Τα νησιά βουλιάζουν από κόσμο, το ΕΣΥ από ελλείψεις...

Κορόνα γράμ­ματα παίζε­ται η ζωή κατοίκων και επι­σκε­πτών, καθώς ακόμη και στους δημο­φι­λείς νησι­ω­τι­κούς προ­ο­ρι­σμούς τα νοσο­κο­μεία είναι στα κόκ­κινα. 

Αλλο ένα καλοκαίρι έφτασε και το ΕΣΥ λειτουργεί ήδη στα όρια των αντοχών του προτού καν κορυφωθεί η τουριστική κίνηση στα νησιά. Την ώρα που τα πλοία γεμίζουν και οι αφίξεις αυξάνονται καθημερινά, γιατροί, νοσηλευτές και διασώστες των ΕΚΑΒ δίνουν έναν άνισο αγώνα για να κρατήσουν όρθιες δομές που εδώ και χρόνια λειτουργούν με σοβαρά κενά. Οι ελλείψεις προσωπικού παραμένουν, οι βάρδιες βγαίνουν με δυσκολία και οι εργαζόμενοι καλούνται να καλύψουν ανάγκες που διαρκώς διογκώνονται. 

Παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες περί ενίσχυσης των νησιωτικών δομών υγείας και τα οικονομικά κίνητρα που ανακοινώθηκαν τον Μάρτιο του 2026 για την προσέλκυση γιατρών σε άγονες και δυσπρόσιτες περιοχές, η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ διαφορετική. 

Οι προκηρύξεις συνεχίζουν να βγαίνουν άγονες, κρίσιμες ειδικότητες παραμένουν ακάλυπτες και η στελέχωση πολλών μονάδων βασίζεται σε μετακινήσεις προσωπικού και πρόχειρες λύσεις της τελευταίας στιγμής, αποδεικνύοντας ότι, παρά τις υποσχέσεις και τις εξαγγελίες, τα ίδια προβλήματα επανέρχονται κάθε καλοκαίρι με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια. Η εικόνα που καταγράφει η ΠΟΕΔΗΝ στην τελευταία έκθεσή της για τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας της νησιωτικής Ελλάδας ενόψει καλοκαιριού ξεγυμνώνει το κυβερνητικό αφήγημα περί «θωρακισμένου» ΕΣΥ. 

Από τη Σάμο όπου το νοσοκομείο λειτουργεί χωρίς παθολόγο και την Κάρπαθο χωρίς παθολόγο και καρδιολόγο μέχρι τη Ρόδο με εκατοντάδες κενές θέσεις προσωπικού και χειρουργικές αίθουσες που παραμένουν ανενεργές, αλλά και την Κρήτη, το μεγαλύτερο νησί της χώρας, όπου δεκάδες κλίνες ΜΕΘ παραμένουν κλειστές λόγω υποστελέχωσης, το συμπέρασμα είναι το ίδιο: τα νησιά ετοιμάζονται να υποδεχτούν εκατομμύρια επισκέπτες με ένα σύστημα υγείας που δυσκολεύεται να ανταποκριθεί ακόμη και στις στοιχειώδεις ανάγκες. Οι άνθρωποι που κρατούν όρθιες τις δημόσιες δομές υγείας περιγράφουν στο Documento ένα σύστημα που μπαίνει σε ακόμη ένα καλοκαίρι με σοβαρά κενά προσωπικού, μετακινήσεις εργαζομένων και υπηρεσίες που συχνά λειτουργούν χάρη στην υπερεργασία εκείνων που έχουν απομείνει. 

Γεμάτα νησιά, άδεια νοσοκομεία 

Το ημερολόγιο δείχνει Ιούνιο, όμως πολλά νησιωτικά νοσοκομεία λειτουργούν ήδη υπό συνθήκες υψηλής πίεσης, προτού καν ξεκινήσει η κορύφωση της τουριστικής περιόδου. Η εικόνα που καταγράφεται φέτος δεν διαφέρει ουσιαστικά από εκείνη των προηγούμενων καλοκαιριών: κενές οργανικές θέσεις, ελλείψεις σε βασικές ειδικότητες, μετακινήσεις προσωπικού και υγειονομικοί που καλούνται να καλύψουν διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες. Παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες για θωράκιση των νησιωτικών δομών, η κατάσταση που αποτυπώνεται στις μονάδες υγείας δείχνει ότι τα κενά παραμένουν ανοιχτά. 

Μάλιστα οι κυβερνητικές εξαγγελίες περί ενίσχυσης και θωράκισης του ΕΣΥ ενόψει της τουριστικής περιόδου κατακρημνίζονται από τα ευρήματα της μεγάλης έρευνας της ΠΟΕΔΗΝ, η οποία δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2026 και κατέγραψε την κατάσταση σε 38 νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας, καθώς και σε έξι προνοιακές δομές της νησιωτικής Ελλάδας. Τα στοιχεία αποτυπώνουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, κενά σε κρίσιμες ειδικότητες και μονάδες που εξακολουθούν να λειτουργούν οριακά.  

Εκθεση-κόλαφος από την ΠΟΕΔΗΝ 

Ενδεικτικά, σύμφωνα με την έκθεση, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική από την Κέρκυρα μέχρι τη Ρόδο και από την Κρήτη μέχρι τη Λήμνο:

* Στη Σάμο το νοσοκομείο καλείται να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των κατοίκων χωρίς ούτε έναν παθολόγο.

* Στη Λήμνο παραμένουν ακάλυπτες κρίσιμες ειδικότητες, μεταξύ των οποίων η αναισθησιολογία και η γαστρεντερολογία. 

* Στην Κέρκυρα λιγότερες από τις μισές οργανικές θέσεις γιατρών και νοσηλευτών είναι στελεχωμένες.

* Στη Λευκάδα οι εργαζόμενοι περιγράφουν μια καθημερινότητα όπου η λειτουργία της μονάδας στηρίζεται στο απολύτως αναγκαίο προσωπικό.

* Στο νοσοκομείο της Ρόδου εξακολουθούν να μην έχουν καλυφθεί περίπου 220 προβλεπόμενες θέσεις προσωπικού, γεγονός που έχει αποτέλεσμα να αξιοποιούνται μόνο δύο από τις επτά διαθέσιμες χειρουργικές αίθουσες. 

* Στην Κω η παθολογική φροντίδα παρέχεται ουσιαστικά από γιατρό που συνεργάζεται με σύμβαση παροχής υπηρεσιών.

* Στην Τήνο το Κέντρο Υγείας εξακολουθεί να στηρίζεται κυρίως στην παρουσία δύο αγροτικών γιατρών.

* Στην Κάρπαθο το νοσοκομείο λειτουργεί χωρίς παθολόγο και καρδιολόγο, με το βάρος της κάλυψης των αναγκών να πέφτει σε περιορισμένο αριθμό γιατρών άλλων ειδικοτήτων, ενώ καταγράφονται ελλείψεις και στο νοσηλευτικό δυναμικό.

* Στη Μυτιλήνη οι ελλείψεις αφορούν τόσο το νοσηλευτικό προσωπικό και τους τραυματιοφορείς όσο και βασικές ιατρικές ειδικότητες, όπως οι ακτινολόγοι, οι νεφρολόγοι και οι αναισθησιολόγοι. 

* Στην Ικαρία ειδικότητες κομβικής σημασίας, όπως η αναισθησιολογία, η νευρολογία και η νεφρολογία, εκπροσωπούνται από έναν μόνο γιατρό η καθεμία, ενώ η θέση του γυναικολόγου παραμένει κενή εδώ και μήνες, με τις ανάγκες να καλύπτονται μέσω μετακινήσεων υγειονομικών και συνεργασιών με ιδιώτες. 

Ο Παναγιώτης Παπανικολάου, γραμματέας της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), σημειώνει για την κατάσταση στο Documento: «Οπως κάθε καλοκαίρι έτσι και τώρα, υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις γιατρών που δεν αντιμετωπίζονται. Εχουμε συνεχείς αναφορές από το Σωματείο Εργαζομένων και την Ενωση Γιατρών του Γενικού Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η μονάδα. Το πιο πρόσφατο περιστατικό είναι ότι, λόγω της έλλειψης ακτινολόγων, η γνωμάτευση των αξονικών τομογραφιών θα ανατεθεί σε ιδιωτική εταιρεία, η οποία θα παρέχει υπηρεσίες εξ αποστάσεως. Πρόκειται για μια πρακτική που έχει ήδη εφαρμοστεί και σε άλλα νοσοκομεία της χώρας, μεγάλα και μικρά, όπως ο Ευαγγελισμός και το νοσοκομείο Νίκαιας, και πλέον εφαρμόζεται και στον Αγιο Νικόλαο. Την ίδια στιγμή η πρωτοβάθμια περίθαλψη στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στους αγροτικούς γιατρούς, οι οποίοι, παρότι είναι πτυχιούχοι ιατρικής, βρίσκονται στην αρχή της επαγγελματικής τους πορείας και καλούνται να διαχειριστούν δυσανάλογα μεγάλες ευθύνες. Αντί να δημιουργούνται συνθήκες που θα τους κρατήσουν στο σύστημα, συχνά οδηγούνται σε αποχώρηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το Κέντρο Υγείας Πάρου, όπου είχαμε καταγγείλει την εξώθηση σε φυγή όλων των αγροτικών γιατρών. Αντίστοιχες αναφορές λαμβάνουμε και από άλλες περιοχές με αυξημένη τουριστική κίνηση, όπως η Εύβοια». 

Η Κρήτη γονατίζει από τις ελλείψεις 

Η εικόνα στην Κρήτη, το μεγαλύτερο νησί της χώρας και έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου, αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ΕΣΥ. Η έκθεση της ΠΟΕΔΗΝ καταγράφει σοβαρές ελλείψεις προσωπικού σχεδόν σε όλες τις δημόσιες δομές υγείας του νησιού, από το Ηράκλειο και τα Χανιά μέχρι το Ρέθυμνο και το Λασίθι. Στο Βενιζέλειο παραμένουν εκτός λειτουργίας κλίνες ΜΕΘ και χειρουργικές αίθουσες λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ) οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωποι με συσσωρευμένα ρεπό και άδειες, σε ένα περιβάλλον αυξημένων αναγκών και διαρκούς πίεσης. 

Την ασφυκτική πίεση που δέχονται οι δομές υγείας της Κρήτης επιβεβαιώνει στο Documento ο Δημήτρης Βρύσαλης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του ΠΑΓΝΗ: «Σήμερα παραμένουν κλειστά περίπου 20 κρεβάτια ΜΕΘ σε όλη την Κρήτη, ενώ υπάρχουν και κλειστές χειρουργικές κλίνες. Τα προβλήματα των νοσοκομείων της περιφέρειας καταλήγουν κυρίως στο ΠΑΓΝΗ, το οποίο λειτουργεί στα όρια των δυνατοτήτων του. Στο Λασίθι η υποστελέχωση οδηγεί συχνά σε μεταφορές ασθενών προς το Ηράκλειο, ενώ στη Σητεία η παθολογική κλινική παραμένει κλειστή. Αντίστοιχα προβλήματα καταγράφονται στο Ρέθυμνο και στα Χανιά. Παράλληλα για να χορηγηθούν οι κανονικές άδειες του προσωπικού τα χειρουργεία στο ΠΑΓΝΗ θα λειτουργήσουν με μειωμένη δυναμικότητα για περίπου οκτώ εβδομάδες. Οι ελλείψεις καλύπτονται με συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού από νοσοκομείο σε νοσοκομείο και με αγροτικούς γιατρούς που καλούνται να στηρίξουν κρίσιμες λειτουργίες. Την τελευταία πενταετία έχουν αποχωρήσει από τις δομές υγείας της Κρήτης περισσότεροι από 1.000 εργαζόμενοι, χωρίς να έχουν αναπληρωθεί, ενώ οι οφειλόμενες άδειες και τα ρεπό έχουν δημιουργήσει συνθήκες γενικευμένης επαγγελματικής εξουθένωσης». 

Αιώνιο αγκάθι τα ασθενοφόρα

Αν τα νοσοκομεία αποτελούν την τελευταία γραμμή άμυνας του συστήματος υγείας, το ΕΚΑΒ είναι αναμφίβολα η πρώτη. Σε ένα σοβαρό τροχαίο, ένα έμφραγμα, ένα εγκεφαλικό ή ένα περιστατικό πνιγμού τα πρώτα λεπτά είναι συχνά καθοριστικά ακόμη και για την ίδια τη ζωή του ασθενούς. Για τον λόγο αυτό η επάρκεια ασθενοφόρων και διασωστών αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στα νησιά, όπου οι αποστάσεις, οι γεωγραφικές ιδιαιτερότητες και η θεαματική αύξηση του πληθυσμού τους καλοκαιρινούς μήνες αυξάνουν κατακόρυφα τις ανάγκες. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση 79χρονης γυναίκας στην Αίγινα τον Αύγουστο του 2025 η οποία πέθανε καθώς δεν υπήρχε ασθενοφόρο στο Κέντρο Υγείας του νησιού. 

Πολλές περιοχές εξακολουθούν να καλύπτονται οριακά, ενώ οι βάρδιες βγαίνουν χάρη στην υπερεργασία του προσωπικού και στις συνεχείς μετακινήσεις διασωστών. Δεν είναι λίγες οι φορές που ένα μόνο ασθενοφόρο καλείται να εξυπηρετήσει μια ολόκληρη περιοχή ή νησί, δημιουργώντας εύλογη ανησυχία για το τι θα συμβεί σε περίπτωση πολλαπλών έκτακτων περιστατικών. Ενα πρόβλημα που επανέρχεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι.

Ο Κώστας Τσιτσιλικάκης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΕΚΑΒ Καβάλας και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Εργαζομένων ΕΚΑΒ, αναφέρει: «Δεν έχει υπάρξει κάποια ουσιαστική εξέλιξη σε σχέση με την ενίσχυση των δομών υγείας ενόψει της θερινής περιόδου. Βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη παλαιότερες και νεότερες προκηρύξεις, χωρίς όμως να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία στελέχωσης. Παράλληλα δεν έχει ακόμη ανοίξει ο επικουρικός πίνακας από τον οποίο προσλαμβάνονταν κάθε χρόνο επικουρικοί γιατροί για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών του καλοκαιριού. Πέρυσι οι σχετικές διαδικασίες είχαν προχωρήσει ήδη από τον Μάιο, ενώ φέτος, παρότι υπήρχε πρόβλεψη να ανοίξει ο πίνακας τον Απρίλιο, έχουμε φτάσει στον Ιούνιο χωρίς να έχει ενεργοποιηθεί. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποιος πρόσθετος σχεδιασμός στελέχωσης για την τουριστική περίοδο. Συνολικά δεν βλέπουμε κάποια θετική εξέλιξη σε σχέση με τους προηγούμενους μήνες».

Πηγή: Μικαέλα Σάβα / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Λειψυδρία και υπερτουρισμός: Τα όρια αντοχής του ελληνικού καλοκαιριού...

Από την εποχή της αφθονίας στην εποχή της σπανιότητας 

Κάποτε το ελληνικό καλοκαίρι μετριόταν με τη γλώσσα των αισθήσεων. Το πρώτο μελτέμι που σήκωνε κυματάκια στο λιμάνι, η μυρωδιά του πεύκου ανακατεμένη με ιώδιο, οι παρέες που κατέβαιναν στην παραλία όταν ο ήλιος χαμήλωνε και το φως χρωμάτιζε τον ορίζοντα. Υπήρχε ένα μέτρο σε αυτό το καλοκαίρι, ένας ρυθμός που δεν επιβαλλόταν απ’ έξω αλλά αναδυόταν από την ίδια τη ζωή των νησιών∙ από το νερό που ήταν λιγοστό και έπρεπε να κρατήσει ως τον Οκτώβρη, από τα σπίτια που χτίζονταν χαμηλά για να μην προκαλούν τον αέρα, από την αίσθηση ότι ο τόπος έχει όρια και ότι η σοφία βρίσκεται στο να τα σέβεσαι. Σήμερα αυτό το μέτρο έχει διαλυθεί. Το καλοκαίρι μετριέται σε κυβικά νερού που τελειώνουν πριν καν αρχίσει ο Αύγουστος, σε μεγαβάτ ρεύματος που εκτοξεύονται, σε οικοδομικές άδειες που υπογράφονται σαν να μην υπάρχει αύριο. Τα νησιά μετατρέπονται σε ένα απέραντο σκηνικό κατανάλωσης, και η αυλαία ανεβαίνει κάθε χρόνο πιο νωρίς και πέφτει πιο αργά, αφήνοντας πίσω της ανθρώπους που δεν αντέχουν άλλο. Το ερώτημα δεν είναι πια πώς θα προσελκύσουμε περισσότερους επισκέπτες, είναι πόσο ακόμα μπορεί να αντέξει αυτός ο τόπος προτού καταρρεύσει κάτω από το βάρος της ίδιας του της επιτυχίας. 

Η παγίδα της μονοκαλλιέργειας 

Για να αντιληφθεί κανείς το βάθος της κρίσης, πρέπει πρώτα να καταλάβει ότι ο τουρισμός στα ελληνικά νησιά έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι μια οικονομική δραστηριότητα ανάμεσα σε άλλες. Έχει γίνει σχεδόν η μόνη δραστηριότητα, ένα είδος μονοκαλλιέργειας που καταπίνει κάθε άλλη παραγωγική λειτουργία. Σύμφωνα με «Το Βήμα»,  σε νησιά όπως η Μεγίστη, η Αστυπάλαια, η Αμοργός, η Σίφνος, η Σαντορίνη και η Μύκονος, πάνω από τους μισούς εργαζόμενους απασχολούνται αποκλειστικά σε καταλύματα και εστίαση. Στα Δωδεκάνησα, ένα στα τρία ευρώ της τοπικής οικονομίας γεννιέται απευθείας από αυτούς τους δύο κλάδους. Το φαινόμενο παρουσιάζεται συχνά ως θρίαμβος, όμως στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μορφή βαθιάς οικονομικής τρωτότητας ακριβώς επειδή όποιος εξαρτάται από μία μόνο πηγή εισοδήματος είναι έρμαιο των διακυμάνσεών της, μια οποιαδήποτε είδους κρίση, μια γεωπολιτική αναταραχή και ένα ατύχημα αρκούν για να ανατρέψουν τα πάντα. 

Η μονοκαλλιέργεια όμως δεν στρεβλώνει μόνο την οικονομία· στρεβλώνει και τον ίδιο τον χώρο. Στη Μύκονο η δομημένη επιφάνεια έχει καταλάβει το 23,29% του νησιού, στη Σαντορίνη το 20,22%, στην Πάρο το 7,09% και η τάση είναι αυξητική, με τις οικοδομικές άδειες να πολλαπλασιάζονται χρόνο με τον χρόνο όχι μόνο στους διάσημους προορισμούς αλλά και στην Τήνο, τη Μήλο, την Αντίπαρο, ακόμη και στο Κουφονήσι των 148 κατοίκων, όπου η δομημένη επιφάνεια ξεπερνά το 8%. Η Σαντορίνη μετρά πλέον 964 κλίνες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, νούμερο που ξεπερνά ακόμη και την Αττική και που καθιστά σχεδόν κωμική τη συζήτηση για το όριο των 100 κλινών που θεωρεί αποδεκτό ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος. Ακολουθούν Σαλαμίνα, Σκιάθος, Αίγινα, Σπέτσες, Πόρος, σαν να πρόκειται για έναν αγώνα δρόμου όπου έπαθλο είναι η εξάντληση. 

Το νερό και η πολιτική της σπανιότητας 

Αν όμως υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο η αντίφαση ανάμεσα στην τουριστική επέκταση και τη φέρουσα ικανότητα των νησιών γίνεται εκρηκτική, αυτό είναι το νερό. Δεν είναι τυχαίο ότι Αστυπάλαια, Κάρπαθος, Τήνος, Αλόννησος, Σύμη, Κέρκυρα, Λέρος, Μεγανήσι, Πάτμος, Αίγινα κηρύσσονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας πριν καλά-καλά ξεκινήσει η θερινή περίοδος. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι πια μια φυσική ανωμαλία· είναι το σύμπτωμα μιας βαθιάς παθολογίας, η υλική απόδειξη ότι το αναπτυξιακό μοντέλο έχει υπερβεί κατά πολύ τις δυνατότητες των οικοσυστημάτων που το φιλοξενούν. 

Οι αριθμοί μιλούν μια γλώσσα που δεν επιδέχεται παρερμηνείες. Στη Μύκονο των 10.700 μόνιμων κατοίκων, η ημερήσια κατανάλωση νερού εκτοξεύεται από τα 1.600-2.000 κυβικά μέτρα του χειμώνα στα 18.000 κυβικά του καλοκαιριού, δηλαδή αύξηση 875%. Στη Σαντορίνη η άνοδος ξεπερνά το 500%, στην Πάρο και την Κάρπαθο το 344%, στη Σύμη το 471%, στη Μήλο το 300%. Ο χειμώνας γίνεται η εποχή της λιτότητας και το καλοκαίρι η εποχή της σπατάλης, λες και το νερό μπορεί να αποταμιεύεται και να ξοδεύεται κατά βούληση. Την ίδια στιγμή, τα δίκτυα ύδρευσης χάνουν το 30% με 50% του νερού στο υπέδαφος εξαιτίας της παλαιότητάς τους, ενώ οι μονάδες αφαλάτωσης –από 80 το 2009 έχουν ξεπεράσει τις 150– λειτουργούν ως προσωρινά επιθέματα που δεν θεραπεύουν την πληγή αλλά απλώς την κρύβουν, συχνά με διαδικασίες που παρακάμπτουν κάθε περιβαλλοντική δέσμευση. 

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι οι αριθμοί καθαυτοί, αλλά η απουσία κάθε ουσιαστικού μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Το 2025 εξαγγέλθηκε ένα σχέδιο με περισσότερα από 100 έργα ύδρευσης και αφαλάτωσης σε 61 νησιωτικούς δήμους, τα περισσότερα όμως δεν έχουν καν φτάσει στο στάδιο της δημοπράτησης. Στο μεταξύ, η λύση παραμένει η πιο αρχαϊκή που μπορεί να φανταστεί κανείς καθώς υδροφόρα πλοία εξακολουθούν να μεταφέρουν νερό σε νησιά τα οποία υποδέχονται εκατομμύρια επισκέπτες. Η εικόνα ενός πολυτελούς ξενοδοχείου όπου ο πελάτης καταναλώνει έως και 1.000 λίτρα νερού την ημέρα ενώ δίπλα οι μόνιμοι κάτοικοι μετρούν το νερό με το σταγονόμετρο, συμπυκνώνει με τον πιο ωμό τρόπο το αδιέξοδο ενός μοντέλου που αντιλαμβάνεται την ανάπτυξη ως αέναη επέκταση της κατανάλωσης. 

Η ενέργεια της ύβρεως 

Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται και στην ενέργεια. Η θερινή ζήτηση ηλεκτρικού ρεύματος αυξάνεται στη Ρόδο κατά 235% σε σχέση με τον χειμώνα, στις Σποράδες κατά 194%, στην Κω κατά 193%, στη Μύκονο κατά 190% και η περίοδος αιχμής εκτείνεται από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο, δημιουργώντας μια κατάσταση σχεδόν μόνιμης ενεργειακής πίεσης. Ο ΔΕΔΔΗΕ προετοιμάζεται για την επόμενη σεζόν αμέσως μόλις τελειώσει η προηγούμενη, ζητώντας πρόσθετες ενισχύσεις για δεκατέσσερα μη διασυνδεδεμένα νησιά, σαν να πρόκειται για εμπόλεμες ζώνες που χρειάζονται συνεχή ανεφοδιασμό. 

Αυτό που αποκαλύπτουν τα ενεργειακά δεδομένα είναι ο παρασιτικός χαρακτήρας ενός μοντέλου που καταναλώνει πόρους χωρίς να τους αναπληρώνει, που εξάγει αξία χωρίς να την επενδύει στην ανθεκτικότητα των τοπικών συστημάτων. Τα νησιά έχουν καταστεί τόποι όπου η βραχυπρόθεσμη κερδοφορία υπερισχύει συστηματικά της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και όπου το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος εξωτερικεύεται στους μόνιμους κατοίκους, στην πρόσβασή τους σε βασικά αγαθά όπως η υγεία, η στεγαστική κρίση, η δυνατότητά τους να συνεχίσουν να ζουν στον τόπο τους. 

Το καλοκαίρι που αξίζουμε 

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η συζήτηση για το μέλλον του ελληνικού τουρισμού οφείλει να αλλάξει ριζικά όρους και προτεραιότητες. Γιατί το διακύβευμα δεν είναι αν ο τουρισμός ωφέλησε, προφανώς και ωφέλησε. Το διακύβευμα είναι αν αυτή η ωφέλεια μπορεί να διατηρηθεί στον χρόνο ή αν καταναλώνει τις ίδιες της τις προϋποθέσεις. Τα στοιχεία, όταν διαβάζονται χωρίς παρωπίδες, δείχνουν το δεύτερο καθότι τα νησιά φτάνουν στα όριά τους και σε πολλές περιπτώσεις τα έχουν ήδη ξεπεράσει. Δώδεκα εκατομμύρια διανυκτερεύσεις ετησίως στην Κέρκυρα, 5,8 εκατομμύρια στη Σαντορίνη, πάνω από 430 διανυκτερεύσεις ανά μόνιμο κάτοικο στη Μύκονο, αυτά τα νούμερα δεν είναι επιδόσεις προς πανηγυρισμό, είναι προειδοποιήσεις. 

Η διέξοδος δεν βρίσκεται σε περισσότερες αφαλατώσεις ή σε ισχυρότερα ηλεκτρικά δίκτυα. Βρίσκεται σε μια διαφορετική αντίληψη για το τι σημαίνει τουριστική ανάπτυξη. Αντί να μετράμε την επιτυχία με αφίξεις και διανυκτερεύσεις, χρειάζεται να την μετρήσουμε με τη διάρκεια παραμονής, με τον βαθμό σύνδεσης της τουριστικής δραστηριότητας με την τοπική παραγωγή, με την ικανότητα του οικοσυστήματος να αναγεννάται. Αντί να επιτρέπουμε την αέναη αύξηση των κλινών, χρειάζεται να θέσουμε ανώτατα όρια, σεβόμενοι το γεγονός ότι τα νησιά είναι πεπερασμένοι χώροι και όχι ελαστικά δοχεία. Αντί να μετατρέπουμε ολόκληρους οικισμούς σε θεματικά πάρκα, χρειάζεται να προστατεύσουμε την καθημερινότητα των μόνιμων κατοίκων έχοντας την επίγνωση ότι χωρίς ζωντανές κοινότητες ο τουρισμός καταντά νεκρό θέαμα. 

Αυτό που τελικά διακυβεύεται είναι η ίδια η ιδέα του μέτρου που κάποτε όριζε το ελληνικό καλοκαίρι. Δεν πρόκειται για επιστροφή σε κάποιο φαντασιακό παρελθόν ούτε για απόρριψη του τουρισμού. Πρόκειται για την ανάκτηση της δυνατότητας να αποφασίζουμε συλλογικά πόση ανάπτυξη θέλουμε, σε ποιους τομείς και με ποιους όρους. Τα νησιά που σήμερα διψούν, που καίγονται, που χτίζονται ασταμάτητα, δεν χρειάζονται περισσότερα κρεβάτια. Χρειάζονται μια νέα συλλογική αφήγηση για την ευημερία, μια αφήγηση που θα τοποθετεί στο κέντρο της όχι την ποσότητα αλλά την ποιότητα, όχι την ταχύτητα αλλά τη διάρκεια, όχι την κατανάλωση αλλά τη φροντίδα. Το ελληνικό καλοκαίρι μπορεί να ξαναβρεί το μέτρο του. Αρκεί να το τολμήσουμε πριν στερέψουν και οι τελευταίες πηγές που το τροφοδοτούν. 

Πηγή: koutipandoras.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Ο φημισμένος Κολοσσός, το φρούριο του Αγίου Νικολάου και το Μανδράκι (Photos)

Το Μανδράκι, άλλοτε κύριο λιμάνι της πόλης της Ρόδου, γοητεύει τους ταξιδιώτες 

Στη θέση όπου σύμφωνα με μεσαιωνική παράδοση βρισκόταν ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, ο φημισμένος Κολοσσός της Ρόδου (χάλκινο άγαλμα του Ήλιου), έργο του ροδίτη αγαλματοποιού Χάρητος (3ος αιώνας π.Χ.), κατασκευάστηκε κατά τα έτη 1464-1467 το φρούριο του Αγίου Νικολάου, κατ’ εντολήν του Μεγάλου Μαγίστρου R. Zacosta. 

Η κατασκευή του εν λόγω φρουρίου σε ένα χώρο όπου υπήρχε κατά πάσαν πιθανότητα παλαιότερη αρχαία κατασκευή, αλλά και βυζαντινή ή πρώιμη ιπποτική εκκλησία του Αγίου Νικολάου (σε αυτήν οφείλει την ονομασία του το οχυρό), σήμανε το τέλος της μακραίωνης διαδικασίας οχύρωσης της μεσαιωνικής πόλης της Ρόδου, που είχε αρχίσει τον 7ο αιώνα, με την κατασκευή του πρωτοβυζαντινού φρουρίου. 

Στην περίοδο που προηγήθηκε της κατάληψης της Ρόδου από τους Οθωμανούς (1522) το οχυρωματικό σύμπλεγμα του Αγίου Νικολάου υπέστη συνεχείς μετασκευές, που αποσκοπούσαν στη μέγιστη δυνατή ενίσχυσή του. 

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι Ιταλοί χρησιμοποίησαν το φρούριο του Αγίου Νικολάου, προκειμένου να προστατεύσουν το λιμάνι του Μανδρακίου. 

Ο χρόνος, η θάλασσα και ο ανθρώπινος παράγοντας επέφεραν ισχυρά πλήγματα στο φρούριο του Αγίου Νικολάου, γι’ αυτό και κρίθηκε αναγκαία η εφαρμογή ενός ειδικού αναστηλωτικού προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού, αρχής γενομένης από το 1998. 

Ο φάρος που βρίσκεται στην οροφή του πύργου είναι ένας από τους παλαιότερους και πλέον ιστορικούς φανούς της Μεσογείου, καθώς λειτουργεί τουλάχιστον από το 1675. Ο σύγχρονος φάρος κατασκευάστηκε το 1863 από τη Γαλλική Εταιρεία Οθωμανικών Φάρων. Κατά τα έτη 2004-2005 ολοκληρώθηκε η ανακατασκευή του πέτρινου πυργίσκου του φάρου πάνω στο δώμα του κεντρικού πύργου Zacosta, ενώ στα τέλη του 2006 ολοκληρώθηκε η μετεγκατάσταση του φάρου και η επαναλειτουργία του με ευθύνη της Υπηρεσίας Φάρων του Πολεμικού Ναυτικού. 

Το φρούριο του Αγίου Νικολάου δεν είναι, όμως, το μοναδικό στολίδι του Μανδρακίου, άλλοτε κύριου λιμανιού της πόλης της Ρόδου, όπου σήμερα αράζουν εκδρομικά σκάφη και σκάφη αναψυχής. Τα πασίγνωστα χάλκινα ελάφια, στην είσοδο του λιμανιού, οι αποκατεστημένοι παλαιοί ανεμόμυλοι, καθώς και τα υπέροχης αρχιτεκτονικής κτίσματα της Ιταλοκρατίας στην περιοχή γύρω από το Μανδράκι, συνθέτουν ένα ιδιαίτερα γραφικό σύνολο, που γοητεύει τους ταξιδιώτες. 

*Στην κεντρική φωτογραφία του παρόντος άρθρου, η είσοδος του λιμανιού του Μανδρακίου (πηγή: Φίλιππος Φιλίππου). 

Πηγή: Βαγγέλης Στεργιόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάρπαθος: Το νησί με την εξωπραγματική θάλασσα και τις παραλίες «κοσμήματα» (Photos)

«Υπάρχει ένα ελληνικό νησί όπου η θάλασσα είναι τόσο διάφανη που μοιάζει εξωπραγματική». Με αυτόν τον χαρακτηριστικό τίτλο η ιταλική ταξιδιωτική ιστοσελίδα travel.thewom.it αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην Κάρπαθο, αναδεικνύοντας το μοναδικό φυσικό της περιβάλλον, τις εντυπωσιακές παραλίες και τις αυθεντικές εμπειρίες που προσφέρει στους επισκέπτες. 

Το αφιέρωμα περιγράφει την Κάρπαθο ως έναν τόπο που παραμένει «ευτυχώς σταματημένος στον χρόνο», όπου το φυσικό τοπίο, οι παραδόσεις και οι ποιοτικές υπηρεσίες συνθέτουν μια διαφορετική εκδοχή των ελληνικών διακοπών, μακριά από την πολυκοσμία των πιο προβεβλημένων νησιών. 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, η Κάρπαθος είναι το μέρος όπου «η παράδοση αποτελεί τρόπο ζωής και όχι τουριστικό αξιοθέατο». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις παραλίες της Καρπάθου, τις οποίες το μέσο χαρακτηρίζει «κοσμήματα των Δωδεκανήσων». 

Ξεχωρίζει η Άπελλα, η οποία παρουσιάζεται ως «η βασίλισσα της Μεσογείου», με τη πευκόφυτη βλάστηση να καταλήγει σε σμαραγδένια νερά δημιουργώντας ένα σκηνικό εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς. 

Εξίσου εντυπωσιακή περιγράφεται η Κυρά Παναγιά, η «εικόνα-σύμβολο» της Καρπάθου, όπου το χαρακτηριστικό εκκλησάκι με τον κόκκινο τρούλο δεσπόζει πάνω από τον κόλπο και δημιουργεί μια από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες του Αιγαίου. 

Το δημοσίευμα αναδεικνύει επίσης τον Διακόφτη, που αποκαλεί «Ελληνική Καραϊβική», χάρη στη λευκή άμμο και τα τιρκουάζ νερά του, καθώς και την Αμμοοπή, που παρουσιάζεται ως ιδανικός προορισμός για οικογένειες και φίλους της κολύμβησης με μάσκα. 

 

Παράλληλα, ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην Αχάτα με τα λευκά βότσαλα και τα κρυστάλλινα νερά, αλλά και στον Λευκό, όπου τα ηλιοβασιλέματα και η γαλήνη της δυτικής ακτής προσφέρουν μια διαφορετική εμπειρία του νησιού. 

Το αφιέρωμα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στις παραλίες. Αντιθέτως, προβάλλει έντονα τις εναλλακτικές δραστηριότητες που μπορούν να απολαύσουν οι επισκέπτες, επιβεβαιώνοντας ότι η Κάρπαθος αποτελεί έναν ολοκληρωμένο προορισμό για τους λάτρεις της φύσης και της περιπέτειας. Οι άνεμοι του Αιγαίου, που χαρακτηρίζουν το νησί, καθιστούν την περιοχή του Αφιάρτη ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ιστιοσανίδας στην Ευρώπη, προσελκύοντας κάθε χρόνο αθλητές και φίλους του αθλήματος από όλο τον κόσμο. 

Παράλληλα, το travel.thewom.it προσκαλεί τους ταξιδιώτες να ανακαλύψουν την ενδοχώρα της Καρπάθου, δίνοντας έμφαση στον παραδοσιακό οικισμό της Ολύμπου, τον οποίο περιγράφει ως «ένα ταξίδι στον χρόνο». Εκεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν έναν τρόπο ζωής που διατηρείται αναλλοίωτος εδώ και γενιές, με τα παραδοσιακά έθιμα, τη γαστρονομία και την τοπική αρχιτεκτονική να δημιουργούν μια μοναδική πολιτιστική εμπειρία. 

Παράλληλα, αναφέρονται και τα άλλα χωριά τα οποία χαρακτηρίζονται ως αυθεντικά «μπαλκόνια στο Αιγαίο», προσφέροντας πανοραμική θέα και γνήσια φιλοξενία. Επίσης, υπογραμμίζεται ότι η Κάρπαθος αποτελεί ιδανικό προορισμό για πεζοπορία, εξερεύνηση της φύσης και θαλάσσιες δραστηριότητες, ενώ οι θαλάσσιες εκδρομές κατά μήκος των ακτών και προς τη Σαρία προσφέρουν μοναδικές ευκαιρίες για κολύμβηση και snorkeling σε απομονωμένους κολπίσκους. 

Το αφιέρωμα αποτυπώνει το πολυδιάστατο κάλεσμα του Δήμου Καρπάθου που επιδιώκει να «φωτίσει» γνωστές και άγνωστες πτυχές του προορισμού. Στο πλαίσιο αυτό, σε εξέλιξη βρίσκεται η προσπάθεια προβολής του Δήμου για παράλληλη στόχευση στο ταξιδιωτικό κοινό της Ελλάδας και του εξωτερικού που επιζητούν αυθεντικές εμπειρίες, φυσιολατρικές δραστηριότητες, εξερεύνηση σε ένα παρθένο φυσικό περιβάλλον, γνήσια φιλοξενία και μύηση στην τοπική κουλτούρα.

φωτογραφίες: Unsplash, Pixabay

Πηγή: topontiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αν δεν μπορείς να φρενάρεις την ακρίβεια, φτιάξε μια πλατφόρμα….

Τώρα η προπαγάνδα προστάζει «φτιάξτε άλλη μια εφαρμογή», για να μπαίνουν οι καταναλωτές και να συγκρίνουν τιμές προϊόντων στα εγχώρια σούπερ μάρκετ και να βλέπουν τις αντίστοιχες σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. 

Τι κάνουν οι κυβερνήσεις όταν δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα; Το ρίχνουν στην επικοινωνία, κοινώς προπαγάνδα. 

Η ακρίβεια κρατάει τουλάχιστον τρία χρόνια. Και η κυβέρνηση έχει μετέλθει όλα τα μέσα για να  δείξει ότι πασχίζει να την αντιμετωπίσει. Το πρώτο ήταν οι «αυτοψίες» του πρωθυπουργού σε σούπερ μάρκετ. Οι υπουργοί Ανάπτυξης τον τραβολογούν κατά καιρούς σε καταστήματα, για να βλέπει πόσο αποτελεσματικά ήταν τα διάφορα «καλάθια του νοικοκυριού» και να «απειλεί» τις πολυεθνικές με θηριώδη πρόστιμα διαβεβαιώνοντας ότι «δεν είμαστε μπανανία». 

Οι «αυτοψίες» δεν απέδωσαν βέβαια τίποτα, διότι από τότε μέχρι σήμερα η ακρίβεια έχει πάρει μεγαλειώδεις διαστάσεις(μεγαλειώδεις για τα κέρδη των επιχειρήσεων). 

Τώρα η προπαγάνδα προστάζει «φτιάξτε άλλη μια εφαρμογή», για να μπαίνουν οι καταναλωτές και να συγκρίνουν τιμές προϊόντων στα εγχώρια σούπερ μάρκετ και να βλέπουν τις αντίστοιχες σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. Έχουμε το e-katanalotis, τώρα αποκτήσαμε και το PosoKanei. 

Όπως παλιά με τις «απειλές» κατά των πολυεθνικών, έτσι και τώρα ο πρωθυπουργός «προειδοποιεί» ότι υψηλότερες τιμές σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές «δεν μπορούν να γίνουν εύκολα ανεκτές». 

Παρατήρηση πρώτη: Από λογοπαίγνια ο κ. Μητσοτάκης τα πάει καλά. Αν οι υψηλές τιμές δεν μπορούν να γίνουν «εύκολα ανεκτές», μπορούν  να γίνουν «δύσκολα». Όπως φαίνεται από τη μέχρι τώρα πρακτική των επιχειρήσεων, το μόνο που τις ενδιαφέρει είναι να αυξάνουν τα κέρδη τους. Το αν αυτό θα γίνει «δύσκολα» δεν σκοτίζονται ιδιαίτερα. 

Παρατήρηση δεύτερη: όσοι επισκέπτονται τα σούπερ μάρκετ γνωρίζουν ότι παντού οι τιμές των προϊόντων έχουν «πετάξει» εδώ και χρόνια. Στα βασικά καταναλωτικά αγαθά δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές, κυριαρχεί ένα είδος καρτέλ. Επομένως, το να μεταβληθεί ο πολίτης σε ένα είδος καταναλωτή-ντετέκτιβ ελάχιστα θα του αποφέρει. 

Παρατήρηση τρίτη: τι θα αποφέρει στον καταναλωτή η δυνατότητα να συγκρίνει τις εγχώριες τιμές με αντίστοιχες σε άλλες  χώρες; Μήπως θα κάνει ένα ταξιδάκι στην Αλβανία, τη Βουλγαρία ή τη Βόρεια Μακεδονία και θα επιστρέψει με το καλάθι γεμάτο; Αυτό το κάνουν οι ελάχιστοι που μένουν κοντά στα σύνορα. 

Παρατήρηση πέμπτη: το 2019 τα εισοδήματα από κέρδη ήταν κατά σχεδόν 20 δισεκατομμύρια μεγαλύτερα από τα εισοδήματα της εργασίας. Το 2024 έγιναν μεγαλύτερα κατά 36 δισεκατομμύρια! 

Συμπέρασμα: Το εισόδημα από την εργασία συνεχώς υποβαθμίζεται σε σχέση με τα επιχειρηματικά κέρδη. Γι’ αυτό οι πολίτες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με την ακρίβεια, όσες προπαγανδιστικές «εφαρμογές» κι αν τους προσφέρουν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. 

Οι οποίοι μπορεί να μην έχουν καταλάβει αυτό που έχουν πει οι πολίτες για το «πριν» και το «τώρα». Και πολύ απλά έχουν πει ότι το 2019, που ήταν μνημονιακό έτος,  τα οικονομικά τους ήταν καλύτερα. 

Μπορεί να το καταλάβουν το βράδυ των επικείμενων εκλογών… 

ΥΓ: Οι βουλευτές, οι υπουργοί και, πρωτίστως, οι πρωθυπουργοί δεν ψωνίζουν(έχουν βοηθούς…) και, επομένως, δεν γνωρίζουν από τιμές. Κι αν γνωρίζουν, δεν δυσκολεύονται με τα εισοδήματα που έχουν. Γι’ αυτό ας μην χαρακτηρίσουμε την αναγγελία του πρωθυπουργού ότι θα «κατεβάσει» τη νέα εφαρμογή PosoKanei, για να συγκρίνει τις τιμές. Να προσέξει μόνο, στην επόμενη συνέντευξη που θα δώσει, μην τον ρωτήσουν πόσο κάνει το κρέας, το μπρόκολο ή τα κεράσια και δεν το θυμάται… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Το έθιμο του Κλήδονα στην Ιαλυσό και η Μεσαιωνική Γιορτή στην Κρητηνία αναδεικνύουν την τοπική παράδοση

Παραδοσιακά έθιμα και ιστορικές αναπαραστάσεις φέρνουν στο προσκήνιο την πολιτιστική ταυτότητα της Ρόδου, μέσα από εκδηλώσεις που συνδέουν το παρελθόν με τη σύγχρονη εμπειρία του επισκέπτη. 

Στην ανάδειξη των τοπικών εθίμων και της ιστορικής ταυτότητας της Ρόδου συμβάλλουν δύο καλοκαιρινές εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν στην Ιαλυσό και την Κρητηνία, προσφέροντας μια διαφορετική εμπειρία πολιτιστικής συμμετοχής για κατοίκους και επισκέπτες. 

Ειδικότερα, στις 21 Ιουνίου, στην κεντρική πλατεία της Ιαλυσού, προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί εκδήλωση αφιερωμένη στο έθιμο του Κλήδονα, ένα από τα πιο γνωστά λαϊκά δρώμενα του καλοκαιριού. Η εκδήλωση περιλαμβάνει αναβίωση του εθίμου και μουσική, διατηρώντας ζωντανή μια παράδοση που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά και εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τις τοπικές κοινότητες. 

Λίγο αργότερα, στις 27 και 28 Ιουνίου, στην Κρητηνία, προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί η Μεσαιωνική Γιορτή του Κάστρου, μια εκδήλωση με έντονο ιστορικό χαρακτήρα, που αξιοποιεί το τοπίο και την αρχιτεκτονική της περιοχής για να αναδείξει στοιχεία της μεσαιωνικής περιόδου. 

Στο πλαίσιο της γιορτής, το κάστρο της Κρητηνίας μετατρέπεται σε σκηνικό πολιτιστικών δράσεων, με δραστηριότητες που παραπέμπουν σε άλλες εποχές και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ιστορικής αναβίωσης για το κοινό. Το ιδιαίτερο αυτό περιβάλλον ενισχύει τη σύνδεση του επισκέπτη με τον τόπο και προσδίδει στη διοργάνωση έναν χαρακτήρα βιωματικής γνωριμίας με την ιστορία της περιοχής. 

Έθιμα και ιστορία ως τουριστική εμπειρία 

Οι δύο εκδηλώσεις αναδεικνύουν διαφορετικές πτυχές της τοπικής παράδοσης, από τα λαϊκά έθιμα μέχρι την ιστορική μνήμη, ενισχύοντας την πολιτιστική ταυτότητα των περιοχών.

Παράλληλα, συμβάλλουν στη διαμόρφωση εμπειριών που ξεπερνούν την απλή παρακολούθηση, προσκαλώντας τους επισκέπτες να συμμετάσχουν ενεργά σε δράσεις που συνδέονται με την ιστορία, την παράδοση και την καθημερινότητα του τόπου. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, ενισχύεται και η εξωστρέφεια των τοπικών κοινοτήτων κατά τη θερινή περίοδο. 

Οι συγκεκριμένες δράσεις ενισχύουν τη θερινή δραστηριότητα των τοπικών κοινοτήτων και λειτουργούν ως σημεία αναφοράς για την προβολή της Ρόδου ως προορισμού που συνδυάζει πολιτισμό, παράδοση και εμπειρία. 

Πηγή: Σοφία Κοντογιάννη / tornosnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Έμειναν εκτός της σύσκεψης με τον Πρωθυπουργό οι εμπορικοί φορείς της Ρόδου – Έντονες αντιδράσεις...

Το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026 επισκέφθηκε το νησί της ρόδου ο Πρωθυπουργός της χώρας, κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Στη σύσκεψη που οργάνωσε το γραφείο του κλήθηκαν οι θεσμικοί σύμβουλοι του κράτους, επιμελητήρια, το εργατικό κέντρο ως κοινωνικός εταίρος, καθώς και παράγοντες του τουρισμού. 

Δεν κλήθηκαν, όμως, οι συνδικαλιστικοί-κοινωνικοί εταίροι των εμπόρων και των επιχειρηματιών. Η απουσία εντοπίστηκε και σχολιάστηκε όχι θετικά τόσο από το κοινό όσο και από επιχειρηματίες και συνδικαλιστικές οργανώσεις. 

Η μη πρόσκληση στέρησε τη δυνατότητα στους φορείς αυτούς να μεταφέρουν με αμεσότητα την εμπειρία της δικής τους καθημερινότητας, της δικής τους προσπάθειας επιβίωσης σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που καθημερινά γίνεται όλο και πιο δύσβατο, ειδικά για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, όπως αυτές που δραστηριοποιούνται στον τόπο μας. 

Στέρησε τη δυνατότητα πέραν από τα θέματα της επαναφοράς των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ, τις δυσλειτουργίες και μεγάλες καθυστερήσεις  του μεταφορικού ισοδυνάμου στις επιχειρήσεις, του υπέρμετρου μεταφορικού κόστους, του ενεργειακού κόστους, της μείωσης του μη μισθολογικού κόστους, την υποστελέχωση των υπηρεσιών ελέγχου και τάξης κπλ,, να καταθέσουν τις απόψεις τους και σε άλλα θέματα που αφορούν και προβληματίζουν τις τοπικές επιχειρήσεις. 

Δε δόθηκε η ευκαιρία να εισακουστούν θέματα, όπως η εποχική λειτουργία, από την πλευρά των επιχειρήσεων και να τεθεί το θέμα της αναγκαιότητας της νομοθετικής αναγνώρισης των εποχιακών επιχειρήσεων. 

Να εκφράσουν τις δυσκολίες των μικρών επιχειρήσεων να ανταπεξέλθουν στα τεράστια βάρη που τους έχει προσθέσει η ηλεκτρονική γραφειοκρατία, το μεγάλο κόστος της και πώς αυτή λειτουργεί ως τροχοπέδη και θηλιά για τις μικρές επιχειρήσεις. 

Να παρουσιάσουν τα στοιχεία που εμφανίζουν την πτώση των τζίρων και της κερδοφορίας  των μικρών επιχειρήσεων σε συνάρτηση με την υπέρμετρη αύξηση των λειτουργικών τους εξόδων. 

Την αδυναμία διάχυσης του παραγόμενου πλούτου προς όλο το φάσμα της επιχειρηματικότητας και πώς αυτός είτε εξάγεται είτε συγκεντρώνεται σε συγκεκριμένες δραστηριότητες και επιχειρήσεις. 

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις είναι εξαιρετικά σοβαρές έως ζήτημα επιβίωσης και η απάντηση στις προκλήσεις αυτές δεν είναι νόμοι 36 σελίδων για το πώς αναγράφεται μία τιμή στις εκπτώσεις, ούτε εγχειρίδια 120 σελίδων για το πώς εκδίδεται ένα δελτίο αποστολής ούτε η αναχρονιστική νομοθεσία με νόμους του 1912!  

Οι μικρές επιχειρήσεις χρειάζονται και την προσοχή και τη φροντίδα της πολιτείας, έτσι ώστε η ραχοκοκαλιά της οικονομίας να αντιμετωπίζεται ως θερμοκοιτίδα επιχειρηματικότητας και όχι σαν αποδιοπομπαίος τράγος ενός κυνηγιού φορολογικών μαγισσών, αν θέλουμε να έχουν μέλλον και προοπτική. 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ, ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΡΟΔΟΥ, ΣΠΑΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΩΝ ΠΑΛΑΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΡΟΔΟΥ, ΔΟΝΤΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΡΟΔΟΥ-«ΝΕΑ ΑΓΟΡΑ», ΚΑΤΣΙΔΩΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΦΑΛΗΡΑΚΙΟΥ, ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΦΙΑ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΚΟΛΥΜΠΙΩΝ, ΧΑΡΤΕΡΟΣ ΠΑΥΛΟΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΡΕΟΠΩΛΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΕΩΝ ΡΟΔΟΥ, ΧΑΤΖΗΝΙΚΗΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΜΠΟΡΩΝ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ, ΠΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ-ΕΠΕΤ, ΚΑΠΑΡΟΥΔΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΑΝΤΟΠΩΛΩΝ ΡΟΔΟΥ «Ο ΕΡΜΗΣ», ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ 

Από το rodosreport.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιατί ο Τσίπρας ζητά νίκη της ΕΛ.Α.Σ από την πρώτη Κυριακή.

Τι σημαίνει το ανέβασμα του πήχη των εκλογών από τον πρώην πρωθυπουργό. Τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων και ο φόβος του Μαξίμου 

Αν αναζητήσει κανείς την είδηση στην χθεσινή συγκέντρωση της ΕΛ.Α.Σ στην Νίκαια είναι η εξής: Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε για πρώτη φορά στόχο νίκης στις επόμενες εκλογές, από την πρώτη Κυριακή. 

Ο πρώην πρωθυπουργός ουδέποτε έκρυψε ότι η δημιουργία πολιτικού φορέα με τον ίδιο επικεφαλής στοχεύει στην ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας. Ούτε στις 3 Δεκεμβρίου του 2025 στην ομιλία του στο θέατρο «Παλλάς», ούτε στις μετέπειτα παρουσιάσεις της «Ιθάκης», ούτε στις 26 Μαϊου στο Θησείο όταν παρουσιάστηκε επισήμως η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. 

Χθες το βράδυ όμως από την Κοκκινιά κάλεσε για πρώτη φορά τους πολίτες να δώσουν ψήφο νίκης στην ερχόμενη εκλογική αναμέτρηση από την πρώτη κάλπη που θα στηθεί. Όπως χαρακτηριστικά είπε «εμείς λέμε, ότι αφού πλέον ο μέσος Έλληνας πολίτης έχει κατανοήσει ποια είναι η πολιτική δύναμη που μπορεί να χτυπήσει τη Ν.Δ. του Κ. Μητσοτάκη. Ήρθε η ώρα να δούμε το πως θα νικήσει τον Κ. Μητσοτάκη και στις πρώτες κάλπες, όχι στις δεύτερες». 

Λίγο νωρίτερα είχε αναφερθεί στην ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης τονίζοντας πως «αυτό που συνέβη στις 26 Μάη ήταν πρωτοφανές στα πολιτικά σκηνικά από την μεταπολίτευση και μετά. Η ΕΛ.Α.Σ με το που ιδρύθηκε σε 24ώρες έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Όχι μοναχά στις μετρήσεις αλλά στην συνείδηση του ελληνικού λαού». Με βάση αυτό επισήμανε ότι «σε λίγους μήνες θα καταφέρουμε να γίνουμε και κυβέρνηση με την ψήφο του ελληνικού λαού όποτε και αν στηθούν αυτές οι κάλπες». 

Το γιατί 

Εξίσου όμως ενδιαφέρον με την δήλωση του Αλέξη Τσίπρα είναι και οι λόγοι που φαίνεται να τον οδηγούν στο να ανεβάσει τόσο ψηλά τον πήχη,  μόλις 20 μέρες από την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. 

Από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα προκύπτει πως η αιτίες είναι δύο: 

Η πρώτη αφορά το ότι έχει την  πολιτική εκτίμηση ότι «τελείωσε» (έτσι χαρακτηριστικά είπε) το ζήτημα του ποιο κόμμα είναι αυτή την στιγμή στην δεύτερη πολιτική δύναμη. Προεξοφλώντας ότι το σύνολο των δημοσκοπήσεων που θέλουν την ΕΛ.Α.Σ σε αυτή την θέση δεν καταγράφουν κάποια πρόσκαιρη αντίδραση των ψηφοφόρων στην εμφάνιση ενός νέου κόμματος. Αντίθετα αποτυπώνουν την εικόνα μιας οριστικής αλλαγής του πολιτικού σκηνικού. 

Η δεύτερη είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει να «μυρίζει τον φόβο» στο Μέγαρο Μαξίμου για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Στο συμπέρασμα αυτό αναφέρθηκε άλλωστε ευθέως ο πρώην πρωθυπουργός. Απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους δήλωσε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης «τις φοβάται τις δεύτερες κάλπες. Και δεν έχει άδικο να τις φοβάται». 

Όπως εξήγησε «όταν το 97% των πολιτών λένε στις δημοσκοπήσεις πως η χώρα είναι μια διεφθαρμένη χώρα και όταν το 70% και πλέον λέει πολιτική αλλαγή και όταν η πλειοψηφία, πενήντα κάτι είναι, λέει καλύτερα περνάγαμε το 2019 παρά τα μνημόνια σε σχέση με σήμερα, όταν συμβαίνουν όλα αυτά σου λέει… άμα πάμε σε δεύτερη την πατήσαμε». 

Σηκώνει το γάντι 

Ένα ακόμη στοιχείο που προκύπτει από την χθεσινή ομιλία του Αλέξη Τσίπρα είναι πως δεν είχε κανέναν δισταγμό στο να «σηκώσει το γάντι» στην πρόκληση που έχει θέση με τις δημόσιες παρεμβάσεις του ο Κυριάκος Μητσοτάκης: Το ότι οι πολίτες δεν θα ψηφίσουν μόνο για τα προγράμματα των κομμάτων αλλά για το ποιος θα είναι πρωθυπουργός. 

Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε με ένα σκωπτικό τρόπο στο ερώτημα που έχει τεθεί από τον πρωθυπουργό σχετικά με  το τι θα γίνει αν χτυπήσει το περίφημο τριψήφιο τηλέφωνο στις 3 το πρωί. Αρχικά σχολίασε πως το συγκεκριμένο τηλέφωνο υπάρχει προκειμένου ο εκάστοτε πρωθυπουργός να επικοινωνεί με τους υπουργούς του, αναφέροντας πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν το χρειάζεται αφού επικοινωνεί μέσω του… λογισμικού παρακολουθήσεων Predator. 

Στην συνέχεια όμως αναφέρθηκε σε δύο υπαρκτές περιπτώσεις εθνικών κρίσεων στο πρόσφατο παρελθόν. Όπως σημείωσε «όταν κάποια στιγμή το τριψήφιο χτύπησε για το τουρκικό Μπαρμπαρός έστειλα εντολή να πάει ελληνική φρεγάτα και το Μπαρμπαρός άλλαξε κατεύθυνση» αλλά «όταν ο κ. Μητσοτάκης ρωτήθηκε για το Όρουτς Ρέις είπε ότι φύσαγε αέρας και το πήραν τα κύματα». 

Πηγή:  Γεράσιμος Λιβιτσάνος / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Κοινωνία σε καταστολή!..

Περί Περβόλας μεγάλη η συζήτηση, ωραίες οι εκδηλώσεις και μπράβο! Η καθημερινότητα του Ροδίτη για επίλυση στοιχειωδών προβλημάτων, μετατοπίστηκε στο μέλλον. Στο εγγύς ή στο απώτερο! 

Για τις υποδομές καμιά κουβέντα. Για την μείωση του ΦΠΑ ούτε από τους εκπροσώπους του τόπου καμιά αναφορά! Ήταν όλοι υπό την επήρεια και με το βλέμμα του big brother, δεν θέλησαν, δεν τόλμησαν ούτε να ψελλίσουν κάτι! 

Ο Δημήτρης Κούκουλας σε ανάρτηση του αναφέρει το πρόβλημα! Στην ουσία, δηλαδή… 

Διαβάστε την ανάρτηση 

Απογοήτευση… 

Δεν θέλω να στεναχωρήσω κανένα, και κυρίως ανθρώπους με τους οποίους έχω πολύ στενές προσωπικές σχέσεις. 

Όμως νομίζω πως είναι πλέον η ώρα για να πει ο κάθε ενας από εμάς τις αλήθειες του. Όσο πικρές και αν θα είναι αυτές… 

Το πρώτο που θέλω να πω προς όλους τους φίλους εδώ στο Facebook είναι το εξής: 

Αν και εσείς φίλοι μου συμφωνείτε με αυτά που κατά καιρούς γράφω -όπως εσείς οι ίδιοι μου λέτε-, σχολιάζοντας τα κοινωνικά ζητήματα που μας απασχολούν όλους, τότε αρχίστε από σήμερα και εσείς να κάνετε “share” αυτά τα post μου. Για να τα διαβάσουν και οι δικοί σας φίλοι… 

Μόνο έτσι μπορούν να δημιουργηθούν κοινωνικά κινήματα… 

Πάμε τώρα στην ουσία. 

Αγαπημένοι μου Γιάννη και Κωστή πρόεδροι του ΕΒΕΔ και Οικονομικού Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου αντίστοιχα, (είμαι μέλος και στα δύο και μάλιστα, από τα παλαιότερα), είναι τεράστια η απογοήτευση που ως άνθρωπος ένιωσα σήμερα, -όπως την πήραν και χιλιάδες ακόμα συμπολίτες μας- , όταν διαπίστωσα ότι κανένας από εσάς, τους παριστάμενους κατά την σύσκεψη με τον πρωθυπουργό στην Περιφέρεια , ή όπου άλλου βρεθήκατε μαζί του, δεν θέλησε ή δεν τόλμησε να τον ρωτήσει τι ακριβώς συμβαίνει και δεν μειώνει και για εμάς εδώ στη Ρόδο, τους συντελεστές του ΦΠΑ. Όπως πριν μερικούς μήνες έγινε στα άλλα νησιά. 

Ενώ έχει επιτραπεί να αυξάνονται και άλλο οι τιμές στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, που ως αποτέλεσμα έχουν την αύξηση των τιμών των προϊόντων στο ράφι. Και κάτ επέκταση την περαιτέρω φτωχοποιηση μας… 

Αυτήν η κατάσταση και οι τρείς μας Γιάννη και Κωστή γνωρίζουμε, ότι έχει ως συνέπεια το κόστος ζωής και διαβίωσης για όλους εμάς, των συνταξιούχων της Ρόδου, αλλά και των μισθωτών, να είναι υψηλότερο από αυτό στην ηπειρωτική Ελλάδα τουλάχιστον κατά 20% -εκτός και αν εσείς διαφωνείτε και θέλω να μου το πείτε-. 

Θέλω να θέσω ευθέως και στους δύο σας το ερώτημα: 

Γιατί αυτό το τμήμα της τοπικής κοινωνίας που το αποτελούμε όλοι εμείς, μας έχετε “θυσιάσει” σε κάποιο βωμό και σε τίνος το βωμό; 

Γιατί κανένας από όλους εσάς δεν είπε στον πρωθυπουργό: 

Άνθρωπε,

υπάρχει στο νησί μας μια τοπική κοινωνία που οικονομικά υποφέρει. Που δεν είναι ξενοδόχοι.Τι γίνεται με όλους αυτούς; Πως αυτοί οι άνθρωποι θα μπορέσουν οικονομικά να τα βγάλουν πέρα; Και υπέρ τίνος ακριβώς το βωμό αυτοί οι συμπολίτες μας θα πρέπει να θυσιαστούν; Για να κερδίσουν περισσότερα ποιοί άλλοι ακριβώς; 

Λυπούμαι,

Αλλά οφείλετε όλοι σας να μας απαντήσετε γιατί το κάνατε αυτό.

Γιατί στηθηκατε όλοι χαμογελαστοί μπροστά στις κάμερες, δίχως κανένας από εσάς να αρθρώσει έστω και μια λέξη…

Προσωπικά θα σας πω αγαπημένοι μου και οι δύο ότι αυτό που νιώθω είναι ότι δυστυχώς μας πουλήσατε… Μας δώσατε στεγνά… 

Μόνο και μόνο για να βγάλετε μαζί με τον πρωθυπουργό μια φωτογραφία… Και με τον τρόπο σας να του δείξετε ότι εσείς μπορείτε και κρατάτε την τοπική κοινωνία σε καταστολή…

Όμως,

Μάλλον κάνατε μεγάλο λάθος αν το πιστεύετε… Ή όποιος άλλος μπορεί να το πιστεύει… 

Δημήτρης Κούκουλας 

Όσα έγιναν, όσα εντυπωσιακά ειπώθηκαν, δεν φανέρωσαν την ουσία της επίσκεψης του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Ρόδο, ούτε βέβαια κατά διάνοια θα μπορούσαμε να δεχθούμε πως ήρθε στη Ρόδο για να δει τον αγώνα μπάσκετ Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Στην ουσία το μόνο που απομένει ως αποτύπωμα είναι η εξαγγελία – ανάθεση των 50 εκατομμυρίων ευρώ για το παλιό νοσοκομείο στην Περιφέρεια! 

Πηγή: skyrodos.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη νίκη και αυτοδυναμία ονειρεύεται ο Μητσοτάκης– «Πουλάει» ξανά το αφήγημα της σταθερότητας, με επίθεση στην αντιπολίτευση...

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στη Ρόδο, επανέλαβε ότι μόνο μέλημα της αντιπολίτευσης είναι πώς θα ρίξουν τον ίδιο και τη ΝΔ, ενώ αναφέρθηκε ξανά στην ακρίβεια - χωρίς «θυμό και θλίψη» αυτή τη φορά... 

Στην Ρόδο μίλησε το Σάββατο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος επανέλαβε για πολλοστή φορά ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 και ζήτησε τρίτη νίκη για τη Νέα Δημοκρατία αλλά και αυτοδυναμία, την οποία, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις, δεν βλέπει ούτε με το κυάλι. 

Αφού αναφέρθηκε στα «επιτεύγματα» της κυβέρνησής του, έθεσε ξανά το δίλημμα της σταθερότητας, μιλώντας με απαξία για την «ετερόκλητη», όπως την χαρακτήρισε, αντιπολίτευση, η οποία, όπως ισχυρίζεται παγίως ο πρωθυπουργός, έχει ως «μόνο μέλημα» να ρίξει τον ίδιο και τη ΝΔ. 

Παράλληλα, παραδέχθηκε εκ νέου ότι η ακρίβεια «έχει απορροφήσει αυξήσεις μισθών», αλλά υποστήριξε πως «επειδή έχουμε νοικοκυρεμένα οικονομικά μπορούμε να στηρίζουμε τα νοικοκυριά» – προφανώς με αυξήσεις-ψίχουλα, pass και επιδοματική πολιτική. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως δεν θα υπονομεύσει τα οικονομικά της χώρας, για να είναι «πιο ευχάριστος προεκλογικά». 

«Μητσοτάκης ή χάος», σταθερότητα και ασφάλεια 

Κατά τα λοιπά, έπαιξε εκ νέου το «χαρτί» της ασφάλειας και της σταθερότητας, θέτοντας για μία ακόμη φορά το εκλογικό δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», ρωτώντας τους πολίτες αν «θα θέσουμε σε κίνδυνο όσα πετύχαμε με πειραματισμούς που έχουμε δοκιμάσει στο παρελθόν ή με μια κυβέρνηση που, παρά τα λάθη της, έχει πάει τη χώρα μπροστά;». 

Επιπλέον, αναφέρθηκε στη μακρά προεκλογική περίοδο που ακολουθεί, παρομοιάζοντας τον ίδιο και τα «γαλάζια» στελέχη με μαραθωνοδρόμους, καθώς σχολίασε ότι «εμείς είμαστε έμπειροι μαραθωνοδρόμοι –  κάποιοι άλλοι έχουν ήδη λαχανιάσει». 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε ειδικά για την Ρόδο, ευχαριστώντας «όλες και όλους τους εργαζόμενους στον τουρισμό», που έχουν μετατρέψει το νησί σε «ναυαρχίδα» του ελληνικού τουρισμού, ενώ επισήμανε ότι «ήδη οι αφίξεις είναι αυξημένες κατά 2%, παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίζουμε μεγάλες γεωπολιτικές αναταράξεις» 

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στο μεταναστευτικό – προσφυγικό, δίχως αναφορά βέβαια στις «βάρκες» του Βορίδη, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνησή του αντιμετώπισε «με πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα το πρόβλημα αυτό. Και αντί να έρχονται καραβιές μεταναστών από την Τουρκία στην Ελλάδα, έρχονται καραβιές επισκεπτών Τούρκων, οι οποίοι στηρίζουν την τοπική οικονομία». 

Περήφανος για την υπεράσπιση της κυριαρχίας μας, ενώ η Άγκυρα προκαλεί διαρκώς 

Δήλωσε υπερήφανος «που με το υστέρημα όλων σας», όπως είπε απευθυνόμενους στους πολίτες, «έχουμε σήμερα τις πιο αξιόπιστες Ένοπλες Δυνάμεις που είχε ποτέ η πατρίδα μας», ενώ αναφέρθηκε στην αποστολή φρεγατών και αεροπλάνων στην Κύπρο και δεσμεύθηκε ότι «οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι εδώ για να υπερασπιστούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα από οποιαδήποτε διεκδίκηση και να προβάλλουμε ως χώρα το πιο ισχυρό αποτρεπτικό μήνυμα απέναντι σε όσους μπορούν να αισθάνονται ότι εποφθαλμιούν κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα». 

Όλα αυτά, την ώρα που η Τουρκία, εκτός από… καραβιές τουριστών, μας φέρνει και προκλήσεις και απειλές, όπως το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας», το οποίο έχει υιοθετηθεί επίσημα από την Άγκυρα, την παρεμπόδιση της πόντισης του καλωδίου στην Κάσο, για την οποία η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα, την NAVTEX διαρκείας, αλλά και το νόμο τον οποίο φέρνει τώρα, ο οποίος στοχεύει στο μισό Αιγαίο. 

Πηγή: in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Συμπτώματα και θεραπεία από το «κακό μάτι»...

Πάλι σε μάτιασαν; Βάλε χάντρα θαλασσιά! 

Το «μάτι» είναι η συσσωρευμένη αρνητική ενέργεια που πηγάζει από φθόνο ή ζήλια και εξαπολύει κάποιος εναντίον μας μέσα από τα μάτια του. 

Είστε έτοιμοι να πάτε σε μια συνάντηση το απόγευμα, ανανεωμένοι από έναν καλό ύπνο οκτώ ωρών, ικανοποιημένοι από ένα ελαφρύ και υγιεινό γεύμα και πρόθυμοι να συζητήσετε τα νέα σας σχέδια με τον προϊστάμενό σας. Τότε, συναντάτε την γειτόνισσα που σας κοιτάζει με μισό μάτι και σας λέει: «πως ομόρφυνες έτσι τελευταία;». Και ξαφνικά το κεφάλι σας πάει να σπάσει, η αναπνοή σας γίνεται γρήγορη, σας πιάνει ναυτία και χάνετε την αίσθηση της ισορροπίας. 

Μπαίνετε σε κατάσταση συναγερμού, επειδή δεν μπορείτε να βρείτε μια λογική εξήγηση για αυτή την κατάσταση. Θα μπορούσε να είναι ένας πονοκέφαλος – αλλά δεν είναι μόνο το κεφάλι σας που πονάει. Θα μπορούσε να είναι η αρτηριακή σας πίεση – αλλά συνήθως δεν υποφέρετε από τέτοια προβλήματα και η αδυναμία ή η δυσφορία σας εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο. Ίσως είναι κάτι που φάγατε; 

Στην Ελλάδα δεν θεωρείται ανόητο ή παράλογο, αν υποθέσουμε απλά ότι είναι «κακό μάτι». Το «κακό μάτι», είναι μια ματιά που πιστεύεται ότι έχει τη δυνατότητα να βλάψει εκείνους στους οποίους πέφτει και μπορεί να προέρχεται από οποιονδήποτε, ανά πάσα στιγμή. 

Η αιτία μπορεί να είναι ζήλος, θαυμασμός, φθόνος ή ακόμη και κακόβουλη ζήλια. Μπορεί να φαίνεται αντίθετο προς την πραγματικότητα, αλλά έχει νόημα. Όταν επαινούμε πολύ κάποιον ή του δείχνουμε μεγάλη προσοχή και θαυμασμό μπορεί να προκαλέσει τα ίδια συμπτώματα όπως όταν κοιτάζουμε κάποιον με φθόνο. Είναι σαν να εκπέμπουμε μεγάλη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας και τα κυκλώματα πέφτουν. Πιστεύεται, επίσης, ότι οι άνθρωποι πολλές φορές δίνουν το «κακό μάτι» σε άλλους, ακούσια και ασυνείδητα. Μάλιστα, τα παιδιά και οι γυναίκες θεωρούνται οι πιο ευαίσθητοι, ενώ σε πολλές παραδόσεις οι άνθρωποι που έχουν μπλε μάτια και οι ηλικιωμένες γυναίκες συχνά κατηγορούνται ότι ματιάζουν πολύ πιο εύκολα. 

Αυτό που εμείς οι κοινοί άνθρωποι αποκαλούμε «μάτιασμα» στην Εκκλησία είναι γνωστό με έναν πιο τεχνικό όρο που ονομάζεται "Βασκανία". Η πίστη στο «κακό μάτι» έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα και είναι μία από εκείνες τις παλαιές πεποιθήσεις που δεν πέθαναν στο πέρασμα του χρόνου. 

Επίσης, αποτελεί ένα θέμα για το οποίο η ελληνική εκκλησία και η λαογραφία συμφωνούν, αλλά παράλληλα διαχωρίζουν την θέση τους, στο πώς μπορεί να αποτραπεί ή να αντιμετωπιστεί. 

Η παράδοσή μας έχει διάφορους τρόπους να καταλύει το μάτιασμα. Άλλος είναι με λιβάνισμα, άλλος με αλάτι, άλλος με λάδι, ενώ πάντοτε υπάρχει μια προσευχή που το άτομο που ξεματιάζει λέει σιωπηλά. Λέγεται πως καλό είναι να μην εκμυστηρεύεται η εκάστοτε προσευχή από γυναίκα σε γυναίκα απευθείας. 

Μετά το ξεμάτιασμα ζητήστε από το άτομο να μετακινηθεί. Οι παλιοί έλεγαν «κουνήσου λιγάκι» ή «χτύπα τα πόδια σου στο πάτωμα», χωρίς να ξέρουν το γιατί. Στην ουσία με αυτόν τον τρόπο φεύγει η κολλημένη αρνητική ενέργεια και ανανεώνεται η ενέργεια. Κάποιοι ζητούν να φτύσει ο άλλος τον κόρφο του ή φτύνουν τον δικό τους. Άλλοι θέλουν να κοιτάξει ο άλλος μακριά στον ορίζοντα. Όλα είναι σωστά και έχουν το λόγο τους. 

Τόσο το άτομο που ξεματιάζει όσο και το άτομο που το ξεματιάζουν χασμουριέται στη διάρκεια της διαδικασίας. Αυτό γίνεται γιατί διαλύεται η αρνητική ενέργεια που είναι μέσα μας. Μάλιστα, όσο περισσότερα είναι τα χασμουρητά, τόσο ισχυρότερο είναι και το μάτι. 

Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου, για το θέμα του κακού ματιού από τη θρησκευτική σκοπιά, βρήκα ένα άρθρο, όπου οι συγγραφείς καταθέτουν την άποψη μιας μοναχής, της Αδελφής Aimiliani, η οποία υποστηρίζει ότι το μάτιασμα, μας λέει περισσότερα για τον εαυτό μας και όχι για το τι αισθάνονται ή κάνουν οι άλλοι. Λέει συγκεκριμένα: «Πρέπει να δεχτούμε την ευθύνη για τα δικά μας πάθη και αμαρτίες και αυτό που μας κάνει ευάλωτους ως δέκτες. Δεν είμαστε μόνο θύματα, το να δεχόμαστε επίθεση από το «κακό μάτι» σημαίνει ότι υπάρχει κάτι μέσα μας που πρέπει να αντιμετωπιστεί». Μπορεί οι προσευχές ξεματιάσματος να διώχνουν το «κακό μάτι», όμως καταργούν μόνο τα επιφανειακά συμπτώματα και δεν καθορίζουν το εσωτερικό πρόβλημα. 

Πως ξέρουμε αλήθεια αν είμαστε ματιασμένοι; Πώς μπορούμε να το ελέγξουμε και πώς να το εξαλείψουμε; 

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ελέγξουμε αν έχουμε «μάτι». Οι παραδόσεις διαφέρουν στη χώρα μας, υπάρχει όμως μια κοινή μέθοδος που χρησιμοποιείται σε όλη την Ελλάδα. 

Ενώνουμε τα δάχτυλά μας, όπως όταν κάνουμε το σταυρό μας, και σταυρώνουμε τον άλλον λέγοντας από μέσα μας τρεις φορές: «Ιησούς Χριστός νικά και όλα τα κακά σκορπά». Μόλις τελειώσουμε «φτύνουμε» τον ματιασμένο και, αν σε όλη την διάρκεια χασμουρηθεί εκείνος ή εμείς, θα καταλάβουμε αν είναι ματιασμένος. 

Από την στιγμή που γνωρίζουμε ότι «έχουμε μάτι» πρέπει να το εξαλείψουμε. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται ξεμάτιασμα. 

Πολλοί Έλληνες καλούμε συχνά τις γιαγιάδες μας και ζητάμε να μας αφαιρέσουν το «κακό μάτι». Αυτό γίνεται με ένα ποτήρι νερό κι ένα φλιτζάνι με λίγο λάδι. Σταυρώνουμε τον ματιασμένο τρεις φορές λέγοντας τα λόγια που προείπα παραπάνω, κρατώντας το ποτήρι με το νερό. Μετά όταν το πούμε αυτό, λέμε τρεις φορές το «Πάτερ Ημών». Όταν τελειώσουμε και με αυτό, βάζουμε το δάχτυλο μας στο φλυτζάνι και τις σταγόνες από το λάδι τις ρίχνουμε στο ποτήρι με το νερό. Αν πέσουν στην επιφάνεια και όσο πάνε ανοίγουν, τότε ξέρουμε ότι ο άλλος είναι ματιασμένος. Αν δεν ανοίξουν σημαίνει ότι δεν είναι. 

Εξίσου καλά αποτελέσματα έχει και το αλατόνερο. Γεμίζουμε ένα ποτήρι με νερό και βάζουμε μια χούφτα αλάτι (χοντρό ή ψιλό) και ανακατεύουμε λέγοντας την προσευχή. Στο τέλος, ζητάμε να διαλυθεί το «μάτι», όπως το αλάτι διαλύεται στο νερό. Χύνουμε το νερό στην τουαλέτα και πλένουμε το ποτήρι αμέσως.

Μετά το ξεμάτιασμα, ζητάμε από το άτομο να μετακινηθεί. Οι παλιοί έλεγαν "κουνήσου λιγάκι" ή "χτύπα τα πόδια σου στο πάτωμα", χωρίς να ξέρουν το γιατί. Στην ουσία με αυτόν τον τρόπο η κολλημένη αρνητική ενέργεια φεύγει και ανανεώνεται. Κάποιοι ζητούν να φτύσει ο άλλος τον κόρφο του ή φτύνουν το δικό τους. Άλλοι θέλουν να κοιτάξει ο άλλος μακριά στον ορίζοντα. Όλα είναι σωστά και έχουν την εξήγησή τους. 

Τόσο το άτομο που ξεματιάζει όσο και το άτομο που το ξεματιάζουν χασμουριέται στη διάρκεια της διαδικασίας. Αυτό γίνεται γιατί διαλύεται η αρνητική ενέργεια που είναι μέσα μας. Μάλιστα, όσο περισσότερα είναι τα χασμουρητά, τόσο ισχυρότερο είναι και το «μάτι».

Η Εκκλησία πιστεύει ότι θα πρέπει να ζητήσουμε από έναν ιερέα να αφαιρέσει το «κακό μάτι», επειδή είναι πιο ειδικοί να ασχοληθούν με το θέμα, παρά κάποιος εκτός εκκλησίας. Κάποιος ανίδεος θα μπορούσε πραγματικά να φέρει περισσότερη αρνητικότητα και να βλάψει την κατάσταση.

Οι δικαιολογίες «πού να βρω» παπά τέτοιαν ώρα;» δεν στέκουν. Προσωπικά, το να προσευχηθούμε με απλά λόγια και γνωστές προσευχές στον Θεό και, με την πρώτη ευκαιρία, να πάμε σε παπά ή πνευματικό, μου φαίνεται η πιο σωστή αντιμετώπιση. Χρειάζεται και η δική μας συμμετοχή στην θεραπεία. Και αυτή η συμμετοχή είναι η ειλικρινής εξομολόγηση και το να πάψουμε να είμαστε ανασφαλείς. 

Με πληροφορίες από Aftodioikisi News και astrology.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

«Τα μνημεία της Ρόδου δεν ανήκουν σε καμία Υπουργό. Ανήκουν στους Ροδίτες. Και η φωνή των Ροδιτών δεν φιμώνεται.»

Ανακοίνωση, με την οποία ασκεί κριτική στην Υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, για το γεγονός ότι δεν του επέτρεψαν να μιλήσει στα εγκαίνια των μνημείων στη Μεσαιωνική Πόλη, εξέδωσε ο Δήμαρχος Ρόδου Αλέξανδρος Κολιάδης. 

Αναλυτικά: 

«Αυτό είναι απρέπεια, κυρία Μενδώνη. 

Σήμερα, στην πόλη μου, στην πόλη των Ροδιτών, μου απαγορεύτηκε να μιλήσω. 

Στα εγκαίνια τριών μνημείων της Μεσαιωνικής Πόλης — του Τεμένους Ρετζέπ Πασά, των επιθαλάσσιων οχυρώσεων και του Αρχοντικού Χασάν Μπέη — η Υπουργός Πολιτισμού κα Λίνα Μενδώνη φρόντισε να μην ακουστεί η φωνή του Δημάρχου Ρόδου. «Μας είπαν να μην μιλήσει», ακούστηκε να λέει στέλεχος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Και όταν ζήτησα τον λόγο, η απάντηση της Υπουργού ήταν: «Τόσα μας έχεις σύρει, δήμαρχε». 

Ώστε αυτό είναι το κριτήριο. Όχι ο σεβασμός στους θεσμούς. Όχι ο σεβασμός στην πόλη που φιλοξενεί τα εγκαίνια. Αλλά το αν άσκησα κριτική. 

Ναι, κυρία Υπουργέ. Άσκησα κριτική. Και θα συνεχίσω να ασκώ. Γιατί είμαι Δήμαρχος μιας πόλης που είναι στο σύνολό της χαρακτηρισμένη αρχαιολογικός χώρος. Μιας πόλης όπου επί δεκαετίες πολίτες, επιχειρήσεις και το ίδιο το Δημόσιο ταλαιπωρούνται από την αδράνεια, την αδιαφορία και τη γραφειοκρατία της υπηρεσίας που εποπτεύετε. Άδειες που χρονίζουν, μνημεία που ρημάζουν, ιδιοκτησίες σε ομηρία, μια Μεσαιωνική Πόλη — μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO — που αξίζει πολλά περισσότερα από φωτογραφίες σε εγκαίνια. 

Η κριτική δεν είναι «σύρσιμο». Είναι θεσμικό καθήκον. Και η φίμωση ενός αιρετού Δημάρχου, εκλεγμένου από τους Ροδίτες, μέσα στην ίδια του την πόλη, δεν είναι άσκηση εξουσίας. Είναι μικροπρέπεια. Είναι πολιτική απρέπεια που προσβάλλει όχι εμένα προσωπικά, αλλά κάθε Ροδίτισσα και κάθε Ροδίτη. 

Τα μνημεία της Ρόδου δεν ανήκουν σε καμία Υπουργό. Ανήκουν στους Ροδίτες. Και η φωνή των Ροδιτών δεν φιμώνεται.» 

Με πληροφορίες από rodiaki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι έμποροι της «σταθερότητας»...

Κάποιο επιμένουν να μηρυκάζουν το αφήγημα ότι μόνο η ΝΔ αντιπροσωπεύει τη «σταθερότητα». Παραβλέποντας ότι αντιπροσωπεύει τη διαρκή αποδιάρθρωση του κοινωνικού ιστού 

Όταν μια κυβέρνηση δεν μπορεί εύκολα να υποσχεθεί αλλαγές προς το καλύτερο και να επενδύσει στο μέλλον, τότε το μόνο που της απομένει είναι να υποστηρίξει ότι προσφέρει «σταθερότητα». Να «παίξει» δηλαδή με τον φόβο που γεννούν οι αβέβαιες καταστάσεις. 

Αυτό φαίνεται να ισχύει και για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας. Που μπροστά στις εκλογές επενδύει ιδιαίτερα σε ένα αφήγημα ότι μόνο αυτοί μπορούν να προσφέρουν «σταθερότητα» στη χώρα και πώς οτιδήποτε άλλο θα οδηγούσε σε περιπέτειες. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα μερικοί διαπρύσιοι υποστηρικτές της ανάγκης να μην υπάρξει κυβερνητική αλλαγή, έχουν φτάσει στο σημείο όχι μόνο να υπερασπίζονται τη «σταθερότητα», αλλά και να υποστηρίζουν ότι η ελληνική κοινωνία διαιρείται σε δύο τμήματα: ένα «καλό» που θέλει ακριβώς τη σταθερότητα» και έναν «ανεύθυνο» που επιλέγοντας τη διαμαρτυρία ή αναζητώντας μια εναλλακτική απειλεί να οδηγήσει τη χώρα στην αποσταθεροποίηση. 

Αυτό το αφήγημα συνδυάζεται συχνά και με τη μυθολογία για το «2015». Σύμφωνα με αυτό, τα πράγματα πήγαιναν καλά, μέχρις ότου ο «λαϊκισμός» έφερε στην εξουσία μια κυβέρνηση που οδήγησε τη χώρα στις «κλειστές τράπεζες» και τις «ουρές στα ΑΤΜ».  Αντιθέτως, από το 2019 και μετά η χώρα επανήλθε στον δρόμο μιας σταθερότητας από την οποία δεν πρέπει να παρεκκλίνει ποτέ ξανά. 

Βεβαίως αυτό που δεν λένε είναι ότι η χώρα κάθε άλλο παρά «σταθερή» ήταν πριν το 2015, αντιθέτως ήταν σε μεγάλη κοινωνική αναταραχή εξαιτίας των μνημονίων. Ούτε λένε ότι το 2015 η πραγματική αναστάτωση κράτησε λίγο και ότι σε μεγάλο βαθμό οφειλόταν στην πίεση που ασκούσαν οι δανειστές και ότι ήταν ακριβώς το δημοψήφισμα και η δύσκολη διαπραγμάτευση που ακολούθησαν, που εξασφάλισαν όντως τη σταθερότητα: δηλαδή ένα μνημόνιο με σαφή ημερομηνία λήξης, το 2018 όταν η χώρα βγήκε από τα Μνημόνια. 

Και βέβαια, προφανώς και είναι βαθιά προσβλητικό και απαξιωτικό να παρουσιάζεται η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος ως «ανεύθυνοι» που δεν επιθυμούν τη σταθερότητα. 

Κυρίως όμως, αυτό που παρουσιάζεται ως η «κανονικότητα» και η «σταθερότητα» που έφεραν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία, πέραν του να πατάει πάνω σε μια έξοδο από τα Μνημόνια που είχε ήδη γίνει πράξη, μαζί με ένα επαρκές «χρηματοδοτικό μαξιλάρι», στην πραγματικότητα δεν ήταν ακριβώς αυτό που συνήθως εννοούμε ως σταθερότητα. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι μέσα στην επταετία 2019-2026 είχαμε: 

Μία Πανδημία στην οποία η χώρα μας κατέληξε να έχει μερικούς από τους χειρότερους δείκτες στην Ευρώπη. 

Μία κρίση κόστους ζωής που ολοένα και επιδεινώνεται και η οποία εξανεμίζει τις όποιες ονομαστικές αυξήσεις στις αποδοχές έχουν γίνει, οδηγώντας τα νοικοκυριά σε απόγνωση. 

Μία από τις μεγαλύτερες σιδηροδρομικές τραγωδίες στην Ευρώπη που συγκεφαλαίωσε όλα τα προβλήματα ενός «βαλκανικού νεοφιλελευθερισμού» που αδιαφόρησε για την ολοκλήρωση αναγκαίων έργων ασφάλειας, έτσι ώστε να φτάσουν δυο τρένα να κινούνται «τυφλά» στην ίδια γραμμή σε αντίθετη κατεύθυνση, εμπεδώνοντας μια βαθιά ανασφάλεια στη χώρα (αυτό που αποτυπώθηκε στη φράση «από τύχη ζούμε»), αλλά και οδηγώντας σε μερικές από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις της Μεταπολίτευσης. 

Ένα τεράστιο σκάνδαλο υποκλοπών, ένα ελληνικό Γουότεργκεϊτ, όπου το Μέγαρο Μαξίμου «άκουγε» υπουργούς, ανώτατους αξιωματικούς, δικαστικούς, δημοσιογράφους και πολιτικούς, με χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού, το οποίο η κυβέρνηση διαρκώς συγκαλύπτει, εκμεταλλευόμενη και τη χειραγώγηση της ηγεσίας της δικαιοσύνης που έχει πετύχει. 

Ένα μεγάλο σκάνδαλο διασπάθισης ευρωπαϊκών αγροτικών ενισχύσεων, που εκτός όλων των άλλων έχει οδηγήσει και σε σύγκρουση της κυβέρνησης με ευρωπαϊκούς θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. 

Διαρκείς ενδείξεις ότι οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις αξιοποιούνται και για την ενίσχυση συγκεκριμένων επιχειρηματιών οι οποίοι μετά αναλαμβάνουν να δείξουν και την «ευγνωμοσύνη» τους επενδύοντας στο φιλοκυβερνητικό μηντιακό οικοσύστημα. 

Όλα αυτά καμιά σχέση δεν έχουν με σταθερότητα. Πρόκειται, αντιθέτως, για μια κρίση τόσο κοινωνική όσο και θεσμική που διαρκώς οξύνεται. Άρα για μια αποσταθεροποίηση της κοινωνίας και των θεσμών. Αυτό, άλλωστε, εξηγεί γιατί η κοινωνία εκφράζει τόσο έντονη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση. Γιατί ο πολίτης πλέον αντιμετωπίζει το μέλλον χωρίς μεγάλη αισιοδοξία, ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι σύντομα θα τελειώσουν και τα κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης, την ώρα που και το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο είναι όλο και πιο ασταθές, κάνοντας τελικά τους πολίτες ακόμη πιο ανασφαλείς. 

Γιατί αυτό που η κυβέρνηση ονομάζει «σταθερότητα» είναι απλώς η παραμονή της στην εξουσία, με όσες δυνατότητες εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων αυτό συνεπάγεται. Αυτό, όμως, που οι πολίτες ονομάζουν «σταθερότητα» είναι να μπορούν να κοιτάζουν το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία και μικρότερη ανασφάλεια, ακόμη και σε καιρούς ανακατατάξεων. Και αυτό σημαίνει μια κυβέρνηση που να λογοδοτεί στους πολίτες και να προσπαθεί να βάλει τα δικά τους συμφέροντα στο επίκεντρο της προσοχής. 

Άρα όταν λοιπόν οι πολίτες στρέφουν την πλάτη τους στην κυβέρνηση, όταν δηλώνουν ότι θέλουν πολιτική αλλαγή, όταν εκφράζουν προτίμηση για εναλλακτικές κυβερνητικές λύσεις, δεν είναι ούτε γιατί είναι «ανεύθυνοι» ούτε γιατί δεν αγαπούν τη σταθερότητα και προτιμούν  την… αναστάτωση. Είναι γιατί αισθάνονται ότι δεν πάει άλλο με τη διαρκή και πραγματική αναστάτωση που προκαλεί στη ζωή τους η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης, είτε αυτό αφορά την οικονομική τους κατάσταση, είτε το ευρύτερο θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ζουν, μια αναστάτωση που επιτείνεται από την αλαζονεία που διαρκώς επιδεικνύει αυτή η κυβέρνηση. Και γι’ αυτόν τον λόγο, ακριβώς επειδή τελικά τη σταθερότητα επιδιώκουν, στρέφονται σε άλλες πολιτικές κατευθύνσεις. Σε τελική ανάλυση, είτε αρέσει σε ορισμένους είτε όχι, αυτό ακριβώς είναι η δημοκρατία… 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »