Ο αγροτικός γιατρός που συνελήφθη στο Κασελόριζο, μιλά στην εκπομπή του MEGA, «Εξελίξεις Τώρα» - Υποστηρίζει ότι ουδέποτε κατονόμασε κάποιον ώστε να δικαιολογείται η καταγγελία και η σύλληψή του
Μεγάλη αναστάτωση και ποικίλες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η είδηση της σύλληψης ενός αγροτικού γιατρού στο Καστελόριζο, στο πλαίσιο του αυτοφώρου, μετά από μήνυση που υποβλήθηκε σε βάρος του. Λίγες ώρες αργότερα αφέθηκε ελεύθερος, ωστόσο το παρασκήνιο της υπόθεσης παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον.
Η υπόθεση ξεκίνησε, όταν ο γιατρός, ο οποίος είχε αναλάβει καθήκοντα στο Καστελόριζο περίπου έναν μήνα νωρίτερα, εξέφρασε δημόσια τις διαμαρτυρίες του για τις συνθήκες στέγασης και διαβίωσης που, όπως υποστήριξε, αντιμετώπιζε κατά την παραμονή του στο νησί.
Αρχικά οι πληροφορίες που κυκλοφόρησαν ανέφεραν ότι η μήνυση είχε κατατεθεί από τον δήμαρχο Μεγίστης. Τελικά όμως η σύλληψη έγινε μετά από καταγγελία επιχειρηματία του νησιού, έπειτα από διαπληκτισμό που είχαν γιατί δεν μπόρεσε να περάσει ασθενοφόρο επειδή προσέκρουσε σε τέντα καταστήματος.
Καστελόριζο: «Όσα λένε για μένα είναι ψέματα» – Τι λέει ο γιατρός που συνελήφθη
«Ο διοικητής της αστυνομίας μου έχει πει ότι είμαι υπό κράτηση και θα έρθει να με συλλάβει μόλις κλείσουμε την εκπομπή (…) Εάν πρέπει να φιλοξενήσουμε ασθενή αυτή τη στιγμή, θα πρέπει εμείς να μετακομίσουμε», είπε ο αγροτικός γιατρός, Νίκος Χατζόπουλος μιλώντας στην εκπομπή του MEGA, «Εξελίξεις Τώρα».
«Η σύλληψη έγινε μετά την δεύτερη εκπομπή, λόγω της πρώτης εκπομπής. Οι πληροφορίες είναι μπερδεμένες και υπάρχει λόγος που είναι μπερδεμένες, ο κύριος Άδωνις αναφέρεται σε μια δεύτερη σύλληψη που έγινε την επόμενη μέρα.
Η μήνυση έγινε για την εκπομπή. Θεωρήθηκε ότι κατονόμασα στην εκπομπή τον μαγαζάτορα. Τώρα το αν είναι θέμα του ΕΣΥ ή όχι να πείτε στον Άδωνι να κοιτάξει γιατί έχουμε θέμα με τον μαγαζάτορα εξ αρχής. Το αυτόφωρο έγινε διότι την προηγούμενη μέρα, δηλαδή αυτά που λέει ο Άδωνις στο βίντεο με τη σύλληψη δεν έγινε λόγω της δημοτικής αρχής έγινε κι άλλη σύλληψη, δεύτερη. Είναι όλα ψευδή και τραγελαφικά».
Ο γιατρός ισχυρίζεται ότι ουδέποτε κατονόμασε κάποιον άνθρωπο ώστε να δικαιολογείται η καταγγελία και η σύλληψή του.
«Η αστυνομία ήτανε φιλικότατη. Η μήνυση έγινε γιατί ο μαγαζάτορας θεώρησε ότι τον κατονόμασα και υπέστη δυσφήμιση. Άμα μου πείτε ότι έχω κατονομάσει κάποιον, μπορείτε άνετα να το χρησιμοποιήσετε ότι έχει δίκιο ο μαγαζάτορας».
Η υπόθεση αυτή έχει σηκώσει κύμα αντιδράσεων και ανακοινώσεων από τους νοσοκομειακούς γιατρούς.
Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος είπε στην εκπομπή ότι «αυτό το σπίτι δεν ήταν κατοικήσιμο, όταν δόθηκε από το Δήμο στους γιατρούς. Ο διάλογος, η συναίνεση, μπορεί να λύσει τέτοιες διενέξεις, τέτοια ζητήματα, και όχι η προσφυγή στη δικαιοσύνη, οι μηνύσεις, οι προσαγωγές γιατρών και όλα αυτά».
Την ίδια ώρα, ο Άδωνις Γεωργιάδης και η αρμόδια Υγειονομική Περιφέρεια, υποστηρίζουν ότι το θέμα δεν αφορά το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Πηγή: in.gr
=====================
Παρέμβαση του Ηλία Τσέρκη
Με επιστολή του προς τον Τύπο, ο Ηλίας Τσέρκης, επικεφαλής του Πειθαρχικού Συμβουλίου, αλλά και πρώην πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου, τοποθετείται σχετικώς με τα όσα συνέβησαν κι αφορούν τον ιατρό στο Καστελλόριζο.
Αναλυτικά:
«Με αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις στο Καστελλόριζο και τις εικόνες του προσωπικού ιατρού (του μέχρι πρότινος αποκαλούμενου αγροτικού ιατρού), ο οποίος υπηρετεί την υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου, να συνοδεύεται από αστυνομικούς και να οδηγείται σε περιπολικό, αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω την άποψη μου, υπό την ιδιότητά μου ως τέως Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου, νυν Προέδρου του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου και Συντονιστή Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και Νησιωτικότητας του Ινστιτούτου Επιστημονικών Ερευνών του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου.
Η εικόνα ενός ιατρού να προσάγεται από αστυνομικές αρχές δεν πρέπει να αφήσει κανέναν αδιάφορο. Ανεξάρτητα από την τελική δικαστική απόφαση της υπόθεσης, πρόκειται για μια εικόνα που προκαλεί εύλογο προβληματισμό και αγανάκτηση τόσο στην ιατρική κοινότητα όσο και σε κάθε πολίτη που αντιλαμβάνεται τη σημασία της δημόσιας υγείας στις ακριτικές περιοχές της χώρας.
Δεν θα υπεισέλθω στην ουσία της συγκεκριμένης υπόθεσης, καθώς δεν γνωρίζω το σύνολο των πραγματικών περιστατικών και δεν επιθυμώ να προκαταλάβω την κρίση των αρμόδιων αρχών. Η Δικαιοσύνη είναι η μόνη αρμόδια να διαπιστώσει εάν υπάρχουν ευθύνες και να τις αποδώσει όπου αυτές αναλογούν.
Ωστόσο, το περιστατικό αυτό ανέδειξε, για ακόμη μία φορά, τις χρόνιες παθογένειες που χαρακτηρίζουν την παροχή υπηρεσιών υγείας στα μικρά νησιά και στις απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδας.
Εάν πράγματι υπήρξαν διαφωνίες, παραλείψεις ή ακόμη και εσφαλμένοι χειρισμοί από οποιαδήποτε πλευρά, η αποστολή των τοπικών θεσμών δεν είναι να οξύνουν την αντιπαράθεση, αλλά να λειτουργούν ως παράγοντες διαλόγου, συνεννόησης και αποκλιμάκωσης. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να βρίσκεται δίπλα στον ιατρό, όπως αντίστοιχα και ο ιατρός οφείλει να συνεργάζεται με σεβασμό προς τους θεσμούς και την τοπική κοινωνία.
Είναι αδιανόητο, το 2026, να εξακολουθούν να υπάρχουν υπηρεσιακές κατοικίες και δημόσια καταλύματα που δεν εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Δεν μπορούμε να ζητούμε από νέους ιατρούς να υπηρετήσουν στις δυσκολότερες περιοχές της χώρας, όταν η ίδια η Πολιτεία και οι τοπικές κοινωνίες δεν διασφαλίζουν τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις αξιοπρεπούς διαβίωσης, επαγγελματικής υποστήριξης και ασφαλούς άσκησης των καθηκόντων τους.
Ο κάθε Δήμαρχος οφείλει να αντιμετωπίζει τον ιατρό του νησιού του ως έναν πολύτιμο λειτουργό της υγείας και εκ των στενών συνεργατών του και όχι ως έναν απλό δημόσιο υπάλληλο. Να μεριμνά ώστε να αισθάνεται ασφαλής, ευπρόσδεκτος και ενεργό μέλος της τοπικής κοινωνίας. Η σχέση αυτή πρέπει να οικοδομείται πάνω στον αμοιβαίο σεβασμό, στην εμπιστοσύνη και στη συνεργασία και όχι σε αντιπαραθέσεις, πιέσεις ή ενέργειες που οδηγούν σε περαιτέρω όξυνση.
Από την άλλη πλευρά, και οι ίδιοι οι ιατροί οφείλουν να επιδεικνύουν θεσμική ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση. Όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, οφείλουν να απευθύνονται πρωτίστως στους Ιατρικούς Συλλόγους, στις αρμόδιες Υγειονομικές Περιφέρειες και στα διοικητικά όργανα της Πολιτείας και, εφόσον δεν υπάρχει ανταπόκριση, να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη. Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις μέσω των μέσωνμαζικής ενημέρωσης ή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σπανίως συμβάλλουν στην επίλυση των προβλημάτων και συχνά τραυματίζουν τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ ιατρού και τοπικής κοινωνίας.
Το περιστατικό αυτό, όμως, αναδεικνύει και ένα βαθύτερο θεσμικό πρόβλημα. Ο θεσμός της υποχρεωτικής υπηρεσίας υπαίθρου, όπως λειτουργεί σήμερα, έχει εξαντλήσει τα όριά του. Νέοι, ανειδίκευτοι ιατροί καλούνται να αναλάβουν δυσανάλογες ευθύνες σε απομονωμένες περιοχές, πολλές φορές χωρίς επαρκή επιστημονική υποστήριξη, χωρίς σύγχρονες υποδομές και χωρίς ουσιαστικά κίνητρα παραμονής.
Η χώρα χρειάζεται πλέον ένα νέο μοντέλο στελέχωσης της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στις νησιωτικές και δυσπρόσιτες περιοχές. Ένα μοντέλο που θα βασίζεται σε ουσιαστικά οικονομικά και επιστημονικά κίνητρα, σε αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, στη συνεχή εκπαίδευση, στην τηλεϊατρική, στην οργανωμένη επιστημονική υποστήριξη από τα νοσοκομεία αναφοράς και, κυρίως, στην αξιοποίηση ειδικευμένων γενικών ιατρών και παθολόγων ως σταθερού πυρήνα του συστήματος.
Η αναμόρφωση αυτού του θεσμού δεν αποτελεί μόνο αίτημα της ιατρικής κοινότητας αλλά συγχρόνως αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας, ανεξάρτητα από το αν κατοικούν σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο ή σε ένα ακριτικό νησί του Αιγαίου.
Ας αποτελέσει, λοιπόν, το περιστατικό του Καστελλορίζου αφορμή όχι για περαιτέρω διχασμό, αλλά για έναν ουσιαστικό εθνικό διάλογο σχετικά με το μέλλον της υγειονομικής κάλυψης της νησιωτικής Ελλάδας. Οι λειτουργοί της υγείας δεν πρέπει να αισθάνονται μόνοι. Η Πολιτεία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι Ιατρικοί Σύλλογοι και οι τοπικές κοινωνίες οφείλουν να διαμορφώσουν ένα πλαίσιο συνεργασίας που θα επιτρέπει στους ιατρούς να επιτελούν το έργο τους με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και αμοιβαίο σεβασμό. Αυτό δεν αφορά μόνο τους ιατρούς· αφορά το δικαίωμα κάθε κατοίκου της νησιωτικής Ελλάδας σε ποιοτική και ισότιμη φροντίδα υγείας.
Ηλίας Ι. Τσέρκης
Ιατρός Παθολόγος
Πρόεδρος Πειθαρχικού Συμβουλίου Ι.Σ.Ρόδου»
Από τη Ροδιακή
=======================
ΝΤΡΟΠΗ και ΑΙΣΧΟΣ στο Καστελόριζο
ΝΤΡΟΠΗ και ΑΙΣΧΟΣ στο Καστελόριζο
Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή, 5/7/26
Ο συνάδελφος αγροτικός γιατρός (και μοναδικός γιατρός μετά την παραίτηση της άλλης αγροτικού) του ΠΠΙ Καστελόριζου επεσήμανε σε τηλεοπτική εκπομπή την κοροϊδία με το «σπίτι» που διατίθεται για τους γιατρούς το οποίο είναι ένα μη κατοικήσιμο αχούρι. Επίσης ανέφερε πως είχε ζητήσει κι άλλα αυτονόητα (στελέχωση του ΠΠΙ με ειδικευμένους γιατρούς, εξοπλισμό του ΠΠΙ με φορητό αναλυτή τροπονίνης και απελευθέρωση της πρόσβασης για το ασθενοφόρο που παρεμποδιζόταν από τέντες και τραπεζοκαθίσματα) συναντώντας την αδιαφορία της δημοτικής αρχής και της 2ης ΥΠΕ.
Μετά από αυτές τις δημόσιες καταγγελίες, ενάντια στον γιατρό υποβλήθηκε μήνυση «για συκοφαντική δυσφήμηση».
Η Αστυνομία με ευθύνη της Εισαγγελίας αμέσως πρόκοψε να πάει στο ΠΠΙ, να συλλάβει τον γιατρό εν ώρα υπηρεσίας, να τον μπαγλαρώσει μέσα στο περιπολικό και να τον οδηγήσει στο τμήμα για τα «περαιτέρω» λες και ο γιατρός ήταν κάποιος αιμοβόρος εγκληματίας ύποπτος φυγής που δεν θα μετέβαινε ο ίδιος στο τμήμα μετά την λήξη της υπηρεσίας του.
Διοίκηση της 2ης ΥΠΕ και πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας δεν πρόκοψαν να κάνουν απολύτως τίποτα, ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΤΟΥΣ διότι έχουν λερωμένες τις φωλίτσες τους με την τραγική υποστελέχωση, με τις επικίνδυνες ελλείψεις σε υγειονομικό εξοπλισμό, με πολλές απλήρωτες υπεράριθμες εφημερίες σε πολλά νησιά, με το στεγαστικό θέμα, με την χυδαία συμπεριφορά ενάντια στους αγροτικούς γιατρούς από διάφορους απίθανους τοπικούς Γκρούεζες που έχουν χριστεί «πρόεδροι διοικουσών επιτροπών Κέντρων Υγείας» αλλά και με τα τάτσι – μήτσι – κότσι κολλητιλίκια με διάφορους δημαρχαίους (και όχι μόνο στην 2η ΥΠΕ : υπενθυμίζεται η απαράδεκτη στάση της δημάρχου Γαύδου και του κυρίου Γεωργιάδη ενάντια τον Επιμελητή του ΠΙ Γαύδου επειδή ο συνάδελφος είχε πει το ιατρικά αυτονόητο, δηλαδή πως όταν έχουμε επιδημία γαστρεντερίτιδας πρέπει να ελέγχονται το πόσιμο νερό και τα τρόφιμα ως πιθανές αιτίες του προβλήματος). Γι’ αυτό ο ανεκδιήγητος κύριος Γεωργιάδης δήλωσε χθες μετά το αίσχος με την σύλληψη του γιατρού σχεδόν επί λέξει «τι θέλετε, τσακώνονται οι γιατροί με τον δήμο και την αστυνομία, εγώ δεν φταίω».
Αυτά λοιπόν από μια κυβέρνηση που τάχα «νοιάζεται για τις δομές υγείας των νησιών», που δήθεν «δίνει κίνητρα σε γιατρούς και νοσηλευτές» και που επίσης κραδαίνει το «τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων» δηλαδή τον εθνικισμό. Τώρα που με τα αίσχη κυβέρνησης, εισαγγελίας, αστυνομίας και δημοτικής αρχής οι κάτοικοι του Καστελόριζου έμειναν χωρίς κανέναν γιατρό και αναγκαστικά θα περνούν «απέναντι» για κάθε πρόβλημα υγείας τους, οι κύριοι Μητσοτάκης – Πλεύρης – Βορίδης – Γεωργιάδης και λοιποί είναι έκθετοι :είναι αυτοί (όπως και σύσσωμο το αστικό πολιτικό σύστημα) που κλίνουν σε όλες τις πτώσεις την τουρκική απειλή ως δικαιολογία για την περαιτέρω αύξηση των πολεμικών δαπανών στο πλαίσιο του άδικου, τυχοδιωκτικού και από τις δύο πλευρές ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού (φυσικά στην σύνοδο του ΝΑΤΟ που γίνεται σε λίγες μέρες στην Τουρκία θα είναι αγκαλίτσα όλοι μαζί με το μεγάλο αφεντικό τον Τραμπ). Είναι αυτοί που λένε ότι για τα δεινά του λαού φταίνε οι κατατρεγμένοι πρόσφυγες και μετανάστες και ότι πρέπει να τους πνίξουμε στο Αιγαίο. Να όμως που τελικά είναι αυτοί και κανένας άλλος που αφήνουν τους κατοίκους των νησιών χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ως Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή θα προτείνουμε να αποφασίσει άμεσα η ΟΕΝΓΕ αγωνιστικές παρεμβάσεις στους αρμόδιους (διοίκηση 2ης ΥΠΕ, πολιτικές ηγεσίες υπουργείων Υγείας και Προστασίας Πολίτη)
Πηγή: arsigr.blogspot.com
============================
Ανοιχτοί Ορίζοντες στο Νότιο Αιγαίο: «Την εποχή που οι γιατροί απαξιώνονται …»
Με αφορμή το περιστατικό με τον ιατρό στο Καστελλόριζο, η παράταξη «Ανοιχτοί Ορίζοντες στο Νότιο Αιγαίο» με επικεφαλής τη Χρύσα Καραγιάννη εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Τα κίνητρα για γιατρούς και νοσηλευτές είναι ανεπαρκή και οδηγούν σε άκαρπες προκηρύξεις και συνεπώς στη διατήρηση της τεράστιας υποστελέχωσης των δομών υγείας των νησιών. Σε αυτό συμβάλλει τα μέγιστο στεγαστικό πρόβλημα. Σε όλα σχεδόν τα νησιά, οι υγειονομικοί που καλούνται να καλύψουν τις κενές θέσεις σε Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας δε βρίσκουν στέγη (προσιτή ή/και διαθέσιμη), κυρίως μέσα στους καλοκαιρινούς μήνες, όπου και οι στελεχιακές ανάγκες πολλαπλασιάζονται.
Οι γιατροί που τελικά δέχονται να υπηρετήσουν στην παραμεθόριο «κόντρα στην κοινή λογική», είτε λόγω υποχρεωτικότητας, είτε λόγω «τόλμης», θα έπρεπε να στηρίζονται με κάθε δυνατό τρόπο από την πολιτεία, διασφαλίζοντας την ικανοποίηση των βασικών αιτημάτων τους.
Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.
Αν την έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης για επικαιροποίηση και επανεξέταση της δέσμης κινήτρων προς τους υγειονομικούς, συνοδεύει (τουλάχιστον στα μικρά νησιά) η απροθυμία της τοπικής αυτοδιοίκησης να στηρίζει και να κατανοεί τις δυσκολίες που βιώνουν σε ένα απομακρυσμένο νησί οι δημόσιοι λειτουργοί, τότε δυστυχώς εδραιώνεταιτο καθεστώς της υποστελέχωσης.
ΥΓ Μια «εκκεντρική» λύση αναδείχθηκε μέσα από το περιστατικό στο ακριτικό Καστελλόριζο. Αντί της προτεινόμενης δημιουργίας Δημόσιων Κατοικιών για την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος, στον γιατρό του Καστελλόριζου προσφέρθηκε δωρεάν στέγη και σίτιση! Μέσα στο κρατητήριο! Την εποχή που οι γιατροί απαξιώνονται, είμαστε για γέλια και για κλάματα …»
Δευτέρα, Ιουλίου 06, 2026
