Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΕΙΜΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΕΙΜΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Ιανουαρίου 30, 2024

Ελληνική οικονομία: Οι φόροι φόροι, αλλά το έλλειμμα έλλειμμα


 

Επικοινωνιακό προπέτασμα το πλεόνασμα των €3,92 δισ., καθώς παρά τη φορομπηχτική πολιτική η ελληνική οικονομία είναι ελλειμματική 

Πανηγυρίζουν ενώ είμαστε ακόμη και το 2023 ελλειμματικοί. Παρά τη φορομπηχτική πολιτική που εφαρμόζουν τόσο στην άμεση όσο κυρίως στην έμμεση (ΦΠΑ) φορολόγηση και παρά τον πακτωλό χρήματος που εισρέει από κοινοτικούς πόρους, η ελληνική οικονομία παραμένει ελλειμματική, κυρίως λόγω έλλειψης παραγωγικής βάσης. Τουτέστιν ξοδεύουμε περισσότερα από όσα παράγουμε, φορολογούμαστε και εισπράττουμε από την Ευρώπη. Απομονώνουν όμως ως στοιχείο το πρωτογενές πλεόνασμα που κυμάνθηκε με λογιστικές αλχημείες στα 3,92 δισ. ευρώ, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι το έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού για το σύνολο του 2023 ανέρχεται σε 3,76 δισ. ευρώ. Ποια είναι η διαφορά; Μα οι τόκοι που έχουν καταβληθεί, συνεπεία του τεράστιου δημόσιου χρέους, που σε απόλυτους αριθμούς αυξάνεται δραματικά και απειλεί να πνίξει πάλι την ελληνική οικονομία, όπως συνέβη και το 2010. Αρκεί να γνωρίζουμε ότι συνεπεία της συμφωνίας του 2018 (κυβέρνηση Τσίπρα) με την οποία πάγωσαν τα δάνεια προς επίσημους φορείς (ESM, ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κ.λπ.), το ενεργό κομμάτι του δημόσιου χρέους (συνολικού ύψους 402,9 δισ. ευρώ στις 30 Σεπτεμβρίου 2023) είναι μόλις το 25%, που σημαίνει ότι πληρώνουμε πολύ μικρό ποσό τόκων για το δημόσιο χρέος που δεν είναι παγωμένο. Οπως δε υπολογίζεται, εάν το 2032 υποχρεωθούμε να καταβάλουμε το σύνολο των τόκων για το χρέος από τους επίσημους κρατικούς φορείς (τους θεσμούς, όπως έχει επικρατήσει να ονομάζονται), θα πρέπει να καταβληθεί το δυσθεώρητο ποσό των 25 δισ. ευρώ μόνο για τόκους στο παγωμένο κομμάτι του χρέους! 

Η διαστρέβλωση 

Η πραγματικότητα συνεπώς, όπως προκύπτει από τα οριστικά στοιχεία για την πορεία του προϋπολογισμού για το 2023 που έδωσε το υπουργείο Οικονομικών, είναι ότι το έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού σε τροποποιημένη ταμειακή βάση για την περίοδο Ιανουαρίου – Δεκεμβρίου 2023 ανέρχεται στα 3,76 δισ. ευρώ. Ωστόσο αυτό που υπερτονίζεται για να καλυφθεί επικοινωνιακά η στρέβλωση της ελληνικής οικονομίας είναι το πρωτογενές πλεόνασμα (το αποτέλεσμα της ελληνικής οικονομίας πριν από την καταβολή τόκων), που σε τροποποιημένη ταμειακή βάση διαμορφώθηκε σε πλεόνασμα ύψους 3,92 δισ. ευρώ. Εδώ εισέρχονται οι λογιστικές αλχημείες για να κρύψουν την πραγματικότητα. Καταρχάς το 43% αυτού του πλεονάσματος αποδίδεται στην πρόωρη είσπραξη 1,685 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης (ήταν να εισπραχθεί τον ερχόμενο Μάρτιο). Επίσης για να εμφανίσουν αυτό το υπερμέγεθες λογιστικό και μόνο πλεόνασμα έχουν προβεί επιπρόσθετα σε ετεροχρονισμό (μετάθεση για αργότερα) ταμειακών πληρωμών εξοπλιστικών δαπανών και μεταβιβάσεων προς φορείς της Γενικής Κυβέρνησης (π.χ. τοπική αυτοδιοίκηση). Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που για το 2023 εμφανίζει έσοδα της τάξης των 3,04 δισ. ευρώ που αφορούν κοινοτικά προγράμματα! Το ποιο είναι το καθαρό αποτέλεσμα της επιλογής να αφήσουν αχαλίνωτη την αισχροκέρδεια ώστε να εισπράττεται ΦΠΑ και της φορομπηχτικής πολιτικής στο εισόδημα εμφανίζεται στα καθαρά έσοδα του κράτους για το 2023, που ανέρχονται σε μόλις 123 εκατ. ευρώ!

Η αλήθεια των αριθμών

Αν κάτι κίνησε εν είδει ατμομηχανής την ανάπτυξη του ΑΕΠ το 2023, είναι οι φόροι! Οπως προκύπτει από τα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού, τα έσοδα της κατηγορίας «φόροι» ανήλθαν σε 61,62 δισ. ευρώ και αναλύονται ως εξής:

• Τα έσοδα από ΦΠΑ ανήλθαν σε 23,38 δισ. ευρώ.

• Τα έσοδα των ειδικών φόρων κατανάλωσης ανήλθαν σε 7,01 δισ. ευρώ.

• Τα έσοδα των φόρων ακίνητης περιουσίας ανήλθαν σε 2,49 δισ. ευρώ.

• Τα έσοδα των φόρων εισοδήματος ανήλθαν σε 20,88 δισ. ευρώ.


Τζώρτζης Ρούσσος

=> www.documentonews.gr


Δευτέρα, Αυγούστου 01, 2016

Σε δίκη για κακούργημα ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ


Ο Άρειος Πάγος, με την υπ΄ αριθμ. 1331/2016 απόφασή του, έκανε δεκτή εν μέρει την αναίρεση που είχε ασκήσει η Ξένη Δημητρίου όταν είχε το βαθμό της αντεισαγγελέως του ανώτατου δικαστηρίου (σήμερα είναι εισαγγελέας του Αρείου Πάγου), κατά του υπ΄ αριθμ. 1149/2015 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών που αφορούσε τον πρώην πρόεδρο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) Ανδρέα Γεωργίου, με αποτέλεσμα να παραπέμπεται και πάλι για νέα κρίση στο Συμβούλιο Εφετών και για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, πλέον του πλημμεληματικού χαρακτήρα αδικήματος της παράβασης καθήκοντος για το οποίο ήδη έχει παραπεμφθεί.

Ειδικότερα, το Ποινικό Τμήμα αναίρεσε το υπ΄ αριθμ. 1149/2015 βούλευμα, κατά το σκέλος εκείνο που έκρινε να μην γίνει κατηγορία κατά του κ. Γεωργίου και των δύο προϊσταμένων των υπηρεσιών της ΕΛΣΤΑΤ, του Κωνσταντίνου Μολφέτα και της Αθανασίας Ξενάκη, για ψευδή βεβαίωση σε βάρος του Δημοσίου με τις επιβαρυντικές περιστάσεις της ιδιαίτερα μεγάλης αξίας.

Η ψευδής βεβαίωση χρησιμοποιήθηκε το 2009 προκειμένου να εισαχθεί η Ελλάδα στο καθεστώς των μνημονίων λόγω της διόγκωσης του ελλείμματος.

Έτσι, η υπόθεση θα κριθεί και πάλι στο Συμβούλιο Εφετών.

Το ζήτημα της ΕΛΣΤΑΤ είχε αναδειχθεί από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών το 2011, με μηνυτήρια αναφορά η οποία είχε τεθεί στο αρχείο, αλλά αναζωπυρώθηκε το 2013 με επιστολή του ΔΣΑ προς την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.



nooz - Aug 01, 2016

Παρασκευή, Ιουλίου 29, 2016

Η θυσία της Ελλάδας και η όψιμη... αλληλεγγύη Σόιμπλε

Ανάλυση του  Tvxs - 29 Ιουλίου 2016 -     

Το ΔΝΤ ομολόγησε, με καθυστέρηση 6 χρόνων, εκείνο που άπαντες γνώριζαν από το 2010: Η Ελλάδα ουδέποτε διασώθηκε - απλώς θυσιάστηκε για να σωθεί το σαθρό, τραπεζικό και οικονομικό, οικοδόμημα της ευρωζώνης. Κι ο Σόιμπλε, με αντίστοιχη καθυστέρηση, εμφανίστηκε αίφνης σημαιοφόρος της αλληλεγγύης προς την Ισπανία και την Πορτογαλία. Σπάζοντας τα... τηλέφωνα από το Βερολίνο και την Κίνα για να πιέσει τους «σκληρούς» της Κομισιόν να μην επιβάλουν κυρώσεις σε Μαδρίτη και Λισαβώνα για το υπερβολικό τους έλλειμμα.

Τα κίνητρα αμφοτέρων – και του ΔΝΤ, και του Σόιμπλε – δεν είναι... ουμανιστικά, και δεν σηματοδοτούν απαραιτήτως κρίση μεταμέλειας. Απλώς, μετά από 6 χρόνια αλλεπάλληλων καταστροφών και με την Ευρώπη στο όριο της αυτοδιάλυσης πλέον, οι αποτυχημένοι διασώστες σπεύδουν να διασώσουν ευατόν.

Η ομολογία του ΔΝΤ

Η έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης (Independent Evaluation Office-IEO) του ΔΝΤ εκτός από πλήρη ομολογία των λαθών του πρώτου Μνημονίου, αποτελεί και το προφανές όχημα αποποίησης ευθυνών: Λέει, εν ολίγοις, πως το Ταμείο είχε πλήρη επίγνωση του αδιεξόδου και της επικείμενης κατατροφής, όταν έβαζε την Ελλάδα σε γύψο λιτότητας χωρίς παράλληλο κούρεμα του χρέους. Δεν... έφταιγε όμως εκείνο διότι αφ΄ενός πιέστηκε ασφυκτικά από τους ευρωπαίους και, αφ’ ετέρου δεν το... πίεσε όσο έπρεπε ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να αναδιαρθρώσει το χρέος.

Δεν είναι και το πλέον στέρεο άλλοθι, είναι όμως ίσως ό,τι καλύτερο μπορεί να κάνει αυτή τη στιγμή η Κριστίν Λαγκάρντ, όντας χρεωμένη με ένα καταστροφικό μοντέλο διαχείρισης κρίσης στην καρδιά της Ευρώπης, υπόλογη απέναντι στους μετόχους του Ταμείου για πεταμένα δάνεια δισεκατομμυρίων, και αντιμέτωπη με την πίεση να μετάσχει σε ένα – επίσης στρεβλό – τρίτο Μνημόνιο χωρίς να διασφαλίζεται και πάλι η ουσιαστική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Το μπαλάκι στον Σόιμπλε

Πολύ πιο απλά, η Κριστίν Λαγκάρντ πετά το μπαλάκι και των ευθυνών και των επόμενων αποφάσεων στους Ευρωπαίους – μηδέ του Σόιμπλε εξαιρουμένου – και διεκδικεί ρόλο Πόντιου Πιλάτου προς διάσωση του, εναπομείναντος, κύρους και αξιοπιστίας του Ταμείου.
Το πώς θα αναγνωσθεί το εν λόγω μήνυμα από τον Σόιμπλε θα φανεί τους επόμενους μήνες. Η όψιμη ευαισθησία, όμως, του γερμανού υπουργού Οικονομικών προς την Ισπανία και την Πορτογαλία δεν εγγυάται, απαραιτήτως, αντίστοιχη... αγάπη και για την Ελλάδα.
 
Αλλο Τσίπρας, άλλο... Ραχόι

Κατά το  Spiegel, η «αλληλεγγύη» Σόιμπλε προς τη Μαδρίτη πρωτίστως, δεν είναι παρά προϊόν πολιτικής και ιδεολογικής συμπάθειας.

«Στην περίπτωση της Ελλάδας,», έφραψε, «ο Σόιμπλε απέρριψε επί μακρόν κάθε αίτημα για επιείκεια.... Διότι, στην Ελλάδα, η αντίσταση προήλθε από μια αριστερή κυβέρνηση. Αντίθετα στην Ισπανία ο Σόιμπλε υποστηρίζει τον συντηρητικό Μαριάνο Ραχόι».

Είναι μια προσέγγση που δεν στερείται βάσης, μετά τα όσα έγιναν και στο οργιώδες πρώτο εξάμηνο του 2015. Ηταν τότε που ο Σόιμπλε μπορεί και να επένδυε στην «αριστερή παρένθεση» περισσότερο και από τον... Αντώνη Σαμαρά, προκειμένου να δοθεί το αναγκαίο μάθημα σε σύσσωμο τον ευρωπαϊκό Νότο.

Η νάρκη της Deutsche Bank

Είναι όμως μόνον η μισή προσέγγιση. Διότι, πολύ πιο πάνω κι από τις εκλεκτικές πολιτικές συγγένειες, η προτεραιότητα του Σόιμπλε είναι η διασφάλιση των συμφερόντων της Γερμανίας. Τα οποία αυτή τη στγιμή μπορεί και να απειλούνται από τα απόνερα του Brexit, την κρίση των ιταλικών τραπεζών, την υπερχαλαρή νομισματική πολιτική του Ντράγκι και τη διαρκή νάρκη της Deutsche Bank.

Κατά τους περισσότερους ευρωπαίους αναλυτές η αποψινή ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των stress tests της ΕΚΤ και οι όποιες κεφαλαιακές ανάγκες προκύψουν για τις ιταλικές τράπεζες δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Διότι η μεγάλη απειλή κρύβεται πάντοτε στη Deutsche Bank – τη μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα που η μετοχή της έχει κάνει βουτιά 44% από την αρχή του χρόνου, που τα κέρδη της βούλιαξαν κατά 98% στο εξάμηνο και που η έκθεσή της στην αγορά παραγώγων είναι 5πλάσια του ΑΕΠ της ευρωζώνης.

Εν ολίγοις, ο Σόιμπλε οφείλει να είναι επιεικής με την ισχυρή Ισπανία (την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης ), και οφείλει να παρακαμψει τους κανόνες για τις τράπεζες της, επίσης ισχυρής, Ιταλίας ( τρίτης σε οικονομικό μέγεθος ), διότι κι εκείνες θα οφείλουν να στηρίξουν τη Γερμανία όταν εκείνη θα χρειαστεί να ... ξανασκίσει όλους τους κανόνες προς ίδιον όφελος. Οπως ακριβώς είχε πράξει το 2005 κάνοντας εν μία νυκτί «λάστιχο» το Σύμφωνο Σταθερότητας για να μην μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα.

Ατυχώς, παραμένει αμφίβολο εάν αυτό το νέο παζάρι συμφερόντων μπορεί να ευνοήσει και την, μη ισχυρή, Ελλάδα. Κι ας προειδοποιεί το Spiegel πως «όταν η ΕΕ μεταχειρίζεται τις χώρες ανάλογα με την ισχύ και τα πολιτικά τους φρονήματα, τότε η κρίση της Ευρώπης απλώς θα μεγαλώνει»...


Πέμπτη, Ιουλίου 28, 2016

Der Spiegel: Με δύο μέτρα και δύο σταθμά ο Σόιμπλε, βοηθά την Ισπανία στραγγαλίζει την Ελλάδα


Για μεροληπτική στάση εκ μέρους του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε υπέρ της Ισπανίας, ενώ αντίθετα απορρίπτει κάθε επιείκια προς την αριστερή ελληνική κυβέρνηση, κάνει λόγο το γερμανικό περιοδικό Spiegel.

Στην περίπτωση της Ελλάδας ο Σόιμπλε απέρριψε κάθε επιείκεια, αν και οι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι η αυστηρή εφαρμογή των υπαγορευθέντων μέτρων λιτότητας στραγγαλίζει την ανάκαμψη. Στην Ελλάδα, όμως, η αντίσταση προήλθε από μια αριστερή κυβέρνηση, αντίθετα στην Ισπανία ο Σόιμπλε υποστηρίζει τον συντηρητικό Μαριάνο Ραχόι, γράφει το γερμανικό περιοδικό.

Αυτό είναι φρόνιμο, αλλά δεν ταιριάζει στους συνήθεις τόνους του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ή του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Σύμφωνα με δημοσίευμα της οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt, το οποίο δεν διαψεύστηκε από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, ο Β. Σόιμπλε επιδίωξε, με προσωπική του παρέμβαση στους επιτρόπους της ΕΕ, την ήπια αντιμετώπιση των χωρών αυτών στο θέμα των κυρώσεων λόγω των ελλειμμάτων τους.

Από οικονομικής απόψεως κάτι τέτοιο είναι φρόνιμο. Η ανάκαμψη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας παραμένει εύθραυστη. Το να αφαιρέσεις χρήματα μέσω των υψηλών κυρώσεων σε μια τόσο δύσκολη κατάσταση θα ήταν παραφροσύνη, ιδίως μετά το Brexit. Θα είχε δικαιώσει όλους όσοι θεωρούν εκτός πραγματικότητας την γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Και τώρα τι, αναρωτιέται, όμως, το γερμανικό περιοδικό. Μεσοπρόθεσμα η ΕΕ πρέπει είτε να αλλάξει τους κανόνες της, είτε να τους εφαρμόσει μια πραγματικά ανεξάρτητη αρχή. Μέχρι τότε, θα έπρεπε η κατανόηση η οποία επιδείχθηκε τώρα στην Ισπανία και την Πορτογαλία να ισχύσει και για άλλους. Για κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί μέχρι τώρα να γίνει λόγος.

Στην περίπτωση της Ελλάδας ο Σόιμπλε απέρριψε επί μακρόν κάθε αίτημα για ηπιότητα. Εν τούτοις οι οικονομολόγοι προειδοποιούν εδώ και χρόνια ότι η εφαρμογή ακόμα και στο ελάχιστο των υπαγορευθέντων μέτρων λιτότητας στραγγαλίζουν την ανάκαμψη. Στην Ελλάδα όμως η αντίσταση προήλθε από μια αριστερή κυβέρνηση. Αντίθετα στην Ισπανία ο Σόιμπλε υποστηρίζει τον συντηρητικό Μαριάνο Ραχόι, ο οποίος αγωνίζεται εδώ και καρό για να διατηρήσει την εξουσία.

Με δύο μέτρα και δύο σταθμά φαίνεται όμως πως αντιμετωπίζονται και άλλοι. Στο ερώτημα γιατί γίνονται ανεκτά τα ελλείμματα της Γαλλίας, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είχε δώσει την εκπληκτική απάντηση «επειδή είναι η Γαλλία». Οι απειλές κατά της Μ. Βρετανίας δεν απέτρεψαν ως γνωστόν τους Βρετανούς να ψηφίσουν υπέρ του Brexit. Το αντίθετο.

Όταν η ΕΕ δίνει την εντύπωση ότι μεταχειρίζεται τις χώρες ανάλογα με την ισχύ και τα πολιτικά τους φρονήματα, τότε η κρίση της Ευρώπης απλώς θα μεγαλώνει, επισημαίνει το γερμανικό περιοδικό.


mignatiou.com - July 28, 2016

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More