Φωτιά στη Ρόδο: Συγκλονιστική ανάρτηση εθελοντή πυροσβέστη - Ιδού γιατί η φωτιά καίει 11 μέρες

«Ζητήσαμε επίμονα την βοήθεια των εναέριων μέσων, μέσω του ασυρμάτου. Κανείς μα κανείς δεν απάντησε» λέει ο πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ρόδου 

Ένα χρονικό «τσέπης» από την σκοπιά των εθελοντών πυροσβεστών που επιχειρούν εδώ και παραπάνω από 10 μέρες στις φωτιές στη Ρόδο συνέταξε ο Παναγιώτης Εγγλέζος, πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ρόδου (ΕΚΡ) και μάχιμος πυροσβέστης της Εθελοντικής Ομάδας Αντιμετώπισης Καταστροφών Σαλάκου. 

Με φανερή την οργή και την αγανάκτηση που πηγάζει από την πολυήμερη σκληρή μάχη με τις φλόγες, ο κ. Εγγλέζος μεταδίδει στιγμή προς στιγμή όσα συνέβησαν στον αδάμαστο πύρινο εφιάλτη, ξεσκεπάζοντας την έλλειψη συντονισμού και ουσιαστικά την αδιαφορία της κεντρικής Πολιτείας με την οποία ήρθε αντιμέτωπο το νησί. 

Ενδεικτικά, αναφέρει σκηνές ήδη από τις πρώτες μέρες της πυρκαγιάς και των επιχειρήσεων: «Ζητήσαμε επίμονα την βοήθεια των εναέριων μέσων, μέσω του ασυρμάτου. Κανείς μα κανείς δεν απάντησε».

«Επίμονα κρατούσα τον ασύρματο και φώναζα ότι καιγόμαστε», περιγράφει. 

Η πραγματικότητα είναι, λέει ο πρόεδρος του ΕΚΡ ότι «οι κύριοι των Αθηνών δεν μας υπολόγισαν». Ταυτόχρονα, καταγγέλλει «πλήρη απαξίωση και άγνοια στους εθελοντές. Δεν πίστευαν και δεν εμπιστεύονται τους εθελοντές, παρόλο που οι εθελοντές έσωσαν ό,τι σώθηκε».

«Για όλα τα υπόλοιπα τις επόμενες μέρες θα γίνει συντονιστικό από τις εθελοντικές ομάδες και θα συγκεντρώσουμε όλα τα εγκλήματα που έγιναν όλο αυτό το διάστημα και θα σας ενημερώσουμε», προαναγγέλλει ο ίδιος. 

Αναλυτικά οι περιγραφές του

Παρακάτω θα διαβάσετε μια μικρή περίληψη τι έγινε..

Και μια προειδοποίηση κάτω τα χέρια σας κύριοι των Αθηνών από τον Διοικητή και τους αξιωματικούς της ΠΥΡ ΡΌΔΟΥ, εάν ψάχνετε εξιλαστήρια θύματα κοιτάξτε στον καθρέφτη σας πρώτα, όσο είχαν αυτοί την ευθύνη για το συμβάν ήμασταν μια χαρά γιατί τους ξέρουμε και μας ξέρουν..

Κύριε @@@@@@@ γιατί αλλάξατε όλα τα στελέχη που γνώριζαν τον τόπο μας γιατί στα δύο χρόνια στείλατε στο σπίτι τους ικανά στελέχη της πυροσβεστικής ανθρώπους που γνώριζαν τα πάντα στο νησί γιατί; Για να βολευτούν τα δικά σας παιδιά... Λέτε ότι αγαπάτε την Ρόδο ...δεν το είδαμε αφήσατε σε ανθρώπους που δεν φταίνε γιατί δεν έχουν κλείσει ούτε χρόνο στην θέση τους, να συντονίσουν την κατάσβεση, ανθρώπους που δεν ξέρουν καν το όνομα των χωριών να καθοδηγήσουν τις δυνάμεις στο μέτωπο, με τον αφοπλισμό στα τοπικά στελέχη της πυρ το μόνο αποτέλεσμα ήταν αυτό ...

Θα λογοδοτήσει κανείς σας ε;;;;

Πρώτη μέρα φωτιάς : Τρίτη 6:45 ειδοποιήθηκε η ομάδα μας να μεταβεί στην περιοχή Καριόνα στα Απόλλωνα για πυρκαγιά.

Πράγματι όλη η δύναμη της ομάδας, μεταφερθήκαμε και 7:30 περίπου ριχτήκαμε όλοι στη μάχη .Με ένα δεκάτονο και με τα τέσσερα μικρά του τόνου που διαθέτει η ομάδα και με ένα πλήρωμα 15 ατόμων.

Αργά το βράδυ μετά τις 2 τα μέτωπα διασπάστηκαν, το ένα πήγαινε προς Απόλλωνα και το άλλο προς Λάερμα .Καταφέραμε τα ξημερώματα να ελέγξουμε τα δύο μέτωπα αλλά υπήρχαν πολλές αναζωπυρώσεις, ο κίνδυνος περιορίστηκε μόνο προς το μέτωπο των Λαέρμων Μια από αυτές τις αναζωπυρώσεις στης 10:30 όταν άλλαξε ο αέρας και ενώ ήμασταν σίγουροι ότι είχαμε πιάσει τη φωτιά ,αναζωπυρώθηκε και άρχισε να καίει ανεξέλεγκτα προς τον Έμπωνα, από Απόλλωνα προς Έμπωνα.

Το αποτέλεσμα ήτανε γύρω στις 11:30 το μεσημέρι η φωτιά να ξεφύγει από την περιοχή της Λέλου Απολλώνων και να πιάσει τον Προφήτη Ηλία.  Άμεσα δόθηκε η εντολή τότε για εκκένωση των χωριών και της Σαλάκου. Η ομάδα μας μετέβηκε στη Σάλακο και άρχισε την εκκένωση βάση σχεδίου που είχαμε από το 2017 δημιουργήσει, να εκκενώνουμε το χωριό και σε συνεννόηση με την τοπική κοινότητα και τον Πρόεδρο, να κατευθύνουμε τους ηλικιωμένους και τα παιδιά προς το γήπεδο όπου ήταν ο δεύτερος χώρος συγκέντρωσης .Όλοι οι υπόλοιποι οι οποίοι μπορούσαν να βοηθήσουν και είχαν αγροτικά με νερό ή τρακτέρ με νερά, συγκεντρώθηκαν στο πυροφυλάκειο μας και από εκεί με οργανωμένη προσπάθεια μεταβήκαμε στον Προφήτη Ηλία.

Όταν φτάσαμε στον Προφήτη Ηλία το απόγευμα της Τετάρτης η φωτιά είχε φτάσει πλέον και είχε περάσει τον κεντρικό δρόμο και ερχόταν απειλητικά προς το χωριό μας. Αμέσως διασπάστηκαν οι δυνάμεις και αρχίσανε την κατάσβεση.

Στην προσπάθεια μας να εντοπίσουμε πυροσβεστικό όχημα ή πυροσβεστική δεν βρήκαμε τίποτα. Το μόνο που ζητήσαμε εκείνη τη στιγμή ήταν να έρθει ένα μηχάνημα με τη βοήθεια του Σωματείου Χωματουργικών και με την Περιφέρεια το οποίο εστάλη άμεσα ώστε να μας κάνει διάνοιξη ενός δρόμου για να μπορέσουμε να σταματήσουμε τη φωτιά.

Ριχτήκαμε στην μάχη όλη την Τετάρτη, όλο το βράδυ και προσπαθούσαμε να ελέγξουμε την κατάσταση. Όταν φτάσαμε στο σημείο προς τις κατασκηνώσεις και ενώ η φωτιά άρχισε να καίει ανεξέλεγκτα, ζητήσαμε επίμονα την βοήθεια των εναέριων μέσων, μέσω του ασυρμάτου .Κανείς μα κανείς δεν απάντησε.

Επίμονα κρατούσα τον ασύρματο και φώναζα ότι καιγόμαστε ,ότι η φωτιά θα ξεφύγει, θα κάψουμε τον Προφήτη Ηλία . Εκείνη την στιγμή εμφανίστηκε ένας αξιωματικός εκτός Ρόδου , το τονίζω εκτός Ρόδου, ο οποίος μας είπε ότι πρέπει να σβήσουμε αυτή τη φωτιά και ότι πρέπει να ανακόψουμε εδώ.

Του λέω για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε τουλάχιστον δύο ρίψεις και είπε ότι θα κάνουμε μία ρίψη και όντως έριξε μία ρίψη. Όταν του είπα ότι θέλουμε και δεύτερη ρίψη μου είπε «σιγά το ελέγχετε, το κρατάτε τόσο καιρό θα το κρατήσετε και τώρα».

Στη συνέχεια άφησε μόνο ένα πυροσβεστικό από την Κω πεντάτονο το οποίο δεν είχε καν μάνικες για να σβήσει ούτε καν νερό. Το αποτέλεσμα μετά από λίγο η φωτιά να φύγει και να πάει προς τη ζώνη και προς την κεραία του Ο.Τ.Ε .

Εκεί όταν κατάλαβαν ότι υπήρχε τεράστιο πρόβλημα ενεργοποίησαν τα εναέρια για να σώσουν την κεραία , όχι για να σώσουν εμάς και τον προφήτη Ηλία...

Στην ερώτηση αργά το βράδυ της Τετάρτης στον Στρατηγό  να ψάξει να βρει πόσες πυροσβεστικές δυνάμεις έχει στην ευρύτερη περιοχή του Προφήτη Ηλία, η διαπίστωση ήταν ότι υπήρχε μόνο ένα όχημα, ένα όχημα στην κορυφή στην κεραία του ΟΤΕ το 1250 των Απολλώνων , το οποίο 1250 δεν είχε καν όπισθεν. 

Από εκεί και πέρα ξεκίνησε η μεγάλη μάχη. Χωριστήκαμε σε ομάδες. Με την ομάδα των εθελοντών από την Ελεούσα – Δυμιλιά, την δική μας ομάδα και διάφορους άλλους εθελοντές από Σορωνή με οχήματα και από όλη την υπόλοιπη ευρύτερη περιοχή από Καλαβάρδα και από οπουδήποτε μπορείτε να φανταστείτε, ξεκινήσαμε να μοιράζουμε τον Προφήτη Ηλία και να αρχίζουμε να κυνηγάμε να σβήσουμε τη φωτιά.

Βοήθεια μηδαμινή ,από πουθενά, δεν υπήρχε στο χάρτη για αυτούς που σχεδίασαν την κατάσβεση ο προφήτης Ηλίας, καλούσαμε αλλά οι Κύριοι της Αθήνας αγνοούσανε τους εθελοντές,αγνοούσανε τον κίνδυνο που υπήρχε για τον Προφήτη Ηλία.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία, και πρέπει να τα πω όλα, με τον Διοικητή και τον Προϊστάμενο μας στην πυροσβεστική, μου είπε Παναγιώτη κάντε αυτό που πρέπει, δεν υπάρχει βοήθεια .Σας παρακαλούμε πολύ κρατήστε όσο μπορείτε και αυτό κάναμε.

Στη διάρκεια της Πέμπτης και της Παρασκευής υπήρχανε τρελές αναζωπυρώσεις, ξέφευγε η φωτιά ανά σημεία, αλλά συντονισμένα όλοι αυτοί η ομάδα με τους εθελοντές, τα παιδιά και όλο τον κόσμο που ήρθε από παντού, από Λίνδο ,Γεννάδι , Αφάντου, Αρχάγγελο από οπουδήποτε μπορείτε να φανταστείτε και με τη νεολαία τη δικιά μας αρχίσαμε να σβήνουμε ένα ένα μέτωπο. 

Το μόνο που ζήτησα ήτανε μάνικες την Πέμπτη, γιατί είχανε καεί από τον Δήμο. Άμεσα ήρθανε οι μάνικες και τα καύσιμα και τροφοδοτήσαμε και τα εθελοντικά όλων των ιδιωτών που ενεργούσανε στην περιοχή,  με αποτέλεσμα όλο αυτό το διάστημα μέχρι και σήμερα που σας γράφω στην περιοχή του Προφήτη Ηλία να υπάρχουν μόνο η εθελοντική ομάδα Σαλάκου, η εθελοντική ομάδα της Διμυλιάς, ένα πυροσβεστικό όχημα των Απολλώνων το οποίο είναι μισό, η υδροφόρα της περιφέρειας η οποία έκανε τρομερή δουλειά και μας βοήθησε μαζί με το δικό μας το δεκάτονο, ένα πεζοπόρο τμήμα που ήρθε πριν δύο μέρες και μας βοήθησε στο καμένο – άκαφτο, αλλά και αυτοί χωρίς εργαλεία χωρίς τίποτα ,ότι βοήθεια είχαν από εμάς. Αυτή λοιπόν όλη τεράστια δύναμη μαζί με ένα όχημα της Εταιπρόφυκα ,ένα όχημα από την Ο.Α.Κ , ένα όχημα από την Ε.Ο.Π ,Κ καταφέραμε και κρατάμε μέχρι τώρα που μιλάμε τον Προφήτη Ηλία.

Αυτή είναι η πραγματικότητα ,η πραγματικότητα είναι ότι οι Κύριοι των Αθηνών , δεν μας υπολόγισαν. Έστειλαν η μάλλον ήρθε με δική του πρωτοβουλία την Παρασκευή αξιωματικός δικός μας της Ρόδου , ο οποίος ανέλαβε την επίβλεψη της περιοχής ,να ενημερωθεί την Παρασκευή που μας πέρασε για την κατάσταση του Προφήτη Ηλία με πρωτοβουλία φαντάζομαι του ιδίου του αξιωματικού και είναι τιμή του, ο οποίος μας ζήτησε να τον ενημερώσουμε.

Αυτά έγιναν εδώ….

Καμία μα καμία άλλη πρόβλεψη από το Κράτος των Αθηνών. Πλήρη απαξίωση και άγνοια και πλήρη απαξίωση στους εθελοντές. Δεν πίστευαν και δεν εμπιστεύονται τους εθελοντές ,παρόλο που οι εθελοντές έσωσαν ότι σώθηκε.

Για όλα τα υπόλοιπα τις επόμενες μέρες θα γίνει συντονιστικό από τις εθελοντικές ομάδες και θα συγκεντρώσουμε όλα τα εγκλήματα που έγιναν όλο αυτό το διάστημα και θα σας ενημερώσουμε .

Ξέρω ότι τώρα θα αρχίσει το κυνηγητό προς εμένα και την ομάδα μου ... Εδώ είμαστε σας περιμένουμε. 

Πηγή: www.avgi.gr

https://www.avgi.gr/koinonia/456339_sygklonistiki-anartisi-ethelonti-pyrosbesti-idoy-giati-i-fotia-kaiei-11-meres

Διαβάστε Περισσότερα »

Οικονομία: Τώρα αρχίζει το μαρτύριο για τα ελληνικά νοικοκυριά...

Πυκνώνουν τα σύννεφα της οικονομικής καταιγίδας στην ευρωζώνη

Ο κόσμος όλος ζει την τέλεια καταιγίδα σε οικονομικό επίπεδο. Ο πόλεμος σαρώνει την Ουκρανία προκαλώντας σοβαρούς τριγμούς. Η κλιματική αλλαγή φέρνει ξηρασία και τερατώδη προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα. Ομως στην Ευρώπη υπάρχει ένα «γαλατικό χωριό». Αν πιστέψουμε τα πετσωμένα ΜΜΕ της διαρκούς απομύζησης του κρατικού κορβανά ώστε να θαυμάζουν «έργα και ημέραι» του Κυριάκου Μητσοτάκη, όσοι ζουν στην Ελλάδα απολαμβάνουν μια καταπληκτική ποιότητα ζωής, αφού η οικονομία αναπτύσσεται ραγδαία, η άκρατη έμμεση φορολόγηση σε τρόφιμα και καύσιμα (ΦΠΑ και ειδικοί φόροι κατανάλωσης) είναι αιτία κυβερνητικών πανηγυρισμών, ο τουρισμός φέρνει ποταμούς χρήματος στον κρατικό κορβανά και βέβαια παράγονται πολλές και –κυρίαρχα– καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Οσο για τους πολίτες αυτής της χώρας; Ευγνωμονούν ή οφείλουν να ευγνωμονούν τον πρωθυπουργό για τα επιδόματα που τους χορηγεί.

Τι κι αν ο πληθωρισμός καλπάζει (στο 11,3% τον μέτρησε για τον Ιούλιο η Eurostat, με τη μεγαλύτερη συμβολή να προέρχεται από τις αυξήσεις στις τιμές ενέργειας και τροφίμων). Τι κι αν οι τιμές του ρεύματος που καταναλώνουμε τον Αύγουστο θα είναι αυξημένες σε σχέση με τον Ιούλιο κατά 25-40% (οι μεγαλύτερες χρεώσεις κινούνται πάνω από το 0,65 ευρώ ανά κιλοβατώρα, αγγίζοντας ακόμη και το 0,70 ευρώ, όταν η μικρότερη χρέωση για τον προηγούμενο μήνα ήταν 0,48 ευρώ). Τι κι αν αναμένεται νέα αύξηση της τάξης του 20% στις τιμές των τροφίμων και βασικών προϊόντων ευρείας κατανάλωσης (π.χ. καθαριστικά) από τον Σεπτέμβριο;

Προφανώς η Ελλάδα με την καταπληκτική ποιότητα ζωής, κατά Κυρ. Μητσοτάκη, εξαρτάται από την ευρωπαϊκή επικράτεια. Αρκεί να αναφέρουμε ότι το 60% των τροφίμων που καταναλώνονται στην Ελλάδα εισάγεται κυρίαρχα από ευρωπαϊκές χώρες και την Τουρκία. Τι συμβαίνει όμως εκεί;

• Το ευρώ βρέθηκε στο χαμηλότερο επίπεδο από τα μέσα του Ιουλίου έναντι του αμερικανικού δολαρίου στην αγορά συναλλάγματος, εν μέσω αναζωπύρωσης των ανησυχιών για την πορεία της οικονομίας της ευρωζώνης. Αυτό φέρνει τεράστια αύξηση των τιμών προϊόντων (ειδικά των καυσίμων) στη διεθνή αγορά που συναλλάσσεται με δολάριο.

• Στη Γερμανία, η οποία διατηρεί την κυριαρχία στις ελληνικές εισαγωγές, καταγράφηκε νέα μεγάλη αύξηση στις τιμές παραγωγού κατά 32,7% σε σχέση με τον Ιούλιο του 2021, ενώ σε μηνιαίο επίπεδο ενισχύθηκε 0,6% συγκριτικά με τον Ιούνιο του 2022. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο του δείκτη στα χρονικά της Γερμανίας.

• Τα ποτάμια που χρησιμοποιούνται για τον εφοδιασμό της κεντρικής Ευρώπης με προϊόντα και πρώτες ύλες, που εισέρχονται κυρίως μέσω των λιμανιών της Αμβέρσας και του Ρότερνταμ, λόγω της ξηρασίας έχουν στεγνώσει, με αποτέλεσμα οι μεγάλες φορτηγίδες να παραμένουν δεμένες. Η προηγούμενη παρόμοια ξηρασία το 2018 κόστισε 5 δισ. ευρώ. Από την άλλη, μειώνεται η παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας αλλά και η απόδοση των σταθμών παραγωγής ρεύματος από πυρηνική ενέργεια αφού υπολειτουργούν τα συστήματα ψύξης. Αρα μεγεθύνεται η εξάρτηση από το φυσικό αέριο. Ολα αυτά φέρνουν μετακύλιση κόστους στις τιμές των προϊόντων.

• Η Ρωσία μέσω της Gazprom δηλώνει ότι η τιμή του φυσικού αερίου θα αυξηθεί έως και κατά 60% τον χειμώνα, προσεγγίζοντας τα 400 ευρώ/μεγαβατώρα (από 240 ευρώ τώρα)!

Οπως εύκολα συνάγεται, ο γολγοθάς για τα ελληνικά νοικοκυριά ακόμη δεν έχει αρχίσει…

Διαβάστε Σχετικα Θέματα => ΕΔΩ

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ανατρίχιαστικη μαρτυρία του 14χρονου που δημοσιεύτηκε χθες στο Documento

 

«Γονάτισε πάνω στο πρόσωπό μου και με 

βίασε…»

 

Ο Α.E. το 2010 ήταν µόλις 14 ετών... Ενα ανυπεράσπιστο αθώο παιδί. Στην ανώριµη και ροµαντική εφηβεία του, γοητευµένο από τη λάµψη του κόσµου του θεάµατος. Η κακή του τύχη έφερε στον δρόµο του ένα ανθρωπόµορφο τέρας µε τη µορφή ενός προβεβληµένου «καλλιτέχνη». Που, επιτέλους πια, δεν είναι γενικά και αόριστα ο… πασίγνωστος «ηθοποιός-σκηνοθέτης». Εχει ονοµατεπώνυµο και τον λένε ∆ηµήτρη Λιγνάδη.

Και είναι αυτός που λίγα χρόνια αργότερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, µε την επίκληση του «δηµοσίου συµφέροντος», επαινώντας διά στόµατος της υπουργού Πολιτισµού Λίνας Μενδώνη «τις ικανότητες και το ήθος του», έσπευσε να τον διορίσει καλλιτεχνικό διευθυντή στο Εθνικό Θέατρο, την πρώτη και αρχαιότερη θεατρική σκηνή της χώρας.

Το κολαστήριο του Μεταξουργείου

Ηταν καλοκαίρι του 2010 όταν ο «ιδιαίτερα ανοικτός» και «φιλικός» προς τα ανήλικα παιδιά, κυρίως από την αλλοδαπή, ∆. Λιγνάδης παρέσυρε το 14χρονο παιδί στο σπίτι-κολαστήριο του Μεταξουργείου, το νάρκωσε και το βίασε. Ενα άγουρο παλικαράκι βίωσε µε τον πιο τροµακτικό και εγκληµατικό τρόπο την πρώτη του «σεξουαλική εµπειρία».

∆εν υπάρχουν τα λόγια για να αποτυπώσουν στο χαρτί τα «µαύρα» συναισθήµατα που σε κατακλύζουν αν διαβάσεις τις περιγραφές του 25άχρονου σήµερα άντρα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βιάστηκε από τον ∆. Λιγνάδη. Η υπόθεση είναι πλέον στα χέρια του εισαγγελέα, που από την Παρασκευή το πρωί έχει στην κατοχή του τη µήνυση για µη παραγεγραµµένο κακούργηµα, την οποία έντεκα χρόνια µετά βρήκε το θάρρος να υποβάλει ο 25άχρονος σε βάρος του βιαστή του.

Μια µήνυση που δεν στηρίζεται αποκλειστικά σε όσα λέει το θύµα, αλλά σε αυτήν υπάρχουν και στοιχεία, όπως συγκεκριµένες µαρτυρίες, που πιστοποιούν τα λεγόµενά του και αναδεικνύουν πέραν πάσης αµφιβολίας, εάν συνδυαστούν και µε τις καταγγελίες καθώς και µια µηνυτήρια αναφορά και άλλων θυµάτων του ∆. Λιγνάδη, το µοτίβο δράσης του «θεατράνθρωπου».

Τον «χειριστικό τρόπο», όπως επισηµαίνει ο Α.E., «µε τον οποίο παρέσυρε στο σπίτι του τα ανήλικα αγόρια», µε τα οποία φρόντιζε να συναναστρέφεται, προκειµένου να τα πείσει να ενδώσουν γιατί, όπως τους έλεγε ο... µέγας διδάσκαλος, «είναι απολύτως υγιές δύο άντρες φίλοι να έχουν σωµατική επαφή, ιδίως εάν ανήκουν στον καλλιτεχνικό χώρο, όπου οι συµπεριφορές αυτές θεωρούνται απολύτως φυσιολογικές και δεδοµένες, αφού για να ασχοληθεί κανείς µε την τέχνη πρέπει να έχει ανοικτό µυαλό».

Προτού διαβάσετε αναλυτικά τα εγκληµατικά σηµεία και τέρατα που ακολουθούν, όπως περιγράφονται στη µήνυση του 25άχρονου σήµερα άντρα, διαβάστε –όσο κι αν είναι δύσκολο για έναν άνθρωπο– το παρακάτω χαρακτηριστικό απόσπασµα:

«Οταν βρέθηκα στο διαµέρισµά του καθίσαµε σε έναν καναπέ, µου έβαλε ένα ποτό, που µου είπε ότι ήταν τζιν, η προτίµησή του, και µου έδωσε να καπνίσω ένα τσιγαριλίκι. Ξαφνικά, έπειτα από δύο γουλιές ποτού και πριν ακόµη τελειώσω το τσιγάρο, ένιωσα µιαν υπερβολική έξαψη, αφόρητη ναυτία, τροµερή ζάλη. Παρέλυσα σ’ ολόκληρο το σώµα µου κι άρχισα να χάνω την επαφή µε το περιβάλλον, να σβήνω κυριολεκτικά. ∆εν είχα δύναµη να κουνήσω ούτε τα βλέφαρά µου κι ανέπνεα µε δυσκολία. Εγειρα πάνω στον καναπέ, νιώθοντας απερίγραπτο πανικό και φόβο, ότι θα πεθάνω. Οι αισθήσεις µου µ’ εγκατέλειπαν. Το τελευταίο πράγµα που αντιλήφθηκα και µου είχε έκτοτε εντυπωθεί ανεξίτηλα στη µνήµη µου είναι τον µηνυόµενο να έχει γονατίσει µπροστά στο πρόσωπό µου, να µου πιέζει µε το ένα χέρι της σιαγόνες µου για να τις ανοίξει και στη συνέχεια να µου χώνει µε βία το ερεθισµένο πέος του στο στόµα και να µε βιάζει. ∆εν γνωρίζω τι άλλο µου συνέβη εκείνο το βράδυ διότι λιποθύµησα. Οταν ξαναβρήκα τις αισθήσεις µου ήµουν γυµνός στον καναπέ, ενώ είχε ήδη ξηµερώσει. Σηκώθηκα µετά βίας, η ναυτία που ένιωθα ήταν απερίγραπτη κι όλο µου το σώµα πονούσε. Ντύθηκα όπως όπως και τρεκλίζοντας όρµησα προς την πόρτα της εξόδου».

Ολόκληρη η μήνυση – μαρτυρία του Α.Ε.

Μηνύω ενώπιόν Σας τον Δημήτρη Λιγνάδη, και ζητώ την παραδειγματική κατά νόμον τιμωρία του για το κακούργημα του βιασμού, καθώς και για κάθε άλλη εγκληματική σε βάρος μου πράξη του, που θα προκύψει από την αξιολόγηση της έγκλησής μου.

Περί τον μήνα Μάιο του έτους 2010, όταν ήμουν σε ηλικία δεκατεσσάρων (14) ετών και μαθητής της Δευτέρας Τάξης του Γενικού Γυμνασίου […] ο εξάδελφός μου […] μου μίλησε για έναν πολύ γνωστό ηθοποιό και σκηνοθέτη, τον Δημήτρη (Στη συνέχεια πληροφορήθηκα ότι το επίθετό του είναι Λιγνάδης που είχε γνωρίσει στην πλατεία […] στο Μεταξουργείο, όπου σύχναζε. Μου είπε, ότι περνούσε σχεδόν καθημερινά από την πλατεία, ότι αρεσκόταν να συναναστρέφεται με νεαρά αγόρια, κυρίως αλλοδαπά, ότι ήταν ιδιαιτέρως ανοιχτός και φιλικός στην παρέα μαζί τους, ότι διηγούνταν ιστορίες από τη σταδιοδρομία του στο θέατρο και τις μεγάλες του επιτυχίες και ότι, όπως έλεγε, αναζητούσε νεαρά άτομα με ταλέντο, για να τα προωθήσει στον καλλιτεχνικό κόσμο.

Εκείνη την εποχή, στην ανώριμη και ρομαντική εφηβεία μου, ήμουν γοητευμένος από τη λάμψη του κόσμου του θεάματος και σκεφτόμουν ότι ίσως είχα το ταλέντο να σταδιοδρομήσω ως τραγουδιστής ή ηθοποιός. Αναζήτησα με δική μου πρωτοβουλία τη διεύθυνσή του στο Facebook και του έστειλα μήνυμα ρωτώντας τον αν μπορούσε να με συμβουλεύσει, ποια βήματα έπρεπε ν’ ακολουθήσω για να διαπιστώσω αν διέθετα καλλιτεχνικά ταλέντα και πώς να τα καλλιεργήσω. Προς μεγάλη μου έκπληξη μου απάντησε αμέσως. Μού είπε ότι πρέπει να συναντηθούμε και να γνωριστούμε. Αισθάνθηκα μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια που θα συναντούσα έναν τόσο γνωστό ηθοποιό.

Από την πρώτη στιγμή που είδε τις φωτογραφίες μου στο Facebook εκφράστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό για την εξωτερική μου εμφάνιση και μού έκανε φιλοφρονήσεις για την ομορφιά μου και για τη σωματική μου διάπλαση, διαβεβαιώνοντάς με ότι διαθέτω τα προσόντα για ν’ ανέβω στην σκηνή και ότι αυτός θα με στηρίξει με όλες τις δυνάμεις του. Μού έδωσε το τηλέφωνό του λέγοντας ότι μπορούσα να τον καλέσω ανά πάσα στιγμή του εικοσιτετραώρου κι ότι ήταν πρόθυμος να με βοηθήσει σε κάθε δυσκολία που τυχόν αντιμετώπιζα. Εκτοτε επικοινωνούσε μαζί μου καθημερινά. Μετά από πρόσκλησή του επισκεφθήκαμε διάφορες μουσικές εκδηλώσεις πασίγνωστων καλλιτεχνών και κάθε φορά μου έλεγε ότι αν με στηρίξει, μπορώ να γίνω κι εγώ σαν αυτούς.

Περί τα μέσα Ιουνίου 2010 ταξίδεψα με τους γονείς μου στην […] για τις θερινές διακοπές, επέστρεψα όμως περί τις αρχές Αυγούστου μόνος μου για να προετοιμαστώ για τις σχολικές εξετάσεις του Σεπτεμβρίου. Στο διάστημα της απουσίας μου επικοινωνούσαμε διαρκώς με τον μηνυόμενο μέσω του διαδικτύου. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο, επειδή δεν έβρισκα ταξί λόγω απεργίας, πήρα το θάρρος να τηλεφωνήσω στον μηνυόμενο και να τον ρωτήσω, αν μπορούσε να με πάει με το αυτοκίνητό του στο σπίτι μου, όπως μου είχε προτείνει. Σε λιγότερο από μισή ώρα έφτασε στο αεροδρόμιο οδηγώντας ένα ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας CITROEN, χρώματος κόκκινου. Ενδιαμέσως είχαν καταφτάσει στο αεροδρόμιο απροειδοποίητα, για να μου κάνουν έκπληξη, οι συνομήλικοι φίλοι μου Αλ… και Ιάκ… Επιβιβαστήκαμε όλοι στο αυτοκίνητο και μας οδήγησε στην κατοικία μου, στο Ολυμπιακό Χωριό. Τους πρόσφερα μάνγκο που είχα φέρει από την Αίγυπτο. Ο μηνυόμενος είχε φέρει μαζί του και μας προσέφερε ένα αλκοολούχο ποτό.

«Αρχισε να αυνανίζεται – ένιωσα ντροπή»

Κάποια στιγμή οι φίλοι μου σηκώθηκαν να φύγουν, ο μηνυόμενος όμως παρέμεινε. Από ευγένεια του είπα να καθίσει κι επέλεξε τη θέση στον καναπέ δίπλα μου. Ξεκίνησε να μου κάνει ερωτήσεις για την ερωτική μου ζωή. Αισθάνθηκα πολύ αμήχανος και του είπα ότι δεν είχα ακόμη οποιαδήποτε ερωτική εμπειρία, ότι μου άρεσε πολύ μια συμμαθήτριά μου, αλλά είχα ανταλλάξει μαζί της μόνο ένα φιλί. Τότε άρχισε να με χαϊδεύει ξεκινώντας χαμηλά από τα πόδια μου κι ανεβαίνοντας προς τα πάνω έχωσε το χέρι του στο παντελόνι μου χαϊδεύοντας τα γεννητικά μου όργανα. Ενιωσα μούδιασμα, ντροπή και δυσαρέσκεια και του είπα να σταματήσει, ότι δεν θέλω διότι μ’ αρέσουν τα κορίτσια. Με χειριστικό και πειστικό τρόπο αντέτεινε ότι δεν υπάρχει λόγος να ντρέπομαι, ούτε να φοβάμαι για την ερωτική μου ταυτότητα, μπορεί να ενδιαφέρομαι για κορίτσια, όμως είναι απολύτως υγιές δύο άντρες φίλοι να έχουν σωματική επαφή, ιδίως αν ανήκουν στον καλλιτεχνικό χώρο, όπου οι συμπεριφορές αυτές θεωρούνται απολύτως φυσιολογικές και δεδομένες, αφού για ν’ ασχοληθεί κανείς με την τέχνη πρέπει να έχει ανοιχτό μυαλό. Λέγοντας αυτά κι ενώ είχε το χέρι του πάνω στα γεννητικά μου όργανα, ξεκούμπωσε το παντελόνι του κι άρχισε να αυνανίζεται. Τρόμαξα και πετάχτηκα πάνω κι έτρεξα στο μπάνιο. Επιστρέφοντας ο μηνυόμενος προσπάθησε να με καθησυχάσει, ότι δεν συνέβη κάτι ιδιαίτερο και ότι αφού δεν ήθελα δεν πρόκειται να ξανασυμβεί.

«Μας κέρασε ποτά – πρότεινε να ξαπλώσουμε όλοι μαζί»

Μία δύο ημέρες αργότερα μου τηλεφώνησε ξανά και αυτήν την φορά με προσκάλεσε για ένα ποτό στο διαμέρισμά του. Του είπα ότι είχα κανονίσει να βρεθώ με τους φίλους μου και μού είπε να τους φέρω μαζί. Ανεβήκαμε στο διαμέρισμα του μηνυόμενου, ο Αλ... και ο Ιάκ… Το διαμέρισμα βρισκόταν στον τελευταίο όροφο μιας πολυκατοικίας στην πλατεία […]. Με θέα στην Ακρόπολη. Καθίσαμε στο σαλόνι. Στον χώρο τριγυρνούσε μια μεγάλη μαύρη γάτα. Ο μηνυόμενος μας κέρασε αλκοολούχα ποτά, μας πρόσφερε να καπνίσουμε χειροποίητα τσιγάρα και στη συνέχεια μας πρότεινε να πάμε στην κρεβατοκάμαρα να ξαπλώσουμε όλοι μαζί στο κρεβάτι «για να χαλαρώσουμε και να νιώσουμε ωραία». Ο φίλος μας όμως Ιάκ… δεν αισθανόταν καλά, διότι δεν είχε πιει ούτε καπνίσει κι ήθελε να φύγει επειδή όλη η παρέα μεταμορφώθηκε από τα ποτά και τα τσιγάρα που μας κέρασε ο μηνυόμενος, έτσι τον ακολουθήσαμε και οι υπόλοιποι.

«Εχασα την επαφή με το περιβάλλον» 

 

Την επόμενη ημέρα μου τηλεφώνησε πάλι ο μηνυόμενος λέγοντάς μου ότι δεν προλάβαμε να μιλήσουμε και με κάλεσε να τον επισκεφθώ ξανά για να συζητήσουμε για την καλλιτεχνική μου καριέρα. Οταν βρέθηκα στο διαμέρισμά του καθίσαμε σε έναν καναπέ, μού έβαλε ένα ποτό, που μού είπε ότι ήταν τζιν, η προτίμησή του, και μού έδωσε να καπνίσω ένα τσιγαριλίκι. Ξαφνικά, μετά από δύο γουλιές ποτού και πριν ακόμη τελειώσω το τσιγάρο, ένιωσα μιαν υπερβολική έξαψη, αφόρητη ναυτία, τρομερή ζάλη. Παρέλυσα σ’ ολόκληρο το σώμα μου, κι άρχισα να χάνω την επαφή με το περιβάλλον, να σβήνω κυριολεκτικά. Δεν είχα δύναμη να κουνήσω ούτε τα βλέφαρά μου κι ανέπνεα με δυσκολία.

Εγειρα πάνω στον καναπέ, νιώθοντας απερίγραπτο πανικό και φόβο, ότι θα πεθάνω. Οι αισθήσεις μου μ’ εγκατέλειπαν. Το τελευταίο πράγμα που αντιλήφθηκα και μού είχε έκτοτε εντυπωθεί ανεξίτηλα στην μνήμη μου είναι τον μηνυόμενο να έχει γονατίσει μπροστά στο πρόσωπό μου, να μου πιέζει με το ένα χέρι τις σιαγόνες μου για να τις ανοίξει και στη συνέχεια να μού χώνει με βία το ερεθισμένο πέος του στο στόμα και να με βιάζει. Δεν γνωρίζω τι άλλο μού συνέβη εκείνο το βράδυ διότι λιποθύμησα. Οταν ξαναβρήκα τις αισθήσεις μου ήμουν γυμνός στον καναπέ, ενώ είχε ήδη ξημερώσει. Σηκώθηκα μετά βίας, η ναυτία που ένιωθα ήταν απερίγραπτη κι όλο μου το σώμα πονούσε. Ντύθηκα όπως όπως και τρεκλίζοντας όρμησα προς την πόρτα της εξόδου. Ο μηνυόμενος δεν ήταν στον χώρο, πρέπει να κοιμόταν στην κρεβατοκάμαρα με κλειστή πόρτα.

Πέρασαν πολλές μέρες μέχρι να συνέλθω από τον ψυχικό και σωματικό πόνο που ένιωθα, κυρίως όμως από το αίσθημα ντροπής κι απελπισίας που με είχε κυριεύσει. Εκλαιγα απαρηγόρητος για μένα και για την οικογένειά μου που την είχα ντροπιάσει. Ευτυχώς δεν ήταν οι γονείς μου στο σπίτι για να δουν το χάλι μου. Ημουν ακόμη παιδί, δεν είχα μέχρι τότε οποιανδήποτε σεξουαλική εμπειρία, δεν τολμούσα να μιλήσω σε κανέναν κι οι γονείς μου, άκρως συντηρητικοί, ήταν οι τελευταίοι που ήθελα να πληροφορηθούν τον εξευτελισμό μου, για τον οποίο αισθανόμουν υπεύθυνος.

Την επόμενη ή μεθεπόμενη ημέρα μού τηλεφώνησε ο μηνυόμενος και, σαν να μην είχε συμβεί το παραμικρό, μού ζήτησε να ξανασυναντηθούμε. Του είπα ότι δεν θέλω να τον ξαναδώ στη ζωή μου και να μην τολμήσει να μ’ ενοχλήσει ξανά ή ν’ αναφέρει το παραμικρό σε τρίτους για τη μαρτυρική βραδιά που πέρασα στα χέρια του, απειλώντας τον ότι θα τον καταγγείλω στην αστυνομία. Τότε αυτός, αισθανόμενος την οργή μου, άρχισε να με εκλιπαρεί να τον λυπηθώ και να μην τον καταγγείλω επειδή πάσχει από καρκίνο του λάρυγγα.

Δεν συνάντησα ποτέ έκτοτε τον μηνυόμενο. Εχοντας όμως πλέον γνωρίσει από τη δική μου, σκληρή κι απάνθρωπη εμπειρία την εγκληματική φύση του άρχισα να ενδιαφέρομαι και να δίνω σημασία σε διάφορες φήμες που κυκλοφορούσαν ανάμεσα σε εφήβους πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες κι έτσι συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν ο μόνος που είχε περάσει από το κολαστήριό του. Ενα περίπου έτος μετά την κακοποίησή μου έφυγα από την Ελλάδα κι εγκαταστάθηκα στην […] όπου ζω έκτοτε. Σήμερα είμαι ηλικίας είκοσι πέντε (25) ετών κι εργάζομαι ως σωφρονιστικός υπάλληλος.

Γιάννης Βλάχος: «Επικίνδυνος για το κοινωνικό σύνολο»

 
Ο δικηγόρος του Α.E. Γιάννης Βλάχος, μετά την κατάθεση της μήνυσης στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας, δήλωσε: «Κατατέθηκε ενώπιον του εισαγγελέα Πλημμελειοδικών μήνυση για βιασμό σε βάρος ανηλίκου. Το έγκλημα φέρεται να τελέστηκε το 2010 όταν το θύμα ήταν ηλικίας 14 ετών, μαθητής Β´ τάξης γυμνασίου. Το έγκλημα τιμωρείται ως κακούργημα και δεν έχει παραγραφεί. Ως δράστης πασίγνωστος ηθοποιός το όνομα του οποίου απασχολεί τελευταία εντόνως τη δημοσιότητα. Ζητάω να παρέμβει άμεσα και να κινήσει άμεσα τις διαδικασίες δικαστικής διερεύνησης της μήνυσης διότι από τα πραγματικά περιστατικά και από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης προκύπτει ιδιαίτερα υψηλός βαθμός επικινδυνότητας του φερομένου ως δράστη στο κοινωνικό σύνολο».

 

documentonews.gr 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

«Τους έβλεπα σαν παράσιτα»: Τι λέει ο μετανιωμένος οδηγός του τανκ στο Πολυτεχνείο

 

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι "μαυροσκούφηδες" ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. "Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα" μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. "Παλιοκουμμούνια" θα καλοπεράσετε!" λέγαμε». Μιλάει ο Α. Σκευοφύλαξ ο έφεδρος στρατιώτης, οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, μετά τη 17 Νοέμβρη του 1973, στο συνάδελφο Κώστα Χατζίδη.

Τα λόγια του μετανιωμένου οδηγού, του καταραμένου τανκ, δεν φωτίζουν μόνο εκείνη την ιστορική στιγμή, αλλά και το τι επικρατούσε μέσα στο στράτευμα, στους επίλεκτους της χούντας και πως οι πρωτεργάτες της επταετίας και τα τσιράκια τους μεταμόρφωναν τα απλά φανταράκια σε τέρατα, βασανιστές, πειθήνια όργανά τους.

Ο ίδιος συνεχίζει να ξεδιπλώνει την ιστορία εκείνης της νύχτας: «Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά - δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Όταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε "είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια". Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα».

Επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου»

Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο, για την επιχείρηση "Εκκένωσις του Πολυτεχνείου". H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!

«Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: "Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!"» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».

Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με ειλικρίνεια.

Μετά την εισβολή και το τανκ περίπτερο

Μέσα στο Πολυτεχνείο ο A. Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: "Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;". Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: "Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω". Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή... Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας».

Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Όπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Όταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Όσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ' όσα τους κάναμε... Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

Οι ελεύθεροι σκοπευτές

Όπως σημειώνεται σε επίσημη έκθεση για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, μετά την εισβολή του τανκ και των λοκατζήδων "πιάνουν δουλειά" οι άνδρες της ΚΥΠ, οι ελεύθεροι σκοπευτές, αστυνομικοί με τεράστια σίδερα στα χέρια και χτυπούν μέχρι θανάτου όποιον βρίσκουν. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τούς αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους χτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ' αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον. Εις τας ταράτσας των γύρω κτιρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!

Τιμώμενο πρόσωπο

Όταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο κ. Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Όταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μου έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα "παλιοκουμμούνια", όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ένιωθα περήφανος. Ήμουν και εγώ φασίστας».

Τα επόμενα χρόνια ο κ. Σκευοφύλαξ θα χαθεί μέσα στο πλήθος της πόλης. Ποτέ δεν μίλαγε για το Πολυτεχνείο. Ήρθε σε δύσκολη θέση, όπως είπε, μόνο μία φορά. Θυμάται: «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον "πορτάκια", όπως είπε, του Πολυτεχνείου. "Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο" απάντησα. Είμαι ένα άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».

Ήταν παλικάρια

Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο κ. Σκευοφύλαξ θα μιλήσει με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια - σήμερα - του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να τη συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω... Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».

Σίγουρα υπάρχουν δεκάδες παιδιά της εποχής εκείνης που αισθάνονται την ίδια ντροπή, για τη στάση τους είτε υπηρετούσαν στις επίλεκτες ομάδες της χούντας (ΕΣΑ, ΛΟΚ, τεθωρακισμένα κλπ), είτε σε άλλες θέσεις στο στρατό ή στα σώματα ασφαλείας. Υπάρχουν βεβαίως κι εκείνοι που δεν μετάνιωσαν ποτέ και είναι υπερήφανοι για τα όσα έγιναν στην επταετία. Οι νοσταλγοί, αυτοί που στελέχωσαν ακροδεξιά, φασιστικά, νεοναζιστικά μορφώματα. Αυτοί που θυμούνται ότι χαίρονται και διαστρεβλώνουν την ιστορία, με δήθεν μαρτυρίες και θεωρίες βγαλμένες από το δικό τους αλμανάκ του μίσους. Όμως, ο λαός δεν ξεχνά. Ή μάλλον δεν πρέπει να ξεχνά...

 

* Τα αποσπάσματα της συνέντευξης του Α. Σκευοφύλαξ είναι από τη συνέντευξη που είχε δώσει στον Κώστα Χατζίδη και η οποία δημοσιεύτηκε στις 9/11/2003 στο ΒΗΜΑ.

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Κατάθεση μάρτυρα για το C4i: Ο Σημίτης γνώριζε για τις μίζες

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση για τις μίζες στο C4i, καθώς στη δικογραφία, που έχει διαβιβαστεί στη Βουλή, μάρτυρας βάζει στο κάδρο του σκανδάλου και τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Υπενθυμίζεται πως τον Κώστα Σημίτη είχε εμπλέξει με την κατάθεσή του και ο  Μισέλ Ζοσεράν, Γάλλος έμπορος όπλων και πρώην πρόεδρος της Thales – της εταιρίας που φέρεται να είχε δωροδοκήσει τον Γιάννο Παπαντωνίου για την προμήθεια των φρεγατών «S».
Πρόκειται για το σκάνδαλο που οδήγησε στη φυλακή τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ. 

Στη δικογραφία που έχει διαβιβαστεί στη Βουλή για το σκάνδαλο C4i, βασικός πρωταγωνιστής είναι και πάλι ο Γιάννος Παπαντωνίου, ο οποίος κατηγορείται για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας κατ’εξακολούθηση εις βάρος του Δημοσίου και αφορά την προμήθεια και εγκατάσταση του εν λόγω συστήματος ασφαλείας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. 

Στη δικογραφία, σύμφωνα με τις πληροφορίες, περιλαμβάνονται κατάλογος εγγράφων 54 σελίδων μαζί με ένα usb, καθώς και η τελευταία ένορκη εξέταση 9 σελίδων, του Ευάγγελου Βασιλάκου, ο οποίος διετέλεσε γενικός διευθυντής στη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) του ΥΕΘΑ από τον Απρίλιο του 2006 μέχρι τον Οκτώβριο του 2010, ενώπιoν του εφέτη ανακριτή στις 5/11/2018. Πρόκειται για τον μάρτυρα «κλειδί», ο οποίος εμφανίστηκε οικειοθελώς στις αρχές και έδωσε νέα ώθηση στην υπόθεση. Στην κατάθεσή του «καρφώνει» τον Γιάννο Παπαντωνίου, ενώ εμπλέκει και τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη λέγοντας χαρακτηριστικά στον ανακριτή: «Ο κ. Σημίτης γνώριζε και γνωρίζει για παράνομες πληρωμές στην προμήθεια του C4i, ιδίως προς τον τότε Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Παπαντωνίου».

Αναφέρει χαρακτηριστικά πως τα πολιτικά πρόσωπα που ασχολήθηκαν με την προμήθεια γνώριζαν λεπτομέρειες για την προμήθεια του C4i σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, τα τεχνικά χαρακτηριστικά του συστήματος και το οικονομικό μέρος της προμήθειας: «Δηλαδή, όταν μία προμήθεια προϋπολογισμού 211.000.000 € ξεκινάει με προσφορές περίπου των 400.000.000 €, βελτιώνεται στα περίπου 300.000.000 € και καταλήγει στα 255.000.000 €, θεωρώ ότι είναι αδύνατον για έναν σώφρονα άνθρωπο, πόσο μάλλον για έναν Πρωθυπουργό και Υπουργούς, να μην περνάει έστω από το μυαλό τους ότι τα προσφερόμενα ποσά είναι υπερκοστολογημένα για να συμπεριλάβουν το κόστος παράνομων πληρωμών», υποστηρίζει ο μάρτυρας.

Ο κ. Βασιλάκος υποστηρίζει ακόμα ότι είναι αφελής όποιος θεωρεί ότι πολιτικά πρόσωπα δεν χρηματίστηκαν για οποιαδήποτε εξοπλιστική προμήθεια. «Υπήρξαν σοβαρές νομικές και διοικητικές παρατυπίες ή παρανομίες». Κατά την αξιολόγηση της σύμβασης από τον μάρτυρα επισημαίνονται μια σειρά από ενέργειες, όπως το γεγονός ότι η σύμβαση δεν υπογράφηκε με την κοινοπραξία των εταιρειών SAIC και Siemens, αλλά μόνο με την SAIC, παρότι προβλέπονται πληρωμές και προς την Siemens. Επίσης, η προσφορά της SAIC ήταν κατά 6 εκατ. ευρώ μεγαλύτερη από την προσφορά της TRS. Σημειώνεται δε πως η SAIC είχε ως υποκατασκευαστή τη Nokia, ενώ η TRS την Motorola, όμως κατά την διάρκεια εκτέλεσης της σύμβασης η SAIC άλλαξε υποκατασκευαστή και πήγε στην Motorola χωρίς να μειωθεί κατά 6 εκατ. ευρώ η σύμβαση.

«Δεν μπορώ να γνωρίζω ποσά ή τον τρόπο με τον οποίον χρηματίστηκαν συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, αλλά θεωρώ αδύνατον πρώτον να μην γνώριζαν ότι υπήρχαν παράνομες πληρωμές και δεύτερον μου είναι δύσκολο να συγκεράσω συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις και ενέργειες με οικονομικά μεγέθη. Θα σας παραθέσω κάποια συγκεκριμένα ποσά για τη σύμβαση C4I, τα οποία, σε αδρές γραμμές, θα μπορούσαν κατά τη γνώμη μου να αποτελούν το ποσό των πιθανών παράνομων πληρωμών. Συγκεκριμένα, η σύμβαση του C4I ανέρχεται στο ποσό των 255.000.000 €. Το τίμημα που θα εισέπραττε η SAIC από αυτήν την σύμβαση ήταν περίπου 157.000.000 €. Το υπόλοιπο ποσό των 98.000.000 € θα το λάμβανε η SIEMENS. Το ποσό των προγραμμάτων αντισταθμιστικών ωφελημάτων πουανατέθηκε στη SIEMENS ήταν περίπου 80.000.000 €. Η διαφορά των 18.000.000 € που αναφέρεται στη SIEMENS, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί ποσό που θα μπορούσε να διατεθεί για παράνομες πληρωμές, ακόμα κι αν υποτεθεί ότι τα προγράμματα αντισταθμιστικών ωφελημάτων δεν ήταν υπερκοστολογημένα».

Ο μάρτυρας εκτιμά πως ο κ. Σημίτης γνώριζε και γνωρίζει για παράνομες πληρωμές στην προμήθεια του C4i, ιδίως προς τον τότε Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Παπαντωνίου, τονίζοντας συγκεκριμένα: «Η εκτίμησή μου είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα έχει δωροδοκηθεί ο κ. Παπαντωνίου. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν ο κ. Σημίτης έχει δωροδοκηθεί για την συγκεκριμένη προμήθεια, αλλά θεωρώ αδύνατον να μην έχει ενημερωθεί για τις παράνομες πληρωμές της σύμβασης C4i από τον Χριστοφοράκο». «Είναι αφέλεια να θεωρεί κάποιος ότι οι πρωθυπουργοί της χώρας δεν γνωρίζουν για το αν δωροδοκούνται οι υπουργοί Άμυνάς τους. Η γνώση τους αυτή δε, περιέρχεται σε αυτούς από αυτούς που δωροδοκούν τους υπουργούς [...] Οπως και όλοι οι κατοπινοί πρωθυπουργοί γνώριζαν και γνωρίζουν για τη διαφθορά στους εξοπλισμούς». [...] «Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι ειδικά οι υπουργοί Εθν. Άμυνας διακατέχονται από την νοοτροπία του επιχειρηματία. Δηλαδή, θεωρούν ότι αφού από την υπογραφή τους σε μία σύμβαση μία εταιρεία ή ένας επιχειρηματίας αποκομίζει κέρδη εκατομμυρίων ευρώ θεωρούν ότι πρέπει και αυτοί να πάρουν ένα κομμάτι αυτών των κερδών».


Πηγή: tvxs.gr - Nov 27, 2018 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η πρώτη νίκη στον Γράμμο και το «καραβάνι» με τα 75 γαϊδουράκια - Μαρτυρία

«Ξημέρωνε 28 Οκτώβρη, ο καιρός ήταν βροχερός κατά τις πέντε  το πρωί άρχισε να ακούγεται ο κρότος των πολυβόλων και τα λιανοντούφεκα. Ο κόσμος δεν ήξερε περί τίνος πρόκειται ακόμη και αυτός ο διοικητής του λόχου προκαλύψεως που έδρευε στο Νεστόριο δεν γνώριζε, γιατί τότε στο χωριό μας δεν υπήρχαν ούτε ραδιόφωνα».

Είναι γραπτή μαρτυρία για τις πρώτες στιγμές του πολέμου στο Νεστόριο, του 55αχρονου τότε Ιωάννη Λιάμμου, ο οποίος κατέγραψε με κάθε λεπτομέρεια την επίθεση των Ιταλών και τους βομβαρδισμούς στο Νεστόριο, την προσφορά των κατοίκων με τις μεταφορές εφοδίων και πυρομαχικών στους στρατιώτες που μάχονταν στην πρώτη γραμμή. Την γραπτή μαρτυρία που αποτελεί σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις με την συμμετοχή του άμαχου πληθυσμού ως υποστήριξη στην ανατολική πλευρά του Γράμμου, διέσωσε ο πρώην δήμαρχος Νεστορίου Χρήστος Γκοσλιόπουλος.  

Του Σπύρου Κουταβά

«Οι Ιταλοί επιτέθηκαν στο φυλάκιο της χελώνας που βρίσκεται στο Γιαννοχώρι στο Γράμμο, το φυλάκιο ειδοποιεί το διοικητή  του λόχου που κοιμάται στο σπίτι του Λιάππα. Αμέσως δίδει τις σχετικές διαταγές στους άντρες του και με το άλογο του ξημερώματα αναχωρούν για το φυλάκιο.  Ο Λοχαγός Στασινόπουλος με τους άνδρες του και με  όλες τις εφεδρείες του λόχου που έφτασαν αργότερα από το Νεστόριο καταφέρνουν να επανακαταλάβουν το ακριτικό φυλάκιο».

Πρόκειται για την πρώτη νίκη του ελληνικού στρατού που καταγράφεται την πρώτη κιόλας μέρα του πολέμου. Όταν το απόγευμα της ιδίας ημέρας θυροκολλείται σε όλο το χωριό η διαταγή επιστρατεύσεως οι κάτοικοι αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο με την Ιταλία.

Η περιγραφή του Ιωάννη Λιάμμου για το κλίμα και την εικόνα της μικρής κωμόπολης την πρώτη ημέρα του πολέμου είναι λιτή.

«Την επόμενη μέρα στις 29 Οκτώβρη φθάνει στο χωριό η 9η Μεραρχία και το αρχηγείο της με διοικητή τον συνταγματάρχη Μπιγέτη, όπου εγκαθίστανται στο κτίριο της κοινότητας, ενώ συγκροτείται ορεινό χειρουργείο και μικρό νοσοκομείο στο δημοτικό σχολείο του χωριού. Αμέσως δημιουργείται υπηρεσία από τον άμαχο πληθυσμό για την εξυπηρέτηση του στρατού με επικεφαλής τον έφεδρο λοχία Στέργιο Παπατέρπο. Συμμετέχουν άνδρες και γυναίκες που ξέρουν κάθε σπιθαμής γης και τα μονοπάτια του Γράμμου για τη μετακίνηση των τμημάτων του στρατού προς την πρώτη γραμμή που οδηγούν στη Σλημίτσα το Μονόπυλο την Καλήβρυση και την Διποταμία».

Πρόκειται για ορεινά χωριά που δεν είχαν οδικό δίκτυο παρά μόνο μονοπάτια που ήξεραν καλά οι ντόπιοι. Την 1η Νοέμβρη και ενώ τα στρατεύματα του Συνταγματάρχη Δαβάκη αμύνονται σθεναρά  στους Ιταλούς Αλπινιστές της Μεραρχίας «Τζούλια» στην Φούρκα και στις γύρω πλαγιές του Επταχωρίου, μια παράτολμη επιχείρηση ετοιμάζεται στο Νεστόριο. Διατάχθηκε να συγκροτηθεί ένα κλιμάκιο από γυναίκες και μεγάλα παιδιά με κάπου 75 γαϊδουράκια - γιατί μουλάρια δεν υπήρχαν ήταν επιταγμένα - για να μεταφέρουν οπλισμό και εφόδια στην έδρα του αρχηγείου του Δαβάκη στο Επταχώρι.

Ο Ιωάννης Λιάμμος αναφέρει στο ημερολόγιο του ότι εκείνη την ημέρα ο καιρός ήταν πολύ  βροχερός και το κομβόι που ξεκίνησε από το Νεστόριο θα έφτανε μετά από μια δύσκολη  διαδρομή που διαρκούσε περίπου οκτώ ώρες στο Επταχώρι. Τα ιταλικά αεροπλάνα περνούσαν συχνά πάνω από το Νεστόριο αλλά μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν το είχαν βομβαρδίσει. «Ο φόρτος ήταν δυσανάλογος για τα γαϊδουράκια και όταν κατέβαιναν από την Κουρούσια στην Κοτύλη επειδή γλιστρούσε πολλά ζώα έπεφταν. Παρόλα αυτά οι γυναίκες δεν εγκατέλειψαν την προσπάθεια και κάποιες από αυτές έβαλαν μέρος του φορτίου στις πλάτες τους για να φτάσουν έγκαιρα στο προορισμό τους».

Το κομβόι με τις γυναίκες του Νεστορίου έφτασε τελικά αργά το απόγευμα στο Επταχώρι που ήταν η έδρα του αρχηγείου του Συνταγματάρχη Δαβάκη. 

«Σύμφωνα με την αφήγηση της μάνας του Π. Μπατσόπουλου που ήταν και η πιο γριά από όλη την ομάδα, όταν ο Δαβάκης είδε την φάλαγγα να φτάνει στο αρχηγείο του, φώναξε στους συνεργάτες του και τους είπε γεμάτος ενθουσιασμό "να ξέρετε ότι νικήσαμε" και διέταξε να  προσφέρουν στις γυναίκες σταφίδες και κονιάκ».

Την επομένη ο Δαβάκης τραυματίστηκε σοβαρά στο στήθος στο ύψωμα Π. Ηλίας στην Φούρκα όπου τελικά μετά σκληρές μάχες τριών ημερών οι Ιταλοί Αλπινιστές αναγκάστηκαν σε αναδίπλωση και στην συνέχεια σε οπισθοχώρηση. Η βοήθεια των γυναικών και αγοριών του Νεστορίου ήταν μια από τις σημαντικές στιγμές του ελληνοϊταλικού πολέμου στα βουνά της Πίνδου.


Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ / tvxs - Oct 28, 2016

Διαβάστε Περισσότερα »

Μαρτυρία για Αίγινα: Ήταν και δύο νέοι στο ταχύπλοο

Αυτοί που ήταν τελικά στο ταχύπλοο, αν είχαν πετάξει έστω μια πετσέτα, ένα δείγμα βοήθειας, μπορεί να μην είχαμε τέσσερις νεκρούς" λέει στον Ελεύθερο Τύπο τραυματίας στο δυστύχημα της Αίγινας, ο οποίος επέβαινε στην τουριστική λάντζα με τον 16χρονο αδελφό του και έναν φίλο του.

"Ήμασταν στο νερό είκοσι λεπτά, έβλεπα δίπλα μου το κοριτσάκι να είναι μπρούμυτα στο νερό έχοντας χάσει τη ζωή του" προσθέτει.

Μιλώντας στην εφημερίδα, αποκάλυψε πως στην κατάθεσή του ανέφερε πως στο ταχύπλοο ήταν και άλλα δύο άτομα, που δεν του φάνηκαν ηλικιωμένα.

"Ρίχνω μια πολύ γρήγορη μάτια και βλέπω έναν άνδρα και μια γυναίκα. Όχι ηλικιωμένους. Επειδή όμως έψαχνα τον αδελφό μου και επειδή ποτέ δεν πίστεψα ότι θα μας παρατήσει και θα γίνει όλο αυτό που γίνεται τώρα -να ψάχνουμε να βρούμε ποιοι ήταν πάνω-, δεν έδωσα σημασία στα χαρακτηριστικά τους και συνέχιζα να ψάχνω τον αδελφό μου, ο οποίος βγήκε στην επιφάνεια περίπου μετά από ένα λεπτό. Εκεί εγώ ησύχασα, του είπα ότι όλα είναι καλά και να πάει κοντά στο φίλο μου. Εμένα μου είχαν βγει οι ώμοι, δεν μπορούσα να κολυμπήσω με τα χέρια", αναφέρει.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πέρα από το σοκ που υπέστησαν, οι τραυματίες είχαν να αντιμετωπίσουν και την ψυχική οδύνη να βλέπουν τα άψυχα σώματα του καπετάνιου, του πατέρα αλλά και του 5χρονου κοριτσιού τοποθετημένα και ξεσκέπαστα πάνω στα παγκάκια, στο λιμάνι της Πέρδικας.

 
Πηγή: Ελεύθερος Τύπος - Aug 28, 2016

Διαβάστε Περισσότερα »

Πως πήγαν να μας κλέψουν τη Συνθήκη των Δωδεκανήσων και η επιχείρηση εντοπισμού της!

Γράφει ο

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΡΑΚΗΣ

Αντγος ε.α.
Τέως πρόεδρος ΕΑΑΣ

Από την ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ της ΕΑΑΣ

Tο περιστατικό είναι παλιό, αλλά το μήνυμά του είναι πάντα επίκαιρο. Είναι από εκείνες τις «ξεχασμένες» ιστορίες που σπάνια έρχονται στη δημοσιότητα και συνήθως τις περισσότερες τις «καταπίνει» ο χρόνος όχι διότι δεν έχουν ενδιαφέρον αλλά διότι οι πρωταγωνιστές τους δεν επιδίωξαν να τις εξαργυρώσουν με παράσημα και προβολή.

Όταν οι Γερμανοί αποχώρησαν από την Ελλάδα τον Οκτ. του 1944 δεν συνέβη το ίδιο και στα Δωδεκάνησα καθώς οι Σύμμαχοι κυριαρχούσαν στη Θάλασσα και η αποχώρηση των Γερμανών από τα νησιά ήταν δύσκολή. Τα Γερμανικά Στρατεύματα που απέμειναν στη Ρόδο αναγκάσθηκαν να παραδοθούν στους Συμμάχους και η σχετική συνθήκη υπογράφθηκε στις 9 Μαΐου 1945 στη Σύμη. Οι Συμμαχικές δυνάμεις απελευθέρωσαν τα Δωδε- κάνησα αλλά δεν τα παραχώρησαν στην Ελλάδα.

Τον Μάρτιο του 1946 έγιναν οι πρώτες μεταπολεμικές εκλογές στη χώρα μας και τον Ιούλιο άρχισαν στο Παρίσι οι εργασίες της διάσκεψης για τη σύναψη συνθηκών ειρήνης με τους δορυφόρους της Γερμανίας (Ουγγαρία-Ρουμανία-Φιλανδία-Βουλγαρία και Ιταλία). Την Ελλάδα εκπροσώπησε στο Παρίσι αντιπροσωπία με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό Κων/νο Τσαλδάρη και η οποία ενισχύθηκε από τους ηγέτες των κοινοβουλευτικών κομμάτων όταν εμφανίσθηκαν οι πρώτες δυσχέρειες. Η χώρα μας στη συνδιάσκεψη πρόβαλε μετριοπαθείς και δίκαιες διεκδικήσεις (Απελευθέρωση Δωδεκανήσου και Βορείου Ηπείρου, προσάρτηση Λωρίδας Ανατολικής Ρωμυλίας που ενίσχυε τη συνοριακή ασφάλεια της χώρας μας από τις συχνές επιδρομές των Βουλγάρων και περιελάμβανε μικρό πληθυσμό Πομάκων που μετά δυσφορίας ανέχονταν την Βουλγαρική κυριαρχία και τέλος ανάλογες επανορθώσεις για τις καταστροφές που έγιναν από τις επιθέσεις των Ιταλών και Βουλγάρων). Από τις παραπάνω διεκδικήσεις ικανοποιήθηκε μόνο μία, η ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων στο Παρίσι για την υπογραφή της συνθήκης παραχώρησης των Δωδεκανήσων,στην Ελληνική Κυβέρνηση περιήλθαν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι Τούρκοι επρόκειτο να ζητήσουν τη χάραξη νέων θαλασσίων συνόρων ισχυριζόμενοι ότι ουδέποτε είχαν χαραχθεί οριστικά θαλάσσια σύνορα μεταξύ Δωδεκανήσου και Μικράς Ασίας. Φαίνεται ότι η Ιταλία, πιθανώς έναντι ανταλλαγμάτων, είχε δεχθεί να βοηθήσει την Τουρκία στο ζήτημα αυτό και αυτό επιβεβαιώνεται από την άρνηση της Ιταλίας να ανταποκριθεί στο αίτημα της Ελ- λάδος να της παραχωρηθεί αντίγραφο της συμφωνίας με το αιτιολογικό ότι μέσα στην αναταραχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είχε χαθεί και δεν βρέθηκε στα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών. Παράλληλα και η Τουρκία έδωσε την ίδια απάντηση που έδωσε και η Ιταλία στο αίτημα της χώρας μας να της δοθεί αντίγραφο της συνθήκης ότι δηλαδή κάπου είχε χαθεί στα παλαιά αρχεία. H Ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της Τουρκίας αλλά και τη διαφαινομένη Ιταλο-Τουρκική μεθόδευση, ζήτησε από τον τότε Αρχηγό της «Ελληνικής Στρατιωτικής Αποστολής Δωδεκανήσου» Ταξίαρχο Χρ. Τσιγκάντε, πρώην Διοικητή Ιερού Λόχου, να αναζητήσει και αποστείλει στο Υπουργείο Εξωτερικών, το δυνατόν συντομότερα, το τρίτο και τελευταίο αντίγραφο της συνθήκης που έπρεπε να υπάρχει στο αρχείο της Ιταλικής Διοικήσεως Δωδεκανήσου στη Ρόδο. Η Ελληνική αποστολή απευθύνθηκε αμέσως στην εκεί Βρετανική Διοίκηση η οποία της επέτρεψε να ερευνήσει τα αρχεία της Ιταλικής Διοίκησης που είχαν περιέλθει στους Βρετανούς μετά την παράδοση της Δωδεκανήσου τον Μάιο του 1945.

Παρά τη συστηματική έρευνα η συνθήκη δεν βρέθηκε. Η αποστολή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συνθήκη είχε κλαπεί και συνέχισε τις προσπάθειες ανεύρεσής της. Στο πλαίσιο των ερευνών η Στρατιωτική Αποστολή πληροφορήθηκε από Δωδεκανήσιο τέως υπάλληλο της Ιταλικής Διοίκησης ότι ανώτερος Ιταλός Υπάλληλος την ημέρα της παράδοσης είχε μεταφέρει φακέλους και άλλα υλικά από το γραφείο της Διοίκησης στο σπίτι του και ότι ενώ η οικογένειά του είχε επιστρέψει στην Ιταλία μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της Ιταλικής Διοίκησης,αυτός παρέμεινε ακόμη στη Ρόδο (προφανώς για να διευθετήσει τη πραμάτεια του).Με την παρέμβαση της Ελληνικής Αποστολής ο Ιταλός κλήθηκε από τη Βρετανική Διοίκηση να επιστρέψει ότι είχε υπεξαιρέσει από τα γραφεία πλην όμως αυτός αρνήθηκε τα αποδιδόμενα σ΄ αυτόν.Στη συνέχεια η Ελληνική Αποστολή επεδίωξε την εξαγορά των εγγράφων με διαπραγμάτευση μέσω τρίτων προσώπων,χωρίς αποτέλεσμα. Στην επιτροπή περιήλθε η πληροφορία ότι εκτός των άλλων ο Ιταλός είχε πάρει μαζί του το επίχρυσο αγαλματίδιο της Θέμιδος που κάθε Σεπτέμβριο με την έναρξη λειτουργίας των δικαστηρίων,τοποθετείτο σε περίοπτο θέση στην αίθουσα τελετών.

Η Ελληνική αποστολή πληροφορήθηκε από Κύπριους Αστυνομικούς (Αγγλικής υπηκοότητας που υπηρετούσαν στην Βρετανική αστυνομία στην Ρόδο) την ημερομηνία αναχώρησης του Ιταλού από τη Ρόδο και με τη βοήθεια αυτών, όταν επιβιβάσθηκε στο πλοίο, του έγινε λεπτομερής έλεγχος των αποσκευών του. Δεν βρέθηκε η συνθήκη αλλά βρέθηκε το επίχρυσο αγαλματίδιο και οι Αστυνομικοί τον κατηγόρησαν για υπεξαίρεση κρατικής περιουσίας, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στα γραφεία της Ελληνικής Στρατιωτικής Αποστολής και έφυγαν. Ήταν μια σπουδαία πατριωτική πράξη των Κυπρίων Αστυνομικών που θα είχαν σοβαρές συνέπειες εάν η Βρετανική Διοίκηση πληροφορείτο την εμπλοκή τους στις έρευνες της Ελληνικής Αποστολής. Ήταν βράδυ όταν ο Ιταλός μεταφέρθηκε στα γραφεία της αποστολής και την επομένη το πρωί το πλοίο επρόκειτο να αναχωρήσει για Ιταλία. Οι Έλληνες Αξιωματικοί περί το μεσονύκτιο έστειλαν στο δωμάτιο που κρατείτο ο Ιταλός, Δωδεκανήσιο υπάλληλο της αποστολής που μιλούσε Ιταλικά, για να του ψιθυρίσει κρυφά ότι οι Αξιωματικοί και ιδιαιτέρως ο Αρχηγός ήταν εξαγριωμένοι μαζί του διότι «όπως πήρε το αυτί του» δεν ήθελε να τους παραδώσει κάποιο έγγραφο που είχε στην κατοχή του και γι αυτό θα τον εξαφάνιζαν πνίγοντάς τον στη θάλασσα. Ο Ιταλός προσπάθησε να τον εξαγοράσει προσφέροντάς του μεγάλο χρηματικό ποσό προκειμένου να ενημερώσει Άγγλο Αξιωματικό, να τον φέρει στα γραφεία της Αποστολής για να κάνει αυτός τη σχετική έρευνα. Ο υπάλληλος προσποιήθηκε ότι φοβόταν διότι θα τον σκότωναν και αυτόν. Το «κόλπο έπιασε και ο Ιταλός έσπασε» και τότε ζήτησε να τον παρουσιάσουν στον αρχηγό. Ο Τσιγκάντε με πολύ αυστηρό ύφος του είπε ότι αυτό που είχε κάνει να υπεξαιρέσει την Συνθήκη Ιταλίας-Τουρκίας (έριχνε τουφεκιά στα κούφια αφού δεν γνώριζε εάν στα έγγραφα που είχε πάρει ο Ιταλός ήταν και η συνθήκη) αποτελεί έγκλημα κατά της Ελλάδος και θα τον τιμωρούσαν όπως τιμωρούν οι Έλληνες τους προδότες εκτός εάν ομολογούσε πού είχε αποκρύψει την Συνθήκη και την εύρισκαν, θα τον συγχωρούσε και θα τον βοηθούσε να επιβιβασθεί στο πλοίο ώστε το πρωί να αναχωρήσει για την πατρίδα του. Ύστερα από πολλούς δισταγμούς, απαιτήσεις να παραδοθεί στη Βρετανική Διοίκηση, απειλές ότι θα ζητήσει ευθύνες η χώρα του από την Ελλάδα για την ταλαιπωρία που υπέστη, ο Ιταλός υποχώρησε όταν στο τέλος της συζήτησης ο Τσιγκάντε είπε δήθεν εκνευρισμένος «πάρτε τον από εδώ και να μην τον ξαναδώ» αφού χρόνια στα Δωδεκάνησα καταλάβαινε τα Ελληνικά. Ο Ιταλός αντιλαμβανόμενος την δυσχερή θέση του ζήτησε να μεταβεί σε φιλικό του σπίτι που είχε αφήσει ένα μπαούλο κλειδωμένο για να το φυλάξουν. Με συνοδεία δύο Αξιωματικών της αποστολής πήγε στο σπίτι όπου οι Αξιωματικοί βρήκαν την συνθήκη μαζί με διάφορα άλλα έγγραφα. Ολίγα λεπτά αργότερα επιβίβασαν τον Ιταλό στο πλοίο για να επιστρέψει στην πα- τρίδα του κρυφά διότι όλα αυτά είχαν γίνει με τη βοήθεια Κυπρίων Αγγλικής υπηκοότητας Αστυνομικών και εν αγνοία της Βρετανικής Διοίκησης.

Την επομένη ημέρα αναχώρησε μέλος της Στρατιωτικής αποστολής για την Αθήνα και παρέδωσε τη Συνθήκη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρωθυπουργός όταν πληρο- φορήθηκε το γεγονός απέστειλε τηλεγράφημα στον αρχηγό της Στρατιωτικής Αποστολής στη Ρόδο, εκφρά- ζοντας τα συγχαρητήρια της Κυβέρνησης. Την τελευταία στιγμή ο Αρχηγός της Ελληνικής αντιπροσωπίας παρουσιάζοντας τη συνθήκη στην συνδιάσκεψη στο Παρίσι πέτυχε να εξουδετερώσει την Τουρκική αντίδραση και να χαραχθούν τα ίδια θαλάσσια σύνορα που υπήρχαν μεταξύ της Ιταλικής Δωδεκανήσου και της Τουρκίας στη συνθήκη παραχώρησης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα.

Το περιστατικό είναι παλιό, αλλά το μήνυμά του είναι πάντα επίκαιρο. Επαληθεύεται η συνεχής προσπάθεια της γείτονας χώρας να δημιουργεί εξελίξεις σε βάρος των Εθνικών μας συμφερόντων. Σε ότι αφορά τη δική μας πλευρά αποδεικνύεται από πόσους αστάθμητους παράγοντας εξαρτώνται καμιά φορά τα Εθνικά μας συμφέροντα και το σπουδαιότερο ότι όταν το Δημόσιο αντλεί στελέχη από τη δεξαμενή των ικανών και όχι «των φίλων» και αξιοποιεί αυτά, θα καταγράφονται επι- τυχίες όπως η προαναφερομένη.

Το ιστορικό αυτό γεγονός δημοσιοποιήθηκε από επι- στολή που έστειλε ο αείμνηστος Αντιστράτηγος εα Κυριάκος Παπαγεωργόπουλος σε εφημερίδα των Αθηνών και αναδημοσιεύθηκε στις 26 Απριλίου 1981 από την εφημερίδα Ελληνικός Βορράς της Θεσσαλονίκης. Ο Στρα- τηγός ήταν μέλος της Ελληνικής Στρατιωτικής επιτροπής Δωδεκανήσου και «έζησε τα γεγονότα από κοντά». Πρό- κειται για έναν υπέροχο Αξιωματικό με πλούσια Στρατιωτική δράση που άφησε άριστες εντυπώσεις στους νεώτερους Αξιωματικούς ως Διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής των Ευελπίδων.

Π. Καρβουνόπουλος* Jun 13, 2016

 http://linkis.com/www.militaire.gr/LjmGA

___________________

*About Π. Καρβουνόπουλος

Δημοσιογράφος από το 1988. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και του Real Fm και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016

Διαβάστε Περισσότερα »

Μαρτυρία των “Γιατρών Χωρίς Σύνορα” για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες στην Κω

Τετάρτη, ώρα 14.30, στο δημοτικό γήπεδο του Ανταγόρα στην Κω. «Οι άνθρωποι στοιβαγμένοι και κλειδωμένοι στο γήπεδο ποδοσφαίρου κάτω από τον καυτό ήλιο. Που και που η πόρτα ανοίγει και κάποιοι προωθούνται στους βοηθητικούς χώρους του σταδίου για να μπουν στην τεράστια ουρά για τα πολυπόθητα χαρτιά. Άλλοι, κρεμασμένοι στα κάγκελα του σταδίου, προσπαθούν να πηδήξουν μέσα. Μονάδες των ΜΑΤ χτυπούν τους ανθρώπους και τους σπρώχνουν με τις ασπίδες τους. Σε μια άλλη άκρη, ομάδα αλληλέγγυων δίνει νερό, γάλα και τρόφιμα στους ανθρώπους εντός του σταδίου», περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Βαγγέλης Ορφανουδάκης, συντονιστής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, που βρίσκεται μαζί με τους πρόσφυγες στο γήπεδο.

«Αυτό που έχει στηθεί εδώ και δυο μέρες δεν βασίζεται σε καμία λογική, δεν έχει καμία ανθρωπιστική διάσταση και πρόνοια, αλλά σε όρους αστυνόμευσης πάνω σε ανθρώπους που δεν έχουν ούτε τα βασικά. Δεν υφίσταται κανένας σκιασμένος χώρος στο ανοιχτό στάδιο, για τα 1.200 άτομα οι τουαλέτες είναι δυο, υπάρχει ένα σημείο νερού και μια μάνικα, μέχρι χτες οι άνθρωποι τρέφονταν με ό,τι μπορούσαν να αγοράσουν οι ίδιοι ή τους έφερναν αλληλέγγυοι. Τα λιποθυμικά επεισόδια είναι απανωτά, όπως και οι κρίσεις πανικού, όσο για τα θέματα υγείας που προκύπτουν, ευθύνονται οι απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης» εξηγεί ο κ. Ορφανουδάκης.

Η διαδικασία καταγραφής διαρκεί από 10 ως 20 μέρες, οι αρχές λένε πως προσπαθούν να την επισπεύσουν και να ολοκληρώνεται ο έλεγχος μέσα σε μια εβδομάδα, λέει ο κ. Ορφανουδάκης.

Η κατάσταση που επικρατεί στην Κω τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις, καθώς περισσότεροι από 7.000 πρόσφυγες και μετανάστες, (διπλάσιος αριθμός σε σχέση με τον Ιούνιο), έφτασαν στο νησί κατά τη διάρκεια του Ιουλίου, αναφέρουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα σε ανακοίνωσή τους. Εξαιτίας της απουσίας εγκαταστάσεων υποδοχής, οι περισσότεροι έχουν στήσει σκηνές σε πάρκα και πλατείες στην πόλη της Κω, ή κοιμούνται γύρω από το αστυνομικό τμήμα. Από τον Απρίλιο δεν παρέχεται φαγητό σε αυτούς τους ανθρώπους, δεν υπάρχει κάποια οργανωμένη υποδομή υποδοχής, και παρά τη διαθεσιμότητα χώρων, η μόνη λύση που έχει βρεθεί μέχρι τώρα είναι να μεταφέρονται από το ένα μέρος στο άλλο.

«Η τοπική κοινωνία έχει δείξει συγκινητικά δείγματα αλληλεγγύης, παρέχοντας τρόφιμα, ρούχα, νερό κ.λπ. στους πρόσφυγες» σημειώνει ο κ. Ορφανουδάκης.

Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ημερών, η αστυνομία έχει διεξάγει επιχειρήσεις για να εκδιώξει τους ανθρώπους από τους δημόσιους χώρους, κατευθύνοντάς τους στο δημοτικό γήπεδο Ανταγόρας, στο οποίο υπάρχουν ελάχιστες τουαλέτες, ελάχιστο νερό και δεν γίνεται καμία παροχή τροφίμων. Η πρωτοβουλία αυτή των τοπικών αρχών διεξήχθη χωρίς καμία προσπάθεια δημιουργίας μιας οποιαδήποτε υποδομής για την υποδοχή των προσφύγων στον χώρο του γηπέδου, καταγγέλλουν οι ΓΧΣ. Παράλληλα, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα έχουν γίνει μάρτυρες περιστατικών κακομεταχείρισης μεταναστών και προσφύγων σε δημόσιους χώρους, όπως για παράδειγμα της απαγόρευσής τους από προσωπικό ιδιωτικής ασφάλειας να χρησιμοποιούν τα παγκάκια σε πάρκα στο κέντρο της πόλης.

Χθες το πρωί, συνεχίζουν οι ΓΧΣ, περίπου 2.000 άτομα βρίσκονταν στο γήπεδο, μεταξύ των οποίων και πολλές οικογένειες με μωρά και μικρά παιδιά, κάνοντας ουρές κάτω από τον δυνατό ήλιο, περιμένοντας να δώσουν το όνομά τους στην αστυνομία, με την ελπίδα να πάρουν τα χαρτιά τους. Η κατάσταση γρήγορα ξέφυγε από τον έλεγχο και η αστυνομία, κατέφυγε στη χρήση πυροσβεστήρων. Από χθες το απόγευμα, περίπου 1.000 άτομα βρίσκονται κλεισμένα μέσα στο στάδιο, χωρίς να τους επιτρέπεται η έξοδος από το στάδιο.

«Ιδιαίτερα ανήσυχοι είναι οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα με τις τελευταίες εξελίξεις στην Κω», αναφέρει ο Μπρίς ντε λε Βιν, Διευθυντής Προγραμμάτων του Βελγικού Τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

«Η κρατική αδράνεια των προηγούμενων μηνών, σήμερα έχει εξελιχθεί σε κακοποίηση από τις αρχές, καθώς η αστυνομία έχει επιδοθεί σε χρήση βίας κατά αυτών των ευάλωτων ανθρώπων. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων που φτάνει εδώ είναι πρόσφυγες που ξέφυγαν από τον πόλεμο στη Συρία και το Αφγανιστάν. Οι αρχές της Κω έχουν ξεκάθαρα δηλώσει ότι δεν έχουν καμία πρόθεση να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης καθώς πιστεύουν πως αυτό θα αποτελέσει ”παράγοντα έλξης”. Αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι που αφήνουν τον τόπο τους για να γλιτώσουν από τον πόλεμο θα συνεχίσουν να έρχονται ακόμα και αν οι αρχές προσπαθούν να τους αποτρέψουν».

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα παρέχουν ιατρική βοήθεια στους πρόσφυγες που διαμένουν στο ξενοδοχείο «Κάπταιν Ηλίας», ένα εγκαταλελειμμένο, ερειπωμένο κτίριο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, όπου εκατοντάδες πρόσφυγες αναζητούν καταφύγιο, κατά μέσο όρο για 10 με 15 μέρες ώσπου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες καταγραφής τους από την ελληνική αστυνομία και να λάβουν το έγγραφο που θα τους επιτρέψει να φύγουν από το νησί -οι περισσότεροι χωρίς να είναι επαρκώς ενημερωμένοι για τη διαδικασία. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προσφέρουν επίσης ιατρική φροντίδα και μοιράζουν είδη πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες που διαμένουν στα πάρκα και στους δημόσιους χώρους του νησιού. Από χτες μεταφέρθηκαν και στο δημοτικό γήπεδο.

«Οκτώ μήνες μετά την πρώτη έκκληση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στις ελληνικές αρχές να διασφαλίσουν μια αξιοπρεπή και ανθρώπινη υποδοχή των προσφύγων στα Δωδεκάνησα, και ιδιαίτερα στην Κω, διαπιστώνουμε, με απογοήτευση, ότι οι ελληνικές αρχές έχουν αποτύχει», τονίζει ο Μπρίς ντε λε Βιν. «Δεν έχει ακόμα δημιουργηθεί μία κατάλληλη υποδομή που να πληροί τις βασικές προδιαγραφές για να μπορεί να υποδεχθεί τον αριθμό των προσφύγων που φτάνουν στην Κω. Αναρωτιόμαστε τι περιμένουν ακόμα οι ελληνικές αρχές, ώστε να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να υποδεχθούν αυτούς τους ανθρώπους με ανθρωπιά και αξιοπρέπεια».

Διαβάστε Περισσότερα »