διάσταση και η πλήρης αλήθεια για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 13 υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ βρέθηκαν στο στόχαστρο, οι 9 αποδεικνύονται απολύτως αθώοι και 4 ακόμη στελέχη μας θα εξεταστούν περαιτέρω για απλά πλημμελήματα». 

Πρόσθεσε μάλιστα ότι τα στελέχη αυτά «επί εβδομάδες διασύρθηκαν, καθώς κάποιοι μας αποκαλούσαν “κυβέρνηση υποδίκων”» αναρωτώμενος «ποιος θα ζητήσει “συγγνώμη” για εκείνες τις αθλιότητες». Παράλληλα, ο πρωθυπουργός διατήρησε το μέτωπο αντιπαράθεσης με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που εδώ και πολύ καιρό έχει ανοίξει η κυβέρνηση. Σχολιάζοντας για την εισαγγελική αρχή πως «φάνηκε να εμπλέκεται στον εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό» 

Τη σκυτάλη πήρε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Επισήμανε ότι «για τους τέσσερις βουλευτές που παραπέμπονται να δικαστούν για αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος ισχύει, αυτονόητα, το τεκμήριο της αθωότητας, όπως ρητά επισημαίνει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ούτως ή άλλως η Δικαιοσύνη και μόνο θα αποφασίσει, αφού αξιολογήσει όλα τα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων και εκθέσεων που προσδιόρισαν εκ νέου τα ποσά ενδεχόμενης ζημίας». 

Στην βάση αυτή κατηγόρησε την αντιπολίτευση με έμφαση στο ΠΑΣΟΚ λέγοντας πως ανέλαβε «τον ρόλο του αυτόκλητου δικαστή και προδικάζοντας την ενοχή βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας». Αξιώνοντας επίσης να υπάρξει συγνώμη. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι οι 4 διωκόμενοι βουλευτές θα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια του κόμματος στις επόμενες εκλογές. 

Όπως ήταν αναμενόμενο στο ίδιο πνεύμα κυμάνθηκαν και οι δηλώσεις των βουλευτών που βρέθηκαν στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Με τους όσους διώκονται να δηλώνουν ότι επιθυμούν γρήγορη εκδίκαση και όσους δεν διώκονται να επιχειρηματολογούν κατά της αντιπολίτευσης. 

Αντιδράσεις 

Όπως ήταν αναμενόμενο, στην κυβερνητική αυτή τακτική ήταν έντονες οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης. 

ΕΛ.Α.Σ.: Πρώτη φορά βλέπουμε οι ληστές να απαιτούν συγγνώμη από τα θύματά τους 


Η ανακοίνωση της ΕΛ.Α.Σ.

“Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Μαρινάκης, ξεπέρασε σήμερα κάθε όριο θράσους και προκλητικότητας, απαιτώντας τη συγγνώμη της αντιπολίτευσης για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ενώ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί ποινική δίωξη με την κατηγορία της απιστίας σε τέσσερις βουλευτές της ΝΔ, μεταξύ των οποίων έναν πρώην υπουργό και γραμματέα του κόμματος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μας ζητάει να του ζητήσουμε συγγνώμη. 

Πρώτη φορά, στα αλήθεια, βλέπουμε οι ληστές να απαιτούν συγγνώμη από τα θύματά τους. 

Αλλά με την κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται ότι θα τα δούμε όλα”. 

Σε ανάλογο πνεύμα ήταν και η δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστα Τσουκαλά. Τόνισε ότι «προσπαθούν να μπερδέψουν τον κόσμο και να παρουσιάσουν ως δικαίωση τη συντριβή του αφηγήματος της κυβέρνησης. Τους παραπέμπει η δικαιοσύνη και αυτοί πανηγυρίζουν ότι δικαιώθηκαν.Μήπως  θέλουν και χειροκρότημα για το σκάνδαλο που έστησαν στον ΟΠΕΚΕΠΕ;». 

Είπε, επίσης, πως «πρώτη φορά βλέπουμε να διώκονται  ποινικά βουλευτές και προσωπικές κομματικές επιλογές  του Πρωθυπουργού σε έναν δημόσιο οργανισμό όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ και να εγκαλούν την αντιπολίτευση γιατί ζήτησε την έρευνα τους». 

Αναφερόμενος στις 4 διώξεις πολιτικών στελεχών της ΝΔ, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος σημείωσε ότι «οι τελευταίες εξελίξεις αποτελούν μια ακόμη επιβεβαίωση ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι σκάνδαλο της ΝΔ, το οποίο αναπτύχθηκε στο βούρκο του αστικού κράτους και με ευθύνη της ΕΕ». 

Τόνισε επίσης ότι «η διερεύνηση πρέπει να συνεχιστεί και να αποδοθούν οι ποινικές ευθύνες σε όλους, όσο ψηλά κι αν ανήκουν. Ταυτόχρονα, άμεσα, πρέπει να επιστραφούν τα κλεμμένα, πάνω από 2 δισ., στους πραγματικούς δικαιούχους, στους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους». 

Αναφερόμενος στις 4 διώξεις πολιτικών στελεχών της ΝΔ, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος σημείωσε ότι «οι τελευταίες εξελίξεις αποτελούν μια ακόμη επιβεβαίωση ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι σκάνδαλο της ΝΔ, το οποίο αναπτύχθηκε στο βούρκο του αστικού κράτους και με ευθύνη της ΕΕ». 

Τόνισε επίσης ότι «η διερεύνηση πρέπει να συνεχιστεί και να αποδοθούν οι ποινικές ευθύνες σε όλους, όσο ψηλά κι αν ανήκουν. Ταυτόχρονα, άμεσα, πρέπει να επιστραφούν τα κλεμμένα, πάνω από 2 δισ., στους πραγματικούς δικαιούχους, στους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους». 


Πηγή: news247.gr

Τετάρτη, Ιουνίου 24, 2026

Κάθε μέρα και ένα σκάνδαλο με εμπλοκή της ΝΔ...

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν σκάνδαλα. Και όμως κάθε μέρα ακούμε και για ένα 


Η είδηση για το ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Δημήτρη Αβραμόπουλου δεν ήρθε ακριβώς στην καλύτερη στιγμή για τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Ο ίδιος βεβαίως επιμένει ότι όλα ήταν νόμιμα και ηθικά, αλλά όπως και να το κάνουμε το να πληρώνεσαι από μια ΜΚΟ, χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα, έστω και με την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όταν αυτή η ΜΚΟ είναι γνωστό ότι ήταν ένας από τους τρόπους που το Κατάρ διοχέτευε πόρους για να εξασφαλίσει θετικές εκτιμήσεις για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη διαδρομή προς το Μουντιάλ του 2022, αν μη τι άλλο γεννά σοβαρά ερωτήματα. 

Κατά κοινή ομολογία η υπόθεση Qatargate απέδειξε, για να παραφράσουμε τον Σαίξπηρ, ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο των Βρυξελλών», καθώς αφορούσε ακριβώς την εκτεταμένη εξαγορά θετικών εισηγήσεων από ένα ξένο κράτος που ήθελε να «κουκουλώσει» το γεγονός ότι παραβίαζε συστηματικά ανθρώπινα δικαιώματα. 

Και εάν μάλιστα επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι η σχετική δικογραφία περιλαμβάνει και άλλον Έλληνα πολιτικό, τότε κορυφαίο στέλεχος της Επιτροπής και σήμερα σε κυβερνητική θέση, οι συνειρμοί θα είναι ακόμη πιο έντονοι. 

Γιατί μπορεί όλα αυτά να αφορούν κυρίως τις Βρυξέλλες, αλλά αφορούν και την πολιτική οικογένεια της ΝΔ, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (όπως και μερίδα των Ευρωσοσιαλιστών), οπότε σε τελική ανάλυση την κυβερνητική παράταξη αφορούν. 

Το γεγονός δε, γιατί οι συμπτώσεις δεν έχουν τελειωμό, ότι όλα αυτά έγιναν την ημέρα που καταδικάστηκε από το Πρωτοδικείο, μια πρώην ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου επιδεινώνει το κλίμα. Και παρεμπιπτόντως δεν καταδικάστηκε για «ένα email», όπως προκλητικά υποστήριξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά για τη διαρροή προσωπικών δεδομένων 25.500 αποδήμων που είχαν εμπιστευτεί τα ευαίσθητα δεδομένα τους στο ελληνικό κράτος προκειμένου να ψηφίσουν επιστολικά. 

Και όλα αυτά λίγες μέρες μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των πολεοδομιών που αποκαλύπτουν ότι άνθρωποι με σχέση με τον κομματικό μηχανισμό της Νέας Δημοκρατίας εμπλέκονται σε συναλλαγές για την «διευκόλυνση» οικοδομικών έργων, ένα σκάνδαλο που έχει ήδη οδηγήσει στην αποπομπή δύο γενικών γραμματέων υπουργείων (που είναι πολιτικές και όχι διοικητικές θέσεις). 

Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε τις άλλες υποθέσεις που είναι ανοιχτές, από τα Τέμπη μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και τις διαρκείς αδιάψευστες αποδείξεις ότι οι υποκλοπές οργανώθηκαν και συντονίστηκαν από το Μέγαρο Μαξίμου, έχουμε την εικόνα μιας από τις πιο θεσμικά παραβατικές κυβερνήσεις που γνώρισε αυτή η χώρα. 

Μια κυβέρνηση για την οποία δεν περνάει μία μέρα που δεν αποκαλύπτεται ένα ακόμη στοιχείο για ένα από τα πολλά σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται στελέχη της. 

Μια κυβέρνηση που επιμένει να χρησιμοποιεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτει, τη χειραγώγηση της δικαιοσύνης και τη χρηματοδότηση με δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους ενός φιλοκυβερνητικού μηντιακού οικοσυστήματος, ως ασυλία για την παραβατικότητά της. 

Μια κυβέρνηση που αρνείται συστηματικά να αναλάβει την ευθύνη για τις επιλογές της και να δώσει εξηγήσεις στην ελληνική κοινωνία για όλα αυτά που της καταλογίζονται, εθίζοντας το εκλογικό σώμα στην αντίληψη ότι η διαφθορά είναι ενδημική και η εξουσία είναι ταυτόχρονα και εξασφάλιση ατιμωρησίας. 

Και εδώ υπάρχει ένα κρίσιμο ερώτημα. Γιατί η κυβέρνηση επιδεικνύει αυτή την τόσο ανοιχτά κυνική προσέγγιση, αυτή την άρνηση ανάληψης ευθύνης, αυτή την απουσία λογοδοσίας; Και το λέω γιατί η πιο φυσιολογική αντίδραση θα ήταν να προσπαθήσει να κάνει damage control, να πει ότι ήταν απλώς κάποια «σάπια μήλα», να προσφέρει κάποια εξιλαστήρια θύματα. Ωστόσο, εδώ έχουμε το ακριβώς αντίθετο: μια κυβέρνηση που ουσιαστικά μας λέει «στα μούτρα» ότι «θα κάνουμε ό,τι θέλουμε και λογαριασμό δεν θα δώσουμε σε κανένα». 

Νομίζω ότι o λόγος είναι ότι θέλει να ταυτίσει την εξουσία με αυτού του είδους τον κυνισμό και εμμέσως να πει ότι όποιος και να ήταν στην εξουσία, τα ίδια θα έκανε. 

Μόνο που αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο λάθος που κάνει αυτή η κυβέρνηση. Γιατί αυτό το «όλοι ίδιοι είναι», δεν είναι το ισχυρό της σημείο, είναι, στην πραγματικότητα, η αχίλλειος πτέρνα της. Για τον πάρα πολύ απλό λόγο ότι δεν είναι όλοι ίδιοι. 

Δεν έρχονται όλοι στην εξουσία με σκοπό «να πιάσουν την καλή». Δεν θεωρούν αυτονόητο συμπλήρωμα της άσκησης πολιτικής την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Δεν αντιμετωπίζουν όλοι τη νομοθέτηση ως συναλλαγή. Δεν συγκροτούν τον κρατικό μηχανισμό με στελέχη που απαιτούν «να μη βγουν χαμένα» από την όλη εμπλοκή τους με την κυβερνητική διαχείριση. Δεν επιδιώκουν να χειραγωγήσουν θεσμούς και να υπονομεύσουν τη δημοκρατική διαδικασία. 

Και αυτό το λάθος έρχεται να συναντήσει ένα άλλο λάθος: την εκτίμηση ότι η κοινωνία δεν νοιάζεται για τα θέματα που αφορούν την ηθική πολιτική. Γιατί είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι πρωτίστως νοιάζονται για το μεροκάματο και για το ενοίκιο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνουν ότι η διαφθορά και η κλεπτοκρατία σε βάρος τους λειτουργεί και στηρίζεται στη διασπάθιση πόρων, που κανονικά θα έπρεπε να πηγαίνουν για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών. 

Και για αυτόν τον λόγο να είναι βέβαιοι στην κυβέρνηση ότι οι πολίτες όταν έρθει η ώρα και τα σκάνδαλα θα θυμηθούν και τη διαφθορά. 

Πάνω από όλα θα ψηφίσουν με βάση την εκτίμηση ότι δεν είναι όλοι ίδιοι… 


Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Πέμπτη, Απριλίου 23, 2026

Λάουρα Κοβέσι / Συνώνυμο της διαφθοράς ο ΟΠΕΚΕΠΕ – Αντιπερισπασμός οι επιθέσεις στην Εισαγγελία...


 

«Αντιπερισπασμό» χαρακτήρισε η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι τις επιθέσεις που δέχεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία από κυβερνητικά στελέχη προκειμένου, όπως είπε, να μετατοπιστεί η συζήτηση από το πραγματικό διακύβευμα. Τόνισε ακόμη πως η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ είναι «έγκλημα» και παράδειγμα «νεποτισμού και πελατειακών σχέσεων». 

«Αν κάποιος διαπράξει απάτη στην Ελλάδα, επιστρέφει τα χρήματα και μένει ελεύθερος. Πώς είναι δυνατόν αυτό;» διερωτήθηκε μιλώντας στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών, όπου –όπως είχε προαναγγείλει– μίλησε και για τις εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Η κα Κοβέσι απάντησε σε ερωτήσεις του δημοσιογράφου Παύλου Τσίμα, στην ενότητα «Οι θεσμοί υπό πίεση». 

«Συνώνυμο της διαφθοράς» 

«Ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει καταστεί συνώνυμο της διαφθοράς», ανέφερε η κα Κοβέσι, υπογραμμίζοντας ότι πράξεις όπως η κατάχρηση εξουσίας και η απάτη αποτελούν σαφώς ποινικά αδικήματα βάσει της ελληνικής νομοθεσίας, απαντώντας σε όσα ειπώθηκαν στην Βουλή κατά τη συζήτηση για την άρση ασυλίας των 13 βουλευτών της ΝΔ. 

«Κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι τέτοιες πράξεις αποτελούν μέρος της δουλειάς ενός πολιτικού», σημείωσε χαρακτηριστικά ενώ σε άλλο σημείο της συζήτησης είπε οτι «πιθανώς θα έρθουν κι άλλες καταγγελίες για πιθανά αδικήματα, αλλά δεν μπορώ να πω αν θα υπάρξουν κι άλλες δικογραφίες αυτή τη στιγμή». 

Έρευνα με περιορισμένους πόρους 

Για την εξέλιξη της έρευνας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ σημείωσε ότι «στόχος είναι να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατό». Ωστόσο, υπογράμμισε τους περιορισμούς: «Είμαστε άνθρωποι, έχουμε μόνο 24 ώρες την ημέρα και τρεις ανθρώπους ως έμψυχο υλικό, που πρέπει να διαβάσουν χιλιάδες έγγραφα». 

Παράλληλα, ανέφερε ότι έχει υπάρξει επικοινωνία με το Υπουργείο Εσωτερικών για την ενίσχυση των πόρων, επισημαίνοντας ότι αναμένεται περαιτέρω υποστήριξη στο έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όσον αφορά στο ανθρώπινο δυναμικό που ασχολείται με την υπόθεση. 

Επιπλέον, άσκησε δριμεία κριτική στη διαχείριση υποθέσεων απάτης στην Ελλάδα και το θεσμικό πλαίσιο καθώς θεωρεί ανήκουστο το ότι κάποιος που διέπραξε απάτη μπορεί να επιστρέψει λεφτά και να αφεθεί ελεύθερος. 

Παράλληλα, ανέφερε ότι μετά από συζητήσεις με τις ελληνικές αρχές υπήρξαν αλλαγές στη νομοθεσία, τονίζοντας ότι αυτός είναι «ο ευρωπαϊκός τρόπος αντιμετώπισης» τέτοιων ζητημάτων. 

Η Λάουρα Κοβέσι, κληθείσα να σχολιάσει ότι το 5% των υποθέσεων που ερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αφορούν στην Ελλάδα, ανέφερε αρχικά πως «έχουμε ετήσια έκθεση, αλλά δεν έχουμε έκθεση και για τα πιο διεφθαρμένα κράτη στην Ευρώπη. Μπορώ να αναφέρω ως παράδειγμα την Ρουμανία, που ήταν ένα διεφθαρμένο κράτος και αυτό άλλαξε – και είμαι ευτυχής γι’ αυτό», σημείωσε για την χώρα καταγωγής της.

«Ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, θα σας πω το εξής: Δεν υπάρχει ‘καθαρή’ χώρα, υπάρχει απάτη και διαφθορά παντού», τόνισε χαρακτηριστικά. 

«Φέτος έχουν διπλασιαστεί οι καταγγελίες από την Ελλάδα» 

Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, είπε επίσης πως φαίνεται η εμπιστοσύνη στον θεσμό από το πως αντιδρούν οι πολίτες και ότι αν η εισαγγελία προσποιούταν και έλεγε πως όλα είναι «τέλεια» δεν θα την πίστευε κανείς.

Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Όταν καθαρίζεις το σπίτι σου και βάζεις τη βρωμιά στο χαλί, αυτό δεν σημαίνει ότι το σπίτι σου είναι καθαρό. Λοιπόν όλοι μπορούν να συγκρίνουν τα στατιστικά μας, είναι δημόσια- δεν μπορώ να πω ότι, “η Ελλάδα είναι πολύ διεφθαρμένη επειδή έχουμε 100 περιπτώσεις ή 50 περιπτώσεις”. Δεν ξέρω. Δεν το μετράω αυτό. Για μένα, είναι σημαντικό απλώς να σας δώσω ένα παράδειγμα. Φέτος έχουμε διπλάσιο αριθμό νέων περιπτώσεων που καταγράφηκαν στην Ελλάδα επειδή πολλοί πολίτες έστειλαν καταγγελίες σε εμάς. Αυτό είναι καλό σημάδι. Εμπιστεύονται αυτό που κάνουμε. Αλλά αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι οι συνάδελφοί μας εδώ στο γραφείο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Αθήνα είναι πολύ καλοί».

«Βαρέθηκα να ακούω ότι “στην Ελλάδα έτσι κάνουμε τα πράγματα”» είπε σε άλλο σημείο της συζήτησης και πρόσθεσε: «Λαμβάνω πολλά παράπονα, πολλές επιστολές από Έλληνες.. Έλαβα μια επιστολή από μία αγρότισσα, αφότου ξεκινήσαμε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία έστειλε φωτογραφίες από το αγρόκτημά της και μου έγραψε  “κα Κοβέσι δεν μπόρεσα να πάρω επιδοτήσεις επειδή δεν γνώριζα κανέναν σε πολιτικό επίπεδο. Και κάποιοι πήραν επιδοτήσεις και πήγαν πολυτελή ταξίδια, αγόρασαν πολυτελή αυτοκίνητα ενώ εγώ έχω αυτό το αγρόκτημα και ένα μικρό παιδί και θέλω πραγματικά να κάνω κάτι”».

«Όταν παίρνεις τέτοιου είδους επιστολές δεν μπορείς να πιστέψεις ότι οι Έλληνες πολίτες αποδέχονται την διαφθορά ως τρόπο ζωής. Δεν το πιστεύω αυτό» ειπε η Ευρωπαία Εισαγγελέας.

Κλείνοντας τόνισε πως «αν σας έλεγα ότι όλα στην Ελλάδα είναι τέλεια και δεν υπάρχει διαφθορά στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν θα με πιστεύατε. Το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας επαναφέρει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς». 

Καταγγελίες για κονδύλια και συμβάσεις στην Υγεία

Μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου μετά την συζήτηση που είχε με τον Παύλο Τσίμα στο Διεθνές Φόρουμ των Δελφών, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, είπε πως την περασμένη χρονιά το γραφείο της Εισαγγελίας έχει δεχτεί πάνω από 6.000 αναφορές για διαφθορά στα συστήματα Υγείας.

Σε ερώτηση που ακολούθησε αναφορικά με το αν υπάρχει σε εξέλιξη έρευνα για το σύστημα Υγείας στην Ελλάδα, η Λάουρα Κοβέσι απάντησε:

«Όταν οι άνθρωποι μιλούν για διαφθορά στο σύστημα Υγείας, κατευθείαν σκέφτονται για παράδειγμα να δίνει κάποιος 50 ευρώ στον γιατρό για να επιταχύνει την εξέτασή του. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Πρόκειται και για τον εξοπλισμό που αγοράζεται για ένα νοσοκομείο. Για την ανακαίνιση νοσοκομείων. Για τα φαρμακευτικά προϊόντα που αγοράζει το σύστημα Υγείας. Για την χρήση συγκεκριμένων φαρμάκων.

Συνεπώς υπάρχουν διαφορετικών ειδών περιπτώσεις και ναι έχουμε εντοπίσει τέτοια σε διαφορετικά κράτη μέλη. Δεν θέλω να πω για τη διαφθορά στο σύστημα Υγείας μόνο κάποιου συγκεκριμένου κράτους μέλους. Σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν ιδιώτες που μας στέλνουν καταγγελίες για παράδειγμα για τον εξοπλισμό συγκεκριμένων νοσοκομείων».

Όπως εξήγησε, σε αρκετές περιπτώσεις οι διαδικασίες προμηθειών μπορεί να μεθοδεύονται με τρόπο, ώστε να ευνοείται συγκεκριμένη εταιρεία ή ακόμη και συγκεκριμένο φάρμακο. Πρόκειται, όπως τόνισε, για φαινόμενα που δεν αφορούν μόνο ένα κράτος-μέλος, αλλά έχουν εμφανιστεί σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, σημείωσε ότι ιδιώτες καταγγέλλοντες απευθύνονται συχνά στην EPPO για ζητήματα που σχετίζονται με υποδομές ή τεχνικό εξοπλισμό σε συγκεκριμένα νοσοκομεία.

Σε ερώτηση για το αν αναμένονται νέες έρευνες στην Ελλάδα σχετικά με τα επίμαχα κονδύλια, η κ. Κοβέσι απάντησε ότι η EPPO συνολικά έχει ήδη πολλές έρευνες σε εξέλιξη με πολύ συγκεκριμένο αντικείμενο. Για την ελληνική περίπτωση, είπε ότι δεν είχε εκείνη τη στιγμή ακριβή εικόνα του αριθμού των σχετικών υποθέσεων και παρέπεμψε εκ νέου στους συνεργάτες της για πιο αναλυτικά στατιστικά στοιχεία.

Μοντεσκιέ… 



Πηγή: tvxs.gr


Τετάρτη, Απριλίου 22, 2026

«Δώστε και σώστε» (εαυτούς)….

Ο κ. Μητσοτάκης και οι περί αυτόν, βλέποντας ότι η «κατάρα της δεύτερης τετραετίας» τούς έχει πάρει(και αυτούς) στο κυνήγι, θα κάνουν το παν για να την ξορκίσουν. Θα τα δώσουν όλα. 



Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται στο χειρότερο σημείο της επταετούς θητείας της. Το κύμα της ακρίβειας, τα σκάνδαλα και οι προκλητικές συμπεριφορές μελών της δεν την αφήνουν να πάρει ανάσα. 

Δεν πρόλαβε η ΝΔ να χαρεί την «ανάκαμψη» στις δημοσκοπήσεις λόγω του πολέμου και ήδη φαίνεται να τη χάνει: στις δημοσκοπήσεις των ημερών φαίνεται να χάνει έως και τρεις μονάδες. Ο μεγάλος στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη για τρίτη πρωθυπουργική θητεία όλο και απομακρύνεται, παρά την έλλειψη «επικίνδυνου» αντιπάλου στην αντιπολίτευση. 

Φυσικά, ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του δεν πρόκειται να παραδοθούν στη μοίρα τους και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα όπλα που έχουν, πρώτα για να αλλάξουν την ατζέντα και μετά για να προσελκύσουν, μέσω παροχών και υποσχέσεων, τμήματα ψηφοφόρων που τους έχουν εγκαταλείψει μετά το 28% των ευρωεκλογών. 

Η πρώτη φάση αυτής της επιχείρησης αρχίζει σήμερα. Πρώτος στόχος να ξεχαστούν ο Λαζαρίδης και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Σήμερα, λοιπόν, που βουλευτές της ΝΔ θα παίζουν το παιχνίδι «ψηφίζω-δεν ψηφίζω» τις άρσεις ασυλίας, ο πρωθυπουργός θα μοιράσει επιδόματα. 

Η δεύτερη φάση της ίδιας επιχείρησης θα ξεδιπλωθεί στις αρχές του Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ, εκεί που ο κ. Μητσοτάκης θα «τα δώσει όλα», καθώς τότε οι εκλογές θα είναι πολύ κοντά. 

Όταν ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης και εν αναμονή πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχανε την ευκαιρία να κατακεραυνώνει την «επιδοματική πολιτική» της τότε κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. «Δεν θέλουμε ανθρώπους εξαρτημένους από επιδόματα» κραύγαζε. 

Τι κάνουν οι δικές του κυβερνήσεις από το 2019 μέχρι σήμερα; Ακριβώς το ίδιο και στο μέγιστο βαθμό. Τα επιδόματα πάνε κι έρχονται. Ο Μητσοτάκης διαψεύδει συνεχώς τον εαυτό του. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαξιώνουμε τα επιδόματα που προσφέρουν μια κάποια ανακούφιση σε αναξιοπαθούντες ή σε ανθρώπους με χαμηλά εισοδήματα που δυσκολεύονται να τα φέρουν βόλτα. Όμως, είναι άλλο αυτό και άλλο να κοροϊδεύουν αυτούς τους ανθρώπους ότι, δήθεν, με τα επιδόματα θα λύσουν τα προβλήματά τους. 

Η «ανάπτυξη» πετάει, οι «επενδύσεις» καλπάζουν, οι ξένοι Οίκοι μας «αναβαθμίζουν». Όμως, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται ένα σκαλί πάνω από τον πάτο της Ευρώπης, όπως λέει (όχι κάποιος μίζερος της αντιπολίτευσης, αλλά) η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Κάτω από εμάς είναι μόνο η Βουλγαρία, αν δεν την έχουμε κι αυτήν βάλει από πάνω μας. 

Τα πρωτογενή πλεονάσματα πάνω από το στόχο(υπερφορολόγηση, υψηλός ΦΠΑ σε συνεχείς αυξήσεις των προϊόντων) επιτρέπει ακόμη την καταβολή επιδομάτων. Αλλά δεν μπορεί να συνεχιστεί, ειδικά μετά το τέλος αυτού του χρόνου που θα σταματήσουν να έρχονται οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης. 

Τι θα γίνει μετά; Όσοι διαβάζουν τις επίσημες προβλέψεις(από τον Πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό της τετραετίας 2026-2029-του υπουργείου Οικονομικών είναι) δεν τα βλέπουν καθόλου καλά τα πράγματα. 

Ας προσέξουμε δύο στοιχεία: 

* Το πρώτο: το ΑΕΠ, που αποτυπώνει την ανάπτυξη της χώρας, από 2,4% το 2026 θα πέσει σχεδόν στο μισό(1,3%) το 2029. Και 

* Το δεύτερο: ο «Ακαθάριστος Σχηματισμός Παγίου Κεφαλαίου», δηλαδή οι επενδύσεις, από 10,2% το 2026 σχεδόν εξαφανίζονται (0,8%) το 2029. 

Ο κ. Μητσοτάκης και οι περί αυτόν, βλέποντας ότι η «κατάρα της δεύτερης τετραετίας» τούς έχει πάρει(και αυτούς) στο κυνήγι, θα κάνουν το παν για να την ξορκίσουν. Θα τα δώσουν όλα. Μια δόση είναι η σημερινή, η άλλη θα έρθει λίγο πριν εξαγγείλουν τις εκλογές. 

Το «δώστε και σώστε» είναι το πιο ταιριαστό σύνθημα της εποχής. Θα φέρει και τη σωτηρία τους; 

Δεν υπάρχει Μαντείο των Δελφών για να εξηγήσει τι σημαίνει «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»… 


Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Τρίτη, Απριλίου 07, 2026

Ο πρωθυπουργός νομίζει ότι οι πολίτες είναι τα πρόβατα του ΟΠΕΚΕΠΕ

Το διάγγελμα του πρωθυπουργού απέδειξε ότι εξακολουθεί να προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα τις τελευταίες μέρες. Μνημείο προκλητικότητας ο πολιτικός προϊστάμενος δεκάδων κατηγορουμένων να πλασάρεται ως αναμορφωτής της χώρας 



Όπως έχει αποδειχθεί διαχρονικά, η φράση «αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις», πάντα σημαίνει το ακριβώς αντίθετο: ότι δηλαδή «είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις», είτε πρόκειται για ερωτική απιστία, είτε για κυβερνητικό σκάνδαλο. Μάλιστα, πολύ συχνά σημαίνει «είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις και κάποια πράγματα ακόμη που θα τα μάθεις στη διαδρομή». 

Στο διάγγελμα ο πρωθυπουργός προσπάθησε για άλλη μια φορά να αλλοιώσει την πραγματικότητα, που τον εκθέτει πλέον ανεπανόρθωτα, κραυγάζοντας «ο βασιλιάς είναι γυμνός». Τον ακούσαμε, σαν μόλις να ανέλαβε και όχι να έχει μεσολαβήσει η επταετία Μητσοτάκη, να μιλάει για άλλη μια φορά για το πώς θεωρεί καθήκον του να ηγηθεί μιας μεγάλης μεταρρύθμισης της χώρας, ώστε να γίνουμε επιτέλους Ευρώπη και να μην έχουμε ρουσφέτια, σκάνδαλα, και άλλες «διαχρονικές παθογένειες». 

Όλα αυτά από κάποιον που κυβερνά από το 2019 και που όχι μόνο δεν αντιμετώπισε τις παθογένειες, αλλά αυτές ανέβηκαν και επίπεδο εάν κρίνουμε από τον όγκο και τα χαρακτηριστικά των κυβερνητικών σκανδάλων που τώρα είναι ανοιχτά, χαίνουσες πληγές στο σώμα του Κράτους Δικαίου. 

Δηλαδή, αυτός που κυβερνά όλα αυτά τα χρόνια και που επέλεξε ο ίδιος αυτούς που τώρα είναι κατηγορούμενοι για όλα αυτά τα σκάνδαλα είτε για βουλευτές, είτε / και για υπουργούς, είτε για επικεφαλής Οργανισμών, θα έρθει τώρα να μας υποδείξει πώς η χώρα θα γίνει καλύτερη.

Δηλαδή, αυτός που εδώ και επτά χρόνια δεν κατάφερε να κάνει τη χώρα, τουλάχιστον ως προς τη λειτουργία των θεσμών, καλύτερη και σε αρκετές περιπτώσεις την αφήνει χειρότερη, θεωρεί δικαιωματικά και πάλι ότι μπορεί να την αναμορφώσει και να επαναφέρει τη θεσμική κανονικότητα και την εμπιστοσύνη στο κράτος δικαίου.

Ο άνθρωπος, όμως, που ακόμη και τώρα χρησιμοποιεί σε αυτό το διάγγελμα τη φράση «οι διωκτικές αρχές και πάλι αυτής της κυβέρνησης», -παραβλέποντας ότι οι διωκτικές αρχές, δεν είναι ούτε τσιφλίκι, ούτε ιδιωτικός διωκτικός στρατός της εκάστοτε κυβέρνησης, και το ίδιο ισχύει για κάθε μηχανισμό του κράτους- δεν μπορεί να εγγυηθεί καμία αναμόρφωση.

Το κράτος δεν ανήκει σε καμία κυβέρνηση. Και μάλιστα, σε μεγάλο βαθμό στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτεται πώς μπορεί να λειτουργήσει ορθά ο μηχανισμός των νόμιμων επισυνδέσεων στο πλαίσιο ποινικής έρευνας. Γιατί, αντίθετα, αυτή η κυβέρνηση αυτόν τον μηχανισμό πρωτίστως τον θεώρησε τρόπο για να «κρατάει» υπουργούς, δικαστικούς, ανώτατους αξιωματικούς και πολιτικούς άλλων κομμάτων.

Kαι στην πραγματικότητα το μήνυμα που ήθελε να στείλει ο πρωθυπουργός, δηλαδή ο «στρατολόγος» και ο πολιτικός προϊστάμενος των κατηγορουμένων δεν ήταν ότι θα σταματήσουν τα σκάνδαλα. Το μήνυμα ήταν ότι το κράτος του ανήκει, ανήκει σε αυτόν και σε ανθρώπους σαν κι αυτόν: ανθρώπους από μεγάλα πολιτικά τζάκια, εθισμένους στο να θεωρούν το κράτος εφαλτήριο της φιλοδοξίας και εργαλείο για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Ανθρώπους που γεννήθηκαν μέσα σε πελατειακά δίκτυα χτισμένα δεκαετίες και που εργάζονται σκληρά για να τα παγιώσουν και να τα διευρύνουν. Ανθρώπους που συνεχίζουν το νήμα από τους κοτζαμπάσηδες, στους Μαυρογιαλούρους, στις σημερινές πολιτικές δυναστείες.

Και προς επίρρωση της αντίληψης «το κράτος είμαι εγώ» λειτουργούν και οι προτάσεις που έκανε. Πάρτε για παράδειγμα την πρόταση για ασυμβίβαστο ανάμεσα στη θέση του βουλευτή και του υπουργού, με υπογραμμισμένη και την επισήμανση ότι το υπουργικό Συμβούλιο το ορίζει ο πρωθυπουργός. Η πρόταση αυτή δεν διατυπώνεται με τον τρόπο που ισχύει σε άλλες χώρες, δηλαδή ότι όταν διορίζεσαι υπουργός παραιτείσαι από τη βουλευτική έδρα. Όχι, εδώ θα έχουμε το πρωτοφανές φαινόμενο των ρεπατζήδων επιλαχόντων βουλευτών που όταν αναλαμβάνει κάποιος υπουργός θα παίρνουν τη βουλευτική έδρα για όσο διάστημα είναι υπουργός και μετά αυτός, στην τελική ευθεία για τις εκλογές, θα επιστρέφει στην εκλογική περιφέρεια να εξαργυρώσει τα ρουσφέτια που έκανε όσο ήταν υπουργός και να υποσχεθεί τα ρουσφέτια της επόμενης θητείας. Δηλαδή, εδώ ξαναγράφεται η ίδια η έννοια της εκλογής βουλευτή και κατ’ επέκταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας!

Όμως, ας μην γελιόμαστε. Η καταπολέμηση της διαφθοράς ποτέ δεν είναι υπόθεση απλώς και μόνο θεσμικού πλαισίου. Είναι θέμα πολιτικής κουλτούρας. Και αυτό δεν έχει να κάνει με μεγαλοστομίες του τύπου «να γίνουμε Ευρώπη». Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το εάν κάποιος βλέπει την πολιτική ως λειτούργημα ή ως καριέρα ή ακόμη χειρότερα επενδυτική ευκαιρία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατεξοχήν επένδυσε σε μια κατηγορία πολιτικών στελεχών που θεωρούσαν ότι από την πολιτική δεν γίνεται να φύγει κάποιος φτωχότερος και που θεωρούσαν ότι η εξουσία ανήκει δικαιωματικά σε αυτούς και όχι στους «κακομούτσουνους» της Αριστεράς. Μια γενιά στελεχών που θεωρούσαν ότι η συναλλαγή είναι διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας και η «εξυπηρέτηση» το μέσο που αγιάζει ο σκοπός να μείνει η εξουσία στην παράταξη και όχι στους… Μαδούρους. Μια παράταξη που με τον μανδύα του σωτήρα της χώρας από την καταστροφή που υποτίθεται ότι έφερναν -και θα φέρουν- οι «άλλοι», θεωρεί ότι βρίσκεται στο απυρόβλητο, ότι της αναγνωρίζεται το αλάθητο του πάπα και μπορεί να κάνει τα πάντα.

Αυτή την πολιτική κουλτούρα έφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτή την πρακτική της προσπάθειας πλήρους εργαλειοποίησης του κράτους ονόμασε «επιτελικό κράτος», αυτή τη λογική δοκίμασε σε όλα τα επίπεδα: από τις υποκλοπές ως μέσο ελέγχου του κράτους έως τις πλασματικές επιδοτήσεις ως προεκλογική τακτική, το νήμα είναι κοινό και φέρει την υπογραφή, φαρδιά πλατιά, του ίδιου του πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και γι’ αυτό είναι αυτός που φέρει την ευθύνη. Και όποιος φέρει την ευθύνη για ένα πρόβλημα, είναι τμήμα του προβλήματος -αν όχι η πηγή του-, δεν μπορεί να φέρει ούτε τη λύση, ούτε να δώσει διέξοδο.

Να το πούμε απλά: σταθερή παθογένεια του πολιτικού συστήματος τα τελευταία χρόνια είναι τελικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του. Η έξοδος από την παθογένεια περνά από την πολιτική αλλαγή. Διαφορετικά θα ζούμε μέσα στο σημερινό αδιέξοδο.


Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr


Δευτέρα, Απριλίου 06, 2026

O πρωθυπουργός «πετάει χαρταετό» και προσβάλλει την κοινωνία...

Με την ανάρτησή του ο πρωθυπουργός εμπαίζει τη νοημοσύνη μας και προκαλεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα 



Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος (από το in.gr) 

Διάβαζα την καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και δεν πίστευα τα μάτια μου. Μετά από τις καταιγιστικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, τις νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα ερωτήματα ποινικών ευθυνών για βουλευτές και υπουργούς και τη διαπίστωση ότι έχουμε να κάνουμε με «κυβέρνηση υποδίκων» (ακόμη και εάν αυτό δεν αρέσει στον κυβερνητικό εκπρόσωπο), το μόνο που είχε να πει ο πρωθυπουργός ήταν το ακόλουθο: «Όμως, η αληθινή ευθύνη κρίνεται στις στιγμές που αναμετριόμαστε με τις διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες του τόπου, όπως και με τις δικές μας αστοχίες. Δύο στοιχεία που συναντήθηκαν, δυστυχώς, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μιλώ, μάλιστα, σε χρόνο αόριστο, καθώς όσα απασχολούν την επικαιρότητα, τώρα, έχουν, ήδη ξεπεραστεί μετά την απορρόφηση του άρρωστου αυτού οργανισμού από την ΑΑΔΕ». 

Δηλαδή, ο πρωθυπουργός μας είπε επί της ουσίας ότι δεν έγινε και τίποτα ούτε με τις νέες δικογραφίες και το γεγονός ότι πληθαίνουν οι «αποχρώσες ενδείξεις» ότι η Νέα Δημοκρατία είχε στήσει γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ έναν ολόκληρο μηχανισμό, τον οποίο χρησιμοποιούσαν υπουργοί και βουλευτές για την ικανοποίηση αιτημάτων ψηφοφόρων τους, ώστε να πάρουν ενισχύεις που δεν τις δικαιούνται. Δηλαδή, τις αποκαλύψεις ότι η κυβέρνηση συνειδητά κακοδιαχειρίστηκε τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις, διακινδυνεύοντας να μην τις λαμβάνουν και αυτοί που τις δικαιούνται, απλώς και μόνον για να τις πάρουν παράνομα ψηφοφόροι της. 

Όλο αυτό το τεράστιο σκάνδαλο, ο πρωθυπουργός δεν το περιγράφει ως πολιτική ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας και ποινική ευθύνη των άμεσα εμπλεκομένων, αλλά ως διαχρονική και διακομματική παθογένεια του τόπου. 

Ακόμη χειρότερα, όχι μόνο δεν αναλαμβάνει καν την ευθύνη να πει ότι όσοι παρανόμησαν θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη, αλλά μας λέει ότι πλέον δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα γιατί μεταφέρθηκε ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ. Λες και δεν θα μπορούσε ακόμη και εκεί να υπάρξουν πάλι παραβατικές πρακτικές, όσο έχουμε μια κυβέρνηση που αρνείται να καταδικάσει την πολιτική λογική και τον πολιτικό υπολογισμό που οδήγησε σε αυτές τις παραβατικές πρακτικές. 

Ακόμη χειρότερα, ο πρωθυπουργός με αυτή την ανάρτηση αυτό που μας λέει είναι ότι «δεν έγινε και τίποτα», για να στείλει στην πραγματικότητα στο στενό κομματικό ακροατήριο μήνυμα, που δεν είναι άλλο από ένα κυνικό «μαγκιά μας». 

Το γεγονός ότι όλα αυτά συμβαίνουν την ημέρα που αποκαλύφθηκε στην πραγματικότητα ότι η Intellexa είχε λάβει κρατική χρηματοδότηση και άρα το σκάνδαλο Predator είναι σκάνδαλο που αφορά χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού από κρατικές υπηρεσίες και με σχεδιασμό από το Μέγαρο Μαξίμου, απλώς επικυρώνει το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στη χώρα. 

Και αυτό είναι ότι έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που την ώρα που είναι – με δημοσκοπικούς όρους – κυβέρνηση μειοψηφίας, την ώρα που στις δημοσκοπήσεις καταγράφεται ένα πλειοψηφικό κλίμα δυσαρέσκειας και ένα πολύ μαζικό αίτημα πολιτικής αλλαγής, την ώρα που διαρκώς αυξάνεται ο αριθμός των υπουργών και βουλευτών που αντιμετωπίζουν ποινικές κατηγορίες, αυτή υποστηρίζει ότι της ανήκει δικαιωματικά η εξουσία και όσο διατηρεί την τυπική πλειοψηφία στη Βουλή, θα συνεχίζει ως εάν τίποτα να μην έχει συμβεί. 

Μια κυβέρνηση που η πολιτική της αλαζονεία καταλήγει ουσιαστικά σε μια αντίληψη ότι της ανήκει δικαιωματικά η εξουσία και η οποία είναι η μόνη που μπορεί πραγματικά να κυβερνήσει γιατί οτιδήποτε άλλο θα ήταν καταστροφή. 

Μια κυβέρνηση που αξιοποιεί κρατικά χρήματα για να φτιάξει ένα φιλοκυβερνητικό μηντιακό οικοσύστημα που προσπαθεί να εμπεδώσει την αντίληψη, πιο σωστά τη «μαγική εικόνα» ότι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική από τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Μια κυβέρνηση που συνειδητά προσπαθεί να εθίσει την κοινωνία στη λογική ότι ο μόνος ορίζοντας είναι η συνέχεια της σημερινής κατάστασης, ότι δεν έχει νόημα να σκέφτεται ότι υπάρχει εναλλακτική προοπτική, ότι ο καλύτερος τρόπος να δείξει τη δυσαρέσκειά της είναι η αποχή από τις εκλογές. 

Μια κυβέρνηση που στην πραγματικότητα προσπαθεί να καταφέρει τα χειρότερα πλήγματα στη δημοκρατική λογική και το κράτους δικαίου εδώ και δεκαετίες. 

Γιατί όταν μια πνιγμένη στα σκάνδαλα κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη, φέρεται ως να έχει ασυλία εσαεί όσο υπάρχει η πλειοψηφία, δεν κάνει καν προσπάθεια να δείξει μια έστω υποκριτική ευθιξία, το μόνο που κάνει είναι να πείθει τους πολίτες ότι δεν υπάρχει κράτος δικαίου, ότι όποιοι έχουν την εξουσία εργαλειοποιούν τους θεσμούς προς όφελος τους, ότι τα σκάνδαλα θα συνεχίζονται και θα κυριαρχεί η ατιμωρησία, τότε ο απλός πολίτης αυτό που τελικά θα πιστέψει είναι ότι ούτε δικαιοσύνη υπάρχει, ούτε δημοκρατία. 

Και αυτή είναι η χειρότερη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει κυβέρνηση και αυτό που ακριβώς κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Αυτό εξηγεί ακόμη και γιατί δεν έχει κανένα νόημα να συζητάμε για οποιαδήποτε «αυτοκάθαρση» αυτής της κυβέρνησης. Αυτό το στοίχημα χάθηκε πολύ καιρό πριν, όταν μπορούσε ο πρωθυπουργός, αν όντως δεν είχε καμία ανάμειξη και δεν τελούσαν όλα εις γνώση του, να δείξει αποφασιστικότητα απέναντι σε όσους ευθύνονταν. Το αρνήθηκε συστηματικά σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις και αυτό κάνει και τώρα. 

Αυτό σημαίνει ότι αυτή τη στιγμή η πολιτική αλλαγή, στο όνομα όχι μόνο των σκανδάλων, αλλά και της αδυναμίας αυτής της κυβέρνησης να πάρει μέτρα για να αποτρέψει μια ριζική επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης, δεν είναι αναγκαία για να βελτιωθεί απλώς η οικονομική και κοινωνική κατάσταση, αλλά και για να αποτραπεί το να γίνει μόνιμο και ανεπανόρθωτο το τραύμα στους δημοκρατικούς θεσμούς. 


Σάββατο, Απριλίου 04, 2026

Αυτή δεν είναι κυβέρνηση. Είναι πινάκιο δικαστηρίου...

Όταν μια κυβέρνηση έχει τόσο μεγάλο αριθμό υποδίκων, μάλλον δεν μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά 



Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος (in.gr) 

Υπό κανονικές συνθήκες τα πράγματα θα ήταν απλά. Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες η κοινοβουλευτική πλειοψηφία σημαίνει ότι μια πολιτική παράταξη μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση και να εισάγει αυτή τα νομοσχέδια που καλείται να ψηφίσει η εθνική αντιπροσωπεία και να συντάσσει αυτή τα Προεδρικά Διατάγματα και τις Υπουργικές Αποφάσεις. 

Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία πουθενά δεν αναφέρεται ότι αποτελεί διαρκή ασυλία απέναντι στη δικαιοσύνη. Υπάρχουν, βέβαια οι προβλέψεις για τη βουλευτική ασυλία ή οι ειδικές διαδικασίες για τη διερεύνηση της ποινικής ευθύνης των υπουργών, όμως είναι προφανές ότι και οι βουλευτές και οι υπουργοί μπορούν να κληθούν να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη. 

Να το πω διαφορετικά όταν αναλαμβάνει μια κυβέρνηση και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης, αυτό δεν σημαίνει ότι λαμβάνει και διαρκές απαλλακτικό βούλευμα για τη δράση της. 

Μάλιστα, η φιλελεύθερη πολιτική παράδοση, η παράδοση του κράτους δικαίου, αυτή στην οποία υποτίθεται ότι εγγράφεται και η Νέα Δημοκρατία, θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική την ηθική στην πολιτική, ακριβώς γιατί η ανηθικότητα στην πολιτική, η παραβατικότητα των πολιτικών, η διαφθορά τους, τραυματίζουν ανεπανόρθωτα την εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα. 

Αυτό εξηγεί γιατί μέχρι πρότινος όχι μόνο θεωρούνταν αυτονόητο ότι οι άμεσα εμπλεκόμενοι παραιτούνται, αλλά και γιατί από ένα σημείο και μετά μια κυβέρνηση που κατηγορείται για μεγάλα σκάνδαλα παραιτείται και αυτή και πάμε σε εκλογές. 

Κάποτε ακόμη και μια υπόνοια σκανδάλου αρκούσε για να καταστραφεί μια πολιτική καριέρα. Σήμερα, είναι απλώς άλλη μια μέρα που κυβερνά η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη και θα βγει άλλο ένα non paper που θα παρουσιάσει τον εσπευσμένο ανασχηματισμό ως μια κίνηση αναβάθμισης και βελτίωσης του κυβερνητικού έργου και όχι ως μια απέλπιδα προσπάθεια να αντιστραφεί ένα καταδικαστικό κλίμα μέσα στην κοινωνία. 

Μόνο που πρέπει να δούμε τα πράγματα ως έχουν. Τα ίδια τα γεγονότα. Όπως θα τα βλέπαμε εάν συνέβαιναν σε μια άλλη χώρα. 

Και τα πράγματα έχουν ως εξής: Παραμένει ανοιχτή η υπόθεση των Τεμπών, με τη δίκη των μη πολιτικών προσώπων να έχει ξεκινήσει και εν αναμονή της παραπομπής ενός υπουργού, για τη μη έγκαιρη υλοποίηση των έργων στο σιδηρόδρομο που θα είχαν αποτρέψει την τραγωδία μια ενός υφυπουργού που κατηγορείται σε σχέση με την απόφαση για το μπάζωμα του χώρου του δυστυχήματος. Εχει ανοίξει ξανά και πλήρως το ζήτημα των υποκλοπών συμπεριλαμβανομένων των ευθυνών των πολιτικών προσώπων στο Μέγαρο Μαξίμου που αποφάσισαν την παρακολούθηση αρχικά μέσω ΕΥΠ και μετά μέσω παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού πολιτικών, υπουργών, ανώτατων αξιωματικών, δικαστικών και επιχειρηματιών. Είχαμε ήδη την αρχική δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την οποία ως προς τα πολιτικά πρόσωπα προσπάθησε να προσπεράσει η κυβέρνηση. Την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, έχουμε νέες δικογραφίες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που αφορούν υπουργούς και βουλευτές σε τέτοια κλίμακα που οδήγησαν σε παραιτήσεις και αναγκαστικό ανασχηματισμό. 

Όλα αυτά σημαίνουν ότι έχουμε μια κυβέρνηση που έχει τον μεγαλύτερο αριθμό υποδίκων που έχει υπάρξει σε κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης, μια κυβέρνηση που έχει τρία ανοιχτά σκάνδαλα, αυτό των υποκλοπών, αυτό της μη υλοποίησης αναγκαίων έργων στον σιδηρόδρομο, και αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλαδή ένα σκάνδαλο που αφορά του πώς στήθηκε ένας κυβερνητικός μηχανισμός για τη διασπάθιση, μέσω πλασματικών δηλώσεων, ευρωπαϊκών ενισχύσεων με σκοπό τη διαμόρφωση ευνοϊκού εκλογικού συσχετισμού ώστε να γίνουν «γαλάζιες» μερικές κρίσιμες εκλογικές περιφέρειες. 

Με οποιοδήποτε μέτρο πολιτικού ήθους, ευθιξίας, σεβασμού στους θεσμούς και εάν εξετάσουμε την κατάσταση είναι σαφές ότι σε οποιοδήποτε άλλη χώρα η κυβέρνηση θα είχε παραιτηθεί χτες. 

Θα είχε φύγει νύχτα, για να το πω διαφορετικά. 

Όμως, στη χώρα μας ξέρουμε πως δεν θα γίνει. Ακόμη και εάν η κυβέρνηση μεθοδεύσει κάποια στιγμή κάποιον εκλογικό αιφνιδιασμό, αυτό θα το κάνει με βάση άλλους υπολογισμούς και όχι επειδή θεωρεί ότι αυτή τη στιγμή έχει να αντιμετωπίσει ένα σοβαρότατο ζήτημα ηθικής τάξης. 

Για την ακρίβεια εάν κανείς παρατηρήσει τις δηλώσεις – αλλά και τις σιωπές…– του πρωθυπουργού, όλα συμβαίνουν ως να μην υπάρχει κανένα θέμα ηθικής τάξης. Το ίδιο ισχύει και για όσα – υπό σαφή καθοδήγηση – γράφουν τα κυβερνητικά μέσα. 

Το μοτίβο είναι δεδομένο: δεν ευθύνεται ο πρωθυπουργός, δεν ευθύνεται η κυβέρνηση, δεν τίθεται θέμα παραίτησης. Ίσως ευθύνονται κάποιοι υπουργοί, όχι όμως όλοι όσοι εμπλέκονται και σε αρκετές περιπτώσεις αυτό που φταίει είναι το «τοξικό κλίμα». Σε κάθε περίπτωση με τον ανασχηματισμό η κυβέρνηση μπορεί να κάνει θετική επανεκκίνηση. 

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Στην πολιτική δεν ισχύει ακριβώς το «τεκμήριο αθωότητας». Όταν μια υπόθεση φτάνει στη δικαιοσύνη, ήδη έχει τεθεί ηθικό ζήτημα, ήδη μια κυβέρνηση έχει σκιά. 

Και αυτό γιατί μια πραγματική δημοκρατική διακυβέρνηση, μια κυβέρνηση που σέβεται το κοινωνικό συμβόλαιο στον πυρήνα της δημοκρατικής εκπροσώπησης, δεν μπορεί να λειτουργήσει με σκιές, με κυνισμό, με αποσιώπηση παραβατικών συμπεριφορών. 

Οφείλει, για να μπορεί να κυβερνά με πραγματική και όχι τυπική νομιμοποίηση, να μην τραυματίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, που περιλαμβάνει και την εμπιστοσύνη των πολιτών στο ότι οι πολιτικοί μπορεί να είμαι φιλόδοξοι, δεν μπορούν όμως να είναι διεφθαρμένοι. 

Όταν τραυματίζει μια κυβέρνηση αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης, τότε τραυματίζει τον πυρήνα της δημοκρατίας. 

Και ταυτόχρονα υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο ίδιο το κράτος και τους λειτουργούς του. Γιατί ας μη γελιόμαστε: όταν ο κρατικός λειτουργός βλέπει την κυβέρνηση να συμπεριφέρεται ως να έχει δικαίωμα στην ασυλία, ως να έχει δικαίωμα στη διαφθορά, τότε και ο κρατικός λειτουργός θα σκεφτεί ότι δεν υπάρχει θέμα με τη διαφθορά στο κράτος, αρκεί να μη σε πιάσουν. Και άμα σε πιάσουν, το βασικό είναι να είσαι με τη σωστή παράταξη, γιατί αυτή θα καθαρίσει για σένα. 

Γιατί μπορεί οι πολίτες γενικά να πιστεύουν ότι οι πολιτικοί δεν είναι «άγγελοι», όμως όταν βλέπουν μια τέτοια εικόνα γενικευμένου κυνισμού, όταν βλέπουν μια πολιτική κουλτούρα ατιμωρησίας, όταν βλέπουν μια κυβέρνηση να λέει «θα συνεχίσουμε να κυβερνάμε ακόμη και εάν βγαίνει ένα σκάνδαλο την ημέρα», τότε θα χάσουν την εμπιστοσύνη στην πολιτική ως δραστηριότητα με την οποία κανείς αλλάζει τη ζωή του προς το καλύτερο. 

Και τότε στην καλύτερη των περιπτώσεων θα εξεγερθούν και θα κατέχουν στον δρόμο απαιτώντας από μια κυβέρνηση να τσακιστεί να φύγει. Στη χειρότερη δεν θα αντισταθούν στις σειρήνες της ακροδεξιάς που πάντα επένδυε στο να παρουσιάζει όλους τους πολιτικούς ως διεφθαρμένους, με την υπογράμμιση «όλοι ίδιοι είναι». 

Για όλους αυτούς τους λόγους αυτή η κυβέρνηση, μια κυβέρνηση υποδίκων, δεν μπορεί και δεν πρέπει να κυβερνά. Γιατί οι κυβερνήσεις δεν φεύγουν μόνο όταν χάσουν τη «δεδηλωμένη» στο κοινοβούλιο, αλλά και όταν χάσουν συντριπτικά την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. 

Και μια τελευταία παρατήρηση. Στις κυβερνήσεις πάντα υπεύθυνος είναι ο πρωθυπουργός. Αυτός ευθύνεται για οτιδήποτε έκανε η κυβέρνησή του. Αυτόν ακουμπούν αντικειμενικά όλα τα σκάνδαλα. Και αυτή την ευθύνη πρέπει επιτέλους να την αναλάβει και ο πρωθυπουργός. Ακόμη και εάν αυτό σημαίνει το τέλος του πολιτικού του δρόμου… 



Πέμπτη, Απριλίου 02, 2026

ΟΠΕΚΕΠΕ 1-2-3, υποκλοπές, Τέμπη, «συστήματα καταμέτρησης»: όποτε και εάν κάνει εκλογές ο Μητσοτάκης με την κατσίκα στην πλάτη θα πάει...

Λίγες κυβερνήσεις έχουν τόσες πολλές ανοιχτές υποθέσεις σκανδάλων όσο αυτή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και αυτό θα «εκτιμηθεί» δεόντως και στις εκλογές 


Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος - in.gr 

Όταν ήρθε στην εξουσία η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο τόνος της ήταν ότι έφερνε μια θεσμική κανονικότητα. Κοντά στο τέλος της δεύτερης θητείας της, έχει καταφέρει να έχει χρεωθεί μια εντυπωσιακή συλλογή σκανδάλων. Διάφορες κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης χρεώθηκαν σκάνδαλα, όμως καμία δεν κατάφερε να έχει τόσες υποθέσεις σε βάρος της και τόσους πολλούς βουλευτές και υπουργούς ελεγχόμενους. 

Η επταετία του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει ήδη άλλωστε σημαδευτεί από το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης, αυτό των υποκλοπών, ενώ σταδιακά ξηλώνεται το κυβερνητικό αφήγημα περί έλλειψης πολιτικής ευθύνης και διαχρονικών παθογενειών, επωδός κάθε φορά που ξεσπά σκάνδαλο. 

Η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που περιλαμβάνει βουλευτές και υπουργούς ήρθε να διαψεύσει την κυβερνητική ρητορική που επί της ουσίας ήταν ότι πολιτική ευθύνη δεν έχει και ήταν απλώς κάποιοι κτηνοτρόφοι που έκαναν πλασματικές δηλώσεις και κάποιοι «επίορκοι υπάλληλοι». 

Η δίκη για τους «ιδιώτες» σε σχέση με τις υποκλοπές ήρθε ουσιαστικά να ανοίξει την υπόθεση να… αρχειοθετήσει το πόρισμα Ζήση, να αναβαθμίσει κατηγορίες και να υπογραμμίσει ότι στο κέντρο της «επιχείρησης» των παρακολουθήσεων ήταν το Μέγαρο Μαξίμου.

Η έναρξη της μεγάλης δίκης για την τραγωδία των Τεμπών έρχεται να υπογραμμίσει τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες μιας κυβέρνησης (και τις ενδεχόμενες ποινικές υπουργών) που δεν έκανε έγκαιρα όλα τα έργα που ήταν απαραίτητα για να μην βρεθούν δύο τρένα να κινούνται «στα τυφλά» στην ίδια γραμμή σε αντίθετη κατεύθυνση, αλλά και που προσπάθησε να «μπαζώσει» τα στοιχεία που θα επέτρεπαν καλύτερη διερεύνηση της υπόθεσης.

Οι αποκαλύψεις για κακοδιαχείριση των κονδυλίων για την κατάρτιση, ήρθαν να υπογραμμίσουν πόσο διαδεδομένη ήταν η πρακτική της διασπάθισης ευρωπαϊκών πόρων με πολιτικά πρόσωπα να βρίσκονται ήδη στο στόχαστρο. 

Και βέβαια κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει να υπάρξουν και άλλες… εκπλήξεις στον ορίζοντα που να δείξουν και άλλα πεδία κυβερνητικής παραβατικότητας, με διάφορους ήδη να ψιθυρίζουν με νόημα: «συστήματα καταμέτρησης».

Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός επέλεξε – κατά παράβαση του κανονισμού της Βουλής – να ζητήσει μεταφορά της συζήτησης για την κατάσταση με το κράτος δικαίου στη χώρα για τις 17 Απριλίου, πρωτίστως επειδή δεν ήθελε να γίνει αυτή η συζήτηση υπό το βάρος των αποκαλύψεων για τις υποκλοπές και της νέας μεγάλης δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Μόνο που όσους ανάλογους χειρισμούς και εάν σκαρφιστεί, τίποτα δεν ακυρώνει ότι αυτή η κυβέρνηση πιάνεται διαρκώς με την κατσίκα στην πλάτη. Και μάλιστα έχει ήδη πιαστεί τόσες φορές που αυτό θα κυριαρχήσει αναμφίβολα και στην προεκλογική περίοδο επιτείνοντας το κλίμα βαθιάς αποδοκιμασίας, που ήδη προκαλεί η έκρηξη ακρίβειας και η αίσθηση φτωχοποίησης.

Και θα πορευτεί η κυβέρνηση με το βάρος τόσων σκανδάλων, γιατί πολύ απλά ευθύνεται για ένα μοντέλο διακυβέρνησης που γεννά σκάνδαλα.

Είναι σαφές ότι όταν σωρεύονται τόσες δικογραφίες που αγγίζουν την κυβέρνηση άμεσα, δεν μιλάμε για ένα άθροισμα μεμονωμένων περιστατικών, αλλά για μια δομική συνθήκη που αφορά τον ίδιο τον τρόπο που επέλεξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να ασκεί την εξουσία.

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μοντέλο διακυβέρνησης που εξαρχής ενσωμάτωσε και το ενδεχόμενο διασπάθισης: γιατί αντιμετώπισε τα δημόσια έργα όχι ως ένα μέσο για να αναβαθμιστούν οι υποδομές και να προσφέρονται καλύτερες υπηρεσίες στους πολίτες, αλλά πρωτίστως ως «απορροφησιμότητα» κονδυλίων και ως ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα. Γιατί θεώρησε ότι οι ευρωπαϊκές ενισχύσεις μπορούσαν νομότυπα να μετατραπούν σε τρόπο διαμόρφωσης εκλογικών συσχετισμών. Γιατί θεώρησε ότι «επιτελικό κράτος» σήμαινε την αξιοποίηση τόσο της ΕΥΠ όσο και παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού για την παρακολούθηση υπουργών, ανώτατων αξιωματικών, δικαστικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων και πολιτικών αντιπάλων, προσπαθώντας να βρει στοιχεία ώστε είτε να τους «κρατάει», είτε να τους «ξεμπροστιάσει». Γιατί, εάν μπορούσε, ακόμη και στον μηχανισμό των εκλογών θα παρέμβαινε (αν δεν το έχει ήδη σκεφτεί και αυτό…).

Αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης είναι το αποτέλεσμα μιας βαθύτερης αλαζονείας που διαπερνά αυτή την κυβέρνηση.

Μιας αλαζονείας που αφετηρία έχει την πεποίθηση, που καταγράφηκε και την περασμένη δεκαετία, ότι στην Ελλάδα η μόνη δύναμη που δικαιούται να κυβερνήσει είναι η Νέα Δημοκρατία, άντε και όσοι από το ΠΑΣΟΚ θα ήταν διατεθειμένοι να συγκυβερνήσουν με τη Νέα Δημοκρατία (κάτι που ήδη συμβαίνει εάν σκεφτούμε τις περιπτώσεις των Πιερρακάκη, Φλωρίδη, Χρυσοχοΐδη, Μενδώνη), και που θεωρεί ότι οποιαδήποτε άλλη πολιτική δύναμη, πρώτη και καλύτερη η Αριστερά, είναι εξ ορισμού ανίκανη να κυβερνήσει και επικίνδυνη για τη χώρα. Παρότι η εμπειρία του 2015-2019 έδειξε ότι αυτές ακριβώς οι δυνάμεις κατάφεραν να βγάλουν τη χώρα από τα μνημόνια και όπως δείχνουν τα στοιχεία να πετύχουν μεγαλύτερη αναλογικά αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας σε σχέση με τις επιδόσεις της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μιας αλαζονείας που καταγράφεται σε όλα τα σενάρια για αλλεπάλληλες εκλογές μέχρι να «πειστεί» η ελληνική κοινωνία ότι στην Ελλάδα ελεύθερη δημοκρατική επιλογή είναι μόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή στο ίδιο το γεγονός ότι το 30% παρουσιάζεται ως επαρκές για… αυτοδυναμία.

Μιας αλαζονείας που αποτυπώνεται στο ίδιο το γεγονός ότι αυτή η κυβέρνηση όχι μόνο θεωρεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία διαρκές απαλλακτικό βούλευμα, αλλά και θεωρεί ότι εξ ορισμού δεν φέρει καμία ευθύνη, ακόμη και αν αυξάνεται διαρκώς ο αριθμός των δικογραφιών σε βάρος βουλευτών και υπουργών.

Μια αλαζονείας που παίρνει ολοένα και περισσότερο τα χαρακτηριστικά μιας ύβρεως που σύντομα θα συναντήσει την εκλογική νέμεσή της. 





Τετάρτη, Απριλίου 01, 2026

ΟΠΕΚΕΠΕ: Αυτοί είναι οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ που εμπλέκονται στη δεύτερη δικογραφία

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις με το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ μετά και την δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αναμένεται να διαβιβαστεί στον Άρειο Πάγο με τελικό προορισμό την Βουλή 


Τρέχουν οι εξελίξεις με το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ μετά και την δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αναμένεται να διαβιβαστεί στον Άρειο Πάγο με τελικό προορισμό την Βουλή. 

Πλέον στο κάδρο μπαίνουν «βαριά» ονόματα της ΝΔ ενώ παράλληλα ζητείται η άρση ασυλίας 11 συνολικά κυβερνητικών βουλευτών. 

Στα «νέα» ονόματα περιλαμβάνονται, ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (2021), Σπήλιος Λιβανός αλλά και η τότε υφυπουργός Φωτεινή Αραμπατζή. 

Πέρα από αυτούς στην δικογραφία βρίσκονται τα ονόματα των πρώην υπουργών της Νέας Δημοκρατίας και συγκεκριμένα οι: Κώστας Αχ. Καραμανλής, Κώστας Τσιάρας και ο πρώην υφυπουργός Κώστας Σκρέκας. Τουλάχιστον για τους Τσιάρα και Σκρέκα, θεωρείται πιθανό να παραπεμφθούν με βάση το Άρθρο 29 του κανονισμού για την EPPO. Δηλαδή με άρση ασυλίας ως απλοί βουλευτές, διότι εκείνο το διάστημα ήταν μεν υπουργοί, αλλά όχι στο αρμόδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, υπουργείο. 

Οι υπόλοιποι βουλευτές για τους οποίους θα ζητηθεί άρση ασυλίας είναι οι: 

* Κατερίνα Παπακώστα,

* Ιωάννης Κεφαλογιάννης,

* Νότης Μηταράκης,

* Δημήτρης Βαρτζόπουλος,

* Μάξιμος Σενετάκης,

* Βασίλειος Βασιλειάδης,

* Χρήστος Μπουκώρος και

* Θεόφιλος Λεονταρίδης. 

Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, ναι μεν τα ονόματα των Καραμανλή, Κεφαλογιάννη και Σενετάκη, υπάρχουν στη νέα δικογραφία, αλλά ως απλή αναφορά, δηλαδή φέρεται να μη ζητείται για αυτούς άρση ασυλίας. Εάν ισχύει αυτό, που θεωρείται μία εκδοχή όχι και τόσο πιθανή, τότε υπάρχουν και άλλοι τρεις βουλευτές που θα πρέπει να αναφέρονται στη δικογραφία.

Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

«Σήμερα, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται από τον Κανονισμό της EPPO και την ελληνική εθνική νομοθεσία, η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας ζήτησε από την Ελληνική Βουλή την άρση της ασυλίας 11 εν ενεργεία βουλευτών, στο πλαίσιο έρευνας για φερόμενο οργανωμένο κύκλωμα απάτης που αφορά αγροτικά κονδύλια. Πέντε πρώην βουλευτές βρίσκονται επίσης υπό διερεύνηση.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Αθήνα διαβίβασε στη Βουλή πληροφορίες σχετικά με πιθανή εμπλοκή ενός πρώην υπουργού και ενός υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η EPPO διεξάγει έρευνες για ενδεχόμενο οργανωμένο σχέδιο απάτης στο οποίο εμπλέκονται δημόσιοι λειτουργοί του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το σημερινό αίτημα άρσης ασυλίας αφορά πράξεις που φέρονται να τελέστηκαν το 2021.

Προκειμένου η EPPO να μπορέσει να προχωρήσει την έρευνα και να διαπιστώσει τα πραγματικά περιστατικά, αναζητώντας τόσο επιβαρυντικά όσο και απαλλακτικά στοιχεία, η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας ζήτησε σήμερα, σύμφωνα με το άρθρο 29 του Κανονισμού της EPPO, την άρση της ασυλίας των 11 εν ενεργεία βουλευτών.

Η έρευνα αφορά κακουργήματα και πλημμελήματα κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, και συγκεκριμένα υποκίνηση σε απιστία, ηλεκτρονική απάτη και ψευδή βεβαίωση με σκοπό την παράνομη ωφέλεια τρίτου.

Επιπλέον, προέκυψαν στοιχεία σχετικά με πιθανή εμπλοκή ενός πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του υφυπουργού του, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Ωστόσο, το άρθρο 86 του Ελληνικού Συντάγματος ορίζει ότι, εάν κατά τη διάρκεια έρευνας προκύψουν στοιχεία που σχετίζονται με αδικήματα τα οποία ενδέχεται να έχουν τελεστεί από υπουργούς κατά την άσκηση των καθηκόντων τους — ακόμη και αν αυτοί δεν κατέχουν πλέον τη θέση — τα στοιχεία αυτά πρέπει να διαβιβάζονται άμεσα στη Βουλή. Αυτό καθιστά αδύνατο για την EPPO να ασκήσει πλήρως τις αρμοδιότητές της και την αναγκάζει να διαχωρίσει την εν εξελίξει έρευνά της όσον αφορά την πιθανή ποινική ευθύνη μελών της ελληνικής κυβέρνησης.

Δεν θα δημοσιοποιηθούν περαιτέρω λεπτομέρειες προς το παρόν, προκειμένου να μην τεθεί σε κίνδυνο η έκβαση των εν εξελίξει διαδικασιών.

Όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα τεκμαίρονται αθώα μέχρι αποδείξεως του εναντίου από τα αρμόδια ελληνικά δικαστήρια».

Πηγή: koutipandoras.gr



Τετάρτη, Δεκεμβρίου 24, 2025

Χριστούγεννα: Η μαγεία, οι μάγοι και οι μάγκες

Η μαγεία των Χρι­στου­γέν­νων δεν είναι υπόσχεση ευτυ­χίας, αλλά μία πιστο­ποίηση της ανθρώ­πι­νης ευθραυ­στότη­τας. 



Έχει δίκιο ο Μητσο­τάκης όταν λέει ότι υπάρ­χουν δύο Ελλάδες. Πάντοτε υπήρ­χαν. Αυτή που απο­θε­ώ­νει τον Πιερ­ρα­κάκη ως το απόλυτο success story κι αυτή που βρίσκε­ται στους δρόμους, είτε με τα τρα­κτέρ είτε με άδειο πορ­το­φόλι. Κρίμα που ο πρω­θυ­πουρ­γός δεν μοίρασε σε όλους τους πολίτες το αση­μένιο γούρι με τα αρχικά του ονόμα­τός του, μήπως αλλάξει η τύχη τους την και­νούρ­για χρο­νιά. 



Υπάρ­χουν επίσης δύο «Χρι­στούγεννα»: των παπα­δια­μα­ντι­κών ηρώων που θα αρκε­στούν ανα­γκα­στικά σε ένα εορ­τα­στικό δείπνο στο σπίτι τους και σε αυτούς που θα το απο­λαύσουν σε κάποιο πολυ­τε­λές εστια­τόριο ή μπου­ζου­κο­μάγαζο. Οι πρώ­τοι θα περάσουν καλύτερα, διότι αντί για τα τετριμ­μένα ανέκδοτα, θα επα­να­λαμ­βάνουν ατάκες από την εξε­τα­στική και θα γελάνε μέχρι δακρύων. Θα ξεχα­στούν για λίγο και δεν θα χαζέψουν τα δια­χρο­νικά σκίτσα του Μποστ με τη Μαμά Ελλάδα να μαλώ­νει τον γιο της: «Πει­να­λέων δεν πρω­σέχεις/ κε τον νουν αλλού τον έχεις/ κάνεις το μυαλό σου είνε στο πέζειν κε εις τας πεζο­δρο­μίας/ και δεν μελε­τάς τας τημάς της αγω­ρα­νο­μίας». 

Ωστόσο λόγω ακρι­βού ηλε­κτρι­κού ρεύμα­τος τα φωτάκια στα στο­λι­σμένα δέντρα και τα μπαλ­κόνια θα ανα­βο­σβήνουν με βάρ­διες. Θα λείψουν από τη φάτνη και τα αρνάκια που τα θέρισε η ευλο­γιά. Θα λείψει ή του­λάχι­στον θα περιο­ρι­στεί η κατα­να­λω­τική υστε­ρία άλλων επο­χών, αφού είμα­στε η τελευ­ταία χώρα ως προς την αγο­ρα­στική δύναμη. Κανένας Αρθουρ Μίλερ δεν θα μας εξη­γήσει τον θάνατο του εμπο­ράκου, πώς δούλε­ψαν οι μυλόπε­τρες του άγριου καπι­τα­λι­σμού και τον έκα­ναν αλεύρι. Οι μάγοι ανέβα­λαν το ταξίδι τους στη Βηθλεέμ, νιώ­θο­ντας άσχημα που τα δώρα τους είναι σμύρνα, χρυ­σός και λιβάνι και αρνήθη­καν να συμ­με­τάσχουν στο birthday party ενός θείου βρέφους, όταν χιλιάδες παι­διά βρήκαν τον θάνατο από τον σύγ­χρονο Ηρώδη στη Γάζα. 

Μόνο στην Ελλάδα, με μια επι­τυ­χη­μένη πλα­στο­προ­σω­πία οι μάγοι έγι­ναν οι τρεις μάγκες: Φρα­πε­σάρ, Χασα­πόρ και Μαγει­ρίσαρ. Και ο Άγιος Βασίλης το σκέφτε­ται αν θα έρθει. Όλοι Ferrari και Porsche του ζητάνε. Πού να χωρέσουν στο έλκη­θρο! 

Λέγε­ται ότι το «επί γης ειρήνη» δεν θα ακου­στεί φέτος στην Ευρω­παϊκή Ένωση. Η χορω­δία των ηγε­τών της ΕΕ θα ψάλει το «μάχαι­ραν έδω­κας, μάχαι­ραν θα λάβεις» σε ανοι­χτή ακρόαση με το Κρεμ­λίνο. Στη χώρα μας ο χρι­στου­γεν­νιάτι­κος εφιάλ­της δεν θα είναι οι καλι­κάν­τζα­ροι με τα πριόνια, αλλά η φωνή από τα «γαλάζια παπα­γα­λάκια» των ΜΜΕ που θα ακούμε σε ένα πυρη­νικό κατα­φύγιο να μας λέει ότι ο Πούτιν ετοι­μάζε­ται να κατα­λάβει τη Μακε­δο­νία και να υψώ­σει τη ρωσική σημαία στον Λευκό Πύργο. 

Γι’ αυτό τελικά η μαγεία των Χρι­στου­γέν­νων να μην είναι υπόσχεση ευτυ­χίας, αλλά μία πιστο­ποίηση της ανθρώ­πι­νης ευθραυ­στότη­τας που τη γλυ­καίνουμε με κου­ρα­μπιέδες και μελο­μα­κάρονα. Ας ανα­ζη­τήσουμε μια μαγεία εσω­τε­ρική, όχι αφελή αλλά γεν­ναία κι αυτό δεν σημαίνει ήττα ούτε συνθη­κο­λόγηση. Ας πετάξουμε στην άκρη τις φαντα­χτε­ρές γιρ­λάντες και τα πλα­στικά συναι­σθήματα, το σύν­δρομο της ηθι­κο­λο­γίας ή της υπο­κρι­τι­κής ευσέβειας, ας αντι­κα­τα­στήσουμε τα χρυ­σο­ποίκιλτα άμφια με την ταπει­νότητα της φάτ­νης. Εκεί, μέσα στην ανε­πι­τήδευτη εγγύτητα, ίσως ο κόσμος να μοιάζει λιγότερο εχθρι­κός και αλη­θινά μαγι­κός κι έτσι να ξανα­βρούμε και το χαμένο νήμα της γιορ­τής. 

photos EUROKINISSI

Χρύσα Κακατσάκη / documentonews.gr



 

Τρίτη, Δεκεμβρίου 23, 2025

Όλος ο ΟΠΕΚΕΠΕ σε μια φωτογραφία και ένα σκίτσο...



Η κεφάτη παρέα της φωτογραφίας είδε στην πορεία του χρόνου τους κόπους της να ανταμείβονται... 

Μια φωτογραφία, όλες οι λέξεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ο Ξυλούρης, γνωστότερος ως «Τζιτζής», που από… λάθος (λέμε τώρα) κατέληξε γνωστός ανά το πανελλήνιο ως «Φραπές», είχε ακόμη τότε κατάμαυρα γένια και πλούσια μαύρη κόμη. Ήταν, βλέπετε, ο καιρός που ο Κυριάκος ήταν ακόμη αρχηγός της αντιπολίτευσης, καβάλα στο άλογο που τον έφερνε στην κατάληψη της εξουσίας το ΄19. 

Αριστερά του είχε τον οικογενειακό κουμπάρο «Τζιτζή», δίπλα στον οποίο, εξ αριστερών, εκτός κάδρου, καθόταν ο Στρατάκης, επονομαζόμενος και «χασάπης». 

Δεξιά του αρχηγού, καθόταν ο κομματικά στενότερος τότε συνεργάτης του, Λευτέρης Αυγενάκης, τον οποίο είχε τοποθετήσει στη θέση του γραμματέα του κόμματος. Λίγο καιρό αργότερα, μετά την σαρωτική επικράτηση της ΝΔ, ο γραμματέας της, άνθρωπος της οικογένειας στο Ηράκλειο, θα αναλάμβανε το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. 

Όρθιος, έχοντας γυρτός αγκαλιάσει αυτάρεσκα τον μετέπειτα υπουργό του, ο επονομαζόμενος και «Κλούνεϊ» της κρητικής αγροτιάς, Μύρος Χιλετζάκης. Όλοι τους χαρωποί, αγραβάτωτοι, η φωτογραφία να… ξεχειλίζει από το κέφι, την άνεση και το σφρίγος που τους έδιναν η κοινή καταγωγή και η εδραία πεποίθηση ότι έρχονταν για να αναλάβουν τις τύχες της χώρας, των αγροτοκτηνοτροφικών ζητημάτων συμπεριλαμβανομένων. 

Σε κάτι τέτοια τραπέζια, όπως αυτό του φωτογραφικού ενσταντανέ, μπήκαν προφανώς οι βάσεις για την εφαρμογή της Βορίδειας άποψης, να γίνει ό,τι χρειάζεται ώστε να μην ξανασυμβεί το ατύχημα απώλειας της εξουσίας από τους ιδιοκτήτες της χώρας. Δούλεψαν πολλοί γι’ αυτό, κάποιοι μάλλον το παράκαναν με το αζημίωτο κι έτσι σήμερα πια, εκτός από αραιωμένα και ψαρά μαλλιά, ενεοί διακρίνουμε να χορεύουν εκατομμύρια ευρώ σε λογαριασμούς «ταπεινών» αγροτοποιμένων. 

Η δουλειά πάντως τελεσφόρησε και με το αδιανόητα παραπάνω, το γαλάζιο 41% του ΄23, στον αγροτικό πληθυσμό της χώρας είχε εκτιναχθεί στο 48%, η πάλαι ποτέ «πρασινοκόκκινη» δημοκρατική Κρήτη απ’ άκρη σ’ άκρη έγινε ολόμπλαβη (βαθιά μπλε, στην κρητική διάλεκτο). 

Η κεφάτη παρέα της φωτογραφίας είδε στην πορεία του χρόνου τους κόπους της να ανταμείβονται, το κέφι κι η χαρά έπιασαν ταβάνι, ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν τους έτυχε, το σχέδιο ΟΠΕΚΕΠΕ πέτυχε. Διάνα. 

Γιώργης Βοριζανός /efsyn.gr

-----------------------------------------------

Τα μακριά χέρια και τα μαχαίρια… 



Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου από το Tvxs.gr.

Σάββατο, Δεκεμβρίου 13, 2025

“Όχι” των αγροτών στη συνάντηση με Μητσοτάκη – Οι αποφάσεις τους...

Κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις του οι αγρότες, οι οποίοι λένε “όχι” στο κάλεσμα Μητσοτάκη για συνάντηση στο Μαξίμου – Τι αποφάσισαν στην πανελλαδική σύσκεψη στη Νίκαια της Λάρισας. 



Ολοκληρώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου (13/12) η πανελλαδική σύσκεψη των αγροτών στη Νίκαια της Λάρισας, με το αγροτικό κίνημα να αποφασίζει το μέλλον των κινητοποιήσεών του. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αγρότες λένε “όχι” στη συνάντηση της Δευτέρας με τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη. Παράλληλα, μέχρι αύριο αναμένεται να αποστείλουν τα αιτήματά τους στο Μέγαρο Μαξίμου και τα συναρμόδια υπουργεία. 

Πληροφορίες, δε, θέλουν την Τρίτη ή Τετάρτη να προβαίνουν σε κλείσιμο Εθνικών και παρακαμπτήριων οδών. Συγκεκριμένα, φαίνεται πως υπάρχουν σκέψεις αγρότες από το μπλόκο της Νίκαιας να προβούν σε συμβολικό μπλόκο στα Τέμπη για να ασκήσουν περισσότερη πίεση στην κυβέρνηση αλλά και για κλείσιμο των παρακαμπτήριων για περισσότερη ώρα. Σε κάθε περίπτωση, όπως λένε οι ίδιοι, δεν σκοπεύουν να προβούν σε ενέργειες που θα δυσκολέψουν πολύ τους πολίτες. 

Σημειώνεται πως εκατοντάδες αγρότες και κτηνοτρόφοι έδωσαν το “παρών” στη Νίκαια και δήλωσαν αποφασισμένοι να παραμείνουν στα μπλόκα μέχρι να ικανοποιηθούν τα βασικά αιτήματά τους, τα οποία αφορούν το κόστος παραγωγής, τις καθυστερήσεις στις ενισχύσεις και άλλα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα. 

Από την πρώτη στιγμή, ερμήνευσαν την πρόσκληση αυτή του πρωθυπουργού κατά τη χθεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας ως μία κίνηση εκ του πονηρού και ως εμπαιγμό. 

Καθώς ο κ. Μητσοτάκης έσπευσε να εμφανιστεί ότι παίρνει την πρωτοβουλία για διάλογο, ορίζοντας εκείνος την ημέρα και ώρα του ραντεβού (όχι τυχαία παραμονή της ψήφισης του προϋπολογισμού), χωρίς όμως να δεσμεύεται για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Και μόνο αφού η κυβερνητική στρατηγική της έντασης και του “κοινωνικού αυτοματισμού” έπεσε στο κενό. 



Οι Κρητικοί και όλοι οι άλλοι

Οι συνεχείς αποκαλύψεις για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, με επίκεντρο την Κρήτη, εξοργίζουν ακόμη περισσότερο, ιδίως τους αγρότες της Θεσσαλίας και της βόρειας Ελλάδας. Το γεγονός ότι πριν γίνει συνάντηση με ενιαία αντιπροσωπεία των αγροτών, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης και ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης δέχθηκαν Κρητικούς αγρότες και κτηνοτρόφους, επίσης ενόχλησε. Και ακόμη περισσότερο, οι φήμες πως η κυβέρνηση τάζει στους Κρητικούς παραγωγούς επιδοτήσεις ως αντιστάθμισμα για την κατάργηση της τεχνικής λύσης.

Οι Κρητικοί βέβαια κινούνται σχετικά αυτόνομα από τα μπλόκα όλης της υπόλοιπης Ελλάδας, τα οποία και πάλι έχουν διαφωνίες μεταξύ τους ως προς τη στρατηγική και την τελική στόχευση των κινητοποιήσεων. 

Κάθε περιοχή και κλάδος αντιμετωπίζουν άλλωστε και τα δικά τους ιδιαίτερα προβλήματα, αν και υπάρχουν δύο βασικά αιτήματα για μείωση του κόστους παραγωγής με επέκταση και βελτίωση των ρυθμίσεων για το ηλεκτρικό ρεύμα και το αγροτικό πετρέλαιο. Σε ιδιαίτερα δεινή θέση βρίσκονται βέβαια οι κτηνοτρόφοι λόγω της ευλογιάς των αιγοπροβάτων.

Εκεί θα απαιτηθεί πρόγραμμα ανασύστασης ζωικού κεφαλαίου, παρόμοιο με αυτό που είχε ανακοινωθεί μετά τον Daniel. Αρκεί βέβαια να μην αργήσει και αυτό δύο χρόνια. Σημειωτέον ωστόσο ότι για να ξεκινήσει η ανασύσταση ζωικού κεφαλαίου θα πρέπει πρώτα να έχει αντιμετωπιστεί η ευλογιά και να έχουν περάσει τουλάχιστον έξι μήνες από το τελευταίο κρούσμα. 

Τα αιτήματα -τα οποία θα στείλουν εγγράφως στην κυβέρνηση- έκαναν γνωστά οι αγρότες μετά τη σημερινή πανελλαδική σύσκεψη στη Νίκαια της Λάρισας. 

Συγκεκριμένα, το απόγευμα του Σαββάτου οι αγρότες έκαναν γνωστά τα αιτήματά τους προς τον πρωθυπουργό, στα οποία θα περιμένουν σαφείς απαντήσεις προτού προχωρήσουν σε διάλογο μαζί του.

Όπως αναφέρει το ΕΡΤnews τα αιτήματα έχουν ως εξής:

Παραγραφή διώξεων των αγροτών από τη Βουλή.

Καταβολή των χρημάτων που οφείλει η κυβέρνηση είτε από επιδοτήσεις είτε από αποζημιώσεις είτε από οπουδήποτε αλλού.

Κατώτερες εγγυημένες τιμές.

Ρεύμα στα 7 λεπτά την κιλοβατώρα.

Αφορολόγητο πετρέλαιο στη μάνικα.

Μείωση του κόστους παραγωγής.

Κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας.

Να εξυγιανθεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ.

Να μοιραστούν τα κλεμμένα του ΟΠΕΚΕΠΕ, στους πραγματικούς δικαιούχους.

Να υπάρξει ελεγκτικός μηχανισμός στον Οργανισμό.

Να μην περάσει ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.

Να δοθούν τα ονόματα στη δημοσιότητα.

Σε ό, τι αφορά την κτηνοτροφία, θα υπάρξουν παράρτημα αιτημάτων, για τη μελισσοκομία, την κτηνοτροφία και τους αλιείς.


photos Eurokinissi

Με πληροφορίες από το news247.gr


Τρίτη, Δεκεμβρίου 09, 2025

Από το σανό, στις Φεράρι και στην “εγκληματική οργάνωση”…

Πώς θα ξεμπερδέψει ο Μητσοτάκης με τους αγρότες; Ένας από τους αγροτοπατέρες του θα μπορούσε να του δώσει τη «λύση». 


Το 2017 ο Κυριάκος Μητσοτάκης, φρέσκος αρχηγός της ΝΔ, εκδήλωσε τα φιλοαγροτικά του αισθήματα με έναν πρωτότυπο τρόπο, ο οποίος αποτυπώθηκε σε μια φωτογραφία που «πούλησε» πολύ. 

Πήγε σε χωράφι στη Λάρισα και(όχι, δεν ξεσήκωσε τους κολίγους σαν σύγχρονος Μαρίνος Αντύπας, αλλά) μίλησε σε μια επιλεγμένη ομάδα «γαλάζιων» αγροτών που κάθονταν πάνω σε μπάλες σανού! 

Η εικόνα επικρίθηκε μεν τότε για το εμφανέστατο «στήσιμο», αλλά τη δουλειά της την έκανε, ο σκοπός επιτεύχθηκε. Σύμφωνα με τις αναλύσεις, στις εκλογές του 2019 το ποσοστό της ΝΔ στο σύνολο των ψηφοφόρων ήταν(σχεδόν) 40% και στους αγρότες 42%. Το 2023 το πρώτο ποσοστό έμεινε σχεδόν ίδιο, αλλά το δεύτερο εκτοξεύθηκε στο 48%! 


Δυο χρόνια μετά ήρθε ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Με τους «Φραπέδες», τους «Χασάπηδες» και τους «Φεραρίστας». Και με αυτούς έχει φωτογραφηθεί παλιότερα ο Μητσοτάκης, αλλά αυτές οι φωτογραφίες δεν του βγαίνουν πλέον σε καλό. 

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ έφερε καθυστερήσεις στις πληρωμές, οι κανονικοί αγρότες δεν πήραν όσα τους χρωστούσαν και βρίσκονται στους δρόμους. Ορισμένοι διαλαλούν οργισμένοι την ψήφο που έδωσαν («εγώ Μητσοτάκη ψήφισα»), άλλοι φωνάζουν «μας κοροϊδεύουν» και κάποιοι καταφεύγουν σε αυτό που λέμε «ακραίες ενέργειες». Και τώρα θα βρεθούν κατηγορούμενοι σαν μέλη «εγκληματικής οργάνωσης». 


Δεν ξέρω πώς θα ξεμπερδέψει ο Μητσοτάκης με τους αγρότες. Ένας από τους αγροτοπατέρες του θα μπορούσε να του δώσει τη «λύση». Να βρει και να του δώσει τον παλιό  δίσκο (βινυλίου) «Τα αγροτικά». Να τον μελετήσει και να πάει σε ένα μπλόκο, κατά προτίμηση στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη και να τραγουδήσουν όλοι μαζί το «γεια και χαρά σας βρε πατριώτες κι εμέ οι παππούδες μου ήταν αγρότες»…

Φωτος: EUROKINISSI

Γιώργος Καρελιάς

Πηγή: news247.gr



 

 

 




Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More