Δωδεκάνησα - Νήσος Αλιμνιά: Καλοκαιρινό ησυχαστήριο

Μια ολοκληρωμένη άποψη για τη συστάδα νησιών που περιβάλλουν τη Χάλκη περιλαμβάνει την επίσκεψη, έστω ολιγόωρη, στη γειτονική Αλιμνιά ή Αλιμιά. Ενα πολύ όμορφο νησί, το μεγαλύτερο μεταξύ Ρόδου και Χάλκης με μικρό οικισμό, εγκαταλειμμένο σήμερα, και μια αρκετά μεγάλη παραλία για βουτιές. Προτείνεται η εύκολη λύση των ημερήσιων εκδρομών που γίνονται σε καθημερινή βάση από τον Εμπορειό. 

Καθώς το σκάφος απομακρύνεται από το λιμάνι της Χάλκης περνάει δίπλα σχεδόν από τη Σπηλιά της Λούγκρας, ένα μικρό σπηλιαράκι των βράχων στα ρηχά της θάλασσας, αμέσως μετά φτάνετε στο Φανάρι και έξω από το ακρωτήρι «της Συκιάς» ξανοίγεστε στην ανοιχτή θάλασσα. Μετά από +/- 25' (6 ν.μ.) σας υποδέχεται ο ευρύστερνος κόλπος του Αγίου Γεωργίου, ένα πολύ όμορφο θέαμα, μια μεγάλη αγκάλη. Η Αλιμνιά (7,43 τ.χλμ. - 21 χλμ. ακτογραμμή) στα βορειοανατολικά της Χάλκης είναι το δεύτερο σε μέγεθος νησί της ομώνυμης συστάδας. Το μεγαλύτερο τμήμα της νήσου είναι ορεινό, με λίγες εύφορες πλαγιές, μικρά υψίπεδα γύρω από τον λόφο του Κάστρου και μέγιστο ύψος 269 μ. Στέκει σαν προκεχωρημένο χαλκίτικο φυλάκιο και ταυτίζεται με την αρχαία Eulimna - Ευλίμνια του Πλίνιου. Απέχει 3,4 ν.μ. ΒΑ από το ακρωτήριο Περιστερώνας της Χάλκης και 4,5 ν.μ. από τις ακτές της Ρόδου (Κάμειρο). Διαθέτει δύο φυσικούς όρμους-λιμάνια (από εκεί το όνομα Ευλίμνια), τον Αγιο Γεώργιο νοτιοδυτικά, εκεί που καταλήγουν οι ημερήσιες εκδρομές, και τον Εμπορειό ανατολικά. Αυτόν τον αντικρίζετε όπως έρχεστε με το καράβι από Ρόδο. 

Εχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στη σπουδαιότητα των μικρών νησιών του Αιγαίου, στη χρησιμότητά τους, ακόμα κι αν στις μέρες μας είναι ακατοίκητα. Ακόμα ένα καλό παράδειγμα είναι αυτό της Αλιμνιάς, που υπογραμμίζει ιδιαίτερα την οικολογική και αρχαιολογική-πολιτιστική συμβολή που μπορεί να έχουν αυτά τα μικρά νησιά σε μια θαλασσινή χώρα. Η οικολογική σημασία έχει να κάνει με έναν εποχικό υγρότοπο ⁽¹⁾ δίπλα στη μοναδική παραλία του νησιού, οριοθετημένο με ξερολιθιά. Γεμίζει με νερό της θάλασσας αλλά και γλυκό βρόχινο νερό τον χειμώνα και μέχρι την άνοιξη. Η χρησιμότητά του είναι αδιαμφισβήτητη για τα πουλιά και τα ζώα (τροφή, νερό) αλλά και τους ανθρώπους. Η αρχαιολογική-πολιτιστική αξία του είναι πολλαπλάσια στο σύνολο της νήσου, αφού κατά τη διάρκεια των ελληνιστικών χρόνων ο βαθύς κόλπος του Εμπορειού χρησιμοποιήθηκε ως ασφαλής πολεμικός και εμπορικός ναύσταθμος του ροδιακού στόλου, δεδομένου ότι οι δυτικές ακτές της Ρόδου δεν ήταν κατάλληλες για ελλιμενισμό. Την παλαιοχριστιανική περίοδο αναπτύχθηκε στην ίδια θέση ένας μικρός οικισμός και χώρος επισκευής εμπορικών πλοίων, όπως συνέβη και στη γειτονική της Σύμης νησίδα Σεσκλί ⁽²⁾. Στην Αλιμνιά έχουν επισημανθεί μέχρι σήμερα δύο παλαιοχριστιανικές βασιλικές, δείγμα της πίστης των κατοίκων και της γρήγορης μετάδοσης του χριστιανισμού στα Δωδεκάνησα, ακόμη και σε αυτό το πολύ μικρό νησί. Τα ευρήματα στην περιοχή από τις συστηματικές ανασκαφές και την επιφανειακή έρευνα του Αδαμάντιου Σάμψων και των συνεργατών του (1977-1980) για τον εντοπισμό προϊστορικών θέσεων μας έδωσαν πολύτιμα στοιχεία για τη ζωή σε 26 θέσεις των Δωδεκανήσων από τη νεολιθική περίοδο και τις φάσεις της στο ΝΑ Αιγαίο ⁽³⁾. 

Η χρήση των λιμανιών στην αρχαιότητα επιβεβαιώνεται από τα εντυπωσιακά, λαξευμένα στον βράχο νεώρια, που χρονολογούνται στην ελληνιστική περίοδο, όταν η Αλιμιά και η Χάλκη ανήκαν στο Ροδιακό κράτος και χρησίμευαν ως αγκυροβόλια και παρατηρητήρια του ροδιακού στόλου ⁽⁴⁾. Αυτό το παράδειγμα εντυπωσιάζει, γιατί εκτός από αυτήν την περίοδο πολλά από τα μικροσκοπικά νησιά της Δωδεκανήσου φέρουν ενδείξεις κατοίκησης, κυρίως κατά την προϊστορική περίοδο και τα ελληνιστικά χρόνια ⁽⁵⁾. Τον Νοέμβριο του 1997 η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων πραγματοποίησε υποβρύχια έρευνα στον Εμπορειό, στον χώρο αυτών των λιμενικών εγκαταστάσεων. Αλλες ανασκαφικές έρευνες απέδειξαν τη συνέχιση της χρήσης τους, όταν το Λιμάνι αποτελούσε ενδιάμεσο σταθμό του θαλάσσιου εμπορίου σιτηρών από την Αλεξάνδρεια στην Κωνσταντινούπολη και ταυτόχρονα ναυπηγοεπισκευαστική μονάδα για τα πλοία ⁽⁶⁾. 

Στα Μεσαιωνικά χρόνια της κυριαρχίας των Ιπποτών ονομαζόταν και Limonia (Λειμώνια). Το Τάγμα των Ιωαννιτών παραχώρησε το 1366 τα νησιά Τήλο, Χάλκη και Αλιμνιά, ως φέουδα, στον Barello Assanti da Ischia με τoν όρο να καταβάλλει ετησίως εισφορά 200 χρυσά φιορίνια και να χτίσει έναν ισχυρό πύργο. Παρά τις συχνές συστάσεις του Συμβουλίου του Τάγματος να επισπευστεί η κατασκευή του, τελικά ανεγερθεί πολύ αργότερα, το 1475, αφού κατέπλευσε στο νησί ένα μεγάλο γενοβέζικο πλοίο, φορτωμένο με όλα τα υλικά ⁽⁷⁾ και, κυρίως, μαστόρους ⁽⁸⁾. Η μορφολογία του και δη ο τρόπος δόμησής του με διαλεχτούς και καλοπελεκημένους λίθους, που συνδέονται με ασβεστοκονίαμα, παραπέμπουν ευθέως στον αντίστοιχο «Πύργο» του Μικρού Χωριού στην Τήλο ^(9). Αυτό το κάστρο στην κορφή του λόφου, 179 μ. από τη θάλασσα, αντικρίζει σήμερα ο επισκέπτης μόλις φτάσει στον καταγάλανο κόλπο του Αγίου Γεωργίου. 

Κάτω από το ιπποτικό κάστρο σώζεται η θεμελίωση του αρχαίου πύργου με εξωτερικό περίβολο, το οποίο εποπτεύει και τα δύο λιμάνια του νησιού. Πρόσφατες ανασκαφικές έρευνες κοντά του, αποκάλυψαν νεολιθικό αψιδωτό κτίριο στη νότια πλαγιά του λόφου του κάστρου, ενώ στην ακτή του Εμπορειού βρέθηκαν ταφές ρωμαϊκών χρόνων, αρχαίοι τοίχοι και η θεμελίωση παλαιοχριστιανικής βασιλικής (4ος-7ος αιώνας) ⁽¹⁰⁾. Στην εποχή της τουρκοκρατίας υπήρχε στη θέση του ναού του Αγίου Γεωργίου μικρός οικισμός, ο οποίος αργότερα εγκαταλείφθηκε. 

Η στρατηγική θέση της Αλιμνιάς, ανάμεσα στον δίαυλο Ρόδου - Χάλκης και μόλις 3 ν.μ. από τις ακτές της Ρόδου, δεν πέρασε απαρατήρητη στη διάρκεια του Β' Π.Π. από το ιταλικό ναυτικό. Γρήγορα επανδρώθηκε, ενώ η Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου (Mariegeo) προγραμμάτισε και εγκατέστησε εδώ μία από τις παράκτιες πυροβολαρχίες της, την Alimnia, με τρία πυροβόλα (102/35, 76/40, 76/50 και ένα μυδραλιοβόλο των 20mm), φρουρά με 120 άντρες με διοικητή τον ανθ/γό Πυροβολικού Settimio Cinicola ⁽¹¹⁾. Μεταξύ των πολεμικών επιχειρήσεων και άλλων επεισοδίων που συνέβησαν στο νησί (¹²⁾ υπάρχει ένα που έγινε μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Αξίζει ειδικής μνείας και είναι σχετικό με τη μεταφορά στη Λέρο όλης της ιταλικής φρουράς της Αλιμιάς, χωρίς καμία απώλεια – μην ξεχνάμε ότι μέσα στην πολυαίμακτη δράση της Βέρμαχτ ήταν και οι Ιταλοί σύμμαχοί της, οι οποίοι μετά τη συνθηκολόγηση στα 1943 θεωρήθηκαν προδότες. Παντού στα Δωδεκάνησα οι ιταλικές φρουρές εκτελέστηκαν, εκτός της Αλιμιάς. 

Οταν λοιπόν το βράδυ της 8ης Σεπτεμβρίου 1943 ελήφθη η είδηση της ανακωχής και η προκήρυξη του στρατάρχη Badoglio, ο ανθ/γός Cinicola κατάλαβε ότι οι Γερμανοί ήταν πλέον από σύμμαχοι, εχθροί. Ομως δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με την προϊσταμένη Ναυτική Διοίκηση για να λάβει εντολές. Μια τηλεφωνική διαταγή παράδοσης από τη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων αγνοήθηκε καθώς η πληθώρα αλληλοσυγκρουόμενων ανακοινώσεων μέσω τηλεφωνικών συνδιαλέξεων που είχε με φυλάκια στις ακτές της Ρόδου (που είχε παραδοθεί στους Γερμανούς) δεν έφεραν κανένα κατανοητό αποτέλεσμα, ίσα ίσα επέτειναν τη σύγχυση. Πρόσθετο πρόβλημα αποτέλεσαν οι άντρες του∙ όλοι ήθελαν να φύγουν από το νησί φοβούμενοι τη σύλληψή τους. Σε αυτές τις συνθήκες πήρε την απόφαση και απέσυρε από τη Χάλκη τους καραμπινιέρους και τους τελωνοφύλακες (12/9) και έστειλε στην Τήλο (14/9) τον σηματωρό λοχία Ricotta με έξι ναύτες για να επικοινωνήσουν με τη Λέρο και να ζητήσουν διαταγές. 

Πράγματι, μετά από πολλές ταλαιπωρίες, ο λοχίας γύρισε στην Αλιμνιά (15/9) φέρνοντας τα τηλεγραφήματα με τα οποία το Ναυτικό Λέρου διέτασσε να εκκενωθεί η Αλιμνιά και να μεταφερθεί η φρουρά στη Λέρο. Από την ανακωχή μέχρι τότε είχαν έρθει περίπου 50 φυγάδες από τη Ρόδο, ανεβάζοντας το προς μεταφορά στράτευμα στους 170 άνδρες, με τον ατομικό οπλισμό τους, με βαρέα όπλα και τρόφιμα. Τη νύχτα 15/9 αναχώρησαν και μέσω Κω (16/9) έφτασαν στη Λέρο το πρωί της 17ης Σεπτεμβρίου όλοι σώοι. Στον ανθ/γό Cinicola για τη θαρραλέα στάση που τήρησε στην Αλιμνιά, ειδικά αν λάβουμε υπόψη τον μικρό βαθμό του, την αντίθεσή του στη διαταγή παράδοσης και για την υπερπήδηση σοβαρών δυσκολιών επικοινωνίας τού απονεμήθηκε το Χάλκινο Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας ⁽¹³⁾. Αμέσως μετά την αναχώρηση των Ιταλών, το νησί κατελήφθη από τους Γερμανούς, οι οποίοι διατήρησαν ένα από τα πυροβόλα και τρία οπλοπολυβόλα. Η στρατιωτική παρουσία των Ιταλών μαρτυρείται ακόμη, σήμερα, με τα κτίρια που υπάρχουν δεξιά της εισόδου στον κόλπο. Είναι αυτά που έχτισαν για τους ναύτες χειριστές, αφού το νησί ήταν αποκλειστικά επανδρωμένο από το Ναυτικό. 

Αξιομνημόνευτη παραμένει η δράση του Ιερού Λόχου σε όλα τα Δωδεκάνησα και στην Αλιμιά, με τη μεγάλη μάχη στις 2 Μαΐου του 1945 προάγγελο της υποχώρησης των γερμανικών δυνάμεων και της απελευθέρωσης των Δωδεκανήσων. Τότε εβλήθησαν οι στόχοι του νησιού, δύο φυλάκια με 10 άντρες το καθένα, πυροβόλο των 76 χλστ. και ένα εξοπλισμένο γερμανικό πλοίο τύπου EMS. Οι απώλειες των Γερμανών ήταν 2 νεκροί, 2 τραυματίες και 18 αιχμάλωτοι, εκ των οποίων 2 Ιταλοί. Από τους Ιερολοχίτες τραυματίστηκαν ο υπολοχαγός π/β Κατσιμήτρος Ταξιάρχης και ο επιλοχίας Αξιώτης Γ. ⁽¹⁴⁾. Ετσι κλείνουν οι πολεμικές επιχειρήσεις στο νησί που, όπως και άλλα εξίσου μικρά σε μέγεθος (Σεσκλί Σύμης, Σύρνα Αστυπάλαιας, Κίναρος και Λέβιθα ανοιχτά της Λέρου) είχαν σημαντικό ρόλο στον τερματισμό του Β' Π.Π. 

Στις μέρες μας, ο παραδοσιακός οικισμός του νησιού στο λιμάνι του Αγίου Γεωργίου είναι έρημος και ακατοίκητος. Μέχρι τη δεκαετία του 1960 κρατούσε λίγες οικογένειες (22 άτομα) που ασχολούνταν με τη γεωργία, την κτηνοτροφία στα εύφορα εδάφη του νησιού και, πιο συστηματικά, με την αλιεία. Και σε αυτό το νησί αναπτύχθηκε σπουδαίος και σύνθετος πολιτισμός φτιαγμένος από τους απλούς χτίστες, βοσκούς και ψαράδες. Ανθρώπους που καθάρισαν τη γη, την ανέπτυξαν με αναβαθμούς, την περιέφραξαν με ξερολιθιές, σπέρνοντας και φυτεύοντας κατόπιν, σε μια αρχέγονη διαδικασία για να θρέψουν τις οικογένειές τους. Μετά τις ανασκαφές του Αδαμάντιου Σάμψων (1992-1995) στο σπήλαιο του Κύκλωπα, στα Γιούρα Αλοννήσου, με ευρήματα Νεολιθικής και Μεσολιθικής περιόδου, γνωρίζουμε ότι κάτοικοι, ψαράδες και κυνηγοί, κυκλοφορούσαν και έπλεαν στον χώρο του Αιγαίου πριν από 9.000 χρόνια. Είναι οι ίδιοι που αργότερα έχτισαν τις βίγλες, τις φρυκτωρίες, τα κάστρα, τα σπίτια και τις εκκλησίες τους. Αξιόλογα μνημεία, λιμάνια και πολίσματα της αρχαιότητας. Σήμερα εκτρέφονται εποχικά μόνο λίγα αιγοπρόβατα και το επισκέπτονται ιστιοφόρα, ταχύπλοα και τουρίστες. 

Στη μεγάλη ανάπτυξη της Χάλκης και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου, στο τέλος του προπερασμένου αιώνα, είχε μερίδιο και η Αλιμιά. Τότε χτίζεται η βασιλική του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου (1877), λαμπρή δημιουργία ναυτικών και μάλιστα «εκκινητών», καπεταναίων δηλαδή, αλλά και εφοπλιστών της εποχής. Χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλαιοχριστιανικής Βασιλικής από τον Καρπάθιο τεχνίτη Μαστροδημήτρη που έχτισε τον Αγιο Νικόλαο στον Εμπορειό της Χάλκης. Αυτός είναι ο λόγος που η αρχιτεκτονική μορφή του είναι ίδια, σταυροθολιακή βασιλική ⁽¹⁵⁾. Οι κάτοικοι της Χάλκης δεν τον ξεχνούν και τον γιορτάζουν με μεγάλο πανηγύρι μαζί με τον Αγ. Γεώργιο του Ρυακιού ανάλογα πότε «πέφτει», συνήθως 23 Απριλίου. 

Οι πεζοπόροι και η παρέα γενικά θα ευχαριστηθεί το υπέροχο τοπίο με δύο πανέμορφες πεζοπορικές διαδρομές. Η πρώτη κατευθύνεται δίπλα από τη θάλασσα μέχρι τη βραχώδη λωρίδα γης που καταλήγει στο εκκλησάκι του Αγίου Μηνά, ένα πολύ ωραίο θέαμα σχεδόν μέσα στη θάλασσα. Η δεύτερη περνά το χωριό ανηφορίζοντας στον μικρό απόκρημνο βράχο, στην κορυφή του βουνού, όπου βρίσκεται το κάστρο της Αλιμιάς με κατεστραμμένες τις επάλξεις του και όλη τη νότια πλευρά. Διατηρεί όμως σε καλή κατάσταση την ελληνιστική του φάση-οχύρωση. Ενα τμήμα του χρησιμοποίησαν οι ιππότες για να φτιάξουν το δικό τους κάστρο. Θαυμάσια εμπειρία είναι το κολύμπι στην πεντακάθαρη θάλασσα και η πεζοπορία ανάμεσα στα χαλάσματα και τα παλιά πετρόχτιστα σπίτια του οικισμού. 

Η Αλιμιά όπως και η γειτονική Χάλκη είναι δύο πολύ ιδιαίτερα νησιά μέσα στο πληθωρικό πολύνησο των Δωδεκανήσων. Ευνοημένα από τον πολιτισμό ήδη από τη νεολιθική εποχή, με εμφανή αποτυπώματα της ευημερίας του 19ου και 20ού αιώνα. Παρότι η νεότερη περίοδος της ευμάρειας και της αυτονομίας πληγώθηκε από τη μετανάστευση και την εγκατάλειψη, πίσω από τα κλειδωμένα πορτοπαράθυρα, τα έρημα χωράφια, τις εκκλησίες και τις κύφες, τα μάτια του ταξιδιώτη ανιχνεύουν, επικεντρώνονται και τελικά βρίσκουν το παραδοσιακό πρόσωπο σε αυτές τις θυγατέρες των Δωδεκανήσων. 

▬▬▬▬▬▬▬▬

Σημειώσεις - Βιβλιογραφία:

1. Κατσαδωράκης Γ. και Κ. Παραγκαμιάν, Απογραφή των υγροτόπων των νησιών του Αιγαίου, Ταυτότητα, οικολογική κατάσταση και απειλές, Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση – WWF Ελλάς, Αθήνα (2007) 57.
2. Χάρης Μ. Κουτελάκης, Τήλος Νήσος: άρωμα αμαρακινό, τ.Α' Αθήνα (2008) 257.
3. www.rhodes.aegean.gr/tms/DEP_personal_pages/Sampson/sampson_research_gr.html
4. Καλλιόπη Μπαϊράμη «Δωδεκάνησα - Χάλκη», στο: Ανδρ. Βλαχόπουλος (επιμ.), Αρχαιολογία. Νησιά του Αιγαίου, εκδόσεις Μέλισσα, Αθήνα (2005) 373.
5. Κουτελάκης ό.π. 257.
6. Καλλιόπη Μπαϊράμη, στον δικτυακό τόπο του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού: www2.egeonet.gr/aigaio/forms/fLemma.aspx?lemmaId=6837 κεφάλαιο: Φυσικός χώρος – Περιβάλλον.
7. Αλεξάνδρα Στεφανίδου, «Κάστρο Αλιμνιάς Τήλου» στο: Ν. Ζαφειροπούλου, Μ. Καζάκου (επιμ.), Ενετοί και Ιωαννίτες Ιππότες – Δίκτυα Οχυρωματικής Αρχιτεκτονικής, ΥΠ.ΠΟ Διεύθυνση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων, Αθήνα 2001) 223 – 224. Βλ. και Κουτελάκης ο.π. 411.
8. & 9. Κουτελάκης ό.π. 411.
10. Μπαϊράμη ό.π. (2005) 373.
11. Aldo Levi - Giuseppe Fioravanzo, Γεγονότα στο Αιγαίο μετά την Ανακωχή, Νικήτας Καστής (μτφρ.) Ιστορικό Γραφείο του [Ιταλικού Π.Ν.] Πολεμικού Ναυτικού, δεύτερη έκδοση, Δήμος Λέρου (1999).
12. Συνολικά για τις επιχειρήσεις στην Αλιμιά βλ. στο: Μανώλης Κασσώτης, «Η Αλιμιά στον Β' Π.Π.» Δωδεκανησιακά Χρονικά τ.ΚΒ' έκδοση Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου, Ρόδος (2008) 415-421 κυρίως 420.
13. Levi - Fioravanzo, ό.π. 69-70.
14. Κασσώτης ό.π. 420-421. Για τον Ιερό Λόχο βλ. Ιωάννη Μανέτα, «Ιερός Λόχος 1942-1945», εκδόσεις Λογοθέτη 4η έκδοση, Αθήνα 1996.
15. Μαρία Ζ. Σιγάλα, «Η Χάλκη τον 19ο αι. μέσα από τις εκκλησίες, τις εικόνες και τα εκκλησιαστικά της κειμήλια», Δωδεκανησιακά Χρονικά ΙΖ', έκδοση Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου Αθήνα (2000) 485. 

Αγγελος Σινάνης

Πηγή: www.efsyn.gr

https://www.efsyn.gr/gallery/400708_kalokairino-isyhastirio

Διαβάστε Περισσότερα »

Καλημέρα!

Τελευταία Κυριακή του Αυγούστου σήμερα..
΄Ας την απολαύσουμε.

(Αλιμιά - Δωδεκάνησα).

Aug 26, 2018

Διαβάστε Περισσότερα »

Στο νησί της Αλιμιάς θα γυριστεί το βελγικό "Survivor"...

Ένα ριάλιτι επιβίωσης, τύπου Survivor, που προβάλλεται διαδικτυακά, θα γυριστεί τον προσεχή Οκτώβριο και Νοέμβριο στην Αλιμιά, ένα ακατοίκητο νησάκι που ανήκει διοικητικά στον Δήμο Χάλκης.

Πρόκειται για το ριάλιτι «Τhe Island», την παραγωγή του οποίου έχει αναλάβει το ταξιδιωτικό γραφείο Beyond Borders με έδρα το Βέλγιο. Όπως αναφέρει δήμαρχος Χάλκης στην "Καθημερινή", Μιχάλης Πατρός, η προβολή του ριάλιτι θα αποτελέσει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για την τουριστική προώθηση του νησιού σε αγορές όπως του Βελγίου, της Ολλανδίας, της Γαλλίας κ.ά. και, μάλιστα, χωρίς κανένα κόστος για τον δήμο.

Φέτος θα γυριστούν δύο κύκλοι του ριάλιτι στο νησί για περίπου 20 ημέρες, ενώ πέρυσι την ίδια εποχή είχε γυριστεί ένας κύκλος. Στόχος για το 2018 είναι να επεκταθεί περαιτέρω η χρονική διάρκεια των γυρισμάτων, καθώς καταγράφεται μεγάλος αριθμός αιτήσεων από Ευρωπαίους για συμμετοχή στο ριάλιτι. Ο δήμος έχει φυλάξει από πέρυσι σε αποθηκευτικό χώρο τον εξοπλισμό της παραγωγής για την αξιοποίησή του στις φετινές δοκιμασίες.

Στο ριάλιτι συνολικά συμμετέχουν 20 άτομα που χωρίζονται σε δύο ομάδες καταλαμβάνοντας δύο διαφορετικές παραλίες του νησιού. Ο κάθε παίκτης για να συμμετάσχει στο παιχνίδι πρέπει να καταβάλει το ποσό των 1.295 ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται τα αεροπορικά εισιτήρια. Η παραγωγή παρέχει πόσιμο νερό και ορισμένα βασικά είδη τροφίμων. Ο παίκτης που κερδίζει κάθε φορά στα αγωνίσματα έχει τη δυνατότητα να μείνει και να φάει στη Χάλκη. Ο τελικός νικητής που συγκεντρώνει τους περισσότερους πόντους από τα αγωνίσματα κερδίζει την επιστροφή των χρημάτων του, το κόστος των αεροπορικών εισιτηρίων και το ποσό των 500 ευρώ. Ο παίκτης που καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση λαμβάνει πίσω το μισό του κόστους της συμμετοχής του.

Πηγή: Καθημερινή / enikos.gr - May 16, 2017

Διαβάστε Περισσότερα »

To... άγνωστο "Survivor" που γυρίστηκε στην Αλιμιά στη Χάλκη

Αντιμέτωποι με την πείνα, παρέα με κοπάδια δελφινιών, ανάμεσα στα χαλάσματα του ιταλικού ναυτικού, συμμετέχοντας σε σκληρές δοκιμασίες, μία από τις οποίες ήθελε να καταναλώσουν και μια κατσαρόλα... πατσά με ολόκληρα αρνίσια κεφαλάκια, βρέθηκαν 20 νέοι, ηλικίας μέχρι 25 χρόνων από πέντε χώρες της Ευρώπης.

Τον περασμένο Οκτώβριο και πριν ακόμη επιλεγούν οι ακτές της Πούντα Κάνα, στον εξωτικό Αγιο Δομίνικο, για το ελληνικό Survivor, στην εσχατιά του Αιγαίου, στο ακατοίκητο νησάκι Αλιμιά, μεταξύ Ρόδου και Χάλκης, γυρίστηκε ένα βελγικό Survivor και 20 παίκτες έζησαν σαν ερημίτες σε δύο παραλίες, στις οποίες δεν είχε μείνει άνθρωπος τα τελευταία 75 χρόνια.

Το παιχνίδι επιβίωσης είχε αρκετές διαφορές με το «Survivor», ωστόσο και σε αυτό οι παίκτες κλήθηκαν να συμβιώσουν με άγνωστα άτομα, να διεκδικήσουν έπαθλα και ατομική ασυλία και να φτάσουν μέχρι τον μεγάλο τελικό. Ηταν τόσο μεγάλη η επιτυχία του παιχνιδιού που προβλήθηκε διαδικτυακά και έκανε πάταγο σε Βέλγιο και Ολλανδία, ώστε οι παραγωγοί ανακοίνωσαν πριν από λίγες μέρες ότι επιστρέφουν στην Αλιμιά τον Οκτώβριο και μάλιστα θα κάνουν δύο κύκλους παιχνιδιών με 20 παίκτες κάθε φορά.

«Ουρά» για μια αίτηση

Ηδη ξεκίνησαν οι αιτήσεις συμμετοχής μέσω του εξειδικευμένου τουριστικού πρακτορείου Beyond Borders με έδρα το Βέλγιο και η ανταπόκριση είναι τεράστια, καθώς έχουν υποβληθεί χιλιάδες βιογραφικά.

Μέχρι τον περασμένο Οκτώβριο κανείς στην Ευρώπη και ελάχιστοι στην Ελλάδα γνώριζαν την Αλιμιά, το μεγαλύτερο από τα μικρότερα ακατοίκητα νησιά στη θαλάσσια περιοχή της Χάλκης. Τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης έκαναν αναφορά σε αυτήν το καλοκαίρι του 2014 όταν ο πρίγκιπας Κάρολος και η σύζυγός του, Δούκισσα της Κορνουάλης, Καμίλα, έκαναν ολιγοήμερες διακοπές στο νησί, στο κότερο ενός φίλου τους.

Οταν ο επικεφαλής της βελγικής ομάδας παραγωγής, Γιόρις Μέερμανς, έφτασε στην Αλιμιά, πριν από περίπου έναν χρόνο, μαγεύτηκε από το φυσικό περιβάλλον και βρήκε εκεί το ιδανικό μέρος για τη διαμονή των παικτών. Το παιχνίδι ονομάστηκε «The Island», καθώς αφενός δεν είχε τα δικαιώματα του «Survivor», αφετέρου είχε διαφορές με το αυθεντικό παιχνίδι. Οι 20 παίκτες ήταν από την Αυστρία, τη Γερμανία, την Αγγλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Χωρίστηκαν σε δύο ομάδες των 10 ατόμων και μοιράστηκαν στις παραλίες του Αγίου Γεωργίου και του Εμπορειού. Δεν ήταν «Διάσημοι» και «Μαχητές», αλλά «Ομάδα 1» και «Ομάδα 2». Είχαν τις κόντρες τους, δεν έκρυβαν τις αντιπάθειές τους και στα αγωνίσματα τα έδιναν όλα για να κερδίσουν και να πάρουν φαγητό. Δεν υπήρχαν αποχωρήσεις, απλώς κάθε παίκτης, ανάλογα με την απόδοσή του, κέρδιζε πόντους.

Οι 8 παίκτες με τη μεγαλύτερη απόδοση έφτασαν μέχρι τον τελικό διεκδικώντας το πιο πρωτότυπο έπαθλο που δόθηκε ποτέ σε παιχνίδι τύπου «Survivor»: οι συμμετέχοντες πλήρωσαν περίπου 2.000€ για τα εισιτήριά τους, τη διαμονή τους και κάποια ατομικά έξοδα. Ο νικητής πήρε πίσω τα χρήματα αυτά συν ένα μπόνους 500€. Οσο για τις δοκιμασίες, οι περισσότερες ήταν μέσα στη θάλασσα.

Υπήρχαν αγωνίσματα δεξιότητας, ταχύτητας, αυτοσυγκέντρωσης. Οι παίκτες τα πήγαν καλά, ωστόσο δεν μπορούσαν να καταπολεμήσουν την πείνα τους. Τις δύο πρώτες μέρες έκαναν σήματα στα καΐκια των ψαράδων και ζητούσαν τρόφιμα, την τρίτη μέρα πολλά σκάφη μαζεύτηκαν στις δύο ακτές για να δουν τις παρέες των νεαρών που πεινούν και τότε παρενέβη η παραγωγή και παρακάλεσε μέσω των αλιευτικών συλλόγων να μην προσεγγίζουν στην Αλιμιά όσο καιρό διαρκεί το παιχνίδι.

 
Η «τρελή σούπα»

Εκείνο πάντως που προκάλεσε... σοκ στους παίκτες ήταν η δοκιμασία του πατσά. Δύο μεγάλες κατσαρόλες με πατσά και ολόκληρα τα αρνίσια κεφαλάκια στήθηκαν μπροστά στις ομάδες και οι παίκτες έπρεπε να φάνε όσο περισσότερο μπορούσαν. Κάποιοι που ήταν vegeterian, μήτε που το δοκίμασαν, κάποιοι μόλις είδαν τα αρνίσια κεφάλια έστρεψαν το κεφάλι, κάποιοι πιο τολμηροί πήραν μεγάλες κουταλιές, αλλά στη μυρωδιά του σκόρδου και στην αίσθηση του μπούκοβου, εγκατέλειψαν την προσπάθεια. Οι κατσαρόλες άδειασαν, αλλά ακόμη και αυτοί που πήραν τους πολλούς πόντους, υποσχέθηκαν να μη δοκιμάσουν ποτέ ξανά αυτήν την «τρελή σούπα». «Ο πολύς κόσμος δεν γνωρίζει την Αλιμιά. Μόνο κάποιοι πλούσιοι που έρχονται με τα κότερά τους, τουρίστες που κάνουν ημερήσιες εκδρομές και περίεργοι που την ερωτεύονται ξαφνικά, μιλούν για το νησί αυτό. Ενας Βέλγος μού ζήτησε να του παραχωρήσω ένα μεγάλο κομμάτι του νησιού για να μείνει εκεί, ένας ιταλικός επενδυτικός όμιλος μάς έδινε 70 εκατ. ευρώ για να φτιάξει έναν πρότυπο τουριστικό οικισμό και γενικά κατά καιρούς έρχονται διάφορες προτάσεις. Τους εξηγώ ότι το νησί δεν είναι δικό μου και ότι είναι ενταγμένο στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών ''Natura 2000'' ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο δήμαρχος της Χάλκης, Μιχάλης Πατρός, που βοήθησε ωστόσο πάρα πολύ τη βελγική παραγωγή και συμμετείχε ως κριτής και στο αγώνισμα του πατσά. Η απόφαση να παραχωρήσει και μάλιστα δωρεάν στον βελγικό τουριστικό οργανισμό την Αλιμιά για δέκα μέρες, όσο κράτησαν τα γυρίσματα, ήταν σε συνεννόηση με την περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

Γλέντι σε ταβέρνα

Την τελευταία μέρα, μετά τον τελικό, έγινε ένα μεγάλο γλέντι, στην ταβέρνα «Κάνια» στην ομώνυμη παραλία της Χάλκης. Η ιδιοκτήτριά της, Γαρυφαλλιά Πατρού, ακόμη θυμάται την... πείνα που είχαν οι νεαροί παίκτες.

«Δεν προλαβαίναμε να σερβίρουμε. Οταν ήρθαν ήταν πεινασμένα τόσο πολύ τα παιδιά που έπεσαν με τα μούτρα στο ψωμί και στις σαλάτες. Μετά χαλάρωσαν, χόρεψαν με την ψυχή τους και μετά τα μεσάνυχτα, παρά το κρύο, βούτηξαν στη θάλασσα», λέει η κ. Πατρού στο «Εθνος της Κυριακής». Ο δήμαρχος Χάλκης τούς έδωσε από μία σακούλα με αναμνηστικά και τους κάλεσε να επισκεφτούν ξανά το νησί.

‘ΑΚΡΙΒΗ’ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Τα γυρίσματα για τον νέο κύκλο του παιχνιδιού Η πρώτη περίοδος με 20 παίκτες έχει οριστεί για τις 19 με 29 Οκτωβρίου και η δεύτερη θα γίνει μέσα στον Νοέμβριο. Η συμμετοχή κοστίζει περίπου 2.000€ και πρέπει να δοθούν τα πρώτα 700€ για να κλειστούν τα αεροπορικά εισιτήρια. Τα υπόλοιπα χρήματα θα καταβληθούν μέχρι την 1η Ιουλίου και φυσικά ο νικητής θα πάρει πίσω όσα έχει δώσει και άλλα 500€.

ΛΙΓΑ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΑ ΟΙ «ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ»
Το άγονο νησί των... σκαφάτων

Η Αλιμιά βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Χάλκης, είναι ορεινό νησί με λίγες εύφορες πλαγιές γύρω από τον λόφο του κάστρου. Οι οικισμός στον Αγιο Γεώργιο εγκαταλείφθηκε μετά τον
Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και σήμερα στο νησί «περιφέρονται» μόνο λίγα αιγοπρόβατα. Το καλοκαίρι προσεγγίζουν τουριστικά σκάφη στις ακτές του, αλλά το εσωτερικό του, άγριο και απρόσιτο, παραμένει ανεξερεύνητο.

Ευρήματα

Η αρχαιολόγος Καλλιόπη Μπαϊράμη από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου έκανε πριν από μερικά χρόνια αυτοψία στην Αλιμιά και διαπίστωσε ότι η κατοίκηση ανάγεται στα νεολιθικά χρόνια, καθώς οι έρευνα αποκάλυψε νεολιθικό αψιδωτό κτίριο στη νότια πλαγιά του λόφου του κάστρου. Τα λαξευμένα στον βράχο νεώρια ανάγονται στους ελληνιστικούς χρόνους, όπως και το οχυρό στον λόφο του κάστρου. Στα μεσαιωνικά χρόνια το νησί ονομαζόταν και Limonia (Λειμώνια), ενώ μαζί με τη Χάλκη καταλήφθηκε από τους Ιωαννίτες Ιππότες το 1309. Η κατοίκηση συνεχίστηκε την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας και στη συνέχεια το νησί πέρασε στην κυριαρχία των Ιταλών, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τον όρμο του Αγίου Γεωργίου ως ναύσταθμο κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.


Πηγή: Έθνος της Κυριακής - Apr 18,2017

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Αύριο ξεκινά το ριάλτι "Τhe Island" στο νησάκι Αλιμιά - Video

Το εγχείρημα έχει και την υποστήριξη του ΕΟΤ -

Όλα έτοιμα είναι για να ξεκινήσει το παιχνίδι επιβίωσης "The Island" που θα διεξαχθεί από τις 13 έως 23 Οκτωβρίου 2016 στο νησάκι Αλιμιά που βρίσκεται ανάμεσα στη Ρόδο και την Χάλκη. Συνολικά 20 παίκτες (12 άνδρες και 8 γυναίκες) από το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Γερμανία, την Αυστρία, την Αγγλία θα ζήσουν ίσως την μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής τους ως σύγχρονοι …ναυαγοί.

Πρόκειται για ένα καινοτόμο τουριστικό προϊόν, το οποίο λανσάρει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το εξειδικευμένο τουριστικό πρακτορείο "Beyond Borders" με έδρα το Βέλγιο. Το εγχείρημα έχει την υποστήριξη της Διεύθυνσης Τουρισμού της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και του γραφείου Κάτω Χωρών του ΕΟΤ. Τα μέλη της παραγωγής έχουν εγκατασταθεί στο νησί Χάλκης (όπου υπάγεται διοικητικά η Αλιμιά) και επιβλέπουν τις τελευταίες λεπτομέρειες για την έναρξη του παιχνιδιού. Οι παίκτες θα πρέπει κατά τη διάρκεια της παραμονής τους να αντεπεξέρχονται σε διάφορες δοκιμασίες που θα ορίζει κάθε φορά η παραγωγή και θα συγκεντρώνουν πόντους, ώστε οι οκτώ καλύτεροι από την εικοσάδα να περάσουν στον τελικό.

Ο επικεφαλής της ομάδας παραγωγής Joris Meermans μαζί με την αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού, Μαριέττα Παπαβασιλείου συνάντησαν στη Ρόδο ομάδα Βέλγων δημοσιογράφων οι οποίοι βρίσκονταν σε ταξίδι εξοικείωσης, που οργανώθηκε από το γραφείο του ΕΟΤ Κάτω - Χωρών με την υποστήριξη της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και του δήμου Ρόδου. Οι δημοσιογράφοι που συνοδεύονταν από τη διευθύντρια του γραφείου του ΕΟΤ Κυρία Ελένη Σκαρβέλλη και εκπροσωπούν μεγάλα έντυπα του Βελγίου, όπως "Sud Presse", "Plus Magazine", "Travel Express", "Travel Magazine", "De Zondag", "Nieuwsblad", "Femmes d' Aujourd' hui", είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν από τον κ. Meermans για την κεντρική ιδέα και τους στόχους του παιχνιδιού και ζήτησαν να μάθουν από την κ. Παπαβασιλείου λεπτομέρειες για τον προορισμό που θα φιλοξενήσει το παιχνίδι. Μιλώντας στους δημοσιογράφους ο κ. Meermans τόνισε ότι πρόκειται για μία πρώτη πιλοτική προσπάθεια που έχει σαν στόχο να αποτελέσει ετήσιο γεγονός. Δεν έκρυψε δε τον ενθουσιασμό του για το νησί της Αλιμιάς.

Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Μόλις πρωτοεπισκεφθήκαμε την Αλιμιά μαζί με την αντιπεριφερειάρχη κ. Παπαβασιλείου ήταν ξεκάθαρο για εμάς ότι το νησί είναι ακριβώς αυτό που ψάχνουμε. Είμαστε πραγματικά πεπεισμένοι ότι αυτό το παιχνίδι μπορεί να γίνει ένα ετήσιο γεγονός εάν λάβει μεγαλύτερη προβολή. Πέρα από την προβολή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχουμε λανσάρει μια διεθνή ιστοσελίδα στην αγγλική γλώσσα. Θέλουμε να επικοινωνήσουμε αυτή την προσπάθεια όχι μόνο στο Βέλγιο και την Ολλανδία, αλλά και για την ευρύτερη ευρωπαϊκή αγορά. Κάναμε ένα μικρό βήμα φέτος… υπάρχουν παίκτες από την Αυστρία, τη Γερμανία, την Αγγλία πέρα από αυτούς που είναι από το Βέλγιο και την Ολλανδία. Μας εξέπληξε το γεγονός ότι δεν ήταν λίγοι οι ενδιαφερόμενοι από ξένες χώρες, παρόλο που το ταξιδιωτικό μας γραφείο εδρεύει στο Βέλγιο. Μετά βεβαιότητας μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι μόλις η εκδήλωση πάρει μεγαλύτερη δημοσιότητα, θα ενισχυθεί το ενδιαφέρον ακόμη περισσότερο. Αυτή η δημοσιότητα προφανώς θα έχει θετικά αποτελέσματα και για την ευρύτερη περιοχή που φιλοξενεί το παιχνίδι».

Από την πλευρά της η κ. Παπαβασιλείου δήλωσε ότι αποτελεί στόχο για την Περιφέρεια η αναζήτηση και προσέλκυση νέων τουριστικών προϊόντων και η εκμετάλλευση των εναλλακτικών μορφών τουρισμού που προσφέρουν οι προορισμοί του Νοτίου Αιγαίου. «Όλα τα νησιά της Περιφέρειάς μας από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο έχουν πολλές δυνατότητες οι οποίες δεν πρέπει να μείνουν ανεκμετάλλευτες. Αποτελεί στόχο μας η αναζήτηση και εισαγωγή καινοτόμων τουριστικών προϊόντων και η ανάδειξη των εναλλακτικών μορφών τουρισμού, που μπορούν να δώσουν πνοή ακόμη και σε ένα ακατοίκητο νησί όπως είναι η Αλιμιά και προφανώς στην ευρύτερη περιοχή. Πιστεύουμε στο συγκεκριμένο τουριστικό προϊόν και είμαστε βέβαιοι ότι η προσπάθεια αυτή θα ευοδωθεί», είπε η αντιπεριφερειάρχης Μ. Παπαβασιλείου.



Πηγή: www.lifo.gr - Oct 12, 2016

Διαβάστε Περισσότερα »