Όψεις του ελληνικού θέρους

Απέναντι στο καλοκαίρι σκοτεινιάζουμε λόγω της οικονομικής ασφυξίας, της εκτόξευσης του κόστους στέγασης και βασικών αγαθών, κάτι που οξύνεται στις τουριστικές περιοχές και κάνει τη ζωή μας ανυπόφορη. 

Οι χαρές του θέρους στην καθ’ ημάς κουλτούρα παλαιόθεν συνδέονταν με την απελευθέρωση των αισθήσεων, ενίοτε και των ηθών, με το μεσογειακό φως, το κολύμπι, την επαφή με τη φύση, τη μυρωδιά από το γιασεμί και τη ρίγανη, τα τζιτζίκια και κυρίως με την απλότητα των διακοπών, με υπαίθρια πανηγύρια και έναστρα βράδια. Αυτές οι χαρές ακόμη κι αν δεν έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη υπάρχουν στη λογοτεχνία μας· στα χαρακτηριστικά έργα της ξεχωρίζει το χρονογράφημα Καλοκαίρι στην Αθήνα του Γρηγορίου Ξενόπουλου (1867-1951), στο οποίο υπογραμμίζεται η απομίμηση του συνήθειου των διακοπών (vacances) από τους πιθηκίζοντες ιθαγενείς. Υπάρχει αλώβητο εσαεί το καλοκαίρι στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (1951-1911), στα ερωτικά και λυρικά διηγήματά του, όπου η φύση της Σκιάθου μετατρέπεται σε σκηνικό άδολου ερωτισμού, νεανικού πόθου και ειδυλλιακής ονειροπόλησης. Μας έδωσε το κατεξοχήν αισθησιακό θερινό διήγημα Όνειρο στο κύμα (1900) με έναν ανώτερο ερωτικό μυστικισμό· στα Ρόδινα Ακρογιάλια (1908), στην ώριμη φάση του, αφήνει τα μυστικά της θάλασσας να μπλέξουν με τον πόθο και τη νοσταλγία· στο Υπό την βασιλικήν δρυν (1901) η φύση όλη είναι ο ναός της αισθαντικής δροσιάς της βελανιδιάς στο θερινό λιοπύρι. Το νερό στο έργο του είναι κάθαρση και πόθος, η θάλασσα και τα ρυάκια είναι τόποι αποκάλυψης του κάλλους, η αγνότητα του ματιού συνοδεύει την ηδονοβλεπτική αθωότητα. 

Από τα προσωπικά διαβάσματά μου θυμάμαι το πιο βιωματικό κείμενο του Ισίδωρου Ζουργού, Η Ψίχα εκείνου του καλοκαιριού (2002), για το καλοκαίρι του 1974, του βάρβαρου Αττίλα, και προτείνω το Περί ελληνικού θέρους και μεταμορφώσεων (2026) του Στέλιου Κούκου, ο οποίος αντιλαμβάνεται το θέρος ως μοναδική υπαρκτή ουτοπία, ως υψικάμινο που εξαϋλώνει τα πάντα· εξετάζει το καλοκαίρι ως εσωτερική καταφυγή και περιγράφει το φως και τον Δεκαπενταύγουστο ως τον συνδετικό αρμό της παράδοσης με τη λαϊκότητα και το εκκλησιαστικό ημερολόγιο, από την 20η Ιουλίου του Προφήτη Ηλία, μέχρι τις 2 του Σεπτέμβρη, του Αϊ Μάμμα. 

Η δική μου άπωση για το ελληνικό καλοκαίρι υπήρξε οριστική. Πρόσφατος όρος ο «υπερτουρισμός», δηλαδή το στριμωξίδι, η εκτόξευση του κόστους διαβίωσης και η απώλεια της αυθεντικότητας. Πέρασε και ο παρατεταμένος καύσων με πάνω από χίλιους θανάτους στη δυτική Ευρώπη, ήρθαν και οι αγχωτικές πυρκαγιές που καθιστούν το θέρος αφόρητο, καταστροφικό, επικίνδυνο και επιβλαβές. 

Με βαραίνει όμως και η κοινωνική ανισότητα, η αδυναμία ολοένα και μεγαλύτερης μερίδας του πληθυσμού να κάνει διακοπές· τούτο και μόνο αποδυναμώνει το λαϊκό αφήγημα περί το καλοκαίρι. Η κλιματική κρίση και η οικολογική υποβάθμιση αποτελούν παγκόσμιες και μακροπρόθεσμες απειλές, αλλά οι εγχώριες κοινωνικοοικονομικές πιέσεις βιώνονται καθημερινά στο επίπεδο της οικογενειακής και προσωπικής επιβίωσης. 

Απέναντι στο καλοκαίρι σκοτεινιάζουμε λόγω της οικονομικής ασφυξίας, της εκτόξευσης του κόστους στέγασης και βασικών αγαθών, κάτι που οξύνεται στις τουριστικές περιοχές και κάνει τη ζωή μας ανυπόφορη. Στην αδυναμία κάλυψης των εξόδων για ολιγοήμερα μπάνια ευδοκιμεί η πικρή αίσθηση μιας αδικίας. Ο συνωστισμός, η καταχρηστική κατάληψη της δημόσιας παραλίας από ξαπλώστρες και η άλογη πίεση στις δικτυακές υποδομές επιφέρουν διακοπές νερού, ρεύματος και κυκλοφοριακό χάος. Όσοι εργάζονται σεζόν στα θέρετρα δεν έχουν «χαρές», αλλά εξουθενωτικά ωράρια υπό χείριστες συνθήκες εργασίας. Για τον μέσο εργαζόμενο, το δικαίωμα στην ξεκούραση κατάντησε απρόσιτη πολυτέλεια. 

Και επειδή η περιπλοκότητα δεν είναι απλώς της μόδας, αλλά έχει την τεκμηρίωσή της, διαπιστώνουμε ότι ο υπερτουρισμός τροφοδοτεί ευθέως την περιβαλλοντική υποβάθμιση με τη σπατάλη φυσικών πόρων, τα σκουπίδια και την τσιμεντοποίηση ολούθε. Η κλιματική κρίση επιφέρει ακραία φαινόμενα πιο αισθητά στις πόλεις και στα νησιά λόγω των παραπάνω. Αναγνωρίζουμε την ανάγκη για «τουριστική περίοδο», αλλά νιώθουμε «αλλοτριωμένοι» και αποστρεφόμαστε το καλοκαίρι. Γκαρσόνια μάς ήθελαν και πράγματι τα κουτσοκαταφέραμε! 

* ΔΡ. ΚΩΣΤΑΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

* Ο Κώστας Θεολόγου είναι Καθηγητής, διευθυντής του Τομέα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου στη ΣΕΜΦΕ ΕΜΠ

Πηγή: huffingtonpost.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το Αιγαίο «πνίγεται» στην ανάπτυξη

Το ερώτημα είναι τι ακριβώς προσφέρουμε στους τουρίστες όταν, για να τους φιλοξενήσουμε, καταστρέφουμε αυτό που τους έκανε να έρθουν 

Νοσταλγοί μιας άλλης εποχής, αναζητούσαμε το Αιγαίο της λιτότητας και της σιωπής, το λευκό των σπιτιών και το βαθύ μπλε των παραθύρων και της θάλασσας, τις ξερολιθιές, το θυμάρι, τους γυμνούς πέτρινους λόφους, ένα τοπίο σκληρό και ταυτόχρονα μοναδικό. Ένα τοπίο που δεν χρειαζόταν τίποτε περισσότερο για να είναι όμορφο. Σήμερα, σε πολλά νησιά, εκείνο το Αιγαίο υποχωρεί μπροστά στην επέλαση της ανάπτυξης και στον αγώνα δρόμου για το γρήγορο χρήμα. Και μαζί του χάνεται κάτι περισσότερο από ένα τοπίο, η μνήμη ενός τόπου που κάποτε ήξερε να είναι όμορφος χωρίς να προσπαθεί. 

Τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις, οι βίλες και κάθε τετραγωνικό μέτρο γης απέκτησαν μια αξία που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε αδιανόητη. Το χωράφι έγινε οικόπεδο και η καλλιέργεια λιγότερο ελκυστική από ένα κατάλυμα με θέα στο Αιγαίο. Και κάπως έτσι, κάθε χρόνο παράγουμε όλο και λιγότερα από αυτά που κάποτε μας έτρεφαν. Τα τοπικά προϊόντα φθίνουν, οι καλλιέργειες εγκαταλείπονται και η διατροφή των νησιών εξαρτάται ολοένα περισσότερο από φορτηγά και πλοία που μεταφέρουν τρόφιμα από την ηπειρωτική Ελλάδα. 

Oδικά δίκτυα που κάποτε ξεχώριζαν για την κατάσταση και την οργάνωσή τους γίνονται αδιάβατα. Συγκοινωνίες που λειτουργούσαν υποδειγματικά ασφυκτιούν. Το νερό λιγοστεύει. Και πάνω στους λόφους που θαύμαζες για την αγριάδα και τη φυσική τους ομορφιά, ξεφυτρώνουν πλέον κατασκευές η μία μετά την άλλη. Υπόσκαφα, πισίνες, γυάλινες επιφάνειες και μοντέρνες κατοικίες που μπορεί να είναι εντυπωσιακές ως αρχιτεκτονικές μονάδες, αλλά μοιάζουν ξένες στο τοπίο. Σαν να προσπαθούμε να εκσυγχρονίσουμε κάτι που ήταν όμορφο ακριβώς επειδή δεν χρειαζόταν εκσυγχρονισμό. 

Το ερώτημα δεν είναι αν θέλουμε τουρίστες. Φυσικά και τους θέλουμε. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς τους προσφέρουμε όταν, για να τους φιλοξενήσουμε, καταστρέφουμε αυτό που τους έκανε να έρθουν. 

Γιατί αν το Αιγαίο γίνει παντού βίλες, πισίνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, μποτιλιάρισμα και εισαγόμενα τρόφιμα, τότε κάποια στιγμή θα έχει χαθεί το ίδιο το προϊόν που πουλάμε. 

Και μαζί του, ίσως, το Αιγαίο που αγαπήσαμε…. 

Πηγή: Έφη Τριήρη / naftemporiki.gr 

Από την έντυπη έκδοση

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ρόδος μπαίνει στη διεκδίκηση για τη Μεσογειακή Πρωτεύουσα Πολιτισμού και Διαλόγου 2028

Την υποψηφιότητά της για τον τίτλο της «Μεσογειακής Πρωτεύουσας Πολιτισμού και Διαλόγου 2028» ετοιμάζει η Ρόδος, επιχειρώντας να αξιοποιήσει τη μακραίωνη ιστορία, την πολυπολιτισμική ταυτότητα και τη θέση της ως σταυροδρόμι ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. 

Η Δημοτική Επιτροπή Ρόδου ενέκρινε την προετοιμασία και την υποβολή του φακέλου υποψηφιότητας, έπειτα από εισήγηση της Διεύθυνσης Τουρισμού του Δήμου. 

Η υποψηφιότητα θα κατατεθεί στο πλαίσιο της πρόσκλησης που έχουν απευθύνει η Ένωση για τη Μεσόγειο και το Ίδρυμα Anna Lindh, με την προθεσμία υποβολής να εκπνέει στις 31 Αυγούστου. 

Ο φάκελος θα περιλαμβάνει την πολιτιστική πρόταση της Ρόδου, τις δράσεις που μπορεί να αναπτύξει κατά τη διάρκεια του 2028, καθώς και τις συνεργασίες με πόλεις, φορείς και οργανισμούς από ολόκληρη τη Μεσόγειο. 

Δύο πόλεις επιλέγονται κάθε χρόνο 

Ο θεσμός «Μεσογειακές Πρωτεύουσες Πολιτισμού και Διαλόγου» δημιουργήθηκε με στόχο την ανάδειξη της κοινής ευρωμεσογειακής ταυτότητας, της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και της πολυμορφίας των λαών της Μεσογείου. 

Κάθε χρόνο επιλέγονται δύο πόλεις, μία από τον ευρωπαϊκό Βορρά και μία από τον μεσογειακό Νότο. Οι πόλεις που αποκτούν τον τίτλο καλούνται να παρουσιάσουν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων, δράσεων και συνεργασιών, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στις διαφορετικές κοινωνίες της περιοχής. 

Η Ρόδος επιδιώκει να στηρίξει την πρότασή της στον ιστορικό της ρόλο ως τόπου συνάντησης διαφορετικών πολιτισμών, αλλά και στη σύγχρονη διεθνή παρουσία της ως ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου. 

Η σύνδεση με τον πολιτιστικό τουρισμό 

Η διεκδίκηση του τίτλου συνδέεται και με τη στρατηγική ενίσχυσης του πολιτιστικού και ποιοτικού τουρισμού στο νησί. 

Η πιθανή ανάδειξη της Ρόδου σε Μεσογειακή Πρωτεύουσα Πολιτισμού και Διαλόγου εκτιμάται ότι θα μπορούσε να ενισχύσει τη διεθνή προβολή του προορισμού, να δημιουργήσει νέες συνεργασίες με πόλεις και πολιτιστικούς φορείς και να διευρύνει το τουριστικό ενδιαφέρον πέρα από τους μήνες αιχμής.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αναμένεται να δοθεί στους πολιτιστικούς και δημιουργικούς κλάδους, στην ενεργό συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και στην ανάπτυξη δράσεων που θα απευθύνονται στους νέους, στις γυναίκες και σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.

Παράλληλα, η υποψηφιότητα φιλοδοξεί να δημιουργήσει μόνιμα δίκτυα συνεργασίας με άλλες μεσογειακές πόλεις, τα οποία θα μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν και μετά το 2028.

Η σύνταξη του φακέλου θα περιλαμβάνει επαφές και διαβουλεύσεις με τον Δήμο Ρόδου και τους εμπλεκόμενους φορείς, καθώς και την τελική διαμόρφωση, τη γλωσσική και την τεχνική επιμέλεια της πρότασης που θα υποβληθεί στους διεθνείς οργανισμούς. 

Πηγή: Σοφία Κοντογιάννη / tornosnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το νερό ως ζητούμενο

Δεν χρειάζεται να εξηγήσει κανείς την αξία που έχει το νερό για την ανθρώπινη ζωή. Ούτε να επιχειρηματολογήσει για τους λόγους που αυτό το ζωτικής σημασίας αγαθό πρέπει να προστατεύεται από τη σπατάλη και την καταστροφή, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να γίνονται όλες οι αναγκαίες επενδύσεις για τη διασφάλιση της επάρκειάς του. Υπό κανονικές συνθήκες όλη η συζήτηση θα έπρεπε να αρχίζει και να τελειώνει με αυτές τις φράσεις. 

Δυστυχώς όμως ζούμε στην Ελλάδα, όπου το αυτονόητο αποτελεί πάντοτε όχι μόνο το υπό συζήτηση ζήτημα αλλά και το ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί. Σε αυτό το πλαίσιο το νερό παραμένει -κατά κοινή ομολογία και παραδοχή- ανεκτίμητο αγαθό, αλλά η προστασία του είναι μονίμως το ζητούμενο. Τη μέγιστη απόδειξη αυτού του συμπεράσματος δίνει σήμερα το βασικό θέμα της «Εφ.Συν.» που εξετάζει το πιεστικό πρόβλημα της λειψυδρίας στα ελληνικά νησιά και κυρίως στο Αιγαίο. 

Γιατί υπάρχει αυτό το πρόβλημα; Κατά κοινή ομολογία, αιτία είναι ο υπερτουρισμός. Η λεγόμενη δηλαδή βαριά βιομηχανία της χώρας που -για να καλυφθεί το κενό που άφησε στην οικονομία η αποβιομηχάνιση- αναπτύχθηκε εντελώς άναρχα, χωρίς σχέδιο και χωρίς υποδομές. Εκεί που όλο τον χρόνο κατοικούν μερικές εκατοντάδες, μερικές χιλιάδες ή μερικές δεκάδες χιλιάδες πολιτών, στη διάρκεια της τουριστικής περιόδου προστίθενται κάποια εκατομμύρια. 

Η Κρήτη για παράδειγμα υποδέχεται κάθε χρόνο κατά την τουριστική περίοδο πάνω από έξι εκατομμύρια ανθρώπους και είναι εντελώς αδύνατο να καλύψει τις ανάγκες τους χωρίς σχεδιασμό έργων με πολλές εναλλακτικές και σε μεγάλο βάθος χρόνου. Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη στα μικρότερα νησιά, όπου ο υδροφόρος ορίζοντας είναι περιορισμένος. 

Με δυο λόγια, η λειψυδρία στα νησιά συνιστά το κλασικότερο παράδειγμα κλιματικής κρίσης με εμφανή αιτία την ανθρώπινη δραστηριότητα. Η κατάσταση είναι αναστρέψιμη και τα χρήματα υπάρχουν σε αυτούς που πλουτίζουν από τον τουρισμό. Λύση υπάρχει, αν υπάρξει και η κατάλληλη πολιτική βούληση. 

efsyn.gr 

====================================

Νερό: εκστρατεία παραποίησης της αλήθειας 

Η ψήφιση του νομοσχεδίου για την εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίηση του νερού στηρίχτηκε σε μια μεγάλη εκστρατεία παραποίησης της αλήθειας και παραπλάνησης της κοινής γνώμης. Ο ίδιος ο υπουργός Περιβάλλοντος προσπάθησε να παραπλανήσει, διαβεβαιώνοντας ότι στόχος του νομοθετήματος δεν είναι η εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση του νερού. 

Η μεταφορά, όμως, των αρμοδιοτήτων και της περιουσίας των Δημοτικών Επιχειρήσεων Υδρευσης Αποχέτευσης από τους δήμους σε Ανώνυμες Εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, στους μετόχους των οποίων, μάλιστα, συμπεριλαμβάνονται μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που εποφθαλμιούν τα φαραωνικά έργα που το νομοθέτημα περιγράφει, είναι ο ορισμός της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού. 

Αν η κυβέρνηση ήθελε να υλοποιήσει όσα επικοινωνιακά εξαγγέλλει, ότι, δηλαδή, το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, τότε οι αρμοδιότητες και η περιουσία των ΔΕΥΑ έπρεπε να παραμείνουν στους δήμους. Και αν, όπως ειπώθηκε, οι ΔΕΥΑ αδυνατούν να υλοποιήσουν την αποστολή τους, τότε η Πολιτεία όφειλε να τις ενισχύσει με πόρους και προσωπικό και όχι να τις καταργήσει. 

Το παράδειγμα της Ευρώπης, άλλωστε, είναι πρόσφατο και διδακτικό. Εκατοντάδες ευρωπαϊκές πόλεις σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία κ.λπ. καταγράφεται ότι επανέφεραν την ιδιωτικοποιημένη ύδρευση στην ευθύνη των δήμων, λόγω δραματικής αύξησης των τιμολογίων και μεγάλης επιδείνωσης των υπηρεσιών και της συντήρησης. 

Ενα δεύτερο πεδίο παραποίησης της αλήθειας είναι αυτό που αφορά τον επείγοντα χαρακτήρα τής, καθ’ υπέρβαση της νομιμότητας, απευθείας ανάθεσης των έργων που υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσουν τη λειψυδρία. 

Θα είχε δίκιο η κυβέρνηση ως προς τις επείγουσες διαδικασίες, αν η λειψυδρία ήταν το αποτέλεσμα ενός εξαιρετικά ακραίου μετεωρολογικού φαινομένου. Ομως η κλιματική αλλαγή στη δική μας περιοχή της Μεσογείου δεν φέρνει μόνο περιόδους ξηρασίας, αλλά αλληλουχία ξηρών και υγρών περιόδων. Οπότε το ζητούμενο δεν είναι μόνο η εκμετάλλευση νέων αποθεμάτων νερού με νέα υδραυλικά έργα, αλλά, αντίθετα, η εκπόνηση μιας βιώσιμης πολιτικής για την προσαρμογή της χώρας στη νέα κλιματική πραγματικότητα. Η οποία μόνο αιφνιδιαστικά δεν ενέσκηψε…

Παραβιάζονται, έτσι, όλες οι αρχές της βιώσιμης διαχείρισης του νερού. Σύμφωνα με τις οποίες: 

1. Το πρόβλημα της λειψυδρίας δεν είναι συνέπεια ακραίων φυσικών φαινομένων, αλλά αποτέλεσμα της μακροχρόνιας διατάραξης των ισοζυγίων προσφοράς και ζήτησης του νερού στις λεκάνες απορροής. 

2. Τα αρνητικά ισοζύγια δεν αντιμετωπίζονται με μονόπλευρα έργα διαχείρισης της προσφοράς του νερού, αλλά με συνδυασμένες πολιτικές με έμφαση στη διαχείριση της ζήτησης του νερού. Δηλαδή στην εξοικονόμηση ενός φυσικού αγαθού σε ανεπάρκεια. 

3. Ο εξαπλασιασμός της ζήτησης του νερού τις τελευταίες δεκαετίες σε ολόκληρο τον κόσμο δεν οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού, ο οποίος, άλλωστε, μόλις διπλασιάστηκε, αλλά στην απουσία βιώσιμων πολιτικών διαχείρισης της ζήτησης του νερού. 

Αν, λοιπόν, το νομοθέτημα ήταν ειλικρινές ως προς τις προθέσεις αντιμετώπισης της λειψυδρίας, θα έπρεπε να προβλέπει πολιτικές και έργα εξοικονόμησης νερού κατά προτεραιότητα στον αγροτικό τομέα, όπου καταναλώνεται το 85% του νερού ετησίως. 

Ομως η μεγάλη ευκαιρία των 36 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης χάθηκε χωρίς να εκσυγχρονιστεί ο πρωτογενής τομέας με νέα εγγειοβελτιωτικά έργα. Και ακόμη, αν το νομοθέτημα ήταν ειλικρινές, θα έπρεπε να προβλέπει πολιτικές αντιμετώπισης του υπερτουρισμού, προκειμένου να επανέλθει η ζήτηση σε νερό στις τουριστικές περιοχές εντός ορίων φέρουσας ικανότητας των υδατικών αποθεμάτων. 

Πόσο σύμπτωση είναι συνεπώς το γεγονός ότι το νομοθέτημα δεν ασχολείται καθόλου με τα μεγάλα ζητήματα της βιώσιμης διαχείρισης του νερού, αλλά εστιάζει στην κατάργηση των ΔΕΥΑ και στην κατασκευή μεγάλων και περιβαλλοντικά καταστροφικών έργων εκτροπής ποταμών από εισηγμένες Α.Ε.; 

Γιάννης Μυλόπουλος*

*Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής, πρώην πρύτανης ΑΠΘ 

Πηγή: efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ελλάδα πτωχεύει και στην αναψυχή

Κόστος ζωής, στεγαστική κρίση, υπερφορολόγηση στερούν σχεδόν από τους μισούς Έλληνες την ανάγκη για διακοπές. 

Τα στοιχεία βοούν. Η ελληνική κοινωνία υποφέρει κάτω από την μπότα του πληθωρισμού της απληστίας που αφήνει ανέλεγκτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να φουσκώνει φορομπηχτικά το ΑΕΠ. Τα στοιχεία της Eurostat έχουν δείξει ότι η Ελλάδα μαζί με τη Βουλγαρία είναι οι φτωχότερες χώρες στην ΕΕ των 27 κρατών-μελών. Ομως η ίδια η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία έρχεται να καταδείξει μέσω του δείκτη των διακοπών ότι οι Βούλγαροι έχουν πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής, αφού το ποσοστό εκείνων που μπορούν να απολαύσουν μέρες διακοπών είναι μεγαλύτερο. 

Οπως προκύπτει από τα στατιστικά δεδομένα για το 2025, τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν μια εβδομάδα ετήσιων διακοπών καταγράφηκαν στη Ρουμανία (61,4%), την Ελλάδα (46,6%) και στις Βουλγαρία και Ουγγαρία (και οι δύο από 39,1%). Αυτά όμως θα τα έχετε διαβάσει και αλλού. 

Αν μη τι άλλο, είναι παράδοξο συγκρίνοντας τις δύο φτωχότερες χώρες της Ευρώπης, η Βουλγαρία να έχει ποσοστό αδυναμίας της τάξης του 39,1% και η Ελλάδα να βρίσκεται στο 46,6%. 

Το θέμα συνεπώς δεν είναι η αποτύπωση των αριθμών, όπως κάνουν τα συστημικά ΜΜΕ όταν οι στατιστικές δεν ευνοούν το αφήγημα Μητσοτάκη ότι δήθεν έχουμε την καλύτερη ποιότητα ζωής, αλλά να εξεύρουμε το γιατί. 

Αγοραστική… αδυναμία 

Η απάντηση στο κρίσιμο αυτό ερώτημα βρίσκεται στη βαθιά διάρθρωση του κόστους διαβίωσης. Η αγοραστική δύναμη από μόνη της δεν αποκαλύπτει πόσα χρήματα απομένουν πραγματικά στην τσέπη μιας οικογένειας στο τέλος του μήνα. Δύο οικονομίες μπορεί να καταγράφουν παρόμοια επίπεδα κατανάλωσης, αλλά να διαφέρουν ριζικά στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. 

Ο πρώτος και καθοριστικότερος παράγοντας αυτής της απόκλισης είναι το στεγαστικό βάρος. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μία από τις εντονότερες στεγαστικές κρίσεις στην Ευρώπη, καθώς τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος διαθέτουν το 60% του εισοδήματός τους για στέγαση. 

Η εκτίναξη των ενοικίων, η αύξηση των τιμών των ακινήτων, τα υψηλά επιτόκια και η ραγδαία εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων απορροφούν ένα τεράστιο μέρος του προϋπολογισμού προτού καν ξεκινήσουν οι υπόλοιπες βασικές ανάγκες. Αντίθετα στη Βουλγαρία κυριαρχεί η ιδιοκατοίκηση χωρίς δανειακές υποχρεώσεις, ενώ τα ενοίκια παραμένουν σημαντικά χαμηλότερα. 

Ακριβός τουρισμός 

Επιπλέον, η ίδια η τουριστική ανάπτυξη στην Ελλάδα λειτουργεί τιμωρητικά για τον εγχώριο πληθυσμό.

Το ελληνικό νοικοκυριό καλείται να ανταγωνιστεί τον ξένο τουρίστα σε μια ακριβή τουριστική αγορά, αντιμέτωπο με δυσθεώρητες τιμές στα νησιά, ακριβά ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια, καθώς και υψηλά κόστη διαμονής. Στη Βουλγαρία οι επιλογές εγχώριου τουρισμού παραμένουν προσιτές για τον μέσο πολίτη.

Η οικονομική πίεση επιτείνεται από την υψηλή έμμεση φορολογία. Οι φορομπήχτες της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν βασιστεί υπερβολικά στους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, όπως τα τρόφιμα, η εστίαση, τα καύσιμα και οι μεταφορές, απορροφώντας αδιάκριτα το διαθέσιμο εισόδημα. 

Η υπεροχή της Βουλγαρίας 

Σε αυτά προστίθεται το δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος, καθώς η Ελλάδα κινήθηκε στις υψηλότερες χονδρικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην ευρωζώνη, ενώ τα αυξημένα έξοδα θέρμανσης και μετακίνησης συμπίεσαν περαιτέρω τα οικονομικά των πολιτών. Παράλληλα, η φορολογική επιβάρυνση στα μεσαία εισοδήματα παραμένει πολυεπίπεδη, με τον συνδυασμό φόρου εισοδήματος, ασφαλιστικών εισφορών, ΕΝΦΙΑ και δημοτικών τελών να εξαντλεί τις οικονομικές αντοχές.

Ολα τα παραπάνω οδηγούν στο ανησυχητικό φαινόμενο του αρνητικού ποσοστού αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2026 οι αποταμιεύσεις στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, υποχώρησαν κατά 3,3% και παράλληλα αυξήθηκε κατά 3,2% το διαθέσιμο εισόδημα (39,13 δισ. από 37,92 δισ.) και ως αποτέλεσμα της αισχροκέρδειας κατά 4,7% η καταναλωτική δαπάνη (40,4 δισ. από 38,6 δισ.). Στη Βουλγαρία, παρά τα χαμηλά εισοδήματα, η αποταμίευση διατηρείται σε θετικό έδαφος. 

Πηγή: Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Νίσυρος: Η άγρια κομψότητα του Αιγαίου

Ένα ηφαιστειακό νησί με ρετρό γοητεία, αυθεντικά χωριά, θερμές πηγές και σεληνιακά τοπία, που αποκαλύπτει την πιο ανεπιτήδευτη πολυτέλεια του Αιγαίου. 

Υπάρχουν νησιά που κερδίζουν τις εντυπώσεις με την πρώτη ματιά και άλλα που αποκαλύπτουν αργά, σχεδόν τελετουργικά, τη δύναμη του χαρακτήρα τους. Η Νίσυρος ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. 

Έχει ηφαίστειο, αλλά δεν είναι η… Σαντορίνη. Βρίσκεται δίπλα στην κοσμική Κω, όμως δεν της μοιάζει στο ελάχιστο. Το αίνιγμα οδηγεί σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους και διακριτικούς θησαυρούς του Αιγαίου: ένα νησί όπου η γη αναπνέει, ο χρόνος μοιάζει να κυλά διαφορετικά και η αυθεντικότητα δεν αποτελεί τουριστικό εύρημα, αλλά καθημερινή πραγματικότητα. 

Όσα έχουμε συνδέσει με τα αιγαιοπελαγίτικα νησιά των δεκαετιών του ’60 και του ’70 παραμένουν εδώ ολοζώντανα: αυθεντικά χωριά, παραδοσιακά καφενεία, εκκλησάκια θεμελιωμένα στους βράχους, πλατείες για ουζάκι και μεζέ, ξερολιθιές, θερμά λουτρά και μονοπάτια που διατρέχουν ένα τοπίο λιτό, επιβλητικό και απρόσμενα γοητευτικό. 

Σε όλα αυτά προστίθεται η απόκοσμη ηφαιστειακή ομορφιά της Νισύρου. Χρώματα της ώχρας και του θειαφιού, μαύρα πετρώματα, γυμνές πλαγιές και φωτεινά χωριά συνθέτουν μια εικόνα σχεδόν εξωπραγματική. Ο κύβος ερρίφθη: φύγαμε για διακοπές στη Νίσυρο. 

Στην καρδιά του ηφαιστείου 

Δώστε ραντεβού με τον Στέφανο, τον Αλέξανδρο και τον Πολυβώτη. Είναι εδώ και χρόνια οι πιο διάσημοι «κάτοικοι» της Νισύρου, παρότι δεν πρόκειται για ανθρώπους, αλλά για τους κρατήρες του ηφαιστείου. 

Τα ονόματά τους μοιάζουν να εξανθρωπίζουν τη δύναμη του τοπίου, ίσως για να κάνουν τους επισκέπτες να αισθανθούν περισσότερο οικεία απέναντι στον εκρηκτικό χαρακτήρα της γης. Πριν από 25.000 και 15.000 χρόνια, δύο εκρήξεις του ηφαιστείου δημιούργησαν τη σημερινή καλντέρα, διαμορφώνοντας το εντυπωσιακό ανάγλυφο που δεσπόζει στο νησί. 

Το ηφαίστειο είναι επί του παρόντος ενεργό (χωρίς όμως να εκρήγνυται), ενώ στους κρατήρες παρατηρούνται φουμαρόλες 

Η κατάβαση στον τεράστιο κρατήρα είναι μια εμπειρία που ξεφεύγει από τα όρια μιας συνηθισμένης επίσκεψης. Κάθε βήμα μοιάζει να οδηγεί σε έναν άλλο πλανήτη. Κίτρινες και λευκές αποχρώσεις καλύπτουν το έδαφος, μικρές τρύπες κοχλάζουν, τεράστιες ρωγμές διασχίζουν την επιφάνεια και η δυνατή μυρωδιά του θειαφιού κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα. 

Η γη φαίνεται ζωντανή, θερμή και ανήσυχη. Η αίσθηση του εξωπραγματικού είναι τόσο έντονη, ώστε καμία φωτογραφία δεν μπορεί να την αποδώσει πλήρως. 

Μανδράκι, η κομψότητα της απλότητας 

Στο Μανδράκι, το λιμανάκι και την πρωτεύουσα του νησιού, η ζωή διατηρεί έναν ήρεμο και ανεπιτήδευτο ρυθμό. Οι διακοπές εδώ έχουν κάτι από την Ελλάδα μιας άλλης εποχής, όταν η φιλοξενία, η καθημερινή επαφή και η απλότητα όριζαν την εμπειρία του ταξιδιού. 

Η ημέρα αρχίζει με καφέ και συνεχίζεται με ουζάκι μαζί με τους ντόπιους στην πλατεία της Ηλικιωμένης ή στο Λευκαντιό. Στα στενά σοκάκια, παλιά μπακάλικα στέκονται ανάμεσα σε κυκλαδίτικα σπίτια με πολύχρωμες πόρτες, συνθέτοντας ένα σκηνικό γεμάτο χαρακτήρα και αυθεντικές λεπτομέρειες. 

Μανδράκι 

Η βόλτα συνεχίζεται στην προκυμαία και στους Χοχλακούς, την ξεχωριστή παραλία με τα λαμπερά, στρογγυλά μαύρα βότσαλα. Το χρώμα και η υφή τους δημιουργούν μια εντυπωσιακή αντίθεση με το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας. 

Την ώρα του ηλιοβασιλέματος, το Μανδράκι αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική λάμψη. Η Καζάρμα, τα κτήματα με τα εσπεριδοειδή, ο τρούλος της Παναγίας της Ποταμίτισσας και το πέτρινο κτήριο της Καράβας λούζονται από το τελευταίο φως της ημέρας και λάμπουν ολόχρυσα. 

Ραντεβού στην Πόρτα της Νικειάς 

Τη λένε Πόρτα, αλλά στην πραγματικότητα είναι πλατεία. Η κεντρική πλατεία της Νικειάς αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και φωτογενή σημεία της Νισύρου, διάσημη για το ελλειπτικό της σχήμα και το περίτεχνο βοτσαλωτό της δάπεδο. 

Το βοτσαλωτό μοιάζει με πέτρινο κέντημα, σχεδιασμένο με υπομονή και ακρίβεια, ενώ γύρω του απλώνονται ασβεστωμένα σπίτια και τραπεζάκια που γεμίζουν με ζωή το κέντρο του χωριού. 

Πάνω από τη Νικειά δεσπόζει η εντυπωσιακή εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου, η οποία συγκαταλέγεται στις ωραιότερες εκκλησίες της Ελλάδας. Η αρχιτεκτονική της παρουσία, σε συνδυασμό με τη θέση και τη θέα, την καθιστά ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς του χωριού. 

Ο Εμπορειός και οι ατμοσφαιρικές γειτονιές του 

Ο Εμπορειός ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και την υποβλητική του ατμόσφαιρα. Είναι ένα χωριό που προσφέρεται για αργές περιπλανήσεις, χωρίς αυστηρό πρόγραμμα και χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. 

Περπατήστε στις γειτονιές της Παναγιάς, του Σωτήρα, του Πύργου, του Μουσταφά, του Αϊ-Νικόλα και του Κάφκα. Κάθε γωνιά αποκαλύπτει διαφορετικές όψεις του οικισμού, από πέτρινα περάσματα και παλιά σπίτια έως σημεία όπου το βλέμμα ανοίγεται ξαφνικά προς το τοπίο. 

Streets of Nikia village on the Greek island of Nisyros. 

Η περιπλάνηση ολοκληρώνεται ιδανικά στο κάστρο της Παντονίκης. Από εκεί, η θέα προς το Αιγαίο είναι μοναδική, με τη θάλασσα και τον ορίζοντα να απλώνονται σε ένα εντυπωσιακό πανόραμα. 

Τα μονοπάτια της Νισύρου 

Άνθρωποι από όλον τον κόσμο φτάνουν στη Νίσυρο για να περπατήσουν στα μονοπάτια της. Οι διαδρομές του νησιού δεν αποτελούν απλώς έναν τρόπο εξερεύνησης, αλλά μια ουσιαστική γνωριμία με το τοπίο, την αγροτική ιστορία και την καθημερινότητα των παλαιότερων γενεών. 

Θα περπατήσετε ανάμεσα στις ξερολιθιές, τις οποίες οι ντόπιοι ονομάζουν βαστάδια, και δίπλα σε πέτρινες αγροικίες, τα λεγόμενα σπηλάδια. Στη διαδρομή θα συναντήσετε ακόμη παλιά αποστακτήρια, μικρά ξωκκλήσια και σημεία όπου η σιωπή διακόπτεται μόνο από τον αέρα. 

Η εμπειρία είναι βαθιά αναζωογονητική. Η επαφή με τη γυμνή ηφαιστειακή γη, το άνοιγμα του ορίζοντα και η αίσθηση απομόνωσης δημιουργούν έναν σπάνιο συνδυασμό ελευθερίας και εσωτερικής ηρεμίας. 

Το Ηφαιστειολογικό Μουσείο Νισύρου 

Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για τα ηφαίστεια της Ελλάδας και τα πετρώματά τους, το Ηφαιστειολογικό Μουσείο Νισύρου αποτελεί απαραίτητη στάση.

Το υπερσύγχρονο μουσείο στεγάζεται στο πρώην δημοτικό σχολείο στα Νικειά και προσφέρει μια ολοκληρωμένη εισαγωγή στις γεωλογικές διεργασίες που διαμόρφωσαν το νησί.

Η επίσκεψη βοηθά τον ταξιδιώτη να κατανοήσει καλύτερα όχι μόνο την ιστορία του ηφαιστείου, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η γεωλογία εξακολουθεί να επηρεάζει το τοπίο, τα πετρώματα και τη φυσιογνωμία της Νισύρου.

Τα ιαματικά λουτρά 

Σε απόσταση μόλις 1 χλμ. από το Μανδράκι, ο επισκέπτης συναντά ένα κλασικό «σπα» μιας άλλης εποχής. Πρόκειται για μια παλιά πολυτελή λουτρόπολη, η οποία αξιοποιούσε τα ιαματικά νερά των πηγών της περιοχής.

Τα νερά αναβλύζουν σε θερμοκρασία 55 βαθμών Κελσίου, υπενθυμίζοντας ότι η ηφαιστειακή ενέργεια εξακολουθεί να είναι παρούσα κάτω από την επιφάνεια του νησιού.

Η ατμόσφαιρα του χώρου διατηρεί κάτι από την παλιά αίγλη των ιστορικών λουτροπόλεων, όταν η ευεξία συνδεόταν με την αρχιτεκτονική, τη φυσική θεραπεία και την αργή απόλαυση του χρόνου.

Το Παλαιόκαστρο 

Παλαιόκαστρο ονομάζεται η ακρόπολη του νησιού, η οποία σώζεται από την κλασική αρχαιότητα. Το στιβαρό της τείχος, κατασκευασμένο από μαύρο τραχείτη, εντυπωσιάζει με τον όγκο, την κατασκευή και τη δύναμη της παρουσίας του.

Οι μεγάλες, σκοτεινές πέτρες μοιάζουν να αποτελούν φυσική συνέχεια του ηφαιστειακού τοπίου. Το μνημείο στέκει επιβλητικό, διατηρώντας τη μνήμη μιας μακράς ιστορικής διαδρομής και προσφέροντας μία ακόμη απόδειξη ότι η Νίσυρος δεν είναι μόνο προορισμός φυσικής ομορφιάς, αλλά και τόπος με σημαντικό πολιτιστικό βάθος. 

Photos: iStock 

Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Για διακοπές στο νησί των ιπποτών.

Παγκοσμίως αναγνωρίσιμη. Κοσμοπολίτικη και παραδοσιακή. Διαχρονική και σύγχρονη. Φαντασμαγορική και απλή. Η Ρόδος είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα σας συναρπάσει. 

Η Παλιά Πόλη της Ρόδου, το Μανδράκι, η Ακρόπολη της Λίνδου, η αρχαία Κάμειρος και η αρχαία Ιαλυσός, η Κοιλάδα με τις Πεταλούδες, η Φιλέρημος. Ιστορία μεγάλη και αξιοθέατα αναρίθμητα. Στα Δωδεκάνησα, θα συναντήσετε ένα νησί και μια φύση… σκανδαλωδώς γενναιόδωρη. Τεράστιες αμμώδεις παραλίες, σμαραγδένια νερά, κάστρα και αρχαίες πολιτείες, εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας, αλλά και ταβερνάκια με σαλάτες που φτιάχνονται με υλικά από τον μπαξέ, πολυτελή ξενοδοχεία και χωριά, όπου οι γυναίκες ψήνουν ακόμη το ψωμί στον ξυλόφουρνο. 

Ψηφίδα την ψηφίδα συνθέτετε το πολύμορφο παζλ της Ρόδου. Ενός προορισμού διαχρονικού, δημοφιλούς ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή. Ταξίδι στο νησί των Ιπποτών, το νησί του μυθικού Κολοσσού της Ρόδου, το νησί, όπου Βυζαντινοί, Έλληνες, Ενετοί, Ιταλοί, Τούρκοι άφησαν τη σφραγίδα τους. Εκεί που συναντιούνται οι θαλάσσιοι δρόμοι του Αιγαίου και των ακτών της Μέσης Ανατολής: ένας από τους πιο περιζήτητους και δημοφιλείς προορισμούς της Ευρώπης. 

Παλιά Πόλη της Ρόδου: Μια παγκόσμια ανεκτίμητη κληρονομιά 

Ο καλύτερα διατηρημένος μεσαιωνικός οικισμός στον κόσμο έχει ενταχθεί στον κατάλογο των πόλεων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (World Heritage Towns) της UNESCO. Προστατευμένη μέσα στο επιβλητικό τείχος της –όριο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν– η Παλιά Πόλη της Ρόδου είναι το «οικόσημο» του νησιού, κι ένας από τους πολλούς λόγους, για να επιλέξετε αυτό το νησί για τις διακοπές σας. 

Στην Παλιά Πόλη κάθε πέτρα διηγείται μια ιστορία φτάνοντας σε βάθος 2.400 ετών. Αρχαία αγάλματα, μαρμάρινα οικόσημα, κρήνες, η Οδός των Ιπποτών και το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, τζαμιά και χαμάμ, ο πύργος του Ρολογιού με την απίστευτη θέα είναι η κληρονομιά που άφησαν οι πολιτισμοί που πέρασαν. 

Ο Μεγάλος Μάγιστρος στο Καστέλο και η Οδός των Ιπποτών 

Ο πιο διάσημος δρόμος της Παλιάς Πόλης της Ρόδου είναι η οδός των Ιπποτών, αποκατεστημένη στη μορφή που είχε κατά τον Μεσαίωνα. Εδώ βρίσκονται τα καταλύματα των εθνικών ομάδων που συγκροτούσαν το τάγμα των Ιωαννιτών Ιπποτών. Στο ψηλότερο σημείο του δρόμου δεσπόζει το επιβλητικό Καστέλο, το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, με τους τεράστιους πύργους του, που είναι ένα θαυμάσιο μουσείο και από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού. 

Το κοσμικό Μανδράκι 

Είναι η σύγχρονη πόλη της Ρόδου, με το εμπορικό κέντρο, τα μεγάλα ξενοδοχεία, τα αμέτρητα καφέ, τα εστιατόρια, τα κλαμπ, αλλά και τα παραδοσιακά «μαρασιώτικα» σπίτια. Στο λιμάνι του Μανδρακίου, πάνω σε δυο ψηλές κολώνες από πωρόλιθο, βρίσκονται τα σύμβολα του νησιού: ο έλαφος και η ελαφίνα. Στην άκρη του μόλου του λιμανιού υψώνεται το μικρό φρούριο του Αγίου Νικολάου, κτισμένο το 1464-67. 

Κατά μήκος της παραλιακής οδού τα δημόσια κτήρια που έφτιαξαν στο νησί οι Ιταλοί εντυπωσιάζουν: η Νέα Αγορά, η Τράπεζα της Ελλάδος, το Διοικητήριο, το Μέγαρο της Αρχιεπισκοπής, το Δημαρχείο, το Εθνικό Θέατρο και το διάσημο Ξενοδοχείο των Ρόδων (Grande Albergo Dell Rose), ένα από τα πολυτελέστερα στην Ευρώπη την εποχή του Μεσοπολέμου. Σήμερα σε μια πτέρυγά του φιλοξενεί το Καζίνο της Ρόδου και μπροστά του απλώνεται μέχρι το Ενυδρείο μια από τις πιο κοσμικές πλαζ της πόλης. 

Η δημοφιλής Λίνδος 

Η αρχαία ακρόπολη της Λίνδου, ένα από τα πιο δημοφιλή προσκυνήματα της αρχαιότητας, περιστοιχισμένη από τα τείχη των Ιπποτών, στέκεται στα 116 μ. πάνω από τη θάλασσα. Εδώ θα θαυμάσετε τον εντυπωσιακό δωρικό ναό της Λινδίας Αθηνάς, του 4ου αιώνα π.Χ. Το χωριό της Λίνδου, κτισμένο αμφιθεατρικά στον λόφο, παραμένει το πιο δημοφιλές στο νησί. 

Το καλοκαίρι τα δρομάκια του γεμίζουν από επισκέπτες που μπαινοβγαίνουν στα μπαρ και τα ρεστοράν ή χαζεύουν στα καταστήματα με τα σουβενίρ, τα τοπικά προϊόντα και τα περίφημα διακοσμητικά πιάτα της. Οι διακοπές σας στη Ρόδο «απαιτούν» σίγουρα μια επίσκεψη στη γραφική αυτή πόλη του νησιού. 

Το διάσημο Φαληράκι της Ρόδου 

Ο πλέον δημοφιλής και αγαπημένος προορισμός των νεαρών Άγγλων τουριστών στη Ρόδο. Εδώ οι συγκινήσεις είναι έντονες, η μουσική δυνατή και το αλκοόλ… άφθονο. Ένας παράδεισος για τους λάτρεις της αδρεναλίνης με όλα τα θαλάσσια σπορ, πίστες carting και bungee jumping και ένα από τα μεγαλύτερα Aqua park της Μεσογείου. 

Πεταλούδες στην κοιλάδα 

Σε ένα καταπράσινο φαράγγι, μήκους περίπου 1 χλμ., υπάρχει ένα μοναδικό στην Ελλάδα δάσος με «ζητιές», δέντρα που μοιάζουν με πλατάνια. Η μυρωδιά του χυμού που εκκρίνουν προσελκύει εκατομμύρια πεταλούδες του είδους Panaxia quadripunctaria, με τις χαρακτηριστικές τέσσερις πορτοκαλί βούλες σε κάθε φτερό. Ένας παράδεισος τον οποίο θα επισκεφθείτε με προσοχή, για να μην τρομάξετε τις πεταλούδες… Αυτό το ελληνικό νησί θα σας κλέψει την καρδιά! 

Ψώνια στην πόλη της Ρόδου 

Μέσα στην Παλιά Πόλη της Ρόδου αλλά και στο Μανδράκι υπάρχουν όλων των ειδών τα καταστήματα –από τουριστικά μαγαζάκια και μπουτίκ, μέχρι εκείνα που πουλούν επώνυμα ρούχα και αξεσουάρ. 

Διαμονή για κάθε γούστο 

Αποτελεί έναν από τους πλέον δημοφιλείς και πολυτελείς προορισμούς στην Ελλάδα. Στη Ρόδο θα βρείτε καταλύματα για κάθε γούστο: Μεγάλες αλυσίδες ξενοδοχείων, πολυτελή συγκροτήματα, αλλά και boutique hotels στην Παλιά Πόλη. Ναι, η διαμονή σε αυτό το νησί του Αιγαίου είναι εμπειρία. 

Ένα νησί, αμέτρητες παραλίες 

Εάν είστε λάτρεις της θάλασσας, η Ρόδος θα σας ανταμείψει: αμέτρητες παραλίες  με σπάνια ομορφιά και δυνατότητα για δραστηριότητες απλώνονται στα πόδια σας: Κιοτάρι, Καλλιθέα, Αγάθη, Μαύρος Κάβος, Κολύμπια, παραλία Άντονι Κουίν, Βληχά, Αφάντου (με γήπεδο γκολφ), Τραγανού (με τις πανέμορφες σπηλιές), Τριάντα, Τσαμπίκα… Όλες υπέροχες, με άμμο, κρυστάλλινα νερά, υποδομές, θαλάσσια σπορ. Οι fans του windsurf λατρεύουν το Πρασονήσι, ένα κατάφυτο μικρό νησί στα νότια της Ρόδου με παραλία απέναντί του. 

Περιήγηση στην παράδοση: Τα χωριά της Ρόδου 

Ψάξτε στον χάρτη και ανακαλύψτε τα χωριά της Ρόδου. Οι θησαυροί που κρύβει αυτό το ελληνικό νησί είναι ανεκτίμητοι. Ο Έμπωνας με τα περίφημα κρασιά και τις τοπικές φορεσιές του, ο Άγιος Ισίδωρος που ζει ακόμη στη δεκαετία του ‘60, τα Απόλλωνα με το πολύ ενδιαφέρον λαογραφικό μουσείο, ο Αρχάγγελος που έχει μακρόχρονη παράδοση στην κεραμική και τη μουσική, τα Αφάντου με τις ικανές του υφάντρες, η Ιαλυσός με το μουσείο ορυκτολογίας και παλαιοντολογίας, η Κρητηνία με το κάστρο Κάστελλος, η Λάρδος με το βυζαντινό κάστρο, η Σάλακος με τις πηγές της, το Ασκληπιό με τη βυζαντινή εκκλησία, η Ελεούσα με τα ενετικά κτίσματα και τα ωραία γραφικά ταβερνάκια. 

Οίνος ροδίτικος, οίνος αιώνων 

Λέγεται ότι η Ρόδος ήταν το πρώτο νησί στο Αιγαίο, όπου καλλιεργήθηκε αμπέλι και φτιάχτηκε κρασί. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι κατά την αρχαιότητα οι Ροδίτες θεωρούνταν οι μεγαλύτεροι έμποροι κρασιού στη Μεσόγειο.

Η Μονόλιθος: Το κάστρο των αετών 

Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο εντυπωσιακό καστέλο της Ρόδου. Το έχτισε ο Μάγιστρος d’ Aubusson το 1476 πάνω σε έναν απόκρημνο βράχο, που αντικρίζει αγέρωχα το Αιγαίο. 

photos: Istock

Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Έρευνα Prorata: H ακρίβεια βασικό πρόβλημα για το 69% των Ελλήνων – 6 στους 10 δεν θα πάνε διακοπές...

Την ακρίβεια αναδεικνύει ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το 69% των ερωτώμενων, ενώ το 64% δηλώνει ότι ζει «από μήνα σε μήνα» 

Η φετινή κοινωνική έρευνα του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ, σε συνεργασία με την Prorata, σκιαγραφεί μια κοινωνία υπό παρατεταμένη οικονομική πίεση. Η έρευνα αποτυπώνει τις συνθήκες και την ποιότητα ζωής στην Ελλάδα και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο την τελευταία τριετία, γεγονός που επιτρέπει τη διαχρονική παρακολούθηση των τάσεων. 

Η οικονομική ανασφάλεια αναδεικνύεται στον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι στάσεις και οι εμπειρίες των πολιτών. Η εικόνα, ωστόσο, δεν παραπέμπει σε ομοιόμορφη επιδείνωση σε σχέση με το παρελθόν: οι εντονότερες πιέσεις εντοπίζονται στο κόστος ζωής και στην εμπιστοσύνη προς τους πολιτικούς θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, ενώ η αποτίμηση των θεσμών κοινωνικής προστασίας και η πίστη στη συλλογική δράση εμφανίζουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. 

Ζώντας από μήνα σε μήνα 

Η οικονομική πίεση αποτυπώνεται έντονα στα ευρήματα. Την ακρίβεια αναδεικνύει ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το 69% των ερωτώμενων, ενώ το 64% δηλώνει ότι ζει «από μήνα σε μήνα». Παράλληλα, το 88% αξιολογεί ως υψηλό το ενεργειακό κόστος, το 69% θεωρεί δυσβάστακτο το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού δανείου και το 66% αναφέρει ότι η οικονομική αβεβαιότητα επηρεάζει αρνητικά την ψυχική του υγεία. 

Η εικόνα διαφοροποιείται ως προς την εργασιακή ασφάλεια. Ο φόβος απώλειας της εργασίας παραμένει περιορισμένος, στο 20%, ενώ ένας στους δύο δηλώνει ότι θα μπορούσε να καλύψει έκτακτη δαπάνη 300 ευρώ χωρίς να καταφύγει σε δανεισμό. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανασφάλεια συνδέεται πρωτίστως με τη διαρκή επιβάρυνση του κόστους ζωής και λιγότερο με τον κίνδυνο ανεργίας. 

Διακοπές; Οχι για όλους 

Οι οικονομικοί περιορισμοί επηρεάζουν άμεσα τη δυνατότητα αναψυχής και διακοπών. Το 63% των ερωτηθέντων δεν έχει προγραμματίσει διακοπές, ενώ το 62% δηλώνει ότι δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα για την ψυχαγωγία που επιθυμεί. Ως προς τη διαμονή, καταγράφεται στροφή προς το ιδιόκτητο ή φιλικό εξοχικό, το οποίο επιλέγει το 38%, έναντι 32% που προσανατολίζεται σε ξενοδοχειακό κατάλυμα, ενώ η βραχυχρόνια μίσθωση συγκεντρώνει την προτίμηση του 19% των ερωτηθέντων. 

Η αποχή από τις διακοπές συνδέεται με οικονομικούς παράγοντες: η οικονομική αδυναμία αναφέρεται ως λόγος από το 60%, ενώ το 48% αποδίδει την απόφασή του στις αυξημένες τιμές μεταφορών, καταλυμάτων και εστίασης. Ενδεικτικό της απόστασης ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και την καθημερινή εμπειρία είναι ότι το 74% δηλώνει πως η καθημερινότητά του συνοδεύεται από αίσθημα μιζέριας, παρότι η Ελλάδα προβάλλεται από την κυβέρνηση ως χώρα με υψηλή ποιότητα ζωής. 

Με τη βαλίτσα στο χέρι 

Η οικονομική ανασφάλεια επηρεάζει καθοριστικά και τις προσδοκίες των νεότερων ηλικιακών ομάδων. Το 48% των ατόμων 17 έως 34 ετών δηλώνει ότι έχει σκεφτεί σοβαρά το ενδεχόμενο μετανάστευσης μέσα στην επόμενη πενταετία, ποσοστό που ανέρχεται στο 49% μεταξύ των ανέργων. Παράλληλα, πολύ μεγάλο ποσοστό των νέων, που αγγίζει το 43%, αναφέρει ότι έχει αναβάλει την απόκτηση παιδιού για οικονομικούς λόγους. 

Απαισιοδοξία και καχυποψία 

Η απαισιοδοξία για την πορεία της οικονομίας παραμένει κυρίαρχη μεταξύ των ερωτώμενων. Το 62% αναμένει επιδείνωση της οικονομίας, ενώ μόλις το 11% εκτιμά ότι θα υπάρξει βελτίωση. Το κλίμα περιορισμένων προσδοκιών δεν οδηγεί, ωστόσο, σε αρνητική αποτίμηση της ζωής: η ικανοποίηση που αντλούν οι ερωτώμενοι και οι ερωτώμενες από τη ζωή τους συγκεντρώνεται στο μέσο εύρος, με το 64% στις μεσαίες τιμές και το 23% στις υψηλές. 

Πιο σύνθετη είναι η εικόνα όσον αφορά την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Το 73% θεωρεί ότι στην υπόθεση των Τεμπών υπήρξε προσπάθεια κυβερνητικής συγκάλυψης, με εξαιρετικά έντονη διαφοροποίηση ανάλογα με την κομματική τοποθέτηση: η αντίληψη αυτή περιορίζεται στο 8% μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, ενώ προσεγγίζει την καθολική αποδοχή μεταξύ των ψηφοφόρων της αντιπολίτευσης. 

Παρά τη γενικευμένη επιφύλαξη, η δυσαρέσκεια από τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν μεταφράζεται σε πλήρη απώλεια εμπιστοσύνης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας: παρά τις αρνητικές αξιολογήσεις, η εμπιστοσύνη στο δημόσιο σύστημα υγείας διατηρεί οριακά θετικό ισοζύγιο, με 53% θετικές έναντι 42% αρνητικών τοποθετήσεων. Οι πολίτες φαίνεται να διακρίνουν ανάμεσα στην κριτική του τρόπου λειτουργίας ενός θεσμού και στη συνολικότερη αναγνώριση της κοινωνικής του σημασίας. 

Αγγελική Μητροπούλου* 

*Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αιγαίου, επιστημονική συνεργάτις του Ινστιτούτου ΕΝΑ

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Το ελληνικό νησί που βρίσκεται στην κορυφή των “μυστικών ονειρεμένων προορισμών”(Photos)

Στη λίστα γερμανικής ιστοσελίδας με τους ονειρεμένους ταξιδιωτικούς προορισμούς που εξακολουθούν να διατηρούν τον αυθεντικό τους χαρακτήρα, βρίσκεται και ένα ελληνικό νησί. 

Στην κορυφή της λίστας με τους ονειρεμένους ταξιδιωτικούς προορισμούς που εξακολουθούν να διατηρούν τον αυθεντικό τους χαρακτήρα και να παραμένουν μακριά από τον μαζικό τουρισμό κατατάσσει την Κάρπαθο η δημοφιλής γερμανική ιστοσελίδα Esquire.de, μέσα από νέο ταξιδιωτικό αφιέρωμα. 

Στο αφιέρωμα με τίτλο «Πέντε ονειρεμένοι διεθνείς ταξιδιωτικοί προορισμοί που εξακολουθούν να αποτελούν πραγματικά κρυμμένα μυστικά», η Κάρπαθος καταλαμβάνει την πρώτη θέση, ενώ στη λίστα περιλαμβάνονται ακόμη προορισμοί από την Πορτογαλία, την Ισπανία, το Μαρόκο και τα Βαλκάνια, αναδεικνύοντας διαφορετικές γωνιές της Ευρώπης και της Μεσογείου που διατηρούν την αυθεντικότητά τους. 

Παραλία Άπελλα στην Κάρπαθο 

Το Γερμανικό μέσο παρουσιάζει την Κάρπαθο ως ένα από τα ελάχιστα νησιά που εξακολουθούν να προσφέρουν την εμπειρία της αυθεντικής Ελλάδας, μακριά από τη μεγάλη τουριστική πίεση. 

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει, την ώρα που δημοφιλείς προορισμοί συγκεντρώνουν τεράστιο αριθμό επισκεπτών, η Κάρπαθος εξακολουθεί να αποτελεί έναν τόπο ηρεμίας, θετικής ενέργειας και ποιότητας, όπου ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει την πραγματική ταυτότητα του Αιγαίου. Παράλληλα, περιγράφει το νησί ως έναν προορισμό που συνδυάζει εντυπωσιακά ορεινά τοπία με παραλίες εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς, επισημαίνοντας ότι τα γαλαζοπράσινα νερά τους θυμίζουν εξωτικούς προορισμούς της Καραϊβικής. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αυθεντικότητα που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει την καθημερινή ζωή του νησιού, καθώς και στη δυνατότητα του επισκέπτη να γνωρίσει τη φύση και την τοπική παράδοση χωρίς τις επιπτώσεις του μαζικού τουρισμού. 

  

Το αφιέρωμα ξεχωρίζει την Άπελλα ως μία από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες της Μεσογείου, αναφέρεται στις διεθνώς αναγνωρισμένες δυνατότητες που προσφέρει η Κάρπαθος για ιστιοσανίδα και kitesurf, ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στα παραδοσιακά χωριά με επίκεντρο την Όλυμπο, η οποία διατηρεί αναλλοίωτα τα ιδιαίτερα πολιτιστικά και αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά της. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Κάρπαθος αποτελεί ιδανική επιλογή τόσο για ταξιδιώτες που αναζητούν χαλάρωση όσο και για εκείνους που επιθυμούν δραστηριότητες στη φύση, ενεργητικές διακοπές και αυθεντικές εμπειρίες. 

photos: ISTOCK

Πηγή: news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

TUI Σουηδίας: Εκρηκτική αύξηση στις κρατήσεις last minute διακοπών – Πρωταγωνιστεί η Ρόδος

Φαληράκι- Ρόδος | Φωτό: shutterstock 

Μεγάλη άνοδο καταγράφουν οι κρατήσεις για διακοπές της τελευταίας στιγμής από τους Σουηδούς ταξιδιώτες. Σύμφωνα με την TUI, τις τελευταίες δύο εβδομάδες οι κρατήσεις last minute αυξήθηκαν κατά 38% σε σύγκριση με τις προηγούμενες εβδομάδες, ενώ πλέον 4 στις 10 κρατήσεις που πραγματοποιούνται αφορούν ταξίδια της τελευταίας στιγμής. 

Ύστερα από μια άνοιξη κατά την οποία πολλοί Σουηδοί ανέβαλαν τον προγραμματισμό των καλοκαιρινών τους διακοπών, η TUI διαπιστώνει σημαντική ενίσχυση της ζήτησης για ταξίδια με μικρό χρονικό περιθώριο πριν από την αναχώρηση. Τη μεγαλύτερη απήχηση εξακολουθούν να έχουν οι κλασικοί ηλιόλουστοι και παραθαλάσσιοι προορισμοί της νότιας Ευρώπης. 

«Παρατηρούμε έντονη αύξηση της ζήτησης για ταξίδια last minute. Πολλοί Σουηδοί περίμεναν περισσότερο από ό,τι συνήθως για να κλείσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές, λόγω της διεθνούς συγκυρίας και των ανησυχιών που σχετίζονταν με πιθανές ελλείψεις σε αεροπορικά καύσιμα. Η επιθυμία για ταξίδια παραμένει ισχυρή και τώρα, με την έναρξη των θερινών αδειών, περισσότεροι επιλέγουν να κλείσουν διακοπές λίγο πριν από την αναχώρηση», δήλωσε η Dian Martinez Valencia, υπεύθυνη επικοινωνίας της TUI. 

Οι δημοφιλέστεροι προορισμοί για κρατήσεις της τελευταίας στιγμής είναι αυτή την περίοδο η Ρόδος, η Κύπρος και η Μαγιόρκα. 

«Πρόκειται για ασφαλείς και δημοφιλείς καλοκαιρινούς προορισμούς που οι Σουηδοί επιλέγουν ακόμη και με πολύ σύντομο χρονικό ορίζοντα. Η Ελλάδα κυριαρχεί στη λίστα, ενώ αυξημένη ζήτηση καταγράφεται επίσης για την Κύπρο, τη Μαγιόρκα και την Τουρκία», πρόσθεσε η Dian Martinez Valencia. 

Top 10 προορισμοί last minute της TUI

1. Ρόδος, Ελλάδα

2. Κύπρος

3. Μαγιόρκα, Ισπανία

4. Κρήτη, Ελλάδα

5. Κως, Ελλάδα

6. Ακτή Αττάλειας, Τουρκία

7. Σάμος, Ελλάδα

8. Βουλγαρία

9. Σπλιτ, Κροατία

10. Ζάκυνθος, Ελλάδα 

Πηγή: tornosnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Αύγουστος με εκπτώσεις στα ξενοδοχεία και στη Ρόδο

Τι δείχνει η έρευνα του OT για Μύκονο, Ρόδο, Κέρκυρα και Χανιά για την πορεία των τιμών στα ξενοδοχεία  

Ευκαιρίες για διακοπές σε ξενοδοχεία όλης της χώρας, ακόμη και στους δημοφιλέστερους προορισμούς, κρύβει και ο Αύγουστος, καθώς πολλές μονάδες προχωρούν σε εκπτώσεις, επιχειρώντας να προσελκύσουν τον μεγάλο όγκο των ταξιδιωτών που αποφασίζουν πλέον την τελευταία στιγμή. 

Η εικόνα που εμφανίζουν οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες κρατήσεων για την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου σύμφωνα με έρευνα του ot.gr “επί του πεδίου” ανατρέπει, σε έναν βαθμό, την αντίληψη προηγούμενων χρόνων, ότι στην κορύφωση της θερινής περιόδου δεν υπάρχουν διαθέσιμα δωμάτια ή ότι οι τιμές παραμένουν αμετακίνητες. Ακόμη και σε προορισμούς υψηλής ζήτησης, από τη Μύκονο και τη Ρόδο μέχρι την Κέρκυρα και τα Χανιά, σημαντικό ποσοστό των διαθέσιμων μονάδων εμφανίζει αρχική και χαμηλότερη τρέχουσα τιμή. 

Η αβεβαιότητα που δημιούργησε η γεωπολιτική κρίση και οι επιπτώσεις αυτής (άνοδος κόστους καυσίμων, αεροπορικών εισιτηρίων κ.λ.π.) άλλαξε τον τρόπο που κινείται ο ταξιδιώτης του 2026. 

Τώρα πλέον αναζητεί προορισμούς και συγκρίνει τιμές για μεγάλο διάστημα, αλλά συχνά δεν ολοκληρώνει την κράτηση παρά μόνο λίγες εβδομάδες ή ακόμη και λίγες ημέρες πριν από την αναχώρηση. 

Η σεζόν θα συνεχίσει να τρέχει με last minute κρατήσεις και αυτό σημαίνει ότι πολλά ξενοδοχεία αναγκάζονται να προσφέρουν εκπτώσεις στις τιμές για να διατηρήσουν τις πληρότητές τους, σύμφωνα με τους ξενοδόχους. 

Ουσιαστικά πρόκειται για μια αγορά που βρίσκεται σε διαρκή επανατιμολόγηση. Οι ξενοδόχοι παρακολουθούν καθημερινά τον ρυθμό των κρατήσεων, τη διαθεσιμότητα των αεροπορικών θέσεων, τις κινήσεις του ανταγωνισμού και τη συμπεριφορά των επισκεπτών. 

Όπου η πληρότητα δεν έχει φθάσει στον επιθυμητό βαθμό, ενεργοποιούνται εκπτώσεις, ειδικές τιμές για συγκεκριμένες ημέρες, πακέτα περιορισμένης διάρκειας και προσφορές για όσους κλείνουν λίγο πριν από την αναχώρηση. 

Επτά στα δέκα με έκπτωση στη Μύκονο 

Η πιο εντυπωσιακή εικόνα καταγράφεται στη Μύκονο. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε χθες μέσω Booking, για συγκεκριμένο διάστημα της πρώτης εβδομάδας του Αυγούστου, εμφανίσθηκαν διαθέσιμες 227 καταχωρίσεις καταλυμάτων, χαρακτηριζόμενων ως ξενοδοχεία. Από αυτές, οι 163 είχαν ενεργοποιημένη κάποια μορφή έκπτωσης. Με άλλα λόγια, το 71,8% των διαθέσιμων επιλογών στη συγκεκριμένη αναζήτηση εμφάνιζε μειωμένη τιμή. 

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, στη Μύκονο είναι εγγεγραμμένα 233 ξενοδοχεία. Να σημειωθεί πάντως ότι  ο χαρακτηρισμός «ξενοδοχείο» στην ηλεκτρονική πλατφόρμα δεν τυατίχεται πλήρως με αυτόν του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Ωστόσο στην έρευνα αποκλείστηκαν τα χαρακτησιμένα ως Διαμερίσματα, Βίλες, παραθεριστικές κατοικίες, κ.λ.π. 

Την ίδια στιγμή στη Ρόδο, από περίπου 200 διαθέσιμα ξενοδοχεία όλων των κατηγοριών για το ίδιο χρονικό διάστημα, τα μισά προσέφεραν έκπτωση. Το ποσοστό διαμορφώνεται στο 50%, ενώ στο νησί λειτουργούν συνολικά 523 ξενοδοχεία, σύμφωνα με το ΞΕΕ. 

Παρόμοια είναι η εικόνα στα Χανιά. Από τα 177 ξενοδοχεία που εμφανίζονταν διαθέσιμα, τα 90 –ποσοστό 50,8%– είχαν μειωμένη τιμή. Ο συνολικός αριθμός των ξενοδοχείων στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων ανέρχεται σε 599.

Στην Κέρκυρα εντοπίστηκαν 132 διαθέσιμες ξενοδοχειακές επιλογές, από τις οποίες οι 64, δηλαδή το 48,5%, προσέφεραν έκπτωση. Συνολικά στο νησί είναι εγγεγραμμένα 407 ξενοδοχεία.

Διαφορετική είναι η εικόνα στη Μεσσηνία. Από τα 33 διαθέσιμα ξενοδοχεία που εντοπίστηκαν στην ίδια αναζήτηση, μόλις τα εννέα εμφάνιζαν προσφορά, ποσοστό 27,3%. Στον νομό λειτουργούν συνολικά 162 ξενοδοχεία.

Η μικρότερη έκταση των εκπτώσεων μπορεί να συνδέεται τόσο με τη διαφορετική διάρθρωση της αγοράς όσο και με τη διαθεσιμότητα που έχει απομείνει στις μονάδες που συμμετέχουν στις πλατφόρμες, λόγω και τους γεγονότος ότι ο «στεριανός» προορισμός είναι πιο «προσιτός» κυρίως για τον έλληνα τουρίστα. 

Η πραγματική επίδοση της σεζόν, επομένως, δεν θα κριθεί μόνο από το πόσα δωμάτια θα γεμίσουν, καθώς θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα «γεμίσουν» αλλά και από την τιμή στην οποία θα πωληθούν. Η διαφορά μεταξύ μιας υψηλής πληρότητας με ισχυρές τιμές και μιας πληρότητας που επιτεύχθηκε με διαδοχικές εκπτώσεις είναι καθοριστική για την κερδοφορία των μονάδων. 

(Με πληροφορίες από o.t / Λάμπρος Καραγεώργος)

Διαβάστε Περισσότερα »

Όταν οι τουρίστες γίνονται… περισσότεροι από τους κατοίκους - Ρόδος και Ηράκλειο στο «Top 10»

Παγκόσμια έρευνα: Οι προορισμοί που «βουλιάζουν» από τον υπερτουρισμό 

Οι διακοπές, στο συλλογικό ασυνείδητο, είναι συνδεδεμένες με την αποσυμπίεση, τη χαλάρωση και την απόδραση από την καθημερινότητα. Στη σύγχρονη realpolitik του παγκόσμιου τουρισμού, ωστόσο, η πραγματικότητα είναι συχνά διαφορετική: ατελείωτες ουρές, φρακαρισμένοι δρόμοι, απρόσιτα ενοίκια για τους ντόπιους και μια μόνιμη αίσθηση ασφυξίας. Ο όρος «υπερτουρισμός» (overtourism) δεν είναι πλέον μια θεωρητική έννοια των κοινωνιολόγων, αλλά μια σκληρή καθημερινότητα που αποτυπώνεται με σοκαριστικά νούμερα. 

Μια πρόσφατη διεθνής μελέτη της πλατφόρμας MoneyTransfers.com, η οποία ανέλυσε την πυκνότητα των επισκεπτών σε παγκόσμιο επίπεδο, έφερε στο φως δεδομένα που προκαλούν ίλιγγο. Στην κορυφή της σχετικής λίστας δεν βρίσκονται οι γνωστές ευρωπαϊκές μητροπόλεις, αλλά προορισμοί όπου οι τουρίστες έχουν κυριολεκτικά «καταπιεί» τον γηγενή πληθυσμό. Το πιο ανησυχητικό; Στην πρώτη δεκάδα αυτής της παγκόσμιας κατάταξης φιλοξενούνται δύο ελληνικοί προορισμοί. 

Το «μοντέλο» της Ταϊλάνδης και το σοκ του 118 προς 1 

Η Ταϊλάνδη κρατά τα σκήπτρα του παγκόσμιου συνωστισμού, καταλαμβάνοντας και τις τρεις πρώτες θέσεις της λίστας. Το απόλυτο παράδειγμα τουριστικής ασυδοσίας αποτελεί το Πουκέτ. Στο διάσημο θέρετρο, η αναλογία αγγίζει το εξωπραγματικό 118 τουρίστες για κάθε 1 μόνιμο κάτοικο. Ακολουθούν η Πατάγια και το Κράμπι, επιβεβαιώνοντας ότι η ασιατική χώρα έχει θυσιάσει τη βιωσιμότητα των υποδομών της στον βωμό των εσόδων. 

Στην ίδια λίστα, η Μεσόγειος και η Ερυθρά Θάλασσα ακολουθούν με γοργούς ρυθμούς, με τη Μούγλα της Τουρκίας και τη Χουργκάντα της Αιγύπτου να μετατρέπονται σε απέραντα ξενοδοχειακά γκέτο κατά τους θερινούς μήνες. 

Η ελληνική πραγματικότητα: Ρόδος και Ηράκλειο στο «Top 10» 

Για την Ελλάδα, τα ευρήματα της έρευνας αποτελούν ένα ηχηρό καμπανάκι κινδύνου. Η Ρόδος φιγουράρει στην 6η θέση της παγκόσμιας κατάταξης και το Ηράκλειο στην 8η θέση, καταγράφοντας πάνω από 20 τουρίστες ανά μόνιμο κάτοικο. 

Η παρουσία αυτών των δύο περιοχών στην πρώτη δεκάδα του πλανήτη αποδεικνύει ότι το αφήγημα των «ρεκόρ αφίξεων», που συχνά υιοθετείται με θριαμβευτικούς τόνους από κρατικούς και δημόσιους φορείς και αξιωματούχους, έχει μια σκοτεινή και μη βιώσιμη πλευρά: 

* Στέγαση: Η έκρηξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων (Airbnb) έχει εκτινάξει τα ενοίκια, καθιστώντας την εύρεση κατοικίας για γιατρούς, εκπαιδευτικούς και δημόσιους υπαλλήλους έναν καθημερινό γολγοθά. 

* Υποδομές στα όρια: Τα δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης και διαχείρισης απορριμμάτων των νησιών, σχεδιασμένα για τον πληθυσμό του χειμώνα, «κρασάρουν» κάτω από το βάρος εκατομμυρίων επισκεπτών. 

* Αλλοίωση ταυτότητας: Ο κίνδυνος μετατροπής των ιστορικών αυτών τόπων σε αποστειρωμένα «θεματικά πάρκα» για καταναλωτές είναι πλέον ορατός. 

Από τα ρεκόρ αφίξεων στη βιωσιμότητα 

Το ερώτημα που προκύπτει αμείλικτο είναι αν ο τουρισμός πρέπει να μετριέται με κεφάλια ή με ποιότητα ζωής. Όταν οι κάτοικοι της Ρόδου ή του Ηρακλείου νιώθουν ξένοι στον τόπο τους, το τουριστικό προϊόν αρχίζει να αυτοκαταστρέφεται. 

Η συζήτηση για τον «αργό τουρισμό» (slow tourism), τη θέσπιση ανώτατων ορίων (caps) στις αφίξεις κρουαζιερόπλοιων και τη στήριξη των λιγότερο προβεβλημένων περιοχών της ενδοχώρας δεν είναι πια μια πολυτέλεια για το μέλλον. Είναι μια επείγουσα ανάγκη για το παρόν, αν θέλουμε οι προορισμοί μας να παραμείνουν ζωντανές κοινωνίες και όχι απλά στατιστικά στοιχεία σε μια λίστα υπερτουρισμού. 

Η επίσημη δεκάδα του υπερτουρισμού (αναλογία ανά κάτοικο) 

Η παρακάτω λίστα δείχνει πόσοι τουρίστες αντιστοιχούν σε κάθε 1 μόνιμο κάτοικο σύμφωνα με την διεθνή μελέτη της MoneyTransfers.com. 

1. Πουκέτ (Ταϊλάνδη) – 118,5 τουρίστες ανά κάτοικο

2. Πατάγια (Ταϊλάνδη) – 98,7 τουρίστες ανά κάτοικο

3. Κράμπι (Ταϊλάνδη) – 72,2 τουρίστες ανά κάτοικο

4. Μούγλα (Τουρκία) – 40,2 τουρίστες ανά κάτοικο

5. Χουργκάντα (Αίγυπτος) – 28,2 τουρίστες ανά κάτοικο

6. Ρόδος (Ελλάδα) – 20,3 τουρίστες ανά κάτοικο

7. Τσεσμέ (Τουρκία) – 19,7 τουρίστες ανά κάτοικο

8. Ηράκλειο (Ελλάδα) – 19,4 τουρίστες ανά κάτοικο

9. Μαϊάμι (ΗΠΑ) – 18,6 τουρίστες ανά κάτοικο

10. Αττάλεια (Τουρκία) – 16,5 τουρίστες ανά κάτοικο 

Οι «μικροί» που βουλιάζουν (απόλυτοι αριθμοί) 

Προορισμοί με ελάχιστο πληθυσμό, αλλά εκατομμύρια επισκέπτες:

* Βατικανό: 882 κάτοικοι – 6.800.000 τουρίστες ετησίως

* Ανδόρα: 81.938 κάτοικοι – 9.600.000 τουρίστες ετησίως

* Σαν Μαρίνο: 33.581 κάτοικοι – 2.000.000 τουρίστες ετησίως

* Μπαχάμες: 400.000 κάτοικοι – 11.200.000 τουρίστες ετησίως 

Πηγή: Κατερίνα Ρίγκου / documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάλυμνος: Διακοπές στον κάθετο παράδεισο του Αιγαίου

Βράχος και θάλασσα, παράδοση και περιπέτεια, σμιλεύουν στο νησί της Καλύμνου μια ταυτότητα αυθεντική, σχεδόν ανεπεξέργαστη. 

Στο σταυροδρόμι της Λέρου και της Κω, εκεί όπου το Αιγαίο ανοίγεται σε βαθύ μπλε και ο ορίζοντας μοιάζει ανεξάντλητος, η Κάλυμνος αποκαλύπτει έναν κόσμο τραχύ και γοητευτικό. Ένα νησί που δεν χαρίζεται εύκολα, αλλά ανταμείβει απλόχερα όσους το προσεγγίσουν με περιέργεια και αντοχή. 

Το νησί των σφουγγαράδων 

Η ιστορία της Καλύμνου είναι δεμένη με τη θάλασσα όσο λίγων τόπων στο Αιγαίο. Στους άγονους, βραχώδεις ορίζοντές της, οι κάτοικοι στράφηκαν αιώνες πριν στο υγρό στοιχείο, αναπτύσσοντας τη σπογγαλιεία σε τρόπο ζωής και επιβίωσης. Οι θρυλικοί σφουγγαράδες της Καλύμνου ταξίδεψαν σε θάλασσες μακρινές, φέρνοντας πίσω έναν πλούτο που έγραψε ιστορία. 

Σήμερα, η παράδοση δεν έχει χαθεί. Στο λιμάνι της Πόθιας, τα καΐκια συνεχίζουν να μαρτυρούν μια σχέση βαθιά με τη θάλασσα, ενώ η επεξεργασία των σφουγγαριών παραμένει ζωντανό κομμάτι της τοπικής ταυτότητας. Το παρελθόν δεν εκτίθεται απλώς — συνεχίζει να αναπνέει. 

Σφουγγάρια 

Αναρρίχηση σε έναν από τους κορυφαίους προορισμούς της Ευρώπης 

Αν κάποτε ο βράχος θεωρούνταν εμπόδιο, σήμερα αποτελεί το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Καλύμνου. Από τις πιο αναγνωρισμένες αναρριχητικές περιοχές παγκοσμίως, το νησί διαθέτει πάνω από 60 πεδία και περισσότερες από 1.300 ασφαλισμένες διαδρομές. 

Οι απότομοι ασβεστολιθικοί τοίχοι, με άριστη πρόσφυση και θέα που κόβει την ανάσα, μετατρέπουν κάθε ανάβαση σε εμπειρία έντασης και ελευθερίας. Από τις πρωινές διαδρομές με το πρώτο φως μέχρι τις απογευματινές αναβάσεις με θέα το ηλιοβασίλεμα στο Αιγαίο, η Κάλυμνος έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς για την αθλητική αναρρίχηση. 

Βουτιές σε έναν υποβρύχιο κόσμο 

Η σχέση του νησιού με το νερό δεν σταματά στην επιφάνεια. Ο βυθός της Καλύμνου αποτελεί έναν συναρπαστικό κόσμο γεμάτο σπηλιές, ναυάγια και υποθαλάσσιες διαδρομές που προσελκύουν δύτες από όλο τον κόσμο. 

Στα νερά γύρω από τη Νερά, την Τέλενδο και την Ψέριμο, η διαύγεια του Αιγαίου αποκαλύπτει έναν υποβρύχιο χάρτη γεμάτο ιστορίες. Ο θαλάσσιος δίαυλος Μυρτιές–Τέλενδος κρύβει ακόμη ίχνη μιας βυθισμένης αρχαίας πολιτείας, υπενθυμίζοντας πως εδώ η ιστορία δεν βρίσκεται μόνο στη στεριά. 

Το τοπίο των «Εσπερίδων» 

Στην ενδοχώρα, η Κάλυμνος εκπλήσσει με απρόσμενες εικόνες. Η κοιλάδα των «Εσπερίδων», ένας από τους πιο ιδιαίτερους φυσικούς σχηματισμούς του νησιού, συνδυάζει τη γονιμότητα της γης με το άγριο του βράχου. Μανταρινιές και πορτοκαλιές κατηφορίζουν προς τη θάλασσα, δημιουργώντας ένα τοπίο που θυμίζει ζωγραφιά σμιλεμένη από το φως. 

Τέλενδος: το νησί-σκιά 

Λίγα λεπτά με καΐκι από την Πόθια, η Τέλενδος μοιάζει με άλλο χρόνο. Ένα μικρό νησί απέναντι από την Κάλυμνο, γεμάτο ερείπια, μνήμες και σιωπή. Ο μεγάλος σεισμός της αρχαιότητας χώρισε τη γη και άφησε πίσω του έναν τόπο που σήμερα γοητεύει με τη λιτότητά του. Οι διαδρομές για μπάνιο και εξερεύνηση αποκαλύπτουν ένα τοπίο όπου η ιστορία έχει γίνει πέτρα και θάλασσα. 

Τέλενδος 

Γεύσεις λιτές, ριζωμένες στον τόπο 

Η γαστρονομία της Καλύμνου ακολουθεί την ίδια φιλοσοφία με το τοπίο της: απλότητα και καθαρότητα. Το «μουούρι» (αρνί αργοψημένο με ρύζι), το «μιρμιζέλι» (παραδοσιακή κριθαρένια κουλούρα με ντομάτα, λάδι και τυρί) και οι ντολμάδες των ντόπιων συνθέτουν μια κουζίνα που δεν εντυπωσιάζει με υπερβολές, αλλά με αυθεντική γεύση. 

Ένας τόπος με ιστορικό βάθος 

Δυτικά της Χώρας, προς τον Πάνορμο, αποκαλύπτεται το Ιερό του Δηλίου Απόλλωνα, ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά και πολιτικά κέντρα της αρχαίας Καλύμνου. Ναοί, δημόσια κτήρια και ίχνη αρχαίου θεάτρου συνυπάρχουν με μεταγενέστερες χριστιανικές εκκλησίες, δημιουργώντας ένα στρώμα ιστορίας που ξεδιπλώνεται μέσα στον ίδιο χώρο. 

Photos: Istock 

Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μικρά νησιά σε κατάσταση πολιορκίας: Οι τοπικές κοινωνίες που αντιστέκονται στη «Μυκονοποίηση»...

Οι αθόρυβες «επαναστάσεις» μικρών νησιών που αρνούνται να μετατραπούν σε απρόσωπα τουριστικά θεματικά πάρκα. 

Ενώ οι διαφημιστικές καμπάνιες τουρισμού παρουσιάζουν τα μικρά νησιά του Αιγαίου ως τον απόλυτο, ανέμελο παράδεισο, κάτω από την επιφάνεια της καρτ-ποστάλ σιγοβράζει μια «κοινωνική εξέγερση». Από την Ανάφη και τη Δονούσα μέχρι την Κίμωλο και την Τήλο, οι μόνιμοι κάτοικοι και οι υποψιασμένοι ταξιδιώτες δεν αναζητούν πλέον απλώς μια παραλία, αλλά τρόπους να σώσουν τον τόπο τους από την ισοπέδωση του μαζικού τουρισμού και την επέλαση του real estate.Η συζήτηση για τη «φέρουσα ικανότητα» των προορισμών δεν είναι πια μια θεωρητική άσκηση των πολεοδόμων, αλλά ζήτημα επιβίωσης. 

Σε μια εποχή που η τουριστική «μονοκαλλιέργεια» απειλεί να μετατρέψει το Αιγαίο σε μια απέραντη, απρόσωπη «Disneyland», μια σειρά από μικρά νησιά επιλέγουν τον δρόμο της συλλογικής αντίστασης, προτάσσοντας την ανθρώπινη κλίμακα, την οικολογία και τον πολιτισμό. 

Τήλος: Η οικολογική πρωτοπορία απέναντι στα σκουπίδια των resorts 

Η Τήλος αποτελεί το πιο τρανταχτό παράδειγμα ότι ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός. Το νησί των Δωδεκανήσων δεν κυνήγησε ποτέ τα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα. Αντίθετα, επένδυσε στην ενεργειακή του αυτονομία και έγινε το πρώτο νησί παγκοσμίως με πιστοποίηση zero-waste, ανακυκλώνοντας πάνω από το 85% των απορριμμάτων του.Εδώ ο τουρίστας δεν είναι ένας καταναλωτής που αφήνει πίσω του πλαστικά μιας χρήσης, αλλά ένας φιλοξενούμενος που εντάσσεται σε μια ζωντανή, πράσινη κοινότητα. Η Τήλος αποδεικνύει ότι η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί να αποτελέσει το ισχυρότερο brand name, προσελκύοντας ταξιδιώτες που σέβονται τον τόπο και όχι «επενδυτές» που θέλουν να τον τσιμεντώσουν. 

Λειψοί: Το νησί που είπε το μεγάλο «όχι» στις ξαπλώστρες 

Αν υπάρχει ένα νησί που έκανε τη δική του «επανάσταση» ενάντια στην εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου, αυτό είναι οι Λειψοί. Η τοπική αυτοδιοίκηση και οι κάτοικοι πήραν μια ιστορική απόφαση: αρνούνται σταθερά να παραχωρήσουν τις ακτές τους για ομπρελοκαθίσματα.Στους Λειψούς δεν θα βρεις VIP ξαπλώστρες, κρατήσεις στην άμμο και δυνατή μουσική. Η προσέγγισή τους, που έγινε μέχρι και θέμα στο βρετανικό Τύπο, προωθεί το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να απολαμβάνει τη φύση ελεύθερα, αποδεικνύοντας ότι η πολυτέλεια κρύβεται στην απλότητα και όχι στην υπερκατανάλωση. 

Κίμωλος: Ο πολιτισμός ως ασπίδα προστασίας 

Στις Κυκλάδες, η Κίμωλος δίνει τη δική της μάχη μέσα από την κοινότητα. Η εθελοντική ομάδα των «Κιμωλιστών» έχει καταφέρει κάτι μοναδικό: μετέτρεψε το νησί σε μια ανοιχτή, υπαίθρια βιβλιοθήκη και έναν εναλλακτικό πολιτιστικό πόλο.Αντί για θορυβώδη beach bars και VIP ξαπλώστρες που ιδιοποιούνται τον δημόσιο χώρο, η Κίμωλος προτείνει δωρεάν open-air κινηματογραφικές προβολές μέσα στο μεσαιωνικό Κάστρο ή δίπλα στο κύμα. Είναι μια συνειδητή πολιτική και πολιτιστική επιλογή που βάζει φρένο στην εμπορευματοποίηση των πάντων και κρατά ζωντανό τον παραδοσιακό κοινωνικό ιστό. 

Ανάφη και Φολέγανδρος: Η μάχη για την αυθεντικότητα και το real estate 

Η Ανάφη και η Φολέγανδρος βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του πυρός. Με την άναρχη δόμηση και τις βραχυχρόνιες μισθώσεις (Airbnb) να πιέζουν ασφυκτικά, τα νησιά αυτά βιώνουν την αλλοίωση της καθημερινότητάς τους. Η έλλειψη στέγης για δασκάλους, γιατρούς και δημόσιους λειτουργούς το καλοκαίρι είναι το πρώτο σύμπτωμα μιας στρεβλής ανάπτυξης. Ωστόσο, οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν. Στην Ανάφη, η διατήρηση του ελεύθερου χαρακτήρα και η άρνηση των κατοίκων να παραδώσουν τις παραλίες τους στην ασυδοσία των ομπρελοκαθισμάτων αποτελεί μόνιμη διεκδίκηση. Η Φολέγανδρος, παρά τη δημοτικότητά της, παλεύει να κρατήσει την αρχιτεκτονική της ταυτότητα ανέπαφη, με τους ντόπιους να αρνούνται το μοντέλο των γειτονικών, κορεσμένων νησιών. 

Δονούσα: Τα «μικρά» που αρνούνται να μεγαλώσουν 

Στις Μικρές Κυκλάδες, η Δονούσα αποτελεί το καταφύγιο όσων αποζητούν την αποσυμπίεση. Εδώ, η «αντίσταση» μεταφράζεται στην προστασία των παλαιών μονοπατιών και στην ενίσχυση του περιπατητικού τουρισμού. Οι κάτοικοι γνωρίζουν καλά ότι οι υποδομές του νησιού (νερό, ενέργεια, υγεία) έχουν όρια. Το να αρνείσαι την επέκταση και τον μαζικό ελλιμενισμό μεγάλων σκαφών δεν είναι οπισθοδρόμηση· είναι πράξη αυτοσυντήρησης και σεβασμού στη φέρουσα ικανότητα του οικοσυστήματος. 

Σίκινος: «Μπλόκο» στις πισίνες και τα ξενοδοχεία-μεγαθήρια 

Η Σίκινος χαράζει τον δικό της, απόλυτα συνειδητό δρόμο βιωσιμότητας. Σε ένα νησί με περιορισμένους υδάτινους πόρους, το δημοτικό συμβούλιο πήρε τη γενναία απόφαση να απαγορεύσει τη δημιουργία κολυμβητικών δεξαμενών (πισίνες), τόσο σε ιδιωτικές κατοικίες όσο και σε τουριστικά καταλύματα.Παράλληλα, μπήκε αυστηρό πλαφόν στις τουριστικές κλίνες, βάζοντας οριστικό φρένο στα σχέδια για ξενοδοχειακά μεγαθήρια. Η Σίκινος αρνείται να αλλοιώσει το κυκλαδίτικο τοπίο της. Προστατεύει τα 70 χιλιόμετρα των παραδοσιακών της μονοπατιών και απευθύνεται σε ταξιδιώτες που βλέπουν το ταξίδι ως πολιτισμική εμπειρία και όχι ως επίδειξη πλούτου.

Το δικαίωμα στο ελληνικό καλοκαίρι 

Η «βαριά βιομηχανία» της χώρας, όπως αρέσκονται να αποκαλούν τον τουρισμό οι εκάστοτε κυβερνήσεις, έχει φτάσει στα όριά της. Το μοντέλο που μετρά την επιτυχία αποκλειστικά με τον αριθμό των αφίξεων και τα κέρδη των μεγάλων ομίλων αφήνει πίσω του καμμένη γη, απρόσιτες τιμές για τους Έλληνες εργαζόμενους και κατεστραμμένα τοπία. Η αθόρυβη «επανάσταση» αυτών των λίγων μικρών νησιών μας δείχνει τον μοναδικό βιώσιμο δρόμο για το μέλλον. Το ταξίδι δεν είναι ένα καταναλωτικό προϊόν fast-food, αλλά μια πράξη πολιτισμικής ανταλλαγής. Αν επιτρέψουμε να χαθεί η αυθεντικότητα των μικρών νησιών του Αιγαίου στο όνομα του εύκολου κέρδους, δεν θα έχουμε χάσει απλώς μερικούς προορισμούς· θα έχουμε χάσει την ίδια την ψυχή του ελληνικού καλοκαιριού. 

Πηγή: Κατερίνα Ρίγκου / documentonews.gr 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Λέρος: Το νησί της αρμονίας και της αυθεντικής ζωής (Photos)

Η Λέρος είναι ένα νησί γεμάτο δύναμη και λυρισμό, όπου η ομορφιά δεν επιδεικνύεται, αλλά αποκαλύπτεται ήσυχα σε κάθε λόφο, κάθε ακτή και κάθε οικισμό. 

Στην καρδιά του Αιγαίου, η Λέρος ξεδιπλώνεται σαν ένας τόπος όπου η φύση, η ιστορία και ο άνθρωπος συνυπάρχουν σε σπάνια ισορροπία. 

Γεμάτη δύναμη και λυρισμό, με απόλυτο σεβασμό στη φύση, την παράδοση και τον άνθρωπο, η Λέρος είναι ο τόπος που για αιώνες ανθίζει η ομορφιά. 

Σε αυτή τη γωνιά της αιγιοπελαγίτικης γης, όπου το τραγούδι και ο ρυθμός, ο ήλιος και η θάλασσα συνυπάρχουν αρμονικά, η παράδοση θέλει τη θεά Άρτεμη να έχει χτίσει τον θρόνο της. Οι άνθρωποι έχτισαν κάστρα, ναούς, μοναστήρια και σπίτια που σέβονται το φυσικό περιβάλλον και την ιστορική μνήμη, διατηρώντας αλώβητη την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της μέσα στα νησιά των Δωδεκανήσων. 

Το μάτι δεν χορταίνει εύκολα την απλωμένη ομορφιά του τοπίου. Χαμηλοί και καλλίγραμμοι λόφοι, καταπράσινοι κάμποι που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα και το Αιγαίο γεμάτο φως που αγκαλιάζει όρμους, κόλπους, απάνεμα λιμάνια και γαληνεμένα ακρογιάλια συνθέτουν μια εικόνα ηρεμίας και ισορροπίας. 

Αγία Μαρίνα 

Οι οικισμοί της Λέρου 

Οι οικισμοί του νησιού είναι διάσπαρτοι και γοητεύουν με την απλότητα της κατασκευής τους και την απέριττη ομορφιά τους, προσαρμοσμένοι με απόλυτο σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον από έμπειρους Λέριους μαστόρους. 

Η Αγία Μαρίνα 

Παραδοσιακά σπίτια, αρχοντικά και ιταλικά κτήρια σε αποχρώσεις ώχρας και τερακότας συνθέτουν ένα αρμονικό σύνολο. Ο ανεμόμυλος μοιάζει να αιωρείται πάνω από τη θάλασσα, με θέα στην είσοδο του μεγάλου κόλπου και του φυσικού λιμανιού, δημιουργώντας ένα από τα πιο ρομαντικά τοπία του νησιού.

Πλάτανος 

Η πρωτεύουσα της Λέρου απλώνεται γύρω από μια κορυφογραμμή όπου ανεμόμυλοι κοιτούν το πέλαγος. Εκεί, ο επισκέπτης απολαμβάνει τον καφέ του με πανοραμική θέα στο απέραντο Αιγαίο. 

Χωριό Παντέλι 

Το Παντέλι είναι ένα αυθεντικό ψαροχώρι με μοναδική ατμόσφαιρα, από τα πιο γραφικά σημεία της Λέρου. Μια μικρή θαλάσσια αγκαλιά φιλοξενεί ψαροκάικα και πολυτελή σκάφη αναψυχής, σε ένα τοπίο που συνδυάζει λιτότητα και κομψότητα. 

Χωριό Παντέλι 

Λακκί 

Το κύριο λιμάνι της Λέρου χαρακτηρίζεται από ήπιο ανάγλυφο και μοναδική αρχιτεκτονική σύνθεση. Νεοκλασικά κτήρια και ασβεστωμένα σπίτια δημιουργούν ένα σύνολο όγκων και επιφανειών με ιδιαίτερη αισθητική ισορροπία, που ξεκουράζει το βλέμμα και τις αισθήσεις. 

Κάστρο της Παναγιάς 

Στα βορειοανατολικά του νησιού δεσπόζει το Κάστρο της Παναγιάς, ένας ιστορικός βιγλάτορας που εποπτεύει από την Πάτμο έως την Κάλυμνο και τις ακτές της Μικράς Ασίας. Στο εσωτερικό του βρίσκονται η εκκλησία της Παναγίας, το εκκλησιαστικό μουσείο και χώροι μεγάλης ιστορικής αξίας. Τον Δεκαπενταύγουστο πραγματοποιείται μεγάλο πανηγύρι. 

Η ανάβαση από τον Πλάτανο μέσα από τις γειτονιές και την πλαγιά του λόφου ανταμείβει με μια θέα όπου ουρανός, θάλασσα και ανθρώπινο έργο συνυπάρχουν. 

Πύργος Μπελλένη 

Ένα λιθόκτιστο διώροφο αρχοντικό του 1925 που στεγάζει το Ιστορικό Μουσείο, το Λαογραφικό Μουσείο, το Μουσείο Τύπου, τη Δημοτική Πινακοθήκη και τη Βιβλιοθήκη. 

Παραλίες της Λέρου 

Η Λέρος διαθέτει οργανωμένες παραλίες, απομονωμένους κόλπους και μικρές ακρογιαλιές. Οι Παναγίες, το Κριθώνι, το Παντέλι, ο Ξηρόκαμπος, το Κουλούκι, ο Βρωμόλιθος, η Γούρνα, ο Μπλεφούτης και η Αγ. Κιούρα προσφέρουν καταγάλανα νερά και στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς. 

Πολεμικό Μουσείο 

Ένα δίκτυο υπόγειων και υπέργειων αποθηκών πυρομαχικών έχει μετατραπεί σε μουσείο με εκθέματα που αφηγούνται την ιστορία του τόπου και του πολέμου. 

Άγιος Ισίδωρος 

Γραφικό εκκλησάκι σε μικρό νησάκι που συνδέεται με τη στεριά με στενό διάδρομο, ιδανικό σημείο για φωτογραφίες. 

Βουτιά στην ιστορία 

Η Λέρος αποτελεί προορισμό για καταδύσεις, με βυθούς πλούσιους σε οικοσύστημα, σπηλιές και ναυάγια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει. 

Βουτιά στις γεύσεις 

Η Λεριώτικη κουζίνα βασίζεται σε φρέσκα ψάρια, ντόπια κρέατα και αρωματικά των αγρών. Ξεχωρίζουν η πατσαβουρόπιτα, η ντόπια γιαουρτόπιτα και η «γκαβάφα». 

Παναγιά της Καβουρόδαινας 

Μία από τις πιο γραφικές εκκλησίες του νησιού, κοντά στον Ξηρόκαμπο, χτισμένη πάνω σε βράχο της παράκτιας ζώνης. 

φωτος: iStock 

Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »