Το μαχαίρι στο κόκκαλο από την ΕΛΑΣ για τα υπερχρεωμένα κόμματα – Καταθέτει πρόταση

Πρόταση βόμβα για τα υπερχρεωμένα κόμματα καταθέτει η ΕΛΑΣ με παρακράτηση ποσοστού κρατικής χρηματοδότησης και βουλευτικών αποζημιώσεων, κλείνοντας την ατελέσφορη πολιτική αντιπαράθεση. Προκαλεί για έμπρακτη απόδειξη υπευθυνότητας, συνέπειας, λογοδοσίας 

Στο «μικροσκόπιο» της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) του Αλέξη Τσίπρα μπαίνει το φλέγον ζήτημα των υπέρογκων τραπεζικών χρεών των πολιτικών κομμάτων, με τον σχηματισμό να καταθέτει ένα πλέγμα ριζοσπαστικών προτάσεων για την αποπληρωμή τους. 

Με κεντρικό σύνθημα «Υπευθυνότητα, Συνέπεια, Λογοδοσία», η ΕΛΑΣ εξαπολύει σφοδρά «πυρά» κατά του πολιτικού συστήματος, τονίζοντας πως το ζήτημα δεν αποτελεί απλώς ευκαιρία για μικροκομματική αντιπαράθεση, αλλά βαθύ πρόβλημα αξιοπιστίας της ίδιας της Δημοκρατίας. 

Τα δύο μέτρα και σταθμά με τους πολίτες 

Στην ανακοίνωσή του, το κόμμα στηλιτεύει την υποκρισία απέναντι στους πολίτες, τονίζοντας πως οι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους. «Όταν ζητάς από κάθε πολίτη να είναι συνεπής στις οικονομικές του υποχρεώσεις, τότε οφείλεις να εφαρμόζεις τον ίδιο κανόνα και για τα κόμματα», αναφέρει χαρακτηριστικά. 

Η ΕΛΑΣ υπογραμμίζει το παράδοξο να υπάρχουν σήμερα δύο κόμματα με συνολικές τραπεζικές οφειλές που ξεπερνούν το 1,1 δισεκατομμύριο ευρώ, τα οποία συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται κανονικά από το κράτος. «Αν επρόκειτο για μια μικρομεσαία επιχείρηση δεν θα υπήρχε περίπτωση να συνεχίσει να λαμβάνει δημόσιο χρήμα. Τα κόμματα όμως συνεχίζουν, και παρ’ όλα αυτά το χρέος τους μεγαλώνει», προσθέτει. 

Αιχμές για «νομικά κόλπα» με τα ΑΦΜ 

Η ανακοίνωση αφήνει σαφείς αιχμές και για τις πρακτικές που ακολουθούνται προκειμένου να αποφευχθούν οι οικονομικές κυρώσεις. Φωτογραφίζοντας το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη καταγγέλλει ότι επιστρατεύονται «νομικά κόλπα και διαφορετικά ΑΦΜ» με σκοπό την αποφυγή της αποπληρωμή των χρεών, ξεκαθαρίζοντας πως «αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί». 

Οι τρεις δεσμεύσεις – προτάσεις της ΕΛΑΣ 

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η ΕΛΑΣ καταθέτει μια συγκεκριμένη θεσμική πρόταση που αποτελείται από τρεις βασικούς άξονες για την αντιμετώπιση της υπερχρέωσης: 

1. Παρακράτηση κρατικής χρηματοδότησης: Το 80% της τακτικής κρατικής χρηματοδότησης που λαμβάνουν τα υπερχρεωμένα κόμματα να κατευθύνεται υποχρεωτικά και απευθείας στην αποπληρωμή των τραπεζικών τους δανείων.

2. Συμβολή των αιρετών (μισός μισθός): Όσοι εκλέγονται με τα ψηφοδέλτια αυτών των κομμάτων (βουλευτές, ευρωβουλευτές και λοιποί αιρετοί) να υποχρεούνται να καταβάλλουν το 50% των βουλευτικών ή άλλων αποζημιώσεών τους στο κόμμα, αποκλειστικά για την αποπληρωμή του χρέους.

3. Απόλυτη διαφάνεια: Κάθε χρόνο να δημοσιοποιούνται επίσημα και αναλυτικά όλα τα οικονομικά στοιχεία, προκειμένου οι πολίτες να γνωρίζουν με ακρίβεια πόσα χρήματα χρωστάει και πόσα πραγματικά αποπληρώνει το κάθε κόμμα.

«Δεν ζητάμε από τα πολιτικά κόμματα τίποτα περισσότερο από αυτό που ζητούν καθημερινά από τους πολίτες», καταλήγει η ανακοίνωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. 

Από το in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεν είναι η «πιο έντονη παρουσία στα ΜΜΕ» των υπουργών που λείπει από τη Νέα Δημοκρατία...

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κάλεσε τους υπουργούς να δώσουν πιο αποφασιστικά την προεκλογική μάχη προβάλλοντας το έργο της κυβέρνησης. Μόνο που αυτός είναι ο λόγος που η ΝΔ υποχωρεί στις δημοσκοπήσεις 

«Χρειάζεται μεγαλύτερη και πιο έντονη παρουσία των υπουργών στα Μέσα Ενημέρωσης -και ειδικά στα Περιφερειακά Μέσα- και εδώ θέλω να τονίσω ότι οι υπουργοί δεν πρέπει να βγαίνουν μόνο για το χαρτοφυλάκιό τους, αλλά να υπερασπίζονται συνολικά το κυβερνητικό έργο, για το οποίο πρέπει να είναι καλά ενημερωμένοι». 

Με αυτό τον τρόπο απευθύνθηκε ο Πρωθυπουργός στους υπουργούς του, στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο πριν τις θερινές διακοπές. Αφήνοντας κατά μέρος τον κάπως άκοσμο θεσμικό χαρακτήρα μιας αμιγώς προεκλογικής συζήτησης σε ένα όργανο που αφορά τη διακυβέρνηση – μια τέτοια αναφορά θα ήταν πολύ περισσότερο ταιριαστή σε μια συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ή της Κεντρικής Επιτροπής – η ουσία του ζητήματος είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι το πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει η Νέα Δημοκρατία για να κερδίσει τις εκλογές είναι να παρουσιάσει καλύτερα το κυβερνητικό έργο. 

Η τοποθέτηση αυτή αναλογεί σε ένα σχήμα σκέψης, που έχει κατά καιρούς ακουστεί, ότι το κυβερνητικό έργο δεν «επικοινωνείται» επαρκώς, δεν προβάλλεται, δεν εξηγείται, με αποτέλεσμα οι πολίτες όχι μόνο δεν αντιλαμβάνονται πόσες θετικές αλλαγές έχουν γίνει στη ζωή τους, αλλά και επιμένουν να πιστεύουν κάθε λογής fake news που διακινούνται σε βάρος της κυβέρνησης. Οι υπουργοί, πάλι σύμφωνα με αυτό το σχήμα, είναι συχνά συνυπεύθυνοι σε αυτό το πρόβλημα γιατί δεν προβάλλουν το συνολικό κυβερνητικό έργο, αλλά πρωτίστως το δικό τους, όταν δεν συμπεριφέρονται πρωτίστως ως τοπικοί πολιτευτές, εξυπηρετώντας την άμεση εκλογική πελατεία τους. 

Το σχήμα αυτό θα είχε κάποια βάση, εάν όντως οι πολίτες δεν αντιλαμβάνονταν το κυβερνητικό έργο. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί οι πολίτες αντιλαμβάνονται το κυβερνητικό έργο πολύ πιο άμεσα από ό,τι οι άνθρωποι που περιδιαβαίνουν τους διαδρόμους της εξουσίας. Το αντιλαμβάνονται στην καθημερινότητά τους, το νιώθουν στο πετσί τους, αναμετρούνται με αυτό σε όλες τις πλευρές τις ζωής τους. 

Οι πολίτες όντως δεν διαβάζουν non paper, συνήθως δεν μελετούν νομοσχέδια, και στην καλύτερη των περιπτώσεων πιάνουν κάτι σε ένα τηλεοπτικό δελτίο ή σε μια ανάρτηση που θα δουν σε ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης. 

Όμως, οι πολίτες κάνουν άλλα πράγματα: Πηγαίνουν στο σουπερμάρκετ και βλέπουν το πραγματικό κόστος ζωής. Βάζουν βενζίνη στα πρατήρια καυσίμων και άρα γνωρίζουν το κόστος ενέργειας. Έχουν παιδιά που πάνε σε σχολεία και πανεπιστήμια και γνωρίζουν την κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος. Παίρνουν μέσα μαζικής μεταφοράς ή οδηγούν σε δρόμους κα γνωρίζουν την κατάσταση των υποδομών. Προγραμματίζουν διακοπές και άρα ξέρουν το κόστος τους. Αναζητούν δουλειά είτε οι ίδιοι είτε τα παιδιά τους και ξέρουν ποιες θέσεις εργασίας προσφέρονται, για ποια προσόντα και με τι είδους αμοιβή. Πηγαίνουν σε δημόσια νοσοκομεία είτε για προγραμματισμένες εξετάσεις είτε για έκτακτα περιστατικά. Φροντίζουν ηλικιωμένους και ξέρουν τα προβλήματά τους. Ζουν σε αγροτικές περιοχές και γνωρίζουν τι γίνεται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τα προβλήματα που υπάρχουν εκεί (αρκεί να αναλογιστούμε π.χ. την κατάσταση με τον αφθώδη πυρετό σε ένα νησί όπως η Λέσβος). Βλέπουν τις δασικές πυρκαγιές είτε στην τηλεόραση είτε από το παράθυρο ή το μπαλκόνι τους. Ζουν τα προβλήματα κάθε φορά που υπάρχουν «έκτακτα καιρικά φαινόμενα». 

Και βέβαια οι πολίτες μπορεί να μην παρακολουθούν στενά τις πολιτικές εξελίξεις, ή τα νομοσχέδια, ή τις κατά καιρούς εξαγγελίες, όμως κάποια βασικά στοιχεία και γεγονότα τα γνωρίζουν πολύ καλά και δεν τα ξεχνούν. Ξέρουν ότι στα Τέμπη είχαμε μια τραγωδία γιατί δεν υπήρχαν οι απαραίτητες υποδομές για την ασφαλή συγκοινωνία, με αποτέλεσμα δύο τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή, σε αντίθετη κατεύθυνση και μεγάλη ταχύτητα. Γνωρίζουν ότι με πρωτοβουλία και ευθύνη υπουργών και άλλων υπηρεσιακών στοιχείων «μπαζώθηκε» ο χώρος της τραγωδίας και χάθηκαν πολύτιμα στοιχεία. Ξέρουν ότι υπουργοί της κυβέρνησης είναι υπόδικοι σε σχέση με αυτή την υπόθεση. Όπως και ξέρουν ότι υπήρξε ένα μεγάλο σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, που αφορούσε παράνομες επιδοτήσεις στις οποίες ήταν μπλεγμένα κομματικά και κυβερνητικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα βουλευτές να είναι υπόδικοι. Και βέβαια έχουν πληροφορηθεί ότι με ευθύνη του Μεγάρου Μαξίμου, που έχει την εποπτεία της ΕΥΠ, είχε στηθεί ένας μηχανισμός όπου το «επιτελικό κράτος», με χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού παρακολουθούσε υπουργούς, ανώτατους αξιωματικούς, δικαστικούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες. 

Πέραν της γενικής κατάστασης, οι πολίτες έχουν εικόνα και για τους υπουργούς της κυβέρνησης: έχουν για παράδειγμα την εικόνα ενός υπουργού όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, που όπου πάει όλο και κάποια διαμαρτυρία θα υπάρχει, μικρότερη ή μεγαλύτερη, όσο και εάν προσπαθεί να τις υποβαθμίσει. Ή του Γιώργου Φλωρίδη, υπουργού Δικαιοσύνης, να λέει ότι όσα λέγονταν για «μπάζωμα» ήταν «για τα μπάζα», πριν τον διαψεύσει ο ίδιος ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Ή του Θάνου Πλεύρη που κραυγάζει σε σχέση με το προσφυγικό, παρότι οι πολίτες έχουν σαφή εικόνα ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει κάποια «εισβολή». 

Εάν λοιπόν οι πολίτες σήμερα δείχνουν να γυρνούν την πλάτη στη Νέα Δημοκρατία και δημοσκοπικά να της δίνουν ποσοστά που οδηγούν στην πολιτική της ήττα στις επόμενες εκλογές, αυτό δεν είναι γιατί δεν έχει προβληθεί το κυβερνητικό έργο. Είναι επειδή το κυβερνητικό έργο είναι αυτό που είναι. Δεν είναι επειδή δεν γνωρίζουν τις επιδόσεις της κυβέρνησης, αλλά επειδή τις βιώνουν. Δεν είναι επειδή δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία των μεταρρυθμίσεων, αλλά επειδή τις έχουν ζήσει και άρα αποτιμήσει. 

Και εάν οι υπουργοί – ακόμη περισσότερο οι απλοί βουλευτές – είναι ως ένα βαθμό απρόθυμοι να προβάλουν τόσο έντονα και φωναχτά το κυβερνητικό «έργο» είναι επειδή έχουν επίγνωση όλων των παραπάνω και το ένστικτο πολιτικής επιβίωσης που διαθέτουν τους ωθεί να κοιτάξουν να προσαρμόσουν την προεκλογική τους εκστρατεία κυρίως στο τι έκαναν οι ίδιοι, πολύ συχνά και με την αναγκαία υποσημείωση: «εγώ, όμως, δεν συμφώνησα». Σε τελική ανάλυση οι πιο έμπειροι από αυτούς γνωρίζουν ότι πολύ δύσκολα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιβιώσει του αποτελέσματος των επόμενων εκλογών και παίρνουν ήδη από τώρα τις αποστάσεις τους. 

Σε τελική ανάλυση, είναι κάπως αφελές να πιστεύει κάποιος ότι μια κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία ήδη επτά χρόνια και όταν κάνει εκλογές θα έχει φτάσει τα οκτώ, απολαμβάνοντας μιας κυρίαρχη θέση μέσα στο πολιτικό σκηνικό, έχει απώλειες εξαιτίας «κακής επικοινωνίας» και «ελλιπούς προβολής» του έργου της. Το ακριβώς αντίθετο: μια κυβέρνηση που είναι στην εξουσία τόσα χρόνια είναι αντιμέτωπη με το γεγονός ότι οι πολίτες ξέρουν πολύ καλά ότι για τα προβλήματά τους είναι υπεύθυνοι όσοι κυβερνούν όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί μπορεί να είναι σημαντική η επικοινωνία στην πολιτική, αλλά δεν μπορεί να νικήσει την πραγματικότητα, 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Τσίπρας βλέπει την αυτοδιοίκηση ως όρο δημοκρατικής αλλαγής

«Τάραξε τα νερά» η εκδήλωση της ΕΛ.Α.Σ στο Σεράφειο όπου παρουσιάστηκε το «Σχέδιο Αριστοτέλης» για τους δήμους και τις περιφέρειες 

Ως μια κίνηση που «ταράζει τα νερά» στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης φαίνεται να λειτούργησε η εκδήλωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης στο Σεράφειο. Απέναντι σε ένα κοινό αποτελούμενο από κορυφαία αυτό-διοικητικά στελέχη ο Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε μια πολιτική πρόταση για τις Περιφέρειες και του Δήμους,  που όχι μόνον εστιάζει στην αποκέντρωση και την ενίσχυση αρμοδιοτήτων και πόρων, αλλά «αναβαθμίζει» την Τ.Α σε βασικό παράγοντα της δημοκρατικής αλλαγής στην χώρα. 

Ενδιαφέρον 

Ενδεικτικό του ενδιαφέροντος που προκάλεσε η πρωτοβουλία της ΕΛ.Α.Σ, που δημοσκοπικά σήμερα αποτελεί της αξιωματική αντιπολίτευση στην χώρα είναι η προσέλευση 500 και πλέον στελεχών της αυτοδιοίκησης, εν μέσω καλοκαιριού. Ανάμεσά τους εκπρόσωποι από την συντριπτική πλειοψηφία των μεγάλων δήμων της Αττικής: Αθηνα, Πειραιάς, Περιστέρι, Γλυκά Νερά, Γαλάτσι κ.λ.π. 

Καταγράφθηκαν παρουσίες δημάρχων από όλο το πολιτικό φάσμα, ακόμη και αιρετών που κάθε άλλο παρά λογίζονται στον λεγόμενο προοδευτικό χώρο. Μάλιστα, σύμφωνα με αυτό-διοικητικές πηγές, η παρουσία πολλών εξ αυτών αποτέλεσε κίνηση υπέρβασης. Μια και το να παραβρεθούν σε μία τέτοια εκδήλωση προκάλεσε την δυσαρέσκεια των πολιτικών χώρων από τους οποίους προέρχονται. 

Ξεχώρισαν φυσικά η παρουσία του Δημάρχου Αθηναίων που κατέθεσε την δική του προσέγγιση για το πώς αντιλαμβάνεται την λειτουργία ενός μητροπολιτικού δήμου και τις πολιτικές προτεραιότητες που έχει θέση. Με τον Χάρη Δούκα να ξεκαθαρίζει πως τις θέσεις του αυτές θα τις αναπτύσσει «σε όλα τα φιλόξενα φόρα». Επίσης η παρέμβαση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα που αφού αναφέρθηκε στα ζωτικής σημασίας προβλήματα της περιοχής του εκτίμησε ότι θα είναι θετική η πορεία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. 

Ο Αριστοτέλης 

Ο Αλέξης Τσίπρας, όπως και τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ που μίλησαν, ανέλυσαν με λεπτομέρειες το «Σχέδιο Αριστοτέλης» που αποτελεί την πρόταση του κόμματος. Όμως το στοιχείο που ξεχώρισε ήταν η «κεντρική ιδέα» του, δηλαδή η αντίληψη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως προϋπόθεση περεταίρω εκδημοκρατισμού της χώρας. 

«Το Σχέδιο Αριστοτέλης δεν είναι απλά μια μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Είναι, η πρώτη μεγάλη πράξη της Νέας Μεταπολίτευσης. Και στηρίζεται σε τρεις μεγάλους πυλώνες: Στις Περιφέρειες, στους Δήμους με μητροπολιτικές αρμοδιότητες και στην Αναγέννηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης» επισήμανε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας. 

Τόνισε επιπλέον ότι «στο πρόγραμμά μας, η αποκέντρωση είναι ο βασικός μοχλός ανάπτυξης μιας σύγχρονης, δημοκρατικής και δίκαιης Ελλάδας. Επί δεκαετίες σχεδιάζαμε την Ελλάδα από πάνω προς τα κάτω. Σήμερα κάνουμε το αντίθετο, σχεδιάζουμε την Ελλάδα από κάτω προς τα πάνω». 

Στο πλαίσιο αυτό ο πρώην πρωθυπουργός κατέθεσε τους άξονες πάνω στους οποίους προτείνεται άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων ώστε να μπορούν οι περιφέρειες και οι δήμοι να αποφασίζουν, η εκχώρηση αρμοδιοτήτων ακόμη και στο πεδίο της ενέργειας με ταυτόχρονη αύξηση των αυτοδιοικητικών πόρων. 

Πιο ειδικά για το θέμα των πόρων ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε ότι στόχος είναι να προκύψουν 13 δις ευρώ στους Δήμους για μία δημοτική θητεία και συνολικά 15 δις κατοχυρωμένων πόρων. Όπως ανέλυσε «οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι – ΚΑΠ – περίπου 2 δισ. ευρώ ετησίως, φτάνουν στην πράξη μόνο για να λειτουργήσουν οι δήμοι: μισθοδοσία, καθαριότητα, φωτισμός, τρέχουσα λειτουργία. Δεν αφήνουν τίποτα για επένδυση.  Κατοχυρώνουμε ότι οι ΚΑΠ δεν πρόκειται να μειωθούν, και εξετάζουμε την αύξησή τους ώστε να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες της Αυτοδιοίκησης». 

Πρόσθεσε επίσης πως «κάνουμε ένα βήμα ακόμη: τους θεσμοθετούμε ως εξασφαλισμένο ποσοστό του ΑΕΠ. Δίπλα στους ΚΑΠ συγκροτούμε ένα δεύτερο και αποκλειστικά επενδυτικό σκέλος. Κατοχυρωμένο, μόνιμο, προβλέψιμο. Θα το κάνουμε απελευθερώνοντας πόρους που υπάρχουν ήδη και λιμνάζουν.: Αποθεματικά., ευρωπαϊκά κονδύλια, τέλη που εισπράττονται από την τοπική δραστηριότητα και καταλήγουν αλλού». 

Επιπρόσθετα ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε την ανάγκη η Ελλάδα να ακολουθήσει το ευρωπαϊκό υπόδειγμα με αύξηση του αριθμού των δήμων. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σήμερα περίπου 90.000 δήμους με μέσο πληθυσμό 5.600 κατοίκους, ενώ η Ελλάδα 332 δήμους με μέσο πληθυσμό πάνω από 30.000». Στην βάση αυτή τόνισε την ανάγκη «περισσότεροι από εκατό Δήμοι σε ολόκληρη τη χώρα μπορούν και πρέπει να αποκτήσουν ξανά την αυτονομία τους». 

Αυτά ενώ νωρίτερα είχε αναφερθεί στο ότι αντίληψη της ΕΛ.Α.Σ είναι η αξιοποίηση της τοπικής αυτοδιοίκησης ως βασικό  μοχλό ανάπτυξης και αντιμετώπισης σύγχρονων προβλημάτων όπως το δημογραφικό. Τόνισε μάλιστα πως «κάθε απόφαση πρέπει να λαμβάνεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στον πολίτη. Με συμμετοχή του πολίτη». 

Αξίζει να σημειωθεί πως οι προτάσεις που ανέπτυξε ο Αλέξης Τσίπρας θα αποτελέσουν σημαντικό τμήμα του προγράμματος διακυβέρνησης που πρόκειται να καταθέσει στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ. 

Πηγή: news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ένα «οικονομικό θαύμα» για λίγους...

Το «θαύμα» της τελευταίας επταετίας δεν ήταν για τους πολλούς 

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας μίλησε για «θαύμα» σε ό,τι αφορά την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας και ο πρωθυπουργός για «επιτυχία» της οικονομικής του πολιτικής. 

Όπως είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η δυνατότητα κινητοποίησης 23 δισ. ευρώ για το πενταετές Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης είναι αποτέλεσμα της επιτυχημένης οικονομικής πολιτικής που ασκεί η κυβέρνησή του από το 2019 μέχρι σήμερα. 

Και οι δύο μπορεί να έχουν δίκιο, εάν το ζητούμενο είναι μόνον η σύγκριση των δημοσιονομικών και μακροοικονομικών δεικτών με τα χρόνια της χρεοκοπίας. Και οι δύο όμως έχουν άδικο, εάν στη σύγκριση αυτή συμπεριληφθούν και οι δείκτες των κοινωνικών ανισοτήτων. 

Ο Γιάννης Στουρνάρας δεν έκανε αυτή τη σύγκριση, διότι, εκ της θέσεως και εκ του ρόλου του, δεν τον αφορά. Ο πρωθυπουργός δεν την έκανε μάλλον γιατί δεν τον βολεύει πολιτικά. Διότι αρκεί μια ματιά μόνον στα στοιχεία της ίδιας της Τράπεζας της Ελλάδος για τις καταθέσεις, για να φανούν οι τεράστιες ανισότητες στο μέρισμα του ελληνικού success story και στην κατανομή του πλούτου. 

Το 45,7% των συνολικών αποταμιεύσεων στο τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στα χέρια μόλις του 1% των καταθετών. Το 71% των καταθετών έχει διαθέσιμο υπόλοιπο κάτω των 1.000 ευρώ, το οποίο δεν καλύπτει ούτε τις βασικές του υποχρεώσεις κάθε μήνα. Και ο κύριος όγκος της ιδιωτικής ρευστότητας συγκεντρώνεται σε ελάχιστα νομικά και φυσικά πρόσωπα. 

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, επίσης, δείχνουν ότι, στο πρώτο τρίμηνο, η αποταμίευση των νοικοκυριών ήταν και πάλι αρνητική και δη με επιταχυνόμενους ρυθμούς. Ήτοι τα ελληνικά νοικοκυριά «ροκάνισαν» αποταμιεύσεις για να καλύψουν διάφορες ανάγκες που υπερβαίνουν το εισόδημά τους: έδωσαν 1,3 δισ. ευρώ από τις αποταμιεύσεις τους, καθώς το διαθέσιμο εισόδημά τους ήταν 39,1 δισ. ευρώ και οι καταναλωτικές δαπάνες 40,4 δισ. 

Κοινώς, το «θαύμα» της τελευταίας επταετίας δεν ήταν για τους πολλούς. Αντιθέτως, ήταν για τους πολύ λίγους, είτε ως τυχαίο γεγονός είτε ως στρατηγική επιλογή…

Πηγή: Νικόλ Λειβαδάρη / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Φωτιά και λάβρα η φοιτητική στέγη στη Ρόδο (και) στα νησιά

Περιπέτεια για τους νέους φοιτητές και φοιτήτριες το «κυνήγι της γκαρσονιέρας», ιδίως στις τουριστικές περιοχές. 

Σε τιμές που συναγωνίζονται εκείνες στις «παραδοσιακές» φοιτητικές γειτονιές της Αττικής φτάνουν τα ζητούμενα ενοίκια για διαμερίσματα που απευθύνονται σε φοιτητές στα δημοφιλή νησιά της χώρας. Μπορεί η Αθήνα, όπως και η Θεσσαλονίκη, να συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο αριθμό φοιτητών, ωστόσο στις νησιωτικές περιοχές, στην ήδη δύσκολη εξίσωση της εύρεσης κατοικίας, προστίθεται και ο παράγοντας του τουρισμού. 

Μετά την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στα πανεπιστήμια, το «κυνήγι» της γκαρσονιέρας, το οποίο ξεκίνησε από τις αρχές του καλοκαιριού, γίνεται ακόμη πιο εντατικό για τις οικογένειες με φοιτητές που πέρασαν σε περιοχές μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα μικρών διαμερισμάτων και το ράλι ανόδου των ενοικίων έχει μετατρέψει τα τελευταία χρόνια την αναζήτηση αυτή σε Γολγοθά. Στις τουριστικές περιοχές, το γεγονός ότι πολλοί ιδιοκτήτες επιλέγουν, αντί να τα ενοικιάσουν, να διαθέσουν τα διαμερίσματά τους σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης για σεζόν ενισχύει ακόμη περισσότερο το χάσμα μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης. 

Σε νησιά όπως η Ρόδος, η Κρήτη ή και η Χίος, η ετήσια αύξηση των ζητούμενων ενοικίων φτάνει ακόμη και σε διψήφιο ποσοστό, σύμφωνα με τα στοιχεία της πλατφόρμας Spitogatos. Από την άλλη πλευρά, στην Κέρκυρα μπορεί οι τιμές να αυξήθηκαν μόνο ελαφρώς μέσα σε έναν χρόνο (+0,8%), ωστόσο το μέσο ενοίκιο που ζητούν οι ιδιοκτήτες έχει διαμορφωθεί στα 13,4 ευρώ ανά τ.μ. Στη Ρόδο επίσης φτάνει πλέον τα 13,3 ευρώ το τ.μ. με άνοδο 16,6% μέσα σε έναν χρόνο, στο Ρέθυμνο τα 13,2 ευρώ το τ.μ. (+10%), στα Χανιά τα 12,9 ευρώ το τ.μ. (+4,7%) και στο Ηράκλειο Κρήτης τα 12 ευρώ το τ.μ. (+12%). 

Οι παραπάνω τιμές είναι αντίστοιχες με εκείνες που βρίσκουν οι ενοικιαστές και σε αρκετές δημοφιλείς για τους φοιτητές περιοχές της Αττικής. Για παράδειγμα το μέσο ζητούμενο ενοίκιο στην περιοχή Γουδή φτάνει φέτος τα 13,5 ευρώ το τ.μ. (+5,7% σε σχέση με το 2025), στον Νέο Κόσμο τα 13,2 ευρώ το τ.μ. (+3,4%), στην Καλλιθέα τα 12,6 ευρώ το τ.μ. (+7,7%) και στην περιοχή του Ζωγράφου όπως και στο Αιγάλεω τα 12,4 ευρώ το τ.μ. (+3,2%). 

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις στις φοιτητουπόλεις της χώρας 

Στο σύνολο της χώρας, σύμφωνα με τη Spitogatos, οι μέσες ζητούμενες τιμές των ενοικίων στα σπίτια για φοιτητές είναι φέτος αυξημένες κατά 5,3% σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο του 2025. Η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στο κέντρο της Αθήνας (+25,8%), με τη μέση τιμή να διαμορφώνεται στα 16,4 ευρώ το τ.μ. Εκεί, συγκεντρώνεται και σχεδόν το μισό του διαθέσιμου αποθέματος φοιτητικών κατοικιών της Αττικής (46,5%) κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026. Στη Θεσσαλονίκη, διψήφια αύξηση της τάξης του 11,4% καταγράφεται στην περιοχή 40 Εκκλησιές – Ευαγγελίστρια, όπου παρατηρείται και το υψηλότερο μέσο ζητούμενο ενοίκιο με 13 ευρώ το τ.μ. 

Στην υπόλοιπη Ελλάδα, πέραν της Ρόδου και της Κρήτης (σε Ρέθυμνο και Ηράκλειο), διψήφια αύξηση μέσα σε έναν χρόνο εμφανίζουν επίσης η Δράμα (+15,2%), με το μέσο ενοίκιο ωστόσο σε αρκετά χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τις παραπάνω περιοχές, στα 7,2 ευρώ το τ.μ. Στη Χίο, τα φοιτητικά ενοίκια εμφανίζουν άνοδο +13,1%, με τις τιμές στα 9,8 ευρώ το τ.μ. και στην Καστοριά αύξηση +12,3%, με 7,4 ευρώ/τ.μ. Δράμα και Καστοριά, παρά τις αυξήσεις, ωστόσο, συγκαταλέγονται ακόμα ανάμεσα στις πιο προσιτές, συγκριτικά, φοιτητουπόλεις της χώρας. Οι χαμηλότερες τιμές στα ενοίκια που ζητούν οι ιδιοκτήτες εντοπίζονται στη Λαμία, με 6,8 ευρώ το τ.μ., στο Αγρίνιο όπου φτάνουν τα 7,2 ευρώ το τ.μ. και σε Σέρρες και Σάμο – στα 7,3 ευρώ το τ.μ. 

Μέση ζητούμενη τιμή ενοικίου 

Ετήσια αύξηση:

Κέρκυρα 13,4 ευρώ /τ.μ. 0,8%

Ρόδος 13,3 ευρώ / τ.μ. 16,6% 

Ρέθυμνο 13,2 ευρώ / τ.μ. 10%

Χανιά 12,9 ευρώ / τ.μ. 4,7%

Ηράκλειο 12 ευρώ / τ.μ. 12% 

Με πληροφορίες από efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Περί συντάξεων και τρέλας…

Διαβάζω δήλωση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Στουρνάρα: «Θα ήταν τρέλα η επαναφορά της 13ης σύνταξης». Για έναν αδιευκρίνιστο λόγο, μου έρχεται αυθόρμητα στο νου η ερώτηση: «Πόσο άραγε κερδίζει ο κ. Στουρνάρας ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος;». 

Η ΤΝ (Τεχνητή Νοημοσύνη) σπεύδει να μου δώσει μια απάντηση: οι ετήσιες απολαβές ενός Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κυμαίνονται περίπου μεταξύ 220.000 και 230.000 €. Αν συνυπολογίσουμε ότι ο κ. Στουρνάρας είναι Διοικητής εδώ και 12 χρόνια και ότι μόλις ανανεώθηκε η θητεία του για 6 χρόνια,, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η θέση τον καθιστά πολλαπλά εκατομμυριούχο. 

Θα με ρωτήσετε προφανώς τι σχέση έχει η δήλωσή του με το πόσα χρήματα κερδίζει. Και απαντώ ειλικρινά: stricto sensu, καμία. Ωστόσο, κάτι μέσα μου, μού ψιθυρίζει ότι μπορεί και να υπάρχει κάποια, έστω και αδρή, σχέση. Δεν ξέρω. Οπότε θα αρκεστώ μόνο να μοιραστώ μαζί σας δυο παρατηρήσεις. 

Ο κ. Στουρνάρας θα μπορούσε, με την αναμφίβολη επιστημονική σοβαρότητα που τον διακρίνει, να είχε δηλώσει: «Η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν μπορεί να σηκώσει επί του παρόντος 13η σύνταξη». Σεβαστή άποψη ενός επιφανή οικονομολόγου, ουδέν σχόλιο. 

Επέλεξε όμως να χαρακτηρίσει όσους υποστηρίζουν το αντίθετο ως «τρελούς» (εδώ ο νους μου πάει αυθόρμητα – άντε να καταλάβεις γιατί – στο γνωστό «αν δεν έχουν ψωμί, ας φάνε pain d’Espagne). Και σε αυτή την περίπτωση όμως εύλογα θα περιμέναμε, ο κ. Στουρνάρας να στιγματίσει και μια άλλη «τρέλα»: να υπάρχει στη χώρα μας σύνταξη 446,87 € μικτά τον μήνα για εργαζόμενο που έχει εκπληρώσει 20 έτη ασφάλισης ! 

Αλλά προφανώς η τρέλα του κ. Στουρνάρα είναι άλλου επιπέδου από κείνη του μικροσυνταξιούχου. 

*Νίκος Σταθόπουλος 

*Ο Νίκος Σταθόπουλος έχει σπουδάσει πολιτικές επιστήμες στον Καναδά και είναι πολιτικός αναλυτής 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ακρίβεια ως πολιτική επιλογή.

Δεν είναι πρωτότυπο, έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν 

Στη Σουηδία, η αμόλυβδη στην αντλία κοστίζει 1,40 ευρώ. Στην Κύπρο βρίσκεται στο 1,30 και στην Ισπανία στο 1,50 ευρώ. Στην Ελλάδα, της πολύ πιο χαμηλής αγοραστικής δύναμης, η βενζίνη παραμένει σταθερή και ακλόνητη στο δίευρο, όχι γιατί οι άλλοι ανακάλυψαν την Αμερική, αλλά διότι απλώς μείωσαν τους ειδικούς φόρους στα καύσιμα. Στη Βρετανία, επίσης, ο Άντι Μπέρναμ ανέλαβε πρωθυπουργός ανακοινώνοντας ως πρώτο μέτρο της θητείας του την κατάργηση, από την 1η Οκτωβρίου, του ΦΠΑ 5% στους οικιακούς λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, προανήγγειλε πάγωμα των ενοικίων και νέο πρόγραμμα κατασκευής δημοτικών κατοικιών για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση, διαθέτοντας 340 εκατ. λίρες ως πρώτη φάση ενός πενταετούς σχεδίου. 

Η δημοσιονομική κατάσταση της Βρετανίας δεν είναι πολύ καλύτερη από εκείνη της Ελλάδας – για την ακρίβεια, και τηρουμένων των αναλογιών, μάλλον είναι χειρότερη. Απόδειξη, ότι το κόστος δανεισμού της Βρετανίας είναι υψηλότερο απ’ ό,τι της Ελλάδας, με την απόδοση του βρετανικού 10ετούς ομολόγου στο 5,03% και του ελληνικού στο 3,85%. O Μπέρναμ, όμως, έθεσε το ζήτημα σε πολιτική βάση και σε πλαίσιο επαναπροσδιορισμού προτεραιοτήτων. Είπε πως η κατάργηση του ΦΠΑ στο οικιακό ρεύμα θα χρηματοδοτηθεί από την ακύρωση του κυβερνητικού σχεδίου για την εφαρμογή εθνικής «ψηφιακής ταυτότητας», ύψους 1,8 δισ. λιρών. 

Στην Ελλάδα, τέτοιος επαναπροσδιορισμός δεν υφίσταται ως επιλογή. Κάθε πρόταση για μείωση έμμεσων φόρων ή για μόνιμα μέτρα εισοδηματικής ενίσχυσης προσκρούει στη «γραμμή Μαζινό» της κυβέρνησης: Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος. Ο δημοσιονομικός χώρος, όμως, δεν είναι βιβλική πλάκα. Χτίζεται από τα έσοδα και τους φόρους, διευρύνεται από την ανάπτυξη και αξιοποιείται βάσει προτεραιοτήτων. Διαμορφώνεται και αναδιαμορφώνεται με βάση πολιτικές επιλογές. 

Μέχρι τώρα, μοναδική επιλογή της κυβέρνησης είναι η αξιοποίηση του δημοσιονομικού χώρου προς ίδιον, εκλογικό όφελος: Η διεύρυνσή του μέσω της ακρίβειας και των έμμεσων φόρων και η διανομή του σε επιδόματα και παροχές που μπορούν να φέρουν ψήφους. Δεν είναι πρωτότυπο, έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν. Σε μια κοινωνία, όμως, βαριάς μνημονιακής κόπωσης, διογκούμενων ανισοτήτων και συσσωρευμένου θυμού μπορεί να αποβεί πια εκλογικά ατελέσφορο. Και πολιτικά επικίνδυνο… 

Πηγή: Νικόλ Λειβαδάρη / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αυτοί θα πουλήσουν και την Ακρόπολη….

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που ξεκίνησε την εποχή του «ήπιου» νεοφιλελευθερισμού και προχώρησε με ωμές μεθόδους και σε πρωτοφανή έκταση την περίοδο των μνημονίων, η λαϊκή θυμοσοφία το απέδωσε με την ατάκα «Αυτοί είναι ικανοί να πουλήσουν και την Ακρόπολη». 

Αμ’ έπος, οι «αγκυλώσεις» της νομοθεσίας για τη διάθεση μνημείων και αρχαιολογικών χώρων για διαφημιστικές κινηματογραφήσεις από ιδιώτες ήρθησαν ήδη από το 2011. Με δεδομένη την άρση της προστασίας και καθώς η κυβερνητική «κουλτούρα» για business χωρίς φραγμούς διαχεόταν και εμπεδωνόταν σαν νέα κανονικότητα, ο Ιερός Βράχος της Ακρόπολης, υψίστης εμπορικής αξίας (…), βεβηλώθηκε επανειλημμένα από ιδιώτες – γνωστά τα περιστατικά με το Drοne Show της Adidas τον Μάιο του 2025 αλλά και με παράνομες φωτογραφίσεις μόδας και influencers, παράνομες λήψεις με drones από τουρίστες και YouTubers, παράνομες φωτογραφίσεις κ.λπ. 

Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Η διάλυση κάθε είδους θεσμικού εμποδίου, η εφεύρεση υβριδικών σχημάτων για ιδιωτικοποίηση μέσα από σχήματα όπως το Υπερταμείο, η άλωση από επιχειρηματικά συμφέροντα αρχαιολογικών χώρων έως και περιοχών Natura έγραψαν στις «σημαίες» της κυβερνητικής πολιτικής το σύνθημα «κάθε είδους δημόσιο αγαθό και περιουσία προσφέρεται για ιδιωτική εκμετάλλευση», δηλαδή για κερδοσκοπία. 

Οι ιδιώτες έλαβαν το, ευκρινές, μήνυμα και εφόρμησαν στη δημόσια λεία. Οι κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη φρόντισαν να ανοίξουν τις πύλες με κρεσέντο μέτρων σε όλη τη γραμμή: από την Υγεία και την Παιδεία ώς τον Πολιτισμό, από τις δημόσιες επιχειρήσεις ώς τα κοινά και δημόσια αγαθά. Και πλέον απειλείται να μη μείνει τίποτε όρθιο! 

Η δημιουργία Ανώνυμης Εταιρείας στην οποία αποδίδεται για 50+50 χρόνια η κερδοσκοπική εκμετάλλευση του συνόλου του πολιτιστικού αποθέματος της χώρας, από αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και ιστορικούς τόπους έως εισιτήρια και αναψυκτήρια, την κινητή και ακίνητη πολιτιστική περιουσία της χώρας συνολικά, είναι συγκλονιστική για την ωμότητα και τον κυνισμό της, αλλά και για τα καταστροφικά αποτελέσματα που θα φέρει. Σηματοδοτεί ότι γι’ αυτή την κυβέρνηση δεν υπάρχει πλέον «ιερό και όσιο». 

Ο Πολιτισμός δεν μπορεί να είναι «σπήλαιο ληστών» και άντρο «αργυραμοιβών» – για να θυμηθούμε τη βιβλική αναφορά της εκδίωξης από τον Ιησού των εμπόρων από τον ναό. Και επειδή, όντως, αυτοί είναι ικανοί «να πουλήσουν και την Ακρόπολη», η ανάγκη να αντιστραφεί η καταστροφική πορεία προς την ιδιωτικοποίηση των πάντων, η ανάγκη να εκδιωχθούν με το φραγγέλιο οι «αργυραμοιβοί» από τον «ναό» του Πολιτισμού -και όχι μόνο- είναι επείγουσες. 

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κύπρος: εξακολουθώ να μην ξεχνώ.

52 χρόνια μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο παραμένει αναγκαίο να μην ξεχνούμε 

Ο απόηχος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο παραμένει μία από τις πρώτες αναμνήσεις μου. 

Το ίδιο το σοκ της είδησης, η Επιστράτευση, οι διαδηλώσεις μετά την πτώση της Χούντας, οι εικόνες από τους πρόσφυγες, η αγωνία για τους αγνοουμένους. 

Δεν ήταν απλώς το ίδιο το σοκ από μια βάναυση παραβίαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου, την παράνομη κατοχή μεγάλου μέρους ενός κυρίαρχου κράτους, την ανοχή εάν όχι συνενοχή της «διεθνούς κοινότητας», συμπεριλαμβανομένων των άλλων κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. 

Ήταν και η ίδια η οργή, διάχυτη σε όλη την κοινωνία, για την ευθύνη που είχε και η ελληνική πλευρά, πρώτα από όλα η Χούντα με την επιλογή της να προχωρήσει στο πραξικόπημα σε βάρος του δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπου Μακάριου, που έδωσε το πρόσχημα στην Τουρκία να προχωρήσει στην εισβολή. Στον Ατίλλα 1 και λίγες εβδομάδες μετά – την ώρα που υποτίθεται ότι είχαν ξεκινήσει ειρηνευτικές συνομιλίες – στον Αττίλα 2 που παγίωσε τη διχοτόμηση του νησιού. 

Με αποτέλεσμα 52 χρόνια τώρα, ένα κυρίαρχο κράτος, μέλος του ΟΗΕ, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να εξακολουθεί να είναι διαιρεμένο και ένα μέρος του να είναι υπό κατοχή. 

Και βέβαια 52 χρόνια μερικά διδάγματα παραμένουν. Το πρώτο είναι ότι το 1974, όπως και με τη Μικρασιατική Καταστροφή ο ελληνισμός πλήρωσε ακριβά την πατριδοκαπηλία. Την πλήρωσε με εθνικές τραγωδίες. Το άλλο είναι ότι σε πείσμα μιας ψευδαίσθησης ασφάλειας, σε αυτή τη μεριά της Μεσογείου υπάρχουν πραγματικές απειλές για την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. 

52 χρόνια μετά ίσως η φόρτιση να μην είναι η ίδια. Σε τελική ανάλυση και η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία κατάφερε να προχωρήσει. Έχει πετύχει πολλά και την ίδια ώρα τα προβλήματά της δεν σχετίζονται όλα με την εισβολή. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι το Κυπριακό έχει πάψει να είναι μια ανοιχτή πληγή. 

Αυτό εξηγεί και γιατί πρέπει να αντισταθούμε στην αμνησία. Πρέπει να αντισταθούμε στο να ξεχάσουμε. Πρέπει να αντισταθούμε στο να αποδεχτούμε τα πράγματα όπως έχουν. 

Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει διαρκώς να υπενθυμίζουμε ότι σε σχέση με το Κυπριακό δεν έχουμε να κάνουμε με μια διαμάχη ανάμεσα σε δύο κοινότητες, ούτε γενικά με μια «ελληνοτουρκική διαφορά». Ο πυρήνας του προβλήματος είναι η παράνομη εισβολή και κατοχή εδάφους κυρίαρχης χώρας. 

Το άλλο που πρέπει να υπενθυμίζουμε είναι ότι οποιαδήποτε «λύση» του Κυπριακού που καταλήγει στη διχοτόμηση – π.χ. οι ιδέες για λύση «δύο κρατών» – θα αποτελεί αναδρομική δικαίωση της εισβολής και της παραβίασης του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία. Η λύση δεν μπορεί παρά να είναι αυτή μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με ενιαία διεθνή παρουσία. Και με πραγματική συμφιλίωση ανάμεσα στις δύο κοινότητες – γιατί εγκλήματα έγιναν και από τις δύο πλευρές. 

Και το τρίτο είναι ότι το Κυπριακό δεν μπορεί να είναι υποσημείωση της ελληνικής διπλωματίας. Οφείλει να είναι αναπόσπαστο στοιχείο κάθε διαπραγμάτευσης στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ. Προφανώς με τον πρώτο λόγο να τον έχει η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και με την ελληνική πλευρά πλήρως ενεργοποιημένη. Με ορίζοντα τη λύση και σε τελική ανάλυση τις βάσεις για πραγματική αναβάθμιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. 

Σε τελική ανάλυση, ό,τι ξεχνάμε από την ιστορία, αργά ή γρήγορα θα το ξαναζήσουμε. Και η πατρίδα μας δεν έχει ανάγκη από άλλες τραγωδίες. 

Πάνω από όλα, το να μην ξεχάσουμε το χρωστάμε σε όσες και όσους εκείνο το καλοκαίρι σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν, ξεριζώθηκαν, σε όλες και όλους που έζησαν με το όνειρο να ξαναδούν την πατρίδα τους ενωμένη. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Έρευνα Prorata: H ακρίβεια βασικό πρόβλημα για το 69% των Ελλήνων – 6 στους 10 δεν θα πάνε διακοπές...

Την ακρίβεια αναδεικνύει ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το 69% των ερωτώμενων, ενώ το 64% δηλώνει ότι ζει «από μήνα σε μήνα» 

Η φετινή κοινωνική έρευνα του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ, σε συνεργασία με την Prorata, σκιαγραφεί μια κοινωνία υπό παρατεταμένη οικονομική πίεση. Η έρευνα αποτυπώνει τις συνθήκες και την ποιότητα ζωής στην Ελλάδα και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο την τελευταία τριετία, γεγονός που επιτρέπει τη διαχρονική παρακολούθηση των τάσεων. 

Η οικονομική ανασφάλεια αναδεικνύεται στον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι στάσεις και οι εμπειρίες των πολιτών. Η εικόνα, ωστόσο, δεν παραπέμπει σε ομοιόμορφη επιδείνωση σε σχέση με το παρελθόν: οι εντονότερες πιέσεις εντοπίζονται στο κόστος ζωής και στην εμπιστοσύνη προς τους πολιτικούς θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, ενώ η αποτίμηση των θεσμών κοινωνικής προστασίας και η πίστη στη συλλογική δράση εμφανίζουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. 

Ζώντας από μήνα σε μήνα 

Η οικονομική πίεση αποτυπώνεται έντονα στα ευρήματα. Την ακρίβεια αναδεικνύει ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το 69% των ερωτώμενων, ενώ το 64% δηλώνει ότι ζει «από μήνα σε μήνα». Παράλληλα, το 88% αξιολογεί ως υψηλό το ενεργειακό κόστος, το 69% θεωρεί δυσβάστακτο το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού δανείου και το 66% αναφέρει ότι η οικονομική αβεβαιότητα επηρεάζει αρνητικά την ψυχική του υγεία. 

Η εικόνα διαφοροποιείται ως προς την εργασιακή ασφάλεια. Ο φόβος απώλειας της εργασίας παραμένει περιορισμένος, στο 20%, ενώ ένας στους δύο δηλώνει ότι θα μπορούσε να καλύψει έκτακτη δαπάνη 300 ευρώ χωρίς να καταφύγει σε δανεισμό. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανασφάλεια συνδέεται πρωτίστως με τη διαρκή επιβάρυνση του κόστους ζωής και λιγότερο με τον κίνδυνο ανεργίας. 

Διακοπές; Οχι για όλους 

Οι οικονομικοί περιορισμοί επηρεάζουν άμεσα τη δυνατότητα αναψυχής και διακοπών. Το 63% των ερωτηθέντων δεν έχει προγραμματίσει διακοπές, ενώ το 62% δηλώνει ότι δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα για την ψυχαγωγία που επιθυμεί. Ως προς τη διαμονή, καταγράφεται στροφή προς το ιδιόκτητο ή φιλικό εξοχικό, το οποίο επιλέγει το 38%, έναντι 32% που προσανατολίζεται σε ξενοδοχειακό κατάλυμα, ενώ η βραχυχρόνια μίσθωση συγκεντρώνει την προτίμηση του 19% των ερωτηθέντων. 

Η αποχή από τις διακοπές συνδέεται με οικονομικούς παράγοντες: η οικονομική αδυναμία αναφέρεται ως λόγος από το 60%, ενώ το 48% αποδίδει την απόφασή του στις αυξημένες τιμές μεταφορών, καταλυμάτων και εστίασης. Ενδεικτικό της απόστασης ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και την καθημερινή εμπειρία είναι ότι το 74% δηλώνει πως η καθημερινότητά του συνοδεύεται από αίσθημα μιζέριας, παρότι η Ελλάδα προβάλλεται από την κυβέρνηση ως χώρα με υψηλή ποιότητα ζωής. 

Με τη βαλίτσα στο χέρι 

Η οικονομική ανασφάλεια επηρεάζει καθοριστικά και τις προσδοκίες των νεότερων ηλικιακών ομάδων. Το 48% των ατόμων 17 έως 34 ετών δηλώνει ότι έχει σκεφτεί σοβαρά το ενδεχόμενο μετανάστευσης μέσα στην επόμενη πενταετία, ποσοστό που ανέρχεται στο 49% μεταξύ των ανέργων. Παράλληλα, πολύ μεγάλο ποσοστό των νέων, που αγγίζει το 43%, αναφέρει ότι έχει αναβάλει την απόκτηση παιδιού για οικονομικούς λόγους. 

Απαισιοδοξία και καχυποψία 

Η απαισιοδοξία για την πορεία της οικονομίας παραμένει κυρίαρχη μεταξύ των ερωτώμενων. Το 62% αναμένει επιδείνωση της οικονομίας, ενώ μόλις το 11% εκτιμά ότι θα υπάρξει βελτίωση. Το κλίμα περιορισμένων προσδοκιών δεν οδηγεί, ωστόσο, σε αρνητική αποτίμηση της ζωής: η ικανοποίηση που αντλούν οι ερωτώμενοι και οι ερωτώμενες από τη ζωή τους συγκεντρώνεται στο μέσο εύρος, με το 64% στις μεσαίες τιμές και το 23% στις υψηλές. 

Πιο σύνθετη είναι η εικόνα όσον αφορά την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Το 73% θεωρεί ότι στην υπόθεση των Τεμπών υπήρξε προσπάθεια κυβερνητικής συγκάλυψης, με εξαιρετικά έντονη διαφοροποίηση ανάλογα με την κομματική τοποθέτηση: η αντίληψη αυτή περιορίζεται στο 8% μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, ενώ προσεγγίζει την καθολική αποδοχή μεταξύ των ψηφοφόρων της αντιπολίτευσης. 

Παρά τη γενικευμένη επιφύλαξη, η δυσαρέσκεια από τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν μεταφράζεται σε πλήρη απώλεια εμπιστοσύνης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας: παρά τις αρνητικές αξιολογήσεις, η εμπιστοσύνη στο δημόσιο σύστημα υγείας διατηρεί οριακά θετικό ισοζύγιο, με 53% θετικές έναντι 42% αρνητικών τοποθετήσεων. Οι πολίτες φαίνεται να διακρίνουν ανάμεσα στην κριτική του τρόπου λειτουργίας ενός θεσμού και στη συνολικότερη αναγνώριση της κοινωνικής του σημασίας. 

Αγγελική Μητροπούλου* 

*Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αιγαίου, επιστημονική συνεργάτις του Ινστιτούτου ΕΝΑ

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Βουτάνε στο παρελθόν, γιατί φοβούνται το παρόν τους….

Στη σύγκριση του παρελθόντος με το παρόν ελλοχεύει ένας κίνδυνος για το σημερινό πρωθυπουργό και τους δικούς του: οι ψηφοφόροι να πουν “κάθε πέρσι και καλύτερα”. 

Η αναρρίχηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ στην εξουσία το 2019 οφείλεται, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, στο κυβερνητικό παρελθόν των αντιπάλων τους. Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο έκανε καλή δουλειά. 

Τώρα βρίσκεται στο τέλος της η δική τους κυβερνητική διαδρομή δύο θητειών. Αλλά η ανανέωσή της σκοντάφτει στο δικό τους πλέον παρελθόν. Το οποίο είναι γεμάτο με αρνητικά σημεία, που αδυνατούν να υπερασπιστούν. Γι’ αυτό και καταφεύγουν ξανά στο παρελθόν των προηγούμενων. Ματαίως. Βρισκόμαστε στο δικό τους 2026 και όχι στο 2019 (ή και στο 2015) του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. 

Και αυτό το δικό τους παρόν θα κριθεί τώρα. Δηλαδή: 

Πρώτον, ο πρωθυπουργός και οι δικοί του επικαλούνται την “ανάπτυξη” που “πετάει” στη θητεία τους. Με σχεδόν 60 δισεκατομμύρια ευρωπαϊκά χρήματα να έχουν πέσει στην ελληνική οικονομία, το εθνικό μας εισόδημα βρίσκεται ακόμη πίσω από το προ κρίσης (2008). 

Δεύτερον, το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα βρίσκεται περίπου στο μισό του μέσου ευρωπαϊκού. Και με το ρυθμό που αναπτύσσεται σήμερα η ελληνική οικονομία θα χρειαστούν δεκαετίες για να φτάσουμε σε κάποιο επίπεδο στοιχειώδους σύγκλισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης τελειώνουν φέτος. 

Τρίτον, η θηριώδης ακρίβεια πλήττει ιδιαίτερα τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων λόγω των χαμηλών εισοδημάτων. Η δική μας αγοραστική δύναμη βρίσκεται στον ευρωπαϊκό πάτο, ένα σκαλί πάνω μόνο από τη Βουλγαρία. 

Τέταρτον, η στέγη έχει εξελιχθεί σε μείζον πρόβλημα ιδιαίτερα για τους νέους, που παραμένουν στην οικογενειακή εστία σε ηλικίες ακόμα και μετά τα 30 χρόνια τους. 

Πέμπτον, η κυβερνητική εφταετία της ΝΔ έχει στιγματισθεί από σκανδαλώδεις υποθέσεις παντός τύπου: οικονομικές (ΟΠΕΚΕΠΕ), θεσμικές (υποκλοπές). Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει για καλύτερους “πελάτες” υπουργούς και κυβερνητικούς βουλευτές. 

Μπροστά σ’ αυτό το απωθητικό παρόν τους, ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του καταφεύγουν στο παρελθόν των αντιπάλων τους. Τη μια είναι η “επέτειος” του δημοψηφίσματος του 2015. Την άλλη το όνομα του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, που προσπάθησαν να το συνδέσουν με τα γκαζάκια της Θεσσαλονίκης. Την παράλλη θυμήθηκαν τον Ποινικό Κώδικα του 2019. Τα πρωτοπαλίκαρα του κυβερνητικού και κομματικού προπαγανδιστικού μηχανισμού (Γεωργιάδης, Πλεύρης, Κυρανάκης, Μαρινάκης συν κάτι άλλοι “ψιλοί”) επιχειρούν να “συγκινήσουν” τους θυμωμένους δεξιούς ψηφοφόρους επαναφέροντας τον “μπαμπούλα” του Τσίπρα. 

Όμως, αυτοί οι ψηφοφόροι δεν θα ψηφίσουν για το παρελθόν του Τσίπρα. Αυτό είναι πλέον μακρινό και έχει ήδη κριθεί δύο φορές. Θα ψηφίσουν για το κυβερνητικό παρόν της ΝΔ του Μητσοτάκη, το οποίο, όταν θα γίνουν εκλογές, θα είναι(κοντινό) δικό τους παρελθόν. 

Και στη σύγκριση του παρελθόντος με το παρόν ελλοχεύει ένας κίνδυνος για το σημερινό πρωθυπουργό και τους δικούς του: οι ψηφοφόροι να πουν “κάθε πέρσι και καλύτερα”. Κι έτσι οι βουτιές τους στο παρελθόν να τους γυρίσουν μπούμερανγκ… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Φοβούνται και το δείχνουν...

Αν και θεωρητικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει κάτι να φοβάται εν όψει εκλογών, η εικόνα που εκπέμπουν ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του είναι φοβική. 

Θεωρητικά η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχει κάτι να φοβάται. Το κόμμα που τη στηρίζει, η ΝΔ, προηγείται σταθερά και με διαφορά. Και στην αντιπολίτευση δεν υπάρχει κόμμα που να την απειλεί ευθέως. 

Είναι, όμως, έτσι; Όχι. Η εικόνα που εκπέμπουν ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του είναι φοβική. 

Πρώτον, φοβούνται από τα δεξιά τους. Και το δείχνουν. Όχι μόνο με την υπερδεξιά στροφή που έχουν κάνει μετά τις ευρωεκλογές. Αλλά και με τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά. Αφού οι απόπειρες να τον αποτρέψουν απέτυχαν, άρχισαν να λένε ότι δεν αποτελεί απειλή για τη ΝΔ, διότι δεν θα της αφαιρέσει πολλούς ψήφους. Κάθε φορά, όμως, που ο πρώην πρωθυπουργός κάνει ένα βήμα παραπάνω, αρχίζουν οι απαξιωτικές επιθέσεις εναντίον του. Τι άλλο από φόβο φανερώνει αυτή η τακτική; 

Δεύτερον, φοβούνται και από τ’ αριστερά τους. Και το δείχνουν. Μέχρι τώρα η ΝΔ και ο πρωθυπουργός  είχαν βολευτεί με την ακινησία στην αντιπολίτευση. Η εμφανής αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να τους ανταγωνιστεί εκλογικά και δημοσκοπικά είχε δημιουργήσει ένα πέπλο προστασίας. Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα και του νέου κόμματός του έχει σπάσει αυτήν την ακινησία. Και παρόλο που η κυβερνητική προπαγάνδα λέει ότι το παρελθόν Τσίπρα βοηθάει τον Μητσοτάκη, οι αντιδράσεις τους δεν φανερώνουν εφησυχασμό. Αντίθετα, η τελευταία απόπειρα ακροδεξιών στελεχών της ΝΔ (Κυρανάκης, Πλεύρης) να συνδέσουν το όνομα του κόμματος Τσίπρα (ΕΛ.Α.Σ) με τα φονικά γκαζάκια της Θεσσαλονίκης, φανερώνει ανησυχία . Θέλουν να προλάβουν το ενδεχόμενο να συνεχιστεί η ανοδική καταγραφή του στις δημοσκοπήσεις και από το φθινόπωρο να καταστεί απειλητικός αντίπαλος. Το παρελθόν Τσίπρα δεν φαίνεται να επηρεάζει πια την πλειονότητα των ψηφοφόρων, η οποία δηλώνει στις έρευνες ότι οι κυβερνήσεις του πρώην πρωθυπουργού τα είχαν καταφέρει καλύτερα από τη σημερινή κυβέρνηση σε κρίσιμα ζητήματα(πχ αντιμετώπιση της ακρίβειας). 

Τρίτον, φοβούνται δικαστικές περιπέτειες, αν οι προσεχείς εκλογές βγάλουν άλλη πλειοψηφία.  Και το λένε. Πρώτα το «πέταξε» στη δημόσια συζήτηση φιλοκυβερνητικός αναλυτής, λέγοντας ότι, αν η ΝΔ δεν πάρει 25%(δηλαδή, δεν πάρει το μπόνους εδρών), τα άλλα κόμματα θα έχουν πλειοψηφία και θα παραπέμψουν τον κ. Μητσοτάκη στο Ειδικό Δικαστήριο για τις υποκλοπές. Κανένα κόμμα δεν έχει διατυπώσει τέτοια «απειλή»  ούτε έχει κάνει παρόμοια αναφορά. Γι’ αυτό και προκάλεσε εντύπωση ότι ουσιαστικά την υιοθέτησε ο κ. Μητσοτάκης. Σε πρόσφατη συνέντευξή του(Liberal.gr) απέδωσε στους αντιπάλους του την πρόθεση «να μαζευτούν όλοι μαζί και να μας βάλουν φυλακή». 

Αυτοί είναι οι φόβοι του νυν πρωθυπουργού και των δικών του εν όψει εκλογών. Την εξήγηση δίνει αυτή η ρήση του Αμερικανού συγγραφέα Τζον Στάινμπεκ: «Η εξουσία δεν διαφθείρει, ο φόβος διαφθείρει. Ο φόβος για την απώλεια της εξουσίας»… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Δύο παραιτήσεις γιατρών και μία σύλληψη στο Καστελόριζο: «Σιδεροδέσμιος όποιος αναδεικνύει την κατάντια»...

Οι νέοι επιστήμονες εντόπιζαν και καταδείκνυαν ελλείψεις ακόμα και σε στοιχειώδη μέσα ● Αντιδράσεις της ΟΕΝΓΕ για την απαξιωτική συμπεριφορά του υπουργείου Υγείας που αφήνει στην τύχη του το νησί μέσα στο καλοκαίρι 

Στην τρομακτική και πρωτοφανή έλλειψη γιατρών στη νησιωτική χώρα, η κυβέρνηση της Ν.Δ. απαντά με αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή, αφήνοντας ακάλυπτους κατοίκους και επισκέπτες –εν μέσω μάλιστα τουριστικής περιόδου–, αλλά και με απαξίωση απέναντι στους νέους επιστήμονες γιατρούς, που αγωνίζονται να παραμείνουν στη χώρα τους και να υπηρετήσουν το ΕΣΥ, στους οποίους δείχνει την… έξοδο. 

Το παράδειγμα των δύο αγροτικών του Καστελόριζου είναι ενδεικτικό: Αφίχθησαν στο νησί στις 29 Μαΐου και κλήθηκαν να μείνουν σε ένα δωμάτιο-αχούρι, με σπασμένη την κλειδαριά της πόρτας που οδηγεί σε αυτό, μούχλα, ακατάλληλες υδραυλικές εγκαταστάσεις και βρομιά. Προσπάθησαν να βρουν μια λύση με τους αρμόδιους, δήμο και υπουργείο Υγείας, για τη διαμονή τους στο νησί. Τους απάντησαν να μεταφέρουν τα πράγματά τους στον χώρο εργασίας τους, στο Πολυδύναμο Ιατρείο Μεγίστης. 

Εκτός από τη διαμονή τους, οι νέοι επιστήμονες έρχονταν καθημερινά αντιμέτωποι και με άλλες μορφές συνεχούς υποβάθμισης του έργου τους, που έθετε ευθέως σε κίνδυνο τους διαμένοντες στο νησί. Εντόπιζαν και καταδείκνυαν ελλείψεις ακόμα και σε στοιχειώδη μέσα, όπως τα αντιδραστήρια τροπονίνης, που είναι απολύτως αναγκαία για τη διάγνωση οξέων καρδιαγγειακών προβλημάτων απειλητικών για τη ζωή. 

Η αδυναμία προσέγγισης του Πολυδύναμου Ιατρείου από το ασθενοφόρο του νησιού, λόγω τραπεζοκαθισμάτων που είχε απλώσει επιχειρηματίας στον δρόμο, αλλά και η απουσία παρέμβασης του δήμου για να διασφαλιστεί η πρόσβαση του ασθενοφόρου στη μονάδα υγείας είναι αποκαλυπτικά της αδιαφορίας της Πολιτείας για την ασφαλή υγειονομική φροντίδα των ανθρώπων που βρίσκονται στο νησί, είτε γιατί διαμένουν σε αυτό είτε γιατί εργάζονται είτε γιατί το επισκέπτονται. Οι αγροτικοί γιατροί διαμαρτυρήθηκαν, ώστε να λυθεί το μείζον ζήτημα της πρόσβασης του ασθενοφόρου στο Ιατρείο, με τους αρμόδιους να τους γυρίζουν την πλάτη και τους δύο νέους επιστήμονες να οδηγούνται σε ταυτόχρονη παραίτηση την περασμένη Παρασκευή, αφού δεν μπορούσαν να διασφαλίσουν την περίθαλψη των ασθενών τους. 

Δεν έφτανε όλη αυτή η ταλαιπωρία που υπέστησαν οι δύο γιατροί, το Σάββατο ένας από τους δύο συνελήφθη και κρατήθηκε επί 2,5 ώρες στο Αστυνομικό Τμήμα του νησιού μετά από μήνυση για «συκοφαντική δυσφήμηση» από τον τοπικό επιχειρηματία του οποίου τα τραπεζοκαθίσματα εμπόδιζαν την υγειονομική περίθαλψη των ασθενών που χρήζουν μεταφοράς με ασθενοφόρο. 

Η είδηση έκανε θόρυβο, με το υπουργείο Υγείας να αναγκάζεται να απαντήσει επιχειρώντας να κάνει το… μαύρο άσπρο και τον υπουργό Υγείας σε σχόλιο του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης να ζητά «να σταματήσει επιτέλους η προπαγάνδα κατά του ΕΣΥ»… Από την πλευρά της η 2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου σε ανακοίνωσή της αποποιείται τις ευθύνες της για τη σύλληψη του αγροτικού γιατρού επειδή, λέει, όταν έγινε η μήνυση είχε παραιτηθεί, άρα αφορούσε ιδιωτική του υπόθεση! 

«Ποιος έχασε την ντροπή για να τη βρει ο υπουργός εμπορίου της Υγείας Αδωνης Γεωργιάδης;», διερωτάται μιλώντας στην «Εφ.Συν» ο Γιάννης Γαλανόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ). «Οποιος αναδεικνύει την κατάντια του συστήματος υγείας, όποιος χαλάει το αφήγημα του “καλύτερου ΕΣΥ” βρίσκεται σιδηροδέσμιος! Η πολιτική της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της υγείας θέλει γιατρούς σιωπηλούς και φοβισμένους που δεν θα διεκδικούν για τους ίδιους και κυρίως για τους ασθενείς τους. Δεν θα τους περάσει!» προσθέτει. 

Η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί, επισημαίνει ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ, «όσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση της Ν.Δ. να πείσει για το αντίθετο, η πραγματικότητα των δραματικών ελλείψεων σε προσωπικό, υλικοτεχνική υποδομή και εξοπλισμό, της εντατικοποίησης της εργασίας, των απλήρωτων εφημεριών, του δυσβάσταχτου κόστους διαβίωσης και στέγασης ειδικά σε νησιωτικές περιοχές, τους διαψεύδει καθημερινά. 

»Ας μην αναρωτηθούν τι φταίει την επόμενη φορά που θα βγουν άγονες θέσεις για τα νησιά. Ας μην κόπτονται, δήθεν, για τη φυγή των νέων γιατρών στο εξωτερικό», σημειώνει και καταλήγει: «Εχουν ακέραιη την ευθύνη». 

Αιτήματα 

Τα αιτήματα της ΟΕΝΓΕ για να μπορούν οι γιατροί να προσφέρουν στον λαό υπηρεσίες υγείας που δικαιούται και αξίζει να έχει στον 21ο αιώνα είναι πάντα επίκαιρα: μαζικές μόνιμες προσλήψεις προσωπικού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων, για εξοπλισμό με σύγχρονο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό όλων των δημόσιων μονάδων υγείας ειδικά στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, εξασφάλιση όλων των αναγκαίων προϋποθέσεων (σίτιση, στέγαση, αναρρωτικές και εκπαιδευτικές άδειες). 

Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ / Ντάνι Βέργου / efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Φάρσα είναι το επιτελείο «εθνικής ασφάλειας» της κυβέρνησης της ΝΔ...

– τουλάχιστον στο «τριψήφιο» υπάρχει αναγνώριση κλήσης; 

Όταν τα στελέχη του μηχανισμού «εθνικής ασφάλειας» της κυβέρνησης πέφτουν θύματα φάρσας, μάλλον δεν θα πρέπει να αισθανόμαστε και τόσο ασφαλείς 

Δεν μιλάμε για κάποιον άτυχο ηλικιωμένο χωρίς εξοικείωση με το διαδίκτυο που έπεσε θύμα επιτήδειων που του άδειασαν τον λογαριασμό ή του πήραν τα χρυσαφικά, προσποιούμενοι ότι είναι υπάλληλοι του ΔΕΔΗΕ. 

Μιλάμε για τον Έλληνα National Security Advisor για να χρησιμοποιήσω το αξίωμα στον Λευκό Οίκο που υποτίθεται ότι είναι το πρότυπο για τον ελληνικό θεσμό του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας. 

Μιλάμε για τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι η δουλειά του είναι να συμβουλεύει τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για οτιδήποτε απειλεί την εθνική ασφάλεια της χώρας, τον άνθρωπο στον οποίο πρέπει να φτάνει όλη η ουσιαστική πληροφόρηση για να την ιεραρχεί, τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι είναι ειδικός στους κινδύνους, τωρινούς και μελλοντικούς, κλασικούς και «υβριδικούς», που απειλούν τη χώρα μας. 

Και αυτός ο άνθρωπος όταν έλαβε κλήση από δύο τύπους που δήλωσαν Ουκρανοί αξιωματούχοι, ούτε έλεγξε, ούτε διασταύρωσε, ούτε ρώτησε, αλλά έπιασε κανονική κουβέντα, την οποία βεβαίως μετά είδε να δημοσιοποιείται γιατί επρόκειτο για Ρώσους φαρσέρ. 

Και δεν μίλησαν για τον καιρό, ούτε για το Μουντιάλ. Μίλησαν για την ελληνική εξωτερική πολιτική σε σχέση με το Ουκρανικό, θέμα που έχει γίνει και λίγο ακανθώδες μετά την υπόθεση του ουκρανικού drone που παραλίγο να προκαλέσει μια ναυτική καταστροφή κοντά στις ελληνικές ακτές, καθώς το Κίεβο προσπαθεί να επεκτείνει τον θαλάσσιο πόλεμο στη Μεσόγειο κατά του ρωσικού «σκιώδους στόλου». 

Όμως, δεν είναι μόνο ότι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Θάνος Ντόκος έπιασε κουβέντα με δυο Ρώσους φαρσέρ, χωρίς να κάνει κανένα πραγματικό έλεγχο για το εάν ήταν όντως αυτοί που δήλωσαν ότι είναι, χωρίς καν να του περάσει από το μυαλό ότι μπορεί να ήταν κάτι άλλο, παρότι υποτίθεται ότι δουλειά του είναι ακριβώς να σταθμίζει απειλές που περιλαμβάνουν και πρακτικές εξαπάτησης. 

Ούτε καν μόνο ότι η αυθόρμητη σκέψη πολλών ήταν ας ελπίσουμε ότι το «τριψήφιο τηλέφωνο» που ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει ότι μόνο αυτός μπορεί να σηκώσει αποτελεσματικά σε περίπτωση εθνικής κρίσης, έχει αναγνώριση κλήσης, γιατί διαφορετικά πεδίο δόξης λαμπρό για κάθε είδους «φάρσα»… 

Είναι και το τι είπε… 

Γιατί είναι πρόβλημα η εξωτερική πολιτική της χώρα μας να περιορίζεται απλώς και μόνο στο να μην επηρεαστεί το προεκλογικό σχέδιο της κυβέρνησης. Γιατί  αυτό που παρουσίασε ο κ. Ντόκος ως γραμμή της κυβέρνησης, υποθέτουμε στη βάση προηγούμενων συζητήσεων, γιατί φαντάζομαι ότι κάποια συζήτηση έκαναν στην κυβέρνηση γύρω από την υπόθεση με το drone, κατά βάση ήταν: «εμείς μαζί σας είμαστε παιδιά, απλώς επειδή έχουμε τώρα καλοκαίρι και τουρισμό και μετά μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο, παρακαλούμε να μην κάνετε κάτι που θα μας κόψει ψήφους». 

Γιατί αυτό, όπως και να το δει κανείς, απέχει παρασάγγας από οποιαδήποτε έννοια εξωτερικής πολιτικής με όραμα και σχέδιο. 

Και εδώ έχουμε την ουσία της υπόθεσης. Γιατί εάν τη δούμε απλώς και μόνο ως ένα παράδειγμα ανικανότητας ενός στελέχους του κυβερνητικού μηχανισμού να ακολουθήσει στοιχειώδεις κανόνες ασφάλειας, καθώς όπως φάνηκε είχε όλη την καλή διάθεση να συζητήσει κάθε πτυχή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας, χάνουμε το βασικό. 

Και αυτό το βασικό έχει να κάνει με ποια είναι στην πραγματικότητα η ελληνική εξωτερική πολιτική. Γιατί αυτή η κυβέρνηση έχει καιρό τώρα εγκαταλείψει κάθε σκέψη να έχει η χώρα μια ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με κριτήριο το εθνικό συμφέρον και, αντιθέτως, θεωρεί ως εξωτερική πολιτική τη λογική «να είμαστε πάντα με τη σωστή πλευρά της ιστορίας», εννοώντας εν προκειμένω τη Δύση, τις ΗΠΑ, την ΕΕ, την Ουκρανία και το Ισραήλ. Μόνο που όταν σκέφτεσαι την εξωτερική πολιτική με το κριτήριο ότι πρέπει να στηρίξεις κάποια πλευρά, με έναν τρόπο σχεδόν «οπαδικό», και όχι με το κριτήριο του ποιο είναι το εθνικό συμφέρον, τότε απλώς γίνεσαι ευάλωτος σε όποια περιπέτεια θέλουν να σε βάλουν οι σύμμαχοί σου. 

Το είδαμε αυτό σε σχέση με το Ισραήλ που η χώρα μας έχει χάσει κύρος με τον τρόπο που ακόμη και τώρα αρνείται να πάρει οποιαδήποτε απόσταση από την επικίνδυνη και εγκληματική πολιτική του Νετανιάχου και της κυβέρνησής τους. 

Και βέβαια το βλέπουμε σε σχέση με την Ουκρανία που η χώρα μας αρνείται να συμβάλει αποφασιστικά στο να υπάρξει μια ειρηνευτική διαδικασία αλλά στην πραγματικότητα εξακολουθεί πρωτίστως να θέλει να στηρίξει την ουκρανική πλευρά, ακόμη και όταν αυτή κατά βάση θέλει να παρατείνει τον πόλεμο και το κόστος που αυτό έχει, αντί για μια ειρηνευτική διαδικασία. 

Αυτό εξηγεί τη σημασία που είχε η όλη υπόθεση με το drone, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στο γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση – όπως και άλλες δυτικές κυβερνήσεις – δεν έβαλε έγκαιρα κάποιες «κόκκινες γραμμές» σε σχέση με την προσπάθεια της Ουκρανίας να εξάγει τον πόλεμο εκτός των συνόρων της, με αποτέλεσμα να βρεθεί στη θέση να νιώθει ανακούφιση, επειδή δεν έγινε η καταστροφή, αλλά εξαιρετικά αμήχανη ως προς το πώς θα ήταν τα πράγματα εάν είχε χρησιμοποιηθεί όντως το drone και είχαμε μια περιβαλλοντική καταστροφή στις ελληνικές ακτές. 

Και αυτό εξηγεί γιατί ήταν εξαιρετικά προβληματικό και ανησυχητικό αυτό που έγινε, τόσο ως προς την έλλειψη και παράκαμψη κανόνων ασφαλείας στην επικοινωνία, όσο και ως προς μια διαπραγμάτευση που δεν είχε να κάνει ούτε με αρχές, ούτε με σχέδιο αλλά απλώς και μόνο με την αγωνία να μην διακινδυνεύσει η προεκλογική τακτική της Νέας Δημοκρατίας. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

“Να φύγει ο Μητσοτάκης;” ή “να μην ξανάρθει ο Τσίπρας;”…

Αν διαμορφωθεί ένα δίλημμα του τύπου “να φύγει ο Μητσοτάκης” ή “να μην ξανάρθει ο Τσίπρας”, οι πολλοί δεν θα ψήφιζαν με κριτήριο το φόβο του παρελθόντος 

Πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια κυριαρχίας της θεωρίας του «ενάμισι κόμματος», η οποία εξυπηρετούσε τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τρία χρόνια πολιτικής και δημοσκοπικής στασιμότητας. Με τον πρωθυπουργό και το κόμμα του- παρά τη μεγάλη υποχώρησή τους, που επιβεβαιώθηκε με το 28% των ευρωεκλογών του 2024- να μην απειλούνται από κανέναν αντίπαλο: ο ΣΥΡΙΖΑ εξαερωνόταν μετά την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ αδυνατούσε να παίξει το ρόλο του κόμματος εξουσίας καθηλωμένο σε μικρομεσαία ποσοστά(σκάρτο 13% το τελευταίο). 

Εδώ και ένα μήνα η εικόνα αυτή άρχισε να αλλάζει με την επανεμφάνιση του Τσίπρα και την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξής (του). Ο πρώην πρωθυπουργός και το κόμμα του άλλαξαν (πρώτα) το τοπίο στην αντιπολίτευση και (μετά) το συνολικότερο, καθώς η «βελόνα» κινείται ανοδικά και αρχίζει να πλησιάζει εκείνη της ΝΔ. 

Η τάση αυτή αποδόθηκε στην αρχή στο «φούσκωμα» που παρατηρείται άμα τη εμφανίσει νέων κομμάτων. Εύλογο. Όμως, οι δημοσκοπικές καταγραφές δείχνουν ότι μάλλον δεν είναι κάτι συγκυριακό και δεν φαίνεται να έρχεται «ξεφούσκωμα». Αντίθετα, ορισμένες καταγραφές δείχνουν ότι πλησιάζει τη ΝΔ σε απόσταση μονοψήφιας διαφοράς. Τον Σεπτέμβριο θα έχουμε ασφαλέστερα δείγματα και συμπεράσματα. 

Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύεται από φιλοκυβερνητικούς αναλυτές σαν συμφέρουσα για τον πρωθυπουργό και το κόμμα του. Η επιστροφή Τσίπρα- λένε- θα τρομάξει, λόγω παρελθόντος, αναποφάσιστους ψηφοφόρους, οι οποίοι στο τέλος θα ξαναπάνε στην κάλπη της ΝΔ. 

Επ’ αυτού χωράνε δύο παρατηρήσεις: 

1.Αν είναι σωστή η ερμηνεία του «μπαμπούλα Τσίπρα», τότε αυτός θα πλήξει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ήλπιζε ότι, απόντος του Τσίπρα, θα μπορούσε να αποσπάσει από τη ΝΔ «κεντρώους» δυσαρεστημένους ψηφοφόρους. 

2.Το παρελθόν δεν κυνηγάει πια τον Τσίπρα περισσότερο απ’ ό,τι κυνηγάει το παρόν τον Μητσοτάκη. Η τετραετία 2015-2019 έχει ήδη κριθεί σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και ο Τσίπρας έχει πληρώσει το κόστος. Αντίθετα, η εφταετία 2019-2026 θα κριθεί τώρα, στις προσεχείς εκλογές, τώρα θα πληρώσει ο Μητσοτάκης. 

Όσοι θα ποντάρουν ξανά στο παρελθόν του Τσίπρα μπορεί να εκπλαγούν δυσάρεστα. Για δύο λόγους. 

Πρώτον, διότι η ζωή της πλειοψηφίας των πολιτών έχει χειροτερέψει τα τελευταία χρόνια (ακρίβεια, κρίση στέγης) και αυτό το λένε οι ίδιοι στις έρευνες. Και 

Δεύτερον, διότι σε όλες τις έρευνες η μεγάλη πλειοψηφία(περίπου 70%) προτάσσει το αίτημα αλλαγής κυβέρνησης. 

Αν αυτό το αίτημα καταστεί κεντρικό, τότε καμιά αναφορά σε μπαμπούλα του παρελθόντος δεν θα μπορέσει να το αντιμετωπίσει. Συνήθως οι ψηφοφόροι τιμωρούν το παρόν(όχι το παρελθόν, που το έχουν ήδη τιμωρήσει) και ψηφίζουν για το μέλλον. 

Σχηματικά θα λέγαμε ότι, αν διαμορφωθεί ένα δίλημμα του τύπου «να φύγει ο Μητσοτάκης» ή «να μην ξανάρθει ο Τσίπρας», οι πολλοί δεν θα ψήφιζαν με κριτήριο το φόβο του παρελθόντος. 

Αν, δηλαδή, οι ψηφοφόροι τεθούν μπροστά στο δίλημμα να επιλέξουν «το μη χείρον», μπορεί να ελλοχεύουν εκπλήξεις, που αυτήν τη στιγμή δεν ανιχνεύονται… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ξαναγράφει το Σύνταγμα στη Βουλή...

Η κυβέρνηση δεν περιμένει καν τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Προτιμά να ξαναγράφει το Σύνταγμα μέσα από άρθρα νόμων. 

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης. Την έχει κάνει προμετωπίδα της προεκλογικής της εκστρατείας, καλώντας τους ψηφοφόρους όχι απλώς να της δώσουν τρίτη θητεία, αλλά και τη δυνατότητα να διαμορφώσει το θεσμικό DNA της χώρας, όπως αυτή θέλει. 

Η πρόταση Αναθεώρησης που έχει καταθέσει απέχει από οποιαδήποτε εκδοχή συναινετικών ρυθμίσεων που έχουν ωριμάσει μέσα στην ελληνική κοινωνία. Αντιθέτως, η κυβερνητική παράταξη θέλει να «συνταγματοποιήσει» τις νεοφιλελεύθερες ιδεολογικές της εμμονές και να οχυρώσει ένα «επιτελικό κράτος» κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της. 

Συμβολική συμπύκνωση η πρότασή της για μόνο μία εξαετή θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, που σε συνδυασμό με το ότι πλέον δεν απαιτείται ενισχυμένη πλειοψηφία των 180, σημαίνει ότι το πρότυπο της ΝΔ δεν είναι οι Πρόεδροι ευρείας συναίνεσης, και δύο θητειών, όπως οι αείμνηστοι Κ. Στεφανόπουλος και Κ. Παπούλιας, αλλά κομματικές επιλογές όπως ο Κ. Τασούλας. 

Όμως, την ίδια στιγμή στη Νέα Δημοκρατία γνωρίζουν, ακόμη και εάν δεν το ομολογούν, ότι πολύ δύσκολα θα μπορέσει να ευοδωθεί η Αναθεώρηση που προτείνουν, καθώς ούτε σε αυτή τη Βουλή ούτε στην επόμενη θα υπάρξει πλειοψηφία 180 ψήφων υπέρ της. 

Γι’ αυτό τον λόγο και επιλέγουν να αναθεωρήσουν το Σύνταγμα από τώρα και μέσα από νόμους. 

Αυτό ακριβώς επιχειρούν (*) να κάνουν με τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που εισηγούνται και ειδικά το εκλογικό σύστημα που προτείνουν. 

Ένα εκλογικό σύστημα που σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται στην επιθυμία τους να κυβερνούν στο διηνεκές. 

Ως γνωστόν μέχρι τώρα στις αυτοδιοικητικές εκλογές εφαρμόζεται ένα σύστημα δύο γύρων εκλογών. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται ότι τελικά ο εκλεγμένος δήμαρχος έχει μια σχετική υποστήριξη, είτε στον πρώτο γύρο εάν εξασφαλίσει 43%, είτε στον δεύτερο γύρο οικοδομώντας μια συμμαχία γύρω του. 

Αυτό το σύστημα δεν αρέσει στην κυβέρνηση, γιατί εκεί όπου ο υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας δεν φτάσει το όριο της εκλογής την πρώτη Κυριακή, υπάρχει ο κίνδυνος στο δεύτερο γύρο να υπάρξει συσπείρωση γύρω από τον δεύτερο και να εκλεγεί αυτός. Κάτι που έγινε στον Δήμο της Αθήνας. 

Γι’ αυτόν τον λόγο και σκέφτηκαν ένα σύστημα που κατά βάση θα δίνει παντού και πάντα στον νεοδημοκράτη υποψήφιο τον δήμο, εάν είναι στην πρώτη θέση. Το σύστημα αυτό στηρίζεται στην καινοφανή για τα ελληνικά – και όχι μόνο – δεδομένα ιδέα ο ψηφοφόρος να ρίχνει και μια δεύτερη ψήφο. Δηλαδή, να ψηφίζει και έναν άλλο συνδυασμό. 

Αν στον πρώτο γύρο βγει δήμαρχος με 42% οι εκλογές τελειώνουν, εάν όχι, πάμε σε επόμενες καταμετρήσεις στις οποίες αθροίζονται και όσες εναλλακτικές ψήφοι έπεσαν. Τώρα εκ της φύσεως του συστήματος ο πρώτος συνδυασμός ευνοείται και άρα ο νεοδημοκράτης ευνοείται ούτως ή άλλως. 

Σημειώνω εδώ ότι υπάρχουν χώρες με συστήματα υπόδειξης παραπάνω υποψηφίων, αλλά αυτά είναι πιο σύνθετα, έχουν άλλες ασφαλιστικές δικλείδες και αναλογούν σε άλλες πολιτικές κουλτούρες. 

Όλα αυτά δεν αποτελούν απλώς έναν κακό και αντιδημοκρατικό εκλογικό νόμο για τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 

Είναι και ένα ξαναγράψιμο του Συντάγματος. Είναι μια Συνταγματική Αναθεώρηση από την πίσω πόρτα και μάλιστα με όρους νυχτερινής τροπολογίας. 

Γιατί το Σύνταγμα έχει μια θεμελιώδη αρχή που αφορά «την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας». Μπορεί δηλαδή να μην περιλαμβάνει τον εκλογικό νόμο – αυτόν τον παραπέμπει στη Βουλή τόσο για τις βουλευτικές εκλογές όσο και για αυτοδιοικητικές – όμως έχει αυτή την αρχή. Μόνο που αυτή παραβιάζεται βάναυσα από ένα εκλογικό σύστημα που κατά βάση λέει ότι άλλο πράγμα ψηφίζουν οι εκλογείς και άλλο προκύπτει ως αποτέλεσμα. Γιατί είναι σαφές ότι ενώ οι εκλογείς σαφέστατα δεν θα έχουν δώσει επαρκή πλειοψηφία σε έναν συνδυασμό και έναν υποψήφιο δήμαρχο και άρα θα χρειάζεται και δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο επικρατέστερων, με αυτό το εκλογικό σύστημα πάλι θα μπορεί να εκλεγεί ο πρώτος συνδυασμός. Άρα στο αποτέλεσμα των εκλογών δεν θα αντανακλάται η ελεύθερη και ανόθευτη λαϊκή βούληση. Κοντολογίς, μια συνταγματική αρχή θα έχει παραβιαστεί και οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση θα έχουν γίνει πολύ λιγότερο δημοκρατικές. 

Και βέβαια αυτά έχουν τη σημασία τους εάν αναλογιστούμε ότι η Νέα Δημοκρατία αναζητά τρόπους για ανάλογες αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις και για τις βουλευτικές εκλογές. Να θυμίσουμε ότι θέλει να εισάγει στη Συνταγματική Αναθεώρηση έννοιες όπως «κυβερνησιμότητα» σε σχέση με τον εκλογικό νόμο, δηλαδή τη νομιμοποίηση καλπονοθευτικών συστημάτων επειδή θα εξασφαλίζουν ισχυρές κυβερνήσεις, κυρίως μέσα από παραλλαγές «πλειοψηφικών» συστημάτων που θα εξασφαλίζουν ακόμη περισσότερες έδρες στο πρώτο κόμμα. Και οι «εκκλήσεις» να «πειράξει» ξανά τον εκλογικό νόμο ώστε να ενισχύεται ακόμη περισσότερο το πρώτο κόμμα έχουν ήδη διατυπωθεί στη δημόσια σφαίρα. 

Όλα αυτά συμπυκνώνουν ένα συνολικότερο πρόβλημα που το βλέπουμε όχι μόνο στη θεσμική παραβατικότητα της κυβέρνησης – γιατί το να κόβουν και να ράβουν εκλογικούς νόμους στα μέτρα τους είναι η άλλη όψη του νομίσματος της χρήσης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ως διαρκούς απαλλακτικού βουλεύματος – αλλά και στη ρητορική των υποστηρικτών της: είναι η αντίληψη ότι στην Ελλάδα υπάρχει μόνο μία παράταξη που εκπροσωπεί τη σταθερότητα και δικαιούται να κυβερνήσει και όλες οι άλλες εκπροσωπούν το «χάος» και για αυτό το λόγο πρέπει να θεσμοθετηθεί ότι η ΝΔ θα κυβερνά για πάντα ακόμη και όταν παίρνει κάτω από 30%. Μόνο που αυτό δεν είναι δημοκρατία και αυτό το αντιλαμβάνεται η κοινωνία και στην κάλπη θα δώσει την απάντησή της. 

Πηγή:  Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

==============================

(*) Μόνο από την κυβερνητική πτέρυγα εγκρίθηκε ο Κώδικας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που ψηφίστηκε χθες στη Βουλή, για την κατάργηση του δεύτερου γύρου των εκλογών. Σφοδρές αντιδράσεις από την αντιπολίτευση ενάντια στον νόμο που πέρασε, όπως αναμενόταν, μόνο με τις κυβερνητικές ψήφους και το νέο σύστημα ανάδειξης δημάρχων και περιφερειαρχών που προβλέπει...

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα δύο προεκλογικά “ξεκαθαρίσματα” του Τσίπρα.

Οι απαντήσεις του επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ για το «τί θα γίνει την επόμενη των εκλογών» και «πού θα βρεθούν τα λεφτά» για να εφαρμοστεί το πρόγραμμα που προτείνει. 

Σαφείς απαντήσεις σε δύο κομβικά ερωτήματα για κάθε κόμμα που θα διεκδικήσει την διακυβέρνηση στις επόμενες εκλογές έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτά ενώ σήμερα (26/6) θα απευθυνθεί στους 50 τομεάρχες της ΕΛ.Α.Σ, τα στελέχη δηλαδή που εκφράζουν την «κυβερνησιμότητα» του κόμματος. 

Τα δύο σημεία που ξεχωρίζουν από την χθεσινή τηλεοπτική συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στον τηλεοπτικό σταθμό ALPHA αφορούν τις δεσμεύσεις του απέναντι σε δύο εύλογες απορίες: Ποια θα είναι η μετεκλογική στάση της ΕΛ.Α.Σ σε περίπτωση που κερδίσει την πρώτη θέση και «πού θα βρεθούν τα λεφτά» προκειμένου να υλοποιήσει το πρόγραμμά της. 

Αυτά από την στιγμή που ο επικεφαλής της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης εδώ και αρκετές ημέρες (όπως και στην τηλεοπτική συνέντευξη) έχει δηλώσει πως στόχος είναι η ανάληψη της ευθύνης της διακυβέρνησης. Όπως άλλωστε είπε και χθες «στόχος μου και στόχος μα εκλογικός είναι να καταφέρουμε να καταθέσουμε μια ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας απέναντι στη σημερινή της Νέας Δημοκρατίας, που θα διεκδικήσει με αξιώσεις την πρώτη θέση στην εκτίμηση των πολιτών και άρα να κυβερνήσει τον τόπο». Πρόσθεσε επίσης πως «θέλουμε να είμαστε κυβερνώσα αριστερά και όχι και όχι αριστερά της διαμαρτυρίας». 

Η μετεκλογική στάση της ΕΛ.Α.Σ 

Αναφορικά με το τι θα κάνει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη την επόμενη των εκλογών και εφόσον πρωτεύσει σε αυτές ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι «αν βγούμε πρώτοι στις επόμενες εθνικές εκλογές, θα επιχειρήσουμε, θα επιδιώξουμε, θα διερευνήσουμε τη δυνατότητα να σχηματίσουμε κυβέρνηση με βάση το πρόγραμμά μας, χωρίς εκπτώσεις, ένα πρόγραμμα αλλαγής πολιτικής. Και αν αυτό δεν καταστεί δυνατό, πολύ ευθέως σας λέω θα πάμε σε δεύτερες εκλογές για να διεκδικήσουμε εντολή καθαρής λύσης από τον ελληνικό λαό». 

Με τον τρόπο αυτό ο Αλέξης Τσίπρας αποσαφήνισε τη θέση του απέναντι σε οποιαδήποτε μετεκλογική εικασία ή οποιοδήποτε σενάριο έχει τεθεί ή πρόκειται να τεθεί στην προεκλογική περίοδο. Παράλληλα βέβαια διευκρίνισε πως παρά τις θετικές δημοσκοπήσεις που καταγράφονται για την ΕΛ.Α.Σ τίποτε δεν έχει «κλείσει». Όπως ανέφερε «στα πρώτα μας βήματα είμαι πολύ προσεκτικός. Δεν θέλω επειδή βγήκαν κάποιες δημοσκοπήσεις να πω ότι πετύχαμε. Όχι. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, αλλά φαίνεται στα πρώτα μας βήματα ότι αυτό το έχουμε καταφέρει. Δηλαδή τι; Να αναδείξουμε ότι κάνουμε μια καινούργια προσπάθεια και θέλουμε να κριθεί από αυτά που θα πούμε για το σήμερα και το αύριο της χώρας». 

Πού θα βρεθούν τα λεφτά 

Στην συνέντευξή του ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε για τον τρόπο χρηματοδότησης του προγράμματος της ΕΛ.Α.Σ. Ένα ζήτημα στο οποίο εστιάζει ήδη η Νέα Δημοκρατία ασκώντας κριτική για έλλειψη κοστολόγησης και μέτρων που υπερβαίνουν τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας. 

Ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ αποσαφήνισε ότι το σύνολο του προγράμματος θα παρατεθεί στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Ήδη όμως -θυμίζουμε- έχει δώσει δείγματα αυτού με τις εξαγγελίες για τα άμεσα 5 μέτρα ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων που έχει δημοσιοποιήσει. 

Αναφερόμενος στην χρηματοδότηση απέκλεισε την επιβολή φόρων στην συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Όπως δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας «η δημοσιονομική δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας από το 2019 και μετά είναι τέτοια που δεν δημιουργεί καμία ανάγκη για αύξηση φόρων, προκειμένου να ικανοποιηθούν όλες οι επιδιώξεις που μέχρι τώρα έχουμε εξαγγείλει». Όπως είπε «υπάρχει δυνατότητα. δημοσιονομικός χώρος να ικανοποιηθούν πολιτικές παρεμβάσεις ενίσχυσης της κοινωνίας με ένα άλλο μείγμα πολιτικών, ενδεχομένως, χωρίς να φορολογηθούν ούτε τα μεσαία ούτε τα χαμηλά, ακόμα και τα υψηλά εισοδήματα». 

Παρόλα αυτά πρόσθεσε πως «πρέπει με κάποιο τρόπο να γίνει και μια αναδιανομή αναδιανομή από τους ισχυρούς προς την κοινωνία». Εξηγώντας πως αυτό δεν θα συμβεί με φορολόγηση μεσαίων ή ακόμη και ανώτερων στρωμάτων. Αλλά «μέσα από την πατριωτική εισφορά που έχουμε καταθέσει ως πρόταση». Είπε ότι αυτή δεν θα είναι εθελοντική αλλά  «θα αφορά όμως το 1%. Δεν θα αφορά το 99%. Θα αφορά τους πάρα πολύ πλούσιους και τις πάρα πολύ κερδοφόρες επιχειρήσεις». 

Φοροαπαλλαγές απληστίας 

Επιπρόσθετα χρησιμοποίησε τη φράση περί χρημάτων που «θα βρούμε μέσα από την εντιμότητά μας». Ανέφερε επ’ αυτού 3 παραδείγματα παραθέτοντας στοιχεία: 

* «Έχεις τα τελευταία 6 χρόνια, 12 δισεκατομμύρια απευθείας αναθέσεις και 8δισεκατομμύρια σε διαγωνισμούς, που πήγε μόνο ένας, μόνο αυτοί οι διαγωνισμοί να είχαν ένα ποσοστό έκπτωσης, θα είχες πολλά δισεκατομμύρια εξοικονομήσει».

* «Έχεις συμβουλευτικές εταιρείες που εμείς τις αφήναμε με 25 εκατομμύρια το χρόνο και έχουν πάει στα 600 εκατομμύρια το χρόνο, εκεί εξοικονομείς πάρα πολλά»

* «Υπάρχουν 1.200 φοροαπαλλαγές ίσες με το 30% των συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους. Αυτές οι φοροαπαλλαγές, κάποιες από αυτές είναι χρήσιμες, πολλές από αυτές όμως είναι φοροαπαλλαγές της απληστίας. Υπήρχε φόρος θεσπισμένος της υπεραξίας μετοχών πώλησης μετοχών, αυτός καταργήθηκε. Με βάση τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, πόσα χρήματα απώλειας για το ελληνικό Δημόσιο ήταν το 2025; 600 εκατομμύρια και αφορούσε μόνο 61 νομικά πρόσωπα!» 

Πηγή: news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΕΛ.Α.Σ και το “2” που αλλάζει το παιχνίδι...

Η ανοδική τάση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, η εκτίμηση για “εκλογές – ντέρμπι” και το κυβερνητικό προφίλ με τους τομεάρχες 

Στα «ανοδικά ρεύματα» των προτιμήσεων των ψηφοφόρων συνεχίζει να κινείται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Το κόμμα που ανακοίνωσε στις 26 Μάη ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει να έχει «κλείσει» την δεύτερη θέση της άτυπης «αξιωματικής αντιπολίτευσης» με τις τάσεις να δείχνουν ότι σύντομα θα «βάλει μπροστά το 2», δηλαδή να έχει ποσοστά μεγαλύτερα του 20%. Ένα στοιχείο που αλλάζει το παιχνίδι. 

Δημοσκοπήσεις 

Ήδη ένα τέτοιο ποσοστό καταγράφεται σε μία από τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών. Όμως το κοινό στοιχείο όλων των μετρήσεων είναι η πιστοποίηση ότι η ΕΛ.Α.Σ αυξάνει τα ποσοστά της, διατηρώντας μάλιστα στα ποιοτικά στοιχεία έναν πολυσυλλεκτικό χαρακτήρα. Πιο συγκεκριμένα εισπράττει την μεγαλύτερη μερίδα των ψηφοφόρων που ζητούν αλλαγή διακυβέρνησης, συσπειρώνει τμήμα των κεντρώων ψηφοφόρων, ολοκληρωτικά ποσοστά σε όσους στο παρελθόν ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ ή την Νέα Αριστερά, αλλά έχει και επιρροή στον χώρο της λεγόμενης «αντι-συστημικής» ψήφου. 

Εφόσον η τάση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης σταθεροποιηθεί σε ποσοστά της τάξης του 20% και άνω, με δεδομένο επίπεδο των ποσοστών που καταγράφει η Νέα Δημοκρατία και είναι – σταθερά- 3 έως 4 μονάδες κάτω από το 30% είναι φανερό ότι ενισχύεται η εκτίμηση που έχει καταθέσει δημόσια ο Αλέξης Τσίπρας. Θυμίζουμε ότι ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ σε του δημόσια ομιλία στην Νίκαια, όσο και στην παρέμβασή του στην Διεθνή Διάσκεψη του Ινστιτούτου του στην Κύπρο είχε καταθέσει την εκτίμηση ότι η πρώτη θέση στις επόμενες εκλογές θα είναι «ντέρμπι» ανάμεσα στην ΕΛ.Α.Σ και την Ν.Δ. 

Επίσης έθεσε ως στόχο την νίκη στις επόμενες εκλογές «από την πρώτη Κυριακή». Παράλληλα επισήμανε ότι η συμπεριφορά της κυβέρνησης αλλά δημοσιεύματα που «θέλουν» το Μέγαρο Μαξίμου να σκέπτεται σενάρια πρόωρων εκλογών δείχνουν ότι φοβάται την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση και σίγουρα μια πιθανή δεύτερη Κυριακή εκλογών. 

Αυτά ενώ ο Αλέξης Τσίπρας πυκνώνει τις επόμενες ημέρες τις δημόσιες παρεμβάσεις του. Αύριο το απόγευμα αναμένεται να παραχωρήσει συνέντευξη στο δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού «Apha». Επίσης το Σάββατο με δική του ομιλία θα ξεκινήσουν οι εργασίες της πρώτης συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛ.Α.Σ. Ενός σώματος 300 και πλέον στελεχών που αποτελούν τον οργανωτικό πυρήνα του κόμματος. 

Κυβερνητικό προφίλ με τους τομεάρχες 

Παράλληλα η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη ενίσχυσε το «κυβερνητικό» προφίλ της, παρουσιάζοντας την Δευτέρα τους τομεάρχες του κόμματος. Μια κίνηση που παραπέμπει προφανώς σε ένα κυβερνητικό σχήμα και αναδεικνύει πρόσωπα που εμπιστεύεται ο Αλέξης Τσίπρας στους επί μέρους τομείς πολιτικής. 

Η ΕΛ.Α.Σ με τον τρόπο αυτό έδειξε ετοιμότητα για την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών, στοιχείο που πάγια αποτελεί κριτήριο για τους ψηφοφόρους. Παράλληλα ανέδειξε ένα στελεχιακό δυναμικό που στην συντριπτική του πλειοψηφία δεν κουβαλά την «φθορά» που επιφέρει η παρελθοντική άσκηση διακυβέρνησης, ταυτόχρονα όμως έχει πιστοποιητικά επάρκειας για την άσκηση εξουσίας. 

Αυτά συνίστανται κυρίως στην σαφή εξειδίκευση σε συγκεκριμένους τομείς, στο ότι πρόκειται για πρόσωπα που έχουν κοινωνική δράση ή εμπειρία σε σημαντικές θέσεις ευθύνης είτε αυτοί σχετίζονται με την αγορά, είτε με τα πανεπιστήμια, είτε με εγχώριους και διεθνείς θεσμούς. 

Η ανακοίνωση των τομεαρχών κατέστησε σαφές ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει διαμορφωμένο επιτελείο στους τρείς βασικούς πυλώνες της διακυβέρνησης: Οικονομία, Εξωτερική Πολιτική, Κοινωνική Πολιτική. Όπως επίσης και νέα πρόσωπα που – όπως λένε στην Αμαλίας- έχουν «όρεξη και διάθεση» να εργαστούν και να προσφέρουν. 

Πηγή: Γεράσιμος Λιβιτσάνος / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Αν δεν μπορείς να φρενάρεις την ακρίβεια, φτιάξε μια πλατφόρμα….

Τώρα η προπαγάνδα προστάζει «φτιάξτε άλλη μια εφαρμογή», για να μπαίνουν οι καταναλωτές και να συγκρίνουν τιμές προϊόντων στα εγχώρια σούπερ μάρκετ και να βλέπουν τις αντίστοιχες σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. 

Τι κάνουν οι κυβερνήσεις όταν δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα; Το ρίχνουν στην επικοινωνία, κοινώς προπαγάνδα. 

Η ακρίβεια κρατάει τουλάχιστον τρία χρόνια. Και η κυβέρνηση έχει μετέλθει όλα τα μέσα για να  δείξει ότι πασχίζει να την αντιμετωπίσει. Το πρώτο ήταν οι «αυτοψίες» του πρωθυπουργού σε σούπερ μάρκετ. Οι υπουργοί Ανάπτυξης τον τραβολογούν κατά καιρούς σε καταστήματα, για να βλέπει πόσο αποτελεσματικά ήταν τα διάφορα «καλάθια του νοικοκυριού» και να «απειλεί» τις πολυεθνικές με θηριώδη πρόστιμα διαβεβαιώνοντας ότι «δεν είμαστε μπανανία». 

Οι «αυτοψίες» δεν απέδωσαν βέβαια τίποτα, διότι από τότε μέχρι σήμερα η ακρίβεια έχει πάρει μεγαλειώδεις διαστάσεις(μεγαλειώδεις για τα κέρδη των επιχειρήσεων). 

Τώρα η προπαγάνδα προστάζει «φτιάξτε άλλη μια εφαρμογή», για να μπαίνουν οι καταναλωτές και να συγκρίνουν τιμές προϊόντων στα εγχώρια σούπερ μάρκετ και να βλέπουν τις αντίστοιχες σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. Έχουμε το e-katanalotis, τώρα αποκτήσαμε και το PosoKanei. 

Όπως παλιά με τις «απειλές» κατά των πολυεθνικών, έτσι και τώρα ο πρωθυπουργός «προειδοποιεί» ότι υψηλότερες τιμές σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές «δεν μπορούν να γίνουν εύκολα ανεκτές». 

Παρατήρηση πρώτη: Από λογοπαίγνια ο κ. Μητσοτάκης τα πάει καλά. Αν οι υψηλές τιμές δεν μπορούν να γίνουν «εύκολα ανεκτές», μπορούν  να γίνουν «δύσκολα». Όπως φαίνεται από τη μέχρι τώρα πρακτική των επιχειρήσεων, το μόνο που τις ενδιαφέρει είναι να αυξάνουν τα κέρδη τους. Το αν αυτό θα γίνει «δύσκολα» δεν σκοτίζονται ιδιαίτερα. 

Παρατήρηση δεύτερη: όσοι επισκέπτονται τα σούπερ μάρκετ γνωρίζουν ότι παντού οι τιμές των προϊόντων έχουν «πετάξει» εδώ και χρόνια. Στα βασικά καταναλωτικά αγαθά δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές, κυριαρχεί ένα είδος καρτέλ. Επομένως, το να μεταβληθεί ο πολίτης σε ένα είδος καταναλωτή-ντετέκτιβ ελάχιστα θα του αποφέρει. 

Παρατήρηση τρίτη: τι θα αποφέρει στον καταναλωτή η δυνατότητα να συγκρίνει τις εγχώριες τιμές με αντίστοιχες σε άλλες  χώρες; Μήπως θα κάνει ένα ταξιδάκι στην Αλβανία, τη Βουλγαρία ή τη Βόρεια Μακεδονία και θα επιστρέψει με το καλάθι γεμάτο; Αυτό το κάνουν οι ελάχιστοι που μένουν κοντά στα σύνορα. 

Παρατήρηση πέμπτη: το 2019 τα εισοδήματα από κέρδη ήταν κατά σχεδόν 20 δισεκατομμύρια μεγαλύτερα από τα εισοδήματα της εργασίας. Το 2024 έγιναν μεγαλύτερα κατά 36 δισεκατομμύρια! 

Συμπέρασμα: Το εισόδημα από την εργασία συνεχώς υποβαθμίζεται σε σχέση με τα επιχειρηματικά κέρδη. Γι’ αυτό οι πολίτες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με την ακρίβεια, όσες προπαγανδιστικές «εφαρμογές» κι αν τους προσφέρουν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. 

Οι οποίοι μπορεί να μην έχουν καταλάβει αυτό που έχουν πει οι πολίτες για το «πριν» και το «τώρα». Και πολύ απλά έχουν πει ότι το 2019, που ήταν μνημονιακό έτος,  τα οικονομικά τους ήταν καλύτερα. 

Μπορεί να το καταλάβουν το βράδυ των επικείμενων εκλογών… 

ΥΓ: Οι βουλευτές, οι υπουργοί και, πρωτίστως, οι πρωθυπουργοί δεν ψωνίζουν(έχουν βοηθούς…) και, επομένως, δεν γνωρίζουν από τιμές. Κι αν γνωρίζουν, δεν δυσκολεύονται με τα εισοδήματα που έχουν. Γι’ αυτό ας μην χαρακτηρίσουμε την αναγγελία του πρωθυπουργού ότι θα «κατεβάσει» τη νέα εφαρμογή PosoKanei, για να συγκρίνει τις τιμές. Να προσέξει μόνο, στην επόμενη συνέντευξη που θα δώσει, μην τον ρωτήσουν πόσο κάνει το κρέας, το μπρόκολο ή τα κεράσια και δεν το θυμάται… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »