Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, Μαΐου 14, 2026

Ελληνικός τουρισμός: Η σκοτεινή πλευρά της «βαριάς βιομηχανίας»...

Απλήρωτη εργασία, λεκτική βία και φόβοι για 290.000 κενές θέσεις 



Σοβαρές στρεβλώσεις στις συνθήκες εργασίας στον ελληνικό τουρισμό και τη φιλοξενία καταγράφει νέα διεθνής έρευνα, με τα στοιχεία να αποτυπώνουν ένα περιβάλλον όπου η τυπική συμμόρφωση με την εργατική νομοθεσία συνυπάρχει με εξαντλητικά ωράρια, χαμηλές αμοιβές, εργασιακή ανασφάλεια και φαινόμενα λεκτικής ή ψυχολογικής κακοποίησης

Η έκθεση με τίτλο «Fair Work and Employment Conditions in the Greek Tourism and Hospitality Sector», η οποία εκπονήθηκε από διεθνή ερευνητική ομάδα των πανεπιστημίων Strathclyde, Bournemouth, Nottingham Trent & Manchester Metropolitan του Ηνωμένου Βασιλείου και του Πανεπιστημίου Πειραιώς, βασίστηκε σε πανελλαδική έρευνα με 451 εργαζόμενους στον τουρισμό και την εστίαση και εξετάζει τις εργασιακές συνθήκες μέσα από πέντε βασικούς άξονες: αμοιβές, συμβάσεις, συνθήκες εργασίας, διοίκηση προσωπικού και εκπροσώπηση εργαζομένων

Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, ο ελληνικός τουρισμός, παρά τη συμβολή του που ξεπερνά το 20% του ΑΕΠ και της απασχόλησης, εξακολουθεί να στηρίζεται σε ένα μοντέλο έντονης ευελιξίας, εποχικότητας και ανομοιογενών συνθηκών εργασίας. Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία του WTTC που περιλαμβάνονται στην έρευνα, ο τουρισμός υποστήριξε περίπου 900.000 θέσεις εργασίας το 2025, αντιπροσωπεύοντας το 21,1% της συνολικής απασχόλησης στη χώρα. 

Την ίδια στιγμή, οι ερευνητές κάνουν λόγο για ένα «διττό» εργασιακό τοπίο, όπου συνυπάρχουν θετικές και αρνητικές πρακτικές. Από τη μία πλευρά, εργαζόμενοι -κυρίως σε μεγαλύτερες και πιο οργανωμένες επιχειρήσεις- δηλώνουν ότι διαθέτουν τυπικές συμβάσεις, αξιοπρεπές περιβάλλον εργασίας και καλύτερη διαχείριση προσωπικού. Από την άλλη, σημαντικό ποσοστό εργαζομένων, κυρίως σε μικρότερες και ανεξάρτητες επιχειρήσεις, αναφέρει υποαμοιβή, απλήρωτες υπερωρίες, υψηλή ένταση εργασίας, εργασιακή βία και περιορισμένο χρόνο ανάπαυσης. 

Συμβάσεις στα χαρτιά, απλήρωτες ώρες στην πράξη 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας: 

-Το 45,9% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι εργάζεται ή έχει εργαστεί εποχικά τα τελευταία δύο χρόνια, στοιχείο που αναδεικνύει τη μεγάλη εξάρτηση του κλάδου από την εποχική απασχόληση. 

-Το 47% εργάζεται σε ανεξάρτητες ή οικογενειακές επιχειρήσεις, το 32,9% σε ελληνικές αλυσίδες και το 20,1% σε πολυεθνικές εταιρείες. 

-Σχεδόν το 86% δηλώνει ότι διαθέτει γραπτή σύμβαση εργασίας, ωστόσο η έρευνα καταγράφει σημαντική απόκλιση ανάμεσα στις συμβατικές και στις πραγματικές ώρες εργασίας, με πολλούς εργαζόμενους να αναφέρουν αδήλωτες υπερωρίες ή επιπλέον ώρες που δεν καταγράφονται επισήμως. 

-Το 27% των εργαζομένων δηλώνει ότι δεν αμείβεται πλήρως για όλες τις ώρες εργασίας του.

Σημαντικό ποσοστό εργαζομένων δηλώνει ότι εργάζεται χωρίς επαρκή διαλείμματα ή ημέρες ανάπαυσης, ειδικά κατά την τουριστική περίοδο αιχμής. 

Λεκτική βία, bullying και πρόβλημα στέγης για τους εποχικούς 

Η έρευνα δίνει ιδιαίτερη έμφαση και στο ζήτημα της εργασιακής κακοποίησης και παρενόχλησης, με τα ευρήματα να προκαλούν έντονο προβληματισμό. 

Η λεκτική κακοποίηση εμφανίζεται ως η πιο διαδεδομένη μορφή κακομεταχείρισης, καθώς μόλις το 9,5% δηλώνει ότι δεν έχει βιώσει ποτέ λεκτική κακοποίηση στον χώρο εργασίας. Το 54,8% αναφέρει ότι τη βιώνει «μερικές φορές», το 21,4% «τις περισσότερες φορές» και το 8,3% «πάντα». 

Παράλληλα, ψυχολογική κακοποίηση δηλώνει ότι έχει βιώσει «μερικές φορές» το 42,9% των εργαζομένων, ενώ το 17,9% αναφέρει ότι τη βιώνει συνεχώς. 

Το 36,9% δηλώνει ότι έχει βιώσει bullying στον χώρο εργασίας, ενώ το 17,9% αναφέρει ότι έχει υποστεί σεξουαλική παρενόχληση ή κακοποίηση «μερικές φορές». 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η έρευνα καταγράφει πως εργοδότες, προϊστάμενοι αλλά και πελάτες εμφανίζονται μεταξύ των βασικών πηγών λεκτικής ή ψυχολογικής πίεσης προς τους εργαζόμενους. 

Στο μεταξύ, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις συνθήκες διαμονής των εποχικών εργαζομένων, κυρίως στα νησιά. Το 57,3% δηλώνει ότι του παρέχεται κατάλυμα από τον εργοδότη, ενώ το 42,7% δεν λαμβάνει καμία στεγαστική υποστήριξη.

Από όσους λαμβάνουν στέγη, το 37,7% διαμένει σε κοινόχρηστο δωμάτιο, ενώ μόλις το 30,8% σε αυτόνομο διαμέρισμα ή κατοικία. Παράλληλα, η έρευνα καταγράφει προβλήματα υπερπληθυσμού, θορύβου, ελλιπούς καθαριότητας και ανεπαρκών υποδομών.

Σε τούτο το σημείο να τονιστεί ότι μόλις το 7% των εργαζομένων δήλωσε ότι δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα στις συνθήκες διαμονής του. 

Η έκθεση υπογραμμίζει ότι ο ελληνικός τουρισμός βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο παράδοξο: παραμένει βασικός πυλώνας της οικονομίας, αλλά στηρίζεται σε ένα εργασιακό μοντέλο που εντείνει την επισφάλεια και δυσκολεύει τη διατήρηση προσωπικού στον κλάδο. Μάλιστα, σύμφωνα με τις προβλέψεις που παρατίθενται στην έρευνα, ο τομέας ενδέχεται να αντιμετωπίσει έλλειψη έως και 290.000 εργαζομένων μέχρι το 2035, γεγονός που, όπως επισημαίνεται, καθιστά τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας όχι μόνο κοινωνική αλλά και στρατηγική οικονομική προτεραιότητα για τη χώρα. 


Η έκθεση θα παρουσιαστεί σε ημερίδα για τις ‘ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ’ που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 20 Μαίου 2026, στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Πειραιώς (Κεντρικό Κτήριο-Αίθουσα συνεδρίων), με ώρα έναρξης τις 15:00. 


Πηγή: Κώστας Χαλκιαδάκης / tornosnews.gr 

Παρασκευή, Ιανουαρίου 30, 2026

Γερμανία: Καταργείται το οκτάωρο στο όνομα της «ανάπτυξης»

Η αντικατάστασή του με εβδομαδιαίο όριο ωρών εργασίας ξεκινά από τον Τουρισμό, αλλά θα επεκταθεί σταδιακά σε όλους τους τομείς της οικονομίας. 



Την κατάργηση του οκταώρου προωθεί η γερμανική κυβέρνηση επιδιώκοντας να την αντικαταστήσει με εβδομαδιαίο όριο ωρών εργασίας. Σύμφωνα με την Deutsche Welle, η αντικατάσταση του οκταώρου με το ελαστικό ωράριο θα ξεκινήσει από τον κλάδο του τουρισμού, με το γερμανικό υπουργείο Οικονομίας να μιλά για αλλαγή «προς όφελος μιας καλύτερης ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής». 

Μέχρι σήμερα η παράταση του ωραρίου μετά τις οκτώ ώρες αποζημιωνόταν σε χρήμα ή ρεπό, κάτι που πρόκειται να αλλάξει με εβδομαδιαίο όριο ωρών εργασίας, όπως προβλέπει η συμφωνία για την συγκυβέρνηση μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών. 

Η ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας στον Τουρισμό ενσωματώνεται στην «Εθνική Στρατηγική για τον Τουρισμό» που εγκρίθηκε την Τετάρτη από το γερμανικό υπουργικό συμβούλιο. «Εδώ και χρόνια οι τουριστικοί σύνδεσμοι ζητούν χαλάρωση των νομικών κανονισμών που ισχύουν μέχρι σήμερα. Ο νέος εβδομαδιαίος μέγιστος χρόνος εργασίας πρόκειται να εφαρμοστεί σταδιακά σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας σχεδιάζει να καταθέσει σχετικό νομοσχέδιο μέχρι το καλοκαίρι» υπογραμμίζει η Deutsche Welle. 

Αντιδρούν τα συνδικάτα

Τα συνδικάτα αντιδρούν στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς και έχουν ήδη ανακοινώσει κινητοποιήσεις. Σε δηλώσεις του στην Bild, ο επικεφαλής του συνδικάτου Ver.di Φρανκ Βέρνεκε μίλησε για «πράσινο φως στους εργοδότες να στύψουν μέχρι και την τελευταία σταγόνα των εργαζομένων χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την υγεία τους».


Πηγή: documentonews.gr, Deutsche Welle, dpa, afp, tagesschau.de


Τρίτη, Ιανουαρίου 20, 2026

Ρόδος: Με άδειες τσέπες χιλιάδες οικογένειες ξενοδοχοϋπαλλήλων τις γιορτές



Μας γέμισαν και πάλι υποσχέσεις δήλωσε στη «Ροδιακή» ο πρόεδρος του σωματείου Θ. Σταμούλης 

Με τις αποσκευές γεμάτες με… υποσχέσεις γυρίζουν στη Ρόδο και το Ηράκλειο οι εκπρόσωποι των σωματείων ξενοδοχοϋπαλλήλων του νησιού μας, καθώς μέχρι και σήμερα δεν έχουν ακόμα πληρωθεί το επίδομα της ανεργίας που δικαιούνται, χιλιάδες οικογένειες. 

Το γεγονός, που έφερε στο φως της δημοσιότητας η «Ροδιακή» τον περασμένο Δεκέμβριο, δεν έχει ακόμα διευθετηθεί, παρά τις υποσχέσεις και τις… όποιες προσπάθειες έχουν γίνει μέχρι σήμερα. 

Όπως δήλωσε μιλώντας στη «Ροδιακή» ο πρόεδρος του σωματείου ξενοδοχοϋπαλλήλων της Ρόδου κος Θανάσης Σταμούλης, ενώ τα χρήματα της ανεργίας έχουν πιστωθεί στους λογαριασμούς των δικαιούχων οι ίδιοι δεν έχουν λάβει ακόμα τις προπληρωμένες κάρτες τους(!) με αποτέλεσμα να είναι… δώρον - άδωρον για τους ίδιους. 

Χθες, στα κεντρικά της γραφεία στην Αθήνα βρέθηκαν τα Εργατικά Κέντρα Ηρακλείου, Ρόδου, το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων και η Ομοσπονδία Εργαζομένων Επισιτισμού Τουρισμού. 

Έθεσαν για ακόμα μια φορά επί τάπητος τα προβλήματα επιβίωσης των εποχιακά εργαζόμενων στον τουρισμό, εφιστώντας την προσοχή στις καθυστερήσεις εξέτασης των αιτήσεων απόλυσης που καταθέτουν και ξεπερνούν ακόμα και τις 75 ημέρες, στα επιδόματα που δεν μπορούν να εισπράξουν, στις προπληρωμένες κάρτες που εξαιτίας πολλών παραγόντων δεν φθάνουν εγκαίρως στα χέρια τους, στο Ταμείο Ανεργίας που κάθε χρόνο ως φαίνεται συρρικνώνεται όλο και περισσότερο. 

Μιλώντας στο Ράδιο 98.4 οι Στέλιος Βοργιάς, Πρόεδρος του ΕΚΗ και Νίκος Κοκολάκης, Αντιπρόεδρος του ΕΚΗ και Πρόεδρος του Σωματείου περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα την κατάσταση που επικρατεί ζητώντας από τη διοίκηση της ΔΥΠΑ λύσεις σήμερα στα προβλήματα χιλιάδων εποχικά εργαζόμενων στον τουρισμό. 

«Ευχόμαστε να μην γίνουν πραγματικότητα αυτά που μας είπε πρόσφατα ο ΓΓ του υπουργείου Εργασίας, ότι όπως και στον πρωτογενή τομέα έτσι και στον τουρισμό, σύντομα δεν θα υπάρχουν Έλληνες εργαζόμενοι» ανέφεραν ενδεικτικά. 

Αναφορικά με το θέμα της Δημόσιας Διαβούλευσης για τις ΣΣΕ που ολοκληρώνεται τέλος του μήνα και το αφήγημα στελεχών του υπουργείου Οικονομικών περί της οικονομικής ευμάρειας των εργαζομένων του Ιδιωτικού Τομέα το 2027 με μισθούς που θα φθάνουν στα 1.500 ευρώ, Στέλιος Βοργιάς και Νίκος Κοκολάκης, κάνουν λόγω για «Μπούρδες επικοινωνιακού και μόνο χαρακτήρα» υπενθυμίζοντας στην Κυβέρνηση την υποχρέωση της βάση Ευρωπαϊκής Οδηγίας οι ΣΣΕ να καλύπτουν το 80% των εργαζόμενων στη χώρα, με το ποσοστό σήμερα να κινείται κοντά στο 24%. 

«Θετικό μπορεί να είναι ότι γίνεται διαπραγμάτευση, όμως το καλάθι δεν γεμίζει μόνο με λόγια» επισημαίνουν. 

Στους διθυράμβους από την άλλη του 13ωρου, της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας και την είσοδο της Ελλάδας από 16 Φεβρουαρίου 2026, στη νέα εποχή εργασιακής αναδιάρθρωσης, απαντούν απλά πως η αγορά εργασίας είναι απορυθμισμένη, οι εργασιακές σχέσεις βάλλονται συνεχώς, οι πρόνοιες του υπουργείου και των υπηρεσιών του είναι ελάχιστες και πως ακόμα και αυτή η έλλειψη ελεγκτικού μηχανισμού δείχνει να υποκρύπτει σκοπιμότητα. 




Πέμπτη, Νοεμβρίου 13, 2025

Eurostat: Ουραγός στους μισθούς η Ελλάδα {γράφημα}

Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ήταν 4,5 φορές χαμηλότερος από τον αντίστοιχο του Λουξεμβούργου 



Ο δεύτερος χειρότερος μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση καταγράφηκε στην Ελλάδα με μόλις 17.954 ευρώ το 2024. Η χώρα μας ξεπέρασε μόνο τη Βουλγαρία που κατέγραψε μέσο μισθό 15.400 ευρώ, ενώ στην τρίτη χειρότερη θέση ήταν η Ουγγαρία με 18.500 ευρώ. 

Η αύξηση σε ετήσια βάση είναι μόλις 884 ευρώ ή 5%  καθώς το 2023 ο μέσος μισθός ήταν 17.070 ευρώ. 

Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ήταν 4,5 φορές χαμηλότερος από τον αντίστοιχο του Λουξεμβούργου, 3,4 φορές χαμηλότερος από της Ιρλανδίας και 2,2 φορές χαμηλότερος από τον μέσο ευρωπαϊκό μισθό. 

Σημειώνεται ότι η Ρουμανία κατέγραψε μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης στα 21.108 ευρώ, η Σλοβακία 20.287 ευρώ και η Πολωνία 21.246, δηλαδή σημαντικά υψηλότερους από τον αντίστοιχο ελληνικό μισθό. 

Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 2024, ο μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός πλήρους απασχόλησης ήταν 39.800 ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 5,2 % από 37.800 ευρώ το 2023. 

Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, ο υψηλότερος μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός για πλήρη απασχόληση καταγράφηκε στο Λουξεμβούργο (83.000 ευρώ), ακολουθούμενο από τη Δανία (71.600 ευρώ) και την Ιρλανδία (61.100 ευρώ). 

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από τα στατιστικά που έδωσε στη δημοσιότητα η Eurostat, η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία. 

(κλικ στο γράφημα για μεγέθυνση)


Πηγή: ot.gr




Δευτέρα, Νοεμβρίου 03, 2025

Απασχόληση: Τρίτος κατά σειρά μήνας με μείωση των θέσεων εργασίας, ο Σεπτέμβριος

Αρνητικό αποτέλεσμα μετά από δέκα χρόνια - Νωρίτερα φέτος η αποκλιμάκωση της απασχόλησης στο τουριστικό τομέα - Το Νότιο Αιγαίο κατέγραψε απώλειες 19.109 θέσεων   



Μείωση των θέσεων εργασίας τον Σεπτέμβριο – για τρίτο συνεχή μήνα – μετά το Ιούλιο και τον Αύγουστου, κατέγραψε το σύστημα «Εργάνη», αποτυπώνοντας μια ραγδαία αποκλιμάκωση της απασχόλησης κυρίως στο χώρο του τουρισμού και της εστίασης. 

Συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο το ισοζύγιο προσλήψεων – απολύσεων ήταν αρνητικό κατά 9.196 θέσεις εργασίας, με τον συγκεκριμένο μήνα του 2025 να είναι ο πρώτος με αρνητικό πρόσημο την τελευταία δεκαετία. Ο προηγούμενος Σεπτέμβριος με αρνητικό αποτέλεσμα ήταν το 2015 με απώλεια 13.003 θέσεων εργασίας. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι και τους δύο προηγούμενους μήνες είχαμε μείωση των θέσεων εργασίας τον Ιούλιο κατά 20.729 και τον Αύγουστο κατά 2.542 θέσεις κάτι που προφανώς απεικονίζει την «πρώιμη έναρξη» της μείωση του προσωπικού στις τουριστικές επιχειρήσεις, ενόψει της ολοκλήρωσης της τουριστικής περιόδου. 

Σύμφωνα με την έκθεση Εργάνη οι δραστηριότητες που αφορούν στον τουρισμό, την παροχή υπηρεσιών και την βιομηχανία τροφίμων, καθώς και οι περιοχές της χώρας οι οποίες αποτελούν πόλο έλξης τουριστών, εμφανίζουν το υψηλότερο αρνητικό ισοζύγιο μεταξύ προσλήψεων και απολύσεων

Η απολύσεις στον τουριστικό κλάδο και κατά συνέπεια η απώλεια των θέσεων εργασίας θα συνεχιστούν και τον Οκτώβριο, ενώ αναμένεται να ολοκληρωθούν εντός του Νοεμβρίου.

Πάντως το συνολικό ισοζύγιο για το εννεάμηνο , Ιανουάριος – Σεπτέμβριος 2025, παραμένει θετικό, με τη δημιουργία 308.105 νέων θέσεων εργασίας έναντι 302.744 το αντίστοιχο διάστημα του 2024. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει πως η αγορά σταθεροποιείται, ενώ η μείωση των προσλήψεων τους τελευταίους τρείς μήνες αντανακλά περισσότερο μια μεταβατική περίοδο. 

Απώλειες στην εστίαση

Στα ποιοτικά στοιχεία θα πρέπει να αναφέρουμε ότι τον Σεπτέμβριο η πλήρης απασχόληση υποχώρησε, με τις νέες συμβάσεις να αφορούν σε ποσοστό 52% προσωρινές και ευέλικτες μορφές εργασίας.

Αντιθέτως κατά το εννεάμηνο το 54,7% των νέων συμβάσεων αφορούσε πλήρη απασχόληση.

Τα υπόλοιπα στοιχεία τη έκθεσης δείχνουν ότι οι μεγαλύτερες απώλειες προέρχονται από τους παραδοσιακά ευάλωτους στην έντονη εποχικότητα τομείς της οικονομίας, δηλαδή την εστίαση, όπου χάθηκαν 56.135 θέσεις, τα καταλύματα με απώλειες 23.212 θέσεων, μέσα σε έναν μήνα, το λιανικό εμπόριο με -7.311 και τη βιομηχανία τροφίμων με -5.559 θέσεις.

Η κάμψη της απασχόλησης συμπίπτει με το τέλος της τουριστικής περιόδου. Έτσι στα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, όπου ο τουρισμός είναι σχεδόν η μοναδική πηγή εισοδήματος, οι αριθμοί ήταν ενδεικτικοί: το Νότιο Αιγαίο κατέγραψε απώλειες 19.109 θέσεων ενώ η Κεντρική Μακεδονία και τα Ιόνια Νησιά ακολούθησαν με -9.967 και -9.862 θέσεις εργασίας, αντίστοιχα.



Ρεπορταζ: Κώστας Παπαδής

Πηγή: ot.gr

https://www.ot.gr/2025/11/02/forologia/ergasiaka-asfalistika/apasxolisi-tritos-kata-seira-minas-me-meiosi-ton-theseon-ergasias-o-septemvrios/

Τρίτη, Οκτωβρίου 14, 2025

Εργασία: Η ευελιξία τρομάζει τους εργαζόμενους

Το εργατικό δυναμικό στην Ελλάδα κινείται σε ένα διαρκές εκκρεμές μεταξύ σταθερής και ευέλικτης εργασίας. 



Η ελληνική αγορά εργασίας μοιάζει να ισορροπεί ανάμεσα σε δύο κόσμους. Ο τουρισμός και η εστίαση δημιουργούν χιλιάδες θέσεις, αλλά συνήθως με ευέλικτους όρους και διάρκεια έως το τέλος της τουριστικής σεζόν. Από την άλλη, οι μόνιμες θέσεις σε τομείς υψηλής εξειδίκευσης παραμένουν περιορισμένες και ως εκ τούτου δυσεύρετες. Αποτέλεσμα είναι το εργατικό δυναμικό να κινείται σε ένα διαρκές εκκρεμές μεταξύ σταθερής και ευέλικτης εργασίας. 

Η διεθνής εμπειρία φωτίζει τις αντιθέσεις. Σκανδιναβικές χώρες, με ισχυρά δίκτυα πρόνοιας, ενσωματώνουν την ευελιξία μέσα σε μοντέλα που εξασφαλίζουν επανακατάρτιση και αξιοπρεπείς απολαβές. Στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της περιφέρειας, η ίδια «ευελιξία» σημαίνει απλά χαμηλός μισθός και αβέβαιες προοπτικές. 

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, στην ετήσια έκθεσή της, προειδοποιεί ότι η επέκταση των μη-τυπικών μορφών απασχόλησης «εγκυμονεί κινδύνους για την κοινωνική συνοχή και την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών». 

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) προειδοποιεί ότι η επέκταση των μη-τυπικών μορφών απασχόλησης «εγκυμονεί κινδύνους για την κοινωνική συνοχή και την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών». Η εργασιακή ευελιξία δεν είναι ουδέτερη — είτε γίνεται εργαλείο ενδυνάμωσης, είτε εργαλείο εκμετάλλευσης. 

Αυτό αποδεικνύεται και στην πράξη. Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό μπορεί να δουλεύουν κατά τη διάρκεια της σεζόν με ωράρια που ξεπερνούν το προβλεπόμενο πλαίσιο. Τον χειμώνα ωστόσο οι ίδιοι εργαζόμενοι βρίσκονται χωρίς δουλειά και πολλές φορές χωρίς κανένα εισόδημα, έστω και επίδομα ανεργίας.

Αντίστοιχα, εργαζόμενος σε αλυσίδα λιανικής μπορεί να δουλεύει σε καθεστώς μερικής απασχόληση με 400 ευρώ τον μήνα, χωρίς καμία προοπτική πλήρους σύμβασης. Το γεγονός αυτό καθιστά την εργασιακή «ευελιξία», ως τροχοπέδη για την εξέλιξη των εργαζόμενων και οχι ως εργαλείο στα χέρια των εργοδοτών.

13ωρο

Η πολιτική διαμάχη με αφορμή το εργασιακό νομοσχέδιο και τις 13 ώρες εργασίας, ανέδειξε αυτήν ακριβώς την αγωνία. Στο κέντρο της Αθήνας, οι διαδηλώσεις εναντίον του νέου πλαισίου είχαν συνθήματα που συνοψίζουν τον φόβο μιας γενιάς: «Δουλεύουμε για να ζούμε! Δεν ζούμε για να δουλεύουμε». Ο φόβος αυτός δεν είναι μόνο στο πλαίσιο μιας ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Αν μόλις το 25% των προσωρινών συμβάσεων οδηγεί σε μόνιμη απασχόληση, τότε είναι προφανές οτι οι πιθανότητες είναι απλώς εναντίον των εργαζομένων.

Δεδομένο είναι ότι η εργασιακή ευελιξία θα συνεχίσει να υπάρχει, κερδίζοντας μάλιστα όλο περισσότερο μερίδιο στην αγορά. Το ερώτημα είναι αν θα αξιοποιηθεί ως ένα εργαλείο και για τους εργαζόμενους ή μόνο ως πλαίσιο εργασιακού εγκλωβισμού. Μέχρι στιγμής, τα στοιχεία δείχνουν ότι στην ελληνική αγορά εργασίας η δεύτερη εκδοχή επικρατεί.

Οι αριθμοί δείχνουν μια αγορά που κινείται με δύο ταχύτητες. Στην Ελλάδα, η προσωρινή απασχόληση των εργαζομένων είναι χαμηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο και η μερική απασχόληση. Όμως, η ουσία δεν βρίσκεται στο ποσοστό αλλά στο τι συμβαίνει μετά, καθώς τα στοιχεία δείχνουν ότι μόνο το ένα τέταρτο αυτών των συμβάσεων μετατρέπεται σε μόνιμη. Επομένως η προσωρινή εργασία δεν λειτουργεί ως σκαλοπάτι, αλλά ως μόνιμο καθεστώς.

Η διάσταση των ωρών εργασίας

Στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι στην Ελλάδα το 20,9 % των εργαζομένων ηλικίας 20–64 ετών εργάζεται πάνω από 45 ώρες την εβδομάδα, ποσοστό διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι 10,8%. 

Αυτό σημαίνει ότι ένας στους πέντε Ελληνες έχει εβδομάδα εργασίας που πιάνει άνετα την υπερεργασία και μάλιστα όταν οι αμοιβές παραμένουν χαμηλές.

Ταυτόχρονα, η Ελλάδα εμφανίζει υψηλό μέσο εβδομαδιαίο χρόνο 39,8 ώρες για την κύρια εργασία, μία από τις υψηλότερες στην Ευρώπη. Η αντίφαση είναι εμφανής καθώς εργαζόμαστε περισσότερο αλλά δεν αποδίδουμε περισσότερο, με την παραγωγικότητα να παραμένει καθηλωμένη.

Η τάση δεν είναι μόνο ελληνική. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι περισσότεροι από τους μισούς Ευρωπαίους εργοδότες παραδέχθηκαν ότι καταφεύγουν σε ελαστικές μορφές εργασίας για να αντιμετωπίσουν ελλείψεις προσωπικού και δυσκολίες στην εξεύρεση προσωπικού. Αντίστοιχες ανησυχίες υπάρχουν και στο Λονδίνο, το Βερολίνο ή την Ρώμη, καθώς και εκεί οι εργαζόμενοι φοβούνται ότι η «νέα κανονικότητα» σημαίνει περισσότερη προσαρμοστικότητα, αλλά λιγότερη εργασιακή ασφάλεια.

Αυτό που διαφέρει είναι το δίχτυ προστασίας. Στη Σουηδία ή στη Δανία, η μερική απασχόληση συχνά συνοδεύεται από προγράμματα κατάρτισης και επιδόματα που διευκολύνουν την επιστροφή σε πλήρη θέση. Στην Ελλάδα, αντίθετα, η ευελιξία συχνά ισοδυναμεί με αβεβαιότητα και χαμηλές απολαβές, χωρίς δεύτερη ευκαιρία. 


Ρεπορταζ: Αλέξανδρος Κλώσσας

Πηγή: ot.gr


https://www.ot.gr/2025/10/13/forologia/ergasiaka-asfalistika/ergasia-i-eyeliksia-tromazei-tous-ergazomenous/ 


 

Κυριακή, Οκτωβρίου 12, 2025

Ο «θάνατος» του υπαλληλάκου

Κομμένo και ραμμένo στα συμφέροντα του ΣΕΒ το 13ωρο στον ίδιο εργοδότη με υπογραφή Νίκης Κεραμέως. 



Μια απάνθρωπη λέξη τριβελίζει το μυαλό όταν κάποιος εντρυφά στο υπό κατάθεση νέο εργασιακό νομοσχέδιο έμπνευσης της Νίκης Κεραμέως. «Ανασκολοπισμός», ένας από τους φοβερότερους και αγριότερους τρόπους θανατικής ποινής. 

Οι «αιματοβαμμένοι» υπουργοί Εργασίας των κυβερνήσεων Μητσοτάκη, Γιάννης Βρούτσης, Κωστής Χατζηδάκης, Αδωνης Γεωργιάδης και τώρα η Νίκη Κεραμέως, «παλουκώνουν» το σύστημα εργασιακών σχέσεων και τον προστατευτικό πυρήνα του ελληνικού εργατικού δικαίου, ώστε να προσφέρουν τζάμπα εργασία κυρίαρχα στον βιομηχανικό τομέα. Είναι τέτοια η μαύρη τρύπα στο παραγωγικό κενό (ύψους 90 δισ. ευρώ) που συντρίβει την παραγωγικότητα. 

Οι μαύρες τρύπες και η απουσία ελέγχων 

Η λογική κοινή. Τόσο ο Κ. Χατζηδάκης με το ελαστικό οκτάωρο που πρόσφερε τζάμπα υπερωρίες προς άγραν χρόνου για μάζεμα ελιάς (ν. 4808/2021) όσο και ο Αδ. Γεωργιάδης με το 13ωρο στον ίδιο εργοδότη επέφεραν πλήγμα στις αποδοχές και μάλιστα σε ένα περιβάλλον ασφυκτικής ακρίβειας. Είχε προηγηθεί ο Γ. Βρούτσης, ο οποίος «ξεδόντιασε» τους ελεγκτικούς μηχανισμούς στην Επιθεώρηση Εργασίας αλλά και οι διορισμένοι από την κυβέρνηση διοικητές του ΕΦΚΑ Χρήστος Χάλαρης, Παναγιώτης Δουφεξής και Αλέξανδρος Βαρβέρης. 

Ολα αυτά έχουν αποτύπωμα. Από τη μία οι νεκροί και οι σοβαρά τραυματίες εν ώρα εργασίας μετριούνται σε εκατοντάδες. Από την άλλη, με τέτοιο κίνδυνο ζωής και για τέτοιους μισθούς, πολλοί αρνούνται να εργαστούν σε κλάδους αιχμής. Οι μαύρες τρύπες σε τουρισμό, αγροτικές εργασίες και κατασκευές προκαλούν τεράστιο πρόβλημα στους εργοδότες. Μόνο το ανεκτέλεστο των δημόσιων έργων που έχουν συμβασιοποιηθεί μετριέται σε περισσότερα από 10 δισ. ευρώ, αφού οι εργολήπτριες εταιρείες δεν βρίσκουν προσωπικό να εργαστεί στα εργοτάξια. 

Εξαντλητικές συνθήκες εργασίας

Από το 2021 ο κόσμος της μισθωτής εργασίας θρηνεί θύματα. Οι νεκροί μέχρι σήμερα μέσα στο 2025 από εργατικά δυστυχήματα ανέρχονται σε 164, ενώ 253 είναι οι σοβαρά τραυματισμένοι. Είναι το αποτέλεσμα της κόπωσης από τις εξαντλητικές συνθήκες εργασίας και τα ωράρια, σε συνδυασμό με το άγχος της επιβίωσης, τον μισθό στα Τάρταρα και την αισχροκέρδεια που προελαύνει. 

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, το 2019 οι νεκροί σε εργατικά δυστυχήματα ήταν 51. Τώρα έρχεται η Ν. Κεραμέως να το τερματίσει. Μέχρι και την εξ Ευρώπης υποχρέωση για τήρηση της εντεκάωρης υποχρεωτικής ανάπαυσης έρχεται να παρακάμψει.

Είναι τέτοιο το «παλούκωμα» των εργασιακών δικαιωμάτων που ακόμη και η «τρεφόμενη» από τα κονδύλια του ΕΣΠΑ ΓΣΕΕ του Γιάννη Παναγόπουλου θυμήθηκε να αντιδράσει. Το αίτημα της 24ωρης απεργίας της περασμένης Τετάρτης ήταν «Οχι στο 13ωρο! Ο χρόνος εργασίας δεν είναι εμπόρευμα, είναι η ζωή μας». Οπως λοιπόν προκύπτει διαβάζοντας το εργασιακό νομοσχέδιο, η Ν. Κεραμέως συνεχίζει να κλίνει το γόνυ στις αρνούμενες να επενδύσουν σε πάγιο εξοπλισμό επιχειρήσεις του ΣΕΒ προσφέροντάς τους τζάμπα υπερωρίες. Ποιες είναι αυτές;

• Υποχρεωτικό 13ωρο στον ίδιο εργοδότη (άρθρο 6).

• Υποχρεωτική εβδομαδιαία διευθέτηση του ωραρίου με οκτώ απλήρωτες υπερωρίες (άρθρο 7 παρ. 5α και παρ. 10).

• Εμμεση κατάργηση της εντεκάωρης ημερήσιας ανάπαυσης με μία απλήρωτη ώρα προετοιμασίας στη βιομηχανία και 20 λεπτά στις άλλες επιχειρήσεις πέραν του 13ωρου (άρθρο 20).

«Οι εμπνευστές και υποστηρικτές αυτών των ακραία νεοφιλελεύθερων επιλογών και παρεμβάσεων στην αγορά εργασίας στοχεύουν στο να καταστεί η μισθωτή εργατική δύναμη φτηνότερη και η ελληνική αγορά εργασίας περισσότερο ελκυστική σε εγχώριους και ξένους επενδυτικούς ομίλους χωρίς τα παραδοσιακά θεσμικά εμπόδια που έθεταν οι κυβερνήσεις και το συνδικαλιστικό κίνημα για δεκαετίες σε Ευρώπη και Ελλάδα» δηλώνει στο Documento o εργατολόγος Αλέξης Μητρόπουλος. 


Τζώρτζης Ρούσσος 

Πηγή: documentonews.gr

https://www.documentonews.gr/article/o-thanatos-tou-ypallilakou/

Δευτέρα, Οκτωβρίου 06, 2025

Δήθεν 13ωρο

Υπάρχει και το ακόμα μεγαλύτερο (και άλυτο ως τώρα) πρόβλημα της ημέρας, που έχει μόνο 24 ώρες!  


Του Βασίλη Αγγελόπουλου - από τη naftemporiki - 

Στην αρχή ήταν πρόταση που είχε γίνει και από εργαζόμενους. Όμως το συγκεκριμένο επιχείρημα δεν έπεισε την κοινή γνώμη, άρα έπρεπε να φύγει από το προσκήνιο. Στη θέση του τοποθετήθηκε η ατάκα «37,5 μέρες τον χρόνο». 

Αυτό προέκυψε επειδή σε ετήσια βάση κάθε εργαζόμενος μπορεί να πραγματοποιεί έως 150 ώρες, υπερωρίες. Άρα, περίπου τρεις μέρες το μήνα θα υποχρεώνεται εφεξής να δουλεύει 13ωρο σε έναν εργοδότη. Όμως, ούτε αυτό το επιχείρημα βρήκε ιδιαίτερη ανταπόκριση. 

Άσε που υπάρχει και προγενέστερη νομοθεσία από το «νόμο Γεωργιάδη» που ισχύει και εφαρμόζεται εδώ και δύο χρόνια και μπορεί να ανατρέψει το επιχείρημα των 37,5 ωρών. Στον εργασιακό νόμο που ψηφίστηκε προ διετίας (ν.5053/23 στο άρθρο 58 παρ. 6), ο νομοθέτης δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη, όταν συντρέχουν «ειδικοί λόγοι» να υποβάλλει αίτημα προς το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας (ΑΣΕ) και να ζητάει επέκταση των ετήσιων ωρών υπερωρίας για τους εργαζόμενους. Με δεδομένο ότι επί μία διετία, τα περισσότερα από τα αιτήματα που έχουν υποβληθεί, γίνονται αποδεκτά, είναι σαφές ότι εφεξής κάτι τέτοιο θα μπορεί να συμβεί και με την 13ωρη απασχόληση! Άρα, για ποιες 37,5 μέρες τον χρόνο να  μιλάμε, όταν αυτές θα μπορούσαν να αυξηθούν, και να γίνουν 60 ή 80, με μία απλή αίτηση! 

Έτσι, μπήκε στη ζωή μας η φράση «δήθεν 13ωρο». Είναι το νέο moto που λανσάρει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας. Με το εργασιακό νομοσχέδιο να εισάγεται, εκτός απροόπτου, εντός της εβδομάδας στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής, το «δήθεν 13ωρο» αναμένεται να ακούγεται ολοένα και περισσότερο. 

Εκτιμάται, επικοινωνιακά, ότι θα επιτευχθεί η υποβάθμιση του θέματος, άρα κανένα πρόβλημα. Άλλωστε για ποιο 13ωρο να μιλάμε τώρα; Δεν συντρέχει λόγος. Είναι  μια ρύθμιση «κατ’ εξαίρεση». Θα αφορά λίγους. Άσε που θα γίνεται μόνο με συναίνεση. Θα πρέπει να συμφωνήσουν οι εργαζόμενοι, στην απαίτηση του εργοδότη τους. Διαφορετικά δεν θα χρειάζεται να δουλέψουν 13 ώρες την ημέρα. Ούτε θα απολυθούν.  Τουλάχιστον όχι αμέσως. Και όχι γι’ αυτόν τον λόγο… 

Επίσης, στα εξτρά επιχειρήματα που θα ακουστούν (ίσως και στο Κοινοβούλιο) θα είναι και εκείνο με το… μηχανάκι! Γιατί να πηγαίνει  ο εργαζόμενος από εργοδότη σε εργοδότη, με το μηχανάκι του και να δουλεύει 13ώρες ημερησίως; Για να μην τον τρώνε και οι αποστάσεις, θα μένει στον ίδιο εργοδότη και θα εργάζεται τις ίδιες ώρες. Και θα παίρνει και 40% προσαύξηση. Πιο βολικό!

Τώρα, για το πώς θα φεύγει ο εργαζόμενος από τη δουλειά του, μετά από «δήθεν 13 ώρες» εργασία, για να μεταβεί στην οικία του και να ξεκουραστεί, ακόμα δεν έχει βρεθεί σχετικό επιχείρημα. Υπάρχει και το πρόβλημα της 11άωρης υποχρεωτικής ανάπαυσης κάθε μέρα.  Και το ακόμα μεγαλύτερο (και άλυτο ως τώρα) πρόβλημα της ημέρας, που έχει μόνο 24 ώρες! Και αυτό ισχύει κάθε μέρα, χωρίς εξαίρεση…

Κάτι θα σκεφτούν και γι’ αυτό στο υπουργείο Εργασίας, δεν μπορεί. Ίσως μιλήσουν στο μέλλον για «δήθεν 11άωρη ανάπαυση». Ή ακόμα καλύτερα, για «δήθεν 24άωρο, ανά ημέρα». Όλα «δήθεν»…


Πηγή: Βασίλης Αγγελόπουλος • vaggelopoulos@naftemporiki.gr




Παρασκευή, Ιουλίου 04, 2025

«Δεν καταργείται το 8ωρο», αλλά θα δουλεύεις 13 ώρες…



Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος από το in.gr 

Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει ότι η απάντησή της στην ολοένα και μεγαλύτερη απονομιμοποίηση και δυσαρέσκεια που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις, θα είναι η «φυγή προς τα εμπρός», δηλαδή η ακόμη μεγαλύτερη επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου, την ώρα που οι πολίτες απορρίπτουν αυτή ακριβώς την πολιτική. 

Τελευταίο παράδειγμα το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας που ουσιαστικά κατοχυρώνει την εργασία λάστιχο. 

Πιο σωστά, προβλέπει την κατοχύρωση της θέσης ότι εργασία σημαίνει ο εργαζόμενος να είναι διαθέσιμος, 24/7, να εργαστεί για όσο θέλει ο εργοδότης. 

Πώς αλλιώς να περιγραφεί το γεγονός ότι πλέον ο εργαζόμενος θα μπορεί να εργάζεται, εάν φυσικά το απαιτήσει ο εργοδότης, ακόμη και για 13 ώρες. Δηλαδή, να εργάζεται, για να το πούμε πρακτικά, από 9 πμ. έως τις 10 μμ., που ισοδυναμεί, με πρακτικούς όρους, να φεύγει στις 8 πμ. και να επιστρέφει τις 11 μμ.

Και μην μου πείτε ότι σε ετήσια βάση ο χρόνος θα παραμένει το 8ωρο. Γιατί το βασικό είναι όλες εκείνες οι περίοδοι όπου το 8ωρο δεν θα ισχύει. Με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να έρθει μια μελλοντική κυβέρνηση, με ανάλογα μυαλά με την τωρινή, και να κατοχυρώσει και επισήμως την πλήρη κατάργηση του 8ωρου.

Σε αυτό προστίθενται και άλλες καινοτομίες αυτής της κυβέρνησης, όπως είναι ότι ουσιαστικά θα μπορούν οι εργοδότες να κάνουν προσλήψεις ελάχιστων ημερών, με το πρόσχημα της απλούστευσης των διαδικασιών.

Τι δείχνουν όλα αυτά; Ότι η κυβέρνηση επιμένει να θέλει να επιταχύνει το κυβερνητικό έργο και μάλιστα σε σύγκρουση με τη βούληση της κοινωνίας. Εκμεταλλεύεται την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που έχει, για να περάσει μέτρα – και μάλιστα κατακαλόκαιρο –  που υπό κανονικές συνθήκες θα προκαλούσαν κοινωνικές εκρήξεις.

Όμως, υπάρχει και κάτι πιο βαθύ. Τέτοια μέτρα δείχνουν πώς αντιμετωπίζει αυτή η κυβέρνηση στην πράξη τους εργαζόμενους: ως απλώς και μόνο κόστος εργασίας που μπορεί να υπόκειται σε κάθε συνθήκη και κάθε απαίτηση. Αυτό είναι που κάνει την εργασία-λάστιχο να γίνεται πλέον ο κανόνας.

Μόνο που στην πράξη αυτό ούτε ανάπτυξη είναι ούτε δικαιοσύνη.

Για την ακρίβεια οποιαδήποτε πραγματικά αναπτυξιακή στρατηγική απαιτεί το ακριβώς αντίθετο: την επένδυση στην εργασία με υψηλές δεξιότητες ως κομμάτι μιας στροφής σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Όμως, αυτή η κυβέρνηση αρνείται να σκεφτεί με τέτοιους όρους. Επιμένει να αντιμετωπίζει τον κόσμο της εργασίας μόνο με όρους κόστους. Υποτιμώντας ότι η αξιοπρεπής αμοιβή και οι καλές συνθήκες εργασίας είναι προϋποθέσεις της πραγματικής ανάπτυξης.

Αποδεικνύοντας έτσι πόσο κοντόθωρη είναι η οπτική της και πόσο αδύναμη είναι να σκεφτεί στρατηγικά.

Κάτι που με τη σειρά του δείχνει την πραγματική αδυναμία πίσω από την επίφαση παντοδυναμίας που θέλει να προβάλει. 


Πηγή: in.gr

https://www.in.gr/2025/07/04/editorial/den-katargeitai-8oro-alla-tha-douleyeis-13-ores/

Κυριακή, Ιουνίου 01, 2025

Ένας στους δύο δουλεύει περισσότερο και τζάμπα – Αποκαλυπτικά ευρήματα για τις εργασιακές συνθήκες


 

Κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Γερμανία, ο νέος συντηρητικός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς τού απέδωσε τα εύσημα για την άκρα ευελιξία που επέφερε στην εγχώρια αγορά εργασίας. Δεν έχουν όμως την ίδια γνώμη οι εργαζόμενοι της χώρας που δουλεύουν Σαββατοκύριακα, κάνουν απλήρωτες υπερωρίες και χάνουν δεδουλευμένα. Επίσης, επειδή το τοπίο είναι τόσο ετεροβαρές σε βάρος των εργαζομένων, δεν μπορούν τελικά οι επιχειρήσεις να καλύψουν τις κενές θέσεις εργασίας. 

Απαντώντας σε ερώτημα δημοσιογράφου σχετικά με το τι θα μπορούσε η Γερμανία να αντιγράψει ή να διδαχτεί από το «ελληνικό success story» κατά την επίσκεψη Κυρ. Μητσοτάκη το Βερολίνο, ο Φρ. Μερτς είπε: «Πολύ προσεκτικά παρακολουθήσαμε τι έκανε η Ελλάδα. Επιστροφή στην εβδομάδα εργασίας των έξι ημερών. Είναι αδύνατο, αδιανόητο αυτό στη Γερμανία. Αλλά αν, αντί να μιλάμε για μέγιστο όριο εργασίας οχτώ ωρών, έχουμε μέγιστο όριο ωρών εβδομαδιαίας εργασίας, αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα». 

Τα στοιχεία 

Τι λένε όμως οι εργαζόμενοι της χώρας για την υπερβολική ευελιξία και ποιες τάσεις καταγράφηκαν μέσα από τρεις διαφορετικές πηγές στοιχειών για την αγορά εργασίας τον Μάιο; 

Η έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ για την ποιότητα της εργασίας και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, που δημοσιεύτηκε στις 7 Μαΐου, διαπίστωσε ότι τουλάχιστον οι μισοί εργαζόμενοι στην Ελλάδα δουλεύουν περισσότερες ώρες από ό,τι προβλέπει η σύμβασή τους και ότι το ένα τέταρτο δεν πληρώνεται για αυτή την πρόσθετη εργασία. 

Ειδικότερα, το 52% των εργαζομένων εργάζεται επιπλέον ώρες από αυτές που ορίζει η σύμβασή του, εκ των οποίων το 48% των ανδρών και το 50% των γυναικών δεν λαμβάνουν καμία πρόσθετη αμοιβή, το 18% των ανδρών και το 13% των γυναικών πληρώνονται μόνο για ένα μέρος της πρόσθετης εργασίας τους, ενώ το 33% των ανδρών και το 37% των γυναικών πληρώνονται για το σύνολο των πρόσθετων ωρών εργασίας. 

Στην ίδια έρευνα συν τοις άλλοις, περίπου οι μισοί δήλωσαν ότι εργάζονται πάνω από δύο φορές τον μήνα τα Σαββατοκύριακα, ένας στους δέκα μία φορά τον μήνα ενώ ένας στους δέκα ή το 9% έχει συχνές ή αιφνιδιαστικές αλλαγές βάρδιας με εντολή του εργοδότη. Κι ενώ με βάση την κυβερνητική ρητορική η νομοθεσία περί διευθέτησης του χρόνου εργασίας πρέπει να έχει τη συναίνεση τόσο των εργοδοτών όσο και των εργαζομένων, στην πράξη αποδεικνύεται ότι μόνο οι εργοδότες μπορούν να τη χρησιμοποιούν προς όφελός τους επιβάλλοντας στους μισούς εργαζόμενους να δουλεύουν ένα ή περισσότερα Σαββατοκύριακα και αλλάζοντας κατά βούληση τις βάρδιές τους, τη στιγμή που η πλειονότητα των εργαζομένων (έξι στους δέκα) αδυνατεί να πάρει με αίτησή του μια ολιγόωρη άδεια για οικογενειακούς λόγους όταν τη χρειαστεί και να συμπληρώσει τις ώρες αργότερα. 

Λίγες μέρες μετά δημοσιεύτηκαν τα στοιχεία των –έστω και ανεπαρκών– ελέγχων της Επιθεώρησης Εργασίας μηνός Απριλίου (ελέγχει κατά ανακοίνωσή της 3.000 επιχειρήσεις τον μήνα επί συνόλου 1.300.000 επαγγελματικών ΑΦΜ) που έδειξαν, ακόμη χειρότερα, πως η απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία καλά κρατεί.

Συγκεκριμένα τα στοιχεία αυτά έδειξαν ότι το 15% των εργοδοτών αφήνει απλήρωτους τους εργαζόμενους μη καταβάλλοντας δεδουλευμένα, δώρα, επιδόματα και τριετίες, ότι ένας στους τέσσερις εργοδότες (25%) ξεχειλώνει τα ωράρια εργασίας, δηλαδή επιβάλλει υπερωρίες στους εργαζόμενους χωρίς να τις δηλώνει ή να τους καταβάλλει αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση και ότι ένας στους δέκα (7%) των εργοδοτών απασχολεί εργαζόμενους χωρίς να τους δηλώνει και να τους ασφαλίζει.

Κενές θέσεις

Μέσα σε αυτήν τη διαμορφωμένη εργασιακή ζούγκλα λοιπόν ίσως δεν πρέπει να αιφνιδιάζει το ότι οι επιχειρήσεις αδυνατούν να καλύψουν τις κενές θέσεις εργασίας όχι γιατί δεν υπάρχουν άνεργοι που ψάχνουν δουλειά –η ανεργία στην Ελλάδα παραμένει ακόμη στο 9%– αλλά γιατί, όπως έδειξε έρευνα της Randstad, εργοδότες και υποψήφιοι εργαζόμενοι δεν τα βρίσκουν στους μισθούς.

Ειδικότερα, στην έρευνα της εταιρείας παροχής υπηρεσιών διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού Randstadt, που έγινε με τη συμμετοχή 755 ηγετικών στελεχών από διάφορους κλάδους των ελληνικών επιχειρήσεων και δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα, το 65% των ερωτηθέντων απάντησε ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο για τη στελέχωση της επιχείρησης με νέους εργαζόμενους είναι οι «μη ρεαλιστικές προσδοκίες τους σε ό,τι αφορά τους μισθούς». Μάλιστα το 65% των στελεχών ανέφερε ότι θεωρεί ως κύριο εμπόδιο στις νέες προσλήψεις τις υψηλές μισθολογικές απαιτήσεις των υποψηφίων, το 43% την έλλειψη συγκεκριμένων γνώσεων ή κατάρτισης και το 40% τη μηδενική ή περιορισμένη εργασιακή εμπειρία στον κλάδο.

Ακόμη χειρότερα, ενώ μία στις δύο επιχειρήσεις (56%) ανέφερε ότι δυσκολεύεται να βρει εργαζόμενους και πρόσθεσε ότι πιστεύει πως αν βελτιώσει τους μισθούς, θα βρει (55%), εντέλει επιλέγει να μη βελτιώσει τους μισθούς και να αφήσει ακάλυπτες θέσεις εργασίας, τη στιγμή που, πρώτον, μόνο μία στις πέντε επιχειρήσεις (19%) δηλώνει ότι δίνει υψηλότερους μισθούς από τον ευρύτερο ανταγωνισμό του κάθε κλάδου και, δεύτερον, οι προσλήψεις για το 57% των επιχειρήσεων επί του συνόλου που τις επιδιώκουν αφορούν κατά 43% προσωρινή απασχόληση και μόνο κατά 14% μόνιμη απασχόληση.

Καταλήγοντας, δεν ξέρουμε αν οι Ελληνες εργοδότες έχουν κακομάθει έπειτα από μια 15ετία σαρωτικής ευελιξίας στην αγορά εργασίας και έλλειψης συλλογικών συμβάσεων και απομυζούν όσο μπορούν τους εργαζόμενους επειδή έχουν το πάνω χέρι ή αν, ειδικά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πιέζονται από τα αυξημένα λειτουργικά κόστη και δεν μπορούν πράγματι να αυξήσουν τους μισθούς. Γεγονός όμως είναι ότι κανείς δεν σπεύδει να δουλέψει σεζόν χωρίς ρεπό για πενταροδεκάρες και ότι η ελληνική αγορά εργασίας δεν είναι ελκυστική. 

Μαριάννα Τόλια

Πηγή: documentonews.gr

https://www.documentonews.gr/article/enas-stoys-dyo-doyleyei-perissotero-kai-tzampa-apokalyptika-eyrimata-gia-tis-ergasiakes-synthikes/



Πέμπτη, Φεβρουαρίου 20, 2025

Ποιες αυξήσεις δίνει η κλαδική σύμβαση εργασίας στον τουρισμό...

Είναι διάρκειας δυο ετών και ισχύει αναδρομικά από την αρχή της φετινής χρονιάς. Τέσσερις νέες ειδικότητες στα μισθολογικά κλιμάκια. Αίτημα στην κυβέρνηση να γίνει άμεσα «γενικώς υποχρεωτική». 


Υπεγράφη σήμερα η νέα κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας ξενοδοχοϋπαλλήλων αφορά 10.550 περίπου επιχειρήσεις και σχεδόν 150.000 εργαζομένους, γνωστοποιεί με ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό. 

«H νέα κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας έχει διάρκεια 2 έτη και προβλέπει αύξηση αναδρομικά από 01/01/2025 5% και από 01/01/2026 3%. Επιπροσθέτως, προβλέπει τη δημιουργία επαγγελματικού ταμείου επικουρικής ασφάλισης με 2% ασφαλιστικές εισφορές οι οποίες θα επιβαρύνουν εξ ολοκλήρου τους εργοδότες. 

Για το συγκεκριμένο ζήτημα προβλέπει ρήτρα η οποία αναφέρει πως εάν μέχρι 30/05/2026 δεν έχει δημιουργηθεί το ταμείο τότε το 2% μετακυλύεται στους μισθούς ως επίδομα από 01/06/2026.

Επίσης εισάγονται 4 νέες ειδικότητες στα μισθολογικά κλιμάκια της σύμβασης κι αφορά

* τις hostess δηλαδή της υπαλλήλους υποδοχής στα εστιατόρια των ξενοδοχείων και όχι μόνο

* τους εργαζομένους στα μίνι μάρκετ εντός ξενοδοχείων

* την τεχνική υπηρεσία - συντηρητές πλην των ηλεκτρολόγων

* τους λογιστές οι οποίοι δουλεύουν σε λογιστήριο εντός του ξενοδοχείου

Τέλος διατηρούνται στο ακέραιο όλοι οι θεσμικοί όροι της σύμβασης και τα επιδόματα ενώ καλύπτονται από την ΣΣΕ και οι εργολαβικοί εργαζόμενοι είτε προέρχονται από γραφεία ευρέσεως εργασίας είτε από εταιρείες προσωρινής απασχόλησης(ΕΠΑ).

Επιπλέον οι απόφοιτοι των ΤΕΙ από εδώ και στο εξής θα λαμβάνουν επίδομα σπουδών ίδιο με αυτό των ΑΕΙ (δηλ.15% αντί για 10%).

Η νέα συλλογική σύμβαση σε συνδυασμό με την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας θα βελτιώσει όχι μόνο τους μισθολογικούς όρους αλλά και τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στον κλάδο.

Οι κοινωνικοί εταίροι και ειδικότερα η Ομοσπονδίας μας επιτέλεσαν το καθήκον τους. Εναπόκειται τώρα στην κυβέρνηση και στο υπουργείο εργασίας να κηρύξουν άμεσα τους όρους της ΣΣΕ γενικώς υποχρεωτική για όλες τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις».


Πηγή: www.euro2day.gr

Τρίτη, Δεκεμβρίου 17, 2024

Μια φορά και έναν καιρό

Βασίλης Αγγελόπουλος από την Ναυτεμπορική - 

Στην αγορά εργασίας, τέτοια παραμύθια ευδοκιμούν όλο τον χρόνο, 




Χριστουγεννιάτικες μέρες έρχονται, τι καλύτερο λοιπόν να αρχίσουμε να λέμε παραμύθια! Ξεκινώντας πάντα, μια φορά και έναν καιρό, μπορούμε να διανθίσουμε την ιστορία μας και να τις δώσουμε τη φαντασιακή διάσταση που επιθυμούμε. 

Στην αγορά εργασίας, τέτοια παραμύθια ευδοκιμούν όλο τον χρόνο, όχι μόνο κατά τις εορταστικές ημέρες. Ας θυμηθούμε μερικά εξ αυτών: 

*Μια φορά και έναν καιρό, οι εργαζόμενοι στη χώρα είχαν πενθήμερο και οκτάωρο: Πρόκειται για γνωστό «παραμύθι» που πιστεύουν οι νέες γενιές, οι οποίες δεν έχουν δουλέψει ποτέ πενθήμερο και οκτάωρο. Να όμως, που τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ διαψεύδουν όλους αυτούς τους παραμυθατζήδες! Σύμφωνα με την ανάλυση που αφορά το γ’ τρίμηνο της τρέχουσας χρονιάς, το 20,6% των εργαζομένων δουλεύει περισσότερες από 48 ώρες την εβδομάδα, ενώ το 50,7% εργάζεται 40 – 47 ώρες. Άρα οι επτά στους δέκα,  απασχολούνται πολύ παραπάνω από 8 ώρες ημερησίως ή αναγκάζονται να δουλέψουν και έκτη, ίσως και έβδομη μέρα, για να καλύψουν τις ώρες εργασίες που θέλουν ή που πρέπει. 

*Μια φορά και έναν καιρό, οι εργαζόμενοι λάμβαναν αυξήσεις στους μισθούς τους: Πρόκειται για το πολύ επίκαιρο «παραμύθι» των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Από την πλευρά του το αρμόδιο υπουργείο, θεσμοθετεί κανόνες και χρονοδιάγραμμα για να στηριχθούν οι ΣΣΕ. Διατηρώντας όμως όλες τις βλαπτικές μεταβολές του παρελθόντος (ΟΜΕΔ, μετενέργεια, υποχρεωτικότητα, σύσταση σωματείων, απεργίες), ουσιαστικά πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο. Έτσι οι ΣΣΕ καλύπτουν μόλις το 25 – 30% των εργαζομένων της χώρας, χωρίς ελπίδα για άμεση βελτίωση του εν λόγω ποσοστού στο 80% όπως θέλουν μετ’ επιτάσεως στην ΕΕ. 

*Μια φορά και έναν καιρό, δεν υπήρχε βία και παρενόχληση στους χώρους εργασίας. Πρόκειται για άλλο ένα «παραμύθι» που σχετίζεται με το φόβο που υπήρχε (και υπάρχει), για να γίνει η σχετική καταγγελία. Στην Επιθεώρηση Εργασίας, τρία χρόνια που λειτουργεί το συγκεκριμένο τμήμα, διαπιστώνουν τεράστια αύξηση των καταγγελιών σε ετήσια βάση. Από 130 που είχαν υποβληθεί το 2022, ξεπέρασαν τις 300 φέτος και έπεται συνέχεια. Για  να μην πούμε ότι το ίδιο εισπράττει και η ΓΣΕΕ, που μόλις προ ημερών έδωσε στοιχεία στη δημοσιότητα, από σχετική έκθεση.  Τα επίσημα στοιχεία, λοιπόν, δείχνουν ότι ο ένας στους τρεις εργαζόμενους στη χώρα, έχει δεχτεί κάποιας μορφής βία και παρενόχληση στο χώρο εργασίας του. Από αυτούς μάλιστα, το 75% είναι γυναίκες τα θύματα! 

Είπαμε, από παραμύθια έχουμε πολλά που ευδοκιμούν στην αγορά εργασίας. Κάποια στιγμή όμως, πίσω από τα παραμύθια, κρύβονται πολύ σκληρές αλήθειες. Και επιτέλους η κοινωνία, πρέπει να σταματήσει να παραμυθιάζεται. Άλλωστε,  τα παραμύθια είναι για μικρά παιδιά…

φωτο: Konstantinos Tsakalidis / SOOC 

Βασίλης Αγγελόπουλος • vaggelopoulos@naftemporiki.gr


Κυριακή, Ιουνίου 16, 2024

Τουρισμός - Εστίαση: 700 ευρώ για 14ωρη εργασία μέσω της πλατφόρμας JOBmatch της ΔΥΠΑ


 

Η ΔΥΠΑ δίνει τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο για τον μισθό και το ωράριο και έτσι καταλήγουν σε συμφωνία μέσω ατομικής σύμβασης - 

Από τον περασμένο Μάιο, όταν ξεκινούσε η τουριστική περίοδος, η Ομοσπονδία Εργαζομένων σε Τουρισμό και Επισιτισμό είχε καταγγείλει ότι οι νέες προσλήψεις ενόψει της σεζόν, προκειμένου να καλυφθούν 80.000 κενές θέσεις εργασίας, είχαν ως προϋπόθεση την παράκαμψη της πρόσφατης κλαδικής συλλογικής σύμβασης. Στα μέσα του Ιουνίου διαπιστώνεται ότι οι προσλήψεις μέσω της πλατφόρμας JOBmatch της ΔΥΠΑ ακυρώνουν στην πράξη τη συλλογική σύμβαση, καθώς οι νεοπροσληφθέντες υποχρεώνονται σε χαμηλότερους μισθούς και σε αυξημένες ώρες εργασίας σε σχέση με τα προβλεπόμενα της κλαδικής σύμβασης. Με απλά λόγια, το υπουργείο Εργασίας υπονομεύει ανοιχτά την κλαδική σύμβαση με όχημα τη ΔΥΠΑ και τη σχετική πλατφόρμα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρούνται και έμμεσες απολύσεις (οικειοθελείς αποχωρήσεις) εργαζομένων που αμείβονται με βάση την κλαδική σύμβαση, οι οποίοι αντικαθίστανται με προσληφθέντες μέσω της πλατφόρμας JOBmatch της ΔΥΠΑ.

Ατομική σύμβαση

Πώς συμβαίνει αυτό; Η πλατφόρμα JOBmatch της ΔΥΠΑ δίνει τη δυνατότητα ηλεκτρονικής διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο όσον αφορά τον μισθό και το ωράριο, καταλήγοντας με τον τρόπο αυτό σε συμφωνία ατομικής σύμβασης εργασίας που δεν λαμβάνει υπόψη τους όρους αμοιβής και τις θεσμικές προβλέψεις της κλαδικής σύμβασης. Μάλιστα, σύμφωνα με καταγγελίες που φτάνουν στην Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Τουρισμό και στο Επισιτισμό, οι αμοιβές για τις προσλήψεις μέσω της πλατφόρμας και της ηλεκτρονικής διαπραγμάτευσης πέφτουν ακόμα και στα 700 ευρώ για 10ωρη έως 14ωρη εργασία την ημέρα. Δηλαδή δεν τηρούνται το πενθήμερο και το κατώφλι της αμοιβής που προβλέπει η κλαδική σύμβαση, ενώ, επιπλέον, σε αρκετές περιπτώσεις τα ένσημα του εργαζόμενου περιορίζονται κάτω από την πίεση του εργοδότη μόλις στα 100.

Να σημειώσουμε ότι μέχρι σήμερα στην πλατφόρμα έχουν ήδη εγγραφεί 1.920 επιχειρήσεις και 10.317 πολίτες, 4.683 (45%) εκ των οποίων είναι άνεργοι, ενώ έχουν ήδη πραγματοποιηθεί 14.114 matches (αντιστοιχίσεις) ανάμεσα σε επιχειρήσεις και υποψηφίους και έχουν ολοκληρωθεί 5.297 συνεντεύξεις χωρίς καμία διαμεσολάβηση.

Αποσύρετε την πλατφόρμα

Η ΠΟΕΕΤ καλεί το υπουργείο Εργασίας να επαναφέρει την απονομή του εφάπαξ στην 20ετία, να χορηγήσει το επίδομα μητρότητας και στις εποχικά εργαζόμενες και να στελεχώσει επιτέλους τον ΣΕΠΕ ώστε να εποπτεύεται η εφαρμογή των ΚΣΣΕ.

«Κυβέρνηση και ΔΥΠΑ αποφάσισαν να παρέμβουν στους όρους αμοιβής και εργασίας του τουρισμού και του επισιτισμού, οι οποίοι έχουν ρυθμιστεί με κλαδικές συλλογικές συμβάσεις που είναι εν ισχύ και έχουν κηρυχθεί και γενικώς υποχρεωτικές από το υπουργείο Εργασίας. Η πλατφόρμα με την ονομασία JOBmatch που ενεργοποίησε η ΔΥΠΑ δίνει τη δυνατότητα ηλεκτρονικής διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο όσον αφορά τον μισθό και το ωράριο και έτσι να καταλήγουν σε συμφωνία μέσω ατομικής σύμβασης, παρακάμπτοντας τη συλλογική σύμβαση, τους θεσμικούς όρους και τα επιδόματα» σημειώνει η Ομοσπονδία, καλώντας το υπουργείο Εργασίας «να αποσύρει την εν λόγω πλατφόρμα κι αν θέλει επιτέλους να λύσει το πρόβλημα με την έλλειψη προσωπικού, να υιοθετήσει τις προτάσεις μας για επαναφορά της χρονικής ισχύος του ταμείου ανεργίας στα προ Μνημονίων επίπεδα».

Γιατί αποχωρούν οι εποχικοί εργαζόμενοι

Στη μεθοδική αποψίλωση του τουρισμού και της εστίασης από εργαζόμενους και επαγγελματίες αναφέρθηκε, μιλώντας στον ρ/σ 105,5 Στο Κόκκινο, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζόμενων στον Επισιτισμό-Τουρισμό Γιώργος Χότζογλου.

«Έχουμε μπει σε μία τουριστική σεζόν πολλά υποσχόμενη, τα μηνύματα δείχνουν πολύ καλές επισκεψιμότητες και πληρότητες. Ωστόσο για άλλη μια χρονιά έχουμε 80.000 κενές θέσεις εργασίας, εκτοξεύοντας την εντατικοποίηση της δουλειάς, την παραβατικότητα, την καταπάτηση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας και της εργασιακής νομοθεσίας.

Ο Γ. Χότζογλου ανέφερε ότι ακόμα και εργοδότες που σέβονται την υπογραφή τους και θέλουν να εφαρμόζουν την νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις έρχονται σε δύσκολη θέση λόγω της έλλειψης προσωπικού, ενώ τόνισε καταλήγοντας: «Το ωράριο αυτή τη στιγμή ειδικά στα ξενοδοχεία είναι από 13 ώρες την ημέρα και πάνω χωρίς ρεπό. Ο μέσος μισθός είναι 1.200-1.300 ευρώ μεικτά (950-1.015 ευρώ καθαρά), έχουμε χάσει το 40% της αγοραστικής αξίας του μισθού λόγω της ακρίβειας και του πληθωρισμού. Το επίδομα ανεργίας παραμένει στους τρεις μήνες αντί για τους πέντε και αυτός είναι ο κύριος λόγος αποχώρησης μεγάλου μέρους των εργαζομένων από την εποχική εργασία.

Ανδρέας Πετρόπουλος  - Από την ΑΥΓΉ

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2023

Εργασιακό νομοσχέδιο: Ενίσχυση του εισοδήματος το… 13ωρο είπαν στη Βουλή Γεωργιάδης και Πλεύρης


 

Τον σκληρό ακροδεξιό πυρήνα της επιστράτευσε χθες η Νέα Δημοκρατία στη Βουλή προκειμένου να υπερασπιστεί το εργασιακό νομοσχέδιο που αναμένεται να ψηφιστεί αύριο με ονομαστική ψηφοφορία. Κατά του νομοθετήματος έχει ταχθεί η αντιπολίτευση καθώς και ο κόσμος της εργασίας που χθες βρέθηκε σε απεργιακή κινητοποίηση. 

Ό υπουργός Εργασίας Άδωνις Γεωργιάδης σε συνδυασμό με τον Θανάση Πλεύρη ως κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο θέλησαν να παρουσιάσουν το νομοθέτημα ως ενισχυτικό του εισοδήματος των εργαζομένων. Παρά το γεγονός ότι προβλέπει 13ωρο απασχόλησης δίχως πληρωμένες υπερωρίεςυποχρεωτική εργασία τα Σαββατοκύριακα σε βιομηχανίες καθώς και τις «συμβάσεις κατά παραγγελία» όπου ο εργαζόμενους βρίσκεται σε αναμονή προκειμένου να τον καλέσει ακόμη και με SMS ο εργοδότες. 

Είναι χαρακτηριστική φράση του Άδωνι Γεωργιάδη σύμφωνα με την οποία  «το νομοσχέδιο είναι εξαιρετικά φιλεργατικό». Υποστήριξε μάλιστα πως «ούτε ένα σωματείο εργαζομένων σε όλη την Ελλάδα από τα σωματεία των εργοστασίων που τους αφορά το νομοσχέδιο δεν έχει βγάλει ούτε ένα δελτίο τύπου». Πρόσθεσε επίσης πως «οι ίδιοι οι εργάτες δεν απέργησαν. Γιατί θέλουν το νομοσχέδιο επειδή θα πληρώνονται καλύτερα». Σύμφωνα με τον υπουργό Εργασίας σε αυτό συμβάλλει η αύξηση του επιδόματος εργασίας εκτός πενθημέρου ενώ ο Θανάσης Πλεύρης ανέφερε ότι είναι ενισχυτική του εισοδήματος η δυνατότητα που δίνεται σε έναν εργαζόμενο να δουλεύει σε δύο εργοδότες. Επιτέθηκε μάλιστα στον χώρο της αριστεράς λέγοντας «θέλουν τους εργαζόμενους σε μιζέρια» 

Εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ στην συζήτηση παρενέβη ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Σωκράτης Φάμελλος τονίζοντας πως «είναι δυστοπικό το περίγραμμα της επόμενης ημέρας που δημιουργεί αυτό το νομοσχέδιο που έρχεται ως επόμενο βήμα στο Νόμο Χατζηδάκη». Μίλησε για «γενίκευση της ελαστικής και επισφαλούς εργασίας, εργαζόμενοι που δεν θα γνωρίζουν πόσες ώρες θα εργαστούν κι αν θα εργαστούν,  δεν θα μπορούν να προγραμματίσουν τίποτα στη ζωή τους και θα περιμένουν  με αγωνία μήνυμα από κάποιον από τους περισσότερους εργοδότες τους, μήπως τους καλέσει τελευταία στιγμή για δουλειά». Επίσης μίλησε για εργαζόμενους που «θα δουλεύουν 13 ώρες και θα είναι στον δρόμο 15ωρα με άμεση επίπτωση στην υγεία τους και στην οικογενειακή τους ζωή. Ο εργαζόμενος γίνεται λάστιχο και κάθε άμυνά του αποδυναμώνεται , προκρίνονται οι ατομικές συμβάσεις έναντι των συλλογικών». Σημείωσε μάλιστα συνολικά πως «αυτές είναι ρυθμίσεις με αρνητική επίπτωση στην ανάπτυξη της χώρας και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας». 

Έντονότατη κριτική ασκήθηκε και από τα υπόλοιπα κόμματα. Μάλιστα οι βουλευτές του ΚΚΕ που  ήταν παρόντες ήρθαν σε έντονη αντιπαράθεση με τον υπουργό Εργασίας Άδωνι Γεωργιάδη όταν αυτός δήλωσε ότι στον δρόμο κατέβηκαν λιγότεροι από όσους είχαν κατέβει για τις νέες ταυτότητες. Σημείωσαν δικαστικές αποφάσεις που έκριναν παράνομες τις απεργίες ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης κάλεσε τον υπουργό να «κατέβει στο Λιμάνι του Πειραιά που παρέλυσε και στην Cosco». 

Να σημειωθεί ότι ήδη έχουν κατατεθεί αιτήματα ονομαστικής ψηφοφορίας από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ οι οποίες αναμένεται να διενεργηθούν σήμερα Παρασκευή. 

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Φωτο: Ο Άδωνις Γεωργιάδης στη συζήτηση για το εργατικό νομοσχέδιο στη Βουλή Eurokinissi @Γιώργος Κονταρίνης

Πηγή: www.news247.gr


Τρίτη, Αυγούστου 29, 2023

Φωτιά και στην οικονομία


 

Η Ελλάδα καίγεται εξαιτίας της έλλειψης εναέριων πυροσβεστικών μέσων που να μπορούν επαρκώς να επιτελέσουν το έργο της άμεσης, εντός μισάωρου, κατάσβεσης. Η πρόληψη, που σημαίνει καθαρισμoς των δασών, ήταν και φέτος ελλιπής λόγω έλλειψης κονδυλίων. Το ίδιο και οι προσλήψεις εποχικών δασοπυροσβεστών. Πυκνός, γεμάτος τοξικά σωματίδια καπνός έχει σκεπάσει τον ατμόσφαιρα. Οι χημικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τον μολυσμένο αέρα, τα τρόφιμα και το νερό απειλούν τη δημόσια υγεία. Το ΕΣΥ εμφανίζει σημάδια διάλυσης αφού έχει αφεθεί στην τύχη του. Ποια είναι η κοινή συνιστώσα όλων αυτών που βιώνουμε ως καταστροφή των κρατικών υποδομών; Η απάντηση είναι εύκολη. Είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το σχέδιό του για εγκατάσταση ολιγοπωλίων μέσα από την καταστροφή του κοινωνικού κράτους. Ολα αυτά ονομάζονται νεοφιλελευθερισμός. Εδώ και μια τετραετία: 

• Το δημόσιο χρέος γιγαντώνεται, το ίδιο και τα ελλείμματα, με κορυφαίο το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (το 2019 έκλεισε με έλλειμμα 2,5 δισ. ευρώ και το 2022 με έλλειμμα 20,145 δισ.). 

•Οι ιδιωτικοποιήσεις που συνιστούν πώληση δημόσιων επιχειρήσεων αντί πινακίου φακής όπως και η εκποίηση δημόσιας περιουσίας (το project Ελληνικό έχει μετατραπεί σε «οικόπεδα με δόσεις ο Θεοδόσης») συντηρούν το αφήγημα της δήθεν αύξησης των ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα. 

• Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, την οποία ξεκίνησε από τον Ιούλιο του 2019 ο Γιάννης Βρούτσης για να τη συνεχίσει το 2021 ο Κωστής Χατζηδάκης με το ελαστικό οκτάωρο (και τις τσάμπα υπερωρίες) και έρχεται να αποτελειώσει ό,τι έμεινε ο Αδωνης Γεωργιάδης με την εργασία των 13 ωρών, έχει φέρει μαύρες τρύπες σε κρίσιμους οικονομικούς κλάδους όπως ο τουρισμός (πάνω από 100.000 κενές θέσεις εργασίας), οι κατασκευές (πάνω από 200.000 κενά) και η γεωργία. Ολα αυτά συνδιαμορφώνουν το πλαίσιο συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους, όπως επιβάλλουν οι θεωρίες του νεοφιλελευθερισμού. Αν σε αυτό το πλαίσιο προστεθούν η ανικανότητα του «επιτελικού κράτους», η εγκατάσταση κομματικών και όχι ικανών στελεχών σε επιτελικές θέσεις και η σταθερή ροπή της Μαξίμου ΑΕ στις απευθείας αναθέσεις, τότε η κατάσταση που διαμορφώνεται σε βάρος της κοινωνίας οδηγεί προς την καταστροφή. 

Το νεοφιλελεύθερο μόρφωμα φέρνει κατάρρευση του κοινωνικού κράτους (παιδεία, υγεία, ασφάλεια κ.λπ.). Ετσι καίγονται και τα δάση, κάτι που πέφτει ως βάρος στους ανθρώπους της πυροσβεστικής, ενώ οι κυρίαρχες αιτίες αφορούν την έλλειψη μέσων και κονδυλίων αλλά και την παράδοση των επιτελικών θέσεων σε κομματικά εγκάθετους. 

Τώρα ήρθε η ώρα να μετρηθούν οι άμεσες συνέπειες από τις πυρκαγιές που ακόμη μαίνονται. Ο τουρισμός χάνει. Οι ακυρώσεις στη Ρόδο μετρούνται σε χιλιάδες. Στην Εύβοια εννέα στους δέκα ακυρώνουν. Ποιος τουρίστας άραγε τα επόμενα χρόνια θα θέλει να πάει στα καμένα να περάσει τις διακοπές του; 

Ηδη οι καταστροφές στον πρωτογενή τομέα λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής του πληθωρισμού. Στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών οι επιτελείς εκφράζουν τις ανησυχίες τους εν μέσω πυκνού καπνού που έχει σκεπάσει την πρωτεύουσα για ανατροπή του μεσοπρόθεσμου σχεδιασμού της οικονομικής πολιτικής και ήδη προετοιμάζεται νέος συμπληρωματικός προϋπολογισμός προκειμένου να καλυφθούν οι δαπάνες που προκύπτουν από την πύρινη λαίλαπα και αφορούν τόσο τις αποζημιώσεις όσο και τα χαμένα φορολογικά έσοδα. 


Τζώρτζης Ρούσσος

=> www.documentonews.gr

Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2023

Άρις Καζάκος: Η κυβέρνηση νομοθετεί «σύμβαση μηδενικών δικαιωμάτων» για τους εργαζόμενους κατά παράβαση της ευρωπαϊκής οδηγίας


Ψαλίδι στα δικαιώματα των εργαζομένων, μέτρα ενάντια στην καταπολέμηση της ανεργίας και πράσινο φως στους εργοδότες να χρησιμοποιούν άφοβα απεργοσπάστες εργαζομένους μέσω της ποινικοποίησης της υπεράσπισης της απεργίας από τους απεργούς φέρνει το νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά που ήρθε στη βουλή για διαβούλευση, σύμφωνα με όσα λέει ο καθηγητής Εργατικού Δικαίου Άρις Καζάκος, στο tvxs. 

«Η οδηγία της ΕΕ την οποία ενσωματώνει η κυβέρνηση με καθυστέρηση δύο ετών, έχει κάποια θετικά μέτρα, χωρίς να λείπουν βεβαίως και τα αρνητικά. Ωστόσο το υπουργείο εργασίας με αφορμή την ενσωμάτωση της οδηγίας στο ελληνικό δίκαιο λαμβάνει μέτρα που εντάσσονται στην πολιτική της κυβέρνησης για συνέχιση της κοινωνικής μειοδοσίας στα εργασιακά, χωρίς τους καταναγκασμούς των μνημονίων. Κραυγαλέο παράδειγμα εδώ είναι το ότι η κυβέρνηση περιφρονεί τη ρητή αποδοκιμασία της οδηγίας προς τη θέσπιση της σύμβασης μηδενικών ωρών με αφορμή την ενσωμάτωσή της (της οδηγίας) σε χώρες που η σύμβαση αυτή (μηδενικών ωρών) δεν έχει νομοθετηθεί πριν από τη μεταφορά της οδηγίας». 

«Σύμβαση Μηδενικών Ωρών» κατά παράβαση της ευρωπαϊκής οδηγίας

Τι είναι όμως η «σύμβαση μηδενικών ωρών»; Ο κ. Καζάκος, την ονομάζει «σύμβαση μηδενικών δικαιωμάτων», γιατί «η σύμβαση που έρχεται για πρώτη φορά στο ελληνικό δίκαιο, δεν θα περιλαμβάνει όρους εργασίας για τον συγκεκριμένο αριθμό ωρών εργασίας και τον μισθό, ώστε να αποκτά δικαιώματα ο εργαζόμενος να αξιώσει κάτι από τον εργοδότη. Όποτε θέλει ο εργοδότης τον καλεί, για όσες ώρες τον χρειάζεται», λέει ο καθηγητής στο tvxs και προσθέτει πως: 

«Μέχρι τώρα, στην αρχέτυπη σύμβαση εργασίας υπάρχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις και από τις δύο πλευρές, άνισα κατανεμημένα, με λεόντεια κατανομή υπέρ του εργοδότη, αλλά υπάρχουν. Τώρα ο εργαζόμενος με τη σύμβαση μηδενικών ωρών δεν θα έχει δικαιώματα, θα αμειφθεί για όσες ώρες κληθεί να εργαστεί. Και για όσους πουν ότι υπάρχει ελευθερία επιλογής για τον εργαζόμενο (να αποδεχτεί ή να απορρίψει την πρόσκληση του εργοδότη), τέτοια ελευθερία δεν υπάρχει ή, το λιγότερο, είναι ανάπηρη. Είναι γνωστό ότι ο εργαζόμενος είναι ελεύθερος να συνάψει μια σύμβαση, δεν είναι όμως ελεύθερος να μη τη συνάψει και προφανώς θα τη δεχτεί, υποκύπτοντας στην ανάγκη βιοπορισμού του». 

Ο κ. Καζάκος εξηγεί, πως πρόκειται για ένα «κληροδότημα» κατά βάση του Ηνωμένου Βασιλείου στο ενωσιακό δίκαιο, από την εποχή που η Βρετανία ήταν ακόμη μέλος της ΕΕ. 

«Όταν γίνονταν οι διαβουλεύσεις στην ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν μέλος της ΕΕ, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το περιεχόμενο της οδηγίας, η Αγγλία επέβαλε την αναγνώριση από την οδηγία της σύμβασης μηδενικών ωρών. Στην Αγγλία είναι αρκετά διαδεδομένες αυτές οι συμβάσεις που εφαρμόζονται και σε κάποιες άλλες χώρες κι έχουν τα χαρακτηριστικά και τις συνέπειες που ανέφερα. Η οδηγία αποδέχεται τη σύμβαση μηδενικών ωρών, παρά την οξεία κριτική που έχει γίνει γι΄ αυτήν, ωστόσο αποδοκιμάζει ρητά τη νομοθέτησή τους τώρα με αφορμή τη μεταφορά της στα εσωτερικά δίκαια των κρατών μελών. Στο Προοίμιό της, αρ. 47, ορίζεται ότι η οδηγία «δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως βάση για την καθιέρωση συμβάσεων μηδενικών ωρών εργασίας ή άλλων παρόμοιων συμβάσεων εργασίας. Η κυβέρνηση αντί να απαγορεύσει τέτοιες «συμβάσεις – σκουπίδια» προτίθεται να τις νομιμοποιήσει». 

Μέτρα κατά της καταπολέμησης της ανεργίας

Ο κ. Καζάκος υπογραμμίζει πως, αντίθετα προς όσα αναφέρονται στο κείμενο που διέρρευσε από την κυβέρνηση, δεν εισάγεται για πρώτη φορά η διαφάνεια στους όρους εργασίας. «Υπάρχει προεδρικό διάταγμα με το οποίο μεταφέρθηκε η προηγούμενη οδηγία». 

Για το μέτρο που αφορά την 6ήμερη εργασία στη βιομηχανία και περιλαμβάνεται στο κείμενο που διέρρευσε ο κ. Καζάκος θεωρεί ότι εκτός των άλλων «πρόκειται για μέτρο που βάλλει κατά των δόκιμων πολιτικών για τον περιορισμό της ανεργίας. Γιατί αντί να προσληφθεί έξτρα προσωπικό, μοιράζεται το πλεόνασμα της υπάρχουσας εργασίας της επιχείρησης στο ήδη υπάρχον προσωπικό της. 

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με την 6ήμερη εργασία στη βιομηχανία θέλει να καταπολεμήσει τη μαύρη εργασία και τις μαύρες υπερωρίες. Εδώ η κυβέρνηση, αντί να ελέγξει τις παραβατικές εργοδοτικές συμπεριφορές, νομιμοποιεί την παραβατικότητα και πολεμά την 5θήμερη εργασία». 

Ο καθηγητής θεωρεί ότι πλαστογράφηση επιχειρείται και σε σχέση με την παράλληλη απασχόληση. Η παράλληλη απασχόληση των εργαζομένων επιτρεπόταν πάντοτε στο ελληνικό δίκαιο, με την τήρηση βέβαια των ανώτατων ορίων χρόνου απασχόλησης (8ωρο κ.λπ.) σε ημερήσια κ.λπ. βάση. Ο εργαζόμενος μπορούσε και μπορεί να εργάζεται σε δύο εργοδότες, π.χ. με μερική απασχόληση και στους δύο, όπου όμως το ωράριο αυτών των εργασιών αθροιζόμενο δεν θα υπερβαίνει το 8ωρο κ.λπ. Αυτό που προσθέτει η οδηγία με το άρθρο 9 είναι ότι ο εργοδότης δεν μπορεί να απαγορεύσει σε εργαζόμενο να αναλάβει εργασία σε άλλους εργοδότες εκτός του ωραρίου του ή να επιφυλάξει δυσμενή μεταχείριση σε εργαζόμενο για τον λόγο αυτό. Κατά τα λοιπά η οδηγία με το άρθρο 20 διασφαλίζει την εφαρμογή των κανόνων για τα χρονικά όρια εργασίας σε δύο εργοδότες (8ωρο κ.λπ.). Η κυβέρνηση αντίθετα φανέρωσε άλλη μια φορά με τις αχαρακτήριστες και μη σοβαρές δηλώσεις του υπουργού της κ. Γεωργιάδη (για 2 8ωρα την ίδια μέρα) το credo της για το ότι το «8ωρο είναι ξεπερασμένο» (Κυριάκος Μητσοτάκης). 

Ποινικοποίηση της υπεράσπισης της απεργίας

«Η ποινικοποίηση της υπεράσπισης της απεργίας από τους απεργούς είναι άλλη μια πονεμένη ιστορία» λέει ο Άρις Καζάκος. «Οι εργαζόμενοι πρέπει να μπορούν να υπερασπίζονται την αποτελεσματικότητα της απεργίας τους απέναντι σε παράνομες πρακτικές απεργοσπασίας του εργοδότη. Γι’αυτό άλλωστε ο συνδικαλιστικός νόμος απαγορεύει την πρόσληψη απεργοσπαστών κατά τη διάρκεια μιας απεργίας και γενικά τις απεργοσπαστικές πρακτικές, γιατί αυτές οι εργοδοτικές πρακτικές βάλλουν κατά της αποτελεσματικότητας της άσκησης του συνταγματικού δικαιώματος της απεργίας. Αν ο εργοδότης μπορεί να προσλαμβάνει απεργοσπάστες ή να τους μεταφέρει από άλλες επιχειρήσεις του σε αυτήν στην οποία πραγματοποιείται απεργία ή να πειθαναγκάζει μέρος του προσωπικού του να εργάζεται παρά τη θέλησή του, τότε αυτές οι εργοδοτικές συμπεριφορές ακυρώνουν την αποτελεσματική λειτουργία / άσκηση του δικαιώματος. Το Σύνταγμα ωστόσο εγγυάται όχι μόνο γενικά και αφηρημένα το δικαίωμα απεργίας στο άρθρο 23 παρ. 2 αλλά και την αποτελεσματική άσκησή του». 

Πως καταστρατηγεί το νέο νομοσχέδιο αυτό το δικαίωμα;

«Η κυβέρνηση νομοθετεί την ποινικοποίηση όσων παρεμποδίζουν απεργοσπάστες να μπουν στην επιχείρηση. Σύμφωνα με τον ισχύοντα συνδικαλιστικό νόμο αλλά και το Σύνταγμα, αν ο εργοδότης προσλάβει απεργοσπάστες και τους φέρει με λεωφορεία στην επιχείρηση του, οι απεργοί πρέπει να μπορούν να παρεμποδίσουν την είσοδο τους και να αποκρούσουν την παράνομη ενέργεια του εργοδότη. Η κυβέρνηση, αφού προηγουμένως με τον νόμο Χατζηδάκη χρέωσε στους απεργούς την όποια ζημία της επιχείρησης από την απόκρουση των αντιαπεργιακών πρακτικών της, με το νέο νομοσχέδιο τους στερεί αυτό το δικαίωμα και με την απειλή ποινικών κυρώσεων. Αυτό βέβαια είναι μέτρο που χρεώνεται στην κυβέρνηση και δεν έχει καμιά σχέση με την οδηγία. Ο υπουργός με τον «φερετζέ» της οδηγίας φέρνει μια ρύθμιση που καμιά σχέση δεν έχει σχέση με αυτήν». 

Ο καθηγητής προσθέτει πως η οδηγία προβλέπει μεταξύ άλλων, ότι η δοκιμαστική περίοδος για τον εργαζόμενο θα είναι έως 6 μήνες. Σήμερα στο ελληνικό δίκαιο η περίοδος αυτή είναι 12μηνη, αντί για 2μηνη του προϊσχύσαντος δικαίου, για τους υπαλλήλους («κληροδότημα» του δεύτερου μνημονίου), με αποτέλεσμα να έχουμε καταχρηστικές συμπεριφορές εργοδοτών που απολύουν υπαλλήλους π.χ. στον 11ο μήνα, προκειμένου να μην υπαχθεί στους κανόνες προστασίας από τις απολύσεις (αποζημίωση κ.λπ.). 

Από την άλλη πλευρά στην οδηγία ορίζεται ότι σε περίπτωση που γίνεται κατάχρηση των περιστασιακών / επισφαλών συμβάσεων εργασίας, το κράτος μέλος πρέπει να παίρνει μέτρα προστασίας των εργαζομένων, νομοθετώντας αποτελεσματικές κυρώσεις. Με άλλα λόγια ο ενωσιακός νομοθέτης απεκδύεται της ευθύνης και παραπέμπει το ζήτημα στους εθνικούς νομοθέτες, που είναι αβέβαιο αν θα λάβουν ποτέ μέτρα για την αντιμετώπιση των καταχρήσεων. Μένει να δούμε τι θα φέρει για το θέμα αυτό το νομοσχέδιο και πώς θα νομοθετήσει ακριβώς το ελληνικό κράτος. Ωστόσο από όσα έχουν διαρρεύσει η σαφής εικόνα είναι ότι, όπως ήδη ανέφερα, η κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική της κοινωνικής μειοδοσίας στα εργασιακά». 


Φωτεινή Λαμπρίδη

Περσσότερες/Νεότερες Ειδήσεις => tvxs.gr





Κυριακή, Αυγούστου 20, 2023

Ο χαμένος Αύγουστος της εργατικής τάξης



Χαμένος Αύγουστος της εργατικής τάξης, με την ευρεία έννοια: Που καλύπτει κάθε εργαζόμενο, μικρομεσαίο επαγγελματία, κάθε απασχολήσιμο άνεργο, τις οικογένειές τους με τα παιδιά και τους συνταξιούχους της τρίτης ηλικίας. Τους πολλούς του λαού και της δημοκρατίας, εκτός δηλαδή των λίγων που μπορούν άνετα να πηγαίνουν διακοπές όπου και όποτε θέλουν. 

Η εισαγωγική διευκρίνηση δεν αποτελεί κάλεσμα για κοινωνικές αντιπαλότητες. Όσοι έχουν αποκτήσει νόμιμα αυτήν την άνεση, καλώς να την απολαμβάνουν. Το πρόβλημα ξεκινά με την εκμετάλλευση και τους αποκλεισμούς. Εκεί όπου οι άνετοι των διακοπών για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα εαυτών και ολίγων αποκλείουν ελευθερίες και πολιτισμό. Επίσης, η κατανόηση του προβλήματος προϋποθέτει να θυμόμαστε μια κρίσιμη παράμετρο, έχω κουράσει τους αναγνώστες να την επαναλαμβάνω: Η δημοκρατία δεν αποτελεί μόνο πολιτικό σύστημα, έχει και αναγκαίες κοινωνικές διαστάσεις. 

Στα τελευταία χρόνια ο χρονικός περιορισμός των ελληνικών διακοπών στον Αύγουστο ήταν περίπου υποχρεωτικός. Ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος ήταν απαγορευτικοί για γονείς με παιδιά και για φοιτητές, η αγορά και οι υπηρεσίες είχαν ουρές εργασιών ακόμη τον Ιούλιο, αν και θα προτιμούσε ο κόσμος άμεσο σαλπάρισμα και αύρα. Έμενε ο Αύγουστος. 

Δεν ήταν όμως μόνο οι αγορές. Όπως θα έλεγαν οι αναγνώστες του Κοέλιο, όλη η κοινωνία συνωμοτούσε υπέρ του Αυγούστου. Οι γιορτές του Σωτήρος και ιδίως της Παναγίας, το «Πάσχα του καλοκαιριού», συγκέντρωνε και συνένωνε γενιές και οικογένειες που εύρισκαν τότε ευκαιρία να βρεθούν. Πλάτανοι και πλατείες αχολογούσαν από φωνές και τραντάγματα χορών κυκλωτικών και άλλων. Ελεύθερες αμμουδιές, βουτιές, ταβερνάκια με φιλικές τιμές και στην υγειά μας! 

Περιγράφω μάλλον περασμένες δεκαετίες, δεν θέλω όμως να παρασύρω και να παρασυρθώ από νοσταλγίες. Φέτος προκλήθηκε στη χώρα μας μια έκρηξη του υπερτουρισμού, τέκνου του νεοφιλελευθερισμού. Κυρίως αποτυπώθηκε αυτός σε δυο καταστάσεις: Στις ξαπλώστρες που δεν άφηναν ελεύθερη γωνιά αμμουδιάς (εκτός αν ήταν δύσβατη με πέτρες και αχινούς) και κάλυπταν ακόμη και χώρους - τοπόσημα πολιτισμού. Και στην ακρίβεια των τιμών της ταβέρνας που με λίγες εξαιρέσεις την έκαναν απρόσιτη για τη μέση ελληνική οικογένεια. Ήταν ξεκάθαρο: Το μόνο όριο ήταν η οικονομική ανοχή του τουρίστα: Μην το παρακάνουμε, να μας ξανάρθουν του χρόνου.

Όλα στο βωμό του κέρδους. Ασφαλώς τα φαινόμενα έχουν πλέον ως βασικό μοχλό και επιταχυντή τη σημερινή νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση. Ασφαλώς, από την άλλη η κυβέρνηση δεν είναι η μόνη ένοχη, υπάρχουν και προπάτορες και κοινωνικοί της σύμμαχοι. Ωστόσο η ίδια τόσο άκρατα και αποκλειστικά υπηρετεί και υποθάλπει την κερδοσκοπία, ώστε όχι μόνο να εξουθενώνει χωρίς δυνατότητα αναψυχής τους εργαζόμενους, αλλά και να μην μπορεί να ονομάζεται καν συντηρητική. Τί άλλο από ψευδοσυντηρητισμό αποτελεί, το να επικαλείται αυτή από τη μια το τρίσημο σύμβολο πατρίς – θρησκεία – οικογένεια, αλλά να καθιστά από την άλλη απαγορευτική τη συμμετοχή σε πανηγύρια, λατρείες, έθιμα και θερινές συνενώσεις οικογενειών και παρέας; 

Τί μπορεί όμως να περιμένει κανείς από ένα πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο που το αφήνουν αδιάφορο οι περιορισμοί των διακοπών και οι τιμές της ταβέρνας; Ο νεοφιλελευθερισμός δεν παράγει μόνο ψευδοσυντηρητικούς (βλ. παραπάνω) αλλά κατεξοχήν και ψευδοδημοκράτες. Στοιχείο της δημοκρατίας είναι η συμμετοχή. Πόσο και πώς συμμετέχουν σε αυτήν την κοινωνία και πολιτεία όσοι δεν χρειάζονται να ξέρουν τις τιμές της ξαπλώστρας ή τις ταβέρνας, ή που τις χαίρονται να βρίσκονται στα ύψη ώστε οι ίδιοι να ως πελάτες ξεχωρίζουν; 

Γι’ αυτό έγραψα παραπάνω, δεν έχουμε εδώ θέμα νοσταλγίας, αλλά ανάγκη για ριζική αλλαγή. 

Νίκος Παρασκευόπουλος


*Ο Νίκος Παρασκευόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ και πρώην υπουργός Δικαιοσύνης. 

=> www.news247.gr

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More