Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΔΙΩΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΔΙΩΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, Οκτωβρίου 05, 2019

Η Πορτογαλία αγοράζει πίσω το νερό της από τις πολυεθνικές: Το… πείραμα απέτυχε


Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης στην Πορτογαλία πολλοί δήμοι είχαν προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση των εταιριών ύδρευσης. Μετά τις κατακόρυφες αυξήσεις στις τιμές του νερού όμως επιχειρούν να τις ξαναγοράσουν. 

«Οι τιμές του νερού που είχαμε συγκαταλέγονταν στις υψηλότερες της χώρας», εξηγεί ο δημοτικός σύμβουλος Σούσα Σίλβα. «Δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο. Έπρεπε να αντιδράσουμε». Η δε αντίδραση, αρκετά δραστική: ο δήμος Μάφρα (80.000 κάτοικοι, 40 χλμ. βορειοδυτικά της Λισαβόνας) προχώρησε στην επανακρατικοποίηση της εταιρίας ύδρευσης. Από τον Σεπτέμβριο του 2019 το δίκτυο είναι και πάλι στα χέρια της τοπικής αυτοδιοίκησης ενώ το νερό έχει γίνει ήδη κατά 30% φθηνότερο. «Είχαμε την εμπειρία ότι ορισμένες υπηρεσίες είναι καλύτερα να προσφέρονται από το δημόσιο, παρά από τους ιδιώτες», επισημαίνει ο Σούσα Σίλβα.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο ίδιος προέρχεται από το συντηρητικό PSD, το οποίο κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Πορτογαλία και βάσει των επιταγών της Τρόικας υποστήριζε με σθένος την ιδιωτικοποίηση του νερού. Μέχρι το 2014 και παρά τις μεγάλες αντιδράσεις της κοινής γνώμης 27 περιφέρειες είχαν προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση του δικτύου υδροδότησης. Μάλιστα θα ακολουθούσαν και άλλες, εάν δεν είχε αναλάβει το 2015 το Σοσιαλιστικό Κόμμα που έβαλε φρένο σε περαιτέρω αποκρατικοποιήσεις. Κύριοι ενδιαφερόμενοι ήταν εξαρχής μεγάλες πολυεθνικές.

Αποζημίωση λόγω χαμηλότερης κατανάλωσης 

Η Μάφρα ήταν μια από τις πρώτες περιφέρειες που ανταποκρίθηκε στο πολυδιαφημισμένο από την ΕΕ οικονομικό μοντέλο. Δεδομένου ότι ο δήμος δεν είχε χρήματα για τον εκσυγχρονισμό και τη διεύρυνση του πεπαλαιωμένου δικτύου υδροδότησης, αποφάσισε να παραχωρήσει την μακροχρόνια εκμετάλλευσή του σε γαλλική ιδιωτική εταιρία. Σύμφωνα με τον Σούσα Σίλβα η εταιρία δεν έφερνε μόνον τα αναγκαία κεφάλαια αλλά και την απαραίτητη τεχνογνωσία. Ο δήμος μεγάλωνε και μαζί του και το δίκτυο. Όλα προχωρούσαν καταρχήν ομαλά, λέει ο ίδιος.

Ωστόσο η κατανάλωση του νερού ήταν μικρότερη από την αναμενόμενη ή τουλάχιστον σε σύγκριση με τις ιδιαίτερα φιλόδοξες εκτιμήσεις της ιδιωτικής εταιρίας, με αποτέλεσμα να αρχίσουν τα προβλήματα. «Δεδομένου ότι η κατανάλωση του νερού κινήθηκε κάτω από τα συμφωνηθέντα επίπεδα, η εταιρία θα μπορούσε να επιβάλει αντισταθμιστικά τέλη». Υπό αυτή την έννοια η καταγγελία της σύμβασης και η επανακρατικοποίηση φαινόταν πλέον αρκετά πιο συμφέρουσα λύση για το δήμο. Η πρόωρη -κατά έξι χρόνια- λύση της σύμβασης κόστισε τελικώς 21 εκατομμύρια ευρώ στο δήμο και εξελίχθηκε σε μια αρκετά σύνθετη διαδικασία καθώς η εταιρία ύδρευσης άλλαξε στο μεταξύ πολλούς ιδιοκτήτες. Στο τέλος ανήκε σε μια κινεζική εταιρία, η οποία λειτουργούσε με μοναδικό γνώμονα το μέγιστο δυνατό κέρδος. Ευχαριστημένος παρά ταύτα ο Σούσα Σίλβα. «Πετύχαμε τελικά μια καλή συμφωνία, αν σκεφτεί κανείς ότι στο τέλος θα πληρώναμε πολύ υψηλότερα πρόστιμα λόγω της χαμηλής κατανάλωσης».

Παρελθόν οι ιδιωτικοποιήσεις νερού στην Πορτογαλία 

«Οι περισσότεροι δήμοι που ιδιωτικοποίησαν το νερό το έκαναν κατά τη διάρκεια της κρίσης διότι δεν είχαν χρήματα για τις αναγκαίες επενδύσεις», επιβεβαιώνει ο Φραντσέσκο Φερέιρα από την περιβαλλοντική οργάνωση Zero. Σύμφωνα με τον ίδιο, η περίπτωση της Μάφρα είναι μια καλή ευκαιρία για να αναθεωρηθεί και ενδεχομένως να αλλάξει αυτή η πολιτική. Διότι το νερό είναι ένα δημόσιο αγαθό, το οποίο πρέπει να προσφέρεται επί της αρχής από το κράτος και τους δήμους, ωστόσο σε τιμές που να διασφαλίζουν την υπεύθυνη και όχι αλόγιστη χρήση του, όπως λέει.

Γι΄ αυτό και σήμερα οι περισσότεροι δήμοι που τα χρόνια της κρίσης είχαν προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις επιχειρούν να ξαναγοράσουν τις επιχειρήσεις ή τουλάχιστον να συμμετέχουν σε αυτές ως μέτοχοι προκειμένου να ανακτήσουν εν μέρει τον έλεγχο των εταιριών και της τιμολογιακής τους πολιτικής. Ωστόσο όχι πάντα με επιτυχία. Γεγονός είναι πάντως ότι μετά την επανακρατικοποίηση του νερού στη Μάφρα έχει μπει οριστική ταφόπλακα στα όποια σχέδια περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεων νερού στην Πορτογαλία.


Η Πορτογαλία πήρε ξανά πίσω το νερό της από τους ιδιώτες Φωτογραφία via pixabay.com / AnnaER  
Deutsche Welle / Γιόχεν Φάγκετ 

Πηγή: hellasjournal.com - Oct 05, 2019

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 11, 2019

Αποσύρονται οι τερατώδεις διατάξεις για τον αιγιαλό

Οι διατάξεις κινούνταν στην κατεύθυνση της «διευκόλυνσης της επιχειρηματικότητας» στην παράκτια ζώνη, εις βάρος όμως της κοινοχρησίας του και η δημοσιοποίησή τους προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων - 

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Καθημερινής», αποσύρθηκαν από το κυοφορούμενο «αναπτυξιακό» σχέδιο νόμου οι διατάξεις για τον αιγιαλό και την παραλία.

Οι διατάξεις φαίνεται ότι προκάλεσαν αντιδράσεις και σε ενδοκυβερνητικό επίπεδο, με το αρμόδιο για τον αιγιαλό υπουργείο (Οικονομικών) και το αρμόδιο για το σχέδιο νόμου υπουργείο (Ανάπτυξης) να αρνούνται την πατρότητά τους. Οι διατάξεις κινούνταν στην κατεύθυνση της «διευκόλυνσης της επιχειρηματικότητας» στην παράκτια ζώνη, εις βάρος όμως της κοινοχρησίας του και η δημοσιοποίησή τους προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», το Μέγαρο Μαξίμου έκρινε πως οι διατάξεις έχρηζαν περαιτέρω επεξεργασίας. Μάλιστα, ο κ. Σταϊκούρας φέρεται να χαρακτήρισε κάποιες από αυτές επικίνδυνες. Ούτε όμως ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Αδωνις Γεωργιάδης φέρεται να ήταν απολύτως σύμφωνος, ούτε βέβαια το αρμόδιο μόνο για την περιβαλλοντική διάσταση υπουργείο Περιβάλλοντος. Πηγές του υπουργείου Οικονομικών αναφέρουν ότι το υπουργείο θα φέρει ξεχωριστό νομοσχέδιο για τον αιγιαλό, όταν θα είναι έτοιμο να νομοθετήσει επί του θέματος.

Κυβερνητικές πηγές υποστήριζαν χθες, Τρίτη, ότι οι ρυθμίσεις υπήρχαν μόνο σε πολύ αρχική μορφή του σχεδίου νόμου (ανάμεσα σε άλλες ρυθμίσεις που είχαν προταθεί) και δεν είχαν συμπεριληφθεί στην τελική του μορφή. Πάντως, περιλαμβάνονταν στο κείμενο που είχε δοθεί την προηγούμενη εβδομάδα στα υπουργεία για σχολιασμό.

Μάλιστα, πρόκειται για το δεύτερο κεφάλαιο του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου που «αποσύρεται» πριν δοθεί σε διαβούλευση – μετά τις ρυθμίσεις για τη μεταφορά συντελεστή και την τράπεζα γης, που δεν είχαν προωθηθεί από το αρμόδιο για τα πολεοδομικά υπουργείο Περιβάλλοντος και κρίθηκαν κατά την επεξεργασία τους ανώριμες. Σε αυτές πρέπει να προστεθεί η «μετακίνηση» της αρμοδιότητας για τον ψηφιακό χάρτη (προβλέπεται σε ρύθμιση του ίδιου σχεδίου νόμου) από το υπουργείο Ανάπτυξης στα αρμόδια υπουργεία Περιβάλλοντος και Ψηφιακής Πολιτικής. Και για τη ρύθμιση αυτή έχουν εκφραστεί ενστάσεις, καθώς δεν αξιοποιείται για την υλοποίηση του ψηφιακού χάρτη το Ελληνικό Κτηματολόγιο, που ήδη διαθέτει (προφανώς ψηφιακά και σε χάρτες) το μεγαλύτερο μέρος των στοιχείων που θα συμπεριληφθούν στον ψηφιακό χάρτη (κτηματολόγιο, δασικοί χάρτες, όρια προστατευόμενων περιοχών, όρια οικισμών, γραμμές αιγιαλού κ.ά.), σε συνδυασμό με το ήδη υλοποιημένο έργο της e-poleodomia (www.epoleodomia.gov.gr), για το οποίο έχουν διατεθεί πόροι από το Δημόσιο και, παρά τις αδυναμίες του, περιέχει σημαντικό μέρος της διαθέσιμης πολεοδομικής πληροφορίας.


Πηγή: left.gr - Sep 11, 2019

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 09, 2019

Κινδυνεύουν ο αιγιαλός και οι παραλίες!!!

Αν είναι αλήθεια όσα γράφονται στον τύπο τις τελευταίες ημέρες για αλλαγές στη νομοθεσία περί αιγιαλού που προωθεί η κυβέρνηση και πρόκειται να φέρει στο νομοσχέδιο με τον αναπτυξιακό νόμο τότε… κινδυνεύει ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού και της παραλίας. Και αυτό αφορά άμεσα στα νησιά μας.

Συγκεκριμένα προωθείται:
  • η παραχώρηση για επενδύσεις
  • ανοίγει ο δρόμος για την νομιμοποίηση αυθαιρέτων σε αυτή την φάση
  • ο παλιός αιγιαλός, που είναι κατά βάση δημόσια περιουσία, χαρακτηρίζεται πλέον ιδιωτική περιουσία του δημοσίου και μπορεί να παραχωρείται και να οικοδομείται
  • καταργείται ο περιορισμός στην έκταση (60%) που καταλαμβάνουν ομπρέλες και ξαπλώστρες και επανέρχεται η υποχρεωτική απόσταση των 100 μέτρων μεταξύ δύο παραχωρησιούχων.
  • καταργείται η ρύθμιση με την οποία το ελάχιστο πλάτος μιας παραλίας (πλην εξαιρέσεων) οριζόταν στα 30 μέτρα από τη γραμμή του αιγιαλού.
Γίνεται φανερό έτσι ότι κινδυνεύει ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού και της παραλίας και ότι όλα θυσιάζονται στο βωμό της ανάπτυξης και της επιχειρηματικότητας.

Ποιας ανάπτυξης όμως;

Αυτοί που θα ωφεληθούν είναι οι «επενδυτές» που θα ιδιοποιηθούν τις παραλίες σε βάρος των πολιτών και φυσικά σε βάρος της αειφορίας στην ανάπτυξη των νησιών μας.

Για παράδειγμα:
  • Οι παραχωρησιούχοι θα εξακολουθήσουν να είναι παράνομοι, αφού επανέρχεται η υποχρεωτική  απόσταση των 100 μέτρων
  • Οι παραλίες του Ναυτικού Ομίλου της Κω και όλες οι παραλίες μπροστά από ξενοδοχεία θα μπορούν να εξαγοραστούν, ενώ μέχρι τώρα δεν ήταν δυνατόν.

Ηλίας Καματερός
Αρχιτέκτονας
Sep 09. 2019

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 05, 2019

Νομοσχέδιο-σοκ για τον αιγιαλό - Τσιμέντο και συρματοπλέγματα μέχρι τη θάλασσα!

Σαρωτικές τροποποιήσεις στη νομοθεσία για τον αιγιαλό φέρνει το «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο της κυβέρνησης, που αναμένεται να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση μέσα στις επόμενες ημέρες.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής, «οι ρυθμίσεις είναι στην κατεύθυνση της διευκόλυνσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην ακτογραμμή εις βάρος της κοινοχρησίας της. Μάλιστα, περιλαμβάνει και ρύθμιση με την οποία ο (δημόσιος) παλαιός αιγιαλός θα μπορεί να παραχωρείται σε ιδιώτες και να οικοδομείται».

«Οι ρυθμίσεις για τον αιγιαλό, που αποκαλύπτει σήμερα η «Κ», βρίσκονται στο τέταρτο κεφάλαιο του «αναπτυξιακού» σχεδίου νόμου και αφορούν κυρίως τροποποιήσεις του τελευταίου νόμου (ν. 4607/19). Σύμφωνα με πληροφορίες, οι επίμαχες ρυθμίσεις δεν είναι σίγουρο ότι θα συμπεριληφθούν στο «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο, καθώς συνεκτιμώνται πολιτικά και οι αντιδράσεις που πιθανότατα θα συναντήσουν. Οι κυριότερες από αυτές είναι:

• Καταργείται η ρύθμιση με την οποία το ελάχιστο πλάτος μιας παραλίας (πλην εξαιρέσεων) οριζόταν στα 30 μέτρα από τη γραμμή του αιγιαλού.

• Καταργείται ρύθμιση που περιόριζε στο 60% ενός αιγιαλού (μη συνυπολογιζόμενου τυχόν δυσπρόσιτου τμήματός του) τον χώρο που παραχωρείται σε ομπρελοκαθίσματα. Επανέρχεται αντ’ αυτού η ελάχιστη απόσταση των 100 μέτρων ανάμεσα στις διαδοχικές παραχωρήσεις, που μπορούν να καλύψουν την υπόλοιπη παραλία.

• Ο (εξ ορισμού δημόσιος, εκτός αν υπάρχουν ιδιωτικά δικαιώματα) παλαιός αιγιαλός παύει να θεωρείται ανεπίδεκτος χρήσης ιδιωτικών δικαιωμάτων και υποχρεωτικά κοινόχρηστος. Αντιθέτως, χαρακτηρίζεται ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου και δύναται να παραχωρείται και να οικοδομείται.

• Ως προς το μίσθωμα για την απλή χρήση ενός αιγιαλού, προτείνεται να υπολογίζεται όχι η αντικειμενική και μισθωτική αξία του πλησιέστερου ακινήτου, αλλά του πλησιέστερου εκτός σχεδίου ακινήτου. Η ρύθμιση αυτή είναι δεδομένο ότι θα μειώσει τα μισθώματα, άρα τα έσοδα του Δημοσίου.

• Στις περιπτώσεις στρατηγικών επενδύσεων, δίνεται η δυνατότητα απευθείας παραχώρησης στον επενδυτή του αιγιαλού και της παραλίας που βρίσκεται όχι μόνο σε επαφή με το ακίνητο, αλλά και σε παρακείμενο χώρο.

• Δίνεται η δυνατότητα απευθείας παραχώρησης της χρήσης του αιγιαλού σε επιχειρηματικά πάρκα με μέτωπο στη θάλασσα.

• Σήμερα, η παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και παραλίας (όχθης, πυθμένα κ.λπ.) απαγορεύεται, εκτός αν επιβάλλεται για λόγους υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, εθνικής άμυνας, δημόσιας τάξης, ασφάλειας, υγείας ή προστασίας αρχαιοτήτων και περιβάλλοντος. Με νέα ρύθμιση, το δικαίωμα αυτό επεκτείνεται και σε περιπτώσεις «ασφάλειας βιομηχανικών ή ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων», μια επιδεχόμενη πολλές ερμηνείες αναφορά.

• Καταργείται ρύθμιση με την οποία δινόταν δυνατότητα ανάκλησης της παραχώρησης ενός αιγιαλού, προς αποκατάσταση του κοινόχρηστου χαρακτήρα του.

• Παρατείνεται αυτοδικαίως η χρήση αιγιαλού όταν αφορά έργα που εξυπηρετούν λατομικές και μεταλλευτικές επιχειρήσεις, όσο χρόνο υφίσταται το σχετικό δικαίωμα.»


Πηγή: Καθημερινή / www.topontiki.gr - Sep 05, 2019

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More