Μαρία Καρυστιανού: «Σήμερα γεννιέται η Ελπίδα για τη Δημοκρατία» – «Δεν ήρθαμε να διαχειριστούμε την παρακμή, ήρθαμε να αλλάξουμε πορεία»

«Έφτασε η μέρα που προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε σε χαρτιά αυτό που είχαμε μέσα μας. Αυτό που θέλαμε να ακούσουν τα αυτιά μας, αλλά δεν ακούγανε» ανέφερε όταν ανέβηκε στο βήμα η Μαρία Καρυστιανού 

Την επίσημη παρουσίαση του πολιτικού της φορέα με την ονομασία «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» πραγματοποίησε η Μαρία Καρυστιανού από το βήμα του κινηματογράφου «Ολύμπιον» στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάζοντας τις βασικές αρχές και τις πολιτικές κατευθύνσεις της ιδρυτικής διακήρυξης. 

Η ομιλία της ξεκίνησε λίγο μετά τις 20:30, με την ίδια να αναφέρεται στη διαδρομή που οδήγησε στη συγκρότηση του νέου εγχειρήματος. «Έφτασε η μέρα που προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε σε χαρτιά αυτό που είχαμε μέσα μας. Αυτό που θέλαμε να κάνουν οι άλλοι, αυτό που θέλαμε να ακούσουν τα αυτιά μας, αλλά δεν ακούγανε» ανέφερε όταν ανέβηκε στο βήμα. 

Στη συνέχεια ανέφερε πως «σήμερα γεννιέται η απαίτηση της κοινωνίας να μην επιτρέψει άλλο τον ευτελισμό της χώρας της». 

Παράλληλα, ευχαρίστησε όσους δεν κατάφεραν να παραστούν στην εκδήλωση, σημειώνοντας ότι βρίσκονται, όπως είπε, «δίπλα μας, με τη σκέψη και την ψυχή τους». 

Κατά την ομιλία της διάβασε αποσπάσματα από την ιδρυτική διακήρυξη του κινήματος, η οποία, σύμφωνα με όσα ανέφερε, βασίζεται σε 20 σημεία και επανέλαβε πως «σήμερα γεννιέται η απαίτηση της κοινωνίας να μην επιτρέψει άλλο τον ευτελισμό της χώρας της». 

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην οικογένεια, στη δημόσια εκπαίδευση, στους συνταξιούχους και στην τρίτη ηλικία, στα άτομα με αναπηρία, καθώς και στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. 

Έμφαση σε Δικαιοσύνη, οικονομία και λειτουργία των θεσμών

Αναφερόμενη στις βασικές αρχές του κινήματος δήλωσε ότι «για το κίνημά μας, οι πολιτικοί είναι υπηρέτες του λαού. Κάθε πράξη τους οφείλει να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον». 

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε σε ζητήματα Δικαιοσύνης, αναφέροντας πως «η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η παύση διορισμού της δικαστικής εξουσίας από την εκτελεστική και η ταχύτητα της απονομής δικαιοσύνης και, φυσικά, λογοδοσία». 

Παράλληλα, σημείωσε ότι στις προτεραιότητες περιλαμβάνονται η διαφάνεια στη λειτουργία των τραπεζών και η προστασία της πρώτης κατοικίας. 

Για την οικονομία και την παραγωγική πολιτική ανέφερε ότι «μία κυρίαρχη χώρα οφείλει να στηρίζεται πρωτίστως στις δικές της δυνάμεις. Στόχος μας είναι η ριζική και βάσει εθνικού προγράμματος παραγωγική και βιομηχανική ανασυγκρότηση της οικονομίας». 

Επιπλέον πρόσθεσε πως «στόχος μας είναι να εξαλειφθεί η οικονομική εξαθλίωση ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων, να εκλείψει η φτωχοποίηση των Ελλήνων και η φυγή πολύτιμου έμψυχου δυναμικού από τον οικονομικό ιστό της χώρας». 

Για τη διεθνή θέση της χώρας υποστήριξε πως «η Πατρίδα μας αξίζει και μπορεί να αναγνωριστεί ως χώρα που σέβεται τις διεθνείς της υποχρεώσεις, αλλά δεν λειτουργεί ως ακολούθημα κανενός ξένου εταίρου και πρέπει να είναι πάντα μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος». 

Στο ίδιο πλαίσιο ανακοίνωσε επίσημα την ονομασία του νέου πολιτικού φορέα λέγοντας πως σήμερα γεννιέται η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». 

Οι αναφορές στα Τέμπη 

Συνεχίζοντας την ομιλία της, δήλωσε ότι «υπάρχει μία στιγμή στην ιστορία κάθε λαού που η σιωπή γίνεται φωνή και πιστεύω βαθιά ότι αυτή η στιγμή έφτασε για την Ελλάδα». 

Αναφερόμενη στη δική της παρουσία στη δημόσια ζωή σημείωσε πως «στέκομαι εδώ ως μητέρα, ως πολίτης, ως παιδίατρος που ζει μόνο από την δουλειά της». 

Στη συνέχεια ανέφερε ότι «η Ελλάδα είναι βαθιά προδομένη, η αναξιοκρατία καθεστώς. Πριν από τρία χρόνια στα Τέμπη δεν χάθηκαν μόνο παιδιά. Συγκρούστηκε το καλό με το κακό. Ένα σαθρό σύστημα που έμαθε να λειτουργεί χωρίς σύστημα, χωρίς έλεγχο και φιλοδοξία». 

Για τους θεσμούς και τη λειτουργία της Δημοκρατίας υπογράμμισε πως «δεν είναι κανονικότητα μία μάνα να φοβάται όταν το παιδί της μπαίνει στο τρένο. Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που μας αξίζει και σίγουρα δεν είναι αυτή η Ελλάδα που θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας». 

Παρουσιάζοντας το πολιτικό στίγμα του κινήματος πρόσθεσε ότι «το κίνημά μας γεννήθηκε μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, αλλά από διαφορετικούς ανθρώπους, με έναν κοινό πυρήνα, την αγάπη για την Ελλάδα. Δεν ήρθαμε να διαχειριστούμε την παρακμή, ήρθαμε να αλλάξουμε πορεία. Κι αυτό είναι που τους πονάει. Όταν ένας απλός πολίτης φτάνει να συγκρούεται με το κατεστημένο, τότε το κατεστημένο πραγματικά απειλείται». 

Παράλληλα δήλωσε «δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί που τρέμουν μη χάσουν τις καρέκλες τους. Είμαστε άνθρωποι, που δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Κι εμείς θα αγωνιστούμε για την Ελλάδα που ονειρευόμαστε, την Ελλάδα που θα ανήκει ξανά στους πολίτες της». 

Και συμπλήρωσε ότι «δεν μπορεί να υπάρχουν πολίτες δύο ταχυτήτων. Και η Δημοκρατία χωρίς Δικαιοσύνη είναι γράμμα κενό». 

Στέλνοντας πολιτικό μήνυμα ανέφερε πως «στέλνουμε ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση: η κοινωνία δεν τους φοβάται πια». 

Κλείνοντας την ομιλία της είπε ότι «με βλέπετε μόνη αλλά δεν είμαι. Δίπλα μου στέκονται αυτοί που χάθηκαν άδικα και όσοι δεν άντεξαν την ασχήμια αυτού του κόσμου. Σας καλώ να πορευτούμε μαζί, με καθαρά χέρια, να φέρουμε ξανά το φως εκεί που κυριάρχησε το σκοτάδι. Τα παιδιά μας αξίζουν τα καλύτερα». 

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με απαγγελία του ποιήματος του Κωστή Παλαμά «Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες» και τους στίχους. «Χρωστάμε και σε όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ’ρθούνε, θα περάσουν. Κριτές, θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί». 

Οι βασικοί στόχοι του κόμματος 

1. «Στόχος να βιώσουν οι πολίτες άμεσα την αλλαγή. Ηρθε η ώρα να αισθανούν ασφαλείς. Η πολιτεία να δείχνει μηδενική ανοχή στη διαφθορά και έχει προτεραιότητα την κάθαρση αλλά και την ευημερία των πολιτών. 

2. Πρώτιστο μέλημά μας είναι η με κάθε μέσο στήριξη της οικογένειας και ειδικά των νέων, της ελπίδας της πατρίδας μας.

3. Ανασυγκρότηση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος

4. Πρόνοια για τους πολίτες της τρίτης ηλικίας και όλων των ευάλωτων ομάδων.

5. Εξυγίανση και ανασυγκρότηση του εθνικού συστήματος υγείας, με δημόσιο, δωρεάν και καθολικό χαρακτήρα.

6. Για το κίνημά μας οι πολιτικοί είναι υπηρέτες του λαού. Κάθε πράξη και απόφασή τους οφείλει να υπηρετεί και να προάγει το δημόσιο συμφέρον. Στόχος είναι το κίνημά μας να αποτελέσει έμπνευση ώστε οι πολίτες να είναι ενεργοί και να συμμετέχουν στα κοινά και στη δημόσια διαβούλευση.

7. Εδραίωση ενός αληθούς κράτους δικαίου. Με νόμους σαφείς. Υψιστη αρχή η ισονομία χωρίς ακαταδίωκτα και χωρίς άλλα προνόμια.

8. Ελεγχος όλων των δημοσίων συμβάσεων. Για να δούμε εάν έγιναν προς όφελός μας. Κατά προτεραιότητα των μνημονιακών συμβάσεων. Ο έλεγχος της διαχείρισης των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Η ανάκτηση και ανάθεση των οικονομικών πόρων στους νόμιμους δικαιούχους

9. Διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας των τραπεζών

10. Μια κυρίαρχη χώρα πρέπει να στηρίζεται στις δικές της δυνάμεις. Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, εξάλειψη της γραφειοκρατίας. Ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

11. Παραγωγική ανασυγκρότηση με προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων

12. Εξυγίανση όλων των υπηρεσιών καταπολέμησης των καρτέλ που διαμορφώνουν ασύδοτα της τιμές και επιβάλλουν ανεξέλεγκτη ακρίβεια.

13. Χάραξη εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης για τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα

14. Προστασία του εθνικού φυσικού πλούτου και ορθολογική αξιοποίηση των φυσικών πόρων. Αποτροπή της καταστροφής του περιβάλλοντος. Ενίσχυση των φιλοζωικών οργανώσεων και των εθελοντών

15. Ασφάλεια των πολιτών στις μεταφορές. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας. Δημιουργία αυστηρού πλαισίου ελέγχου και συντήρησης όλων των μέσων μαζικής μεταφοράς

16. Να μπει φραγμός στην διαρκή υποβάθμιση της ελεύθερης ενημέρωσης των πολιτών. Ενίσχυση της υποστήριξης όλων των μέσων μαζικής ενημέρωσης και θέσπιση διαφανών κανόνων.

17. Ενίσχυση της πολιτιστικής δημιουργίας

18. Θεσμική ανασυγκρότηση για την ανάπτυξη των αθλητικών σωματείων. Ενίσχυση και του παρολυμπιακού αθλητισμού.

19. Μέτρα ανάταξης της ελληνικής υπαίθρου. Σχέδιο αποτελεσματικής αποκέντρωσης για την επανακατοίκιση και ανάπτυξη της περιφέρειας.

20. Προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής κυριαρχίας με βάση το διεθνές δίκαιο. Η Ελλάδα δεν πρέπει να λειτουργεί ποτέ ως ακολούθημα κανενός ξένου εταίρου». 

Πηγή: koutipandoras.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

«Εμποροι ελπίδας»

Ο μεγάλος κίνδυνος στην πολιτική, είναι η ελπίδα να γίνει ένα εργαλείο χειραγώγησης των πολιτών, από κάθε λογής πολιτικούς 

Παραμονή Πρωτοχρονιάς και οι ευχές για το νέο χρόνο είναι κυρίως, γεμάτες ελπίδα. Αλλωστε, όπως έλεγε και ο Ευριπίδης στην τραγωδία «Υψιπύλη», «Αελπτον ουδέν, πάντα δε ελπίζειν χρεών»-Τίποτε δεν είναι χωρίς ελπίδα, πάντα πρέπει να ελπίζουμε. 

Η ελπίδα είναι το αίσθημα εμπιστοσύνης στο μέλλον, το οποίο οδηγεί σε μια ήρεμη προσμονή για την πραγματοποίηση των ονείρων μας. Για αυτό και ο Αριστοτέλης χαρακτήριζε την ελπίδα ως «το όνειρο του ανθρώπου, που έχει ξυπνήσει». 

Το έδειξε και η τελευταία δημοσκόπηση της Pulse για τα  κριτήρια επιλογής ψήφου των πολιτών. Όπως προκύπτει, το βασικό κριτήριο επιλογής ψήφου των πολιτών είναι η προοπτική και η ελπίδα σε ότι αφορά την καθημερινότητά τους. Ο ένας στους δύο θα ψηφίσει με βάση την ελπιδα, ενώ πολύ χαμηλότερα, στο 22%, είναι το κριτήριο της σιγουριάς 

Σήμερα όμως, ο φόβος, η δυσπιστία και η αποθάρρυνση – το ακριβώς αντίθετο της ελπίδας – βασιλεύουν παντού. Η συλλογική απαισιοδοξία γίνεται viral. 

Πόλεμοι πραγματικοί και κοινωνικοί, ανισότητες που διευρύνονται συνεχώς, φτώχεια που εξαπλώνεται, ο μισθός που τελειώνει πολύ πριν τον μήνα… Φαινόμενα που έχουν αποσταθεροποιήσει την έννοια της ελπίδας. Αν δεν την έχουν σκοτώσει κιόλας! 

Αλλά, όταν ο στρατός χάνει την ελπίδα, ο πόλεμος χάνεται. Οταν ο λαός χάνει την πίστη του, το πολιτικό καθεστώς πέφτει. 

Ο Βοναπάρτης και η «αγορά» ελπίδας 

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης το κατάλαβε αυτό καλά όταν κατά τη διάρκεια της ιταλικής εκστρατείας, σε ηλικία μόλις 28 ετών, δήλωνε: «  Μπορείς να ηγηθείς ενός λαού μόνο δείχνοντάς του ένα μέλλον: ένας ηγέτης είναι έμπορος ελπίδας». 

Ως αποτέλεσμα, οι στρατιώτες του ήταν έτοιμοι να τον ακολουθήσουν οπουδήποτε και να πεθάνουν στη μάχη γι’ αυτόν. 

Πράγματι, ο όρος του Ναπολέοντα, «έμπορος ελπίδας», υποδηλώνει ότι το να έχεις απλώς ένα όραμα δεν είναι αρκετό. Οι ηγέτες πρέπει επίσης να μπορούν να κάνουν τους πολίτες να πιστέψουν σε αυτό το όραμα,να το αγκαλιάσουν, να το ενσωματώσουν – εν ολίγοις, να το «αγοράσουν». 

Γιατί η απουσία ελπίδας γεννά κυνισμό, απάθεια, ακόμη και αυταρχισμό, γιατί αν τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, τότε όλα επιτρέπονται. 

«Εργαλείο χειραγώγησης 

Ο μεγάλος κίνδυνος όμως στην πολιτική, είναι η ελπίδα να γίνει ένα εργαλείο χειραγώγησης των πολιτών, από κάθε λογής πολιτικούς. Με αόριστες υποσχέσεις, με συνεχώς αναβαλλόμενες προσδοκίες. Τα παραδείγματα πολλά –από το παρελθόν και το παρόν. 

Καλή ώρα οι «ελπίδες» που προσφέρονται αφειδώς στους αγρότες για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, αν φυσικά αποσύρουν τα μπλόκα. 

Είναι πραγματικές οι υποσχέσεις; Οι περισσότεροι αγρότες δεν φαίνεται να πείθονται. Φοβούνται ότι πρόκειται για υποσχέσεις κενές περιεχομένου. Οταν μάλιστα συνοδεύονται από την ξαφνική στοχοποίηση κάποιων αγροτοσυνδικαλιστών, που πρωτοστατούν στα μπλόκα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η προτεινόμενη ελπίδα αντιπροσωπεύει ένα είδος προδοσίας του αγώνα τους. Και αυτό απογοητεύει  και αποξενώνει. Οχι μόνο από την κυβέρνηση, αλλά και από την πολιτική και το σύστημα, γενικότερα. 

Διάβρωση της ελπίδας 

Πολλοί διαγιγνώσκουν άλλωστε μια γενικότερη διάβρωση της σύγχρονης πολιτικής ελπίδας. Ενάντια στο σύνολο του πολιτικού συστήματος, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να αποστασιοποιούνται από την πολιτική. Γιατί βλέπουν την πολιτική να ολισθαίνει στην τεχνοκρατία, πιστεύοντας ότι μπορεί να αναθέσει πολλές στρατηγικές αποφάσεις στους ισχυρούς αλγόριθμους της Τεχνητής Νοημοσύνης. Από την άλλη,ενισχύεται ένα είδος συναισθηματικού λαϊκισμού, που προσφέρει τα πάντα και τίποτα.

Ολα αυτά τα φαινόμενα συνδέονται και με τα κίνητρα όσων νέων ή παλιών πολιτικών εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή. Σα να θέτουν το ερώτημα:  γιατί θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά, τι νόημα δίνουν στις πράξεις τους.

Γιατί η προσφερόμενη ελπίδα δεν συμπίπτει με την επιτυχία, αλλά με την πίστη στις αξίες μας. Ακόμα κι αν η ελπίδα της πολιτικής ως συστήματος μπορεί να εξασθενεί, η ελπίδα του πολιτικού σε προσωπικό επίπεδο αποτελεί ηθική προϋπόθεση: χωρίς αυτήν, η πολιτική γίνεται καθαρά «συναλλακτική πράξη», δούναι και λαβείν. 

Ένας πολιτικός άλλωστε, μπορεί να χάσει εκλογές, να δει μεταρρυθμίσεις να διαλύονται, να υποστεί επώδυνους συμβιβασμούς και παρόλα αυτά να μην χάσει την ελπίδα, αν αυτό δεν συνδέεται με το άμεσο αποτέλεσμα αλλά με την ίδια την αξιοπρέπεια της πολιτικής δράσης.

«Να θέλεις αυτό που κάνεις»

Η ελπίδα του πολιτικού, σε προσωπικό επίπεδο, είναι η ικανότητα να ενεργεί χωρίς εγγύηση επιτυχίας, η προθυμία να ξεκινήσει από την αρχή μετά την ήττα, η άρνηση να υποβιβάσει το «καλό»,  σε προεκλογικούς υπολογισμούς. Μπορεί να αποτύχει, χωρίς να αισθάνεται άχρηστος. Αυτό θα καθιστούσε μάλιστα τους πολιτικούς λιγότερο ευάλωτους σε εκβιασμούς και στο δέλεαρ των κάθε λογής «συμφερόντων».

Για να παραφράσουμε το περίφημο απόφθεγμα του Ζαν Πολ Σαρτρ που έγινε σύμβολο του υπαρξισμού: «Ευτυχία δεν είναι να κάνεις αυτό που θέλεις, αλλά να θέλεις αυτό που κάνεις».

Η κεντρική του ιδέα είναι ότι δεν είμαστε απλώς θύματα των περιστάσεων: η ελπίδα και η ελευθερία έγκειται στον τρόπο που επιλέγουμε να ζήσουμε ή να «πολιτευθούμε»…

Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανάσταση! Δηλαδή, ζωή, ανάσα και ελπίδα

Ανάσταση σημαίνει τερματισμός κάθε λογής θανάτου, νίκη απέναντι σε ό,τι σκοτώνει τη ζωή. Να ξαναβρούμε τον τρόπο να ζούμε, να ανασαίνουμε και να ελπίζουμε 

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πιστός για να τον αγγίξει η Ανάσταση, αυτή η νίκη του φωτός απέναντι στο σκοτάδι, της ζωής απέναντι στον θάνατο κάθε μορφής, της ελπίδας απέναντι στην απόγνωση. 

Είναι αυτή η πίστη ότι η ζωή δεν χρειάζεται να είναι μια σειρά από αλλεπάλληλους θανάτους, πραγματικούς και συμβολικούς, ότι δεν χρειάζεται να σπαταλιέται ανάμεσα στην απελπισία και το φόβο, ότι δεν χρειάζεται να είναι μια διαρκής περιφρόνηση των αναγκών και των ονείρων των ανθρώπων, ότι δεν πρέπει να είναι μια θυσία στο βωμό της μετριότητας, μια υποταγή με τη δικαιολογία ότι η φθορά και η ήττα είναι αναπόφευκτες. 

Και αυτό είναι κάτι που αυτό το Πάσχα το έχουμε πάρα πολύ ανάγκη. 

Γιατί όπου και εάν κοιτάξει κανείς σε αυτή τη χώρα, θα δει ανθρώπους που παλεύουν να ανασάνουν, που ασφυκτιούν σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο βάρβαρος, με εικόνες πολέμου και βαναυσότητας να έρχονται από παντού, από την Ουκρανία μέχρι τη Γάζα, που νιώθουν όλο και πιο ανασφαλείς σε μια χώρα όπου η επισφάλεια και η ακρίβεια βαφτίζονται «ανάπτυξη», που επιβιώνουν αλλά δεν ζουν, που βλέπουν τον κυνισμό να περισσεύει και τη δικαιοσύνη να παραμένει οδυνηρά απούσα. 

Γιατί πλέον είμαστε μια χώρα που ασθμαίνει. Που διεκδικεί το δικαίωμά της στο οξυγόνο και την ελπίδα. Που θέλει να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο όσων της λένε «μην παραπονιέσαι, ζεις στον καλύτερο δυνατό κόσμο, απλώς δεν θέλεις να το παραδεχτείς». Που θέλει να αποκτήσει ξανά ένα μέλλον στο οποίο να προσβλέπει και όχι απλώς να βλέπει το χρόνο να ξοδεύεται στο «άντε να τα φέρουμε βόλτα άλλη μια μέρα».

Γιατί μπορεί να γιορτάζουμε το θαύμα της Ανάστασης, αλλά το αναστάσιμο μήνυμα είναι ότι τελικά τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, ότι δεν είναι μονόδρομος η σημερινή κατάσταση. Άλλωστε η Ανάσταση είναι συγγενής της επανάστασης, της ρήξης με ό,τι σκοτώνει και ευτελίζει τη ζωή και της ελπίδας ότι ένας άλλος εντελώς διαφορετικός κόσμος είναι εφικτός, μια άλλη τάξη πραγμάτων που η ανάπτυξη τους χωράει όλους που η ευτυχία δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο λίγων.

Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό που τελικά καθιστά δυνατή την Ανάσταση είναι η έμπρακτη αγάπη – τι άλλο είναι η Θυσία αν όχι μια κορυφαία πράξη αγάπης; Και η έμπρακτη αγάπη είναι η συγκολλητική ουσία που μας φέρνει πιο κοντά, που μας δίνει το κίνητρο για να καταβάλουμε προσπάθεια να κατανοήσουμε τον άλλον, που μας κάνει να νοιαζόμαστε, να μην αδιαφορούμε, που σε τελική ανάλυση μας κάνει μην «κοιτάμε τη δουλειά μας» και μόνο, να μην βυθιζόμαστε στη μοναξιά του ατομικισμού και της εγωπάθειας.

Και αυτό είναι κάτι που -ευτυχώς αναστήθηκε- το νιώσαμε ξανά το τελευταίο διάστημα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που κατέβηκαν στον δρόμο, δεν το έκαναν απλώς από οργή ή διαμαρτυρία, το έκαναν και γιατί αισθάνθηκαν ότι εκείνη τη στιγμή έπρεπε να κάνουν κάτι μαζί με άλλους ανθρώπους, να κάνουν κάτι και για άλλους ανθρώπους, ένιωσαν ότι το χρωστούν στους άλλους και στον εαυτό τους, το έκαναν και θα το επαναλάβουν γιατί καταλαβαίνουν τη δύναμη των πραγμάτων που κάνουμε όλοι μαζί, την ισχύ όταν παλεύουμε όλοι μαζί.

Γιατί το μαζί είναι τελικά αυτό που θα μας δώσει και δύναμη και ανάσα και ελπίδα. Αυτό θα αλλάξει τα πράγματα. Αυτό θα νικήσει το σκοτάδι. Αυτό θα παραμερίσει και θα νικήσει αυτούς που περιφρονούν τις ανάγκες μας και αντιμετωπίζουν τη ζωή ως πράγμα αναλώσιμο.

Ας κρατηθούμε γερά από αυτό το μαζί και αυτή την Ανάσταση. Να ενισχύσουμε το μαζί της αγάπης, της δύναμης και της ζωής με νόημα και αξία.

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Από το Editorial του in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Μεγάλη ζήτηση για διακοπές - Επεκτείνεται η τουριστική σεζόν από του χρόνου

Ανακάμπτει ραγδαία ο τουρισμός στη Ρόδο, μετά τις πρόσκαιρες -όπως αποδείχθηκαν- αρνητικές επιπτώσεις που είχαν στον τουρισμό του νησιού, οι καταστροφικές πυρκαγιές του Ιουλίου. 
 

Μέχρι τουλάχιστον και τα μέσα Νοεμβρίου του 2024 θα επεκταθεί η τουριστική σεζόν για τα νησιά της Ρόδου και της Κέρκυρας, μετά την απόφαση της βρετανικής Jet2.com και της Jet2holidays να προσθέτουν περισσότερες πτήσεις και πακέτα διακοπών. Την ίδια ώρα οι κρατήσεις τις τελευταίας στιγμής από Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση παρά την άνοδο των τιμών.

Ουσιαστικά πρόκειται για το χειμερινό πρόγραμμα της αεροπορικής εταιρείας και του tour operator 2024/25, που ήρθε ως αποτέλεσμα των πολύ ισχυρών κρατήσεων που σημειώνουν για το επόμενο καλοκαίρι, αλλά και τη μεγάλη ζήτηση από τους τουρίστες για λίγο ήλιο μέσα στο χειμώνα.

Η Jet2.com και η Jet2holidays θα προσθέτουν περισσότερες από 11.000 επιπλέον θέσεις στους προορισμούς από Μπέλφαστ, Μπέρμιγχαμ, Μπρίστολ, East Midlands, Leeds Bradford, Liverpool, Manchester, Newcastle και Stansted από 3-9 Νοεμβρίου 2024, για Ρόδο και Κέρκυρα. Ο Steve Heapy, διευθύνων σύμβουλος των δύο εταιρειών, είπε ότι συνέχισε να υπάρχει «τεράστια» ζήτηση για το καλοκαίρι του 2024 από τους Βρετανούς παραθεριστές.

«Όπως πάντα, ακούμε τι λένε οι πελάτες και αντιδρούμε ανάλογα, ώστε να τους παρέχουμε τις επιλογές διακοπών που θέλουν». Όπως είπε χαρακτηριστικά «Η επέκταση της σεζόν σε αυτούς τους δύο δημοφιλείς ελληνικούς προορισμούς σημαίνει ότι κάνουμε ακριβώς αυτό, δίνοντας στους πελάτες περισσότερες ευκαιρίες να ξεφύγουν και να απολαύσουν τις διακοπές που χρειάζονται αργότερα από την καλοκαιρινή σεζόν».

Έντονη ζήτηση για πακέτα της τελευταίας στιγμής

Οι τελευταίες βροχερές εβδομάδες σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο προκάλεσαν μια έκρηξη στις αναζητήσεις για κρατήσεις της τελευταίας στιγμής, παρόλο που οι τιμές έχουν αυξηθεί ακόμη περισσότερο μετά τις πυρκαγιές στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης.

Σε ρεπορτάζ του TTG, βρετανοί τουριστικοί πράκτορες είπαν ότι οι πυρκαγιές στην Ευρώπη «δεν έκαναν καμία διαφορά» στη ζήτηση για διακοπές, ενώ «λίγη βροχή είναι πάντα καλή για τις επιχειρήσεις». Όπως τονίζουν αν και οι τιμές για τις κρατήσεις διακοπών τελευταίας στιγμής, είναι απαγορευτικές, οι άνθρωποι είναι αποφασισμένοι να πληρώσουν ό,τι χρειάζεται για να ξεφύγουν. Κάποιοι μειώνουν τη διάρκεια της παραμονής τους, ενώ και η αγορά all inclusive είναι ισχυρή.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Mark White, διευθύνοντα συμβούλου του Ocky White Travel στην Ουαλία. «Οι παραθεριστές στο Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται να έχουν «κοντή μνήμη» όταν πρόκειται για περιστατικά όπως οι πυρκαγιές στη Ρόδο και αλλού. Έχουμε κρατήσεις για τη Ρόδο – το νησί είναι ξανά ανοιχτό και πρέπει να υποστηρίξουμε τον προορισμό», είπε.

Στη Ρόδο όλα λειτουργούν

Ο ανταποκριτής και αναλυτής του βρετανικού TTG Gary Noakes ταξίδεψε στη Ρόδο για να καταγράψει τα όσα συμβαίνουν στο νησί και συνάντησε μερικούς από τους ξενοδόχους που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επανεκκίνηση του τουρισμού. Σε χτεσινό του άρθρο, πιστοποιεί με κάθε τρόπο, ότι η κανονικότητα έχει επανέλθει και έδωσε απλές και σαφείς οδηγίες στους τουριστικούς πράκτορες της Αγγλίας, για το τι πρέπει να λένε στους πελάτες τους για τη Ρόδο.

Στην ερώτηση για το τί πρέπει να περιμένουν όσοι τουρίστες επισκεφτούν τη Ρόδο ο Noakes ήταν σαφής: «Ηλιοφάνεια και ένα ορεινό καταπράσινο τοπίο. Δεν υπάρχουν φωτιές που σιγοκαίουν, κλειστοί δρόμοι ή άλλα εμπόδια. Ναι, υπάρχουν σημάδια από τις πυρκαγιές κοντά σε ορισμένους δρόμους, αλλά ο αέρας είναι καθαρός και δεν υπάρχει στάχτη στα ξενοδοχεία. Η Ρόδος είναι ένα μεγάλο νησί και η κατεστραμμένη περιοχή είναι μόνο ένα κλάσμα της».

Στην ερώτηση για το αν λειτουργούν τα ξενοδοχεία ήταν επίσης κατηγορηματικός: «Όλα εκτός από δύο από τα 600 ξενοδοχεία του νησιού άνοιξαν ξανά – και αυτά τα δύο απλώς περιμένουν ανταλλακτικά για τα συστήματα κλιματισμού. Το χειρότερο που μπορείτε να περιμένετε είναι κάποια μαυρισμένη βλάστηση σε ορισμένα μέρη του ξενοδοχείου, αλλά αυτό αντικαθίσταται γρήγορα».

Απαντώντας στην ερώτηση για το αν μπορεί κάποιος τουριστικός πράκτορας να κάνει κάτι για να βοηθήσει ο Noakes είπε: «Στείλτε πελάτες στη Ρόδο και ενθαρρύνετέ τους να πάνε έξω από τα ξενοδοχεία τους και να ξοδέψουν χρήματα στην τοπική κοινωνία». 

Βίκη Βαμιεδάκη 

=> www.news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ελευθερία του να μην έχεις πια ελπίδα

 

Νιώθω μία περίεργη ανακούφιση αυτές τις μέρες. 

Την ανακούφιση εκείνου που δεν περιμένει τίποτα πια. 

Σε συλλογικό επίπεδο εννοώ, στα προσωπικά ευτυχώς έχουμε τους ανθρώπους μας να τους κρατάμε και να μας κρατάνε το χέρι. 

Αλλά σε συλλογικό επίπεδο, νιώθω την ανακούφιση ότι δεν χρειάζεται να φωνάξω πια επειδή με πνίγει το δίκιο. Νίκησε το άδικο, game over. 

Δε χρειάζεται να φωνάξω: Προσοχή, κάνουν προπαγάνδα, σαρώνουν συνειδήσεις! Νίκησε η προπαγάνδα, σαρώθηκαν οι συνειδήσεις. 

Δε χρειάζεται να φωνάξω για την καμένη τηλεδιοίκηση που λειτουργούσε στα Τέμπη ως το 2019. «Ο σταθμάρχης φταίει».
Δε χρειάζεται να φωνάξω ότι ο ανεκπαίδευτος σταθμάρχης ήταν ρουσφέτι της ΝΔ. «Ο σταθμάρχης φταίει, θα μπορούσε να τον έχει διορίσει οποιοδήποτε κόμμα». 

Δε χρειάζεται να μιλήσω για το πόσο ανήθικο είναι να παρακολουθεί παράνομα ο πρωθυπουργός το πολιτικό προσωπικό της χώρας. «Who cares? Όλοι τα ίδια κάνουν».
Κι αν πεις ότι η Ευρώπη βοά εδώ και μήνες για τον υποκλοπέα; «Οι Ευρωπαίοι να κοιτάξουν τα χαΐρια τους». 

Και η ακρίβεια; «Ο πόλεμος φταίει».
Μα εδώ μόνο έχουμε τέτοια αισχροκέρδεια! «Είναι παγκόσμιο φαινόμενο».
Μα δεν μπορείς να μπεις σε σουπερμάρκετ! «Τι να κάνει κι ο καημένος ο Μητσοτάκης, δίνει ό,τι μπορεί». 

Δε χρειάζεται να υπερασπιστώ αλήθειες, ότι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ από το 2010 ως το 2015 στέρησαν το 25% του εισοδήματος από κάθε πολίτη -λες και έγινε πόλεμος!-, τον φτωχοποίησαν, έκοψαν 12 φορές τις συντάξεις. Όλα αυτά τα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στο μυαλό – πουρέ των πολιτών, όπως το γυρίζουν μέσα στο μίξερ εδώ και οκτώ χρόνια τα ΜΜΕ. 

Και τη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ τη χρεοκόπησε. Και ο ΣΥΡΙΖΑ την έβαλε στα Μνημόνια. 

Τα κατάφεραν.
Ένα ολόκληρο σύστημα πολιτικών τζακιών, ολιγαρχών, ΜΜΕ, κατάφερε -λέγε λέγε- να επιβάλει το αφήγημά του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ νόμιζε -όλοι νομίζαμε- ότι ύστερα από 4 χρόνια Μητσοτάκη, το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο θα έχει τελειώσει. Πόσο λάθος! 

Την ώρα που κυβερνούσε η ΝΔ, τα ΜΜΕ δυνάμωναν στο συλλογικό ασυνείδητο τον μπαμπούλα του ΣΥΡΙΖΑ. 18.000 νεκροί εκτός ΜΕΘ; «Πάλι καλά, σκέψου να κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ!». Στα ύψη ρεύμα και βενζίνη; «Πάλι καλά, σκέψου να κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ!». 

Στα τέσσερα χρόνια προπαγάνδας, ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε 31,5%.
Στα οκτώ χρόνια προπαγάνδας, πόσο;

Μία ιδιότυπη εκλογική απλή μέθοδος των τριών, που έφερε τη μόνη κυβερνητική εναλλακτική στη ΝΔ στο 20%.
Το μιντιακό σύστημα του ενός κόμματος έφερε τη δημοκρατία του ενός κόμματος. Game over. 

Δεν έχεις πια να πολεμήσεις για να πείσεις κανέναν. Όλοι έχουν πειστεί.
Δεν έχεις να δώσεις καμία μάχη της αλήθειας απέναντι στο ψέμα. Το ψέμα είναι η καινούργια αλήθεια. 

Όταν η Καισαριανή, το Κερατσίνι και η Κοκκινιά ψηφίζουν το ίδιο με το Ψυχικό, τη Φιλοθέη και την Εκάλη, ποια μάχη να δώσεις και για ποιον; 

Τελειώσαμε και μείναμε μονάχοι, που έλεγε και το λαϊκό άσμα. 

Κι αυτή η αφόρητη μοναξιά, αυτή η αφόρητη παραδοχή μιας χαμένης κοινωνίας, εμένα με κάνει για πρώτη φορά να πατάω έναν καινούργιο τόπο. Μια έρημο σε κάποιο ακατοίκητο πλανήτη, που είναι όμως και ένα νέο τοπίο προσωπικής ελευθερίας. Περπατάω πάνω στον νέο ζοφερό χάρτη με ένα αίσθημα που νιώθω για πρώτη φορά στη ζωή μου: Την ελευθερία του απελπισμένου. 

Νίκος Μωραΐτης 

Περισσότερες Ειδήσεις από το 

www.documentonews.gr => ΕΔΩ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ούτε μια παραίτηση

"Μέσα σε 30 μήνες δύσκολα λύνονται προβλήματα δεκαετιών"

Κυριάκος Μητσοτάκης, στο υπουργικό Συμβούλιο

Είναι οκτώ λέξεις που προσβάλλουν τη νοημοσύνη όλων των πολιτών, ακόμα και των πιο φανατικών οπαδών του.

Πρώτον, διότι ο ίδιος και η κυβέρνησή του δεν προήλθαν από παρθενογέννεση. Είναι κυβέρνηση ενός κόμματος που κυβέρνησε τη χώρα τα μισά από τα τελευταία 30. Οσο κι αν επιθυμεί να εμφανιστεί ως «κάτι άλλο» δεν είναι.

Δεύτερον, λίγες μέρες πριν έλθει η κακοκαιρία, υπουργοί του κοκορεύονταν ότι ήταν «πανέτοιμοι» να την αντιμετωπίσουν. Ο κ. Πατούλης, που έσπασε ρεκόρ εμφανίσεων σε τηλεπαράθυρα, περιφερειάρχης του δικού του κόμματος είναι.

Ο κ. Μητσοτάκης, με όσα είπε στο υπουργικό συμβούλιο, απαξίωσε την έννοια της πολιτικής ευθύνης. Η ευθύνη αυτή δεν καλύπτεται ούτε από μια ούτε από περισσότερες «συγγνώμες». Καλύπτεται μόνο όταν κάποιος την αναλαμβάνει. Δεν την ανέλαβε κανείς και ο πρωθυπουργός δεν την καταλόγισε.

Όλα τα άλλα είναι απλώς υπεκφυγές.

Γιώργος Καρελιάς 

Νεότερες ειδήσεις==>> news247.gr

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Εμπόριο ελπίδας: Υποσχέσεις για άνοιγμα αγοράς και τουρισμού με πάνω από 2.000 κρούσματα

 

Ο Αδωνις Γεωργιάδης «ανοίγει» το λιανεμπόριο στις 22, ή στις 29, Μαρτίου και την εστίαση στα μέσα Απριλίου, ο Χάρης Θεοχάρης προαναγγέλλει άνοιγμα του τουρισμού έως τις 14 Μαίου με... σύνθημα «All you want is Greece», και οι επιδημιολόγοι προειδοποιούν για έκρηξη και κορύφωση της πανδημίας έως τις 20 Μαρτίου ενδεχομένως και με περισσότερα από 3.000 κρούσματα ημερησίως.

Την ίδια ώρα οι ΜΕΘ της Αττικής είναι γεμάτες σε ποσοστό πάνω από 90% σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, σε ορισμένες από αυτές (όπως στο «Γεννηματάς») δεν υπάρχει πια ούτε μία κλίνη άδεια, και η κυβέρνηση αδειάζει νοσοκομεία της περιφέρειας για να μεταφέρει ασθενείς covid από την Αττική.

Δεν πρόκειται για μαγική εικόνα, πρόκειται απλώς για την «επιχείρηση αισιοδοξίας» και το εμπόριο ελπίδας που στήνει η κυβέρνηση μπροστά στην ολοκληρωτική αποτυχία του τετράμηνου lockdown και των επιλογών της στην διαχείριση της πανδημίας.

Το αποτέλεσμα είναι να προκαλείται, για μια ακόμη φορά, πλήρης σύγχυση στους πολίτες, να μεγαλώνει η απώλεια εμπιστοσύνης της κοινωνίας στα περιοριστικά μέτρα και να εντείνονται ταυτόχρονα ο φόβος και ο θυμός.

Στο Μαξίμου και στο οικονομικό επιτελείο όμως, οι προτεραιότητες και οι αγωνίες είναι τρεις: Η επικοινωνιακή διαχείριση της εικόνας ώστε να καλυφθεί η αποτυχία των αλλεπάλληλων lockdowns, η διατήρηση των περιοριστικών μέτρων τόσο όσο χρειάζεται για να αντέξει το ΕΣΥ την κορύφωση του νέου επιδημικού κύματος, και το άνοιγμα το συντομότερο της αγοράς διότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για την οικονομία.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, και κατά τις τελευταίες πληροφορίες, ο στόχος της κυβέρνησης δεν είναι πλέον η άρση των μέτρων όταν υποχωρήσουν τα ημερήσια κρούσματα, αλλά μόλις υπάρξουν ενδείξεις αποσυμφόρησης και αποκλιμάκωσης της πίεσης στα νοσοκομεία. «Δεν μετρούν κρούσματα πια, μετρούν διασωληνωμένους» είναι το χαρακτηριστικό σχόλιο μέλους της επιτροπής του υπουργείου Υγείας που θεωρεί εξαιρετικά ανησυχητικά τα μοντέλα εξέλιξης της πανδημίας για το επόμενο επταήμερο και επισημαίνει τον απρόβλεπτο παράγοντα κινδύνου από τις μεταλλάξεις.

 

Παρά ταύτα η κυβέρνηση βασίζει όλες τις προσδοκίες της στον εμβολιασμό και επιμένει στην «επιχείρηση αισιοδοξία» σε διπλό επίπεδο – βομβαρδίζει την κοινή γνώμη αφενός με ατεκμηρίωτες προβλέψεις για χτίσιμο «τείχους ανοσίας» έως τον Μάιο και αφετέρου με μπαράζ προαναγγελιών για άνοιγμα της αγοράς και τουρισμού και επιστροφής στην περίφημη «κανονικότητα».

Σήμερα, με διαφορά λίγων ωρών ο υπουργός Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης προανήγγειλε το κανονικό άνοιγμα του λιανεμπορίου – χωρίς click away αλλά με φυσική παρουσία - το αργότερο έως τις 29 Μαρτίου, και ο υπουργός Ανάπτυξης Χάρης Θεοχάρης υποσχέθηκε άνοιγμα του τουρισμού έως τις 14 Μαίου, με τους πρώτους τουρίστες μάλιστα να έρχονται από τις... αρχές Απριλίου.

«Σε κάθε περίπτωση είμαστε στο τέλος αυτού του εφιάλτη», δήλωσε ο Αδωνις Γεωργιάδης, ενώ για το άνοιγμα της αγοράς είπε: «Το αν θα είναι 22 ή αν θα είναι 29 δεν μπορώ να το πω μετά βεβαιότητος. Εγώ λέω στόχος μας είναι το 22, και το λέω υπό την εξής έννοια: ότι ασχέτως των ημερησίων κρουσμάτων - δεν λεω ότι η πανδημία θα εξαφανιστει, η πανδημία θα είναι εδώ και θα ζήσουμε μαζί της για πολύ καιρό ακόμα -, όταν θα έχουμε φτάσει σε ένα επίπεδο εμβολιασμών και πάνω θα υπάρχει πια στους ευάλωτους ένα επαρκές τείχος προστασίας που θα επιτρέπει να αρχίζουμε πια να έχουμε πια μια ομαλότερη οικονομική δραστηριότητα».

Από την πλευρά του, ο Χάρης Θεοχάρης δήλωσε σε διαδικτυακή τουριστική έκθεση ότι η Ελλάδα φιλοδοξεί, να ανοίξει τις τουριστικές πύλες μέχρι τις 14 Μαϊου. Μέχρι τότε, πρόσθεσε, θα εξεταστεί το πιλοτικό άνοιγμα, κατά πάσα πιθανότητα στις αρχές Απριλίου, με χώρες της ΕΕ, αλλά και χώρες οι οποίες έχουν προχωρήσει με τον εμβολιασμό, όπως το Ισραήλ».

Την ίδια ώρα, πάντως, ο καθηγητής Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, Νίκος Τζανάκης προειδοποιούσε  ότι μπορεί άμεσα να φτάσουμε στα 3.100 κρούσματα ημερησίως και προσδιόρισε στις 20 Μαρτίου την κορύφωση της πανδημίας.

 

Μαρίνα Αλεξανδρή

tvxs.gr 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Χριστός και Βούδας και Αλλάχ

 

 

Την ίδια ώρα που τέσσερις άνθρωποι έχαναν τη ζωή τους στη Βιέννη από τα χέρια ενός ισλαμιστή εξτρεμιστή, η μικρή Αϊντά στη Σμύρνη έβγαινε ζωντανή κάτω από τόνους χαλασμάτων έπειτα από 91 ώρες.

Η ίδια φράση ακούστηκε και τις δύο φορές: «O Αλλάχ είναι μεγάλος». Τη μία επειδή έσωσε μια ζωή και την άλλη γιατί «τιμώρησε» όσους τον απαρνήθηκαν. 

Η τετράχρονη Αϊντά είναι και εκείνη μουσουλμάνα που προσεύχεται στον Αλλάχ, όχι επειδή το θέλησε, αλλά γιατί δεν έχει άλλη επιλογή. Θα μπορούσε να πιστεύει στον Χριστό, τον Βούδα, ακόμη και πουθενά, όμως σε μια χώρα όπου το ισλάμ είναι κάτι παραπάνω από θρησκεία τα όρια της επιλογής στενεύουν. 

Ο Ερντογάν παλεύει εδώ και χρόνια να μετατρέψει την Τουρκία σε εκφραστή όχι μόνο των μουσουλμάνων αλλά και ολόκληρου του ισλαμισμού. 

Στοχοποιεί όποιον διαφωνεί μαζί του εντός και εκτός Τουρκίας, κατηγορεί όποιον τα βάζει με τον Μωάμεθ, θεωρεί προδότη όποιον δεν συμβαδίζει με τις ιδέες του. Δημιουργεί φανατικούς υποστηρικτές τόσο για το πρόσωπό του όσο και για το ισλάμ. Για τον Ερντογάν η θρησκεία είναι το όπλο του και είναι τόσο δυνατό που… σκοτώνει. 

Και αυτό με τη σειρά του γεμίζει τους δυτικούς κυρίως λαούς με καχυποψία, φόβο και άρνηση για όποιον φοράει μαντίλα και δοξάζει τον Αλλάχ. 

Η εικόνα όμως της μικρής Αϊντά που δεν παραπονέθηκε στιγμή για όσα πέρασε και άθελά της έγινε ηρωίδα έρχεται να υπενθυμίσει ότι όταν υπάρχει θέληση υπάρχει και ελπίδα κάποιος να δει τα πράγματα αλλιώς, πέρα από μαντίλες και θρησκείες, πέρα από Χριστούς, Βούδες και Αλλάχ.

 

Μυρτώ Κελεσίδου - Nov 11, 2020

Πηγή: documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η αισιόδοξη καμπάνια της Πορτογαλίας - "Είναι ώρα να σταματήσουμε" (Video)

Σε μια προσπάθεια να ανατρέψει το αρνητικό κλιμα που επικρατεί με την πανδημία, η τουριστική επιτροπή της Πορτογαλίας άλλαξε το διαφημιστικό μήνυμα για τη χώρα από #CantSkipPortugal σε #CantSkipHope (Από "δεν μπορείτε να αποφύγετε την Πορτογαλία" σε "δεν μπορείτε να αποφύγετε την ελπίδα").

Ο κίνηση αυτή αποτελεί ένα μήνυμα ελπίδας για όλους, επισημαίνει η επιτροπή, προσαρμοσμένο στη δεδομένη στιγμή αβεβαιότητας που ζούμε όλοι.

Με αυτή την πρωτοβουλία, η επιτροπή επιδιώκει να αναδείξει το μήνυμα ότι όλοι (τουρίστες, επαγγελματίες του τουρισμού και οι Πορτογάλοι) πρέπει να κατανοήσουν ότι αυτή είναι η στιγμή να σταματήσουμε ώστε η βιομηχανία να μπορέσει να κινηθεί μπροστά.

Δείτε το βίντεο…

Από το tornosnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Καθυστερεί η καταγραφή των ελαφιών της Ρόδου

Δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ η προγραμματική σύμβαση ανάμεσα σε αποκεντρωμένη διοίκηση, περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και δήμο Ρόδου, που αφορά την καταγραφή του πληθυσμού των ελαφιών και τη διαχείρισή του στο νησί της Ρόδου.

Όπως έκανε γνωστό ο αντιπεριφερειάρχης πρωτογενούς τομέα Φιλήμονας Ζαννετίδης στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου και κατόπιν σχετικής ερώτησης, λόγω εκλογών και λόγω διαφόρων άλλων διαδικαστικών ζητημάτων δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ η σύμβαση, ενώ όπως είπε αναμένεται και η απόφαση του νέου δημοτικού συμβουλίου.

«Σχετικά με την καταγραφή των ελαφιών αυτό είναι μία διαδικασία που έχει καθυστερήσει πολύ και οφείλεται στις εκλογές για την ανάδειξη των νέων αρχών ενώ επίσης υπήρχε πρόβλημα με κάποια ζητήματα στην προγραμματική σύμβαση με το πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης σχετικά με τις κρατήσεις και τη διοίκηση.

Επίσης περιμένουμε νέα απόφαση του δημοτικού συμβουλίου που απαιτεί η αποκεντρωμένη διοίκηση. Εμείς σε κάθε περίπτωση είμαστε έτοιμοι, καθώς δεν άλλαξε η περιφερειακή αρχή και αναμένουμε αυτές τις διορθώσεις προκειμένου να τεθεί σε ισχύ αυτή η προγραμματική σύμβαση» είπε ο κ. Ζαννετίδης.

Σημειώνεται ότι η σύμβαση είναι τετραμερής και περιλαμβάνει την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, τον Δήμο Ρόδου, και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος, Εργαστήριο Άγριας Πανίδας – Ιχθυοπονίας Γλυκέων Υδάτων) το οποίο και θα την υλοποιήσει.

Στο πλαίσιο της σύμβασης θα γίνει «η εκπόνηση απαραιτήτων ερευνών, με την εφαρμογή κατάλληλων επιστημονικών μεθόδων και τεχνικών προκειμένου να εκτιμηθεί το μέγεθος του πληθυσμού του πλατωνιού, να προσδιοριστεί η δημογραφική δομή και να εκτιμηθεί η αναπαραγωγή του, να αξιολογηθεί το κατάλληλο ενδιαίτημα για το είδος και να προσδιοριστούν τα προτιμώμενα ενδιαιτήματα μέσω δορυφορικής τηλεμετρίας, να υπολογιστεί η βιωσιμότητα του πληθυσμού υπό διαφορετικά σενάρια, να ποσοτικοποιηθεί η σύνθεση του διαιτολογίου του είδους και να αξιολογηθούν οι επιπτώσεις σε διάφορες ανθρώπινες δραστηριότητες και να αξιολογηθούν οι στάσεις και οι αντιλήψεις των κοινωνικών ομάδων του νησιού της Ρόδου σχετικά με τη διαχείριση του πλατωνιού.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Ροδιακής, αυτά τα δεδομένα θα αποτελέσουν το υλικό για τη σύνταξη Σχεδίου Διατήρησης και Διαχείρισης για το πλατώνι, παρέχοντας κατάλληλες κατευθύνσεις και ιεραρχώντας χωρο-χρονικά μέτρα, έργα και δράσεις για την ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του προβλήματος που πιθανόν προκαλεί το είδος, έχοντας ως θεμελιώδη αρχή τη διατήρηση ενός υγιούς πληθυσμού που δεν θα αποτελεί μακροπρόθεσμα απειλή στο περιβάλλον, την κοινωνία και την οικονομία, ενώ ταυτόχρονα θα διασφαλίζει τη διαιώνιση του είδους στο διηνεκές».

Ο πληθυσμός του είδους στο νησί της Ρόδου, κατά καιρούς έχει εκτιμηθεί σε 1000 άτομα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα σε 300-400 άτομα τη δεκαετία του 1970, σε 20-50 άτομα τη δεκαετία του 1980 και σε 70-300 άτομα προς το τέλος της δεκαετίας 1990 με εξάπλωση κυρίως στο κεντρικό και νότιο τμήμα του νησιού. Από τότε δεν υπάρχουν νεότερα στοιχεία για τον πληθυσμό των ελαφιών.


Πηγή: topontiki.gr / Ροδιακή - Nov 26, 2019

Διαβάστε Περισσότερα »

Τυφλή Παλαιστίνια στην Κω - Μια από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες του Γιάννη Μπεχράκη

«Φωτογραφίζω τον πόνο και τη βία αλλά και την ελπίδα. Γιατί πάντα μέσα από αυτές τις φωτογραφίες και από αυτά τα θέματα που κάνω δε πεθαίνει ποτέ η ελπίδα. Πάντα υπάρχει κάποιος άνθρωπος ο οποίος βοηθάει, προσπαθεί, θυσιάζεται και αυτό κρατάει την ελπίδα ζωντανή». Αυτό ανέφερε ο Γιάννης Μπεχράκης, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ φωτορεπόρτερ, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 2 Μαρτίου 2019.

Τυφλή Παλαιστίνια στην Κω - Για αυτήν είχε πει ο Γιάννης Μπεχράκης: «Δεν θα ξεχάσω τον Αύγουστο του 2015 στην Κω, όταν είδα μια γυναίκα κάπως ηλικιωμένη να κάθεται στην αμμουδιά. Ο ήλιος μόλις είχε ανατείλει και της φώτιζε το πρόσωπο. Χαμογελούσε. Ήταν μια πολύ ήσυχη στιγμή. Μη θέλοντας να καταστρέψω αυτή την αρμονία και τη γαλήνη, τράβηξα μερικές φωτογραφίες από κάποια απόσταση -στην παραλία πηγαινοερχόταν κόσμος, φωτογράφοι, πρόσφυγες- και κάποια στιγμή την πλησίασα και της έδωσα ένα γλυκό, έτσι σαν καλωσόρισμα ελληνικό. Και τότε κατάλαβα πως ήταν τυφλή! Η ψυχή μου πλημμύρισε από συγκίνηση. Μου έπιασε το χέρι και, συνεχίζοντας να χαμογελά, άρχισε να μου λέει ότι ένιωθε ευγνώμων που είχε μπορέσει να φτάσει έως εδώ, που μπορούσε να νιώθει αυτό το αεράκι και τη μυρωδιά της θάλασσας. Ένιωθε ξανά ότι υπάρχει ελπίδα γι’ αυτήν, για τα παιδιά και τα εγγόνια της. Ήταν Παλαιστίνια και ήταν η δεύτερη φορά που ξεριζωνόταν, την πρώτη ως πρόσφυγας από την Παλαιστίνη στη Συρία και τη δεύτερη από τη Συρία στην Ευρώπη. Και παρ’ όλα αυτά δεν είχε χάσει την πίστη της στην ελπίδα και στην ομορφιά του κόσμου»


Από το alfavita.gr - Mar 03, 2019

Διαβάστε Περισσότερα »

Χρόνια πολλά σε όλες της ζωής τις αγωνίστριες - Της ΄Αντας Ευαγγέλου(*)

Σήμερα θέλω να ευχηθώ χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες! Αυτές που θα ξυπνήσουν με γλυκές φωνούλες, που θα κρυφτούν στην αγκαλιά τους όμορφα μουτράκια, θα τους χαρίσουν δώρα λουλουδάκια και άλλα αυτοσχέδια μπιζουδάκια και θα δακρύσουν με τρυφερές καρδούλες ζωγραφισμένες πάνω στο χαρτί. Αυτές που όταν προσεύχονταν είχαν την τύχη να 'ναι ανοιχτοί οι ουρανοί. Και μπόρεσαν να πάρουν ευλογία και μπόρεσαν να ζήσουν δυνατές στιγμές, μοναδικές κι ανεπανάληπτες. Τέτοιες που μόνο στη γυναίκα ανήκουν. Είναι οι ώρες που ο άντρας στέκεται αμήχανος κοιτώντας τη με δέος. Ίσως γιατί μια μακρινή φωνή από τα βάθη της ψυχής του καταφτάνει να του θυμίσει και το δικό του ερχομό στη γη. Είναι άξια για σεβασμό ο ρόλος και το έργο της γυναίκας, αφού την ίδια τη ζωή κλήθηκε να γεννήσει.

Όμως ο κήπος μας έχει και άλλα άνθη με αλλιώτικα, μα ευωδιαστά αρώματα. Μιλώ για όσες άκουσαν το θρόισμα του χρόνου που έφευγε πετώντας κι εκείνες έμειναν να τον κοιτούν από μακριά να τους χαμογελά. Όχι, δεν είναι ειρωνικό ετούτο το χαμόγελο. Είναι το γνέψιμο της ίδιας της ζωής που τις καλεί να τη γευτούν, καθώς με νάζια διαλαλεί την ομορφιά της.

Μα δεν τελειώνει ο κατάλογος ούτε κι εδώ. Υπάρχουν και οι γυναίκες που αγωνίζονται με κάθε τρόπο το θαύμα να βιώσουν κι ακόμα δεν το έχουν καταφέρει. Αυτές που κάθε χρόνο τέτοια μέρα πονούν βουβά και νιώθουν «άχρηστες», μα δεν τολμούν κάπου να ακουμπήσουν τον καημό τους... μη και χαλάσουν τη γιορτή και τη χαρά της μέρας. Αυτές που βασανίζουν το κορμί και την ψυχή τους, που τη ζωή τους συντροφεύουν τα αμέτρητα γιατί, που το δικό τους ανηφόρι παίρνουν να βαδίσουν και στο κοντοσταμάτημα βλέμματα συμπονετικά αντικρίζουν. Ή άλλοτε την κριτική στα χείλη των ανθρώπων που δε ρωτούν, δε νοιάζονται πώς έφτασαν εκεί παρά μονάχα κρίνουν. Ψάχνουνε ολοένα μια αφορμή να κρίνουν. Μα τι τα θες... γεμάτος ήταν πάντα ο κόσμος από σταυρωτήδες...

Παίρνω, λοιπόν, την ευκαιρία αυτή τη μέρα χρόνια πολλά σε όλες να ευχηθώ. Γιατί όλες τους τα δικαιούνται της ζωής τα δώρα. Κι εκείνες που στολίζουν τα πρωινά τους όμορφα ξυπνήματα γεμάτα γέλια και γαργαλητά σε τρυφερές πατούσες, και οι άλλες που ρεμβάζοντας απολαμβάνουν τον καφέ τους στην ησυχία της γλυκιάς αυγής, μα και εκείνες που τον αγώνα το δικό τους συνεχίζουν παρά τα αγκάθια που τις μέρες τους τρυπούν. Και είναι δύσβατο και σκοτεινό αυτό το μονοπάτι... είναι γεμάτο με σκιές που απειλούν σε κάθε βήμα να πεταχτούν και να τα βάλουν με το φως.

Θέλω σήμερα, μέρα που είναι, σε όλες τους το χέρι να τους σφίξω αληθινά. Στις πρώτες γιατί κουβαλούν στις πλάτες τους βάρη ασήκωτα κι είναι ο αγώνας τους τεράστιος, μα καρπερός και να τους πω, θέλω, να χαίρονται κάθε ξημέρωμα για όσα απόκτησαν. Στις δεύτερες να ευχηθώ πάντα να ξεδιψούν με τις δροσοσταλίδες της ζωής, και για τις τελευταίες, θα 'θελα να πω πως ο κόπος τους το δέντρο της ελπίδας να ποτίσουν για ένα φτερούγισμα ζωής, αξίζει όσο τα λούλουδα του κόσμου όλου!


Από το huffingtonpost.gr - May 14, 2017

(*) Η Άντα Ευαγγέλου είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ρόδου και του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθήνας. Εργάζεται ως δασκάλα σε δημοτικό σχολείο από το 1991 μέχρι σήμερα. Έχει κάνει μουσικές σπουδές και αγαπά να γράφει στίχους και ιστορίες για παιδιά. Έχει εκδώσει το βοήθημα γραμματικής «Τους κανόνες κανονίσαμε με νότες» για μαθητές του δημοτικού σχολείου σε στίχους και μουσική της ίδιας, εγκεκριμένο από το Υπουργείο Παιδείας για τις σχολικές βιβλιοθήκες. Έχει γράψει από κοινού με την κ. Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη τους «Σκανταλιάρηδες Πιτσιρικάδες», εκδόσεις Σαββάλα, 2011 και «Το παλιό σχολειό» εκδόσεις Σαββάλα, 2015. Έχει αρθρογραφήσει στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», στην ηλεκτρονική εφημερίδα presspublica και σε ιστοσελίδες, όπως η alfavita σχετικά με κοινωνικά και παιδαγωγικά θέματα που την απασχολούν.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πρώτη φορά χωρίς ελπίδα

Όποιος παρακολούθησε τη συνεδρίαση της Βουλής για το νέο Μνημόνιο -που ξεκίνησε δυο ώρες μετά τα μεσάνυχτα και ολοκληρώθηκε χθές το πρωί- ξέρει πολύ καλά πως η ελληνική Βουλή δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης.

Το νέο Μνημόνιο ψηφίστηκε από την Βουλή για τα μάτια του κόσμου. Έστω, του κόσμου που ήταν ξύπνιος μέχρι τα χαράματα.

Το νέο Μνημόνιο θα μπορούσε να είχε ψηφιστεί στις Βρυξέλλες ή στη γερμανική Βουλή. Αυτό αρκούσε.

Οι Έλληνες βουλευτές παρέμειναν σιωπηλοί, και ψήφισαν το νέο Μνημόνιο -που δεσμεύει τη χώρα για δεκαετίες-, ενώ ήταν ολοφάνερο πως το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν πότε θα τελειώσει η συνεδρίαση και η ψηφοφορία, για να συνεχίσουν τις διακοπές τους. 


Χτες το βράδυ, ένας έντιμος βουλευτής είχε μια μόνο επιλογή: να καταγγείλει πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει Δημοκρατία, και στη συνέχεια να αποχωρήσει από τη Βουλή και να παραιτηθεί.

Εξ όσων γνωρίζω, κανείς δεν αποχώρησε και κανείς δεν παραιτήθηκε.

Όλοι έκατσαν και ανέχτηκαν αυτή την ξεφτίλα. Άλλοι για το μισθό, άλλοι από αδιαφορία, άλλοι για την καριέρα που φαντάζονται πως θα κάνουν.

Παράλληλα, ακούσαμε τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο να λέει «στις 4, στο Eurogroup, θα πρέπει να έχουμε πάει με ψηφισμένη τη συμφωνία».

Και δεν αντέδρασε κανείς.

Τι είναι ο Τσακαλώτος; Μαρξιστής;

Εγώ, σε αυτό το μουλωχτό ανθρωπάκι, βλέπω ένα ξεπουλημένο λαμόγιο. Εσείς μπορείτε και να τον θαυμάζετε.

Τα ψέματα τελείωσαν.

Οι εκλεγμένοι από τους πολίτες πολιτικοί της χώρας είναι εναντίον των πολιτών. Είναι εχθροί των πολιτών.

Και η Πρώτη Φορά Αριστερά και οι Είμαστε πολλοί, είμαστε ανεξάρτητοι, είμαστε Έλληνες -αλλά βασικά είμαστε ξεπουλημένοι- προστέθηκαν στους απατεώνες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Όλοι αυτοί έχουν την ίδια πολιτική.

Μάλιστα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε ένα Μνημόνιο, στο οποίο οι πολίτες στο δημοψήφισμα είχαν αντιταχθεί σε ποσοστό 61,3%.

Ήρθε η ώρα να θυμηθούμε το τελευταίο άρθρο του Συντάγματος.

Αφού το ξέχασαν οι εκλεγμένοι πολιτικοί -μαζί με το υπόλοιπο Σύνταγμα-, ας το θυμηθούν οι πολίτες.

Και ας μετρήσουν τις δυνάμεις τους και τις δυνατότητές τους.

Αν θέλουν να έχουν πατρίδα, χώρα και δημοκρατία.

Δεν προδίδουν μόνο οι πολιτικοί, προδίδουν και οι πολίτες.

Τώρα είμαστε μόνοι μας.

Πρώτη φορά χωρίς ελπίδα.

Αυτό είναι ανακουφιστικό.

Εγώ είμαι αισιόδοξος.


pitsirikos  
pitsirikos.net 

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιατί είμαι αισιόδοξος

Η κυβέρνηση υποστηρίζει πως είμαστε κοντά σε μια συμφωνία -χωρίς να μας λέει ποια συμφωνία είναι αυτή-, οι «θεσμοί» άλλοτε το διαψεύδουν και άλλοτε το επιβεβαιώνουν, οι μέρες και τα χρόνια περνάνε με ατελείωτα τελεσίγραφα και εκατοντάδες «κρίσιμες ημερομηνίες».

Υπάρχει ένα σημείο μέχρι το οποίο μπορείς να φοβάσαι και να αγωνιάς.

Αυτό το σημείο, μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας το ξεπέρασε, και αυτό αποτυπώθηκε στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, που έφεραν στην κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, και έστειλαν στον διάολο την Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.

Είναι βέβαιο πως το εκλογικό αποτέλεσμα σήμαινε -μεταξύ άλλων- πως πέντε χρόνια δούλεμα ήταν αρκετά και πως είναι καιρός να πάμε παρακάτω, γιατί, όπως πήγαινε η κατάσταση και όπως περνούσαν τα χρόνια, θα έφτανε η ώρα που θα μας πήγαιναν τέσσερις και εκείνη θα ήταν μια «πολύ κρίσιμη ημερομηνία» για την ελληνική οικονομία. 

Όλα αυτά τα δύσκολα -αλλά και πολύ χρήσιμα- χρόνια μετά την χρεοκοπία, σκεφτόμουν πάντα την φράση του Χέλντερλιν «εκεί που αυξάνεται ο κίνδυνος αυξάνεται επίσης και η δυνατότητα της σωτηρίας».

Στην Ελλάδα αυξήθηκε πολύ ο κίνδυνος τα τελευταία χρόνια, οπότε αυξήθηκε και η δυνατότητα της σωτηρίας.

Της σωτηρίας της χώρας και της σωτηρίας του καθενός μας.

Ο φόβος είναι παρελθόν. Είμαστε έτοιμοι για όλα.

Και τώρα, μπορούμε να γίνουμε αυτοί που πραγματικά επιθυμούμε.

Τώρα μπορούμε να φτιάξουμε μια όμορφη χώρα.

Είμαι πολύ αισιόδοξος για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

(Επειδή ανεβάζω αυτό το κείμενο την ώρα που μπαίνουν κατά εκατοντάδες στο μπλογκ οι φίλοι αναγνώστες που ζουν στο εξωτερικό, τους στέλνω την αγάπη μου, την ευγνωμοσύνη μου και το μήνυμα πως, όσοι το επιθυμούν, θα επιστρέψουν σύντομα στην πατρίδα.)


pitsirikos 
27 Μάι, ’15

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ελπίδα είμαστε εμείς

Καθώς είμαστε πια στον τέταρτο μήνα μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου, διαπιστώνουμε πως η κυβέρνηση έχει μετακινηθεί -το γράφω κομψά- από τις προεκλογικές της θέσεις, ενώ οι διαπραγματεύσεις την μετακινούν ακόμα περισσότερο. 

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η κυβέρνηση δεν πρέπει να υπογράψει μια ντροπιαστική συμφωνία, η οποία θα αποτελεί ένα νέο Μνημόνιο.

Επίσης, θεωρώ πως δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό.

Αν η κυβέρνηση υπογράψει ένα νέο Μνημόνιο -με άλλο όνομα, βέβαια-, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτο κακό στην εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους πολιτικούς, με ανεξέλεγκτες συνέπειες στην κοινωνία. 

Τυχόν δικαιολογίες του στιλ «τα ίδια έκαναν και οι προηγούμενοι», θα κάνουν ακόμα μεγαλύτερο κακό.

Έχει έρθει η στιγμή που τόσο η Ελλάδα όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Η Ελλάδα θα πρέπει να αποφασίσει αν θέλει να είναι μια δημοκρατική χώρα ή ένα προτεκτοράτο, μια αποικία χρέους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποφασίσει αν θα γυρίσει την πλάτη της στην δημοκρατία ή θα σέβεται την ψήφο των πολιτών.

Πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη, είμαστε εμείς οι Έλληνες που πρέπει να αποφασίσουμε για την μοίρα της χώρας μας.

Η απόφαση ξεπερνάει τα όρια και τις αρμοδιότητες μιας κυβέρνησης.

Η Ελλάδα πρέπει να πάει σε δημοψήφισμα, ώστε οι Έλληνες να αποφασίσουν για το παρόν και το μέλλον τους.

Καταλαβαίνω πως είναι πιο εύκολο να βρίζουμε την εκάστοτε κυβέρνηση και να προχωράμε στην επόμενη -προσποιούμενοι πως δεν έχουμε καμία ευθύνη και πως είμαστε αθώοι για όλα- αλλά είδαμε πού οδήγησε τη χώρα αυτή η επιλογή.

Καταλαβαίνω πως πολλοί Έλληνες -αν και λιγότεροι πια- θέλουν το ευρώ αλλά θα πρέπει να μάθουμε επιτέλους πόσοι Έλληνες θέλουν δημοκρατία.

Το δημοψήφισμα θα είναι μια καλή ευκαιρία να μάθουμε ποιοι είμαστε. Και να το αποδεχτούμε.

Η ελπίδα που περιμένουμε δεν είναι σε καμία κυβέρνηση και δεν πρόκειται να πέσει από τον ουρανό.

Η ελπίδα είναι μέσα μας.

Η ελπίδα είμαστε εμείς.

Αν η ελπίδα δεν είμαστε εμείς, ελπίδα δεν υπάρχει.


pitsirikos 
16 Μάι, ’15

Διαβάστε Περισσότερα »

6 May - ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ - Του Βαγγέλη Παυλίδη

Χωρίς σκίτσα και εικόνες την φορά αυτήν- περισσεύουν. Για μέρες τώρα η ιστορία της Άννυ μούχει κάτσει σαν κόμπος στον λαιμό, σαν μαρμάρινη πλάκα στο στήθος. Μα να τώρα μια άλλη, διαφορετική ιστορία που δεν σβήνει την προηγούμενη μα που ανοίγει μια πόρτα αισιοδοξίας, που προσφέρει μια ελπίδα πως δεν χαθήκαμε ακόμα, πως ακόμα το παλεύουμε γερά για έναν καλύτερο, πιο «ανθρώπινο» κόσμο. Και πάλι ένας κόμπος στον λαιμό, μα αλλιώτικος τώρα… και η πλάκα στο στήθος κάπως αλάφρυνε.

Παραθέτω αυτούσιο είδηση/άρθρο απο το ΕΘΝΟΣ -http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64181871


Στην αγκαλιά της μητέρας της «πνίγηκε» σήμερα η 4χρονη Τάλα

Στην αγκαλιά της μαμάς της «πνίγηκε», μετά από έξι μήνες, η 4χρονη Τάλα, το κοριτσάκι που είχε παραμείνει τον περασμένο Δεκέμβριο επί ώρες δίπλα στον νεκρό πατέρα του σε παρέβρια περιοχή του Θουρίου Έβρου, προσπαθώντας να προφυλαχθεί από την παγωνιά. Μετά από προσάθειες του «Χαμόγελου του Παιδιού», η μητέρα της ανήλικης έφτασε σήμερα το μεσημέρι στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» και έσφιξε το παιδάκι της στην αγκαλιά της…

Στην επανένωση της οικογένειας βοήθησαν η Διπλωματική αντιπροσωπεία της Παλαιστίνης στην Αθήνα και εισαγγελικές Αρχές που μεσολάβησαν για το ταξίδι της Σύριας, παλαιστινιακής καταγωγής, μητέρας μαζί με το τρίχρονο παιδί της, από τη Δαμασκό στη Θεσσαλονίκη.

Η γνωστοποίηση της άφιξης της μητέρας της, πυροδότησε στο παιδάκι μία απίστευτη χαρά λένε οι άνθρωποι από το «Χαμόγελο του Παιδιού».

Περιγράφοντας τις αντιδράσεις της, λένε πως η μικρή Τάλα σηκώθηκε το πρωί ενθουσιασμένη που θα έβλεπε τη μητέρα της, ντύθηκε, χτενίστηκε και ρωτούσε συνέχεια, «αν είναι όμορφη»…

Τις προηγούμενες δε ημέρες, που με μεσολάβηση του Οργανισμού, μιλούσε με την μητέρα της στο διαδίκτυο,έκλαιγε, ζητούσε «αγκαλιά».

Εκείνο όμως που επίσης συγκλονίζει, είναι ότι παρακαλούσε τη μητέρα της να μην έρθει με βάρκα, αλλά με αεροπλάνο για να είναι ασφαλής…

«Η συζήτησή τους, κάθε φορά, ήταν πόνος» είπε χαρακτηριστικά η Χάλα Αλμάσεν, εθελόντρια διερμηνέας στο «Χαμόγελο» η οποία βρισκόταν δίπλα στο κοριτσάκι καθ’ όλη τη διάρκεια διαμονής του στο Σπίτι του “Χαμόγελου”, στον Φοίνικα Θεσσαλονίκης.

Η αγωνία της Τάλα έλαβε τέλος, όταν συνάντησε σήμερα τη μαμά και τον μικρό της αδερφό στο αεροδρόμιο.

«Ήταν μια συνταρακτική επαφή. Δεν υπήρχαν λόγια, μόνο δάκρυα και χάδια» περιέγραψε τη συγκινητική στιγμή επανένωσης η εκπρόσωπος του «Χαμόγελου του Παιδιού», Βάσω Πετρίδου.

Δίπλα στην οικογένεια ήταν και ο αδερφός του αδικοχαμένου πατέρα, ο οποίος βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα και βοήθησε στον εντοπισμό της νύφης του.

«Η Τάλα είναι παιδί – σύμβολο ενός προσφυγικού ταξιδιού γιατί αποτελεί ένα παράδειγμα ευτυχούς κατάληξης απέναντι στις χιλιάδες περιπτώσεις παιδιών που τελικά χάνουν τη ζωή τους» είπε η κ. Πετρίδου.

Από την πλευρά του, ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της Διπλωματικής Αντιπροσωπείας της Παλαιστίνης στην Αθήνα Μουχάναντ Ζαράρ (Muhanad Jarrar) τόνισε ότι «δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συγκεκριμένη περίπτωση, είναι μία από τις πολλές που στον δρόμο της προσφυγιάς, αντιμετωπίζουν τον θάνατο και τον διωγμό» και δήλωσε ότι θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια ώστε η οικογένεια να παραμείνει προς το παρόν στην Ελλάδα.

Το «Χαμόγελο του Παιδιού», όπως άλλωστε είπε η κ. Πετρίδου, θα συνεχίσει να στηρίζει οικονομικά και ηθικά την οικογένεια, «για να μην απαξιώσουμε τη θυσία αυτού του πατέρα που τα έδωσε όλα γι’ αυτούς»…

Μέσα σε οικίσκο γεώτρησης άντλησης υδάτων είχε βρεθεί το παιδί

Υπενθυμίζεται ότι το παιδί και το άψυχο σώμα του νεαρού άντρα, είχε βρει ο Γιώργος Λυμπερακάκης, μέσα σε οικίσκο γεώτρησης άντλησης υδάτων που βρίσκεται μόλις 300 μέτρα από το ποτάμι και είχε ειδοποιήσει την αστυνομία. Όπως είχε διαπιστωθεί, το κοριτσάκι είχε παραμείνει δίπλα στον νεκρό πατέρα του για περισσότερες από 10 ώρες, μέχρι να το εντοπίσει τελικά, εντελώς εξαντλημένο, ο κ. Λυμπερακάκης.

Ο 32χρονος πατέρας του κοριτσιού, το είχε μεταφέρει στους ώμους του, μέσα από τον ποταμό Έβρο, με αποτέλεσμα το παιδί, όταν βρέθηκε, να είναι στεγνό, ενώ ο πατέρας του είχε αφήσει την τελευταία του πνοή από το κρύο, με το σώμα του μελανιασμένο από τη μέση και κάτω…


pavlidiscartoons.com 

Διαβάστε Περισσότερα »

Όλα πάνε καλά για την Ελλάδα

Τα πράγματα πάνε πάρα πολύ καλά για την χώρα μας. Η στάση της νέας κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» -με την Γερμανία δηλαδή- κατάφερε να ξεβρακώσει τόσο την γερμανική κυβέρνηση όσο και τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις. 

Η γερμανική κυβέρνηση ξεβρακώθηκε γιατί η αλαζονεία της δεν έχει προηγούμενο και παραπέμπει σε φασιστικά καθεστώτα, ενώ οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις αποδεικνύεται τώρα πως δούλευαν για την Μέρκελ.

Στο σημείο που βρίσκεται η χώρα μας, η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να κάνει ούτε βήμα πίσω.

Ούτε οι Έλληνες πρέπει να κάνουν πίσω.

Η χώρα βρίσκεται εδώ και χρόνια σε αδιέξοδο, το χρέος δεν είναι βιώσιμο, οπότε το καλύτερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να βρεθεί μια διέξοδος.

Δεν πάμε τώρα στον γκρεμό, είμαστε εδώ και χρόνια στον γκρεμό. Από την ανεργία και το χρέος μέχρι τους μισθούς και τις συντάξεις, τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.

Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Τουλάχιστον εμείς. Η οικονομική και πολιτική ελίτ της χώρας έχει πολλά να χάσει. Και πρέπει να τα χάσει.

Η ιδανική λύση είναι η έξοδος από την ευρωζώνη· αν και θα ήταν ιδανικότερη το 2010.

Αλλά εμείς θα το παίξουμε τρελοί.

Αφού η έξοδος από το ευρώ δεν προβλέπεται και δεν μπορούν να μας διώξουν, εμείς μένουμε στο ευρώ και κάνουμε ό,τι κάνουν και οι Γερμανοί: Εκβιάζουμε.

Εκβιάζουμε νόμιμα. Αναζητούμε όλες τις νομικές τρύπες και τους αλλάζουμε τα φώτα. Αφού δεν προβλέπεται έξοδος, λύση μέρα με την ημέρα.

Παράλληλα, διεκδικούμε τις πολεμικές αποζημιώσεις. Εκεί δεν έχει Eurogroup, ούτε η γερμανική κυβέρνηση μπορεί να έχει ύφος. Θα πληρώσει.

Φυσικά, φέρνουμε στο φως όλες τις μίζες των γερμανικών πολυεθνικών και στέλνουμε στα ευρωπαϊκά δικαστήρια τόσο τους Γερμανούς που τις έδιναν -μαζί με τους Γερμανούς πολιτικούς που τους έκαναν πλάτες-, όσο και τους Έλληνες που τις έπαιρναν.

Επίσης, καθαρίζουμε την χώρα μας από τους ολιγάρχες και τους καναλάρχες. Ήρθε επιτέλους η ώρα αυτά τα λαμόγια να πληρώσουν.

Οπωσδήποτε, υπάρχει σοβαρό θέμα με τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Πρώτα είναι υπεύθυνες για την χρεοκοπία και μετά για τους χειρισμούς που έφεραν την χώρα σε κατάσταση ανθρωπιστικής κρίσης.

Αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαπραγματεύεται, γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις υπέγραφαν ό,τι τους έβαζαν μπροστά τους χωρίς καν να τα διαβάζουν;

Ξέρουμε γιατί τα υπέγραφαν – οι Γερμανοί τους είχαν στο χέρι- αλλά αυτά να τα πουν και στο δικαστήριο.

Η Μέρκελ θα κάνει πίσω. Το Grexit θα είναι πολύ πιο σκληρό για την Γερμανία από ό,τι θα είναι για την Ελλάδα.

Πρώτα θα γίνει διαγραφή του χρέους και μετά θα βγούμε από την Ευρωζώνη. Αν υπάρχει ακόμα Ευρωζώνη.

Ας μην κοροϊδευόμαστε, δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχει μόνο η Γερμανία και οι λακέδες της.

Αλλά ο χρόνος είναι με την μεριά μας. Οι εκλογές σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες -μέσα στο 2015- θα αναδείξουν κυβερνήσεις που θα κάνουν την Μέρκελ να αναπολεί τον Τσίπρα, και τον Σόιμπλε να αναπολεί τον Βαρουφάκη.

Στην καλύτερη περίπτωση, θα σώσουμε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού θα την κάνουμε πραγματική Ένωση λαών.

Στην χειρότερη, θα σώσουμε την Ελλάδα.



(Μια φιλική συμβουλή προς τα κυβερνητικά στελέχη: Κόψτε τις επισκέψεις στα χρεοκοπημένα κανάλια των νταβατζήδων, για τα οποία έχετε και προεκλογικές δεσμεύσεις. Όχι μόνο δεν σας προσφέρουν τίποτα αλλά σας αφαιρούν την αξιοπιστία. Όταν σας βλέπω δίπλα στους Πρετεντέρηδες -τους οποίος ξεπλένετε με την παρουσία σας-, η πρώτη σκέψη που κάνω είναι πως κι εσείς είστε ξεπουλημένοι. Μπορεί να μην είστε αλλά εγώ αυτή τη σκέψη κάνω. Και ήθελα να σας το πω. Αν και δεν θα έπρεπε να σας το πει κάποιος. Θα έπρεπε να το ξέρετε από μόνοι σας.)


pitsirikos 
17 Φεβ, ’15

Διαβάστε Περισσότερα »

Και ελπίδα..

     Λιγότερο από εικοσιτέσσερεις ώρες για να ανοίξουν οι κάλπες της πιό κρίσιμης για την χώρα και τον λαό εκλογής.

     Ήρθε η ώρα για να αποδείξουμε ότι τα ''Κύθηρα'' υπάρχουν. Είναι εφικτά.
     Να δείξουμε στην Ευρώπη πως δεν είναι μόνον ονειροφαντασία όπως αποτυπώθηκε στους πίνακες των Αρκαδιστών του μπαρόκ.
     Είναι τόπος υπαρκτός και προορισμός προσβάσιμος σε όσους διαθέτουν ελπίδα, καθαρό νου και καρδιά, όρεξη για δουλειά, υπομονή και ανθρωπιά.

     Ο θυμός και το μίσος για κάθε τί αντιδημοκρατικό, αντιλαϊκό, ψεύτικο, ανθελληνικό,
     ..ας μας κρατήσει σε εγρήγορση, ας οδηγήσει το χέρι μας στην κάλπη.
     Αλλά μέχρι εκεί!
     Από Δευτέρα ας μας οδηγεί πιά μόνη η ελπίδα, χωρίς καμία διάθεση ρεβανσισμού, χωρίς αντίποινα.

     Ας φροντίσουμε να ανακτήσουμε όσα καταστράφηκαν τα τελευταία χρόνια.
     Ας κλείσουμε τις πληγές με πολλή δουλειά και σύμπνοια.
     Ας δείξουμε στην Ευρώπη τον δρόμο που ενώνει τον ρεαλισμό με τον ανθρωπισμό,
     ..και οι Εφιάλτες θα εξαφανιστούν από μόνοι τους.

     Φρικτοί Εφιάλτες, φρικτοί άνθρωποι, μα θα τους ξεπεράσουμε!
     Χωρίς να πέσουμε στο επίπεδό τους.
     Χωρίς να γίνουμε σαν κι αυτούς!

     Ήρθε η ώρα της ελπίδας.
     Ας την καλωσορίσουμε!..
    

 
Κώστας Μαντατοφόρος 
Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015
Ουδέν Σχόλιον 

Διαβάστε Περισσότερα »

Terra Incognita..*

     (* άγνωστη γη)
     Ο νέος ''πόλος εξουσίας'', το νέο πολυσυλλεκτικό κόμμα εξουσίας που θέριεψε από την αγανάκτηση του λαού κι από τις ανάγκες των καιρών,
     ..αποτελεί terra incognita, αχαρτογράφητη περιοχή για το πολιτικό μας σύστημα.

     Και όσο κι αν θέλουν οι φίλοι του, αλλά και ειδικά οι εχθροί του να το προσομοιάζουν με άλλους πολιτικούς σχηματισμούς άλλων εποχών,
      ..λίγες, ελάχιστες ομοιότητες έχει.

     Μία απ' αυτές -η πιό χτυπητή- είναι η χαρισματικότητα των αρχηγών τους.
     Μάλιστα το blog τολμάει να πεί πως ο νέος, σημερινός τούτος αρχηγός, είναι περισσότερο χαρισματικός από τον προηγούμενο (και Μεγάλο Τυχοδιώκτη), αφού δεν στηρίζεται σ' ένα όνομα πολιτικά γνωστό, δεν προέρχεται από πολιτικό ''τζάκι''. Είναι αυτοδίδακτος και αυτοδημιούργητος στην πολιτική.

     Όσο κι αν οι Κασσάνδρες σπέρνουν την καταστροφή παίρνοντας κυρίως παράδειγμα (αλλά και πρόφαση) αυτό του 1981,
     ..το blog έχει να παρατηρήσει πως οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις και τα σπουδαιότερα επιτεύγματα του ανθρώπινου γένους έγιναν επειδή, αυτό ακριβώς, τόλμησε να βαδίσει σε ''άγνωστη γη''!
     Πάντα ο ''τολμών άνθρωπος'', ο άνθρωπος με ανοιχτούς πνευματικούς ορίζοντες επεδίωξε να βαδίσει στο άγνωστο, και να δημιουργήσει ''εκ του μηδενός''.
     Άλλες φορές μεγαλούργησε, και άλλες φορές πισωπάτησε και πισωγύρισε,
     ..πρόσκαιρα όμως, γενόμενος ταυτόχρονα πιό σοφός και πιο αποφασισμένος για νέες κορυφές!

     Terra Incognita λοιπόν. Άγνωστη γή!
     Δεν είναι κακό να περπατήσουμε την άγνωστη γή.
     Κακό είναι να την θεωρήσουμε και να την ανακηρύξουμε πατρίδα μας,
     ..πριν την γνωρίσουμε!..

     Υ.Γ.  Αυτά που ισχύουν για το μεγάλο πιά, ''αχαρτογράφητο'' κόμμα εξουσίας, ισχύουν και για τα μικρότερα ''άγνωστα'' αντιμνημονιακά κόμματα. Ας τα προτιμήσουμε.
    

Διαβάστε Περισσότερα »

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

January 1st, 2015 | Author: kartesios -

 

Του 1934. Στη Γερμανία. Οι ηττημένοι πλην στρατόκαυλοι Γερμανοί στρατηγοί κυκλοφορούν σε πανάκριβες δεξιώσεις φορώντας περίεργα παράσημα που εφηύραν και κατασκεύαζαν μόνοι τους. Πέρα, δηλαδή, από τα επίσημα παράσημα του γερμανικού στρατού, ο κάθε στρατηγός μπορούσε να στολιστεί σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο, βαφτίζοντας «παράσημα ανδρείας» τεράστιες κιτς κατασκευές σε διάφορα σχήματα που φορούσε στη στολή του και καμάρωνε.

Ήταν η εποχή που με τον τσαμπουκά της η Γερμανία είχε μονομερώς αποφασίσει να κάνει στάση πληρωμών των πολεμικών αποζημιώσεων σε ΗΠΑ και Γαλλία. Για δικούς τους λόγους και η Γαλλία και η ΗΠΑ δεν πίεζαν τη Γερμανία, παρά μόνο της υπενθύμιζαν διακριτικά τα χρέη της. Και η Γερμανία απαντούσε «Ναι, καλά».
Με τα χρήματα των πολεμικών αποζημιώσεων, ο Χίτλερ κρυφά και σπάζοντας κάθε συνθήκη που είχε η υπογράψει η Γερμανία μετά την ήττα της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχτιζε τη νέα της πολεμική βιομηχανία και ετοιμαζόταν να αιματοκυλίσει ξανά την ανθρωπότητα.

Εκείνη την ίδια πρωτοχρονιά, αλλά και την προηγούμενη, κομμουνιστές, Εβραίοι, καλλιτέχνες και ύποπτοι για αντι-ναζιστικές σκέψεις «φιλοξενούνταν» σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όχι ως επισήμως συλληφθέντες, αλλά – άτιμες συμπτώσεις – για προληπτική προστατευτική επιτήρηση. Δηλαδή, έλεγε το ναζιστικό καθεστώς ότι μάντρωνε αυτούς τους ανθρώπους για να τους προφυλάξει από κάποιον φανταστικό εχθρό που θα μπορούσε να τους κάνει κακό και να το φορτωνόταν ο Χίτλερ. Παράλογο, αλλά έτσι είναι αυτά τα πράγματα.

Εκείνη την ίδια πρωτοχρονιά του 1934, αλλά και την προηγούμενη, άντρες των SA με απίστευτα άσχημες καφέ στολές έκαναν παρελάσεις στους δρόμους των γερμανικών πόλεων άνευ λόγου και αιτίας. Απλώς έκαναν παρελάσεις όλη μέρα, κάθε μέρα. Στην περίπτωση που κάποιος πολίτης ξεχνιόταν ή «ξεχνιόταν» και δε σταματούσε για να χαιρετήσει ναζιστικά την ομάδα που παρήλαυνε, έβγαιναν δυο – τρεις μαντραχαλάδες από τη γραμμή και τον σάπιζαν στο ξύλο.

Αυτό δημιούργησε διάφορες διαμαρτυρίες, κυρίως, από μη Γερμανούς πολίτες οι οποίοι δεν ένιωθαν υποχρεωμένοι να συμμετέχουν στη γιορτή των κρετίνων. Δεν ήταν λίγες οι φορές που διοικητές τέτοιων αγημάτων κλήθηκαν σε πρεσβείες να δώσουν εξηγήσεις για τις συμπεριφορές των ανδρών τους. Και με κάθε ειλικρίνεια παραδέχονταν ότι πλέον δεν είχαν τη δυνατότητα να ελέγξουν το… πάθος κάποιων αντρών των SA οι οποίοι έδειχναν υπερβάλλοντα ζήλο. Μιλάμε δηλαδή για ομολογημένη αποκτήνωση.
Και σε αυτό το σημείο θυμήθηκα μία φωτογραφία μαζί με τη λεζάντα που μου έστειλαν φίλοι από το twitter.



Ζούμε την πρωτοχρονιά του 2015. Άλλες εποχές. Έτσι θα έπρεπε να ήταν. Άλλωστε τώρα ζούμε σε περίοδο ειρήνης, ελευθερίας, δημοκρατίας και, κυρίως, ζούμε μέσα στην αγκαλιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μίας Ένωσης ευρωπαϊκών χωρών που έχει ως βασικό στοιχείο της την αλληλεγγύη. Δε μπορεί όμως να ξεκολλήσει από το μυαλό μου η φράση της Άνγκελα Μέρκελ που ειπώθηκε εντός του γερμανικού κοινοβουλίου στις 18 Δεκεμβρίου 2014, με την οποία ξεκαθάριζε ότι η Γερμανία μένει αμετακίνητη στο δόγμα της για τις αδύναμες οικονομικά χώρες «Καμία βοήθεια χωρίς ανταλλάγματα».

Ανταλλάγματα που φυσικά καθορίζει η Γερμανία και τα απαιτεί. Διαφορετικά, τιμωρεί. Ξεχνώντας ότι εκείνη δεν τιμωρήθηκε ποτέ για τα χρέη που δεν ξεπλήρωσε. Ίσως επειδή σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση ο κοινωνικο-οικονομικός δαρβινισμός και ο νόμος του ισχυρού αποτελούν τον βασικότερο πυλώνα των δεσμών μεταξύ των δεσμοφυλάκων και των δέσμιων.

Όσο περισσότερο σκέφτομαι το παρελθόν τόσο περισσότερο κλάνω μέντες για το μέλλον. Άλλες εποχές, όμως τόσα κοινά μεταξύ τους. Δεν ξέρω τι και αν υπάρχει κάτι που μπορεί να σπάσει την επανάληψη και να καταστρέψει τις ομοιότητες. Ξέρω όμως ότι αν κάπου δούμε μία ελπίδα να φυτρώνει, καλό είναι να μην τρέξουμε να την τσαλαπατήσουμε. Εντάξει, μπορεί να μη θέλουμε να την ποτίσουμε, αλλά τουλάχιστον ας μην πάμε να την ξεριζώσουμε.

Ας την αφήσουμε και βλέπουμε. Κι αν αποδειχτεί ψεύτικη κι αυτή η ελπίδα, δε γαμείς! Ούτε η πρώτη ήταν ούτε θα είναι η τελευταία. Καλή δύναμη για ό,τι κι αν έρχεται τη νέα χρονιά. Και πάντα Υγεία.


kartesios 

Διαβάστε Περισσότερα »