Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, Αυγούστου 23, 2024

Τουρισμός: Η κλιματική αλλαγή αλλάζει τα ευρωπαϊκά δεδομένα – Το παράδειγμα της Ρόδου



Ανακαινίσεις μετά από πυρκαγιές, ασφαλιστικές αξιώσεις και φθινοπωρινές κρατήσεις αποτελούν πλέον μέρος της ζωής για την τουριστική βιομηχανία - 

Η κλιματική αλλαγή ανεβάζει τις θερμοκρασίες, προκαλεί αλλού εκτεταμένες περιόδους ξηρασίας κι αλλού πλημμύρες, και φέρνει στο προσκήνιο πυρκαγιές που κατακαίνε τεράστιες εκτάσεις. Από τις περιοχές που πλήττονται περισσότερο είναι αυτές του ευρωπαϊκού Νότου, χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο, και αποτελούν τον παραθεριστικό προορισμό των βόρειων…

Τα πράγματα πλέον έχουν αλλάξει σημαντικά, και θα μπορούσε να πει κανείς ότι ξαναγράφουν τόσο τον χάρτη του τουρισμού, όσο και ολόκληρης της βιομηχανίας, εν γένει. Και αλλάζουν συνήθειες.

Σε εκτενές τους δημοσίευμα για το θέμα οι Financial Times, περιγράφουν ένα σκηνικό σύμφωνα με το οποίο το προσωπικό του ξενοδοχείου Rodos Princess Beach στη Ρόδο, είχε μια ασυνήθιστη δουλειά όταν προετοίμαζε το θέρετρο για την κορύφωση της καλοκαιρινής περιόδου: έξυναν τον φλοιό που είχε καεί από τους κορμούς των φοινίκων, με θέα στην πισίνα.

«Τα ξυρίσαμε για να φύγουν τα καμένα ξύλα, για να μην φοβηθούν οι επισκέπτες από τις εικόνες της φωτιάς», αναφέρει χαρακτηριστικά ο διευθυντής του ξενοδοχείου Χρήστος Παναγιώτου, αναφερόμενος στις καταστροφικές πυρκαγιές που μαίνονταν στο νησί πριν από ένα χρόνο.

«Με έδρα το Κιοτάρι της νότιας Ρόδου, το τετράστερο θέρετρο της Ρόδου βρέθηκε στο επίκεντρο της καταστροφής. Σχεδόν το ένα τρίτο του κτιρίου, συμπεριλαμβανομένης της κουζίνας, του εστιατορίου και της ρεσεψιόν, καταστράφηκε στην πυρκαγιά των 10 ημερών μαζί με ένα συνεργαζόμενο ξενοδοχείο κοντά» γράφουν οι FT, υπενθυμίζοντας ότι τα κατεστραμμένα από τη φωτιά δέντρα είναι πλέον το μόνο ορατό σημάδι της καταστροφή, μετά από την ανακαίνιση που στοίχισε 10 εκατ. ευρώ.

Πώς και πού θα πρέπει να επενδύσουν ώστε να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή, καθώς οι ταξιδιώτες αναζητούν λιγότερο επικίνδυνους προορισμούς.

Τα διλήμματα που έχει ο ευρωπαϊκός τουρισμός

Αυτό είναι μόνο ένα περιστατικό, από τα πολλά: με τους κινδύνους από πυρκαγιές, ξηρασίες και καύσωνες να αυξάνονται εγείρεται ένα σημαντικό ερώτημα για την ευρωπαϊκή ταξιδιωτική βιομηχανία. Πώς και πού θα πρέπει να επενδύσουν ώστε να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή, καθώς οι ταξιδιώτες αναζητούν λιγότερο επικίνδυνους προορισμούς.

«Γνωρίζουμε ότι [η κλιματική αλλαγή] αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τον τουρισμό», αναφέρει στη βρετανική εφημερίδα, η Τεοντόρα Μαρίνσκα, διευθύνουσα σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ταξιδιών, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που προωθεί τον τουρισμό σε όλη την ήπειρο. «Και γνωρίζουμε ότι ο καιρός παίζει μεγάλο ρόλο όταν οι άνθρωποι επιλέγουν τον προορισμό τους».

Μια παρηγοριά για τους ξενοδόχους μπορεί να είναι ότι οι τουρίστες εξακολουθούν να έρχονται αλλά δεν περιορίζονται μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες.

Αλλαγή στους προορισμούς

Το πρακτορείο πολυτελών ξενοδοχείων Little Emperors με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο έχει βιώσει αυτή τη στροφή από πρώτο χέρι. Οι κρατήσεις για την Ελλάδα, που είχαν αυξάνονταν τα τελευταία χρόνια με ετήσιο ρυθμό 20%, μειώθηκαν κατά 7% τον Ιούλιο και τον Αύγουστο σε σύγκριση με πέρυσι, ενώ οι κρατήσεις για αποδράσεις στην αγγλική ύπαιθρο αυξήθηκαν 17%, ενώ για Νορβηγία και Σουηδία κατά 23%.

«Οι παραδοσιακοί παραλιακοί προορισμοί έχουν γίνει λιγότερο ελκυστικοί κατά τη διάρκεια του καύσωνα», δήλωσε η διευθύνουσα σύμβουλος Ρεμπέκα Μάσρι, υπογραμμίζοντας ότι οι περιοχές που ήταν στο επίκεντρο τα προηγούμενα καλοκαίρια, εμφανίζουν πλέον πιο αυξημένη ζήτηση το φθινόπωρο.

Οι πελάτες κάνουν ολοένα και περισσότερες κρατήσεις της τελευταίας στιγμής για να δουν πώς θα είναι ο καιρός. «Οι άνθρωποι δεν θέλουν να πάνε και να ξοδέψουν όλα αυτά τα χρήματα σε πολυτελείς διακοπές και να είναι κολλημένοι σε ένα δωμάτιο με [κλιματιστικό] και να μην μπορούν να βγουν έξω στο φως της ημέρας», εξηγεί η Μάσρι.

Με θέα την Ακρόπολη

Το δημοσίευμα αναφέρεται και στην Αθήνα, τονίζοντας ότι μία μόνο διανυκτέρευση στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία με θέα την Ακρόπολη, αυτή τη στιγμή ξεκινά από περίπου 1.000 € τη βραδιά. Η Ακρόπολη έκλεισε εν μέρει τον περασμένο μήνα καθώς οι θερμοκρασίες ανέβηκαν περίπου στους 40 βαθμούς Κελσίου, ενώ χιλιάδες Αθηναίοι κάτοικοι απομακρύνθηκαν από τα σπίτια τους την περασμένη εβδομάδα καθώς οι πυρκαγιές κατέκλυσαν τα περίχωρα της ελληνικής πρωτεύουσας, υπενθυμίζουν οι FT.

Μια παρηγοριά για τους ξενοδόχους μπορεί να είναι ότι οι τουρίστες εξακολουθούν να έρχονται αλλά δεν περιορίζονται μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η Little Emperors ανέφερε για παράδειγμα, ότι οι κρατήσεις για την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο αυξήθηκαν κατά 31%, μια αύξηση που παρατηρείται επίσης στη Νότια Γαλλία και την Ιταλία.


Η Ανδριάνα Χατζηλαζάρου, διευθύντρια μάρκετινγκ και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της H Hotels Collection, στην οποία ανήκει το Rodos Princess Beach αναφέρει ότι η H Hotels εξετάζει μέτρα για την παράταση της σεζόν από τις αρχές Νοεμβρίου έως τον Δεκέμβριο — εάν αυτό κριθεί οικονομικά συμφέρον.

Αλλά μια παρατεταμένη σεζόν σημαίνει πρόσληψη προσωπικού για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και εξαρτάται επίσης από τα προγράμματα πτήσεων.

Η H Hotels έχει εφαρμόσει μια σειρά μέτρων για την πρόληψη της θερμοπληξίας, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής προειδοποιητικών μηνυμάτων στους επισκέπτες στα τηλέφωνά τους όταν η θερμοκρασία ξεπερνά τους 40 βαθμούς Κελσίου. Ο όμιλος επίσης εξακολουθεί να διαπραγματεύεται μια απαίτηση ασφάλισης που σχετίζεται με πυρκαγιά.

Η τοπική αυτοδιοίκηση

Η τοπική αυτοδιοίκηση εξετάζει και το μέλλον. Ο Γιώργος Τόππος, αντιδήμαρχος τουρισμού και πολιτισμού στη Ρόδο, δήλωσε ότι το νησί εκπονεί για πρώτη φορά ένα σχέδιο για να αξιολογήσει πώς ο τουρισμός, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού των επισκεπτών και των νέων ξενοδοχειακών εξελίξεων, επηρεάζει το τοπικό περιβάλλον.

«Χρειαζόμαστε μια σωστή ισορροπία [μεταξύ τους]. . . Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα αυτή τη στιγμή, αλλά θα πρέπει να το παρακολουθούμε και μετά από 10 χρόνια, ίσως έχουμε πρόβλημα», είπε.

Οι μεγαλύτερες εταιρείες έχουν μεγαλύτερη ευελιξία να προσαρμοστούν, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν και κίνδυνοι και κόστος

Ερωτηθείς εάν υπάρχει ανάγκη περιορισμού της ανάπτυξης, ο κ. Τόππος παραδέχθηκε ότι «ππορεί να χρειαστεί να φροντίσουμε [αυτό το ζήτημα]».

Οι μεγαλύτερες εταιρείες έχουν μεγαλύτερη ευελιξία να προσαρμοστούν, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν και κίνδυνοι και κόστος.

Ο τουρισμός επεκτείνεται βορειότερα

Η Hotelplan UK, εταιρεία που έχει στο χαρτοφυλάκιό της brands όπως η Inghams και η Inntravel, είχε ήδη αποσυρθεί από τα χιονοδρομικά κέντρα χαμηλότερου υψομέτρου πριν από μια δεκαετία ως απάντηση στην έλλειψη χιονιού.

Σχεδιάζει να επεκταθεί στις σκανδιναβικές χώρες και επίσης επενδύει στο σχεδιασμό και την εμπορία περισσότερων πεζοπορικών περιηγήσεων. Ο Τζον Μάνσελ, διευθύνων σύμβουλος της Inghams, πιστεύει ότι θα περάσουν άλλα 20 χρόνια πριν η κλιματική αλλαγή επηρεάσει δραματικά τη βιομηχανία, αλλά προειδοποίησε:

«Δουλεύουμε με αυτά τα ξενοδοχεία εδώ και χρόνια. Έχουμε την υποχρέωση να διασφαλίσουμε ότι θα συνεχίσουν να λειτουργούν. . . ακόμα και όταν λείπει χιόνι για να μπορείς να κάνεις σκι σωστά» σε μέρη όπως η Αυστρία και η Ιταλία.

Προσαρμογή στις αλλαγές

Η Tui, ο μεγαλύτερος ταξιδιωτικός όμιλος της Ευρώπης, έχει επεκτείνει τις προσφορές του όλο το χρόνο στην Αττάλεια της Τουρκίας και έχει επίσης αυξήσει τη χωρητικότητα για τη χειμερινή περίοδο.

Ο διευθύνων σύμβουλος Σεμπάστιαν Έμπελ δήλωσε στους Financial Times ότι η εταιρεία βλέπει επίσης «ισχυρή ανάπτυξη» στη βόρεια Ευρώπη, αν και η περιοχή αντιπροσωπεύει μόνο το 1% των εργασιών του ομίλου.

Ωστόσο, υποστήριξε ότι οι καύσωνες είναι απίθανο να επηρεάσουν τον μαζικό θερινό τουρισμό στη Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι «ο πληθωρισμός του κόστους ή οι περιορισμοί χωρητικότητας έχουν πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο στο πού πηγαίνουν οι πελάτες», με πολλούς να τηρούν επίσης το χρονοδιάγραμμα των σχολικών διακοπών.

Η Tui ανέφερε κόστος 25 εκατομμυρίων ευρώ λόγω της εκκένωσης από την πυρκαγιά της Ρόδου πέρυσι,

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Tui ανέφερε κόστος 25 εκατομμυρίων ευρώ λόγω της εκκένωσης από την πυρκαγιά της Ρόδου πέρυσι, είχε δύο εβδομάδες λιγότερων κρατήσεων μετά το περιστατικό, ωστόσο ανέκαμψε αμέσως.

Ο Ιωάννης Παπαβασιλείου, πρόεδρος του Συνδέσμου Ξενοδόχων Ρόδου, είπε ότι τα ξενοδοχεία στο νησί παρουσίασαν ετήσια αύξηση 15% στις κρατήσεις φέτος, εν μέρει βοηθούμενα από το πρόγραμμα της κυβέρνησης να προσφέρει δωρεάν διακοπές σε όσους εγκατέλειψαν πέρυσι.

Αμέσως μετά τις πυρκαγιές του 2023, οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις στη Ρόδο μειώθηκαν κατά 11% τον Ιούλιο σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα του προηγούμενου έτους. Ωστόσο, για το σύνολο του έτους, αυξήθηκαν κατά 3% στα 2,6 εκατ. σύμφωνα με την Ελληνική Συνομοσπονδία Τουρισμού.

Η κ. Χατζηλαζάρου πάντως δηλώνει ότι «δεν ανησυχεί» για την κλιματική αλλαγή που ενδέχεται να διαταράξει τον τουρισμό. «Μπορεί να έρθει σύντομα. . . [αλλά] οι άνθρωποι που ζουν σε κρύα μέρη θα επιλέξουν παραλίες στη Μεσόγειο», τόνισε.

Πηγή: Οικονομικος Ταχυδρόμος




Τετάρτη, Αυγούστου 21, 2024

Το σχέδιο με κωδικό «ιδιωτικοποίηση καμένης γης» σε πλήρη εξέλιξη



Γιάννης Α. Μυλόπουλος, Καθηγητής, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ - 

Κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, συμβαίνει τουλάχιστον μια μεγάλη οικολογική καταστροφή. 

Στα ΜΜΕ , για να κρύψουν την αλήθεια, επαναλαμβάνουν την ίδια προπαγάνδα. Φωτιές, λένε, τα καλοκαίρια καίνε παντού. Έφτασαν, μάλιστα, να συγκρίνουν την Ελλάδα με την… Καλιφόρνια. 

Πριν πάμε όμως στην άλλη άκρη των ΗΠΑ, στο Ειρηνικό, όπου δεν υπάρχει πεδίο σύγκρισης ούτε για τα ακραία φαινόμενα, ούτε όμως και για τις καταστροφές, ας δούμε τι συμβαίνει στις γειτονικές μας χώρες. Με τις οποίες μοιραζόμαστε τις ίδιες ακριβώς ακραίες μετεωρολογικές, αλλά και παρόμοιες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Η Ελλάδα, λοιπόν, τα τελευταία χρόνια, έρχεται με απόσταση πρώτη χώρα στη Μεσόγειο, ως προς τις καμένες εκτάσεις. 

Όχι ως προς τα επεισόδια δασικών πυρκαγιών. Εκεί ερχόμαστε 7οι.

Με λιγότερα, δηλαδή, επεισόδια πυρκαγιών σε σχέση με τις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες, των ευρωπαϊκών συμπεριλαμβανομένων, και με μειωμένο κατά 50% τον αριθμό των πυρκαγιών σε σχέση με το παρελθόν, συγκρινόμενοι με τον εαυτό μας, καταφέρνουμε τελευταία και είμαστε πρώτοι σε καμένες εκτάσεις.

Όταν μέχρι το 2022 κατατασσόμασταν 6οι στη Μεσόγειο ως προς τις καμένες εκτάσεις.

Γιατί; Τι συνέβη από το 2022 και μετά και κατρακυλήσαμε στη θλιβερή πρώτη θέση με τις μεγαλύτερες καταστροφές, συγκρινόμενοι με χώρες στις οποίες συμβαίνουν τα ίδια με εμάς;

Η αιτία είναι ότι τελευταία, παρά την επίσημη αναγνώριση της κλιματικής κρίσης ως μεγάλης απειλής, επενδύουμε ελάχιστα στην πιο βασική προϋπόθεση για την αντιμετώπισή της. Επενδύσουμε ελάχιστα στην προσαρμογή μας σε αυτήν.

Με την επένδυση στην πρόληψη των πυρκαγιών να είναι μόλις το 20% της συνολικής, ελάχιστης και αυτής, επένδυσης για την Πολιτική Προστασία.

Και είναι γνωστό ότι οι φωτιές σβήνουν την άνοιξη, όταν λαμβάνονται μέτρα πρόληψης, με καθαρισμό της εύφλεκτης ύλης στα δάση και με διάνοιξη δασικών δρόμων και αντιπυρικών ζωνών.

Αλλά ακόμη και αυτό το 80% της επένδυσης στην Πολιτική Προστασία που πηγαίνει στην κατάσβεση των πυρκαγιών, είναι κι αυτό ελάχιστο σε σύγκριση με τη μεγάλη ανάγκη. Οι ελλείψεις σε προσωπικό στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, οι καταγγελίες των συμβασιούχων πυροσβεστών για την δική τους αντιμετώπιση, αλλά και ο αριθμός των πυροσβεστικών αεροπλάνων που τελικά επιχειρούν στις φωτιές, δεν χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις.

Αφού η συνολική επένδυση της Ελλάδας στην Πολιτική Προστασία ανέρχεται μόλις στο 1,3% του συνολικού προϋπολογισμού του Ταμείου Ανάκαμψης. Το οποίο δόθηκε ακριβώς για να θωρακιστεί η χώρα και να ανακάμψει από τις αλλεπάλληλες κρίσεις που τη μαστίζουν.

Αλλά και από αυτό το ισχνό 1,3% του Ταμείου Ανάκαμψης που δόθηκε στην Πολιτική Προστασία, απορροφήθηκε μέχρι φέτος το καλοκαίρι μόλις το 1%.

Και αυτά σε ένα καλοκαίρι που όλοι, του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου, περίμεναν μεγάλες πυρκαγιές λόγω ανομβρίας και ξηρασίας τον χειμώνα και την άνοιξη που προηγήθηκαν. 

Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια για τις πυρκαγιές που σβήνουν ουσιαστικά από μόνες τους, αφού κατακάψουν τεράστιες δασικές εκτάσεις.

Με 104.090 στρέμματα περιαστικής δασικής γης στην Αττική καμένα μόνο φέτος το καλοκαίρι και με το 37% αυτού του περιαστικού δάσους να έχει καεί τα τελευταία χρόνια, πρωθυπουργός, κυβέρνηση και ΜΜΕ, επιμένουν να παραμυθιάζουν τον κόσμο ότι τα ίδια συμβαίνουν παντού.

Αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Είμαστε μοναδική χώρα στον κόσμο που καίγεται ο δημόσιος πλούτος της και ο πρωθυπουργός ισχυρίζεται ότι οι πληγέντες είναι, ευτυχώς, λίγοι. Αναγνωρίζοντας ως πληγέντες μόνον όσους χάνουν τη ζωή και τα σπίτια τους…

Αλλά ακόμη και αν δεχτούμε, ως τετελεσμένο γεγονός, την καταστροφή από τις πυρκαγιές και δεν αναζητήσουμε ευθύνες, με τη λογική ότι έτσι κι αλλιώς η ιδιωτικοποίηση δημόσιας γης επιτρέπεται πλέον από τη νομοθεσία, υπάρχει το ζήτημα της αποδεδειγμένης εξαιρετικά ελλιπούς, από πλευράς κράτους, πρόληψης και κατάσβεσης των πυρκαγιών.

Κι ακόμη περισσότερο, υπάρχει το μείζον ζήτημα της εξέλιξης των καμένων, τα οποία δεν αναδασώνονται αλλά ιδιωτικοποιούνται για να αλλάξουν χρήση.

Τι κάνει, αλήθεια, ένα κράτος που πλήττεται από ακραίες συνθήκες που ευνοούν τις καλοκαιρινές φωτιές;

Θωρακίζει το θεσμικό του πλαίσιο, ώστε οι καταστροφές στον δημόσιο πλούτο να αποκαθίστανται στο μεγαλύτερο, δυνατό, μέρος τους.

Εκτός από την Ελλάδα. Η οποία τα τελευταία χρόνια έκανε ακριβώς το αντίθετο.

Χαλάρωσε, δηλαδή, το θεσμικό πλαίσιο, όσον αφορά στις εξαιρέσεις στη συνταγματική επιταγή της αναδάσωσης κάθε καμένης δασικής έκτασης.

Ναι μεν η αναδάσωση θεωρείται στη νομοθεσία υποχρεωτική, αλλά εξαιρούνται από αυτήν οι επενδύσεις που γίνονται στα καμένα και έχουν μεγάλη εθνική, οικονομική ή κοινωνική σημασία.

Εξαιρούνται δηλαδή οι «πράσινες» επενδύσεις σε βιομηχανικής κλίμακας εγκαταστάσεις παραγωγής ΑΠΕ. Κι ακόμη, εξαιρούνται μεγάλες επενδύσεις σε τουριστικές και ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις. Αφού η «πράσινη» μετάβαση και ο τουρισμός θεωρούνται υψηλές εθνικές προτεραιότητες για την Ελλάδα.

Που σημαίνει ότι αν η αντιπολίτευση ζητήσει αναδάσωση των καμένων στην Βουλή, θα της απαντήσουν ότι η αναδάσωση προχωρεί κανονικά.

Εννοώντας όμως σαν αναδάσωση την αντικατάσταση των δασών από δάση ανεμογεννητριών και την αντικατάσταση των λιβαδιών από λιβάδια από καθρέφτες φωτοβολταϊκών πάρκων.

Αναδάσωση, δηλαδή, δια της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας γης. Και μάλιστα με έναν τρόπο που έχει ολέθριες συνέπειες για το μέλλον της χώρας.

Γιατί οι οικολογικές καταστροφές σε εποχή κλιματικής κρίσης, όταν δεν αποκαθίστανται, ανατροφοδοτούν τα ακραία φαινόμενα και πολλαπλασιάζουν τις φυσικές καταστροφές.

Επιδείνωση της κλιματικής κρίσης, με θερμότερο και ξηρότερο κλίμα, οικολογική καταστροφή και απώλεια της βιοποικιλλότητας, λειψυδρία και καταστροφικές πλημμύρες, αλλά και καταστροφή μιας σειράς σημαντικών αναπτυξιακών δραστηριοτήτων στην ύπαιθρο με μεγάλη ανταγωνιστική αξία στις διεθνείς αγορές και συνεπώς και φτωχοποίηση και εγκατάλειψη της υπαίθρου και αποανάπτυξη, θα είναι οι συνέπειες της μη αποκατάστασης των καμένων δασών τα επόμενα χρόνια.

Με συνέπεια την περιβαλλοντική, την οικονομική και εντέλει και την κοινωνική απερήμωση της ελληνικής υπαίθρου. Κι αυτό σε μια εποχή που, υποτίθεται, καταβάλλονται προσπάθειες για… πράσινη ανάπτυξη.

Που όλο και περισσότερο, όμως, μοιάζει με μια νέα στυγνή μορφή ενός «πράσινου» καπιταλισμού.

Γιατί υπήρχε και άλλος δρόμος για την «πράσινη» μετάβαση.

Ο δρόμος της εκπόνησης ενός σύγχρονου χωροταξικού σχεδιασμού, που θα προέβλεπε την γεωγραφική κατανομή των ΑΠΕ κατά τρόπο που θα διασφάλιζε τις μικρότερες δυνατές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Και όχι όπως συμβαίνει τώρα, με την ανεξέλεγκτη, ως προς τις συνέπειες, συγκέντρωσή τους σε καμένες περιοχές.

Κι ακόμη, υπήρχε ο δρόμος της ανάθεσής τους όχι αποκλειστικά σε επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία δεν υπολογίζουν περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος από τις επενδύσεις τους.

Ο δρόμος της ανάθεσης της παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ, δηλαδή, και στην τοπική αυτοδιοίκηση και σε τοπικές ενεργειακές κοινότητες. Οι οποίες αφενός θα φρόντιζαν για τις περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις στον τόπο τους και αφετέρου θα εξασφάλιζαν έτσι φτηνό ρεύμα.

Δίνοντας μια λύση στο πρόβλημα της ενεργειακής φτώχειας που μαστίζει τη χώρα.

Τίποτε δεν είναι τυχαίο.

Τα δάση καίγονται ανεμπόδιστα τα καλοκαίρια, γιατί δεν γίνονται επενδύσεις στην πρόληψη και την προσαρμογή στις συνθήκες της κλιματικής αλλαγής. Κι ακόμη, γιατί γίνονται ελάχιστες δημόσιες επενδύσεις για την κατάσβεση των πυρκαγιών, σε σχέση με τη μεγάλη ανάγκη.

Και στη συνέχεια, ακόμη χειρότερα, τα καμένα δεν αναδασώνονται, με τελικό σκοπό να ιδιωτικοποιηθούν.

Ως εάν η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών να είναι ο μόνος δρόμος για την «πράσινη» μετάβαση.

Με τα οικονομικά συμφέροντα που εγκαθίστανται στα καμένα δάση να τα εκμεταλλεύονται για λόγους εθνικής, οικονομικής ή κοινωνικής σκοπιμότητας, όπως ο νόμος ορίζει.

Τα δάση ιδιωτικοποιούνται για να προστατευτούν καλύτερα, σύμφωνα με δήλωση του ίδιους του πρωθυπουργού.

Βάζουν, δηλαδή, το λύκο να φυλάει τα πρόβατα.

Μια ματιά στα δάση που κάηκαν τα τελευταία χρόνια στην Εύβοια και στον Έβρο δίνει τον τόνο αυτών που συμβαίνουν στα καμένα.

Όμως αυτό δεν είναι «πράσινη» ανάπτυξη.

Η ανάπτυξη για να είναι «πράσινη», πρέπει να υπάρχει αυθεντικό πράσινο. Ένα υγιές και ακέραιο, δηλαδή, φυσικό περιβάλλον.

Ούτε, όμως βιώσιμη ανάπτυξη είναι.

Η ανάπτυξη για να είναι βιώσιμη, για να έχει δηλαδή διάρκεια, πρέπει τα δημόσια αγαθά να παραμείνουν δημόσια. Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός πλούτος της χώρας. Ο οποίος, στη δική μας περίπτωση, αφήνεται να καεί για να μεταφερθεί η δημόσια γη σε ιδιωτικά συμφέροντα.

Ούτε καν ανάπτυξη είναι, όμως, αυτό που συμβαίνει.

Με την ύπαιθρο ερημοποιημένη και την κοινωνία φτωχοποιημένη και με λίγες ολιγοπωλιακές επιχειρήσεις να κερδίζουν από την οικολογική καταστροφή, αυτό που συμβαίνει είναι μεγέθυνση του πλούτου της οικονομικής ολιγαρχίας.

Αυτό είναι, εντέλει, το νεοφιλελεύθερο σχέδιο με κωδικό «ιδιωτικοποίηση δημόσιας γης» πίσω από τις καταστροφικές φωτιές. Ένα σχέδιο ολέθριο για τη χώρα και για το λαό της.

Αφήνουν τα δάση να κατακαίγονται, για να μεταφέρεται πλούτος σε οικονομικά συμφέροντα.

Αν δεν είναι έτσι ας το αποδείξουν, εξαγγέλλοντας άμεσα γενική απαγόρευση δόμησης και επενδύσεων στα καμένα…

Κι ακόμη, ας εξαγγείλουν ότι, εκτός από τις πέντε γνωστές μεγάλες εργολαβικές επιχειρήσεις, δυνατότητα για παραγωγή «πράσινης» ενέργειας αποκτούν και ενεργειακές κοινότητες με συμμετοχή της αυτοδιοίκησης σε όλη την Ελλάδα.

Και ο γράφων, στην περίπτωση αυτή, θα τα πάρει όλα πίσω και θα ζητήσει και ταπεινά συγγνώμη που τους παρεξήγησε…


Γιάννης Α. Μυλόπουλος

Πηγή: tvxs.gr

Φωτο από μερικά από τα αποτελέσματα της περσινής (2023) φωτιάς στη Ρόδο...

Τρίτη, Αυγούστου 20, 2024

Οι φερόμενοι ως πρωθυπουργοί



Της Νατάσας Στασινού - Από την Ναυτεμπορική - 

Το επιτελικό κράτος λειτουργεί άριστα. Για όλα φταίει κάποιος άλλος. Κάθε άλλη κριτική είναι «μικρόψυχη» και «εκθέτει τη χώρα» 

Την περίοδο των μνημονίων είχαμε συνηθίσει να ακούμε από διαδοχικές κυβερνήσεις και πρωθυπουργούς δικαιολογίες για τα όσα δεινά μας είχαν βρει – που έκαναν τους έχοντες την εξουσία να μοιάζουν να δηλώνουν ότι είναι ανεύθυνοι, αναρμόδιοι, ότι στην πραγματικότητα… δεν κυβερνούν. 

Εκείνοι έκαναν «ό,τι καλύτερο μπορούσαν» δεδομένων των συνθηκών. Τη φοροκαταιγίδα, το βαθύ μαχαίρι σε μισθούς και συντάξεις, την κατάργηση πάσης φύσεως επιδομάτων, την επέβαλαν αποκλειστικά η «τρόικα», οι «θεσμοί», οι «ανάλγητοι πιστωτές» (η ορολογία άλλαζε με την ιδεολογία). Εκείνοι, πάντως, δεν τα πίστευαν. Ακόμη και για τις ιδιωτικοποιήσεις ή τις μεταρρυθμίσεις κανείς δεν ήθελε να αναλάβει την «κυριότητα». Τις είχαν υποδείξει οι Βρυξέλλες, οι Γερμανοί, η ΕΚΤ – όποιος άλλος ήταν εύκαιρος στον ρόλο του κακού.  Και όταν έρχονταν αστοχίες, δηλώσεις του παραλόγου, τρανταχτά λάθη, που δεν μπορούσαν να αποδοθούν σε εξωτερικές δυνάμεις, τότε «με εντολή πρωθυπουργού» ερχόταν η διαγραφή των «ανώριμων» υπουργών, βουλευτών κτλ. 

Εκείνη την εποχή αντιπολίτευση και δημοσιογράφοι δεν μασούσαν τα λόγια στην κριτική τους. Κανείς δεν ντρεπόταν να πει ότι υποτιμούν τη νοημοσύνη μας όσοι ισχυρίζονται ότι για όλα φταίνε κάποιοι τρίτοι ή η «κακιά η ώρα». Στα δημοσιογραφικά γραφεία συνηθίζαμε μάλιστα να σχολιάζουμε ότι αν αυτό ισχύει, δεν θα πρέπει να γράφουμε πια για πρωθυπουργούς, αλλά για «φερόμενους ως πρωθυπουργούς». 

Οι περισσότεροι τότε αντιλαμβάνονταν την ανάγκη για κριτική. Δεν αντιμετώπιζαν όσους την ασκούσαν ως «παράλογους», «ψεκασμένους», ή «προδότες», που θέλουν απλά να υπονομεύσουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό – κατηγορίες που ακούμε συνεχώς την τελευταία διετία. 

Τις ακούμε στην κριτική για το σκάνδαλο των υποκλοπών, για την τραγωδία στα Τέμπη, για αυταρχικές πρακτικές, που δεν συνάδουν με μία χώρα με Κράτος Δικαίου και πιο πρόσφατα στα εύλογα ερωτήματα για το πόσο αποτελεσματικά κινήθηκε ο κρατικός μηχανισμός στον πύρινο όλεθρο, που σάρωσε την Αττική ή για το τι (δεν) έχει γίνει στον τομέα της πρόληψης και ποια είναι τέλος πάντων η διαθεσιμότητα των εναέριων πυροσβεστικών μέσων. 

Όσοι αμφισβητούν την άριστη οργάνωση και λειτουργία του περιβόητου «επιτελικού κράτους» είναι απλά «κακοπροαίρετοι» και «μικρόψυχοι». Αυτά διαβάζουμε, σε επίσημες δηλώσεις, σε ανεπίσημες αναρτήσεις, σε κάθε είδους προπαγανδιστικό μέσο.

Όσοι δεν επιτίθενται στους ασκούντες κριτική, έχουν υιοθετήσει το άλλο βολικό αφήγημα: «εμείς έχουμε σχεδιάσει τα πάντα σωστά». Αλλά «τα όσα ζούμε είναι πρωτόγνωρα», οι πολίτες πρέπει να «συμβιβαστούν με τη νέα πραγματικότητα»,  να γίνουν «προσαρμοστικοί», «ανθεκτικοί», να «ωριμάσουν και να γίνουν πιο υπεύθυνοι».

Σε αυτό το αφήγημα υπάρχει είτε μία παλαιού τύπου μοιρολατρία (η φύση μας εκδικείται και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό), είτε η υπόνοια πως οι πολίτες πληρώνουν… δικά τους λάθη. Αλλά κανείς δεν μας λέει γιατί δεν τιμωρούνται για τα λάθη (πχ ακαθάριστα οικόπεδα) πριν έρθει η καταστροφή. Ή γιατί πρέπει να «τιμωρούνται» με μία τεράστια γραφειοκρατία και κόστος όσοι είναι «ώριμοι και υπεύθυνοι» και θέλουν να κλαδέψουν πεύκα, που γέρνουν μέσα στις αυλές τους και πάνω από τις στέγες τους, θέτοντας σε κίνδυνο την περιουσία και τη ζωή τους.

Για ένα πάντως είμαστε σίγουροι. Ποτέ δεν φταίνε οι κυβερνώντες. Ή πιο σωστά, οι φερόμενοι ως κυβερνώντες. 

Νατάσα Στασινού • nstasinou@naftemporiki.gr



Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More