Η ΕΛ.Α.Σ και το “2” που αλλάζει το παιχνίδι...

Η ανοδική τάση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, η εκτίμηση για “εκλογές – ντέρμπι” και το κυβερνητικό προφίλ με τους τομεάρχες 

Στα «ανοδικά ρεύματα» των προτιμήσεων των ψηφοφόρων συνεχίζει να κινείται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Το κόμμα που ανακοίνωσε στις 26 Μάη ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει να έχει «κλείσει» την δεύτερη θέση της άτυπης «αξιωματικής αντιπολίτευσης» με τις τάσεις να δείχνουν ότι σύντομα θα «βάλει μπροστά το 2», δηλαδή να έχει ποσοστά μεγαλύτερα του 20%. Ένα στοιχείο που αλλάζει το παιχνίδι. 

Δημοσκοπήσεις 

Ήδη ένα τέτοιο ποσοστό καταγράφεται σε μία από τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών. Όμως το κοινό στοιχείο όλων των μετρήσεων είναι η πιστοποίηση ότι η ΕΛ.Α.Σ αυξάνει τα ποσοστά της, διατηρώντας μάλιστα στα ποιοτικά στοιχεία έναν πολυσυλλεκτικό χαρακτήρα. Πιο συγκεκριμένα εισπράττει την μεγαλύτερη μερίδα των ψηφοφόρων που ζητούν αλλαγή διακυβέρνησης, συσπειρώνει τμήμα των κεντρώων ψηφοφόρων, ολοκληρωτικά ποσοστά σε όσους στο παρελθόν ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ ή την Νέα Αριστερά, αλλά έχει και επιρροή στον χώρο της λεγόμενης «αντι-συστημικής» ψήφου. 

Εφόσον η τάση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης σταθεροποιηθεί σε ποσοστά της τάξης του 20% και άνω, με δεδομένο επίπεδο των ποσοστών που καταγράφει η Νέα Δημοκρατία και είναι – σταθερά- 3 έως 4 μονάδες κάτω από το 30% είναι φανερό ότι ενισχύεται η εκτίμηση που έχει καταθέσει δημόσια ο Αλέξης Τσίπρας. Θυμίζουμε ότι ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ σε του δημόσια ομιλία στην Νίκαια, όσο και στην παρέμβασή του στην Διεθνή Διάσκεψη του Ινστιτούτου του στην Κύπρο είχε καταθέσει την εκτίμηση ότι η πρώτη θέση στις επόμενες εκλογές θα είναι «ντέρμπι» ανάμεσα στην ΕΛ.Α.Σ και την Ν.Δ. 

Επίσης έθεσε ως στόχο την νίκη στις επόμενες εκλογές «από την πρώτη Κυριακή». Παράλληλα επισήμανε ότι η συμπεριφορά της κυβέρνησης αλλά δημοσιεύματα που «θέλουν» το Μέγαρο Μαξίμου να σκέπτεται σενάρια πρόωρων εκλογών δείχνουν ότι φοβάται την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση και σίγουρα μια πιθανή δεύτερη Κυριακή εκλογών. 

Αυτά ενώ ο Αλέξης Τσίπρας πυκνώνει τις επόμενες ημέρες τις δημόσιες παρεμβάσεις του. Αύριο το απόγευμα αναμένεται να παραχωρήσει συνέντευξη στο δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού «Apha». Επίσης το Σάββατο με δική του ομιλία θα ξεκινήσουν οι εργασίες της πρώτης συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛ.Α.Σ. Ενός σώματος 300 και πλέον στελεχών που αποτελούν τον οργανωτικό πυρήνα του κόμματος. 

Κυβερνητικό προφίλ με τους τομεάρχες 

Παράλληλα η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη ενίσχυσε το «κυβερνητικό» προφίλ της, παρουσιάζοντας την Δευτέρα τους τομεάρχες του κόμματος. Μια κίνηση που παραπέμπει προφανώς σε ένα κυβερνητικό σχήμα και αναδεικνύει πρόσωπα που εμπιστεύεται ο Αλέξης Τσίπρας στους επί μέρους τομείς πολιτικής. 

Η ΕΛ.Α.Σ με τον τρόπο αυτό έδειξε ετοιμότητα για την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών, στοιχείο που πάγια αποτελεί κριτήριο για τους ψηφοφόρους. Παράλληλα ανέδειξε ένα στελεχιακό δυναμικό που στην συντριπτική του πλειοψηφία δεν κουβαλά την «φθορά» που επιφέρει η παρελθοντική άσκηση διακυβέρνησης, ταυτόχρονα όμως έχει πιστοποιητικά επάρκειας για την άσκηση εξουσίας. 

Αυτά συνίστανται κυρίως στην σαφή εξειδίκευση σε συγκεκριμένους τομείς, στο ότι πρόκειται για πρόσωπα που έχουν κοινωνική δράση ή εμπειρία σε σημαντικές θέσεις ευθύνης είτε αυτοί σχετίζονται με την αγορά, είτε με τα πανεπιστήμια, είτε με εγχώριους και διεθνείς θεσμούς. 

Η ανακοίνωση των τομεαρχών κατέστησε σαφές ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει διαμορφωμένο επιτελείο στους τρείς βασικούς πυλώνες της διακυβέρνησης: Οικονομία, Εξωτερική Πολιτική, Κοινωνική Πολιτική. Όπως επίσης και νέα πρόσωπα που – όπως λένε στην Αμαλίας- έχουν «όρεξη και διάθεση» να εργαστούν και να προσφέρουν. 

Πηγή: Γεράσιμος Λιβιτσάνος / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιατί ο Τσίπρας ζητά νίκη της ΕΛ.Α.Σ από την πρώτη Κυριακή.

Τι σημαίνει το ανέβασμα του πήχη των εκλογών από τον πρώην πρωθυπουργό. Τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων και ο φόβος του Μαξίμου 

Αν αναζητήσει κανείς την είδηση στην χθεσινή συγκέντρωση της ΕΛ.Α.Σ στην Νίκαια είναι η εξής: Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε για πρώτη φορά στόχο νίκης στις επόμενες εκλογές, από την πρώτη Κυριακή. 

Ο πρώην πρωθυπουργός ουδέποτε έκρυψε ότι η δημιουργία πολιτικού φορέα με τον ίδιο επικεφαλής στοχεύει στην ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας. Ούτε στις 3 Δεκεμβρίου του 2025 στην ομιλία του στο θέατρο «Παλλάς», ούτε στις μετέπειτα παρουσιάσεις της «Ιθάκης», ούτε στις 26 Μαϊου στο Θησείο όταν παρουσιάστηκε επισήμως η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. 

Χθες το βράδυ όμως από την Κοκκινιά κάλεσε για πρώτη φορά τους πολίτες να δώσουν ψήφο νίκης στην ερχόμενη εκλογική αναμέτρηση από την πρώτη κάλπη που θα στηθεί. Όπως χαρακτηριστικά είπε «εμείς λέμε, ότι αφού πλέον ο μέσος Έλληνας πολίτης έχει κατανοήσει ποια είναι η πολιτική δύναμη που μπορεί να χτυπήσει τη Ν.Δ. του Κ. Μητσοτάκη. Ήρθε η ώρα να δούμε το πως θα νικήσει τον Κ. Μητσοτάκη και στις πρώτες κάλπες, όχι στις δεύτερες». 

Λίγο νωρίτερα είχε αναφερθεί στην ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης τονίζοντας πως «αυτό που συνέβη στις 26 Μάη ήταν πρωτοφανές στα πολιτικά σκηνικά από την μεταπολίτευση και μετά. Η ΕΛ.Α.Σ με το που ιδρύθηκε σε 24ώρες έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Όχι μοναχά στις μετρήσεις αλλά στην συνείδηση του ελληνικού λαού». Με βάση αυτό επισήμανε ότι «σε λίγους μήνες θα καταφέρουμε να γίνουμε και κυβέρνηση με την ψήφο του ελληνικού λαού όποτε και αν στηθούν αυτές οι κάλπες». 

Το γιατί 

Εξίσου όμως ενδιαφέρον με την δήλωση του Αλέξη Τσίπρα είναι και οι λόγοι που φαίνεται να τον οδηγούν στο να ανεβάσει τόσο ψηλά τον πήχη,  μόλις 20 μέρες από την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. 

Από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα προκύπτει πως η αιτίες είναι δύο: 

Η πρώτη αφορά το ότι έχει την  πολιτική εκτίμηση ότι «τελείωσε» (έτσι χαρακτηριστικά είπε) το ζήτημα του ποιο κόμμα είναι αυτή την στιγμή στην δεύτερη πολιτική δύναμη. Προεξοφλώντας ότι το σύνολο των δημοσκοπήσεων που θέλουν την ΕΛ.Α.Σ σε αυτή την θέση δεν καταγράφουν κάποια πρόσκαιρη αντίδραση των ψηφοφόρων στην εμφάνιση ενός νέου κόμματος. Αντίθετα αποτυπώνουν την εικόνα μιας οριστικής αλλαγής του πολιτικού σκηνικού. 

Η δεύτερη είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει να «μυρίζει τον φόβο» στο Μέγαρο Μαξίμου για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Στο συμπέρασμα αυτό αναφέρθηκε άλλωστε ευθέως ο πρώην πρωθυπουργός. Απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους δήλωσε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης «τις φοβάται τις δεύτερες κάλπες. Και δεν έχει άδικο να τις φοβάται». 

Όπως εξήγησε «όταν το 97% των πολιτών λένε στις δημοσκοπήσεις πως η χώρα είναι μια διεφθαρμένη χώρα και όταν το 70% και πλέον λέει πολιτική αλλαγή και όταν η πλειοψηφία, πενήντα κάτι είναι, λέει καλύτερα περνάγαμε το 2019 παρά τα μνημόνια σε σχέση με σήμερα, όταν συμβαίνουν όλα αυτά σου λέει… άμα πάμε σε δεύτερη την πατήσαμε». 

Σηκώνει το γάντι 

Ένα ακόμη στοιχείο που προκύπτει από την χθεσινή ομιλία του Αλέξη Τσίπρα είναι πως δεν είχε κανέναν δισταγμό στο να «σηκώσει το γάντι» στην πρόκληση που έχει θέση με τις δημόσιες παρεμβάσεις του ο Κυριάκος Μητσοτάκης: Το ότι οι πολίτες δεν θα ψηφίσουν μόνο για τα προγράμματα των κομμάτων αλλά για το ποιος θα είναι πρωθυπουργός. 

Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε με ένα σκωπτικό τρόπο στο ερώτημα που έχει τεθεί από τον πρωθυπουργό σχετικά με  το τι θα γίνει αν χτυπήσει το περίφημο τριψήφιο τηλέφωνο στις 3 το πρωί. Αρχικά σχολίασε πως το συγκεκριμένο τηλέφωνο υπάρχει προκειμένου ο εκάστοτε πρωθυπουργός να επικοινωνεί με τους υπουργούς του, αναφέροντας πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν το χρειάζεται αφού επικοινωνεί μέσω του… λογισμικού παρακολουθήσεων Predator. 

Στην συνέχεια όμως αναφέρθηκε σε δύο υπαρκτές περιπτώσεις εθνικών κρίσεων στο πρόσφατο παρελθόν. Όπως σημείωσε «όταν κάποια στιγμή το τριψήφιο χτύπησε για το τουρκικό Μπαρμπαρός έστειλα εντολή να πάει ελληνική φρεγάτα και το Μπαρμπαρός άλλαξε κατεύθυνση» αλλά «όταν ο κ. Μητσοτάκης ρωτήθηκε για το Όρουτς Ρέις είπε ότι φύσαγε αέρας και το πήραν τα κύματα». 

Πηγή:  Γεράσιμος Λιβιτσάνος / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Τσίπρας, η ΕΛ.Α.Σ. και το πεπρωμένο των “όμορων χώρων”...

Αν το ΠΑΣΟΚ ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα είχε καταφέρει να κινείται πέριξ του 18-19%, ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα επέστρεφε. Με την προοδευτική παράταξη να ασφυκτιά η επανενεργοποίησή του ήταν αναπόφευκτη. 

Εν μέσω της ζωηρής συζήτησης που προκάλεσε το επικοινωνιακά επιτυχημένο όνομα Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.), υπάρχουν κάποια δεδομένα για την επιστροφή Τσίπρα και τη δημιουργία νέου κόμματος, που δεν μπορούν να αγνοηθούν. 

Το πρώτο είναι ότι όλη η αντιπολίτευση που επιδιώκει την ανατροπή Μητσοτάκη (πλην ΚΚΕ που δομημένα επιδιώκει ένα άλλο σύστημα με μια άλλη συνολική πρόταση πολιτικής), δεν κατάφερε ποτέ τα τελευταία χρόνια να απειλήσει δημοσκοπικά την κυβέρνηση. 

Μπορεί η κυβέρνηση να διαχειρίζεται πακτωλό χρημάτων και να έχει το know how της προπαγάνδας, αλλά μετά από 7 χρόνια φθοράς τίποτα δεν μπορεί να σε σώσει όταν υπάρχει εναλλακτική πολιτική πρόταση, που συγκινεί και κινητοποιεί μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. 

Η τριετής απουσία του Αλέξη Τσίπρα, δεν γέννησε καμία εναλλακτική με κυβερνητική προοπτική και αυτό, δεν μπορεί να μην οφείλεται και στα λάθη και τις ανεπάρκειες των κομμάτων της αντιπολίτευσης. 

Η “κολλημένη βελόνα” του ΠΑΣΟΚ, λόγω κυρίως της ιστορικής φθοράς του πολιτικού προϊόντος συνδέεται με την απόφαση της επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα. Το ίδιο ισχύει για τον ημιθανή ΣΥΡΙΖΑ, την σοβαρή αλλά με ισχνό αποτύπωμα ΝΕΑΡ, το one woman show της Ζωής και διάφορα αριστεροδεξιά σούργελα με ποσοστά νικοτίνης σε πακέτο τσιγάρων. 

Πιο απλά. Αν το ΠΑΣΟΚ ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα είχε καταφέρει να κινείται πέριξ του 18-19%, ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα επέστρεφε. Ο πρώην πρωθυπουργός επιστρέφει διότι κανείς δεν μπόρεσε να απαντήσει στο ερώτημα αν όχι αυτός, ποιος απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη; 

Δεύτερο δεδομένο η επιλογή Τσίπρα να τοποθετήσει το νέο κόμμα στα Αριστερά, υιοθετώντας όμως μια πιο ήπια ρητορική. Οι λέξεις που (δεν) χρησιμοποίησε όπως σωστά παρατήρησε η Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, έχουν μεγάλη σημασία στην προσέγγιση ή πιο σωστά στη μη απώθηση δυνητικών ψηφοφόρων.. 

Μένει να αποδειχθεί αν το κενό, που είδε ο Τσίπρας στην πολιτική σκηνή και η επανατοποθέτησή του μπορεί να τον οδηγήσει στην προσέγγιση ενός ευρύτερου κοινού. 

Αυτό θα εξαρτηθεί από το αν από τις γενικές διακηρύξεις περάσει σε συγκεκριμένες και κοστολογημένες προτάσεις, που θα φτάσουν στην κοινωνία. Από το αν θα πείσει ότι οι 7 δεσμεύσεις του μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Από το αν θα αντιπαραθέσει απέναντι στην ταξική πολιτική της κυβέρνησης μια πειστική πρόταση για μια καλύτερη ζωή. Από τα πρόσωπα, που θα αναλάβουν να πείσουν ότι μπορούν να στελεχώσουν μια μελλοντική κυβέρνηση. 

Ο κ. Τσίπρας έμαθε ποιους ανθρωποδιώχτες της αψάδας και των “μαγαζιών” δεν θέλει να έχει δίπλα του. Θα πρέπει τώρα να αποδείξει ότι ξέρει να διαλέγει ποιους πρέπει να έχει. 

Τρίτο δεδομένο, η επιστροφή του είναι ένα πολύ μεγάλο πολιτικό γεγονός, είτε κάποιος είναι μαζί του είτε εναντίον του. Τα “ήρεμα νερά”, που με επιστημονικό τρόπο έχει επιβάλει η κυβέρνηση στην πολιτική σκηνή της χώρας, ταράχθηκαν. 

Η ανακοίνωση του νέου κόμματος ήδη προκαλεί ηχηρές αντιδράσεις, ωστόσο το οπλοστάσιο που χρησιμοποιείται είναι αρκετά παλιό. 

Η κυβέρνηση με ακρίβεια χιλιοστού στόχευσε στο 2015 και φαίνεται ότι θα επιστρατεύσει όλη τη γνωστή εργαλειοθήκη ενός αραχνιασμένου πια μετώπου. Το μέτωπο αυτό το έσπασε μόνη της με τα κυβερνητικά πεπραγμένα της. Με τις υποκλοπές, με τη διαχείριση των χρημάτων του ΤΑΑ (διαχείριση που προοικονομεί τη μελλοντική μας χρεοκοπία), με τα Τέμπη, με τη μάχη κατά της ακρίβειας που αρνήθηκε να δώσει. 

Η αδυναμία της να ξαναστήσει το μέτωπο που την έφερε στην εξουσία οδηγεί σε κινήσεις πανικού και σε χορό βρικολάκων. Από το γνωστό σκάουτερ της ακροδεξιάς και τον αντιρρησία σοβαρότητας και pet του Άδωνι, μέχρι τα τρολ σκέτων πρώην θαυμαστών του κ. Μητσοτάκη. Η επιστράτευση είναι φανερή, η αποτελεσματικότητά της αμφισβητούμενη. 

Η αντιπολίτευση προφανώς για λόγους υπαρξιακούς θα στραφεί κατά του Αλέξη Τσίπρα. Θα είναι όμως κοντόφθαλμο να ταυτιστεί με την ισοπεδωτική προπαγάνδα της κυβέρνησης απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό. 

Όπως είχε πει κάποτε ο Δημήτρης Κρεμαστινός “οι όμοροι χώροι ιστορικά θα αναγκαστούν κάποια στιγμή να πλησιάσουν”. 

Πηγή: Μάνος Χωριανόπουλος / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αλέξης Τσίπρας / «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» το όνομα του νέου κόμματος – Οι 7 δεσμεύσεις

«Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» είναι το όνομα του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, το οποίο ανακοίνωσε ο ίδιος στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο Θησείο. 

«Εδώ και καιρό χιλιάδες άνθρωποι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μας έλεγαν το ίδιο πράγμα: “Κάντε κάτι, προχωρήστε, βγείτε μπροστά να πιστέψουμε ξανά ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, μην αφήνετε τη χώρα να βυθιστεί κι άλλο”. Ήρθε η ώρα να το ανακοινώσω», είπε ο Αλέξης Τσίπρας στην αρχή της ομιλίας του και συνέχισε: 

«Είμαστε εδώ γιατί αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε σε αυτό το κάλεσμα. Όχι από κάποια φιλοδοξία. Αλλά γιατί δεν γίνεται να παρακολουθούμε αμέτοχοι μια κοινωνία να ασφυκτιά και μια πατρίδα να χάνει διαρκώς κύρος», τόνισε. 

Συνέχισε λέγοντας πως «σήμερα, λοιπόν κάνουμε το πρώτο βήμα. Για να αποκτήσει ξανά φωνή η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Για να επιστρέψει η πολιτική στους ανθρώπους που εργάζονται δημιουργούν και αγωνίζονται. Σήμερα αποχαιρετούμε την απογοήτευση. Την αδράνεια και την αποχή. Το στερεότυπο ότι τίποτε δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα». 

«Κουβαλάμε η καθεμιά και ο καθένας τις δικές μας κοινωνικές και πολιτικές αποσκευές. Τις δικές μας εμπειρίες, πληγές, νίκες και ήττες. Αλλά έχουμε κάτι κοινό όλοι εμείς που είμαστε σήμερα εδώ και οι πολλές χιλιάδες άλλοι που μας παρακολουθούν απ’ όλη τη χώρα. Θέλουμε να γίνουμε συμμέτοχοι στην προσπάθεια για έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί δεν θέλουμε να σωπαίνουμε μπροστά στην αδικία και τις κραυγαλέες ανισότητες», πρόσθεσε στην ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας. 

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του σημείωσε: «Δεν θέλουμε να συνηθίσουμε έναν κόσμο της αδικίας των πολεμικών συγκρούσεων της βίας. Έναν κόσμο που κοιμάται με τον ήχο των drones και ξυπνά με τον ήχο των πυραύλων. Δεν κάνουμε τσιμουδιά όσο πέφτουνε κορμιά στην Ουκρανία. Δεν σωπαίνουμε μπροστά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από την κυβέρνηση Νετανιάχου. Δεν μπορούμε να δεχτούμε τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον Λίβανο και την επιβολή διά της βίας των δικών του όρων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή» και συμπλήρωσε: «δεν θεωρούμε “διεθνή τάξη” τις παράνομες και καταστροφικές στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ στο Ιράν. Δεν αποδεχόμαστε το δίκιο του ισχυρού αλλά το διεθνές δίκαιο. Για αυτό και δε θα συμβιβαστούμε ποτέ ούτε με τη παράνομη εισβολή και κατοχή στη Κύπρο, ούτε με σχέδια de facto διχοτόμησης του νησιού», υπογράμμισε.

«Η ίδια λογική όμως, που γεννά τις ανισότητες και τους πολέμους είναι αυτή που αντιμετωπίζει και τη φύση ως αντικείμενο λεηλασίας.  Και το αποτέλεσμα είναι η κλιματική κρίση που απειλεί τις κοινωνίες μας. Μια κρίση που δεν ανήκει πια στο μέλλον. Είναι ήδη εδώ. Τη βλέπουμε στους παρατεταμένους καύσωνες στις καταστροφικές πλημμύρες στις πυρκαγιές που αφανίζουν ολόκληρες περιοχές» συμπλήρωσε.

«Οι φτωχότερες κοινωνίες οι μη προνομιούχοι όσοι έχουν τη μικρότερη ευθύνη για την κρίση βιώνουν τις πιο σκληρές συνέπειές της. Και ίσως νομίζουμε ότι αυτό θα μπορεί να συνεχίζεται χωρίς κόστος. Γελιόμαστε. Η Γη δεν μας έχει ανάγκη εμείς την έχουμε.

Ο γεωστρατηγικός, ενεργειακός και οικονομικός ανταγωνισμός που την αντιμετωπίζει ως ανεξάντλητο πόρο πλουτισμού και ισχύος δεν είναι απλώς λάθος. Είναι μια επικίνδυνη για την ανθρωπότητα επιλογή» υπογράμισε ο Αλέξης Τσίπρας.

«Όσα κερδίσαμε μετά από δεκαετίες αγώνων αποδομούνται από τον έλεγχο της τεχνολογικής εξέλιξης από λίγους ισχυρούς και στο όνομα μιας δήθεν ελεύθερης οικονομίας της αγοράς. Μιας αγοράς χωρίς κανόνες και ουσιαστικές εγγυήσεις για τους εργαζόμενους. Με εξαντλητικά ωράρια ελαστικές σχέσεις εργασίας και ανεπαρκείς κανόνες ασφάλειας. Που κάνουν τη ζωή των ανθρώπων ένα διαρκές τρέξιμο χωρίς σταθερότητα χωρίς χρόνο για ζωή χωρίς πραγματική ασφάλεια γεμάτο πίεση και αβεβαιότητα.»

Μίλησε για την εργασία που όπως είπε « δυστυχώς στις μέρες μας αντί να εγγυάται αξιοπρέπεια και ασφάλεια μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πεδίο ανασφάλειας και φόβου.Όπου εργαζόμενοι χάνουν ακόμη και τη ζωή τους προσπαθώντας να βγάλουν το μεροκάματο».

«Μέσα σ’ αυτό το επικίνδυνο παγκόσμιο περιβάλλον μισό αιώνα από τη Μεταπολίτευση η χώρα μας ολοένα οπισθοχωρεί και αποκλίνει από αυτό που ονομάστηκε ευρωπαϊκό κεκτημένο» είπε ο Αλέξης Τσίπρας και συμπλήρωσε : «οι υποκλοπές η διαφθορά τα Τέμπη η συγκάλυψη η περιφρόνηση του κράτους δικαίου η χειραγώγηση των θεσμών και της Δικαιοσύνης. Ο διεθνής εξευτελισμός με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την έκπτωση της πατρίδας μας σε τακτικό πελάτη των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Η καταστροφή της εμπιστοσύνης και της κοινωνικής συνοχής. Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν δεν είναι ούτε κανονικότητα ούτε σταθερότητα.Αποτυπώνουν όμως το ύφος αλλά και το ήθος, της σημερινής διακυβέρνησης.Δεκάξι χρόνια μετά τη χρεοκοπία, μας εξουσιάζουν και πάλι εκείνοι που μας βούλιαξαν.Και είναι αμετανόητοι»

Μίλησε για κερδοσκοπία, διαφθορά και διαπλοκή και τόνισε ότι «η δικαιοσύνη και η εντιμότητα είναι υπό διωγμό, και η δημοκρατία υπό περιορισμό».

Γα την οικονομία είπε ότι είναι «φυλακισμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό μοντέλο γεννάει ολοένα και μεγαλύτερες ανισότητες.Ενώ μισθωτοί, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δίνουν καθημερινά αγώνα για να σταθούν όρθιοι.Η χώρα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στην ΕΕ στο βασικό και μέσο μισθό την κοινωνική προστασία την αγοραστική δύναμη την ασφάλεια τον κίνδυνο φτώχειας.Και στις πρώτες θέσεις στην ακρίβεια στο ρεύμα, τα καύσιμα και το σούπερ μάρκετ. Και τα καρτέλ είναι παντού σχεδόν σε όλους τους κλάδους της οικονομίας και κερδοσκοπούν ασύδοτα σε βάρος εκατομμυρίων νοικοκυριών. Με την ανοχή και τη στήριξη της κυβέρνησης».

«Η Ελλάδα διολισθαίνει σε επικίνδυνες πολεμικές εμπλοκές  που αφορούν επιδιώξεις ξένες με τα εθνικά μας συμφέροντα. Η  αποστασιοποίησή μας  από τη σθεναρή και διαρκή υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου για κάθε διεθνή σύγκρουση  και ιδιαίτερα για όσες αφορούν τη γειτονιά μας  αποδυναμώνει τη χώρα μας έναντι των παράνομων διεκδικήσεων της Τουρκίας», σημείωσε ο Αλέξης Τσίπρας και πρόσθεσε πως «σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων  η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως Νέα Εθνική πυξίδα και μια ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική  που θα εδραιώνει το ρόλο της ως πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας απέναντι στη λογική του δεδομένου συμμάχου που θέτει τη χώρα σε κίνδυνο».

«Είμαστε εδώ για να αλλάξουμε αυτήν την πραγματικότητα είπε ο Αλέξης Τσίπρας και δείχνοντας την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος είπε ότι είναι η πυξίδα προς ένα νέο πατριωτισμό που συνδέεται άρρηκτα με την δικαιοσύνη, που βράζει φραγμό στην ασυδοσία της ολιγαρχίας κι έχει στο επίκεντρό του τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη».

«Να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες της πατρίδας. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Γιατί η πατρίδα μας  χρειάζεται ένα σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας» είπε κι έκανε λόγο για μια νέα μεταπολίτευση. 

Οι επτά δεσμεύσεις

Όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας: «Με τη σημερινή μας Διακήρυξη απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες και καταθέτουμε ενώπιόν τους 7 βασικές Δεσμεύσεις:

Πρώτον: Δεσμευόμαστε για ζωή με αξιοπρέπεια

Δεύτερον: Δεσμευόμαστε για ισχυρή Δημοκρατία χωρίς ασυλίες για διαφάνεια και έλεγχο σε κάθε επίπεδο της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος.

Τρίτον: Δεσμευόμαστε για μια ισχυρή οικονομία δίκαιης ανάπτυξης και αξιοπρέπειας, για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση.

Τέταρτον: Δεσμευόμαστε για κοινωνικό κράτος δικαιωμάτων απέναντι στη κερδοσκοπία. Για να γίνουν ξανά δικαίωμα για όλους και όχι προνόμια για λίγους η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική προστασία, η στέγη και ο πολιτισμός.

Πέμπτον: Δεσμευόμαστε για μια ανθεκτική Ελλάδα σε έναν κόσμο διαρκών κρίσεων. Για προστασία και ασφάλεια απέναντι στις κρίσεις την ενεργειακή ανασφάλεια και τις ακραίες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.

Έκτον: Δεσμευόμαστε για ψηφιακή δημοκρατία καικΚυριαρχία, για εθνικές τεχνολογικές υποδομές με ρήτρες κυριαρχίας.

Έβδομον: Δεσμευόμαστε για μια ισχυρή Ελλάδα που θωρακίζει τα δικαιώματά της και χτίζει γέφυρες ειρήνης. Για νέα εθνική πυξίδα με επιστροφή στην πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική.

«Σήμερα  εδώ και τώρα  ξεκινάμε μαζί το νέο ταξίδι της μεγάλης δημοκρατικής και προοδευτικής πλειοψηφίας. Με συνταξιδιώτες  όλες και όλους όσους δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό  και δεν θέλουν να ζούνε πια πολιορκημένοι από τη διαφθορά  την αδικία και την ανασφάλεια», είπε και συμπλήρωσε ότι η  σημερινή μας Διακήρυξη  σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας συλλογικής προσπάθειας για τη δημιουργία μιας μεγάλης προοδευτικής συμπαράταξης». 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο λυπημένος πρωθυπουργός - Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε

Η ευημερία είναι ατομικό επίτευγμα και η φτώχεια προσωπική αποτυχία 

Ο πρωθυπουργός λυπάται και θυμώνει που η ακρίβεια ροκανίζει τα εισοδήματα. Είναι σίγουρο ότι ακόμη περισσότερο λυπάται το 27,5% των Ελλήνων που είναι πια αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας, λόγω εισοδηματικής συμπίεσης. 

Όπως είναι επίσης σίγουρο πως, όταν ένας πρωθυπουργός που κυβερνά επτά χρόνια δηλώνει «θυμωμένος» και «λυπημένος» για την ακρίβεια και τη βαθιά κρίση διαβίωσης, τότε είναι και ο ίδιος μέρος του προβλήματος. 

Μικρή σημασία, όμως, έχει αυτό, αφού οι φτωχοποιημένοι πάλαι ποτέ μεσαιοταξίτες δεν είναι βέβαιο πως εκτός από λύπη μπορούν πια να νιώσουν και θυμό. Διότι, απλά και κυνικά, η κυβέρνηση μπορεί να μην κατάφερε επί επτά χρόνια να αντιμετωπίσει την ακρίβεια και τη διάβρωση των εισοδημάτων, κατάφερε όμως κάτι πολύ πιο σημαντικό για την πολιτική αυτοπροστασία της: Κατάφερε να περάσει ως κυρίαρχη κοινωνική αντίληψη την ατομική ευθύνη σε όλα τα επίπεδα. 

Η επιτυχία, όπως και η αποτυχία, είναι ατομική υπόθεση. Ο υπουργός με τα 40 ακίνητα είναι «άριστος» της ελεύθερης αγοράς κι ας μην έχει εργαστεί ούτε μία ώρα στη ζωή του, ο μισθωτός που δεν βγάζει τον μήνα απλώς δεν είδε τις ευκαιρίες όταν περνούσαν από μπροστά του. 

Η ευημερία είναι ατομικό επίτευγμα και η φτώχεια προσωπική αποτυχία. Δεν υπάρχει χώρος για πολιτικές αναδιανομής, για μια άλλη συλλογική οργάνωση, για κοινωνική κινητικότητα. Τα δε ολιγοπώλια είναι κάτι σαν φυσικό, νομοτελειακό φαινόμενο, η αισχροκέρδεια είναι μια ακόμη διαχρονική παθογένεια και η έμμεση υπερφορολόγηση είναι όπλο δημοσιονομικής σταθερότητας. 

Άρα μένει η πρωθυπουργική λύπη και τα φιλοδωρήματα των pass. Έως ότου προκύψει -εάν προκύψει- η άλλη πρόταση που θα μετατρέψει τη συλλογική λύπη σε συλλογική δράση. Και σε υπαρκτή προσδοκία αλλαγής… 

Νικόλ Λειβαδάρη  

Πηγή: naftemporiki  Από την έντυπη έκδοση

=================

Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε 

Το έναυσμα για την προεκλογική εκστρατεία το έδωσε επισήμως ο πρωθυπουργός κλείνοντας στο συνέδριο της Ν.Δ., αν και επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 

Η προεκλογική εκστρατεία ξεκινά. Όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, φθινόπωρο, χειμώνα ή την άνοιξη. 

Υπάρχει όμως και το ακραίο σενάριο να γίνουν ξαφνικά. Αν, για παράδειγμα, προκύψει κάτι πολύ σοβαρό, ενδεχομένως στο σκάνδαλο των υποκλοπών. 

Το έναυσμα για την προεκλογική εκστρατεία το έδωσε επισήμως ο πρωθυπουργός κλείνοντας στο συνέδριο της Ν.Δ., αν και επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027. 

Έθεσε μάλιστα στόχο μια «τρίτη τετραετία, ώστε να μη γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω». 

Αναμφίβολα ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. 

Όχι μόνο γιατί δεν έχει υπάρξει τέτοιο φαινόμενο από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα, αλλά γιατί δεν βγαίνουν δημοσκοπικά τα νούμερα. 

Στις έρευνες, οι πολίτες ζητούν κυβερνητική αλλαγή. Όσο κι αν ο πρωθυπουργός διερωτάται ρητορικά ποιος άλλος εκτός από τον ίδιο «μπορεί να σηκώνει το τριψήφιο τηλέφωνο στις 3 το πρωί». 

Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα, θα ήταν μια απάντηση κλισέ. 

Ωστόσο, οι πολίτες -όπως φαίνεται στις έρευνες- δεν ασχολούνται με τέτοια διλήμματα, αλλά με την ακρίβεια, που δεν τελειώνει, και τη διαφθορά, που δεν ελέγχεται. 

Ο πρωθυπουργός επέλεξε στο κλείσιμο του συνεδρίου να μην απαντήσει στις αιχμές που διατυπώθηκαν ευθαρσώς. Από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κυρίως, που μίλησε για «περίκλειστες καγκελαρίες των τεχνοκρατών» και «μισθοφόρους της εξουσίας», που δεν συνάδουν με το «γενετικό υλικό» της Ν.Δ. 

Περιορίστηκε να μιλήσει για ενότητα μεταξύ των «παρόντων». Εγκαταλείποντας πλέον κάθε σκέψη για επιστροφή των «απόντων» – των πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά.   

Η Ν.Δ., άλλωστε, είναι το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη και όχι της πάλαι ποτέ λαϊκής κεντροδεξιάς. 

Το είπε καθαρά ο πρωθυπουργός: «Από τα 52 χρόνια της Ν.Δ., στα 7 έχει πρόεδρο εμένα». 

Μένει να φανεί βέβαια τι αντανάκλαση θα έχουν στην κοινωνία και στους ψηφοφόρους οι κινήσεις αυτές. 

Άλλωστε, είναι θέμα ημερών η ανακοίνωση δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, που, όπως λέει, θέλει να εκφράσει τη χαμένη ψυχή της παράταξης. 

Μαζί με τα υπό ίδρυση κόμματα, του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, είναι σαφές ότι το πολιτικό σκηνικό αλλάζει. 

Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε. Και για την ίδια τη Ν.Δ. 

Μιχάλης Ψύλος 

Πηγή: naftemporiki  Από την έντυπη έκδοση

Διαβάστε Περισσότερα »

Έλυσε το “μακεδονικό”, δεν μείωσε τις συντάξεις, σκόνη η προπαγάνδα….

Την προπαγάνδα την αντιμετωπίζεις κατά πρόσωπο. Πόσο μάλλον όταν στο συγκεκριμένο (Συμφωνία των Πρεσπών και συντάξεις) τα γεγονότα και τα αποτελέσματα είναι τόσο προφανή που κάνουν σκόνη οποιοδήποτε ψέμα σαν κι αυτό που έλεγε  κ. Μητσοτάκης το 2018. 

Η Συμφωνία των Πρεσπών (2018) ήταν η μεγαλύτερη, ίσως, επιτυχία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι έλυσε ένα πρόβλημα που ταλάνιζε τη χώρα επί τρεις δεκαετίες. 

Και το έλυσε επωφελώς. Αρκεί να θυμηθούμε ότι, πριν από τη Συμφωνία αυτή, όλος ο κόσμος αποκαλούσε το γειτονικό μας κράτος με το όνομα Μακεδονία(σκέτο). 

 Άλλη μια απόδειξη της συμφέρουσας για τη χώρα Συμφωνίας είναι και το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη την εφαρμόζει πιστά, μολονότι ως αντιπολίτευση σερνόταν πίσω από τα εθνικιστικά συλλαλητήρια χαϊδεύοντας τους «μακεδονομάχους». 

Μέσα στον αντιπολιτευτικό οίστρο του και προκειμένου να μειώσει αυτήν την επιτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποίησε το «τελευταίο ψέμα». Το 2018 κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα ότι «αντάλλαξε τη Μακεδονία με τις  συντάξεις», βασιζόμενος στο βιβλίο δύο δημοσιογράφων. Εδώ αυτό που είπε ο νυν πρωθυπουργός με σαφή αναφορά στο βιβλίο αυτό. 

Σήμερα η υπόθεση αυτή έρχεται ξανά στην επικαιρότητα, καθώς αυτές οι δύο δημοσιογράφοι ετοιμάζουν ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση του «Σκάι», στο οποίο ο κ. Τσίπρας αρνήθηκε να μιλήσει. Εδώ η άρνηση του πρώην πρωθυπουργού και η απάντηση των δημιουργών του ντοκιμαντέρ. 

Ποια είναι η ουσία πίσω από όλα αυτά; 

Πρώτον, η αχαλίνωτη προπαγάνδα που χρησιμοποίησε ο κ. Μητσοτάκης για να καταλάβει την εξουσία. Όχι μόνο πολέμησε μια Συμφωνία συμφέρουσα για τη χώρα, όπως η Συμφωνία των Πρεσπών(απόδειξη ότι την εφαρμόζει πιστά εδώ και εφτά χρόνια, παρά τους προηγηθέντες λεονταρισμούς του), αλλά κατηγόρησε ψευδώς τον προκάτοχό του ότι «πούλησε» τη Μακεδονία για να μη μειωθούν οι συντάξεις. Όμως, αν ο Τσίπρας διέπραξε τέτοια «εθνική μειοδοσία», όπως έλεγαν τότε οι έξαλλοι της ΝΔ, γιατί ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του «ορκίζονται» στη Συμφωνία των Πρεσπών; Η απάντηση είναι κάτι περισσότερο από προφανής. 

Δεύτερο, σε αντίθεση με αυτήν την προπαγάνδα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε τότε το μείζον: και το «μακεδονικό» έλυσε επωφελώς και δεν μείωσε τις συντάξεις. 

Γι’ αυτό κάνει λάθος ο κ. Τσίπρας που δεν μιλάει στο ντοκιμαντέρ. Έπρεπε να μιλήσει και να πει τις δύο αλήθειες.

Η πρώτη είναι ότι η δική του κυβέρνηση δεν μείωσε τις συντάξεις, τις οποίες είχαν μειώσει αρκετές φορές οι προηγούμενες κυβερνήσεις των κομμάτων που ευθύνονται και για τη χρεοκοπία του 2009.  

Και η δεύτερη αλήθεια είναι ότι η δική του κυβέρνηση κατάφερε αυτό που επιδίωκαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1989: τη λύση του «μακεδονικού». Έτσι, αντί η γειτονική χώρα να μονοπωλεί το όνομα «Μακεδονία»(σκέτο) υποχρεώθηκε να αλλάξει το Σύνταγμά της και το όνομά της είναι πλέον σύνθετο με γεωγραφικό προσδιορισμό(Βόρεια Μακεδονία), δηλαδή αυτό που «κυνηγούσε» η ελληνική εξωτερική πολιτική επί τρεις δεκαετίες.

Εν κατακλείδι: την προπαγάνδα την αντιμετωπίζεις κατά πρόσωπο. Πόσο μάλλον όταν στο συγκεκριμένο (Συμφωνία των Πρεσπών και συντάξεις) τα γεγονότα και τα αποτελέσματα είναι τόσο προφανή που κάνουν σκόνη οποιοδήποτε ψέμα σαν κι αυτό που έλεγε  κ. Μητσοτάκης το 2018…

Πηγή: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ / news247.gr

  

Διαβάστε Περισσότερα »

Μαρινάκης – Γεωργιάδης – Τασούλας: Αλαζονεία ευτελισμός, ελαφρότητα…

Αλαζονεία, ευτελισμός, ελαφρότητα. Το τρίπτυχο που θα έπρεπε να αποφεύγουν πρωτίστως όσοι κυβερνούν και προεδρεύουν. Αλλά είναι αυτοί που πολιτεύονται με βάση αυτό. 

 

Περιστατικό πρώτο: Ένας υπουργός, που έχει επιφορτιστεί με την κυβερνητική ενημέρωση, μια μέρα χάνει εντελώς το μέτρο, κατά το κοινώς λεγόμενον «ξεφεύγει» και επιδίδεται σε μπούλινγκ εναντίον δημοσιογράφου μέσα στην Αίθουσα Τύπου: θυμώνει με τις ερωτήσεις, του αφαιρεί το λόγο και τον απειλεί με νομικές συνέπειες, επειδή υπέπεσε στο…κακούργημα της παραποίησης λεγομένων του. Όποιος διαβάσει το σχετικό διάλογο θα καταλάβει αμέσως ότι ο υπουργός και κυβερνητικός εκπρόσωπος απλώς ξέφυγε. Τέτοιο «αδίκημα» δεν υφίσταται και ευτυχώς που το κατάλαβε ή κάποιοι τον συγκράτησαν και δεν έκανε μήνυση, διότι θα γελούσαν και τα τσιμέντα κάποιας αίθουσας δικαστηρίου της Ευελπίδων. 

Γιατί έγιναν όλα αυτά; Πρώτον, διότι ο Παύλος Μαρινάκης δυσκολεύεται να διαχειριστεί προπαγανδιστικά την τραγωδία στη Χίο με τους νεκρούς μετανάστες. Και, δεύτερον, διότι και αυτός, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, έχει καταληφθεί από την αλαζονεία της εξουσίας, που σημαίνει: λένε και κάνουν ό,τι θέλουν, επειδή δεν έχουν αντίπαλο στις δημοσκοπήσεις. 

Περιστατικό δεύτερο: Μια πολιτική αρχηγός (Ζωή Κωνσταντοπούλου) πάει σε ένα Αστυνομικό Τμήμα και καταθέτει μήνυση εναντίον ενός υπουργού (Άδωνις Γεωργιάδης). Ο υπουργός αυτός ανακοινώνει υπερηφάνως ότι ένας φίλος του αστυνομικός τον ενημέρωσε ξημερώματα για τη μήνυση και καταφεύγει σε μια ευτελιστική περιγραφή της σκηνής κατάθεσής της, λέγοντας (ο υπουργός) ότι η μηνύτρια αρχηγός πήγε στο Α.Τ με όχι κατάλληλη περιβολή (robe de champre, γαλλιστί). Ο υπουργός βρίσκεται σε πόλεμο με την αρχηγό(«εγώ θα σε κλείσω φυλακή», την απειλεί εκείνος, «είσαι ελεεινό υποκείμενο», λέει εκείνη). Και, μολονότι είναι δεινός στην προπαγάνδα, δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι η χρησιμοποίηση εκ μέρους του ενός αστυνομικού υπαλλήλου σε ρόλο πληροφοριοδότη αποτελεί ατόπημα. Και, επιπλέον, ότι η περιγραφή της αμφίεσης μιας αντιπάλου δεν απαντά στο ατόπημα αυτό, αλλά συνιστά ευτελισμό για το δημόσιο βίο.

Περιστατικό τρίτο: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας καλεί σε συνάντηση τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Και αμέσως μετά γίνεται κάτι το πρωτοφανές. Από την Προεδρία διοχετεύεται σε μέσα ενημέρωσης άτυπη ενημέρωση γι’ αυτά που συζητήθηκαν. Και ας πούμε ότι η διαρροή πως ο Τσίπρας συμφωνεί με την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος είναι θεμιτή, διότι αφορά ένα θεσμικό ζήτημα (αν και πρόσφατα, σε δημόσια ομιλία του, είχε πει άλλα για τις επιδιώξεις του πρωθυπουργού με την επικείμενη αναθεώρηση). Όμως, η διαρροή από το Προεδρικό Μέγαρο για το πότε ο πρώην πρωθυπουργός σχεδιάζει να ανακοινώσει την ίδρυση κόμματος («δεν βιάζεται») συνιστά πρωτοφανή πρακτική, τέτοιες διαρροές δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ. Είτε τις έκανε αυθαίρετα το Γραφείο Τύπου της Προεδρίας είτε με την έγκριση του Προέδρου είναι(επιεικώς…) ελαφρότητα. 

Αλαζονεία, ευτελισμός, ελαφρότητα. Το τρίπτυχο που θα έπρεπε να αποφεύγουν πρωτίστως όσοι κυβερνούν και προεδρεύουν. Αλλά είναι αυτοί που πολιτεύονται με βάση αυτό. 

Σημεία των καιρών… 

Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Είναι η Καρυστιανού ο Τσίπρας του 2026; - Του Κώστα Βαξεβάνη

Τι είναι αυτό που αποκαλούµε πολιτική, του αποδίδουµε θαυµατουργές διαστάσεις και καταλήγουµε να το αµφισβητήσουµε χαρακτηρίζοντάς το ως «σύστηµα»; 

Είναι η πολιτική το σύστηµα της επιβεβληµένης εξουσίας, της διαπλοκής και της διαφθοράς που οι περισσότεροι αντιλαµβάνονται ως πολιτική ή έχουµε καταλήξει να ζούµε τη στρέβλωσή της; 

Η πολιτική (εξ ορισµού) αφορά την κοινωνία, την οργάνωσή της και την κοινή ζωή των ανθρώπων. Οι αποφάσεις που λαµβάνονται στο πλαίσιο αυτού που αποκαλούµε πολιτική είναι πολυδιάστατες και η εγκυρότητα ή η εφαρµογή τους δεν έχουν να κάνουν µε συναινέσεις και οµοφωνίες. Αντιθέτως, είναι αποτέλεσµα συγκρούσεων και αντιτιθέµενων συµφερόντων που εµφανίζονται σε κάθε έκφραση της πολιτικής, ακόµη και την πιο αθώα. Τα πάντα είναι πολιτική. Ακόµη και η άποψη «δεν ασχολούµαι µε την πολιτική» είναι πολιτική άποψη και µάλιστα επικίνδυνη και συντηρητική, αφού αναθέτει σε άλλους να παίρνουν τις αποφάσεις και να καθορίζουν το παρόν και το µέλλον (µας). 

Η άσκηση της πολιτικής µέσα στη δηµοκρατία δεν καθαγιάζεται από την ανωτερότητα του σκοπού και των προθέσεων. Είναι αποτέλεσµα µάχης που αναδεικνύει, εκτός από ηγέτες και λύσεις, ψεύτες, απατεώνες και αδιέξοδα. Σήµερα µοιάζει να ζούµε την κατά Γκράµσι «εποχή των τεράτων», όπου το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν έχει γεννηθεί ακόµη. Η δηµοκρατία (και η πολιτική µέσα σε αυτή) αδυνατεί να κινητοποιήσει την κοινωνία ώστε να συµµετέχει στις αποφάσεις. Αυτό από µόνο του αποτελεί ήττα της δηµοκρατίας και έλλειµµα της πολιτικής. Το να προσέρχεται στις κάλπες το 40% των ψηφοφόρων είναι µέτρο της πολιτικής.

Γιατί ο κόσµος δεν εµπιστεύεται τους πολιτικούς; Γιατί τους θεωρεί συνοδοιπόρους του ψέµατος; Γιατί η µόνη ισχυρή πολιτική σχέση είναι αυτή που προάγει το προσωπικό συµφέρον, δηλαδή η πελατειακή σχέση; Το πρόβληµα δεν αφορά µόνο την Ελλάδα. Η πολιτική βρίσκεται σε κρίση παγκόσµια. Στην Ελλάδα όµως ως πολιτικά στοιχεία δεν αναγνωρίζονται αυτά που επιφέρουν λύσεις, αλλά όσα ικανοποιούν το παθογενές σύστηµα της διαπλοκής. Η εγχώρια πολιτική είναι η ισχύς που δεν εκπορεύεται από τις θεσµικές λειτουργίες, αλλά από την παραβίασή τους. Αυτό πλέον γίνεται αντιληπτό ως σταθερή πολιτική και ασφάλεια που παρέχει ο «ισχυρός ηγέτης» επειδή ακριβώς παραβίασε την πολιτική χωρίς να δώσει λογαριασµό. 

Το 2015, ύστερα από δεκαετίες, η πολιτική επανέκτησε οραµατικά στοιχεία και κινητοποίησε τους πολίτες οι οποίοι συµµετείχαν στις πολιτικές διαδικασίες (κορυφαία στιγµή αυτή του δηµοψηφίσµατος) περιµένοντας µια δίκαιη αλλαγή. ∆έκα χρόνια µετά, το «σύστηµα» της πολιτικής έχει επανέλθει στις παλιές εργοστασιακές ρυθµίσεις. Οι λόγοι είναι και αντικειµενικοί (ο ΣΥΡΙΖΑ δέχτηκε πρωτοφανή επίθεση, πολλές φορές µε fake κατηγορίες) αλλά και υποκειµενικοί (η ηγεσία και η ηγετική του οµάδα δεν µπόρεσαν να παραγάγουν το νέο που περίµενε η κοινωνία και διαχύθηκαν µέσα σε βολικές ιδεοληψίες και εµµονές). 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σήµερα, παρότι φορέας της πιο καταστροφικής πολιτικής που γνώρισε η χώρα από τη µεταπολίτευση, παραµένει κυρίαρχος. Οι κοινωνικές µάζες, που θα µπορούσαν να τον απειλήσουν ή να τον τιµωρήσουν, επιλέγουν τον καναπέ και την αποχή. Από την άλλη µεριά η αντιπολίτευση µοιάζει να παίζει το παιχνίδι του Μητσοτάκη, αφού ετεροκαθορίζεται από την πολιτική του παρουσιάζοντάς τον ως κάτι κακό από το οποίο τελικώς οµολογεί µε τον τρόπο αυτό ότι εξαρτάται. Τι θα συµβεί λοιπόν; Θα παραµείνει η χώρα όµηρος στο καθεστώς µιας πολιτικής που λειτουργεί ως ανώνυµη εταιρεία µε µεγαλοµέτοχο τον πρωθυπουργό; 

Τα αριθµητικά στοιχεία στις δηµοσκοπήσεις (αυτά που αφορούν τα ποσοστά των κοµµάτων) δεν δίνουν απάντηση. Υπάρχει ωστόσο απάντηση στα λεγόµενα ποιοτικά στοιχεία που αναλύουν τη διάθεση του εκλογικού σώµατος. Οι πολίτες επιµένουν να θέλουν κάτι νέο και οραµατικό στην πολιτική ώστε να εκφραστούν. Επιµένουν ότι οι θεσµοί µε κύριο αυτόν της ∆ικαιοσύνης δεν λειτουργούν και παρά την προπαγάνδα επικροτούν διεκδικήσεις όπως αυτές των αγροτών. 

Την ίδια ώρα τα µικρά ανήσυχα κόµµατα εισπράττουν ποσοστά όποτε εκφράσουν αντιπαραθετικό λόγο. Το επερχόµενο κόµµα Τσίπρα αντιµετωπίζεται µε δυσπιστία, αφού το 80% των πολιτών θεωρεί ότι δεν έχει να κοµίσει κάτι νέο και µόλις ένα 20% ασχολείται µε τον θόρυβο που παράγει όχι ο Τσίπρας ο ίδιος αλλά η αναταραχή που δηµιουργείται µέσα στον προοδευτικό χώρο. 

Υπάρχει και το φαινόµενο Καρυστιανού. Το θέµα δεν είναι το υψηλό ποσοστό που φαίνεται να συγκεντρώνει ένα κόµµα στο οποίο θα εµπλέκεται. Το κύριο είναι γιατί επιλέγουν τη µη πολιτικό Καρυστιανού όσοι την επιλέγουν. Γιατί ακριβώς δεν έχει σχέση µε την πολιτική ως ανακυκλωµένη στερεοτυπία και κενολογία. Μπορούν η Καρυστιανού κι ένα κόµµα γύρω από αυτήν να φέρουν πολιτική µεταβολή ή να κυβερνήσουν; Το ερώτηµα µπαίνει όλο και πιο συχνά, ακριβώς για να επιχειρηµατολογήσει το παλιό σύστηµα ότι είναι ξένη και κατ’ επέκταση ανίκανη για την πολιτική. Ας αφήσουµε αυτό το ερώτηµα να απαντηθεί από τη ζωή, η οποία σε ό,τι αφορά την πολιτική γέννησε µεν ικανούς, αλλά Ακηδες, Μητσοτάκηδες και «αριστερούς» Μαρεβάκηδες. 

Οποιος επιλέγει στις δηµοσκοπήσεις το «κόµµα Καρυστιανού» δεν απαντά στο αν τη θεωρεί ικανή να κυβερνήσει ή να σταθεί πολιτικά. Τη διαλέγει γιατί θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξουν τα µέτρα και τα γράδα της πολιτικής. Με την Καρυστιανού, είτε είναι ικανή να πολιτευτεί είτε αποτύχει παταγωδώς, ο πολίτης κάνει επιλογή έξω από το πλαίσιο. Τόσο στην αφετηρία της απόφασης, αφού τη βλέπει σαν µια καθαρή και οραµατική αντίληψη για την πολιτική, όσο και στην κατάληξή της που είναι η τιµωρία όλων αυτών που τον εξαπάτησαν. 

Οποιος λέει ότι θα ψήφιζε το «κόµµα Καρυστιανού» δεν τη φαντάζεται να µοιράζει υπουργεία ή σπαθάκια σε τελετές µε ευέλπιδες. Απαντάει στην ανάγκη που νιώθει να µπει ένα τέλος στην πολιτική ως παραγωγό ψέµατος και απόγνωσης. 

Το αφήγηµα Μητσοτάκη περί αριστείας και µεσσιανικής τεχνοκρατίας, που εσχάτως υιοθετήθηκε και από τα ρετιρέ της αριστερής πολυκατοικίας, δεν απασχολεί κανέναν. Η κοινωνία στενάζει από την πολιτική που εφαρµόζεται και ταυτόχρονα από αυτό που αποτελεί αντίληψη για το τι είναι πολιτική. Ενα κλειστό δηλαδή σύστηµα, µια πειραγµένη επετηρίδα µε υποψήφιους πρωθυπουργούς και βουλευτές που επιλέγουν κατά το δοκούν τον επιχειρηµατία του οποίου θα γυαλίσουν τα παπούτσια. 

Η χώρα χρειάζεται άλλη κυβέρνηση, ταυτόχρονα όµως χρειάζεται και επαναφορά της πολιτικής στο όραµα, στον σχεδιασµό και στην αντιπαράθεση για το καλό της κοινωνίας. Σε αυτό απαντά όποιος επιλέγει την Καρυστιανού στις δηµοσκοπήσεις, είτε έχει δίκιο είτε άδικο για την επιλογή του. Εχει επίσης σηµασία ότι η µάνα των Τεµπών, επιλέγοντας να δώσει έναν προσωπικό αγώνα χωρίς ιδιοτέλεια, συναντά τις αγωνίες της κοινωνίας. Αυτό επαναφέρει ένα αξιακό σύστηµα στην πολιτική. Ποιος ξέρει, ίσως η Καρυστιανού αποδειχτεί ο Τσίπρας του 2026, χωρίς την εµµονή να αντιγράψει κάποιον Παπανδρέου. 

Κώστας Βαξεβάνης / koutipandoras.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεν γίναμε… Συρία, αλλά τελικά ούτε Βουλγαρία καταφέραμε να γίνουμε

Δεν ξέρω γιατί ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κάνει πολιτικές δηλώσεις το 2025 για το… 2015. 

Πιθανόν βέβαια δεν έχει καν σημασία γιατί τις κάνει. 

Αν τις κάνει για να αυτοαποθεωθεί, θεωρώντας ότι ο ίδιος έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην παραμονή της χώρας στο ευρώ, είναι δικό του θέμα και δεν αφορά κανέναν ο προσωπικός απολογισμός του. Αν έτσι νομίζει, ας το νομίζει. 

Αν τις κάνει για να υποβάλλει εμμέσως το ενδιαφέρον του για την προεδρία της Δημοκρατίας, μέρες που είναι, μάλλον ατύχησε. Ο Μητσοτάκης δεν έχει τέτοιες αυτοκτονικές πολιτικές τάσεις να προάγει τον κεντρικό τραπεζίτη στην ανώτατη πολιτειακή θέση, ειδικά όταν οι τράπεζες συγκεντρώνουν την απέχθεια της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών. 

Έχει όμως ένα ενδιαφέρον το περιεχόμενο των δηλώσεων από ιστορικής απόψεως, αλλά και τρέχουσας κατάστασης.

Ο Γιάννης Στουρνάρας αφού κάνει μερικές υπερβάσεις λογικής και ιστορικών δεδομένων, καταλήγει στον αφορισμό ότι εάν βγαίναμε από το ευρώ η Ελλάδα θα γινόταν… Συρία. 

Πέρα από το ότι η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ έχει… χαιρετήσει την αλλαγή ηγεσίας στη Συρία (!!!), άρα μάλλον καλά τα πάει με βάση τη λογική του Μαξίμου, η Συρία, μένει ένα ερώτημα ως προς τι ακριβώς εννοεί ο κεντρικός, για λίγο ακόμα, τραπεζίτης.

Εννοεί άραγε ότι η χώρα θα πήγαινε σε εμφύλιο, σε διαμελισμό, σε καταστροφή; Υπάρχει σύγκριση ανάμεσα σε μία δημοκρατική, ευρωπαϊκή χώρα και στην Συρία, είτε του Άσαντ, είτε των (μετανοημένων;) τζιχαντιστών; 

Υπάρχει αλήθεια νόημα σε μία τέτοια κουβέντα, που είναι εντελώς θεωρητική;  Ανεξαρτήτως της άποψης που μπορεί να έχει κάποιος, η συζήτηση αυτή είναι εντελώς παρελθοντολογική οπτική και αφορισμοί αυτού του τύπου δεν αφορούν κανέναν πλέον. 

Περισσότερη σημασία έχει να γίνει μία συζήτηση για να αποφύγει η χώρα μία νέα χρεοκοπία – διότι η χρεοκοπία του 2009 με 2010 έφερε τα μνημόνια και την απειλή εξόδου από το ευρώ (απειλή που διατυπώθηκε ευθέως το 2012, πολύ πριν το 2015), παρά να κάνει υποθέσεις αυτοαναφορικής δήθεν δικαίωσης.

Και για να είμαστε και ακριβείς και σύγχρονοι, ιδού τι έγραψε και τι γράφει η  ιστορία: 

Το όχι στην έξοδο από το ευρώ το είπε ο ίδιος ο εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας το 2015. Τι άποψη είχε ο Στουρνάρας, ο Παυλόπουλος ή ο Μπατσινίλας μέτρησε ίσως, αλλά την τελική επιλογή την έκανε η τότε κυβέρνηση και ο επικεφαλής της, ο Τσίπρας. Και την επιλογή την έκανε συνειδητά, όπως ακριβώς είχε περιγράψει τις προθέσεις του ο Τσίπρας ήδη από τον Νοέμβριο του 2013, για όσους παρακολουθούν με ψυχραιμία. 

Και το 2015, όπως και νωρίτερα, το 2012, επιλέχθηκε το «μένουμε Ευρώπη». Από τότε το «μένουμε Ευρώπη» έχει εξελιχθεί και με ευθύνη του κεντρικού τραπεζίτη στο… «βλέπουμε Ευρώπη από μακριά». 

Η απόκλιση της Ελλάδας από το ευρωπαϊκό μέσο όρο είναι ραγδαία και πολυεπίπεδη:

* Στο κράτος δικαίου, και τη λειτουργία των θεσμών και της δικαιοσύνης,

* στη σύγχρονη οργάνωση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης,

* στην αντιμετώπιση των καρτέλ μεταξύ των οποίων και των τραπεζικών,

* στην αγοραστική δύναμη φτάσαμε να είμαστε τελευταίοι, πίσω τελικά και από την Βουλγαρία.

Άρα, καλό είναι να μην πολιτικολογεί ο κεντρικός τραπεζίτης, όταν με την ανοχή του ή την ανικανότητά του γίνεται αυτό το πάρτι των τραπεζών, που όμοιό του δεν συναντάς πουθενά στην Ευρώπη. Και μάλλον, ούτε καν στη Συρία! 

Γιάννης Μακρυγιάννης - www.topontiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Στέφανος Κασσελάκης: Προσφεύγω στα μέλη του κόμματος – Βρείτε μου αντίπαλο και πάμε

 

Ο Στέφανος Κασσελάκης σήκωσε το γάντι που έριξε ο Αλέξης Τσίπρας. «Βρείτε μου αντίπαλο και πάμε», είπε στο κλείσιμο της ομιλίας του στο 4ο Συνέδριο της παράταξης στο γήπεδο Tae Kwon Do. 

«Όσοι πίστεψαν ότι φυτεύτηκα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα θα δουν τις δικές μου ρίζες» είπε ο Στέφανος Κασσελάκης  στη σκιά της παρέμβασης-βόμβα του Αλέξη Τσίπρα, κάνοντας γνωστό ότι προσφεύγει στις ρίζες του, στα μέλη και στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ προχωρώντας σε εκλογές..

«Με έναν πλήρη οδικό χάρτη για επανεκλογή, επανίδρυση και επάνοδο του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβερνώσα παράταξη. Ως τη μονη απάντηση σε ένα σάπιο, διεφθαρμένο και διαπλεκόμενο πολιτικό σύστημα. Δε με κρατάει κανείς. Μόνο ο κόσμος. Ο κόσμος που στάθηκε στις ουρές. Και θα ξανασταθεί, για να έχει φωνή και ελπίδα».

Ο κ. Κασσελάκης δήλωσε ότι είναι εδώ, όρθιος και έτοιμος για «να τελειώνουμε με τα μικρά για να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα, τη Δεξιά του Μητσοτάκη. Βρείτε μου αντίπαλο. Βρείτε μου αντίπαλο και πάμε».

«Χρειάζεται ομοψυχία»

Ειδικότερα, ο Στέφανος Κασσελάκης υπογράμμισε ότι «πρέπει να ξανασυστηθούμε ως κόμμα! Όχι μεταξύ μας. Στην κοινωνία. Και να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου μέσω της αξιοπιστίας μας. Για το κοινό καλό!». Όπως είπε, για να γίνουν όλα τα παραπάνω πρέπει να υπάρχει ένα προαπαιτούμενο: Ομοψυχία. «Θέλετε να συνεχίσουμε να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας; Δεν υπάρχει, φίλες και φίλοι.

Απέναντι στη δική σας ανιδιοτέλεια, που αφήνετε τις δουλειές σας, τα σπίτια σας, τις οικογένειές σας για να είστε από σήμερα ως και την Κυριακή εδώ, υπάρχουν δυστυχώς ορισμένα τεράστια εγώ που θέτουν τους εαυτούς τους πάνω από το εμείς.

Και βάζουν προθεσμίες ευρωεκλογών σε έναν πρόεδρο εκλεγμένο με 56% πριν από τέσσερις μήνες. Και περιμένουν την αποτυχία μου ξεχνώντας τα απλά μαθήματα πολιτικής Ιστορίας που παρέδωσε ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ πριν από τέσσερις μήνες:

Πού κατέληξαν οι υπονομευτές του Αλέξη Τσίπρα; Στα αζήτητα. Μήπως στις επόμενες εκλογές ανταλλάξουν τις κλεμμένες τους έδρες με πράσινες έδρες. Ας το καταλάβουν όλοι καλά: Στην Αριστερά οι υπονομευτές δεν εκλέγονται αρχηγοί. Δεν το επιτρέπει η ηθική του κόσμου της Αριστεράς».

Ο Στέφανος Κασσελάκης συνέχισε λέγοντας ότι «αν δεν είμαι εγώ απέναντι στους νέους επίδοξους υπονομευτές, θα είναι κάποιος άλλος. Εκείνοι θα τον λένε “ουρανοκατέβατο”, όμως θα τον έχει φέρει η κοινωνία, όπως έφερε και εμένα.

Κάποιοι νομίζουν ότι με συνεχείς αντιπαραθέσεις, διαφοροποιήσεις, διαρροές στα κοράκια της μιντιακής προπαγάνδας, θα καταφέρουν τη συντριβή μου στις ευρωεκλογές για να έρθουν ως σωτήρες. Καταλάβατε λάθος. Στην Ελλάδα έχουμε προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Οι πολίτες ψηφίζουν κόμματα υπό την ηγεσία προσώπων, όχι πρόσωπα υπό την τρικλοποδιά του κόμματός τους.

Αν ήταν διαφορετικά, ο Αλέξης Τσίπρας θα ήταν ακόμα στο 32%, όχι στο 18%. Και θα ήταν τώρα εδώ, στη θέση από την οποία σας μιλώ. Και μακάρι να ήταν. Ποιος θα ψηφίσει ηγέτη χωρίς κόμμα;

Ποιος θα ψηφίσει Έναν χωρίς το όλον; Νομίζουν ότι βυθίζουν εμένα. Βυθίζουν το καράβι, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι είναι συνεπιβάτες, την ίδια ώρα που θέλουν να γίνουν καπετάνιοι. Σε ποιο πλοίο, φίλες και φίλοι; Σε αυτό που θα έχουν βυθίσει;».

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σημείωσε ότι τους δικαιολογεί «ως ένα βαθμό. Κάποιοι νόμιζαν ότι θα έχουν τον «ξένο», τον «μικρό» του χεριού τους.

Ότι θα έχουν έναν πρόεδρο – αχυράνθρωπο. Ότι θα εξουσιάζουν δι’ αντιπροσώπου. Ότι θα ζητάει ο εκλεγμένος Πρόεδρος την άδεια για το πότε θα συνομιλήσει με τα μέλη του κόμματος. Ότι ο πρόεδρος που είπε στα μέλη «θα σας δώσω φωνή» και «δε θα σας προδώσω ποτέ» θα αθετήσει τις υποσχέσεις που τους έδωσε.

Λάθος πρόσωπο ψάχνατε. Δεν θα σας προδώσω ποτέ. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάει σε καταστατικό συνέδριο. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει κόμμα σύγχρονο, ψηφιακό, ευρωπαϊκό, με εσωτερική δημοκρατία. Τα όργανα δεν είναι πάνω από τα μέλη. Ο πρόεδρος δεν είναι πάνω από τα μέλη. Όλοι είμαστε εδώ όσο είμαστε η φωνή δική σας. Είμαστε τα δικά σας ηχεία. Όχι φωνές του εγώ μας.

Καθαρά λοιπόν: Όποιος νομίζει ότι μπορεί να ανορθώσει ένα κόμμα που συνετρίβη και διασπάστηκε δύο φορές μέσα σε λίγους μήνες, ας έρθει να αναλάβει. Ζητούν να λογοδοτήσω για τις κακές δημοσκοπήσεις όσοι δε λογοδότησαν ποτέ για τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ από το 32 στο 18%».

«Πρόεδρος υπό προθεσμία δε γίνομαι»

Ο Στέφανος Κασσελάκης συμπλήρωσε: «Ντρέτα λοιπόν, όπως πάντα: Χρειάζομαι χρόνο. Χρειαζόμαστε χρόνο. Χρόνο και ομοψυχία. Χρόνο να ξεπεράσουμε τη συλλογική θλίψη της συντριβής του 2023. Χρόνο να αναστήσουμε ένα παρηκμασμένο, δυσλειτουργικό, γραφειοκρατικό, αναποτελεσματικό κόμμα.

Χρόνο να συνθέσουμε προτάσεις κοστολογημένες -όχι τσιτάτα στον αέρα- για να πούμε στους πολίτες: Αυτοί είμαστε, αυτά πιστεύουμε, τόσο κοστίζουν, δώστε μας τη δύναμη να τα πετύχουμε. Εγώ πρόεδρος υπό προθεσμία δε γίνομαι, και το δήλωσα ήδη από την Τρίτη.

Θα κριθώ – και θα κριθώ πολύ σκληρά- στις πρώτες εθνικές εκλογές. Θα συνεχίσω να βλέπω βιογραφικά, να φέρνω δίπλα μου τους καλύτερους της κοινωνίας, να βρίσκομαι από τη μία γωνιά της χώρας στην άλλη. Θα συνεχίσω να δουλεύω 24 ώρες το 24ωρο για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Θα συνεχίσω να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια έχοντας τη γλυκιά κούραση ότι και σήμερα υπερέβαλα εαυτόν, ότι μια μέρα ακόμα βρέθηκα παντού, στην πρώτη γραμμή, ότι και σήμερα αγωνίστηκα για τον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. Όμως ένας ίσον κανένας. Χρειάζομαι τα ικανά στελέχη, τα φωτεινά μυαλά δίπλα μου. Και ευτυχώς υπάρχουν πάρα ολλά. Και ευτυχώς προχωράμε μαζί. 

  => www.koutipandoras.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Βόμβα Τσίπρα: Ζητά νέες εκλογές για πρόεδρο από τα μέλη – Δεν πάει στο Συνέδριο

«Την ψήφο εμπιστοσύνης, οφείλει να τη ζητήσει από αυτούς που τον εξέλεξαν Πρόεδρο και όχι από την Πολιτική Γραμματεία» αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας για τον Στέφανο Κασσελάκη και συμπληρώνει: «Αντί να σερνόμαστε σε μια παρατεταμένη κρίση που οδηγεί με ακρίβεια σε νέα εκλογική συρρίκνωση, η μόνη διέξοδος είναι να δώσουμε εκ νέου το λόγο σε αυτούς που κρατήσανε και συνεχίζουν να κρατάνε όρθιο το κόμμα και τη παράταξή μας: Στα μέλη μας». 

Με αυτά τα λόγια ο πρώην πρωθυπουργός ουσιαστικά ζητά νέες εκλογές για να ανάδειξη προέδρου ώστε ο Στέφανος Κασσελάκης να έχει «τη δυνατότητα να διεκδικήσει την εμπιστοσύνη στο πρόσωπο, στην ως τώρα θητεία και στο πολιτικό του σχέδιο». 

«Οι ηττημένοι των εσωκομματικών εκλογών έφυγαν ήδη από το κόμμα, επειδή έχασαν την μάχη για την ηγεσία του. Ο νικητής, φέρεται να ζητά λευκή επιταγή τριετίας, ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις ευρωεκλογές. Προεξοφλώντας έτσι την εκλογική αποτυχία και αδιαφορώντας και αυτός για τις συνέπειές της. Ενώ άλλοι διαφωνούν στο παρασκήνιο, αλλά σιωπηλά περιμένουν να έρθει η εκλογική αποτυχία, ώστε να του τη χρεώσουν. Αδιαφορώντας για το τί αυτό θα σημαίνει για την παράταξη και τη χώρα. Αν τα πράγματα είναι έτσι, δεν μπορώ ούτε να παραμείνω σιωπηλός, ούτε όμως και να παραβρεθώ σε ένα συνέδριο που έχει δρομολογηθεί ώστε να αγνοήσει τα κρίσιμα προβλήματα εν ονόματι μιας επίπλαστης αισιοδοξίας».

Με αυτή την ανάρτηση ο Αλέξης Τσίπρας ασκεί κριτική τόσο στους αποχωρήσαντες, όσο και στον Στέφανο Κασσελάκη, αφήνει αιχμές για στελέχη που «περιμένουν να έρθει η εκλογική αποτυχία» για να τη χρεώσουν στον πρόεδρο του κόμματος και ξεκαθαρίζει πως δεν θα παραβρεθεί στο Συνέδριο που ξεκινά σε λίγη ώρα. Παρόλα αυτά, τονίζει πως δεν θα παραμείνει «σιωπηλός», κάτι που προοικονομεί πολιτικές δράσεις στο μέλλον.

Η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα: 

«Στις 29 Ιούνη, μετά την εκλογική ήττα, πήρα μια δύσκολη αλλά επιβεβλημένη απόφαση.

Αποφάσισα να παραμερίσω για να περάσει ένα νέο κύμα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Ήθελα με τη στάση μου να προκαλέσω ένα ηλεκτροσόκ ανάταξης στον κλονισμένο οργανισμό του κόμματος, που βρέθηκε μπροστά σε μια απρόσμενη σε εύρος ήττα, ώστε να συνέλθει σύντομα.

Να ανανεωθεί, να αναστηλωθεί, να ανακάμψει και να οδηγηθεί ξανά και γρήγορα σε τροχιά αξιόπιστης και αποτελεσματικής αντιπολίτευσης και κυβερνητικής διεκδίκησης.

Πολλοί προσπάθησαν τότε να με μεταπείσουν, αλλά επέμεινα. Και δεν μετανιώνω ούτε στιγμή για την επιλογή μου.

Έπραξα το ορθό και το ηθικά αλλά και πολιτικά επιβεβλημένο.

Με οδηγό πάντα τις ιδέες και τις αξίες που με παρακίνησαν από τα νεανικά μου χρόνια να ενταχθώ στην Αριστερά. Και με γνώμονα το καλό της παράταξης στην οποία αφιέρωσα ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου.

Όλο αυτό το διάστημα, των σχεδόν οκτώ μηνών, τήρησα με ευλάβεια την επιλογή μου να παραμερίσω.

Δεν ήταν στάση σκοπιμότητας, ήταν στάση ευθύνης.

Ανέλαβα στο ακέραιο την ευθύνη της ήττας.

Ανέλαβα και την ευθύνη της αποχώρησης από τις κομματικές διεργασίες.

Την ευθύνη επίσης, να μην υποκύψω στις πιέσεις όλων όσοι μου ζητούσαν κατά καιρούς να παρέμβω, για «να σώσω το κόμμα», πολλοί γιατί το πίστευαν και ορισμένοι γιατί ήθελαν έτσι να εξυπηρετήσουν προσωπικές στρατηγικές.

Σήμερα μπροστά στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αναλαμβάνω μια ακόμη ευθύνη.

Όχι της ανέξοδης κριτικής.

Ούτε της εμπλοκής μου σε παίγνια εξουσίας.

Αλλά την ευθύνη να προειδοποιήσω για αυτό που βλέπω να έρχεται και πρέπει να αποτραπεί.

Την ευθύνη να πω την αλήθεια, όπως τη βλέπω και την αισθάνομαι.

Και να προτείνω λύση.

Το κόμμα μας βρίσκεται εδώ και καιρό σε παρατεταμένη και βαθιά κρίση.

Σε λιγότερο από τέσσερις μήνες, όμως, η χώρα οδεύει σε ευρωπαϊκές εκλογές.

Με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να βλέπει τις πρώτες ρωγμές της πολιτικής της ηγεμονίας.

Σε συνθήκες καθεστωτικού αυταρχισμού και υπονόμευσης του κράτους δικαίου.

Σε συνθήκες συρρίκνωσης του πραγματικού εισοδήματος, αλλά και εκτίναξης των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Σε συνθήκες δραματικής διεύρυνσης των ανισοτήτων, αλλά και κοινωνικών διεργασιών με τους αγρότες και τους φοιτητές στους δρόμους.

Θα υπάρξει, λοιπόν, σε αυτές τις συνθήκες, προοδευτική απάντηση στην κάλπη;

Θα διεκδικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τον ρόλο της αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης στη φθίνουσα ηγεμονία μιας αλαζονικής, αυταρχικής και διεφθαρμένης κυβέρνησης; Με επιμονή, ρεαλισμό, σοβαρότητα και αξιοπιστία;

Θα τελειώσει την Κυριακή των ευρωεκλογών η αλαζονεία του 41% ;

Θα ξεπροβάλει μια αχτίδα ελπίδας ;

Ή θα ξεπροβάλει η απειλή ενός μαύρου ορίζοντα -αυτού της ακροδεξιάς ;

Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα, που θα έπρεπε όλους να μας απασχολούν.

Από τον πρόεδρο έως και κάθε μέλος και φίλο του κόμματος .

Όμως η εικόνα δεν είναι ότι μας απασχολούν αυτά.

Είναι σαν να έχουμε γυρίσει την πλάτη στην κοινωνία, αν και μιλάμε συνεχώς για την ανάγκη της ενίσχυσης των δεσμών μας με αυτή.

Αυτό που φαίνεται είναι μια εσωτερική διαπάλη που αφορά περισσότερο προσωπικές σκοπιμότητες και λιγότερο την κοινωνία.

Φαινόμενα ιδιοτέλειας, ναρκισσισμού, παραβίασης των αρχών της συλλογικότητας και της συντροφικότητας, έχουν παραλύσει τον κομματικό οργανισμό.

Με αποτέλεσμα η εικόνα που εκπέμπεται να είναι πως αδιαφορούμε για την κοινωνία και για το αποτέλεσμα της επικείμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Αδιαφορούμε αν η κρίση στο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί συνθήκες απουσίας αντιπολίτευσης, ανεξέλεγκτης διακυβέρνησης και άρα εν τέλει και κρίση δημοκρατίας.

Και η αδιαφορία αυτή δεν αφορά έναν, αφορά πολλούς.

Οι ηττημένοι των εσωκομματικών εκλογών έφυγαν ήδη από το κόμμα, επειδή έχασαν την μάχη για την ηγεσία του.

Αδιαφορώντας αν με τον πολυκερματισμό αυτός που κερδίζει είναι ο πολιτικός μας αντίπαλος.

Ο νικητής, φέρεται να ζητά λευκή επιταγή τριετίας, ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις ευρωεκλογές.

Προεξοφλώντας έτσι την εκλογική αποτυχία και αδιαφορώντας και αυτός για τις συνέπειές της.

Ενώ άλλοι διαφωνούν στο παρασκήνιο, αλλά σιωπηλά περιμένουν να έρθει η εκλογική αποτυχία, ώστε να του τη χρεώσουν.

Αδιαφορώντας για το τί αυτό θα σημαίνει για την παράταξη και τη χώρα.

Αν τα πράγματα είναι έτσι, δεν μπορώ ούτε να παραμείνω σιωπηλός, ούτε όμως και να παραβρεθώ σε ένα συνέδριο που έχει δρομολογηθεί ώστε να αγνοήσει τα κρίσιμα προβλήματα εν ονόματι μιας επίπλαστης αισιοδοξίας.

Ένα συνέδριο, όπου θα υποκριθούμε όλοι μαζί πόσο αγαπημένοι είμαστε και το κοινό θα μας χειροκροτήσει.

Όχι. Προσωπικά εμένα δεν μου λείπει ούτε το βήμα, ούτε το χειροκρότημα

Δεν είναι ώρα για χειροκροτήματα, αλλά για να ειπωθεί η αλήθεια.

Αν συνεχίσουμε έτσι, οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στο κενό.

Και πρέπει να σοβαρευτούμε, να αλλάξουμε ρότα και να σκεφτούμε έξω από τα κλειστά όρια της εσωκομματικής διαπάλης, ποιος είναι και πρέπει να είναι ο ρόλος μας στην ελληνική κοινωνία. Και πώς μπορούμε να ανταποκριθούμε σ’ αυτόν.

Τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα προσέλθουν σήμερα στο συνέδριο με κύριο συναίσθημα την αγωνία για το κόμμα, την προοπτική της προοδευτικής παράταξης, το σήμερα και το αύριο της χώρας.

Με ιδιαίτερο σεβασμό σε αυτή την αγωνία, αλλά και με στόχο να την κάνουμε προωθητική δύναμη, η μόνη λύση είναι η απόλυτη πολιτική ειλικρίνεια.

Από όλους και για όλα.

Ο Πρόεδρος, έθεσε προχθές καθαρά θέμα εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του, στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας.

Και πιστεύω ορθώς το έπραξε.

Εκλέχτηκε χωρίς να προλάβει να διατυπώσει αναλυτικά τις θέσεις και το σχέδιό του.

Για να οδηγήσει το κόμμα στην επερχόμενη εκλογική μάχη πρέπει να είναι σαφές ότι διαθέτει, αυτήν την κρίσιμη στιγμή, την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας.

Μόνο που την ψήφο εμπιστοσύνης, οφείλει να τη ζητήσει από αυτούς που τον εξέλεξαν Πρόεδρο και όχι από την Πολιτική Γραμματεία.

Αντί να σερνόμαστε σε μια παρατεταμένη κρίση που οδηγεί με ακρίβεια σε νέα εκλογική συρρίκνωση, η μόνη διέξοδος είναι να δώσουμε εκ νέου το λόγο σε αυτούς που κρατήσανε και συνεχίζουν να κρατάνε όρθιο το κόμμα και τη παράταξή μας: Στα μέλη μας.

Έτσι, ο Στέφανος Κασσελάκης θα έχει τη δυνατότητα να διεκδικήσει την εμπιστοσύνη στο πρόσωπο, στην ως τώρα θητεία και στο πολιτικό του σχέδιο.

Όχι θέτοντας ερωτήματα, αλλά δίνοντας τις δικές του απαντήσεις.

Και όσοι έχουν άλλο σχέδιο, θα έχουν τη δυνατότητα να καταθέσουν τις απόψεις και τις υποψηφιότητές τους.

Τώρα ανοιχτά και δημοκρατικά.

Πριν μια νέα εκλογική αποτυχία μετατραπεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία και καταστεί αναπόφευκτη.

Αυτή φρονώ ότι είναι η μόνη καθαρή, έντιμη και δημοκρατική λύση στο γόρδιο δεσμό που έχουμε μπροστά μας.

Γιατί οι πρωτοβουλίες που έχουμε τώρα ανάγκη, είναι αυτές που θα δημιουργήσουν λύτρωση στο εσωτερικό, αλλά και τις προϋποθέσεις για μια ισχυρή πολιτική αντεπίθεση απέναντι στην συντηρητική παράταξη.

Δεν έχουμε το χρόνο με το μέρος μας.

Δεν έχουμε, συνεπώς, την πολυτέλεια να κρυφτούμε, την πολυτέλεια να μην πάρουμε άμεσες αποφάσεις.

Τέλος, σε ό,τι με αφορά, θέλω να καταστήσω για άλλη μια φορά σαφές:

Η ιστορία, ο λαός και η προοδευτική παράταξη με τίμησαν και με το παραπάνω.

Η μόνη μου φιλοδοξία σήμερα είναι να αγωνίζομαι στο πεδίο των ιδεών, για να ξαναγίνει η προοδευτική παράταξη ελπίδα για το λαό και την κοινωνία.

Και να αναλαμβάνω πάντα την ευθύνη να λέω με τόλμη αυτά που πιστεύω.»

Διαβάστε επίσης: Σηκώνει το γάντι ο Κασσελάκης: «Κανονικά συνεχίζουν όλα»

Νομοσχέδιο οδοστρωτήρας για τις παραλίες από την κυβέρνηση Μητσοτάκη

Νέο στραπάτσο για ΝΔ στην Εξεταστική: Πράσινο φως για τη διαβίβαση της δικογραφίας στη Βουλή

Ο Άδωνης Γεωργιάδης ομολογεί: «Δεν υπάρχει δωρεάν Υγεία» (Audio)

Ματίνα Παγώνη: «Δεν υπάρχουν γιατροί για να λειτουργήσουν» τα απογευματινά χειρουργεία (Video)

Δυσεύρετα ακόμη και βασικά φάρμακα – «Βασική αιτία η τιμολογιακή πολιτική της Ελλάδας»

Ο Άδωνης Γεωργιάδης είναι το αφεντικό και το δείχνει

Long Covid: Έρευνα ρίχνει φως στο μυστήριο της «ομίχλης εγκεφάλου»

=>ΕΔΩ

Διαβάστε Περισσότερα »

Από τον Αλέξη Τσίπρα ποιος θα ζητήσει συγγνώμη;

 

Αν όχι τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τότε ποιος; 

Ακούσαμε τον Ευκλείδη Τσακαλώτο να ζητά συγγνώμη εκ μέρους όλου του ΣΥΡΙΖΑ επειδή ο Κασσελάκης πήγε στη Μακρόνησο, λες και έπρεπε να ζητήσει την άδεια κάποιου. Από τον ίδιο; Από τον ΣΥΡΙΖΑ; Από το ΚΚΕ; Ποιος τον εξουσιοδότησε τον Ευκλείδη να μιλά εκ μέρους όλου του ΣΥΡΙΖΑ; Κανείς, αλλά δεν έχει σημασία, άσχετα αν την επομένη μέρα, χθες, είπε ότι «ίσως δεν έπρεπε να το πει». 

*** Από τον Αλέξη Τσίπρα ποιος θα ζητήσει συγγνώμη; Για τις ηλίθιες δηλώσεις που έκαναν πολλά στελέχη του κόμματος; Για τα αλληλομαχαιρώματα; Για το σκάψιμο του λάκκου του; Για ότι δεν στάθηκαν αντάξιοι των προσδοκιών του ίδιου και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ; Για το «ξύλο» που έτρωγαν στα τηλεοπτικά πάνελ από πιο προετοιμασμένους βουλευτές της ΝΔ; Ποιος θα μπει συγγνώμη στον πρώτο αριστερό και αληθινά προοδευτικό πρωθυπουργό της Ευρώπης; Αν όχι τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, τότε ποιος; 

*** Ντέρμπι έδειξε η χθεσινή δημοσκόπηση του Mega για τις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ, την Κυριακή. Πλέον το σενάριο νίκης – στον α’ γύρο – του Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος είχε την πιο καλή καμπάνια απ’ όλους, μόνο απίθανο δεν φαντάζει.
Για να δούμε τι θα δούμε στον δεύτερο…

*** Ούτε ένα πράγμα δεν έχει κάνει σωστά η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα σε ό,τι αφορά στις πλημμύρες στη Θεσσαλία. Ούτε ένα. Ούτε το 112, ούτε για τη βοήθεια στους αποκλεισμένους, ούτε για το νερό και το φαγητό, ούτε για την απομάκρυνση των νεκρών ζώων, ούτε για τους κλειστούς δρόμους, ούτε καν για την επόμενη μέρα.
Τέτοια πανδημία κάθε 100 χρόνια. Τέτοιες φωτιές κάθε 500 χρόνια. Τέτοιες πλημμύρες κάθε 1.000 χρόνια. Τέτοιοι εγκληματίες κάθε 4 χρόνια. 

*** Να έχεις τη χειρότερη Δικαιοσύνη σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό δηλώνει η πλειοψηφία των πολιτών και εγώ μαζί, εννοείται και να βλέπεις να βγάζει ανακοίνωση η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων κατά του Στέφανου Κασσελάκη επειδή απάντησε «γουστάρω», όταν μια κυρία του είπε: «αν καταφέρεις να ξεδοντιάσεις το σύστημα των δικαστών κ των δημοσιογράφων, μόνο τότε η χώρα θα πάει μπροστά». Παρεξηγήθηκαν, λες και δεν υπάρχει σύστημα. Προφανώς και υπάρχει…

*** Τέλος το Market Pass. Η φτωχολογιά μπορεί να τρώει σανό. Από πού; Από τα κανάλια και τα Πετσωμένα sites. Πρώτης ποιότητας…

*** Τη Μιράντα Ξαφά την ξέρετε, δεν χρειάζεται να σας πω ποια είναι. Αυτή λοιπόν η κυρία χαρακτήρισε ως ορθή την απόφαση για διακοπή του Market Pass και ως λανθασμένη την επιδότηση της προσωπικής διαφοράς στους συνταξιούχους, καθώς επιβαρύνουν τους ήδη φορολογούμενους με τις υπέρογκες συντάξεις τους. Γιατί όχι ευθανασία; Πιο άμεσα και σίγουρα πιο λειτουργικό για να δούμε την οικονομία να πηγαίνει… βζινννν. 

*** Ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε η ετυμολογία της λέξης Θεσσαλία είναι από το «θέσις αλός», το μέρος δηλαδή που ήταν η θάλασσα. Ο Νίκος Σαραντάκος, πάλι, απαντά ότι ο υπουργός Εργασίας λέει αρλούμπες. Ποιον από τους δύο πιστεύετε; 

*** Οι υγειονομικές αρχές της Λάρισας έκαναν αιφνιδιαστικό έλεγχο στην κοινωνική κουζίνα ο Άλλος Άνθρωπος που ταΐζει κόσμο που αυτές τις δύσκολες στιγμές έχει ανάγκη. Την ίδια στιγμή, με πλαφόν, δίνουν το δικαίωμα στους επιχειρηματίες των πληγεισών περιοχών να πουλάνε την 6άδα το νερό με 2,50 ευρώ, από 1,70 που κάνει στο σούπερ μάρκετ. 41 τακατό. 

Η Ντάμα

Διαβάστε περισσότερα, δείτε βίντεο και τα Τελευταία Νέα από www.koutipandoras.gr => ΕΔΩ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Αλέξης Τσίπρας έφυγε με μια μοτοσυκλέτα

Το "πώς μπήκε στην πολιτική και πώς είναι τώρα", είναι ένα διαχρονικό ερώτημα του λαού για τους πολιτικούς του ηγέτες. Ο Αλέξης Τσίπρας παραμερίζει από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ χωρίς να έχει αλλάξει πολύ από τότε που ξεκίνησε. Αυτό με τα θετικά του και τα αρνητικά του στη χώρα των "τζακιών" είναι σπάνιο.  

Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και τέως (πλέον) πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ, πήρε μια απόφαση που θα χαροποιήσει πολλούς από τους πιο φανατικούς πολέμιούς του και μπορεί και κάποιους ψεύτικους φίλους. 

Η παραίτησή του είναι μια γενναία απόφαση, ταιριαστή με την τόλμη που επέδειξε σε πολλές δύσκολες συγκυρίες, στο παρελθόν. Δεν είναι εύκολο να αποχωρείς από την ηγεσία του κόμματος, που ουσιαστικά επανίδρυσες και μάλιστα σε τόσο μικρή (πολιτικά) ηλικία. 

Οι πολιτικοί του αντίπαλοι μπορούν να απολαύσουν τη στιγμή σε κάποιο από τα δεκάδες ακίνητά τους.

Μια ματιά στο Πόθεν Έσχες του κ. Τσίπρα φαίνεται ότι δίνει μια σπάνια απάντηση σε ένα διαχρονικό ερώτημα του ελληνικού λαού για τους πολιτικούς.

"Πώς μπήκε στην πολιτική και πώς είναι τώρα ή πώς βγαίνει";

Οφειλές, επενδύσεις στο μηδέν, δυο ακίνητα και δυο οχήματα, μεταξύ των οποίων και η περίφημη μοτοσυκλέτα με την οποία μετακινούνταν πριν ασκήσει εξουσία.

Όχι και άσχημα σε μια χώρα, που η πολιτική αποτελεί για πολλούς όχημα πλουτισμού και δίνει μια καλή εικόνα εξέλιξης των ανισοτήτων.

Φυσικά αυτό δύσκολα θα φτάσει στον λαό, χάρη σε μια ασφυκτικά ελεγχόμενη δημόσια σφαίρα. Μια μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, θα γνωρίζει περισσότερα για τη δήθεν "βίλα στο Σούνιο", για το ότι δήθεν "πήρε το σπίτι που διαμένει σε πλειστηριασμό" ή για τους... κομάντος στις Μαλδίβες.

Χυδαία ψέματα, που είναι μια μικρή γεύση μιας πολιτικής δολοφονίας διαρκείας, τόσο οργανωμένης και καλοπληρωμένης, που μόνο με όσα είχαν γίνει κατά του Ανδρέα Παπανδρέου το 1989 μπορεί να συγκριθεί.

Η άνοδος και η φθορά

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Αλέξης Τσίπρας, ήταν πολιτικό τέκνο της οργής, που προκάλεσαν τα μνημόνια. Ο άνθρωπος του πεπρωμένου από το 2012 και μετά όταν ζήσαμε τον πολιτικό σεισμό, που διέλυσε ένα πολιτικό Status quo πολλών ετών.

Οι επικριτές του, λένε ότι αν δεν υποσχόταν σκίσιμο μνημονίων, αν δεν διαπραγματευόταν και αν δεν έκανε το δημοψήφισμα, η Ελλάδα θα είχε γίνει παράδεισος ήδη από το 2014.

Μόνο λωτοφάγος θα μπορούσε να πιστέψει κάτι τέτοιο. Όλοι θυμούνται τη μαυρίλα εκείνης της εποχής και φυσικά τον τρόμο του 2015 και των capital controls. Δεν γίνεται να θυμάσαι το ένα και να ξεχνάς το άλλο, ούτε να ρίχνεις το ανάθεμα για όλα σε αυτόν που κυβέρνησε 4,5 χρόνια, παραλαμβάνοντας μια χρεοκοπημένη χώρα.

Ο ρόλος του Τσίπρα στη μετάβαση από τη μνημονιακή στη μέταμνημονιακή εποχή θα αποτιμηθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος, είναι όμως δύσκολο να μη δει κανείς ότι η εκτόνωση, που επέφερε στην ελληνική κοινωνία εντός πολιτικών πλαισίων, είναι μια ανεκτίμητη προσφορά.

Το ίδιο ισχύει και για τη Συμφωνία των Πρεσπών, που πέρα από τη λύση ενός εθνικού ζητήματος, που μας ταλαιπώρησε για χρόνια, είναι και ένα παράδειγμα του πώς πρέπει να λειτουργεί ένας πολιτικός ηγέτης. Μεθοδικά, αταλάντευτα και χωρίς να νοιάζεται για το πολιτικό κόστος.

Είναι γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας, δεν δρούσε πάντοτε έτσι. Έκανε πολλά λάθη με κύρια συνισταμένη από ένα σημείο και μετά την κακή διαχείριση του χρόνου ως προς τη λήψη αποφάσεων.

Η σχεδόν ερωτική σχέση που απέκτησε με μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού, άντεξε πολλά. Αθέτησε τη βασική του υπόσχεση, το σκίσιμο των μνημονίων, συμμάχησε με τους ΑΝΕΛ (πραγματικό στίγμα για την Αριστερά), έκανε το "ΟΧΙ" του δημοψηφίσματος "Ναι" και ψήφισε το μνημόνιο, είδε το κόμμα του να διασπάται και τον κομματικό μηχανισμό του να διαλύεται, λοιδορήθηκε από πρώην συντρόφους του.

Επίσης ανέχθηκε συμπεριφορές που εξόφθαλμα έπληξαν το κόμμα του και τον ίδιο και ως κυβέρνηση και κυρίως ως αντιπολίτευση. Τα έβαλε με τα λιοντάρια και τον έφαγαν οικείοι κοριοί.

Ωστόσο αν αναλογιστούμε τα όπλα που είχε στη διάθεσή του, το ξεκίνημά του, τον συντονισμένο πόλεμο που δέχθηκε από ΜΜΕ και συμφέροντα, το ότι δεν προερχόταν από πολιτικό τζάκι (ο μόνος πρωθυπουργός στη Μεταπολίτευση μαζί με τον Κώστα Σημίτη), αυτά που πέτυχε, μοιάζουν με θαύμα.

Όμως τα θαύματα στην πραγματική ζωή δεν διαρκούν και οι ηρωικές ιστορίες έχουν αίσιο τέλος μόνο στο σινεμά.

Η έντιμη παραίτηση

Ο μοναχικός δρόμος του Τσίπρα, έχοντας απέναντί του μια δύναμη πυρός χωρίς όρια, σε έναν πόλεμο χωρίς κανόνες και φυσικά και με δικά του λάθη, θα οδηγούσε τελικά σε μια οδυνηρή ήττα.

Το τέλος ίσως δεν είναι αυτό που φανταζόταν ο ίδιος ο Τσίπρας, ωστόσο στην ιστορία θα καταγραφεί κάτι πολύ σημαντικό, που ίσως τώρα μοιάζει με "χρύσωμα χαπιού" για έναν πολιτικό στα 49 του. Έντιμος ήρθε και έντιμος παρέμεινε και πέτυχε πολλά περισσότερα από όσα πιθανότατα θα φανταζόταν ότι θα πετύχει σε μια πολιτική διαδρομή που ξεκίνησε από τις μαθητικές κινητοποιήσεις του 1990-91 και συνεχίστηκε με μια απαγόρευση αποβίβασης στο λιμάνι της Ανκόνας το 2001, πριν έρθει λίγα χρόνια αργότερα στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Σε κάθε περίπτωση, η αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μια απόφαση που έρχεται ως αποτέλεσμα της λαϊκής ετυμηγορίας και η κίνησή του αυτή δείχνει σεβασμό στη θέληση των πολιτών. 

Μάνος Χωριανόπουλος *

* Ο Μάνος Χωριανόπουλος είναι Διευθυντής του News 24/7. Στην 24Media βρίσκεται από τον Μάιο του 2007. Έχει διατελέσει Διευθυντής Σύνταξης του News 247.gr και Διευθυντής της εφημερίδας "Έθνος.

Διαβάστε Περισσότερα »