Η μεγαλύτερη συνωμοσία κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη

Κυβερνητικά στελέχη αντιμετωπίζουν τις πολεμικές κατά της κυβέρνησης ως θεωρίες συνωμοσίας, παραβλέποντας ότι η αναπόφευκτη πτώση της κυβέρνησης θα οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στις πολιτικές της 

Σε μια μεγάλη συνωμοσία κατά της κυβέρνησης, οργανωμένη από πολιτικές δυνάμεις και με υποστήριξη ξένων κρατών, απέδωσε την οργή της κοινωνίας ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης και μάλιστα τη στιγμή που ένα πρώην μέλος της κυβέρνησης μόλις είχε παραπεμφθεί ενώπιον του Ειδικού Δικαστήριο ακριβώς επειδή υπήρξε το μπάζωμα του χώρου της τραγωδίας στα Τέμπη, αυτό ακριβώς το μπάζωμα, για το οποίο όσους έθεταν το ζήτημα στη Βουλή ο Γιώργος Φλωρίδης είχε χαρακτηρίσει «για τα μπάζα», ισχυρισμό στον οποίο επιμένει. 

Είναι η θεωρία ότι τα μεγάλα κύματα δυσαρέσκειας κατά της κυβέρνησης δεν οφείλονται στις πολιτικές που έχει ασκήσει, στην κατάσταση της οικονομίας, στις ευθύνες της για την τραγωδία των Τεμπών, στις υποκλοπές και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά στο ότι κάποιοι, υποβοηθούμενοι από ξένες δυνάμεις αναπαράγουν «θεωρίες συνωμοσίας». 

Η αντίληψη αυτή έρχεται να συνδυαστεί με την επιμονή της κυβέρνησης ότι είναι κατά βάση η καλύτερη κυβέρνηση που είχε η χώρα, όπως επανέλαβε με περισσό ζήλο ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης. 

Το παράδοξο είναι ότι όλες αυτές οι παραδοξολογίες δεν προέρχονται από κάποια ομαδική παράκρουση στην οποία έχουν περιέλθει τα μέλη της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στην πραγματικότητα, κεντρικός πυρήνας της τοποθέτησης της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι η θέση ότι είναι η μόνη κυβέρνηση που δικαιούται να βρίσκεται στην εξουσία, γιατί είναι η μόνη που είναι «με τη σωστή πλευρά της ιστορίας», που μπορεί να εγγυηθεί τη «σταθερότητα» και την «κανονικότητα» και το ότι η χώρα δεν θα βρεθεί να αντιμετωπίζει «περιπέτειες» που θα απειλούσαν το σημερινό οικονομικό και θεσμικό κεκτημένο. Αυτό συνδυάζεται με την παράλληλη τοποθέτηση ότι το ποσοστό που υποστηρίζει την κυβέρνηση Μητσοτάκη και που αποτελεί λίγο πάνω από το ένα τέταρτο της ελληνικής κοινωνίας, αντιστοιχεί σε εκείνους τους ανθρώπους που είναι αρκετά ώριμοι και συνειδητοποιημένοι ώστε να κατανοούν τα διακυβεύματα, σε αντίθεση με τη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας που εύκολα παρασύρεται, είναι εύπιστη και δεν αντιλαμβάνεται ποια είναι η μόνη ορθή και εφικτή πολιτική στη χώρα. 

Είναι εύλογο όταν μια κυβέρνηση κινείται με αυτές τις τοποθετήσεις, τότε δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να συνειδητοποιήσει πραγματικά γιατί υπάρχει τείχος δυσαρέσκειας απέναντί της. Αντιθέτως, το μόνο που μένει ως εύλογη εξήγηση είναι ότι κάποιος προσπάθησε να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη, καλλιεργώντας ανυπόστατες θεωρίες συνωμοσίας.  

Βεβαίως αυτό απλώς αποτυπώνει τα διανοητικά όρια του κυβερνητικού πολιτικού δυναμικού, ή πολύ απλά έναν μηχανισμό άμυνας απέναντι στην αναμέτρηση με την πραγματική κατάσταση πνευμάτων στην ελληνική κοινωνία. 

Διότι εάν σήμερα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αντιμετωπίζει τόσο μεγάλη αποδοκιμασία, εάν έχει απέναντί της όχι μόνο όσους δεν την ψήφισαν το 2023, αλλά και ένα σημαντικό μέρος του δικού της ακροατηρίου, αυτό οφείλεται πολύ απλά στα όσα έχει κάνει.

Και αυτό γιατί μια κυβέρνηση που ετοιμάζεται να συμπληρώσει οκταετία δύσκολα μπορεί να υποστηρίξει ότι οι πολίτες δεν έχουν αντιληφθεί το έργο της, ή ότι στηρίζονται απλώς σε κάποιες εντυπώσεις. Αντιθέτως, γνωρίζουν πολύ καλά τι μπορεί να κάνει αυτή η κυβέρνηση.

Σήμερα, οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά ότι εάν υπάρχει μια έκρηξη ακρίβειας, εάν υπάρχει ανασφάλεια για το μέλλον, τώρα που ολοκληρώθηκε το Ταμείο Ανάκαμψης, εάν υπάρχει ανησυχία για την κατάσταση του συστήματος υγείας, αλλά για τις προοπτικές του εκπαιδευτικού συστήματος, αυτό οφείλεται σε αποφάσεις που πήρε και παίρνει αυτή η κυβέρνηση, στους υπουργούς που στελέχωσαν τα υπουργεία, στα στελέχη που θεωρήθηκαν πρώτης γραμμής. Αυτά βλέπουν, αυτά σταθμίζουν, αυτά τους οδηγούν στο να επιδιώκουν την πολιτική αλλαγή.

Πράγμα που σημαίνει ότι εάν κάποιος συνωμοτεί διαρκώς και καθημερινά εναντίον της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, αυτός δεν είναι άλλος από την ίδια την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μια κυβέρνηση που ήρθε στην εξουσία με σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο και εκπροσωπώντας ένα ισχυρό αίτημα κανονικότητας μετά από μια ιδιαίτερα οδυνηρή δεκαετία για την ελληνική κοινωνία και η οποία όμως έδειξε που μπορούσε να οδηγήσει ένας συνδυασμός ανάμεσα σε νεοφιλελεύθερες εμμονές, αυταρχική λογική και ενδημική διαφθορά.

Ήταν αυτή η πολιτική λογική που είχε ως αποτέλεσμα η ίδια κυβέρνηση που πανηγύριζε για την πρόοδο στα έργα, να είχε αφήσει τον σιδηρόδρομο «τυφλό» με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην τραγωδία των Τεμπών, αλλά και στην κυνική προσπάθεια να «μπαζώσει» τις ευθύνες της.

Ήταν αυτή η πολιτική λογική που οδήγησε στην αδυναμία λήψης πολιτικών μέτρων για να μην εμπεδωθεί η ακρίβεια και να οδηγηθούμε στη σημερινή κρίση κόστους ζωής.

Ήταν αυτή η πολιτική λογική που θεώρησε απόλυτα θεμιτή την παραβίαση κάθε κανόνα κράτους δικαίου και τη χρήση του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.

Ήταν αυτή η λογική που οδήγησε στην χωρίς προηγούμενο διασπάθιση ευρωπαϊκών πόρων για ψηφοθηρικούς λόγους και έβαλε τη χώρα μας στο στόχαστρο των ευρωπαϊκών ελεγκτικών μηχανισμών διακυβεύοντας συνολικά το τόσο αναγκαίο για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους καθεστώς των ευρωπαϊκών ενισχύσεων.

Οι πολίτες ούτε χειραγωγημένοι είναι, ούτε παρασυρμένοι από ανυπόστατες καταγγελίες κατά της κυβέρνησης. Ζουν, εργάζονται, σπουδάζουν, αγωνίζονται και αγωνιούν σε αυτή τη χώρα. Και γι’ αυτό ξέρουν καλύτερα από τον καθένα και τα προβλήματα της χώρας και τις ευθύνες της κυβέρνησης για αυτά. Και αυτό θα αποτυπωθεί στις κάλπες, όσο σκληρά και εάν εργαστούν τα κυβερνητικά – και υπουργικά… – τρολ. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Μητσοτάκης / Μάχη κατά της ακρίβειας με… επιστολές και οικογενειακά μηνύματα.

Την εντύπωση πως το Υπουργικό Συμβούλιο συγκλήθηκε μόνο και μόνο για να στείλει μηνύματα στο εσωτερικό της παράταξης έδωσε χθες ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Αν, άλλωστε, ο πρωθυπουργός παρουσίαζε ένα πειστικό πακέτο μέτρων για την τιθάσευση της ενεργειακής ακρίβειας, δεν θα είχε λόγο να εκπέμψει σήματα προς τους κυβερνητικούς βουλευτές που αξιώνουν δραστικότερες παρεμβάσεις, με τη φράση «επιλογή της κυβέρνησης είναι να στηρίζει την κοινωνία χωρίς να ναρκοθετεί τις αντοχές της οικονομίας». 

Πολύ περισσότερο, κατά τις εκτιμήσεις, δεν θα διάνθιζε την εισήγησή του με προτροπές προς όσους έχουν καβαλήσει το καλάμι, αλλά και προς όσες ή όσους επιχειρούν να τον υποκαταστήσουν, αξιώνοντας… ξεκαβαλικέματα. 

Όταν δεν υπάρχουν μέτρα, υπάρχουν… επιστολές 

Όταν, άλλωστε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να προωθήσει μια ουσιαστική δέσμη μέτρων έναντι των πάσης φύσεως ανατιμήσεων, στέλνει μια επιστολή προς την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. 

Με το χθεσινό του αίτημα προς την επικεφαλής της Κομισιόν ζητά μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία, ώστε τα κράτη-μέλη να μπορέσουν να προστατεύσουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις από το αυξανόμενο κύμα ακρίβειας στην ενέργεια. 

Εισηγείται, δε, να εξαιρεθούν προσωρινά από τους αυστηρούς δημοσιονομικούς υπολογισμούς τα μέτρα στήριξης που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις, μέχρι ένα συγκεκριμένο όριο.

Παράλληλα, προτείνει οι χώρες να αξιοποιήσουν τα επιπλέον έσοδα από τον ΦΠΑ, τα οποία προκύπτουν εξαιτίας των υψηλών τιμών, προκειμένου να ενισχύσουν τους πολίτες και την αγορά. 

Ουδείς από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, κατόπιν επικοινωνιών του TVXS, προσδοκά κάτι ουσιαστικό από αυτή την κίνηση του κ. Μητσοτάκη. 

Ούτε, άλλωστε, στο παρελθόν οι ανάλογες πρωθυπουργικές κινήσεις επέφεραν ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Τον Μάιο του 2024, λίγες εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές, ο πρωθυπουργός απέστειλε επιστολή προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ζητώντας να παρέμβει «με αποφασιστικό, γρήγορο και αποτελεσματικό τρόπο» απέναντι στις διαφορετικές τιμολογιακές πολιτικές των πολυεθνικών.

Έναν μήνα αργότερα, ωστόσο, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης «άδειασε» ουσιαστικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν δήλωσε ότι «το θέμα της ακρίβειας δεν αφορά τις Βρυξέλλες», καθώς «η Ευρώπη έχει συγκεκριμένη ατζέντα».

Για αυτόν τον λόγο, μάλιστα, ο πρωθυπουργός επέλεξε ως νέα επικεφαλής της ευρωομάδας της Νέας Δημοκρατίας την Ελίζα Βόζεμπεργκ, θέση που προηγουμένως κατείχε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης.

Παράλληλα, στις 13 Σεπτεμβρίου του 2024 ο κ. Μητσοτάκης είχε στείλει επίσης επιστολή προς την επικεφαλής της Κομισιόν για την ανάγκη προώθησης κοινών ευρωπαϊκών λύσεων στο πεδίο της ενέργειας, χωρίς, ωστόσο, πολιτικό ή ακόμη και επικοινωνιακό αντίκτυπο. 

Ξεκαβαλικέματα και οικογενειακά μηνύματα 

Υπό αυτό το πρίσμα, ο φακός εστίασε στην προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να βάλει τάξη στο κυβερνητικό πεδίο. 

Ο πρωθυπουργός, αφενός, ζήτησε από τα κυβερνητικά στελέχη να έχουν μετρημένο λόγο και ύφος και να μην αρνούνται τη δύσκολη καθημερινότητα και, αφετέρου, κοιτάζοντας προς την Ντόρα Μπακογιάννη, επιχείρησε να καταστήσει σαφές ότι είναι δική του ευθύνη να αξιολογεί τις συμπεριφορές των υπουργών.

Από το περιβάλλον της πρώην υπουργού Εξωτερικών δεν είδαν μήνυμα προς την κυρία Μπακογιάννη, ενώ και ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε αργότερα ότι το συγκεκριμένο μήνυμα δεν είχε συγκεκριμένο αποδέκτη.

Κανείς, ωστόσο, στο παρασκήνιο δεν αμφισβητεί ότι η βολή του πρωθυπουργού κατευθυνόταν προς την αδελφή του. 

Όταν, άλλωστε, η Ντόρα Μπακογιάννη μιλούσε για τα «καλάμια», επιχειρούσε, κατά τις εκτιμήσεις βουλευτών, να «κοντύνει» τον Μητσοτάκη για τις επιλογές του και την αδυναμία του να συμμαζέψει τους αλαζόνες.  

Η πρώην υπουργός Εξωτερικών θεωρεί, σύμφωνα με την ίδια θεώρηση, πως, αν γίνει ενοχλητική, θα επιτύχει τον στόχο της να τεθεί υποψήφια στο Επικρατείας, εν είδει τιμητικής αποστρατείας, ανοίγοντας τον δρόμο για τον Κώστα Μπακογιάννη στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Όπως λέγεται, ωστόσο, στα γαλάζια στέκια, όσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στην κορυφή, ο δρόμος παραμένει κλειστός για τις πολιτικές προοπτικές ή βλέψεις του κ. Μπακογιάννη. 

Μπακογιάννης: Η αλαζονεία είναι ταυτισμένη με θέσεις εξουσίας 

Χθες, πάντως, ο Κώστας Μπακογιάννης έδειξε να ευθυγραμμίζεται με τη μητέρα του ως προς την κριτική απέναντι σε αλαζονικές συμπεριφορές.

«Ο κόσμος το έχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι. Η αλαζονεία δυστυχώς πολλές φορές σχετίζεται και είναι ταυτισμένη με θέσεις εξουσίας. Όλοι εμείς που ασκούμε και έχουμε ασκήσει εξουσία πρέπει να είμαστε δύο και τρεις φορές προσεκτικοί», υπογράμμισε ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων.

Ορισμένοι στη Ν.Δ., πάντως, που διαφωνούν με την τροπή που έχει πάρει αυτή η συζήτηση, έλεγαν ότι εκλαμβάνουν τις δηλώσεις Μπακογιάννη ως «γενναία αυτοκριτική», καθώς, όπως σχολίαζαν δηκτικά, «έμαθε» μετά την ήττα του από τον Χάρη Δούκα στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2023. Κοινώς, θεωρούν ότι ο Μπακογιάννης έχασε τον δήμο λόγω… αλαζονείας. 

«Ιδρώστε τη φανέλα» 

Η κόντρα μεταξύ… συγγενών δεν επισκιάζει, πάντως, τις δελφινομαχίες, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης φρόντισε να στείλει έμμεσα μηνύματα και σε όσες ή όσους δεν «ιδρώνουν τη φανέλα» όσο θα έπρεπε.

Απευθυνόμενος στους υπουργούς, επισήμανε πως δεν πρέπει να βγαίνουν στα Μέσα μόνο για θέματα που αφορούν το χαρτοφυλάκιό τους, αλλά να υπερασπίζονται το σύνολο του κυβερνητικού έργου. Κοινώς, δεν αρκεί να παίζει ο καθένας μόνο στη θέση του.

Μονίμως αυτή η κριτική, όταν διατυπώνεται, «φωτογραφίζει» τον Νίκο Δένδια, ο οποίος την Παρασκευή το βράδυ οργανώνει εκδήλωση στον Άλιμο… 

Πηγή: tvxs.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Παραμένουμε τελικά προτεκτοράτο;

Το εάν μια χώρα παραμένει προτεκτοράτο εξαρτάται από το πώς βλέπει η κυβέρνησή της τη θέση της στον κόσμο 

Με αφορμή το δημοσίευμα της Wall Street Journal για τα όσα φέρεται να είπε η πρέσβης των ΗΠΑ ξεκίνησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για το ποια είναι η πραγματική θέση της χώρας. 

Η δημοκρατική αντιπολίτευση έδειξε γρήγορα αντανακλαστικά και ζήτησε από την κυβέρνηση να απαντήσει εάν η χώρα μας ασκεί την εξωτερική πολιτική υπό το πρίσμα ενός διαρκούς εκβιασμού ως εάν να μην είναι πραγματικά κυρίαρχη. 

Η κυβέρνηση απάντησε ότι δεν τέθηκε θέμα απειλών σε βάρος της χώρας και δεν σχολίασε περαιτέρω το δημοσίευμα. 

Ωστόσο, το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν η χώρα μας έχει, για τον οποιοδήποτε λόγο, να επιστρέψει σε μια συμπεριφορά που αναλογεί σε ένα προτεκτοράτο. 

Και το σημείο αυτό έχει μια ιδιαίτερη σημασία, γιατί όντως η χώρα μας σε διάφορες στιγμές βρέθηκε κοντά σε μια τέτοια συνθήκη. Αυτό συνέβη καταρχάς στη μετεμφυλιακή περίοδο, όταν η καθοριστική συμβολή της στήριξης από τις ΗΠΑ στον Εμφύλιο, που έγειρε τον συσχετισμό σε βάρος του Δημοκρατικού Στρατού, μεταφράστηκε σε μια ιδιαίτερη ισχύ του «αμερικανικού παράγοντα», που θα συνεχιστεί για καιρό. 

Θα χρειαστεί η Μεταπολίτευση και η αποφασιστική στάση τόσο του Κωνσταντίνου Καραμανλή όσο και του Ανδρέα Παπανδρέου για να αποσαφηνιστεί ότι η χώρα μας είναι μεν τμήμα της Δύσης, αλλά έχει και τη δυνατότητα να αποφασίζει η ίδια για την τύχη και το μέλλον της. 

Στην περίοδο των Μνημονίων τα πράγματα θα επιδεινωθούν ξανά, κυρίως σε σχέση με την ΕΕ και τους δανειστές γιατί η χώρα θα βρεθεί αντικειμενικά σε μια συνθήκη μειωμένης κυριαρχίας.

Τα πράγματα φάνηκε να αποκαθίστανται κάπως μετά την έξοδο από τα Μνημόνια το 2018, όταν η χώρα φάνηκε να ανακτά ένα σημαντικό βαθμό κυριαρχίας. Επιπλέον, με τη συμφωνία των Πρεσπών φάνηκε ότι μπορούσα να λύνει μόνη της προβλήματα δεκαετιών.

Όμως, με τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη τα πράγματα είναι διαφορετικά. Φαινομενικά, εάν κανείς ακούσει τη ρητορική της κυβέρνησης η χώρα μας είναι μια όλο και πιο ισχυρή δύναμη στην περιοχή, ιδίως ως προς την ενίσχυση της αμυντικής της ικανότητας και τα εξοπλιστικά προγράμματα.

Όμως, την ίδια στιγμή, εάν κανείς κοιτάξει τον τρόπο που ξεδιπλώνεται η ελληνική εξωτερική πολιτική θα διαπιστώσει ότι η βασική έγνοια είναι να φαίνεται ότι είναι με τη «σωστή πλευρά της ιστορίας». Αυτό συνδυάστηκε με μια αντίληψη ότι για τα εθνικά θέματα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις το βασικό είναι να εξασφαλίσουμε ότι κάποιος άλλος θα «καθαρίσει» για εμάς, μια «συνεργασία» που σφραγίζεται κυρίως μέσα από μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα.

Σε σχέση με τις ΗΠΑ αυτό επικαθορίστηκε και από το ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπάθησε να εξασφαλίσει ότι η αμερικανική κυβέρνηση θα προσπερνούσε διάφορες «αντιτραμπικές» δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού στο παρελθόν. Αυτό οδήγησε σε μια λογική με κάθε κόστος να εξασφαλιστεί μια «εύνοια» της αμερικανικής κυβέρνησης, προσπάθεια όχι απόλυτα επιτυχημένη εάν παρατηρήσουμε τις καλές σχέσεις ανάμεσα στην αμερικανική κυβέρνηση και τον Ερντογάν.

Αντίστοιχα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη θεώρησε ότι εν μέσω μιας παγκόσμιας κατακραυγής κατά του Νετανιάχου ήταν «ευκαιρία» να μετατρέψει την όποια αμυντική συνεργασία προϋπήρχε (και που ήταν τμήμα μιας πιο πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής) σε μια ανοιχτή υποστήριξη, με όρους που όχι μόνο προσφέρουν νομιμοποίηση σε παράνομες πρακτικές, αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις – ας σκεφτούμε εδώ την υπόθεση των υποκλοπών και τη χρήση ισραηλινού παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού.

Όλα αυτά μας φέρνουν στο πραγματικό πρόβλημα σήμερα. Η χώρα μας δεν είναι προτεκτοράτο. Τουλάχιστον όχι με την τυπική έννοια του όρου. Έχει πραγματικές δεσμεύσεις, ως μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αλλά μπορεί και να ασκεί πολιτική με βάση τα εθνικά συμφέροντά, όπως αυτά ορίζονται κάθε στιγμή.

Όμως, η χώρα είναι σε πραγματικό κίνδυνο να συμπεριφερθεί ως να είναι προτεκτοράτο. Ως μια χώρα δηλαδή που το μόνο κριτήριό της είναι να εξυπηρετεί τον έναν ή τον άλλο σύμμαχο, με την ελπίδα ότι θα υπάρξει γενναιοδωρία από τη μεριά του. Μια τέτοια στρατηγική είναι στην πραγματικότητα συνταγή καταστροφής και μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε εθνικές τραγωδίες.

Αυτό εξηγεί γιατί η χώρα χρειάζεται αυτή τη στιγμή μια άλλη εξωτερική πολιτική. Που να μην την οδηγεί στον κατήφορο που θα τη μετέτρεπε – οικειοθελώς! – σε προτεκτοράτο, αλλά να την κατοχυρώνει ως μια ισότιμη δύναμη στο διεθνές γίγνεσθαι. Μια πολιτική που να αναγνωρίζει ότι η χώρα ανήκει και στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, στη «Δύση» εάν προτιμάτε, αλλά ταυτόχρονα κατανοεί ότι ο κόσμος είναι πολύ πιο σύνθετος και σίγουρα όχι μονοπολικός και κατά συνέπεια χρειάζεται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ξεδίπλωμα μιας πολιτικής όντως πολυδιάστατης. Μια πολιτική που θα επανεκτιμά συμμαχίες και συνεργασίες με κριτήριο τα εθνικά συμφέροντα, που θα αποφεύγει να ταυτίζει τη χώρα με πολιτικές και πολιτικούς που παραβιάζουν κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, που θα στηρίζεται σε μια πραγματική αναπτυξιακή δυναμική, και που δεν θα εξαρτιέται από τον έναν ή τον άλλο σύμμαχο, αλλά θα τον αντιμετωπίζει ισότιμα. Ακριβώς, επειδή η χώρα μας δεν είναι ένα προτεκτοράτο, ούτε και πρέπει να γίνει. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ένας πρωθυπουργός σε ρόλο «τροχονόμου» για τα καρτέλ

Στην Ελλάδα του Μητσοτάκη δεν υπάρχουν κανόνες. Δεν υπάρχουν εποπτικές αρχές. Όλα αποφασίζονται στο παλάτι του Μαξίμου. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΔΝΤ από την αξιολόγηση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας του περασμένου Μαΐου για την Ελλάδα, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες δανείζουν κατά συντριπτικό ποσοστό μόνο (!) μεγάλες εταιρείες. Και μάλιστα από τα δάνεια αυτά των «μεγάλων» το μεγαλύτερο μέρος, περίπου 66%, διοχετεύεται σε μόλις δέκα ομίλους. Επιπλέον εντοπίστηκε ελλιπής έλεγχος στη διαχείριση 2,9 εκατ. «κόκκινων» δανείων από τις εταιρείες διαχείρισης, ενώ η υπερτίμηση ακινήτων δημιουργεί σοβαρές παρενέργειες αυξάνοντας το ποσοστό ιδιοκτητών με ληξιπρόθεσμες οφειλές. 

Και από τότε τίποτα δεν άλλαξε. Απλώς τα προνόμια των λίγων και αρεστών στη φαμίλια Μητσοτάκη επιχειρήσεων προκάλεσαν αντιδράσεις από ανταγωνιστές που βρήκαν πρόσβαση στα ΜΜΕ και το θέμα ύστερα από τέσσερις μήνες πήρε διαστάσεις. Οι τράπεζες, έχοντας συγκροτήσει το σκληρότερο καρτέλ της αγοράς υπό την προστασία του Μητσοτάκη, θησαυρίζουν εκμεταλλευόμενες τα χρήματα των καταθετών, προσφέροντας τα χαμηλότερα επιτόκια καταθέσεων και τα υψηλότερα δανείων! Οι τράπεζες σήμερα δεν είναι αναπτυξιακοί μοχλοί. Οι ξένοι θεσμικοί επενδυτές ελέγχουν πλέον το 85% του μετοχικού (!) κεφαλαίου των συστημικών ελληνικών τραπεζών, που δεν είναι πλέον ελληνικές, αντιπροσωπεύοντας χαρτοφυλάκια αξίας περίπου 40 δισ. ευρώ. 

Και εδώ στην αποικία όποιοι έχουν «κονέ» με τη φαμίλια αποκτούν προνομιακές σχέσεις, χωρίς κανείς να αναλογίζεται τους κινδύνους που προκύπτουν από την απληστία των εγχώριων ελίτ. Στην έκθεση του ΔΝΤ αναφερόταν ότι το 81% των κεφαλαίων ασφαλείας των τραπεζών αντιστοιχεί στην έκθεσή τους στους δέκα μεγαλύτερους εταιρικούς οφειλέτες. Κι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο αν προκύψει αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων. 

Οι περισσότερες αναφορές που ακολούθησαν από τα πρόσφατα ρεπορτάζ συνέδεσαν τόσο την έκθεση του ΔΝΤ όσο και τα σχετικά δημοσιεύματα με τον όμιλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ καθώς τα δάνεια του ομίλου ξεπερνούν τα 6 δισ. ευρώ. Αν προστεθούν σε αυτά ο δανεισμός για την απόκτηση του Βόρειου Οδικού Αξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) και οι εγγυητικές επιστολές των έργων, η συνολική έκθεση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ αγγίζει τα 9,5 δισ. ευρώ, ποσό σχεδόν διπλάσιο της κεφαλαιοποίησης της εταιρείας, η οποία ανέρχεται περίπου στα 5 δισ. ευρώ. Και η μεταχείριση αυτή έχει εξοργίσει άλλους ομίλους στον τομέα των κατασκευών και κυρίως τον Ομιλο Aktor εμπλέκοντας στον πόλεμο και εκδοτικούς ομίλους. 

Στο μεταξύ η έλλειψη χρηματοδότησης «πνίγει» τους μικρομεσαίους, οι οποίοι υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να αναπτυχθούν ώστε να συντηρηθεί ένας βιώσιμος γι’ αυτούς κύκλος. Κι όλα αυτά φτάνουν μέχρι τα νοικοκυριά και τους νέους που οι συνθήκες δανεισμού για απόκτηση κατοικίας είναι σχεδόν αδύνατη. 

Πλην όμως στην Ελλάδα του Μητσοτάκη δεν υπάρχουν κανόνες. Δεν υπάρχουν εποπτικές αρχές. Ολα αποφασίζονται στο παλάτι του Μαξίμου. «Μια επικίνδυνη μάχη διαπλεκόμενων συμφερόντων βρίσκεται σε εξέλιξη, με αποκαλύψεις για τον υπερδανεισμό συγκεκριμένων ομίλων» σχολίασε σε ανάρτησή του ο πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κύρτσος και πρόσθεσε: «Η μητσοτακική διαπλεκόμενη κερδοσκοπική φούσκα πρόκειται να σκάσει. Αυτό μας λέει ο πόλεμος συμφερόντων που βρίσκεται σε εξέλιξη. Η ΝΔ μας χρεοκόπησε μία φορά μέσω του δημοσίου, τώρα το επιχειρεί ξανά με Μητσοτάκη μέσω των καρτέλ και των ολιγαρχών». 

Για να γίνει αντιληπτό πώς δουλεύει το σύστημα Μητσοτάκη, προϊσταμένη στο νομικό τμήμα της ΡΑΑΕΥ που ελέγχει τις αδειοδοτήσεις και επεκτάσεις των ανεμογεννητριών είναι η σύζυγος Γεραπετρίτη, κόρη μεγαλομέτοχου της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ που δραστηριοποιείται και σε αυτόν τον κλάδο, ενώ και η αδελφή του Αλεξάνδρα Μητσοτάκη έχει αναλάβει μέσω ινστιτούτου και φόρουμ την άμβλυνση των αντιδράσεων τοπικών κοινωνιών στη δημιουργία αιολικών πάρκων. Και ο υπουργός Οικονομίας Κυριάκος Πιερρακάκης αρκέστηκε σε σύσταση στις τράπεζες «να κάνουν περισσότερα για την οικονομία και την κοινωνία». Φοβερή δήλωση. Τρομοκρατήθηκαν οι τραπεζίτες! 

Και φτάσαμε στο σήμα κινδύνου για τις επιπτώσεις μιας νέας εκτίναξης του ενεργειακού κόστους, ειδικά στην εξαρτημένη ΕΕ, που εκπέμπουν 16 φορείς της ελληνικής βιομηχανίας ζητώντας την άμεση λήψη μέτρων για την προστασία περισσότερων από 700 ενεργοβόρων μεταποιητικών επιχειρήσεων. Οι περισσότερες από αυτές, που έχουν καθοριστική συμβολή στην παραγωγή, στις εξαγωγές και στην απασχόληση, εξακολουθούν να βρίσκονται εκτεθειμένες στις μεγάλες διακυμάνσεις των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας. Την ίδια ώρα επιχειρήσεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες επωφελούνται ήδη από μέτρα προστασίας, γεγονός που δημιουργεί άνισους όρους ανταγωνισμού για την εγχώρια παραγωγή. Χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Βουλγαρία, η Σλοβενία, η Αυστρία και η Ιρλανδία έχουν ήδη αρχίσει να αξιοποιούν τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία, προστατεύοντας τη βιομηχανική τους βάση απέναντι στις αναταράξεις της ενεργειακής αγοράς. Και ενώ άλλες χώρες προχώρησαν σε μειώσεις, εδώ ο Κυρ. Μητσοτάκης είπε στους ιθαγενείς ότι «θα μειώσει τις τιμές σε περίπτωση που η Ευρωπαϊκή Ενωση επιτρέψει (!) έκτακτες εθνικές παρεμβάσεις…» Δεν γνωρίζει ότι η ΕΕ τις επιτρέπει. Εξάλλου τι να την κάνουμε τη βιομηχανία; Εχουμε τον τουρισμό και τα 80.000 (!) σημεία πώλησης καφέ! 

Πηγή: Δημήτρης Χρήστου / documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Μόλις 270.000 επιπλέον συνταξιούχοι θα πάρουν €400

Αλχημείες και με την προσωπική διαφορά, καθώς, όπως καταγγέλλουν σωματεία, δεν θα έχει αναδρομικό χαρακτήρα ο επανϋπολογισμός των συντάξεων. 

Πρόκειται για την κοινωνική κατηγορία που έχει υποστεί τη μεγαλύτερη δυνατή κοροϊδία από τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τους «πετάει» ψίχουλα. Τα παρουσιάζει ως μέγιστες παροχές για να υφαρπάξει την ψήφο τους. Αυτό συμβαίνει και τώρα. Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει το 2027 ως έτος ουσιαστικής ενίσχυσης των συνταξιούχων με την αύξηση των συντάξεων μέσω του επιδόματος 400 ευρώ και του οριστικού τέλους στον συμψηφισμό των αυξήσεων με την προσωπική διαφορά. Τη δουλειά της παραπληροφόρησης αναλαμβάνουν τα συστημικά ΜΜΕ θέτοντας στο επίκεντρο τα αθροίσματα των παροχών.  

Πολιτική… αριθμητική 

Τα 400 ευρώ εφάπαξ, η παροχή που μετά βαΐων και κλάδων προβάλλεται, αντιστοιχούν σε μόλις 1,09 ευρώ την ημέρα. Μάλιστα το ιδιαίτερα μαχητικό Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ), που τα χαρακτηρίζει «ψίχουλα», ζητά επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων και αλλαγές στην εισφορά υγείας. Η κυβερνητική εξειδίκευση επιβεβαιώνει ότι από τον Νοέμβριο του 2026 η ετήσια ενίσχυση αυξάνεται από 300 σε 400 ευρώ, ενώ οι δικαιούχοι διευρύνονται κατά περίπου 270.000, φτάνοντας συνολικά τα 2,2 εκατομμύρια. Το ετήσιο δημοσιονομικό κόστος διαμορφώνεται στα 879 εκατ. ευρώ. 

Εδώ όμως βρίσκεται μια κρίσιμη λεπτομέρεια που αλλάζει την εικόνα. Οπως προκύπτει από το Ενιαίο Σύστημα Συντάξεων ΗΛΙΟΣ για 1,93 εκατ. συνταξιούχους η αύξηση είναι 100 ευρώ. Περίπου 1.925.000 βρίσκονταν ήδη στο καθεστώς της ετήσιας ενίσχυσης των 300 ευρώ. Για αυτούς τους συνταξιούχους επομένως η νέα κυβερνητική παρέμβαση δεν προσθέτει 400 ευρώ στο ετήσιο εισόδημά τους. Προσθέτει 100 ευρώ. Αυτό σημαίνει 8,33 ευρώ τον μήνα ή περίπου 27 λεπτά την ημέρα. 

Τα 400 ευρώ είναι πράγματι μια ολόκληρη νέα παροχή για τους περίπου 270.000 νέους δικαιούχους που εντάσσονται στο μέτρο. Αυτό καταγράφει και η εξειδίκευση του υπουργού Κυριάκου Πιερρακάκη. Εμφανίζει 1.925.361 δικαιούχους στο προηγούμενο καθεστώς και 2.196.751 μετά τη διεύρυνσή του. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που η αριθμητική γίνεται «πολιτική απατεωνιά» προς άγραν ψήφων… Καθίσταται σαφές, καθώς άλλο πράγμα είναι το συνολικό ύψος μιας παροχής και άλλο η πρόσθετη ενίσχυση που δημιουργεί μια νέα κυβερνητική απόφαση. 

Παραπληροφόρηση 

Από την 1η Ιανουαρίου 2027 οι ετήσιες αυξήσεις θα καταβάλλονται χωρίς συμψηφισμό με την προσωπική διαφορά. Πρόκειται για ουσιαστική αλλαγή για εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους, καθώς η αύξηση θα περνά πλέον στο καταβαλλόμενο ποσό αντί να απορροφάται. 

Η κυβέρνηση υπολογίζει για το 2027 αύξηση των συντάξεων σε ποσοστό 2,6%, με βάση τις εκτιμήσεις του Απριλίου 2026, και δημοσιονομικό κόστος 750 εκατ. ευρώ. Το τελικό ποσοστό πάντως θα εξαρτηθεί από τα οριστικά στοιχεία ΑΕΠ και πληθωρισμού. 

Υπάρχει όμως μια πλευρά που το ΕΝΔΙΣΥ επιμένει να αναδεικνύει. Αφορά την αλλαγή που δεν επιστρέφει αναδρομικά τις αυξήσεις σε όσους δεν εισέπραξαν λόγω προσωπικής διαφοράς τα προηγούμενα χρόνια. Πράγματι οι γενικές αυξήσεις της περιόδου 2023-2026 έφτασαν σωρευτικά το 16,4% (ονομαστική αύξηση). Η νέα ρύθμιση ανοίγει τον δρόμο για μελλοντικές αυξήσεις, δεν αποκαθιστά όμως το παρελθόν. 

Το ΕΝΔΙΣΥ έχει ζητήσει ως αφετηρία πλήρους κατάργησης της προσωπικής διαφοράς την 1η Ιανουαρίου 2023, ακριβώς επειδή από τότε άρχισαν να δίνονται ξανά γενικές αυξήσεις. 

Τα στοιχεία του συστήματος ΗΛΙΟΣ για τον Αύγουστο του 2026 δίνουν την κλίμακα του προβλήματος. Στη χώρα υπήρχαν 2.541.942 συνταξιούχοι, με μέσο συνολικό μηνιαίο εισόδημα μόλις 939,17 ευρώ (διάμεσος). Αυτό σημαίνει ότι οι μισοί συνταξιούχοι βρίσκονται κάτω από περίπου 939 ευρώ τον μήνα. Η μέση κύρια σύνταξη ήταν 867,71 ευρώ, η μέση σύνταξη γήρατος 979,48 ευρώ, η σύνταξη θανάτου 634,01 ευρώ και η αναπηρική 644,84 ευρώ. Μιλάμε για μεικτές αποδοχές. 

Η μέση επικουρική περιοριζόταν στα 196,07 ευρώ. Ετσι, τα παραδείγματα που βασίζονται σε συντάξεις 1.500 ή 1.800 ευρώ μπορεί να είναι αριθμητικά απολύτως έγκυρα, δεν περιγράφουν όμως τον τυπικό συνταξιούχο. Η λαθροχειρία προς άγραν ψήφων καθίσταται προφανής. 

Ο πληθωρισμός  εξανεμίζει  τις αυξήσεις 

Υπάρχει ένας παράγοντας που καμία ονομαστική αύξηση δεν δύναται να αγνοήσει. Είναι η ανέλεγκτη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη αισχροκέρδεια που δείχνει τα δόντια της στα νοικοκυριά, με τους πιο ευάλωτους να είναι οι συνταξιούχοι. Ο γενικός δείκτης καταναλωτή της ΕΛΣΤΑΤ έφτασε τον Αύγουστο στο 25,63% από το 2020. Στα τρόφιμα ο δείκτης είχε ανέβει στο 35,18% και στη στέγαση στο 41,53%. Με απλά λόγια, το γενικό επίπεδο τιμών βρίσκεται περίπου 25,6% υψηλότερα από το 2020, τα τρόφιμα περίπου 35,2% και η στέγαση 41,5%. Οσο για τα φάρμακα; Καταγράφεται πάλι από την ΕΛΣΤΑΤ ότι οι τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων στο τέλος του 2025 βρίσκονταν περίπου 21% υψηλότερα από τα επίπεδα του 2020. 

Αρα τα πανηγύρια για τις συντάξεις από κυβερνητικά στελέχη και συστημικά ΜΜΕ δεν γίνονται σε αθροίσματα ποσών και ονομαστικές αυξήσεις. Το ζήτημα είναι πόση αγοραστική δύναμη έχει απομείνει στους συνταξιούχους ύστερα από έξι χρόνια συνεχών ανατιμήσεων με τον Κυριάκο Μητσοτάκη «χειροκροτητή» της αισχροκέρδειας. Ολες οι εξαγγελίες θα πρέπει να κρίνονται δίπλα στη σύνταξη των 939 ευρώ (μεικτά) και στο καλάθι που από τα 100 ευρώ του 2020 έχει φτάσει να κοστίζει πάνω από 125 ευρώ σήμερα. 

Πηγή: Τζώρτζης Ρούσσος /documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Αλέξης Τσίπρας: Δεν υπάρχει τομέας σήμερα χωρίς καρτέλ – Στόχος να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μόνο εμείς μπορούμε

Πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην κοινωνία για να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή κρίση τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, υπερασπιζόμενος την απολύτως εφικτή πρόταση του για το πετρέλαιο θέρμανσης στην εφ' όλης της ύλης συνέντευξή του. Δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για τα καρτέλ σε όλους σχεδόν τους οικονομικούς τομείς. Κάποιοι την ώρα που τα νοικοκυριά στενάζουν «τα κονομάνε» είπε χαρακτηριστικά. Στόχος να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τίποτα λιγότερο 

«Η εμείς ή κανείς» ήταν η χαρακτηριστική φράση του Αλέξη Τσίπρα, στην τηλεοπτική του συνέντευξη το πρωί,  τονίζοντας ότι στόχος είναι η πολιτική αλλαγή και η απομάκρυνση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η ΕΛΑΣ είναι η μόνη που έχει τα εχέγγυα για να το κάνει. Είμαι έτοιμος να κυβερνήσω γιατί έχω όραμα για τον τόπο, εξαιρετικούς συνεργάτες και εμπειρία διακυβέρνησης στις πιο δύσκολες στιγμές του τόπου, είπε ακόμη ο Αλέξης Τσίπρας, ασκώντας δριμεία κριτική στη κυβερνητική πολιτική. 

Ειδικότερα, στη συνέντευξή του στον Σκάι, ο κ. Τσίπρας, κατέστησε σαφές ότι η ΕΛΑΣ διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στις επόμενες εκλογές. 

«Ή εμείς ή κανείς» 

«Το κρίσιμο είναι να έχεις απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας. Οι πολίτες πρέπει να αναζητήσουν τον εναλλακτικό δρόμο. Αλλά πρέπει να σκεφτούν και ποιος θα τους δώσει αυτόν τον εναλλακτικό δρόμο», είπε. 

Αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο να υπάρξει αλλαγή ηγεσίας στη ΝΔ: «το πιο πιθανό είναι αυτό. Υπάρχει πρωθυπουργός στη σύγχρονη ιστορία της χώρας που να έκανε τρίτη θητεία;», είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε: «Στο τέλος της ημέρας, ή θα έχουμε τη συνέχεια αυτής της πολιτικής με τον Μητσοτάκη ή κάποιον άλλο. Ή αν υπάρξει πολιτική αλλαγή, θα έρθει με αυτόν που είναι ικανός να τη φέρει Και αυτός που μπορεί και δημοσκοπικά και σε επίπεδο εμπειρίας είναι η ΕΛΑΣ. Δεν υπάρχει άλλος. Ή εμείς ή κανείς», είπε και εξήγησε: 

«Η ζωή φέρνει διλήμματα. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη;  Μόνο αυτός που είναι πιο κοντά του (στις δημοσκοπήσεις), αυτός που έχει εμπειρία διακυβέρνησης, αυτός που μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα, αυτός που έχει ρεαλιστικό σχέδιο που έχει εναλλακτικό σχέδιο. Ωραία είναι η ψήφος διαμαρτυρίας αλλά στο τέλος της ημέρας θα μπουν τα διλήμματα και θα είναι σκληρά όπως πάντα. Θα συνεχιστεί αυτή η πορεία της διαφθοράς; θα συνεχιστεί η πορεία των ανισοτήτων; Ή χρειάζεται εναλλακτικό σχέδιο με εντιμότητα και έγνοια για την επόμενη μέρα». 

«Στόχος μας να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη» 

Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε ως βασικό στόχο την αλλαγή κυβέρνησης.

«Στόχος μας είναι η πολιτική αλλαγή και η αλλαγή πολιτικής. Στόχος μας είναι να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη γιατί πιστεύουμε ότι ασκεί μια πολιτική που δεν είναι προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Και ο στόχος, ο προσωπικός, είναι να είμαι χρήσιμος στην παράταξη, στην χώρα», είπε.

«Όσο εφικτό είναι ο Κ. Μητσοτάκης να πάει από το 28-29 στο 37, που θέλει η αυτοδυναμία, 9-10 μονάδες, άλλο τόσο εφικτό είναι αυτές οι 9-10 μονάδες να περάσουν σε εμάς. Στην πολιτική, αν οι δημοσκοπήσεις έβγαζαν το αποτέλεσμα των εκλογών, δεν θα πηγαίναμε να ψηφίζουμε», ανέφερε

Αναφερόμενος στον ΠΑΣΟΚ, ο κ. Τσίπρας είπε  ότι «εγώ δεν καταφέρθηκα εναντίον του ΠΑΣΟΚ. Αν ο Ανδρουλάκης είχε τη δυνατότητα να κερδίσει τον Μητσοτάκη…ήταν τρία χρόνια μόνος του χωρίς τη δική μου παρουσία… Η βελόνα κολλημένη.. Θα ξεκολλήσει τώρα;».

Σχετικά με τις μετεκλογικές συνεργασίες και τι θα κάνει αν η ΕΛΑΣ βγει πρώτο κόμμα, ο κ. Τσίπρας είπε: «Θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα, απευθυνόμενοι σε όλο το φάσμα των προοδευτικών δυνάμεων, να συγκροτηθεί η κυβέρνηση στη βάση του πολιτικού μας σχεδίου», ανέφερε, διευκρινίζοντας: «Στη βάση. Όχι απόλυτα, προφανώς».

Σε περίπτωση που δεν καταστεί δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης, ο κ. Τσίπρας είπε ότι «θα πάμε σε δεύτερες εκλογές», οι οποίες όπως είπε θα μπορούσαν να έχουν χαρακτηριστικά αντίστοιχα με την εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου του 2012 ή με τον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών. «Και νομίζω ότι οι δεύτερες εκλογές θα δώσουν τη λύση». 

«Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται δίπολο – Ο μεγάλος συνασπισμός είναι τροφή για την ακροδεξιά» 

Ο κ. Τσίπρας τάχθηκε ακόμη υπέρ ενός ισχυρού διπολισμού στο πολιτικό σύστημα, υποστηρίζοντας ότι είναι απαραίτητη μια ισχυρή αντιπολίτευση που θα μπορεί να ελέγχει την κυβέρνηση.

«Ο μεγάλος συνασποισμός στην Ελλάδα δεν θα ήταν μια ευνοϊκή εξέλιξη», είπε. «Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται ένα δίπολο και εναλλαγή στη διακυβέρνηση» σημείωσε προσθέτοντας ότι «η κάθε κυβέρνηση πρέπει να έχει μια ισχυρή αντιπολίτευση να την ελέγχει».

«Άρα, ο μεγάλος συνασπισμός είναι  η καλύτερη τροφή για την  ακροδεξιά και τους Κασιδιάρηδες», είπε, τονίζοντας ότι «ο Κασιδιάρης πήγε φυλακή γιατί ήταν εγκληματίας. Σκότωσαν (η Χρυσή Αυγή) τον Φύσσα και τον Λουκμάν».

Ερωτηθείς σχετικά, ο κ. Τσίπρας εκτίμησε ότι «το κόμμα Σαμαρά θα  αναδιατάξει περαιτέρω το πολιτικό σκηνικό, όπως το αναδιέταξε και η παρουσία της ΕΛΑΣ που είναι ο δεύτερος πόλος». Πρόσθεσε ακόμη ότι «το κόμμα Σαμαρά, θα δημιουργήσει πιο έντονα την εικόνα ότι υπάρχουν δύο πόλοι, διότι η διαφορά ανάμεσα στην ΕΛΑΣ και τη ΝΔ, θα μικρύνει. Και βεβαίως θα είναι πλήγμα για τη ΝΔ».

Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ακόμη ότι το κόμμα του, παρότι μετρά μόλις τέσσερις μήνες ζωής και δεν εκπροσωπείται στη Βουλή, έχει ήδη καθιερωθεί δημοσκοπικά στη δεύτερη θέση, απορρίπτοντας τη συζήτηση περί «ταβανιού» στο 18%. 

Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση 

Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ επέμεινε ότι το πρόγραμμα που παρουσίασε στη ΔΕΘ είναι κοστολογημένο, ενώ έθεσε στο επίκεντρο το ζήτημα των τιμών στην ενέργεια και ειδικότερα στα καύσιμα. Όπως υποστήριξε, η κυβέρνηση γνώριζε εδώ και καιρό ότι οι διεθνείς εξελίξεις θα προκαλούσαν νέες πιέσεις στις τιμές, χωρίς ωστόσο να έχει προετοιμαστεί επαρκώς. 

Τόνισε δε ότι η κυβέρνηση διαθέτει περιθώρια παρέμβασης, κάνοντας ειδική αναφορά στα κέρδη των δύο διυλιστηρίων της χώρας τα οποία το προηγούμενο εξάμηνο είχαν κέρδη που «έφτασαν τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ. 1,998 δισεκατομμύρια τα κέρδη των δύο διυλιστηρίων» είπε. 

«Πρέπει να μπει ένα πλαφόν. Το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Βλέπω τους αριθμούς. Η πατρίδα μας είναι στις τελευταίες χώρες σε όλους τους δείκτες, συναγωνιζόμαστε με τη Βουλγαρία. Η Βουλγαρία είναι καλύτερη στη στέγη. Έχουν αυξηθεί οι λογαριασμοί ρεύματος κατά 50%. Στο να κοστολογεί τα προγράμματα των άλλων είναι καλή η κυβέρνηση, όχι όμως στην κοστολόγηση των υπερκερδών», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι αυτές προτάσεις του, δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος. «Η μείωση του ΕΦΚ και η μείωση του ΦΠΑ έχουν. Είπα διαλέξτε εργαλεία. Λέμε είστε κυβέρνηση, κάντε κάτι», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η κριτική του για τη λειτουργία της αγοράς, με τον Αλέξη Τσίπρα να κάνει λόγο για εκτεταμένα φαινόμενα συγκέντρωσης και καρτέλ.

«Εγώ θα πω ποια είναι; Δεν τα ξέρετε; Δεν υπάρχει τομέας της οικονομίας που να μην υπάρχουν εναρμονισμένες πρακτικές. Δεν υπάρχει στα σούπερ μάρκετ; Στις τράπεζες; Στα διυλιστήρια. Το λέει η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δεν θα πω αυτός φταίει», είπε, τονίζοντας ότι η κατάσταση αυτή επιβαρύνει τελικά τον καταναλωτή, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία οι τιμές στα καύσιμα και στα βασικά αγαθά παραμένουν υψηλές.

«Εγώ λέω ότι δεν βγαίνει. Και όταν δεν βγαίνει, προτεραιότητά μας πρέπει να είναι να αντιμετωπίσουμε την κρίση με έγνοια για αυτόν ο οποίος σηκώνεται το πρωί να πάει στη δουλειά του και βλέπει την αντλία στα 2,4», ανέφερε. 

«Να εφαρμοστεί ο νόμος του περιουσιολογίου – Οι πιο ισχυροί να βάλουν πλάτη» 

Ερωτηθείς για την πατριωτική εισφορά, ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε: «Μιλήσαμε για το 1% του πιο ισχυρού πλούτου της κοινωνίας. 70 οικογένειες στη χώρα που κατέχουν τον πλούτο, θα έπρεπε μόνοι τους να συμβάλλουν περισσότερο. Οι ανισότητες διευρύνονται και δημιουργούν εντάσεις και αναταραχή. Είναι πατριωτική ανάγκη. Δεν θα φορολογούνται δύο φορές. Εφαρμόζεται σε μια σειρά από χώρες. Στη χώρα πρέπει να εφαρμοστεί το περιουσιολόγιο. Όταν εφαρμοστεί, λέμε ότι οι πιο ισχυροί πρέπει να βάλουν πλάτη». 

Σε ερώτηση για το αν οι πολίτες περνούσαν καλύτερα κατά την περίοδο 2015-2019, ο Αλέξης Τσίπρας επικαλέστηκε τις δημοσκοπήσεις, σημειώνοντας ότι καταγράφεται η άποψη πως τότε το πορτοφόλι των πολιτών ήταν πιο «άνετο».

«Οι δημοσκοπήσεις λένε ότι περνάγαμε καλύτερα το 2015-2019. Το πορτοφόλι ήταν πιο άνετο», ανέφερε.

Παράλληλα, έθεσε το ζήτημα των αυξήσεων των τιμών και της αγοραστικής δύναμης, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται να εξεταστούν τα δεδομένα της κάθε περιόδου.

«Η χώρα από το 2010 μέχρι το 2018 ήταν σε μια μέγγενη», είπε και επισήμανε ότι η σύγκριση των δύο περιόδων δεν μπορεί να γίνεται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορετικές οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε. «Μην συγκρίνουμε αυτές τις περιόδους, είναι παράδοξο», ανέφερε χαρακτηριστικά. 

Τσίπρας: Οι πόρτες της ΕΛΑΣ δεν είναι κλειστές για κανέναν 

Ερωτηθείς σχετικά είπε ότι «οι πόρτες της ΕΛΑΣ δεν είναι κλειστές για κανέναν». Όπως είπε, «είναι έξω όποιος επιθυμεί να είναι έξω» ενώ τόνισε ότι η ανανέωση δεν σημαίνει απαξίωση των παλαιότερων στελεχών.

«Όταν αναδεικνύω τους νέους, δεν απαξιώνω τους παλιούς», ανέφερε, σημειώνοντας ότι στο νέο εγχείρημα υπάρχουν τόσο νέα πρόσωπα όσο και έμπειρα στελέχη.

Παράλληλα, άφησε ανοιχτή την πόρτα σε όσους επιθυμούν να συμμετάσχουν, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη δεν πρόκειται να συγκροτήσει κοινοβουλευτική ομάδα μέσω μεταγραφών βουλευτών από άλλα κόμματα.

«Δεν θα πάρουμε άλλους βουλευτές για να φτιάξουμε κοινοβουλευτική ομάδα», είπε χαρακτηριστικά. 

Πηγή: in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους: Τι κρύβει η κυβερνητική «φαγούρα» με το επίδομα ανεργίας

Κατά 47,6% μειώθηκε το κονδύλι για τα οικογενειακά επιδόματα από το 2022 ώς το 2026 • Η επίδρασή τους στη μείωση του ποσοστού φτώχειας ήταν μόλις 3,6 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ των συντάξεων 20,7 ποσοστιαίες μονάδες 

Η κυβερνητική «φαγούρα» με το επίδομα ανεργίας, εύλογα συνάντησε τη μαζική δυσπιστία στον δημόσιο λόγο και αντιπαράθεση: πώς είναι δυνατόν το κυβερνητικό στέλεχος που είναι επιφορτισμένο με το καθήκον να εκφράζει και υπερασπίζεται μόνο τις κυβερνητικές απόψεις, θέσεις και αποφάσεις, να αποφασίσει ξαφνικά να προβάλει μια τόσο αντιδημοφιλή θέση για δραστική περικοπή της διάρκειας απόδοσής του στους δύο μήνες; 

Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία. Η κυβέρνηση έχει ήδη προωθήσει ρυθμίσεις που μειώνουν την «περίμετρο» των δικαιούχων και μεθοδεύει άλλες που θα τη μειώσουν ακόμα περισσότερο. Δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών του τύπου «Οποιος θέλει, βρίσκει δουλειά», που μεταφέρουν την ευθύνη για την κατάστασή τους στους ίδιους τους ανέργους, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς.  

Το επίδομα ανεργίας είναι σεβαστό κονδύλι του συνολικού κονδυλίου των επιδομάτων, που, όπως φαίνεται, η κυβέρνηση θέλει να «εξορθολογίσει» πάση δυνάμει… 

Επιδόματα στο στόχαστρο 

Ενας τέτοιος «εξορθολογισμός», δηλαδή γενναία μείωση, έχει συμβεί ήδη χωρίς τυμπανοκρουσίες, αθόρυβα αλλά μεθοδικά. Αφορά μάλιστα τα οικογενειακά επιδόματα – αυτά για τα οποία, ιδιαίτερα και λόγω δημογραφικού, η κυβέρνηση προσποιείται ότι εξαντλεί τα περιθώρια να ενισχύσει… 

Ωστόσο, τα στοιχεία των προϋπολογισμών για το διάστημα 2002 έως 2026 αποκαλύπτουν μια εικόνα συστηματικής υπονόμευσης με περικοπές… χωρίς αναισθητικό. 

Οπως αποδεικνύουν τα στοιχεία του παρατιθέμενου πίνακα, αντλημένα από τους προϋπολογισμούς των ετών 2022 – 2026, η μείωση του συνολικού ετήσιου ποσού των οικογενειακών επιδομάτων υπήρξε σταθερή, συστηματική και ραγδαία: 

* Από 1.335 εκατ. ευρώ το 2022 μειώθηκαν σε 700 εκατ. ευρώ το 2025 και σταθεροποιήθηκαν στο ίδιο ποσό και τον 2026. 

* Τα ετήσια ποσοστά μείωσης μετά το 2022 ήταν 24,0%, 33,3% και 47,6% – απόδειξη ότι δεν επρόκειτο για εξορθολογισμό, αλλά για… σφαγιασμό. Το συνολικό ποσοστό μείωσης (47,6%) δείχνει την έκταση της… σφαγής. 

Στο κρεβάτι του Προκρούστη 

Οι τρεις βασικοί πυλώνες του κοινωνικού κράτους είναι οι συντάξεις, το επίδομα ανεργίας και τα επιδόματα – μεταξύ των τελευταίων, τα οικογενειακά. Η αποτελεσματικότητα του κοινωνικού κράτους μετριέται με το πόσο οι παροχές του μειώνουν τα ποσοστά κινδύνου φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, που στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα υψηλά, καθώς η χώρα μας φιγουράρει στις χειρότερες θέσεις της ευρωπαϊκής κατάταξης. 

Τα στοιχεία της Eurostat για το 2025 (EU-SILC 2025 της ΕΛΣΤΑΤ) είναι συγκλονιστικά:

* Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας πριν από τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, δηλαδή χωρίς συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα, (θα) ήταν 43,9%.

* Μετά την παροχή των συντάξεων αλλά πριν από την παροχή των λοιπών κοινωνικών επιδομάτων, (θα) ήταν 23,2%.

* Μετά και την παροχή των κοινωνικών επιδομάτων ήταν 19,6%.

Αν «μεταφράσουμε» αυτά τα δεδομένα σε ποσοστά επίδρασης του κάθε μηχανισμού (συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα) στη μείωση του ποσοστού κινδύνου φτώχειας, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό και απολύτως ενδεικτικό για το ποια μοίρα επιφυλάσσει στο κοινωνικό κράτος και ιδιαίτερα στον πυλώνα των κοινωνικών επιδομάτων η διακυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Συγκεκριμένα:

* Οι συντάξεις μειώνουν το ποσοστό φτώχειας κατά 20,7 εκατοστιαίες μονάδες.

* Τα λοιπά κοινωνικά επιδόματα στο σύνολό τους μειώνουν τον κίνδυνο φτώχειας μόλις κατά 3,6 εκατοστιαίες μονάδες.

Με λίγα λόγια, η συνολική μείωση του κινδύνου φτώχειας λόγω των παροχών του κοινωνικού κράτους οφείλεται κατά 85% στις συντάξεις και μόλις κατά 15% στα λοιπά κοινωνικά επιδόματα.

Το συμπέρασμα είναι αποκαρδιωτικό: Τα κοινωνικά επιδόματα, ένας σημαντικός πυλώνας του κοινωνικού κράτους, έχει αποδυναμωθεί σημαντικά, με συνειδητή και συστηματική «προσπάθεια» από τις κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το γεγονός ότι τώρα στοχοποιείται και το επίδομα ανεργίας δείχνει με σαφήνεια «πού το πάει» η κυβέρνηση: στην ολοσχερή καταστροφή αυτού του πυλώνα.

Υστερα, την «κατάλληλη στιγμή» –η «κατάλληλη στιγμή» γι’ αυτές τις «δουλειές» είναι συνήθως μετά τις εκλογές– θα αρχίσει η προπαγάνδα προετοιμασίας εναντίον του άλλου πυλώνα, που ήδη στηρίζει ολόκληρο το οικοδόμημα: των συντάξεων. 

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

«Νησίδα σταθερότητας» για ποιον;

Ο πρωθυπουργός πανηγύρισε, τονίζοντας ότι επιβεβαιώνεται η εικόνα της Ελλάδας ως «νησίδας πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας». 

Κατ’ αρχάς τα καλά νέα: Δύο οίκοι αξιολόγησης -Scope Ratings και Moody’s- ήρθαν να επιβεβαιώσουν τις μακροοικονομικές θετικές εξελίξεις για την ελληνική οικονομία. 

Ο πρωθυπουργός πανηγύρισε, τονίζοντας ότι επιβεβαιώνεται η εικόνα της Ελλάδας ως «νησίδας πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας». 

Πώς μεταφράζεται αυτό στη ζωή των νοικοκυριών και στη δραστηριότητα των επιχειρήσεων; Γιατί υπάρχουν οικονομικά στοιχεία που «απογειώνονται» σε γραφήματα και εκθέσεις, αλλά είναι κι εκείνα τα «πεισματάρικα» που οι Έλληνες γνωρίζουν στο «πετσί» τους, χωρίς να χρειάζεται να συμβουλευτούν τους ξένους οίκους. 

Απλώς πηγαίνουν στο σούπερ μάρκετ, πληρώνουν το πανάκριβο ενοίκιο ή το στεγαστικό δάνειο, βάζουν βενζίνη σε δυσθεώρητα ύψη και προθερμαίνονται να… παγώσουν τον χειμώνα, με το πετρέλαιο θέρμανσης κοντά στο 1,75 ευρώ το λίτρο και το φυσικό αέριο πάνω από 80 ευρώ τη μεγαβατώρα στην ευρωπαϊκή αγορά. 

Πόσα νοικοκυριά άραγε θα αντέξουν να βάλουν πετρέλαιο ή αέριο με αυτές τις τιμές; Και πώς θα αντεπεξέλθει η ελληνική βιομηχανία με τόσο υψηλό ενεργειακό κόστος; Ο πρωθυπουργός άνοιξε, βέβαια, ένα παράθυρο για μείωση του φόρου στα καύσιμα, μόνο όμως «σε περίπτωση που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτρέψει έκτακτες εθνικές παρεμβάσεις, χωρίς αυτές να προσμετρώνται στα όρια δαπανών». 

Αλλά γιατί να περιμένουμε τη μονίμως καθυστερημένη Κομισιόν να αντιμετωπίσει το πρόβλημα; Τι κάνει όμως η «νησίδα οικονομικής σταθερότητας»; Γιατί η κυβέρνηση επιμένει στην επιδότηση της ακρίβειας αντί να παρεμβαίνει στις τιμές και τους φόρους; Ποιος μπορεί να απαγορεύσει στην κυβέρνηση να μειώσει τον φόρο στα καύσιμα, όσο διαρκούν οι επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή; Όταν μάλιστα η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν περιορίζεται σε γενικολογίες για το ενεργειακό; Βλέπουμε άλλωστε πως κάθε χώρα της Ε.Ε. παίρνει από μόνη της μέτρα. 

Η αναμονή για δράση από την Κομισιόν θυμίζει τη γνωστή παροιμία: Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, πέντε μέρες κοσκινίζει. 

Κακά τα ψέματα: Στην κατάσταση των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων μετρούνται το πραγματικό κόστος ζωής και η «νησίδα σταθερότητας». 

Αναμφίβολα, η κυβέρνηση δεν καθορίζει τις τιμές του πετρελαίου και δεν μπορεί να απομονώσει την οικονομία από τις διεθνείς πιέσεις. 

Αλλά ελέγχει ένα πράγμα: τις επιλογές που κάνει εσωτερικά: Ποιο μέρος των πρόσθετων εσόδων που φέρνει ο ΦΠΑ από τις αυξήσεις των τιμών θα παραμένει στα κρατικά ταμεία ή θα επιστρέφει στην πραγματική οικονομία και τα νοικοκυριά. 

Πηγή: Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

«Πάμε πόλεμο;»

Τα εθνικά για μία ακόμα φορά στο τραπέζι της προεκλογικής αντιπαράθεσης - Ο εκβιασμός Φλωρίδη με αιχμή τα ελληνοτουρκικά και οι προεκτάσεις του. 

«Πάμε πόλεμο;» 

Πόσο αθώα ήταν τελικά η δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, στην οποία έθεσε επί της ουσίας το δίλημμα Μητσοτάκης ή ντου από την Τουρκία; 

Πόσο ανώδυνη και εν τέλει πόσο αποκαλυπτική ήταν αυτή η δήλωση σε μία περίοδο που συγκεκριμένα ΜΜΕ και κυβερνητικά στελέχη δείχνουν να ανεβάζουν και μάλιστα το θέμα της κινδυνολογίας που συνδέεται με την τουρκική επιθετικότητα και αναζητούν τρόπους να αξιοποιήσουν και την παραμικρή δήλωση της Άγκυρας; 

Και αν ήταν μόνο ο Φλωρίδης ίσως το θέμα να μην ήταν τόσο σοβαρό.   

Ωστόσο η ΝΔ ενόψει εκλογών δείχνει έτοιμη να αξιοποιήσει έως και να εκμεταλλευθεί τα ελληνοτουρκικά παίζοντας επί της ουσίας με την εθνική ασφάλεια. 

Αλήθεια μπορεί το αφήγημα περί εξωτερικού κινδύνου και ο χορός δισεκατομμυρίων γύρω από τα εξοπλιστικά, για τα οποία οι αποφάσεις φέρουν την σφραγίδα του Μαξίμου να καλύψει όλα τα άλλα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικογένεια στην καθημερινότητα της πίσω από μία άκρατη κινδυνολογία που καταλήγει στο «Μητσοτάκης ή χάος»… 

Άμοιρη ευθυνών δεν είναι και η αντιπολίτευση και κυρίως στα δεξιά της ΝΔ που χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί τα εθνικά εδώ και αρκετό καιρό καταγγέλλοντας την όποια προσπάθεια του Υπουργείου Εξωτερικών για διάλογο ως κατευνασμό και υποχωρητικότητα, δίνοντας χώρο σε κινδυνολόγους και ακραίες φωνές που πρεσβεύουν πως η απραξία είναι το πλέον ασφαλές καταφύγιο. Κυρίως για μία δεξιά κυβέρνηση. 

Και μπορεί η ΝΔ να θέλει να ξεχάσει ωστόσο όλοι οι υπόλοιποι θυμούνται τις αντιδράσεις και την προεκλογική εκστρατεία με τη Συμφωνία των Πρεσπών το 2019, αλλά και την προσπάθεια να βαφτιστούν συγκεκριμένοι μουσουλμάνοι υποψήφιοι βουλευτές το 2023 ως «απειλή» για τη χώρα και ενώ τα «ήρεμα νερά» είχαν αρχίσει να διαφαίνονται στον ορίζοντα με αφορμή την αλληλεγγύη των λαών Ελλάδας και Τουρκίας στους καταστροφικούς σεισμούς στη γείτονα. 

Η ρητορική του Μαξίμου περί διάθεσης για λύσεις αποδεικνύεται ανειλικρινής, αφού η ένταση πουλάει.

Το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία, που με την πρώτη ευκαιρία αναζωπυρώνει την ένταση και βάζει τέλος στην ηρεμία επαναφέροντας σταδιακά την πολιτική των navtex, των παραβιάσεων και από την Παρασκευή και των υπερπτήσεων, με δύο τουρκικά F-16 οπλισμένα να πετάνε πάνω από τη Ρω και ένα UAV πάνω από τη Ζουράφα. 

Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι υπαρκτός, ωστόσο αυτός ο κίνδυνος του τουρκικού δεν μπορεί να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν και να γίνεται προεκλογικό παιχνίδι στα χέρια οποιασδήποτε πολιτικής δύναμης. 

Και μάλιστα ενώ τα «ήρεμα νερά» πέρασαν ανεκμετάλλευτα και η κυβέρνηση δεν δείχνει διάθεση να βάλει τα πράγματα στη θέση τους πχ στην ΕΕ, ζητώντας κυρώσεις. 

Δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για αφηγήματα τύπου «Μητσοτάκης ή χάος», ή για χαρακτηρισμούς περί προδοσίας που έχουν αποδοθεί κατά καιρούς στον Γεραπετρίτη, από τα δεξιά της ΝΔ όταν επιχειρούσε το διάλογο. 

Και μάλιστα σε ένα περιβάλλον σφοδρών συγκρούσεων και τεκτονικών γεωπολιτικών αλλαγών, με κάποιους να αναγνωρίζουν στην περίοδο που διανύουμε τις απαρχές ενός ενδεχόμενου Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου. 

Με τις σταθερές να καταρρέουν το διεθνές δίκαιο να αποδομείται και να μην ισχύει πλέον ούτε ως δίκαιο του ισχυρού, την πολυμέρεια να μετατρέπεται σε στοίχημα και τις απειλές να μεγιστοποιούνται, η εκμετάλλευση των εθνικών θεμάτων προς άγραν ψήφων δεν είναι απλώς επικίνδυνη αλλά μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική. 

Οι υπερβολές στη χρήση των εθνικών θεμάτων δίνουν τροφή και στην ακροδεξιά με τις δηλώσεις Φλωρίδη αλλά και τη φημολογία περί πρωτοβουλιών στα εθνικά με προεκλογικό χαρακτήρα να καταδικάζονται τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από την ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ. 

Ενώ γίνεται απόλυτα σαφές ότι τα εθνικά θέματα δεν μπορούν να μπαίνουν στο τραπέζι της προεκλογικής αντιπαράθεσης ως δίλημμα που παραπέμπει σε εκβιασμό, ούτε επιτρέπονται αντιφάσεις… 

Με την ευθύνη να βαραίνει τόσο τους πολιτικούς και τους δημοσιολογούντες, όσο και τα ΜΜΕ… 

Πηγή: Αλεξάνδρα Φωτάκη / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κρυφή ατζέντα Μητσοτάκη για τους μισθωτούς «βλέπει» η ΕΛ.Α.Σ

Για «σχέδιο αντεργατικό και απάνθρωπο» έκανε λόγο ο Αλέξης Τσίπρας με αφορμή την περικοπή των επιδομάτων ανεργίας που έβαλε στην δημόσια συζήτηση η Ν.Δ  

«Σχέδιο Μητσοτάκη» με μια ατζέντα ακραία αρνητική για την μισθωτή εργασία διαβλέπει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη μόλις λίγες ημέρες μετά την αντιπαράθεση του προγράμματός της με αυτό της Νέας Δημοκρατίας στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης. 

«Αντεργατικό και απάνθρωπο» 

Αυτό προκύπτει τόσο από τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα αναφορικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης να περικόψει τα επιδόματα ανεργίας, όσο και από την συνολική ρητορική των στελεχών του κόμματος. Ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ άλλωστε δεν ήταν καθόλου φειδωλός αναφορικά με τον επιθετικό χαρακτήρα των σχεδιασμών του Μεγάρου Μαξίμου. 

Κατά την επίσκεψή του στην ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ) σχολιάζοντας τις περίφημες δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου για την περικοπή των επιδομάτων που αποδόθηκαν σε… προσωπική του άποψη ήταν σαφής: «Το ότι ο Πρωθυπουργός δεν παρεμβαίνει σημαίνει ότι εδώ πρόκειται για σχέδιο Μητσοτάκη και όχι για άποψη Μαρινάκη. Το επιβεβαίωσαν και στελέχη της Ν.Δ. και ο γραμματέας του κόμματος και ο κ. Βορίδης, που έκαναν δηλώσεις στο ίδιο μήκος κύματος». Μάλιστα συνέχισε αναφέροντας: «Εναι σχέδιο, δεν είναι απόψεις». Προσθέτοντας πως «είναι σχέδιο αντεργατικό, αλλά όχι μόνο αντεργατικό. Είναι και απάνθρωπο». 

Η ανάλυση αυτή της ΕΛ.Α.Σ φαίνεται να μην αφορά μόνον το ζήτημα των επιδομάτων ανεργίας. Αντίθετα θεωρείται πως η συνολική λογική που αναπτύχθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη προδίδει ένα είδος «κρυφής ατζέντας» όσον αφορά την πολιτική της Ν.Δ για την μισθωτή εργασία. 

Σε τηλεοπτικές του δηλώσεις ο αρμόδιος τομεάρχης της ΕΛ.Α.Σ Διονύσης Τεμπονέρας ανέφερε ότι  «υπάρχει προφανώς ένα κρυφό σχέδιο, μια κρυφή ατζέντα της Ν.Δ» σχετικά με την χρηματοδότηση του προγράμματός της. 

Όπως επισήμανε «εμείς είπαμε για παράδειγμα ότι θα βρούμε πόρους και από την φορολόγηση των μερισμάτων και από την φορολόγηση των Τραπεζών και η κυβέρνηση τι είπε: Είπε ότι θα κόψω 1 δισεκατομμύριο ευρώ από τους ανέργους, προκειμένου να κάνω την δική μου πολιτική». Ειδικά μάλιστα για το επίδομα ανεργίας σημείωσε: «Να το ακούσουν αυτό οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στον τουρισμό που γυρίζουν πίσω και ζουν από το επίδομα ανεργίας μέσα στον χειμώνα». 

Ενδεικτική γι αυτό ήταν και  η αναφορά της εκπροσώπου τύπου του κόμματος, Θεώνης Κουφονικολάκου  σχετικά με τους μισθούς. Σχολιάζοντας τις εξαγγελίες Μητσοτάκη στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Όπως σχολίασε «χρειάζεται προσοχή στις λεπτομέρειες καθώς ο κ. Μητσοτάκης εξήγγειλε 1000 ευρώ από το 2028, όχι από το 2027, όπως ο Αλέξης Τσίπρας και μάλιστα χωρίς επαναφορά συλλογικών συμβάσεων, συλλογικών διαπραγματεύσεων, ενίσχυση κλαδικών συμβάσεων, όπως στο πρόγραμμα της ΕΛ.Α.Σ». 

Επίσης εστίασε στην τακτική της Νέας Δημοκρατίας να αποσυνδέει το θέμα του ύψους των μισθών από την αγοραστική τους δύναμη. Χαρακτηριστικά η Θεώνη Κουφονικολάκου σχολίασε: «Τι να την κάνω την αύξηση άμα μου την καταβροχθίσει ο πληθωρισμός; Αν εγώ πάρω κάτι παραπάνω και μετά στο σούπερ μάρκετ ανέβουν οι τιμές κι άλλο». 

Λαγός 

Όπως ήταν αναμενόμενο σφοδρή κριτική καταγράφεται από τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ στην τακτική της Νέας Δημοκρατίας να αξιοποιήσει τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη για το επίδομα ανεργίας, προκειμένου να «ξεδιπλώσει» στην συνέχεια τις πραγματικές προσεγγίσεις της. 

Όπως ανέφερε η Θεώνη Κουφονικολάκου «δεν υπάρχουν προσωπικές θέσεις κυβερνητικών εκπροσώπων, ιδίως για μείζονα ζητήματα.». Τόνισε ότι «οι εκπρόσωποι Τύπου και οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι δεν εκφράζουμε απόψεις. Δεν είναι προνομιακό πεδίο μια συνέντευξη για τέτοιου είδους προσωπικές “εκμυστηρεύσεις”. Υπάρχουν άλλα περιβάλλοντα, άλλες συγκυρίες, άλλες συνθήκες στις οποίες κάποιος μπορεί να το κάνει αυτό» 

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο γραμματέας της ΕΛ.Α.Σ Μίλτος Χατζηγιαννάκης. Όπως είπε «ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μιλάει ποτέ «προσωπικά». Δουλειά του είναι να λέει τι σκέφτεται η κυβέρνηση, όχι τι σκέφτεται ο ίδιος.Άρα λοιπόν είτε η κυβέρνηση σκέφτεται να εφαρμόσει το μέτρο αυτό είτε ο κ. Μαρινάκης μιλάει εκ μέρους της κυβέρνησης χωρίς σοβαρότητα, αυτοσχεδιάζοντας πάνω σε ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη για παράδειγμα αν θα μπορεί να πληρώσει το νοίκι του ή όχι». 

Πηγή: www.news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό και τουρισμό έστειλαν ανοιχτή επιστολή στον Μητσοτάκη μετά τις δηλώσεις Μαρινάκη

«80.000 εποχικά εργαζόμενοι αγωνιούν μετά τις τοποθετήσεις στελεχών της κυβέρνησης για το ταμείο ανεργίας». 

Την έντονη ανησυχία τους για τις δηλώσεις του Παύλου Μαρινάκη, αλλά και του Μάκη Βορίδη, σχετικά με το επίδομα ανεργίας εκφράζουν οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό – τουρισμό με ανοιχτή επιστολή που έστειλαν προς τον πρωθυπουργό, την υπουργό Εργασίας και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. 

Στην ανοιχτή επιστολή της η ΠΟΕΕΤ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό – Τουρισμό) σημειώνει ότι οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου προκάλεσαν «αλαλούμ» και τονίζει με νόημα «φανταζόμαστε θα συμφωνείτε πως πρόκειται για μια αποκρουστική δήλωση και πραγματικά δεν θα την λαμβάναμε υπόψη μας αν δεν είχαμε ακούσει δυο μήνες πριν τα ίδια από υπηρεσιακό παράγοντα του υπουργείου εργασίας περί μηδενικής βάσης. Το γεγονός πως υπήρξε διάψευση από την υπουργό εργασίας ίσως να μας καθησύχαζε, όμως υπάρχουν βουλευτές και υπουργός της Κυβέρνησης που ταυτίζονται με τις απόψεις του κ. Μαρινάκη ενώ μόλις δυο βουλευτές που εκλέγονται στα Δωδεκάνησα αποδοκίμασαν τις δηλώσεις Μαρινάκη για ευνόητους λογους!». 

Αναλυτικά η επιστολή 

Προς 

Τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη 

Κοιν/ση: 

• Υπουργό Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης

κα. Νίκη Κεραμέως

• Κυβερνητικό Εκπρόσωπο

κ. Παύλο Μαρινάκη

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,

Μην έχοντας άλλο τρόπο επικοινωνίας μαζί σας, μιας και η υπόσχεση για συνάντηση μαζί μας τον Σεπτέμβριο του 2021 παρέμεινε υπόσχεση, αναγκαζόμαστε να σας αποστείλουμε την παρούσα επιστολή και μάλιστα να την δημοσιοποιήσουμε κιόλας γνωρίζοντας πως οι συνεργάτες σας στο Μέγαρο Μαξίμου επιλέγουν το τι θα φτάσει στα χέρια σας! 

Μην έχοντας άλλο τρόπο επικοινωνίας μαζί σας, μιας και η υπόσχεση για συνάντηση μαζί μας τον Σεπτέμβριο του 2021 παρέμεινε υπόσχεση, αναγκαζόμαστε να σας αποστείλουμε την παρούσα επιστολή και μάλιστα να την δημοσιοποιήσουμε κιόλας γνωρίζοντας πως οι συνεργάτες σας στο Μέγαρο Μαξίμου επιλέγουν το τι θα φτάσει στα χέρια σας! 

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Βγαίνουμε σιγά-σιγά από μια τουριστική σεζόν που κατά γενική ομολογία κρίνεται ανέλπιστα επιτυχημένη μιας και τα γεγονότα στην Μέση Ανατολή δεν μας επέτρεπαν να είμαστε αισιόδοξοι. 

Εν τούτοις η Χώρα μας κατάφερε και βρέθηκε για άλλη μια χρονιά στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων των επισκεπτών!

Εμείς οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και τον επισιτισμό βιώσαμε την πιο δύσκολη σεζόν από πλευράς συνθηκών εργασίας εδώ και πολλά χρόνια!

Οι χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας έφεραν τρομερή εντατικοποίηση ενώ η εργοδοτική παραβατικότητα χτύπησε κόκκινο!

Όμως η αφορμή για την παρούσα επιστολή είναι το ¨αλαλούμ¨ που προξένησαν οι ¨προσωπικές¨ απόψεις του Κυβερνητικού εκπροσώπου σας κ. Μαρινάκη σχετικά με το ταμείο ανεργίας το οποίο δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους δυο μήνες και πως θα πρέπει το ζήτημα να εξεταστεί από μηδενική βάση.

Φανταζόμαστε θα συμφωνείτε πως πρόκειται για μια αποκρουστική δήλωση και πραγματικά δεν θα την λαμβάναμε υπόψη μας αν δεν είχαμε ακούσει δυο μήνες πριν τα ίδια από υπηρεσιακό παράγοντα του υπουργείου εργασίας περί μηδενικής βάσης.

Το γεγονός πως υπήρξε διάψευση από την υπουργό εργασίας ίσως να μας καθησύχαζε, όμως υπάρχουν βουλευτές και υπουργός της Κυβέρνησης που ταυτίζονται με τις απόψεις του κ. Μαρινάκη ενώ μόλις δυο βουλευτές που εκλέγονται στα Δωδεκάνησα αποδοκίμασαν τις δηλώσεις Μαρινάκη για ευνόητους λογούς! 

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Συμφώνα με την εκτίμηση του αρμόδιου υπουργού κ. Θεοδωρικάκου είμαστε μπροστά σε ένα πολύ δύσκολο χειμώνα με το κόστος ενεργείας να φτάσει σε απίστευτα ύψη, αναρωτιόμαστε πραγματικά πως πιστεύετε πως μπορούμε να επιβιώσουμε με μόλις τρεις μήνες επιδότηση από την Δ.ΥΠ.Α.

Πως πιστεύετε πως μπορούμε να ανταποκριθούμε στην ακρίβεια, στην στεγαστική κρίση και εν γένει στο κόστος ζωής;

Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ

Υλοποιήστε κ. Πρωθυπουργέ αυτά που κατά καιρούς εσείς ο ίδιος έχετε πει στον δημόσιο διάλογο(γενικές συνελεύσεις του ΣΕΤΕ) περί επιμήκυνσης της χρονικής ισχύς του επιδόματος ανεργίας κατά ένα μήνα μέσω της Δ.ΥΠ.Α. και με την συμμέτοχη των εργοδοτών!

Νομοθετήστε επιτέλους κ. Πρωθυπουργέ τις εξαγγελίες σας για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε αξιοπρεπώς τους λεγόμενους νεκρούς μήνες!

Ως υπεύθυνο δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας στους αρμόδιους υπουργούς, που όχι μονό μειώνουν το λεγόμενο δημοσιονομικό κόστος, αντιθέτως ενισχύουν το δημόσιο ταμείο!

Επομένως κ. Πρωθυπουργέ αν διαβάσετε αυτή την επιστολή είναι στο χέρι σας να δώσετε λύση σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα που βασανίζει χιλιάδες εργαζόμενους της λεγόμενης βαριάς βιομηχανίας της Χώρας.

Με εκτίμηση,

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΣΚΑΛΤΣΑΣ ΦΩΤΙΟΣ 

Πηγή: efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Επίδομα ανεργίας / Το παλιό απωθημένο Μητσοτάκη – Από το «κράτος πατερούλη» στο «αντικίνητρο»

Ετοιμάζει η κυβέρνηση μεγάλα ψαλίδια στο χρονικό διάστημα χορήγησης του επιδόματος ανεργίας; Θα βάλει σε πρώτο πλάνο τη συρρίκνωση της λίστας των δικαιούχων σε περίπτωση μιας νέας τετραετίας; 

Ο πρωθυπουργός, στο χθεσινό μήνυμά του των 2.168 λέξεων στο Facebook, δεν βρήκε χώρο για να ηρεμήσει τα πνεύματα μετά την «προσωπική άποψη» του Παύλου Μαρινάκη περί περιορισμού στους δύο μήνες της καταβολής του επιδόματος ανεργίας. 

Μαρινάκης «αδειάζει» Μαρινάκη» 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, μάλιστα, άδειασε τον ίδιο τον Παύλο Μαρινάκη. Στην τελευταία ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, στις 10 Σεπτεμβρίου, όταν ρωτήθηκε για τον αποκλεισμό αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ από τη συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, απάντησε, μεταξύ άλλων –για να γλυκάνει το χάπι των αποκλεισμένων– ότι «έχουμε δύο φορές τη βδομάδα ενημέρωση πολιτικών συντακτών, όπου, όπως έχετε δει, ούτε περιορισμός υπάρχει στην ώρα ούτε στις ερωτήσεις. Και όλα αυτά, προφανώς, που απαντώ, δεν τα απαντώ εκπροσωπώντας τον εαυτό μου, αλλά τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση». 

Υπό αυτό το πρίσμα, ο Μαρινάκης θύμισε τα αυτονόητα: ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αποτελεί τη φωνή του πρωθυπουργού και δεν διατυπώνει προσωπικές απόψεις. 

Την επόμενη ημέρα, εντούτοις, πήρε πάνω του το ζήτημα με το επίδομα ανεργίας για να «μετρήσει» αντιδράσεις και να προετοιμάσει την κοινή γνώμη –ανέργους και μελλοντικούς ανέργους–, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις ακόμη και γαλάζιων παραγόντων. 

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι γιατί η δήλωση Μαρινάκη αντιμετωπίστηκε, ενδεχομένως, ως κεραυνός εν αιθρία. Κατά τη διάρκεια της επταετούς γαλάζιας διακυβέρνησης έχει καταγραφεί σειρά δηλώσεων, ακόμη και του ίδιου του πρωθυπουργού, που αποτυπώνουν την αρνητική στάση της κυβέρνησης έναντι του επιδόματος ανεργίας, ακόμη και έναντι των ίδιων των ανέργων. 

Πότε οι άνεργοι χωρίζονται σε «πραγματικούς» και «καταχραστές» των επιδομάτων, πότε το επίδομα ανεργίας λειτουργεί ως «αντικίνητρο στην εργασία», πότε το «κράτος πατερούλης» πρέπει να πάψει να μοιράζει επιδόματα. 

Το TVXS επιχειρεί μία αναδρομή που, ενδεχομένως, αναδεικνύει ότι η περιστολή των επιδομάτων ανεργίας, του χρόνου χορήγησής τους και του αριθμού των δικαιούχων βρισκόταν διαχρονικά στην προμετωπίδα της κυβερνητικής ατζέντας. 

Όταν δεν έχεις δουλέψει ποτέ… 

Χατζηδάκης: Οι «πραγματικοί άνεργοι» και οι «καταχραστές» 

Ένας από τους πρώτους μεγάλους γύρους αντιπαράθεσης καταγράφηκε την άνοιξη του 2022, όταν το υπουργείο Εργασίας, επί Κωστή Χατζηδάκη, έφερε το νομοσχέδιο «Δουλειές Ξανά». 

Στις 7 Απριλίου 2022, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, ο τότε υπουργός Εργασίας υποστήριξε ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να στηρίξει τους «πραγματικά ανέργους», κάνοντας διάκριση μεταξύ αυτών και των «καταχραστών του δημοσίου χρήματος».

Η δήλωση δεν ήταν άσχετη με τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου. Μεταξύ άλλων, προβλεπόταν ότι εγγεγραμμένος άνεργος που θα απέρριπτε τρεις κατάλληλες θέσεις εργασίας θα μπορούσε να διαγραφεί για δύο χρόνια από το μητρώο της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης, πρώην ΟΑΕΔ, χάνοντας τις παροχές που συνδέονται με αυτό.

Η αντιπαράθεση ήταν έντονη, με την αντιπολίτευση και συνδικαλιστές του ΟΑΕΔ να καταγγέλλουν μια τιμωρητική αντιμετώπιση των ανέργων. Ο Χατζηδάκης, από την πλευρά του, επέμενε ότι η πολιτεία οφείλει να στηρίζει όσους πραγματικά αναζητούν εργασία και όχι την κατάχρηση των παροχών. 

Μητσοτάκης: Όχι σε ένα κράτος «πατερούλη» 

Λίγους μήνες αργότερα, η συγκεκριμένη αντικοινωνική γραμμή υιοθετήθηκε ρητά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, στις 11 Σεπτεμβρίου 2022, ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε για τον ενδεχόμενο «εθισμό» της κοινωνίας στα επιδόματα. Απάντησε ότι τα επιδόματα είναι απαραίτητα για τη στήριξη της κοινωνίας, έθεσε όμως ως παράδειγμα της ισορροπίας μεταξύ «κινήτρων και αντικινήτρων» την πολιτική της ΔΥΠΑ. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προχώρησε, μάλιστα, ένα βήμα παραπέρα, μιλώντας για την ανάγκη να ξεφύγει η κοινωνία από τη λογική ενός κράτους «πατερούλη» που πληρώνει χωρίς ο δικαιούχος να καταβάλλει προσπάθεια. «Δεν θέλουμε ο άνεργος να είναι μονίμως εξαρτημένος από μία κρατική επιδότηση», ήταν η χαρακτηριστική αναφορά του. 

«Τρεις προτάσεις και μετά βγαίνεις από το μητρώο» 

Η ίδια γραμμή επανήλθε ακόμη πιο καθαρά λίγους μήνες αργότερα. Στις 12 Φεβρουαρίου 2023, μιλώντας σε εκδήλωση της ΔΥΠΑ για τις «Ημέρες Καριέρας», ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε εκ νέου το σύστημα των τριών προτάσεων εργασίας. 

«Τρεις προτάσεις κάνουμε και μετά βγαίνεις από το μητρώο», ανέφερε, εξηγώντας ότι στόχος είναι οι πολίτες να μη χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες της ΔΥΠΑ απλώς για να διατηρούν μια κάρτα ανεργίας και να παραμένουν «αιώνια άνεργοι». 

Στην ίδια τοποθέτηση υπερασπίστηκε και το «Επίδομα Εργασίας», δηλαδή τη δυνατότητα ενός επιδοτούμενου ανέργου που βρίσκει δουλειά να συνεχίζει να λαμβάνει το μισό επίδομα για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της επιδότησής του. 

Η λογική περιγράφηκε από τον ίδιο με μία φράση: να μετατραπεί «η επιδότηση της ανεργίας σε επιδότηση εργασίας». 

2024: Το επίδομα ανεργίας ως «αντικίνητρο» 

Το 2024 η κυβερνητική επιχειρηματολογία μετακινήθηκε ακόμη πιο κοντά στη σημερινή συζήτηση. Δεν αφορούσε πλέον μόνο τους ανέργους που απορρίπτουν προτάσεις εργασίας, αλλά το κατά πόσο το ίδιο το επίδομα ανεργίας μπορεί να αποθαρρύνει την εργασία. 

Στις 11 Ιουνίου 2024, δύο ημέρες μετά τις ευρωεκλογές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε σε συνέντευξή του στον Alpha: «Δεν θέλω εγώ, για παράδειγμα, το επίδομα ανεργίας να είναι αντικίνητρο για την εργασία». 

«Δεν πρέπει να είναι εξαρτημένος από το επίδομα ανεργίας» 

Τρεις μήνες αργότερα, στη ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός επανήλθε ακόμη πιο εμφατικά. 

Στην ομιλία του στις 7 Σεπτεμβρίου 2024, ανακοίνωσε ότι τα επιδόματα ανεργίας θα αναμορφωθούν, με στόχο να μη λειτουργούν ως «άλλοθι φτώχειας ή αδήλωτης εργασίας». «Αν κάποιος μπορεί –και μπορεί σήμερα– να βρει εργασία, δεν πρέπει να είναι εξαρτημένος από το επίδομα ανεργίας», ανέφερε χαρακτηριστικά. 

Μία ημέρα μετά: «Αν μπορεί να βρει δουλειά, πρέπει να βρίσκει δουλειά» 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε τη θέση του την αμέσως επόμενη ημέρα. Στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, στις 8 Σεπτεμβρίου 2024, υποστήριξε ότι απαιτείται μια πολιτική για τα επιδόματα ανεργίας που δεν θα δίνει κίνητρο στους πολίτες να παραμένουν «εγκλωβισμένοι σε μία επιδοματική πολιτική».

Θα ντρεπόταν και το ΔΝΤ 

Ο Παύλος Μαρινάκης έρχεται τώρα να αναθερμάνει τη συζήτηση και να εξειδικεύσει τις κυβερνητικές σκέψεις, κατά την εκτίμηση πολιτικών αναλυτών και σύσσωμης της αντιπολίτευσης. 

Κάποιοι λένε ότι η Ν.Δ., σε περίπτωση νέας τετραετούς διακυβέρνησης, δεν θα περιοριστεί στη σταδιακή ανάληψη της «ιδιοκτησίας των μεταρρυθμίσεων», όπως επέτασσαν κάποτε οι απεσταλμένοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά θα εφαρμόσει συνταγές που ακόμη και οι Τόμσεν θα… ντρέπονταν να προτείνουν. 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μην πυροβολείτε τον Παύλο Μαρινάκη. Του ξέφυγε η «αλήθεια»

Ο Παύλος Μαρινάκης καμιά «προσωπική άποψη» δεν εξέφρασε για την αντιμετώπιση των ανέργων. Αυτή είναι η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη 

Η αντίληψη ότι για την ανεργία δεν ευθύνεται η κατάσταση και τα δομικά προβλήματα της οικονομίας γενικά ή της αγοράς εργασίας ειδικότερα, αλλά το γεγονός ότι οι άνεργοι είναι τεμπέληδες και δεν επιθυμούν να αναζητήσουν εργασία είναι μία από τις βασικές θέσεις όχι απλώς του νεοφιλελευθερισμού, αλλά και συνολικά όλων όσων διαχρονικά υποστήριξαν ότι κανένα εμπόδιο δεν πρέπει να μπαίνει στις «δυνάμεις της αγοράς». 

Σύμφωνα με αυτό το σχήμα οι άνθρωποι μένουν άνεργοι είτε γιατί δεν «επένδυσαν» στο να είναι ειδικευμένοι με τρόπο που να μπορούν να προσαρμόζονται στις αλλαγές της οικονομίας, είτε γιατί δεν δέχονται να εργαστούν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και με οποιαδήποτε αμοιβή, ακόμη και πολύ χαμηλή. 

Γι’ αυτό τον λόγο και πολύ νωρίς, ήδη από τη δεκαετία του 1980, με πρωτοπόρα την κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ, οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις υποστήριξαν ότι τα επιδόματα ανεργίας, που αποτέλεσαν βασικό αρμό του κράτους πρόνοιας, στην πραγματικότητα αποτελούν αντικίνητρα για εργασία και κάνουν τους ανέργους να «τεμπελιάζουν». Αυτό, συχνά συνδυαζόταν με δηλώσεις του τύπου, «να πάτε να βρείτε δουλειά». Μάλιστα, ένας υπουργός της Θάτσερ, ο Νόρμαν Τέμπιτ, είχε υποστηρίξει το 1981, ότι αρκούσε ο άνεργος να πάρει το ποδήλατό του και να ψάξει και θα έβρισκε δουλειά. 

Είναι προφανές ότι μια τέτοια αντίληψη συνειδητά εθελοτυφλεί απέναντι σε όλα αυτά που προκαλούν την ανεργία: τα μεγάλα κύματα αναδιαρθρώσεων και αποβιομηχάνισης, τη μαζική «έξοδο» μεταποιητικών δραστηριοτήτων εκτός εθνικών συνόρων, τις οικονομικές κρίσεις όταν επιχειρήσεις κλείνουν μαζικά. 

Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη από τότε υπάρχουν στην Ευρώπη αλλεπάλληλα σχέδια ώστε οι άνεργοι να «ωθούνται» στην εργασία, συμπεριλαμβανομένων και αλλαγών στον τρόπο χορήγησης των επιδομάτων ανεργίας. 

Η Νέα Δημοκρατία σε αυτό το ρεύμα και σε αυτή τη λογική εντάσσεται, εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή είναι η ιδεολογία της και αυτή είναι η πολιτική κουλτούρα των στελεχών της. Αυτά πιστεύουν και αυτά συζητούν όταν μιλούν μεταξύ τους. 

Γι’ αυτόν τον λόγο και όσα είπε ο Παύλος Μαρινάκης, μόνο προσωπικές απόψεις δεν ήταν. 

Ο Παύλος Μαρινάκης μίλησε ως ένας νεοδημοκράτης της εποχής του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό που είπε είναι η πεποίθηση της κυβέρνησης του 13ωρου, των επισφαλών θέσεων εργασίας, των ποινών στους άνεργους, της διάλυσης του ΣΕΠΕ. Αυτή είναι η στρατηγική της. 

Προφανώς και καμία κυβέρνηση που δεν έχει τάσεις πολιτικής αυτοκτονίας δεν θα άνοιγε θέμα μείωσης της περιόδου επιδότησης ανεργίας παραμονές εκλογών, ιδίως όταν είναι σαφές ότι μία από τις επιδιώξεις του πρωθυπουργού είναι να πείσει ότι έχει «κοινωνικό πρόσωπο» και είναι έτοιμος να κάνει ακόμη και λελογισμένες κοινωνικές παροχές. 

Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί έσπευσαν όλοι αμέσως να αποκηρύξουν τις δηλώσεις Μαρινάκη, σε μια προσπάθεια να μη χαλάσουν την εικόνα της κυβέρνησης προεκλογικά. 

Όμως, αυτό δεν αναιρεί την ουσία. Με τη δήλωσή του ο Παύλος Μαρινάκης, ένας άνθρωπος που βρίσκεται στον πυρήνα του πολιτικού σχεδιασμού του κυβερνητικού κόμματος και που έχει πρόσβαση προφανώς και στις σκέψεις για τις κυβερνητικές προτεραιότητες σε περίπτωση επανεκλογής, δεν αποκάλυψε μόνο τις προσωπικές του ιδεολογικές του τοποθετήσεις, αλλά και τον ίδιο τον προεκλογικό σχεδιασμό. Που προφανώς και περιλαμβάνει σχέδια για «αναδιάρθρωση» του καθεστώτος γύρω από την επιδότηση ανεργίας, πιθανώς και στην προοπτική πόροι από εκεί να μεταφερθούν αλλού.

Όλα αυτά δείχνουν ότι όσο και εάν η κυβέρνηση προσπαθεί να επικεντρώσει στην εικόνα που προσπαθεί να παρουσιάσει ενόψει εκλογών, έναν συνδυασμό ανάμεσα στη «εικονική πραγματικότητα» μιας οικονομίας στην οποία όλοι ευημερούν, ακόμη και εάν δεν το καταλαβαίνουν, και την υπόμνηση ότι «έρχονται και παροχές», στην πραγματικότητα η βαθύτερη λογική της κυβερνητικής στρατηγικής πάντα θα βρίσκει τρόπους να επανέρχεται στο προσκήνιο, ακόμη και μέσα από «παραπατήματα» και «προσωπικές απόψεις» υπουργών. Είναι και αυτός ένας τρόπος να γίνει επιτέλους η πραγματική προεκλογική συζήτηση και να ξέρουν οι ψηφοφόροι όντως ποιες επιλογές έχουν. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Θα μας σφάξουν όλοι, αν δεν τον ψηφίσουμε

 

Αν δεν βγει αυτοδύναμη η Νέα Δημοκρατία θα κάνουν ντου οι Τούρκοι. Οι «γυφτοσκοπιανοί» θα κάτσουν φρόνιμα, δεν θα επιχειρήσουν να πάρουν όλη τη Μακεδονία; 

Οι Αλβανοί που καλοβλέπουν την Ηπειρο; Οι Αφγανοί που θα θελήσουν να εκδικηθούν για τις ήττες που υπέστησαν από τον Μέγα Αλέξανδρο; Οι Πέρσες γιατί δεν έχουν ξεχάσει τις πανωλεθρίες τους στον Μαραθώνα και στη Σαλαμίνα; 

Και γενικώς όλοι οι εχθροί του ανάδελφου έθνους θα φύγουν από τη στάση «το όπλο παρά πόδα» και θα βάλουν τις ξιφολόγχες στα όπλα τους για να μας σφάξουν χωρίς έλεος. 

Οπότε, για να μη γίνουμε ξανά η μικρή Ελλάδα, ας ψηφίσουμε με κλειστά τα μάτια τον σύγχρονο Ελευθέριο Βενιζέλο. 

Πηγή: Τάσος Παππάς / efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Και μετά τις διακοπές, τι;

Διασκεδάζουμε επειδή το επιλέγουμε ή επειδή δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε; 

Κοιτάζοντας σε μια παραλία αυτές τις ημέρες είδα νέους ανθρώπους στοιβαγμένους σε ένα beach bar, με τη μουσική στη διαπασών, ένα ποτό στο χέρι και τα κινητά να καταγράφουν σχεδόν κάθε στιγμή. Και αναρωτήθηκα, άραγε ξέρουν γιατί βρίσκονται εκεί; 

Όχι γιατί πήγαν στη θάλασσα. Αλλά τι αναζητούν πραγματικά. Διασκέδαση, ξεκούραση, παρέα ή απλώς μια ακόμη εμπειρία που πρέπει να καταγραφεί και να προβληθεί; 

Την ίδια ώρα, δύο πόλεμοι μαίνονται στην ευρύτερη περιοχή μας, η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά, η στέγη γίνεται απρόσιτη για πολλούς νέους, η εργασία δεν προσφέρει την ασφάλεια του παρελθόντος και η κλιματική αλλαγή μετατρέπει τα καλοκαίρια σε δοκιμασία. Κι όμως, εμείς χορεύουμε. 

Δεν είναι αυτό κατ’ ανάγκη κακό. Η χαρά δεν είναι πολυτέλεια και κανείς δεν οφείλει να αισθάνεται ενοχές επειδή διασκεδάζει, ενώ ο κόσμος αντιμετωπίζει προβλήματα. Το ερώτημα είναι άλλο, διασκεδάζουμε επειδή το επιλέγουμε ή επειδή δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε; 

Το beach bar είναι, ίσως, μια μικρογραφία της εποχής μας. Δεν καταναλώνουμε μόνο ποτά και υπηρεσίες. Καταναλώνουμε εμπειρίες, εικόνες και έναν τρόπο ζωής που κάποιος άλλος έχει σχεδιάσει για εμάς. Η ευτυχία συχνά μετριέται σε «likes» και η επιτυχία σε όσα μπορούμε να αγοράσουμε. 

Ίσως, λοιπόν, το πρόβλημα δεν είναι οι νέοι που χορεύουν. Είναι ότι εμείς, οι μεγαλύτεροι, τους παραδώσαμε έναν κόσμο γεμάτο επιλογές, αλλά φτωχότερο σε βεβαιότητες και προοπτική. 

Δεν περιμένω από έναν εικοσάχρονο να λύσει τα προβλήματα του πλανήτη. Θα ήθελα, όμως, κάποια στιγμή, ανάμεσα σε δύο τραγούδια, να σηκώσει το βλέμμα και να αναρωτηθεί, «εγώ τι θέλω πραγματικά από αυτή τη ζωή;». 

Γιατί μπορεί τελικά οι διακοπές να μην κρίνονται από το πόσα beach bars επισκεφθήκαμε, πόσες φωτογραφίες ανεβάσαμε ή πόσα χρήματα ξοδέψαμε. 

Μπορεί να κρίνονται από κάτι πολύ απλούστερο, αν επιστρέψαμε από αυτές λίγο πιο ελεύθεροι, λίγο πιο καθαροί στο μυαλό και λίγο πιο έτοιμοι να ζήσουμε τη ζωή που πραγματικά θέλουμε και όχι εκείνη που κάποιος άλλος σχεδίασε για να μας πουλήσει. 

Πηγή: Έφη Τριήρη / naftemporiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Όψεις του ελληνικού θέρους

Απέναντι στο καλοκαίρι σκοτεινιάζουμε λόγω της οικονομικής ασφυξίας, της εκτόξευσης του κόστους στέγασης και βασικών αγαθών, κάτι που οξύνεται στις τουριστικές περιοχές και κάνει τη ζωή μας ανυπόφορη. 

Οι χαρές του θέρους στην καθ’ ημάς κουλτούρα παλαιόθεν συνδέονταν με την απελευθέρωση των αισθήσεων, ενίοτε και των ηθών, με το μεσογειακό φως, το κολύμπι, την επαφή με τη φύση, τη μυρωδιά από το γιασεμί και τη ρίγανη, τα τζιτζίκια και κυρίως με την απλότητα των διακοπών, με υπαίθρια πανηγύρια και έναστρα βράδια. Αυτές οι χαρές ακόμη κι αν δεν έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη υπάρχουν στη λογοτεχνία μας· στα χαρακτηριστικά έργα της ξεχωρίζει το χρονογράφημα Καλοκαίρι στην Αθήνα του Γρηγορίου Ξενόπουλου (1867-1951), στο οποίο υπογραμμίζεται η απομίμηση του συνήθειου των διακοπών (vacances) από τους πιθηκίζοντες ιθαγενείς. Υπάρχει αλώβητο εσαεί το καλοκαίρι στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (1951-1911), στα ερωτικά και λυρικά διηγήματά του, όπου η φύση της Σκιάθου μετατρέπεται σε σκηνικό άδολου ερωτισμού, νεανικού πόθου και ειδυλλιακής ονειροπόλησης. Μας έδωσε το κατεξοχήν αισθησιακό θερινό διήγημα Όνειρο στο κύμα (1900) με έναν ανώτερο ερωτικό μυστικισμό· στα Ρόδινα Ακρογιάλια (1908), στην ώριμη φάση του, αφήνει τα μυστικά της θάλασσας να μπλέξουν με τον πόθο και τη νοσταλγία· στο Υπό την βασιλικήν δρυν (1901) η φύση όλη είναι ο ναός της αισθαντικής δροσιάς της βελανιδιάς στο θερινό λιοπύρι. Το νερό στο έργο του είναι κάθαρση και πόθος, η θάλασσα και τα ρυάκια είναι τόποι αποκάλυψης του κάλλους, η αγνότητα του ματιού συνοδεύει την ηδονοβλεπτική αθωότητα. 

Από τα προσωπικά διαβάσματά μου θυμάμαι το πιο βιωματικό κείμενο του Ισίδωρου Ζουργού, Η Ψίχα εκείνου του καλοκαιριού (2002), για το καλοκαίρι του 1974, του βάρβαρου Αττίλα, και προτείνω το Περί ελληνικού θέρους και μεταμορφώσεων (2026) του Στέλιου Κούκου, ο οποίος αντιλαμβάνεται το θέρος ως μοναδική υπαρκτή ουτοπία, ως υψικάμινο που εξαϋλώνει τα πάντα· εξετάζει το καλοκαίρι ως εσωτερική καταφυγή και περιγράφει το φως και τον Δεκαπενταύγουστο ως τον συνδετικό αρμό της παράδοσης με τη λαϊκότητα και το εκκλησιαστικό ημερολόγιο, από την 20η Ιουλίου του Προφήτη Ηλία, μέχρι τις 2 του Σεπτέμβρη, του Αϊ Μάμμα. 

Η δική μου άπωση για το ελληνικό καλοκαίρι υπήρξε οριστική. Πρόσφατος όρος ο «υπερτουρισμός», δηλαδή το στριμωξίδι, η εκτόξευση του κόστους διαβίωσης και η απώλεια της αυθεντικότητας. Πέρασε και ο παρατεταμένος καύσων με πάνω από χίλιους θανάτους στη δυτική Ευρώπη, ήρθαν και οι αγχωτικές πυρκαγιές που καθιστούν το θέρος αφόρητο, καταστροφικό, επικίνδυνο και επιβλαβές. 

Με βαραίνει όμως και η κοινωνική ανισότητα, η αδυναμία ολοένα και μεγαλύτερης μερίδας του πληθυσμού να κάνει διακοπές· τούτο και μόνο αποδυναμώνει το λαϊκό αφήγημα περί το καλοκαίρι. Η κλιματική κρίση και η οικολογική υποβάθμιση αποτελούν παγκόσμιες και μακροπρόθεσμες απειλές, αλλά οι εγχώριες κοινωνικοοικονομικές πιέσεις βιώνονται καθημερινά στο επίπεδο της οικογενειακής και προσωπικής επιβίωσης. 

Απέναντι στο καλοκαίρι σκοτεινιάζουμε λόγω της οικονομικής ασφυξίας, της εκτόξευσης του κόστους στέγασης και βασικών αγαθών, κάτι που οξύνεται στις τουριστικές περιοχές και κάνει τη ζωή μας ανυπόφορη. Στην αδυναμία κάλυψης των εξόδων για ολιγοήμερα μπάνια ευδοκιμεί η πικρή αίσθηση μιας αδικίας. Ο συνωστισμός, η καταχρηστική κατάληψη της δημόσιας παραλίας από ξαπλώστρες και η άλογη πίεση στις δικτυακές υποδομές επιφέρουν διακοπές νερού, ρεύματος και κυκλοφοριακό χάος. Όσοι εργάζονται σεζόν στα θέρετρα δεν έχουν «χαρές», αλλά εξουθενωτικά ωράρια υπό χείριστες συνθήκες εργασίας. Για τον μέσο εργαζόμενο, το δικαίωμα στην ξεκούραση κατάντησε απρόσιτη πολυτέλεια. 

Και επειδή η περιπλοκότητα δεν είναι απλώς της μόδας, αλλά έχει την τεκμηρίωσή της, διαπιστώνουμε ότι ο υπερτουρισμός τροφοδοτεί ευθέως την περιβαλλοντική υποβάθμιση με τη σπατάλη φυσικών πόρων, τα σκουπίδια και την τσιμεντοποίηση ολούθε. Η κλιματική κρίση επιφέρει ακραία φαινόμενα πιο αισθητά στις πόλεις και στα νησιά λόγω των παραπάνω. Αναγνωρίζουμε την ανάγκη για «τουριστική περίοδο», αλλά νιώθουμε «αλλοτριωμένοι» και αποστρεφόμαστε το καλοκαίρι. Γκαρσόνια μάς ήθελαν και πράγματι τα κουτσοκαταφέραμε! 

* ΔΡ. ΚΩΣΤΑΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

* Ο Κώστας Θεολόγου είναι Καθηγητής, διευθυντής του Τομέα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου στη ΣΕΜΦΕ ΕΜΠ

Πηγή: huffingtonpost.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεκαπενταύγουστος: Τα 5 πιο παράξενα έθιμα της Παναγίας στην Ελλάδα (και τα Δωδεκάνησα)

Ο Δεκαπενταύγουστος αποκαλείται δικαίως το «Πάσχα του καλοκαιριού». Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, από τα ορεινά χωριά της Μακεδονίας μέχρι τα απομονωμένα νησιά του Αιγαίου, η Κοίμηση της Θεοτόκου γιορτάζεται με μια κατάνυξη που συχνά μπλέκεται γλυκά με τη λαϊκή παράδοση, τη δεισιδαιμονία και τα διονυσιακά στοιχεία. 

Αν νομίζεις ότι ο Δεκαπενταύγουστος είναι μόνο λιτανείες, κλαρίνα και νησιώτικα πανηγύρια, τα παρακάτω 5 έθιμα θα σε κάνουν να αναθεωρήσεις. 

1. Τα φίδια της Παναγίας στην Κεφαλονιά 

Στο χωριό Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς, κάθε χρόνο από τις 6 έως τις 15 Αυγούστου, συμβαίνει ένα φαινόμενο που προκαλεί δέος ακόμα και στους πιο σκεπτικιστές. Μικρά, ακίνδυνα φίδια με ένα μαύρο σταυρό στο κεφάλι εμφανίζονται στον προαύλιο χώρο και στο εσωτερικό του ναού της Παναγίας της Λαγκουβάρδας. 

Ο θρύλος λέει ότι όταν το μοναστήρι δέχτηκε επίθεση από πειρατές, οι μοναχές προσευχήθηκαν στην Παναγία να τις μεταμορφώσει σε φίδια για να γλιτώσουν. Έκτοτε, η έμφανισή τους θεωρείται σημάδι καλοτυχίας. Αν μια χρονιά τα φίδια δεν εμφανιστούν όπως συνέβη το 1940 και το 1953, πριν από τους καταστροφικούς σεισμού,  οι ντόπιοι το θεωρούν κακό οιωνό. 

2. Οι «Καβαλάρηδες» της Παναγίας στη Σιάτιστα 

Στη Σιάτιστα της Κοζάνης, το προσκύνημα στην Παναγία του Μικροκάστρου γίνεται πάνω σε…σέλα. Το πρωί του Δεκαπενταύγουστου, δεκάδες έφιπποι προσκυνητές, οργανωμένοι σε παρέες με στολισμένα άλογα, ξεκινούν από τη Σιάτιστα για να διανύσουν μια απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων μέχρι το μοναστήρι. 

Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, όταν οι Οθωμανοί επέτρεπαν στους υπόδουλους Έλληνες μόνο αυτή την ημέρα να καλπάζουν ελεύθεροι στα άλογά τους. Το απόγευμα, οι καβαλάρηδες επιστρέφουν στη Σιάτιστα, όπου στήνεται ένα ασταμάτητο γλέντι στους δρόμους της πόλης. 

3. Τα ξερά κρίνα που «ανασταίνονται» στην Κεφαλονιά και τη Λέρο 

Στο χωριό Πάστρα της Κεφαλονιάς (στην Παναγία τη Γραβιώτισσα), αλλά και στη Λέρο (στην Παναγία τη Γουρλομάτα), οι πιστοί τοποθετούν ξερούς κρίνους μπροστά στην εικόνα της Θεοτόκου από την άνοιξη. 

Οι κρίνοι παραμένουν εντελώς ξεροί και αφυδατωμένοι καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ωστόσο, καθώς πλησιάζει ο Δεκαπενταύγουστος, οι ξεροί μίσχοι αρχίζουν ανεξήγητα να βγάζουν πράσινα μπουμπούκια και ανήμερα της γιορτής ανθίζουν ξανά, αναδύοντας ένα μεθυστικό άρωμα. 

4. Το συλλογικό μαγείρεμα και η «ανθρώπινη αλυσίδα» στην Κάσο 

Στην Κάσο, στο χωριό Πέρα Παναγιά, το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου είναι μια τεράστια συλλογική γιορτή. Από την παραμονή, δεκάδες γυναίκες μαζεύονται για να τυλίξουν χιλιάδες από τα περίφημα, μικροσκοπικά κασιώτικα ντολμαδάκια. 

Την ίδια ώρα, οι άνδρες αναλαμβάνουν αποκλειστικά τις φωτιές και τα καζάνια, μαγειρεύοντας το παραδοσιακό πιλάφι με κανέλα. Όταν έρθει η ώρα του φαγητού, οι άνδρες σχηματίζουν μια ανθρώπινη αλυσίδα και μεταφέρουν τα πιάτα χέρι-με-χέρι, σερβίροντας πρώτα τα γυναικόπαιδα, πριν ξεκινήσει το μεγάλο γλέντι με τις λύρες και τις μαντινάδες. 

5. Κάρπαθος: Ο χορός στην Όλυμπο 

Το δικό της μοναδικό χρώμα στον εορτασμό του Δεκαπενταύγουστου δίνει και η Κάρπαθος με κορυφαία στιγμή τον χορό που στήνεται στην Όλυμπο, στην κεντρική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Πλατύ δηλαδή στην πλατεία του οικισμού. Πρόκειται για ένα ναό του 17ου αιώνα, βυζαντινού ρυθμού, με τοιχογραφίες από την εποχή της Τουρκοκρατίας και με ξυλόγλυπτο τέμπλο εξαιρετικής τέχνης. 

Στο προαύλιο της εκκλησίας οργανοπαίκτες παίζουν τον Κάτω Χορό. Ο χορός αργός και πάντα με σταθερό βήμα και κατανυκτική διάθεση, διαρκεί ώρες. Αρχικά, οι άντρες καθισμένοι στο τραπέζι και με ένα κομμάτι βασιλικό στο πέτο, τραγουδούν και πίνουν, με τη συνοδεία λαούτου, λύρας και τσαμπούνας. Στη συνέχεια, ξεκινά ο χορός, στον οποίο μπαίνουν, σιγά σιγά, και οι γυναίκες ντυμένες με τις παραδοσιακές γιορτινές τους φορεσιές. 

Πηγή: Πηνελόπη Μποσταντζόγλου / ladylike.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

ΠΑΣΟΚ: Χαμένοι στη μετάφραση.

Στο ΠΑΣΟΚ εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται ούτε τη συγκυρία, ούτε το επίδικο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Γι’ αυτό και κινδυνεύουν να καταλήξουν να εξυπηρετούν την προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας 

Η Νέα Δημοκρατία είναι σε δύσκολη θέση. Όσο περισσότερο προβάλλει αυτή την εικόνα απόλυτης κυριαρχίας στο πολιτικό παιχνίδι, τόσο λιγότερο ικανή γίνεται να κρύψει την πραγματική της αμηχανία.  

Και ο λόγος είναι πολύ απλός: όλος ο σχεδιασμός της, που κατά βάση στηριζόταν σε μια αντιπολίτευση που θα ήταν μια διαρκής κακοφωνία – διασπασμένη, χωρίς ηγεμονικό αφήγημα, περιορισμένη σε κραυγές χωρίς στρατηγική –, έχει πάει περίπατο, από τη στιγμή που εμφανίστηκε η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, γεγονός που έχει επαναφέρει την πολιτική αντιπαράθεση σε εκείνη την κανονικότητα, που υποχρεώνει μια κυβέρνηση που θα κάνει εκλογές στην ολοκλήρωση οκταετίας να απολογηθεί για το έργο της και να αναμετρηθεί με το γεγονός ότι η κοινωνία έχει σχηματίσει σαφή και αρνητική εικόνα για αυτή. 

Κοντολογίς εκεί που ήξερε ότι οι δημοσκοπήσεις είχαν πολύ αρνητικούς δείκτες, με τη διαφορά ότι αυτοί ήταν ακόμη πιο αρνητικοί για την αντιπολίτευση, τώρα είναι αντιμέτωπη με ένα νέο τοπίο, που κάθε άλλο παρά περίπατο θυμίζει και όπου καλείται να κάνει πραγματική πολιτική. 

Μόνο που εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία και τελικά τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και ο λόγος είναι ότι πλέον είναι πολύ δύσκολο για την κυβέρνηση να επενδύσει σε ένα θετικό αφήγημα. Γνωρίζουν στο κυβερνητικό επιτελείο ότι οι στατιστικές αλχημείες του κ. Σκέρτσου είναι βολικές για τον Αύγουστο που τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ δεν έχουν ύλη και άρα με χαρά τις αναπαράγουν, αλλά δεν είναι ακριβώς ο τρόπος για να πάνε οι βουλευτές στα καφενεία και τις γειτονιές και να πουν στους πολίτες «ψηφίστε μας ξανά, γιατί περνάτε πολύ καλά και έχουμε τις στατιστικές που το αποδεικνύουν». Ούτε μπορούν να υποσχεθούν ότι θα κάνουν τώρα όλα όσα δεν έκαναν τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, γιατί πολύ απλά θα βρεθούν αντιμέτωποι με το εύλογο ερώτημα: και ποια εγγύηση μπορείτε να προσφέρετε ότι θα κάνετε τώρα όλα όσα δεν κάνατε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια; 

Τι μένει; Να προσπαθήσουν να «χτυπήσουν» τον αντίπαλό τους. Και αυτό παίρνει δύο μορφές. Η μία είναι να κάνουν μια μεγάλη επιστροφή στο… 2015 με την ελπίδα ότι θα ξυπνήσουν τώρα τα φοβικά αντανακλαστικά, που δεν ξύπνησαν ούτε καν το 2019. Ή να δοκιμάσουν την επιστροφή στη ρητορική περί «ψεμμάτων», στην οποία επιδίδεται συστηματικά αν και με παραδειγματική αναποτελεσματικότητα πάλι ο κ. Σκέρτσος. 

Η άλλη είναι να προσπαθήσουν να γκρεμίσουν το «ηθικό πλεονέκτημα» του αντιπάλου τους. Και αυτό γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσα και να πουν για την τετραετία 2015-2019 το μόνο που δεν μπορούν να πουν είναι ότι υπήρχε τότε το είδος διάχυτης και ενδημικής διαφθοράς που υπάρχει τώρα, με μια κυβέρνηση που είναι όντως ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. 

Αυτό σημαίνει ότι θα ήθελαν να διαμορφώσουν – ακόμη καλύτερα να εμπεδώσουν – στην κοινή γνώμη την αίσθηση ότι πλέον δεν υπάρχει ούτε το «ηθικό πλεονέκτημα» και ότι η πολιτική πρόταση της ΕΛΑΣ εκπροσωπεί τη «διαπλοκή» και τα «συμφέροντα». 

Η δυσκολία βέβαια στο να «περάσουν» μια τέτοια «διάχυτη αίσθηση» είναι ότι μια κυβέρνηση που χρεώνεται τα Τέμπη, τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την κακοδιαχείριση ενός Ταμείου Ανάκαμψης που αξιοποιήθηκε πρωτίστως για κομματικούς και μικροπολιτικούς λόγους, καθώς και όλες τις περιπτώσεις επιχειρήσεων που βρέθηκαν να λαμβάνουν πολύ μεγάλο μέρος των έργων και που ως δια μαγείας ταυτόχρονα επένδυσαν σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, πολύ δύσκολα μπορεί να καταγγείλει ένα άλλο κόμμα για διαπλοκή και εξυπηρέτηση συμφερόντων. 

Οπότε αυτό που μένει σαν λύση είναι να βρεθεί κάποιο άλλο κόμμα να αναλάβει αυτόν τον ρόλο. 

Και κάποιες φορές όλα αυτά δεν χρειάζονται καν κάποιο μεγάλο σχεδιασμό. Αρκεί η πολιτική αμηχανία. Και αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα με το ΠΑΣΟΚ. 

Γιατί το κόμμα που εξακολουθεί να είναι – ας μην το ξεχνάμε – όχι απλώς η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και η βασική όντως δύναμη κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης μέσα στη Βουλή, το τελευταίο διάστημα αντί να σφυροκοπά την κυβέρνηση για τα νομοσχέδια που φέρνει κατακαλόκαιρο και τα συμφέροντα που προσπαθεί να εξυπηρετήσει, έχει επικεντρωθεί σε έναν μονομέτωπο πόλεμο κατά του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛΑΣ με επικέντρωση ακριβώς στη θεματική που η κυβέρνηση ξέρει ότι δεν μπορεί να «σηκώσει» μόνη της: δηλαδή, το να τους κατηγορεί ότι «εξυπηρετούν συμφέροντα» και ότι δεν πρόκειται να συγκρουστούν με τη διαφθορά. 

Και επειδή είναι βυθισμένοι στην αμηχανία καθώς οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές, δεν κάθονται καν να ελέγξουν αυτά που λένε και γράφουν. Για παράδειγμα υιοθετούν ένα αφήγημα ότι δήθεν η ΕΛΑΣ δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τα σκάνδαλα της ΝΔ όταν αυτό που είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξή του στο in ήταν το ακριβώς αντίθετο: ότι θέλει να εξασφαλίσει ότι μια πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της, χωρίς τις σημερινές παρεμβάσεις και τον ασφυκτικό κυβερνητικό εναγκαλισμό, ώστε να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους όσοι εμπλέκονται σε αυτή τη γενικευμένη θεσμική παραβατικότητα. Κοντολογίς το αυτονόητο. Για να μην αναφερθώ στο ότι αναφέρθηκε και σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα ιδίως σε σχέση με το χώρο της ενέργειας. 

Αντίστοιχα, είναι σχεδόν σουρεαλιστικό να καταγγέλλει το ΠΑΣΟΚ υποστήριξη από την «ολιγαρχία» επειδή κάποια ΜΜΕ απλώς δεν είναι τόσο ψυχαναγκαστικά φιλοκυβερνητικά, σκέφτονται θεσμικά και προσπαθούν να προβάλλουν ισότιμα και τις θέσεις της δημοκρατικής και προοδευτικής αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένου. Ως εάν «κανονικότητα» θα ήταν να είχαμε ένα ασφυκτικά φιλοκυβερνητικό μηντιακό τοπίο όπου κανένα μέσο δεν θα αντιμετώπιζε θετικά την αντιπολίτευση! 

Χαμένο όπως είναι το ΠΑΣΟΚ στη μετάφραση της συγκυρίας σε πολιτικό σχεδιασμό, δεν κατορθώνει να δει καν ότι αυτή η επιλογή ενός «μονομέτωπου» αγώνα κατά της ΕΛΑΣ τον μόνο που εξυπηρετεί είναι η Νέα Δημοκρατία, που προφανώς και θα ήταν μάλλον ευτυχισμένη να δει έναν «εμφύλιο» εντός της αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστική η ειρωνική αναφορά του Παύλου Μαρινάκη στην κόντρα αυτή -«να χαίρονται το προοδευτικό μέτωπο, αυτό σε άλλο μέτωπο παραπέμπει, όχι σε προοδευτικό, μάλλον σε πολεμικό, κομματικά πολεμικό»- για να καταλήξει σε παραλλαγή της γνωστής επωδού «Μητσοτάκης ή χάος» -«είναι άλλη μία περίπτωση, που αποδεικνύει ότι είναι μονόδρομος, θα έλεγα μια σταθερή κυβέρνηση»-. 

Όμως, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, από μια άποψη πιο σοβαρό: όταν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης επιλέγει να επικεντρωθεί σε μια συστηματική επίθεση σε μια άλλη δύναμη της αντιπολίτευσης, τότε, αντικειμενικά σχεδόν, είναι ως να επιλέγει ως ενδεχόμενο, ακόμη και εάν δεν το ομολογεί, να συνεργαστεί με την κυβέρνηση. Και αυτό δεν είναι κάποια «σεναριολογία»: αυτή τη στιγμή το μόνο ενδεχόμενο ώστε να έχουμε μετά τις επόμενες εκλογές κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (και του Κυριάκου Μητσοτάκη) είναι να προσφέρει στήριξη το ΠΑΣΟΚ με αντάλλαγμα κάποια υπουργεία που θα ικανοποιήσουν και τους ευσεβείς πόθους ορισμένων στελεχών του να καθίσουν σε υπουργικό θώκο χωρίς να χρειάζεται μεταγραφή στη Νέα Δημοκρατία (όπως έκανε ικανός αριθμός πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ που ήδη στελεχώνουν την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη). 

Ούτε είναι τυχαίο ότι αυτή τη στιγμή, παρασυρμένα από τη βουλιμία για εξουσία και καρέκλες, βγαίνουν ξανά στο προσκήνιο εκείνα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ούτως ή άλλως θα ήθελαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ακόμη και με την επίγνωση ότι ανεξαρτήτως της ικανοποίησης της δικής τους φιλοδοξίας, για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ μια τέτοια συγκυβέρνηση θα είναι το τέλος του δρόμου. 

Ακριβώς, γι’ αυτό καλό είναι στο ΠΑΣΟΚ να σταματήσουν να είναι χαμένοι στη μετάφραση, να αποκτήσουν επίγνωση των πραγματικών επίδικων, και, σε τελική ανάλυση, να κάνουν αυτό που υποτίθεται ότι είναι η εκπεφρασμένη θέση τους, δηλ. να συμβάλουν στο να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »