Η χώρα δεν μπορεί να είναι αιχμάλωτη του δικού σας βαθέος κράτους, των δικών σας ρουσφετιών και του δικού σας παλαιοκομματισμού, κ. Μητσοτάκη

Ο Πρωθυπουργός επιμένει να μιλά χωρίς να αναγνωρίζει τις ευθύνες που έχουν αυτός και η κυβέρνησή του για τα προβλήματα διαφθοράς στη χώρα 

«Η χώρα δεν μπορεί να είναι άλλο αιχμάλωτη των κυκλωμάτων του βαθέος κράτους, του ρουσφετιού, του παλαιοκομματισμού». Αυτό αποφάνθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την παρουσίαση της νέας πλατφόρμας myAGRO της ΑΑΔΕ για τις αγροτικές επιδοτήσεις. 

Αναρωτιέται κανείς εύλογα εάν ο πρωθυπουργός έχει όντως επίγνωση ποιας χώρας ηγείται και ποιας κυβέρνησης προΐσταται. Ή εάν απλώς μας δουλεύει…

Γιατί εάν υπήρξε ένας λόγος που από τον ΟΠΕΚΕΠΕ περάσαμε στη διαχείριση των αγροτικών επιδοτήσεων και αποζημιώσεων μέσω της ΑΑΔΕ και της νέας πλατφόρμας είναι επειδή είχαμε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ένα σκάνδαλο που δεν συνέβη ούτε σε έναν άλλο αιώνα, ούτε σε έναν άλλο πλανήτη, ούτε καν σε μια άλλη διακυβέρνηση. Επί των ημερών της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη έγινε. Κομματικά στελέχη του πρωταγωνίστησαν. Υπουργοί του βρέθηκαν στο στόχαστρο. Βουλευτές του δικού του κόμματος παραπέμπονται ενώπιον της δικαιοσύνης, ακριβώς επειδή ενεπλάκησαν σε ρουσφέτια γύρω από τις επιδοτήσεις. 

Ένα σκάνδαλο που δείχνει ότι ήταν η δική του διακυβέρνηση αυτή που θεώρησε ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό ως εργαλείο διαμόρφωσης εκλογικών συσχετισμών. 

Ένα σκάνδαλο που συνέβαλε αποφασιστικά στο να πιστεύει η ελληνική κοινωνία, όπως τουλάχιστον δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ότι η διαφθορά είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας. 

Ένα σκάνδαλο που έβαλε τη χώρα μας στο στόχαστρο όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αλλά και των ευρωπαϊκών θεσμών γενικότερα, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια την πρόσβαση της χώρας μας σε επιδοτήσεις. 

Για αυτό το σκάνδαλο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να μιλάει σε τρίτο πρόσωπο. Δεν μπορεί να μιλάει χωρίς να αναφέρεται στις ευθύνες της δικής του κυβέρνησης. Δεν μπορεί να μιλάει χωρίς να κάνει αυτοκριτική. 

Γιατί με το να μην αναλαμβάνει καμία ευθύνη για αυτό το σκάνδαλο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και με το να μεταφέρει την ευθύνη σε ένα «παράλληλο σύμπαν» όπου ούτε αυτός κυβερνά, ούτε η Νέα Δημοκρατία, αλλά το «βαθύ κράτος», είναι ως να εμπαίζει την ελληνική κοινωνία. 

Είναι ως να της λέει «ναι, το ξέρουμε ότι έχουμε ευθύνη, αλλά δεν πρόκειται να το παραδεχτούμε ποτέ, γιατί εμείς έχουμε την εξουσία και όσο την έχουμε ό,τι θέλουμε κάνουμε». 

Γιατί είναι προφανές πως όταν μια κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει η ίδια πραγματικά την ευθύνη για τις πράξεις και τις επιλογές, όταν δεν αναγνωρίζει τα δικά της λάθη, τις δικές παραλείψεις και τελικά τη δική της θεσμική παραβατικότητα, τότε πολύ απλά τίποτα δεν διορθώνεται. Γιατί μπορεί να φτιάχνεται ένας νέος μηχανισμός, που υποτίθεται ότι είναι φερέγγυος και αξιόπιστος, με τον ίδιο τρόπο κάποτε και ο ΟΠΕΚΕΠΕ φτιάχτηκε ως ένας φερέγγυος και αξιόπιστος μηχανισμός, αλλά καμιά εγγύηση δεν δίνεται ότι άλλαξε και η κυβερνητική νοοτροπία ως προς την άσκηση της εξουσίας και ως προς τον πραγματικό σεβασμό των θεσμών. 

Αντιθέτως, έχουμε πλέον μια κυβέρνηση που όταν βρέθηκε στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η πρώτη αντίδραση των στελεχών ήταν να αρχίσουν να αμφισβητούν τον ίδιο τον θεσμό και να ζητούν πρακτικά το ξήλωμά της, που όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το να παραπέμψει στη δικαιοσύνη τους υπουργούς που ήταν πολιτικοί προϊστάμενοι την εποχή που από κάτω γινόταν το πάρτι με τις παράτυπες επιδοτήσεις, επέλεξε να τους προσφέρει ασυλία, και που όταν βρέθηκε να έχει υπόδικούς βουλευτές, βγήκε και δήλωσε ότι δεν αλλάζει τίποτα και θα είναι κανονικά υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές γιατί προέχει το «τεκμήριο αθωότητας». 

Όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν απλώς με μια προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης της κυβέρνησης. Σε τελική ανάλυση, υποτίθεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις οι κυβερνήσεις κάνουν damage control επιλέγοντας εξιλαστήρια θύματα. Αντιθέτως, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν επιλέγει πια εξιλαστήρια θύματα, αλλά συμπεριφέρεται ως η πλήρης ατιμωρησία να της αναλογεί δικαιωματικά. 

Αυτό δεν είναι άσχετο από τον βασικό πυρήνα της προεκλογικής τακτικής που έχει υιοθετήσει και ο πρωθυπουργός και το κόμμα του και που στηρίζεται στην αντίληψη ότι η μόνη πραγματική δύναμη διακυβέρνησης είναι η Νέα Δημοκρατία, ότι ακόμη οι άλλες δυνάμεις και πρωτίστως η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα αντιπροσωπεύει την καταστροφή για τη χώρα «γιατί δεν μπορεί να κυβερνήσει» και ότι ακόμη και εάν δεν έχει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία έχουν υποχρέωση οι «συνετές» δυνάμεις να τη στηρίξουν για να διατηρηθεί η «κανονικότητα» και η «ομαλότητα» στη χώρα. 

Ουσιαστικά, η Νέα Δημοκρατία με το να επιμένει ότι δεν έχει καμία ευθύνη και ότι φταίει πάντα κάποιος άλλος, θέλει απλώς με κυνισμό να υπογραμμίσει ότι είναι η μόνη δύναμη διακυβέρνησης. Γιατί εάν αναλάμβανε την ευθύνη, εάν παραδεχόταν την έκταση της διαφθοράς στην οποία είναι μπλεγμένη και εάν «θυσίαζε» στελέχη της, τότε θα ήταν ως να παραδεχόταν η ίδια ότι πρέπει να υπάρξει πολιτική αλλαγή και να έρθει μια άλλη κυβέρνηση που να είναι λιγότερο παραβατική και διεφθαρμένη. 

Και εδώ είναι το λάθος της. Όσο εθισμένη και εάν είναι η κοινωνία στον πολιτικό κυνισμό, όσο και εάν έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στο να υπάρξει μια διακυβέρνηση που να λογοδοτεί πραγματικά στην κοινωνία, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να ανεχτεί να την κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Και όταν έρθει η ώρα θα υπογραμμίσει ηχηρά ότι δεν είναι η Νέα Δημοκρατία η μόνη δύναμη διακυβέρνησης σε αυτό τον τόπο. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεν είναι η «πιο έντονη παρουσία στα ΜΜΕ» των υπουργών που λείπει από τη Νέα Δημοκρατία...

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κάλεσε τους υπουργούς να δώσουν πιο αποφασιστικά την προεκλογική μάχη προβάλλοντας το έργο της κυβέρνησης. Μόνο που αυτός είναι ο λόγος που η ΝΔ υποχωρεί στις δημοσκοπήσεις 

«Χρειάζεται μεγαλύτερη και πιο έντονη παρουσία των υπουργών στα Μέσα Ενημέρωσης -και ειδικά στα Περιφερειακά Μέσα- και εδώ θέλω να τονίσω ότι οι υπουργοί δεν πρέπει να βγαίνουν μόνο για το χαρτοφυλάκιό τους, αλλά να υπερασπίζονται συνολικά το κυβερνητικό έργο, για το οποίο πρέπει να είναι καλά ενημερωμένοι». 

Με αυτό τον τρόπο απευθύνθηκε ο Πρωθυπουργός στους υπουργούς του, στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο πριν τις θερινές διακοπές. Αφήνοντας κατά μέρος τον κάπως άκοσμο θεσμικό χαρακτήρα μιας αμιγώς προεκλογικής συζήτησης σε ένα όργανο που αφορά τη διακυβέρνηση – μια τέτοια αναφορά θα ήταν πολύ περισσότερο ταιριαστή σε μια συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ή της Κεντρικής Επιτροπής – η ουσία του ζητήματος είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι το πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει η Νέα Δημοκρατία για να κερδίσει τις εκλογές είναι να παρουσιάσει καλύτερα το κυβερνητικό έργο. 

Η τοποθέτηση αυτή αναλογεί σε ένα σχήμα σκέψης, που έχει κατά καιρούς ακουστεί, ότι το κυβερνητικό έργο δεν «επικοινωνείται» επαρκώς, δεν προβάλλεται, δεν εξηγείται, με αποτέλεσμα οι πολίτες όχι μόνο δεν αντιλαμβάνονται πόσες θετικές αλλαγές έχουν γίνει στη ζωή τους, αλλά και επιμένουν να πιστεύουν κάθε λογής fake news που διακινούνται σε βάρος της κυβέρνησης. Οι υπουργοί, πάλι σύμφωνα με αυτό το σχήμα, είναι συχνά συνυπεύθυνοι σε αυτό το πρόβλημα γιατί δεν προβάλλουν το συνολικό κυβερνητικό έργο, αλλά πρωτίστως το δικό τους, όταν δεν συμπεριφέρονται πρωτίστως ως τοπικοί πολιτευτές, εξυπηρετώντας την άμεση εκλογική πελατεία τους. 

Το σχήμα αυτό θα είχε κάποια βάση, εάν όντως οι πολίτες δεν αντιλαμβάνονταν το κυβερνητικό έργο. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί οι πολίτες αντιλαμβάνονται το κυβερνητικό έργο πολύ πιο άμεσα από ό,τι οι άνθρωποι που περιδιαβαίνουν τους διαδρόμους της εξουσίας. Το αντιλαμβάνονται στην καθημερινότητά τους, το νιώθουν στο πετσί τους, αναμετρούνται με αυτό σε όλες τις πλευρές τις ζωής τους. 

Οι πολίτες όντως δεν διαβάζουν non paper, συνήθως δεν μελετούν νομοσχέδια, και στην καλύτερη των περιπτώσεων πιάνουν κάτι σε ένα τηλεοπτικό δελτίο ή σε μια ανάρτηση που θα δουν σε ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης. 

Όμως, οι πολίτες κάνουν άλλα πράγματα: Πηγαίνουν στο σουπερμάρκετ και βλέπουν το πραγματικό κόστος ζωής. Βάζουν βενζίνη στα πρατήρια καυσίμων και άρα γνωρίζουν το κόστος ενέργειας. Έχουν παιδιά που πάνε σε σχολεία και πανεπιστήμια και γνωρίζουν την κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος. Παίρνουν μέσα μαζικής μεταφοράς ή οδηγούν σε δρόμους κα γνωρίζουν την κατάσταση των υποδομών. Προγραμματίζουν διακοπές και άρα ξέρουν το κόστος τους. Αναζητούν δουλειά είτε οι ίδιοι είτε τα παιδιά τους και ξέρουν ποιες θέσεις εργασίας προσφέρονται, για ποια προσόντα και με τι είδους αμοιβή. Πηγαίνουν σε δημόσια νοσοκομεία είτε για προγραμματισμένες εξετάσεις είτε για έκτακτα περιστατικά. Φροντίζουν ηλικιωμένους και ξέρουν τα προβλήματά τους. Ζουν σε αγροτικές περιοχές και γνωρίζουν τι γίνεται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τα προβλήματα που υπάρχουν εκεί (αρκεί να αναλογιστούμε π.χ. την κατάσταση με τον αφθώδη πυρετό σε ένα νησί όπως η Λέσβος). Βλέπουν τις δασικές πυρκαγιές είτε στην τηλεόραση είτε από το παράθυρο ή το μπαλκόνι τους. Ζουν τα προβλήματα κάθε φορά που υπάρχουν «έκτακτα καιρικά φαινόμενα». 

Και βέβαια οι πολίτες μπορεί να μην παρακολουθούν στενά τις πολιτικές εξελίξεις, ή τα νομοσχέδια, ή τις κατά καιρούς εξαγγελίες, όμως κάποια βασικά στοιχεία και γεγονότα τα γνωρίζουν πολύ καλά και δεν τα ξεχνούν. Ξέρουν ότι στα Τέμπη είχαμε μια τραγωδία γιατί δεν υπήρχαν οι απαραίτητες υποδομές για την ασφαλή συγκοινωνία, με αποτέλεσμα δύο τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή, σε αντίθετη κατεύθυνση και μεγάλη ταχύτητα. Γνωρίζουν ότι με πρωτοβουλία και ευθύνη υπουργών και άλλων υπηρεσιακών στοιχείων «μπαζώθηκε» ο χώρος της τραγωδίας και χάθηκαν πολύτιμα στοιχεία. Ξέρουν ότι υπουργοί της κυβέρνησης είναι υπόδικοι σε σχέση με αυτή την υπόθεση. Όπως και ξέρουν ότι υπήρξε ένα μεγάλο σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, που αφορούσε παράνομες επιδοτήσεις στις οποίες ήταν μπλεγμένα κομματικά και κυβερνητικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα βουλευτές να είναι υπόδικοι. Και βέβαια έχουν πληροφορηθεί ότι με ευθύνη του Μεγάρου Μαξίμου, που έχει την εποπτεία της ΕΥΠ, είχε στηθεί ένας μηχανισμός όπου το «επιτελικό κράτος», με χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού παρακολουθούσε υπουργούς, ανώτατους αξιωματικούς, δικαστικούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες. 

Πέραν της γενικής κατάστασης, οι πολίτες έχουν εικόνα και για τους υπουργούς της κυβέρνησης: έχουν για παράδειγμα την εικόνα ενός υπουργού όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, που όπου πάει όλο και κάποια διαμαρτυρία θα υπάρχει, μικρότερη ή μεγαλύτερη, όσο και εάν προσπαθεί να τις υποβαθμίσει. Ή του Γιώργου Φλωρίδη, υπουργού Δικαιοσύνης, να λέει ότι όσα λέγονταν για «μπάζωμα» ήταν «για τα μπάζα», πριν τον διαψεύσει ο ίδιος ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Ή του Θάνου Πλεύρη που κραυγάζει σε σχέση με το προσφυγικό, παρότι οι πολίτες έχουν σαφή εικόνα ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει κάποια «εισβολή». 

Εάν λοιπόν οι πολίτες σήμερα δείχνουν να γυρνούν την πλάτη στη Νέα Δημοκρατία και δημοσκοπικά να της δίνουν ποσοστά που οδηγούν στην πολιτική της ήττα στις επόμενες εκλογές, αυτό δεν είναι γιατί δεν έχει προβληθεί το κυβερνητικό έργο. Είναι επειδή το κυβερνητικό έργο είναι αυτό που είναι. Δεν είναι επειδή δεν γνωρίζουν τις επιδόσεις της κυβέρνησης, αλλά επειδή τις βιώνουν. Δεν είναι επειδή δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία των μεταρρυθμίσεων, αλλά επειδή τις έχουν ζήσει και άρα αποτιμήσει. 

Και εάν οι υπουργοί – ακόμη περισσότερο οι απλοί βουλευτές – είναι ως ένα βαθμό απρόθυμοι να προβάλουν τόσο έντονα και φωναχτά το κυβερνητικό «έργο» είναι επειδή έχουν επίγνωση όλων των παραπάνω και το ένστικτο πολιτικής επιβίωσης που διαθέτουν τους ωθεί να κοιτάξουν να προσαρμόσουν την προεκλογική τους εκστρατεία κυρίως στο τι έκαναν οι ίδιοι, πολύ συχνά και με την αναγκαία υποσημείωση: «εγώ, όμως, δεν συμφώνησα». Σε τελική ανάλυση οι πιο έμπειροι από αυτούς γνωρίζουν ότι πολύ δύσκολα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιβιώσει του αποτελέσματος των επόμενων εκλογών και παίρνουν ήδη από τώρα τις αποστάσεις τους. 

Σε τελική ανάλυση, είναι κάπως αφελές να πιστεύει κάποιος ότι μια κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία ήδη επτά χρόνια και όταν κάνει εκλογές θα έχει φτάσει τα οκτώ, απολαμβάνοντας μιας κυρίαρχη θέση μέσα στο πολιτικό σκηνικό, έχει απώλειες εξαιτίας «κακής επικοινωνίας» και «ελλιπούς προβολής» του έργου της. Το ακριβώς αντίθετο: μια κυβέρνηση που είναι στην εξουσία τόσα χρόνια είναι αντιμέτωπη με το γεγονός ότι οι πολίτες ξέρουν πολύ καλά ότι για τα προβλήματά τους είναι υπεύθυνοι όσοι κυβερνούν όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί μπορεί να είναι σημαντική η επικοινωνία στην πολιτική, αλλά δεν μπορεί να νικήσει την πραγματικότητα, 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μετά από 7 χρόνια ο Μητσοτάκης υπόσχεται στους νησιώτες ότι θα ασχοληθεί «προσωπικά» και θα τα λύσει όλα

«Θα σας φτιάξω το λιμάνι» και πολλά άλλα δήλωσε, σαν άλλος Μαυρογιαλούρος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο Αγαθονήσι, ύστερα από επτά χρόνια στη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ είπε στους νησιώτες ότι πρότεινε στον δήμαρχο να μετατραπεί το Αγαθονήσι σε ένα νησί πλήρους ηλεκτροκίνησης, την ώρα που τα παιδιά φεύγουν από το νησί για να τελειώσουν το σχολείο... 

Όσα δεν έκανε μέσα σε επτά χρόνια διακυβέρνησης ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπόσχεται ότι θα τα κάνει  μέχρι την άνοιξη του 2027, οπότε και θα γίνουν οι εκλογές όπως επαναλαμβάνει μονότονα, τάζοντας «λαγούς και πετραχήλια» ακόμη και στους κατοίκους των ακριτικών μας νησιών όπως το Αγαθονήσι. 

Αφού έδωσε εκ νέου έμφαση στη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησής του, καμάρωσε, μάλιστα, ότι «μπορέσαμε, ως Ελλάδα, να πείσουμε ουσιαστικά όλη την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση να αλλάξει την προσέγγισή της απέναντι στο μεταναστευτικό πρόβλημα», ενώ αντί να σταθεί σε πολιτικές πρωτοβουλίες που θα έπρεπε να είχε αναλάβει το κράτος για την οικονομική ενίσχυση των απομακρυσμένων και μικρών νησιών μας, εκείνος κάθε φορά επιχαίρει για τους «πολλούς επισκέπτες, από την γειτονική Τουρκία, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τη γρήγορη visa». 

Μετρήστε «θα» 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αναφερόμενος στα «ειδικά προβλήματα» των μικρών νησιών και συγκεκριμένα του Αγαθονησίου, δεσμεύτηκε ότι θα ασχοληθεί «προσωπικά με τις μεγάλες εκκρεμότητες» τις οποίες του έθεσαν. Και σαν άλλος Μαυρογιαλούρος, άρχισε τα «θα»: 

«Είναι προσωπική μου δέσμευση ότι θα σας φτιάξω το λιμάνι, έτσι όπως ακριβώς το έχετε σχεδιάσει. 

»Θα βρούμε τον τρόπο και θα βρούμε και τους πόρους, ώστε να εξασφαλίσουμε ότι θα έχετε μία εύκολη και κυρίως ασφαλή πρόσβαση στις καλύτερες δυνατές ακτοπλοϊκές υπηρεσίες. 

»Θα εξετάσουμε ένα πλαίσιο ειδικών αναπτυξιακών κινήτρων για τα πολύ μικρά νησιά, ώστε να διευκολύνουμε τις μικρές επενδύσεις οι οποίες γίνονται για να προσθέσετε δυνατότητα περαιτέρω ήπιας τουριστικής ανάπτυξης. 

»Το κύριο και το σημαντικότερο μέλημά μου είναι πώς θα κρατήσουμε τον κόσμο στο νησί και κυρίως πώς θα κρατήσουμε τις οικογένειες με παιδιά στο νησί. Άκουσα με πολλή προσοχή αυτά τα οποία μου είπε ο δήμαρχος και ο αντιδήμαρχος για την ανάγκη να μπορέσουμε να στελεχώσουμε το σχολείο με εκείνες τις ειδικότητες οι οποίες απαιτούνται, προκειμένου τα παιδιά να μπορούν τουλάχιστον να τελειώσουν το Γυμνάσιο και το Λύκειο εδώ, χωρίς να αναγκαστούν να καταφύγουν σε ένα άλλο σχολείο. Θα μιλήσω με τη Σοφία Ζαχαράκη για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε και για το ζήτημα αυτό. 

»Πρότεινα στον δήμαρχο να εξετάσουμε τη δυνατότητα να μετατρέψουμε το Αγαθονήσι σε ένα νησί πλήρους ηλεκτροκίνησης. Θα ήμουν απολύτως διατεθειμένος να αντικαταστήσω όλα τα οχήματά σας δωρεάν, με ηλεκτρικά οχήματα. Και τα οχήματα του Δήμου αλλά και τα οχήματα τα οποία έχετε, υπό την προϋπόθεση ότι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε και την υποδομή για τους σταθμούς φόρτισης». 

Καταλήγοντας, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι φεύγει από το Αγαθονήσι «με μια λίστα από πράγματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθώ, αρχίζοντας με το λιμάνι», όπως είπε, προσθέτοντας πως «μπαίνουμε πια και εμείς στον τελευταίο χρόνο της θητείας μας. Θα έχουμε εκλογές την άνοιξη του 2027 και δική μας υποχρέωση είναι να μπορέσουμε να κλείσουμε όσες περισσότερες εκκρεμότητες μπορούμε». 

Με λίγα λόγια, τα σημαντικά τα έλυσε και τώρα θα ασχοληθεί με τις εκκρεμότητες ο κ. Μητσοτάκης. 

Πηγή: in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αυτοί θα πουλήσουν και την Ακρόπολη….

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που ξεκίνησε την εποχή του «ήπιου» νεοφιλελευθερισμού και προχώρησε με ωμές μεθόδους και σε πρωτοφανή έκταση την περίοδο των μνημονίων, η λαϊκή θυμοσοφία το απέδωσε με την ατάκα «Αυτοί είναι ικανοί να πουλήσουν και την Ακρόπολη». 

Αμ’ έπος, οι «αγκυλώσεις» της νομοθεσίας για τη διάθεση μνημείων και αρχαιολογικών χώρων για διαφημιστικές κινηματογραφήσεις από ιδιώτες ήρθησαν ήδη από το 2011. Με δεδομένη την άρση της προστασίας και καθώς η κυβερνητική «κουλτούρα» για business χωρίς φραγμούς διαχεόταν και εμπεδωνόταν σαν νέα κανονικότητα, ο Ιερός Βράχος της Ακρόπολης, υψίστης εμπορικής αξίας (…), βεβηλώθηκε επανειλημμένα από ιδιώτες – γνωστά τα περιστατικά με το Drοne Show της Adidas τον Μάιο του 2025 αλλά και με παράνομες φωτογραφίσεις μόδας και influencers, παράνομες λήψεις με drones από τουρίστες και YouTubers, παράνομες φωτογραφίσεις κ.λπ. 

Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Η διάλυση κάθε είδους θεσμικού εμποδίου, η εφεύρεση υβριδικών σχημάτων για ιδιωτικοποίηση μέσα από σχήματα όπως το Υπερταμείο, η άλωση από επιχειρηματικά συμφέροντα αρχαιολογικών χώρων έως και περιοχών Natura έγραψαν στις «σημαίες» της κυβερνητικής πολιτικής το σύνθημα «κάθε είδους δημόσιο αγαθό και περιουσία προσφέρεται για ιδιωτική εκμετάλλευση», δηλαδή για κερδοσκοπία. 

Οι ιδιώτες έλαβαν το, ευκρινές, μήνυμα και εφόρμησαν στη δημόσια λεία. Οι κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη φρόντισαν να ανοίξουν τις πύλες με κρεσέντο μέτρων σε όλη τη γραμμή: από την Υγεία και την Παιδεία ώς τον Πολιτισμό, από τις δημόσιες επιχειρήσεις ώς τα κοινά και δημόσια αγαθά. Και πλέον απειλείται να μη μείνει τίποτε όρθιο! 

Η δημιουργία Ανώνυμης Εταιρείας στην οποία αποδίδεται για 50+50 χρόνια η κερδοσκοπική εκμετάλλευση του συνόλου του πολιτιστικού αποθέματος της χώρας, από αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και ιστορικούς τόπους έως εισιτήρια και αναψυκτήρια, την κινητή και ακίνητη πολιτιστική περιουσία της χώρας συνολικά, είναι συγκλονιστική για την ωμότητα και τον κυνισμό της, αλλά και για τα καταστροφικά αποτελέσματα που θα φέρει. Σηματοδοτεί ότι γι’ αυτή την κυβέρνηση δεν υπάρχει πλέον «ιερό και όσιο». 

Ο Πολιτισμός δεν μπορεί να είναι «σπήλαιο ληστών» και άντρο «αργυραμοιβών» – για να θυμηθούμε τη βιβλική αναφορά της εκδίωξης από τον Ιησού των εμπόρων από τον ναό. Και επειδή, όντως, αυτοί είναι ικανοί «να πουλήσουν και την Ακρόπολη», η ανάγκη να αντιστραφεί η καταστροφική πορεία προς την ιδιωτικοποίηση των πάντων, η ανάγκη να εκδιωχθούν με το φραγγέλιο οι «αργυραμοιβοί» από τον «ναό» του Πολιτισμού -και όχι μόνο- είναι επείγουσες. 

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα… σκάνδαλά της.

Οι 4 «γαλάζιοι» βουλευτές στο εδώλιο, η προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να «γυρίσει ανάποδα» το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης. 

Σε… πανηγυρισμούς για το ότι διώκονται μόλις 4 από τους 13 βουλευτές και υπουργούς της, που οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ενέπλεξαν στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει επιδοθεί από χθες (16/7) η κυβέρνηση. 

Το έναυσμα έδωσε με δήλωσή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αξιώνοντας μάλιστα από την αντιπολίτευση να ζητήσει συγνώμη για την κριτική που έχει ασκήσει, ενώ άφησε εκ νέου αιχμές για την ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή. 

Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας 

Αφορμή για την προσπάθεια της κυβέρνησης να «γυρίσει ανάποδα» την υπόθεση διασπάθισης κονδυλίων στον οργανισμό διαχείρισης των αγροτικών επιδοτήσεων αποτέλεσε η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Σύμφωνα με αυτή οι Κ.Σκρέκας, Χ.Μπουκώρος, Μ.Σενετάκης και Κ.Παπακώστα θα διωχθούν με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας και απιστία, ενώ η τελευταία θα διωχθεί και για «ψευδή βεβαίωση και απόπειρά απάτης με υπολογιστή». 

Στην ίδια ανακοίνωση επισημάνθηκε ότι θα αρχειοθετηθούν οι δικογραφίες για τους Γ.Κεφαλογιάννη, Κ.Τσιάρα, Ν.Μηταράκη, Δ.Βαρτζόπουλο, Θ.Λεονταρίδη, Β.Βασιλειάδη και Κ.Καραμανλή. Αυτό παρά το γεγονός ότι στους 22 διωχθέντες περιλαμβάνονται συνεργάτες βουλευτών και στελέχη του οργανισμού. 

Ζητήστε συγνώμη 

Το «σύνθημα» της επικοινωνιακής αξιοποίησης της ανακοίνωσης έδωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Με δήλωσή του επισήμανε ότι «αναδεικνύεται η πραγματική διάσταση και η πλήρης αλήθεια για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 13 υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ βρέθηκαν στο στόχαστρο, οι 9 αποδεικνύονται απολύτως αθώοι και 4 ακόμη στελέχη μας θα εξεταστούν περαιτέρω για απλά πλημμελήματα». 

Πρόσθεσε μάλιστα ότι τα στελέχη αυτά «επί εβδομάδες διασύρθηκαν, καθώς κάποιοι μας αποκαλούσαν “κυβέρνηση υποδίκων”» αναρωτώμενος «ποιος θα ζητήσει “συγγνώμη” για εκείνες τις αθλιότητες». Παράλληλα, ο πρωθυπουργός διατήρησε το μέτωπο αντιπαράθεσης με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που εδώ και πολύ καιρό έχει ανοίξει η κυβέρνηση. Σχολιάζοντας για την εισαγγελική αρχή πως «φάνηκε να εμπλέκεται στον εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό» 

Τη σκυτάλη πήρε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Επισήμανε ότι «για τους τέσσερις βουλευτές που παραπέμπονται να δικαστούν για αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος ισχύει, αυτονόητα, το τεκμήριο της αθωότητας, όπως ρητά επισημαίνει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ούτως ή άλλως η Δικαιοσύνη και μόνο θα αποφασίσει, αφού αξιολογήσει όλα τα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων και εκθέσεων που προσδιόρισαν εκ νέου τα ποσά ενδεχόμενης ζημίας». 

Στην βάση αυτή κατηγόρησε την αντιπολίτευση με έμφαση στο ΠΑΣΟΚ λέγοντας πως ανέλαβε «τον ρόλο του αυτόκλητου δικαστή και προδικάζοντας την ενοχή βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας». Αξιώνοντας επίσης να υπάρξει συγνώμη. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι οι 4 διωκόμενοι βουλευτές θα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια του κόμματος στις επόμενες εκλογές. 

Όπως ήταν αναμενόμενο στο ίδιο πνεύμα κυμάνθηκαν και οι δηλώσεις των βουλευτών που βρέθηκαν στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Με τους όσους διώκονται να δηλώνουν ότι επιθυμούν γρήγορη εκδίκαση και όσους δεν διώκονται να επιχειρηματολογούν κατά της αντιπολίτευσης. 

Αντιδράσεις 

Όπως ήταν αναμενόμενο, στην κυβερνητική αυτή τακτική ήταν έντονες οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης. 

ΕΛ.Α.Σ.: Πρώτη φορά βλέπουμε οι ληστές να απαιτούν συγγνώμη από τα θύματά τους 

Η ανακοίνωση της ΕΛ.Α.Σ.

“Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Μαρινάκης, ξεπέρασε σήμερα κάθε όριο θράσους και προκλητικότητας, απαιτώντας τη συγγνώμη της αντιπολίτευσης για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ενώ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί ποινική δίωξη με την κατηγορία της απιστίας σε τέσσερις βουλευτές της ΝΔ, μεταξύ των οποίων έναν πρώην υπουργό και γραμματέα του κόμματος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μας ζητάει να του ζητήσουμε συγγνώμη. 

Πρώτη φορά, στα αλήθεια, βλέπουμε οι ληστές να απαιτούν συγγνώμη από τα θύματά τους. 

Αλλά με την κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται ότι θα τα δούμε όλα”. 

Σε ανάλογο πνεύμα ήταν και η δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστα Τσουκαλά. Τόνισε ότι «προσπαθούν να μπερδέψουν τον κόσμο και να παρουσιάσουν ως δικαίωση τη συντριβή του αφηγήματος της κυβέρνησης. Τους παραπέμπει η δικαιοσύνη και αυτοί πανηγυρίζουν ότι δικαιώθηκαν.Μήπως  θέλουν και χειροκρότημα για το σκάνδαλο που έστησαν στον ΟΠΕΚΕΠΕ;». 

Είπε, επίσης, πως «πρώτη φορά βλέπουμε να διώκονται  ποινικά βουλευτές και προσωπικές κομματικές επιλογές  του Πρωθυπουργού σε έναν δημόσιο οργανισμό όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ και να εγκαλούν την αντιπολίτευση γιατί ζήτησε την έρευνα τους». 

Αναφερόμενος στις 4 διώξεις πολιτικών στελεχών της ΝΔ, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος σημείωσε ότι «οι τελευταίες εξελίξεις αποτελούν μια ακόμη επιβεβαίωση ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι σκάνδαλο της ΝΔ, το οποίο αναπτύχθηκε στο βούρκο του αστικού κράτους και με ευθύνη της ΕΕ». 

Τόνισε επίσης ότι «η διερεύνηση πρέπει να συνεχιστεί και να αποδοθούν οι ποινικές ευθύνες σε όλους, όσο ψηλά κι αν ανήκουν. Ταυτόχρονα, άμεσα, πρέπει να επιστραφούν τα κλεμμένα, πάνω από 2 δισ., στους πραγματικούς δικαιούχους, στους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους». 

Αναφερόμενος στις 4 διώξεις πολιτικών στελεχών της ΝΔ, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος σημείωσε ότι «οι τελευταίες εξελίξεις αποτελούν μια ακόμη επιβεβαίωση ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι σκάνδαλο της ΝΔ, το οποίο αναπτύχθηκε στο βούρκο του αστικού κράτους και με ευθύνη της ΕΕ». 

Τόνισε επίσης ότι «η διερεύνηση πρέπει να συνεχιστεί και να αποδοθούν οι ποινικές ευθύνες σε όλους, όσο ψηλά κι αν ανήκουν. Ταυτόχρονα, άμεσα, πρέπει να επιστραφούν τα κλεμμένα, πάνω από 2 δισ., στους πραγματικούς δικαιούχους, στους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους». 

Πηγή: news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Βουτάνε στο παρελθόν, γιατί φοβούνται το παρόν τους….

Στη σύγκριση του παρελθόντος με το παρόν ελλοχεύει ένας κίνδυνος για το σημερινό πρωθυπουργό και τους δικούς του: οι ψηφοφόροι να πουν “κάθε πέρσι και καλύτερα”. 

Η αναρρίχηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ στην εξουσία το 2019 οφείλεται, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, στο κυβερνητικό παρελθόν των αντιπάλων τους. Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο έκανε καλή δουλειά. 

Τώρα βρίσκεται στο τέλος της η δική τους κυβερνητική διαδρομή δύο θητειών. Αλλά η ανανέωσή της σκοντάφτει στο δικό τους πλέον παρελθόν. Το οποίο είναι γεμάτο με αρνητικά σημεία, που αδυνατούν να υπερασπιστούν. Γι’ αυτό και καταφεύγουν ξανά στο παρελθόν των προηγούμενων. Ματαίως. Βρισκόμαστε στο δικό τους 2026 και όχι στο 2019 (ή και στο 2015) του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. 

Και αυτό το δικό τους παρόν θα κριθεί τώρα. Δηλαδή: 

Πρώτον, ο πρωθυπουργός και οι δικοί του επικαλούνται την “ανάπτυξη” που “πετάει” στη θητεία τους. Με σχεδόν 60 δισεκατομμύρια ευρωπαϊκά χρήματα να έχουν πέσει στην ελληνική οικονομία, το εθνικό μας εισόδημα βρίσκεται ακόμη πίσω από το προ κρίσης (2008). 

Δεύτερον, το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα βρίσκεται περίπου στο μισό του μέσου ευρωπαϊκού. Και με το ρυθμό που αναπτύσσεται σήμερα η ελληνική οικονομία θα χρειαστούν δεκαετίες για να φτάσουμε σε κάποιο επίπεδο στοιχειώδους σύγκλισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης τελειώνουν φέτος. 

Τρίτον, η θηριώδης ακρίβεια πλήττει ιδιαίτερα τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων λόγω των χαμηλών εισοδημάτων. Η δική μας αγοραστική δύναμη βρίσκεται στον ευρωπαϊκό πάτο, ένα σκαλί πάνω μόνο από τη Βουλγαρία. 

Τέταρτον, η στέγη έχει εξελιχθεί σε μείζον πρόβλημα ιδιαίτερα για τους νέους, που παραμένουν στην οικογενειακή εστία σε ηλικίες ακόμα και μετά τα 30 χρόνια τους. 

Πέμπτον, η κυβερνητική εφταετία της ΝΔ έχει στιγματισθεί από σκανδαλώδεις υποθέσεις παντός τύπου: οικονομικές (ΟΠΕΚΕΠΕ), θεσμικές (υποκλοπές). Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει για καλύτερους “πελάτες” υπουργούς και κυβερνητικούς βουλευτές. 

Μπροστά σ’ αυτό το απωθητικό παρόν τους, ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του καταφεύγουν στο παρελθόν των αντιπάλων τους. Τη μια είναι η “επέτειος” του δημοψηφίσματος του 2015. Την άλλη το όνομα του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, που προσπάθησαν να το συνδέσουν με τα γκαζάκια της Θεσσαλονίκης. Την παράλλη θυμήθηκαν τον Ποινικό Κώδικα του 2019. Τα πρωτοπαλίκαρα του κυβερνητικού και κομματικού προπαγανδιστικού μηχανισμού (Γεωργιάδης, Πλεύρης, Κυρανάκης, Μαρινάκης συν κάτι άλλοι “ψιλοί”) επιχειρούν να “συγκινήσουν” τους θυμωμένους δεξιούς ψηφοφόρους επαναφέροντας τον “μπαμπούλα” του Τσίπρα. 

Όμως, αυτοί οι ψηφοφόροι δεν θα ψηφίσουν για το παρελθόν του Τσίπρα. Αυτό είναι πλέον μακρινό και έχει ήδη κριθεί δύο φορές. Θα ψηφίσουν για το κυβερνητικό παρόν της ΝΔ του Μητσοτάκη, το οποίο, όταν θα γίνουν εκλογές, θα είναι(κοντινό) δικό τους παρελθόν. 

Και στη σύγκριση του παρελθόντος με το παρόν ελλοχεύει ένας κίνδυνος για το σημερινό πρωθυπουργό και τους δικούς του: οι ψηφοφόροι να πουν “κάθε πέρσι και καλύτερα”. Κι έτσι οι βουτιές τους στο παρελθόν να τους γυρίσουν μπούμερανγκ… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Φοβούνται και το δείχνουν...

Αν και θεωρητικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει κάτι να φοβάται εν όψει εκλογών, η εικόνα που εκπέμπουν ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του είναι φοβική. 

Θεωρητικά η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχει κάτι να φοβάται. Το κόμμα που τη στηρίζει, η ΝΔ, προηγείται σταθερά και με διαφορά. Και στην αντιπολίτευση δεν υπάρχει κόμμα που να την απειλεί ευθέως. 

Είναι, όμως, έτσι; Όχι. Η εικόνα που εκπέμπουν ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του είναι φοβική. 

Πρώτον, φοβούνται από τα δεξιά τους. Και το δείχνουν. Όχι μόνο με την υπερδεξιά στροφή που έχουν κάνει μετά τις ευρωεκλογές. Αλλά και με τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά. Αφού οι απόπειρες να τον αποτρέψουν απέτυχαν, άρχισαν να λένε ότι δεν αποτελεί απειλή για τη ΝΔ, διότι δεν θα της αφαιρέσει πολλούς ψήφους. Κάθε φορά, όμως, που ο πρώην πρωθυπουργός κάνει ένα βήμα παραπάνω, αρχίζουν οι απαξιωτικές επιθέσεις εναντίον του. Τι άλλο από φόβο φανερώνει αυτή η τακτική; 

Δεύτερον, φοβούνται και από τ’ αριστερά τους. Και το δείχνουν. Μέχρι τώρα η ΝΔ και ο πρωθυπουργός  είχαν βολευτεί με την ακινησία στην αντιπολίτευση. Η εμφανής αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να τους ανταγωνιστεί εκλογικά και δημοσκοπικά είχε δημιουργήσει ένα πέπλο προστασίας. Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα και του νέου κόμματός του έχει σπάσει αυτήν την ακινησία. Και παρόλο που η κυβερνητική προπαγάνδα λέει ότι το παρελθόν Τσίπρα βοηθάει τον Μητσοτάκη, οι αντιδράσεις τους δεν φανερώνουν εφησυχασμό. Αντίθετα, η τελευταία απόπειρα ακροδεξιών στελεχών της ΝΔ (Κυρανάκης, Πλεύρης) να συνδέσουν το όνομα του κόμματος Τσίπρα (ΕΛ.Α.Σ) με τα φονικά γκαζάκια της Θεσσαλονίκης, φανερώνει ανησυχία . Θέλουν να προλάβουν το ενδεχόμενο να συνεχιστεί η ανοδική καταγραφή του στις δημοσκοπήσεις και από το φθινόπωρο να καταστεί απειλητικός αντίπαλος. Το παρελθόν Τσίπρα δεν φαίνεται να επηρεάζει πια την πλειονότητα των ψηφοφόρων, η οποία δηλώνει στις έρευνες ότι οι κυβερνήσεις του πρώην πρωθυπουργού τα είχαν καταφέρει καλύτερα από τη σημερινή κυβέρνηση σε κρίσιμα ζητήματα(πχ αντιμετώπιση της ακρίβειας). 

Τρίτον, φοβούνται δικαστικές περιπέτειες, αν οι προσεχείς εκλογές βγάλουν άλλη πλειοψηφία.  Και το λένε. Πρώτα το «πέταξε» στη δημόσια συζήτηση φιλοκυβερνητικός αναλυτής, λέγοντας ότι, αν η ΝΔ δεν πάρει 25%(δηλαδή, δεν πάρει το μπόνους εδρών), τα άλλα κόμματα θα έχουν πλειοψηφία και θα παραπέμψουν τον κ. Μητσοτάκη στο Ειδικό Δικαστήριο για τις υποκλοπές. Κανένα κόμμα δεν έχει διατυπώσει τέτοια «απειλή»  ούτε έχει κάνει παρόμοια αναφορά. Γι’ αυτό και προκάλεσε εντύπωση ότι ουσιαστικά την υιοθέτησε ο κ. Μητσοτάκης. Σε πρόσφατη συνέντευξή του(Liberal.gr) απέδωσε στους αντιπάλους του την πρόθεση «να μαζευτούν όλοι μαζί και να μας βάλουν φυλακή». 

Αυτοί είναι οι φόβοι του νυν πρωθυπουργού και των δικών του εν όψει εκλογών. Την εξήγηση δίνει αυτή η ρήση του Αμερικανού συγγραφέα Τζον Στάινμπεκ: «Η εξουσία δεν διαφθείρει, ο φόβος διαφθείρει. Ο φόβος για την απώλεια της εξουσίας»… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

“Να φύγει ο Μητσοτάκης;” ή “να μην ξανάρθει ο Τσίπρας;”…

Αν διαμορφωθεί ένα δίλημμα του τύπου “να φύγει ο Μητσοτάκης” ή “να μην ξανάρθει ο Τσίπρας”, οι πολλοί δεν θα ψήφιζαν με κριτήριο το φόβο του παρελθόντος 

Πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια κυριαρχίας της θεωρίας του «ενάμισι κόμματος», η οποία εξυπηρετούσε τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τρία χρόνια πολιτικής και δημοσκοπικής στασιμότητας. Με τον πρωθυπουργό και το κόμμα του- παρά τη μεγάλη υποχώρησή τους, που επιβεβαιώθηκε με το 28% των ευρωεκλογών του 2024- να μην απειλούνται από κανέναν αντίπαλο: ο ΣΥΡΙΖΑ εξαερωνόταν μετά την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ αδυνατούσε να παίξει το ρόλο του κόμματος εξουσίας καθηλωμένο σε μικρομεσαία ποσοστά(σκάρτο 13% το τελευταίο). 

Εδώ και ένα μήνα η εικόνα αυτή άρχισε να αλλάζει με την επανεμφάνιση του Τσίπρα και την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξής (του). Ο πρώην πρωθυπουργός και το κόμμα του άλλαξαν (πρώτα) το τοπίο στην αντιπολίτευση και (μετά) το συνολικότερο, καθώς η «βελόνα» κινείται ανοδικά και αρχίζει να πλησιάζει εκείνη της ΝΔ. 

Η τάση αυτή αποδόθηκε στην αρχή στο «φούσκωμα» που παρατηρείται άμα τη εμφανίσει νέων κομμάτων. Εύλογο. Όμως, οι δημοσκοπικές καταγραφές δείχνουν ότι μάλλον δεν είναι κάτι συγκυριακό και δεν φαίνεται να έρχεται «ξεφούσκωμα». Αντίθετα, ορισμένες καταγραφές δείχνουν ότι πλησιάζει τη ΝΔ σε απόσταση μονοψήφιας διαφοράς. Τον Σεπτέμβριο θα έχουμε ασφαλέστερα δείγματα και συμπεράσματα. 

Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύεται από φιλοκυβερνητικούς αναλυτές σαν συμφέρουσα για τον πρωθυπουργό και το κόμμα του. Η επιστροφή Τσίπρα- λένε- θα τρομάξει, λόγω παρελθόντος, αναποφάσιστους ψηφοφόρους, οι οποίοι στο τέλος θα ξαναπάνε στην κάλπη της ΝΔ. 

Επ’ αυτού χωράνε δύο παρατηρήσεις: 

1.Αν είναι σωστή η ερμηνεία του «μπαμπούλα Τσίπρα», τότε αυτός θα πλήξει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ήλπιζε ότι, απόντος του Τσίπρα, θα μπορούσε να αποσπάσει από τη ΝΔ «κεντρώους» δυσαρεστημένους ψηφοφόρους. 

2.Το παρελθόν δεν κυνηγάει πια τον Τσίπρα περισσότερο απ’ ό,τι κυνηγάει το παρόν τον Μητσοτάκη. Η τετραετία 2015-2019 έχει ήδη κριθεί σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και ο Τσίπρας έχει πληρώσει το κόστος. Αντίθετα, η εφταετία 2019-2026 θα κριθεί τώρα, στις προσεχείς εκλογές, τώρα θα πληρώσει ο Μητσοτάκης. 

Όσοι θα ποντάρουν ξανά στο παρελθόν του Τσίπρα μπορεί να εκπλαγούν δυσάρεστα. Για δύο λόγους. 

Πρώτον, διότι η ζωή της πλειοψηφίας των πολιτών έχει χειροτερέψει τα τελευταία χρόνια (ακρίβεια, κρίση στέγης) και αυτό το λένε οι ίδιοι στις έρευνες. Και 

Δεύτερον, διότι σε όλες τις έρευνες η μεγάλη πλειοψηφία(περίπου 70%) προτάσσει το αίτημα αλλαγής κυβέρνησης. 

Αν αυτό το αίτημα καταστεί κεντρικό, τότε καμιά αναφορά σε μπαμπούλα του παρελθόντος δεν θα μπορέσει να το αντιμετωπίσει. Συνήθως οι ψηφοφόροι τιμωρούν το παρόν(όχι το παρελθόν, που το έχουν ήδη τιμωρήσει) και ψηφίζουν για το μέλλον. 

Σχηματικά θα λέγαμε ότι, αν διαμορφωθεί ένα δίλημμα του τύπου «να φύγει ο Μητσοτάκης» ή «να μην ξανάρθει ο Τσίπρας», οι πολλοί δεν θα ψήφιζαν με κριτήριο το φόβο του παρελθόντος. 

Αν, δηλαδή, οι ψηφοφόροι τεθούν μπροστά στο δίλημμα να επιλέξουν «το μη χείρον», μπορεί να ελλοχεύουν εκπλήξεις, που αυτήν τη στιγμή δεν ανιχνεύονται… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη νίκη και αυτοδυναμία ονειρεύεται ο Μητσοτάκης– «Πουλάει» ξανά το αφήγημα της σταθερότητας, με επίθεση στην αντιπολίτευση...

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στη Ρόδο, επανέλαβε ότι μόνο μέλημα της αντιπολίτευσης είναι πώς θα ρίξουν τον ίδιο και τη ΝΔ, ενώ αναφέρθηκε ξανά στην ακρίβεια - χωρίς «θυμό και θλίψη» αυτή τη φορά... 

Στην Ρόδο μίλησε το Σάββατο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος επανέλαβε για πολλοστή φορά ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 και ζήτησε τρίτη νίκη για τη Νέα Δημοκρατία αλλά και αυτοδυναμία, την οποία, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις, δεν βλέπει ούτε με το κυάλι. 

Αφού αναφέρθηκε στα «επιτεύγματα» της κυβέρνησής του, έθεσε ξανά το δίλημμα της σταθερότητας, μιλώντας με απαξία για την «ετερόκλητη», όπως την χαρακτήρισε, αντιπολίτευση, η οποία, όπως ισχυρίζεται παγίως ο πρωθυπουργός, έχει ως «μόνο μέλημα» να ρίξει τον ίδιο και τη ΝΔ. 

Παράλληλα, παραδέχθηκε εκ νέου ότι η ακρίβεια «έχει απορροφήσει αυξήσεις μισθών», αλλά υποστήριξε πως «επειδή έχουμε νοικοκυρεμένα οικονομικά μπορούμε να στηρίζουμε τα νοικοκυριά» – προφανώς με αυξήσεις-ψίχουλα, pass και επιδοματική πολιτική. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως δεν θα υπονομεύσει τα οικονομικά της χώρας, για να είναι «πιο ευχάριστος προεκλογικά». 

«Μητσοτάκης ή χάος», σταθερότητα και ασφάλεια 

Κατά τα λοιπά, έπαιξε εκ νέου το «χαρτί» της ασφάλειας και της σταθερότητας, θέτοντας για μία ακόμη φορά το εκλογικό δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», ρωτώντας τους πολίτες αν «θα θέσουμε σε κίνδυνο όσα πετύχαμε με πειραματισμούς που έχουμε δοκιμάσει στο παρελθόν ή με μια κυβέρνηση που, παρά τα λάθη της, έχει πάει τη χώρα μπροστά;». 

Επιπλέον, αναφέρθηκε στη μακρά προεκλογική περίοδο που ακολουθεί, παρομοιάζοντας τον ίδιο και τα «γαλάζια» στελέχη με μαραθωνοδρόμους, καθώς σχολίασε ότι «εμείς είμαστε έμπειροι μαραθωνοδρόμοι –  κάποιοι άλλοι έχουν ήδη λαχανιάσει». 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε ειδικά για την Ρόδο, ευχαριστώντας «όλες και όλους τους εργαζόμενους στον τουρισμό», που έχουν μετατρέψει το νησί σε «ναυαρχίδα» του ελληνικού τουρισμού, ενώ επισήμανε ότι «ήδη οι αφίξεις είναι αυξημένες κατά 2%, παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίζουμε μεγάλες γεωπολιτικές αναταράξεις» 

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στο μεταναστευτικό – προσφυγικό, δίχως αναφορά βέβαια στις «βάρκες» του Βορίδη, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνησή του αντιμετώπισε «με πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα το πρόβλημα αυτό. Και αντί να έρχονται καραβιές μεταναστών από την Τουρκία στην Ελλάδα, έρχονται καραβιές επισκεπτών Τούρκων, οι οποίοι στηρίζουν την τοπική οικονομία». 

Περήφανος για την υπεράσπιση της κυριαρχίας μας, ενώ η Άγκυρα προκαλεί διαρκώς 

Δήλωσε υπερήφανος «που με το υστέρημα όλων σας», όπως είπε απευθυνόμενους στους πολίτες, «έχουμε σήμερα τις πιο αξιόπιστες Ένοπλες Δυνάμεις που είχε ποτέ η πατρίδα μας», ενώ αναφέρθηκε στην αποστολή φρεγατών και αεροπλάνων στην Κύπρο και δεσμεύθηκε ότι «οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι εδώ για να υπερασπιστούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα από οποιαδήποτε διεκδίκηση και να προβάλλουμε ως χώρα το πιο ισχυρό αποτρεπτικό μήνυμα απέναντι σε όσους μπορούν να αισθάνονται ότι εποφθαλμιούν κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα». 

Όλα αυτά, την ώρα που η Τουρκία, εκτός από… καραβιές τουριστών, μας φέρνει και προκλήσεις και απειλές, όπως το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας», το οποίο έχει υιοθετηθεί επίσημα από την Άγκυρα, την παρεμπόδιση της πόντισης του καλωδίου στην Κάσο, για την οποία η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα, την NAVTEX διαρκείας, αλλά και το νόμο τον οποίο φέρνει τώρα, ο οποίος στοχεύει στο μισό Αιγαίο. 

Πηγή: in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Κυβέρνηση κουκουλώνει, η Δικαιοσύνη βοηθάει, η Βουλή (εξ)ευτελίζεται….

Αυτά που συμβαίνουν εδώ και έξι χρόνια απλώς επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει μία πραγματική εξουσία, η εκτελεστική, δηλαδή η κυβέρνηση. 

Στις δημοκρατίες υφίσταται διάκριση των εξουσιών. Με τη σειρά που τις αναφέρει το Σύνταγμα (άρθρο 26), είναι η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική. 

Όμως, στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα η διάκριση των εξουσιών κινείται μόνο στην «πράξη» της θεωρίας, δεν είναι πραγματικότητα. Η συνταγματική επιταγή είναι γράμμα κενό. 

Αυτά που συμβαίνουν εδώ και έξι χρόνια απλώς επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει μία πραγματική εξουσία, η εκτελεστική, δηλαδή η κυβέρνηση. Αυτή επιβάλλει ό,τι θέλει. Και οι άλλες δύο, η νομοθετική (Βουλή) και η δικαστική(δικαστήρια) είτε αδυνατούν να ερευνήσουν κυβερνητικά σκάνδαλα είτε συμπράττουν με την κυβέρνηση στο κουκούλωμά τους. 

Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώθηκε πολλές φορές μέχρι στιγμής κατά τη (μη) διερεύνηση δύο σκανδάλων: των υποκλοπών και των κοινοτικών επιδοτήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ). Η χτεσινή συνεδρίαση της Βουλής ήταν αποκαλυπτική. 

Τι έχει γίνει μέχρι τώρα; 

1. Η μυστική υπηρεσία παρακολουθούσε πλήθος δημοσίων προσώπων. Το παραδέχτηκε ο πρωθυπουργός και το αποδοκίμασε, λέγοντας ότι «δεν γνώριζε». Όμως, τρεις εισαγγελείς του Αρείου Πάγου συντάχθηκαν με την κυβερνητική εκδοχή και έθεσαν την υπόθεση στο αρχείο. Ο τελευταίος εισαγγελέας Κ. Τζαβέλλας εκλήθη στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής και δεν προσήλθε, επικαλούμενος τη «διάκριση των εξουσιών». Ο ίδιος, που αποφάσισε να θέσει την υπόθεση στο αρχείο, ήταν εισαγγελέας της ΕΥΠ και είχε υπογράψει πλήθος εντολών παρακολούθησης. Και δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να αυτοεξαιρεθεί, όπως λέει το μεγαλύτερο μέρος του νομικού κόσμου της χώρας. 

2. Ο διοικητής της ΕΥΠ προσήλθε στη συνεδρίαση της επιτροπής, αλλά δεν φώτισε κανέναν. Ουδείς κατάλαβε ποια εξήγηση έδωσε για τις παρακολουθήσεις. Και ο πρόεδρος της Βουλής, αντί να νοιάζεται για το κύρος του σώματος στο οποίο προεδρεύει, διέταξε… έρευνα για το πώς διέρρευσε ο διάλογος του αρχηγού της ΕΥΠ με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ . Ο κ. Κακλαμάνης, δηλαδή, επιβεβαιώνει ότι ουσιαστικά είναι «βοηθός» της κυβερνητικής πλειοψηφίας, που δεν του καίγεται καρφί για το αν η Βουλή (εξ)ευτελίζεται με την εικόνα που εκπέμπει. 

3. Αυτή την εικόνα την έχουμε ξαναδεί, όταν η κυβερνητική πλειοψηφία απάλλαξε προκαταβολικά, χωρίς καμιά έρευνα, τους «υπουργούς του ΟΠΕΚΕΠΕ» Αυγενάκη και Βορίδη. Και θα τη δούμε και σήμερα, όταν η ίδια πλειοψηφία θα απαλλάξει άλλους δύο υπουργούς (Αραμπατζή και Λιβανό), που περιλαμβάνονται στη δικογραφία των ευρωπαίων εισαγγελέων. Τις οποίες έχουν αναλάβει να «συνετίσουν» τα τέρατα νομικής μορφώσεως Άδωνις Γεωργιάδης και Σοφία Βούλτεψη. Δεν απομένει στον κ. Κακλαμάνη παρά να διατάξει νέα έρευνα, αν κάποιος βουλευτής διαρρεύσει «απόρρητο» διάλογο για το πώς οι Οπεκεπέδες, υπουργοί και βουλευτές, συνεπικουρούσαν τους παντός είδους φραπεδοχασάπηδες να «μασαμπουκώνουν», που λέει κι ο Άδωνις, παράνομα ευρωπαϊκά λεφτά. 

Αυτά, λοιπόν, συμβαίνουν στα χρόνια της άριστης λειτουργίας της «επιτελικής» διακυβέρνησης. Και το «άριστη» είναι κυριολεκτικό. Η άριστη εκτελεστική εξουσία έχει απονευρώσει και καθυποτάξει τις άλλες δύο(Βουλή και Δικαιοσύνη), παίρνοντας(ή και δίνοντας;) μαθήματα από την Αμερική του Τραμπ. 

Ο λόρδος Άκτον το έχει πει από τον 19ο αιώνα: «Η εξουσία έχει την τάση να διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα»… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο λυπημένος πρωθυπουργός - Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε

Η ευημερία είναι ατομικό επίτευγμα και η φτώχεια προσωπική αποτυχία 

Ο πρωθυπουργός λυπάται και θυμώνει που η ακρίβεια ροκανίζει τα εισοδήματα. Είναι σίγουρο ότι ακόμη περισσότερο λυπάται το 27,5% των Ελλήνων που είναι πια αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας, λόγω εισοδηματικής συμπίεσης. 

Όπως είναι επίσης σίγουρο πως, όταν ένας πρωθυπουργός που κυβερνά επτά χρόνια δηλώνει «θυμωμένος» και «λυπημένος» για την ακρίβεια και τη βαθιά κρίση διαβίωσης, τότε είναι και ο ίδιος μέρος του προβλήματος. 

Μικρή σημασία, όμως, έχει αυτό, αφού οι φτωχοποιημένοι πάλαι ποτέ μεσαιοταξίτες δεν είναι βέβαιο πως εκτός από λύπη μπορούν πια να νιώσουν και θυμό. Διότι, απλά και κυνικά, η κυβέρνηση μπορεί να μην κατάφερε επί επτά χρόνια να αντιμετωπίσει την ακρίβεια και τη διάβρωση των εισοδημάτων, κατάφερε όμως κάτι πολύ πιο σημαντικό για την πολιτική αυτοπροστασία της: Κατάφερε να περάσει ως κυρίαρχη κοινωνική αντίληψη την ατομική ευθύνη σε όλα τα επίπεδα. 

Η επιτυχία, όπως και η αποτυχία, είναι ατομική υπόθεση. Ο υπουργός με τα 40 ακίνητα είναι «άριστος» της ελεύθερης αγοράς κι ας μην έχει εργαστεί ούτε μία ώρα στη ζωή του, ο μισθωτός που δεν βγάζει τον μήνα απλώς δεν είδε τις ευκαιρίες όταν περνούσαν από μπροστά του. 

Η ευημερία είναι ατομικό επίτευγμα και η φτώχεια προσωπική αποτυχία. Δεν υπάρχει χώρος για πολιτικές αναδιανομής, για μια άλλη συλλογική οργάνωση, για κοινωνική κινητικότητα. Τα δε ολιγοπώλια είναι κάτι σαν φυσικό, νομοτελειακό φαινόμενο, η αισχροκέρδεια είναι μια ακόμη διαχρονική παθογένεια και η έμμεση υπερφορολόγηση είναι όπλο δημοσιονομικής σταθερότητας. 

Άρα μένει η πρωθυπουργική λύπη και τα φιλοδωρήματα των pass. Έως ότου προκύψει -εάν προκύψει- η άλλη πρόταση που θα μετατρέψει τη συλλογική λύπη σε συλλογική δράση. Και σε υπαρκτή προσδοκία αλλαγής… 

Νικόλ Λειβαδάρη  

Πηγή: naftemporiki  Από την έντυπη έκδοση

=================

Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε 

Το έναυσμα για την προεκλογική εκστρατεία το έδωσε επισήμως ο πρωθυπουργός κλείνοντας στο συνέδριο της Ν.Δ., αν και επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 

Η προεκλογική εκστρατεία ξεκινά. Όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, φθινόπωρο, χειμώνα ή την άνοιξη. 

Υπάρχει όμως και το ακραίο σενάριο να γίνουν ξαφνικά. Αν, για παράδειγμα, προκύψει κάτι πολύ σοβαρό, ενδεχομένως στο σκάνδαλο των υποκλοπών. 

Το έναυσμα για την προεκλογική εκστρατεία το έδωσε επισήμως ο πρωθυπουργός κλείνοντας στο συνέδριο της Ν.Δ., αν και επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027. 

Έθεσε μάλιστα στόχο μια «τρίτη τετραετία, ώστε να μη γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω». 

Αναμφίβολα ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. 

Όχι μόνο γιατί δεν έχει υπάρξει τέτοιο φαινόμενο από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα, αλλά γιατί δεν βγαίνουν δημοσκοπικά τα νούμερα. 

Στις έρευνες, οι πολίτες ζητούν κυβερνητική αλλαγή. Όσο κι αν ο πρωθυπουργός διερωτάται ρητορικά ποιος άλλος εκτός από τον ίδιο «μπορεί να σηκώνει το τριψήφιο τηλέφωνο στις 3 το πρωί». 

Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα, θα ήταν μια απάντηση κλισέ. 

Ωστόσο, οι πολίτες -όπως φαίνεται στις έρευνες- δεν ασχολούνται με τέτοια διλήμματα, αλλά με την ακρίβεια, που δεν τελειώνει, και τη διαφθορά, που δεν ελέγχεται. 

Ο πρωθυπουργός επέλεξε στο κλείσιμο του συνεδρίου να μην απαντήσει στις αιχμές που διατυπώθηκαν ευθαρσώς. Από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κυρίως, που μίλησε για «περίκλειστες καγκελαρίες των τεχνοκρατών» και «μισθοφόρους της εξουσίας», που δεν συνάδουν με το «γενετικό υλικό» της Ν.Δ. 

Περιορίστηκε να μιλήσει για ενότητα μεταξύ των «παρόντων». Εγκαταλείποντας πλέον κάθε σκέψη για επιστροφή των «απόντων» – των πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά.   

Η Ν.Δ., άλλωστε, είναι το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη και όχι της πάλαι ποτέ λαϊκής κεντροδεξιάς. 

Το είπε καθαρά ο πρωθυπουργός: «Από τα 52 χρόνια της Ν.Δ., στα 7 έχει πρόεδρο εμένα». 

Μένει να φανεί βέβαια τι αντανάκλαση θα έχουν στην κοινωνία και στους ψηφοφόρους οι κινήσεις αυτές. 

Άλλωστε, είναι θέμα ημερών η ανακοίνωση δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, που, όπως λέει, θέλει να εκφράσει τη χαμένη ψυχή της παράταξης. 

Μαζί με τα υπό ίδρυση κόμματα, του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, είναι σαφές ότι το πολιτικό σκηνικό αλλάζει. 

Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε. Και για την ίδια τη Ν.Δ. 

Μιχάλης Ψύλος 

Πηγή: naftemporiki  Από την έντυπη έκδοση

Διαβάστε Περισσότερα »

“Κινδυνεύει η Ελλάς”, αν χάσει ο ίδιος;...

Ο Μητσοτάκης λέει ότι θέλει και τρίτη τετραετία, «για να μη ρισκάρουμε να γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω». Πρόκειται για κινδυνολογικό και εντέλει προσβλητικό για τη νοημοσύνη των ψηφοφόρων επιχείρημα. 

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από το συνέδριο της ΝΔ (της μητσοτακικής, η άλλη είτε είναι απούσα είτε ψελλίζει ψιλοαμφισβητήσεις): το φάντασμα της τρίτης τετραετίας. 

Κανονικά δεν θα έπρεπε να είναι φάντασμα, αλλά ζώσα πραγματικότητα, αφού: 

* Έχουν πετύχει «κυριαρχία», που είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

* «Δεν έχουν αντίπαλο», που λέει η μιντιακή προπαγάνδα τους, η οποία νομίζει ότι στις εκλογές που έρχονται θα ψηφίσουμε για το…2015. Ή ότι θα ψηφίσουμε (μόνο) για να βγάλουμε τον… δεύτερο στην αντιπολίτευση. Δεν τους περνάει από το μυαλό ότι η ψήφος θα είναι, πρωτίστως, τιμωρητική για τους ίδιους; 

* «Αντίπαλός μου δεν είναι το χάος, αλλά ο Τσίπρας, ο Ανδρουλάκης, η Κωνσταντοπούλου», λέει ο Μητσοτάκης, νομίζοντας ότι αυτούς τούς έχει στο τσεπάκι του. 

Δεν του περνάει από το μυαλό ότι, ακόμα κι να είναι έτσι, έχει αντίπαλο τους ψηφοφόρους; Αυτούς που το 2024 τον κατέβασαν στο 28% και του αφαίρεσαν την «κυριαρχία». Αυτούς που σήμερα προειδοποιούν ότι μπορεί να έχει και παρακάτω. 

Και όμως, παρά τα επιφαινόμενα, τα ξέρουν αυτά, τα φοβούνται και προσπαθούν να τα ξορκίσουν κινδυνολογώντας. Προσπαθούν να φοβίσουν τους ψηφοφόρους. 

Ο Μητσοτάκης λέει ότι θέλει και τρίτη τετραετία, «για να μη ρισκάρουμε να γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω». Πρόκειται για κινδυνολογικό και εντέλει προσβλητικό για τη νοημοσύνη των ψηφοφόρων επιχείρημα. Διότι, αν οι δυο τετραετίες των κυβερνήσεών του ήταν τόσο φωτεινές και πήγαν τη χώρα έτη φωτός μπροστά, όπως ο Μητσοτάκης και οι δικοί του κομπάζουν, τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Οι ψηφοφόροι δεν είναι ούτε ανόητοι ούτε μαζοχιστές, για να θέλουν να επιστρέψουν στο «καταστροφικό» 2015-2019. Εκτός αν η δική τους περιγραφή είναι έξω από την πραγματικότητα που ζουν οι πολλοί. Και αυτοί οι πολλοί το λένε κάνοντας τη σύγκριση με όσα ζούσαν πριν έρθει ο σημερινός «παράδεισος». 

Άλλωστε, αυτό το παραδέχεται, με το δικό του τρόπο, ο νυν πρωθυπουργός. «Λυπάμαι και θυμώνω με την ακρίβεια», είπε. Αλλά να μην εκπλαγεί αν οι άλλοι, οι πολλοί, κάνουν κάτι περισσότερο. Αντί να «λυπούνται», μήπως εκδηλώσουν το θυμό τους όπως δεν το περιμένει. 

Η κινδυνολογία, μπας και οι ψηφοφόροι πουν «δεν θέλουμε και τρίτη τετραετία σας», έχει περάσει και σε άλλα επίπεδα, ελαφρώς χιουμοριστικά. 

«Η Ελλάδα θα αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε. το δεύτερο εξάμηνο του 2027 και σίγουρα οι Έλληνες πολίτες στις εκλογές του 2027 θα επιλέξουν ποιος πρωθυπουργός και ποια κυβέρνηση μπορεί να εκπροσωπήσει τη χώρα σε αυτή την πολύ σημαντική ευρωπαϊκή υποχρέωση», είπε ο πρωθυπουργός. 

Η Ελλάδα έχει αναλάβει μέχρι τώρα πέντε φορές της προεδρία της Ένωσης. Οι Ελληνικές προεδρίες στην Ευρώπη | News 24/7 (1983,1988, 1994 και 20023) και τα πήγε μια χαρά και μία με κυβέρνηση συνεργασίας (2014). Ποια… καταστροφή μας περιμένει, αν την επομένη δεν διεκπεραιώσει η (τρίτη) κυβέρνηση Μητσοτάκη; Πιστεύει ο ίδιος και οι λογογράφοι του ότι υπάρχει έστω ένας ψηφοφόρος που παίρνει υπόψη του τέτοια επιχειρήματα; 

Συμπέρασμα: ο κ. Μητσοτάκης και οι συν αυτώ δικαιούνται να διεκδικούν την τρίτη θητεία τους. Δεν δικαιούνται να το κάνουν κινδυνολογώντας ασύστολα και με φαιδρά επιχειρήματα. Άλλωστε, αν η Ελλάδα που έχουν οικοδομήσει στις δύο πρώτες είναι τόσο ισχυρή όσο λένε, δεν θα χαθεί αν τη θέση τους στην κυβέρνηση πάρουν άλλοι. 

Όμως, δεν πρόκειται γι’ αυτό. Ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του δεν φοβούνται για τη χώρα. Φοβούνται μη χάσουν τη εξουσία τους. Και, όπως έχει γράψει ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ, αυτός ο φόβος για την απώλεια της εξουσίας είναι που διαφθείρει. Και τη σκέψη τους. 

Οι στίχοι του γνωστού άσματος το λένε αλλιώς: Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς. Ο Μητσοτάκης και οι δικοί του θα πρόσθεταν «…και μην ψηφίσεις λάθος»! 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η αυταπάτη του Μητσοτάκη: Δεν θα ψηφίσουμε για το 2015….

Ο κ. Μητσοτάκης «επιστρέφει» στο 2010 και στο 2015. Προφανώς, δεν εμπιστεύεται τα δικά του, που θα κριθούν σήμερα. 

 

Οι πρωθυπουργοί έχουν συχνά αυταπάτες. Βλέπουν μια ειδυλλιακή εικόνα από τα περίκλειστα γραφεία και σπίτια τους ή όπως την φιλοτεχνούν οι γύρω τους. 

Νομίζουν ότι τα πράγματα πάνε για τους άλλους όπως πάνε για τους ίδιους, δηλαδή κατ’ ευχήν. Γι’ αυτό, όταν τα αποτελέσματα δεν είναι όπως εκείνοι τα φαντάζονται, εκπλήσσονται. Και η έκπληξη είναι ακόμα μεγαλύτερη για εκείνους που έχουν πιστέψει ότι δεν έχουν αντίπαλο. 

Εκτός από όλα αυτά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται ότι έχει και μια άλλη αυταπάτη: ότι στις επικείμενες εκλογές θα ψηφίσουμε για το…2015. 

Μιλώντας στο προσυνέδριο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη, είπε: 

«Τα παιδιά που είναι 18-20 χρονών, το 2010, όταν η χώρα χρεοκόπησε, ήταν 6 και 7 ετών. Δεν τα έζησαν. Δεν έζησαν τις μεγάλες δυσκολίες που εμείς περάσαμε. Πρέπει, όμως, να μην ξεχνούν και πολύ περισσότερο να ξέρουν όταν οι αρχιτέκτονες της χρεοκοπίας ζητούν να τους εμπιστευτούν ξανά». Και 

«Όσο κάποιοι οραματίζονται επιστροφή στο καταστροφικό 2015, η ΝΔ σχεδιάζει το ελπιδοφόρο 2030». 

Ο κ. Μητσοτάκης μπερδεύει σκόπιμα χρονιές και γεγονότα νομίζοντας ότι θα μπερδέψει και όσους ακούνε ή διαβάζουν αυτά που λέει. 

Πρώτον, η χώρα χρεοκόπησε (τυπικά το 2010, ουσιαστικά το 2007-2009) εξαιτίας των πολιτικών και του δικού του κόμματος. Και τη χρεοκοπία αυτή διαχειρίστηκε και το κόμμα του και εν μέρει ο ίδιος, ήταν υπουργός την περίοδο 2012-2014.

Δεύτερον, το 2015 ήταν αποτέλεσμα της χρεοκοπίας πού προηγήθηκε. Τα φαινόμενα ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρας δεν έπεσαν από τον ουρανό. Κι αν το 2015 ήταν «καταστροφικό», ποιοι έφεραν την προηγηθείσα καταστροφή; 

Ο κ. Μητσοτάκης «επιστρέφει» στο 2010 και στο 2015. Προφανώς, δεν εμπιστεύεται τα δικά του, που θα κριθούν σήμερα. Και αυτή είναι η δική του «αυταπάτη». Επικουρούμενος από φίλια προπαγανδιστικά κατασκευάσματα, νομίζει ότι θα καταφέρει να «μεταφέρει» τους ψηφοφόρους στην προηγούμενη δεκαετία. 

Ματαιοπονεί. Αυτά έχουν κριθεί. Τώρα θα κριθούν τα έργα και οι ημέρες του ιδίου και των υπουργών του. Και θα κριθούν αυστηρότερα, διότι από  το 2019 κυβερνούν άνετα, χωρίς το βάρος της χρεοκοπίας και των Μνημονίων, από τα οποία άλλοι τους είχαν απαλλάξει, αφήνοντάς τους και μεγάλο «μαξιλάρι». 

Γι’ αυτό οι ψηφοφόροι μπορεί να θυμηθούν ότι τα βάρη της καθημερινής ζωής ήταν μικρότερα το 2019 από τα αντίστοιχα του σήμερα. Υπάρχει επ’ αυτού κι ένα δημοσκοπικό εύρημα που μπορεί να βγάλει από τις αυταπάτες τους σημερινούς: η μεγάλη πλειονότητα θεωρεί  ότι η οικονομική της κατάσταση ήταν καλύτερη το 2019. 

Αυτό έρχεται σε προφανή αντίθεση με την φωτεινή εικόνα που περιγράφουν ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του για τα αποτελέσματα της  δικής τους διακυβέρνησης. Και, επιπλέον, δείχνει ότι ο μπαμπούλας του 2015 δεν υπάρχει πια, αντίθετα ενδέχεται η σύγκριση του 2019 με το 2026 να ευνοεί το παρελθόν. Αυτό το παρελθόν με το οποίο  ο νυν πρωθυπουργός επιδιώκει να τρομάξει όσους ψηφοφόρους έδειξαν στις ευρωεκλογές ότι τον εγκαταλείπουν. 

Όμως, ενδέχεται όλο αυτό να τους γυρίσει μπούμερανγκ, αν οι ψηφοφόροι ενστερνιστούν αυτό που λέει η ρήση «κάθε πέρσι και καλύτερα»…

Πηγή: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η αγωνία του βουλευτή ΝΔ για την καρέκλα του...

Οι βουλευτές της συμπολίτευσης δεν γκρινιάζουν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο μέσος πολίτης. Τους απασχολεί μόνο ο τρόπος με τον οποίο θα κάνουν τη δουλειά τους. Πώς θα κατοχυρώσουν και θα αξιοποιήσουν στο μέγιστο βαθμό τη σχέση τους με την εξουσία 

To ρεπορτάζ αντιμετωπίζει τη σύναξη των βουλευτών της ΝΔ ως μία εσωτερική διαδικασία για τον κατευνασμό της έντασης. Οι βουλευτές έχουν παράπονα για την αντιμετώπιση τους από τους υπουργούς, τη λειτουργία του επιτελικού κράτους και διάφορα άλλα σχετικά. 

Στην πραγματικότητα αυτό που τους ανησυχεί περισσότερο είναι το ενδεχόμενο μη επανεκλογής τους. Και πράγματι, αν οι δημοσκοπήσεις είναι ακριβείς, κάποιοι εξ αυτών δεν θα βρίσκονται στην επόμενη Βουλή. 

«Δεν έγινε και Κούγκι», σχολίασε ο Μητσοτάκης. Κανένας δεν πίστευε ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Ο Σαμουήλ ανατίναξε το μπαρούτι στο Κούγκι, αλλά ήταν ο πρώτος που έγινε κομμάτια. Οι βουλευτές αγωνίζονται πρωτίστως για την πολιτική τους αρτιμέλεια. Και δεν το κρύβουν ούτε οι ίδιοι. Αν διαβάσετε τα σχετικά ρεπορτάζ από τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, θα διαπιστώσετε ότι στον πυρήνα της υπήρχε ένα και μοναδικό θέμα. Αυτό που απασχολεί τους βουλευτές. Η επανεκλογή τους. Ολα τα άλλα είναι σαλάτα δίπλα στο κυρίως πιάτο. 

Θέλετε ένα παράδειγμα; Ευχαρίστως. Οι βουλευτές εξέφρασαν τον προβληματισμό τους για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την ανάγκη για διατήρηση της εκλογικής βάσης. Κοινώς τους απασχολεί ο τρόπος με τον οποίο οι ίδιοι θα μεταφέρουν στους αρμούς της εξουσίας τα αιτήματα των ψηφοφόρων τους. Και, μεταξύ μας, η συνεδρίαση θα διαρκούσε μόλις μισή ώρα αν ο Μητσοτάκης έδινε εντολή στους υπουργούς να απαντούν αμέσως στα τηλεφωνήματα των βουλευτών. Εκεί θα τελείωναν όλα. Η γκρίνια θα έσβηνε με χαμόγελα. 

Διότι αν, πράγματι, οι βουλευτές ανησυχούσαν για τη συνολική λειτουργία της κυβέρνησης και του επιτελικού κράτους, τότε θα έθεταν και κάποια άλλα ζητήματα. Ας πούμε για τις υποκλοπές και την εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης. Για τα καρτέλ που συντηρούν την ακρίβεια στην αγορά. Για τις απευθείας αναθέσεις και τη διαχείριση πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Για την υστέρηση στην αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος. 

Τίποτα από όλα αυτά δεν απασχολεί τους βουλευτές της συμπολίτευσης. Τους απασχολεί μόνο ο τρόπος με τον οποίο θα κάνουν τη δουλειά τους. Πώς θα κατοχυρώσουν και θα αξιοποιήσουν στο μέγιστο βαθμό τη σχέση τους με την εξουσία. Και ειλικρινά απορώ με κάποιες δημοσιογραφικές προσεγγίσεις που επιφυλάσσουν ως και συμπάθεια για τους κυβερνητικούς βουλευτές. Για ποιο λόγο; Ο,τι υφίστανται τους αξίζει. 

Πηγή: ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ / news247.gr

Στην φωτο: Οι βουλευτές ακούν τον αρχηγό τους και αρκετοί αναρωτιούνται αν θα είναι στην ίδια θέση και του χρόνου SOOC 

Διαβάστε Περισσότερα »

Καταπίνει τα σκάνδαλα, βλέπει εχθρούς και φοβάται το τέλος…

Ο σημερινός Μητσοτάκης δεν κινδυνεύει να πέσει, έχει άνετη πλειοψηφία στη Βουλή. Και ισχυρίζεται ότι «δεν έχει αντίπαλο». Όμως, το κλίμα τον έχει πάρει αποκάτω. Και ο φόβος ότι οι επόμενες εκλογές μπορεί να σημάνουν το τέλος της πρωθυπουργίας του είναι διάχυτος 

Οι κυβερνήσεις παράγουν σκάνδαλα, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα αυτόν η σημερινή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτή παράγει περισσότερα-και βαρύτερα- απ’ όσο και η ίδια (νομίζει ότι) μπορεί να αντέξει. 

Όταν τα σκάνδαλα τις πάρουν απο κάτω, οι κυβερνήσεις αναζητούν διεξόδους. Η σημερινή πότε επιχειρεί συμψηφισμό με το παρελθόν («και οι άλλοι τα ίδια έκαναν», «διαχρονικές παθογένειες») και πότε ανακαλύπτει τη «θεσμικότητα» («τομές», συνταγματική αναθεώρηση και άλλα ηχηρά). 

Αν αποτύχει και αυτή η απόπειρα και η προσδοκώμενη «ανάκαμψη» δεν έρθει, τότε περνούν στην επόμενη φάση, που είναι η ανακάλυψη «εχθρών». 

Αυτό γίνεται ήδη σε «περιφερειακό» επίπεδο, μέσω της προπαγάνδας. Για παράδειγμα, ο Άδωνις Γεωργιάδης και ορισμένοι έξαλλο ι-και συνάμα αστείοι- των φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης έχουν αναγάγει σε υπ’ αριθμόν ένα «εχθρό» την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. 

Μέχρι τώρα τον προσωποποιούσαν στην επικεφαλής της Λάουρα Κοβέσι, «τη Ρουμάνα», όπως λέει υποτιμητικά το τέρας νομικής μορφώσεως Σοφία Βούλτεψη. Όμως, επειδή δεν είναι και πολύ πειστικό μια Ρουμάνα να εμφανίζεται ως αντεθνικό μίασμα, ο Άδωνις το επικέντρωσε στην ελληνίδα συνάδελφό της Πόπη Παπανδρέου, η οποία -λέει ο Άδωνις- έφερε τις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ,  για «να εκβιάσει την ανανέωση της θητείας της». Βεβαίως, αυτά τα λέει ο θρασύς Άδωνις, δεν τόλμησε να τα πει ο «θεσμικός» Μητσοτάκης χτες στη Βουλή. Αυτός έμεινε στις έμμεσες αιχμές για «δικογραφίες με δόσεις». 

Κι αν δεν πιάσει αυτό το κόλπο, περνούν στο επόμενο. Το προαναγγέλλουν ήδη κάτι «ψιλοί» της κυβερνητικής προπαγάνδας: τα «συμφέροντα» -λέει- θέλουν να ρίξουν τον Μητσοτάκη. Και ο ίδιος είπε τη λέξη «συμφέροντα» από το  βήμα της Βουλής. 

Με όλες τις κυβερνήσεις συμβαίνει αυτό. Κάποια συμφέροντα είναι μαζί της, αφού τα εξυπηρετεί. Και κάποια άλλα μπορεί να είναι εναντίον της για τον αντίθετο λόγο. Όμως: 

1.Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν το έφτιαξε κανένα «συμφέρον». Το έφτιαξε η ΕΥΠ του Μητσοτάκη, με ή χωρίς PREDATOR. 

2.Για την τραγωδία στα Τέμπη δεν ευθύνεται κανένα αντίπαλο «συμφέρον», αλλά το «βαθύ κράτος» του Μητσοτάκη, το οποίο δεν έφτιαξε την τηλεδιοίκηση, η οποία πιθανότατα θα απέτρεπε το δυστύχημα. 

3.Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν το οργάνωσε κανένα αντίπαλο «συμφέρον», εκτός αν οι γαλάζιοι «Φραπέδες», «Χασάπηδες» και  «Φεραρίστες» αναχθούν σε εχθρούς τους κόμματος. Και, τέλος 

4.Ο Μακάριος Λαζαρίδης, άριστος εκ των αρίστων, δεν εφευρέθηκε από κανένα «συμφέρον» που «θέλει να ρίξει τον Μητσοτάκη». Σαρξ εκ της σαρκός τους είναι. Το 2007, επί (άλλης) κυβερνήσεως της ΝΔ, παρίστανε τον «ειδικό επιστήμονα». Το 2013 και το 2016 τον αγκάλιαζε πιο σφικτά ο «εξυγιαντής» του κράτους Κυριάκος. Και σήμερα ο Λαζαρίδης, αντί να βρει ένα λαγούμι να κρυφτεί, καταφεύγει σε τηλεοπτικούς τσαμπουκάδες και ευτελίζει στο έπακρο το δημόσιο βίο με το απύθμενο θράσος του. Μέχρι να τον «μαζέψουν» και να τον υποχρεώσουν να παραδεχθεί ο ίδιος την παρανομία του διορισμού του και να ζητήσει να επιστρέψει τα λεφτά που πήρε «αχρεωστήτως» (αυτό θα πει χαριστικά, παράνομα). Οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης είπαν ότι ο Λαζαρίδης είναι το προσωπικό του ρουσφέτι του πρωθυπουργού. Τσιμουδιά ο πρωθυπουργός για το πολιτικό είδος Λαζαρίδη. 

Σκάνδαλα, «εχθροί» που τον απειλούν, «συμφέροντα» που θέλουν να τον ρίξουν. Κάτι θυμίζει αυτή η φρασεολογία. Θυμίζουν όσα έλεγε, πριν από τρεις και πλέον δεκαετίες, ο πατήρ Μητσοτάκης λίγο πριν από την πτώση του. 

Ο σημερινός Μητσοτάκης δεν κινδυνεύει να πέσει, έχει άνετη πλειοψηφία στη Βουλή. Και ισχυρίζεται ότι «δεν έχει αντίπαλο». Όμως, το κλίμα τον έχει πάρει αποκάτω. Και ο φόβος ότι οι επόμενες εκλογές μπορεί να σημάνουν το τέλος της πρωθυπουργίας του είναι διάχυτος. Είναι ο φόβος που οδηγεί στο κουκούλωμα των σκανδάλων και στην ανακάλυψη «εχθρών». 

Το έχει πει ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ: αυτό που διαφθείρει είναι ο φόβος απώλειας της εξουσίας… 

Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Το παιδί σου μετανάστης, ο Λαζαρίδης ακλόνητος...

Για πόσο ακόμα οι πολίτες θα ανέχονται τον κάθε βολεμένο να τους κουνάει το δάχτυλο, την ώρα που τα παιδιά τους με πτυχία και μεταπτυχιακά αυτοεξορίστηκαν αναζητώντας ένα κράτος που να σέβεται τους κόπους τους; 

Η υπόθεση Λαζαρίδη θα μπορούσε να είναι η χαριστική βολή στο κυβερνητικό αφήγημα “αριστείας”, αν το αφήγημα δεν ήταν νεκρό εδώ και καιρό. 

Εν μέσω προπαγανδιστικών τεχνασμάτων, θολών απαντήσεων και τακτικών προσανατολισμού με αναφορές στο παρελθόν, ένα είναι σαφές. Ότι ο Μακάριος Λαζαρίδης διορίσθηκε στο παρελθόν (2007 επί κυβέρνησης ξανά Νέας Δημοκρατίας βεβαίως) σε θέση ειδικού επιστημονικού συνεργάτη στο υπ. Παιδείας, θέση που απαιτεί μεταπτυχιακό και διδακτορικό, έχοντας μη αναγνωρισμένο για το δημόσιο πτυχίο από το “The College of Southeastern Europe”. 

Ο ίδιος προσπαθώντας στα πλαίσια της “αριστείας” πάντα, να εξηγήσει πώς βρέθηκε εκεί, μίλησε για το “γενικότερο πλαίσιο” και για την “διοίκηση που τότε έκρινε ότι έχει τα προσόντα”, προσφέροντας, σε όποιον πολίτη θέλει να ακούσει προσεκτικά όσα λέει, μια καλή εικόνα για το πώς λειτουργεί το σύστημα για τα κομματόσκυλα, την ώρα που ο ίδιος ο πολίτης (που μπορεί να είναι και ψηφοφόρος των Λαζαρίδιδων) κάνει θυσίες για να σπουδάσει τα παιδιά του. 

Στο παρελθόν, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, όταν δεν μπορούσαν, παρά τις σπουδές τους και τις προσπάθειές τους να ζουν αξιοπρεπώς στην Ελλάδα, έπαιρναν την πικρή απόφαση της μετανάστευσης. 

Το τελευταίο τέτοιο συλλογικό βίωμα για τη χώρα μας ήταν με την χρεοκοπία και την κρίση του 2010, όταν ζήσαμε το λεγόμενο brain drain. Σε αντίθεση με τις μεταναστεύσεις περασμένων δεκαετιών, η τελευταία αφορούσε κυρίως πτυχιούχους με μεταπτυχιακά και διδακτορικά για τους οποίους η “διοίκηση δεν έκρινε” ότι ήταν επαρκώς κομματόσκυλα ώστε να απαλλαγούν από το άγχος της επαγγελματικής αποκατάστασης. 

Ο κ. Λαζαρίδης λοιπόν με τα όσα λέει και κυρίως με το θράσος και τον επιθετικό τόνο του, προσφέρει υπηρεσίες σε οικογένειες και παιδιά, που δεν είχαν επιλογή επειδή ένας στρατός μετακλητών ορκίστηκαν στην κομματική “Αριστεία” και έλυσαν τα προβλήματα της ζωής τους. Τους αποκαλύπτει ότι είναι μεγάλα κορόιδα, ότι ίδρωσαν και πάλεψαν για να τους ειρωνεύονται κομματικοί, που τους συμπονούν και (κάνουν ότι) τους καταλαβαίνουν μόνο για 3 προεκλογικές εβδομάδες κάθε 4 χρόνια. 

Οι πολίτες αυτοί ανεξαρτήτως πεποιθήσεων, οφείλουν να αναρωτηθούν αν τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με όσους υπηρετούν αυτή την πολιτική και αυτή την ηθική ή αν αιτία των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στις ζωές τους είναι ακριβώς αυτή η νοοτροπία. 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα τελευταία 7 χρόνια έχει εργαστεί με ύψιστο επαγγελματισμό, στην καλλιέργεια εξαρτημένων από αυτή ψηφοφόρων. Είναι μια δύσκολη διαδικασία που χρειάζεται πάρα πολλά χρήματα. Μια ματιά στις απευθείας αναθέσεις και στον ΟΠΕΚΕΠΕ όσον αφορά στο μοίρασμα και στις υποκλοπές όσον αφορά στον έλεγχο αρκεί. 

Αυτή η εκλογική βάση ισχυροποιείται με την πάροδο του χρόνου και σίγουρα δεν ενοχλείται από πρακτικές τύπου Λαζαρίδη. Τις επικροτεί και ελπίζει να αρπάξει κάποιο ψίχουλο, μέχρι την επόμενη χρεοκοπία και το επόμενο “μαζί τα φάγαμε”. 

Οι υπόλοιποι όμως που παραμένουν συντριπτική πλειοψηφία, είτε ψηφίζουν είτε όχι, είτε συμμετέχουν στα κοινά, είτε απλώς νευριάζουν στον καναπέ τους, οφείλουν να αναρωτηθούν για πόσο θα ανέχονται τον κάθε βολεμένο να τους κουνάει το δάχτυλο, την ώρα που τα παιδιά τους με πτυχία και μεταπτυχιακά αυτοεξορίστηκαν αναζητώντας ένα κράτος που να σέβεται τους κόπους τους. 

ΜΑΝΟΣ ΧΩΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τέμπη / Η αίθουσα του «επιτελικού» φιάσκου

 

Το επιτελικό «φιάσκο» που αφορά την αίθουσα της δίκης του εγκλήματος των Τεμπών δυναμιτίζει το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα και καθιστά την κυβέρνηση ξανά απολογούμενη για απόπειρα συγκάλυψης του εγκλήματος. 

Λάδι στη φωτιά, μάλιστα, βάζει η ακαμψία του υπουργείου Δικαιοσύνης, που αφήνει να διαρρεύσει ότι δεν θα αλλάξει ο χώρος της εκδίκασης της υπόθεσης και πως για όσα εκτυλίχθηκαν χθες έφταιγε η… ταξιθεσία. 

Πηγές του υπουργείου σημειώνουν ότι «δεν πάσχει ο χώρος του δικαστηρίου, αλλά ο τρόπος ταξιθέτησης με τον οποίο κάθισαν οι εισερχόμενοι στη δικαστική αίθουσα». 

Και αυτό, όπως ισχυρίζονται, γιατί συγγενείς των θυμάτων, χωρίς να έχουν την αναγκαία ενημέρωση που έπρεπε να υπάρχει, πήγαν και κάθισαν στον χώρο που έχει προβλεφθεί για τους δικηγόρους. 

Οι ίδιοι κύκλοι εκτιμούν ή ευελπιστούν ότι στις επόμενες δικασίμους ο αριθμός των συγγενών και των μαρτύρων θα μειωθεί, σε αντίθεση με τη χθεσινή πρώτη μέρα, που τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στο Εφετείο της Λάρισας και η προσέλευση ήταν μεγάλη. Τέλος, σημειώνουν ότι υπάρχει η δυνατότητα οι θέσεις να αυξηθούν περίπου κατά 20 και έτσι η χωρητικότητα να ανέλθει στις 470 θέσεις. 

Την 1η Απριλίου, στο πλαίσιο της δεύτερης δικασίμου, θα φανεί αν όντως για το χθεσινό μπάχαλο ευθύνονται μόνο προβλήματα τεχνικής φύσεως. 

Οργή και δυσπιστία 

Οι συνήγοροι των συγγενών των θυμάτων, σε κάθε περίπτωση, εμφανίζονται δύσπιστοι και, για αυτό, έχουν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο της αποχής μέχρι να χρησιμοποιηθούν καταλληλότερες εγκαταστάσεις. 

«Πρόκειται για μία ακόμη ανοησία ή για μια στοχευμένη, συνειδητή επιλογή εμπαιγμού με τελικό σκοπό την υποβάθμιση της δίκης των Τεμπών;» είναι το ερώτημα που θέτει ο Βασίλης Ζησιμάτος, δικηγόρος της οικογένειας του αδικοχαμένου μηχανοδηγού της επιβατικής αμαξοστοιχίας. 

Ο ίδιος, κατόπιν επικοινωνίας μας, μίλησε για «θλιβερή ημέρα για όλους τους συγγενείς και συνηγόρους» και σημείωσε ότι «υπό τέτοιες συνθήκες δεν μπορεί να διεξαχθεί καμία δίκη, ειδικά εκείνη των Τεμπών, όπου συμμετέχουν 250 δικηγόροι, 180 πρόσωπα που θα παρασταθούν προς υποστήριξη της κατηγορίας και 36 κατηγορούμενοι». 

«Όπως στο μετρό σε ώρες αιχμής» 

Ο Κώστας Λακαφώσης, πραγματογνώμονας των οικογενειών των θυμάτων των Τεμπών, παρομοίασε την κατάσταση με το «μετρό της Αθήνας σε ώρες αιχμής». Επεσήμανε πως «εμείς δεν αιφνιδιαστήκαμε, είχαμε δει τα σχεδιαγράμματα και τις κατόψεις της αίθουσας και διαπιστώσαμε ότι δεν χωράνε καν οι παράγοντες της δίκης». Όπως εξήγησε, όμως, «αποφύγαμε να το κάνουμε θέμα από την πλευρά των συγγενών, διότι στο παρελθόν είχαμε ακούσει κατηγορίες ότι δεν θέλουμε να γίνει η δίκη ή επιθυμούμε να καθυστερήσει η διαδικασία».

Εκτεθειμένος ο υπουργός Δικαιοσύνης

Σε κάθε περίπτωση, ο υπουργός Δικαιοσύνης είναι, για νιοστή φορά, εκτεθειμένος, από τη στιγμή που από τον Μάιο του 2024 διαμήνυε πως «όλα είναι έτοιμα». Για αυτό, έχει προγραμματίσει σήμερα μπαράζ συνεντεύξεων, προκειμένου να απαντήσει στις δριμείες επικρίσεις των συγγενών των θυμάτων, των διαδίκων, αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Η ακαταλληλότητα έγινε ακόμη πιο εμφανής όταν διαπιστώθηκε ότι η αίθουσα δεν διαθέτει υποδομές για άτομα με αναπηρία ή κινητικές δυσκολίες, με δεδομένο, μάλιστα, ότι υπάρχουν τραυματίες από το δυστύχημα που χρειάζονται ειδική πρόνοια για να παρακολουθήσουν τη δίκη. Σε ένα τέτοιο φόντο πυροδοτούνται και ερωτήματα που σχετίζονται με το κόστος — 1,6 εκατομμύρια ευρώ — της αναμόρφωσης της αίθουσας. 

«Κανονικότητα» το χάος

Σύμφωνα με τις προσεγγίσεις δημοσιογράφων και πολιτικών αναλυτών, το πιο τραγικό συμπέρασμα που απορρέει από το χθεσινό μπάχαλο — που προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών και τους συγγενείς τους — είναι ότι εντάσσεται στο πλαίσιο της σύγχρονης κανονικότητας.

Οι σκηνές από τη Λάρισα διαδραματίστηκαν στη χώρα όπου, το 2023, συγκρούστηκαν δύο τρένα που επί περισσότερο από 12 λεπτά κινούνταν στην ίδια σιδηροτροχιά, στη χώρα όπου δεν υπάρχει σύστημα τηλεδιοίκησης, στη χώρα που «μπαζώνει» τον χώρο του εγκλήματος και τις πολιτικές ευθύνες, στη χώρα που εγείρει εμπόδια ώστε να γίνουν οι απαραίτητες χημικές εξετάσεις των σορών των θυμάτων. 

Αλλαγή ατζέντας με «ασπιρίνες»

Η πρωτοβουλία του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανακοινώσει, μέσω τηλεοπτικού μηνύματος, τα μέτρα για την αναχαίτιση της ακρίβειας, ενώ εξελίσσονταν οι εικόνες αποτροπιασμού στη Λάρισα, μαρτυρά το κυβερνητικό άγχος για αλλαγή ατζέντας.

Το πλαίσιο των παρεμβάσεων, ωστόσο, καταδικάστηκε από την αντιπολίτευση και συνάντησε την ψυχρή υποδοχή της αγοράς και των αναλυτών, που προτάσσουν την αναγκαιότητα της μείωσης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα.

Πέντε δις για εξοπλισμούς, όσα δίνει ο Σάντσεθ για την ακρίβεια

Μεγαλύτερο κρότο, άλλωστε, έκανε το γεγονός ότι το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) ενέκρινε προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων ύψους περίπου πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ. Ως γνωστόν, μέτρα της τάξεως των πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ δρομολογεί η κυβέρνηση της Ισπανίας για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε αντιδιαστολή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που ανακοίνωσε 300 εκατομμύρια ευρώ για τον ίδιο σκοπό. 

Κωνσταντίνος Σαββόπουλος 

=====================

Όλα έτοιμα… 

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Εκπαιδευτικοί από Ρόδο, Χίο, Μύκονο, απαντούν μέσω του documentonews στην Αλεξοπούλου: «Το μόνο τσάμπα είναι η υπομονή μας»

«Θέλουμε να ασκήσουμε το λειτούργημά  μας με όρους αξιοπρέπειας. Δεν είμαστε επαίτες». 

Γεμάτη οργή είναι η εκπαιδευτική κοινότητα όλων των βαθμίδων για την τοποθέτηση της βουλευτή Αχαΐας, Χριστίνα Αλεξοπούλου σχετικά με το ότι «ο τσάμπας πέθανε» που χωρίς αιδώ είπε για την πενιχρή επιστροφή ενοικίου στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Όσο κι αν προσπάθησε να τα μαζέψει με τη σημερινή της τοποθέτηση στο OPEN (κάνοντας λόγο για «κάκιστη διατύπωση») οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί είναι στα κάγκελα με τον κυνισμό και την αλαζονεία της Χρ. Αλεξοπούλου. Υπενθυμίζεται πως οι αναπληρωτές είναι οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι προσλαμβάνονται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για να καλύψουν λειτουργικά κενά, ελλείψεις ή ανάγκες σε σχολεία. Εργάζονται για ορισμένο χρονικό διάστημα, είτε για όλη τη σχολική χρονιά είτε για μικρότερες περιόδους, αναπληρώνοντας μόνιμους εκπαιδευτικούς που απουσιάζουν. 

Η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΔΟΕ) ήταν η πρώτη που απάντησε στην βουλευτή με τον πρόεδρο της ΔΟΕ, Σπ. Μαρίνη να υπογραμμίζει: «Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι αυτές οι δηλώσεις δεν είναι μια προσωπική τοποθέτηση, αλλά δείχνουν συνολικότερα την αντίληψη της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων που μέσα από τις σκληρές περικοπές, τα μνημόνια και όλα αυτά τα μέτρα που μας διέλυσαν τη ζωή, τα οποία σήμερα επιχειρούν να τα περάσουν και στο σύνταγμα, θέλουν τους εργαζόμενους να ζουν με 3 και 60 για ένα κομμάτι ψωμί, την ίδια στιγμή που σε αυτήν τη χώρα μάλλον δεν είναι τζαμπατζήδες οι μεγαλοβιομήχανοι που απολαμβάνουν επιδοτήσεις, τραπεζίτες που έχουν 10ετή αναβαλλόμενο φόρο. Όλοι αυτοί οι μεγαλοεπιχειρηματίες και τα μονοπώλια που απολαμβάνουν τεράστια δισ. από τον κλεμμένο πλούτο του ελληνικό λαού». 

«Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες» 

«Η κυρία Αλεξοπούλου χυδαιολογεί όταν αναφερόμενη στους εκπαιδευτικούς χρησιμοποιεί τέτοιες ακραία προσβλητικές δηλώσεις» λέει μιλώντας στο documentonews.gr η Αναστασία Μπέτση αναπληρώτρια εκπαιδευτικός στο νησί της Ρόδου και συνεχίζει επισημαίνοντας ότι: «Καλό θα ήταν να γνωρίζει η ίδια και η κυβέρνηση της ΝΔ, την οποία υπηρετεί, ότι οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες. Απευθύνεται σε επιστήμονες, πολύπλευρα καταρτισμένους που κάθε χρόνο τρέχουν από γωνιά σε γωνιά της Ελλάδας να εργαστούν σε σχολεία ερείπια και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.  Απευθύνεται σε αναπληρωτές που κάθε χρόνο αναμένουν το πολυπόθητο ”sms” από  Σεπτέμβρη μέχρι Απρίλη, για να προγραμματίσουν τη ζωή τους κάνοντας δύο και τρεις δουλείες τον χειμώνα  και δουλεύοντας σεζόν το καλοκαίρι για να τα βγάλουν πέρα. Αγωνιζόμαστε για να κρατήσουμε τα σχολεία όρθια και απαιτούμε τουλάχιστον σεβασμό στο δύσκολο και σημαντικό έργο που καλούμαστε να επιτελέσουμε. Μακάρι οι κυβερνώντες να έδειχναν την ίδια φειδώ όταν απλόχερα μοίραζαν χρήμα σε επιχειρηματικούς ομίλους και σε πολεμικές δαπάνες. Να μην τα βάζει όμως με τους εκπαιδευτικούς γιατί θα βρεθεί  αντιμέτωπη με την οργή εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων!». 

Λίγο δυτικότερα και συγκεκριμένα στην Μύκονο η Μυρτώ Κ. καλύπτει τα εκπαιδευτικά κενά, όπως εκατοντάδες συνάδελφοί στην νησιωτική Ελλάδα. Ακούγοντας η ίδια τις δηλώσεις της Χρ. Αλεξοπούλου τονίζει οργισμένη: 

«Η δήλωση της βουλευτή είναι εκτός πραγματικότητας. Πότε δεν ήταν τίποτα τζάμπα και κυρίως για τους εκπαιδευτικούς. Το μόνο τζάμπα είναι η υπομονή μας. Τζάμπα περιμένουμε η εκάστοτε κυβέρνηση να βάλει τις ανάγκες τις δικές μας και των μαθητών μας μπροστά. Κάθε χρόνο  μετακομίζουμε, αφήνουμε τζάμπα πίσω τις οικογένειες μας και τη ζωή μας. Τζάμπα αφήνουμε και από ένα λιθαράκι σε κάθε νησί που πάμε. Γιατί με ένα λιθαράκι δεν χτίζεις…  Θέλουμε να ασκήσουμε το λειτούργημά  μας με όρους αξιοπρέπειας. Δεν είμαστε επαίτες. Είμαστε επιστήμονες και απαιτούμε τις κατάλληλες συνθήκες για να εργαστούμε, όχι μόνο για να μάθουμε στα παιδιά το άλφα και το βήτα αλλά για να σταθούμε ολόπλευρα στους μαθητές μας. Αλλά αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική και τα οικονομικά τους συμφέροντα. Εμείς με όποιο κόστος θα στεκόμαστε στο πάλι των μαθητών μας». 

Ο Νικόλαος Δ., αναπληρωτής εκπαιδευτικός στην Χίο θεωρεί πως η δήλωση της Χρ. Αλεξοπούλου ούτε τυχαία, ούτε «κάκιστη διατύπωση ήταν» αλλά: «περιγράφει τα νεοφιλελεύθερα και αδηφάγα ιδεολογήματα/αντανακλαστικά της κυβέρνησης και του ακροατηρίου της. Δεν περιγράφει την πραγματικότητα ή την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών που δίνουν καθημερινά μάχες μέσα στη σχολική τάξη. Άλλωστε είναι γνωστό πως, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προωθεί πολιτικές που εντείνουν την εργασιακή επισφάλεια στο δημόσιο — με μείωση δικαιωμάτων, εντατικοποίηση της γραφειοκρατία και πειθαρχικά μέτρα που ποινικοποιούν τη φωνή και τη δουλεία των εκπαιδευτικών (και γενικά όλων των δημοσίων υπαλλήλων) — ενώ παράλληλα αποδυναμώνει τελείως βασικούς δημόσιους θεσμούς όπως η παιδεία και η υγεία.  Αυτή η ρητορική υπηρετεί της ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού.  Αισθάνθηκα απογοήτευση και προσβολή». 

Ακρίβεια, υψηλά ενοίκια και ανεπαρκείς μεταφορές 

Και οι τρεις εκπαιδευτικοί σε Ρόδο, Χίο και Μύκονο αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα, αφού η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση τους χτυπάει ανεπανόρθωτα. Πολλοί κάνουν 2 ή 3 δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, ενώ κατά την τουριστική περίοδο πολλές φορές καλούνται να εγκαταλείψουν το ακίνητο που νοικιάζουν. Όπως εξηγεί η αναπληρώτρια στη Ρόδο, Αν. Μπέτση: 

«Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί που καλούνται να υπηρετήσουν στη Ρόδο έρχονται αντιμέτωποι με μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση όσον αφορά στο στεγαστικό, διότι όσο διαρκεί η τουριστική σεζόν τα σπίτια είναι ανύπαρκτα και όταν αυτή λήξει τα σπίτια είναι πανάκριβα! Ένας εκπαιδευτικός που πληρώνει  στην καλύτερη περίπτωση 500ευρώ για ένα σπίτι που θα πρέπει να αδειάσει τον Μάιο, πώς θα ανταπεξέλθει στις βιοτικές του δαπάνες όταν αμείβεται  με 800 ευρώ; Οι οικογένειες των εκπαιδευτικών δεν μπορούν να ζήσουν αν οι ίδιοι δεν κάνουν δύο και τρεις δουλειές για να ανταπεξέλθουν στα έξοδα».

Οι δε συνεχείς αλλαγές σχολείων και περιοχών αποτελούν ακόμα ένα τεράστιο πρόβλημα για τους εκπαιδευτικούς και για τους ίδιους τους μαθητές. Επίσης ακόμα και το αγαθό της Υγείας στα νησιά δεν είναι «τσάμπα» όπως επισημαίνει η αναπληρώτρια Μυρτώ Κ.: «Η “τζάμπα” υγεία δεν υπάρχει, διότι με ένα Κέντρο Υγείας, με μισές ειδικότητες, μας οδηγεί σε ιδιώτες γιατρούς (και πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου οικονομικοί). Στο εργασιακό επίπεδο, υπάρχουν δυσκολίες διότι οι εκπαιδευτικοί αλλάζουν κάθε χρόνο, τα παιδιά αναγκαστικά χάνουν το δάσκαλό τους, άρα πρέπει να ξαναπροσαρμοστούν σε νέες συνθήκες (ψυχοφθόρο). Τα υλικά στο σχολείο τα αγοράζουμε εμείς ή ο σύλλογος γονέων ή τα ζητάμε από τους γονείς, ώστε να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές ανάγκες (χαρτί Α4, στυλό πίνακα, μελάνι κ.α.). Στα σχολεία πλέον μπορούν να προμηθευτούν υλικά. Μας έχει κάνει το κράτος να γινόμαστε ζητιάνοι στα μάτια των παιδιών και των γονιών». 

Από τα μείζονα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αναπληρωτές εκπαιδευτική στην ακριτική Χίο, ο Νικόλαος Δ.ξεχωρίζει αυτό των μεταφορών. Τα ΚΤΕΛ πλέον σε ορισμένες περιοχές δεν υφίστανται όπως εξηγεί στο documentonews.gr: «Η Χίος δεν θα διαθέτει πλέον ΚΤΕΛ και ορισμένα δρομολόγια έχουν δοθεί σε ιδιωτικό πρακτορείο ταξιδίων που διαθέτει λεωφορεία. Και όχι προς όλα τα χωριά της περιφέρειας, σε ορισμένα. Συνεπώς οι εκπαιδευτικοί που δεν διαθέτουν δικό τους όχημα, καλούνται να μετακινηθούν καθημερινά, πληρώνοντας καθημερινά εισιτήριο στην ιδιωτική επιχείρηση (αν είναι τυχεροί και έχει δρομολόγιο προς τα εκεί) αλλιώς θα πρέπει να δημιουργήσουν “groups” με άλλους εκπαιδευτικούς που διαθέτουν όχημα και κινούνται προς την συγκεκριμένη περιοχή. Εκεί το κόστος κυμαίνεται κατά το δοκούν” του οδηγού. Και τι γίνεται αν ο οδηγός μια μέρα πάρει άδεια; Πως θα πάνε;» 

Βαγγέλης Βαλαβάνης / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »