Ποιοι θάνατοι (δεν) έχουν ψήφους: Οι εργάτριες, οι οπαδοί, οι άρχοντες…

Αν και δεν είναι ίδιες οι περιπτώσεις. Στη Ρουμανία ήταν όντως τροχαίο δυστύχημα με καθοριστική την ευθύνη του οδηγού. Στα Τρίκαλα ήταν εργατικό δυστύχημα, μπορεί και προαναγγελθέν έγκλημα, οι ευθύνες ερευνώνται, αλλά ήδη τα πρώτα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. 

Τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα, των Τρικάλων με τις εργάτριες και της Ρουμανίας με οπαδούς, εξακολουθούν να συγκινούν και να προβληματίζουν για το «πώς» και το «γιατί». 

Αν και δεν είναι ίδιες οι περιπτώσεις. Στη Ρουμανία ήταν όντως τροχαίο δυστύχημα με καθοριστική την ευθύνη του οδηγού. Στα Τρίκαλα ήταν εργατικό δυστύχημα, μπορεί και προαναγγελθέν έγκλημα, οι ευθύνες ερευνώνται, αλλά ήδη τα πρώτα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. 

Όμως, παρατηρούμε τις εξής διαφορές στη συμπεριφορά και στις δηλώσεις των πολιτικών. Διότι αυτοί είναι που ενδιαφέρει, αφού οι απλοί πολίτες αντιδρούν αυθόρμητα. Οι πολιτικοί όχι. 

1. Ο πρωθυπουργός επέδειξε άμεσα αντανακλαστικά. Λίγη ώρα μετά την έκρηξη που σκότωσε πέντε εργάτριες, μίλησε στην προγραμματισμένη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Εξέφρασε συλλυπητήρια για τα θύματα «στο τραγικό δυστύχημα σε μια σύγχρονη μονάδα τροφίμων». Η αναφορά στη «σύγχρονη» μονάδα γιατί χρειαζόταν; Άγνωστο. Όσα αποκαλύφθηκαν τις επόμενες ώρες τη διέψευσαν. Διότι δεν επρόκειτο για «κακιά στιγμή», ούτε για κάτι το «μοιραίο» που συνέβη στη «σύγχρονη» μονάδα. 

2. Η εξήγηση ήρθε την επομένη το πρωί, όταν εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση ο υπουργός Υγείας. Κι αυτός για «σύγχρονη»  μονάδα μίλησε. Αλλά δεν αρκέστηκε σε αυτό. Διαβεβαίωσε ότι «είχαν γίνει όλοι οι έλεγχοι» και ότι υπήρχαν «όλα τα επίπεδα ασφαλείας». Πού τα ήξερε όλα αυτά ο-μη αρμόδιος- σε θέματα ασφαλείας υπουργός; Άγνωστο. Λίγες ώρες αργότερα διαψεύστηκε και αυτός παταγωδώς από την πιο αρμόδια κρατική υπηρεσία: το θανατηφόρο αέριο διέφευγε επί μήνες από φθαρμένους σωλήνες. 

3. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέδωσε ανακοίνωση για το δυστύχημα στη Ρουμανία με θύματα οπαδούς του ΠΑΟΚ. Όσο κι αν ψάξαμε, κάτι αντίστοιχο για την τραγωδία στα Τρίκαλα με θύματα εργάτριες δεν βρήκαμε. Είναι «διαφορετικά», ίσως «κατώτερα», θύματα οι εργάτριες των Τρικάλων από τους οπαδούς μια ομάδας; Απάντηση δεν υπάρχει. 

4. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε αναφορά στα θύματα και των δύο δυστυχημάτων. Πήγε και στο γήπεδο της Τούμπας. Στα Τρίκαλα δεν πήγε. 

Για τις αντιδράσεις αυτές, των αρχόντων εν γένει, υπάρχει η πολύ απλή εξήγηση. Στη μία περίπτωση (τροχαίο) η συγκίνηση είναι μαζική και εκδηλώνεται έτσι. Το πένθος είναι συλλογικό, εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, με πορείες ακόμα και με «ηρωϊκά» συνθήματα, όπως το «αδέλφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε». 

Διότι πίσω από αυτή είναι ένας μεγάλος αθλητικός σύλλογος, με χιλιάδες οπαδούς. Όπως όλοι οι ανάλογοι σύλλογοι, έχει μεγάλη επιρροή παντού, πρωτίστως στους πολιτικούς. 

Στην άλλη περίπτωση, την τραγωδία στο εργοστάσιο των Τρικάλων, δεν υπάρχει οικουμενική συγκίνηση. Ούτε πορείες ούτε συνθήματα, μόνο οι δικοί τους άνθρωποι, άντε και οι συγχωριανοί ή κάποιοι συμπολίτες τους στις κηδείες τους. 

Οι αναφορές των αρχόντων στις εργάτριες ήταν «κλασικές», κάποιοι τις ξέχασαν κιόλας. Η δική τους περίπτωση ήταν μόνο «τραγική» και καθόλου «ηρωϊκή». Αυτές δούλευαν για το μεροκάματο, οι οπαδοί πήγαιναν για την ομάδα τους. 

Κάποιοι άρχοντες έσπευσαν να αποφανθούν για το «σύγχρονο» εργοστάσιο και τα υψηλά «επίπεδα ασφαλείας» του. 

Για τα αίτια του τραγικού τροχαίου της Ρουμανίας η συζήτηση είναι μόνο για το «δρόμο-καρμανιόλα» και για κάποιο σύστημα ασφαλείας του αυτοκινήτου που «έφταιγε», ενώ δεν έφταιγε γιατί απλώς δεν υπήρχε. 

Επιμύθιον: κάποιοι άρχοντες συγκινούνται πολύ από τροχαία δυστυχήματα που κουβαλούν ψήφους. Τα εργατικά δεν κουβαλούν. Κι αν κουβαλούν και εγκληματικές ευθύνες, μπορεί να αρχίσει η προπαγάνδα για το «κίνημα των τυμβωρύχων»…

Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Άρση ασυφξίας ή στάση πληρωμών στο ΔΝΤ

Ανάλυση του TVXS - 25 Μάιος. 2015 - 

Δύσκολες ισορροπίες ανάμεσα στις «συνιστώσες» των πιστωτών και στις, εντός ΣΥΡΙΖΑ, πτέρυγες της ρήξης επιχειρεί να κρατήσει ο Αλέξης Τσίπρας στην τελική φάση της προσπάθειας για ευρωπαϊκή λύση.

Σ’ αυτή τη μάχη το τελευταίο χαρτί που παίζει η κυβέρνηση είναι αυτό της μη πληρωμής της δόσης του ΔΝΤ στις 5 Ιουνίου – ένα χαρτί, το οποίο συμπυκνώνεται στο μήνυμα «άρση πιστωτικής ασφυξίας ή στάση εξωτερικών πληρωμών» και αποτυπώνεται και στην χθεσινή πολιτική απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι το ίδιο μήνυμα που είχε μεταφέρει από την Παρασκευή ο πρωθυπουργός στον αμερικανό υπουργό Οικονομικών Τζακ Λιου, ξεκαθαρίζοντας ότι χωρίς χρηματοδοτική ανάσα η Ελλάδα δεν έχει πλέον δυνατότητα αποπληρωμής των δόσεων στο Ταμείο και προσβλέποντας σε παρέμβαση της κυβέρνησης Ομπάμα για πιο ευέλικτη στάση από το ΔΝΤ.

Εν αναμονή ανταπόκρισης σ’ αυτή τη θέση, η κυβέρνηση επιλέγει να μπει στην, τελευταία όπως όλα δείχνουν, εβδομάδα της διαπραγμάτευσης με σκληρή γραμμή και ξεκαθαρίζει ότι η ρευστότητα δεν αρκεί πλέον για να καλυφθούν παράλληλα μισθοί και συντάξεις και εξωτερικές πληρωμές: «Από τις 5 έως τις 19 Ιουνίου οι δόσεις προς το ΔΝΤ είναι συνολικά 1,598 δις. Αυτά τα χρήματα δεν θα δοθούν και δεν υπάρχουν για να δοθούν. Αυτό είναι γνωστό», δήλωσε ευθέως χθες ο υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης, ενώ στο ίδιο πνεύμα κινείται και η πολιτική απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ: «Εάν συνεχιστεί η πιστωτική ασφυξία», τονίζεται, «και τα πράγματα οδηγηθούν σε οριακό σημείο, ας μην έχει κανείς αμφιβολία, ότι η πληρωμή μισθών και συντάξεων έχει απόλυτη προτεραιότητα έναντι των δόσεων και των δανείων».

Στην πολιτική απόφαση τονίζεται ακόμη ότι η κυβέρνηση δεν θα υπογράψει «μνημονιακή συμφωνία», ενώ το βασικό στίγμα που δίνεται εντός και εκτός συνόρων είναι «θα δείξουμε ευελιξία αλλά δεν θα δεχθούμε ταπείνωση και εξευτελιστικούς όρους».

Ισχυρή μειοψηφία υπέρ της ρήξης

Οι συσχετισμοί στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν ευμετάβλητες ισορροπίες.

Στην πολιτική απόφαση της προεδρικής πλειοψηφίας ενσωματώθηκε κείμενο της κίνησης των «53», ενώ η πρόταση ρήξης που κατέθεσε η Αριστερή Πλατφόρμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη – στηριζόμενη από την ΚΟΕ του Ρούντι Ρινάλντι – πηρε 95 ψήφους υπέρ και 75 κατά. Στο δισέλιδο κείμενο που κατέθεσε η Αριστερή Πλατφόρμα ζήτησε να μην πληρωθεί η επόμενη δόση στο ΔΝΤ και ν’ ανοίξει ο σχεδιασμός «εναλλακτικών απαντήσεων» για την πορεία της χώρας εάν οι θεσμοί συνεχίσουν την «ίδια εκβιαστική τακτική».

«Όταν δεν πάει άλλο, λέμε “stop”, δεν θα πληρώσουμε», τόνισε χαρακτηριστικά στην ομιλία του ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, προσθέτοντας: «Είναι αυτό η καταστροφή, ή αυτό που μας επιβάλλουν;… 

Γιατί να τρομοκρατηθεί ο λαός από την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα; Μόνον στην Ελλάδα ισχύει το εθνικό νόμισμα = καταστροφή».

Οιωνοί «σύγκλισης» από το Brussels Group

Υπό αυτά τα δεδομένα, ξεκινά ξανά από αύριο η λεγόμενη «τεχνική» διαπραγμάτευση στο Brussels Group, με τις πληροφορίες από την ελληνική αντιπροσωπεία να κάνουν λόγο για σύγκλιση και για ισχυρές πιθανότητες συμφωνίας έως το τέλος της εβδομάδας.

Κατά τις ίδιες πηγές, στο φορολογικό οι συντελεστές του ΦΠΑ κλείνουν πλέον σε 3 με ανοιχτό ακόμη το «παζάρι» για τις μετατάξεις προϊόντων σε χαμηλότερες ή υψηλότερες κατηγορίες, βήματα προόδου υπάρχουν και για τα κόκκινα δάνεια, ενώ οι πιστωτές φέρονται να αποδέχονται και τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα για την επόμενη διετία. Στο ασφαλιστικό, η φόρμουλα που δείχνει να προκρίνεται είναι μια κατ’ αρχήν δέσμευση για αύξηση των μέσων ορίων συνταξιοδότησης, με πρώτο βήμα σ’ αυτήν την κατεύθυνση την σχεδόν πλήρη κατάργηση των πρόωρων συντάξεων.

Παραμένει ακόμη, ωστόσο, άγνωστο εάν η φόρμουλα αυτή θα γίνει αποδεκτή και από το ΔΝΤ και το «κλειδί» της λύσης παραμένει στα χέρια του πολιτικού άξονα Φργακφούρτης – Βρυξελλών – Ουάσιγκτον.


tvxs 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο ΒΑΛΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

January 15th, 2015 | Author: kartesios -

 

Αν ρωτήσετε κάποια γυναίκα που την κακοποιεί συστηματικά ο σύντροφός της «για ποιο λόγο δεν φεύγεις;», το πιθανότερο είναι ότι θα χαμογελάσει αμήχανα και θα σηκώσει τους ώμους της σ’ ένα παραιτημένο «δεν ξέρω».

Όμως ξέρει. Δεν θέλει να πει. Γνωρίζει ότι δε θα καταλάβουν αυτά που θα πει. Μπορεί ούτε η ίδια να μην τα καταλαβαίνει αυτά που ξέρει. Δεν καταλαβαίνει γιατί όταν ξεκίνησαν οι πρώτες φωνές και βρισιές χωρίς λόγο ή για ηλίθιο λόγο, δεν αντέδρασε.

Δεν καταλαβαίνει γιατί την πρώτη φορά που μαζί με τις φωνές σηκώθηκε απειλητικά κι ένα χέρι, λούφαξε. Δεν καταλαβαίνει γιατί μετά το πρώτο χαστούκι έμεινε εκεί. Δεν καταλαβαίνει γιατί στον πρώτο άγριο ξυλοδαρμό ήλπιζε ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει το «πρόβλημα». Δεν καταλαβαίνει γιατί στο πρώτο κάταγμα που έπαθε συνέχισε να ελπίζει ότι τα πράγματα δε μπορούν να γίνουν χειρότερα. Και δεν καταλαβαίνει πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν, αλλά το ξέρει ότι θα γίνουν.

Σε ένα μεγάλο μέρος των ελλήνων ψηφοφόρων βλέπω τις αντιδράσεις μιας κακοποιημένης γυναίκας που ζει μέσα στο φόβο και τον πόνο, αλλά δε φεύγει. Επί πέντε χρόνια τους ξευτιλίζουν, τους δέρνουν, τους κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα τους, τους παίρνουν ό,τι βγάζουν από τη δουλειά τους, αλλά αυτοί δε φεύγουν. Ελπίζουν. Δεν ξέρουν σε τί, αλλά ελπίζουν.

Οι εκλογές είναι σαν την κακοποιημένη γυναίκα που αποφασίζει να απευθυνθεί κάπου για να τη βοηθήσουν. Για να καταγγείλει τη βιαιότητα που καθημερινά υφίσταται. Και τότε ο σκληρός άντρας μεταμορφώνεται σε πριγκιπόπουλο. Την αγκαλιάζει. Της μιλάει τρυφερά. Της λέει ότι ξέρει πως έκανε κάποια λάθη, αλλά όλα θα διορθωθούν τώρα πια. Της λέει ότι την αγαπάει. Ότι θέλει απλώς να την προστατεύει απ΄ όλους τους άλλους που θα τη δέρνουν ακόμη χειρότερα. Μέχρι και ότι μπορεί να τη σκοτώσουν! Ενώ αυτός δε θα έφτανε ποτέ σε αυτό το σημείο. Και ορκίζεται ότι δεν του αρέσει να τη χτυπάει, αλλά να.. λίγο η ανεργία, λίγο η φτώχεια, λίγο τα νεύρα του είναι που τον κάνουν να ξεφεύγει. Όμως θα στρώσουν όλα. Μόλις γυρίσει σπίτι, όλα θα αλλάξουν.

Κι όταν εκείνη επιστρέφει σπίτι, το ξύλο γίνεται χειρότερο. Το ήξερε. Το ίδιο είχε γίνει και τις προηγούμενες φορές. Κι όταν ο ψηφοφόρος γυρίζει σπίτι του από το εκλογικό κέντρο το ξέρει ότι πάλι τον κορόιδεψαν. Το ξέρει ότι μόλις ξημερώσει θα τον ξευτιλίζουν, θα τον δέρνουν, θα τον κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα του χειρότερα από τις προηγούμενες φορές.

Όμως και οι δύο μένουν επειδή φοβούνται το άγνωστο. Έχουν πιστέψει ότι όλοι οι άλλοι είναι χειρότεροι. Ότι θέλουν να τους σκοτώσουν. Ακόμη κι όταν η γυναίκα βρίσκεται στο τέλος της σκάλας από την οποία έπεσε και βλέπει τον βασανιστή της να της λέει γελώντας «δε γλίστρησες, εγώ σ’ έσπρωξα», ακόμη κι όταν ο ψηφοφόρος βρίσκεται στον πάτο της αξιοπρέπειας και του λέει ο υπουργός που ψήφισε «δε σ’ έσπρωξε ο Τόμσεν, εγώ σε έσπρωξα», ακόμη και τότε δεν φεύγουν.

Και μένουν…


kartesios

Διαβάστε Περισσότερα »