Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Οκτωβρίου 19, 2022

Βρέθηκε ο χαμένος κατάλογος άστρων του Ιππάρχου του Ρόδιου, η πρώτη καταγραφή στην ιστορία


Η σπάνια ανακάλυψη αποδεικνύει ότι ο Ίππαρχος ο Ρόδιος, που θεωρείται ο σημαντικότερος αστρονόμος της αρχαίας Ελλάδας, πράγματι είχε φτιάξει πρώτος έναν χάρτη του ουρανού, πριν το επιχειρήσει ο οποιοσδήποτε.


Μια μεσαιωνική περγαμηνή στην ελληνορθόδοξη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά στην Αίγυπτο έκρυβε μια μεγάλη έκπληξη: κάτω από το χριστιανικό κείμενο ανακαλύφθηκε ένα μέρος από τον θεωρούμενο χαμένο κατάλογο άστρων του αρχαίου Έλληνα αστρονόμου Ιππάρχου, την πρώτη στον κόσμο προσπάθεια για μια πλήρη «χαρτογράφηση» του νυχτερινού ουρανού.

Οι επιστήμονες αναζητούν το έργο του Ίππαρχου εδώ και αιώνες, γι' αυτό οι ιστορικοί της αστρονομίας χαρακτήρισαν την ανακάλυψη σπάνια και σημαντική. Η σχετική επιστημονική δημοσίευση έγινε στο περιοδικό ιστορίας της αστρονομίας «Journal for the History of Astronomy», σύμφωνα με το «Nature». Το εύρημα αποδεικνύει ότι ο Ίππαρχος, θεωρούμενος ο σημαντικότερος αστρονόμος της αρχαίας Ελλάδας, πράγματι είχε φτιάξει έναν «χάρτη¬ των ουρανών αρκετούς αιώνες προτού επιχειρηθεί κάτι παρόμοιο.

Η περγαμηνή ανήκε στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης, αλλά το μεγαλύτερο μέρος από τα 146 φύλλα της σήμερα έχει περάσει στην κατοχή του Μουσείου της Βίβλου στην Ουάσινγκτον. Η περγαμηνή περιέχει τον Κώδικα Climaci Rescriptus, μια συλλογή συριακών κειμένων του 10ου ή 11ου αιώνα. Ο κώδικας είναι παλίμψηστο, δηλαδή από κάτω ήταν γραμμένο ένα αρχαιότερο κείμενο.


Αρχικά θεωρείτο ότι το αρχαιότερο αυτό κείμενο ήταν επίσης χριστιανικό. Όταν όμως το 2012 ο ειδικός σε βιβλικά κείμενα Πίτερ Ουίλιαμς του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ ζήτησε από τους φοιτητές του να μελετήσουν τον Κώδικα, απρόσμενα εντοπίστηκε μια παράγραφος στα ελληνικά που αποδιδόταν σε έναν άλλο σημαντικό Έλληνα αστρονόμο, τον Ερατοσθένη. Το 2017 έγινε νέα ανάλυση με πιο σύγχρονη τεχνολογία πολυφασματικής απεικόνισης από Αμερικανούς ερευνητές, οι οποίοι φωτογράφησαν τις σελίδες της περγαμηνής σε διαφορετικά μήκη κύματος του φωτός και στη συνέχεια χρησιμοποίησαν υπολογιστικούς αλγόριθμους για να διαβάσουν το κρυμμένο από κάτω κείμενο.

Οι συντεταγμένες όπως περιγράφονται στον "χάρτη" των άστρων:

Ὁ στέφανος ἐν τῷ βορείῳ ἡμισφαιρίῳ κείμενος κατὰ μῆκος μὲν ἐπέχει μ̊ θ̅ καὶ δ̅ ́ ἀπὸ τῆς α̅ μ̊ τοῦ σκορπίου ἕως ι̅ <καὶ> δ̅ ́ μ̊ τοῦ αὐτοῦ ζῳδίου. Κατὰ πλάτος δ᾽ ἐπέχει μ̊ ς̅ C καὶ δ̅ ́ ἀπὸ μ̅θ̅ μ̊ ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου ἕως μ̊ ν̅ε̅ C καὶ δ̅ ́.

Προηγεῖται μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ ὁ ἐχόμενος τοῦ λαμπροῦ ὡς πρὸς δύσιν ἐπέχων τοῦ σκορπίου τῆς α̅ μ̊ τὸ ἥμισυ. Ἔσχατος δὲ πρὸς ἀνατολὰς κεῖται ὁ δ′ ἐχόμενος ἐπ᾽ ἀνατολὰς τοῦ λαμπροῦ ἀστέρος [. . .] τοῦ βορείου πόλου μ̊ μ̅θ̅· νοτιώτατος δὲ ὁ γ′ ἀπὸ τοῦ λαμπροῦ πρὸς ἀνατολὰς ἀριθμούμενος ὃς ἀπέχει τοῦ πόλου μ̊ ν̅ε̅ C καὶ δ̅ ́.

Με αυτόν τον τρόπο, σε εννέα σελίδες αποκαλύφθηκε αστρονομικό υλικό, το οποίο χρονολογήθηκε -με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα και την ανάλυση του στιλ γραφής- από τον 5ο ή 6ο αιώνα. Το κείμενο περιείχε, μεταξύ άλλων, μύθους για τη γέννηση των άστρων από τον Ερατοσθένη, καθώς και τμήματα ενός διάσημου ποιήματος του 3ου αιώνα, τα «Φαινόμενα», όπου περιγράφονται οι αστερισμοί.

Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, καθώς ο Ουίλιαμς εντόπισε συντεταγμένες άστρων στο κείμενο και προχώρησε σε περαιτέρω ανάλυση, σε συνεργασία με τον ιστορικό της επιστήμης Βικτόρ Γκιζεμπέργκ του Γαλλικού Εθνικού Ινστιτούτου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) και τον Εμανουέλ Ζινγκ του Πανεπιστημίου της Σορβόνης στο Παρίσι. Αποκαλύφθηκε έτσι ότι σε μια τουλάχιστον σελίδα της περγαμηνής δίνονταν ακριβείς συντεταγμένες για τα άστρα στα τέσσερα άκρα του αστερισμού Corona Borealis (Βόρειου Στέφανου). Βρέθηκαν επίσης βάσιμες ενδείξεις ότι η πηγή αυτών των μετρήσεων ήταν ο Ίππαρχος και ότι οι υπολογισμοί του είχαν γίνει περίπου το 129 π.Χ.

Μέχρι σήμερα ο μοναδικός κατάλογος άστρων που είχε διασωθεί από την αρχαιότητα, ήταν εκείνος του αστρονόμου Πτολεμαίου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. Η «Αλμαγέστη» του (ή «Μαθηματική σύνταξις») υπήρξε ένα από τα πιο επιδραστικά επιστημονικά κείμενα στην ιστορία, προβάλλοντας, ένα γεωκεντρικό μαθηματικό μοντέλο για τον Κόσμο, το οποίο είχε γίνει αποδεκτό ευρέως για πάνω από 1.200 χρόνια. Ο Πτολεμαίος είχε, μεταξύ άλλων, δώσει τις συντεταγμένες άνω των 1.000 άστρων.

Πρώτος ο Ίππαρχος ο Ρόδιος

Όμως στα αρχαία κείμενα υπάρχουν πολλές αναφορές ότι ο πρώτος που είχε κάνει τέτοιες αστρικές μετρήσεις, ήταν ο Ίππαρχος ο Ρόδιος (190-120 π.Χ.) τρεις αιώνες πριν. Νωρίτερα οι Βαβυλώνιοι αστρονόμοι είχαν μετρήσει τις θέσεις μερικών άστρων αλλά μόνο γύρω από τον Ζωδιακό, ενώ ο Ίππαρχος ήταν ο πρώτος που προσδιόρισε τις θέσεις των άστρων με χρήση δύο συντεταγμένων και επιχείρησε να δημιουργήσει έναν «χάρτη» όλου του νυχτερινού ουρανού.

«Αυτός ο κατάλογος άστρων που έως τώρα αιωρείτο στα κείμενα ως σχεδόν κάτι υποθετικό, έγινε πλέον κάτι πολύ συγκεκριμένο», δήλωσε ο ιστορικός της αστρονομίας Ματιέ Οσεντράιβερ του Ελευθέρου Πανεπιστημίου του Βερολίνου.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο αρχικός κατάλογος του Ίππαρχου, όπως και του Πτολεμαίου, θα περιλάμβανε παρατηρήσεις σχεδόν κάθε ορατού άστρου στον ουρανό. Λόγω της έλλειψης τηλεσκοπίου, πιθανώς ο Ίππαρχος είχε χρησιμοποιήσει κάποιο άλλο όργανο παρατήρησης όπως τη διόπτρα και ασφαλώς «θα είχε αφιερώσει ατελείωτες ώρες δουλειάς», σύμφωνα με τον Γκιζεμπέργκ.

Η σχέση Ίππαρχου-Πτολεμαίου ήταν πάντα ένα νεφελώδες ζήτημα. Μερικοί ειδικοί είχαν φτάσει στο σημείο να ισχυριστούν ότι δεν υπήρξε ποτέ ο κατάλογος άστρων του Ίππαρχου, ενώ άλλοι -με πρώτο τον αστρονόμο του 16ου αιώνα Τίχο Μπράχε- είχαν αντίστροφα υποστηρίξει ότι ο Πτολεμαίος απλώς έκλεψε τις προϋπάρχουσες μετρήσεις του Ίππαρχου και τις παρουσίασε για δικές του. Η έως τώρα ανάλυση του αποκαλυφθέντος κειμένου στην περγαμηνή οδήγησε τους ερευνητές στο αρχικό συμπέρασμα ότι ο Πτολεμαίος δεν έκανε απλή αντιγραφή των στοιχείων του Ίππαρχου. Από την άλλη, όπως επεσήμαναν, οι αριθμοί του Ίππαρχου για τις θέσεις των άστρων (με απόκλιση το πολύ μιας μοίρας από τις πραγματικές) είναι πολύ πιο ακριβείς από εκείνες του διαδόχού του Πτολεμαίου.

Σύμφωνα με τον ιστορικό της αστρονομίας Τζέημς Έβανς του αμερικανικού Πανεπιστημίου Puget Sound, η ανακάλυψη «εμπλουτίζει την εικόνα μας για τον Ίππαρχο και μας δίνει μια γοητευτική ιδέα για το τι έκανε πραγματικά». Όπως είπε, το έργο του υπήρξε καθοριστικό, επειδή αποτέλεσε ορόσημο για την «μαθηματικοποίηση της Φύσης», δηλαδή την μετατόπιση από την απλή περιγραφή των φυσικών φαινομένων στη μέτρηση, τον υπολογισμό και την πρόβλεψη τους.

Ο Ίππαρχος είχε επικρίνει τους προδρόμους του στην αστρονομία ότι δεν νοιάζονταν για την αριθμητική ακρίβεια. Κατά τον Έβανς, ο Ίππαρχος αξιοποίησε τη βαβυλωνιακή παράδοση των ακριβών αστρονομικών μαθηματικών παρατηρήσεων και χάρη σε αυτόν έγινε το «πάντρεμα» με την ελληνική γεωμετρική παράδοση, με αποτέλεσμα «να ξεκινήσει έτσι πραγματικά η σύγχρονη αστρονομία».

Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι καθώς βελτιώνονται οι απεικονιστικές τεχνικές, θα ανακαλύψουν και άλλες συντεταγμένες άστρων στον εν λόγω Κώδικα, αρκετά τμήματα του οποίου δεν έχουν ακόμη διαβαστεί. Θεωρούν επίσης πιθανό ότι στη βιβλιοθήκη της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, η οποία περιέχει περισσότερα από 160 παλίμψηστα, διασώζονται επιπρόσθετες σελίδες του καταλόγου άστρων του Ίππαρχου. Σχετικές έρευνες έχουν ήδη φέρει στο φως άγνωστα αρχαιοελληνικά ιατρικά κείμενα κάτω από τα χριστιανικά.

=> news247.gr


Δευτέρα, Νοεμβρίου 04, 2019

Eντυπωσιακά ευρήματα σε 5 αρχαία ναυάγια της Κάσου (Photos)

Σημαντικά αρχαιολογικά τεκμήρια περιλαμβάνονται στα ευρήματα της πρώτης υποβρύχιας ερευνητικής αποστολής στον θαλάσσιο χώρο της νήσου Κάσου. Συνολικά εντοπίστηκαν πέντε ναυάγια, καθώς και μία πιθανή αρχαία λιμενική εγκατάσταση. Ιδιαίτερα αξιόλογο εύρημα αποτελεί ένα ναυάγιο της ύστερης κλασικής περιόδου, το οποίο έφερε πέντε λίθινες πυραμιδοειδείς άγκυρες. 

Το φορτίο του πλοίου περιλαμβάνει, εκτός από αμφορείς τεσσάρων τουλάχιστον διαφορετικών τύπων, λεπτή κεραμική καθώς και τμήματα αποθηκευτικών πίθων. Με βάση την κεραμική που περισυλλέχθηκε και ανελκύστηκε, το ναυάγιο μπορεί να χρονολογηθεί στα τέλη του 4ου ή τις αρχές του 3ου αιώνα πΧ. Το είδος του φορτίου και οι λίθινες άγκυρες που εντοπίστηκαν παρουσιάζουν ομοιότητες με το ναυάγιο της Αντιδραγονέρας Κυθήρων που χρονολογείται στον ύστερο 4ο αιώνα π.Χ.



Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα τέσσερα ναυάγια, πρόκειται για ένα ναυάγιο με φορτίο Ροδιακών αμφορέων του 1ου αιώνα π.Χ., ένα ναυάγιο με αμφορείς και επιτραπέζια κεραμική της βυζαντινής περιόδου, χρονολογούμενο μεταξύ του 8ου και του 10ου αιώνα μ.Χ., ένα ξύλινο σκαρί πλοίου χρονολογούμενο στην μετεπαναστατική περίοδο και ένα ναυάγιο νεότερων χρόνων που μετέφερε οικοδομικό υλικό. Εκτός των προαναφερθέντων ναυαγίων, εντοπίστηκε επίσης μεγάλος αριθμός μεμονωμένων ευρημάτων, μεταξύ των οποίων σιδερένια κανόνια, βυζαντινές και νεότερες άγκυρες, καθώς και απορρίψεις κεραμικής, που μαρτυρούν τη συνεχή και αδιάλειπτη χρήση του θαλασσίου χώρου από την αρχαιότητα ως και τους νεότερους χρόνους.


Η απομακρυσμένη, ακριτική Κάσος, αποτέλεσε για πρώτη φορά πεδίο συστηματικής ενάλιας αρχαιολογικής έρευνας στο πλαίσιο ενός τριετούς ερευνητικού προγράμματος (2019 – 2021), το οποίο έχει ως βασικό στόχο τον εντοπισμό, την τεκμηρίωση και τη μελέτη των ενάλιων αρχαιοτήτων μίας περιοχής που αποτέλεσε σταυροδρόμι πολιτισμών, αλλά και σημαντικό κέντρο ναυσιπλοΐας.

Κατά την ερευνητική περίοδο του 2019, πραγματοποιήθηκαν συνολικά εξήντα επτά (67) ομαδικές καταδύσεις, με περισσότερες από εκατό (100) ώρες ατομικού χρόνου βυθού, ενώ καλύφθηκε το 1/3 περίπου της συνολικής έκτασης της προγραμματισμένης για έρευνα περιοχής.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 10 Οκτωβρίου 2019, υπό τη διεύθυνση των αρχαιολόγων Δρ Γεωργίου Κουτσουφλάκη και Ξανθής Αργύρη.

Η ερευνητική αποστολή υλοποιήθηκε με χρηματοδότηση από την Κασιακή Αδελφότητα Νέας Υόρκης, τον κ. Carlton Hoye και υποστηρίχθηκε υλικοτεχνικά από τον Δήμο Κάσου, τις επιχειρήσεις Apnea, Aquatec, Asso.subsea, BlueStarFerries, Eurobrokers και Map4u.


Πηγή: topontiki.gr - Nov 04, 2019

Κυριακή, Αυγούστου 04, 2019

Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στη Λέβιθα (Photos)

Σημαντικά χαρακτηρίζει τα ευρήματα που περιλαμβάνονται στα αποτελέσματα της πρώτης ερευνητικής περιόδου της ενάλιας αρχαιολογικής έρευνας της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων στη νήσο Λέβιθα, το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Στα πλέον αξιόλογα ευρήματα της έρευνας του 2019, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου, περιλαμβάνονται ένα ναυάγιο με μεικτό φορτίο αμφορέων από το Αιγαίο (Κνίδος, Κως και Ρόδος), την Φοινίκη και την Καρχηδόνα, που χρονολογείται λίγο πριν από τα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ., εποχή κατά την οποία οι Πτολεμαίοι και Αντιγονίδες έριζαν για την ναυτική κυριαρχία στο Αιγαίο.

Συνολικά εντοπίστηκαν πέντε ναυάγια. Σε ό,τι αφορά τα άλλα ναυάγια, πρόκειται για ένα ναυάγιο με φορτίο αμφορέων από την Κνίδο, το οποίο χρονολογείται στην ίδια περίοδο, ενώ εντοπίστηκαν τρία ακόμα ναυάγια με φορτία Κώων ή ψευδο-Κώων αμφορέων (του 2ου και 1ου αι. π.Χ. και του 2ου αι. μ.Χ.), ένα ναυάγιο με φορτίο αμφορέων από το Βόρειο Αιγαίο του 1ου αιώνα π.Χ., ένα ναυάγιο με φορτίο ροδιακών αμφορέων του 1ου αι. μ.Χ. και τέλος ένα ναυάγιο με αμφορείς που χρονολογούνται στην παλαιοχριστιανική περίοδο.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον από τα ανελκυσθέντα ευρήματα παρουσιάζει, όπως επισημαίνει το υπουργείο Πολιτισμού, ένας γρανιτένιος στύπος άγκυρας, που ανελκύστηκε από βάθος 45 μέτρων, βάρους 400 κιλών.

Χρονολογείται πιθανότατα στον 6ο αιώνα π.Χ. και είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος λίθινος στύπος της Αρχαϊκής περιόδου, που έχει εντοπιστεί έως σήμερα στο Αιγαίο. Η χρήση του παραπέμπει προφανώς, όπως σημειώνει, σε πλοίο κολοσσιαίων για την εποχή του διαστάσεων.

Πού βρίσκεται η Λέβιθα

Η Λέβιθα (αρχ. Λέβινθος) αποτελεί το ανατολικότερο μίας συστάδας τεσσάρων απομονωμένων νησιών (Λέβιθα, Μαυριά, Γλάρος και Κίναρος) που γεφυρώνουν το θαλάσσιο πέρασμα από τις Κυκλάδες στα Δωδεκάνησα στο ύψος του 37ου παράλληλου, μεταξύ Λέρου και Αμοργού.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τις 15 έως τις 29 Ιουνίου υπό τη διεύθυνση του αρχαιολόγου Δρ. Γεωργίου Κουτσουφλάκη και συντελείται σε τριετή χρονικό ορίζοντα (2019-2021), με σκοπό τον εντοπισμό και την τεκμηρίωση των αρχαίων ναυαγίων στην παράκτια ζώνη του νησιωτικού αυτού συμπλέγματος, που φαίνεται να έπαιξε καίριο ρόλο στην αρχαία και νεώτερη ναυσιπλοΐα.
Κατά την ερευνητική περίοδο του 2019, η έρευνα περιορίστηκε κυρίως στις νότιες και δυτικές ακτές της νήσου.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, πραγματοποιήθηκαν συνολικά 57 ομαδικές καταδύσεις με 92 ώρες ατομικής εργασίας βυθού και καλύφθηκε ερευνητικά περίπου το 30% των 35 χιλιομέτρων ακτογραμμής του νησιού.

Εντοπίστηκαν ίχνη από οκτώ συνολικά ναυάγια τα οποία χρονολογούνται κυρίως στην Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο. Εκτός των ναυαγίων καταγράφηκε και πλήθος μεμονωμένων ευρημάτων, κυρίως απορρίψεις κεραμικής και άγκυρες, που τεκμηριώνουν μία συνεχή χρήση του θαλάσσιου αυτού δρόμου από την Αρχαϊκή έως και την Οθωμανική περίοδο.

Καίριας σημασίας για την επιτυχή έκβαση της έρευνας, όπως αναφέρει η ίδια ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, υπήρξε η αξιοποίηση πληροφοριών από υποδείξεις ναυαγίων στο αρχείο της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων, καθώς και η εκτενής συλλογή πληροφοριών από την κοινότητα των αλιέων και σπογγαλιέων που επιχειρούν στην περιοχή.

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και τη Βρετανική Ακαδημία Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών και υποστηρίχτηκε υλικοτεχνικά από τους κατοίκους της Πάτμου Αλέξανδρο Schwarzenberg, Μιχάλη Βαγενά, Διονύσιο Κλεούδη, Θεολόγο Γιάνναρο καθώς και την οικογένεια του Δημητρίου Καμπόσου, που κατοικεί μόνιμα στο νησί της Λέβιθας.


Πηγή: neaselida.gr - August 04, 2019


Δευτέρα, Οκτωβρίου 29, 2018

Η «μαγική» σούπα του Ιπποκράτη - Ένα φάρμακο γνωστό από την αρχαιότητα

Ο Ιπποκράτης είναι ο πρώτος γιατρός στην ανθρώπινη ιστορία που έβαλε τα θεμέλια για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών, ενώ οι «συνταγές» του διαπιστώθηκε πως βοηθούν στη θεραπεία ακόμα και νοσημάτων που εμφανίστηκαν πολύ αργότερα στο ανθρώπινο είδος.

Μεταξύ των διασημότερων «ανακαλύψεών» του είναι η περίφημη σούπα του, η οποία -όπως έλεγε- μπορεί να αντιμετωπίσει μια σειρά από ασθένειες, χάρη στα συστατικά που περιέχουν τα διάφορα τρόφιμα για την παρασκευή της.

Εκτός όμως από τη θεραπευτική της δράση, η σούπα του Ιπποκράτη είναι αποτοξινωτική, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στις μέρες μας, που τα τρόφιμα αλλά και ο αέρας που αναπνέουμε δεν είναι ό,τι πιο αγνό και καθαρό.

Τη σούπα του πρώτου γιατρού της ανθρωπότητας «ανακάλυψε ξανά» ο Αμερικανός γιατρός Μαξ Γκέρσον, τροποποιώντας τη μόνο σε ό,τι αφορά την προσθήκη πατάτας, η οποία δεν υπήρχε στην αρχαιότητα.

Ο Αμερικανός καθηγητής ξεκίνησε από τη δεκαετία του '20 να προτείνει τη «δίαιτα Gerson», συστήνοντας την ως ιδανική για αποτοξίνωση αλλά και για αντιμετώπιση ασθενειών.

Όπως έλεγε στα σχετικά βιβλία του αλλά και στους ασθενείς που τον επισκέπτονταν στο ιατρείο του, η διατροφή που σύστηνε μπορεί να αντιμετωπίσει ασθένειες όπως είναι ο καρκίνος, η φυματίωση, ο διαβήτης, η αρθρίτιδα, οι αλλεργίες, τα έλκη, η καρδιαγγειακές παθήσεις, οι ψυχικές νόσοι, ασθένειες των νεφρών, ακόμα και η σκλήρυνση κατά πλάκας.

Η συμβολή του Αμερικανού γιατρού στην εξέλιξη της επιστήμης του τον έκανε διάσημο ανά τον κόσμο, ενώ ινστιτούτο που δημιούργησαν οι δικοί του και συνεργάτες του έχει ακόμα και σήμερα ισχυρό ρόλο στην εξέλιξη της επιστημονικής έρευνας. Όπως μάλιστα επισημαίνεται, δεν σχετίζεται με κανενός είδους παροχή υγείας με εμπορικό σκοπό.

Πώς θα προετοιμάσετε και θα φτιάξετε σωστά τη μοναδική συνταγή

Στη σούπα του Ιπποκράτη, η οποία βασιζόταν στις ρίζες και τους βολβούς, βασίζεται η σούπα-φάρμακο του Αμερικανού δόκτορα Μαξ Γκέρσον που υπόσχεται την καταπολέμηση ανίατων ασθενειών, όπως ο καρκίνος, η φυματίωση ακόμα και η σκλήρυνση κατά πλάκας. Η σύνθεση της σούπας, που διαφοροποιείται σε σύγκριση με την αρχαία συνταγή μόνο στο γεγονός ότι έχουν προστεθεί πατάτες, έχει όλες εκείνες τις ιδιότητες που μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα και τα νεφρά.

Συστατικά

*1 μέτρια σελινόριζα ή 3-4 κλωνάρια σέλινου

*1 μέτρια ρίζα μαϊντανού, αν υπάρχει

*σκόρδο, όσο επιθυμείτε


*2 μικρά πράσα (αν δεν έχετε, χρησιμοποιείστε δύο μέτρια κρεμμύδια)

*600 γραμμάρια ντομάτες ή περισσότερο

*δύο μέτρια κρεμμύδια

*μισό κιλό πατάτες

*Λίγο μαϊντανό

Εκτέλεση

Μην ξεφλουδίσετε κανένα από αυτά τα λαχανικά. Απλώς πλύνετέ τα τρίβοντάς τα καλά. Κόψτε τα πρόχειρα σε χοντρά κομμάτια και σιγοβράστε τα για δύο ώρες.

Περάστε τα από το μπλέντερ μικρές μικρές ποσότητες και κάντε τη σούπα όσο αραιή ή πηχτή προτιμάτε. Καλύψτε την καλά και διατηρήστε τη στο ψυγείο όχι περισσότερο από δύο μέρες. Προτού την καταναλώσετε, ζεστάνετε τη μερίδα σας, αν επιθυμείτε.

Η συχνότητα κατανάλωσής της, σύμφωνα με τον δρα Gerson, προκειμένου να επιτευχθεί η αποτοξίνωση είναι δύο φορές την ημέρα.


Πηγή: enikos.gr - Oct 29, 2018

Πέμπτη, Ιανουαρίου 25, 2018

"Μόνο με την Κνωσό συγκρίνεται η Κέρος"

Τις τελευταίες ημέρες οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην Κέρο βρίσκονται στην επικαιρότητα. Και είναι πολύ φυσικό, αφού νέα εντυπωσιακά ευρήματα ήρθαν στο φως στο ακατοίκητο σήμερα κυκλαδονήσι, γνωστό για τα μοναδικά τελετουργικά δρώμενα που συνέβαιναν εκεί πριν 4.500 χρόνια, με κύριο χαρακτηριστικό την εναπόθεση σπασμένων μαρμάρινων ειδωλίων.

Οι νέες ανασκαφές στον προϊστορικό οικισμό του Δασκαλιού στην Κέρο ανακάλυψαν «πλήθος επιβλητικών και πυκνά δομημένων κατασκευών, πολύ πιο εντυπωσιακών από ό, τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα, αποδεικνύοντας πως πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές θέσεις στο Αιγαίο της πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.)». Αυτό ανέφερε, μεταξύ άλλων, χτες η ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για τα ευρήματα στο Δασκαλιό, το δυτικότερο ακρωτήριο της Κέρου, που πλέον αποτελεί ένα μικρό νησάκι λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.

Επίσης, το ΥΠΠΟΑ ενημέρωνε, μεταξύ άλλων, ότι:


  1. Το Δασκαλιό καλυπτόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου με μοναδικά μνημειακά οικοδομήματα, χτισμένα με πέτρα φερμένη από τη Νάξο, δίνοντας την εντύπωση ενός ενιαίου μεγαλειώδους μνημείου που αναδύεται από τη θάλασσα.
  2. Κάτω από μια εντυπωσιακή κλίμακα που ήρθε στο φως στα κατώτερα αναλήμματα, ανακαλύφθηκε ένα εξελιγμένο σύστημα αποστραγγιστικών αγωγών, που υποδηλώνει μια πολυλειτουργική αρχιτεκτονική, προσεκτικά σχεδιασμένη εκ των προτέρων.
  3. Μια άλλη πτυχή της ανάπτυξης του Δασκαλιού εντοπίζεται στη χρήση νέων γεωργικών πρακτικών, για την καλλιέργεια της ελιάς και του σταφυλιού, ενώ η μεταλλουργία, η πιο σημαντική τεχνολογία της 3ης χιλιετίας π.Χ., έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο. Οι κάτοικοι του Δασκαλιού ήταν έμπειροι μεταλλουργοί, όπως δείχνουν σαφείς ενδείξεις που εντοπίζονται παντού στη θέση.
Με αφορμή τις εντυπωσιακές ανακαλύψεις στην Κέρο, το ΑΠΕ-ΜΠΕ συνομίλησε με τον συνδιευθυντή των ανασκαφών στο Δασκαλιό, Δρ. Μάικλ Μπόιντ (Michael Boyd), από το Πανεπιστήμιο του Cambridge.

«Οι νέες ανασκαφές δείχνουν τη φύση της εγκατάστασης στο ακρωτήρι του Δασκαλιού. Μετά τις αρχικές δραστηριότητες στο ιερό, όπως έδειξαν οι «ειδικοί αποθέτες» (σσ. δηλαδή οι αποθέσεις από σπασμένα μαρμάρινα ειδώλια και αγγεία που βρέθηκαν στο ιερό του Κάβου στην Κέρο και χρονολογούνται από το 2700 ως το 2400 π.Χ.), ένα εκτεταμένο οικοδομικό πρόγραμμα έλαβε χώρα στο Δασκαλιό, το οποίο άλλαξε τη φυσική βραχώδη προεξοχή σε κάτι που θα είχε την εικόνα μιας ανθρώπινης κατασκευής» σημειώνει ο κ. Μπόιντ, επισημαίνοντας την πολυπλοκότητα των σχέσεων και των δραστηριοτήτων που αναπτύχθηκαν: «Μέσα στους τοίχους που χτίστηκαν αναπτύχθηκαν δραστηριότητες, γνώσεις και εξειδικεύσεις οι οποίες είχαν να κάνουν με σπάνια ή εξωτικά υλικά, όπως τα μέταλλα και ο οψιανός, ενώ οι άνθρωποι που έζησαν εκεί φαίνεται ότι αναμίχθηκαν σε διαφορετικά δίκτυα λειτουργώντας σε διαφορετικά επίπεδα. Το Δασκαλιό έγινε ένα πρωτο-αστικό κέντρο σε βαθμό πρωτόγνωρο για τα νησιά, που μπορεί να ανταγωνιστεί μόνο η Κνωσός στην Κρήτη».

Σε ποια εποχή όμως χρονολογείται αυτό το λαμπρό οικοδομικό πρόγραμμα; «Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι η οικοδόμηση στο Δασκαλιό ξεκινά λίγο μετά τις τελετουργικές δραστηριότητες στον Κάβο, ίσως περίπου το 2600 π. Χ.» λέει ο κ. Μπόιντ, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «ένας από τους κύριους στόχους των ερευνών το ερχόμενο καλοκαίρι είναι να βρούμε στοιχεία πρωιμότερης δραστηριότητας στο Δασκαλιό, συνεπώς αυτή η απάντηση μπορεί να αλλάξει».

«Πώς πιστεύετε ότι εξελίχθηκαν τα πράγματα στην Κέρο; Γιατί μιλήσατε για αρχές της αστικοποίησης;» ρωτά τον κ. Μπόιντ: «Αρχικά η εστίαση στην Κέρο ήταν οι τελετουργικές δραστηριότητες στο ιερό. Αυτό όμως σταδιακά οδήγησε στη συγκέντρωση άλλων τύπων δραστηριοτήτων, με την αυξανόμενη τεχνογνωσία και τις πρώτες ύλες να επικεντρώνονται στο δυτικό άκρο του νησιού. Οι μορφές αλληλεπίδρασης που αναγκαστικά έλαβαν χώρα μεταξύ των ανθρώπων κατά τη διάρκεια των τελετών 'έσπειραν' τους σπόρους για την ενίσχυση ή τη δημιουργία νέων δικτύων με κέντρο την Κέρο. Αυτή η συγκέντρωση ανθρώπων και υλικών είναι ο λόγος που αναφερόμαστε σε πρωτο-αστικοποίηση» εξηγεί.

Όσο για το αν έχουμε κάτι αντίστοιχο σε άλλες περιοχές, ο ίδιος απαντά «ότι το πιο προφανές παράλληλο είναι η Κνωσός στην Κρήτη, όπου συνέβησαν παρόμοιες επιδράσεις, τουλάχιστον από το τέλος της 4ης χιλιετίας: Συνάθροιση μεγάλων ομάδων για τελετουργίες, συγκέντρωση ανθρώπων και πόρων».

Και η συνέχιση των ανασκαφών; «Το 2018 είναι για εμάς η τελευταία χρονιά ερευνών όσον αφορά το τρέχον πρόγραμμα. Θα ερευνήσουμε περαιτέρω το Δασκαλιό, ώστε να κατανοήσουμε λεπτομερώς τις λειτουργίες και τις δραστηριότητες που έλαβαν χώρα στα κτίρια τα οποία ανακαλύψαμε εκεί. Επίσης, θα πραγματοποιήσουμε επιφανειακή έρευνα στο Κάτω Κουφονήσι, πιθανότατα ένα από τα μέρη που προμήθευε με τρόφιμα το Δασκαλιό, με σκοπό να καταλάβουμε τα πρότυπα εγκατάστασης και δραστηριότητας της Εποχής του Χαλκού στο νησί» καταλήγει.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / nooz.gr - Jan 25, 2018

Τετάρτη, Ιανουαρίου 24, 2018

Νέα ευρήματα: 'Κόμβος' στο Αιγαίο η Κέρος την εποχή του Χαλκού

Οι επιβλητικές και πυκνά δομημένες κατασκευές που ανακαλύφτηκαν στο νησί δείχνουν ότι η Κέρος αποτέλεσε μια από τις πιο σημαντικές θέσεις στο Αιγαίο κατά την πρώιμη Εποχή του Χαλκού - 

Το νησί της Κέρου, που βρίσκεται στις Κυκλάδες νότια της Νάξου, ήταν γνωστό μέχρι πρόσφατα για τα μοναδικά τελετουργικά δρώμενα που λάμβαναν χώρα εκεί πριν 4.500 χρόνια, με κύριο χαρακτηριστικό την εναπόθεση σπασμένων μαρμάρινων ειδωλίων.



Στο δυτικότερο ακρωτήρι της Κέρου (που πλέον αποτελεί ένα μικρό νησάκι λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας), ακριβώς δίπλα από το προϊστορικό ιερό, βρίσκεται ο προϊστορικός οικισμός του Δασκαλιού. Εκεί, οι νέες ανασκαφές φέρνουν στο φως πλήθος επιβλητικών και πυκνά δομημένων κατασκευών, πολύ πιο εντυπωσιακών από ό, τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα, αποδεικνύοντας πως πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές θέσεις στο Αιγαίο της πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.). Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι το Δασκαλιό καλυπτόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου με μοναδικά μνημειακά οικοδομήματα, χτισμένα με πέτρα φερμένη από τη Νάξο, παρά την απόσταση  που χωρίζει τα δύο νησιά.

Ο καθηγητής Colin Renfrew του Πανεπιστημίου του Cambridge, συν-διευθυντής της ανασκαφής, υποστηρίζει ότι το ακρωτήρι με την στενή δίοδο που το ένωνε με την Κέρο απέκτησε κεντρικό ρόλο καθώς αποτελούσε το καλύτερο φυσικό λιμάνι του νησιού, έχοντας εξαιρετική θέα στο βόρειο, νότιο και το δυτικό Αιγαίο.

Το Δασκαλιό έχει φυσικό πυραμιδοειδές σχήμα που οι εξειδικευμένοι τεχνίτες της εποχής ανέδειξαν ακόμα περισσότερο κατασκευάζοντας επάλληλες σειρές από ογκώδεις αναλημματικούς τοίχους, κάνοντάς το να μοιάζει με βαθμιδωτή πυραμίδα. Στις επίπεδες αναβαθμίδες που σχηματίζονταν ανάμεσα στους τοίχους, οι κτίστες χρησιμοποίησαν τη ναξιώτικη πέτρα για να δημιουργήσουν εντυπωσιακές, λαμπρές κατασκευές.

                                                            Ο καθηγητής Colin Renfrew

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής αρχαιολόγους από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, την Εφορεία Κυκλάδων και το Ινστιτούτο Κύπρου, υπολογίζει ότι εισήχθησαν περισσότεροι από 1.000 τόνοι πέτρας. Το νησί ήταν χτισμένο από άκρη σε άκρη, δίνοντας την εντύπωση ενός ενιαίου μεγαλειώδους μνημείου που αναδύεται από τη θάλασσα. Το οικιστικό αυτό συγκρότημα είναι έως σήμερα το μεγαλύτερο γνωστό στις Κυκλάδες την εποχή εκείνη.

Σκάβοντας μια εντυπωσιακή κλίμακα που ήρθε στο φως στα κατώτερα αναλήμματα, οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν την προηγμένη τεχνογνωσία και κατασκευαστική δεινότητα αυτού του πολιτισμού, 1.000 ολόκληρα χρόνια πριν από τα φημισμένα ανάκτορα των Μυκηναίων. Κάτω από τα σκαλιά και ανάμεσα στους τοίχους ανακάλυψαν ένα εξελιγμένο σύστημα αποστραγγιστικών αγωγών, που υποδηλώνει μια πολυλειτουργική αρχιτεκτονική, προσεκτικά σχεδιασμένη εκ των προτέρων. Οι αναλύσεις που γίνονται σε υλικό από το εσωτερικό των αγωγών θα δείξουν εάν αυτοί ήταν αποχετευτικοί ή εξυπηρετούσαν τη μεταφορά καθαρού νερού.

Πώς εξηγείται ένα τόσο σύνθετο κατασκευαστικό πρόγραμμα στη συγκεκριμένη θέση. Τα τελετουργικά δρώμενα που πραγματοποιούνταν στο γειτονικό ιερό μαρτυρούν πως ήδη η θέση είχε ιδιαίτερη σημασία  για τους Κυκλαδίτες. Μια άλλη πτυχή της ανάπτυξης του Δασκαλιού εντοπίζεται στη χρήση νέων γεωργικών πρακτικών, για την καλλιέργεια της ελιάς και του σταφυλιού.


Το χώμα της ανασκαφής εξετάζεται εξονυχιστικά καθώς μικροσκοπικά στοιχεία, όπως καμένοι σπόροι, φυτόλιθοι (ανόργανα φυτικά κατάλοιπα με σύσταση πυριτίου), καμένο ξύλο, οστά ζώων και ψαριών, δίνουν πλούσιες πληροφορίες. H ανάλυση λιπιδίων και αμύλου σε κεραμικά αγγεία και λίθινα εργαλεία δίνει επίσης στοιχεία για την παραγωγή και την κατανάλωση τροφίμων. Τα απανθρακωμένα φυτικά κατάλοιπα προέρχονται κυρίως από όσπρια και καρπούς, όπως το σταφύλι, οι ελιές, τα σύκα και τα αμύγδαλα, αλλά και δημητριακά, όπως το δίκοκκο σιτάρι και το κριθάρι. Από τα στοιχεία αυτά επισημαίνεται ότι η Κέρος δεν ήταν αυτοσυντηρούμενη, δηλαδή μεγάλο μέρος των τροφίμων εισαγόταν από αλλού και βάσει αυτών των νέων στοιχείων, πρέπει να αναθεωρηθούν οι γνώσεις μας για τα δίκτυα ανταλλαγών της εποχής του Χαλκού, προκειμένου να συμπεριλάβουμε σ’ αυτά και την ανταλλαγή τροφίμων.

Η μεταλλουργία, η πιο σημαντική τεχνολογία της 3ης χιλιετίας π.Χ., έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο. Οι κάτοικοι του Δασκαλιού ήταν έμπειροι μεταλλουργοί, όπως δείχνουν σαφείς ενδείξεις που εντοπίζονται παντού στη θέση. Κοιτάσματα χαλκού δεν υπάρχουν στην Κέρο, οπότε είναι βέβαιο πως όλες οι πρώτες ύλες εισάγονταν από αλλού (από άλλα νησιά του Αιγαίου όπως η Σέριφος ή η Κύθνος, ή από την ηπειρωτική Ελλάδα).

Η εκκαμίνευση μετάλλου από τα εισηγμένα μεταλλεύματα γινόταν βόρεια ακριβώς του ιερού, εκεί όπου οι άνεμοι ήταν ισχυρότεροι, ώστε να μπορούν να επιτευχθούν οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες που απαιτούνται για τη διαδικασία αυτή. Δραστηριότητες όπως η τήξη των μετάλλων και η χύτευση αντικειμένων ήταν πολύ συνηθισμένες μέσα στα κτίρια του Δασκαλιού. Οι νέες ανασκαφές έφεραν στο φως δύο εργαστήρια μεταλλοτεχνίας, με χαρακτηριστικά κατάλοιπα κατεργασίας καθώς και συναφή αντικείμενα. Σε ένα από αυτά τα δωμάτια βρέθηκαν ένας μολύβδινος πέλεκυς, μια μήτρα για την κατασκευή χάλκινων μαχαιριών, καθώς και δεκάδες κεραμικά θραύσματα καλυμμένα με υπολείμματα χαλκού (όπως tuyères, τα κεραμικά άκρα φυσερών που χρησιμοποιούνται για να διοχετεύουν αέρα στη φωτιά και να αυξάνεται η θερμοκρασία). Σε ένα άλλο δωμάτιο, που εντοπίστηκε  στο τέλος της φετινής ανασκαφικής περιόδου, βρέθηκε το ανώτερο τμήμα ενός άθικτου πήλινου φούρνου, ο οποίος υποδηλώνει έναν ακόμα χώρο μεταλλουργικής δραστηριότητας που θα ανασκαφεί πλήρως την επόμενη χρονιά.

Ο Δρ. Michael Boyd από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, συν-διευθυντής της ανασκαφής, επισημαίνει ότι σε μια εποχή όπου η τεχνογνωσία και η πρόσβαση σε πρώτες ύλες ήταν περιορισμένες, φαίνεται πως το Δασκαλιό αποτελούσε κέντρο μεταλλουργικής εξειδίκευσης. Και συμπληρώνει ότι ουσιαστικά, παρατηρούνται οι αρχές της αστικοποίησης: α) συγκεντρωτισμός, δηλαδή η συμμετοχή απομακρυσμένων κοινοτήτων σε δίκτυα με έδρα αυτή τη θέση, β) εντατικοποίηση της βιοτεχνίας και της γεωργικής παραγωγής, γ) επιβλητικότητα στην αρχιτεκτονική, και δ) σταδιακή υπαγωγή των τελετουργικών πτυχών του ιερού στο ευρύτερο πλαίσιο λειτουργίας της θέσης. Όλα αυτά μαρτυρούν διεργασίες κοινωνικών αλλαγών, από την παλαιότερη περίοδο όπου οι δραστηριότητες επικεντρώνονταν σε τελετουργικές πρακτικές στην Κέρο μέχρι την αυξανόμενη ισχύ του Δασκαλιού στα επόμενα χρόνια.


Στην ανασκαφή της Κέρου εφαρμόζονται πρωτοποριακές για την αιγαιακή αρχαιολογία μέθοδοι καταγραφής. Όλα τα δεδομένα καταγράφονται ψηφιακά, μέσω μιας νέας εφαρμογής για τεχνολογία iOS που ονομάζεται iDig. Για πρώτη φορά, ανασκαφικά δεδομένα και αποτελέσματα εργαστηριακής μελέτης καταγράφονται ταυτόχρονα στο ίδιο σύστημα, έτσι ώστε κάθε μέλος της ανασκαφικής ομάδας να έχει άμεση πρόσβαση σε όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες  σε πραγματικό χρόνο. Τρισδιάστατα μοντέλα των ανασκαφικών τομών δημιουργούνται σε όλα τα στάδια της  έρευνας με τη χρήση φωτογραμμετρίας, ενώ στο πέρας της ανασκαφικής περιόδου ο χώρος αποτυπώνεται λεπτομερώς με σαρωτή λέιζερ από την εξειδικευμένη ομάδα του Ινστιτούτου Κύπρου.

Κατά τη διάρκεια της φετινής ανασκαφικής περιόδου, το Ινστιτούτο Κύπρου και το Πανεπιστήμιο του Cambridge συνδιοργάνωσαν για δεύτερη φορά ένα υψηλών προδιαγραφών εκπαιδευτικό πρόγραμμα πρακτικής εξάσκησης στο πεδίο. Φοιτητές από την Ελλάδα, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετείχαν στην ανασκαφή, αποκομίζοντας πολύτιμη εμπειρία σε σύγχρονες ανασκαφικές μεθόδους και καινοτόμες επιστημονικές τεχνικές. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα προάγει τις αρχές της αρχαιολογικής επιστήμης, χάρη στον συνδυασμό διδασκαλίας και έρευνας κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής διαδικασίας.

Οι ανασκαφές Κέρου αποτελούν ερευνητικό πρόγραμμα της Βρετανικής Σχολής Αθηνών και διεξάγονται κατόπιν άδειας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Το πρόγραμμα διευθύνεται από τους Καθ. Colin Renfrew και Δρ. Michael Boyd (McDonald Institute for Archaeological Research, Πανεπιστήμιο του Cambridge). Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε με την οικονομική υποστήριξη των: Ινστιτούτο Αιγαιακής Προϊστορίας (INSTAP), Ινστιτούτο Κύπρου (the Cyprus Institute), the McDonald Institute for Archaeological Research, the British Academy, the Society of Antiquaries of London, the Gerda Henkel Stiftung, National Geographic Society, Cosmote, Blue Star Lines, EZ-dot και ιδιωτικών χορηγιών.

(Φωτογραφίες: Υπουργείο Πολιτισμού)


Πηγή: news247.gr  -  Jan 24, 2018


Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2018

Ανακαλύφθηκαν απολιθώματα πεταλούδων 200 εκατ. ετών - Photo

Επιστήμονες ανακάλυψαν απολιθώματα που δείχνουν ότι στη Γη πετούσαν πεταλούδες πριν από τουλάχιστον 200 εκατομμύρια χρόνια, 50 έως 70 εκατoμμύρια χρόνια νωρίτερα από ό,τι θεωρείτο έως τώρα και -το πιο αξιοσημείωτο- προτού καν εμφανισθούν τα πρώτα λουλούδια στον πλανήτη μας!

Τα 70 μικροσκοπικά αρχαία ίχνη φτερούγων, που βρέθηκαν μέσα σε πετρώματα στη βόρεια Γερμανία, είναι τα αρχαιότερα απολιθώματα λεπιδόπτερων που έχουν ποτέ βρεθεί. Έτσι, μεταθέτουν στο απώτερο παρελθόν την εμφάνιση των λεπιδόπτερων, μιας πολυπληθούς τάξης εντόμων στα οποία ανήκουν και οι πεταλούδες.

Οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα εν λόγω έντομα, που διαθέτουν μικροσκοπική προβοσκίδα και μπορούν να πίνουν το νέκταρ των ανθοφόρων φυτών, τα οποία παράλληλα επικονιάζουν, είχαν συνεξελιχθεί με τα λουλούδια που εμφανίσθηκαν πριν από 130 έως 140 εκατ. χρόνια. Όμως φαίνεται πως τα έντομα αυτά είχαν αναδυθεί πολύ νωρίτερα, έως και 75 εκατ. χρόνια πριν τα πρώτα άνθη, περίπου όταν είχαν εμφανισθεί και οι πρώτοι δεινόσαυροι.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μπας βαν ντε Σουτμπρούγκε του ολλανδικού Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», σύμφωνα με το BBC και το «Nature».

Τα λεπιδόπτερα σήμερα έχουν εξαπλωθεί πια σε όλες τις ηπείρους πλην της Ανταρκτικής. Καθώς είναι εύθραυστα πλάσματα, τα απολιθώματά τους είναι σπανιότατα.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Newsroom Αθήνα 9.84 - Jan 11, 2018

Κυριακή, Δεκεμβρίου 17, 2017

Η δικαίωση του Ιπποκράτη: Ανακαλύφθηκαν στην Κέα τα παρασιτικά σκουλήκια που περιέγραφε

Βρετανοί και Έλληνες επιστήμονες ανακάλυψαν αυγά παρασιτικών σκουληκιών μέσα σε αρχαία κόπρανα που βρέθηκαν σε ανασκαφές τάφων στις τοποθεσίες Αγία Ειρήνη και Κεφάλα της νήσου Κέας (Τζιάς).

Πρόκειται πιθανότατα για τα ίδια παράσιτα που αναφέρει ο Ιπποκράτης πριν από 2.500 χρόνια. Είναι η πρώτη φορά που ανακαλύπτονται απτές ενδείξεις σε νησί του Αιγαίου γι' αυτά τα παράσιτα που αναφέρονταν στα αρχαιοελληνικά ιατρικά κείμενα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Πιρς Μίτσελ και την Εβιλένα Αναστασίου του Τμήματος Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αρχαιολογικής επιστήμης "Journal of Archaeological Science", μελέτησαν με σύγχρονα μικροσκόπια χώμα από αποσυνθεμένα κόπρανα, που βρέθηκε στην επιφάνεια 25 πυελικών οστών σκελετών σε τάφους της νεολιθικής εποχής (4η χιλιετία π.Χ.), της εποχής του Χαλκού (2η χιλιετία π.Χ.) και της ρωμαϊκής περιόδου (146 π.Χ. - 330 μ.Χ.).

Η μελέτη αποκάλυψε σε τέσσερις από τους 25 σκελετούς (ποσοστό 16%) ότι μέσα στα αρχαία κόπρανα υπήρχαν υπήρχαν αυγά από δύο είδη εντερικών παρασιτικών σκωλήκων (έλμινθες): την ασκαρίδα (Ascaris lumbricoides) μήκους έως 30 εκατοστών και την τριχουρίδα (Trichuris trichiura) μήκους τριών έως πέντε εκατοστών. Το πρώτο παράσιτο βρέθηκε σε δείγματα από την εποχή του Χαλκού και μετά, ενώ το δεύτερο από τη νεολιθική εποχή και μετά.

Στα κείμενά του ο Ιπποκράτης και οι μαθητές τον 4ο και τον 3ο αιώνα π.Χ., περιγράφοντας τις ασθένειες και ειδικότερα τα παράσιτα που ταλαιπωρούσαν τους αρχαίους Έλληνες, αναφέρουν τρία είδη σκωλήκων του εντέρου: τη στρογγυλή έλμινθα (μεγάλο στρογγυλό σκουλήκι), την πλατιά έλμινθα (μεγάλο πλατύ σκουλήκι, πιθανώς η σημερινή «ταινία») και την ασκαρίδα (μικρό στρογγυλό σκουλήκι).

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αν και έχουν κατά καιρούς ανασκαφεί πολλά αρχαιοελληνικά αποχωρητήρια, συνήθως δεν έχουν ληφθεί δείγματα για να γίνει ανάλυση παρασίτων. Έτσι, μέχρι τώρα οι αρχαιολόγοι, οι ιστορικοί και οι άλλοι επιστήμονες μόνο εικασίες μπορούσαν να κάνουν για τα είδη των παρασίτων που περιγράφονταν από τους αρχαίους γιατρούς.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι η έρευνά τους έφερε στο φως μερικά από αυτά τα είδη των ιπποκρατικών παρασίτων. Πιστεύουν ότι η ασκαρίδα που βρέθηκε στην Κέα, είναι το ίδιο παράσιτο που περιγράφεται στα αρχαία ιατρικά κείμενα ως έλμινθα στρογγυλή.

Οι λοιμώξεις από τέτοια εντερικά παράσιτα αναφέρεται ότι προκαλούσαν διάφορα συμπτώματα όπως εμετούς, διάρροια, πυρετό, ρίγη, καούρα, πρήξιμο στο στομάχι κ.α. Ως θεραπεία χορηγείτο συνήθως ένα μίγμα με βότανα (όπως το σέσελι), νερό και μέλι.

«Η ανακάλυψη αυγών εντερικών παρασίτων τόσο νωρίς όσο η νεολιθική περίοδος στην Ελλάδα αποτελεί σημαντική πρόοδο στο πεδίο μας. Πρόκειται για την αρχαιότερη εύρεση παρασιτικών σκωλήκων στην αρχαία Ελλάδα» δήλωσε η Ε.Αναστασίου. Στην έρευνα συμμετείχε επίσης από ελληνικής πλευράς η Αναστασία Παπαθανασίου της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος, με βάση τα νέα ευρήματα, πόσο μεγάλο μέρος του πληθυσμού της αρχαίας Ελλάδας και ιδίως του Αιγαίου έπασχε από παρασιτικές εντερικές λοιμώξεις. Θεωρούν πάντως αξιοσημείωτο ότι, καθώς η μελέτη των δειγμάτων τους κάλυψε ένα χρονικό διάστημα άνω των 4.000 ετών, ανιχνεύθηκαν μόνο δύο είδη παρασίτων. 'Αλλες έρευνες στη Βόρεια Ευρώπη και στην Κύπρο έχουν εντοπίσει μια μεγαλύτερη ποικιλία αρχαίων παρασίτων.

Τα δύο είδη που εντοπίσθηκαν στην Κέα, είναι παράσιτα, τα οποία εξαπλώνονται συνήθως μετά από μόλυνση των χεριών, των υδάτων ή της τροφής με ανθρώπινα κόπρανα, ιδίως στους αγροτικούς πληθυσμούς με κακές συνθήκες υγιεινής. Και τα δύο παράσιτα, η ασκαρίδα (που προκαλεί τη λοίμωξη ασκαρίαση) και η τριχουρίδα (που προκαλεί την λοίμωξη τριχουρίαση), θεωρούνται ότι έχουν μολύνει τους ανθρώπους από τα βάθη της εξέλιξης, συνεπώς είναι πιθανό να μεταφέρθηκαν στην Κέα από τους πρώτους κατοίκους της.



Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / topontiki.gr - Dec 17, 2017

Τετάρτη, Νοεμβρίου 29, 2017

Ανατροπή στη χρονολόγηση του Πανάγιου Τάφου - Τι δείχνει νέα μελέτη του ΕΜΠ

Δείγματα του κονιάματος κάτω από το Κουβούκλιο του Πανάγιου Τάφου στην Ιερουσαλήμ, που συλλέχθηκαν και και αναλύθηκαν από την ομάδα του ΕΜΠ, η οποία έκανε την πρόσφατη αναστήλωση, με επικεφαλής την καθηγήτρια της Σχολής Χημικών Μηχανικών Αντωνία Μωροπούλου, χρονολογούνται από το 345 μ.Χ. περίπου.

Είναι συνεπώς πολύ παλαιότερα από τα αρχαιότερα μνημεία που έχουν έως τώρα βρεθεί μέσα και γύρω από το συγκρότημα του Πανάγιου Τάφου και τα οποία δεν είναι παλαιότερα των 1.000 ετών. Ο Πανάγιος Τάφος είχε καταστραφεί τελείως το 1009 την εποχή των σταυροφοριών και έκτοτε ξαναχτίσθηκε. Με βάση τα νέα στοιχεία, που παρουσιάζει αποκλειστικά το "National Geographic" (το οποίο στήριξε εξ αρχής το εγχείρημα της αναστήλωσης), ο τάφος, που βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία της Αναστάσεως και καλύπτεται από το κτίσμα του Κουβουκλίου, έχει ηλικία σχεδόν 1.700 ετών. Σύμφωνα με την παράδοση, ανακαλύφθηκε από την Ελένη, μητέρα του αυτοκράτορα Μεγάλου Κωνσταντίνου, το 326 μ.Χ.


Όταν, κατά την αναστήλωση, πέρυσι τον Οκτώβριο, οι ειδικοί του ΕΜΠ άνοιξαν τον τάφο μετά από αιώνες, παραμερίζοντας την μαρμάρινη πλάκα που τον σκέπαζε, αποκάλυψαν ίχνη ασβεστολιθικού κονιάματος από αρχαία κατασκευαστικά υλικά, τα οποία συλλέχθηκαν και στη συνέχεια αναλύθηκαν με σύγχρονες τεχνικές. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι ο τάφος είχε κατασκευασθεί περί το 345 μ.Χ., στη διάρκεια ή λίγο μετά τη βασιλεία του Κωνσταντίνου. Σχετική δημοσίευση θα γίνει στο περιοδικό αρχαιολογίας "Journal of Archaeological Science Reports".


Η νέα ανακάλυψη επιβεβαιώνει ότι το συγκεκριμένο σημείο που θεωρείται σήμερα ο τάφος του Χριστού, είναι το ίδιο με αυτό που είχε θεωρηθεί ο τάφος του πριν από 17 αιώνες. Αν και, σύμφωνα με το National Geographic, παραμένει αδύνατο να επιβεβαιωθεί αρχαιολογικά ότι ο τάφος είναι πράγματι το μέρος όπου ετάφη ο Ιησούς, η νέα χρονολόγηση επιβεβαιώνει ότι η αρχική κατασκευή του σημερινού ταφικού συμπλέγματος είχε γίνει την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου.


Όταν οι απεσταλμένοι του Μ.Κωνσταντίνου έφθασαν στην Ιερουσαλήμ το 325 μ.Χ. αναζητώντας τον τάφο του Ιησού, τους υπέδειξαν, σύμφωνα με την παράδοση, ένα ρωμαϊκό ναό που είχε κτισθεί πριν από 200 χρόνια. Όταν αυτός ο ναός ισοπεδώθηκε, οι ανασκαφές από κάτω του αποκάλυψαν ένα τάφο μέσα σε μια ασβεστολιθική κοιλότητα. Σε αυτό τον τάφο, όπου τελικά κτίσθηκε το Κουβούκλιο, κάποια στιγμή μεταξύ του 14ου και του 16ου αιώνα είχε τοποθετηθεί μια μαρμάρινη πλάκα πάνω από την ταφική κλίνη. Όταν άνοιξε ο τάφος πέρυσι, ανακαλύφθηκε από κάτω μια άλλη πολύ παλαιότερη σπασμένη μαρμάρινη πλάκα με ένα σταυρό, ακριβώς πάνω στην αρχική ασβεστολιθική επιφάνεια της ταφικής κλίνης.


Οι ερευνητές πήραν δείγματα κονιάματος και από την περιοχή ανάμεσα σε αυτή την πλάκα και στην επιφάνεια του εδάφους (της ταφικής κλίνης). Τα νέα ευρήματα από τις αναλύσεις δείχνουν ότι πιθανότατα αυτή η παλαιότερη μαρμάρινη πλάκα είχε τοποθετηθεί στα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ. προφανώς με εντολή του Μ.Κωνσταντίνου. 'Αλλα δείγματα κονιάματος που ελήφθησαν από την είσοδο του τάφου, είναι νεότερα και χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα, την περίοδο που κτίσθηκε ξανά η εκκλησία του Πανάγιου Τάφου.


Πηγή: documentonews.gr  - Nov 29, 2017

Κυριακή, Οκτωβρίου 15, 2017

Αγωνία και μυστήριο για την σπουδαία αστρονομική ανακάλυψη

Τρεις συνεντεύξεις Τύπου θα γίνουν αύριο, Δευτέρα, το απόγευμα, στις 17:00 ώρα Ελλάδας, στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο και στο Γκάρτσινγκ της Γερμανίας, στις οποίες θα γίνουν ταυτόχρονες ανακοινώσεις νέων σημαντικών ανακαλύψεων στο πεδίο της αστρονομίας και της αστροφυσικής.

Το μόνο που έγινε γνωστό, είναι ότι οι ανακοινώσεις σχετίζονται με τα βαρυτικά κύματα και με κάποιο αστρονομικό φαινόμενο που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ στο παρελθόν.

Οι ανακοινώσεις θα γίνουν από εκπροσώπους των ανιχνευτών LIGO (ΗΠΑ) και Virgo (Ευρώπη), καθώς και περίπου 70 αστεροσκοπείων από διάφορες χώρες.

Στην Ουάσιγκτον η συνέντευξη διοργανώνεται από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών, στο Γκάρτσινγκ της Γερμανίας από τη διοίκηση του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO), ενώ στο Λονδίνο θα πραγματοποιηθεί στη Βασιλική Εταιρεία επιστημών.

Η πρώτη ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων προερχόμενων από μαύρες τρύπες είχε γίνει στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 και -μετά την επιβεβαίωσή της- είχε ανακοινωθεί στις 11 Φεβρουαρίου 2016.

΄Εκτοτε ανιχνεύθηκαν άλλες τρεις φορές βαρυτικά κύματα.


Πηγή:  koutipandoras.gr - Oct 15, 2017

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2017

Ιράκ: «Χαμένη» πόλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρέθηκε έπειτα από 2.000 χρόνια - Photos

Μία πόλη, η οποία ήταν «χαμένη» για περισσότερα από 2.000 χρόνια, εντόπισαν αρχαιολόγοι στο Ιράκ με τη βοήθεια φωτογραφιών από drone και αποχαρακτηρισμένων δορυφορικών εικόνων της CIA.

Η Qalatga Darband, η οποία πιστεύεται ότι ιδρύθηκε το 331 π.Χ. από τον Μέγα Αλέξανδρο, ανακαλύφθηκε από μία ομάδα Ιρακινών και Βρετανών  αρχαιολόγων, με επικεφαλής ειδικούς από το Βρετανικό Μουσείο.


Ο John MacGinnis, ο οποίος είναι ο επικεφαλής της ομάδας στο πεδίο, δήλωσε στους Times: «Είναι ακόμη νωρίς, αλλά πιστεύουμε πως ήταν μια πόλη γεμάτη κόσμο, στον δρόμο από το Ιράκ προς το Ιράν». Οι αρχαιολόγοι είχαν προσέξει, αρχικά, τη συγκεκριμένη περιοχή, όταν απόρρητες δορυφορικές εικόνες της CIA από τη δεκαετία του 1960 αποχαρακτηρίστηκαν και δόθηκαν στη δημοσιότητα, το 1996. Σε αυτές, διακρινόταν το περίγραμμα ερειπίων.

 Φωτογραφία - British Museum

Ωστόσο, δεν είχαν καταφέρει να ερευνήσουν την περιοχή για χρόνια, λόγω της πολιτικής αστάθειας. Πρόσφατα, ο δρ. MacGinnis και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν drones για να εντοπίσουν τα περιγράμματα κτηρίων, που βρίσκονταν για αιώνες θαμμένα κάτω από το έδαφος, ενώ συνέχισαν και την έρευνα στην περιοχή.

Φωτογραφίες - British Museum

Στην ίδια περιοχή έχουν βρεθεί ελληνικά νομίσματα και αγάλματα. Μεταξύ άλλων, εντοπίστηκαν ένα άγαλμα καθιστής θηλυκής φιγούρας, η οποία πιθανολογείται ότι είναι η Περσεφόνη, η ελληνική θεά της βλάστησης και σύζυγος του Άδη, θεού του κάτω κόσμου, και ένα γυμνό άγαλμα, το οποίο οι ειδικοί πιστεύουν πως απεικονίζει τον  Άδωνι, θεϊκό σύμβολο της γονιμότητας. 


Πηγή:  naftemporiki.gr - Sep 26, 2017

  

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 24, 2017

Αποκάλυψη: Πώς χτίστηκε η μεγαλοπρεπής πυραμίδα του Χέοπα - Video - Photos


Eπί αιώνες αποτελούσε μυστήριο το πώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν την τεχνολογική δυνατότητα να κατασκευάσουν την μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας, η οποία είναι και το μοναδικό από τα Επτά Θαύματα του αρχαίου κόσμου που επιβίωσε μέχρι τις μέρες μας.

Τώρα, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα συναρπαστικό στοιχείο, το οποίο υποστηρίζουν πως δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι Αιγύπτιοι μετέφεραν τα 2,5 τόνων τμήματα από ασβεστόλιθο και γρανίτη, επί 800 χιλιόμετρα, για να χτίσουν τον τάφο του φαραώ Χέοπα, 2.600 χρόνια πριν την γέννηση του Χριστού.

Αρχαίοι πάπυροι δείχνουν, ότι χιλιάδες εξειδικευμένοι εργάτες, μετέφεραν 170 χιλιάδες τόνους ασβεστόλιθου μέσω του ποταμού Νείλου, σε ξύλινες βάρκες που ήταν δεμένες με σχοινιά. Αυτά τα σκάφη κινούνταν μέσα από ένα ειδικά σχεδιασμένο σύστημα καναλιών που οδηγούσαν στο εσωτερικό λιμάνι, το οποίο ήταν λίγα μέτρα από την βάση της πυραμίδας.

Ο κύλινδρος του αρχαίου παπύρου, ο οποίος έριξε φως στο μεγάλο μυστήριο της κατασκευής της πυραμίδας, βρέθηκε στο λιμάνι του Wadi Al-Jarf. Ειδικότερα, αναφέρει το ρόλο των σκαφών στην κατασκευή αυτού του θαύματος του κόσμου.

*

Το αρχαίο έγγραφο γράφτηκε από τον Merer, ο οποίος επόπτευε μια ομάδα 40 εξειδικευμένων εργατών. Συγκεκριμένα ανέφερε πώς οι βαριές πέτρες παραδόθηκαν από την Τούρα στη Γκίζα. Στο ημερολόγιό του, ο Merer περιγράφει επίσης πώς η ομάδα του εμπλέκεται στην γαιοδιαμόρφωση, ανοίγοντας γιγάντια φράγματα για να εκτρέψουν το νερό από τον Νείλο και να τα στείλουν στο εργοτάξιο της πυραμίδας μέσω ειδικών καναλιών.


Πάντως, όσο εντυπωσιακή να είναι η τεχνολογική και τεχνική λύση στην κατασκευή των πυραμίδων, το κουπί και το σκοινί τράβαγαν - κυριολεκτικά - χιλιάδες ανώνυμοι εργάτες.


http://tvxs.gr - Sep 24, 2017

Τρίτη, Αυγούστου 29, 2017

Μετατροπή θαλασσινού νερού σε πόσιμο με χρήση νανοσωλήνων άνθρακα - Photo


Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι πόροι από νανοσωλήνες άνθρακα είναι ικανοί να φιλτράρουν το θαλασσινό νερό και να αφαιρούν το αλάτι, παράγοντας καθαρό νερό. Τέτοιοι είδους πόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τεχνολογία καθαρισμού του νερού, αναφέρουν οι ερευνητές του Εθνικού Εργαστηρίου Λώρενς Λίβερμορ και του Πανεπιστημίου Νορθγουέστερν.

Εκτιμάται πως έως και τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν περιστασιακή ή συνεχή λειψυδρία σήμερα, και καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξάνεται, η ανάγκη για τεχνολογίες καθαρισμού των υδάτων γίνεται όλο και πιο απαραίτητη.

Οι νανοσωλήνες άνθρακα είναι κοίλες δομές που κατασκευάζονται από γραφένιο και χαρακτηρίζονται για τη δύναμή τους, την ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητά τους, καθώς επίσης για την ελαστικότητα και ευκαμψία τους.

Οι νανοσωλήνες άνθρακα διαθέτουν επίσης πολύ υψηλή διαπερατότητα νερού, χάρις στο λείο εσωτερικό τους, που δεν αλληλεπιδρά με διερχόμενα μόρια νερού. Μελετώντας την συγκεκριμένη ιδιότητα των νανοσωλήνων άνθρακα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι δομές με διάμετρο μικρότερη από 0,8 νανόμετρα έχουν αξιοσημείωτα υψηλή διαπερατότητα στο νερό.

«Ο στενός υδρόφοβος δίαυλος αναγκάζει το νερό να μεταφερθεί με τρόπο παρόμοιο με αυτόν των πιο αποτελεσματικών βιολογικών μεταφορών νερού», δήλωσε η Ράμια Τουνουγκούντλα συνεπικεφαλής της μελέτης.

Τα μεγαλύτερα ιόντα αλατιού δεσμεύονται από τους πόρους των νανοσωλήνων, πράγμα που σημαίνει ότι οι νανοσωλήνες λειτουργούν ως  μικροσκοπικά φίλτρα νερού.

Μέσω πειραμάτων και υπολογιστικών προσομοιώσεων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι μεγαλύτεροι νανοσωλήνες δεν διαχωρίζουν το αλάτι εξίσου αποτελεσματικά. Ενδεικτικά, η διαπερατότητα του νερού για τους νανοσωλήνες 0,8 νανομέτρων ήταν περίπου 10 φορές υψηλότερη από εκείνη με διάμετρο 1,5 νανόμετρο.

«Οι νανοσωλήνες άνθρακα είναι μια μοναδική πλατφόρμα για τη μελέτη των μοριακών μεταφορών», δήλωσε ο Άλεξ Νόι, επικεφαλής της μελέτης. «Το μέγεθός τους, η ατομικά λεία επιφάνειά τους και η ομοιότητά τους με τους κυτταρικούς διαύλους μεταφοράς νερού, τους καθιστούν εξαιρετικά κατάλληλους για το σκοπό αυτό και είναι πολύ συναρπαστικό να παράγουμε ένα συνθετικό κανάλι νερού που λειτουργεί καλύτερα από τη φύση», πρόσθεσε.

Οι νανοσωλήνες άνθρακα είναι κοίλες δομές που κατασκευάζονται από γραφένιο και χαρακτηρίζονται για τη δύναμή τους, την ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητά τους, καθώς επίσης για την ελαστικότητα και ευκαμψία τους.


Πηγή:  naftemporiki.gr - Aug 29, 2017

 

Τετάρτη, Ιουλίου 12, 2017

Εντυπωσιακή ανακάλυψη στην Μονή Σινά: Άγνωστη ιατρική συνταγή του Ιπποκράτη κρυμμένη σε αρχαία χειρόγραφα


Το μυστικό του Πατέρα της Ιατρικής που έκρυβαν τα παλίμψηστα χειρόγραφα της παλαιότερης χριστιανικής μονής στον κόσμο - 

Μια σημαντική ανακάλυψη πιστεύουν ότι έχουν κάνει οι αρχαιολόγοι ερευνητές της Αιγύπτου καθώς εκτιμούν πως βρήκαν άγνωστη ιατρική συνταγή του Ιπποκράτη κατά την ανακαίνιση της βιβλιοθήκης στην θεωρούμενη ως αρχαιότερη χριστιανική μονή του κόσμου.

Κατά τη διεξαγωγή έργων αποκατάστασης στη Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Νότιο Σινά, οι μοναχοί και οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι βρήκαν χειρόγραφο του 6ου αιώνα που περιέχει ιατρική συνταγή που αποδίδεται στον «Πατέρα της Ιατρικής».

Το χειρόγραφό φέρεται πως περιλαμβάνει τρεις ακόμη συνταγές με εικόνες βοτάνων που γράφτηκαν από έναν ανώνυμο συγγραφέα, όπως μετέδωσε το National Geographic.

Πρόκειται για ένα από τα εξαιρετικά σπάνια παλίμψηστα χειρόγραφα της βιβλιοθήκης τα οποία είναι γραμμένα σε τεντωμένο δέρμα, μια διαδικασία αρκετά περίπλοκη. Ως αποτέλεσμα, το αρχικό περιεχόμενο πολλών κειμένων διαγράφηκε ή γράφτηκε ξανά από πάνω για να επιτρέψει τη σύνταξη ενός νέου χειρόγραφου.

Η πρακτική της διαγραφής και στη συνέχεια της επαναχρησιμοποίησης των σελίδων ενός χειρόγραφου ήταν κοινή στον Μεσαίωνα λόγω του υψηλού κόστους της περγαμηνής, η οποία παρασκευαζόταν από δέρματα προβάτων ή μόσχων. Πολλές βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο κατέχουν παλίμψηστα χειρόγραφα. Λόγω της αρχαιότητας της βιβλιοθήκης της, η Μονή της Αγίας Αικατερίνης κατέχει πολλά παλίμψηστα χειρόγραφα

Στην περίπτωση της ιατρικής συνταγής του Ιπποκράτη, πάνω στο αρχικό αντίγραφο γράφτηκε ένα δεύτερο στρώμα κειμένου της Βίβλου που είναι γνωστό ως το Σιναϊτικό χειρόγραφο (Σιναϊτικός Κώδικας).

Το κείμενο εξετάστηκε από τους ερευνητές της Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης των Πρώιμων Χειρογράφων (EMEL), η οποία έχει συνεχή συνεργασία με τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης. Η EMEL χρησιμοποιεί φασματική απεικόνιση για να διαβάσει τέτοια χειρόγραφα καθώς η τεχνική είναι σε θέση να αποκαλύψει το κείμενο που κρύβεται κάτω από το δεύτερο στρώμα του κειμένου αποκαλύπτοντας έτσι αυτό που δεν φαίνεται με γυμνό μάτι.

Μιλώντας στην αιγυπτιακή εφημερίδα Asharq Al-Aswat, ο Michael Phelps, ερευνητής στην EMEL, δήλωσε: «Το χειρόγραφο, θα ενταχθεί στα παλαιότερα και τα σημαντικότερα χειρόγραφα στον κόσμο».

Περίπου 130 παλίμψηστα χειρόγραφα βρίσκονται στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης και το περιεχόμενο της διαγραμμένης γραφής τους η οποία βρίσκεται κάτω από το ορατό κείμενο είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστο. Η ίδια η βιβλιοθήκη περιέχει περίπου 3.300 χειρόγραφα τα οποία είναι γραμμένα κυρίως στην ελληνική γλώσσα. Ωστόσο, έχουν ανακτηθεί και κείμενα γραμμένα σε αραμαϊκά, συριακά, γεωργιανά, αραβικά και λατινικά.


Πηγή: www.lifo.gr - July 12, 2017

Τετάρτη, Μαΐου 17, 2017

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων στο doodle της Google

Τα 115 χρόνια από την ανακάλυψη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων τιμά η Google με το σημερινό Doodle της.

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων (και χρονολόγιο των Αντικυθήρων, υπολογιστής των Αντικυθήρων ή αστρολάβος των Αντικυθήρων) είναι ένα αρχαίο τέχνημα που πιστεύεται ότι ήταν ένας αρχαίος αναλογικός, μηχανικός υπολογιστής και όργανο αστρονομικών παρατηρήσεων, που παρουσιάζει ομοιότητες με πολύπλοκο ωρολογιακό μηχανισμό.

Πρόκειται για τον αρχαιότερο πολύπλοκο μηχανισμό
. Ο «Μηχανισμός των Αντικυθήρων» πήρε το όνομά του από τον τόπο που βρέθηκε στις 17 Μαΐου του 1902. Δυο χρόνια πριν είχε ανακαλυφθεί ένα ναυάγιο ανάμεσα στα Κύθηρα και στην Κρήτη ανοιχτά των Αντικυθήρων. Με βάση τις ελληνικές επιγραφές που είχε, εικάζεται πως το ναυάγιο έγινε μεταξύ 87 π.Χ. και 63 π.Χ.
AdTech Ad

Πέρασαν περίπου δυο χρόνια για να προσέξει ο αρχαιολόγος Βαλέριος Στάης, τον οδοντωτό τροχό με τις επιγραφές που είχαν χαραγμένους αστρονομικούς όρους. Από τότε ο «Μηχανισμός των Αντικυθήρων», είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά ευρήματα της αρχαιότητας και κάθε τόσο υπάρχουν γύρω του νέες ανακαλύψεις.

Βρέθηκε σε βάθος 60 μέτρων, μαζί με αγάλματα, όπως ο γνωστός έφηβος. Τα πολύτιμα αυτά αντικείμενα τα μετέφερε ένα Ρωμαϊκό πλοίο από την Ρόδο στην Ρώμη, την εποχή της αυτοκρατορίας του Ιουλίου Κάισαρα.


nooz - May 17, 2017

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More