Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, Οκτωβρίου 19, 2026

Μέρες ξεσηκωμού

Σε όλη την Ευρώπη οι νέοι – και όχι μόνο – ξεσηκώνονται απέναντι στην πρωτοφανή αδυναμία του πολιτικού συστήματος να απαντήσει σε στοιχειώδεις ανάγκες 


Όποιος νομίζει ότι όσα συνέβησαν στη Γαλλία, με τις πρωτοφανούς μαζικότητας διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις με την αστυνομία είναι απλώς κάποια γαλλική ιδιαιτερότητα απλώς δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. 

Το ίδιο ισχύει, προφανώς, και για όσους αυτή τη στιγμή σπεύδουν κυρίως να δώσουν έμφαση στις καταστροφές ή τους βανδαλισμούς, για να υποστηρίξουν ότι αυτό που συμβαίνει είναι απλώς μια έκρηξη παραβατικότητας, την ώρα βέβαια που δεν έχουν να πουν λέξη για την ωμή αστυνομική βία που ρίχνει λάδι στη φωτιά. 

Γιατί αυτό που συμβαίνει στη Γαλλία είναι έκφραση ενός πανευρωπαϊκού προβλήματος. Άλλωστε, δεν συμβαίνει μόνο στη Γαλλία: είχαμε μεγάλες κινητοποιήσεις στην Ισπανία γύρω από τη στεγαστική κρίση και η γειτονική Αλβανία συγκλονίζεται από μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. 

Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις πρωταγωνιστεί η νεολαία. Είναι η κοινωνική κατηγορία που αυτή τη στιγμή είναι στο στόχαστρο και πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα από όλες τις άλλες κοινωνικές κατηγορίες. 

Σε όλη την Ευρώπη η δημόσια εκπαίδευση, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, είναι υποχρηματοδοτημένη, καθώς εφαρμόζονται πολιτικές λιτότητας στο όνομα της «δημοσιονομικής πειθαρχίας», με αποτέλεσμα προβλήματα όπως η έλλειψη εκπαιδευτικών, οι υπερβολικά μεγάλες τάξεις, και οι σοβάδες που πέφτουν. Η πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση δεν σημαίνει υποχρεωτικά και κοινωνική άνοδο, όπως ίσχυε στο παρελθόν, και ακόμη και οι πτυχιούχοι καταλήγουν σε κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας που σήμερα υποτίθεται ότι κρατούν χαμηλά την ανεργία. Οι νέες και οι νέοι είναι αυτοί που σήμερα αναγκάζονται να μένουν με τους γονείς τους, θύματα της στεγαστικής κρίσης που κάνει τα σπίτια απλησίαστα, ενώ ακριβώς επειδή αναλαμβάνουν τις πιο κακοπληρωμένες εργασίες υφίστανται πολύ πιο άμεσα τις επιπτώσεις της συνολικότερης κρίσης κόστους ζωής. 

Όμως, δεν είναι μόνο οι νέοι. Αυτή τη στιγμή σε όλη την Ευρώπη, εάν κανείς κοιτάξει τι υπόσχονται οι «συστημικές» πολιτικές δυνάμεις, αυτό που θα δει είναι ακόμη περισσότερη λιτότητα, ακόμη περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, ακόμη μεγαλύτερο περιορισμό των καλύψεων που προσφέρουν τα δημόσια συστήματα υγείας, ακόμη πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας. Το κοινωνικό κράτος βάλλεται από παντού και κατακτήσεις όπως οι συλλογικές συμβάσεις αφορούν ολοένα και μικρότερο τμήμα του εργατικού δυναμικού. Την ίδια στιγμή αναγκαίες πολιτικές, όπως αυτές που αφορούν την πράσινη μετάβαση, κατά βάση θα χρηματοδοτηθούν με το να μεταφερθεί το κόστος στις πλάτες των νοικοκυριών. 

Όλα αυτά πλέον παρουσιάζονται ως αυτονόητα. Πρωθυπουργοί και υπουργοί μιλούν μόνο τη γλώσσα των αριθμών και οποτεδήποτε πρέπει να απαντήσουν για πραγματικές κοινωνικές ανάγκες το μόνο που έχουν να πουν είναι ότι «δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος». Την ίδια ώρα, προσπαθούν να πείσουν τις κοινωνίες ότι τα πραγματικά τους προβλήματα είναι μόνο αυτά που αφορούν την ασφάλεια, υποδεικνύοντας ως «εχθρούς» τους μετανάστες, τους πρόσφυγες και τους Ρομά και «προσφέροντας» αντί για καλύτερη δημόσια εκπαίδευση και υγεία απλώς περισσότερη αστυνομία.

Σε αυτό το φόντο είναι που η Ευρώπη αυτή τη στιγμή επενδύει στους αμυντικούς εξοπλισμούς και σκοπεύει να μεταφέρει πόρους από το κοινωνικό κράτος στην άμυνα. Κάτι που απλώς θα δημιουργήσει ακόμη περισσότερα κοινωνικά προβλήματα και που συνεπάγεται μεγάλους κινδύνους. 

Την ώρα που οι δείκτες δυσαρέσκειας και απονομιμοποίησης των κυβερνήσεων και των πολιτικών τους είναι σε δυσθεώρητα ύψη, το πολιτικό σύστημα, οι δημοσιογράφοι, οι κάθε λογής «ειδικοί» προσπαθούν να πείσουν τους ανθρώπους, ότι δεν υπάρχει καμία άλλη εναλλακτική από τη σημερινή κατάσταση και πως οτιδήποτε άλλο θα ισοδυναμούσε με κάθοδο στο χάος. 

Αυτή τη στιγμή οι κυβερνήσεις είναι τελείως αμήχανες απέναντι σε αυτή την κατάσταση, πρωτίστως γιατί δεν περνάει καν από το μυαλό τους μια διαφορετική πολιτική που θα απαντάει σε υπαρκτά προβλήματα και κοινωνικές ανάγκες και θα μειώσει την κοινωνική ανασφάλεια που αυτή τη στιγμή κυριαρχεί στις κοινωνίες. 

Γι’ αυτό τον λόγο και αντί να μιλήσουν πραγματικά με τις κοινωνίες, δηλαδή να ανταποκριθούν στα αιτήματά τους, αυτό που κάνουν είναι να προσπαθούν να μιλήσουν για «υποκινητές» ή να στοχοποιήσουν όσους πολιτικούς χώρους αμφισβητούν τις τρέχουσες καταστροφικές πολιτικές. 

Όλα αυτά επιτείνονται από τον τρόπο που μέσα στα κόμματα, στα κάθε λογής think tanks, στα πανεπιστήμια, στα ΜΜΕ, διαμορφώθηκε ένα διανοητικό κλίμα που μετέτρεψε τον νεοφιλελευθερισμό σχεδόν σε θρησκευτικό δόγμα και έφτιαξε μια ολόκληρη γενιά πολιτικών, «αναλυτών», δημοσιογράφων που δεν μπορεί να σκεφτεί έξω από αυτό το πλαίσιο, ακόμη και όταν αυτό εμφανώς έχει αποτύχει και να φέρει την ανάπτυξη – η Ευρώπη είναι σε στασιμότητα εδώ και καιρό – και να απαντήσει στις απαιτήσεις της κοινωνίας για μια αξιοπρεπή ζωή. 

Για αυτό τον λόγο και όλο αυτό το σύστημα όχι μόνο δεν μπορεί να σκεφτεί ότι μπορούν να υπάρξουν εναλλακτικές, αλλά και επιδίδεται στη συκοφάντηση εκείνων των ρευμάτων και των πολιτικών που σήμερα επιμένουν ότι όχι μόνο μπορεί να υπάρξει μια εναλλακτική πολιτική, αλλά μπορεί να είναι και εφικτή και να συνδυάζει την ανάπτυξη με την κοινωνική δικαιοσύνη. 

Όμως, φαίνεται ότι οι κοινωνίες, η καθεμιά με το δικό της τρόπο, αρχίζουν να αρνούνται το «δεν υπάρχει καμία εναλλακτική» και για αυτό κατεβαίνουν στο δρόμο. Όμως, αυτό που πραγματικά θα τους δώσει διέξοδο – και όχι απλώς εκτόνωση της οργής – θα είναι να υπάρξουν πολιτικές προτάσεις που να δείχνουν το δρόμο μιας εναλλακτικής διακυβέρνησης. Αυτή είναι σήμερα η ιστορική ευθύνη των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων στην Ευρώπη. 


Πηγή:  Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Τρίτη, Φεβρουαρίου 09, 2021

Την επιθυμία της κάνει … πρόβλεψη η TUI: Μιλάει για έκρηξη του τουρισμού το καλοκαίρι


 

Η Tui, ο μεγαλύτερος όμιλος ταξιδιών στον κόσμο, προβλέπει ανάκαμψη της τουριστικής κίνησης το καλοκαίρι, η οποία θα βοηθήσει στην άμβλυνση της οικονομικής πίεσης που υφίσταται από την πτώση της δραστηριότητας που προκάλεσε η πανδημία.

  • Στο τελευταίο τρίμηνο του 2020, ο όμιλος σημείωσε ζημιές (προ τόκων και φόρων, ΕΒΙΤ) 699 εκατ. ευρώ εν μέσω των νέων περιορισμών για τον κορωναϊό.

Η TUI έχει εξασφαλίσει στήριξη από τη γερμανική κυβέρνηση για να επιβιώσει. Όπως ανακοίνωσε, τα διαθέσιμά της ανέρχονται σε 2,1 δισ. ευρώ.

«Αυτά είναι επαρκή έως το καλοκαίρι, έως ότου η δραστηριότητα απογειωθεί το καλοκαίρι», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Φριτς Γιούσεν, σε δημοσιογράφους.

Στη Βρετανία, που είναι η μεγαλύτερη αγορά της Tui μαζί με τη γερμανική, η κυβέρνηση προειδοποιεί συνεχώς τον κόσμο να μην κάνει κρατήσεις για ταξίδια στο εξωτερικό για το καλοκαίρι και είναι σε φάση ενίσχυσης των συνοριακών ελέγχων.

H Tui ανέφερε ότι είναι έτοιμη να επανεκκινήσει τη δραστηριότητά της τις επόμενες εβδομάδες και ότι έχει 2,8 εκατομμύρια κρατήσεις για το καλοκαίρι, προσθέτοντας ότι οι πελάτες είναι πιθανόν φέτος να κάνουν κρατήσεις πολύ πιο κοντά στην ημερομηνία αναχώρησής τους.

Η πρόοδος του βρετανικού εμβολιαστικού προγράμματος αναμένεται να συμβάλει στις κρατήσεις, σύμφωνα με την εταιρεία. Η μετοχή της TUI άνοιξε σήμερα με πτώση 1% στις 326 πένες (3,26 στερλίνες), ενώ έχει χάσει το 40% της αξίας της τους τελευταίους 12 μήνες.

Αναλυτές της Jefferies ανέφεραν ότι το καθαρό χρέος της TUI ανέρχεται στα 7,2 δισ. ευρώ και προειδοποίησαν ότι ακυρώσεις για τις καλοκαιρινές διακοπές μπορεί να είναι επώδυνες.

Με πληροφορίες από Reuters μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Λονδίνο, Βρετανία


File photo: Το κεντρικό γραφείο της γερμανικής εταιρείας Tui στο Λονδίνο. EPA, ANDY RAIN

Πηγή: hellasjournal.com 

 

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 03, 2020

Μαθήτρια λιποθύμησε στην μέση του δρόμου από την πείνα …

Κραυγή αγωνίας: “Μην μας παίρνετε το ψωμί  των παιδιών μας”- Άνεργοι γονείς αναγκάζονται να πληρώσουν φόρους αφήνοντας νηστικά τα παιδιά τους -

Κραυγή αγωνίας  από γονείς ανέργους που δεν έχουν να προσφέρουν τα απαραίτητα στα παιδιά τους με αποτέλεσμα εν έτη 2020 να λιποθυμούν στην μέση του δρόμου από την πείνα…

Δεν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημέρα που μία μαθήτρια του γυμνασίου επιστρέφοντας στο σπίτι της λιποθύμησε στην μέση του δρόμου μπροστά στα μάτια δεκάδων περαστικών και όλοι αναρωτιόντουσαν γιατί…

Το μυαλό όλων πήγε σε αδυναμία του οργανισμού αλλά κανείς δεν υποψιάστηκε πως είναι ένα θύμα…της κρίσης… αφού οι άνεργοι γονείς της τα ελάχιστα χρήματα  που ήταν για το φαγητό τα είχαν δώσει για να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ ενός μισοτελειωμένου σπιτιού….με αποτέλεσμα το κορίτσι να μην έχει φάει, έμεινε νηστικό, δεν αντέξει και  λύγισε…
“Είναι απαράδεκτο να είμαστε στην οικογένεια και οι δυο γονείς άνεργοι και να πληρώνουμε ΕΝΦΙΑ για την πρώτη κατοικία που έχουμε και να είναι ημιτελής και άλλους φόρους που δεν μας αναλογούν”, αναφέρεται στην επιστολή που έφθασε στα χέρια μας από τους δύο γονείς του κοριτσιού, που η αξιοπρέπειά τους δεν του αφήνει να αποκαλύψουν την ταυτότητα τους, γιατί όπως λένε, δεν θέλουν ελεημοσύνη αλλά δικαιοσύνη από το κράτος…
“Δεν πάει άλλο, έχουν σπάσει τα νεύρα μας, ξεφτιλιστήκαμε ακόμα και στα παιδιά μας που δεν μπορούμε ούτε τα απαραίτητα να τους προσφέρουμε.


Για το λόγο αυτό ζητάμε να κάνετε μια υπηρεσία αλληλεγγύης για να εξετάσει τους ανέργους που έχουν μόνιμη κατοικία να μην πληρώνουν και να μην τους βάζουν στην ίδια μοίρα με τα κοράκια που εκμεταλλεύονται και παίρνουν νοίκια από τα σπίτια που εχουν” καταλήγει η επιστολή του άνεργου πατέρα που δεν είναι τίποτα άλλο από μία κραυγή αγωνίας απέναντι σε ένα σύστημα που τα ισοπεδώνει όλα βάζοντας στο ίδιο καζάνι τους έχοντες και τους μη έχοντες οδηγώντας του μη έχοντες στην εξαθλίωση, στην φτώχεια, στην καταρράκωση της ίδιας της αξιοπρέπειάς τους, στο περιθώριο της ζωής, στερώντας τους το δικαίωμα να αισθάνονται και να ζουν ως άνθρωποι….


Πηγή: patrisnews.com - Feb 03, 2020

Κυριακή, Φεβρουαρίου 24, 2019

Κράτος και εκκλησία. Μια ιστορία από τα παλιά

Διερωτώμαι, οι Έλληνες πολίτες που δεν πιστεύουν στην Αγία και Ομοούσια και Αδιαίρετη Τριάδα, πόσο υποχρεωμένοι είναι να πειθαρχούν σ΄ αυτό το Σύνταγμα;


Μπόρεσαν επιτέλους να συμφωνήσουν κράτος και εκκλησία. Έχω τόση άγνοια των πραγμάτων που δύσκολα μπορώ να συλλάβω πόσο καλή είναι ούτε να αναλύσω τα άρθρα της. Εμένα όμως με απασχολεί, με την Ελληνική, τη δική μας, κοινωνία, τα βρήκαν; Και αρχίζω από το Σύνταγμά μας.

Πριν Το Σύνταγμά μας αρχίζει με τη φράση:″Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος...” Και αμέσως διερωτώμαι, οι Έλληνες πολίτες που (εντάξει, κακώς ίσως, αλλά έτσι είναι) δεν πιστεύουν στην Αγία και Ομοούσια και Αδιαίρετη Τριάδα, οι Έλληνες Ισραηλίτες, Μουσουλμάνοι, άθεοι, αγνωστικιστές κλπ, πόσο υποχρεωμένοι είναι να πειθαρχούν σ΄ αυτό το Σύνταγμα;

Σημειώνω ότι ο όρκος για να γίνει κάποιος μέλος της Φιλικής Εταιρείας, άρχιζε έτσι: ”Ορκίζομαι εις το όνομα της αληθείας και της δικαιοσύνης, ενώπιον του Υπερτάτου Όντος...”.

Το άρθρο 3 ορίζει ότι″Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού...” Το άρθρο 5 ορίζει ότι″...Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων” και το άρθρο 13 γράφει ότι:″...Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη...”.

Όλα αυτά μου φαίνεται πως εμποδίζουν το κράτος να επέμβει σε όσους δεν ανήκουν στην επικρατούσα θρησκεία. Κι αυτό διότι όλοι όσοι μετέχουν στις εξουσίες του κράτους (κυβέρνηση, βουλή, δικαιοσύνη) ενεργούν στο όνομα της Αγίας Τριάδας και τους απαγορεύεται, επομένως, από το Σύνταγμα να μεροληπτούν υπέρ της Επικρατούσας Θρησκείας. Αλλά εξασφαλίζουν το κράτος ότι οι αλλόθρησκοι, που δεν πιστεύουν στην Αγία Τριάδα δεσμεύονται να πειθαρχούν στις διατάξεις του Συντάγματος, που ισχύει στο όνομα της Αγίας Τριάδας; Αν όμως το κράτος δεν εξασφαλίζεται ότι κάποιοι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να πειθαρχούν στο Σύνταγμα, προφανώς δεν μπορεί να τους εμπιστευθεί να μετέχουν στις εξουσίες του. Τότε όμως τους γίνεται διάκριση με βάση τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Κι αυτό είναι κατάφορα, μου φαίνεται, αντίθετο προς κάθε είδους κοινωνία που έχομε, είτε μοναρχία είναι αυτή είτε ολιγαρχία είτε δημοκρατία.

Τα παραπάνω είναι αντιφάσεις που μου παρουσιάζονται στο ισχύον Σύνταγμα (και σε όλα τα προηγούμενα). Έχω όμως και κάποιες επιφυλάξεις που ίσως σχετίζονται περισσότερο με την τρέχουσα συζήτηση μεταξύ κράτους και εκκλησίας.Αμοιβές των λειτουργών της θρησκείας. Φαίνεται να λύθηκε το ζήτημα της μισθοδοσίας των κληρικών της επικρατούσας θρησκείας με τη συζήτηση μεταξύ κράτους και εκκλησίας. Έχω όμως το εξής πρόβλημα:Οι αλλόδοξοι ιερείς πώς επιβιώνουν; Αν το κράτος μας δεν τους μισθοδοτεί, είναι υποχρεωμένοι να επιβιώνουν είτε με τις εισφορές των πιστών τους είτε, πώς αλλιώς; Δεχόμαστε να ζουν κάποιοι Έλληνες πολίτες με απόλυτη οικονομική εξάρτηση π.χ. από το Βατικανό, από την Τουρκία, από το Ισραήλ κλπ; Ως εθνικά σκεπτόμενος Έλληνας δύσκολα δέχομαι κάτι τέτοιο. Μου φαίνεται πως είτε όλοι οι ιερείς όλων των θρησκειών πρέπει να μισθοδοτούνται από το κράτος μας είτε όλοι από έσοδα της καθέκαστα θρησκείας, συμπεριλαμβάνοντας βέβαια τις προσφορές των πιστών. Θα χαρώ να ακούσω άλλες λύσεις, που ενδεχομένως υπάρχουν.

Είναι κι ένα τρίτο θέμα στο οποίο έχω πλήρη άγνοια. Το καθεστώς ιδιοκτησίας της εκκλησίας στην πατρίδα μας κατάγεται από την εποχή των Συμφωνιών που έχουν γίνει με την Τουρκία πριν από πολλά χρόνια. Οι διεθνείς αυτές συμφωνίες ορίζουν και άλλα ζητήματα που δεν υπόκεινται στις μονομερείς αποφάσεις της Ελληνικής κοινωνίας. Τέτοια είναι π.χ. το καθεστώς του Αγίου Όρους, των Αγίων Τόπων, του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας κλπ που, το ξαναλέω, τα αγνοώ πλήρως. Εκείνο που με κάνει να ανησυχώ είναι ότι δεν ακούω να λαμβάνονται υπόψη τέτοια ζητήματα όταν γίνονται συζητήσεις σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο πάνω στα θρησκευτικά θέματα.

Θυμάμαι. Μαθητής, πριν από πολλές δεκάδες χρόνια, έβλεπα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Σύρο, να λείπουν από την τάξη στο μάθημα των θρησκευτικών κάποιοι συμμαθητές μου που ήταν καθολικοί. Θυμάμαι ακόμη έναν Εβραίο φίλο μου που μου έλεγε με παράπονο πως εγώ ήξερα περισσότερα από εκείνον για τη Βίβλο, διότι αυτός δεν παρακολούθησε ποτέ, πουθενά, μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο, όπου διδάσκονταν, έστω επιλεκτικά, τα εδάφια της Παλαιάς Διαθήκης που ήταν συμβατά με τον μετέπειτα Χριστιανισμό.

Δηλαδή, η υποχρεωτική παιδεία του έθνους μας δεν ήταν υποχρεωτική για όλους. Από κει όμως μπορεί να ξεκινά μια αιτία διχασμού μεταξύ ατόμων του ίδιου, του δικού μας, έθνους. Αν η κοινωνία μας επιθυμεί στην πλειοψηφία της να αναπτύσσει την εθνική και θρησκευτική συνείδηση (άρθρο 16: ”Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ...ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης ...”), καλώς να το κάνει. Η ανάπτυξη της θρησκευτικής τουλάχιστον συνείδησης δεν γίνεται όμως με την αποχώρηση κάποιων μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών. Γίνεται με προβολή της θρησκευτικότητας, όπως θα μπορούσε να γίνεται σε ένα μάθημα π.χ. θρησκειολογίας. Ένα τέτοιο μάθημα θα τόνιζε την ύπαρξη θρησκευτικότητας σε όλους τους λαούς όλων των εποχών, στην αρχαία Ελλάδα, στο Ισραήλ, στις Ινδίες, στην Αραβία και παντού. Το ποια θα είναι η θρησκεία που θα πιστεύουν οι μαθητές εξαρτάται από την οικογενειακή αγωγή τους και την κατήχηση που θα τους γίνεται εκτός σχολείου στους αντίστοιχους θρησκευτικούς χώρους. Ένα τέτοιο μάθημα που το περιεχόμενό του θα ελέγχεται από το κράτος μας, θα μπορεί να διδάσκεται στους μαθητές από θεολόγους απόφοιτους οποιασδήποτε αναγνωρισμένης θεολογικής σχολής, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα ή το δόγμα τους. Έτσι, δεν θα έχουμε πολίτες δύο κατηγοριών, όπου σε μια μειονότητα, μολονότι με Ελληνική ιθαγένεια, είναι οι πόρτες κλειστές για υπαλληλική θέση στο Κράτος.

Το θρησκευτικό πρόβλημα είναι μακροχρόνιο. Κάθε μεγάλο ιστορικό γεγονός έχει πολλαπλές αιτίες και πολλούς χαρακτήρες. Πολύ σχηματικά, η δική μας Επανάσταση οργανώθηκε πάνω σε κοινωνικοπολιτική βάση από το Ρήγα Φεραίο, που ονειρευόταν μια δημοκρατία στην Οθωμανική Επικράτεια.

Παρεμφερής περίπου ήταν και η στάση της Φιλικής Εταιρείας, που άρχισε την Επανάσταση στο Δραγατσάνι (Ρουμανία). Ήταν αρχικά και ένα είδος εθνικού αγώνα, Ελλήνων και Αλβανών (Αλή Πασάς) εναντίον των Τούρκων. Ήταν τέλος, και επικράτησε, η θρησκευτική εξέγερση έτσι που οι μουσουλμάνοι Αλβανοί αφομοιώθηκαν στον αγώνα με τους Τούρκους, ενώ οι Χριστιανοί Αλβανοί με τους Έλληνες. Έκτοτε η θρησκευτική επίδραση παραμένει ισχυρή πάνω στο Ελληνικό κράτος με τις αντιφάσεις που προανέφερα συμπεριλαμβάνοντας την ανταλλαγή πληθυσμών που έγινε με βάση το θρήσκευμα.



Πηγή: huffingtonpost.gr / TO BLOG  -  Feb 24, 2019

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 14, 2019

Αναθεωρητέο τελικά το άρθρο 3 για τις σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας


Ανατροπή υπήρξε τελικά στο θέμα της ψήφισης του άρθρου 3 του Συντάγματος, που αφορά τις σχέσεις Κράτους -Εκκλησίας. Αρχικές πληροφορίες ανέφεραν πως στο πλαίσιο της ψηφοφορίας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, το εν λόγω άρθρο είχε συγκεντρώσει 150 ψήφους, μία λιγότερη από τις 151 που απαιτούνται για να τεθεί προς αναθεώρηση. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε γίνει λάθος στην καταμέτρηση και ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης ανακοίνωσε επίσημα πως το άρθρο 3 έλαβε τις απαιτούμενες ψήφους και κρίνεται τελικά αναθεωρητέο. 

Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Βούτσης από το βήμα της Βουλής, το άρθρο 3 έλαβε τις εξής ψήφους:
  • Η πρώτη παράγραφος έλαβε 151 ψήφους υπέρ της αναθεώρησης, 101 ψήφους κατά, και 19 παρών. 
  • Η δεύτερη παράγραφος έλαβε 151 ψήφους υπέρ, 102 κατά και 19 παρών. 
  • Η τρίτη παράγραφος έλαβε 167 υπέρ, 101 κατά και 4 παρών. 
  • Τέλος, η ερμηνευτική δήλωση έλαβε 153 υπέρ, 115 κατά και 4 παρών. 
Πηγές από το Μαξίμου σχολιάζοντας τα δημοσιεύματα που βάσει των αρχικών πληροφοριών έκαναν λόγο για «ήττα του Πρωθυπουργού», σημείωσαν με νόημα: «Κάποιοι φαίνεται πως βιάστηκαν να πανηγυρίσουν και να καταγράψουν ήττα του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησης στο θέμα της Συνταγματικής Αναθεώρησης, χωρίς να περιμένουν την επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της καταμέτρησης. Αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά η αγωνία τους να καταγράψουν έστω και μία πολιτική ήττα μίας κυβέρνησης, που προχωρά αλλάζοντας τη χώρα».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το εν λόγω άρθρο δεν το ψήφισαν από τον ΣΥΡΙΖΑ η Νίνα Κασιμάτη και ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης. Αν και δεν τίθεται θέμα «ανταρσίας», καθώς δεν υπήρξε ζήτημα κομματικής πειθαρχίας, αξίζει να σημειωθεί πως το εν λόγω άρθρο έχει βαρύνουσα σημασία για τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπενθυμίζεται επίσης πως βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι Ν. Φιλης και Ν. Ξυδάκης, είχαν χαρακτηρίσει ως άτολμη την τροποποοίηση του άρθρου 3, ζητώντας πιο ριζοσπαστικές τροποποιήσεις ή αλλαγές, ώστε να υπάρξει πλήρης διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας.

Σημειώνεται πως συνολικά, από την ψηφοφορία για την Συνταγματική Αναθεώρηση, απουσίασαν 26 βουλευτές. Πρόκειται για 18 από τους 19 βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, καθώς όπως έχει ανακοινώσει ο εκπρόσωπος του κόμματος Ανδρέας Λοβέρδος, θα ψήφιζε μόνο ένας ώστε να φανεί πως τάσσεται η κοινοβουλευτική ομάδα σε κάθε μια από τις προτάσεις και οι υπόλοιποι θα απέχουν για να μην σχηματιστεί ο αριθμός 180 σε καμία πρόταση ώστε να μην δοθεί λευκή επιταγή στην πλειοψηφία της αναθεωρητέας Βουλής.

Οι υπόλοιποι βουλευτές που απείχαν της ψηφοφορίας είναι: Πάνος Καμμένος, Βασίλης Λεβέντης,  Μάριος Γεωργιάδης, Δημήτρης Καβαδέλλας, Αναστάσιος Μεγαλομύστακας  (δηλαδή όλοι της Ενωσης Κεντρώων πλην Γιάννη Σαρίδη) καθώς και οι Στάθης Παναγούλης,  Αριστείδης Φωκάς  και Γιώργος Κασαπίδης.

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ

Στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος προβλέπεται να επισημαίνεται ότι «η Ελληνική Πολιτεία είναι θρησκευτικά ουδέτερη. Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία» με την προσθήκη ερμηνευτικής δήλωσης ότι «ο όρος επικρατούσα θρησκεία δεν αποτελεί αναγνώριση επίσημης κρατικής θρησκείας και δεν επιφέρει καμία δυσμενή συνέπεια σε βάρος άλλων θρησκευμάτων και γενικότερα στην απόλαυση του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας». Επίσης καταργείται η απαγόρευση της μετάφρασης της Αγίας Γραφής σε άλλο γλωσσικό τύπο. Προτείνει επίσης αλλαγές στις προβλέψεις για την ορκωμοσία των κρατικών αξιωματούχων και δημοσίων λειτουργών κι υπαλλήλων ώστε να γίνει με πολιτικό όρκο, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση ο υπόχρεος επιλέγει αν θα δώσει πολιτικό ή θρησκευτικό όρκο. Επίσης προτείνονται αλλαγές στο όρκο του Προέδρου της Δημοκρατίας και των βουλευτών ώστε να δίνουν πολιτικό όρκο.

Το άρθρο 3 του υφισταμένου Συντάγματος προβλέπει τα εξής:
  1. Eπικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού. H Oρθόδοξη Eκκλησία της Eλλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Kύριο ημών Iησού Xριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Mεγάλη Eκκλησία της Kωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Eκκλησία του Xριστού τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις. Eίναι αυτοκέφαλη, διοικείται από την Iερά Σύνοδο των εν ενεργεία Aρχιερέων και από τη Διαρκή Iερά Σύνοδο που προέρχεται από αυτή και συγκροτείται όπως ορίζει ο Kαταστατικός Xάρτης της Eκκλησίας, με τήρηση των διατάξεων του Πατριαρχικού Tόμου της κθ΄ (29) Iουνίου 1850 και της Συνοδικής Πράξης της 4ης Σεπτεμβρίου 1928.
  2. Tο εκκλησιαστικό καθεστώς που υπάρχει σε ορισμένες περιοχές του Kράτους δεν αντίκειται στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου.
  3. Tο κείμενο της Aγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο. H επίσημη μετάφρασή του σε άλλο γλωσσικό τύπο απαγορεύεται χωρίς την έγκριση της Aυτοκέφαλης Eκκλησίας της Eλλάδας και της Mεγάλης του Xριστού Eκκλησίας στην Kωνσταντινούπολη.

Πηγή: https://tvxs.gr - Feb 14, 2019 

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 04, 2019

Μηνάς Παπαγεωργίου: Να διαχωριστούν εκκλησία – κράτος θέλουν οι πιο πολλοί

Η μελέτη του Καρπάθιου δημοσιογράφου μάς δίνει την ευκαιρία να συζητήσουμε σχετικά με ένα πρόβλημα που ζητάει λύση.

Η µελέτη «∆ιαχωρισµός κράτους και εκκλησίας» (Εκδόσεις iWrite) του δηµοσιογράφου Μηνά Παπαγεωργίου , αποτελεί µια σε βάθος έρευνα που στοχεύει στην ανάδειξη της αναγκαιότητας απαγκίστρωσης του ενός θεσµού από τον άλλο. Το βιβλίο, στο οποίο µεταξύ των άλλων φιλοξενούνται οι συνεντεύξεις έντεκα στοχαστών (Χάρης Αθανασιάδης, Μιχάλης Σταθόπουλος, Νίκος Φίλης, Γιάννης Ιωαννίδης κ.ά.), υπογραµµίζει το αυτονόητο για τον 21ο αιώνα, το οποίο ωστόσο παραµένει ουτοπικό για την τελευταία θεοκρατική πολιτεία της Ευρώπης, την ελληνική. Σήμερα Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου στις 19.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ οι Εκδόσεις |iWright και ο Μηνάς Παπαγεωργίου παρουσιάζουν το βιβλίο, για το οποίο θα μιλήσουν ο Χάρης Αθανασιάδης (καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και διευθυντής του μεταπτυχιακού Δημόσια Ιστορία του ΕΑΠ), Παναγιώτης Γεννηματάς (επίτιμος αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων), Αντώνης Παπαρίζος (καθηγητής Κοινωνιολογίας του τμήματος Κοινωνιολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου), Νίκος Φίλης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α΄ Αθηνών, τ. υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων).


Τι σηµαίνει ο διαχωρισµός εκκλησίας – κράτους για µια χώρα όπως η Ελλάδα;

Πρακτικά και εν συντοµία αναφερόµαστε στο πλαίσιο των συνταγµατικών (και όχι µόνο) κανόνων που αφορούν ένα κοσµικό κράτος, στις υποθέσεις του οποίου δεν επιτρέπεται να εµπλέκεται η εκκλησία. Αυτοί οι κανόνες αφορούν και µπορεί να εφαρµόζονται σε κάθε πτυχή του καθηµερινού µας βίου: α) στην πολιτική, όπου ο διαχρονικός εναγκαλισµός πολιτικών και ιεραρχών έχει δηµιουργήσει πλείστες προβληµατικές καταστάσεις, β) στην παιδεία, όπου το περιεχόµενο σχολικών εγχειριδίων ελέγχεται από την εκκλησία, γ) στη ∆ικαιοσύνη, µε σκανδαλώδεις αποφάσεις που βλέπουν πολλές φορές το φως της δηµοσιότητας εξαιτίας των στενών δεσµών δικαστών και ανώτατων ιεραρχών, δ) στην οικονοµία, βλ. κτηµατολόγιο, φοροελαφρύνσεις, εκκλησιαστική περιουσία κ.ά.

Θεωρείτε ότι στην Ελλάδα το καθεστώς είναι θεοκρατικό και πως αυτό είναι απότοκο των βυζαντινών καιρών; Σας υπενθυµίζω ότι ο Στίβεν Ράνσιµαν κατέληξε στο συµπέρασµα πως στις µέρες της Ανατολικής Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας ο καισαροπαπισµός δεν µπόρεσε να επικρατήσει.

Σε µεγάλο βαθµό, ναι. Ενδεχοµένως µάλιστα τα πράγµατα να είναι χειρότερα από ό,τι στη βυζαντινή περίοδο, από τη στιγµή που η Ιεραρχία µοιάζει σε πολλές περιπτώσεις να δρα ανενόχλητη, δίχως να συγκρούεται µε κάποιον αυτοκράτορα ή κάποια κοινωνική τάξη, όπως συνέβαινε τότε. Από την άλλη, είναι αδύνατο να παραβλέψει κανείς τα βήµατα προς την εκκοσµίκευση που πραγµατοποιεί η κοινωνία µας τις τελευταίες δεκαετίες. Βρισκόµαστε σε ένα κρίσιµο µεταβατικό στάδιο κατά το οποίο οι προοδευτικές δυνάµεις της χώρας δεν πρέπει να υποχωρήσουν απέναντι στις –αναµενόµενες– αντιδράσεις της συντήρησης. Κάθε ιστορική περίοδο οφείλουµε να την αναλύουµε µέσα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του παρελθόντος του τόπου και την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία των κατοίκων κάθε τόπου. Το ζήτηµα της αποτίµησης της φύσης του Βυζαντίου και της σχέσης του µε την ελληνικότητα έχει µεγάλο ενδιαφέρον να το εξετάσουµε µέσα από το πρίσµα των Ελλήνων λογίων της περιόδου 1830-1880, προτού δηλαδή επιβληθεί ως κρατικό ιδεολόγηµα το µόρφωµα του ελληνοχριστιανισµού των Παπαρρηγόπουλου και Ζαµπέλιου.

Πιστεύετε ότι σε περίπτωση διαχωρισµού εκκλησίας – κράτους οι σύγχρονοι Ελληνες θα απολέσουν ένα βασικό συστατικό στοιχείο της πολιτισµικής τους ταυτότητας;

Για να απαντήσουµε σε αυτό το ερώτηµα θα πρέπει να αναρωτηθούµε ποια είναι η πολιτισµική ταυτότητα των Ελλήνων, ποια στοιχεία την καθορίζουν και ποια από αυτά της επιβλήθηκαν µέσα στον χρόνο, γεγονός που αντανακλάται σε µια σειρά από αντινοµίες που µπορεί εύκολα να ανιχνεύσει κανείς στην ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του λαού µας. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουµε ότι αυτό που αποκαλούµε πολιτισµική ταυτότητα δεν αποτελεί µια στατική και αναλλοίωτη έννοια µέσα στον χρόνο. Η πολυεπίπεδη κρίση που βιώνουµε ενδεχοµένως αποτελεί µια καλή ευκαιρία για ενδοσκόπηση (και εξωτερίκευση των όποιων συµπερασµάτων προκύψουν από αυτή).

Μήπως στην πραγµατικότητα η εκκλησία είναι ευνοηµένη από τις σκανδαλώδεις –ακόµη και στους καιρούς µας µε την υπερφορολόγηση µισθωτών, συνταξιούχων και ελεύθερων επαγγελµατιών– φοροαπαλλαγές που απολαµβάνει;

Νοµίζω είναι αρκετά γνωστές οι οικονοµικές διευκολύνσεις που παρέχονται διαχρονικά στην εκκλησία. Φοροαπαλλαγές, φοροελαφρύνσεις, διευκολύνσεις, ακόµη και στην περίοδο των σκληρών capital controls. Υπάρχει επίσης το ζήτηµα του κτηµατολογίου και της καταγραφής της εκκλησιαστικής περιουσίας. Η ανάδειξη των προηγούµενων απέκτησε ιδιαίτερη σηµασία στα χρόνια της κρίσης, σκανδαλίζοντας (για να χρησιµοποιήσω έναν όρο που χρησιµοποιείται συχνά από εκκλησιαστικούς παράγοντες) τους πολίτες. Ας ελπίσουµε ότι οι όποιες πρωτοβουλίες της παρούσας κυβέρνησης ως προς αυτά τα ζητήµατα θα έχουν και την ανάλογη συνέχεια στο µέλλον.

Γιατί ο διαχωρισµός κράτους και εκκλησίας συγχέεται από την Ιεραρχία µε τη σχέση Ελλήνων πολιτών και ορθόδοξης πίστης;

Είναι µια απέλπιδα προσπάθεια που γίνεται ώστε να συνδεθεί το ζήτηµα του διαχωρισµού µε µια υποτιθέµενη απόπειρα αποχριστιανοποίησης της ελληνικής κοινωνίας, παραβλέποντας φυσικά ότι πρόκειται για ένα ξεκάθαρα πολιτειακό ζήτηµα που δεν αφορά την πίστη του κάθε πολίτη. Ευτυχώς αυτού του είδους η στρατηγική επίκλησης στο συναίσθηµα δεν φαίνεται να βρίσκει ανταπόκριση στην κοινωνία, αν κρίνουµε από το γεγονός ότι στις περισσότερες δηµοσκοπήσεις που έχουν δει το φως της δηµοσιότητας στα χρόνια της κρίσης τα ποσοστά των ερωτηθέντων που τάσσονται υπέρ των διακριτών ρόλων κράτους και εκκλησίας ξεκινούν από το 55% και φτάνουν έως και το 72%. Σαφέστατα η συντριπτική πλειονότητα των συµπολιτών µας αυτών είναι χριστιανοί ορθόδοξοι.


INFO

Διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας

Μηνάς Παπαγεωργίου

ISBN: 978-960-627-053-6

ΣΕΛ.: 296

ΤΙΜΗ: €13,00


Πηγή: www.documentonews.gr - Feb 04, 2019 

Παρασκευή, Νοεμβρίου 09, 2018

Συμφωνία Κράτους - Εκκλησίας: Δυσαρέσκεια Βαρθολομαίου - Κάλεσε την πρόξενο στο Φανάρι

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κάλεσε στο Φανάρι τη γενική πρόξενο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, Γεωργία Σουλτανοπούλου προκειμένου να της εκφράσει τη δυσαρέσκειά του. -


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κάλεσε, τη γενική πρόξενο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, Γεωργία Σουλτανοπούλου για να ζητήσει εξηγήσεις αλλά και για να ενημερωθεί σχετικά με τη συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου.

Πηγές του Πατριαρχείου επιβεβαιώνουν μάλιστα τη συνάντηση και υπογραμμίζουν πως ο Οικουμενικός Πατριάρχης εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του προς την εκπρόσωπο του ελληνικού κράτους επειδή δεν ενημερώθηκε για τη συμφωνία.

Από την πρώτη στιγμή πάντως ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε αντιδράσει όταν κύκλοι του επεσήμαναν: "Όταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο ενημερωθεί επισήμως για τις προθέσεις της κυβέρνησης ο Παναγιώτατος θα τις θέσει υπόψη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου που συνεδριάζει στις 27 Νοεμβρίου, προκειμένου να τις αξιολογήσει και να τοποθετηθεί επ αυτών».

Επίσης αν και οι 36 μητροπόλεις της Β. Ελλάδος (Νέες Χώρες)* έχουν παραχωρηθεί διοικητικά με τον πατριαρχικό τόμο του 1928 στην Εκκλησία της Ελλάδος, ακόμη διατηρούν την πνευματική τους σύνδεση με το Φανάρι. Ενδεικτικό του γεγονότος ότι ο Πατριάρχης ζητά από τους μητροπολίτες των Νέων Χωρών, να παρίστανται στις εργασίες του Φαναρίου.

Εν τω μεταξύ, εκτάκτως συνέρχεται την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, προκειμένου να συζητηθεί η συμφωνία Εκκλησίας - Πολιτείας.
Σύμφωνα με το ανακοινωθέν που εξεδόθη, κατά τη διάρκειά της, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος θα πραγματοποιήσει εισήγηση με θέμα «Ενημέρωσις περί προτάσεως υπό της Ελληνικής Κυβερνήσεως επί του θέματος της Εκκλησιαστικής Περιουσίας». Μετά την εισήγηση θα ακολουθήσει συζήτηση επ' αυτής.



https://www.news247.gr - Nov 09, 2018



*Με την «Πράξη του 1928», οι μητροπόλεις στις περιοχές που προσαρτήθηκαν στο ελληνικό κράτος μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους (Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη, νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκάνησα) εξακολουθούν να υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Οι εν λόγω μητροπόλεις παραχωρήθηκαν από το Πατριαρχείο στην Εκκλησία της Ελλάδος για να διοικούνται σύμφωνα με τη Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928.

Στις 16 Νοεμβρίου η Ιερά Σύνοδος θα εξετάσει τη συμφωνία που αφορά στη μισθοδοσία των κληρικών και στην αξιοποίηση εκκλησιαστικής περιουσίας.


Πηγή: www.lifo.gr - Nov 09, 2018

Τετάρτη, Νοεμβρίου 07, 2018

Τζανακόπουλος: Με τη συμφωνία Πολιτείας-Εκκλησίας απελευθερώνονται 10.000 θέσεις δημοσίων υπαλλήλων- Video

«Ο πρωθυπουργός και ο Αρχιεπίσκοπος ανακοίνωσαν χθες την πρόθεση τους να προτείνουν μια ιστορική Συμφωνία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας η οποία θα οδηγήσει στον εξορθολογισμό των σχέσεων μεταξύ τους. Η πρόταση αυτή όπως είναι προφανές ότι προκύπτει από αμοιβαίες υποχωρήσεις, υποχωρήσεις αναγκαίες όταν επιχειρείται να βρεθεί συναινετική λύση. Το κοινό ανακοινωθέν του πρωθυπουργού και του Αρχιεπισκόπου περιγράφει το πλαίσιο της διευθέτησης και εφόσον εγκριθεί από το υπουργικό συμβούλιο και την Ιεραρχία θα πάρει τη μορφή νομοθετικής ρύθμισης η οποία και θα κυρωθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο», ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην εισαγωγική του τοποθέτηση κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών.

Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος αποκάλυψε επίσης τη δυνατότητα του Δημοσίου για 10.000 προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων, ως απόρροια της ιστορικής συμφωνίας Πολιτείας και Εκκλησίας.

«Με τη συμφωνία αυτή απελευθερώνονται 10.000 θέσεις δημοσίων υπαλλήλων», δήλωσε επί λέξει, εξηγώντας παρενθετικώς ότι «οι κληρικοί αν και δεν είναι ακριβώς δημόσιοι υπάλληλοι, είναι οιονεί δημόσιοι υπάλληλοι, καταμετρώνται όμως στο δυναμικό των δημοσίων υπαλλήλων»

Και, συνέχισε, «επειδή έχουμε καταφέρει να καταλήξουμε σε συμφωνία με τους θεσμούς πριν τη λήξη των μνημονίων που προβλέπει το 1:1 στο Δημόσιο, αυτό μας δίνει τη δυνατότητα στα επόμενα χρόνια να συμπληρώσουμε αυτές τις θέσεις με προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων κατά κύριο λόγο για να καλύψουμε κοινωνικές ανάγκες, του κοινωνικού κράτους, δηλαδή γιατρούς, εκπαιδευτικούς και όποιες άλλες ανάγκες κρίνει η ελληνική κυβέρνηση ότι απαιτείται να καλυφθούν».

Επίσης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξήγησε και το «πώς» θα καλύπτεται η μισθοδοσία των κληρικών στο εξής, μέσω της επιδότησης που θα καταβάλλει το κράτος, θέμα που είναι αλληλένδετο με τις προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων: «Στο ζήτημα της επιδότησης η ελληνική κυβέρνηση φιλοδοξεί ως το 2030 τα έσοδα από το ταμείο αξιοποίησης εκκλησιαστικής περιουσίας να είναι τέτοια που να αρκούν ώστε να καλύπτουν το ποσοστό επιδότησης που θα δίνεται κάθε χρόνο στην εκκλησία», ανέφερε ο Δ. Τζανακόπουλος.

«Για πρώτη φορά από συστάσεως ελληνικού κράτους το ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας επιχειρείται να επιλυθεί όχι με μονομερείς ενέργειες αλλά με συμφωνία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας σε ισότιμη βάση μετά από ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο», τόνισε ο Δ. Τζανακόπουλος.

«Η αναθεώρηση του Συντάγματος, ως μια κορυφαία θεσμική και κοινοβουλευτική πρωτοβουλία απαιτεί υπευθυνότητα και καθαρές τοποθετήσεις επί της ουσίας των θεμάτων. Ό,τι δηλαδή δεν έχει πράξει μέχρι στιγμής η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης», είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Υποστήριξε ότι η «αμφίσημη στάση» του Κ. Μητσοτάκη «σχετίζεται με την αμηχανία του μπροστά στην πρόταση για την τροποποίηση του άρθρου 86 του Συντάγματος και την ενδόμυχη επιθυμία του να μην καταργηθεί η σύντομη παραγραφή για τα ποινικά αδικήματα των υπουργών».




Πηγή: tvxs.gr - Nov 07, 2018

Πέμπτη, Νοεμβρίου 23, 2017

Λ. Παπακαλοδούκας: Η Πολιτεία στο πλευρό της Σύμης

Τη στήριξη της Πολιτείας, από την πρώτη στιγμή, ώστε να ξεπεραστούν τα προβλήματα που προκάλεσε η θεομηνία της 13ης Νοεμβρίου, εξήρε ο δήμαρχος της Σύμης, Λευτέρης Παπακαλοδούκας.
 
«Η Πολιτεία στάθηκε στο πλευρό των κατοίκων από την πρώτη στιγμή. Ο υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Νεκτάριος Σαντορινιός, το ίδιο βράδυ της καταστροφής ήταν στο νησί με κλιμάκιο πυροσβεστών και μηχανήματα για την αποκατάσταση των ζημιών, συγκινητική ήταν η στήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ σημαντική ήταν και η στήριξη της Περιφέρειας» δήλωσε σήμερα στην ΕΡΤ Ρόδου.
 
Αναφερόμενος στην κατάσταση που επικρατεί στη Σύμη, τόνισε ότι αυτή βελτιώνεται καθημερινά.
«Ανοίγουν σταδιακά όλα τα καταστήματα του Γυαλού, ενώ έχει ανοίξει και ο δρόμος προς τον Πανορμίτη».


Πηγή: ert.gr - Nov 23, 2017

Τετάρτη, Ιουνίου 28, 2017

Κόβεται η "Συννεφούλα" από τα Θρησκευτικά - Video

Μετά τη συμφωνία του υπουργείου Παιδείας και της Εκκλησίας για το νέο πρόγραμμα σπουδών, το μάθημα των Θρησκευτικών μπαίνει πλέον σε νέα εποχή.

Μολονότι η Εκκλησία αποδέχθηκε την εισαγωγή συνοδευτικού μουσικού και οπτικού υλικού σε συγκεκριμένες ενότητες, έθεσε βέτο σε τρία τραγούδια και μια γελοιογραφία.

Η «Συννεφούλα» του Διονύση Σαββόπουλου, ο «Μπαγάσας» του Νικόλα Άσιμου και η “Umbrella” της Ριάνα, είναι τα κομμάτια που, σύμφωνα με την εισήγηση του Μητροπολίτη Εφραίμ, καταργήθηκαν από το πρόγραμμα των Θρησκευτικών.

Αντιθέτως, "πέρασαν" τραγούδια όπως το «Η Ζωή μου όλη» του Άκη Πάνου, το οποίο προτείνεται σε εργασία της Γ’ Γυμνασίου με θέμα «Διευρύνοντας τις εμπειρίες μας – Χτίζοντας τον κόσμο μας». Αντίστοιχα στην Α’ Λυκείου στη θεματική ενότητα «Αναζήτηση του Θεού» προτείνεται το τραγούδι «Προσκυνητής» του Αλκίνοου Ιωαννίδη αλλά και μια φωτογραφία του παλιού βραζιλιάνου ποδοσφαιριστή Τζιοβάνι να πανηγυρίζει γκολ γονατιστός και δείχνοντας προς τον ουρανό! 

Εκτός από τους στίχους τραγουδιών, η Εκκλησία ζήτησε να αφαιρεθεί από τα σχολικά βιβλία των Θρησκευτικών μία γελοιογραφία, αλλά και να αλλάξουν οι πληροφορίες που δίνονται στα παιδιά για τη γιόγκα. 

Συγκεκριμένα, αφαιρέθηκε από την ύλη του Λυκείου και από το εκπαιδευτικό υλικό μια γελοιογραφία του Economist για τους θρησκευτικούς πολέμους. Επίσης, η Εκκλησία ζήτησε να δηλωθεί με σαφήνεια στους μαθητές της Α’ Γυμνασίου ότι η γιόγκα δεν είναι γυμναστική αλλά θρησκευτική πρακτική.

nooz.gr - Jun 28, 2017 
___________________

rodorama.blogspot.gr - Jun 28, 2017

Πέμπτη, Ιανουαρίου 05, 2017

Μιχάλης Ιγνατίου: Ασχολούμαστε αναγκαστικά με τον απατεώνα Σώρρα, ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος καίγονται


Η Ελλάδα και η Κύπρος κυριολεκτικά καίγονται, αλλά το θέμα που ενδιαφέρει περισσότερο, όπως αποδείχθηκε από την ειδησεογραφία, είναι η υπόθεση ενός τεράστιου απατεώνα. Τον λένε Αρτέμιο Σώρρα και δηλώνει άλλοτε δισεκατομμυριούχος και εσχάτως τρισεκατομμυριούχος, επειδή πούλησε, ισχυρίζεται ο άθλιος, μία τεχνολογία προσωπικά στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα που έσωσε την υπερδύναμη.

Εάν κατάλαβα καλά, είχε μυστική συνάντηση με τον Αμερικανό ηγέτη, σε κάποιο από τα υπόγεια της Ουάσιγκτον, του έδωσε την τεχνολογία και ο κ. Ομπάμα του παρέδωσε μία τσάντα με κάτι τρισεκατομμύρια μέσα… Πως να την κουβάλησε ο μπαγάσας άραγε αυτή τη τσάντα που θα ζύγιζε και 300, πάνω-κάτω, κιλά…

Δεν υπερβάλλω αγαπητοί αναγνώστες. Αυτά υποστηρίζει ο άθλιος αυτός τυπάς, ο οποίος κυριαρχείται από άρρωστες και επικίνδυνες ακροδεξιές ιδέες, τις οποίες αναμειγνύει με ολίγη Χρυσή Αυγή -ναι, τη γνωστή ναζιστική οργάνωση- και με τους Θεούς του Ολύμπου. Αυτός ο Δίας, η Ήρα και οι υπόλοιποι Θεοί, είναι τελικά όπως το αλάτι. Πάνε με όλα, και βεβαίως χρησιμοποιούνται από τον κάθε τρελό και παλαβό, που ξυπνά ένα πρωί και έχει -στον ύπνο του- πείσει τον εαυτό του ότι είναι ο σωτήρας της χώρας.

Μερικοί άνθρωποι, όπως ο συνάδελφος Αποστόλης Ζουπανιώτης, ο Λευτέρης ο Ρήνος, που είναι και ο πλέον ειδικός για τη συμμορία του Σώρρα, εγώ και άλλοι ερευνητές, ασχοληθήκαμε ενωρίς με το θέμα, επειδή αντιληφθήκαμε ότι η κωμωδία εξελίσσεται σε τραγωδία. Κυριολεκτώ. Εάν απουσίαζε η δημοσιογραφική έρευνα, ο Σώρρας και η τρελοπαρέα του, θα είχαν βάλει στο χέρι πραγματικά ομόλογα του κυπριακού και ελληνικού κράτους, με τα οποία θα είχαν αντικαταστήσει τα πλαστά που κρατάνε και τα περιτριγυρίζουν μετά την άθλια απόφαση ελληνικού δικαστηρίου, παρακαλώ, ότι είναι αληθινά. Πρέπει να πρόκειται για την πλέον απαράδεκτη απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης στην ιστορία!

Ούτε κάθισε να εξετάσει σε βάθος την υπόθεση, ούτε έλαβε υπόψιν τα αποκαλυπτικότατα δημοσιεύματα, δεν ασχολήθηκε καν με τα έγγραφα που έχουμε στη διάθεσή μας, και άκουσε τους ψευδομάρτυρες που ήρθαν από τις ΗΠΑ και τον Καναδά με ότι πλαστό χαρτολόι μπορείτε να φανταστείτε.

Ποιος φταίει; Μα αυτό το γαμ…. το κράτος και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί. Ξέρετε πόσους παρακαλέσαμε να ασχοληθούν με την άθλια αυτή, αλλά επικίνδυνη υπόθεση; Δεν κοίταξε κανείς ούτε ένα από τα έγγραφα που τους στείλαμε. ΚΑΝΕΝΑΣ. Ακόμα και όταν έγινε γνωστή η δικαστική απόφαση, κανένας υπουργός ή βουλευτής δεν είπε, ρε τι στο διάολο γίνεται εδώ; Διότι -λέμε τώρα- εάν όντως ήταν πραγματικά τα ψεύτικα ομόλογα, θα μπορούσαν να …λύσουν το πρόβλημα της χώρας. Δεν είναι βεβαίως αληθινά. Άφησαν, λοιπόν, τον Σώρρα και την παρέα του, να λένε ένα σωρό ψέματα, να παρασύρουν ένα χιλιάδες πολίτες οι οποίοι δίνουν συνδρομή για να είναι μέλη της συμμορίας-μαφίας. Μου έλεγε ένας εξ αυτών που εξαπατήθηκε ότι η μαφία αυτή διαθέτει 97 χιλιάδες ακολούθους, οι οποίοι πληρώνουν κάθε μήνα τον Σώρρα και την παρέα του. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΤΙΜΑ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ; Ο αρμόδιος κ. υπουργός, που λέει πως θα πατάξει την διαφθορά, που βρίσκεται; Αυτό το υπουργείο -ή έχει καταργηθεί άραγε- που έψαχνε τους κλέφτες και τους απατεώνες;

Η υπόθεση της συμμορίας του Σώρρα δεν είναι αστεία. Και επαναλαμβάνω ότι είναι άκρως επικίνδυνη. Εχει χρήματα, όχι βεβαίως από τα πλαστά ανύπαρκτα ομόλογα των 600 δις ευρώ, αλλά από τις συνδρομές των ανόητων που τον ακολουθούν, έχει φανατικούς οπαδούς και πολλά γραφεία ανά την Ελλάδα. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. μαζί έχουν τόσα γραφεία, όσα διαθέτει ο απένταρος Πατρινός, που χρωστά της Μιχαλούς…

Ο υπουργός Δικαιοσύνης ας ασχοληθεί λοιπόν. Σήμερα, όχι αύριο. Διότι η υπόθεση της Λαμίας μπορεί να μην είναι η μοναδική βίαια πράξη που έχουν διαπράξει σε ηγετικό μάλιστα επίπεδο…

Έλεγα στην αρχή ότι η Ελλάδα και η Κύπρος καίγονται και εμείς ασχολούμαστε με ένα απατεώνα… Και πρέπει να εξηγηθώ:

*Η οικονομική κρίση έχει συντρίψει τη χώρα, η οποία έχει καταστεί αδύνατη και μικρή. Φοβάμαι πως δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει εξωτερικό κίνδυνο. Ο ισλαμο-εθνικιστής Ταγίπ Ερντογάν μας αντιμετωπίζει ως ένα κουνούπι. Ο Αλβανός πρωθυπουργός, ακόμα και οι «ξεδοντιασμένοι» των Σκοπίων, αντιμετωπίζουν την πατρίδα μας ως «ένα ασήμαντο …πράγμα». Με τα σημερινά δεδομένα η Ελλάδα δεν μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό της, πόσο μάλλον την Κύπρο που κινδυνεύει με διάλυση.
*Αναφορικά με το ταλαιπωρημένο νησί, το χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος, που είπε ο ποιητής… Είναι κρίσιμες οι στιγμές και οι αντοχές του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ελάχιστες. Οι αντιστάσεις του, όπως αποδεικνύεται, είναι μηδενικές. Προσωπικά τρέμω αυτή την περίεργη σύναξη της Γενεύης. Με δεδομένη την πραγματική αδυναμία της Ελλάδας να στηρίξει την εθνική υπόθεση της Κύπρου, πρέπει να προετοιμαστούμε για να αποτρέψουμε την ένταξή της στη σφαίρα επιρροής του Ταγίπ Ερντογάν. Θα ακολουθήσει η απόλυτη καταστροφή. Δεν κινδυνολογώ. Είναι η μόνη αλήθεια.

Η Κύπρος αποτελεί την άμυνα του Ελληνισμού. Και αυτό ΔΕΝ σημαίνει πως δεν πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα της. Πρέπει. Αλλά άλλο πράγμα είναι η λύση και άλλο η διάλυση. Εάν χαθεί η Κύπρος, η Ελλάδα χάνει τον ένα πνεύμονα της και δέχεται κτύπημα και στην καρδιά της…

Μιχάλης Ιγνατίου


Πηγή: http://mignatiou.com/2017/01/ascholoumaste-anagkastika-me-ton-apateona-sorra-eno-i-ellada-ke-i-kipros-kegonte/ 

Φωτογραφία: Ο απένταρος "τρισεκατομμυριούχος" Αρτέμης Σώρρας, ο άνθρωπος που πουλάει ...εξωγήινη τεχνολογία στις ΗΠΑ.

Σάββατο, Νοεμβρίου 19, 2016

Το ακροδεξιό πρόσωπο της Εκκλησίας - Γράφει ο Γιώργος Ν. Οικονόμου *

Οι τελευταίες ακροδεξιές δηλώσεις του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στον ΣΚΑΪ προκαλούν θλίψη, ανησυχία και ταυτοχρόνως πρόκληση για τους πολίτες που διαθέτουν κάποια ψήγματα φιλελευθερισμού, ευαισθησία για την κοσμική πολιτεία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το πιο ανησυχητικό είναι πως από τα κόμματα μόνο το Ποτάμι και η ΔΗΜΑΡ επέκριναν δημοσίως τις απαράδεκτες απόψεις του αρχιεπισκόπου. Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ χρεώνεται ακόμη μία αποτυχία, παραμένοντας δέσμιος της παλαιοκομματικής νοοτροπίας και των συντηρητικών αντιλήψεων, προωθώντας το εθνικιστικό και θρησκευτικό φαντασιακό με πρόσωπα όπως Καμμένος, Παυλόπουλος, Πολύδωρας, Ζουράρις, Ιερώνυμος.

Αυτή η νοσηρή κατάσταση προέρχεται από το μέχρι τώρα ευνοϊκό status της Εκκλησίας με ευθύνη της Πολιτείας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία συνιστά μέρος του κράτους (ΝΠΔΔ) και μάλιστα είναι κράτος εν κράτει, αφού έχει ανεξαρτησία όσον αφορά τα εσωτερικά της ζητήματα, με τη δική της διοίκηση.

Ταυτοχρόνως όμως οι υπεράριθμοι 10.000 ιερείς και 90 μητροπολίτες είναι κρατικοί υπάλληλοι μισθοδοτούμενοι από τα χρήματα των φορολογουμένων (το 2010 κόστιζαν 350 εκατ. ευρώ ετησίως). Το παράλογο της υπόθεσης είναι πως το κράτος μισθοδοτεί μόνο 7.000, περίπου, γιατρούς, ενώ δεν υπάρχουν αρκετοί νοσοκόμοι, δικαστικοί, δάσκαλοι, καθηγητές και ασθενοφόρα που έχει ανάγκη η κοινωνία στις δύσκολες συνθήκες της χρεοκοπίας.

Η Εκκλησία έχει επί πλέον εξασφαλίσει αφορολόγητο και η περιουσία της δεν ελέγχεται από κρατικές υπηρεσίες, ούτε είναι καταγεγραμμένη και γνωστή. Εντούτοις στρέφεται πολλάκις εναντίον της Πολιτείας ζητώντας περισσότερα προνόμια και επιβολή των ιδεολογικών της «πιστεύω», όπως στο θέμα των ταυτοτήτων και του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Αντιδρά πάντοτε σε οποιαδήποτε μεταρρυθμιστική προσπάθεια και έχει τη δύναμη, κυρίως με τους ψηφοφόρους που ελέγχει, να επιβάλλει τη θέλησή της στην Πολιτεία για διάφορα ζητήματα στην εκπαιδευτική πολιτική και να αρνείται την κατάργηση της πρωινής σχολικής προσευχής, του υποχρεωτικού μαθητικού εκκλησιασμού και των θρησκευτικών εικόνων από τα σχολεία και τις δημόσιες υπηρεσίες.

Η Εκκλησία έχει καταφέρει, επίσης, για μεγάλο διάστημα να επιβάλλει, μαζί με τη συντηρητική πολιτική και πνευματική εξουσία, το ιδεολόγημα του «ελληνοχριστιανικού πολιτισμού», που δημιούργησε καταστροφικές επιδράσεις στη νεοελληνική κοινωνία, με κορυφώσεις τον «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό» της δικτατορίας του Ι. Μεταξά και το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» της επτάχρονης δικτατορίας.

Εχει, επί πλέον, υποστηρίξει συντηρητικές ιδεολογίες και παρατάξεις (Δεξιά, Ακροδεξιά, μοναρχία, δικτατορίες), αναζωπυρώνοντας τη μισαλλοδοξία και τον φανατισμό. Πρόσφατα δείγματα υπήρξαν στη δεκαετία 1990, κατά τη διάρκεια του «μακεδονικού», που πήρε θέση εναντίον της σύνθετης ονομασίας της γείτονος χώρας, καθώς επίσης στο «γιουγκοσλαβικό» που τάχθηκε υπέρ των ορθοδόξων χριστιανών σφαγέων των Βαλκανίων, Μιλόσεβιτς, Κάρατζιτς, Μλάντιτς.

Κορύφωση της εκκλησιαστικής δημαγωγίας υπήρξε ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης, που επί μία δεκαετία (1998-2008) με τον λαϊκισμό του και τον εθνικισμό του σαγήνευσε μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, κατακεραύνωνε τους διαφωνούντες με βίαιη ορολογία, έσπερνε τον διχασμό και τη μισαλλοδοξία.

Ετσι, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην άνοδο των εθνικιστικών, αντιδυτικών και αντιευρωπαϊκών απόψεων. Το μισαλλόδοξο έργο του συνεχίζουν αρκετοί εθνικιστές και σκοταδιστές μητροπολίτες.

Από την άλλη, η ορθόδοξη Εκκλησία φάνηκε πολύ μεροληπτική έως αδιάφορη και κυνική σε ζητήματα που θα έπρεπε να δείξει κάποια ανθρωπιστική ευαισθησία για να αποτρέψει ή τουλάχιστον να καταδικάσει ορισμένα αποτρόπαια γεγονότα, σύμφωνα υποτίθεται με τα ανθρωπιστικά κηρύγματα του ιδρυτή της.

Τέτοια γεγονότα υπήρξαν πολλά κατά τη δικτατορία του Μεταξά, κατά τον εμφύλιο και τη μετεμφυλιακή περίοδο, στα οποία το εκκλησιαστικό ιερατείο ουδόλως συνέδραμε τους χιλιάδες κατατρεγμένους, κυνηγημένους, βασανισθέντες και αναξιοπαθούντες που υπέφεραν από την εκδικητικότητα των νικητών στις φυλακές, στα ξερονήσια, στα στρατοδικεία και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Αντιθέτως, συντάχθηκε πλήρως με την κρατική βαρβαρότητα.

Αλλωστε, τον Νοέμβριο του 1973, η Εκκλησία δεν έπραξε τίποτε για να εμποδίσει τη σφαγή των άοπλων νέων στο Πολυτεχνείο, ούτε έστειλε βοήθεια στις απεγνωσμένες εκκλήσεις του ραδιοφωνικού σταθμού του το βράδυ πριν από την επέμβαση των τανκς, που ζητούσε ανθρωπιστική βοήθεια, τρόφιμα, ασθενοφόρα, φάρμακα, για τους εκατοντάδες από αστυνομικές σφαίρες τραυματίες.

Ούτε μετά καταδίκασε τη σφαγή, δείχνοντας έτσι όχι μόνον υποκρισία και αναλγησία, αλλά πλήρη συμφωνία με τις βάρβαρες πράξεις του δικτατορικού καθεστώτος.

Εντούτοις δεν έγινε καμία κάθαρση στους κόλπους της από τα φιλοχουντικά και φιλοφασιστικά στοιχεία, ούτε αργότερα έγινε δυνατή η περιβόητη «αυτοκάθαρση» από τα παρανομούντα, διεφθαρμένα μέλη της που κηρύσσουν ρατσιστικά, ομοφοβικά, αντιεβραϊκά, αντιισλαμικά νοήματα.

Ετσι εξηγείται η υποστήριξή της σε όλες τις βασιλικές, δεξιές, δικτατορικές, αυταρχικές και αντισυνταγματικές κυβερνήσεις καθ' όλη τη διάρκεια της νεοελληνικής Ιστορίας και τελευταίως στους νεοναζιστές - από ένα μέρος της.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα στην οποία δεν έχει γίνει ο χωρισμός Πολιτείας και Εκκλησίας, πράγμα που έχει πολλά αρνητικά αποτελέσματα.

Τα κυριότερα είναι ότι ο αστικός εκσυγχρονισμός και η πολιτική κοινωνία καθίστανται πολύ δυσχερείς, και κάθε προσπάθεια για εκδημοκρατισμό του συστήματος, για εκκοσμίκευση της εκπαίδευσης, για φιλελεύθερη πολιτική αγωγή των ατόμων με ελευθερία, ισότητα, δημοκρατία αναστέλλεται διαρκώς.

Στο πλαίσιο αυτό, η Εκκλησία υπήρξε σημαντικός παράγοντας οπισθοδρόμησης και στήριγμα του ολιγαρχικού συστήματος διακυβέρνησης που οδήγησε στη χρεοκοπία. Οσο η Πολιτεία δεν αποφασίζει τον χωρισμό της από αυτήν και επί πλέον την κολακεύει ποικιλοτρόπως τόσο η Εκκλησία δεν αλλάζει και τόσο η κοινωνία παραμένει στην παρακμή.


*διδάκτωρ Φιλοσοφίας, συγγραφέας


Πηγή:  efsyn.gr - Nov 19, 2016

Πέμπτη, Οκτωβρίου 06, 2016

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι Του Βαγγέλη Παυλίδη

“Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.”
Kατά Mατθα
ίον Ευαγγέλιο, Κεφαλαιο 22, 15-22

“Το σχολείο προετοιμάζει πολίτες και όχι πιστούς. Αυτό είναι δουλειά του κατηχητικού”
Νίκος Φίλης


Θεολόγος δεν είμαι, απλά ελλήνικα ξέρω όμως και μου φαίνεται πως κι οι δυο το ίδιο λένε. Νομίζω;

ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Αφού είχα κάνει το σκίτσο κι αφού είχα γράψει το παραπάνω σχόλιο, κυριολεκτικά στο τσακ πριν τα αναρτήσω, διαβάζω πως «Λύθηκαν όλες οι παρεξηγήσεις». Έτσι δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος αποχωρόντας απο την συνάντηση με τον Πρωθυπουργό. Δεν το είπα πως τα ίδια λένε; Μένει να δούμε για πόσο.


pavlidiscartoons.com - Oct 06, 2016

Κυριακή, Οκτωβρίου 02, 2016

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά - Της Χρύσας Κακατσάκη

«Τι είναι Θεός τι μη θεός και τι τ’ ανάμεσό του;» Δεν είμαστε ντετέκτιβ του οντολογικού αινίγματος για ν’ απαντήσουμε με σαφήνεια στην απορία του ποιητή. Ξέρουμε όμως σίγουρα ότι η θρησκεία απορρέει από μια εσωτερική ανάγκη και ο καθένας την εναποθέτει στα πόδια όποιου θεού επιλέξει, ακόμη και του ανύπαρκτου.

Με την προϋπόθεση λοιπόν ότι η πίστη δεν επιβάλλεται, οι αλλαγές στη διδασκαλία των Θρησκευτικών είναι απολύτως εναρμονισμένες και με το δικαίωμα της ανεξιθρησκίας και με το πνεύμα των καιρών. Όταν η πολυπολιτισμικότητα στις σχολικές τάξεις είναι δεδομένη και το ποσοστό των αλλοδαπών μαθητών συχνά ξεπερνάει το 30 και 40% θα ήταν όχι μόνο εθελοτυφλία αλλά και α-σέβεια, δηλαδή έλλειψη σεβασμού, να μην αναγνωρίσουμε τη νέα πραγματικότητα.

Υπ’ αυτή την έννοια δεν υπερασπίζομαι τον Ν. Φίλη, αλλά το Υπουργείο Παιδείας που πολύ σωστά συνοδεύεται από τη λέξη θρησκευμάτων στον πληθυντικό και όχι θρησκεύματος. Το Υπουργείο Παιδείας οφείλει εξ ορισμού να είναι ανοιχτό στις κοινωνικές μεταβολές και στις καινούριες επιστημονικές ανακαλύψεις και να τις ενσωματώνει στα προγράμματά του. Από την άλλη, η Εκκλησία αρνείται να αποδεχθεί ότι απώλεσε το copyright στα εκπαιδευτικά ζητήματα, παρ’ όλο που για μεγάλο χρονικό διάστημα κατασκεύασε και καλλιέργησε τον εθνικό μύθο για το κρυφό σχολειό.

Η τωρινή κόντρα αποτελεί τη χρυσή ευκαιρία για τον ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει στο διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Την ομελέτα της υστεροφημίας του θα την φτιάξει μόνο αν τολμήσει να σπάσει αυγά. Όσο όμως θεσμικά οι δύο αταίριαστοι εταίροι βαδίζουν πλάι πλάι, τόσο η πρώτη με την παραμικρή αφορμή θα παρεμβαίνει σε ξένα χωράφια, αγνοώντας σκόπιμα τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ. Αν επομένως πρέπει να καταλογίσουμε λανθασμένους χειρισμούς στην πλευρά της Εκκλησίας αυτοί αφορούν περισσότερο στο ότι η ίδια δεν κατέθεσε τις προτάσεις της επί του συγκεκριμένου θέματος προτού την προλάβουν οι εξελίξεις. Προτάσεις βασισμένες στις αρχές του Χριστιανισμού που περιβάλλει με αγάπη όλα ανεξαιρέτως τα πλάσματα και στις οποίες τώρα αντιφάσκει. Και αν όπως διατυμπανίζουν οι διάφοροι εκπρόσωποί της, η Ορθοδοξία εμπεριέχει τέτοιες αξίες ώστε να παραμένει αλώβητη από κάθε είδους απειλή τότε τι έχει να φοβηθεί από μια θρησκειολογική σύγκριση; Οι μαθητές του Λυκείου, πολύ δε περισσότερο αυτοί του Δημοτικού, μεταφέρουν μηχανικά την οικογενειακή εμπειρία και όχι μια εδραιωμένη συνείδηση. Αυτή μπορεί να αποκτηθεί μόνο κατά την ενηλικίωση, ύστερα από εσωτερικές ψυχικές διεργασίες και εξωτερική αναζήτηση.

Να προσθέσουμε βέβαια πως κατά βάθος αυτή η σύγκρουση κρύβει μια ριζική διαφορά αντιλήψεων μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Ενώ δηλαδή στην Ευρώπη, βοηθούντος και του Διαφωτισμού, το θρησκευτικό αίσθημα αποτελεί προσωπικό βίωμα, για τους ανατολικούς λαούς έχει μια συλλογική και εξουσιαστική διάσταση (βλέπε αρχαία Αίγυπτο και Φαραώ, σημερινούς μουλάδες στο Ιράν, θεοκρατικό Ισλάμ κλπ).

Αυτά ως προς την ουσία. Αλλά και ο τρόπος που εκδηλώθηκαν οι διαμαρτυρίες ήταν άστοχος. Σε μια κίνηση αντιπερισπασμού ο Μακαριότατος απέστειλε στον Πρόεδρο της Βουλής ένα βιβλίο για τον ρόλο του κλήρου την εποχή της Κατοχής και της Αντίστασης, παραλείποντας ωστόσο να διευκρινίσει ότι στους αγώνες του Έθνους συμμετείχαν κυρίως οι απλοί παπάδες και όχι η ανώτερη Ιεραρχία. Ξεφυλλίζοντας όμως την Ιστορία συνολικά θα διαπιστώσουμε αφενός ότι κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια της διαμάχης και αφετέρου ότι η στάση της επίσημης Εκκλησίας ήταν σχεδόν πάντοτε οπισθοδρομική, διχαστική και μειοδοτική. Κατά τη βυζαντινή περίοδο ξεκινά από τις αιρέσεις και την Εικονομαχία και φθάνει μέχρι τις παραμονές της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης. Όταν ο οθωμανικός κίνδυνος βρισκόταν προ των πυλών και οι τελευταίοι αυτοκράτορες της δυναστείας των Παλαιολόγων κατέβαλαν μια ύστατη και απεγνωσμένη προσπάθεια για την Ένωση των δύο Εκκλησιών μήπως και με τη βοήθεια των Δυτικών αποτραπεί το μοιραίο, η μερίδα των Ανθενωτικών, με τους μητροπολίτες και τους πατριάρχες να σέρνουν το χορό, είχε για κεντρικό σύνθημα «καλύτερα τούρκικο φέσι παρά παπική τιάρα». Λίγο πριν ξεσπάσει η επανάσταση του ‘21 κυκλοφόρησε από το πατριαρχικό τυπογραφείο ένα φυλλάδιο με τον τίτλο «Πατρική διδασκαλία» που υποστήριζε ότι «ο Θεός έστειλε τους Οθωμανούς για να μας σώσει», «όποιος αγαπά την ελευθερία θα πάει στην Κόλαση» και διάφορα τέτοια τσιτάτα αξεπέραστου ραγιαδισμού. Η ιστορία ως γνωστόν επαναλαμβάνεται. Οι μοναχοί του Αγίου Όρους σε επιστολή τους το 1941 ικετεύουν τον Χίτλερ να τους θέσει «υπό την υψηλήν προστασίαν και κηδεμονίαν» του». Στη διάρκεια της δικτατορίας αρχιερείς και πανεπιστημιακοί θεολόγοι εξέφρασαν με κείμενα και εγκυκλίους την άποψη πως το χουντικό καθεστώς ήταν «θεόσταλτο», γιατί ήρθε να σώσει την Ελλάδα.

Και φτάνουμε στις μέρες μας. Το 1987-88 ο Α. Τρίτσης γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος του πολιτικού συστήματος, επειδή τόλμησε να θίξει το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Στις αρχές του 2000, που ανακύπτει το ζήτημα των ταυτοτήτων, ο μακαριστός Χριστόδουλος, σαν άλλος Παλαιών Πατρών Γερμανός, υψώνει ξανά το λάβαρο της Αγίας Λαύρας και κολακεύει τον λαϊκισμό του θρησκόληπτου πλήθους που είχε μαζευτεί στο Σύνταγμα με αποστροφές του τύπου «όποιο χέρι τόλμησε να αγγίξει την Εκκλησία ξεράθηκε» και «αφήστε τούς νόμους να κοιμούνται». Ο νυν αρχιεπίσκοπος απείχε τότε από τις λαοσυνάξεις. Γιατί άραγε; Επειδή διαφωνούσε με την εκκοσμίκευση ή επειδή ήθελε να αντιπαρατεθεί στον συνυποψήφιό του από τον οποίο έχασε τον ανώτερο εκκλησιαστικό θώκο;

Το πρώτο θλιβερό σημείο στην όλη υπόθεση είναι ότι ο Ιερώνυμος υποκύπτει στα κελεύσματα του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας που του υπαγορεύουν οι διάφοροι Αμβρόσιοι και Άνθιμοι, ξεχνώντας τον παλιό καλό εαυτό του, της μετριοπάθειας και της διαλλακτικότητας. Το δεύτερο έχει να κάνει με όλους εκείνους που τυφλωμένοι από την κομματική τους τοποθέτηση ή τις ιδεοληπτικές τους παρωπίδες πέφτουν στην παγίδα της διαστρέβλωσης, αδυνατώντας να διακρίνουν το προοδευτικό από το παρωχημένο. Ανάμεσα τους επιφανείς αρθρογράφοι σε πάλαι ποτέ έγκριτες εφημερίδες, άτομα με παρελθόν ανοιχτόμυαλο που σήμερα επιδίδονται σε κυνήγι μαγισσών και φαντασμάτων ρίχνοντας νερό στο μύλο του περιρρέοντος συντηρητισμού και άνθρωποι των οποίων η σχέση με την Ορθόδοξη παράδοση εξαντλείται στα πέντε λεπτά το βράδυ της Ανάστασης και στη μισή ώρα την ημέρα του γάμου τους.

Συμπερασματικά, όσο δεν λιγοστεύουμε τα υποψήφια λάθη που μπορεί να μετατρέψουν τις σχολικές αίθουσες σε αυριανά εκτροφεία μαχητών του ISIS και όσο η πραγματικότητα θα εξακολουθεί να είναι φαγωμένη από τα έλκη μιας αναχρονιστικής ιδεολογίας τόσο οι στίχοι του Ν. Γκάτσου θα παραμένουν δραματικά επίκαιροι.

Νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί

Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.


Από το:  koutipandoras.gr - Oct 02, 2016

Σάββατο, Απριλίου 30, 2016

Μισθοδοσία κληρικών: Δημόσια και …αδιάκριτη!

Tου Γιώργου Παπασπυρόπουλου -

Στην πλήρη ανάλυση του τακτικού προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης που παρουσίασε το Υπουργείο Εσωτερικών καθιερώνοντας για πρώτη φορά την πλήρη διαφάνεια όλων των δεδομένων του δημοσίου (εύγε στο υπουργείο, τον Χριστόφορο Βερναρδάκη και τους συνεργάτες του) αυτό που σε καθηλώνει με την πρώτη ματιά δεν είναι η ανισοκατανομή ΔΥ και οι ελλείψεις σε ζωτικούς τομείς πχ στην υγεία και στην παιδεία, έναντι άφθονου και αναξιολόγητου πολιτικού προσωπικού... Όχι!

Αυτό που σε αφήνει άναυδο/η είναι ότι σε συνθήκες πολυετούς κρίσης, πληρώνουμε "δημοσία δαπάνη", κοντά 10.000 κληρικούς της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας για να ...μεσολαβούν εις Κύριον εξ ονόματος των ποιος ξέρει πόσων πιστών τους!

Δλδ χρηματοδοτούμε μέσω των φόρων που καταβάλλουμε, "δαπάνες προσηλυτισμού" πολιτών σε μια συγκεκριμένη μάλιστα θρησκεία που τα μέλη της δεν έχουν ποτέ καταγραφεί συγκεκριμένα, παρότι εκείνη είναι γνωστό ότι ΚΑΙ έσοδα έχει ως νομικό πρόσωπο, ΚΑΙ αφορολόγητο, ΚΑΙ ακίνητη περιουσία ΚΑΙ οι κληρικοί υπάλληλοί της τα αφορολόγητα τυχερά τους εφόσον εκτός του κηρύγματος δεν παρέχουν στους πιστούς τους καμία "ουσιώδη" υπηρεσία δωρεάν...
Παγκόσμια πρωτοτυπία; Φονταμενταλιστικό καθεστώς θεοκρατίας; Συνδιοίκηση του κράτους από την θρησκεία; Μεροληπτική χρηματοδότηση της διάδοσης της θρησκευτικής αφήγησης ορισμένων; Χρηματοδότηση του μεσαιωνικού δογματισμού και του φανατισμού;


Ότι και νάναι, θάπρεπε να γίνει σεβαστό κάποια στιγμή ΚΑΙ σε αυτήν την χώρα ότι το "τοπικό Βατικανό" πρέπει να αυτοχρηματοδοτείται όπως στην γειτονική μας πολύ θρησκευόμενη Ιταλία.

Να πληρώνει η ίδια η Εκκλησία-νομικό πρόσωπο/ΑΕ τους υπαλλήλους της, τους προσηλυτιστές της, την διάδοση της πίστης της ή της φαντασιοπληξίας της, τους Άνθιμούς της και τους Σεραφείμ της - αυτούς που παρεμβαίνουν στον δημόσιο βίο υβρίζοντας απόψεις ή τρόπους ζωής πολιτών μισθοδοτούμενοι από το Δημόσιο!

Δεν είναι δυνατόν το κράτος να χρηματοδοτεί θρησκείες - δεν είναι δυνατόν το κράτος να καταπατά το δικαίωμα στην ανεξιθρησκεία, την αθεΐα, την ελευθερία επιλογής του πολίτη - δεν είναι δυνατόν να δαπανά δημόσιο πλούτο για να στηρίζει την διάδοση θρησκευτικών αφηγήσεων μιας συγκεκριμένης μάλιστα "επικρατούσας" άποψης.

Τα σύγχρονα κράτη έχουν λύσει αυτό το ζήτημα ορίζοντας με διάφορους τρόπους την χρηματοδότηση ως προαιρετική και μάλιστα από τα καταγραμμένα μέλη των διάφορων θρησκευτικών αιρέσεων.

Στην χώρα μας σκανδαλωδώς, ο μη ορθόδοξος χριστιανός πολίτης χρηματοδοτεί υποχρεωτικά ένα δόγμα που δεν συμμερίζεται! Αλλά και ο ορθόδοξος χριστιανός πολίτης δεν ερωτάται καν αν επιθυμεί οι κληρικοί της θρησκείας του να είναι έμμισθοι ή άμισθοι εθελοντές.

Πρόκειται για ένα μεσαιωνικό υπόλειμμα για την ακρίβεια για ένα "μεσαιωνικό ρουσφέτι": διορισμός στο δημόσιο μελών ιδιωτικής εταιρείας, όπως είναι η ορθόδοξη εκκλησία και κάθε εκκλησία... Κρατική επιδότηση ιδιωτικής εταιρείας με πρόσληψη των υπαλλήλων της από το κράτος!

Ο θρησκευτικός μεσαίωνας κάποτε πρέπει να τελειώσει σε αυτήν την χώρα. Όπως τελείωσε ο πολιτικός και κομματικός μεσαίωνας του "κράτους της δεξιάς", όπως αρχίζει να τελειώνει και ο μεσαίωνας της διαπλοκής κράτους-ΜΜΕ. Οι παπάδες δεν έχουν κανένα λόγο να μισθοδοτούνται από το Δημόσιο, ούτε από πιστούς ούτε από μη πιστούς χωρίς καν να ερωτηθούν!

Η Εκκλησία είναι νομικό πρόσωπο, έχει περιουσία και έσοδα, και οφείλει να πληρώνει εκείνη τους υπαλλήλους της.

Οι υπόλοιποι πολίτες έχουν το δικαίωμα να κατευθύνουν τους φόρους τους στην ανάπτυξη της χώρας, στην παραγωγική της ανασυγκρότηση.

Η εκκλησία έπρεπε να είναι τυπική Μη Κυβερνητική Οργάνωση, όχι ημίαιμη ιδιωτική επιχείρηση με έσοδα και περιουσία και ταυτόχρονα μισθοδοτούμενους από το κράτος υπαλλήλους!

• Αν η "αποστολική", τελετουργική και προσηλυτιστική θρησκευτική δραστηριότητα είναι επάγγελμα, τότε όπως όλα τα επαγγέλματα οφείλει να μισθοδοτείται/χρηματοδοτείται από την εταιρεία στην οποία "εργάζεται" και στην οποία προσκομίζει κέρδη από την πώληση ιδεών, τελετουργικών και ιερών αντικειμένων.
• Αν είναι εθελοντική προσφορά, τότε είναι ζήτημα των ωφελουμένων από αυτήν να ενισχύουν προαιρετικά τους λειτουργούς αυτής της δραστηριότητας.

Τι είναι λοιπόν;

Και τι χώρα είμαστε;

Κι αν οι ρόλοι κράτους και εκκλησίας είναι "διακριτοί", πως δικαιολογείται η "αδιακρίτως" καταβαλλόμενη δημόσια μισθοδοσία σε περίπου 10.000 υπαλλήλους της ορθόδοξης εκκλησίας;

tvxs 

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More