Ο πληθωρισμός δεν είναι 5,4%: Είναι ο λογαριασμός των 8.000 ευρώ το χρόνο για κάθε οικογένεια που δεν «βγαίνει»

Η κυβέρνηση επιμένει να μιλά για «σταθεροποίηση της οικονομίας». Οι αριθμοί, όμως, λένε μια πολύ διαφορετική ιστορία. Και κυρίως, τη λέει η ίδια η καθημερινότητα. Γιατί ο πληθωρισμός δεν είναι το 5,4% που εμφανίζεται στους επίσημους πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ. Ο πραγματικός πληθωρισμός είναι αυτός που συναντά ο πολίτης όταν γεμίζει το ρεζερβουάρ, όταν πληρώνει το σούπερ μάρκετ, όταν ανοίγει τον λογαριασμό ρεύματος ή όταν βλέπει το ενοίκιο και τη δόση του δανείου να καταπίνουν όλο και μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός του. 

Και εκεί, η εικόνα είναι πολύ πιο σκληρή. Μέσα σε μόλις δώδεκα μήνες: η βενζίνη αυξήθηκε κατά 17,1%, το diesel κατά 32,4%, το πετρέλαιο θέρμανσης κατά 53,2%, το ρεύμα κατά 14%, το φυσικό αέριο κατά 19,3%. 

Τα βασικά τρόφιμα ακολούθησαν την ίδια πορεία: το μοσχάρι αυξήθηκε κατά 19,2%, τα φρούτα και τα λαχανικά πάνω από 7%, ο καφές σχεδόν 8%, τα γαλακτοκομικά και τα αυγά πάνω από 3%. Και σαν να μην έφταναν αυτά, η στέγη μετατρέπεται πλέον σε οικονομική ασφυξία: τα ενοίκια αυξάνονται 8% έως 12%, ενώ τα στεγαστικά δάνεια έχουν εκτιναχθεί λόγω επιτοκίων, με πολλές οικογένειες να πληρώνουν 100 έως 300 ευρώ περισσότερα κάθε μήνα. 

Αν μεταφραστούν όλα αυτά σε πραγματικούς αριθμούς, τότε η εικόνα γίνεται σχεδόν σοκαριστική. Ένα μέσο νοικοκυριό: πληρώνει έως και 1.000 ευρώ περισσότερα τον χρόνο μόνο για καύσιμα, 400 έως 700 ευρώ περισσότερα για τρόφιμα, έως 500 ευρώ παραπάνω για ρεύμα και ενέργεια, και σε πολλές περιπτώσεις πάνω από 1.000 ευρώ επιπλέον για ενοίκιο. 

Αν όλα αυτά μεταφραστούν σε πραγματικούς αριθμούς, τότε η εικόνα γίνεται αποκαλυπτική. Ένα μέσο νοικοκυριό μπορεί πλέον να πληρώνει χιλιάδες ευρώ περισσότερα τον χρόνο μόνο και μόνο για να διατηρήσει το ίδιο επίπεδο ζωής που είχε πριν από έναν χρόνο. Για πολλές οικογένειες, η επιβάρυνση ξεπερνά τα 5.000 ευρώ ετησίως. Και αυτό χωρίς να μιλάμε για πολυτέλειες. Μιλάμε για καύσιμα, τρόφιμα, στέγη, ρεύμα — δηλαδή για τα στοιχειώδη. Για οικογένειες με στεγαστικό δάνειο, η συνολική ετήσια επιβάρυνση μπορεί πλέον να φτάνει ή και να ξεπερνά τα 5.000 έως 8.000 ευρώ. 

Και εδώ γεννιέται το μεγάλο πολιτικό ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν μια κυβέρνηση να μιλά για «ανάπτυξη» όταν η μεσαία τάξη φτωχοποιείται μήνα με τον μήνα; 

Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα ζει μια ιδιότυπη κρίση αγοραστικής δύναμης. Οι μισθοί αυξάνονται με ρυθμούς πολύ χαμηλότερους από το πραγματικό κόστος ζωής, ενώ συχνότατα όσοι λαμβάνουν τις αυξήσεις φορολογούνται και περισσότερο στο τέλος του οικονομικού έτους. Το διαθέσιμο εισόδημα εξαντλείται πριν τελειώσει ο μήνας. Και η κοινωνία αρχίζει να λειτουργεί με όρους διαρκούς οικονομικής ανασφάλειας. 

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η κυβερνητική πολιτική μοιάζει περισσότερο διαχειριστική παρά ουσιαστική. Αντί για γενναίες παρεμβάσεις στην αγορά, επιλέγονται προσωρινά pass, περιορισμένα επιδόματα, και στοχευμένες ενισχύσεις που λειτουργούν περισσότερο επικοινωνιακά παρά δομικά. Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά πολιτικό κομμάτι της υπόθεσης. 

Διότι σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, οι κυβερνήσεις επέλεξαν να παρέμβουν επιθετικά: μείωσαν φόρους στα καύσιμα και τον ΕΦΚ, περιόρισαν τον ΦΠΑ σε βασικά τρόφιμα, πίεσαν ενεργειακές εταιρείες, έβαλαν φρένο σε υπερκέρδη και προσπάθησαν να συγκρατήσουν τις τιμές πριν φτάσουν στον καταναλωτή. 

Στην Ελλάδα, η επιλογή ήταν διαφορετική. Αντί για παρεμβάσεις στην αγορά, επιλέχθηκαν επιδόματα που περισσότερο διαχειρίζονται την οργή της κοινωνίας, στα χαμηλότερα στρώματα, παρά αντιμετωπίζουν την αιτία (και την ουσία) του προβλήματος. Η τιμή στην αντλία παραμένει υψηλή. Το ρεύμα παραμένει ακριβό. Το σούπερ μάρκετ συνεχίζει να πιέζει το οικογενειακό εισόδημα. Το κράτος απλώς επιστρέφει ένα μικρό μέρος της απώλειας, χωρίς ποτέ να αλλάζει πραγματικά τους όρους του παιχνιδιού. Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της σημερινής οικονομικής πολιτικής: ότι αντιμετωπίζει την ακρίβεια σαν ένα επικοινωνιακό ζήτημα διαχείρισης και όχι σαν μια βαθιά κρίση αγοραστικής δύναμης. 

Η καθημερινότητα που δεν μετριέται σε ποσοστά 

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι πολίτες δεν μετρούν την οικονομία με ποσοστά. Τη μετρούν με το αν ο μισθός φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα. Με το αν μπορούν να γεμίσουν το ρεζερβουάρ χωρίς δεύτερη σκέψη. Με το αν μπορούν να πάνε στο σούπερ μάρκετ χωρίς να κάνουν συνεχώς υπολογισμούς. Με το αν μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο ή τη δόση χωρίς να φοβούνται τον επόμενο μήνα. 

Και σήμερα, ολοένα και περισσότεροι Έλληνες αισθάνονται ότι αυτή η δυνατότητα χάνεται. Γι’ αυτό και ο πραγματικός πληθωρισμός δεν βρίσκεται στους πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ και το 3.9% του Μαρτίου και το 5,4% του Απριλίου. Και ίσως το πιο ανησυχητικό είναι ότι η κυβέρνηση αποφεύγει συστηματικά τις παρεμβάσεις που έχουν εφαρμόσει πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Με δυο λόγια, δεν μειώνει ουσιαστικά τους έμμεσους φόρους στα καύσιμα, δεν προχωρά σε δραστική μείωση ΦΠΑ σε βασικά τρόφιμα, δεν παρεμβαίνει επιθετικά στην αγορά ενοικίων, δεν πιέζει αποτελεσματικά τις τράπεζες για τις δόσεις στεγαστικών δανείων και Δεν δημιουργεί πραγματικό μηχανισμό ελέγχου της ακρίβειας στην αλυσίδα λιανικής. 

Αντίθετα, μεταφέρει διαρκώς το βάρος στον καταναλωτή. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα της σημερινής οικονομικής πολιτικής: ότι αντιμετωπίζει την ακρίβεια σαν ένα προσωρινό φαινόμενο διαχείρισης και όχι σαν μια βαθιά κοινωνική κρίση, ενώ επιμένει στην φορολόγηση. 

Τα φορολογικά έσοδα του κράτους αυξήθηκαν περίπου κατά 20–22 δισ. ευρώ μέσα σε τέσσερα χρόνια, δηλαδή άνοδος που έφτασε πέρυσι το 40%–45% σε σχέση με το 2021, σε μία αύξηση εξαιρετικά μεγάλη για ευρωπαϊκή οικονομία σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Και από αυτό το ιλιγγιώδες ποσό, ο ελληνικό λαός ανταμείφτηκε με fuel και market passes για τους αδύναμους…

Πηγή: Παύλος Γεωργίου / topontiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη πολύ περισσότερα από μια αύξηση 40 ευρώ τον μήνα...

Η αύξηση στον κατώτατο μισθό δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της κρίσης κόστους ζωής στη χώρα 

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε αύξηση στον κατώτατο μισθό κατά 40 ευρώ. Φαινομενικά αυτό είναι ένα καλό νέο για τους εργαζόμενους, μια που αυξάνει το διαθέσιμο εισόδημά τους. Μόνον που στην πραγματικότητα αυτή τη στιγμή και στο σημερινό οικονομικό τοπίο δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι αυτή η αύξηση λύνει πολλά προβλήματα. 

Η ενίσχυση του κατώτατου μισθού είναι κατώτερη των περιστάσεων δεδομένου του κόστους ζωής σήμερα. Τυπικά, η αύξηση που ανακοίνωσε η κυβέρνηση είναι 4,54%, άρα είναι πάνω από τον πληθωρισμό που τον Φεβρουάριο έτρεχε με 2,7% σε σχέση με την περασμένη χρονιά. 

Ωστόσο, μια ματιά στις ανατιμήσεις ανά κατηγορία αγαθών και υπηρεσιών αποδεικνύει ότι πλήττονται περισσότερο τα χαμηλόμισθα νοικοκυριά, που καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους σε βασικά είδη: 5,2% αύξηση στα είδη διατροφής και τα μη αλκοολούχα ποτά, 10,1% στην ένδυση και υπόδυση, 6,5% σε ξενοδοχεία, καφέ και εστιατόρια. Ακόμη και η συγκράτηση των αυξήσεων στη στέγαση στο 2,6% προήλθε από τον συνδυασμό ανάμεσα στην αύξηση των ενοικίων και τον ηλεκτρισμό και τη μείωση των τιμών σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο θέρμανσης, μια τάση που δεν είναι δεδομένο ότι θα συνεχιστεί. 

Ούτως ή άλλως, αυτή τη στιγμή δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι ο πληθωρισμός θα παραμένει στα σημερινά επίπεδα. Αντιθέτως, όσο συνεχίζεται ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν τόσο αυξάνονται οι οικονομικές επιπτώσεις, πρωτίστως η αύξηση της τιμής των καυσίμων, που με τη σειρά της μετακυλύεται στο σύνολο σχεδόν των προϊόντων και των υπηρεσιών. Ήδη οι διεθνείς οργανισμοί προβλέπουν παγκοσμίως επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης και αύξηση του πληθωρισμού. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι σαφές ότι οι όποιες αυξήσεις σύντομα θα εξανεμιστούν και το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο για τα πιο χαμηλόμισθα νοικοκυριά. Και εκεί δεν θα δώσουν απάντηση ούτε τα +40 ευρώ τον μήνα, ούτε τα αποσπασματικά και περιορισμένης κλίμακας μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Γιατί όπως και να το δούμε, άλλο πράγμα βενζίνη στα 2 ευρώ και άλλο βενζίνη στα 2,5 ευρώ. 

Να το πούμε απλά τα νοικοκυριά είναι ήδη πολύ ευάλωτα απέναντι στην αύξηση του κόστους ζωής και οποιαδήποτε επιδείνωση, πόσο μάλλον ραγδαία, θα διαμορφώσει ένα κοινωνικό τοπίο πολύ διαφορετικό. 

Σε όλα αυτά προστίθεται και κάτι συνολικότερο και βαθύτερο και αφορά τα ίδια τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά της χώρας. Η κυβέρνηση επιμένει ότι τα πράγματα πάνε καλά και ότι είμαστε σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωζώνης. 

Όμως, αυτό που δεν ομολογεί η κυβέρνηση είναι ότι η χώρα στην πραγματικότητα υποχωρεί σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και μάλιστα της περιφέρειας, που κάποτε θεωρούσαμε ότι ήταν αρκετά πιο πίσω από εμάς, όμως φάνηκε ότι κατάφεραν να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος και σε ορισμένες περιπτώσεις να μας ξεπεράσουν. 

Προφανώς, όλα αυτά έχουν να κάνουν με την καταστροφή που έφερε και η περίοδος της κρίσης, όμως αυτό δεν αναιρεί ότι 8 χρόνια σχεδόν μετά το τέλος των μνημονίων, η χώρα μας δεν έχει ανέβει αναπτυξιακή βαθμίδα. Επί της ουσίας έχει μια ανάπτυξη εντός της κατώτερης θέσης στην οποία βρέθηκε. 

Αυτό φαίνεται και από έναν δείκτη που πρόσφατα έδωσε η Eurostat στη δημοσιότητα και αφορούσε προσωρινά στοιχεία για το κατά κεφαλή ΑΕΠ με όρους ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης. Σε αυτόν τον δείκτη η χώρα μας είναι στην τελευταία θέση, μαζί με τη Βουλγαρία. Εάν πούμε ότι ο μέσος όρος στην ΕΕ27 είναι 100, η χώρα μας και η Βουλγαρία έχουν 68, όταν π.χ. η Ρουμανία έχει 78, η Πορτογαλία 81 και η Σλοβενία 91. 

Αυτό σημαίνει ότι όχι ως προς τον ετήσιο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης, αλλά ως προς την πραγματική ικανότητα παραγωγής νέου κοινωνικού πλούτου παραμένει χώρα μειωμένων προσδοκιών, που διαγκωνίζεται με άλλες χώρες αντίστοιχα μειωμένων προσδοκιών. 

Αυτό συνδέεται άμεσα με το αναπτυξιακό μοντέλο που έχει προκρίνει η κυβέρνηση το οποίο δεν στηρίζεται τόσο σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας, αλλά σε κλάδους όπως ο τουρισμός – ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι πολύ πιθανό να επηρεαστεί αρνητικά από τις πολεμικές εξελίξεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή αλλά και τυχόν μεγάλης αύξησης τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων εξαιτίας της αύξησης της τιμής του πετρελαίου – το real estate, o ευρύτερος χώρος των υπηρεσιών. Κλάδους που μπορεί να δημιουργούν εισοδήματα – κάτι που εξηγεί και γιατί η κυβέρνηση έχει μια σχετικά συμπαγή κοινωνική βάση – αλλά όχι αναπτυξιακή δυναμική. Ένα μοντέλο ανάπτυξης, που ακριβώς επειδή εξαρτάται από κλάδους που επηρεάζονται έντονα από συγκυριακές εξελίξεις και δεν πατάει πάνω σε ενδογενείς δυναμικές είναι πιθανό να δοκιμαστεί σκληρά από τις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις, πέραν των επιπτώσεων από τυχόν υφεσιακή στροφή της παγκόσμιας οικονομίας ως «παρενέργεια» των πολεμικών εξελίξεων στο Ιράν και της εκτίναξης της τιμής του πετρελαίου και άλλων προϊόντων. 

Ακόμη χειρότερα, όπως έδειξε η ανεπαρκής μέχρι τώρα κυβερνητική αντίδραση στα προβλήματα που ήδη δημιουργούνται με τις ανατιμήσεις καυσίμων και άλλων προϊόντων, αυτή η κυβέρνηση δεν δείχνει και διατεθειμένη να πάρει πιο αποφασιστικά μέτρα για τη συγκράτηση των τιμών, κάνοντας ακόμη πιο κοντινό το ενδεχόμενο οι ονομαστικές αυξήσεις των μισθών με πραγματικούς όρους να εξανεμιστούν. Κάτι που, εκτός όλων των άλλων, σημαίνει ότι ακόμη και αυτές οι αυξήσεις δεν πρόκειται να «γυρίσουν» το κοινωνικό κλίμα υπέρ της κυβέρνησης. 

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Πόλεμος στο Ιράν: Τρία σενάρια τρόμου για την ελληνική οικονομία

Η κατάσταση στον φλεγόμενο Περσικό μπορεί να εκτοξεύσει τον πληθωρισμό και να διαλύσει τη δημοσιονομική εξυγίανση. 

Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα φλέγεται και οι σπίθες από τη Μέση Ανατολή απειλούν πλέον ευθέως να βάλουν φωτιά στα θεμέλια της ευρωπαϊκής και κατ’ επέκταση της ελληνικής οικονομίας. Η προοπτική γενικευμένης, ανεξέλεγκτης σύγκρουσης ανάμεσα σε Ιράν και Ηνωμένες Πολιτείες – Ισραήλ δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική κρίση· συνιστά οικονομική απειλή υπαρξιακών διαστάσεων για την Ευρώπη και κυρίως για την Ελλάδα. Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν νέο, ασύμμετρο οικονομικό κίνδυνο που μπορεί να πυροδοτήσει ένα ενεργειακό σοκ άνευ προηγουμένου, να εκτοξεύσει τον πληθωρισμό σε δυσθεώρητα ύψη και να διαλύσει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, εκτροχιάζοντας το εύθραυστο εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας. 

Στο έλεος του πολέμου 

Η παγκόσμια οικονομία, ήδη τραυματισμένη από τις αλλεπάλληλες κρίσεις, αποδεικνύεται τραγικά ευάλωτη απέναντι στις εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο. Τα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, μετατρέπονται στο πιο επικίνδυνο «σημείο πνιγμού» του πλανήτη. Ηδη το Ιράν έχει αποκλείσει χιλιάδες πλοία στον Περσικό Κόλπο και αφήνει το πέρασμα ανοιχτό μόνο για τα πλοία που εξυπηρετούν κινεζικά, ρωσικά και ινδικά συμφέροντα. Οι αγορές έχουν ήδη αντιδράσει σπασμωδικά προεξοφλώντας την καταστροφή. Οι τιμές του πετρελαίου έχουν ήδη καταγράψει άλμα άνω του  30%, ενώ ο φόβος για ολοκληρωτική διακοπή των ενεργειακών ροών παραλύει τους επενδυτές. 

Ενα παρατεταμένο πολεμικό επεισόδιο θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι μέσα σε ελάχιστα 24ωρα. Ωστόσο το πραγματικό εφιαλτικό σενάριο αφορά τη διαταραχή της ναυσιπλοΐας: σε μια τέτοια περίπτωση, η τιμή του μαύρου χρυσού δεν αποκλείεται να προσεγγίσει τα 150 δολάρια, συμπαρασύροντας σε ξέφρενη πορεία και τις τιμές του φυσικού αερίου και των καυσίμων. 

Για την Ευρώπη αυτό μεταφράζεται σε οικονομικό όλεθρο. Οι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου εκτιμώντας ότι, εάν η τιμή του πετρελαίου brent παγιωθεί στα 100 δολάρια, θα προστεθούν αυτόματα 0,6 έως 0,7 ποσοστιαίες μονάδες στον παγκόσμιο πληθωρισμό. Ειδικά για την ευρωζώνη μια τέτοια εξέλιξη θα τίναζε στον αέρα κάθε σχεδιασμό για αποκλιμάκωση των επιτοκίων, εγκλωβίζοντας την ήπειρο σε έναν φαύλο κύκλο στασιμοπληθωρισμού: εκρηκτικές τιμές, μηδενική ανάπτυξη και κοινωνική αναταραχή. 

Ο αδύναμος κρίκος 

Σε αυτή την εξίσωση τρόμου, η ελληνική οικονομία φαντάζει ως ο αδύναμος κρίκος. Η ευαλωτότητά της δεν είναι συγκυριακή, αλλά βαθιά δομική. Η χώρα παραμένει εξαρτημένη σε βαθμό κακουργήματος από την εισαγόμενη ενέργεια και τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, ενώ διατηρεί ένα από τα υψηλότερα και πιο ανησυχητικά εμπορικά ελλείμματα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Κάθε δολάριο αύξησης στην τιμή του πετρελαίου περνάει σαν ηλεκτροσόκ στο κόστος εισαγωγών, επιβαρύνοντας δραματικά το εμπορικό ισοζύγιο και κατ’ επέκταση το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, απειλώντας τη δημοσιονομική σταθερότητα που χτίστηκε με θυσίες ετών. 

Οι προβλέψεις των οικονομικών αναλυτών είναι πλέον ζοφερές και διακρίνονται σε τρία επίπεδα κινδύνου: 

Το «ήπιο» σενάριο (πετρέλαιο στα 90-100 δολάρια): Ακόμη και σε μια περιορισμένη σύγκρουση, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα θα μπορούσε να εκτιναχθεί, διπλασιαζόμενος κοντά στο 4,5%. Η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών θα δεχόταν συντριπτικό πλήγμα, ενώ το κόστος παραγωγής για τις επιχειρήσεις θα γινόταν δυσβάσταχτο οδηγώντας σε λουκέτα και απώλεια θέσεων εργασίας. Το εμπορικό έλλειμμα θα διευρυνόταν κατά 5 έως 7 δισ. ευρώ σε έναν χρόνο, ενώ το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών θα ξεπερνούσε το 8% του ΑΕΠ, στέλνοντας σήμα κινδύνου στις αγορές ομολόγων. 

Γενικευμένος πόλεμος (πετρέλαιο στα 120-130 δολάρια): Εάν η σύγκρουση επεκταθεί, με το πετρέλαιο να φτάνει τα 130 δολάρια, ο ελληνικός πληθωρισμός θα ξεπεράσει το 6-7%. Η οικονομική ανάπτυξη θα παγώσει, ίσως και να γυρίσει σε αρνητικό πρόσημο, ενώ οι ελληνικές εξαγωγές θα καταρρεύσουν λόγω της ευρωπαϊκής ύφεσης. Το εμπορικό έλλειμμα θα μπορούσε να εκτοξευτεί πάνω από τα 50 δισ. ευρώ και το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών θα πλησίαζε το 10% του ΑΕΠ – νούμερα που θυμίζουν τις σκοτεινές ημέρες πριν από τη χρεοκοπία. 

Το απόλυτο χάος – παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών (πετρέλαιο 150-180 δολάρια): Το πιο ακραίο σενάριο σχετίζεται με κλειστά από το Ιράν Στενά του Ορμούζ για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τότε οι τιμές θα εκτιναχθούν στα 180 δολάρια. Η ελληνική οικονομία θα βυθιζόταν σε βαθιά ύφεση. Ο πληθωρισμός θα ξεπερνούσε το 8-9%, η κατανάλωση θα εξαερωνόταν και το εμπορικό έλλειμμα θα άγγιζε τα 60 δισ. ευρώ. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών θα εκτινασσόταν πάνω από το 11% του ΑΕΠ, επιβεβαιώνοντας την πλήρη αδυναμία της χώρας να θωρακιστεί. 

Η σκληρή πραγματικότητα

Το τραγικό παράδοξο είναι η ψευδαίσθηση ασφάλειας που παρέχουν ο τουρισμός και η ναυτιλία. Αν και λειτουργούν σαν βαλβίδες αποσυμπίεσης, αποδεικνύονται ανεπαρκείς μπροστά σε ένα τέτοιο τσουνάμι. Τα έσοδα αυτά δεν μπορούν να καλύψουν τη «μαύρη τρύπα» που θα ανοίξει το ενεργειακό κόστος στο ισοζύγιο πληρωμών. Η πραγματική απειλή είναι ότι μια νέα διεθνής κρίση θα ξεγυμνώσει βίαια τις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας: την ανύπαρκτη παραγωγική βάση, την εγκληματική εξάρτηση από εισαγωγές και ένα εξωτερικό ισοζύγιο έρμαιο των διεθνών αναταράξεων. 

Το ερώτημα δεν είναι πλέον «αν», αλλά «πότε» και «πόσο» θα πονέσει η Ελλάδα. Και η απάντηση των μοντέλων είναι ξεκάθαρη. Η ελληνική οικονομία είναι ανοχύρωτη μπροστά στο επόμενο ενεργειακό ολοκαύτωμα. 

Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Με άδειο πορτοφόλι για σχεδόν μισό μήνα

Αρνητικό ρεκόρ για τα εισοδήματα των νοικοκυριών το 2025. 

Στο Μέγαρο Μαξίμου, περιπλεγμένοι στη σκληρή πραγματικότητα, βρίσκουν «ακούμπημα» για πανηγύρια στην οριακή αποκλιμάκωση 0,1% του γενικού πληθωρισμού που ανακοίνωσε για τον Ιανουάριο 2026 η Eurostat. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, ο γενικός δείκτης του πληθωρισμού στην Ελλάδα διαμορφώθηκε τον περασμένο μήνα σε 2,8% έναντι 2,9% τον Δεκέμβριο και 3,1% που ήταν τον Ιανουάριο του 2025.  

Η πραγματικότητα που βιώνει η ελληνική κοινωνία ωστόσο διαψεύδει με τον πιο σκληρό τρόπο το κυβερνητικό αφήγημα της «ανάπτυξης για όλους». Τα στοιχεία της Eurostat για τον Ιανουάριο του 2026 δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες: η Ελλάδα έχει εγκλωβιστεί σε έναν πληθωρισμό δύο ταχυτήτων, όπου η ευημερία των αριθμών συγκρούεται μετωπικά με τη φτωχοποίηση των νοικοκυριών. 

Καλπάζει η ακρίβεια 

Το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό, είναι πλέον δομικό. Οταν στην ευρωζώνη ο πληθωρισμός στα τρόφιμα «φρενάρει» στο 2,7%, στην Ελλάδα καλπάζει σχεδόν στο 4% (πάνω από 3,7%). Αυτή η απόκλιση της μίας ποσοστιαίας μονάδας δεν είναι απλώς ένα στατιστικό δεδομένο· είναι η απόδειξη της αποτυχίας των ελεγκτικών μηχανισμών και της κυβερνητικής αδράνειας απέναντι στην αισχροκέρδεια. Ενώ ο μέσος Ευρωπαίος βλέπει μια εξομάλυνση, ο Ελληνας καταναλωτής πληρώνει το βαρύ τίμημα μιας αγοράς που λειτουργεί ανεξέλεγκτα, με τις ανατιμήσεις στο ράφι να έχουν δυσανάλογο αντίκτυπο στον οικογενειακό προϋπολογισμό, δεδομένης της μεγαλύτερης βαρύτητας που έχουν τα τρόφιμα στο καλάθι του ελληνικού νοικοκυριού. 

Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής αποτυπώνεται με δραματικούς τόνους στην τελευταία έρευνα του ΙΜΕ/ΓΣΕΒΕΕ. Η κοινωνική συνοχή διαρρηγνύεται. Το αρνητικό ρεκόρ του 2025 είναι αποκαλυπτικό: για το 62,1% των νοικοκυριών το μηνιαίο εισόδημα δεν επαρκεί. Το πιο σοκαριστικό στοιχείο ωστόσο είναι η χρονική διάρκεια της επάρκειας. Το εισόδημα τελειώνει, κατά μέσο όρο, στις 18 του μήνα. Για τις υπόλοιπες 12 ημέρες η ελληνική οικογένεια ζει με δανεικά, με «κομμένα» τα απαραίτητα ή με την αγωνία της επιβίωσης. 

Φτωχοί και οι «μεσαίοι» 

Η φτωχοποίηση δεν αφορά πλέον μόνο τα χαμηλά εισοδήματα. Η «μεσαία τάξη», την οποία η κυβέρνηση είχε κάνει σημαία προεκλογικά, βλέπει το βιοτικό επίπεδό της να κατακρημνίζεται. Οικογένειες με ετήσιο εισόδημα έως 25.000 ευρώ αναγκάζονται να περικόψουν βασικά αγαθά. Το 54% των νοικοκυριών κάνει περικοπές για να καλύψει τα αναγκαία, ενώ σχεδόν τέσσερις στους δέκα έχουν περιορίσει δραστικά την έξοδο και την ένδυση. 

Η αγορά στεγνώνει, η κατανάλωση συρρικνώνεται στα απολύτως απαραίτητα (λογαριασμοί και τρόφιμα) και ο κύκλος της ύφεσης στην πραγματική οικονομία διευρύνεται. Ακόμη και ο «πυλώνας» του τουρισμού, στον οποίο η κυβέρνηση στηρίζει μονίμως τις ελπίδες της, παρουσιάζει σημάδια κόπωσης λόγω της αισχροκέρδειας. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, η μέση δαπάνη ανά διανυκτέρευση εκτοξεύτηκε κατά 20,6% την τελευταία δεκαετία, φτάνοντας τα 89,1 ευρώ το 2024. Το αποτέλεσμα; Οι τουρίστες μένουν λιγότερο. Η μέση διάρκεια παραμονής μειώθηκε κατά 1,4 διανυκτέρευση, συμπαρασύροντας προς τα κάτω και τη μέση κατά κεφαλή δαπάνη. Η Ελλάδα γίνεται ένας ακριβός προορισμός που προσφέρει λιγότερα, ακολουθώντας την ίδια στρεβλή λογική που επικρατεί στα σουπερμάρκετ: υψηλότερες τιμές, μικρότερη αξία. 

Πολιτική επιλογή η φοροαφαίμαξη 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν παρακολουθεί μόνο ως θεατής την εξέλιξη ενός φαινομένου που διαλύει τον κοινωνικό ιστό, αλλά την υποδαυλίζει κιόλας. Ετσι εξακολουθεί να δηλητηριάζει την οικονομία φουσκώνοντας με υπεραπόδοση ΦΠΑ τα κρατικά έσοδα. Οσο η μάχη κατά της ακρίβειας βασίζεται σε επικοινωνιακά τεχνάσματα και pass επιδομάτων και όχι σε ουσιαστικό έλεγχο της αγοράς και πάταξη των καρτέλ, η κοινωνία θα συνεχίζει να πληρώνει ακριβά το «μάρμαρο». Η ακρίβεια στην Ελλάδα δεν είναι πλέον εισαγόμενη· είναι πολιτική επιλογή μη παρέμβασης. Και το κόστος αυτής της επιλογής μετριέται πλέον σε ημέρες επιβίωσης: 18 ημέρες με εισόδημα, 12 ημέρες στο κενό. 

Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο τουρισµός δεν έσωσε τις θερινές εκπτώσεις

Οι Ελληνες δεν µπορούν να πάνε διακοπές, πώς θα αγόραζαν προϊόντα στις εκπτώσεις; Η απάντηση έρχεται από τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εµπορίου και Υπηρεσιών (ΙΝΕΜΥ) της Ελληνικής Συνοµοσπονδίας Εµπορίου & Επιχειρηµατικότητας (ΕΣΕΕ): το 57% των επιχειρήσεων κατέγραψε µειωµένες πωλήσεις στις θερινές εκπτώσεις το 2024 σε σχέση µε το 2023 (στο 37% των επιχειρήσεων καταγράφηκε στασιµότητα). Μόλις το 6% των επιχειρήσεων κατέγραψε αύξηση. Ολα αυτά σε µια περίοδο που ο τουρισµός αυξήθηκε σε σχέση µε πέρυσι κατά 12,2% στο α΄ εξάµηνο – στις νησιωτικές περιοχές και στην Αττική καταγράφονται καλύτερες επιδόσεις. Το συµπέρασµα προκύπτει αβίαστα: ο πληθωρισµός της απληστίας «καίει» το οικογενειακό εισόδηµα σε ανελαστικές δαπάνες (ρεύµα, στέγαση, καύσιµα, τρόφιµα) και δεν µένει… λίπος για άλλες αγορές. «Η σωρευτικά διαβρωτική επίδραση του πληθωρισµού έχει συρρικνώσει το διαθέσιµο εισόδηµα» είναι η επιστηµονική τοποθέτηση των εµπειρογνωµόνων του ΙΝΕΜΥ/ΕΣΕΕ. Υπό αυτό το πρίσµα µόνο ως µπουρδολογία ακούγονται οι πρόσφατες δηλώσεις του Ακη Σκέρτσου για την αγοραστική δύναµη των νοικοκυριών. Τζ.Ρ. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τριπλάσιος φόρος στους μισθωτούς – Εδωσαν αύξηση 16,4% στον μέσο μισθό και πήραν επιπλέον έσοδα κατά 161%

 

Οι μισθωτοί αυτής της χώρας λυγίζουν μπροστά στα ράφια των σουπερμάρκετ από τον πληθωρισμό της απληστίας. Με αιχμή τα τρόφιμα –σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ προκύπτει αύξηση τιμών κατά 30,56% σε σχέση με το 2020– τα νοικοκυριά στην Ελλάδα παλεύουν να επιβιώσουν απέναντι σε μια κυβέρνηση που ουδέν πράττει ώστε να σβήσει την απληστία των ολίγων. Στην πράξη διά της απουσίας ελέγχων στην ενδιάμεση εφοδιαστική αλυσίδα (μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή) μαζεύει έμμεσους φόρους μέσω του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης σε διάφορα προϊόντα, όπως τα καύσιμα, ο καπνός και το αλκοόλ. Από την άλλη πανηγυρίζει γιατί αυξάνεται διά των φόρων το ΑΕΠ και αυτό σημαίνει ευημερία στη χώρα με την καταπληκτική για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ποιότητα ζωής. Την ίδια ώρα διαλαλεί την κοινωνική ευαισθησία της διότι, όπως δηλώνουν οι υπουργοί της και αναπαράγουν άκριτα τα συστημικά ΜΜΕ, αυξάνει το μέσο εισόδημα μέσω της αύξησης του κατώτατου μισθού. 

Πράγματι, αν δούμε τα στοιχεία από την Εργάνη καταγράφεται μια σωρευτική ποσοστιαία αύξηση της τάξης του 16,4% στον μέσο μεικτό μισθό από το 2019 (1.046,3 ευρώ) σε σχέση με το 2023 (1.251 ευρώ). 

Μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας

Στην οικονομική θεωρία ονομάζεται «bracket creep» και προκαλείται όταν ο πληθωρισμός ωθεί τους φορολογούμενους σε υψηλότερες κατηγορίες φόρου εισοδήματος. Oπως γνωρίζουμε, οι αυξήσεις στον κατώτατο από το 2022 δόθηκαν για να καλύψουν τον πληθωρισμό της απληστίας. Τι έπραξε λοιπόν η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Εδωσε αυξήσεις χωρίς παράλληλα να αλλάξει τις φορολογικές κλίμακες. Ετσι φτάσαμε το 2023 σε σχέση με το 2019 σε αύξηση της τάξης του 161% στον φόρο που καταβάλλουν οι συνολικά 2,3 εκατ. μισθωτοί.

Η λαθροχειρία της κυβέρνησης

Προφανής λοιπόν η λαθροχειρία Μητσοτάκη που από τη μια δίνει αυξήσεις και από την άλλη παίρνει μεγάλο μέρος αυτών πίσω μέσω τη φορολογίας εισοδήματος.

Ας το δούμε αναλυτικά:

Το 2019 που ο μέσος μεικτός μισθός μετρήθηκε στα 1.046,3 ευρώ ο αντίστοιχος ετήσιος φόρος ήταν 26,22 ευρώ x 14 μισθούς = 367 ευρώ. Αν λοιπόν υπολογίσουμε ότι έχουμε 2,3 εκατ. μισθωτούς, τότε εύκολα προκύπτει ότι η συνολική άμεση φορολόγηση ανήλθε στα 844,28 εκατ. ευρώ.

Το 2022 (το 2020 και 2021 λόγω του εγκλεισμού και των επιδοτήσεων δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές μέγεθος) που ο μέσος μεικτός μισθός μετρήθηκε στα 1.176,5 ευρώ, ο αντίστοιχος ετήσιος φόρος ανήλθε σε 53,2 ευρώ x 14 μισθούς = 744,8 ευρώ. Αν λοιπόν υπολογίσουμε ότι έχουμε 2,3 εκατ. μισθωτούς, τότε εύκολα προκύπτει ότι η συνολική άμεση φορολόγηση ανήλθε στο 1,713 δισ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση εσόδων κατά 102% σε σχέση με το 2019.

Το 2023 που ο μέσος μεικτός μισθός μετρήθηκε στα 1.251 ευρώ, ο αντίστοιχος ετήσιος φόρος ανήλθε σε 68,6 ευρώ x 14 μισθούς = 960,4 ευρώ ετησίως. Με βάση τον αριθμό των μισθωτών, εύκολα προκύπτει ότι η συνολική άμεση φορολόγηση ανήλθε στα 2,2 δισ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση εσόδων κατά 161% σε σχέση με το 2019. Αντίστοιχα η αύξηση του 2023 σε σχέση με το 2022 είναι της τάξης του 28,95%.

Η φοροαφαίμαξη των μισθωτών είναι προφανής. Πανηγυρίζουν για την αύξηση του μέσου μεικτού εισοδήματος μέσω των αυξήσεων στον κατώτατο μισθό ενώ από τη μια οι αυξήσεις δεν αναπληρώνουν το εισόδημα και από την άλλη «γδέρνουν φορολογικά» τη μισθωτή εργασία, καθώς δεν τιμαριθμοποιούν τις φορολογικές κλίμακες.

Κάπως έτσι η Ελλάδα είναι η δεύτερη φτωχότερη χώρα στην Ευρώπη μετά τη Βουλγαρία. Ακριβώς διότι δεν αναπληρώνεται το εισόδημα που χάνεται από τον πληθωρισμό της απληστίας και οι φορομπήχτες δεν τιμαριθμοποιούν με βάση τον πληθωρισμό τη φορολογική κλίμακα, το 2025 είναι πιθανό να καταταγούμε ως φτωχότερη ευρωπαϊκή κοινωνία.

Τζώρτζης Ρούσσος - www.documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ζεστές ανατιμήσεις

 

Κατερίνα Τζωρτζινάκη - naftemporiki.gr - 

Προ ημερών, ο υπουργός Ανάπτυξης ισχυρίστηκε πως για την ακρίβεια στην αγορά ευθύνονται τρεις παράγοντες, ο ένας η «αίσθηση του καταναλωτή» - 

Ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή είναι το θερμόμετρο που μετρά τη θερμοκρασία του πληθωρισμού. Δεν ψηνόμαστε, αλλά καταπόνηση αισθανόμαστε, γιατί οι ζεστές ανατιμήσεις προστίθενται σ’ αυτές των προηγούμενων μηνών και δεν υπάρχει ανακούφιση με τα δι’ ευχών των αγίων οικονομικών αντοχών.

Θερμοκρασία, αλλά και αίσθηση θερμοκρασίας. Διαφέρει απ’ αυτή που δείχνει ο υδράργυρος, σύμφωνα με κάποιους παράγοντες, μεταξύ των οποίων η σχετική υγρασία και η ταχύτητα του ανέμου. 

Θερμοκρασία και δυσφορία, η οποία εξαρτάται κι από τον μεταβολισμό, αλλά και την ενδυμασία.

Μεταβολίσαμε τον πόλεμο στην Ουκρανία, μεταβολίσαμε τις διεθνείς τιμές ενέργειας, μεταβολίσαμε κάθε πιθανή κι απίθανη δικαιολογία και φτάσαμε στα μέσα της άνοιξης με διψήφια ποσοστά αύξησης στο ελαιόλαδο (63,7%), σε μεταλλικό νερό – αναψυκτικά – χυμούς φρούτων (12,5%), στα φρούτα (11,6%) και στα ψάρια (10,6%).

Μας έψησαν οι ανατιμήσεις το ψάρι στα χείλη, αλλά όχι, δεν καταλάβαμε καλά, φίλοι. Προ ημερών, ο υπουργός Ανάπτυξης ισχυρίστηκε πως για την ακρίβεια στην αγορά ευθύνονται τρεις παράγοντες, ο ένας η «αίσθηση του καταναλωτή». Προσωπικά, δεν έχω αίσθηση, αυτό που ζούμε αν είναι αλήθεια ή παραίσθηση. Είμαι υπερευαίσθητη; Η Wood & Company εξηγεί την ιδιάζουσα ελληνική περίπτωση με τον επίμονα υψηλό πληθωρισμό και τον υψηλό βαθμό συμβάσεων χωρίς αυξήσεις μισθών.

Μ’ αρέσουν τα επιστημονικά, ιδίως αυτά που η τσέπη μου καταλαβαίνει δραματικά. «Παρόλο που ο πληθωρισμός στην Ελλάδα ήταν 3,2% σε ετήσια βάση τον Μάρτιο, οι έρευνες δείχνουν ότι τα νοικοκυριά αισθάνονται πιθανότατα τριπλάσιο ρυθμό» αναφέρει ο διεθνής οίκος. Καλά, δεν ξέρει ότι «ο e-katanalotis άνοιξε τα ματάκια στον κόσμο» και ότι η κυβέρνηση βγήκε με το πλαφόν στον ώμο;

Εδώ, «δεν τα ξέρουν καλά οι καταναλωτές», δεν κάνουν στα σούπερ μάρκετ εκδρομές, συν του ότι αγοράζουν πολλά. Και, ως γνωστόν, αν αγοράζεις πολλά, πληρώνεις πολλά. Βαριά αρνιά, βαριά ποτά, βαριά του λογαριασμού η σκιά…

Κατερίνα Τζωρτζινάκη • ktzortzinaki@naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ζωή με δανεικά και φτώχεια για 7 στους 10 μισθωτούς

Ακόμη και νοικοκυριά με δύο εργαζόμενους αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες - 

Ζωή με αξιοπρέπεια: το κεντρικό σύνθημα κατά την απεργιακή κινητοποίηση των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα την περασμένη Τετάρτη. Το ερώτημα αναφύεται αβίαστα. Πώς είναι δυνατόν ο κόσμος της μισθωτής εργασίας να ζητά διαδηλώνοντας και απεργώντας «ζωή με αξιοπρέπεια» την ίδια περίοδο που ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι «η Ελλάδα είναι μια χώρα με καταπληκτική ποιότητα ζωής»; Πώς συνδέεται η εικόνα των υπουργών που πανηγυρίζουν και αυτοθαυμάζονται γιατί από την 1η Απριλίου αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός στα 830 ευρώ με αυτήν 17 μέρες μετά, που οι μισθωτοί βγαίνουν τους δρόμους για να διεκδικήσουν αυξήσεις στους μισθούς που θα τους επιτρέπουν να ζουν με αξιοπρέπεια; Εδώ μπαίνουν τα στοιχεία και βοούν. Τα περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά, σε ποσοστό άνω του 65%, ζουν «ζωή επιβίωσης» σε μια χώρα στην οποία η κρίση κόστους ζωής οφείλεται στον πληθωρισμό της αισχροκέρδειας που φουσκώνει μέρα τη μέρα ώστε να κερδίζουν τα καρτέλ και να αβγατίζει μέσω των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ) το ΑΕΠ.

Ακόμη και στην κολυμπήθρα του Φόρουμ των Δελφών, όπου ξεπλένεται το εγχώριο πολιτικό σύστημα και βαυκαλίζονται οι συμμετέχοντες υπουργοί για τις «επιτυχίες» τους, το πρόβλημα δεν μπόρεσε να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Συντονίζοντας σχετική συζήτηση ο καθηγητής Διοίκησης, Επιστήμης και Τεχνολογίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιώργος Δουκίδης ανέδειξε ό,τι συμβαίνει μπροστά από τα ράφια των σουπερμάρκετ. Εκεί όπου ποδοπατείται η αξιοπρέπεια των Ελλήνων που δεν αντέχει το πορτοφόλι τους να πάρουν όσα χρειάζονται:

Τα 2/3 του εισοδήματος δαπανώνται σε λογαριασμούς, ενοίκια και φόρους.

Τα 2/3 των καταναλωτών στην Ελλάδα δαπανούν το 90% του εισοδήματός τους για αγορά βασικών αγαθών.

Το 36% αισθάνεται ανασφάλεια.

Το 29% αισθάνεται θυμό και το 20% φόβο.

Τέσσερις στους δέκα θεωρούν ότι θα μειώσουν τις αγορές το επόμενο εξάμηνο.

Στα όρια της επιβίωσης

Η εικόνα είναι αν μη τι άλλο δυστοπική. Τα νοικοκυριά στην Ελλάδα σε ποσοστό τουλάχιστον 66,6% ασφυκτιούν από την κρίση του κόστους ζωής. Ειδικά για τους μισθωτούς τα χρήματα που κερδίζουν από την εργασία τους δεν τους επιτρέπουν να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Ποια είναι όμως η εικόνα του κόσμου της μισθωτής εργασίας στην Ελλάδα; Σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, ο μέσος μισθός για το 2023 κυμάνθηκε κοντά στα 1.250 ευρώ μηνιαίως. Επειδή στην Ελλάδα αμειβόμαστε με 14 μισθούς, οι ετήσιες απολαβές ανέρχονται σε 17.500 ευρώ. Προσοχή, αυτός είναι ο μεικτός μισθός. Αν αφαιρέσουμε τον φόρο εισοδήματος (1.299 ευρώ) και τις ασφαλιστικές εισφορές (2.427 ευρώ), μένει καθαρός μισθός (ετήσιο 13.774 ευρώ) της τάξης των 984 ευρώ τον μήνα. Με αυτά καλείται να ζήσει ο μέσος μισθωτός στην Ελλάδα. Ακόμη και αν εργάζεται και ο/η σύζυγος και λαμβάνει τον μέσο μισθό –γεγονός σπάνιο–, το οικογενειακό εισόδημα από μισθωτή εργασία ανέρχεται σε 27.548 ευρώ ετησίως.

Στα ύψη οι δαπάνες

Σύμφωνα με όσα ορίζονται, στις εύλογες δαπάνες διαβίωσης εντάσσονται τα αγαθά και οι υπηρεσίες που καταναλώνουν τα νοικοκυριά και ταξινομούνται σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με το πόσο απαραίτητα είναι για τη διαβίωση: βασικές ανάγκες, εστίαση, διαρκή αγαθά και μετακινήσεις – αναψυχή.

Οπως προκύπτει από τα σχετικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, για μια τετραμελή οικογένεια ανέρχονται από 18.000 έως 20.000 ευρώ ετησίως. Ομως στις εύλογες δαπάνες διαβίωσης δεν συγκαταλέγεται η στέγαση. Αν μια τετραμελής οικογένεια νοικιάζει, το κόστος της επιβίωσης φτάνει σε δυσθεώρητα μεγέθη. Οπως προκύπτει από τις σχετικές πλατφόρμες αναζήτησης, ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων σε πολυκατοικία χτισμένη τη δεκαετία του 1970 στο Παγκράτι ενοικιάζεται περί τα 800 ευρώ μηνιαίως. Πρόκειται για συνοικία της Αθήνας όπου μένει μια μέσου εισοδήματος οικογένεια. Στα ίδια μεγέθη κινούνται τα ενοίκια στις περισσότερες συνοικίες της Αθήνας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να προστεθούν άλλες 10.000 ευρώ στις δαπάνες.

Οπως προκύπτει, οι εύλογες δαπάνες διαβίωσης, συμπεριλαμβανομένου του ενοικίου, αγγίζουν τις 30.000 ευρώ ετησίως, χωρίς να υπολογίζουμε έκτακτα έξοδα (ανακύπτοντα προβλήματα υγείας κ.λπ.). Το μέσο εισόδημα μιας τετραμελούς φαμίλιας που εργάζονται και οι δύο γονείς ανέρχεται σε 27.548 ευρώ ετησίως και υπολείπονται κατά 2.500 ευρώ από τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης. Τι κάνουν όλοι αυτοί για να επιβιώσουν στη χώρα με την καταπληκτική, κατά Κυριάκο Μητσοτάκη, ποιότητα ζωής; Σύμφωνα με μελέτη της Ιntrum, σχεδόν τρεις στους δέκα καταναλωτές στην Ελλάδα δαπανούν περισσότερα από το μηνιαίο εισόδημά τους, με τη μέση υπερβάλλουσα δαπάνη να υπολογίζεται σε 275 ευρώ. Τα χρήματα προέρχονται είτε από αποταμιεύσεις είτε από κάρτες είτε από δανεικά…

Κάτω από €1.000 το 53,6% των μισθωτών

Το περιβάλλον σε σχέση με τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης, που δεν μειώνονται αναλόγως με τις μισθολογικές απολαβές, γίνεται ασφυκτικό αν κάποιος βρίσκεται κάτω από τη ζώνη των 1.000 ευρώ μεικτά. Δεν θα ήταν πρόβλημα αν σε αυτήν τη ζώνη δεν ανήκει, σύμφωνα πάντα με το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, το 53,68% των μισθωτών της χώρας, οι οποίοι ανέρχονται συνολικά σε 2,29 εκατ. εργαζόμενους. Αλλοι 373.163 (το 16,25% δηλαδή) αμείβονται από 1.001 έως 1.200 ευρώ. Ζωή με δανεικά, λοιπόν, γιατί ο Μητσοτάκης θέλει να τροφοδοτήσει τα καρτέλ με αισχρά κέρδη και να πανηγυρίζει για τη φορομπηχτική ανάπτυξη. 

Τζώρτζης Ρούσσος

=> www.documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τι είναι ο πληθωρισμός της απληστίας, που ψέλλισε ο Μητσοτάκης

 

Μια εντυπωσιακή φράση του Κυριάκου Μητσοτάκη την Τετάρτη πέρασε σχεδόν απαρατήρητη πολιτικά, σαν ρητορική. «Η Ελλάδα δεν είναι μπανανία, ο πληθωρισμός της απληστίας δεν είναι ανεκτός και πρέπει να το καταλάβουν οι πολυεθνικές», είπε ο πρωθυπουργός.

Είναι εντυπωσιακή επειδή για πρώτη φορά κυβερνητικός παράγοντας και πολύ περισσότερο ο ίδιος ο ιεροκήρυκας της ελεύθερης αγοράς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παραδέχεται ότι τα υπερκέρδη των εταιρειών είναι αιτία του πληθωρισμού στην Ελλάδα και όχι το παραμύθι που ακούγαμε έως σήμερα, ότι δήθεν είναι εισαγόμενος. 

Ο πληθωρισμός της απληστίας, διεθνώς γνωστός ως greedflation, είναι η αυθαίρετη αύξηση των τιμών από τις εταιρείες παραγωγής ή εμπορίας προϊόντων με σκοπό τα μεγαλύτερα κέρδη. Αυτό πληρώνει τελικά ο καταναλωτής.

Πρόκειται για αυξήσεις που δεν δικαιολογούνται από τις τιμές των πρώτων υλών, του κόστους παραγωγής ή τους μισθούς. Μάλιστα βρίσκονται σε αντιδιαστολή με τους καθηλωμένους μισθούς.

Για το φαινόμενο αυτό έχει χτυπήσει καμπανάκι ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που δεν φημίζεται για την… ευαισθησία του. Συγκεκριμένα έχει καταγράψει ότι το 45% των αυξήσεων τιμών από τις αρχές του 2022 στην Ευρωζώνη αντιστοιχεί στα κέρδη των επιχειρήσεων. Εν ολίγοις η απληστία των μεγάλων επιχειρήσεων τροφοδοτεί περαιτέρω τον πληθωρισμό στις χώρες του ευρώ.

Πολύ περισσότερο στην Ελλάδα, σε τρόφιμα, καύσιμα και ηλεκτρική ενέργεια, όπου έχουμε δει τεράστιες αυξήσεις και καμία προσπάθεια συγκράτησης. 

Η καθαρή κερδοφορία 107 μη τραπεζικών εταιρειών, εισηγμένων στο Χρηματιστήριο, εκτινάχθηκε το 2022 κατά 68%. Εκεί εξηγείται το ελαιόλαδο που διπλασίασε την τιμή του και όχι στον πόλεμο της Ουκρανίας ή σε κάποιους εξωγήινους.

Αυτό παραδέχτηκε, για πρώτη φορά, ο πρωθυπουργός.

Υπάρχει όμως προβλήμα στις δήθεν «λύσεις» που δίνει. Για παράδειγμα στα μέτρα που ανακοινώθηκαν την Τετάρτη προβλέπεται πλαφόν «στο μεικτό περιθώριο κέρδους για το βρεφικό γάλα» αλλά «το πλαφόν ορίζεται ως το άθροισμα του λειτουργικού κόστους της εταιρείας για τη συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων και εμπορικού κέρδους 7%».

Αν οι εταιρείες «μαγειρέψουν» το λειτουργικό κόστος μπορούν να πάνε την τιμή του βρεφικού γάλακτος όπου θέλουν. Σοβαρό πλαφόν θα ήταν η μέση τιμή του βρεφικού γάλακτος στην ΕΕ ή κάτι ανάλογο. Οχι κάτι που πάλι ελέγχουν οι ίδιες οι εταιρείες που κερδοσκοπούν. 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πορεύτηκε με σημαία την «αυτορρύθμιση της αγοράς» και τώρα βλέποντας ότι στο τέλος θα πληρώσει εκλογικά την αισχροκέρδεια, ψέλισε πρώτη φορά μια προειδοποίηση στις πολυεθνικές και βάζει πλαφόν στο βρεφικό γάλα.

Ομως αυτή η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη για τον πληθωρισμό της απληστίας που προκαλείται από τα υπερκέρδη. Στο θολωμένο νεοφιλελεύθερο μυαλό της έχει συνδέσει την ανάπτυξη με τον χαμηλό φόρο στα μερίσματα που μοιράζονται στους μέτοχους.

Ο φόρος στα μερίσματα είναι μόλις 5%, ο δεύτερος χαμηλότερος της ΕΕ, την ώρα που στην Ιρλανδία, που μόνο από ανάπτυξη δεν πάσχει, είναι 51%. Η Γερμανία που βρίσκεται περίπου στη μέση της κατάταξης έχει φόρο 26,4%.

Η εξήγηση με την οποία «πούλησε» τη μείωση του φόρου στα μερίσματα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ότι αυτό θα προσελκύσει επενδύσεις. Στην πραγματικότητα οδήγησε τις υπάρχουσες μεγάλες εταιρείες να μπουν σε ένα αγώνα ταχύτητας για μεγαλύτερα κέρδη όσο αυτός ο φόρος είναι χαμηλά.

Επειδή ακόμη και ο ΟΟΣΑ έχει συστήσει στην Ελλάδα να τον αυξήσει. Το ίδιο έχουν ζητήσει και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Αλλά αυτά για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι κάστρα άπαρτα, ο ίδιος και όλοι οι φίλοι του απεχθάνονται τέτοιους φόρους. Ενώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες δεν είχαν πρόβλημα να τους φορτώσουν ένα νέο τεκματρτό φόρο για να ξεκινήσει καλά η νέα χρονιά. 

Γιάννης Μπογιόπουλος

Φωτο: ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ / EUROKINISSI

=> www.documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

O Σκρέκας κάνει πλάτες στην αισχροκέρδεια

Την ώρα που σύμφωνα με τη Eurostat ο πληθωρισμός στην Ελλάδα παίρνει εκ νέου την ανιούσα, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αρνούμενη κατ’ ουσία να πατάξει την αισχροκέρδεια που πυροδοτεί τον πληθωρισμό της απληστίας, παίζει επικοινωνιακά παιχνιδάκια με το κλείδωμα μειωμένης τιμής 5% για τουλάχιστον ένα εξάμηνο, το οποίο «εμπνεύστηκε» ο αρμόδιος υπουργός και προβάλλεται στα συστημικά ΜΜΕ ως «πρωτοβουλία Σκρέκα» που δήθεν θα μειώσει τις τιμές σε τρόφιμα και είδη ευρείας κατανάλωσης. Η κωδική ονομασία που έχει δοθεί για λόγους πολιτικής απατεωνιάς είναι «μόνιμη μείωση τιμής». Μάλιστα στις 15 Οκτωβρίου που είχε εκδοθεί η σχετική υπουργική απόφαση τα συστημικά ΜΜΕ μιλούσαν για «μάχη κατά της ακρίβειας, με άμεσο στόχο τη στήριξη της ελληνικής οικογένειας απέναντι στην πληθωριστική κρίση»! 

Παρακάμπτουμε το πρόδηλο ψέμα ότι δεν πρόκειται για μόνιμη αλλά για προσωρινή μείωση, σε βάθος εξαμήνου, και πάμε στην ουσία. Είναι προφανές ότι πρόκειται για επικοινωνιακή πομφόλυγα προκειμένου να καταδείξει τη δήθεν ευαισθησία της κυβέρνησης Μητσοτάκη απέναντι στην ακρίβεια που ταλανίζει τα ελληνικά νοικοκυριά. Ειδικά στα τρόφιμα και τα είδη ευρείας κατανάλωσης έχει ξεφύγει προ πολλού και κατά το μεγαλύτερο ποσοστό οφείλεται στην κυβερνητική άρνηση να ελεγχθεί η αισχροκέρδεια που παράγει ο πληθωρισμός της απληστίας. 

Πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες

Τώρα όμως έρχεται η πραγματικότητα και καταστρέφει το επικοινωνιακό αφήγημα που προωθείται όλως παραπλανητικώς στα συστημικά ΜΜΕ ως «πρωτοβουλία Σκρέκα» η οποία δήθεν θα επιδράσει καταλυτικά στο «γκρέμισμα» της ακρίβειας. Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι μόλις το 0,32% των προϊόντων σταθερού barcode που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά έχει ενταχθεί στην «πρωτοβουλία Σκρέκα», η οποία προβάλλεται σαν γροθιά στο στομάχι της ακρίβειας. Σε απόλυτους αριθμούς έχουν ενταχθεί μόλις 233 κωδικοί στη σχετική λίστα, όταν στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν περί τους 72.000 σταθερούς κωδικούς barcode. 

Ωστόσο ο Κώστας Σκρέκας έχει φροντίσει να καλύψει τα νώτα του. Οταν ανακοίνωσε τη σχετική πρωτοβουλία έθεσε στόχο να ενταχθούν στον κατάλογο της μειωμένης τιμής κατά 5% για έξι μήνες περί τους 500 κωδικούς. Ως εκ τούτου, ακόμη κι αν επιτευχθεί αυτός ο κυβερνητικός στόχος της μάξιμουμ κοινωνικής ευαισθησίας, θα μιλάμε για κλειδωμένη τιμή στο 0,69% των προϊόντων σταθερού barcode της ελληνικής αγοράς. Αν λοιπόν μιλάμε για μηδενικές καταστάσεις σε σχέση με το σύνολο των προϊόντων που διακινούνται στην ελληνική αγορά, γιατί έχει καταναλωθεί τόσο μελάνι και έχει αναλωθεί τόσος τηλεοπτικός χρόνος για μια πρωτοβουλία με μηδενικό αποτύπωμα στην ακρίβεια που τροφοδοτείται από την αισχροκέρδεια;

Η ενέργεια πυροδοτεί εκ νέου τον πληθωρισμό

Την ίδια ώρα ο πληθωρισμός στην Ελλάδα με βάση τα στοιχεία της Eurostat παίρνει ξανά την ανηφόρα. Οπως ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, ο εναρμονισμένος πληθωρισμός στην Ελλάδα (για να μπορεί να συγκριθεί με τις υπόλοιπες χώρες της ζώνης του ευρώ) τον Οκτώβριο του 2023 κατέγραψε αύξηση 1,5% σε σχέση με τη μέτρηση της ίδια υπηρεσίας για τον Σεπτέμβριο – είχε καταγραφεί στο 2,4%.

Αναλυτικότερα καταγράφηκε τον φετινό Οκτώβριο στο 3,9% σε σχέση με τον Οκτώβριο 2022. Ολα αυτά σημαίνουν ότι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2020 έχει αυξηθεί συνολικά κατά 16,6%. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Eurostat, τον Οκτώβριο του 2021 ο πληθωρισμός είχε κλείσει στο 3% σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2020. Ακολούθησε τον Οκτώβριο του 2022 η μέτρηση στο 9,8% και σε αυτό προστέθηκε το 3,9% του φετινού Οκτωβρίου. 

Ωστόσο τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Οπως προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat, ο πληθωρισμός στις υπόλοιπες χώρες του ευρώ υποχωρεί. Στην Ελλάδα αυξάνεται! Πράγματι στον μέσο ευρωπαϊκό όρο ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη τον Οκτώβριο 2023 επιβραδύνθηκε στο 2,9% σε ετήσια βάση, από 4,3% τον Σεπτέμβριο. Αντίθετα, στην Ελλάδα αυξήθηκε από 2,4% τον Σεπτέμβριο σε 3,9% τον Οκτώβριο. Αιτία; Οι εκλογές ή καλύτερα η παρέλευσή τους. Τώρα που η σταθερότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη κλείδωσε για μια τετραετία τα διυλιστήρια της χώρας, που το 2022 μέτρησαν αύξηση κερδών της τάξης του 350% και άνω σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, δεν είχαν λόγο να κρατούν χαμηλά τις τιμές σε ενεργειακά προϊόντα – ειδικά στα υγρά καύσιμα. Ως εκ τούτου, ο πληθωρισμός άρχισε πάλι να τροφοδοτείται.

Από τον Ιούλιο σκαρφαλώνει ο πληθωρισμός

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα, πάντα με βάση τα στοιχεία της Eurostat, άρχισε να παίρνει την ανιούσα από τον περασμένο Ιούλιο, με ένα μικρό διάλειμμα τον Σεπτέμβριο. Συγκεκριμένα τον περασμένο Ιούνιο καταγράφηκε στο 2,8% σε σχέση με τον περυσινό Ιούνιο και έκτοτε κατέγραψε 3,5% τον Ιούλιο, ίδιο ποσοστό τον Αύγουστο, 2,4% τον Σεπτέμβριο και 3,9% τον Οκτώβριο. Οπως προκύπτει δε από τις αυξήσεις που έχουν ανακοινωθεί για τον Νοέμβριο στις τιμές χονδρικής του ηλεκτρικού ρεύματος (έως και 88%), προβλέπεται νέο άλμα του πληθωρισμού για τον τρέχοντα μήνα. 

Τζώρτζης Ρούσσος 

=> www.documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Food Pass: Το "Τσοβόλα δώστα όλα" του Μητσοτάκη είναι μόλις 22 ευρώ το μήνα / άτομο

Το μέγεθος του αναχώματος από το έκτακτο μέτρο ενίσχυσης των νοικοκυριών που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, την ώρα που έχουν χαθεί δύο μισθοί ετησίως από την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση. 

Από 22 ευρώ ανά άτομο, για κάθε μήνα αρχής, γενομένης το Φεβρουάριο και μέχρι και τον Ιούλιο (6 μήνες) ξεκινά η επιδότηση για αγορές τροφίμων, που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, ότι θα δώσει η κυβέρνηση σε νοικοκυριά, με βάση βέβαια συγκεκριμένα εισοδηματικά όρια και όχι οριζόντια. 

Ουσιαστικά η κυβέρνηση ανοίγει το “πουγκί”, που θα γεμίσει με τον “έξτρα” φόρο που θα επιβάλλει στα διυλιστήρια και για τον οποίον από την πλευρά των εν λόγω εταιρειών έχει εκφραστεί έντονη αντίδραση, επιλέγοντας αντί να μειώσει τον ΦΠΑ, ή να “κουρέψει” περαιτέρω το έλλειμμα να επιδοτήσει τις αγορές στα καταστήματα τροφίμων και κατά μεγάλο ποσοστό στα σούπερ μάρκετ. Ουσιαστικά έρχεται, παραπλέυρως, να ενισχύσει με περαιτέρω ρευστότητα, κυρίως, τα σούπερ μάρκετ και το ζήτημα είναι εάν και πόσο θα ελέγξει φαινόμενα αισχροκέρδειας, και πέρα από το "καλάθι" όπου προσπαθεί να κατευθύνει το κοινό. 

Πόσο όμως επαρκεί αυτό το “Τσοβόλα δώστα όλα” του Κυριάκου Μητσοτάκη όταν με βάση αναφορές η ακρίβεια και η ενεργειακή κρίση έχουν αφαιρέσει, με βάση πρόσφατη μελέτη του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, πάνω από δύο μισθούς ετησίως.

Τα 22 ευρώ

Συγκεκριμένα, με βάση το Υπ. Οικονομικών, από τον Φεβρουάριο 2023 και για έξι μήνες (έως τον Ιούλιο 2023) δίνεται ενίσχυση ύψους 10% επί των αγορών νοικοκυριών, τα οποία πληρούν τα κριτήρια ένταξης, σε supermarket και άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο λιανικό εμπόριο τροφίμων (φούρνους, minimarket, οπωροπωλεία, κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, γαλακτοπωλεία κτλ.).

Όπως αναφέρεται, η ενίσχυση ανέρχεται σε 10% επί του ύψους των αγορών ειδών κάθε είδους από τα καταστήματα που δραστηριοποιούνται στο λιανικό εμπόριο τροφίμων και έως τα ακόλουθα όρια που διαμορφώνονται ανάλογα με τη σύνθεση του νοικοκυριού.

Το μηνιαίο όριο αγορών ανά νοικοκυριό επί του οποίου λαμβάνει την ενίσχυση 10% ανέρχεται σε 220 ευρώ για το μονομελές νοικοκυριό, αυξανόμενο κατά 100 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του νοικοκυριού και έως 1.000 ευρώ αγορών.

Παραδείγματα μηνιαίου ορίου αγορών και ύψος ενίσχυσης:

• Μονομελές νοικοκυριό: 220 ευρώ μηνιαίες αγορές, 22 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• Ζευγάρι χωρίς τέκνα: 320 ευρώ μηνιαίες αγορές, 32 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• Μονογονεϊκή οικογένεια με ένα εξαρτώμενο τέκνο: 320 ευρώ μηνιαίες αγορές, 32 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• Μονογονεϊκή οικογένεια με δύο εξαρτώμενα τέκνα: 420 ευρώ μηνιαίες αγορές, 42 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• Ζευγάρι με ένα εξαρτώμενο τέκνο: 420 ευρώ μηνιαίες αγορές, 42 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• Ζευγάρι με δύο εξαρτώμενα τέκνα: 520 ευρώ μηνιαίες αγορές, 52 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• Ζευγάρι με τρία εξαρτώμενα τέκνα: 620 ευρώ μηνιαίες αγορές, 62 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• Ζευγάρι με τέσσερα εξαρτώμενα τέκνα: 720 ευρώ μηνιαίες αγορές, 72 ευρώ μηνιαία ενίσχυση.

Με βάση τα ανωτέρω, η συνολική ενίσχυση ανέρχεται για τους έξι μήνες σε 312 ευρώ για την οικογένεια με δύο παιδιά, 192 ευρώ για ένα ζευγάρι, ενώ μια πολύτεκνη οικογένεια με τέσσερα τέκνα λαμβάνει 432 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι η ενίσχυση υπόκειται σε εισοδηματικά όρια που είναι τα 24.000 για ένα ζευγάρι με προσαύξηση 5000 ευρώ για κάθε παιδί. Μάλιστα τα όρια είναι χαμηλότερα από αυτά που ίσχυσαν για το fuel pass 2. 

Το μέγεθος του αναχώματος 

Ουσιαστικά δηλαδή με βάση τον κ. Μητσοτάκη η κυβέρνηση έρχεται να επιδοτήσει π.χ. με 52 ευρώ το μήνα ένα ζευγάρι με δύο εξαρτώμενα με 520 ευρώ μηνιαίες αγορές. Το εάν αρκεί αυτό βέβαια θα το κρίνει ο πολίτης.

Πάντως, ο Πρωθυπουργός τόνισε ότι το μέτρο θα λειτουργήσει συνδυαστικά με το “καλάθι του νοικοκυριού” αλλά και τη συνέχιση των ενεργειακών επιδοτήσεων.

Στόχος, όπως είπε, είναι “να ενισχύσει τον πολίτη από την υπεραπόδοση της οικονομίας αλλά και τα αυξημένα κέρδη των επιχειρήσεων. Θα χρηματοδοτηθεί από την πρόσοδο από την έκτακτη φορολόγηση των εσόδων των διυλιστηρίων” είπε ο Πρωθυπουργός και σημείωσε ότι “από το Φεβρουάριο και για 6 μήνες θα καλύπτει το 10% των αγορών στα σούπερ μάρκετ και τις επιχειρήσεις.”

“10% ο πληθωρισμός, 10% καλύπτει το κράτος, μιλάμε για σούπερ μάρκετ, φούρνους, οπωροπωλεία, κρεοπωλεία κτλ”. “Οι δικαιούχοι θα μπορούν να λαμβάνουν στο 80% του μέτρου εάν παίρνουν τη σχετική ενίσχυση από την τράπεζα” σημείωσε ο Πρωθυπουργός.

Με βάση, πάντως, την έρευνα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για τους Οικογενειακούς Προϋπολογισμούς (ΕΟΠ), έτους 2021, που διενεργήθηκε σε δείγμα 6.053 ιδιωτικών νοικοκυριών στο σύνολο της Χώρας, η μέση ετήσια δαπάνη των νοικοκυριών για αγορές, κατά το έτος 2021, ανήλθε στα 17.037,48 ευρώ (1.419,79 το μήνα).

Μάλιστα, τονίζεται ότι το 50% των νοικοκυριών δαπανούν περισσότερα από 1.297 ευρώ το μήνα. Εάν προσμετρήσει, με πρόχειρο τρόπο, κάποιος/κάποια τον πληθωρισμό, που αναμένεται να κλείσει κοντά στο 10% για φέτος, τότε η μηνιαία δαπάνη γι' αυτό το 50% των νοικοκυριών αυξάνεται κατά 129,7 ευρώ και πάει στα 1426,7 ευρώ. 

Με δεδομένο ότι η ΕΛΣΤΑΤ σημειώνει ότι το 22% ανά μήνα αφορούν αφορά στα είδη διατροφής και μη οινοπνευματώδη ποτά. Ακόμη και τα 100 ευρώ σε ένα σύνολο δαπάνης ανά μήνα που μπορεί να υπερβαίνει το 1400 ευρώ δεν ανακουφίζει αρκούντως τον "πονοκέφαλο" της καθημερινής επιβίωσης.

Ο πληθωρισμός των φτωχών καλπάζει

Βέβαια, υπενθυμίζεται ότι με βάση ανάλυση του Ινστιτούτου Bruegel κάθε πληθυσμιακή ομάδα, ανάλογα και με το πορτοφόλι του νοικοκυριού βιώνει διαφορετικά τον πληθωρισμό, πέρα από τις επίσημες ανακοινώσεις του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Ειδικότερα για την Ελλάδα, το Bruegel εκτιμά σε έρευνα που δημοσίευσε στις 26 Οκτωβρίου ότι ο πληθωρισμός για το φτωχότερο 20% των νοικοκυριών ανήλθε στο 14,59% ενώ για το πλουσιότερο 20% στο 11,56%. Κάτι που σημαίνει ότι και πάλι δεν επαρκεί το μέτρο για να καλύψει τις απώλειες.

Οι τιμές στα τρόφιμα

Επίσης μπορεί να επιβραδύνθηκε περαιτέρω τον Νοέμβριο εφέτος ο ρυθμός ανόδου του πληθωρισμού, ο οποίος αυξήθηκε 8,5% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2021, ωστόσο, συνεχίστηκαν οι ανατιμήσεις σε όλη τη γκάμα των αγαθών και υπηρεσιών (π.χ. ενέργεια, πλην ηλεκτρισμού, και είδη διατροφής) εκτός από τις τηλεφωνικές υπηρεσίες.

Ειδικότερα, πάνω από 10% είναι ο ρυθμός αύξησης μέσα σε ένα έτος των τιμών σε βασικά αγαθά. Συγκεκριμένα υπήρξαν ανατιμήσεις σε: Ψωμί και δημητριακά (18,7%), Κρέατα- γενικά (16,7%),, Γαλακτοκομικά και αυγά (25,3%), Έλαια και λίπη (20,4%), Λαχανικά- γενικά (12,6%), Ζάχαρη- σοκολάτες- γλυκά- παγωτά (8,6%), Λοιπά τρόφιμα (12,9%), Καφέ- κακάο- τσάι (11,9%).

Είναι προφανές ότι τα 22 - 100 ευρώ ανά μήνα είναι κάτι, αλλά δεν λειτουργεί ως “καταλύτης αλλαγών” - game changer - για την ακρίβεια στα νοικοκυριά. Θα πρέπει, δε, να συνυπολογιστεί ότι και πάλι πολλοί μένουν εκτός λόγω των ορίων.

Τι ίσχυε στο Fuel Pass 2

Υπενθυμίζεται ότι στο fuel pass 2 οι επιδοτήσεις ήταν από 60 έως και 100 ευρώ για τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο με τα όρια για το ατομικό τους εισόδημα στα 30.000 ευρώ. Το ποσό αυτό προσαυξανόταν κατά 3.000 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του νοικοκυριού (σύζυγος/μέλος συμφώνου συμβίωσης και εξαρτώμενα τέκνα).  

Γιώργος Αλεξάκης 

Στη φωτο Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε φούρνο  EUROKINISSI 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ => news247.gr  

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς μας "κλέβουν" οι τράπεζες: Πληθωρισμός 12%, επιτόκιο 0,10%!

Όλες οι επιχειρηματικές πράξεις (πρέπει να) υπόκεινται σε κανόνες. Και σε εποχές σαν τη σημερινή, με την ακρίβεια να καλπάζει, επανέρχεται στο προσκήνιο το ερώτημα αν επιτρέπονται οι αθέμιτες πρακτικές... 

Οι ελληνικές τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί, δηλαδή σωθεί, τέσσερις φορές με χρήματα των φορολογουμένων. Το κόστος είναι μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Όμως, η δική τους συμπεριφορά προς τους φορολογουμένους-και καταθέτες τους- είναι ληστρική και προκλητική.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα:

Πρώτον, τα επιτόκια καταθέσεων είναι εδώ και χρόνια ανύπαρκτα. Οι καταθέτες αφήνουν στις τράπεζες τα χρήματά τους μόνο και μόνο για φύλαξη και σχεδόν υποχρεωτικά, αφού οι περισσότερες συναλλαγές δεν γίνονται πλέον με μετρητά. Μέχρι πρότινος για τα εξευτελιστικά επιτόκια, που κινούνται μεταξύ των…δυσθεώρητων ποσοστών 0,10%-0,20%, υπήρχε μια δικαιολογία: ο χαμηλός πληθωρισμός, που τα τελευταία χρόνια ήταν λίγες μονάδες και τον είχαμε ξεχάσει. Όμως, εδώ και καιρό ο πληθωρισμός είναι διψήφιος, έχει ξεπεράσει και το 12%! Αλλά οι τράπεζες κάνουν ότι δεν το βλέπουν και δίνουν στις καταθέσεις τα ίδια (ανύπαρκτα) επιτόκια.

Δεύτερον, την ίδια στιγμή τα επιτόκια, που οι ίδιες απαιτούν από τους πελάτες τους, είναι εξωφρενικά. Τα στεγαστικά ξεκινούν από 5%, τα υπόλοιπα από εκεί και πάνω. Τα δε επιτόκια των πιστωτικών καρτών καλύτερα να μην τα κοιτάμε, από 15% και πάνω!

Τρίτον, τι συμβαίνει, λοιπόν, στην πράξη; Οι τράπεζες μαζεύουν τα χρήματα των πολιτών δίνοντάς τους επιτόκιο το πολύ 0,20% και την ίδια στιγμή αγοράζουν έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου από τα οποία παίρνουν επιτόκιο πέντε έως δέκα φορές μεγαλύτερο, δηλαδή θησαυρίζουν.

Τέταρτον, οι τράπεζες κλείνουν καταστήματα και απολύουν υπαλλήλους για να ρίξουν το κόστος λειτουργίας τους. Ταυτόχρονα «σπρώχνουν» στους πελάτες τους στις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Τι παρατηρούμε, όμως, σ’ αυτές; Ότι για όλες τις συναλλαγές, που γίνονται με μερικά «κλικ» από τον υπολογιστή και το κινητό τηλέφωνο, ζητούν προμήθεια, που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πολύ μεγάλη. Δηλαδή, μονά-ζυγά δικά τους!

Φυσικά, οι τράπεζες είναι επιχειρήσεις με μοναδικό στόχο το κέρδος. Όμως, όλες οι επιχειρηματικές πράξεις (πρέπει να) υπόκεινται σε κανόνες. Και σε εποχές σαν τη σημερινή, με την ακρίβεια να καλπάζει, επανέρχεται στο προσκήνιο το ερώτημα αν επιτρέπονται οι αθέμιτες πρακτικές. Διότι δεν γίνεται ο αρμόδιος υπουργός να λέει ότι, για παράδειγμα, οι φούρνοι πωλούν ακριβά το ψωμί ή τα μανάβικα τα μήλα, αλλά αυτά που κάνουν οι τράπεζες να θεωρούνται «κανονικότητα». Δεν είναι αυτά αθέμιτος ανταγωνισμός απέναντι σε άλλες επιχειρήσεις και προκλητική περιφρόνηση δικαιωμάτων των απλών καταθετών;

Ο παλιός Αμερικανός βιομήχανος Χένρι Φόρντ το είχε πει έτσι: «Είναι πολύ καλό που ο λαός δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί το τραπεζικό και το νομισματικό μας σύστημα. Γιατί, αν το καταλάβαινε, θα γινόταν επανάσταση αύριο το πρωί»…

Γιώργος Καρελιάς 

=> news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Eurostat: Στα ύψη και τον Ιούλιο ο πληθωρισμός στην Ελλάδα – Άγγιξε το 11,5%

Συνεχίζονται οι αυξήσεις των τιμών στον κλάδο ενέργειας αλλά και στα είδη διατροφής 

Στο 11,5% διαμορφώθηκε ο πληθωρισμός σε ετήσια βάση τον μήνα Ιούλιο στην Ελλάδα από 11,6% τον Ιούνιο, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία που ανακοίνωσε η Eurostat, με τον πληθωρισμό να παραμένει ιδιαίτερα υψηλός για ακόμα ένα μήνα. Η Ελλάδα είναι η έβδομη χώρα με τον υψηλότερο πληθωρισμό στην Ευρωζώνη, ενώ τον Ιούνιο ήταν στην πέμπτη θέση.

Την ίδια ώρα, ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ευρωζώνη αναμένεται να βρίσκεται στο 8,9% τον Ιούλιο, από 8,6% τον Ιούνιο.

 

 

 

Υψηλότερος από της Ελλάδας είναι ο πληθωρισμός στην Εσθονία (22,7%), τη Λετονία (21%), τη Λιθουανία (20,8%), τη Σλοβακία (12,8%), τη Σλοβενία (11,7%) και τη Ολλανδία (11,6%).

Το «κύμα» ακρίβειας συνεχίζει να πιέζει σημαντικά τα νοικοκυριά τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρωζώνη με τους πολίτες να δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν ακόμα και για τις βασικές τους ανάγκες.

Με βάση τα πρώτα στοιχεία σε επίπεδο Ευρωζώνης που ανακοινώθηκαν σήμερα, οι αυξήσεις τιμών στον κλάδο ενέργειας συνεχίζονται, αλλά και στα είδη διατροφής και στα βιομηχανικά αγαθά εκτός ενέργειας. Η άνοδος των τιμών ενέργειας ήταν 39,7% τον Ιούλιο, από 42% τον Ιούνιο, 39,1% Μάιο, από 37,5% τον Απρίλιο, 44,4% τον Μάρτιο και 32% τον Φεβρουάριο. Κατά 4,5% ήταν η άνοδος στα βιομηχανικά αγαθά εκτός ενέργειας, έναντι 4,3% τον Ιούνιο, 4,2% τον Μάιο, 3,8% τον Απρίλιο, 3,4% τον Μάρτιο και 3,1% τον Φεβρουάριο. Η άνοδος στα μη τυποποιημένα τρόφιμα ήταν 11%, από 11,2% τον Ιούνιο 9% τον Μάιο, 9,2% τον Απρίλιο, 7,8% τον Μάρτιο και 6.2% τον Φεβρουάριο.

Μεγαλύτερη άνοδο τιμών από την Ελλάδα είχε η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία και η Σλοβακία η Σλοβενία αλλά και η Ολλανδία με πιο υψηλή την αύξηση του δείκτη κατά 22% στην Εσθονία.

 

Τελευταία Νέα > ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ==> ΕΔΩ

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Eurostat: Πληθωρισμός-σοκ στην Ελλάδα τον Ιούνιο, στο 12%

 

Νέα έκρηξη τιμών καταγράφει η Ευρωπαϊκή Στατιστική Αρχή στη χώρα μας, καθώς ο ετήσιος πληθωρισμός σκαρφάλωσε στο 12% τον Ιούνιο, σύμφωνα με την πρώτη εκτίμησή της.

Την ίδια ώρα, στην ευρωζώνη οι τιμές καταναλωτή αυξήθηκαν κατά 8,6% σε ετήσια βάση, καταγράφοντας νέο ρεκόρ, έναντι προσδοκίας των οικονομολόγων για άνοδό τους κατά 8,5%. Η κίνηση ενισχύει τις εκκλήσεις για επιθετικές αυξήσεις επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο. 

Υπενθυμίζεται ότι ο πληθωρισμός στη χώρα μας έφτασε στο 10,5% σε ετήσια βάση τον Μάιο, σύμφωνα με τη Eurostat και στο 11,3%, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή. Την ίδια ώρα, στην ευρωζώνη τον Μάιο ο δείκτης τιμών καταναλωτή είχε αυξηθεί κατά 8,1% ετησίως.

 

Τα στοιχεία αντικατοπτρίζουν μια κλιμακούμενη πίεση σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις σε όλο το νομισματικό μπλοκ των 19 μελών, με τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία σε νέα ιστορικά υψηλά. Η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της ηπείρου, σημείωσε επιβράδυνση μόνο χάρη στις περικοπές στους φόρους καυσίμων και στις εκπτώσεις στα δημόσια μέσα μεταφοράς, που είναι προσωρινές. Στην περιοχή της Βαλτικής, η αύξηση των τιμών ξεπέρασε το 20%.

Η ΕΚΤ κατηγορεί την αύξηση του ενεργειακού κόστους μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ενώ αυτή η αμείλικτη άνοδος των τιμών έχει διευρυνθεί, ο δείκτης πληθωρισμού, που εξαιρεί την ενέργεια και τα τρόφιμα, μειώθηκε στο 3,7% τον Ιούνιο.

Εξετάζοντας τις κύριες συνιστώσες του πληθωρισμού στην ευρωζώνη, η ενέργεια αναμένεται να έχει τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό τον Ιούνιο (41,9%, έναντι 39,1% τον Μάιο) και ακολουθούν τα τρόφιμα, το αλκοόλ και ο καπνός (8,9%, έναντι 7,5% τον Μάιο), τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά (4,3%, έναντι 4,2% τον Μάιο) και οι υπηρεσίες (3,4%, έναντι 3,5% τον Μάιο).

Οι αποδόσεις του 2ετούς γερμανικού κρατικού ομολόγου, οι οποίες είναι οι πιο ευαίσθητες στις μεταβολές των επιτοκίων, αυξήθηκαν τέσσερις μονάδες βάσης στο 0,69%, ενώ οι χρηματαγορές στοιχηματίζουν 151 μονάδες βάσης αυξήσεις επιτοκίων μέχρι το τέλος του έτους, σε σύγκριση με τις 146 την Πέμπτη.

Λία Δεληγιάννη

 l.deligianni@euro2day.gr

 

Πηγή: euro2day.gr 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »