Πάσχα στην Όλυμπο Καρπάθου (Photos)

Φωτογραφίες του Ηλία Μάρκου 

Χτισμένη ανάμεσα σε δύο απόκρημνες βουνοκορφές, σε υψόμετρο 310 μέτρων, η Όλυμπος αποτελεί το βορειότερο και ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Καρπάθου. Πέρα από την εντυπωσιακή θέα προς τη θάλασσα, γοητεύει τον επισκέπτη με τον αυθεντικό παραδοσιακό της χαρακτήρα. 

Απομονωμένη για πολλά χρόνια, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και με μοναδική κοντινή πρόσβαση το λιμάνι του Διαφανίου, η Όλυμπος παρέμεινε αποκομμένη από το υπόλοιπο νησί έως και τη δεκαετία του ’80. Οι κάτοικοί της είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους στα θεία, γεγονός που εξηγεί και την ύπαρξη περίπου 300 μικρών εκκλησιών, διάσπαρτων στα στενά σοκάκια και ανάμεσα στα σπίτια. 

Στην Όλυμπο των ανεμόμυλων, το Πάσχα αποτελεί μια βαθιά βιωματική εμπειρία που συνδέει την καθημερινότητα με τη μνήμη και τη συλλογική ζωή, ενώ το φαγητό παίζει κεντρικό ρόλο. Κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα, οι κοινόχρηστοι ξυλόφουρνοι λειτουργούν αδιάκοπα, ψήνοντας ψωμιά, πίτες και τους «πούλους», τα περίτεχνα πασχαλινά κουλούρια με το βαμμένο σε διάφορα χρώματα αυγό. 

Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής κυριαρχεί το στοιχείο της μνήμης. Οι γυναίκες του χωριού φέρνουν λουλούδια για τον στολισμό του Επιταφίου, μαζί με φωτογραφίες συγγενών που έφυγαν από τη ζωή τον τελευταίο χρόνο, καθώς και μοιρολόγια, τα οποία τοποθετούν ανάμεσα στα άνθη. Στο παρελθόν, μετά την αποκαθήλωση, οι γυναίκες έλυναν τα μαλλιά τους και θρηνούσαν δημόσια. 

Το βράδυ, η περιφορά του Επιταφίου περνά από τα στενά σοκάκια, με τις γυναίκες να θυμιατίζουν από τις αυλόπορτες. 

Το Μεγάλο Σάββατο ετοιμάζεται το «οφτό», το κρέας γεμισμένο με ρύζι, συκωτάκια και μυρωδικά, το οποίο ράβεται και τοποθετείται στους ξυλόφουρνους από το μεσημέρι, όπου ψήνεται αργά για περίπου 18 ώρες.

Η Κυριακή του Πάσχα κυλά πιο ήρεμα, ενώ τη Δευτέρα, όταν μεταφέρεται η γιορτή του Αγίου Γεωργίου, πραγματοποιείται ένα μικρό γλέντι στο Πηλάι, κοντά στην Αυλώνα. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, οι Ολυμπίτες επισκέπτονται το κοιμητήριο για να περιποιηθούν και να προετοιμάσουν τους τάφους των συγγενών τους για την επόμενη μεγάλη μέρα. 

Η κορύφωση των εορτασμών έρχεται την Τρίτη του Πάσχα, τη λεγόμενη Λαμπροτρίτη. Τέσσερις εικόνες ξεκινούν από την κεντρική εκκλησία και περνούν από όλα τα ξωκλήσια, με στάσεις για ευχές. Στην πομπή συμμετέχουν νεαρές γυναίκες με σακοφούστανο, που αποτελείται από τρία στρώματα ρούχων, καθώς και μεγαλύτερες γυναίκες με καβάι. Στο κοιμητήριο τελούνται τρισάγια για κάθε νεκρό και προσφέρονται κεράσματα. Η πορεία καταλήγει στο Πλατύ, όπου οι παρευρισκόμενοι προσκυνούν, δοκιμάζουν λουκουμάδες με μέλι και πίνουν ρακί ή ούζο, ενώ στη συνέχεια οι εικόνες «δημοπρατούνται» και οι τυχεροί Ολυμπίτες είναι αυτοί που θα τις επιστρέψουν στο τέμπλο.

Το ίδιο βράδυ, στο Πλατύ, με τη συνοδεία λύρας και λαούτου, στήνεται το πρώτο μεγάλο πανηγύρι της χρονιάς. Ένα ακόμη ακολουθεί την Παρασκευή, ανήμερα της Ζωοδόχου Πηγής, και αυτό είναι το πανηγύρι της Διαφανιώτισσας που θα φέρει όλο το νησί μέχρι την Όλυμπο. 

Ο κεντρικός δρόμος που οδηγεί στην Όλυμπο 

Η Όλυμπος από το δρόμο προς το Διαφάνι, το επίνειο της Ολύμπου 

Γυναίκες του χωριού στολίζουν τον επιτάφιο τη Μεγάλη Παρασκευή με λουλούδια αλλά και με φωτογραφίες από δικούς τους ανθρώπους που απεβίωσαν τη χρονιά που πέρασε. 

Η κυρία Καλλιόπη ετοιμάζει τους “πούλους”, παραδοσιακά κουλούρια με το πασχαλινό αβγό, το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. 

Η κυρία Καλλιόπη ανάβει τον ξυλόφουρνο στη γειτονιά της για να ψήσει τα πασχαλινά κουλούρια και ψωμιά, το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. 

Νεαρή κοπέλα με την παραδοσιακή φορεσιά της φωτογραφίζεται σε σοκάκι στην Όλυμπο της Καρπάθου. 

Ηλιοβασίλεμα στην Όλυμπο της Καρπάθου δίπλα σε έναν από τους παλιούς ανεμόμυλους του χωριού. 

Ο κύριος Φίλιππος Φιλιππίδης, ιδιοκτήτης του καφενείου “Η Κρήτη” που λειτουργεί από το 1925 στην Όλυμπο 

Ανάσταση στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Όλυμπο. 

Πιστοί περνούν κάτω από τον Επιτάφιο έξω από τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Όλυμπο τη Μεγάλη Παρασκευή 

Ανάσταση με βεγγαλικά στα σοκάκια της Ολύμπου. 

Μια ηλικιωμένη κυρία με την καθημερινή φορεσιά της Ολύμπου ανεβαίνει τα σκαλιά στο κέντρο του χωριού. 

Περιφορά των εικόνων του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα ξωκλήσια τριγύρω από το χωριό και το νεκροταφείο τη Λαμπροτρίτη, μια από τις πιο σημαντικές γιορτές κατά τη διάρκεια του Πάσχα στην Όλυμπο. 

Περιφορά των εικόνων του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα ξωκλήσια τριγύρω από το χωριό και το νεκροταφείο τη Λαμπροτρίτη, μια από τις πιο σημαντικές γιορτές κατά τη διάρκεια του Πάσχα στην Όλυμπο. 

Νεαρές κοπέλες με την παραδοσιακή τους φορεσιά, ξαποσταίνουν κατά την περιφορά των εικόνων στα ξωκλήσια του χωριού τη Λαμπροτρίτη. 

Νεαρές κοπέλες με την παραδοσιακή τους φορεσιά προσκυνάνε τις εικόνες μετά την περιφορά τους στα ξωκλήσια του χωριού και πριν επιστρέψουν στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Όλυμπο. 

Ο Μανώλης Φιλιππάκης κουρδίζει τη λύρα του στο καφενείο “Παρθενών” λίγο πριν ξεκινήσει το γλέντι το βράδυ της Λαμπροτρίτης. 

Νεαρή κοπέλα με την παραδοσιακή της φορεσιά ετοιμάζεται για το χορό στο Μέγαρο το βράδυ της ΛαμπροΤρίτης, μια αίθουσα για κοινωνικές εκδηλώσεις και χορούς στην Όλυμπο της Καρπάθου. 

Οι χοροί έχουν ξεκινήσει για τα καλά το βράδυ της ΛαμπροΤρίτης στο Μέγαρο, μια αίθουσα για κοινωνικές εκδηλώσεις και χορούς στην Όλυμπο της Καρπάθου. 

Ο Γιάννης Φιλιππάκης στο βάθος, frontman του αγγλόφωνου συγκροτήματος Foals, με καταγωγή από την Κάρπαθο, στο καφενείο του θείου του “Παρθενών”, μετά την Ανάσταση όπου έχουν βγει τα όργανα και οι θαμώνες λένε μαντινάδες μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες 

Πηγή: news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάσχα σε δόσεις...

Ο Έλληνας, σταυρωμένος ανάμεσα στις δόσεις της εφορίας και τις ανατιμήσεις των πολυεθνικών, κοιτάζει τον ουρανό ψάχνοντας το Άγιο Φως  

Στην Ελλάδα του 2026, η Μεγάλη Εβδομάδα δεν ξεκινά πια με το «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται», αλλά με το «Ιδού ο λογαριασμός καταφθάνει». Η ατμόσφαιρα στις γειτονιές δεν μυρίζει πια λιβάνι και τσουρέκι, αλλά άγχος. Εκεί που άλλοτε περίσσευε το λίπος, τώρα περισσεύει η σιωπή. Το Πάσχα της «νοικοκυρεμένης» απόγνωσης, όπου το αρνί μετατράπηκε σε εθνικό ευεργέτη προς εξαφάνιση και το κοκορέτσι σε μακρινή ανάμνηση από την εποχή που η μεσαία τάξη δεν χρειαζόταν κρατική ελεημοσύνη για να γεμίσει το ταψί. Ο Έλληνας, σταυρωμένος ανάμεσα στις δόσεις της εφορίας και τις ανατιμήσεις των πολυεθνικών, κοιτάζει τον ουρανό ψάχνοντας το Άγιο Φως, αλλά το μόνο που βλέπει είναι τα λαμπιόνια των τηλεοπτικών πάνελ που του εξηγούν πως η πείνα του είναι «εισαγόμενη» και η φτώχεια του «στατιστικό λάθος». Σε αυτή την εικονική πραγματικότητα της Νέας Δημοκρατίας, η Ανάσταση είναι ένα power point που παρουσιάζεται σε κλειστές αίθουσες, ενώ ο λαός παραμένει στον Γολγοθά, περιμένοντας μια δικαίωση που δεν έρχεται ποτέ από τα επίγεια δικαστήρια. 

Τα 12 Ευαγγέλια της Εξουσίας 

Λένε ότι οι Απόστολοι ήταν δώδεκα. Στην εκκλησία Μεγάλη Πέμπτη διαβάζουν τα Δώδεκα Ευαγγέλια, την πορεία προς το Πάθος. Στην πολιτική σκηνή της χώρας, τα αναγνώσματα είναι δώδεκα δικογραφίες. Δώδεκα υποθέσεις που άνοιξαν, έκλεισαν, ξανάνοιξαν. Δώδεκα κεφάλαια μιας αφήγησης που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Σαν ευαγγέλια χωρίς Ανάσταση. 

Η πολιτική έχει πάντα τον δικό της μυστικισμό. Δεν υπόσχεται θαύματα, υπόσχεται διαχείριση. Και κάπου εκεί, μέσα σε ανακοινώσεις και δηλώσεις, η αλήθεια γίνεται κάτι σχετικό. Κάτι που μετατίθεται. Κάτι που περιμένει. Από τις υποκλοπές μέχρι τις απευθείας αναθέσεις και από το Predator μέχρι τα σκοτεινά μονοπάτια των funds, το θείο δράμα συναντά το θεσμικό δράμα. Κάθε δικογραφία και ένα καρφί στο σώμα της Δημοκρατίας, κάθε πόρισμα και ένας σπόγγος με ξύδι στα χείλη ενός λαού που διψά για αλήθεια. Οι απόστολοι του επιτελικού κράτους, φορώντας τα καλά τους κοστούμια, ορκίζονται πίστη στους θεσμούς, την ίδια ώρα που τους παραδίδουν με ένα φιλί, όχι στο μάγουλο, αλλά σ’ έναν πίνακα ζωγραφικής. 

Ο Πρωθυπουργός φιλά την «Έξοδο του Μεσολογγίου», με μια ευλάβεια που θα ζήλευε και ο πιο πιστός ενορίτης. Είναι το φιλί του Ιούδα προς την ίδια την Ιστορία. Φιλά το κάδρο της θυσίας, ενώ την ίδια στιγμή η πολιτική του σπρώχνει σε μια άτακτη «έξοδο» από την αξιοπρέπεια κάθε πολίτη που δεν ανήκει στον κύκλο των εκλεκτών. Είναι η απόλυτη σημειολογία του κυνισμού, η λατρεία του συμβόλου κι ο εξευτελισμός του περιεχομένου. Ο Πρωθυπουργός δεν φιλά τον πίνακα από πατριωτικό ρίγος, αλλά από επικοινωνιακό ένστικτο, προσπαθώντας να οικειοποιηθεί το μεγαλείο των «Ελεύθερων Πολιορκημένων», την ώρα που ο ίδιος πολιορκεί το κράτος δικαίου με στρατιές μετακλητών και επικοινωνιολόγων. Μια τελετουργία όπου το «εγώ» προσκυνά το «φαίνεσαι». 

Το θαύμα των επιδομάτων 

Στην Κανά, λένε, το νερό έγινε κρασί. Στην Ελλάδα του σήμερα, το έλλειμμα γίνεται επίδομα. Μικρό, προσωρινό, αρκετό για να κρατήσει τη σιωπή ζωντανή. Fuel Pass, Market Pass, κάθε λογής pass. Σα να περνάς από μια πύλη που δεν οδηγεί πουθενά. Μια μικρή ανάσα σε έναν μεγάλο πνιγμό. Μια υπενθύμιση ότι το πρόβλημα υπάρχει, αλλά δεν λύνεται. Απλά μετατίθεται. 

Το πασχαλινό τραπέζι είναι πάντα μια πράξη μνήμης. Θυμίζει άλλες εποχές, όχι απαραίτητα καλύτερες, αλλά πιο γεμάτες. Με αρνί που ψηνόταν από νωρίς, με κοκορέτσι που γύριζε αργά, με φωνές που δεν μετρούσαν το κόστος. Σήμερα, το αρνί δεν υπάρχει και το κοκορέτσι πολυτέλεια. Έτσι, η συζήτηση γύρω από το τραπέζι αλλάζει και περιστρέφεται γύρω από τον πόλεμο που ανέβασε τις τιμές στα καύσιμα, για να κοστίζει η εκδρομή στο χωρίο όσο ένα τριήμερο στην Ιταλία. 

Δεν είναι μόνο η φτώχεια. Είναι η αίσθηση της διαρκούς προσωρινότητας, πως τίποτα δεν σταθεροποιείται κι όλα είναι “μέχρις ότου”. Κι έτσι, το “θαύμα” μικραίνει. Δεν είναι πια η μετατροπή, είναι η επιβίωση. Να φτάσει. Να βγει. Να κρατηθεί. Αυτό είναι, ίσως, το πιο σκληρό. Ότι δεν ζητάμε πια πολλά. Μόνο τα βασικά. Κι ακόμα κι αυτά, μοιάζουν με θαύμα. 

Κάθε φορά που το καλάθι του νοικοκυριού αποδεικνύεται μια άδεια υπόσχεση, οι «γραμματείς και φαρισαίοι» των υπουργείων βγαίνουν στα κανάλια για να μας πείσουν ότι η αγορά αυτορυθμίζεται. Μόνο που η αγορά δεν αυτορυθμίζεται, απλώς αυτοϊκανοποιείται εις βάρος εκείνων που δεν μπορούν πια να αντέξουν το βάρος του σταυρού τους. Η Ανάσταση που υπόσχονται είναι μια ανάσταση των κερδών, μια άνοδος των δεικτών στο χρηματιστήριο που δεν συναντά ποτέ το βιοτικό επίπεδο του ανθρώπου της διπλανής πόρτας. Ζούμε το παράδοξο μιας χώρας που ευημερεί στους αριθμούς και πεινάει στα τραπέζι. 

Οι Πόντιοι Πιλάτοι των Τεμπών 

Όμως, το πιο σκοτεινό κομμάτι φέτος το Πάσχα δεν βρίσκεται στην άδεια τσέπη, αλλά στην πληγωμένη αίσθηση δικαιοσύνης. Στο δικαστήριο για το έγκλημα στα Τέμπη, οι Πόντιοι Πιλάτοι έχουν καταλάβει όλες τις θέσεις των κατηγορουμένων και των μαρτύρων υπεράσπισης. Νίπτουν τας χείρας τους με μια άνεση που προκαλεί ίλιγγο. «Δεν ξέραμε», «δεν φταίγαμε», «ήταν ανθρώπινο λάθος», «ήταν η κακιά η ώρα». Η συγκάλυψη έχει γίνει το εθνικό σπορ και η δικαιοσύνη, αντί για αδέκαστος κριτής, μοιάζει με τον Πέτρο που απαρνήθηκε τον διδάσκαλο «πριν αλέκτωρ φωνήσαι». Μόνο που εδώ ο αλέκτωρ έχει φωνάξει χιλιάδες φορές, μέσα από τις κραυγές των μανάδων και τα δάκρυα των πατέρων, αλλά οι ένοικοι της εξουσίας συνεχίζουν να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, προστατευμένοι από την ασυλία της λήθης και την αλαζονεία του 41%. 

Η δίκη των Τεμπών δεν είναι απλώς μια δικαστική διαδικασία, είναι η τελική αναμέτρηση της ελληνικής κοινωνίας με το τέρας της ανευθυνότητας. Εκεί, κάτω από το βάρος των 57 νεκρών, η κυβερνητική παράταξη επιλέγει τον ρόλο του Πιλάτου, στέλνοντας την αλήθεια στη Σταύρωση για να σωθεί το πολιτικό κεφάλαιο. Το «Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριταί» αντηχεί στους διαδρόμους της Βουλής κάθε φορά που μια εξεταστική επιτροπή κλείνει βιαστικά για να μη βγουν στο φως τα πειστήρια του εγκλήματος. Είναι ένα Πάσχα πένθιμο, όχι γιατί έτσι ορίζει το τυπικό της εκκλησίας, αλλά γιατί η πολιτική ηθική της χώρας έχει ταφεί σε ένα μνήμα που το σφράγισαν με τον λίθο της αδιαφορίας. Η δικαιοσύνη στην Ελλάδα του Μητσοτάκη δεν είναι τυφλή, μα ξεκάθαρα επιλεκτική. Κάτι που είναι το πιο βαρύ «σταύρωμα» που μπορεί να υποστεί ένας λαός που ακόμα ελπίζει ότι κάποιος, κάποτε, θα λογοδοτήσει. 

Ανάσταση σε αναμονή 

Η Ανάσταση, λένε, είναι η νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο. Στην Ελλάδα αυτό μοιάζει περισσότερο με αναβολή. Μια υπόσχεση που μεταφέρεται για αργότερα, όταν “βελτιωθούν τα πράγματα”, όταν “σταθεροποιηθεί η κατάσταση”. Το “Χριστός Ανέστη” θα ακουστεί. Αλλά δεν θα απαντηθεί το ίδιο. Όχι από έλλειψη πίστης. Από έλλειψη βεβαιότητας. Γιατί η Ανάσταση δεν είναι μόνο λέξη, είναι αίσθηση πως κάτι αλλάζει, κάτι τελειώνει και κάτι ξεκινά. Και φέτος, τίποτα δεν μοιάζει ούτε να τελειώνει, ούτε να ξεκινά. Η Σταύρωση συνεχίζεται κι ο Γολγοθάς έχει ακόμα πολλές ανηφόρες. 

Αντώνης Μπατζιάς / koutipandoras.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

4 ελληνικά έθιμα που γιορτάζουν το Πάσχα... αλλιώς

 

Το ελληνικό Πάσχα δεν εξαντλείται στους εντυπωσιακούς Μπότηδες της Κέρκυρας ή στον θορυβώδη ρουκετοπόλεμο της Χίου, ούτε είναι μόνο αρνί στη σούβλα και σπάσιμο αυγών. Eίναι και μικρές, σχεδόν μυστικές παραδόσεις που επιμένουν να ζουν μακριά από τα φώτα και έχουν το δικό τους ενδιαφέρον. 

Η Ελλάδα κρύβει δεκάδες τοπικά έθιμα που δεν έγιναν ποτέ viral, δεν μπήκαν σε τουριστικούς οδηγούς, αλλά επιμένουν πεισματικά να υπάρχουν, χωρίς να κάνουν φασαρία. Μακριά από το μαζικό θέαμα, μικρές κοινότητες συνεχίζουν να γιορτάζουν το Πάσχα με τρόπους σχεδόν τελετουργικούς, βαθιά συνδεδεμένους με τη μνήμη, τη φύση και τη συλλογικότητα. Φέτος, λοιπόν, στρέφουμε το βλέμμα σε τρία λιγότερο γνωστά, αλλά εντυπωσιακά έθιμα, που αξίζει να ταξιδέψετε για να τα ζήσετε από κοντά. 

Τα Σύρματα στην Κάρπαθο: Το Πάσχα γίνεται αναμέτρηση 

H Κάρπαθος αποτελεί ούτως ή άλλως έναν διαφορετικό κόσμο εκεί στην εσχατιά του Αιγαίου, οπότε ήταν περισσότερο από σίγουρο ότι θα έβαζε το δικό της λιθαράκι στο ελληνικό Πάσχα. Στο μικρό χωριό Σπόα, λοιπόν, αλλά και στο Μεσοχώρι, υπάρχει ένα έθιμο που μοιάζει περισσότερο με παιχνίδι δύναμης και λιγότερο με θρησκευτική τελετή, τα λεγόμενα «Σύρματα». Πρόκειται για μια ιδιότυπη διελκυστίνδα που χωρίζει το χωριό στα δύο, σε άντρες απέναντι σε γυναίκες, οι οποίοι πιάνουν τα δύο άκρα ενός χοντρού σκοινιού που φτάνει σε μήκος δεκάδων μέτρων και τεντώνεται σε ένα στενό του χωριού. Με το σύνθημα, ξεκινά μια έντονη αναμέτρηση, με φωνές και πειράγματα, μέχρι κάποια ομάδα να υπερισχύσει. Το έθιμο παλιότερα ανήκε στη Σαρακοστή, όμως σήμερα πραγματοποιείται τη Δευτέρα του Πάσχα, δίνοντας την ευκαιρία στην κοινότητα να μεταβεί από τη νηστεία στο γλέντι με τον πιο εκρηκτικό τρόπο. Η ένταση, ωστόσο, δεν σταματά στο σχοινί, αφού οι δύο πλευρές ανταλλάσσουν μαντινάδες, πειράγματα και αυτοσχέδιες «επιθέσεις» –από αλεύρι μέχρι τσουκνίδες– σε ένα σκηνικό που ισορροπεί ανάμεσα στον ανταγωνισμό και το χιούμορ. Η νίκη έχει σημασία, αλλά όχι όσο το ίδιο το παιχνίδι κι όταν τελειώσει η αναμέτρηση, το έθιμο μετατρέπεται σχεδόν αυτόματα σε γλέντι. Η λύρα, η τσαμπούνα και το λαούτο επιστρέφουν μετά τη σιωπή της Σαρακοστής και το χωριό περνά σε μια άλλη φάση: αυτή της μουσικής, του χορού και της συνέχειας. 

Η «Κούνια» στην Κωμιακή: Πάσχα με... φλερτ 

Στην ορεινή Κωμιακή της Νάξου, το Πάσχα αποκτά έναν απροσδόκητα κοινωνικό χαρακτήρα. Το έθιμο της «Κούνιας» στήνεται στην πλατεία του χωριού και μετατρέπει τη γιορτή σε μια τελετουργία γνωριμίας και, παλαιότερα, κοινωνικής έκθεσης. Τι ακριβώς συμβαίνει; Η κούνια στολίζεται με λουλούδια και υφάσματα και οι νέοι του χωριού καλούνται να συμμετάσχουν σε ένα πολύ ιδιαίτερο «παιχνίδι». Οι κοπέλες κάθονται στην κούνια και οι άντρες τις σπρώχνουν, τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια, ωστόσο δεν είναι μια απλή παιδική δραστηριότητα. Πρόκειται για έναν κώδικα επικοινωνίας με σαφείς συμβολισμούς: Το ποιος θα σπρώξει ποια, πόσο και με ποιο τραγούδι, είχε παλιότερα ιδιαίτερη σημασία. Το έθιμο φαίνεται να έχει ρίζες σε αρχαιότερες γιορτές της άνοιξης και της γονιμότητας, όπου η κίνηση της αιώρησης συνδεόταν με την αναγέννηση της φύσης. Σήμερα, μπορεί να έχει χάσει τη «σοβαρότητα» του παρελθόντος, αλλά παραμένει ένα από τα πιο αυθεντικά παραδείγματα του πώς το Πάσχα μπλέκεται με την κοινωνική ζωή του τόπου. Να σημειώσουμε ότι παρόμοια έθιμα κούνιας συναντώνται και σε άλλα νησιά των Κυκλάδων, όπως στην Κύθνο («Κούνια της Λαμπρής») και την Πάρο, επιβεβαιώνοντας τις κοινές ρίζες αυτών των ανοιξιάτικων εθίμων στο Αιγαίο. 

Τα αερόστατα στο Λεωνίδιο: Ο ουρανός γίνεται μέρος της Ανάστασης 

Όσοι έχετε βρεθεί στο Λεωνίδιο Αρκαδίας το βράδυ της Ανάστασης, ξέρετε ότι δεν κυριαρχεί ο θόρυβος, αλλά το θέαμα, που είναι μάλιστα αρκετά παραμυθένιο. Μόλις ακουστεί το «Χριστός Ανέστη», ο ουρανός γεμίζει με εκατοντάδες αυτοσχέδια αερόστατα που υψώνονται αργά, δημιουργώντας μια υπέροχη, κινηματογραφική εικόνα, που πλέον προσελκύει κόσμο, ωστόσο δεν είχε καθόλου τουριστικό χαρακτήρα τα προηγούμενα χρόνια. Απεναντίας, πρόκειται για μια παράδοση που απαιτεί προετοιμασία ημερών, αφού τα αερόστατα κατασκευάζονται χειροποίητα από λεπτό χαρτί και καλάμια, με ιδιαίτερη προσοχή στην ισορροπία και τη σωστή καύση και οι κάτοικοι δουλεύουν ομαδικά, συχνά σε οικογενειακό επίπεδο. Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει «επίσημος» διαγωνισμός, αλλά μια άτυπη υπερηφάνεια για το ποιο αερόστατο θα φτάσει πιο ψηλά ή θα κρατηθεί περισσότερο στον αέρα. Το εντυπωσιακό είναι, όμως, ότι το έθιμο αυτό δεν βασίζεται στην ένταση, αλλά στη διάρκεια και τη μετάβαση: από το σκοτάδι στο φως, από τη γη στον ουρανό. Είναι μια ήσυχη, αλλά βαθιά συμβολική εκδοχή της Ανάστασης, ενώ θεωρείται ότι τα αερόστατα αυτά μεταφέρουν τις ευχές των κατοίκων στον ουρανό. 

Ο Χορός της Αγάπης στο Χρισσό Φωκίδας: Ένα πασχαλινό έθιμο που ενώνει ντόπιους και επισκέπτες 

Το Χρισσό στη Φωκίδα είναι ένα μικρό χωριό σκαρφαλωμένο στους πρόποδες του Παρνασσού, σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρων και σε περίπτωση που σας βρει εκεί το Πάσχα, σας επιφυλάσσει έναν διαφορετικού τύπου εορτασμό. Την Κυριακή του Πάσχα, μετά τον Εσπερινό της Αγάπης, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες συγκεντρώνονται στο γραφικό ξωκλήσι του χωριού και στη συνέχεια στην κεντρική πλατεία για τον παραδοσιακό «Χορό της Αγάπης». Τα μέλη του χορευτικού συγκροτήματος φορούν παραδοσιακές φορεσιές και η πομπή προχωρά στον χορό, όπου όλοι συμμετέχουν. Κάθε χρόνο τιμάται διαφορετική περιοχή του ελληνισμού και φέτος η παρουσίαση είναι αφιερωμένη στους χορούς και την παράδοση της Καππαδοκίας, προσφέροντας μια ζωντανή εμπειρία παράδοσης, μουσικής και συλλογικής γιορτής.

ΤΖΟΥΛΙΑ ΤΑΣΩΝΗ / clickatlife.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάσχα: Πού θα πάνε οι Έλληνες – Η Πάτμος στους top προορισμούς

Σε γνώριμους προορισμούς με έντονο θρησκευτικό και παραδοσιακό αποτύπωμα στρέφονται οι Έλληνες για το Πάσχα 

Από τα λιθόστρωτα νησιών του Αιγαίου μέχρι τους βράχους των Μετεώρων και τις φιλαρμονικές της Κέρκυρας, το ελληνικό Πάσχα παραμένει μια βαθιά βιωματική εμπειρία που συνδυάζει πίστη, παράδοση και ταξίδι. Και φέτος, είναι πολλοί οι Έλληνες που ετοιμάζονται να αφήσουν τις πόλεις, αναζητώντας προορισμούς όπου η Μεγάλη Εβδομάδα διατηρεί τον αυθεντικό της χαρακτήρα και η Ανάσταση αποκτά ξεχωριστό νόημα. 

Οι κρατήσεις για το Πάσχα 

Σε ό,τι αφορά τα οργανωμένα ταξίδια ωστόσο, ο Λύσανδρος Τσιλλίδης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συνδέσμων Γραφείων Ταξιδίων & Τουρισμού (FedHATTA), περιγράφει μια συγκρατημένη εικόνα αλλά επισημαίνει ότι, παρά τις διεθνείς συγκυρίες, η πασχαλινή έξοδος των Ελλήνων διατηρείται, με το ενδιαφέρον να κατευθύνεται σε προορισμούς με έντονο θρησκευτικό και παραδοσιακό αποτύπωμα. 

Όπως αναφέρει, η αγορά κινείται με αργούς ρυθμούς αλλά θα εξελίσσεται σταδιακά κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, χωρίς έντονες μεταβολές, ενώ ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι δεν καταγράφονται ακυρώσεις. 

Οι Έλληνες ταξιδιώτες στρέφονται σε γνώριμους πασχαλινούς προορισμούς σε όλη τη χώρα, από την Τήνο, το Ναύπλιο και τα Τζουμέρκα μέχρι τη Μάνη, τα Μετέωρα, τη Ζάκυνθο, την Κέρκυρα, τη Σύρο και την Κρήτη, επιλέγοντας τόπους όπου τα ήθη και τα έθιμα παραμένουν ζωντανά και η κατάνυξη της Μεγάλης Εβδομάδας βιώνεται αυθεντικά. 

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε ό,τι αφορά θρησκευτικούς προορισμούς του εξωτερικού, οι Έλληνες φέτος δεν ταξιδεύουν στα Ιεροσόλυμα, που αποτελούν σημείο αναφοράς για τον θρησκευτικό τουρισμό, λόγω της κατάστασης στην περιοχή αλλά στρέφονται σε άλλους προορισμούς όπως η Κύπρος, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και η περιοχή του Σινά, όπου συνεχίζονται τα οργανωμένα ταξίδια θρησκευτικού χαρακτήρα. 

Η μοναδική κατανυκτική ατμόσφαιρα 

Σε αυτό το πλαίσιο, η Πάτμος διατηρεί τον ιδιαίτερο συμβολισμό της ως «νησί της Αποκάλυψης», προσελκύοντας επισκέπτες που επιθυμούν να ζήσουν τη Μεγάλη Εβδομάδα σε ένα περιβάλλον βαθιάς πνευματικότητας. Όπως επισημαίνει ο δήμαρχος Πάτμου, Νικήτας Τσαμπαλάκης, το νησί ετοιμάζεται να υποδεχθεί επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, οι οποίοι θα έχουν την ευκαιρία να βιώσουν «τη μοναδική κατανυκτική ατμόσφαιρα» των ημερών. Ξεχωριστή στιγμή αποτελεί η τελετή του Ιερού Νιπτήρα τη Μεγάλη Πέμπτη, ένας βαθιά συμβολικός θεσμός που αναπαριστά την ταπείνωση και την αγάπη του Χριστού, συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο πλήθος πιστών. 

«Ως Δημοτική Αρχή, έχουμε προχωρήσει στον απαραίτητο σχεδιασμό και στις ενέργειες που απαιτούνται, ώστε το νησί να είναι πλήρως προετοιμασμένο να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες της περιόδου, διασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία, την ασφάλεια και την καλύτερη δυνατή εμπειρία για όλους», αναφέρει ο δήμαρχος Πάτμου μιλώντας στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και επισημαίνει ότι η Πάτμος, με τη βαθιά θρησκευτική της παράδοση και τη μοναδική της φυσική ομορφιά, αποτελεί έναν προορισμό που συνδυάζει κατάνυξη, φιλοξενία και αυθεντικότητα.

Αυθεντική εμπειρία 

Στην ηπειρωτική Ελλάδα, η Καλαμπάκα και τα Μετέωρα συνεχίζουν να αποτελούν έναν από τους κορυφαίους πασχαλινούς προορισμούς. Ο δήμαρχος Μετεώρων, Λευτέρης Αβραμόπουλος, τονίζει ότι «ο δήμος Μετεώρων, η Καλαμπάκα, τα επιβλητικά Μετέωρα, αλλά και τα χωριά μας, αποτελούν διαχρονικά έναν από τους κορυφαίους πασχαλινούς προορισμούς της χώρας μας, προσελκύοντας κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Και φέτος, είμαστε απόλυτα έτοιμοι να τους υποδεχτούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, προσφέροντας υψηλό επίπεδο φιλοξενίας και αυθεντικές εμπειρίες σε κάθε γωνιά του τόπου μας».

Η μοναδική ατμόσφαιρα της περιοχής, σε συνδυασμό με τη βαθιά θρησκευτική κατάνυξη που αποπνέουν τα Μετέωρα, δημιουργούν το ιδανικό περιβάλλον για να βιώσει κανείς το ελληνικό ορθόδοξο Πάσχα με τρόπο αυθεντικό και συγκινητικό, όπως αναφέρει ο κ. Αβραμόπουλος. 

Οι Ιερές Μονές, τα ήθη και τα έθιμα, οι λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας και η ζωντανή παράδοση, τόσο στην πόλη όσο και στα χωριά, συνθέτουν μια εμπειρία πραγματικά μοναδική.

Σε ό,τι αφορά την τουριστική κίνηση για τις ημέρες του Πάσχα, οι πληρότητες στα καταλύματα κινούνται ήδη σε υψηλά επίπεδα, αγγίζοντας το 80% ενώ αναμένεται περαιτέρω αύξηση τις επόμενες ημέρες.

Εντυπωσιακά έθιμα

Ιδιαίτερα ζωντανή είναι και η εικόνα στην Κέρκυρα, έναν από τους πιο εμβληματικούς πασχαλινούς προορισμούς της χώρας. Σύμφωνα με τον Δημήτρη Αμβροσιάδη, έφορο Δημοσίων Σχέσεων της Ένωσης Ξενοδόχων Κέρκυρας, το ενδιαφέρον για το νησί παραμένει έντονο, με τη ζήτηση να ενισχύεται το τελευταίο διάστημα από κρατήσεις της τελευταίας στιγμής. Οι πληρότητες για το τετραήμερο της Μεγάλης Εβδομάδας φτάνουν το 85%-90%, ενώ σημαντική είναι η παρουσία επισκεπτών από την Ελλάδα αλλά και από βαλκανικές χώρες, κυρίως ορθόδοξων, που επιλέγουν την Κέρκυρα για να ζήσουν το Πάσχα.

Το πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων του νησιού, από την Κυριακή των Βαΐων έως την Ανάσταση, με τις φιλαρμονικές, τις περιφορές των Επιταφίων και τα μοναδικά έθιμα του Μεγάλου Σαββάτου, συνθέτει μια εμπειρία που ξεπερνά τα όρια μιας απλής απόδρασης και μετατρέπεται σε βαθιά πολιτισμικό και συναισθηματικό βίωμα.

«Πολλοί επισκέπτες επιλέγουν να έρθουν κυρίως για τις κορυφαίες στιγμές, όπως οι Επιτάφιοι και η Ανάσταση, χάνοντας ωστόσο το σύνολο της πασχαλινής ατμόσφαιρας που αναπτύσσεται καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Ουσιαστικά, από την Κυριακή των Βαΐων και έπειτα η ατμόσφαιρα στο νησί είναι κατανυκτική, με τις φιλαρμονικές να ακούγονται παντού και να δημιουργούν ένα κλίμα που αξίζει να το ζήσει κανείς», σημειώνει.

  

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάσχα 2026 στα νησιά: Από 125€ έως 740€ τα ακτοπλοϊκά...

Δείτε πόσο κοστίζουν τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, οι πιο φθηνοί και οι πιο ακριβοί προορισμοί για οικογένειες. 

Το Πάσχα πλησιάζει και μαζί του επιστρέφει η αγαπημένη συνήθεια των εκδρομών στα νησιά. Φέτος όμως, πριν κλείσεις εισιτήρια, ίσως χρειαστεί να κάνεις έναν μικρό… οικονομικό σχεδιασμό. Γιατί το ταξίδι με πλοίο δεν είναι πια τόσο απλό — θέλει καλή οργάνωση και λίγο πιο προσεκτικό budget. 

Οι τιμές στα ακτοπλοϊκά έχουν ανέβει αισθητά, επηρεασμένες από το αυξημένο κόστος καυσίμων και τις διεθνείς εξελίξεις, με αποτέλεσμα η πασχαλινή απόδραση να μετατρέπεται για πολλούς σε… οικονομικό παζλ. 

Για μια τριμελή οικογένεια (2 ενήλικες + 1 παιδί + αυτοκίνητο) και με επιλογή οικονομικής θέσης, το συνολικό κόστος μετ’ επιστροφής μπορεί να ξεκινά από περίπου 125€ και να ξεπερνά ακόμη και τα 740€, ανάλογα με τον προορισμό. 

Πάμε να δούμε αναλυτικά ποιοι προορισμοί είναι πιο οικονομικοί, ποιοι ανεβάζουν τον λογαριασμό και τι πρέπει να υπολογίσετε πριν κλείσετε τα ακτοπλοϊκά σας για το Πάσχα. 

Οι πιο οικονομικοί προορισμοί 

Αν θέλετε να φύγετε χωρίς να «πονέσει» πολύ η τσέπη, υπάρχουν επιλογές που παραμένουν σχετικά προσιτές: 

-Ηγουμενίτσα – Κέρκυρα: περίπου 125€

-Ραφήνα – Τήνος: περίπου 309€

-Βόλος – Σκιάθος: περίπου 327,50€

-Πειραιάς – Αίγινα: περίπου 140€ – 180€

-Πειραιάς – Πόρος:  περίπου 160€ – 200€

-Πειραιάς – Κύθνος: περίπου 220€ – 260€

Τα κοντινά νησιά του Αργοσαρωνικού και ορισμένα νησιά στις Κυκλάδες παραμένουν οι πιο «safe» επιλογές για ένα οικονομικό Πάσχα.

Μεσαία budget – οι πιο δημοφιλείς επιλογές

Αν θέλετε λίγο πιο… νησιώτικο vibe, αλλά χωρίς να ξεφύγετε εντελώς, δείτε αυτές τις επιλογές:

-Πειραιάς – Σύρος: περίπου 280€ – 340€

-Πειραιάς – Πάρος: περίπου 350€ – 420€

-Πειραιάς – Νάξος: περίπου 360€ – 430€

-Πειραιάς – Σαντορίνη: περίπου 380€ – 450€

-Πειραιάς – Μήλος: περίπου 330€ – 400€

Οι Κυκλάδες κρατούν τη «χρυσή τομή» ανάμεσα σε εμπειρία και κόστος.

Οι πιο ακριβοί προορισμοί

Εδώ τα πράγματα… ζορίζουν. Όσο μεγαλώνει η απόσταση, ανεβαίνει και ο λογαριασμός:

Πειραιάς – Χανιά: περίπου 405,50€

Πειραιάς – Μυτιλήνη: περίπου 519€

Πειραιάς – Κως: περίπου 520€ – 600€

Πειραιάς – Χίος: περίπου 450€ – 520€

Πειραιάς – Ρόδος: έως και  741€

Τα Δωδεκάνησα και το Βόρειο Αιγαίο βρίσκονται σταθερά στην κορυφή των πιο «ακριβών» επιλογών.

Τι ανεβάζει τις τιμές

Δεν είναι μόνο η απόσταση. Το τελικό κόστος επηρεάζεται από:

-το αν ταξιδεύετε με αυτοκίνητο

-τη διαθεσιμότητα (όσο γεμίζουν τα πλοία, ανεβαίνουν οι τιμές)

-το λιμάνι αναχώρησης (Πειραιάς vs Ραφήνα vs Βόλος)

-τη διάρκεια του ταξιδιού

Το Πάσχα στα νησιά παραμένει πάντα μια μοναδική εμπειρία — αλλά το 2026 χρειάζεται λίγο παραπάνω οργάνωση. Αν κινηθείτε έξυπνα, επιλέξετε κοντινούς προορισμούς ή κλείσετε έγκαιρα, μπορείτε να απολαύσετε την απόδρασή σας χωρίς να ξεφύγετε οικονομικά. Αν όμως βάλετε στο μάτι πιο μακρινούς προορισμούς, καλό είναι να προετοιμαστείτε για… υψηλές τιμές. Σε κάθε περίπτωση, ένα είναι σίγουρο: το ελληνικό Πάσχα δίπλα στη θάλασσα αξίζει — απλώς φέτος, θέλει και λίγο… στρατηγική.

Μικαέλα Σάβα 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανάσταση! Δηλαδή, ζωή, ανάσα και ελπίδα

Ανάσταση σημαίνει τερματισμός κάθε λογής θανάτου, νίκη απέναντι σε ό,τι σκοτώνει τη ζωή. Να ξαναβρούμε τον τρόπο να ζούμε, να ανασαίνουμε και να ελπίζουμε 

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πιστός για να τον αγγίξει η Ανάσταση, αυτή η νίκη του φωτός απέναντι στο σκοτάδι, της ζωής απέναντι στον θάνατο κάθε μορφής, της ελπίδας απέναντι στην απόγνωση. 

Είναι αυτή η πίστη ότι η ζωή δεν χρειάζεται να είναι μια σειρά από αλλεπάλληλους θανάτους, πραγματικούς και συμβολικούς, ότι δεν χρειάζεται να σπαταλιέται ανάμεσα στην απελπισία και το φόβο, ότι δεν χρειάζεται να είναι μια διαρκής περιφρόνηση των αναγκών και των ονείρων των ανθρώπων, ότι δεν πρέπει να είναι μια θυσία στο βωμό της μετριότητας, μια υποταγή με τη δικαιολογία ότι η φθορά και η ήττα είναι αναπόφευκτες. 

Και αυτό είναι κάτι που αυτό το Πάσχα το έχουμε πάρα πολύ ανάγκη. 

Γιατί όπου και εάν κοιτάξει κανείς σε αυτή τη χώρα, θα δει ανθρώπους που παλεύουν να ανασάνουν, που ασφυκτιούν σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο βάρβαρος, με εικόνες πολέμου και βαναυσότητας να έρχονται από παντού, από την Ουκρανία μέχρι τη Γάζα, που νιώθουν όλο και πιο ανασφαλείς σε μια χώρα όπου η επισφάλεια και η ακρίβεια βαφτίζονται «ανάπτυξη», που επιβιώνουν αλλά δεν ζουν, που βλέπουν τον κυνισμό να περισσεύει και τη δικαιοσύνη να παραμένει οδυνηρά απούσα. 

Γιατί πλέον είμαστε μια χώρα που ασθμαίνει. Που διεκδικεί το δικαίωμά της στο οξυγόνο και την ελπίδα. Που θέλει να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο όσων της λένε «μην παραπονιέσαι, ζεις στον καλύτερο δυνατό κόσμο, απλώς δεν θέλεις να το παραδεχτείς». Που θέλει να αποκτήσει ξανά ένα μέλλον στο οποίο να προσβλέπει και όχι απλώς να βλέπει το χρόνο να ξοδεύεται στο «άντε να τα φέρουμε βόλτα άλλη μια μέρα».

Γιατί μπορεί να γιορτάζουμε το θαύμα της Ανάστασης, αλλά το αναστάσιμο μήνυμα είναι ότι τελικά τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, ότι δεν είναι μονόδρομος η σημερινή κατάσταση. Άλλωστε η Ανάσταση είναι συγγενής της επανάστασης, της ρήξης με ό,τι σκοτώνει και ευτελίζει τη ζωή και της ελπίδας ότι ένας άλλος εντελώς διαφορετικός κόσμος είναι εφικτός, μια άλλη τάξη πραγμάτων που η ανάπτυξη τους χωράει όλους που η ευτυχία δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο λίγων.

Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό που τελικά καθιστά δυνατή την Ανάσταση είναι η έμπρακτη αγάπη – τι άλλο είναι η Θυσία αν όχι μια κορυφαία πράξη αγάπης; Και η έμπρακτη αγάπη είναι η συγκολλητική ουσία που μας φέρνει πιο κοντά, που μας δίνει το κίνητρο για να καταβάλουμε προσπάθεια να κατανοήσουμε τον άλλον, που μας κάνει να νοιαζόμαστε, να μην αδιαφορούμε, που σε τελική ανάλυση μας κάνει μην «κοιτάμε τη δουλειά μας» και μόνο, να μην βυθιζόμαστε στη μοναξιά του ατομικισμού και της εγωπάθειας.

Και αυτό είναι κάτι που -ευτυχώς αναστήθηκε- το νιώσαμε ξανά το τελευταίο διάστημα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που κατέβηκαν στον δρόμο, δεν το έκαναν απλώς από οργή ή διαμαρτυρία, το έκαναν και γιατί αισθάνθηκαν ότι εκείνη τη στιγμή έπρεπε να κάνουν κάτι μαζί με άλλους ανθρώπους, να κάνουν κάτι και για άλλους ανθρώπους, ένιωσαν ότι το χρωστούν στους άλλους και στον εαυτό τους, το έκαναν και θα το επαναλάβουν γιατί καταλαβαίνουν τη δύναμη των πραγμάτων που κάνουμε όλοι μαζί, την ισχύ όταν παλεύουμε όλοι μαζί.

Γιατί το μαζί είναι τελικά αυτό που θα μας δώσει και δύναμη και ανάσα και ελπίδα. Αυτό θα αλλάξει τα πράγματα. Αυτό θα νικήσει το σκοτάδι. Αυτό θα παραμερίσει και θα νικήσει αυτούς που περιφρονούν τις ανάγκες μας και αντιμετωπίζουν τη ζωή ως πράγμα αναλώσιμο.

Ας κρατηθούμε γερά από αυτό το μαζί και αυτή την Ανάσταση. Να ενισχύσουμε το μαζί της αγάπης, της δύναμης και της ζωής με νόημα και αξία.

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Από το Editorial του in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Νίσυρος: Αμνοερίφια σε 75 οικονομικά αδύναμες οικογένειες διένειμε ο Δήμος

 

Αμνοερίφια σε οικογένειες της Νισύρου που δοκιμάζονται οικονομικά, διένειμε ο Δήμος Νισύρου. 

«Στεκόμαστε πάντα δίπλα στον πολίτη, με ενσυναίσθηση και συνέπεια. Οι ανάγκες των συνανθρώπων μας δεν μας αφήνουν αδιάφορους,  αντίθετα μας κινητοποιούν» αναφέρει σε ανακοίνωσή του, σημειώνοντας ότι για τη δημοτική αρχή η αλληλεγγύη δεν είναι απλώς μια έννοια, αλλά μια καθημερινή πράξη με πυρήνα τον σεβασμό στον άνθρωπο. 

Ο Δήμος Νισύρου διένειμε αμνοερίφια σε περισσότερες από 75 οικογένειες στο νησί. 

«Η δημοτική αρχή αποδεικνύει έμπρακτα ότι η κοινωνική πολιτική είναι πάνω απ’ όλα έργο. Συνεχίζουμε με σταθερότητα και ευαισθησία να στηρίζουμε την τοπική κοινωνία, με στόχο έναν Δήμο που δεν αφήνει κανέναν πίσω» καταλήγει. 

Με πληροφορίες από την ertnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Καλό Πάσχα και Χρόνια Πολλά

 

rodorama.blogspot.com 

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς γιορτάζεται το Πάσχα στα Δωδεκάνησα – Τα ιδιαίτερα έθιμα του κάθε νησιού

Πώς γιορτάζουν το Πάσχα σε Ρόδο, Πάτμο, Κάλυμνο, Αστυπάλαια, Λέρο, Κάρπαθο, Κω και Κάσο; Ποια τα έθιμα των Δωδεκανήσων που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά; 

Ιδιαίτερα και ξεχωριστά, με διαφορετικά έθιμα σε κάθε νησί που τηρούνται «ευλαβικά» και μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, εορτάζεται το Πάσχα στα Δωδεκάνησα.

Στη Ρόδο το Σάββατο του Λαζάρου, τα παιδιά γυρίζουν από πόρτα σε πόρτα και τραγουδούν τα κάλαντα του Λαζάρου, συγκεντρώνοντας χρήματα και αυγά για τους ιερείς. Παλαιότερα, κανένας γεωργός δεν πήγαινε στο χωράφι του να εργαστεί, γιατί όπως πίστευαν ό,τι έπιαναν θα μαρανόταν. Επιτρεπόταν μόνο η συγκέντρωση ξερών κλαδιών για το άναμμα των φούρνων τη Μεγάλη Εβδομάδα για το ψήσιμο των κουλουριών. Του Λαζάρου, επίσης, σε όλα τα σπίτια οι νοικοκυρές φτιάχνουν στριφτά κουλουράκια, τα «Λαζαράκια», συμβολίζοντας με τον τρόπο αυτό το σώμα του Λαζάρου που ήταν τυλιγμένο στο σάβανο.

Μια σημαντική διαφορά, σε σχέση με τις περισσότερες περιοχές της χώρας, είναι ότι στα Δωδεκάνησα την ημέρα του Πάσχα δεν περιλαμβάνεται στο μενού ο οβελίας, τα κοκορέτσια και τα συναφή εδέσματα.

Το τραπέζι της Ανάστασης περιλαμβάνει την παραδοσιακή μαγειρίτσα (το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου μετά το Χριστός Ανέστη) και την Κυριακή μεσημέρι τον «Λαμπριάτη» που είναι αρνί ή κατσίκι στο φούρνο γεμιστό με ρύζι και εντόσθια, που στα χωριά της Ρόδου ονομάζεται «καππαμάς».

Στην Πάτμο, η Μεγάλη Εβδομάδα αποτελεί μία μοναδική εμπειρία. Το έθιμο που κάνει το Πάσχα στην Πάτμο ξεχωριστό, είναι η τελετή του Νιπτήρα, το πρωί της Μ. Πέμπτης, το οποίο αποτελεί την αναπαράσταση του Μυστικού Δείπνου: ο ηγούμενος, όπως ακριβώς ο Ιησούς, πλένει τα πόδια δώδεκα μοναχών που κάθονται γύρω από τη μεγάλη εξέδρα, όπως οι μαθητές στο Μυστικό Δείπνο. Τη Μεγάλη Παρασκευή γίνεται η αναπαράσταση της Αποκαθήλωσης στη Μονή του Αγίου Ιωάννη και το ίδιο βράδυ όλοι οι επιτάφιοι συναντιούνται στις πλατείες της Σκάλας και της Χώρας. Η Ανάσταση γίνεται επίσης στο μοναστήρι και ανήμερα του Πάσχα, διαβάζεται το Ευαγγέλιο σε επτά γλώσσες.

Εντυπωσιακή είναι η Ανάσταση στο νησί της Καλύμνου, με τους αυτοσχέδιους δυναμίτες που ρίχνονται και οι οποίοι ταρακουνούν στην κυριολεξία το νησί.

Στο νησί της Αστυπάλαιας από τα χαρακτηριστικά του Πάσχα, είναι η παρασκευή των γαλατοκούλουρων με κατσικίσιο γάλα , ζάχαρη, κανέλλα και το περίφημο ντόπιο σαφράν ενώ φτιάχνουν επίσης λαμπρόπιτες που και αυτές περιέχουν σαφράν.

Στη Λέρο, ένα από τα παλαιά έθιμα που υπάρχουν είναι οι κάτοικοι του νησιού, τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής να επισκέπτονται τα νεκροταφεία του νησιού και να φροντίζουν τους τάφους των συγγενών τους ενώ την παραμονή του Μεγάλου Κανόνα πραγματοποιείται στο νησί το έθιμο των «κλημάτων» όπου οι κάτοικοι υπό τον συντονισμό της εκκλησίας συγκεντρώνουν δεμάτια από κλήματα τα οποία τα καίνε φτιάχνοντας καρβουνάκια για τα θυμιατά.

Στην Κάρπαθο τα πασχαλινά έθιμα ξεχωρίζουν στον Όλυμπο, όπου οι κάτοικοι ακολουθούν παραδόσεις πένθους και θρήνου στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, αλλά και λαμπρού εορτασμού, που κορυφώνεται τη Λαμπρή Τρίτη. Αποχωρίζονται τις παραδοσιακές πολύχρωμες στολές τους μόνο τη Μεγάλη Εβδομάδα, όταν τις αντικαθιστούν με μια «πένθιμη» ενδυμασία. Μετά το συγκινητικό Επιτάφιο της Μεγάλης Παρασκευής, οι γυναίκες ετοιμάζουν το Μεγάλο Σάββατο, το λαμπριάτικο οφτό για την επόμενη μέρα, δηλαδή κατσικάκι ή αρνί με γέμιση, κυρίως από ρύζι. Τη Δευτέρα του Πάσχα οι γυναίκες πηγαίνουν στους φούρνους, για να φουρνίσουν πασχαλινές πίτες με μυζήθρα και μπαχαρικά και στη συνέχεια στο νεκροταφείο για να ασπρίζσουν και να στολίσουν με λουλούδια τους τάφους. Οι Ολυμπίτες στολίζουν τη Λαμπρή Τρίτη τις εικόνες της εκκλησίας με χρωματιστές μαντίλες και τις κουβαλάνε στα χέρια, οδεύοντας ξανά προς το νεκροταφείο.

Στην Κω, ενώ οι μεγάλοι ασχολούνται με τις πασχαλινές δουλειές και τον εκκλησιασμό, τα παιδιά προετοιμάζονται για την Ανάσταση. Παίρνουν μεγάλα κλειδιά από εκείνα που είχαν οι παλιές κλειδαριές, δένουν με ένα σχοινί το κλειδί με μπαρούτι και βάζουν το καρφί στην τρύπα του κλειδιού, το βράδυ της Ανάστασης το χτυπούν δυνατά στον τοίχο για να εκπυρσοκροτήσει. Άλλοι κόβουν μακριές λωρίδες χαρτιού, βάζουν στην άκρη της κάθε λωρίδας μπαρούτι και ένα φιτίλι, την τυλίγουν τριγωνικά, ώστε να προεξέχει το φυτίλι που το ανάβουν και από την ώρα που ο παπάς λέει το «Χριστός Ανέστη». Το πρωί του Μ. Σαββάτου, η εκκλησία στρώνεται με μικρά μοβ μυρωμένα λουλούδια του βουνού που λέγονται λαμπρές. Οι νοικοκυρές φτιάχνουν τις λαμπρόπιττες και το γεμιστό αρνί.

Στο νησί της Κάσου ξεχωρίζουν από τα φαγητά τα κασιώτικα ντολμαδάκια που αποτελούν τοπική σπεσιαλιτέ, τα οποία παρασκευάζουν κατά χιλιάδες(!) οι γυναίκες του νησιού ενώ από τα πιο χαρακτηριστικά πανηγύρια είναι αυτό του Αϊ Γιώργη στις Χαδιές, την Τρίτη μετά το Πάσχα στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι κάτοικοι του νησιού.

news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή του Πάσχα: Έθιμα & παραδοσιακά πιάτα ανά την Ελλάδα για το τραπέζι της Λαμπρής

 

Η Κυριακή του Πάσχα γιορτάζεται από άκρη σε άκρη της Ελλάδας με πρωταγωνιστή του πασχαλινού τραπεζιού φυσικά τον οβελία. Από εκεί και πέρα όμως σε κάθε μέρος της Ελλάδας υπάρχουν και κάποια τοπικά έθιμα και παραδόεις που διατηρούνται εδώ και πολλά χρονιά και έχουν να κάνουν φυσικά και με το τραπέζι της Λαμπρής. 

Το σίγουρο είναι ότι όπου και που να βρεθείτε την Κυριακή του Πάσχα θα περάσετε εξαιρετικά, θα γλεντήσετε, θα φάτε καλά και ανάλογα το μέρος, θα γνωρίσετε ήθη και παραδόσεις διαφορετικές. 

Ας δούμε μερικές από τις παραδόσεις της γιορτής που πλησιάζει σε διάφορα μέρη της Ελλάδας: 

Στη Λιβαδειά οι κάτοικοι στήνουν σε σειρά υπαίθριες σούβλες σε κάθε γειτονιά και συγκεντρώνονται γύρω τους πίνοντας και τρώγοντας. 

Στην Κύθνο σερβίρονται τα «αληφόνια», άγρια και πικρά ραδίκια αλλά και τα περίφημα «τσιμπητά» -μυζηθροπιτάκια με κανέλα και μέλι.

Στη Ρόδο, συνηθίζουν να σφάζουν στο σπίτι τους το αρνάκι τους και το λένε Πασκάτη ή Λαμπριώτη. Το γεμίζουν με χοντρό σιτάρι αλεσμένο στον μύλο και το ψήνουν στον φούρνο. Το έθιμο αυτό συνηθίζεται και στη Σάμο, την Ικαρία και τη Λέσβο.

Στην Κάρπαθο, το αρνί γίνεται στον φούρνο με ρύζι, πλιγούρι και εντόσθια.

Στην Άνδρο, τo αρνάκι λέγεται Λαμπριάτης και μαγειρεύεται στο φούρνο με λαχανικά και ρύζι.

Στη Σίφνο το αρνί ψήνεται στο «Μαστέλο», δηλαδή σε πήλινο δοχείο με άνηθο και κόκκινο κρασί.

Στη Νάξο συνηθίζεται το παραδοσιακό «Μπατούδο», δηλαδή κατσικάκι γεμιστό με εντόσθια, λαχανικά, ρύζι, αυγά και τυρί ψημένο στο φούρνο.

Σε Θεσσαλία, Ήπειρο, Μακεδονία, συνηθίζουν να γεμίζουν την μπόλια του αρνιού με εντόσθια και χορταρικά και να την ψήνουν στο φούρνο. 

(Με πληροφορίες από το travelstyle.gr)

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάσχα: Πόσο κοστίζουν τα ταξίδια στους δημοφιλείς προορισμούς σε Ελλάδα και εξωτερικό

 

Σε δημοφιλείς προορισμούς τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ετοιμάζονται να ταξιδέψουν οι εκδρομείς για να περάσουν τις διακοπές του Πάσχα. - 

Στις κορυφαίες προτιμήσεις εντός Ελλάδας βρίσκονται μεταξύ άλλων η Σαντορίνη και η Κέρκυρα.

Οι πληρότητες αγγίζουν το 90% στο εσωτερικό της χώρας και το ξεπερνούν στους προορισμούς εκτός Ελλάδας.

Ελλάδα

Δείτε παρακάτω τους δημοφιλείς προορισμούς στο εσωτερικό που επιλέγουν οι Έλληνες για Πάσχα

Σαντορίνη: 4 ημέρες, από 380 € το άτομο με διαμονή & ακτοπλοϊκά

Κέρκυρα: best seller, 4 & 5 ημέρες από 250 € το άτομο με διαμονή & ακτοπλοϊκά

Πάρος: από 270 € το άτομο με διαμονή & ακτοπλοϊκά

Ρόδος: 6 ημέρες, από 600 € το άτομο με διαμονή & αεροπορικά

Κυκλάδες – Τήνος, Σέριφος: από 250 – 300€ το άτομο με διαμονή & ακτοπλοϊκά

Χίος: από 200-250€ το άτομο με διαμονή & ακτοπλοϊκά

Ναύπακτος: από 150-200€ το άτομο για τη διαμονή

Πληρότητες: Άνω του 85% – 90% 

Εξωτερικό

Οι κορυφαίοι προορισμοί στο εξωτερικό που επιλέγουν οι Έλληνες καταγράφονται ως εξής:

Παρίσι: 4 ή 5 διανυκτερεύσεις, 550-750 € / άτομο

Λονδίνο: 5 διανυκτερεύσεις, 750-850 € / άτομο

Βιέννη: 4 διανυκτερεύσεις, 450-500 € / άτομο

Ρώμη: 5 διανυκτερεύσεις, 600-650 € / άτομο

Πληρότητες: Άνω του 90% σε όλους τους προορισμούς

Πηγή: www.ot.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποιοι ελληνικοί προορισμοί "φουλάρουν" με τουρίστες το Μάιο - Η θέση της Ρόδου

 

Πάνω από 1,2 εκατ. αεροπορικές θέσεις από το εξωτερικό έχουν προγραμματισθεί για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαΐου, σε όλους τους προορισμούς της χώρας που διαθέτουν διεθνή αεροδρόμια.

Η τουριστική σεζόν του 2023 έχει ήδη ξεκινήσει, με το Καθολικό και το Ορθόδοξο Πάσχα να ευνόησαν την έναρξη της, αφού η χώρα μας κατάφερε να είναι στις πρώτες προτιμήσεις των Ευρωπαίων για τις εορταστικές τους διακοπές τον Απρίλιο.

Η αναμενόμενη «κοιλιά» αμέσως μετά το τέλος του Ορθόδοξου Πάσχα, που σημειώθηκε σε όλους σχεδόν τους προορισμούς, δίνει τη σκυτάλη σε μαζικές αφίξεις, κυρίως τουριστών με οργανωμένα πακέτα. Σχετικός προβληματισμός επικρατεί στα μικρότερα καταλύματα που υποδέχονται μεμονωμένες κρατήσεις, καθώς η αύξηση των αεροπορικών εισιτηρίων έχει βάλει ένα «σχετικό φρένο», που όμως εκτιμάται ότι θα είναι προσωρινό. Οι κρατήσεις της τελευταίας στιγμής σε αυτού του είδους τα καταλύματα είναι η βασική τάση των ταξιδιωτών αυτή την ώρα, με τους ιδιοκτήτες τους να είναι σε επιφυλακή.

Που θα ταξιδέψουν οι περισσότεροι ξένοι τουρίστες το Μάιο

Τις τελευταίες τρεις ημέρες άνοιξε σταδιακά η πλειονότητα των ξενοδοχείων σε όλη την Ελλάδα, από τη Χαλκιδική μέχρι την Κρήτη και από τη Ζάκυνθο μέχρι τη Χίο και τη Ρόδο. Μόνο στα νησιά των Κυκλάδων τα ξενοδοχεία θα ανοίξουν μέχρι και το τέλος του μήνα. Εξαίρεση είναι το νησί της Σαντορίνης, που υποδέχεται εδώ και εβδομάδες ξένους, με απευθείας πτήσεις.

Το αεροδρόμιο της Αθήνας αναμένεται όπως είναι φυσικό να υποδεχθεί τους περισσότερους ξένους επισκέπτες, από πάνω από 50 χώρες από όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του recovery tracker του ΙΝΣΕΤΕ, οι προγραμματισμένες αεροπορικές θέσεις για το Ελ. Βενιζέλος από την 1η μέχρι και τις 15 Μαίου ξεπερνούν τις 460.000.

Ένα σημαντικό ποσοστό από τους ταξιδιώτες που θα φτάσουν στην Αθήνα, πρόκειται να ταξιδέψουν την ίδια ημέρα για άλλους προορισμούς της χώρας, με εσωτερικές πτήσεις, άλλοι θα μείνουν στην πρωτεύουσα και κάποιοι θα ταξιδέψουν αργότερα στα νησιά. Πρέπει να σημειωθεί ότι ένας αριθμός κυρίως αμερικανών ταξιδιωτών, θα επιβιβαστεί σε κρουαζιερόπλοια στο λιμάνι του Πειραιά.

Στην τέταρτη θέση η Θεσσαλονίκη

Το δεύτερο αεροδρόμιο που θα υποδεχθεί τους περισσότερους τουρίστες μετά από αυτό της Αθήνας, δεν είναι της Θεσσαλονίκης, αλλά του Ηρακλείου. Οι προγραμματισμένες θέσεις από το εξωτερικό φτάνουν για το 15νθήμερο του Μάη τις 160.000, με τους Γερμανούς να «κλείνουν» τις 50.000 περίπου από αυτές. Ακολουθούν οι Βρετανοί, οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί και οι Βέλγοι. Απευθείας θα έρθουν στο Ηράκλειο για τις διακοπές τους, ταξιδιώτες και από τη Λιθουανία και τη Λετονία, ενώ συνολικά μέσω του μεγαλύτερου αεροδρομίου της, η Κρήτη θα υποδεχθεί επισκέπτες από 21 χώρες. Δυναμικά κινούνται και τα Χανιά με τις θέσεις από το εξωτερικό για το ίδιο διάστημα να φτάνουν τις 55.000.

Η Ρόδος βρίσκεται στην τρίτη θέση από πλευράς προγραμματισμένων θέσεων από το εξωτερικό, οι οποίες αγγίζουν τις 125.000. Οι πάνω από 40.000 προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο και ακολουθεί η Γερμανία και το Ισραήλ. Η Θεσσαλονίκη είναι τελικά στην 4η θέση, αφού αναμένει τις πρώτες 15 μέρες του Μάη περίπου 115.000 ταξιδιώτες από το εξωτερικό, σύμφωνα με τις προγραμματισμένες θέσεις, με τη Γερμανία πρώτη αγορά και τη Βρετανία δεύτερη.

Ξεκίνημα και για τα Ιόνια νησιά με την Κέρκυρα να αναμένει πάνω από 68.000 ξένους ταξιδιώτες τις πρώτες δύο εβδομάδες του Μάη, τη Ζάκυνθο περίπου 35.000 και την Κεφαλονιά περίπου 16.000.

Στις Κυκλάδες, η Σαντορίνη είναι σταθερά πρώτη, αφού οι διεθνείς αεροπορικές θέσεις που έχουν προγραμματισθεί από 1/5 ως 15/5 είναι πάνω από 36.000, κυρίως από Γαλλία, Αγγλία και Γερμανία, ενώ στη Μύκονο που η σεζόν ξεκινά σιγά – σιγά οι θέσεις είναι περίπου 13.000. Πρέπει να σημειωθεί ότι ένα ποσοστό των ταξιδιωτών που φτάνουν στο αεροδρόμιο της Σαντορίνης με απευθείας πτήσεις, διοχετεύονται με πλοία και σε άλλα νησιά των Κυκλάδων, όπως η Μήλος.

Η Σκιάθος αναμένει σχεδόν 10.000 επισκέπτες μέχρι τα μέσα Μαίου, ενώ και για όλα τα υπόλοιπα μικρότερα αεροδρόμια της χώρας έχουν προγραμματισθεί αρκετές χιλιάδες θέσεις από το εξωτερικό, ακόμα και για αυτό της Αράξου που υποδέχεται ξένους επισκέπτες από χτες 1η Μαίου. 

Βίκη Βαμιεδάκη

www.news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποιους αφορά η «υψηλή πληρότητα» των καταλυμάτων για το Πάσχα;

90% πληρότητα», «δεν υπάρχει ούτε ράντζο», «θα βουλιάξει το νησί» τις ημέρες του Πάσχα, διαβάζουμε και ακούμε σε sites, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Με μια πρώτη ανάγνωση, πρόκειται για καλές ειδήσεις. Κάποιοι άνθρωποι θα ξεκουραστούν, κάποιοι άλλοι θα βάλουν χρήματα στα ταμεία τους. Είναι όμως έτσι; 

Κατ’ αρχάς οι παραπάνω τίτλοι γίνονται αυτόματα λιγότερο εντυπωσιακοί αν λάβει κανείς υπόψη την παραδοχή του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων (ΠΟΞ), Γρηγόρη Τάσιου, πως μόνο το 30% των καταλυμάτων της χώρας θα είναι ανοιχτά τις ημέρες του Πάσχα. Συνεπώς, με τόσο μικρή προσφορά, αν δεν υπήρχαν και υψηλές πληρότητες, τα πράγματα θα ήταν πολύ άσχημα. 

Τριψήφιες οι περισσότερες τιμές
 
Μια καλή ιδέα για την δυνατότητα της πλειοψηφίας των πολιτών να κάνουν πασχαλινές διακοπές, παίρνει κανείς κοιτώντας τις τιμές των καταλυμάτων. Όπως φαίνεται στους παρακάτω χάρτες, οι πιθανότητες να βρει κάποιος δίκλινο δωμάτιο σε δημοφιλή προορισμό, πληρώνοντας λιγότερα από 60 ευρώ είναι ελάχιστες. 

Στη Μεσσηνία τα περισσότερα ξενοδοχεία και δωμάτια στοιχίζουν πάνω από 100 ευρώ, με εξαίρεση το εσωτερικό του πρώτου «ποδιού». Σε Εύβοια, Στερεά και Κορινθία η κατάσταση είναι παρόμοια, εκτός αν κάποιος φτάσει μέχρι την Αιδηψό. 

Σον απόλυτα πασχαλινό προορισμό της Κέρκυρας, όλα τα νούμερα είναι τριψήφια. Λιγότερο απρόσιτη είναι η ακτή της Ηπείρου, αλλά και πάλι, η προσιτότητα πρέπει πάντα να υπολογίζεται σε συνάρτηση με την αγοραστική δύναμη του κόσμου. Είναι αλήθεια ότι οι τιμές που φαίνονται στους χάρτες είναι αυτές της τελευταίας στιγμής, είναι πιθανό κάποιος που κανόνιζε τις πασχαλινές του διακοπές προ διμήνου, να έχει βρει καλύτερες. Γι’ αυτό και στον συνολικό υπολογισμό των εξόδων που επιχειρούμε παρακάτω, έχουμε βάλει τιμές χαμηλότερες του μέσου όρου της κάθε περιοχής. 

Ένας βασικός μισθός για 4 ημέρες
 
Μπορεί λοιπόν μια τετραμελής οικογένεια να πάει τέσσερις ημέρες διακοπές το Πάσχα; Προφανώς η διαμονή δεν είναι το μοναδικό της έξοδο. Με την τιμή της βενζίνης να φτάνει πάλι τα 2 ευρώ, για να φτάσει από την Αθήνα στην Καλαμάτα και να επιστρέψει, πρέπει να δαπανήσει περίπου 70 ευρώ για καύσιμα και 28 ευρώ για διόδια. Η αντίστοιχη δαπάνη για την Κέρκυρα φτάνει τα 220 ευρώ. Σε κάθε περίπτωση, θα χρειαστούν σίγουρα επιπλέον 30 ευρώ καύσιμο για τις επιτόπιες μετακινήσεις. 

Σε αυτά τα κόστη, πρέπει κανείς να προσθέσει σίγουρα 100 ευρώ ημερησίως για γεύματα, καφέδες, κάποιο ελαφρύ αλκοόλ. Συνεπώς τα κόστη μιας τετραήμερης πασχαλινής εξόρμησης για μια τετραμελή οικογένεια, σε κάποιον από τους όχι top προορισμούς, φτάνουν αθροιστικά το ύψος των μικτών αποδοχών του βασικού μισθού, όπως αυτός διαμορφώθηκε με την πρόσφατη αύξηση. 

Κλικ στον πίνακα για εμφάνιση

Είναι σαφές πως οικογένειες στις οποίες εργάζονται δύο ενήλικα μέλη, λαμβάνοντας τον βασικό μισθό, δεν μπορούν να διανοηθούν πασχαλινές διακοπές στην ίδια τους την χώρα. Αν στο νοικοκυριό μπαίνουν ως εισόδημα 2.000 ευρώ το μήνα, τότε για την συγκεκριμένη εξόρμηση η δαπάνη αντιστοιχεί στο 40% αυτού του μηνιαίου εισοδήματος. Αν οι δύο εργαζόμενοι ενήλικοι της οικογένειας λαμβάνουν τον διάμεσο μισθό, δηλαδή περί τα 1.300 ευρώ έκαστος, η δαπάνη των 780 ευρώ αντιστοιχεί στο 30% του μηνιαίου οικογενειακού εισοδήματος. Πώς θα βγουν όμως οι υπόλοιπες ημέρες του μήνα; 

Συνεπώς, οι περισσότεροι μισθωτοί στην Ελλάδα είτε δεν μπορούν καθόλου, είτε πρέπει να «βάλουν χέρι» σε τυχόν αποταμιεύσεις για να πάνε κάπου το Πάσχα, εάν δεν έχουν σπίτι σε χωριό ή κάποιο εξοχικό. Για κάποιο μισθωτό ή μικρό επιχειρηματία που έχει οικογένεια, κάθε 100άρι ανά διανυκτέρευση είναι ένα πέρασμα από το σούπερ μάρκετ για τα βασικά της εβδομάδας. Η δαπάνη για δύο γεύματα σε εστιατόριο είναι τα μηνιαία δίδακτρα στην ξένη γλώσσα του παιδιού. 

Ζούμε στην χώρα που πάρα πολλοί εργαζόμενοι παραμένουν φτωχοί ή βρίσκονται στο όριο της φτώχειας, όπως έδειξαν και τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. Ακόμα και φέτος, που το Πάσχα πέφτει αρκετές ημέρες πριν την έναρξη της τουριστικής περιόδου και άρα ο εισαγόμενος τουρισμός δεν ανεβάζει περαιτέρω τις τιμές, οι περισσότεροι Έλληνες δεν μπορούν να κάνουν λίγες ημέρες διακοπών. Συνήθειες που πριν την οικονομική κρίση ήταν συνυφασμένες με την άλλοτε κραταιά «μεσαία τάξη», τώρα αφορούν λίγους τυχερούς. Εδώ βρισκόμαστε.  

Διαβάστε περισσότερες και νεότερες ειδήσεις 

από το https://tvxs.gr => ΕΔΩ

Διαβάστε Περισσότερα »