Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΕΤΕΙΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΕΤΕΙΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Απριλίου 01, 2026

Δωδεκάνησα, 79 χρόνια μετά: Αναβίωσε από τον Δήμο Ρόδου, η τελετή έπαρσης της Ελληνικής σημαίας



 

31 Μαρτίου 1947 – 31 Μαρτίου 2026 

Εβδομήντα εννέα χρόνια από την ημέρα που υψώθηκε η Ελληνική σημαία, στα ελεύθερα πια Δωδεκάνησα, οι ιστορικές εκείνες στιγμές αναβίωσαν χθες, σε μια τελετή που διοργάνωσε ο Δήμος Ρόδου αποτίοντας φόρο τιμής στους προγόνους μας και μεταφέροντας το μήνυμα της ιστορικής συνέχειας και της εθνικής υπερηφάνειας στις νεότερες γενιές. 

Η τελετή ξεκίνησε με την προσέλευση των επισήμων στην κεντρική είσοδο του δημαρχείου.  Εκεί έγινε απόδοση Ύμνου από τον Σύλλογο Ιεροψαλτών Ρόδου «Ευάγγελος Μουτάφης», ενώ το Μουσικό Σχολείο Ρόδου ερμήνευσε εμβληματικό Ύμνο που αποδίδεται στην Ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα. 

Σε πομπή, που συνόδευσε η φιλαρμονική του Δήμου Ρόδου,  οι τοπικές αρχές κατευθύνθηκαν προς το βωμό της Πατρίδας. Προπορεύονταν  μέλη του Λυκείου Ελληνίδων Ρόδου και ο Αντώνης Χαλικάκης, απόγονος αγωνιστή του Ιερού Λόχου που κρατούσαν την Ελληνική σημαία, την οποία παρέδωσαν στους στρατονόμους της 95 ΑΔΤΕ  για την τελετή έπαρσης, που πραγματοποιήθηκε σε κλίμα συγκίνησης. 

Ακολούθησε  επιμνημόσυνη δέηση από τον Μητροπολίτη Ρόδου κ. Κύριλλο και κατάθεση στεφάνων από τον διοικητή της 95 ΑΔΤΕ Κωνσταντίνο Αλεξανδρή, τον αντιπεριφερειάρχη Δωδ/σου Χρήστο Μιχαλάκη, τον δήμαρχο Ρόδου Αλέξανδρο Κολιάδη και τον Χρήστο Μαλανδράκη, γιο ενός από τους τελευταίους Ιερολοχίτες και ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου από την 95 ΑΔΤΕ. 

Η τελετή ολοκληρώθηκε με συμβολική πορεία από το Μαντράκι προς το Κοιμητήριο, καθώς πριν από 79 χρόνια, μετά την έπαρση της Ελληνικής σημαίας, αρχές και πολίτες κατευθύνθηκαν προς το Κοιμητήριο για να μεταφέρουν στους νεκρούς το μήνυμα ότι τα Δωδ/σα ήταν πια ελληνικά. 

Σε όλη την εκδήλωση, έντονη ήταν η συμμετοχή μελών των παροικιακών συλλόγων όλων των νησιών της Δωδ/σου, των προσκόπων, του Ερυθρού Σταυρού και μαθητών όλων των βαθμίδων. Ξεχωριστή ήταν επίσης η συμμετοχή τμημάτων του Μουσικού Σχολείου Ρόδου, ενώ παρών ήταν και ο γνωστός δικηγόρος Γιάννης Χαρίτος, γιος του τότε δημάρχου Ρόδου, Γαβριήλ Χαρίτου. 

Ακολουθεί φωτορεπορτάζ 







Με πληροφορίες από ertnews.gr

Τετάρτη, Μαρτίου 25, 2026

Ρόδος: 82χρονη μαθήτρια παρελαύνει και συγκινεί – «Ειρήνη και τίποτε άλλο»

Η κυρία Σοφία ετών 82, μαθήτρια του Εσπερινού ΕΠΑΛ, παρέλασε με υπερηφάνεια 


Μια από τις πιο συγκινητικές εικόνες της φετινής 25ης Μαρτίου έρχεται από τη Ρόδο, όπου η 82χρονη μαθήτρια Σοφία παρέλασε μαζί με τους συμμαθητές της και κέρδισε το θερμό χειροκρότημα του κόσμου, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα ζωής, αξιοπρέπειας και ελπίδας. 

Η κυρία Σοφία, μαθήτρια της πρώτης Λυκείου στο Εσπερινό ΕΠΑΛ Ρόδου, συμμετείχε κανονικά στην παρέλαση της εθνικής επετείου, πλάι σε εκατοντάδες μαθητές από σχολεία του νησιού. 

«Νιώθω μεγάλη τιμή που λαμβάνω μέρος ως μαθήτρια σε αυτή την παρέλαση», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, εκφράζοντας τη συγκίνησή της για τη συμμετοχή της. Όπως είπε, ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον διευθυντή του σχολείου που της έδωσε αυτή τη δυνατότητα, ενώ δεν έκρυψε τη συναισθηματική φόρτιση της ημέρας. 

«Εύχομαι σε όλο τον κόσμο υγεία και ηρεμία. Ειρήνη και τίποτε άλλο. Ειδικά αυτές τις μέρες που βιώνουμε πολέμους», ανέφερε χαρακτηριστικά. 


Η υπερηφάνεια του σχολείου και η τελευταία παρέλαση του διευθυντή 

Ιδιαίτερα συγκινημένος εμφανίστηκε και ο διευθυντής του σχολείου, Νίκος Οικονόμος, τονίζοντας ότι το Εσπερινό ΕΠΑΛ, που αποτελείται από ενήλικες μαθητές, κατάφερε να συμμετάσχει συντεταγμένα στην παρέλαση, κάτι που –όπως είπε– ίσως να συμβαίνει για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. 

Παράλληλα, σημείωσε ότι πρόκειται για την τελευταία φορά που συνοδεύει το σχολείο σε παρέλαση, καθώς σε λίγους μήνες συνταξιοδοτείται.

«Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους μαθητές που γνώρισα όλα αυτά τα χρόνια – περισσότερους από 8.000 – και να εκφράσω τον θαυμασμό μου για την κυρία Σοφία, που στα 82 της χρόνια συμμετέχει σε αυτή τη σημαντική στιγμή», ανέφερε. 


naftemporiki.gr

Σάββατο, Μαρτίου 25, 2023

Τσίπρας από Τήλο: Μπορούμε να έχουμε τη σύγχρονη, ελεύθερη Ελλάδα που μας αξίζει (Φωτορεπορτάζ)




Από την Τήλο όπου βρέθηκε προκειμένου να παραστεί στις εορταστικές εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου ο Αλέξης Τσίπρας έστειλε το δικό του μήνυμα για τον εορτασμό της επετείου της Επανάστασης, αναφέροντας πως σήμερα είναι μία μέρα περηφάνιας για όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες αλλά και μία μέρα περισυλλογής "για το τι έχουμε και τι μας πρέπει, για το τι θέλουμε και τι μας αξίζει". 

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, τόνισε πως "δικαιούμαστε μια καλύτερη πατρίδα, όπου θα ανθίζει η δημοκρατία και η ισότητα, η αλήθεια και η δικαιοσύνη" υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων πως "οι λαοί που παύουν να ονειρεύονται και να αγωνίζονται για ένα καλύτερο αύριο είναι καταδικασμένοι σε μαρασμό".

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

Σήμερα είναι μια μέρα περηφάνιας για όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, όπου γης.

Είμαστε περήφανοι για τα Δερβενάκια και την Τριπολιτσά, για τον Κολοκοτρώνη και τον Καραϊσκάκη, για τους ξυπόλυτους που ξεσηκώθηκαν εναντίον μιας πανίσχυρης αυτοκρατορίας.

Για όσους έδωσαν το αίμα και τη ζωή τους για μια πατρίδα ελεύθερη.

Σήμερα είναι όμως και μια μέρα περισυλλογής.

Για το τι έχουμε και τι μας πρέπει.

Τι θέλουμε και τι μας αξίζει.

Γιατί οι λαοί που παύουν να ονειρεύονται και να αγωνίζονται για ένα καλύτερο αύριο είναι καταδικασμένοι σε μαρασμό.

Δικαιούμαστε μια καλύτερη πατρίδα.

Και μπορούμε να την αποκτήσουμε.

Μια πατρίδα που τα παιδιά της δεν θα χάνονται στα Τέμπη.

Δεν θα ξενιτεύονται.

Δεν θα είναι καταδικασμένα να φυτοζωούν ανάμεσα στην ανεργία και την απλήρωτη εργασία.

Θα έχουν ίσα δικαιώματα στη μόρφωση, την Υγεία, τον Πολιτισμό.

Θα αισθάνονται και θα είναι όλοι ασφαλείς.

Μια πατρίδα στην οποία θα ανθίζει η δημοκρατία και η ισότητα.

Η αλήθεια και η δικαιοσύνη.

Δεν θα γίνονται οι πολίτες «στόχοι» παρακρατικών μηχανισμών.

Δεν θα αντιμετωπίζεται το κράτος ως λάφυρο και δεν θα ιδιοποιούνται οι λίγοι το μόχθο των πολλών.

Δεν θα τη δυναστεύουν ο κομματισμός, το ρουσφέτι, τα συμφέροντα, αλλά ένα δίκαιο και αποτελεσματικό κράτος θα στέκεται πλάι και όχι απέναντι στους ανθρώπους.

Αυτά έχουμε δικαίωμα και να θέλουμε και να διεκδικούμε.

Κι αν μας φαίνονται δύσκολα, ακόμα και αδύνατα, ας θυμηθούμε ότι αν ο λαός τότε, δεν μεθούσε «με το αθάνατο κρασί του '21» και άκουγε τους «φρόνιμους» της εποχής, δεν θα είχαμε σήμερα ελεύθερη πατρίδα.

Μπορούμε να έχουμε τη σύγχρονη, ελεύθερη Ελλάδα της δημοκρατίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης, που μας αξίζει.

Και θα την έχουμε με τη θέληση και τον αγώνα μας.






Τσίπρας από Τήλο: "Περήφανοι για τους ανθρώπους των ενόπλων δυνάμεων που προασπίζουν την ελευθερία μας"


Στην ακριτική Τήλο βρέθηκε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξης Τσίπρας για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου, όπου παρακολούθησε τις εορταστικές εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση των 202 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.

Ο κ. Τσίπρας πριν την έναρξη των εκδηλώσεων είχε την ευκαιρία να συνομίλησε με κατοίκους του νησιού και στη συνέχεια παρέστη στις εκδηλώσεις, όπου κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο των ηρώων και παρακολούθησε την παρέλαση.




Το ενδιαφέρον του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ κίνησε ένας μαθητής με έντονο ενδιαφέρον για την πολιτική, ο οποίος είπε στον κ. Τσίπρα ότι “στην ιστορία της χώρας μας, η χώρα προόδευσε όταν στηρίζονταν οι αδύναμοι και οι φτωχοί, με αποτέλεσμα να ανθίζει το εμπόριο και η γεωργία” και μάλιστα ρώτησε τον κ. Τσίπρα για τον πληθωρισμό με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να του εξηγεί ότι “όταν οι τιμές στο ρεύμα, στο σούπερ μάρκετ, στην βενζίνη ανεβαίνουν και οι μισθοί παραμένουν σταθεροί ή αυξάνονται λιγότερο από τις τιμές υπάρχει πρόβλημα” προσθέτοντας “και άρα τι πρέπει να κάνουμε; Το είπες μόνος σου. Να στηρίξουμε τους αδύναμους”.



Στην συνέχεια, ο κ. Τσίπρας βρέθηκε στο στρατόπεδο της Τήλου, χαιρέτησε τους ανθρώπους των ενόπλων δυνάμεων που υπηρετούν στο νησί, μόνιμους και στρατεύσιμους, συνομίλησε μαζί τους και ευχήθηκε χρόνια πολλά. Ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι “είμαστε πολύ περήφανοι που είστε εδώ, αφοσιωμένοι στην πατρίδα. Σε μια ακριτική περιοχή, όπως σε κάθε ακριτική περιοχή της χώρας” και πρόσθεσε ότι “οι ένοπλες δυνάμεις της πατρίδας μας, άνδρες και γυναίκες που υπηρετούν, είτε μόνιμοι είτε στρατεύσιμοι, είναι αυτοί που προασπίζουν το πιο σημαντικό ιδανικό, την ελευθερία μας, την ακεραιότητα της πατρίδας μας”.

Μάλιστα, ο κ. Τσίπρας είχε την ευκαιρία να γνωρίσει έναν στρατιώτη με καταγωγή από την Ινδία όπου του είπε: “Είναι τιμή μας που υπηρετείς την πατρίδα μας”. Απευθυνόμενος στην συνέχεια ο κ. Τσίπρας στο μόνιμο προσωπικό υπογράμμισε ότι “η Πολιτεία πρέπει να κάνει ακόμη περισσότερα, προκειμένου να φροντίσει, ώστε και οι συνθήκες δουλειάς και αφοσίωσης σας στην πατρίδα να είναι οι καλύτερες δυνατές και οι δυνατότητες όσον αφορά την μέριμνα για το προσωπικό να είναι ακόμη περισσότερες, καθώς το πιο σημαντικό όπλο είναι το ανθρώπινο δυναμικό”.

Τέλος, ο κ. Τσίπρας είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί το Κέντρο Κυκλικής Καινοτομίας Τήλου και να ενημερωθεί αναλυτικά για όλη τη διαδικασία που ακολουθείται και τις εργασίες που γίνονται βήμα προς βήμα και έχουν οδηγήσει την Τήλο να είναι πρωτοπόρος στην ανακύκλωση και στην επίτευξη του στόχου για μηδενικά απόβλητα.


Διαβάστε περισσότερα και δείτε το βίντεο από το www.news247.gr=> ΕΔΩ




Πέμπτη, Νοεμβρίου 17, 2022

Tραγούδια για το Πολυτεχνείο που έχουμε χιλιοτραγουδήσει




Τραγούδια που μεταδίδουν με τη μουσική και τους στίχους τους τον παλμό εκείνων των ημερών και έχουν "βαφτιστεί" ως τραγούδια του Πολυτεχνείου.

17 Νοεμβρίου και για άλλη μία χρονιά θα ακούσουμε και θα σιγοψιθυρίσουμε πολυαγαπημένα αντιστασιακά τραγούδια του Θεοδωράκη, του Λοΐζου και του Ξαρχάκου, τραγούδια που μας έχουν συγκινήσει και έχουν ταυτιστεί με την επέτειο του Πολυτεχνείου. 

Τραγούδια διαχρονικά που από τις πρώτες νότες τα αναγνωρίζουμε και έχουν “δεθεί” με την ατμόσφαιρα των αγώνων κατά της Χούντας και με την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. 

Πολλά είναι τα κομμάτια που ζωντανεύουν τις μνήμες με τον ρυθμό και τους στίχους τους. Στίχους "γροθιά στο στομάχι" που προκαλούν συγκίνηση. "Το Γελαστό Παιδί", "Το Ακορντεόν", "Ο Δρόμος", "Το Προσκύνημα" είναι μερικά μόνο από αυτά που έχουν "βαφτιστεί" ως τραγούδια της εξέγερσης Πολυτεχνείου.

Ας ξαναθυμηθούμε τραγούδια μέσα από μια πληθώρα κομματιών που έχουμε χιλιοτραγουδήσει και ακούγονται διαχρονικά κάθε 17 Νοέμβρη.

Το Ακορντεόν - Μάνος Λοΐζος 

*

Τραγούδι του Μάνου Λοΐζου από το άλμπουμ "Τα τραγούδια του δρόμου" σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη (1974). Γράφτηκε για τη γερμανική κατοχή. Ο αρχικός στίχος μιλούσε για "γερμανικά καμιόνια" που έγιναν "φασιστικά" σε μια εποχή ευαισθητοποίησης κατά της χούντας. Το παρουσίαζε και ο ίδιος ο Λοΐζος στις συναυλίες του Μίκη, στις οποίες συμμετείχε μαζί με τον Λεοντή. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε γύρω στο 1965, αλλά η λογοκρισία δεν επέτρεψε να ηχογραφηθεί παρά μόνο μετά τη μεταπολίτευση. 

"Ο Δρόμος" - Μάνος Λοΐζος 


*

Σε στίχους Κωστούλας Μητροπούλου, μουσική Μάνου Λοΐζου και πρώτη εκτέλεση με τη Σούλα Μπιρμπίλη. Το κομμάτι γράφτηκε με μια κιθάρα σ’ ένα στέκι που μαζεύονταν καλλιτέχνες στο Κολωνάκι, και σύμφωνα με την στιχουργό: "Ξέραμε και δεν ξέραμε τι ακριβώς είχαμε φτιάξει. Μπορεί και να πιστεύαμε πως ήταν ένα τραγούδι δικό μας μόνο, ένα τραγούδι για την αδικημένη, σαστισμένη γενιά μας, που δεν ήξερε τι ήταν ο πόλεμος και που την περίμενε στο δρόμο μια δικτατορία."

Το μεγάλο μας τσίρκο - Το προσκύνημα

Σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου, στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη (Ερμηνεία: Νίκος Δημητράτος, Τζένη Καρέζη) από το θεατρικό έργο "Το Μεγάλο μας τσίρκο".

"Το Μεγάλο μας τσίρκο" ανέβηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1973 στο θέατρο Αθήναιον. Ο Σταύρος Ξαρχάκος έγραψε τη μουσική και ο Ευγένιος Σπαθάρης επιμελήθηκε τα σκηνικά. Πρωταγωνιστές ήταν τότε η Τζένη Καρέζη, ο Κώστας Καζάκος, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Χρήστος Καλαβρούζος και ο Τίμος Περλέγκας. Ερμηνευτής των τραγουδιών ο Νίκος Ξυλούρης. Στην πρώτη παρουσίασή του, οι παραστάσεις διακόπηκαν βίαια από τη Χούντα τον Οκτώβριο του ’73, λίγο πριν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

*

Ανέβηκε και πάλι το καλοκαίρι του 1974, με την προσθήκη του τραγουδιού "Το προσκύνημα" στο φινάλε, που αφιερώθηκε στους νεκρούς της νύχτας του Πολυτεχνείου.

Οι πρώτοι νεκροί (Πάλης ξεκίνημα) - Μίκης Θεοδωράκης


*

Οι Πρώτοι Νεκροί (Πάλης Ξεκίνημα) είναι ένα χαρακτηριστικό κομμάτι σε μουσική, αλλά και ερμηνεία του Μίκη Θεοδωράκη (με τη συνοδεία της Μαρίας Φαραντούρη), και στίχους Αλέκου Παναγούλη. Λέγεται ότι γράφτηκε από τον Παναγούλη στις φυλακές του Μπογιατίου, όπου βρισκόταν και βασανιζόταν καθημερινά για την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου το 1968. Συμπεριλαμβάνεται στον δίσκο ''Τραγούδια του Αγώνα''.

Ακούστε περισσότερα τραγούδια από το news247.gr => ΕΔΩ 

Δευτέρα, Ιουλίου 25, 2022

Αστοχία: Αχρείαστη και προκλητική η φετινή δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο...


Όποια δικαιολογία κι αν επιλέξουμε, η δεξίωση στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου είναι αδικαιολόγητη. Η συγκυρία την καθιστά και προκλητική.

 

Γιατί έπρεπε να γίνει η φετινή δεξίωση στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου για την ετήσια επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας; Καταγράφουμε τις πιθανότερες απαντήσεις:

1. Επειδή πέρσι έγινε με περιορισμένο αριθμό προσκεκλημένων λόγω πανδημίας. Φέτος προσκλήθηκαν πολλές εκατοντάδες. 

2. Επειδή η Πρόεδρος της Δημοκρατίας έπρεπε να εκφωνήσει λόγο επί παντός του επιστητού.

3. Για να δηλώσει ο Μητσοτάκης «δεν θα γίνουν ούτε εκλογές ούτε ανασχηματισμός, να πάτε διακοπές».

4. Για να μάθουμε ότι ο Τσίπρας πέρασε χωρίς συμπτώματα τη δεύτερη φάση του κορονοϊού.

5. Για να επιδείξουν οι κυρίες όλων των ηλικιών τις τουαλέτες τους.

Όποια από αυτές τις δικαιολογίες-ή και όλες μαζί-κι αν επιλέξουμε, η δεξίωση είναι αδικαιολόγητη. Η συγκυρία την καθιστά και προκλητική.

Πρώτον, διότι η χώρα καίγεται από τη μία άκρη(Εβρο) έως την άλλη(Πελοπόννησο). Και η απλή αναφορά της κυρίας Σακελλαροπούλου «…η σκέψη μας είναι στους πυρόπληκτους» κτλ ηχεί σαν τυποποιημένη φράση, κάτι σαν «βγάλαμε την υποχρέωση».

Δεύτερον, διότι η οικονομική κατάσταση μεγάλου μέρους των πολιτών της χώρας δεν είναι καλή-δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς του ρεύματος. Και αναμένεται επιδείνωση.

Τρίτον, διότι ο πολιτικός κόσμος της χώρας πρέπει να διακατέχεται από αυτό που υποδηλώνει η λέξη «ενσυναίσθηση». Αντιστρόφως, δεν πρέπει να δείχνει αδιαφορία για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλοί άλλοι πολίτες.

Τέταρτον, διότι ορισμένα από αυτά που επέλεξε να συμπεριλάβει η Πρόεδρος στο λόγο της ήταν άστοχα. Για παράδειγμα, η αναφορά της στο έργο των ομοτέχνων της(δικαστών), με αφορμή όσα συνέβησαν εσχάτως, δεν ενισχύουν το κύρος της δικαιοσύνης ούτε την ανεξαρτησία των λειτουργών της. Είπε η κυρία Σακελλαροπούλου: « Η δικαιοσύνη δεν απονέμεται με βάση το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους. Οι δικαστές απολαμβάνουν τις εγγυήσεις του λειτουργήματός τους και οφείλουν να είναι ανεξάρτητοι και αμερόληπτοι, διαφυλάσσοντας το κύρος και την αποστολή τους. Κρίνονται για τις αποφάσεις τους, δεν στοχοποιούνται».

Τι δεν έλαβε υπόψη της η κυρία Πρόεδρος; Ότι μόνο το τελευταίο διάστημα κυκλοφορούν ελεύθεροι Λιγνάδηδες, Κορκονέες, Φιλιππίδηδες, που δεν είναι δα φτωχοδιάβολοι. Τους άφησαν ελεύθερους δικαστές που(πρέπει να) είναι «ανεξάρτητοι και αμερόληπτοι».

Επιμύθιον: Η χτεσινή δεξίωση ήταν μια αστοχία. Ουδείς θα έχανε κάτι αν δεν γινόταν…

 

Γιώργος Καρελιάς

Νεότερες ειδήσεις ==>> news247 

 

 

 


 

Δευτέρα, Μαρτίου 07, 2022

7 Μαρτίου 1948 – Η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα


 

 

Τα Δωδεκάνησα ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 εγινε η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στο ελληνικό κράτος.

Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους.

 

→ Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους.

→ Με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, τα Δωδεκάνησα επαναστάτησαν, αλλά το 1830 επιστράφηκαν μαζί με τη Σάμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα την Εύβοια, η οποία ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος.

Η οθωμανική παρουσία στα Δωδεκάνησα τερματίζεται το 1912, μετά την κατάληψή τους από τους Ιταλούς. Όλοι τότε άρχισαν να σκέφτονται ότι είχε αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την ενσωμάτωσή τους στην Ελλάδα, πράγμα που έγινε εν μέρει πραγματικότητα με τη Συνθήκη των Σεβρών, που υπογράφτηκε στις 10 Αυγούστου 1920. Με αυτή τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα, εκτός από τη Ρόδο, που έμεινε στην κατοχή της Ιταλίας.


Μετά την άνοδο του Μουσολίνι, οι Ιταλοί αναθεωρούν την πολιτική τους για τα Δωδεκάνησα και αποφασίζουν εκ νέου ότι θέλουν να τα διατηρήσουν στην επικράτειά τους.

Στη συνέχεια, όταν οι Ιταλοί παραδόθηκαν στους Γερμανούς, εκείνοι μετά την παράδοση της χιτλερικής Γερμανίας τον Μάιο του 1945, τα μεταβίβασαν στη Μεγάλη Βρετανία.

→ Στις 8 Μαΐου 1945, ο αρχηγός των γερμανικών δυνάμεων κατοχής στρατηγός Wagener υπογράφει στη Σύμη το πρωτόκολλο της χωρίς όρους παράδοσης των Δωδεκανήσων στους Βρετανούς συμμάχους και στον διοικητή του Ιερού Λόχου, συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε. Την επομένη κιόλας καταπλέει στο λιμάνι της Ρόδου το θρυλικό καταδρομικό «Αβέρωφ».

→ Περίπου έναν χρόνο μετά, στις 27 Ιουνίου 1946, στο Παρίσι και στο Συμβούλιο των Υπουργών των Εξωτερικών των τεσσάρων Δυνάμεων, αποφασίζεται να περιέλθουν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα.

→ Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδεκάνησα αποδίδονταν στην Ελλάδα, ενώ η Ιταλία υποχρεωνόταν σε αποζημίωση ύψους 105 εκατομμυρίων δολαρίων προς τη χώρα μας.

 

Με επιμονή της σοβιετικής πλευράς, οριζόταν στο κείμενο ότι τα νησιά θα παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη που θα επικαλεστεί η Τουρκία κατά τρόπο καταχρηστικό μετά το 1974.

Από την τουρκική ερμηνεία του κειμένου της ελληνοϊταλικής συνθήκης του 1947, σε συνδυασμό με τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, θα προκύψει και το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», που έθεσε η Άγκυρα μετά την Κρίση των Ιμίων το 1996.

Η τελετή παράδοσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τις βρετανικές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πρώτος διοικητής των Δωδεκανήσων ανέλαβε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης, με πολιτικό σύμβουλο τον πανεπιστημιακό και δικαστικό Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

• Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου έγινε στις 7 Μαρτίου 1948 και το 1955 τα Δωδεκάνησα έγιναν νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.

 

Πηγή: urbanlife.gr

Τετάρτη, Νοεμβρίου 17, 2021

Η απαγγελία του Γιάννη Ρίτσου στην πρώτη επέτειο του γιορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου (Video)


Το παρακάτω βίντεο χαρακτηρίζει ανατριχιαστική την απαγγελία που κάνει ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος στην πρώτη συγκέντρωση που έγινε για τον γιορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. 

 


Σάββατο, Μαρτίου 06, 2021

Τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα (Photos)


 

Τα Δωδεκάνησα (για την ακρίβεια είναι 14) ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος.

Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους. Με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, τα Δωδεκάνησα επαναστάτησαν, αλλά το 1830 επιστράφηκαν μαζί με τη Σάμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα την Εύβοια, η οποία ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος.

Η κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς το 1912 αναπτέρωσε τις ελπίδες των κατοίκων τους ότι σύντομα τα νησιά θα ενταχθούν στον εθνικό κορμό. Πράγματι, με τη συνθήκη των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) τα Δωδεκάνησα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Ρόδο, που θα παρέμενε για ένα διάστημα υπό ιταλική διοίκηση. Όμως, η ατυχής έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας έδωσε την ευκαιρία στους Ιταλούς να υπαναχωρήσουν και με την άνοδο του Μουσολίνι προσπάθησαν να τα εξιταλίσουν. Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών (1943), κύριοι των Δωδεκανήσων έγιναν οι Γερμανοί και μετά την παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας (Μάιος 1945), η Μεγάλη Βρετανία.

Ήταν η χρυσή ευκαιρία για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στο ελληνικό κράτος, την οποία η ελληνική διπλωματία δεν έπρεπε να αφήσει να πάει χαμένη. Ήταν απαίτηση του ελληνικού λαού και είχε χυθεί άφθονο ελληνικό αίμα για την εκδίωξη των Γερμανών από τα Δωδεκάνησα. Το θέμα θα λυνόταν οριστικά από τη Διάσκεψη Ειρήνης των νικητριών δυνάμεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα συνερχόταν στο Παρίσι.

Υποστολή της αγγλικής σημαίας στη Ρόδο και έπαρση της ελληνικής.

  Η Ελλάδα δια του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη διαμήνυσε ότι θα έθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως εθνικές διεκδικήσεις την πρόσκτηση της Βορείου Ηπείρου και των Δωδεκανήσων, τη διευθέτηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, ενώ σκόπευε να θέσει και το ζήτημα της Κύπρου στη Μεγάλη Βρετανία. Από τις τέσσερις αυτές εθνικές διεκδικήσεις, μόνο το θέμα των Δωδεκανήσων ευοδώθηκε, χωρίς δυσκολίες και περιπλοκές.

Είναι γνωστό ότι ο Στάλιν και ο Τσόρτσιλ, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, προσπάθησαν να δελεάσουν την Τουρκία, προσφέροντάς της ορισμένα παράκτια νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να την πείσουν να βγει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων ή τουλάχιστον να παραμείνει αυστηρά ουδέτερη. Επιπροσθέτως, ο Στάλιν είχε συνδέσει το θέμα των Δωδεκανήσων με την Τριπολίτιδα (σημερινή Λιβύη), για την οποία η Σοβιετική Ένωση είχε διατυπώσει το αίτημα να της ανατεθεί η εντολή.

Όμως, σε μια απρόσμενη στροφή της πολιτικής της, η Σοβιετική Ένωση συγκατατέθηκε να αποδοθούν τα Δωδεκάνησα στη Ελλάδα, στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών που προετοίμαζε τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Η δήλωση έγινε στις 27 Ιουνίου 1946 από τον Υπουργό Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Σκριάμπιν, γνωστότερο ως Μολότοφ, με μοναδικό όρο την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Έτσι, προτού καν συνέλθει η Διάσκεψη Ειρήνης, το θέμα των Δωδεκανήσων είχε λάβει ευνοϊκή τροπή για την Ελλάδα.

Η είδηση για την απόδοση των Δωδεκανήσων στη Ελλάδα χαιρετίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στη δίνη του Εμφυλίου Πολέμου. Η Διάσκεψη της Ειρήνης συνήλθε στο Παρίσι από τις 29 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου 1946, όπου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς και τα θέματα της Βορείου Ηπείρου και της διευθέτησης των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, χωρίς επιτυχία, αφού οι ΗΠΑ δεν θέλησαν να δυσαρεστήσουν τη σύμμαχό τους Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της Αλβανία και Βουλγαρία. Η προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει το Καστελόριζο και τη Σύμη έπεσαν στο κενό.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδεκάνησα αποδίδονταν στην Ελλάδα, ενώ η Ιταλία υποχρεωνόταν σε αποζημίωση ύψους 105 εκατομμυρίων δολαρίων προς τη χώρα μας. Με επιμονή της σοβιετικής πλευράς, οριζόταν στο κείμενο ότι τα νησιά θα παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη που θα επικαλεστεί η Τουρκία κατά τρόπο καταχρηστικό μετά το 1974. Από την τουρκική ερμηνεία του κειμένου της ελληνοϊταλικής συνθήκης του 1947, σε συνδυασμό με τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, θα προκύψει και το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», που έθεσε η Άγκυρα μετά την Κρίση των Ιμίων το 1996.


Ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης υπογράφει το πρωτόκολλο παράδοσης των Δωδεκανήσων.

 

 

 

 Η τελετή παράδοσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τις βρετανικές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πρώτος διοικητής των Δωδεκανήσων ανέλαβε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης, με πολιτικό σύμβουλο τον πανεπιστημιακό και δικαστικό Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου 1948 και το 1955 τα Δωδεκάνησα έγιναν νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.



 




Πηγή: sansimera.gr


Δευτέρα, Μαρτίου 30, 2020

30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1822: Η σφαγή της Χίου - Αφιέρωμα με πίνακες ζωγραφικής

Χίος 30 Μαρτίου 1822. Ένα πλούσιο νησί του Αρχιπελάγους του Αιγαίου αυτή τη μέρα βιώνει την εισβολή των Οθωμανικών στρατευμάτων , εισβολή – σφαγή πολυήμερη του άμαχου πληθυσμού, σφαγή που θα προκαλέσει παγκόσμιο σάλο.

Σύμφωνα με τις πηγές  στη λαίλαπα εκείνη της Οθωμανικής χατζάρας σφαγιάστηκαν 42 χιλιάδες Χιώτες, κατάφεραν να διασωθούν με τη φυγή τους στο εξωτερικό και την Ηπειρωτική Ελλάδα περίπου 23.000 άμαχοι, 50.000 οδηγήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα ενώ στο καμμένο πλέον γεμάτο αίμα αθώων νησί έμειναν ζωντανοί γύρω στους 2.000 ανθρώπους. Πλήρης ερήμωση και καταστροφή. Το νησί πνίγηκε όχι στα κύματα του Αιγαίου αλλά στο αίμα των αθώων…

Πολλοί λόγιοι, πολλοί καλλιτέχνες δημιούργησαν αριστουργήματα εμπνευσμένοι από την αποτρόπαια και ανήκουστη τραγωδία της Χίου.

Στον τομέα της ζωγραφικής πολλοί οι δημιουργοί που αποτύπωσαν την Σφαγή της Χίου, την γενοκτονία ενός νησιού , ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία στον καμβά τους.

Ξεκινάμε την παρουσίαση τριών έργων με πρώτη την όχι και τόσο γνωστή  εικαστική δημιουργία του κορυφαίου Ιταλού ζωγράφου Φραντσέσκο Άγιεζ ή Χάγιεζ, πίνακα με τίτλο “Η Φυγή από την Χίο”, έργο τέχνης το οποίο ο  ο λαμπρός καλλιτέχνης  και μέγας φιλέλληνας φιλοτέχνησε το 1839, πριν 181 χρόνια.

Φραντσέσκο Άγιεζ ή Χάγιεζ κι “Η Φυγή από την Χίο”.

Συγκλονιστική δημιουργία. Κορυφαίος ζωγράφος του 19ου αιώνα ο Φ.Α., με ιδιαίτερη ικανότητα στις προσωπογραφίες-πορτρέτα , στα γυναικεία γυμνά αλλά και σε μυθολογικά θέματα.

Κ. Κανελλάκης. Τίτλος έργου: “Σφαγαί της  Χίου”

Το έργο βρίσκεται στην Βιβλιοθήκη Κοραή Χίου.

Το μικρό αφιέρωμα στην ζωγραφική αποτύπωση της Σφαγής της Χίου κλείνει με το : “Η Σφαγή της Χίου” του Γάλλου Ντελακρουά ,η πιο γνωστή εικαστική σύνθεση της σφαγής, σύνθεση που συγκλόνισε και συγκλονίζει.
  1. Φραντσέσκο Άγιεζ : Η Φυγή από τη Χίο/1839.
2. Κ. Κανελλάκης/Σφαγαί της Χίου/ Βιβλιοθήκη Κοραή Χίου.
  1. Ευγένιος Ντελακρουά/Η Σφαγή της Χίου/1824/Μουσείο Λούβρου.
Επιλογή μου, το .“Φυγή από την Χίο” το έργο του Φ. Άγιεζ  να είναι ο ‘πρωταγωνιστής’  του σημερινού αφιερώματος στην Τραγωδία της Χίου… ο πίνακας ζωγραφικής τον οποίο ο διάσημος Ιταλός ζωγράφος τον φιλοτέχνησε-όπως ήδη ανέφερα- το 1839 , 181 χρόνια πριν αποτυπώνοντας για πάντα στον καμβά το  ιστορικό γεγονός … αλλά και τη λύτρωση… τη φυγή… τη σωτηρία ψυχών…

Ιστορικές πληροφορίες:Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ήλιος.

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος

Ερευνήτρια Ελληνικής λογοτεχνίας.


Πηγή: xiakanea.gr - Mar 30, 2020


Σάββατο, Μαρτίου 07, 2020

Τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα - (Photos)

Ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης υπογράφει το πρωτόκολλο παράδοσης των Δωδεκανήσων.

Τα Δωδεκάνησα (για την ακρίβεια είναι 14) ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος.

Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους. Με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, τα Δωδεκάνησα επαναστάτησαν, αλλά το 1830 επιστράφηκαν μαζί με τη Σάμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα την Εύβοια, η οποία ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος.

Η κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς το 1912 αναπτέρωσε τις ελπίδες των κατοίκων τους ότι σύντομα τα νησιά θα ενταχθούν στον εθνικό κορμό. Πράγματι, με τη συνθήκη των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) τα Δωδεκάνησα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Ρόδο, που θα παρέμενε για ένα διάστημα υπό ιταλική διοίκηση. Όμως, η ατυχής έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας έδωσε την ευκαιρία στους Ιταλούς να υπαναχωρήσουν και με την άνοδο του Μουσολίνι προσπάθησαν να τα εξιταλίσουν. Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών (1943), κύριοι των Δωδεκανήσων έγιναν οι Γερμανοί και μετά την παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας (Μάιος 1945), η Μεγάλη Βρετανία.

Ήταν η χρυσή ευκαιρία για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στο ελληνικό κράτος, την οποία η ελληνική διπλωματία δεν έπρεπε να αφήσει να πάει χαμένη. Ήταν απαίτηση του ελληνικού λαού και είχε χυθεί άφθονο ελληνικό αίμα για την εκδίωξη των Γερμανών από τα Δωδεκάνησα. Το θέμα θα λυνόταν οριστικά από τη Διάσκεψη Ειρήνης των νικητριών δυνάμεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα συνερχόταν στο Παρίσι.



Υποστολή της αγγλικής σημαίας στη Ρόδο και έπαρση της ελληνικής.

Η Ελλάδα δια του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη διαμήνυσε ότι θα έθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως εθνικές διεκδικήσεις την πρόσκτηση της Βορείου Ηπείρου και των Δωδεκανήσων, τη διευθέτηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, ενώ σκόπευε να θέσει και το ζήτημα της Κύπρου στη Μεγάλη Βρετανία. Από τις τέσσερις αυτές εθνικές διεκδικήσεις, μόνο το θέμα των Δωδεκανήσων ευοδώθηκε, χωρίς δυσκολίες και περιπλοκές.

Είναι γνωστό ότι ο Στάλιν και ο Τσόρτσιλ, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, προσπάθησαν να δελεάσουν την Τουρκία, προσφέροντάς της ορισμένα παράκτια νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να την πείσουν να βγει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων ή τουλάχιστον να παραμείνει αυστηρά ουδέτερη. Επιπροσθέτως, ο Στάλιν είχε συνδέσει το θέμα των Δωδεκανήσων με την Τριπολίτιδα (σημερινή Λιβύη), για την οποία η Σοβιετική Ένωση είχε διατυπώσει το αίτημα να της ανατεθεί η εντολή.

Όμως, σε μια απρόσμενη στροφή της πολιτικής της, η Σοβιετική Ένωση συγκατατέθηκε να αποδοθούν τα Δωδεκάνησα στη Ελλάδα, στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών που προετοίμαζε τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Η δήλωση έγινε στις 27 Ιουνίου 1946 από τον Υπουργό Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Σκριάμπιν, γνωστότερο ως Μολότοφ, με μοναδικό όρο την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Έτσι, προτού καν συνέλθει η Διάσκεψη Ειρήνης, το θέμα των Δωδεκανήσων είχε λάβει ευνοϊκή τροπή για την Ελλάδα.

Η είδηση για την απόδοση των Δωδεκανήσων στη Ελλάδα χαιρετίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στη δίνη του Εμφυλίου Πολέμου. Η Διάσκεψη της Ειρήνης συνήλθε στο Παρίσι από τις 29 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου 1946, όπου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς και τα θέματα της Βορείου Ηπείρου και της διευθέτησης των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, χωρίς επιτυχία, αφού οι ΗΠΑ δεν θέλησαν να δυσαρεστήσουν τη σύμμαχό τους Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της Αλβανία και Βουλγαρία. Η προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει το Καστελόριζο και τη Σύμη έπεσαν στο κενό.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδεκάνησα αποδίδονταν στην Ελλάδα, ενώ η Ιταλία υποχρεωνόταν σε αποζημίωση ύψους 105 εκατομμυρίων δολαρίων προς τη χώρα μας. Με επιμονή της σοβιετικής πλευράς, οριζόταν στο κείμενο ότι τα νησιά θα παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη που θα επικαλεστεί η Τουρκία κατά τρόπο καταχρηστικό μετά το 1974. Από την τουρκική ερμηνεία του κειμένου της ελληνοϊταλικής συνθήκης του 1947, σε συνδυασμό με τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, θα προκύψει και το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», που έθεσε η Άγκυρα μετά την Κρίση των Ιμίων το 1996.

Η τελετή παράδοσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τις βρετανικές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πρώτος διοικητής των Δωδεκανήσων ανέλαβε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης, με πολιτικό σύμβουλο τον πανεπιστημιακό και δικαστικό Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου 1948 και το 1955 τα Δωδεκάνησα έγιναν νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.






πηγή: .sansimera.gr - Mar 07 2020

Παρασκευή, Ιανουαρίου 31, 2020

Εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας το τουρκικό Ορούτς Ρέις - Πλέει ανοιχτά του Καστελόριζου

Το ερευνητικό πλοίο Ορούτς Ρέιτς πέρασε στην ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή του Καστελόριζου και κινείται εντός αυτής, αλλά εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων.

Πλέει μόνο του, χωρίς συνοδευτικά πλοία και παρακολουθείται από το Πολεμικό Ναυτικό με τη φρεγάτα Νικηφόρος Φωκάς.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το σκάφος μπήκε στις 06:40 το πρωί στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και βρίσκεται περίπου 200 χλμ. νότια της Μεγίστης, ανατολικά της Κρήτης και δυτικά της Κύπρου. Στην περιοχή επικρατούν δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Το υπουργείο Εξωτερικών βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με το υπουργείο Άμυνας και παρακολουθεί τις εξελίξεις.

Να σημειωθεί ότι σήμερα είναι η επέτειος της κρίσης των Ιμίων το 1996.


Πηγή, νεότερα και ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ εδώ 

Κυριακή, Νοεμβρίου 17, 2019

H άγνωστη ιστορία του κιθαρίστα με την ματωμένη σημαία

Γιώργος Κηρύκου (1955-1993) – Μια απ’ τις πολλές ιστορίες των άγνωστων “ανώνυμων” ανιδιοτελών αγωνιστών του Πολυτεχνείου.

Υπήρξε  ένα πλήθος πρωταγωνιστών των δραματικών γεγονότων ­το  Νοέμβριο του ’73,  κυρίως εκτός του φοιτητικού χώρου ­που συνειδητά έμειναν στην αφάνεια, που δεν επεδίωξαν να καταγραφούν σε καμιά λίστα «ηρώων του Πολυτεχνείου». Αποφεύγοντας την αποπληρωμή της δημοσιότητας και την απαίτηση «αναγνώρισης» της προσφοράς τους.

Η περίπτωση, του Γιώργου Κηρύκου, ενός ανθρώπου που πρωτοστάτησε στην εξέγερση, βασανίστηκε στα κρατητήρια της ΕΣΑ και ύστερα φρόντισε να μην «πουλήσει» τίποτε από τις «ημέρες της επανάστασης», είναι συμβολική. Και η ζωή του, η κατοπινή θυσία του, δείγμα της αντίληψής του.

Ποίος ήταν όμως ο Γιώργος Κηρύκου;

Ονομαζόταν Γιώργος Κηρύκου, καταγόταν από την Ικαρία, ένα από τα 5 παιδιά της οικογένειάς του, και το 1973 ήταν 18 χρονών. Είχε έλθει στην Αθήνα να βρει την τύχη του και δούλευε περιστασιακά οικοδόμος και ελαιοχρωματιστής. Η μεγάλη του αγάπη, όμως, ήταν η μουσική και η κιθάρα. 

Ερασιτέχνης μουσικός, έφτιαχνε στιχάκια και τα έντυνε με τα ακόρντα της κιθάρας του. Η φωτογραφία που τον δείχνει ανεβασμένο στην πύλη του Πολυτεχνείου, ανεμίζοντας την ελληνική σημαία και φωνάζοντας συνθήματα “Κάτω η χούντα” και “Επανάσταση λαέ“, είναι πασίγνωστη. Τότε ήταν αρραβωνιασμένος με μια φοιτήτρια.

1973-11-1973 - Πύλη Πολυτεχνείου - Γιώργος Κηρύκου

Μετά τα γεγονότα, συνελήφθη από τα όργανα της χούντας, κρατήθηκε στο Χαϊδάρι και βασανίστηκε. Οι γονείς του είχαν χάσει τα ίχνη του, δεν ήξεραν εάν είναι ζωντανός ή όχι.Τελικά, κατάφερε να επικοινωνήσει με την αρραβωνιαστικιά του μέσω ενός φαντάρου, κι εκείνη έστειλε γράμμα στην Ικαρία για να πει στην οικογένεια ότι είναι ζωντανός.

Αργότερα μπαρκάρισε στα καράβια, ξαναγύρισε γιατί ήταν “παράνομος”, πήγε στην Αμερική, παντρεύτηκε, έκανε έναν γιο, και δούλευε μουσικός στην Αστόρια. Χώρισε, γύρισε στην Ικαρία στην μάνα του και στις αδελφές του, έκανε έναν δεύτερο γάμο, και έκανε μαθήματα κιθάρας σε παιδιά.

Το παρατσούκλι του ήταν «Αλμπάνο».

Το καλοκαίρι του 1993, με τις φοβερές πυρκαγιές στο νησί που κόστισαν 13 νεκρούς, σε ηλικία 38 ετών, μαζί με δυο φίλους του, βοηθούσε να αντιμετωπιστεί η καταστροφή. Οταν άκουσε για 4 γέροντες εγκλωβισμένους που κινδύνευε η ζωή τους, πήγε εκεί. Προσπάθησε να σώσει μια γριούλα από την φωτιά, την πήρε στην πλάτη του για να την μεταφέρει, όμως ο αέρας άλλαξε κατεύθυνση και η φωτιά γύρισε. Εγκλωβίστηκαν όλοι εκεί, κι εκεί έχασε τη ζωή του. Αυτή ήταν, εν συντομία, η ιστορία του Γιώργου Κηρύκου.


Αλλά δεν είναι η ιστορία του Γιώργου Κηρύκου μόνο. Είναι και η ιστορία των χιλιάδων άγνωστων “ανώνυμων” ανιδιοτελών αγωνιστών του Πολυτεχνείου, που ποτέ δεν ζήτησαν τίποτε και ποτέ δεν εξαργύρωσαν εκείνους τους αγώνες.


Πηγή: enallaktikos.gr / koutipandoras.gr


Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More