Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Νοεμβρίου 11, 2026

Ο Χότζας, το «καρφί» και το καλώδιο

«Ακόμη και μια ανώδυνη συμφωνία μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από έναν "Γείτονα" που έχει στο μυαλό του, να κερδίσει ένα ολόκληρο σπίτι, αξιοποιώντας ένα …καρφί» 


«Δεν τρέχει και τίποτα»: Αυτή είναι ουσιαστικά η κυβερνητική αφήγηση για το καλώδιο και την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας -Κύπρου:  «Δεν έχει ζητηθεί, ούτε πρόκειται να ζητηθεί άδεια από την Τουρκία…Είναι άλλο πράγμα η άδεια και άλλο η ενημέρωση». 

Όσο για την γαλλική ρηματική διακοίνωση, προς την Άγκυρα; Είναι σαν «το χαρτάκι που αφήνει η ΔΕΗ για να ενημερώσει για επικείμενη διακοπή ρεύματος!» 

Το θέμα δεν είναι το καλώδιο, αλλά αν η Τουρκία αποκτά τη δικαιοδοσία, έστω και αν την πήρε από το Παρίσι και όχι από την Αθήνα, εξηγεί βετεράνος διπλωμάτης, που έχει «φάει με το κουτάλι», τις ελληνοτουρκικές σχέσεις . 

«Η Αγκυρα θέλει να αποδείξει πώς δικαιούται δηλαδή, να αποφασίζει για κάθε λογής δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο. Να εκμεταλλευτεί το καλώδιο ως μέσο έμπρακτης αναγνώρισης των τουρκικών προκλητικών, αναθεωρητικών  διεκδικήσεων στο Αιγαίο», εξηγεί. 

Και αυτή την γαλλική «ρηματική διακοίνωση»-που ακόμη δεν ξέρουμε τι λέει-η Αγκυρα θα θελήσει φυσικά να την εκμεταλλευτεί στο μέλλον, διεθνώς, για να ισχυροποιήσει τις θέσεις. 

Όπως ακριβώς και  στην γνωστή ιστορία του Νασρεντίν Χότζα για το «Σπίτι και το καρφί», λέει ο βετεράνος διπλωμάτης: «Μια φορά και έναν καιρό, ο Χότζας ήταν σε πολύ δυσχερή οικονομική θέση και αναγκάστηκε να πουλήσει το σπίτι του σε έναν γείτονα. 

Πονηρός όμως ο γείτονας κατάλαβε την αδυναμία του Χότζα και άρχισε να τον πιέζει για όλο και χαμηλότερη τιμή. 

Το «Οθωμανικό» παζάρι κράτησε μέρες και ο  Νασρεντίν Χότζας δέχθηκε να πουλήσει το σπίτι σε χαμηλή τιμή, αλλά έκανε στο έναν ελιγμό: Συμφώνησε να πωλήσει το σπίτι υπό δύο προϋποθέσεις: Πρώτον, να παραμείνει καρφωμένο στον τοίχο του διαδρόμου, ένα καρφί, όπου ο μακαρίτης ο πατέρας του κρεμούσε την… κάπα του. Και δεύτερον, ο Χότζας να επισκέπτεται το σπίτι όποτε θέλει, για να βλέπει το…καρφί στον τοίχο. 

Η συμφωνία έκλεισε και με τη βούλα του καδή και αφού πέρασε καιρός, ο Χότζας επισκέφθηκε το σπίτι που ανήκε πλέον στον γείτονα, για να δει το …καρφί στον τοίχο, όπως προέβλεπε η γραπτή συμφωνία. 

Σιγά σιγά, ο Χότζας περνούσε όλο και πιο συχνά από το σπίτι του γείτονα για να βλέπει το καρφί στον τοίχο. Εφτασε μάλιστα να περνά κάθε μέρα σχεδόν από το σπίτι, ακόμη και τις πιο ακατάλληλες ώρες. Κάποια στιγμή ο γείτονας αγανάκτησε , αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι, εγκλωβισμένος από τη συμφωνία. Με τα πολλά, αναγκάστηκε να πουλήσει το σπίτι όσο όσο για να απαλλαγεί από τον Χότζα. Και τελικά, ο πονηρός Νασρεντίν αγόρασε και πάλι το σπίτι του πολύ πιο φθηνά, σε σχέση με την τιμή, που το είχε πουλήσει» 

Το δίδαγμα του Χότζα 

Τι διδάσκει η ιστορία του Χότζα; «Ακόμη και μια ανώδυνη συμφωνία μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από έναν «Γείτονα», που «έχει στο μυαλό του, να κερδίσει ένα ολόκληρο σπίτι, αξιοποιώντας ένα …καρφί», ήταν το σχόλιο του διπλωμάτη.

Με απλά λόγια, η Αγκυρα, που δεν έχει βγάλει από το μυαλό της την κατάκτηση του μισού Αιγαίου, θα μπορούσε σιγά σιγά να χρησιμοποιήσει την «αποστολή ενημέρωσης» ως τεκμήριο διεθνούς αποδοχής της αξίωσής της να έχει λόγο στην περιοχή.  Όπως και με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Προσπαθώντας, μεθοδικά, σιγά σιγά, όπως και ο Χότζας να δημιουργεί τετελεσμένα

Πολύ σοφά, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής  προειδοποίησε  ότι οποιαδήποτε διαδικασία «ενημέρωσης» της Αγκυρας, θα μπορούσε να καταλήξει σε αναζήτηση της «τουρκικής άδειας», ανεξάρτητα από την ονομασία της, και σε μελλοντικές υποδομές. 

Με ένα δήθεν «ανώδυνο καρφί» , να εξασφαλίσει δηλαδή , όπως ο Χότζας, ολόκληρο το «σπίτι»…


Πηγή: Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr 




Δευτέρα, Νοεμβρίου 09, 2026

Το καλώδιο, η «άδεια» και το έγγραφο που καίει

Το «Abeille Marengo» αναμένεται να αποπλεύσει από το Ηράκλειο και να αρχίσει τις έρευνες. Το πραγματικό τεστ θα έρθει όταν το πλοίο πλησιάσει τις περιοχές των τουρκικών αξιώσεων 


Το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου ετοιμάζεται να ξαναμπεί στη θάλασσα και μαζί του επιστρέφει το γνωστό παιχνίδι νεύρων με την Τουρκία. 

Μόνο που αυτή τη φορά το πραγματικό παρασκήνιο δεν κρύβεται στις NAVTEX, αλλά σε ένα έγγραφο που κανείς δεν επιβεβαιώνει καθαρά και όλοι συζητούν. 

Η Αθήνα εξέδωσε την άδεια, δέσμευσε τις περιοχές των ερευνών και επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους ότι Ελλάδα και Κύπρος είναι οι μόνες χώρες που έχουν δικαίωμα να αδειοδοτούν τις εργασίες. Ορθώς. Η Άγκυρα απάντησε με αντι-NAVTEX, αξίωσε «συγκατάθεση» και συντονισμό, έστειλε UAV στην περιοχή και έκανε ό,τι συνηθίζει: επιχείρησε να μετατρέψει μια αυθαίρετη διεκδίκηση σε διοικητική κανονικότητα. 

Μέχρι εδώ, κανένα μυστήριο. 

Το μυστήριο αρχίζει με τις πληροφορίες ότι η γαλλική πλευρά ή η ανάδοχος εταιρεία απέστειλε γραπτή ενημέρωση στην Τουρκία. Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι δεν ζητήθηκε άδεια. Δεν απαντά, όμως, με την ίδια σαφήνεια αν υπήρξε ενημέρωση, ποιος την έστειλε, τι ακριβώς έγραφε και –κυρίως– αν η Αθήνα την είχε εγκρίνει. 

Θα πει κανείς: άλλο ενημέρωση, άλλο αίτημα. Στη διπλωματία, όμως, οι λέξεις δεν είναι διακοσμητικές. Όταν ενημερώνεις επισήμως ένα κράτος για εργασίες σε περιοχή όπου εκείνο διεκδικεί δικαιοδοσία, του προσφέρεις ένα χαρτί που αύριο μπορεί να παρουσιάσει ως αναγνώριση ρόλου. Και η Τουρκία δεν φημίζεται ακριβώς για τη σεμνότητά της στην ερμηνεία εγγράφων. 

Γι’ αυτό ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΕΛΑΣ ζητούν εξηγήσεις, με την Ελληνική Συμπαράταξη να προειδοποιεί ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει να συνδέσει την υπόθεση και με το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ο Αντώνης Σαμαράς είχε ήδη προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε πρόσθετη ενημέρωση της Τουρκίας, πέραν της ελληνικής NAVTEX, ισοδυναμεί με έμμεση αναγνώριση τουρκικής δικαιοδοσίας. Κατηγόρησε τον Γιώργο Γεραπετρίτη ότι «παίζει το παιχνίδι της Τουρκίας», ζήτησε την αποπομπή του και προειδοποίησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη «να μην παίζει άλλο με τη φωτιά». 

Το «Abeille Marengo» αναμένεται να αποπλεύσει από το Ηράκλειο και να αρχίσει τις έρευνες. Εκεί θα τελειώσουν τα λεκτικά παιχνίδια. Το πραγματικό τεστ θα έρθει όταν το πλοίο πλησιάσει τις περιοχές των τουρκικών αξιώσεων. 

Διότι στα κυριαρχικά δικαιώματα δεν αρκεί να λες ότι δεν ζήτησες άδεια. Πρέπει και να μην έχει δημιουργηθεί ούτε η σκιά ότι κάποιος άλλος τη ζήτησε για λογαριασμό σου.


Πώς έμεινε εκτός η Πρώτη Σερρών 

Στο «προπύργιο» του Κώστα Καραμανλή, στις Σέρρες, περιόδευσε χθες ο πρωθυπουργός. Το ενδιαφέρον είναι ότι στην περιοδεία ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε στο πλευρό του όλους τους βουλευτές του νομού πλην του Κώστα Αχ. Καραμανλή. Ασφαλώς απουσίαζε και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Γι’ αυτό φαίνεται πως ο πρωθυπουργός επέλεξε να μην επισκεφθεί την Πρώτη Σερρών, γενέτειρα του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, και να περιοδεύσει σε άλλες περιοχές του νομού. 


Εβδομάδα αναδιαρθρώσεων 

Στα δικά μας τώρα, τα χρηματιστηριακά, η δεύτερη εβδομάδα του Νοεμβρίου περιλαµβάνει αύριο Τρίτη 10 Νοεμβρίου το Mid Cap Conference, ενώ την ίδια ημέρα ανακοινώνει αποτελέσματα η Σαράντης.

Την Τετάρτη ακολουθούν η Austriacard και η Optima bank, με την τελευταία να δηµοσιεύει πριν από την έναρξη της συνεδρίασης. Αργά το ίδιο βράδυ ο MSCI θα ανακοινώσει την τριµηνιαία αναθεώρηση των δεικτών του, με την αναδιάρθρωση των χαρτοφυλακίων να πραγµατοποιείται στο κλείσιµο της συνεδρίασης της ∆ευτέρας 30 Νοεμβρίου.

Την Πέμπτη τη σκυτάλη των αποτελεσμάτων παίρνουν η Premia Properties, η HELLENiQ Energy και η CrediaBank, ενώ την Παρασκευή θα ανακοινωθεί η αναδιάρθρωση των δεικτών FTSE Russell.


Το παρασκήνιο της Pizza Fan

Μια κρίσιμη εβδομάδα για την επαναλειτουργία της Pizza Fan ξεκινά, με το παρασκήνιο της πιθανής πώλησης της εταιρείας να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Αν και το άνοιγμα των καταστημάτων στρώνει το έδαφος για τις διαπραγματεύσεις με τους δυο εν δυνάμει υποψήφιους επενδυτές, που ακούγονται ότι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, η αλλαγή ιδιοκτησίας δεν θεωρείται ούτε άμεση ούτε δεδομένη. 


Πηγή: naftemporiki.gr 

Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2026

Κυβέρνηση: Τρέχει κατόπιν εορτής να «μαζέψει» τη ζημιά από το τουρκολιβυκό και να σβήσει την εσωκομματική φωτιά

Τρέχει και δεν φτάνει η κυβέρνηση να διεθνοποιήσει, εκ των υστέρων, την αντίδρασή της στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, έχοντας παράλληλα στραμμένο το βλέμμα και στις σφοδρές αναταράξεις που προκαλεί στη «γαλάζια» παράταξη. 


Την πίεση που αισθάνεται η ελληνική κυβέρνηση έχει ανεβάσει κατακόρυφα η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να σπεύδει τώρα να αντιμετωπίσει την εξέλιξη αυτή, διεθνοποιώντας εκ των υστέρων το θέμα στο εξωτερικό, αλλά και επιχειρώντας ταυτόχρονα, με αυτόν τον τρόπο, να διασκεδάσει και τις εντυπώσεις στο εσωτερικό, με το Μαξίμου να βρίσκεται αντιμέτωπο όχι μόνο με την κριτική της αντιπολίτευσης, αλλά και με την εσωκομματική κριτική που διατυπώνεται έντονα στο εσωτερικό της ΝΔ. 

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρωθυπουργός, προεδρεύοντας σε ανοιχτή συζήτηση υψηλού επιπέδου της ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στη νέα Υόρκη, θέλησε -παρουσιάζοντας και σχετικό χάρτη με το τουρκολυβικό μνημόνιο – να πει, μεταξύ άλλων, ότι «το αποκαλούμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών αρχών του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Είναι παράνομο, είναι αυθαίρετο και αντιβαίνει στη γεωγραφία την ίδια», καθώς επίσης ότι «η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές. Ωστόσο, έχουν επιχειρήσει να καθορίσουν ένα τεχνητό θαλάσσιο σύνορο μεταξύ τους. Αυτό είναι παράλογο». 

Στο ίδιο πλαίσιο επισήμανε ότι «η γεωγραφία δεν μπορεί να ξαναγραφτεί. Και τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν μπορούν να διαγραφούν με το να χαράσσονται αυθαίρετες γραμμές σε έναν χάρτη», σημειώνοντας ότι «σε καμία περίπτωση δεν μπορεί το μνημόνιο αυτό να λειτουργήσει ως πρόσχημα για την αμφισβήτηση νόμιμων δραστηριοτήτων στη θάλασσα ή για την παρεμπόδιση στρατηγικών έργων συνδεσιμότητας τα οποία η περιοχή μας χρειάζεται επειγόντως». 

Με το βλέμμα και στο εσωτερικό 

Δηλώσεις που ασφαλώς απευθύνονται στο εξωτερικό, αλλά διατυπώνονται με το βλέμμα και στο εσωτερικό της χώρας και βέβαια και στο εσωτερικό της «γαλάζιας» παράταξης, όπου πέραν της σφοδρής κριτικής του Αντώνη Σαμαρά, αλλά και των επισημάνσεων του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος έχει κάνει λόγο για μία «αναμφίβολα αρνητική εξέλιξη για τα εθνικά μας συμφέροντα, διότι μπορεί μεν να μην παράγει νομικά αποτελέσματα, είναι όμως επίδειξη δύναμης, επιρροής και πρόκλησης τετελεσμένων, από τους γείτονες», έντονη κριτική διατυπώνεται και από το εσωτερικό της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας. 

Τόσο σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις στους «γαλάζιους» διαδρόμους, όσο και δημοσίως. Είναι χαρακτηριστική η σαφής κριτική που διατύπωσε ο βουλευτής της ΝΔ Ευριπίδης Στυλιανίδης, δηλώνοντας μεν ότι «δεν υιοθετώ τους όρους “νίκη” και “ήττα”, διότι αυτή η μάχη δεν προσδιορίζει το μέλλον του “πολέμου”», αλλά κάνοντας λόγο, δε, για «μία κακή στιγμή. Μία στιγμή που η ελληνική διπλωματία δεν εκτίμησε σωστά τις συνθήκες», καταλογίζοντάς της ότι «επένδυσε υπερβολικά πάνω στον Χαφτάρ και δεν εισέπραξε αυτό το οποίο φιλοδοξούσε να εισπράξει, ενδεχομένως από λάθος εκτιμήσεις ή επειδή διέγνωσε διαφορετικά τη συγκυρία κτλ.» (ΔΕΛΤΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ). 

Επικριτική ήταν και η πρώτη δημόσια αντίδραση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ Δημήτρη Καιρίδη, ο οποίος ανέφερε μεν (Realfm 97,8) ότι «νομικά δεν παίζει κάποιο ρόλο το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Άκυρο ήταν, και άκυρο είναι», σημειώνοντας ωστόσο ότι «πολιτικά είναι μια ήττα για εμάς. Πολιτικά είναι μια ήττα. Διότι η Ανατολική Λιβύη ήταν πάρα πολύ κοντά στην Αίγυπτο και φαίνεται ότι τώρα ο Χαφτάρ διαλέγει στρατόπεδο, το τουρκικό. Εμείς μένουμε με το Ισραήλ, την Κύπρο και την Αίγυπτο, σε μεγάλο βαθμό. Είναι μια δυσάρεστη, κακή εξέλιξη. Δεν είναι καλή εξέλιξη». Παρότι στη συνέχεια υποχρεώθηκε να αναδιπλωθεί και να πει ότι «μίλησα πιεζόμενος για ήττα κυρίως της Αιγύπτου γιατί αυτήν ήταν που είχε επενδύσει περισσότερο» (ΣΚΑΪ). 

Στις εσωκομματικές αντιδράσεις συγκαταλέγεται βέβαια και η δήλωση του «γαλάζιου» βουλευτή Δημήτρη Καλογερόπουλου που έγινε viral («Τον ήπιαμε», Meganews), προτού ο ίδιος επίσης προχωρήσει σε διευκρινιστική δήλωση αναδίπλωσης. 

Δυσαρέσκεια στους «γαλάζιους» διαδρόμους 

Στο «γαλάζιο» παρασκήνιο, δε, βουλευτές της ΝΔ μιλούσαν για μια αρνητική εξέλιξη που επιβεβαιώνει την κυριαρχία της Τουρκίας στη Λιβύη και έκαναν λόγο για «διπλωματική ήττα» της ελληνικής πλευράς, καταλογίζοντάς την στην ελληνική κυβέρνηση. 

Σε αυτό το κλίμα, λοιπόν, μένει να δούμε αν και με ποιο τρόπο, στην επικείμενη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της Δευτέρας, ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να διαχειριστεί την εγχώρια συζήτηση, αλλά και τη συζήτηση στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, εν όψει και των αναμενόμενων εξελίξεων στο θέμα του καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο. 

Θέμα για το οποίο έχει στείλει σαφείς προειδοποιήσεις προς το Μαξίμου, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, επισημαίνοντας ότι «οποιοδήποτε αίτημα για εκχώρηση άδειας από την Τουρκία για το καλώδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Είτε αυτό ονομαστεί ενημέρωση είτε ανακοίνωση είτε όπως αλλιώς». 


Ρεπορτάζ: Γιάννης Μπασκάκης / in.gr 






Σάββατο, Σεπτεμβρίου 19, 2026

«Πάμε πόλεμο;»

Τα εθνικά για μία ακόμα φορά στο τραπέζι της προεκλογικής αντιπαράθεσης - Ο εκβιασμός Φλωρίδη με αιχμή τα ελληνοτουρκικά και οι προεκτάσεις του. 



«Πάμε πόλεμο;» 

Πόσο αθώα ήταν τελικά η δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, στην οποία έθεσε επί της ουσίας το δίλημμα Μητσοτάκης ή ντου από την Τουρκία; 

Πόσο ανώδυνη και εν τέλει πόσο αποκαλυπτική ήταν αυτή η δήλωση σε μία περίοδο που συγκεκριμένα ΜΜΕ και κυβερνητικά στελέχη δείχνουν να ανεβάζουν και μάλιστα το θέμα της κινδυνολογίας που συνδέεται με την τουρκική επιθετικότητα και αναζητούν τρόπους να αξιοποιήσουν και την παραμικρή δήλωση της Άγκυρας; 

Και αν ήταν μόνο ο Φλωρίδης ίσως το θέμα να μην ήταν τόσο σοβαρό.   

Ωστόσο η ΝΔ ενόψει εκλογών δείχνει έτοιμη να αξιοποιήσει έως και να εκμεταλλευθεί τα ελληνοτουρκικά παίζοντας επί της ουσίας με την εθνική ασφάλεια. 

Αλήθεια μπορεί το αφήγημα περί εξωτερικού κινδύνου και ο χορός δισεκατομμυρίων γύρω από τα εξοπλιστικά, για τα οποία οι αποφάσεις φέρουν την σφραγίδα του Μαξίμου να καλύψει όλα τα άλλα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικογένεια στην καθημερινότητα της πίσω από μία άκρατη κινδυνολογία που καταλήγει στο «Μητσοτάκης ή χάος»… 

Άμοιρη ευθυνών δεν είναι και η αντιπολίτευση και κυρίως στα δεξιά της ΝΔ που χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί τα εθνικά εδώ και αρκετό καιρό καταγγέλλοντας την όποια προσπάθεια του Υπουργείου Εξωτερικών για διάλογο ως κατευνασμό και υποχωρητικότητα, δίνοντας χώρο σε κινδυνολόγους και ακραίες φωνές που πρεσβεύουν πως η απραξία είναι το πλέον ασφαλές καταφύγιο. Κυρίως για μία δεξιά κυβέρνηση. 

Και μπορεί η ΝΔ να θέλει να ξεχάσει ωστόσο όλοι οι υπόλοιποι θυμούνται τις αντιδράσεις και την προεκλογική εκστρατεία με τη Συμφωνία των Πρεσπών το 2019, αλλά και την προσπάθεια να βαφτιστούν συγκεκριμένοι μουσουλμάνοι υποψήφιοι βουλευτές το 2023 ως «απειλή» για τη χώρα και ενώ τα «ήρεμα νερά» είχαν αρχίσει να διαφαίνονται στον ορίζοντα με αφορμή την αλληλεγγύη των λαών Ελλάδας και Τουρκίας στους καταστροφικούς σεισμούς στη γείτονα. 

Η ρητορική του Μαξίμου περί διάθεσης για λύσεις αποδεικνύεται ανειλικρινής, αφού η ένταση πουλάει.

Το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία, που με την πρώτη ευκαιρία αναζωπυρώνει την ένταση και βάζει τέλος στην ηρεμία επαναφέροντας σταδιακά την πολιτική των navtex, των παραβιάσεων και από την Παρασκευή και των υπερπτήσεων, με δύο τουρκικά F-16 οπλισμένα να πετάνε πάνω από τη Ρω και ένα UAV πάνω από τη Ζουράφα. 

Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι υπαρκτός, ωστόσο αυτός ο κίνδυνος του τουρκικού δεν μπορεί να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν και να γίνεται προεκλογικό παιχνίδι στα χέρια οποιασδήποτε πολιτικής δύναμης. 

Και μάλιστα ενώ τα «ήρεμα νερά» πέρασαν ανεκμετάλλευτα και η κυβέρνηση δεν δείχνει διάθεση να βάλει τα πράγματα στη θέση τους πχ στην ΕΕ, ζητώντας κυρώσεις. 

Δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για αφηγήματα τύπου «Μητσοτάκης ή χάος», ή για χαρακτηρισμούς περί προδοσίας που έχουν αποδοθεί κατά καιρούς στον Γεραπετρίτη, από τα δεξιά της ΝΔ όταν επιχειρούσε το διάλογο. 

Και μάλιστα σε ένα περιβάλλον σφοδρών συγκρούσεων και τεκτονικών γεωπολιτικών αλλαγών, με κάποιους να αναγνωρίζουν στην περίοδο που διανύουμε τις απαρχές ενός ενδεχόμενου Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου. 

Με τις σταθερές να καταρρέουν το διεθνές δίκαιο να αποδομείται και να μην ισχύει πλέον ούτε ως δίκαιο του ισχυρού, την πολυμέρεια να μετατρέπεται σε στοίχημα και τις απειλές να μεγιστοποιούνται, η εκμετάλλευση των εθνικών θεμάτων προς άγραν ψήφων δεν είναι απλώς επικίνδυνη αλλά μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική. 

Οι υπερβολές στη χρήση των εθνικών θεμάτων δίνουν τροφή και στην ακροδεξιά με τις δηλώσεις Φλωρίδη αλλά και τη φημολογία περί πρωτοβουλιών στα εθνικά με προεκλογικό χαρακτήρα να καταδικάζονται τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από την ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ. 

Ενώ γίνεται απόλυτα σαφές ότι τα εθνικά θέματα δεν μπορούν να μπαίνουν στο τραπέζι της προεκλογικής αντιπαράθεσης ως δίλημμα που παραπέμπει σε εκβιασμό, ούτε επιτρέπονται αντιφάσεις… 

Με την ευθύνη να βαραίνει τόσο τους πολιτικούς και τους δημοσιολογούντες, όσο και τα ΜΜΕ… 


Πηγή: Αλεξάνδρα Φωτάκη / in.gr


Τρίτη, Μαΐου 19, 2026

Επιστροφή Patriot από Κάρπαθο και Διδυμότειχο... (upd)

Πράσινο φως για τις ιταλικές φρεγάτες Bergamini 



Το πράσινο φως για την επιστροφή των συστοιχιών Patriot, από Διδυμότειχο και Κάρπαθο, αλλά και για την ολοκλήρωση κρίσιμων εξοπλιστικών προγραμμάτων για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων, άναψε το ΚΥΣΕΑ. 

Ο επαναπατρισμός των Patriot κρίθηκε αναγκαίος, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, λόγω της αλλαγής των γεωπολιτικών συνθηκών. Ακόμη θα αποσταλεί ένα όχημα M113 στον Λίβανο, ενώ υπενθυμίζεται ότι ήδη έχουν αναπτυχθεί 11 στην περιοχή, που προέρχονται από τα αποθέματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στο πλαίσιο της διμερούς συνεργασίας. 

Το ΚΥΣΕΑ, ενέκρινε την προμήθεια των ιταλικών φρεγατών Bergamini, όπως επίσης και την αναβάθμιση των φρεγατών ΜΕΚΟ. Και τα δυο προγράμματα έχουν περάσει από τη Βουλή, αλλά και η προμήθεια κρυπτοσυσκευών. 

Ο υπουργός Εξωτερικών παρείχε ενημέρωση για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ενώ κατά πληροφορίες συζητήθηκαν και τα ελληνοτουρκικά με φόντο τις εξελίξεις που φαίνεται να δρομολογούνται από τη γείτονα με την προώθηση του νομοσχεδίου για τη γαλάζια πατρίδα. 

=========

(upd) Με ζεύγος Mirage 2000-5 αντικαθίστανται οι Patriot στην Κάρπαθο 


Ένα ζεύγος μαχητικών αεροσκαφών Mirage 2000-5 θα μετασταθμεύσει στην Κάρπαθο, αντικαθιστώντας τη συστοιχία Patriot που είχε αναπτυχθεί στο νησί για την παροχή προστασίας από πιθανή βαλλιστική απειλή στο Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Η συγκεκριμένη απόφαση ελήφθη προκειμένου να καλυφθεί πιθανό επιχειρησιακό κενό. Σημειώνεται ότι στο αεροδρόμιο της Καρπάθου γίνονται εργασίες προκειμένου να μπορεί να υποστηρίξει επί μακρόν στάθμευση μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας.


Με πληροφορίες από το topontiki.gr

 

Σάββατο, Απριλίου 25, 2026

Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία: Αν λείψουν οι Αμερικανοί….

Δεν ξέρουμε τι αξία θα έχει αύριο η διαβεβαίωσή Μακρόν ότι η Γαλλία θα είναι παρούσα αν η ελληνική κυριαρχία απειληθεί. 



Μέσα στα πολλά πανηγύρια από την επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν κάπου «χάθηκε» μια είδηση που έδωσε ο ίδιος: το 2027, αποχωρεί από την πολιτική! 

Το είπε σε ομιλία του σε γαλλοκυπριακό σχολείο («Φιγκαρό»)και δεν ξέρουμε τι αξία θα έχει αύριο η διαβεβαίωσή του ότι η Γαλλία θα είναι παρούσα αν η ελληνική κυριαρχία απειληθεί. 

Αυτό δεν το λέμε για να υποβαθμιστεί η αξία αυτής της δήλωσης, η οποία είναι αυτονόητη: η ισχυρότερη στρατιωτικά ευρωπαϊκή χώρα υπόσχεται αλληλεγγύη, αν χρειαστεί. Το λέμε για να έχουμε πλήρη κατανόηση και συναίσθηση και όσων  λέγονται και των συνθηκών. 

Πρώτον, του χρόνου ο Μακρόν φεύγει από πρόεδρος και τη θέση του θα καταλάβει, πιθανότατα, κάποιος ακροδεξιός. Δεν γνωρίζουμε αν θα έχει την ίδια ευχέρεια στις υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις και, κυρίως, αν θα δεσμεύεται από τέτοιες δηλώσεις, αν ποτέ χρειαστεί να τις κάνει πράξη. Φυσικά, αν εμείς συνεχίσουμε να αγοράζουμε «Ραφάλ» και «Μπελαρά», μπορεί και επόμενος πρόεδρος να είναι γαλαντόμος στις δηλώσεις. 

Τώρα, αν η Τουρκία εμποδίσει αύριο  έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδα για ορυκτά καύσιμα, η Γαλλία θα στείλει το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ» να μπει μπροστά από τα τουρκικά πολεμικά; Δεν το γνωρίζουμε. Αν και ο Ερντογάν δεν είναι αυτός που θα κάνει κάποια πολεμική ενέργεια σε βάρος της Ελλάδας, άλλοι έκαναν και το 1974 και το 1996. Αυτός δεν έχει λόγο. Έτσι φαίνεται και γι’ αυτό μάλλον δεν να χρειαστεί να δοκιμαστεί στην πράξη το «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία». 

Δεύτερον, το σύνθημα αυτό κρατάει πάνω από έξι δεκαετίες με  όλους τους Έλληνες πρωθυπουργούς, με διαβαθμίσεις. Ας θυμηθούμε: Κωνσταντίνος Καραμανλής- Σαρλ ντε Γκολ και Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, Ανδρέας Παπανδρέου- Μιτεράν, Κώστας Σημίτης- Σιράκ, Κώστας Καραμανλής-Σαρκοζί, Αλέξης Τσίπρας-Ολάντ και τώρα Μητσοτάκης-Μακρόν. 

Όταν, όμως, η απειλή από την Τουρκία ήταν πραγματική, καμία γαλλική- ούτε άλλη εξ Ευρώπης- αλληλεγγύη εκδηλώθηκε έμπρακτα. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από την  κρίση στα Ίμια το 1996 δεν υπάρχει. Τη νύχτα εκείνη η Ευρώπη κοιμόταν, αλλά οι Αμερικανοί όχι. Ο Πάγκαλος μίλησε με τον Κρίστοφερ και τον Χόλμπρουκ (Εξωτερικών),  ο Αρσένης με τον Πέρι(Άμυνας) και ο Σημίτης με τον Κλίντον. Οι Αμερικανοί αντιστοίχως μιλούσαν με τους Τούρκους και το επεισόδιο δεν εξελίχθηκε σε πόλεμο. 

Το ερώτημα είναι ποιος ευρωπαίος ηγέτης θα μπορούσε να είχε κάνει το ίδιο και να πείσει την Τσιλέρ να επέλθει εκτόνωση; Λίγες μέρες μετά είχα ρωτήσει γι’ αυτό τον τότε πρωθυπουργό. Αν και αδιαμφισβήτητα ευρωπαϊστής, ο Σημίτης δεν είχε ψευδαισθήσεις: οι Ευρωπαίοι δεν είναι για τέτοια, μόνο οι Αμερικανοί έχουν τη δυνατότητα άμεσης και αποτελεσματικής παρέμβασης. 

Μπορεί σήμερα- με τον Τραμπ να απειλεί να  αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ ή να εκδιώξει την Ισπανία από αυτό- να έχει αποκτήσει άλλη διάσταση η ευρωπαϊκή άμυνα; Δεν φαίνεται. Άλλωστε, η Τουρκία είναι ισχυρό μέλος του ΝΑΤΟ και δεν ξέρουμε αν ένα άλλο ισχυρό μέλος(η Γαλλία) θα σταθεί απέναντί της, αν απειλήσει την Ελλάδα στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Μάλλον δεν θα χρειαστεί. Αλλά καλού κακού εκεί στο Μαξίμου ας έχουν πρόχειρο το τηλέφωνο του Τραμπ, για να μην ψάχνουν νυχτιάτικα να το βρουν από την κυρία Κίμπερλι… 


Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026

Ελληνοτουρκικά: Χαμόγελα που δείχνουν τα δόντια τους


 

Πήγε, ήλθε και απήλθε. 

Οι «δίαυλοι επικοινωνίας» έμειναν ευτυχώς ανοιχτοί και έτσι τον άφησαν να φύγει, και να επιστρέψει. 

Η γλώσσα του σώματος, από την οποίαν έκαναν ρεπορτάζ κάποιοι δημοσιογράφοι είναι θετική. Δεν διακρίνονται πουθενά εκχυμώσεις και μώλωπες. 

Η κυβερνητική ρητορική που προηγήθηκε της επίσκεψης υπήρξε πρωτοφανής: «Πάμε για να μείνουν οι δίαυλοι επικοινωνίας ανοιχτοί»! Πώς; μέσα ή έξω από τις Navtex;  Πολύ μλινιμαλ προσδοκίες για μείζονα θέματα – ή μάλλον προβλήματα. 

Αλλά εκεί που θα έπρεπε να μείνει κανείς άφωνος είναι με τη λογική “να τα πούμε, πριν αναλάβει να μας τα βρει ο Τραμπ”. 

Τι να πούμε για να μην μας τα βρει ο Τραμπ; Να τα βρούμε μόνοι μας; Τι να βρούμε; Έχουμε κάτι να μοιράσουμε; 

Παιδαριώδεις ρητορικές και αμήχανες. 

Πάντως δεν έχουμε παράπονο! με τον καλό λόγο στο στόμα ο Ερντογάν: «Φυσάει άνεμος Τουρκίας στην περιοχή», αλλά δεν ταράζει τα ήρεμα νερά. Ούτε γύρω από την Κάσο. 

Τέλος πάντων, ο γέγονε, γέγονε, η συνάντηση έγινε.

Οι δηλώσεις των δύο πλευρών που ακολούθησαν ήταν σχεδόν αναμενόμενες. 

Ο φίλος Ταγίπ με τον τρόπο του υποσημείωσε το θέμα του Αιγαίου, αναφέρθηκε σε διευθετήσεις στη Γάζα και τη Συρία, ενώ υπήρξε έντονος για τη μειονότητα στη Θράκη.

Στην απαντήσή του ο Μητσοτάκης αναφέρθηκε στη φιλοξενία, τον τουρισμό και την κλιματική αλλαγή, ενώ υπήρξε σταθερός στις ελληνικές θέσεις για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη. 

Για το μοναδικό θέμα που χωρίζει τις δύο χώρες στο Αιγαίο, ο Κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε σε πιθανή προσφυγή σε ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο που θα αποφανθεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο.

Ο Ταγίπ είπε ότι οι δύο αρχηγοί “μοιράστηκαν τις σκέψεις τους” και ο Κ. Μητσοτάκης δεν είπε ότι “μοιράστηκαν” οτιδήποτε άλλο.

Αυτά μπροστά από τις ανοιχτές πόρτες, τι συζητήθηκε όμως πίσω από τις κλειστές πόρτες ουδείς γνωρίζει.

Φυσικά είναι αδύνατον η Τουρκία να άδειασε την ατζέντα της από τη διεκδίκηση του ελέγχου ανατολικώς του 25ου Μεσημβρινού ή την αποστρατιωτικόποιηση των νησιών κτλ. Το αμέσως επόμενο διάστημα πάντως θα δείξει αν προχωρήσαμε προς την κατεύθυνση ενός προαναγγελθέντος και προσυμφωνημένου Βατερλώ ή όχι.

Η Τουρκία πάντως βρίσκεται σε κατάσταση «υπερεπέκτασης» με όλους τους κίνδυνους που συνεπάγεται κάτι τέτοιο για την ίδια (αλλά και για την Ελλάδα όπως και για την Κύπρο).

Για την ώρα ο Ερντογάν παραμένει χαμογελαστός αφήνοντας τους υπουργούς του να δείχνουν τα δόντια του… 


ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ /militaire.gr

Τρίτη, Ιανουαρίου 20, 2026

Από τη Γροιλανδία στο… Καστελλόριζο


 

Από το BLOG του euro2day - 


ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Τους ισχυρισμούς ορισμένων ότι «στο θέμα της Γροιλανδίας η Ελλάδα μένει πίσω και ο Μητσοτάκης προσπαθεί να είναι αρεστός στον Τραμπ και κρατάει θέση άμυνας» κλήθηκε να σχολιάσει ο πρωθυπουργός, μιλώντας σε εκδήλωση στο Ωδείο Αθηνών. 

«Δεν ξέρω ποιος τα λέει αυτά και με ποια επιχειρήματα υποστηρίζει αυτή τη θέση. Για τη Γροιλανδία είμαστε απολύτως σαφείς. Το μέλλον της εξαρτάται απολύτως από τη Δανία και τους κατοίκους της Γροιλανδίας. 

Είναι νατοϊκό έδαφος, οποιαδήποτε απόπειρα από αυτό το στάτους κβο θα ήταν καταστροφική, θα συνιστούσε ευθεία αμφισβήτηση και του ΝΑΤΟ και ενδεχομένως θα ήταν η σταγόνα που θα ξεχείλιζε το ποτήρι σε μια δύσκολη στιγμή με τις ΗΠΑ. Είμαστε σαφέστατα τοποθετημένοι υπέρ του αυτονόητου δικαιώματος της Δανίας και της Γροιλανδίας να αποφασίσουν για το μέλλον τους», απάντησε. 

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΙΙ: Μισή ντουζίνα ταξιδιών στο εξωτερικό σε διάστημα ενός μήνα έχει στο καλεντάρι του ο πρωθυπουργός. 

Πέραν της επίσκεψής του στην Άγκυρα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου για τη συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν, που ακόμα δεν έχει οριστικοποιηθεί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζει βαλίτσες για το Νταβός και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ την προσεχή Τετάρτη, για το Ζάγκρεμπ και την άτυπη σύνοδο της ηγεσίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στις 30 και 31 Ιανουαρίου, για το Βέλγιο και την άτυπη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στις 12 Φεβρουαρίου, για το Μόναχο και το Munich Security Conference στις 13 Φεβρουαρίου, καθώς και για το Νέο Δελχί και το διεθνές συνέδριο «AI Impact Summit» για την επίδραση της Τεχνητής Νοηµοσύνης στις 19 Φεβρουαρίου. 

Ενδιαμέσως θα κάνει και μια επίσκεψη στις Βρυξέλλες, αυτή την εβδομάδα, για την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής με θέμα τη Γροιλανδία. 

ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ: Η επιχειρηματολογία Τραμπ στην υπόθεση αυτή, αγγίζει ευαίσθητες χορδές της ελληνικής πολιτικής σκηνής, λόγω Αιγαίου και ΑΟΖ. 

Ίσως για αυτό ο πρωθυπουργός, όπως αναφέραμε και παραπάνω, έσπευσε να διασκεδάσει το βραδάκι, τις εντυπώσεις που δημιούργησαν το πρωί οι χλιαρές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου περί «ψυχραιμίας» με αόριστες αναφορές στο διεθνές δίκαιο. 

Για να το εξηγήσουμε, ο Τράμπ επικαλείται συχνότατα τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει το νησί της Γροιλανδίας από τη «μικρή» Δανία, ή τον πολύ περιορισμένο αριθμό κατοίκων, αμφισβητώντας και το πώς κατέληξε ιστορικά, να αποτελεί μέρος της. 

Κάτι που εύκολα φέρνει στο μυαλό μια σειρά από ελληνικές βραχονησίδες που εδώ και χρόνια έχει «γκριζάρει» η Άγκυρα, ή και το μικρό Καστελλόριζο που κείται στην άλλη άκρη της θάλασσας, δίπλα στις τουρκικές ακτές.

Μπορείτε, υποθέτουμε, να φανταστείτε τη Τουρκία του Ερντογάν, να υποστηρίζει στο ίδιο στυλ με τον Τραμπ, ότι για περίπου 400 χρόνια το Καστελόριζο ήταν τουρκικό, ότι μετά πέρασε αρχικά στη Γαλλία, ύστερα στην Ιταλία (που το έχασε το 1943), έως ότου πέρασε από την ηττημένη του Β' Παγκοσμίου, σε ελληνικά χέρια, με συνθήκη του 1947. Μαζί με τα Δωδεκάνησα. 

ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ: Eτσι είναι, άμα αρχίσει να ξηλώνεται το… πουλόβερ του διεθνούς δικαίου ακόμη και μεταξύ «συμμάχων», πολλά δεινά μπορεί να προκύψουν. Κι όπως κάποιοι τώρα λένε εκεί έξω, «Έλα μωρέ ένα κομμάτι πάγο με κάτι ψαράδες είναι», για τη Γροιλανδία, αντίστοιχα μπορεί να βρεθούν να λένε και για το Καστελλόριζο.

Κι όχι απαραίτητα για την προσάρτηση του.

Ας σκεφτούμε απλώς πως μπορεί να λειτουργήσουν τα όσα συμβαίνουν, σε σχέση με την ελληνική θέση για την επήρεια του Καστελόριζου στην ΑΟΖ. Για όσους δεν το ξέρουν ή το έχουν ξεχάσει, η πλήρης επήρεια του Καστελόριζου είναι στρατηγικός και νομικός «πολλαπλασιαστής ισχύος» για την ελληνική ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Είναι, εν συντομία, το σημείο όπου η αρχή «τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες» (της περίφημης UNCLOS) συναντάτε με το πεδίο της οριοθέτησης ΑΟΖ με βάση γεωμετρία, αναλογικότητα και διεθνή νομολογία, διευρύνοντας πολύ τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ. 

Εξαιρετικά καυτό θέμα για τα ελληνικά συμφέροντα. 


ΧΑΜΑΙΛΕΩΝ / euro2day.gr 

Τετάρτη, Νοεμβρίου 19, 2025

Παραβιάσεις στο Αιγαίο παρά τα «ήρεμα νερά» στα ελληνοτουρκικά

Τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεία - Τι αναφέρουν στρατιωτικές πηγές στη «Ν» 


Τους τελευταίους μήνες, η ελληνική κυβέρνηση επισημαίνει την ύπαρξη «ηρεμίας» στα ελληνοτουρκικά παρά το γεγονός ότι ακόμη δεν έχει πραγματοποιηθεί η συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. 

Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην τηλεοπτική του συνέντευξη στην ΕΡΤ πως «η ηρεμία στα ελληνοτουρκικά, σίγουρα των τελευταίων δύο ετών, είναι καλοδεχούμενη. Δεν έχουμε παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο, έχουμε Τούρκους επισκέπτες οι οποίοι έρχονται στα ελληνικά νησιά, προς μεγάλη χαρά των νησιών αυτών διότι εισφέρουν σημαντικά στα τουριστικά έσοδα, έχουμε μια καλή συνεργασία στα ζητήματα της μετανάστευσης». 

Παρά τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας από την αρχή του έτους μέχρι και τις 17 Νοεμβρίου 2025 σημειώθηκαν συνολικά 175 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου με κάποιες από αυτές να πραγματοποιούνται από 6 οπλισμένα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 και 618 παραβάσεις του του ελληνικού FIR (Flight Information Region – γεωγραφική περιοχή του εναέριου χώρου για την οποία η Ελλάδα έχει την ευθύνη παροχής πληροφοριών πτήσεων και υπηρεσιών ασφαλείας πτήσεων). 

Συνολικά εισήλθαν στο FIR και εθνικό εναέριο χώρο 307 τουρκικά αεροσκάφη. 


Κατά τις ίδιες πληροφορίες για το έτος 2025 καταγράφηκαν συνολικά 301 παραβάσεις του FIR από 201 τουρκικά αεροσκάφη και καμία παραβίαση. 


Μπορεί οι περισσότερες παραβιάσεις να σημειώνονται στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο, ωστόσο οι τελευταίες σημειώθηκαν προχθές Δευτέρα (17/11) από τουρκικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας ATR-72 στο Κεντρικό Αιγαίο.

Οι παραβιάσεις οι οποίες σημειώνονται κατά κύριο λόγο στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο μεταξύ Καστελλόριζου και Ρόδου – Καρπάθου – Κάσου, είναι η πιο σοβαρή προκλητική κίνηση αφού τα τουρκικά αεροσκάφη εισέρχονται στον εθνικό εναέριο χώρο που έχει οριστεί στα 10 ναυτικά μίλια και επί της ουσίας πρόκειται για τα σύνορα της Ελλάδας στον αέρα.

Αναγνώριση σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες

Στρατιωτικές πηγές σημειώνουν στη «Ν» πως «όταν κρατικά αεροσκάφη ξένων χωρών εισέρχονται στο FIR Αθηνών χωρίς να έχουν υποβάλει σχέδιο πτήσης, η Πολεμική Αεροπορία της Ελλάδας υποχρεούται να προβεί σε διαδικασίες αναγνώρισης και παρακολούθησης αγνώστων εισερχομένων αεροσκαφών. Τα κρατικά αεροσκάφη οφείλουν να υποβάλουν σχέδιο πτήσης πριν την είσοδό τους στο ATHINAI FIR, σύμφωνα με τους κανόνες του International Civil Aviation Organization (ICAO). Εφόσον αυτό δεν έχει γίνει, η Πολεμική Αεροπορία προβαίνει σε διαδικασία αναγνώρισης των εισερχομένων αγνώστων ιχνών, διασφαλίζοντας την ομαλή και ασφαλή λειτουργία της διεθνούς εναέριας κυκλοφορίας».

Υπενθυμίζεται ότι η τελευταία φορά που είχε καταγραφεί είσοδος οπλισμένων τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών στο FIR Αθηνών ήταν τον Φεβρουάριο του 2023.

Η «μεγάλη εικόνα»

Διπλωματικές πηγές σημείωναν ότι «πρέπει να κοιτάμε την μεγάλη εικόνα» προσθέτοντας ότι «οι ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας διασφαλίζουν και την ειρήνη στην περιοχή μας. Αυτό έχει λειτουργήσει και στο επίπεδο των πολύ περιορισμένων παραβιάσεων, που ήταν ένας κοινός τόπος στο παρελθόν, στο επίπεδο του συντονισμού στο μεταναστευτικό, όπου τα δίκτυα των διακινητών καταπολεμούνται καθημερινά και είναι ελεγχόμενη και σε πολλά άλλα επίπεδα, τα οποία δομούν καλύτερη σχέση. Το γνωρίζουμε ότι έχουμε τις διαφορές, δεν μπορούν μέσα σε δύο χρόνια θα λυθούν ζητήματα, τα οποία μας ταλανίζουν για πενήντα χρόνια».

Εν κατακλείδι, μπορεί να υπάρχει αισθητή μείωση ως προς τις παραβιάσεις ωστόσο οι διεκδικήσεις της Τουρκίας και οι αμφισβητήσεις εθνικής κυριαρχίας δεν σημαίνει ότι έχουν αρθεί.

Πηγή: naftemporiki.gr

Δευτέρα, Νοεμβρίου 10, 2025

Σαμαράς: Ο Ελληνισμός δεν αντέχει νέους διπλωματικούς ευτελισμούς

«Θέλω να ελπίζω ότι δεν ευσταθούν οι αποκαλύψεις πρόσφατα για μυστικές συνεννοήσεις Γεραπετρίτη - Φιντάν και υπηρεσιακών παραγόντων που οδηγούν σε μια φινλανδοποίηση της Ελλάδας», είπε χαρακτηριστικά ο Αντώνης Σαμαράς - 


Δεν είναι μυστικό ότι ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, έχει μία ιδιαίτερη ευαισθησία όταν πρόκειται για τα εθνικά μας θέματα και την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Και δεν είναι η πρώτη φορά που ασκεί σκληρότατη κριτική στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για το συγκεκριμένο ζήτημα – ο οποίος, εξάλλου, υποστηρίζει πως με αφορμή τις θέσεις που είχε διατυπώσει για την πολιτική τού σημερινού υπουργού Εξωτερικών αποφάσισε να τον διαγράψει από τη ΝΔ. 

Ο κ. Σαμαράς, πάντως, και στη σημερινή (9/11) του συνέντευξη στον ΑΝΤ1, όχι απλώς δεν πήρε τίποτα πίσω, αλλά κλιμάκωσε την επίθεσή του στον πρωθυπουργό της χώρας, κατηγορώντας τον, μάλιστα, για πολιτική που «ξεπλένει» την Τουρκία. 

«Πώς να μη πυκνώνει αυτή η κριτική, όταν φοβηθήκαμε ακόμα και να ποντίσουμε το καλώδιο στην Κάσο; Δηλαδή σε διακηρυγμένη δική μας ΑΟΖ. Και όταν η Τουρκία, προσέξτε, εξαγγέλλει το δικό της καλώδιο με την κατεχόμενη Κύπρο, το παράνομο κομμάτι, το ψευδοκράτος, και εμείς δεν λέμε ούτε μία λέξη», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός για τα γνωστά «μπρος-πίσω» της κυβέρνησης στο θέμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, κάτι για το οποίο την κατηγορεί και σύσσωμη η αντιπολίτευση. 

«Εξακολουθούμε ατάραχοι να ξεπλένουμε την Τουρκία διεθνώς»

Παράλληλα, έκανε λόγο για εμπαιγμό της χώρας μας από την Λιβύη: «Και όταν μας εμπαίζει, μας κοροϊδεύει ακόμα και η Λιβύη, η οποία υπέγραψε με την Τουρκία και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο απ’ το 2019, και εξακολουθούμε ατάραχοι να την ξεπλένουμε την Τουρκία διεθνώς, η οποία Τουρκία πήρε και τα Eurofighter, τα βρήκε με την Αγγλία, με την Ισπανία, αλλά και με τη Γερμανία του Μερτς, την ώρα που, κοιτάξτε, ο Μερτς ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα που είμαστε εμείς και με τον οποίον είχε συναντηθεί ο πρωθυπουργός. Ο προηγούμενος δεν ήτανε στο δικό μας κόμμα. Και με τη σύμφωνη γνώμη όλα αυτά και της Ιταλίας και της Ισπανίας», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Για να επισημάνει πως «είναι οξύμωρο, οι χώρες αυτές της Ευρώπης που κόπτονται για τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία στην Ουκρανία, να πουλάνε όπλα στον εισβολέα και στον καταπατητή της Κύπρου, την Τουρκία», προσθέτοντας: «Και αυτό δεν βλέπω να το φωνάζει η Ελλάδα».

Λάβρος κατά του Γεραπετρίτη: «Αυτό δεν είναι μια δεύτερη υπόκλιση;»

Ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε εκ νέου στον υπουργό Εξωτερικών, εξηγώντας: «Όταν ζήτησα εγώ την αποπομπή Γεραπετρίτη, το έκανα με μοναδικό μου κριτήριο την πατρίδα μου. Είχε τότε δηλώσει ο κύριος Γεραπετρίτης ‘ας με πουν και μειοδότη’. Απαγορεύεται όμως στην πολιτική τέτοια δημόσια τοποθέτηση από έναν υπουργό Εξωτερικών. Απαγορεύεται! Τελεία. Και πρόσφατα μας δήλωσε ότι είναι και φιλέλληνας. Ε, ειλικρινά πια αυτό με ξεπερνά».

Για να τονίσει χαρακτηριστικά: «Πώς λοιπόν να μη συμφωνούν μαζί μου σχεδόν όλοι σήμερα, όταν ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών επισκέπτεται τον Χαφτάρ, παίρνει χειραψίες μαζί του για μια φωτογραφία, και μετά, μια μέρα μετά, δημοσιεύεται στον ΟΗΕ η φιλοτουρκική άποψη της Λιβύης; Όταν αγκαλιάζεται εγκάρδια ο κύριος Γεραπετρίτης μέσα στην καλή χαρά με τον Τατάρ; Θυμίζω, ήταν μέχρι χθες ο λεγόμενος ‘ηγέτης’ του ψευδοκράτους. Αυτό δεν είναι μια δεύτερη υπόκλιση; Και μάλιστα σ’ έναν ψευτοπρωθυπουργό;».

«Απαράδεκτα πράγματα αυτά. Διότι η πολιτική, αρέσει δεν αρέσει στην κυβέρνηση, είναι και διαχείριση συμβόλων. Συμβόλων που στην Ελλάδα τα σύμβολα μετράνε», επισήμανε, ανεβάζοντας περαιτέρω τους τόνους για την εξωτερική πολιτική Γεραπετρίτη – Μητσοτάκη: «Όταν ώρες μετά τη συνάντηση Γεραπετρίτη-Φιντάν, ο Ερντογάν δηλώνει ότι η κατεχόμενη Κύπρος θα είναι για πάντα ιδιοκτησία της Τουρκίας; Όταν την ώρα που τα Σκόπια έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια ακόμα και την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών, έρχεται ο Γεραπετρίτης και εύχεται: ‘τουλάχιστον αυτή η συμφωνία να τηρηθεί’; Και μάλιστα την ώρα που η Βουλγαρία με βέτο πέτυχε την κατάργηση της δήθεν μακεδονικής γλώσσας που σφετερίζονται οι Σκοπιανοί, ενώ εμείς κοιμόμαστε; Όταν η Αίγυπτος, φτάσαμε η Αίγυπτος να μας προκαλεί με τη Μονή Σινά; Και εκεί συμβαίνουν πολύ περίεργα πράγματα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Και μένω εδώ. Όταν η Αίγυπτος προχωρά μετά από 13 χρόνια σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με την Τουρκία;».

«Υπάρχει κοκορέτσι νηστίσιμο και δεν το ήξερα;»

Όπως ανέφερε ο κ. Σαμαράς για την κυβέρνησή του, «έδωσα ως πρωθυπουργός προσωπικά αγώνα, μεγάλο αγώνα, και πέτυχα την τριμερή λεγόμενη, Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος, όπως και το Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ. Και δεν μπορεί να μου είναι κατανοητή αυτή η ελληνική σημερινή αφασία, για να μην πω τίποτα άλλο», ενώ επανέλαβε τα περί «ξεπλύματος», σημειώνοντας πως «όταν, πάνω απ’ όλα, έχουμε μια Τουρκία που ενώ επιβάλλει τετελεσμένα στο Αιγαίο, ενώ κατέχει παράνομα τη μισή Κύπρο, εμείς την ξεπλένουμε διεθνώς με το σύμφωνο περί φιλίας;».

«Ποιο είναι το επιχείρημα της Ελλάδας σε φίλους και σε συμμάχους κατά των τουρκικών προκλήσεων, την ώρα που εμείς οι ίδιοι λέμε ότι είμαστε φίλοι με την Τουρκία και υπογράφουμε σύμφωνα φιλίας; Αυτό δεν είναι παραλογισμός; Υπάρχει κοκορέτσι νηστίσιμο και δεν το ήξερα; Και με τον αστυφύλαξ και με το χωροφύλαξ; Δεν γίνεται!», είπε χαρακτηριστικά.

Επιπλέον, τόνισε πως «απουσιάζουμε παντελώς από τη Συρία, εκεί που συζητιέται ότι σύντομα μπορεί να υπάρξουν ακόμα δύο αυτόνομα κράτη, ή κρατίδια αν θέλετε, των Κούρδων και των Δρούζων; Εκεί που έχουμε ιστορικό δεσμό με το χριστιανικό πληθυσμό; Τι κάνουμε γι’ αυτό; Πού είμαστε εμείς; Με ποιους συζητάμε; Συζητάμε μαζί τους; Όταν ακόμα περιμένει και το Ισραήλ και η Κύπρος την Ελλάδα να ενδυναμώσει τη λεγόμενη συνεργασία των 3+1, που συμπεριλαμβάνει και την Αμερική, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, πού είμαστε; Όταν, όταν, όταν, όταν… Τι να πρωτοθυμηθώ;».

«Δεν τολμώ να πιστέψω τα περί μυστικών συνεννοήσεων Γεραπετρίτη – Φιντάν»

Αξιοσημείωτος είναι ο σχολιασμός του πρώην πρωθυπουργού σε δημοσιεύματα για «μυστικές συνεννοήσεις Γεραπετρίτη – Φιντάν»: «Και θέλω να ελπίζω ότι δεν ευσταθούν οι αποκαλύψεις πρόσφατα για μυστικές συνεννοήσεις Γεραπετρίτη – Φιντάν και υπηρεσιακών παραγόντων που οδηγούν σε μια φινλανδοποίηση της Ελλάδας. Δεν τολμώ να πιστέψω αυτά που γράφτηκαν: ότι εισηγήθηκε ο υπουργός στον πρωθυπουργό την απόσυρση απ’ τον ΟΗΕ της ελληνικής ρήτρας ότι το Δικαστήριο της Χάγης δεν έχει δικαιοδοσία σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, δηλαδή αποστρατικοποίηση των νήσων και δήθεν γκρίζων ζωνών».

«Προσέξτε, το Δικαστήριο της Χάγης δεν έχει τέτοια αρμοδιότητα. Ήταν άλλωστε, σας θυμίζω, η τελευταία κίνηση της κυβέρνησής μου, μαζί με το Βενιζέλο, τον Ιανουάριο του 2015. Θα μου πείτε εδώ ο κύριος Γεραπετρίτης είχε δηλώσει το 2024, πέρσι, ότι για μας είναι αδιάφορο η σχέση Τουρκίας και Αμερικής. Μα είναι ποτέ δυνατόν; Και αυτό πότε; Όταν υπάρχει ένα άγρυπνο ελληνικό λόμπι στην Αμερική, που δίνει πολλά χρόνια τώρα μάχες για να μην πάρει η Τουρκία τα σύγχρονα οπλικά συστήματα», υπογράμμισε ακόμη.

«Η κυβέρνηση τα βρίσκει με την Τουρκία και πάει να τα χαλάσει με την Κύπρο;»

Επανερχόμενος στο θέμα του καλωδίου, ο κ. Σαμαράς είπε χαρακτηριστικά: «Δεν το αποδέχομαι ότι η Ελλάδα κοντεύει να συγκρουστεί με τους αδερφούς μας τους Κυπρίους για το καλώδιο. Δεν δέχομαι ότι είναι οικονομικό το ζήτημα. Αυτό το ζήτημα, να το καταλάβουν, είναι εθνικό. Δηλαδή, η ελληνική κυβέρνηση φροντίζει να φτιάξει την επικοινωνία της με την Τουρκία και πάει να τα χαλάσει στην επικοινωνία της με την Κύπρο; Συγγνώμη, για 25 εκατομμύρια; Και 500 να ‘ταν τα εκατομμύρια, να τα βρούμε. Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, μιλάμε για τη διασύνδεση Ευρώπης-Ασίας μέσω Ελλάδας και Κύπρου και μετά Ισραήλ».

«Ούτε δέχομαι ότι έχουμε ξεχάσει να μιλάμε για την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, που θα έπρεπε να είναι η προϋπόθεση για κάθε διπλωματική μας κίνηση. Ιδιαίτερα σήμερα που όλοι μιλάνε για την περίπτωση, την αντίστοιχη, Ρωσίας και Ουκρανίας. Ελπίζω κάποιοι να καταλαβαίνουν τι υπονοώ και τι σημαίνουν αυτά που σας είπα για τη διπλωματία και την εξωτερική μας πολιτική», σημείωσε. 

«Αλωνίζει το τουρκικό προξενείο στη Θράκη μας»

Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε, όμως, και στο θέμα της Θράκης, επισημαίνοντας: «Και θα σας πω μέσα στην Ελλάδα, εκεί που δυστυχώς κανείς δεν τολμάει να μιλήσει: για τη Θράκη μας. Αλωνίζει το τουρκικό προξενείο στη Θράκη μας, την ώρα που οι Τούρκοι αγοράζουν χιλιάδες σπίτια μέσω εταιρειών. Βουλγαρικές εταιρείες κάνουν οι Τούρκοι, τουρκοβουλγαρικές. Όταν ήμουν κάποτε υπουργός των Εξωτερικών, απέλασα τον Γενικό Πρόξενο της Τουρκίας στη Θράκη, στην Κομοτηνή. Και δεν άνοιξε μύτη. Αλλά δείξαμε τουλάχιστον τότε ότι ξέρουμε τι κάνουν οι Τούρκοι και ότι εμείς μπορούμε ν’ αντιδράσουμε. Ενώ τώρα…».

«Πάρτε και το άλλο. Η Νέα Δημοκρατία στήριξε προ μηνών εμμέσως πλην σαφώς την εκλογή Τσίπρα ως πρόεδρο της Υποεπιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Δυτικά Βαλκάνια. Δηλαδή και για τα Σκόπια. Δηλαδή, θα το πω όπως το αισθάνομαι: έβαλαν τον δολοφόνο πίσω στον τόπο του εγκλήματος. Λοιπόν, τι θέλουν; Να μη τα λέω όλα αυτά; Δεν ανήκουν αυτές οι απόψεις που λέω στους Νεοδημοκράτες; Εγώ θα σας έλεγα ευρύτερα, δεν ανήκουν αυτές οι απόψεις σ’ ολόκληρο τον ελληνικό λαό; Γι’ αυτό και σήμερα είμαι εξαιρετικά ανήσυχος», προσέθεσε.

«Είναι αυτό επιχείρημα; Σοβαρολογεί ο Μητσοτάκης;»

Ακολούθως, επιτέθηκε προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αποδομώντας τα επιχειρήματά του ως προς τις «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά και υπογραμμίζοντας πως «ο πρωθυπουργός σε κάποια τηλεόραση προ καιρού δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν συζητά με την Τουρκία για την εθνική της κυριαρχία. Δηλαδή για τα έξι μίλια. Αυτό μας έλειπε! Θα συζητούσε ποτέ ένας πρωθυπουργός για την εθνική κυριαρχία; Είναι αυτό επιχείρημα; Σοβαρολογεί;».

Και προσέθεσε χαρακτηριστικά: «Τα κυριαρχικά μας όμως δικαιώματα, δηλαδή μετά τα 6 μίλια, τα 12 μίλια, υπονοεί ότι τα διαπραγματεύεται; Αλλά να είναι σίγουρος ο κύριος Μητσοτάκης ότι έτσι το ερμήνευσαν πάρα πολλοί εντός κι εκτός Ελλάδος. Με δύο λόγια: Αυτή είναι η νοοτροπία του κατευνασμού. Τελικά θα καταφέρεις το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που επιζητάς. Διότι όλοι σε θεωρούν αδύνατο, και ενώ εσύ ονειρεύεσαι ήρεμα νερά, θα έχεις μονίμως φουρτούνες. Αυτό ακριβώς έχει γίνει. Δηλαδή: επίδειξη δύναμης για παράδειγμα στην Τουρκία στη Νέα Υόρκη πρόσφατα, με την ακύρωση της συνάντησης Ερντογάν – Μητσοτάκη. Και οι προκλήσεις συνεχίζονται. Θυμήθηκαν οι Τούρκοι τώρα μέχρι και το Piri Reis».

«Ας αναρωτηθούμε λοιπόν, με αυτήν την εξωτερική πολιτική, με το να είμαστε απόντες από παντού και με κατευνασμό παντού, ποιοι μας έμειναν για σύμμαχοί μας στην περιοχή; Αλλά και ευρύτερα», επισήμανε ο κ. Σαμαράς, αναφέροντας πως «με τον πρόεδρο Τραμπ, ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν μιλάει απευθείας», ενώ έκανε λόγο για «ατομική ανευθυνότητα που επέδειξε ο κύριος Μητσοτάκης στην εκλογή Μπάιντεν – Τραμπ, και όχι μόνον», με την οποία, όπως είπε, «βλάφτηκαν τα συμφέροντα του τόπου. Και τον άκουσα προ ημερών μ’ αφορμή τη συζήτηση για τη Γάζα στη Βουλή, να μαλώνει τον κύριο Ανδρουλάκη για το πώς τόλμησε να σχολιάσει τον πρόεδρο Τραμπ. Ποιος; Ο κύριος Μητσοτάκης; Ο οποίος κατηγορούσε τους πάντες επί χρόνια για τραμπισμό, δίχως να σκέπτεται το τι λέει και ρίχνοντας όλα τα λεφτά του στον Μπάιντεν; Τι να πει κανείς;».

«Ο συμβιβασμός προβιβάζεται και πουλιέται σαν δήθεν τεχνοκρατική ωριμότητα»

Επιπλέον, δεν απέδωσε κάποιες θετικές για την Ελλάδα και την Κύπρο διπλωματικές εξελίξεις σε «δικές μας» – δηλαδή, της ελληνικής κυβέρνησης – «ενέργειες»: «Το γεγονός βέβαια ότι η Ελλάδα και η Κύπρος εκλήθησαν απ’ τον πρόεδρο Τραμπ στην Αίγυπτο για τη συμφωνία για τη Γάζα είναι θετικό. Αλλά δεν οφείλεται στις δικές μας ενέργειες. Αλίμονο, άλλωστε να μη μας είχανε καλέσει για μια υπόθεση της γειτονιάς μας, όταν φωνάξανε μέχρι και την Ιαπωνία και το Ελ Σαλβαδόρ! Όπως θετική είναι και η συμφωνία Κύπρου-Λιβάνου για την ΑΟΖ. Εμείς όμως τι κάνουμε;».

«Και δεν είναι μόνον αυτό. Εδώ ο κύριος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία, ‘we are in war with Russia’», υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός, για να υπενθυμίζει την αλλαγή στην ρωσική πολιτική απέναντι στο Κυπριακό: «Και πριν λίγες εβδομάδες, η εκπρόσωπος των Ρώσων, η Ζαχάροβα, άλλαξε γραμμή για πρώτη φορά για το Κυπριακό και δικαιολόγησε την τουρκική εισβολή και κατοχή. Για πρώτη φορά απ’ το 1974. Και για όσους δεν ξέρουν, να τους θυμίσω ότι η Ρωσία ήταν πάντα, για το Κυπριακό μιλάω μόνον, φιλικά προσκείμενη στην Κύπρο. Πρόκειται για μία πολύ ουσιαστική αλλαγή πλεύσης».

Συνεχίζοντας να αποδίδει στην ελληνική εξωτερική πολιτική στάση «αφασίας», όπως είπε χαρακτηριστικά νωρίτερα, ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε πως «ο γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο κύριος Ρούτε – αν είναι δυνατόν – ζήτησε απ’ τον Κύπριο Πρόεδρο να βοηθήσει ώστε να ενταχθεί η Τουρκία στο ευρωπαϊκό αμυντικό πρόγραμμα! Το ζήτησε αυτό απ’ τον Κύπριο Πρόεδρο. Για τον ίδιο λόγο, μας πιέζει σήμερα και ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών. Τι ρόλο παίζουμε λοιπόν εμείς σ’ αυτήν την Ευρώπη; Τι σχέδιο ακολουθούμε; Εγώ αμφιβάλλω αν έχουν καν καταλάβει γιατί τσακώθηκε τελευταία η Αγγλία με το Ισραήλ. Δεν είναι καλές αυτές οι ενδείξεις, καθόλου καλές. Αυτό λέγεται πλήρης απομόνωση, δυστυχώς», υπογράμμισε για τη θέση της χώρας μας στην ευρωπαϊκή «σκακιέρα».

«Ο Ελληνισμός δεν αντέχει νέους διπλωματικούς ευτελισμούς»

«Δεν θα ήθελα να τοποθετηθώ αυτή την ώρα, πριν να έχουμε όλη την εικόνα, για την πενταμερή, η οποία ήταν μια παλιότερη πρόταση του Ερντογάν, που η Ελλάδα είχε τότε απορρίψει. Και τώρα την εμφανίζουμε ως ελληνική πρωτοβουλία. Τι άλλαξε;», αναρωτήθηκε, για να προσθέσει πως «ο Φιντάν ήδη δημοσίως μίλησε για κλιμακωτά χωρικά ύδατα. Και ο κύριος Ροζάκης επιβεβαίωσε παλιότερες παρόμοιες σκέψεις που υπήρχαν επί Σημίτη, τον οποίον αείμνηστο Σημίτη, όπως ξέρετε, θαυμάζει ο κύριος Μητσοτάκης. Οι πρώτες ενδείξεις λοιπόν είναι πάρα πολύ ανησυχητικές. Ο συμβιβασμός προβιβάζεται και πουλιέται σαν δήθεν τεχνοκρατική ωριμότητα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

«Το Αιγαίο και η Κύπρος είναι εδώ και αιώνες τα σύνορα των πολιτισμών. Και το Αιγαίο δεν είναι μια κοινή θάλασσα μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας. Είναι ο Ελληνισμός. Εδώ συγκρούονται στρατηγικά η Δύση και η Ανατολή. Ηγεμονίες, αυτοκρατορίες. Ο έλεγχός τους είναι κρίσιμος», επισήμανε, για να υπογραμμίσει πως «εάν τα ελέγξει όλα αυτά το νέο οθωμανικό κράτος, εκπληρώνει τότε τους δεδομένους αναθεωρητικούς και επεκτατικούς του σκοπούς. Εκτός των άλλων, θα ελέγχει και τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους».

«Ακούστε όμως, και ακούστε το καλά: Ο Ελληνισμός δεν αντέχει νέους τέτοιους διπλωματικούς ευτελισμούς. Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες, αλλά απαιτείται μια νέα γεωπολιτική στρατηγική. Το λέω δημοσίως εδώ και χρόνια», σημείωσε ο Αντώνης Σαμαράς, προσθέτοντας πως «ο πρωθυπουργός βέβαια όχι μόνον στηρίζει τον κύριο Γεραπετρίτη, αλλά συνεχίζει απτόητος στην ίδια γραμμή. Μην κάνετε λάθος, ίδια άποψη ακριβώς έχουν και οι δύο», επισήμανε, λέγοντας πως «το ζήσαμε. Τι ακολούθησε; Αντί ο πρωθυπουργός να προτάξει το εθνικό συμφέρον, βρήκε στη δική μου κριτική για τον Γεραπετρίτη την αφορμή που έψαχνε, για να ολοκληρώσει τη μετατροπή και της Νέας Δημοκρατίας από κόμμα αρχών σε κόμμα ιδιοκτήτη. Αλλά τα στόματα κανενός, και όχι μόνον το δικό μου, κανενός, δεν έχει ούτε το δικαίωμα ούτε και μπορεί να τα κλείσει».


Επιμέλεια: Νατάσα Ρουγγέρη

Πηγή: in.gr

https://www.in.gr/2025/11/09/politics/politiki-grammateia/samaras-o-ellinismos-den-antexei-neous-diplomatikous-eytelismous-kseplenoume-tin-tourkia/



Σάββατο, Οκτωβρίου 18, 2025

Εξωτερική πολιτική περιορισμένης ευθύνης σε μια χώρα μειωμένων προσδοκιών

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος από το in.gr -

Όχι η Ελλάδα δεν είναι ισχυρότερη σήμερα. Και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την εξωτερική πολιτική που ακολουθείται 



Παρακολούθησα τη συζήτηση στη Βουλή και την επίμονη προσπάθεια του πρωθυπουργού να πείσει ότι επί των ημερών του η χώρα έγινε ισχυρότερη. 

Θέλω να είμαι σαφής· εάν διαφωνώ με αυτή την εκτίμηση προφανώς δεν είναι επειδή τα τελευταία έξι χρόνια δεν είχαμε πόλεμο με την Τουρκία. Ούτε συμφωνώ με αρκετούς – συνήθως απόστρατους… – «στρατηγούς του καναπέ». 

Όμως, θα ήταν λάθος να πούμε ότι η χώρα σήμερα είναι μια ισχυρή δύναμη. Ή μια δύναμη που τη λαμβάνουν σοβαρά υπόψη. 

Αυτό έχει να κάνει καταρχάς με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και την εικόνα που εκπέμπει. Πώς φαντάζει στα μάτια των υπολοίπων η οικονομία της πρώτα από όλα. Γιατί το θέμα δεν είναι το περιστασιακό άρθρο για το «πόσο καλά τα έχει πάει η Ελλάδα στα δημοσιονομικά», που κάποιες φορές είναι και αποτέλεσμα καλών δημοσίων σχέσεων.

Το θέμα είναι εάν η ελληνική οικονομία θεωρείται όντως ένα παράδειγμα προς μίμηση. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Ναι, η χώρα έχει σχετικά υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από άλλες ευρωπαϊκές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ιδιαίτερα υψηλοί. Επιπλέον, η χώρα εξακολουθεί να στηρίζεται κατεξοχήν σε κλάδους όπως ο τουρισμός ή το real estate που μπορεί να τους λέμε «βαριά βιομηχανία», αλλά απέχουν από το να είναι. Να το πω διαφορετικά, άλλο κύρος δίνει σε μια χώρα το να έχει όντως βαριά βιομηχανία ή να παράγει εξελιγμένα εξαρτήματα νέων τεχνολογιών και άλλο το να έχει μεγάλα εισοδήματα από τον τουρισμό. Μπορεί, για να δώσω ένα παράδειγμα, όντως στη χώρα μας να γίνουν μεγάλα data centers, όμως για π.χ. στη μάχη για την κατασκευή τμημάτων και εξοπλισμού ηλεκτρικών αυτοκινήτων η χώρα μας δεν έχει μπει με αξιώσεις.

Έπειτα, είναι το τι συμβαίνει με το επιστημονικό δυναμικό της. Το να είναι μια χώρα κόμβος γνώσης και τεχνολογίας είναι δείγμα πραγματικής ισχύος. Αυτό θα σήμαινε, για παράδειγμα, τα δημόσια πανεπιστήμια, που είναι οι μεγαλύτεροι ερευνητικοί οργανισμοί της χώρας, να ήταν το «πετράδι του στέμματος» της χώρας, η αιχμή του δόρατος για να προσελκύσουμε επενδύσεις στην έρευνα, αλλά και για να εξάγουμε υψηλού επιπέδου πανεπιστημιακή εκπαίδευση (κάτι που με δικές τους πρωτοβουλίες ιδρύματα όπως το ΕΚΠΑ κάνουν, ιδρύοντας παράρτημα στην Κύπρο). Αντ’ αυτού έχουμε μια χώρα που τη δημόσια ανώτατη εκπαίδευση διαρκώς τη συκοφαντεί, της βάζει θεσμικές τρικλοποδιές την απαξιώνει προς όφελος ιδιωτικών σουπερμάρκετ πτυχίων που δεν κατορθώνουν να περάσουν ακόμη και έναν πολύ χαμηλό πήχη. Με αποτέλεσμα να έχουμε ακόμη brain drain. 

Αναλογιστείτε εδώ εάν δίνει κύρος στη χώρα να βλέπουν στο εξωτερικό οι κάθε λογής διαμορφωτές πολιτικής τους Έλληνες επιστήμονες να διαπρέπουν αλλά και να εξηγούν γιατί δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω στη χώρα τους, γιατί δεν θα βρουν ανάλογες συνθήκες εργασίας και αμοιβές και τελικά ανάλογες προοπτικές με αυτές που συναντούν στο εξωτερικό.

Από την άλλη, στη διεθνή σκηνή δεν ισχύει το «τα εν οίκω μην εν δήμω». Μα αυτό εννοώ ότι όλα τα σοβαρά προβλήματα μιας ανοιχτής πολιτικής κρίσης που μας απασχολούν το τελευταίο διάστημα δεν μένουν εντός συνόρων. Τα βλέπουν και απ’ έξω και σταθμίζουν ανάλογα. Όταν μια χώρα κατρακυλά ως προς την πραγματική κατάσταση με το κράτος δικαίου, όταν βλέπουν τις υποκλοπές να παραμένουν ατιμώρητες, γύρω από τα Τέμπη πρακτικές συγκάλυψης, όταν βλέπουν τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών να αποδοκιμάζει την κυβέρνηση, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι όλα αυτά αυξάνουν το κύρος της χώρας;

Για να μη μιλήσουμε για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και το πώς έδωσε ένα ακόμη επιχείρημα σε όσους πιστεύουν ότι στη χώρα μας υπάρχει ενδημική διαφθορά και μάλιστα σε υψηλά επίπεδα. Και μια διεφθαρμένη χώρα δεν είναι μια χώρα με κύρος. 

Και έπειτα ερχόμαστε στην ίδια την εξωτερική πολιτική. Όντως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ακολουθήσει μια σταθερή πολιτική: απόλυτη συμπόρευση με την εκάστοτε «δυτική γραμμή», συμπόρευση με το Ισραήλ, διπλωματία των αμυντικών εξοπλισμών και βεβαίως αποφυγή εντάσεων με την Τουρκία – η τελευταία, ωστόσο, με σιωπηρή αλλαγή των «κανόνων εμπλοκής», αφού πλέον αντιμετωπίζουμε ως αμφισβήτηση κυριαρχίας την είσοδο περίπου στα χωρικά ύδατα.

Όντως, η χώρα μας δεν μπορεί παρά να αναζητά συμμάχους. Ας μην ξεχνάμε ότι εξακολουθεί να δέχεται αμφισβήτηση της κυριαρχίας από την Τουρκία, μια χώρα ρητά αναθεωρητική. Να το πω διαφορετικά, ούτε η Ισπανία, ούτε η Γερμανία, ούτε η Τσεχία έχουν να αντιμετωπίσουν κάποια γειτονική χώρα που να υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να της ανήκει τμήμα του εθνικού χώρου. Επομένως όντως η Ελλάδα χρειάζεται συμμαχίες.

Όμως, συμμαχία δεν σημαίνει ότι απλώς ακολουθείς επιλογές. Ότι νομιμοποιείς οποιαδήποτε τοποθέτηση. Ότι δεν έχεις κανένα βαθμό ανεξαρτησίας ως προς την εξωτερική πολιτική.

Και η χώρα μας πληρώνει διάφορες τέτοιες συμπορεύσεις. Απώλεσε κάθε δυνατότητα επικοινωνίας με τη Ρωσία, παρότι είναι μια χώρα που μπορούσε να ασκήσει πίεση στην Τουρκία (η οποία κατάφερε να συνομιλεί και με τη Ρωσία και με την Ουκρανία). Συμπαρατάχτηκε με «συρμούς» μέσα στη Δύση, όπως η «αντιτραμπική» ρητορική, που σήμερα κοστίζει στην ικανότητα πρόσβασης στη τωρινή αμερικανική κυβέρνηση. Επέμεινε στη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ χωρίς, χωρίς όμως να αντιλαμβάνεται ότι αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να μπορεί να πει και ένα ηχηρό «ως εδώ» όταν έπρεπε, την ώρα που αποξενώθηκε από τμήμα του αραβικού κόσμου. 

Πρωτίστως, η χώρα μας δεν παίρνει πρωτοβουλίες. Συμμετέχει σε διασκέψεις, αλλά πρωτοβουλίες δεν παίρνει. Ούτε πιέζει την Ευρωπαϊκή Ένωση στη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Στην καλύτερη περίπτωση συμφωνεί ή στηρίζει πρωτοβουλίες που έχουν πάρει άλλες χώρες. Και το λέω αυτό χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τη δουλειά που μπορεί να έχει γίνει πρωτίστως από το υπουργείο Εξωτερικών.

Για να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι ακόμη και εκεί που η Ελλάδα όντως κρατούσε μια πιο ισορροπημένη πολιτική, σε διπλωματικό επίπεδο, έρχονταν μετά οι ίδιοι οι υπουργοί της κυβέρνησης – συνήθως χωρίς αρμοδιότητα επί της εξωτερικής πολιτικής αλλά που διεκδικούν να μιλούν περί παντός επιστητού – και ανατίναζαν κάθε έννοια ισορροπίας, όπως π.χ. όταν νομιμοποιούσαν και υποστήριζαν ακόμη και τις πιο επιθετικές πολιτικές του Ισραήλ.

Όλα αυτά στερούν κύρος από τη χώρα.

Το κυριότερο: η χώρα μας αυτή τη στιγμή, όπως και εάν την κοιτάξει κανείς, είτε περπατήσει τους δρόμους της, είτε διαβάσει δημοσκοπήσεις, δεν αποπνέει δυναμισμό. Ανησυχία, ανασφάλεια και αγωνία αποπνέει. Δεν είναι μια χώρα ανθρώπων που πιστεύουν ότι θα δουλέψουν και θα αγωνιστούν για να είναι καλύτερο το αύριο. Είναι μια χώρα ανθρώπων που αισθάνονται ότι αναγκάζονται να δουλεύουν όλο και πιο σκληρά απλώς και μόνο για να επιβιώσουν. Μια τέτοια χώρα δεν έχει αυτοπεποίθηση και άρα δεν μπορεί να παίξει και πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αυτό σημαίνει ότι η χώρα δεν χρειάζεται απλώς μια πιο πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με σεβασμό στις υπάρχουσες συμμαχίες, διεύρυνσή τους και προφανώς αποφυγή «προσκολλήσεων». Χρειάζεται μια «αλλαγή παραδείγματος» σε όλα τα επίπεδα, από την οικονομία και μια στροφή σε κλάδους προστιθέμενης αξίας που προσελκύουν επενδύσεις μακροπρόθεσμες, στην παιδεία και στην ανάδειξη των δημόσιων πανεπιστημίων σε βασικούς ερευνητικούς πυλώνες αλλά και εργαλεία μιας επιστημονικής – εκπαιδευτικής «διπλωματίας», στην ισχυροποίηση της αμυντικής ικανότητας με κριτήριο την αποτελεσματικότητα (και όχι την αυταπάτη ότι θα αγοράσουμε διπλωματική υποστήριξη), πάνω από όλα στην παροχή σε όλη την κοινωνία ενός οράματος που να δώσει ξανά ελπίδα στους ανθρώπους που ζουν εδώ. Αυτή θα είναι η βάση για να ξαναγίνει η Ελλάδα μια χώρα με κύρος. 

Post Scriptum: O πρωθυπουργός αναφέρθηκε πολύ απαξιωτικά στην εικόνα που είχε η χώρα πριν από αυτόν. Για την ακρίβεια υποστήριξε ότι ήταν το «ρεντίκολο της Ευρώπης». Όμως, παρόλα τα πραγματικά προβλήματα εκείνης της κυβέρνησης, τις αντιφάσεις ή ακόμη και τους λανθασμένους χειρισμούς, ήταν μια κυβέρνηση που σε επίπεδο ευρωπαϊκής κοινωνίας των πολιτών εξασφάλισε ένα κύμα αλληλεγγύης, την ώρα μάλιστα που η ΝΔ ταυτιζόταν με τις πιο κυνικές φωνές στην Ευρώπη, μια κυβέρνηση που κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα Μνημόνια, κάτι που της το αναγνώρισαν ακόμη και οι επικριτές της, και επίσης δέχτηκε τα συγχαρητήρια της διεθνούς κοινότητας γιατί έκλεισε το «Μακεδονικό», μια ανοιχτή πληγή στα Βαλκάνια. Όπως και να το δει κανείς δεν ήταν η χειρότερη εικόνα που θα μπορούσε να έχει η χώρα, σε μια περίοδο πολύ μεγάλων δυσκολιών, με μια οικονομία σχεδόν κατεστραμμένη και πολύ πιο αυστηρούς δημοσιονομικούς περιορισμούς από αυτούς που ισχύουν σήμερα. 


Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος - in.gr 

https://www.in.gr/2025/10/17/editorial/eksoteriki-politiki-periorismenis-eythynis-se-mia-xora-meiomenon-prosdokion/


Τρίτη, Σεπτεμβρίου 23, 2025

Ποιος είναι απομονωμένος, η Ελλάδα ή η Τουρκία;

Του Σπύρου Γκουτζάνη από τη naftemporiki 

Η Ελλάδα πάλι είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσία και ο πρωθυπουργός είναι σε απομόνωση από τον Ντόναλντ Τραμπ, όσο και αν προσπαθεί να βρει ερείσματα 



Πριν από μερικά χρόνια στην αρχή της εξαετούς διακυβέρνησης της ΝΔ, ο επικοινωνιακός μηχανισμός και πρόθυμα ΜΜΕ είχαν κατακλύσει την ελληνική κοινή γνώμη με το αφήγημα της απομονωμένης Τουρκίας. 

Στο πλαίσιο αυτό εντασσόταν και ο αποκλεισμός της Άγκυρας από την προμήθεια των F-35 και άλλων οπλικών συστημάτων όπως η αναβάθμιση των F-16.  Φρόντιζαν δε να σημειώνουν ότι αυτή η απομόνωση δεν ήταν τυχαία αλλά αποτέλεσμα της έξυπνης διπλωματίας της κυβέρνησης και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και παράλληλα ότι αντίθετα με την απομονωμένη Τουρκία, η Ελλάδα είχε ανοιχτούς διαύλους με όλους, ως παράγοντας σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. 

Μόλις προχθες ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι στις 25 Σεπτεμβρίου θα υποδεχθεί τον Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο και σημείωσε ότι  οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν σε εμπορικές και στρατιωτικές συμφωνίες, περιλαμβάνοντας την μεγάλης κλίμακας  αγορά αεροσκαφών Boeing, μια μεγάλη συμφωνία για F-16, καθώς και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων για το πρόγραμμα των F-35, που -όπως τόνισε- «αναμένεται να ολοκληρωθούν θετικά».

Αν παρακολουθήσει κανείς τον διεθνή Τύπο θα διαπιστώσει ότι η Τουρκία προχωρά την συνεργασία τον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας με την Ιταλία. Παρομοίως και με την Ισπανία, η οποία κυριολεκτικά κυνηγά μεγάλα συμβόλαια με την Τουρκία. Η Άγκυρα έχει ήδη προετοιμαστεί και τοποθετηθεί προκειμένου να συμμετάσχει στο SAFE, ανεξάρτητα από το ποια θα είναι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης και εάν θα βάλλει βέτο, αφού ήδη το έχει παρακάμψει μέσω της συμμετοχής των τουρκικών βιομηχανιών στο 35% των πόρων.

Πέρα από το ότι οι ειδήσεις αυτές δείχνουν ότι κάθε άλλο παρά απομονωμένη είναι η Τουρκία, προκύπτει ότι δίχως να είναι μέλος της ΕΕ έχει προσαρμοστεί στην επερχόμενη στρατιωτικοποίηση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Και μάλιστα περισσότερο από την Ελλάδα που επί σειρά ετών – και όχι μόνο εξαιτίας της δύσκολης θέσης που περιήλθε λόγω των μνημονίων – έχει υποβαθμίσει την πολεμική της βιομηχανία, προς όφελος των μεσαζόντων και των λεγόμενων “οπλάδων”.

Αυτά για την τοποθέτηση της Τουρκίας στον ευρωνατοϊκό χώρο. Στο ευρύτερο περιβάλλον ο Ταγίπ Ερντογάν είναι προνομιακός συνομιλητής του Πούτιν και του Ζελένσκι, ελέγχει την κυβέρνηση της Συρίας και της Λιβύης και εσχάτως αποκατέστησε και τις σχέσεις με την Αίγυπτο (θανάσιμο εχθρό μέχρι πριν λίγο καιρό) με την οποία θα κάνει και κοινές στρατιωτικές ασκήσεις. Όσο για την σχέση της με την Ελλάδα ενώ μπλοκάρει την πόντιση του ενεργειακού καλωδίου με την Κύπρο, έχει την προς τα έξω καλή μαρτυρία της Αθήνας, με το Σύμφωνο Φιλίας. Αυτό όμως δεν την εμποδίζει να αναβαθμίζει το επίπεδο της αμφισβήτησης θέτοντας επισήμως πλέον ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και απειλώντας με την έξοδο του Πίρι Ρέις.

Η Ελλάδα πάλι είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσία και ο πρωθυπουργός είναι σε απομόνωση από τον Ντόναλντ Τραμπ, όσο και αν προσπαθεί να βρει ερείσματα. Κάποια στιγμή μπορεί και να το πετύχει. Ίσως μεσολαβήσει και ο Ταγίπ. Παράλληλα χάνει έδαφος έναντι της Τουρκίας σε όλα τα πεδία κοινού ενδιαφέροντος, από το ευρωπαϊκό SAFE μέχρι την Συρία, την Λιβύη και την Αίγυπτο. Ακόμη και στα Βαλκάνια κινδυνεύει με περικύκλωση.

Ο πρωθυπουργός μιλάει περισσότερο για την υπαρξιακή απειλή της Ευρώπης, την Ρωσία, και λιγότερο για την Τουρκία, για την οποία λέει ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε με τις διαφορές μας. Μόνο που οι διαφορές διαμορφώνουν μία de facto διαφορετική κατάσταση που αργά ή γρήγορα μπορεί να γίνει και de jure, εάν η Τουρκία πιέσει. Την περασμένη εβδομάδα ο πρωθυπουργός δήλωσε: «Η άμυνα (ευρωπαϊκή) είναι το υπέρτατο δημόσιο ευρωπαϊκό αγαθό. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στις εθνικές μας προτεραιότητες να αποτελέσουν εμπόδιο στην αντιμετώπιση μίας ουσιαστικά υπαρξιακής απειλής για την Ευρώπη». Τι  να σημαίνει αυτό για τις σχέσεις μας με την Τουρκία; Μήπως υποχώρηση προς χάρη του υπέρτατου ευρωπαϊκού αγαθού. Από κάποιους αρθρογράφους του συστήματος έχει ήδη αρχίσει και διακινείται η άποψη αυτή.

Η Ελλάδα έχει διατηρήσει την στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, το οποίο όπως έχει δηλώσει δημοσίως ο Ερντογάν είναι υπαρξιακή απειλή για την Τουρκία. Το αρνητικό είναι ότι μετά την ισοπέδωσης της Γάζας σε παγκόσμια απευθείας μετάδοση, η Ελλάδα χάνει ήπια ισχύ όταν αρνείται ακόμη και τον όρο “Γενοκτονία” που χρησιμοποίησε ο ΟΗΕ.

Ακόμη και έτσι ισχύει το “ο εχθρός του εχθρού είναι φίλος μου”. Πόσο μάλλον όταν είναι και υπαρξιακή απειλή. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι ακολουθείς μία πολιτική που μπορεί να αξιοποιήσει τα ρήγματα που ανοίγει ο συγκυριακά φίλος έναντι του κοινού εχθρού. Όχι όταν τα υποβαθμίζεις και εν μέρει τα αναιρείς με σύμφωνα φιλίας, υποχωρήσεις στο πεδίο, και συνεχή διάλογο σε καλό κλίμα. 


Σπύρος Γκουτζάνης • sgkoutzanis@naftemporiki.gr

 

Πέμπτη, Ιουνίου 12, 2025

Πυρά Βαληνάκη: Διπλή υποχώρηση Μητσοτάκη στο Αιγαίο απέναντι στον Ερντογάν - Σύγχυση στο Mαξίμου



Μια ακόμη διαπίστωση κάνει ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή και πανεπιστημιακός Γιάννης Βαληνάκης μετά την εξαγγελία με πανηγυρισμούς του Κυριάκου Μητσοτάκη για τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο. 

Όπως συχνά συμβαίνει με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, οι εξαγγελίες με τυμπανοκρουσίες κρύβουν σημαντικές υποχωρήσεις. Η συγκεκριμένη κρύβει δύο σημαντικές υποχωρήσεις στο Αιγαίο από πλευράς κυβέρνησης Μητσοτάκη. 

Ο Γιάννης Βαληνάκης σημειώνει πως όταν πέρσι ανήγγειλαν τη δημιουργία θαλάσσιων πάρκων, περιλάμβανε και τα μικρονήσια στα Δωδεκάνησα που ήταν οι γνωστές «γκρίζες ζώνες» της Τουρκίας και επεκτείνονταν πέρα από τα έξι ναυτικά μίλια. 

Μετά τις αντιδράσεις της Τουρκίας η εξαγγελία Μητσοτάκη -ο οποίος αναμένεται να συναντηθεί με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις αρχές Ιουλίου στην Άγκυρα -η Αθήνα (δηλαδή Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης) ξανασχεδίασε τα πάρκα με διπλή υποχώρηση: Περιορίζονται στα έξι μίλια και αποδεχόμαστε στην ουσία τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.

Η ανάρτηση του Γιάννη Βαληνάκη: 

Είναι δυνατόν; Πέρσι αναγγείλαμε #θαλάσσια_πάρκα. Στο #Αιγαίο περιλάμβανε και μικρονήσια στα #Δωδεκάνησα («γκρίζες ζώνες» κατά την 🇹🇷) και εκτεινόταν πέρα από τα 6νμ. Αντιδρά η #Τουρκία, «το ..ξαναβλέπουμε». Και τώρα σαφέστατη ΔΙΠΛΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ: τα 12νησα βγαίνουν εκτός και περιοριζόμαστε στα 6 νμ… 


============

Σύγχυση στο Mαξίμου μετά τις δηλώσεις Βαληνάκη για τα θαλάσσια πάρκα 


Η ανάρτηση του Γιάννη Βαληνάκη, πρώην υφυπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, μετά τις εξαγγελίες με πανηγυρισμούς του Κυριάκου Μητσοτάκη για τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, έχει θορυβήσει το Μαξίμου, λίγες μάλιστα μέρες πριν την κοινή παρέμβαση των δύο πρώην πρωθυπουργών, Κώστα Καραμανή και Αντώνη Σαμαρά.

Ο πρώην υπουργός σε ανάρτησή του ανέφερε ότι η κυβέρνηση πέρσι ανήγγειλε τη δημιουργία θαλάσσιων πάρκων, που περιλάμβανε και τα μικρονήσια στα Δωδεκάνησα, που ήταν οι γνωστές «γκρίζες ζώνες» της Τουρκίας και επεκτείνονταν πέρα από τα έξι ναυτικά μίλια, ενώ μετά τις αντιδράσεις της Τουρκίας η κυβέρνηση ξανασχεδίασε τα πάρκα με διπλή υποχώρηση: Περιορίζονται στα έξι μίλια και αποδεχόμαστε στην ουσία τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης απάντησε αρχικά στα δημοσιεύματα περί «μειοδοσίας», που στηρίχθηκαν στην κριτική του κ. Βαληνάκη, ότι είναι πολύ σημαντικό ότι ο ίδιος ο πρώην υφυπουργός αντιτίθεται σε τέτοιου τύπου προσεγγίσεις και για τα θαλάσσια πάρκα ανέφερε ότι «κοιτάξτε να δείτε, καταρχάς τα κριτήρια για τα θαλάσσια πάρκα και μέσα στον μήνα θα γίνουμε και σοφότεροι και το κυριότερο, θα ενημερώσουμε τους πολίτες και εσάς για τις λεπτομέρειες, προχωρούν με αμιγώς περιβαλλοντικά κριτήρια -αυτό είναι κάτι το οποίο είναι δεδομένο- και με προτεραιότητα, προφανώς, τα πιο ευάλωτα, θαλάσσια οικοσυστήματα. Και θα ακολουθήσουν και άλλα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο. Ποια είναι η δέσμευση; Η δέσμευση είναι για έκταση μεγαλύτερη των 8.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπως είχε εξαγγελθεί από τον Πρωθυπουργό στο Συνέδριο για τους Ωκεανούς. Θα την τηρήσουμε και με το παραπάνω. Αυτό είναι κάτι, το οποίο θέλω να γίνει σαφές. Περισσότερα προσεχώς για τα θαλάσσια πάρκα. Είναι πολύ σημαντικά πρώτα βήματα σε μια λογική απολύτως συνεπή με τα όσα ήδη έχει πει και με βάση και τους κανόνες τους οποίους σας είπα».

Επίσης, είπε «όχι απαντώντας στον πρώην υφυπουργό, αλλά στα περί μειοδοσίας τα οποία γράφτηκαν, εγώ θα σας πω κάποια τα οποία έχουν γίνει, όχι στα λόγια, στην πραγματικότητα, ευρύτερα στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Τα θαλάσσια πάρκα, τα οποία θα έχουν και συνέχεια. Ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, που κατοχυρώνει τα απώτερα δυνητικά όρια της χώρας με τη σφραγίδα της Ευρώπης. Η επέκταση από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, η ΑΟΖ με την Αίγυπτο και την Ιταλία. Μεγάλες εταιρείες – κολοσσοί, όπως η Chevron, που έρχονται για μια πολύ συγκεκριμένη και πολύ σοβαρή δουλειά στον τομέα της ενέργειας.

»Τα εξοπλιστικά προγράμματα, τα οποία αν μας τα έλεγε κανείς πριν από πέντε χρόνια, τα οποία θα τρέχει η Ελλάδα, δεν θα τον πιστεύαμε, πριν από 10 και 15 χρόνια. Ο ρόλος, η θέση της χώρας στις μεγάλες κρίσεις και στην Ευρώπη, ο ρόλος που διαδραμάτισε o Έλληνας Πρωθυπουργός στην αντιμετώπιση της πανδημίας, στο Ταμείο Ανάκαμψης, σε μια σειρά από κρίσεις, στο Ταμείο για την Ευρωπαϊκή Άμυνα, στην εξαίρεση των αμυντικών δαπανών» και πρόσθεσε ότι «όλα αυτά που σας λέω εντελώς συνοπτικά, έχουν γίνει την τελευταία εξαετία, με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη και Κυβέρνηση τη Νέα Δημοκρατία. Ας μου πει κάποιος, αν κάποια άλλη Κυβέρνηση έχει κάνει έστω και το 1% αυτών, να έρθουμε να το συζητήσουμε. Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη απαντάει με πράξεις σε όλα αυτά και αφήνει τους βαρύτατους και πολύ επιζήμιους, εθνικά, χαρακτηρισμούς σε κάποιους, πολύ λίγους».

Με λίγα λόγια το Μαξίμου δεν απάντησε στην ουσία της κριτικής του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, προκαλώντας περισσότερα ερωτήματα για τον τρόπο που χειρίζεται τα εθνικά ζητήματα της χώρας. 


Πηγή: documentonews.gr

Πέμπτη, Απριλίου 17, 2025

Ελληνοτουρκικά: Ο Γιώργαρος Γεραπετρίτης, τα δικαιώματα μας (στα χαρτιά) και ο θείος Τραμπ



Από το euro2day - 

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ: Σημαντική εξέλιξη ο χάρτης του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού που ανακοινώθηκε χθες. Κάλλιο αργά παρά ποτέ που λέει και ο Γιάννης Μανιάτης του ΠΑΣΟΚ, που κάτι ξέρει από… βέσπα. 

Στην ουσία η Ελλάδα κατέγραψε το εύρος των επιδιώξεων της και το ενέταξε στα ευρωπαϊκά κείμενα, την ίδια μέρα που στα τουρκικά ΜΜΕ, κυκλοφορούσε ο αντίστοιχος δικός τους χάρτης (προς το παρόν ημιεπίσημος) που διχοτομεί το Αιγαίο και αναμένεται να κατατεθεί στον ΟΗΕ, αφού εκείνοι δεν ανήκουν στην ΕΕ. 

Κρίμα που αυτό συμβαίνει -κατά… σύμπτωση υποθέτουμε- την ώρα που έχουμε τα γνωστά τραβήγματα με το καλώδιο (ή μάλλον τα καλώδια γιατί έρχεται και αυτό της ΔΕΗ), όπως σας ενημερώσαμε χθες.

Διότι τι αποδεικνύουμε με τις ενέργειες μας; Ότι στα χαρτιά ή επι…χάρτου αν προτιμάτε, απεικονίζουμε τα δικαιώματα μας μια χαρά και μαξιμαλιστικά. Μεγάλη ικανοποίηση για τους απανταχού πατριώτες. 

Όταν έρχεται όμως η ώρα να εξασκήσουμε δικαιώματα «επί του πραγματικού πεδίου», δικαιώματα που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και δεν χρειάζονται ούτε ΑΟΖ, ούτε υφαλοκρηπίδες ούτε τίποτα, όπως με το καλώδιο του GSI, εκεί αρχίζουν οι δισταγμοί, οι «προθέσεις» και η αναζήτηση του… «κατάλληλου χρόνου».

Ίσως βρε αδελφέ, να περιμένουμε πότε θα είναι… παχιές οι μύγες. 


ΓΙΩΡΓΑΡΟΣ: Enter o φοβερός Γιώργος Γεραπετρίτης, ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, που βγήκε χθες στη τηλεόραση του Σκαϊ να μας μιλήσει για τα παραπάνω και μας εξέπληξε σε βαθμό που από δω και μπρος θα τον αποκαλούμε «Γιώργαρο».

Πρώτον έσπευσε να μας διαβεβαιώσει ότι η Ελλάδα ασκεί τα δικαιώματα της «στο πεδίο», εννοώντας μάλλον το διπλωματικό πεδίο της… χαρτογράφησης, κι όχι το κανονικό πεδίο, ξέρετε εκείνο που πάνε τα πλοία και κάνουν έρευνες κι άλλα τέτοια πρακτικά.

Δεύτερον, μας είπε εν πολλοίς ότι δεν τους χρειαζόμαστε τους Αμερικάνους, διότι δεν έχουν δουλειά με τέτοια θεματάκια, όπως το ότι δεν μπορούμε ούτε έρευνες για το καλώδιο να κάνουμε, επειδή δε γουστάρουν οι Τούρκοι. Διότι πλέον μιλάμε απευθείας με τα… καρντάσια μας και τις λύνουμε τις παρεξηγήσεις, χωρίς η ένταση να γίνει κρίση.

Δεν το είπε, αλλά μάλλον έχουμε βρει και πολύ αποτελεσματικό τρόπο. Αν κάτι τους ενοχλεί, απλά το στέλνουμε στις… καλένδες.

Τρίτον, αλλά σημαντικό, έσπευσε να μας θυμίσει ότι η εξωτερική πολιτική της χώρας καθορίζεται από τον πρωθυπουργό (και το ΚΥΣΕΑ), αφήνοντας να εννοηθεί σαφώς ότι έ δεν έχει τελικά και την ευθύνη για το τι γίνεται. Οδηγίες του Κυριάκου Μητσοτάκη εκτελεί ο άνθρωπος και κάνει… ό,τι μπορεί και δύναται.

Τέταρτο και σημαντικότερο, όλοι έχουμε καταλάβει λάθος. Όχι ρε παιδιά δεν έχουμε δισταγμούς, oύτε «αμφιθυμία», ούτε υπάρχει παρασκήνιο, επειδή φωνάζει και απειλεί η Τουρκία για το καλώδιο. Απλά, εδώ και 4-5-6 μήνες ψάχνουμε τη… χωροταξία για τις NAVTEX που πρέπει να εκδώσουμε για να γίνουν οι έρευνες!

Κάπου έχει πέσει, θα τη βρούμε και θα προχωρήσουμε.

Το είπε ξεκάθαρα ο Γιώργαρος, εντελώς… ειλικρινής, όπως ο ίδιος επισήμανε, παίρνοντας μάλιστα και ύφος αυστηρό, για να απαντήσει σε ερώτηση αν φοβόμαστε τη τουρκική αντίδραση:

«Η απάντηση είναι κατηγορηματική, δεν υπάρχει κανένας απολύτως δισταγμός, η Ελλάδα δεν ετεροκαθορίζεται, δεν υπάρχει περίπτωση να καθορίσουμε την εξωτερική πολιτική με βάση τις επιθυμίες ή τις προσλαμβάνουσες οποιοδήποτε άλλου κράτους».

Αισθανθήκαμε πολύ εθνικά υπερήφανοι, να το πούμε κι αυτό, αλλά είμαστε και ρομαντικοί. Άμα ακούμε τέτοια… λιώνουμε Δείτε τα κι εσείς μήπως και το μοιραστούμε το συναίσθημα:

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: (Για να σοβαρευτούμε). Οι συνομιλίες στο τρίγωνο Ελλάδα-Ισραήλ-ΗΠΑ, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Ειδικά η ψυχρολουσία που έφαγε ο Νετανιάχου μέσα στο Οβάλ γραφείο, να ακούει τον θείο Τραμπ (κατά το θείος Σάμ) να εκθειάζει τον … Ερντογάν και να του λέει περιπου «μην ανησυχείς Βενιαμίν μου, άμα προκύψει κάνα πρόβλημα, πάρε με τηλέφωνο να στο… λύσω, με το φιλαράκι μου τον Ταγίπ», μάλλον μας έκοψε τα γόνατα.

Οπότε αφήσαμε το καλώδιο και το γυρίσαμε στο… τσάμικο βγάζοντας το χάρτη (επι του οποίου είχαμε ενημερώσει και τη Τουρκία), καθότι οι γείτονες, όπως θα έχετε καταλάβει, δεν δίνουν την ίδια σημασία με μας στο «διεθνές δίκαιο».

Γιατί ξέρουν ότι αυτό που μετράει, είναι αν εφαρμόζεται ή όχι, επί του πεδίου.

 

ΚΙΝΔΥΝΟΣ: Κι εδώ ελλοχεύει ο μεγάλος κίνδυνος. Να κάνουμε εμείς ασκήσεις επί χάρτου, στα πλαίσια της πίστης μας στο Διεθνές Δίκαιο, περιμένοντας μήπως φιλοτιμηθούν οι Τούρκοι να πάμε σε διαιτησία, αλλά να μην γίνεται το παραμικρό στα θαλάσσια έργα (καλώδια, υπεράκτια αιολικά κ.λπ.), μη τυχόν και ξεσπάσει μεγάλη ένταση.

Όπως σημειώνει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος (που δεν τον λες και επαγγελματία τουρκοφάγο) στο άρθρο του στον φετινό Turning Points του Euro2day.gr με τους Νew York Times:

«‘Όποιος πιστεύει ότι η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου συνιστά μια ολοκληρωμένη και ασφαλή στρατηγική, προφανώς σφάλλει και μπορεί να σφάλλει επικίνδυνα.

Ισχυρισμός ναι, μπορεί να είναι η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου, αλλά ένας ισχυρισμός ο οποίος δυστυχώς, όπως βλέπουμε, σαρώνεται μέσα στο εργαστήριο της ιστορίας και κανένας άλλος κλάδος του δικαίου δεν επικοινωνεί με την ιστορία τόσο άμεσα όσο το Διεθνές Δίκαιο. Γιατί εκεί βλέπουμε τι σημαίνει ισχύς και τι σημαίνει αδυναμία. Δηλαδή τι σημαίνει συσχετισμός δυνάμεων».

ΥΓ: Ας μας συγχωρέσει ο κ. Γεραπετρίτης για το καυστικό ύφος. Nothing personal, εκείνος την (πολιτική) δουλειά του κάνει. Ακούμε όμως μερικές τοποθετήσεις του και βγαίνουμε από τα ρούχα μας...


ΧΑΜΑΙΛΕΩΝ

Πηγή: euro2day.gr 



 


 


Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More