Κάθε μέρα και ένα σκάνδαλο με εμπλοκή της ΝΔ...

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν σκάνδαλα. Και όμως κάθε μέρα ακούμε και για ένα 

Η είδηση για το ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Δημήτρη Αβραμόπουλου δεν ήρθε ακριβώς στην καλύτερη στιγμή για τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Ο ίδιος βεβαίως επιμένει ότι όλα ήταν νόμιμα και ηθικά, αλλά όπως και να το κάνουμε το να πληρώνεσαι από μια ΜΚΟ, χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα, έστω και με την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όταν αυτή η ΜΚΟ είναι γνωστό ότι ήταν ένας από τους τρόπους που το Κατάρ διοχέτευε πόρους για να εξασφαλίσει θετικές εκτιμήσεις για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη διαδρομή προς το Μουντιάλ του 2022, αν μη τι άλλο γεννά σοβαρά ερωτήματα. 

Κατά κοινή ομολογία η υπόθεση Qatargate απέδειξε, για να παραφράσουμε τον Σαίξπηρ, ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο των Βρυξελλών», καθώς αφορούσε ακριβώς την εκτεταμένη εξαγορά θετικών εισηγήσεων από ένα ξένο κράτος που ήθελε να «κουκουλώσει» το γεγονός ότι παραβίαζε συστηματικά ανθρώπινα δικαιώματα. 

Και εάν μάλιστα επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι η σχετική δικογραφία περιλαμβάνει και άλλον Έλληνα πολιτικό, τότε κορυφαίο στέλεχος της Επιτροπής και σήμερα σε κυβερνητική θέση, οι συνειρμοί θα είναι ακόμη πιο έντονοι. 

Γιατί μπορεί όλα αυτά να αφορούν κυρίως τις Βρυξέλλες, αλλά αφορούν και την πολιτική οικογένεια της ΝΔ, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (όπως και μερίδα των Ευρωσοσιαλιστών), οπότε σε τελική ανάλυση την κυβερνητική παράταξη αφορούν. 

Το γεγονός δε, γιατί οι συμπτώσεις δεν έχουν τελειωμό, ότι όλα αυτά έγιναν την ημέρα που καταδικάστηκε από το Πρωτοδικείο, μια πρώην ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου επιδεινώνει το κλίμα. Και παρεμπιπτόντως δεν καταδικάστηκε για «ένα email», όπως προκλητικά υποστήριξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά για τη διαρροή προσωπικών δεδομένων 25.500 αποδήμων που είχαν εμπιστευτεί τα ευαίσθητα δεδομένα τους στο ελληνικό κράτος προκειμένου να ψηφίσουν επιστολικά. 

Και όλα αυτά λίγες μέρες μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των πολεοδομιών που αποκαλύπτουν ότι άνθρωποι με σχέση με τον κομματικό μηχανισμό της Νέας Δημοκρατίας εμπλέκονται σε συναλλαγές για την «διευκόλυνση» οικοδομικών έργων, ένα σκάνδαλο που έχει ήδη οδηγήσει στην αποπομπή δύο γενικών γραμματέων υπουργείων (που είναι πολιτικές και όχι διοικητικές θέσεις). 

Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε τις άλλες υποθέσεις που είναι ανοιχτές, από τα Τέμπη μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και τις διαρκείς αδιάψευστες αποδείξεις ότι οι υποκλοπές οργανώθηκαν και συντονίστηκαν από το Μέγαρο Μαξίμου, έχουμε την εικόνα μιας από τις πιο θεσμικά παραβατικές κυβερνήσεις που γνώρισε αυτή η χώρα. 

Μια κυβέρνηση για την οποία δεν περνάει μία μέρα που δεν αποκαλύπτεται ένα ακόμη στοιχείο για ένα από τα πολλά σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται στελέχη της. 

Μια κυβέρνηση που επιμένει να χρησιμοποιεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτει, τη χειραγώγηση της δικαιοσύνης και τη χρηματοδότηση με δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους ενός φιλοκυβερνητικού μηντιακού οικοσυστήματος, ως ασυλία για την παραβατικότητά της. 

Μια κυβέρνηση που αρνείται συστηματικά να αναλάβει την ευθύνη για τις επιλογές της και να δώσει εξηγήσεις στην ελληνική κοινωνία για όλα αυτά που της καταλογίζονται, εθίζοντας το εκλογικό σώμα στην αντίληψη ότι η διαφθορά είναι ενδημική και η εξουσία είναι ταυτόχρονα και εξασφάλιση ατιμωρησίας. 

Και εδώ υπάρχει ένα κρίσιμο ερώτημα. Γιατί η κυβέρνηση επιδεικνύει αυτή την τόσο ανοιχτά κυνική προσέγγιση, αυτή την άρνηση ανάληψης ευθύνης, αυτή την απουσία λογοδοσίας; Και το λέω γιατί η πιο φυσιολογική αντίδραση θα ήταν να προσπαθήσει να κάνει damage control, να πει ότι ήταν απλώς κάποια «σάπια μήλα», να προσφέρει κάποια εξιλαστήρια θύματα. Ωστόσο, εδώ έχουμε το ακριβώς αντίθετο: μια κυβέρνηση που ουσιαστικά μας λέει «στα μούτρα» ότι «θα κάνουμε ό,τι θέλουμε και λογαριασμό δεν θα δώσουμε σε κανένα». 

Νομίζω ότι o λόγος είναι ότι θέλει να ταυτίσει την εξουσία με αυτού του είδους τον κυνισμό και εμμέσως να πει ότι όποιος και να ήταν στην εξουσία, τα ίδια θα έκανε. 

Μόνο που αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο λάθος που κάνει αυτή η κυβέρνηση. Γιατί αυτό το «όλοι ίδιοι είναι», δεν είναι το ισχυρό της σημείο, είναι, στην πραγματικότητα, η αχίλλειος πτέρνα της. Για τον πάρα πολύ απλό λόγο ότι δεν είναι όλοι ίδιοι. 

Δεν έρχονται όλοι στην εξουσία με σκοπό «να πιάσουν την καλή». Δεν θεωρούν αυτονόητο συμπλήρωμα της άσκησης πολιτικής την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Δεν αντιμετωπίζουν όλοι τη νομοθέτηση ως συναλλαγή. Δεν συγκροτούν τον κρατικό μηχανισμό με στελέχη που απαιτούν «να μη βγουν χαμένα» από την όλη εμπλοκή τους με την κυβερνητική διαχείριση. Δεν επιδιώκουν να χειραγωγήσουν θεσμούς και να υπονομεύσουν τη δημοκρατική διαδικασία. 

Και αυτό το λάθος έρχεται να συναντήσει ένα άλλο λάθος: την εκτίμηση ότι η κοινωνία δεν νοιάζεται για τα θέματα που αφορούν την ηθική πολιτική. Γιατί είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι πρωτίστως νοιάζονται για το μεροκάματο και για το ενοίκιο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνουν ότι η διαφθορά και η κλεπτοκρατία σε βάρος τους λειτουργεί και στηρίζεται στη διασπάθιση πόρων, που κανονικά θα έπρεπε να πηγαίνουν για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών. 

Και για αυτόν τον λόγο να είναι βέβαιοι στην κυβέρνηση ότι οι πολίτες όταν έρθει η ώρα και τα σκάνδαλα θα θυμηθούν και τη διαφθορά. 

Πάνω από όλα θα ψηφίσουν με βάση την εκτίμηση ότι δεν είναι όλοι ίδιοι… 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Εσείς τι λέτε, κύριε πρωθυπουργέ;...

Απέναντι στις υποκλοπές, η σημερινή κυβέρνηση είχε πάντοτε ένα σταθερό αφήγημα: Πρόκειται για ενέργειες ιδιωτών και θα τους βρει η Δικαιοσύνη. 

Απέναντι στις υποκλοπές, η σημερινή κυβέρνηση είχε πάντοτε ένα σταθερό αφήγημα: Πρόκειται για ενέργειες ιδιωτών και θα τους βρει η Δικαιοσύνη. Το έπραξε πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο, όταν τοποθετούνταν απέναντι στις καταγγελίες του ΚΚΕ ότι παρακολουθούνται οι επικοινωνίες στην έδρα της Κεντρικής Επιτροπής του. Και επανέφερε το ίδιο αφήγημα όταν στα τέλη Φεβρουαρίου ελληνικό δικαστήριο καταδίκασε πρωτοδίκως τέσσερις εμπλεκόμενους ιδιώτες. 

Νόμισε πως έτσι ξεμπέρδεψε αλλά εις μάτην. Οι εν λόγω ιδιώτες που συνεργάστηκαν με κρατικές υπηρεσίες και πούλησαν τεχνολογία παρακολουθήσεων επικοινωνιών δεν θα στέκονταν με σταυρωμένα τα χέρια. Ούτε θα άφηναν να τους οδηγήσουν σαν πρόβατα στη σφαγή. 

Ο Ταλ Ντίλιαν, ιδρυτής της εταιρείας Intellexa που εμπορεύεται το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator, αμέσως μετά την καταδικαστική απόφαση αποσαφήνισε σε όλους τους τόνους και προς πάσα κατεύθυνση πως ούτε αυτός ούτε οι συνεργάτες του θα μείνουν σιωπηλοί κι ότι θα υπερασπιστούν τον εαυτό τους σε όλα τα αρμόδια δικαστικά όργανα εντός κι εκτός Ελλάδας. 

Η κυβέρνηση είχε την ευκαιρία να φέρει τον κ. Ντίλιαν και τους συνεργάτες του ενώπιον του ελληνικού λαού και να τους ζητήσει να πουν τη δική τους αλήθεια. Η Δικαιοσύνη, επίσης, είχε τη δυνατότητα να πράξει το ίδιο ανασύροντας την υπόθεση από το αρχείο καθώς μέσα από την πρωτόδικη εξέτασή της προέκυψε πλήθος νέων στοιχείων. 

Το τι συνέβη το είδαμε στην πράξη. Η κυβέρνηση εμπόδισε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή επικαλούμενη ζητήματα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλλας όχι μόνο δεν επέτρεψε την ανάσυρση της υπόθεσης από το αρχείο, αλλά έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να τη θάψει ακόμη βαθύτερα. 

Σήμερα ο Ταλ Ντίλιαν με αποκλειστική δήλωση στην «Εφ.Συν.» ξεκαθαρίζει πως η εταιρεία του πούλησε σε ελληνική υπηρεσία. Οτι η δουλειά του ιδίου, των συνεργατών του και των εταιρειών τους είναι να πουλάνε τεχνολογία σε κρατικές υπηρεσίες, αλλά ποτέ δεν λειτουργούν τα συστήματα για λογαριασμό αυτών των κρατικών υπηρεσιών. Οτι στην εκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο θα καλέσουν όλους τους σχετικούς μάρτυρες, δηλαδή διοικητές ΕΥΠ κ.λπ. 

Με δυο λόγια, ο κ. Ντίλιαν ξεκαθαρίζει πως θα αποδειχτεί η αθωότητα του ιδίου και των τριών άλλων ιδιωτών που καταδικάστηκαν πρωτοδίκως. Αυτό σημαίνει πως θα έχει στα χέρια του κάποιο παραστατικό που να δείχνει πού, πότε και σε ποιους πούλησε. Εσείς τι λέτε, κ. πρωθυπουργέ; 

ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.» / efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Κυβέρνηση κουκουλώνει, η Δικαιοσύνη βοηθάει, η Βουλή (εξ)ευτελίζεται….

Αυτά που συμβαίνουν εδώ και έξι χρόνια απλώς επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει μία πραγματική εξουσία, η εκτελεστική, δηλαδή η κυβέρνηση. 

Στις δημοκρατίες υφίσταται διάκριση των εξουσιών. Με τη σειρά που τις αναφέρει το Σύνταγμα (άρθρο 26), είναι η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική. 

Όμως, στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα η διάκριση των εξουσιών κινείται μόνο στην «πράξη» της θεωρίας, δεν είναι πραγματικότητα. Η συνταγματική επιταγή είναι γράμμα κενό. 

Αυτά που συμβαίνουν εδώ και έξι χρόνια απλώς επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει μία πραγματική εξουσία, η εκτελεστική, δηλαδή η κυβέρνηση. Αυτή επιβάλλει ό,τι θέλει. Και οι άλλες δύο, η νομοθετική (Βουλή) και η δικαστική(δικαστήρια) είτε αδυνατούν να ερευνήσουν κυβερνητικά σκάνδαλα είτε συμπράττουν με την κυβέρνηση στο κουκούλωμά τους. 

Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώθηκε πολλές φορές μέχρι στιγμής κατά τη (μη) διερεύνηση δύο σκανδάλων: των υποκλοπών και των κοινοτικών επιδοτήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ). Η χτεσινή συνεδρίαση της Βουλής ήταν αποκαλυπτική. 

Τι έχει γίνει μέχρι τώρα; 

1. Η μυστική υπηρεσία παρακολουθούσε πλήθος δημοσίων προσώπων. Το παραδέχτηκε ο πρωθυπουργός και το αποδοκίμασε, λέγοντας ότι «δεν γνώριζε». Όμως, τρεις εισαγγελείς του Αρείου Πάγου συντάχθηκαν με την κυβερνητική εκδοχή και έθεσαν την υπόθεση στο αρχείο. Ο τελευταίος εισαγγελέας Κ. Τζαβέλλας εκλήθη στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής και δεν προσήλθε, επικαλούμενος τη «διάκριση των εξουσιών». Ο ίδιος, που αποφάσισε να θέσει την υπόθεση στο αρχείο, ήταν εισαγγελέας της ΕΥΠ και είχε υπογράψει πλήθος εντολών παρακολούθησης. Και δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να αυτοεξαιρεθεί, όπως λέει το μεγαλύτερο μέρος του νομικού κόσμου της χώρας. 

2. Ο διοικητής της ΕΥΠ προσήλθε στη συνεδρίαση της επιτροπής, αλλά δεν φώτισε κανέναν. Ουδείς κατάλαβε ποια εξήγηση έδωσε για τις παρακολουθήσεις. Και ο πρόεδρος της Βουλής, αντί να νοιάζεται για το κύρος του σώματος στο οποίο προεδρεύει, διέταξε… έρευνα για το πώς διέρρευσε ο διάλογος του αρχηγού της ΕΥΠ με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ . Ο κ. Κακλαμάνης, δηλαδή, επιβεβαιώνει ότι ουσιαστικά είναι «βοηθός» της κυβερνητικής πλειοψηφίας, που δεν του καίγεται καρφί για το αν η Βουλή (εξ)ευτελίζεται με την εικόνα που εκπέμπει. 

3. Αυτή την εικόνα την έχουμε ξαναδεί, όταν η κυβερνητική πλειοψηφία απάλλαξε προκαταβολικά, χωρίς καμιά έρευνα, τους «υπουργούς του ΟΠΕΚΕΠΕ» Αυγενάκη και Βορίδη. Και θα τη δούμε και σήμερα, όταν η ίδια πλειοψηφία θα απαλλάξει άλλους δύο υπουργούς (Αραμπατζή και Λιβανό), που περιλαμβάνονται στη δικογραφία των ευρωπαίων εισαγγελέων. Τις οποίες έχουν αναλάβει να «συνετίσουν» τα τέρατα νομικής μορφώσεως Άδωνις Γεωργιάδης και Σοφία Βούλτεψη. Δεν απομένει στον κ. Κακλαμάνη παρά να διατάξει νέα έρευνα, αν κάποιος βουλευτής διαρρεύσει «απόρρητο» διάλογο για το πώς οι Οπεκεπέδες, υπουργοί και βουλευτές, συνεπικουρούσαν τους παντός είδους φραπεδοχασάπηδες να «μασαμπουκώνουν», που λέει κι ο Άδωνις, παράνομα ευρωπαϊκά λεφτά. 

Αυτά, λοιπόν, συμβαίνουν στα χρόνια της άριστης λειτουργίας της «επιτελικής» διακυβέρνησης. Και το «άριστη» είναι κυριολεκτικό. Η άριστη εκτελεστική εξουσία έχει απονευρώσει και καθυποτάξει τις άλλες δύο(Βουλή και Δικαιοσύνη), παίρνοντας(ή και δίνοντας;) μαθήματα από την Αμερική του Τραμπ. 

Ο λόρδος Άκτον το έχει πει από τον 19ο αιώνα: «Η εξουσία έχει την τάση να διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα»… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο “ανυποψίαστος” εισαγγελέας, ο υποκριτής υπουργός και οι περιδεείς παρακολουθούμενοι….

Το πλήθος των δημόσιων προσώπων με υψηλές θέσεις (υπουργοί, στρατηγοί κ.α), που έπεσαν θύμα των παρακολουθήσεων και δεν κουνούν ούτε το δαχτυλάκι τους, σιωπούν αισχυντηλά και συμβάλλουν έτσι στο οριστικό (;) κουκούλωμα της υπόθεσης. 

Υπάρχουν τουλάχιστον δύο πρόσωπα που πρωταγωνιστούν τις τελευταίες μέρες στις εξελίξεις γύρω από το σκάνδαλο των υποκλοπών. Ο (τρίτος στη σειρά) ανώτατος εισαγγελέας, που το καταχωνιάζει. Και ο υπουργός Δικαιοσύνης, που κατηγορεί για αντιθεσμική στάση όσους επέκριναν την πράξη αυτή. 

Όμως, υπάρχει και κάτι χειρότερο: το πλήθος των δημόσιων προσώπων με υψηλές θέσεις (υπουργοί, στρατηγοί κ.α), που έπεσαν θύμα των παρακολουθήσεων και δεν κουνούν ούτε το δαχτυλάκι τους, σιωπούν αισχυντηλά και συμβάλλουν έτσι στο οριστικό (;) κουκούλωμα της υπόθεσης. 

1. Πρόσωπο πρώτο: ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας. 

Οι δικαστικοί αποτελούν την, κατά το Σύνταγμα, τρίτη εξουσία και «απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία» (άρθρο 87). Δεν είναι, δηλαδή, υποχρεωμένοι να συμμορφώνονται με τις εντολές ή επιθυμίες της δεύτερης εξουσίας, της εκτελεστικής, δηλαδή των κυβερνήσεων. Γιατί, όμως, πολύ συχνά δίνουν την εντύπωση ότι κάνουν το αντίθετο, δηλαδή ότι πράξεις και αποφάσεις τους υπακούουν ή προσαρμόζονται σε αυτά που θέλουν οι κυβερνήσεις; Η εξήγηση είναι πολύ απλή: διότι οι ηγεσίες των ανώτατων δικαστηρίων διορίζονται από τις κυβερνήσεις. Επίσης, μετά την αφυπηρέτησή τους, αρκετοί δικαστές διορίζονται σε υψηλόβαθμες δημόσιες θέσεις, εξ’ ου και η υποψία της «συναλλαγής». 

Αυτές είναι γενικές και αδιαμφισβήτητες διαπιστώσεις. Ας έρθουμε τώρα στα συγκεκριμένα: 

Πρώτον, ο εισαγγελέας έκρινε ότι «δεν υπάρχουν νέα στοιχεία» και δεν ανασύρει την υπόθεση από το αρχείο. Έτσι έκρινε, έτσι έπραξε. 

Δεύτερον, άραγε ο εισαγγελέας δεν είδε ότι στην πολύκροτη δίκη, που έγινε στο Πλημμελειοδικείο, πλανιόταν στην ατμόσφαιρα το ενδεχόμενο της κατασκοπείας, γι’ αυτό και ο δικαστής ζήτησε να γίνει νέα έρευνα; Άραγε ο ανώτατος εισαγγελέας αδιαφορεί για το γεγονός ότι μεταξύ των προσώπων που παρακολουθήθηκαν ήταν ο (τότε) υπουργός Εξωτερικών και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων; 

Τρίτον, ο ανώτατος εισαγγελέας δεν συγκινήθηκε καθόλου από το γεγονός ότι ένας από τους καταδικασθέντες κατηγορουμένους είπε ότι το κακόβουλο λογισμικό PREDATOR η εταιρεία του το πουλάει μόνο σε κρατικές υπηρεσίες; Ούτε τον συγκίνησε η «απειλή» του καταδικασθέντος προς τον πρωθυπουργό με αναφορές στο σκάνδαλο Γουοτεργκέιτ και στον Νίξον; 

Τι θα πείραζε -και ποιον- να ερευνηθούν αυτές οι πτυχές της υπόθεσης; Δεν μπόρεσε να αντιληφθεί ο ανώτατος εισαγγελέας το σάλο που θα ξεσπούσε, αν τα αγνοούσε αυτά και έκλεινε την υπόθεση; Ποιος θα απαντήσει στα ερωτήματα -αυτά και άλλα- που θέτουν ομότεχνοί του της νομικής επιστήμης, καθηγητές πανεπιστημίων και πρώην δικαστές; Ο Άρειος Πάγος έχει πλέον και Γραφείο Τύπου. Δεν αξίζει -για το δικό του κύρος- να δώσει απαντήσεις; 

Τέταρτο και τελευταίο, ο κ. Τζαβέλλας ήταν ο εισαγγελέας που είχε δώσει άδειες για παρακολουθήσεις της ΕΥΠ πριν από μερικά χρόνια. Δεν θα έπρεπε να έχει κάποιου είδους ασυμβίβαστο και να μην πάρει αυτός την τωρινή απόφαση; 

2. Πρόσωπο δεύτερο: ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης. 

Ο οποίος είπε χτες (στον Σκάι) ότι «η δικαιοσύνη δεν είναι όπως μάς συμφέρει, είναι μία και ενιαία». Και κατακεραύνωσε όλη την αντιπολίτευση -και ειδικά τον Νίκο Ανδρουλάκη- ότι «αμφισβητούν το θεσμό της Δικαιοσύνης» και γι’ αυτό «υπάρχει πρόβλημα στη Δημοκρατία». 

Πόσα καντάρια υποκρισίας κρύβει αυτή η δήλωση του υπουργού; Θα φανεί αμέσως.  Αλήθεια, μήπως θυμάται τι έχει πει παλαιότερα και πρόσφατα συνάδελφός του υπουργός για πράξεις δικαστικών που δεν του άρεσαν; Θα του θυμίσουμε εμείς. Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει ζητήσει να… τιμωρηθεί η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, επειδή δήλωσε ότι το ελληνικό Σύνταγμα εμποδίζει την έρευνα για υπουργούς; Τι το ανακριβές περιείχε η δήλωσή της αυτή; Δεν το έχει παραδεχτεί ο πρωθυπουργός που είπε ότι θα ζητήσει την αναθεώρηση του άρθρου 86; 

Μήπως ο κ. Φλωρίδης δεν άκουσε τον κ. Γεωργιάδη να χαρακτηρίζει «άσχετη» και «εκβιάστρια» την άλλη ευρωπαία εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου; Άκουσε ο κ. Φλωρίδης κάποιον από τη θεσμική αντιπολίτευση να μιλάει έτσι για τον κ. Τζαβέλλα; 

Χειρότερο από όλα αυτά είναι η στάση που κρατούν εδώ και χρόνια τα πρόσωπα που έχουν πέσει θύματα παρακολούθησης. Διαβάστε ποιοι είναι: Χατζηδάκης, Γεραπετρίτης, Δένδιας, Χρυσοχοίδης, Γεωργιάδης, Θεοδωρικάκος, Βορίδης, Σκέρτσος, Κικίλιας, Κεφαλογιάννη, Κεραμέως. Δηλαδή, 11 εν ενεργεία υπουργοί. Επίσης, ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ Φλώρος και της Αστυνομίας Καραμαλάκης. 

Όλοι αυτοί σιωπούν αιδημόνως, αντί να έχουν φέρει τα πάνω-κάτω για να μάθουν γιατί τους παρακολουθούσαν. 

Ο Άγγλος συγγραφέας John Lyly το έχει πει έτσι εδώ και πέντε αιώνες: «Όποιος χάσει την τιμή του δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει»… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Χωρίς προσχήματα...

Χθες ο Αρειος Πάγος ενταφίασε εκ νέου τη διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών. Ο εισαγγελέας του ανωτάτου δικαστηρίου, κ. Τζαβέλλας, αποφάσισε η υπόθεση να παραμείνει στο αρχείο. Εκεί δηλαδή που την είχαν στείλει ο αντεισαγγελέας Αχιλλέας Ζήσης και η τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη. 

Η χθεσινή απόφαση ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων αλλά, μάλλον, κανέναν δεν εξέπληξε καθώς η Δικαιοσύνη από την πρώτη στιγμή που αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών συνεργάζεται στενά με τον Κυρ. Μητσοτάκη και το επιτελείο τους ώστε η υπόθεση να κουκουλωθεί. 

Οταν έγινε γνωστό το σκάνδαλο, η Δικαιοσύνη δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για τη διερεύνησή του. Δεν διατάχθηκαν κανένας άμεσος έλεγχος και καμία κατάσχεση υλικού στις εμπλεκόμενες εταιρείες και δεν κλήθηκαν άμεσα να καταθέσουν οι ιθύνοντες αυτών. Επίσης ποτέ δεν έγινε ουσιαστικός έλεγχος στην ΕΥΠ. 

Στο αρχικό στάδιο της υπόθεσης, το 2022, είχαν σχηματιστεί τρεις δικογραφίες. Δύο για τον Θανάση Κουκάκη και μία για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισ. Ντογιάκος όχι μόνο δεν συνένωσε τις δικογραφίες, αλλά έφτιαξε και μια τέταρτη για να διερευνήσει ο ίδιος το πώς διέρρευσαν τα στοιχεία της παρακολούθησης στα ΜΜΕ και κατ' επέκταση στα θύματα!  

Ο Ισ. Ντογιάκος είναι επίσης αυτός που στις αρχές του 2023 εμπόδισε την ΑΔΑΕ να διερευνήσει το σκάνδαλο κάνοντας έλεγχο σε τηλεφωνικούς παρόχους. Επίσης, κυβέρνηση και ηγεσία της Δικαιοσύνης εμπόδισαν την ΑΔΑΕ να κάνει επιτόπια έρευνα στην ΕΥΠ. 

Τέλος, η ηγεσία της Δικαιοσύνης κάλυψε απόλυτα την κυβέρνηση, η οποία επικαλούμενη το απόρρητο και απειλώντας όσους γνώριζαν και μιλούσαν με ποινές φυλάκισης, εμπόδισε να ανοίξουν στόματα. 

Στη μετά Ντογιάκο εποχή στον Αρειο Πάγο, η διάδοχός του κ. Αδειλίνη συνέχισε στην ίδια κατεύθυνση και είναι αυτή που έστειλε την υπόθεση στο αρχείο ύστερα από έρευνα που έκανε ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχ. Ζήσης, ακριβώς γι' αυτόν τον σκοπό. Για το οριστικό κουκούλωμα. 

Ο κ. Τζαβέλλας -ως κυβερνητική επιλογή- ήταν αναμενόμενο να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Θα περιμέναμε όμως από αυτόν, μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και την αντίδραση του αφεντικού της Ιntellexa, να καλέσει τον κ. Ντίλιαν για να μάθει σε ποιον πούλησε το Predator στην Ελλάδα από τη στιγμή που, με βάση τα λεγόμενά του, συναλλάσσεται μόνο με κυβερνήσεις και κρατικές αρχές. Δεν το έπραξε. Και αποκαλύφθηκε. Ούτε τα προσχήματα δεν τήρησε. 

Στην φωτο: Ο εισαγγελέας του ανωτάτου δικαστηρίου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας | ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

Πηγή: efsyn.gr

========================

Γνωστά πράγματα…

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου από το Tvxs.gr.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ελλάς- Γαλλία- Συμμαχία: Το “χεράτα” εκεί σημαίνει φυλακή….

Στη Γαλλία τα σκάνδαλα δεν κουκουλώνονται και οι ανώτατοι πρώην αξιωματούχοι δεν προστατεύονται από άρθρα 86. 

 

Ας υποθέσουμε ότι ο Εμανουέλ Μακρόν, λίγο πριν έρθει στην Ελλάδα, ζητούσε από τις υπηρεσίες της Γαλλικής Προεδρίας να του πουν «με τι ασχολούνται στην Αθήνα». Αυτές θα έριχναν μια ματιά στα μέσα ενημέρωσης και θα του απαντούσαν με δύο λέξεις: ΟΠΕΚΕΠΕ και Κοβέσι. 

Ο Μακρόν ήρθε, παράτες, αγκαλιές με Μητσοτάκη, γεύμα στο Προεδρικό με τον Τασούλα, περατζάδα στη φρεγάτα «Κίμων» και «Ελλάς- Γαλλία- Συμμαχία»-τρεις λέξεις στα ελληνικά. Τρε μπιεν. 

Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο Μακρόν θυμόταν το «ΟΠΕΚΕΠΕ και Κοβέσι», προσπαθούσε να λύσει την απορία του και ρωτούσε το δικό μας: «Κεσκεσέ, μον αμί Κυριάκος;». 

Ο Μητσοτάκης θα αιφνιδιαζόταν(«πώς τα έμαθε ο πουρκουάς»;). Και η πιο φυσιολογική απάντηση που θα μπορούσε να του δώσει είναι: «Αυτά τα έχουν αναλάβει η Βούλτεψη και ο Άδωνης»! 

Το καλαμπούρι σταματάει εδώ. Όμως, ο Μακρόν θα μπορούσε να πληροφορήσει τον Μητσοτάκη ότι στη δική του χώρα οι εισαγγελείς μπορούν να ασκήσουν δίωξη σε Προέδρους Δημοκρατίας και  Πρωθυπουργούς και τα δικαστήρια να τους καταδικάσουν. 

Τον μεν έναν, Νικολά Σαρκοζί, για διαφθορά: Πήρε μερικά εκατομμύρια από τον Καντάφι για να κάνει προεκλογική εκστρατεία. Πήγε και 20 μέρες φυλακή. 

Και τον άλλον, τον πρώην πρωθυπουργό Φρανσουά Φιγιόν, τον καταδίκασαν για κάτι πιο ευτελές, την εικονική πρόσληψη της συζύγου του στο γραφείο του. Αυτός δεν πήγε φυλακή, πλήρωσε κάμποσα χιλιάρικα. 

Και οι δύο καταδίκες έγιναν μέσα στη θητεία του Μακρόν. Ας κάνουμε τώρα τις αναπόφευκτες συγκρίσεις: 

1.Στη Γαλλία, τους δύο ανώτατους πρώην πολιτειακούς παράγοντες δεν έσωσαν κανένα άρθρο 86(σαν αυτό που έχουμε εμείς) του Συντάγματος και καμιά πλειοψηφία της Βουλής. Ερεύνησαν οι εισαγγελείς, τους έστειλαν στα δικαστήρια και καταδικάστηκαν. 

2. Στην Ελλάδα, οι εισαγγελείς δεν μπορούν να ερευνήσουν, διότι έχουμε το άρθρο 86. Και «έχουμε  πλειοψηφία που αποφασίζει», όπως έχει πει ο σπουδαίος νομομαθής Άδωνης. Και η πλειοψηφία αυτή αποφάσισε «αθώοι» οι δύο υπουργοί του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χωρίς να γίνει καμιά έρευνα. 

3.Στην Ελλάδα, επίσης, το ανώτατο δικαστήριο (η ηγεσία του οποίου διορίζεται από την κυβέρνηση) αποφάσισε ότι για το σκάνδαλο των υποκλοπών, το οποίο παραδέχτηκε ο πρωθυπουργός, δεν υπάρχει καμιά παρανομία εκ μέρους της ΕΥΠ. Και έβαλε την υπόθεση στο αρχείο. 

4. Στην Ελλάδα, επίσης, υπουργοί επιτίθενται με σκαιό τρόπο («άσχετες», «εκβιάστριες», «κρατάνε όμηρο το πολιτικό σύστημα») στις ευρωπαίες- και Ελληνίδες- εισαγγελείς, επειδή στέλνουν δικογραφίες στη Βουλή με ονόματα πιθανώς εμπλεκομένων υπουργών και βουλευτών στο σκάνδαλο διασπάθισης κοινοτικών κονδυλίων. 

Στη δίκη του Σαρκοζί στη Γαλλία αποκαλύφθηκε ότι τα πέντε εκατομμύρια από τον Καντάφι τα μετέφερε («χεράτα», που λέμε) ένας επιχειρηματίας. Εδώ το «χεράτα» και «φορετά» (συνομιλία  βουλευτή και προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ) θέλουν να το βαφτίσουν «διευκόλυνση» προς αναξιοπαθούντες ψηφοφόρους τους. Και να μην ερευνηθεί καν αν κάποιοι πήραν λεφτά  που δεν δικαιούνταν. 

Επιμύθιο: Θαυμάσιο το σύνθημα «Ελλάς-Γαλλία- Συμμαχία». Μόνο που στη Γαλλία τα σκάνδαλα δεν κουκουλώνονται, οι ανώτατοι  πρώην αξιωματούχοι δεν προστατεύονται από άρθρα 86 και πλειοψηφίες της Βουλής και νυν υπουργοί δεν κάνουν μπούλινγκ στους εισαγγελείς. Δεν υπάρχουν, δηλαδή, στη Γαλλία Άδωνης Γεωργιάδης και Σοφία Βούλτεψη. Και αν υπάρχουν, οι δικαστές τούς γράφουν εις τα παλαιότερα των υποδημάτων τους. 

Αυτό είναι το γαλλικό μάθημα. Το οποίο ο Μητσοτάκης, ως (και) γαλλομαθής, θα μπορούσε να διδάξει στους… εισαγγελοκτόνους δικούς του. Παρλέ βου φρανσέ; 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Λάουρα Κοβέσι / Συνώνυμο της διαφθοράς ο ΟΠΕΚΕΠΕ – Αντιπερισπασμός οι επιθέσεις στην Εισαγγελία...

 

«Αντιπερισπασμό» χαρακτήρισε η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι τις επιθέσεις που δέχεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία από κυβερνητικά στελέχη προκειμένου, όπως είπε, να μετατοπιστεί η συζήτηση από το πραγματικό διακύβευμα. Τόνισε ακόμη πως η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ είναι «έγκλημα» και παράδειγμα «νεποτισμού και πελατειακών σχέσεων». 

«Αν κάποιος διαπράξει απάτη στην Ελλάδα, επιστρέφει τα χρήματα και μένει ελεύθερος. Πώς είναι δυνατόν αυτό;» διερωτήθηκε μιλώντας στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών, όπου –όπως είχε προαναγγείλει– μίλησε και για τις εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Η κα Κοβέσι απάντησε σε ερωτήσεις του δημοσιογράφου Παύλου Τσίμα, στην ενότητα «Οι θεσμοί υπό πίεση». 

«Συνώνυμο της διαφθοράς» 

«Ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει καταστεί συνώνυμο της διαφθοράς», ανέφερε η κα Κοβέσι, υπογραμμίζοντας ότι πράξεις όπως η κατάχρηση εξουσίας και η απάτη αποτελούν σαφώς ποινικά αδικήματα βάσει της ελληνικής νομοθεσίας, απαντώντας σε όσα ειπώθηκαν στην Βουλή κατά τη συζήτηση για την άρση ασυλίας των 13 βουλευτών της ΝΔ. 

«Κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι τέτοιες πράξεις αποτελούν μέρος της δουλειάς ενός πολιτικού», σημείωσε χαρακτηριστικά ενώ σε άλλο σημείο της συζήτησης είπε οτι «πιθανώς θα έρθουν κι άλλες καταγγελίες για πιθανά αδικήματα, αλλά δεν μπορώ να πω αν θα υπάρξουν κι άλλες δικογραφίες αυτή τη στιγμή». 

Έρευνα με περιορισμένους πόρους 

Για την εξέλιξη της έρευνας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ σημείωσε ότι «στόχος είναι να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατό». Ωστόσο, υπογράμμισε τους περιορισμούς: «Είμαστε άνθρωποι, έχουμε μόνο 24 ώρες την ημέρα και τρεις ανθρώπους ως έμψυχο υλικό, που πρέπει να διαβάσουν χιλιάδες έγγραφα». 

Παράλληλα, ανέφερε ότι έχει υπάρξει επικοινωνία με το Υπουργείο Εσωτερικών για την ενίσχυση των πόρων, επισημαίνοντας ότι αναμένεται περαιτέρω υποστήριξη στο έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όσον αφορά στο ανθρώπινο δυναμικό που ασχολείται με την υπόθεση. 

Επιπλέον, άσκησε δριμεία κριτική στη διαχείριση υποθέσεων απάτης στην Ελλάδα και το θεσμικό πλαίσιο καθώς θεωρεί ανήκουστο το ότι κάποιος που διέπραξε απάτη μπορεί να επιστρέψει λεφτά και να αφεθεί ελεύθερος. 

Παράλληλα, ανέφερε ότι μετά από συζητήσεις με τις ελληνικές αρχές υπήρξαν αλλαγές στη νομοθεσία, τονίζοντας ότι αυτός είναι «ο ευρωπαϊκός τρόπος αντιμετώπισης» τέτοιων ζητημάτων. 

Η Λάουρα Κοβέσι, κληθείσα να σχολιάσει ότι το 5% των υποθέσεων που ερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αφορούν στην Ελλάδα, ανέφερε αρχικά πως «έχουμε ετήσια έκθεση, αλλά δεν έχουμε έκθεση και για τα πιο διεφθαρμένα κράτη στην Ευρώπη. Μπορώ να αναφέρω ως παράδειγμα την Ρουμανία, που ήταν ένα διεφθαρμένο κράτος και αυτό άλλαξε – και είμαι ευτυχής γι’ αυτό», σημείωσε για την χώρα καταγωγής της.

«Ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, θα σας πω το εξής: Δεν υπάρχει ‘καθαρή’ χώρα, υπάρχει απάτη και διαφθορά παντού», τόνισε χαρακτηριστικά. 

«Φέτος έχουν διπλασιαστεί οι καταγγελίες από την Ελλάδα» 

Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, είπε επίσης πως φαίνεται η εμπιστοσύνη στον θεσμό από το πως αντιδρούν οι πολίτες και ότι αν η εισαγγελία προσποιούταν και έλεγε πως όλα είναι «τέλεια» δεν θα την πίστευε κανείς.

Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Όταν καθαρίζεις το σπίτι σου και βάζεις τη βρωμιά στο χαλί, αυτό δεν σημαίνει ότι το σπίτι σου είναι καθαρό. Λοιπόν όλοι μπορούν να συγκρίνουν τα στατιστικά μας, είναι δημόσια- δεν μπορώ να πω ότι, “η Ελλάδα είναι πολύ διεφθαρμένη επειδή έχουμε 100 περιπτώσεις ή 50 περιπτώσεις”. Δεν ξέρω. Δεν το μετράω αυτό. Για μένα, είναι σημαντικό απλώς να σας δώσω ένα παράδειγμα. Φέτος έχουμε διπλάσιο αριθμό νέων περιπτώσεων που καταγράφηκαν στην Ελλάδα επειδή πολλοί πολίτες έστειλαν καταγγελίες σε εμάς. Αυτό είναι καλό σημάδι. Εμπιστεύονται αυτό που κάνουμε. Αλλά αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι οι συνάδελφοί μας εδώ στο γραφείο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Αθήνα είναι πολύ καλοί».

«Βαρέθηκα να ακούω ότι “στην Ελλάδα έτσι κάνουμε τα πράγματα”» είπε σε άλλο σημείο της συζήτησης και πρόσθεσε: «Λαμβάνω πολλά παράπονα, πολλές επιστολές από Έλληνες.. Έλαβα μια επιστολή από μία αγρότισσα, αφότου ξεκινήσαμε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία έστειλε φωτογραφίες από το αγρόκτημά της και μου έγραψε  “κα Κοβέσι δεν μπόρεσα να πάρω επιδοτήσεις επειδή δεν γνώριζα κανέναν σε πολιτικό επίπεδο. Και κάποιοι πήραν επιδοτήσεις και πήγαν πολυτελή ταξίδια, αγόρασαν πολυτελή αυτοκίνητα ενώ εγώ έχω αυτό το αγρόκτημα και ένα μικρό παιδί και θέλω πραγματικά να κάνω κάτι”».

«Όταν παίρνεις τέτοιου είδους επιστολές δεν μπορείς να πιστέψεις ότι οι Έλληνες πολίτες αποδέχονται την διαφθορά ως τρόπο ζωής. Δεν το πιστεύω αυτό» ειπε η Ευρωπαία Εισαγγελέας.

Κλείνοντας τόνισε πως «αν σας έλεγα ότι όλα στην Ελλάδα είναι τέλεια και δεν υπάρχει διαφθορά στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν θα με πιστεύατε. Το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας επαναφέρει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς». 

Καταγγελίες για κονδύλια και συμβάσεις στην Υγεία

Μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου μετά την συζήτηση που είχε με τον Παύλο Τσίμα στο Διεθνές Φόρουμ των Δελφών, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, είπε πως την περασμένη χρονιά το γραφείο της Εισαγγελίας έχει δεχτεί πάνω από 6.000 αναφορές για διαφθορά στα συστήματα Υγείας.

Σε ερώτηση που ακολούθησε αναφορικά με το αν υπάρχει σε εξέλιξη έρευνα για το σύστημα Υγείας στην Ελλάδα, η Λάουρα Κοβέσι απάντησε:

«Όταν οι άνθρωποι μιλούν για διαφθορά στο σύστημα Υγείας, κατευθείαν σκέφτονται για παράδειγμα να δίνει κάποιος 50 ευρώ στον γιατρό για να επιταχύνει την εξέτασή του. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Πρόκειται και για τον εξοπλισμό που αγοράζεται για ένα νοσοκομείο. Για την ανακαίνιση νοσοκομείων. Για τα φαρμακευτικά προϊόντα που αγοράζει το σύστημα Υγείας. Για την χρήση συγκεκριμένων φαρμάκων.

Συνεπώς υπάρχουν διαφορετικών ειδών περιπτώσεις και ναι έχουμε εντοπίσει τέτοια σε διαφορετικά κράτη μέλη. Δεν θέλω να πω για τη διαφθορά στο σύστημα Υγείας μόνο κάποιου συγκεκριμένου κράτους μέλους. Σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν ιδιώτες που μας στέλνουν καταγγελίες για παράδειγμα για τον εξοπλισμό συγκεκριμένων νοσοκομείων».

Όπως εξήγησε, σε αρκετές περιπτώσεις οι διαδικασίες προμηθειών μπορεί να μεθοδεύονται με τρόπο, ώστε να ευνοείται συγκεκριμένη εταιρεία ή ακόμη και συγκεκριμένο φάρμακο. Πρόκειται, όπως τόνισε, για φαινόμενα που δεν αφορούν μόνο ένα κράτος-μέλος, αλλά έχουν εμφανιστεί σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, σημείωσε ότι ιδιώτες καταγγέλλοντες απευθύνονται συχνά στην EPPO για ζητήματα που σχετίζονται με υποδομές ή τεχνικό εξοπλισμό σε συγκεκριμένα νοσοκομεία.

Σε ερώτηση για το αν αναμένονται νέες έρευνες στην Ελλάδα σχετικά με τα επίμαχα κονδύλια, η κ. Κοβέσι απάντησε ότι η EPPO συνολικά έχει ήδη πολλές έρευνες σε εξέλιξη με πολύ συγκεκριμένο αντικείμενο. Για την ελληνική περίπτωση, είπε ότι δεν είχε εκείνη τη στιγμή ακριβή εικόνα του αριθμού των σχετικών υποθέσεων και παρέπεμψε εκ νέου στους συνεργάτες της για πιο αναλυτικά στατιστικά στοιχεία.

Μοντεσκιέ… 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μητσοτάκης: Χυδαία επίθεση στο Documento για να συγκαλύψει τα σκάνδαλα...

Με μια ομιλία-μνημείο τοξικότητας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετέτρεψε το βήμα της Βουλής σε πεδίο προσωπικής αντεκδίκησης κατά του Documento, επιβεβαιώνοντας το δημοκρατικό έλλειμμα της διακυβέρνησής του 

Αντιμέτωπος με το βάρος τεκμηριωμένων αποκαλύψεων για τη δράση του παρακράτους και των «γαλάζιων» σκανδάλων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέφυγε στη δοκιμασμένη πολλάκις στρατηγική της λάσπης. Η ομιλία του στη Βουλή δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια απέλπιδα προσπάθεια συγκάλυψης, όπου η ηθική εξόντωση της δημοσιογραφίας χρησιμοποιήθηκε εν είδει πολιτικής ασπίδας. Η άρνησή του να απαντήσει στην ουσία της συζήτησης για το κράτος δικαίου και η επιλογή του να στοχοποιήσει το Documento αναδεικνύουν μια αντίληψη εξουσίας που θεωρεί τη διαφάνεια «συκοφαντία» και τον δημοκρατικό έλεγχο «φασισμό», υπονομεύοντας ευθέως το κράτος δικαίου. 

Εργαλειοποίηση ακόμα και προβλημάτων υγείας 

Η αναφορά του πρωθυπουργού στην κατάρρευση του Γιώργου Μυλωνάκη και η προσπάθεια σύνδεσης της υγείας του με τις αποκαλύψεις του Documento αποτελεί μια πράξη βαθιά ανήθικη. Ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος δέχεται ισχυρή πίεση για το πλέγμα των σκανδάλων που περιβάλλουν το Μέγαρο Μαξίμου, δεν δίστασε να εργαλειοποιήσει τον ανθρώπινο πόνο για να δραπετεύσει από τις ευθύνες του. Πρόκειται για μια χυδαία προσέγγιση που υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών και ευτελίζει το ίδιο το αξίωμα του πρωθυπουργού, μετατρέποντας μια προσωπική δοκιμασία σε όπλο καταστολής της ενημέρωσης. 

Η εκκωφαντική σιωπή για το παρακράτος και τους «ειδικούς επιστήμονες» 

Πίσω από τις υψηλότονες καταγγελίες περί «τοξικού βούρκου», ο πρωθυπουργός επιχείρησε να θάψει την ουσία των αποκαλύψεων. Δεν βρήκε ούτε μία λέξη για να απαντήσει στις τεκμηριωμένες καταγγελίες για τον Μακάριο Λαζαρίδη, ο οποίος πληρωνόταν ως «ειδικός επιστήμονας» χωρίς τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα, παρά τη σημερινή κωλοτούμπα του τελευταίου. Καμία απάντηση δεν δόθηκε για τις νέες δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ ή για τις αποκαλύψεις σχετικά με τις υποκλοπές. Η στρατηγική είναι σαφής: όταν η αλήθεια δεν βολεύει, η κυβέρνηση επιτίθεται στη δημοσιογραφία και την αντιπολίτευση. Η υποβάθμιση του σκανδάλου των υποκλοπών σε «παλιά υπόθεση που κρίθηκε στις εκλογές» αποτελεί τη μέγιστη προσβολή προς το Σύνταγμα και τα ατομικά δικαιώματα. 

Απροκάλυπτη παρέμβαση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία 

Η επίθεση του κ. Μητσοτάκη δεν περιορίστηκε στον Τύπο, αλλά επεκτάθηκε και στους διεθνείς θεσμούς δικαιοσύνης. Η δημόσια νουθεσία προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να «δείξει την ουδετερότητά της» μέσω αρχειοθετήσεων, αποτελεί μια ωμή παρέμβαση που εκθέτει τη χώρα διεθνώς. Ο πρωθυπουργός, που αρέσκεται να επικαλείται εκθέσεις του ΟΟΣΑ και του Economist για να ωραιοποιήσει την κατάσταση, δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο όταν οι έλεγχοι γίνονται από ανεξάρτητες αρχές που δεν μπορεί να τις επηρεάσει. Η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας των ευρωπαϊκών οργάνων, όταν αυτά ερευνούν γαλάζια στελέχη, αποκαλύπτει μια αντίληψη εξουσίας που θεωρεί τον εαυτό της υπεράνω του νόμου. 

Η θεωρία της «πλήρους δημοκρατίας» και η κοινωνική πραγματικότητα 

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να παρουσιάσει μια εικονική κανονικότητα, ο πρωθυπουργός αναλώθηκε σε μια απαρίθμηση «μεταρρυθμίσεων» που ελάχιστη σχέση έχουν με την ουσία του κράτους δικαίου. Η επίκληση του ψηφιακού κράτους και της κάρτας εργασίας ως τεκμήρια δημοκρατίας είναι μια σοφιστεία που στοχεύει στον αποπροσανατολισμό από τη θεσμική αποσάθρωση. Η δημοκρατία δεν κρίνεται από την ταχύτητα απονομής των συντάξεων, αλλά από τον έλεγχο της εξουσίας, τη διαφάνεια και την προστασία των πολιτών από την αυθαιρεσία των μυστικών υπηρεσιών. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκλεισε την ομιλία του με αναφορές στη Χάνα Άρεντ, θα τρίζουν τα κόκαλα της φιλοσόφου, εμπνεόμενος κατά πάσα πιθανότητα από γνωστή καθηγήτρια που υποστηρίζει την γενοκτονία στη Γάζα,  μιλώντας για τακτικές ηθικής εξόντωσης. Ο άνθρωπος που ηγείται ενός μηχανισμού στοχοποίησης εφημερίδων και δημοσιογράφων, παρακολουθεί πολιτικούς αντιπάλους και καλύπτει σκάνδαλα, έφτασε στο σημείο να εγκαλεί την αντιπολίτευση για «φασισμό». Η δημοσιογραφία, παρά τις ύβρεις και τις απειλές από το πρωθυπουργικό βήμα, οφείλει να παραμείνει στην υπηρεσία της αλήθειας και του ελέγχου της εξουσίας, θυμίζοντας στον κ. Μητσοτάκη ότι στη δημοκρατία ο έλεγχος δεν είναι τοξικότητα, αλλά αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση. 

Χάρης Φραντζής / koutipandoras.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Το τέλος του Μητσοτάκη και των «νεοδωσιλόγων»...

Ο στενός πυρήνας του πελατειακού συστήµατος µε ψηφοφόρους πελάτες δεν αρκεί πλέον για την επιβίωση της Ν∆, που ως κόµµα υποδουλώθηκε στη φαµίλια. 

Ο Μητσοτάκης κυβερνάει εδώ και επτά χρόνια τη χώρα µε µεθόδους φαµίλιας, έχοντας στο τσεπάκι την ηγεσία της ∆ικαιοσύνης και µια αµαρτωλή κοινοβουλευτική οµάδα επίορκων νεοδωσιλόγων που, εκτός από τον πρωθυπουργό, προστατεύει τα οικονοµικά και πολιτικά συµφέροντά της αγοράζοντας µε δηµόσιο και ευρωπαϊκό χρήµα ψηφοφόρους. Το πελατειακό σύστηµα, που ναι µεν υπάρχει χρόνια σε αυτήν τη χώρα, επί Μητσοτάκη έχει ξεπεράσει κάθε όριο, µπαζώνοντας σκάνδαλα που σε όλες τις δηµοκρατικές χώρες θα αποτελούσαν αιτία καθαίρεσης και δικαστικής τιµωρίας. Να θυµίσουµε ότι στη Γαλλία καταδικάστηκαν ο πρόεδρος Σαρκοζί για υποψία χρηµατοδότησης από τον Καντάφι, ο πρωθυπουργός Φιγιόν για δύο αργοµισθίες (της συζύγου και του γιου), ενώ στην Αυστρία καθαιρέθηκε ο πρωθυπουργός Σεµπάστιαν Κουρτς για χρηµατοδότηση πειραγµένης δηµοσκόπησης! Θα ξεκαρδιζόταν στα γέλια ο δικός µας όταν διάβαζε τις σχετικές ειδήσεις. 

Ευτυχώς για µας, έπεσε στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ πάνω στην ανεξάρτητη Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και σε αυτό των υποκλοπών σε έναν σκληρό Ισραηλινό επιχειρηµατία, πρώην πράκτορα της Μοσάντ, που τον απείλησε ανοιχτά ότι θα έχει την τύχη του Νίξον, αποκαλύπτοντας σε ποια κρατική υπηρεσία πούλησε το λογισµικό των υποκλοπών, το διαβόητο Predator. 

Είναι κανόνας οι αφοσιωµένοι και εκτελεστές των εντολών Μητσοτάκη να αµείβονται µε πολιτική αναβάθµιση και υπουργικό χαρτοφυλάκιο. Τους 62 υπουργούς έφτασε η κυβέρνηση, καταρρίπτοντας παγκόσµιο ρεκόρ αναλογικά µε τον πληθυσµό της χώρας. Ο άνθρωπος είναι αµετανόητα θρασύς, ακόµη και σήµερα. Μετά την αποκάλυψη για τους έντεκα βουλευτές και υπουργούς της Ν∆ που κατηγορούνται στο θέµα του ΟΠΕΚΕΠΕ, κάποιοι πίστευαν πως θα ήταν πιο προσεκτικός. Φευ! Ο τραµπούκικης συµπεριφοράς βουλευτής Μακάριος Λαζαρίδης, που εµπόδιζε την αντιπολίτευση στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αποκλείοντας και ανεπιθύµητους µάρτυρες, επιβραβεύτηκε στον πρόσφατο ανασχηµατισµό από τον πρωθυπουργό µε το χαρτοφυλάκιο του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης. Απίστευτο! 

Μάλιστα, όπως έχει αποκαλυφθεί παλιότερα από το Documento, ο Λαζαρίδης δεν διαθέτει αναγνωρισµένο πτυχίο ΑΕΙ, αλλά πτυχίο από το College of Southeastern Europe (Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών!), το οποίο έχει βρεθεί πρόσφατα στο επίκεντρο σοβαρών καταγγελιών για χορήγηση «µαϊµού» πτυχίων που δεν είναι ισότιµα µε αυτά των ελληνικών πανεπιστηµίων. Παράλληλα, στο επίσηµο βιογραφικό του που είναι αναρτηµένο στην ιστοσελίδα της Βουλής ο υφυπουργός παραλείπει να αναφέρει την πρόσληψή του, τον Ιανουάριο του 2007, ως ειδικού επιστήµονα (!) στη Γενική Γραµµατεία Νέας Γενιάς, ενώ η συγκεκριµένη θέση απαιτούσε ρητά πτυχίο ΑΕΙ ή ισότιµο τίτλο. 

Κανένας νόµος και καµιά δικαστική απόφαση δεν µπορούν να σταµατήσουν τον Μητσοτάκη όταν δεν υπάρχει ανεξάρτητη ∆ικαιοσύνη. Χαρακτηριστικό παράδειγµα η απόφαση του Συµβουλίου Επικρατείας, η οποία έκρινε αντισυνταγµατική την καθολική και πλήρη απαγόρευση ενηµέρωσης των θιγόµενων πολιτών για την παρακολούθησή τους, εφόσον αυτή είχε διαταχθεί για λόγους εθνικής ασφάλειας, προς την οποία η ΕΥΠ υπό τον έλεγχο του πρωθυπουργού αρνείται συστηµατικά να συµµορφωθεί. Και έπονται οι αποκαλύψεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τη διαχείριση των χρηµάτων του Ταµείου Ανάκαµψης µε τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι ο αριθµός των κατηγορουµένων θα είναι πολύ µεγαλύτερος από αυτούς του σκανδάλου µε τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Αλλωστε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εκτός από τις ληστείες του ΟΠΕΚΕΠΕ, τέντωσε τις δηµόσιες συµβάσεις µε απευθείας ανάθεση. Στην κορυφή των δαπανών στο ισοζύγιο των δηµόσιων συµβάσεων, δηλαδή των δαπανών του δηµοσίου, βρίσκεται η «αγορά» υπηρεσιών που πλέον υποσκελίζουν τις δαπάνες για την κατασκευή έργων αλλά και την προµήθεια αγαθών. Με βάση τα στοιχεία που αντλήθηκαν από το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο ∆ηµοσίων Συµβάσεων (ΚΗΜ∆ΗΣ), στο εννιάµηνο του 2024 επί συνόλου 169.928 συµβάσεων οι 127.703 (ποσοστό 75%) έγιναν µε τη διαδικασία της απευθείας ανάθεσης! Το 2025 επί συνόλου 209.702 συµβάσεων οι 161.069 (ποσοστό 77%) έγιναν επίσης µε απευθείας ανάθεση. Οι δικοί τους στήνουν µία ή και περισσότερες εταιρείες και η κυβέρνηση τους αναθέτει το σπαστό τιµολογηµένο έργο.  

Η επιχείρηση αλλαγής ατζέντας µε προτάσεις για υπουργούς που δεν θα είναι ταυτόχρονα και βουλευτές και περιορισµό των εδρών της Βουλής ήταν τελικά άσφαιρα πυρά. Μάλιστα, σε παρέµβασή του ο Ευάγγελος Βενιζέλος σχολίασε: «Η πολιτική αµηχανία στην οποία έχει περιέλθει ο πρωθυπουργός φοβούµαι ότι τον οδηγεί σε πολιτική επιχειρηµατολογία επιδεικτικά ανιστόρητη, σε θεσµικά ατοπήµατα και σε περαιτέρω ευτελισµό του συντάγµατος και της διαδικασίας αναθεώρησής του». 

Ο στενός πυρήνας του πελατειακού συστήµατος µε ψηφοφόρους πελάτες δεν αρκεί πλέον για την επιβίωση της Ν∆, που ως κόµµα υποδουλώθηκε στη φαµίλια. Είναι τόσο µεγάλη η οργή της κοινωνίας που προσπερνά και τον πρωτοφανή κατακερµατισµό της αντιπολίτευσης, µε κόµµατα και προσωπικά µαγαζιά που δεν αντιλαµβάνονται την κρισιµότητα της κατάστασης. Με το Ταµείο Ανάκαµψης να λήγει το 2026 και την παγκόσµια οικονοµία σε πρωτοφανή ύφεση και αναταραχή, ο Μητσοτάκης δεν θα καταφέρει να αντέξει για πολύ. Αλλωστε έχει ξεπουλήσει όλα τα δηµόσια περιουσιακά στοιχεία. Τι άλλο µένει; 

Δημήτρης Χρήστου / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο πρωθυπουργός νομίζει ότι οι πολίτες είναι τα πρόβατα του ΟΠΕΚΕΠΕ

Το διάγγελμα του πρωθυπουργού απέδειξε ότι εξακολουθεί να προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα τις τελευταίες μέρες. Μνημείο προκλητικότητας ο πολιτικός προϊστάμενος δεκάδων κατηγορουμένων να πλασάρεται ως αναμορφωτής της χώρας 

Όπως έχει αποδειχθεί διαχρονικά, η φράση «αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις», πάντα σημαίνει το ακριβώς αντίθετο: ότι δηλαδή «είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις», είτε πρόκειται για ερωτική απιστία, είτε για κυβερνητικό σκάνδαλο. Μάλιστα, πολύ συχνά σημαίνει «είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις και κάποια πράγματα ακόμη που θα τα μάθεις στη διαδρομή». 

Στο διάγγελμα ο πρωθυπουργός προσπάθησε για άλλη μια φορά να αλλοιώσει την πραγματικότητα, που τον εκθέτει πλέον ανεπανόρθωτα, κραυγάζοντας «ο βασιλιάς είναι γυμνός». Τον ακούσαμε, σαν μόλις να ανέλαβε και όχι να έχει μεσολαβήσει η επταετία Μητσοτάκη, να μιλάει για άλλη μια φορά για το πώς θεωρεί καθήκον του να ηγηθεί μιας μεγάλης μεταρρύθμισης της χώρας, ώστε να γίνουμε επιτέλους Ευρώπη και να μην έχουμε ρουσφέτια, σκάνδαλα, και άλλες «διαχρονικές παθογένειες». 

Όλα αυτά από κάποιον που κυβερνά από το 2019 και που όχι μόνο δεν αντιμετώπισε τις παθογένειες, αλλά αυτές ανέβηκαν και επίπεδο εάν κρίνουμε από τον όγκο και τα χαρακτηριστικά των κυβερνητικών σκανδάλων που τώρα είναι ανοιχτά, χαίνουσες πληγές στο σώμα του Κράτους Δικαίου. 

Δηλαδή, αυτός που κυβερνά όλα αυτά τα χρόνια και που επέλεξε ο ίδιος αυτούς που τώρα είναι κατηγορούμενοι για όλα αυτά τα σκάνδαλα είτε για βουλευτές, είτε / και για υπουργούς, είτε για επικεφαλής Οργανισμών, θα έρθει τώρα να μας υποδείξει πώς η χώρα θα γίνει καλύτερη.

Δηλαδή, αυτός που εδώ και επτά χρόνια δεν κατάφερε να κάνει τη χώρα, τουλάχιστον ως προς τη λειτουργία των θεσμών, καλύτερη και σε αρκετές περιπτώσεις την αφήνει χειρότερη, θεωρεί δικαιωματικά και πάλι ότι μπορεί να την αναμορφώσει και να επαναφέρει τη θεσμική κανονικότητα και την εμπιστοσύνη στο κράτος δικαίου.

Ο άνθρωπος, όμως, που ακόμη και τώρα χρησιμοποιεί σε αυτό το διάγγελμα τη φράση «οι διωκτικές αρχές και πάλι αυτής της κυβέρνησης», -παραβλέποντας ότι οι διωκτικές αρχές, δεν είναι ούτε τσιφλίκι, ούτε ιδιωτικός διωκτικός στρατός της εκάστοτε κυβέρνησης, και το ίδιο ισχύει για κάθε μηχανισμό του κράτους- δεν μπορεί να εγγυηθεί καμία αναμόρφωση.

Το κράτος δεν ανήκει σε καμία κυβέρνηση. Και μάλιστα, σε μεγάλο βαθμό στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτεται πώς μπορεί να λειτουργήσει ορθά ο μηχανισμός των νόμιμων επισυνδέσεων στο πλαίσιο ποινικής έρευνας. Γιατί, αντίθετα, αυτή η κυβέρνηση αυτόν τον μηχανισμό πρωτίστως τον θεώρησε τρόπο για να «κρατάει» υπουργούς, δικαστικούς, ανώτατους αξιωματικούς και πολιτικούς άλλων κομμάτων.

Kαι στην πραγματικότητα το μήνυμα που ήθελε να στείλει ο πρωθυπουργός, δηλαδή ο «στρατολόγος» και ο πολιτικός προϊστάμενος των κατηγορουμένων δεν ήταν ότι θα σταματήσουν τα σκάνδαλα. Το μήνυμα ήταν ότι το κράτος του ανήκει, ανήκει σε αυτόν και σε ανθρώπους σαν κι αυτόν: ανθρώπους από μεγάλα πολιτικά τζάκια, εθισμένους στο να θεωρούν το κράτος εφαλτήριο της φιλοδοξίας και εργαλείο για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Ανθρώπους που γεννήθηκαν μέσα σε πελατειακά δίκτυα χτισμένα δεκαετίες και που εργάζονται σκληρά για να τα παγιώσουν και να τα διευρύνουν. Ανθρώπους που συνεχίζουν το νήμα από τους κοτζαμπάσηδες, στους Μαυρογιαλούρους, στις σημερινές πολιτικές δυναστείες.

Και προς επίρρωση της αντίληψης «το κράτος είμαι εγώ» λειτουργούν και οι προτάσεις που έκανε. Πάρτε για παράδειγμα την πρόταση για ασυμβίβαστο ανάμεσα στη θέση του βουλευτή και του υπουργού, με υπογραμμισμένη και την επισήμανση ότι το υπουργικό Συμβούλιο το ορίζει ο πρωθυπουργός. Η πρόταση αυτή δεν διατυπώνεται με τον τρόπο που ισχύει σε άλλες χώρες, δηλαδή ότι όταν διορίζεσαι υπουργός παραιτείσαι από τη βουλευτική έδρα. Όχι, εδώ θα έχουμε το πρωτοφανές φαινόμενο των ρεπατζήδων επιλαχόντων βουλευτών που όταν αναλαμβάνει κάποιος υπουργός θα παίρνουν τη βουλευτική έδρα για όσο διάστημα είναι υπουργός και μετά αυτός, στην τελική ευθεία για τις εκλογές, θα επιστρέφει στην εκλογική περιφέρεια να εξαργυρώσει τα ρουσφέτια που έκανε όσο ήταν υπουργός και να υποσχεθεί τα ρουσφέτια της επόμενης θητείας. Δηλαδή, εδώ ξαναγράφεται η ίδια η έννοια της εκλογής βουλευτή και κατ’ επέκταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας!

Όμως, ας μην γελιόμαστε. Η καταπολέμηση της διαφθοράς ποτέ δεν είναι υπόθεση απλώς και μόνο θεσμικού πλαισίου. Είναι θέμα πολιτικής κουλτούρας. Και αυτό δεν έχει να κάνει με μεγαλοστομίες του τύπου «να γίνουμε Ευρώπη». Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το εάν κάποιος βλέπει την πολιτική ως λειτούργημα ή ως καριέρα ή ακόμη χειρότερα επενδυτική ευκαιρία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατεξοχήν επένδυσε σε μια κατηγορία πολιτικών στελεχών που θεωρούσαν ότι από την πολιτική δεν γίνεται να φύγει κάποιος φτωχότερος και που θεωρούσαν ότι η εξουσία ανήκει δικαιωματικά σε αυτούς και όχι στους «κακομούτσουνους» της Αριστεράς. Μια γενιά στελεχών που θεωρούσαν ότι η συναλλαγή είναι διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας και η «εξυπηρέτηση» το μέσο που αγιάζει ο σκοπός να μείνει η εξουσία στην παράταξη και όχι στους… Μαδούρους. Μια παράταξη που με τον μανδύα του σωτήρα της χώρας από την καταστροφή που υποτίθεται ότι έφερναν -και θα φέρουν- οι «άλλοι», θεωρεί ότι βρίσκεται στο απυρόβλητο, ότι της αναγνωρίζεται το αλάθητο του πάπα και μπορεί να κάνει τα πάντα.

Αυτή την πολιτική κουλτούρα έφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτή την πρακτική της προσπάθειας πλήρους εργαλειοποίησης του κράτους ονόμασε «επιτελικό κράτος», αυτή τη λογική δοκίμασε σε όλα τα επίπεδα: από τις υποκλοπές ως μέσο ελέγχου του κράτους έως τις πλασματικές επιδοτήσεις ως προεκλογική τακτική, το νήμα είναι κοινό και φέρει την υπογραφή, φαρδιά πλατιά, του ίδιου του πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και γι’ αυτό είναι αυτός που φέρει την ευθύνη. Και όποιος φέρει την ευθύνη για ένα πρόβλημα, είναι τμήμα του προβλήματος -αν όχι η πηγή του-, δεν μπορεί να φέρει ούτε τη λύση, ούτε να δώσει διέξοδο.

Να το πούμε απλά: σταθερή παθογένεια του πολιτικού συστήματος τα τελευταία χρόνια είναι τελικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του. Η έξοδος από την παθογένεια περνά από την πολιτική αλλαγή. Διαφορετικά θα ζούμε μέσα στο σημερινό αδιέξοδο.

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

O πρωθυπουργός «πετάει χαρταετό» και προσβάλλει την κοινωνία...

Με την ανάρτησή του ο πρωθυπουργός εμπαίζει τη νοημοσύνη μας και προκαλεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα 

Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος (από το in.gr) 

Διάβαζα την καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και δεν πίστευα τα μάτια μου. Μετά από τις καταιγιστικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, τις νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα ερωτήματα ποινικών ευθυνών για βουλευτές και υπουργούς και τη διαπίστωση ότι έχουμε να κάνουμε με «κυβέρνηση υποδίκων» (ακόμη και εάν αυτό δεν αρέσει στον κυβερνητικό εκπρόσωπο), το μόνο που είχε να πει ο πρωθυπουργός ήταν το ακόλουθο: «Όμως, η αληθινή ευθύνη κρίνεται στις στιγμές που αναμετριόμαστε με τις διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες του τόπου, όπως και με τις δικές μας αστοχίες. Δύο στοιχεία που συναντήθηκαν, δυστυχώς, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μιλώ, μάλιστα, σε χρόνο αόριστο, καθώς όσα απασχολούν την επικαιρότητα, τώρα, έχουν, ήδη ξεπεραστεί μετά την απορρόφηση του άρρωστου αυτού οργανισμού από την ΑΑΔΕ». 

Δηλαδή, ο πρωθυπουργός μας είπε επί της ουσίας ότι δεν έγινε και τίποτα ούτε με τις νέες δικογραφίες και το γεγονός ότι πληθαίνουν οι «αποχρώσες ενδείξεις» ότι η Νέα Δημοκρατία είχε στήσει γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ έναν ολόκληρο μηχανισμό, τον οποίο χρησιμοποιούσαν υπουργοί και βουλευτές για την ικανοποίηση αιτημάτων ψηφοφόρων τους, ώστε να πάρουν ενισχύεις που δεν τις δικαιούνται. Δηλαδή, τις αποκαλύψεις ότι η κυβέρνηση συνειδητά κακοδιαχειρίστηκε τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις, διακινδυνεύοντας να μην τις λαμβάνουν και αυτοί που τις δικαιούνται, απλώς και μόνον για να τις πάρουν παράνομα ψηφοφόροι της. 

Όλο αυτό το τεράστιο σκάνδαλο, ο πρωθυπουργός δεν το περιγράφει ως πολιτική ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας και ποινική ευθύνη των άμεσα εμπλεκομένων, αλλά ως διαχρονική και διακομματική παθογένεια του τόπου. 

Ακόμη χειρότερα, όχι μόνο δεν αναλαμβάνει καν την ευθύνη να πει ότι όσοι παρανόμησαν θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη, αλλά μας λέει ότι πλέον δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα γιατί μεταφέρθηκε ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ. Λες και δεν θα μπορούσε ακόμη και εκεί να υπάρξουν πάλι παραβατικές πρακτικές, όσο έχουμε μια κυβέρνηση που αρνείται να καταδικάσει την πολιτική λογική και τον πολιτικό υπολογισμό που οδήγησε σε αυτές τις παραβατικές πρακτικές. 

Ακόμη χειρότερα, ο πρωθυπουργός με αυτή την ανάρτηση αυτό που μας λέει είναι ότι «δεν έγινε και τίποτα», για να στείλει στην πραγματικότητα στο στενό κομματικό ακροατήριο μήνυμα, που δεν είναι άλλο από ένα κυνικό «μαγκιά μας». 

Το γεγονός ότι όλα αυτά συμβαίνουν την ημέρα που αποκαλύφθηκε στην πραγματικότητα ότι η Intellexa είχε λάβει κρατική χρηματοδότηση και άρα το σκάνδαλο Predator είναι σκάνδαλο που αφορά χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού από κρατικές υπηρεσίες και με σχεδιασμό από το Μέγαρο Μαξίμου, απλώς επικυρώνει το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στη χώρα. 

Και αυτό είναι ότι έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που την ώρα που είναι – με δημοσκοπικούς όρους – κυβέρνηση μειοψηφίας, την ώρα που στις δημοσκοπήσεις καταγράφεται ένα πλειοψηφικό κλίμα δυσαρέσκειας και ένα πολύ μαζικό αίτημα πολιτικής αλλαγής, την ώρα που διαρκώς αυξάνεται ο αριθμός των υπουργών και βουλευτών που αντιμετωπίζουν ποινικές κατηγορίες, αυτή υποστηρίζει ότι της ανήκει δικαιωματικά η εξουσία και όσο διατηρεί την τυπική πλειοψηφία στη Βουλή, θα συνεχίζει ως εάν τίποτα να μην έχει συμβεί. 

Μια κυβέρνηση που η πολιτική της αλαζονεία καταλήγει ουσιαστικά σε μια αντίληψη ότι της ανήκει δικαιωματικά η εξουσία και η οποία είναι η μόνη που μπορεί πραγματικά να κυβερνήσει γιατί οτιδήποτε άλλο θα ήταν καταστροφή. 

Μια κυβέρνηση που αξιοποιεί κρατικά χρήματα για να φτιάξει ένα φιλοκυβερνητικό μηντιακό οικοσύστημα που προσπαθεί να εμπεδώσει την αντίληψη, πιο σωστά τη «μαγική εικόνα» ότι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική από τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Μια κυβέρνηση που συνειδητά προσπαθεί να εθίσει την κοινωνία στη λογική ότι ο μόνος ορίζοντας είναι η συνέχεια της σημερινής κατάστασης, ότι δεν έχει νόημα να σκέφτεται ότι υπάρχει εναλλακτική προοπτική, ότι ο καλύτερος τρόπος να δείξει τη δυσαρέσκειά της είναι η αποχή από τις εκλογές. 

Μια κυβέρνηση που στην πραγματικότητα προσπαθεί να καταφέρει τα χειρότερα πλήγματα στη δημοκρατική λογική και το κράτους δικαίου εδώ και δεκαετίες. 

Γιατί όταν μια πνιγμένη στα σκάνδαλα κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη, φέρεται ως να έχει ασυλία εσαεί όσο υπάρχει η πλειοψηφία, δεν κάνει καν προσπάθεια να δείξει μια έστω υποκριτική ευθιξία, το μόνο που κάνει είναι να πείθει τους πολίτες ότι δεν υπάρχει κράτος δικαίου, ότι όποιοι έχουν την εξουσία εργαλειοποιούν τους θεσμούς προς όφελος τους, ότι τα σκάνδαλα θα συνεχίζονται και θα κυριαρχεί η ατιμωρησία, τότε ο απλός πολίτης αυτό που τελικά θα πιστέψει είναι ότι ούτε δικαιοσύνη υπάρχει, ούτε δημοκρατία. 

Και αυτή είναι η χειρότερη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει κυβέρνηση και αυτό που ακριβώς κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Αυτό εξηγεί ακόμη και γιατί δεν έχει κανένα νόημα να συζητάμε για οποιαδήποτε «αυτοκάθαρση» αυτής της κυβέρνησης. Αυτό το στοίχημα χάθηκε πολύ καιρό πριν, όταν μπορούσε ο πρωθυπουργός, αν όντως δεν είχε καμία ανάμειξη και δεν τελούσαν όλα εις γνώση του, να δείξει αποφασιστικότητα απέναντι σε όσους ευθύνονταν. Το αρνήθηκε συστηματικά σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις και αυτό κάνει και τώρα. 

Αυτό σημαίνει ότι αυτή τη στιγμή η πολιτική αλλαγή, στο όνομα όχι μόνο των σκανδάλων, αλλά και της αδυναμίας αυτής της κυβέρνησης να πάρει μέτρα για να αποτρέψει μια ριζική επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης, δεν είναι αναγκαία για να βελτιωθεί απλώς η οικονομική και κοινωνική κατάσταση, αλλά και για να αποτραπεί το να γίνει μόνιμο και ανεπανόρθωτο το τραύμα στους δημοκρατικούς θεσμούς. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Αυτή δεν είναι κυβέρνηση. Είναι πινάκιο δικαστηρίου...

Όταν μια κυβέρνηση έχει τόσο μεγάλο αριθμό υποδίκων, μάλλον δεν μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά 

Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος (in.gr) 

Υπό κανονικές συνθήκες τα πράγματα θα ήταν απλά. Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες η κοινοβουλευτική πλειοψηφία σημαίνει ότι μια πολιτική παράταξη μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση και να εισάγει αυτή τα νομοσχέδια που καλείται να ψηφίσει η εθνική αντιπροσωπεία και να συντάσσει αυτή τα Προεδρικά Διατάγματα και τις Υπουργικές Αποφάσεις. 

Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία πουθενά δεν αναφέρεται ότι αποτελεί διαρκή ασυλία απέναντι στη δικαιοσύνη. Υπάρχουν, βέβαια οι προβλέψεις για τη βουλευτική ασυλία ή οι ειδικές διαδικασίες για τη διερεύνηση της ποινικής ευθύνης των υπουργών, όμως είναι προφανές ότι και οι βουλευτές και οι υπουργοί μπορούν να κληθούν να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη. 

Να το πω διαφορετικά όταν αναλαμβάνει μια κυβέρνηση και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης, αυτό δεν σημαίνει ότι λαμβάνει και διαρκές απαλλακτικό βούλευμα για τη δράση της. 

Μάλιστα, η φιλελεύθερη πολιτική παράδοση, η παράδοση του κράτους δικαίου, αυτή στην οποία υποτίθεται ότι εγγράφεται και η Νέα Δημοκρατία, θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική την ηθική στην πολιτική, ακριβώς γιατί η ανηθικότητα στην πολιτική, η παραβατικότητα των πολιτικών, η διαφθορά τους, τραυματίζουν ανεπανόρθωτα την εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα. 

Αυτό εξηγεί γιατί μέχρι πρότινος όχι μόνο θεωρούνταν αυτονόητο ότι οι άμεσα εμπλεκόμενοι παραιτούνται, αλλά και γιατί από ένα σημείο και μετά μια κυβέρνηση που κατηγορείται για μεγάλα σκάνδαλα παραιτείται και αυτή και πάμε σε εκλογές. 

Κάποτε ακόμη και μια υπόνοια σκανδάλου αρκούσε για να καταστραφεί μια πολιτική καριέρα. Σήμερα, είναι απλώς άλλη μια μέρα που κυβερνά η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη και θα βγει άλλο ένα non paper που θα παρουσιάσει τον εσπευσμένο ανασχηματισμό ως μια κίνηση αναβάθμισης και βελτίωσης του κυβερνητικού έργου και όχι ως μια απέλπιδα προσπάθεια να αντιστραφεί ένα καταδικαστικό κλίμα μέσα στην κοινωνία. 

Μόνο που πρέπει να δούμε τα πράγματα ως έχουν. Τα ίδια τα γεγονότα. Όπως θα τα βλέπαμε εάν συνέβαιναν σε μια άλλη χώρα. 

Και τα πράγματα έχουν ως εξής: Παραμένει ανοιχτή η υπόθεση των Τεμπών, με τη δίκη των μη πολιτικών προσώπων να έχει ξεκινήσει και εν αναμονή της παραπομπής ενός υπουργού, για τη μη έγκαιρη υλοποίηση των έργων στο σιδηρόδρομο που θα είχαν αποτρέψει την τραγωδία μια ενός υφυπουργού που κατηγορείται σε σχέση με την απόφαση για το μπάζωμα του χώρου του δυστυχήματος. Εχει ανοίξει ξανά και πλήρως το ζήτημα των υποκλοπών συμπεριλαμβανομένων των ευθυνών των πολιτικών προσώπων στο Μέγαρο Μαξίμου που αποφάσισαν την παρακολούθηση αρχικά μέσω ΕΥΠ και μετά μέσω παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού πολιτικών, υπουργών, ανώτατων αξιωματικών, δικαστικών και επιχειρηματιών. Είχαμε ήδη την αρχική δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την οποία ως προς τα πολιτικά πρόσωπα προσπάθησε να προσπεράσει η κυβέρνηση. Την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, έχουμε νέες δικογραφίες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που αφορούν υπουργούς και βουλευτές σε τέτοια κλίμακα που οδήγησαν σε παραιτήσεις και αναγκαστικό ανασχηματισμό. 

Όλα αυτά σημαίνουν ότι έχουμε μια κυβέρνηση που έχει τον μεγαλύτερο αριθμό υποδίκων που έχει υπάρξει σε κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης, μια κυβέρνηση που έχει τρία ανοιχτά σκάνδαλα, αυτό των υποκλοπών, αυτό της μη υλοποίησης αναγκαίων έργων στον σιδηρόδρομο, και αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλαδή ένα σκάνδαλο που αφορά του πώς στήθηκε ένας κυβερνητικός μηχανισμός για τη διασπάθιση, μέσω πλασματικών δηλώσεων, ευρωπαϊκών ενισχύσεων με σκοπό τη διαμόρφωση ευνοϊκού εκλογικού συσχετισμού ώστε να γίνουν «γαλάζιες» μερικές κρίσιμες εκλογικές περιφέρειες. 

Με οποιοδήποτε μέτρο πολιτικού ήθους, ευθιξίας, σεβασμού στους θεσμούς και εάν εξετάσουμε την κατάσταση είναι σαφές ότι σε οποιοδήποτε άλλη χώρα η κυβέρνηση θα είχε παραιτηθεί χτες. 

Θα είχε φύγει νύχτα, για να το πω διαφορετικά. 

Όμως, στη χώρα μας ξέρουμε πως δεν θα γίνει. Ακόμη και εάν η κυβέρνηση μεθοδεύσει κάποια στιγμή κάποιον εκλογικό αιφνιδιασμό, αυτό θα το κάνει με βάση άλλους υπολογισμούς και όχι επειδή θεωρεί ότι αυτή τη στιγμή έχει να αντιμετωπίσει ένα σοβαρότατο ζήτημα ηθικής τάξης. 

Για την ακρίβεια εάν κανείς παρατηρήσει τις δηλώσεις – αλλά και τις σιωπές…– του πρωθυπουργού, όλα συμβαίνουν ως να μην υπάρχει κανένα θέμα ηθικής τάξης. Το ίδιο ισχύει και για όσα – υπό σαφή καθοδήγηση – γράφουν τα κυβερνητικά μέσα. 

Το μοτίβο είναι δεδομένο: δεν ευθύνεται ο πρωθυπουργός, δεν ευθύνεται η κυβέρνηση, δεν τίθεται θέμα παραίτησης. Ίσως ευθύνονται κάποιοι υπουργοί, όχι όμως όλοι όσοι εμπλέκονται και σε αρκετές περιπτώσεις αυτό που φταίει είναι το «τοξικό κλίμα». Σε κάθε περίπτωση με τον ανασχηματισμό η κυβέρνηση μπορεί να κάνει θετική επανεκκίνηση. 

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Στην πολιτική δεν ισχύει ακριβώς το «τεκμήριο αθωότητας». Όταν μια υπόθεση φτάνει στη δικαιοσύνη, ήδη έχει τεθεί ηθικό ζήτημα, ήδη μια κυβέρνηση έχει σκιά. 

Και αυτό γιατί μια πραγματική δημοκρατική διακυβέρνηση, μια κυβέρνηση που σέβεται το κοινωνικό συμβόλαιο στον πυρήνα της δημοκρατικής εκπροσώπησης, δεν μπορεί να λειτουργήσει με σκιές, με κυνισμό, με αποσιώπηση παραβατικών συμπεριφορών. 

Οφείλει, για να μπορεί να κυβερνά με πραγματική και όχι τυπική νομιμοποίηση, να μην τραυματίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, που περιλαμβάνει και την εμπιστοσύνη των πολιτών στο ότι οι πολιτικοί μπορεί να είμαι φιλόδοξοι, δεν μπορούν όμως να είναι διεφθαρμένοι. 

Όταν τραυματίζει μια κυβέρνηση αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης, τότε τραυματίζει τον πυρήνα της δημοκρατίας. 

Και ταυτόχρονα υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο ίδιο το κράτος και τους λειτουργούς του. Γιατί ας μη γελιόμαστε: όταν ο κρατικός λειτουργός βλέπει την κυβέρνηση να συμπεριφέρεται ως να έχει δικαίωμα στην ασυλία, ως να έχει δικαίωμα στη διαφθορά, τότε και ο κρατικός λειτουργός θα σκεφτεί ότι δεν υπάρχει θέμα με τη διαφθορά στο κράτος, αρκεί να μη σε πιάσουν. Και άμα σε πιάσουν, το βασικό είναι να είσαι με τη σωστή παράταξη, γιατί αυτή θα καθαρίσει για σένα. 

Γιατί μπορεί οι πολίτες γενικά να πιστεύουν ότι οι πολιτικοί δεν είναι «άγγελοι», όμως όταν βλέπουν μια τέτοια εικόνα γενικευμένου κυνισμού, όταν βλέπουν μια πολιτική κουλτούρα ατιμωρησίας, όταν βλέπουν μια κυβέρνηση να λέει «θα συνεχίσουμε να κυβερνάμε ακόμη και εάν βγαίνει ένα σκάνδαλο την ημέρα», τότε θα χάσουν την εμπιστοσύνη στην πολιτική ως δραστηριότητα με την οποία κανείς αλλάζει τη ζωή του προς το καλύτερο. 

Και τότε στην καλύτερη των περιπτώσεων θα εξεγερθούν και θα κατέχουν στον δρόμο απαιτώντας από μια κυβέρνηση να τσακιστεί να φύγει. Στη χειρότερη δεν θα αντισταθούν στις σειρήνες της ακροδεξιάς που πάντα επένδυε στο να παρουσιάζει όλους τους πολιτικούς ως διεφθαρμένους, με την υπογράμμιση «όλοι ίδιοι είναι». 

Για όλους αυτούς τους λόγους αυτή η κυβέρνηση, μια κυβέρνηση υποδίκων, δεν μπορεί και δεν πρέπει να κυβερνά. Γιατί οι κυβερνήσεις δεν φεύγουν μόνο όταν χάσουν τη «δεδηλωμένη» στο κοινοβούλιο, αλλά και όταν χάσουν συντριπτικά την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. 

Και μια τελευταία παρατήρηση. Στις κυβερνήσεις πάντα υπεύθυνος είναι ο πρωθυπουργός. Αυτός ευθύνεται για οτιδήποτε έκανε η κυβέρνησή του. Αυτόν ακουμπούν αντικειμενικά όλα τα σκάνδαλα. Και αυτή την ευθύνη πρέπει επιτέλους να την αναλάβει και ο πρωθυπουργός. Ακόμη και εάν αυτό σημαίνει το τέλος του πολιτικού του δρόμου… 

Διαβάστε Περισσότερα »

ΟΠΕΚΕΠΕ: Αυτοί είναι οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ που εμπλέκονται στη δεύτερη δικογραφία

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις με το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ μετά και την δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αναμένεται να διαβιβαστεί στον Άρειο Πάγο με τελικό προορισμό την Βουλή 

Τρέχουν οι εξελίξεις με το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ μετά και την δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που αναμένεται να διαβιβαστεί στον Άρειο Πάγο με τελικό προορισμό την Βουλή. 

Πλέον στο κάδρο μπαίνουν «βαριά» ονόματα της ΝΔ ενώ παράλληλα ζητείται η άρση ασυλίας 11 συνολικά κυβερνητικών βουλευτών. 

Στα «νέα» ονόματα περιλαμβάνονται, ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (2021), Σπήλιος Λιβανός αλλά και η τότε υφυπουργός Φωτεινή Αραμπατζή. 

Πέρα από αυτούς στην δικογραφία βρίσκονται τα ονόματα των πρώην υπουργών της Νέας Δημοκρατίας και συγκεκριμένα οι: Κώστας Αχ. Καραμανλής, Κώστας Τσιάρας και ο πρώην υφυπουργός Κώστας Σκρέκας. Τουλάχιστον για τους Τσιάρα και Σκρέκα, θεωρείται πιθανό να παραπεμφθούν με βάση το Άρθρο 29 του κανονισμού για την EPPO. Δηλαδή με άρση ασυλίας ως απλοί βουλευτές, διότι εκείνο το διάστημα ήταν μεν υπουργοί, αλλά όχι στο αρμόδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, υπουργείο. 

Οι υπόλοιποι βουλευτές για τους οποίους θα ζητηθεί άρση ασυλίας είναι οι: 

* Κατερίνα Παπακώστα,

* Ιωάννης Κεφαλογιάννης,

* Νότης Μηταράκης,

* Δημήτρης Βαρτζόπουλος,

* Μάξιμος Σενετάκης,

* Βασίλειος Βασιλειάδης,

* Χρήστος Μπουκώρος και

* Θεόφιλος Λεονταρίδης. 

Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, ναι μεν τα ονόματα των Καραμανλή, Κεφαλογιάννη και Σενετάκη, υπάρχουν στη νέα δικογραφία, αλλά ως απλή αναφορά, δηλαδή φέρεται να μη ζητείται για αυτούς άρση ασυλίας. Εάν ισχύει αυτό, που θεωρείται μία εκδοχή όχι και τόσο πιθανή, τότε υπάρχουν και άλλοι τρεις βουλευτές που θα πρέπει να αναφέρονται στη δικογραφία.

Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

«Σήμερα, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται από τον Κανονισμό της EPPO και την ελληνική εθνική νομοθεσία, η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας ζήτησε από την Ελληνική Βουλή την άρση της ασυλίας 11 εν ενεργεία βουλευτών, στο πλαίσιο έρευνας για φερόμενο οργανωμένο κύκλωμα απάτης που αφορά αγροτικά κονδύλια. Πέντε πρώην βουλευτές βρίσκονται επίσης υπό διερεύνηση.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Αθήνα διαβίβασε στη Βουλή πληροφορίες σχετικά με πιθανή εμπλοκή ενός πρώην υπουργού και ενός υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η EPPO διεξάγει έρευνες για ενδεχόμενο οργανωμένο σχέδιο απάτης στο οποίο εμπλέκονται δημόσιοι λειτουργοί του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το σημερινό αίτημα άρσης ασυλίας αφορά πράξεις που φέρονται να τελέστηκαν το 2021.

Προκειμένου η EPPO να μπορέσει να προχωρήσει την έρευνα και να διαπιστώσει τα πραγματικά περιστατικά, αναζητώντας τόσο επιβαρυντικά όσο και απαλλακτικά στοιχεία, η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας ζήτησε σήμερα, σύμφωνα με το άρθρο 29 του Κανονισμού της EPPO, την άρση της ασυλίας των 11 εν ενεργεία βουλευτών.

Η έρευνα αφορά κακουργήματα και πλημμελήματα κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, και συγκεκριμένα υποκίνηση σε απιστία, ηλεκτρονική απάτη και ψευδή βεβαίωση με σκοπό την παράνομη ωφέλεια τρίτου.

Επιπλέον, προέκυψαν στοιχεία σχετικά με πιθανή εμπλοκή ενός πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του υφυπουργού του, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Ωστόσο, το άρθρο 86 του Ελληνικού Συντάγματος ορίζει ότι, εάν κατά τη διάρκεια έρευνας προκύψουν στοιχεία που σχετίζονται με αδικήματα τα οποία ενδέχεται να έχουν τελεστεί από υπουργούς κατά την άσκηση των καθηκόντων τους — ακόμη και αν αυτοί δεν κατέχουν πλέον τη θέση — τα στοιχεία αυτά πρέπει να διαβιβάζονται άμεσα στη Βουλή. Αυτό καθιστά αδύνατο για την EPPO να ασκήσει πλήρως τις αρμοδιότητές της και την αναγκάζει να διαχωρίσει την εν εξελίξει έρευνά της όσον αφορά την πιθανή ποινική ευθύνη μελών της ελληνικής κυβέρνησης.

Δεν θα δημοσιοποιηθούν περαιτέρω λεπτομέρειες προς το παρόν, προκειμένου να μην τεθεί σε κίνδυνο η έκβαση των εν εξελίξει διαδικασιών.

Όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα τεκμαίρονται αθώα μέχρι αποδείξεως του εναντίου από τα αρμόδια ελληνικά δικαστήρια».

Πηγή: koutipandoras.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Όλος ο ΟΠΕΚΕΠΕ σε μια φωτογραφία και ένα σκίτσο...

Η κεφάτη παρέα της φωτογραφίας είδε στην πορεία του χρόνου τους κόπους της να ανταμείβονται... 

Μια φωτογραφία, όλες οι λέξεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ο Ξυλούρης, γνωστότερος ως «Τζιτζής», που από… λάθος (λέμε τώρα) κατέληξε γνωστός ανά το πανελλήνιο ως «Φραπές», είχε ακόμη τότε κατάμαυρα γένια και πλούσια μαύρη κόμη. Ήταν, βλέπετε, ο καιρός που ο Κυριάκος ήταν ακόμη αρχηγός της αντιπολίτευσης, καβάλα στο άλογο που τον έφερνε στην κατάληψη της εξουσίας το ΄19. 

Αριστερά του είχε τον οικογενειακό κουμπάρο «Τζιτζή», δίπλα στον οποίο, εξ αριστερών, εκτός κάδρου, καθόταν ο Στρατάκης, επονομαζόμενος και «χασάπης». 

Δεξιά του αρχηγού, καθόταν ο κομματικά στενότερος τότε συνεργάτης του, Λευτέρης Αυγενάκης, τον οποίο είχε τοποθετήσει στη θέση του γραμματέα του κόμματος. Λίγο καιρό αργότερα, μετά την σαρωτική επικράτηση της ΝΔ, ο γραμματέας της, άνθρωπος της οικογένειας στο Ηράκλειο, θα αναλάμβανε το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. 

Όρθιος, έχοντας γυρτός αγκαλιάσει αυτάρεσκα τον μετέπειτα υπουργό του, ο επονομαζόμενος και «Κλούνεϊ» της κρητικής αγροτιάς, Μύρος Χιλετζάκης. Όλοι τους χαρωποί, αγραβάτωτοι, η φωτογραφία να… ξεχειλίζει από το κέφι, την άνεση και το σφρίγος που τους έδιναν η κοινή καταγωγή και η εδραία πεποίθηση ότι έρχονταν για να αναλάβουν τις τύχες της χώρας, των αγροτοκτηνοτροφικών ζητημάτων συμπεριλαμβανομένων. 

Σε κάτι τέτοια τραπέζια, όπως αυτό του φωτογραφικού ενσταντανέ, μπήκαν προφανώς οι βάσεις για την εφαρμογή της Βορίδειας άποψης, να γίνει ό,τι χρειάζεται ώστε να μην ξανασυμβεί το ατύχημα απώλειας της εξουσίας από τους ιδιοκτήτες της χώρας. Δούλεψαν πολλοί γι’ αυτό, κάποιοι μάλλον το παράκαναν με το αζημίωτο κι έτσι σήμερα πια, εκτός από αραιωμένα και ψαρά μαλλιά, ενεοί διακρίνουμε να χορεύουν εκατομμύρια ευρώ σε λογαριασμούς «ταπεινών» αγροτοποιμένων. 

Η δουλειά πάντως τελεσφόρησε και με το αδιανόητα παραπάνω, το γαλάζιο 41% του ΄23, στον αγροτικό πληθυσμό της χώρας είχε εκτιναχθεί στο 48%, η πάλαι ποτέ «πρασινοκόκκινη» δημοκρατική Κρήτη απ’ άκρη σ’ άκρη έγινε ολόμπλαβη (βαθιά μπλε, στην κρητική διάλεκτο). 

Η κεφάτη παρέα της φωτογραφίας είδε στην πορεία του χρόνου τους κόπους της να ανταμείβονται, το κέφι κι η χαρά έπιασαν ταβάνι, ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν τους έτυχε, το σχέδιο ΟΠΕΚΕΠΕ πέτυχε. Διάνα. 

Γιώργης Βοριζανός /efsyn.gr

-----------------------------------------------

Τα μακριά χέρια και τα μαχαίρια… 

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου από το Tvxs.gr.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο κ. Φραπές

Συγγνώμη για την έκφραση αλλά η Νέα Δημοκρατία, ως κυβερνητική πλειοψηφία, συμπεριφέρεται σαν συμμορία. Δείτε σήμερα τι έγινε με τον κύριο Φραπέ που είχε κληθεί στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ο κ. Φραπές λοιπόν αποφάσισε από μόνος του να μην προσέλθει στην Εξεταστική για να μη δείξει, όπως είπε (από μόνος του πάλι), ότι είναι ένοχος. 

Πανέτοιμη η πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας, σαν να το είχαν συζητήσει από πριν, αποδέχτηκε το «φτύσιμο» του κ. Φραπέ και ανακοίνωσε ότι «θα διαβιβάσει άμεσα την υπόθεση στον Εισαγγελέα, προκειμένου να κινηθούν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες για τα περαιτέρω». 

Οι «προβλεπόμενες διαδικασίες για τα περαιτέρω» θα κρατήσουν κάποιους μήνες βέβαια με αποτέλεσμα η παρωδία αυτή που λέγεται Εξεταστική, να έχει ολοκληρώσει τις διεργασίες της. 

Η αντιπολίτευση κατήγγειλε την κυβερνητική μεθόδευση και ζήτησε τη βίαιη προσαγωγή του μάρτυρα. Εννοείται πως η Νέα Δημοκρατία δεν το δέχτηκε, καλύπτοντας το στέλεχός της. 

Ο κ. Φραπές είναι Κρητικός, έτσι; Λεβέντης Κρητικός μην το ξεχνάμε. Δεν κρύβονται οι Kρητικοί. 

Να θυμίσω, τέλος, δύο δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη. Η πρώτη αφορά την Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. «Θα έρθει στην εξεταστική όποιος θέλετε. Και ο κ. Φραπές και ο κ. Χασάπης και όποιος θέλετε.

Η κυβέρνηση δεν θα σταθεί εμπόδιο σε κανέναν», είχε πει ο κ. Μητσοτάκης.  

Τελικά η κυβέρνηση στάθηκε τεράστιο εμπόδιο, άλλο ένα ψέμα του πρωθυπουργού που οδηγεί στον ευτελισμό του κοινοβουλίου.

Η δεύτερη αφορούσε την Εξεταστική Επιτροπή για το έγκλημα των Τεμπών. «Δεν πιστεύω ότι ήταν η καλύτερη στιγμή της Βουλής. Θεωρώ ότι είναι ένα δομικό πρόβλημα των Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής και, όπως πολλές άλλες, δεν έχουν καταφέρει να διαφωτίσουν την κοινή γνώμη».

Δεν ήταν η καλύτερη στιγμή της Βουλής, ε; Ενώ τώρα είναι;

Ξαναγυρίζω στο χαρακτηρισμό της πρώτης πρότασης, παραπάνω. Διαφωνείτε; 

Δημήτρης Κανελλόπουλος 

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, ΕΛΤΑ: Φταίει ο… Χατζηπετρής!

Γιώργος Καρελιάς - Από το news247 -

Το μοτίβο “δεν φταίμε εμείς” εμφανίζεται και στην υπόθεση των ΕΛΤΑ. Mόνο που οι ψηφοφόροι δεν γνωρίζουν ούτε τον CEO ούτε το Υπερταμείο που τον διόρισε. Γνωρίζουν τους βουλευτές. 

Όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες με τον (όχι και τόσο ξαφνικό) θάνατο 204 καταστημάτων των ΕΛΤΑ δεν προκαλούν καμιά έκπληξη, παρά το «θυμό» των κυβερνητικών βουλευτών. Μόνο που για το «θυμό» αυτό δεν φταίει ο διευθύνων σύμβουλος του οργανισμού, στον οποίο επιχειρούν να τα φορτώσουν όλα. Ούτε το θέμα είναι οι «κακοί επικοινωνιακοί χειρισμοί», όπως θέλει η προπαγάνδα. Το θέμα είναι η περιφρόνηση προς τους πολίτες μεγαλύτερης ηλικίας που ζουν, κυρίως, στην επαρχία. 

Ούτε η συμπεριφορά του πρωθυπουργού και των συναρμόδιων υπουργών προκαλεί κάποια έκπληξη. Επαναλαμβανόμενη είναι. Ο κ. Μητσοτάκης αγνόησε παντελώς το θέμα στην κυριακάτικη ανάρτησή του. Μας ενημέρωσε για τη νέα όψη του Πενταγώνου και την ενθρόνιση του Πατριάρχη Σινά- προφανώς, θεωρεί ότι και τα δύο είναι …φλέγοντα για τη ζωή των Ελλήνων πολιτών- αλλά απαξίωσε εντελώς το λουκέτο στα ΕΛΤΑ, προφανώς επειδή νομίζει ότι το κράτος είναι απαραίτητο μόνο για να μοιράζει λεφτά στους «Φραπέδες». 

Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του συμπεριφέρονται υποκριτικά. Βρήκαν τον αποδιοπομπαίο τράγο στον πρόσωπο του επικεφαλής των ΕΛΤΑ. Όχι για την ουσία του θέματος, δηλαδή για το κλείσιμο των καταστημάτων, αλλά γιατί «δεν ενημέρωσε». Οι ίδιοι δεν ήξεραν τίποτα, δεν έχουν καμιά ευθύνη. 

Όπως δεν έχουν καμιά ευθύνη για τα Τέμπη. Εκεί έφταιγε(μόνο) ο σταθμάρχης. Ο υπουργός που «διασφάλιζε την ασφάλεια» το μόνο που διασφάλισε (για τον εαυτό του) είναι ότι θα την βγάλει καθαρή με ένα πλημμεληματάκι. 

Όπως δεν έχουν καμιά ευθύνη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Για την κλοπή του ευρωπαϊκού χρήματος φταίνε οι «διαχρονικές παθογένειες». Το χρήμα έρεε άφθονο στους γαλάζιους «Χασάπηδες», «Φραπέδες» και «Φεραρίστες», αλλά οι υπουργοί δεν ήξεραν τίποτα. «Ποιος είναι ο Μάκης;» ουδείς γνωρίζει. Άλλωστε και γι’ αυτόν και για τον «Λευτέρη» καθάρισε η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή. «Δική μας είναι και ό,τι θέλει αποφασίζει», που είπε κι ο Άδωνις. Αλλά υπάρχει κι αυτή «η Ρουμάνα», η ευρωπαία εισαγγελέας, που στέλνει αβέρτα δικογραφίες και δεν τους αφήνει να ησυχάσουν. 

Τώρα το μοτίβο «δεν φταίμε εμείς» εμφανίζεται και στην υπόθεση των ΕΛΤΑ. «Φυσιολογικά». Τα φορτώνουν στον CEO.

Mόνο που οι ψηφοφόροι δεν γνωρίζουν ούτε τον CEO ούτε το Υπερταμείο που τον διόρισε. Γνωρίζουν τους βουλευτές. Αλλά τους βλέπουν να «εξεγείρονται» για λάθος λόγους, δεν είναι «επικοινωνιακό» το θέμα. Γνωρίζουν και τους υπουργούς που τους βλέπουν να παριστάνουν τους ανήξερους.

Όλοι αυτοί θυμίζουν αυτό που περιγράφουν οι στίχοι του παλιού άσματος: «Φταίμε κι εμείς/φταίτε κι εσείς/φταίνε κι άλλοι/ φταίει κι ο Χατζηπετρής»…

Γιώργος Καρελιάς

Πηγή: news247.gr

https://www.news247.gr/gnomes/tempi-opekepe-elta-ftaiei-o-xatzipetris/

  

Διαβάστε Περισσότερα »