Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 07, 2024

Ρόδος: Βρέθηκαν οι χαλκογραφίες που εκλάπησαν – Αναζητούνται οι δράστες




Στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη, που βρίσκεται στην περιοχή «Αμπέλια»  της ΚΑΙΡ, βρέθηκαν οι επτά (7) χαλκογραφίες που αφαιρέθηκαν από τα προσκυνητάρια της Οδού Παθών στον αρχαιολογικό χώρο της Φιλερήμου.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου, τα κλοπιμαία εντοπίστηκαν μετά από τηλεφώνημα που δέχθηκε η Αστυνομία από άγνωστο, ο οποίος υπεδείκνυε το χώρο που εγκαταλείφθηκαν. Σημειώνεται ότι η κάθε χαλκογραφία ζυγίζει περί τα 50 κιλά. Τοποθετήθηκαν το 1928 επί ιταλικής κατοχής.

Στο αστυνομικό δελτίο που εξεδόθη αναφέρονται τα εξής:

«Εξιχνιάστηκε σήμερα (Τετάρτη 7 Φεβρουαρίου 2024), από το Αστυνομικό Τμήμα Ιαλυσού, η κλοπή επτά επιτοιχιζομένων χαλκογραφιών αναπαράστασης των παθών του Χριστού, οι οποίες είχαν αφαιρεθεί την 2 Φεβρουαρίου 2024 από τον αρχαιολογικό χώρο της Φιλερήμου στη Ρόδο.

Τις αφαιρεθείσες χάλκινες εικόνες εντόπισαν σήμερα το πρωί αστυνομικοί που διερευνούσαν την υπόθεση, εγκαταλειμμένες σε υπαίθρια έκταση. Οι χαλκογραφίες κατασχέθηκαν και φυλάσσονται προκειμένου να αποδοθούν στην αρμόδια Υπηρεσία. Η έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών συνεχίζεται». 


ertnews.gr

Παρασκευή, Οκτωβρίου 02, 2020

Με ανάκληση της δωρεάς στον Δήμο Ρόδου προειδοποιεί η Ρ. Σεμερτζίδη


Τη δυσαρέσκειά της για την απόφαση της διοίκησης του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης του Δήμου Ρόδου να αποσύρει τα έργα του Βάλια Σεμερτζίδη εξέφρασε σήμερα -μιλώντας στην ΕΡΤ- η σύζυγος του γνωστού ζωγράφου, Ρούλη Σεμερτζιδη.
 

Προειδοποίησε δε ότι σε περίπτωση που αποσυρθούν τα έργα του συζύγου της, θα αναλάβουν οι δικηγόροι για την ανάκληση της δωρεάς.

«Υπάρχει ένα συμβόλαιο που πρέπει να τηρηθεί», ανέφερε, καλώντας τη διοίκηση του Μουσείου να απαντήσει αν θέλει ή όχι τα έργα του Βάλια Σεμερτζίδη.

Η έκθεση με τους πίνακες του μεγάλου καλλιτέχνη στο Μ.Ν.Τέχνης στη Ρόδο «δείχνει διαχρονικά τη θυσία των ανθρώπων για την απελευθέρωση και ας μας πουν τι θέλουν και τι δε θέλουν εκεί», πρόσθεσε η κ. Σεμερτζίδη.

Την έκθεση επιμελήθηκε ο καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Νίκος Χατζηνικολάου.

 

Πηγή: ert.gr - Oct 02, 2020

 

Δευτέρα, Μαρτίου 30, 2020

30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1822: Η σφαγή της Χίου - Αφιέρωμα με πίνακες ζωγραφικής

Χίος 30 Μαρτίου 1822. Ένα πλούσιο νησί του Αρχιπελάγους του Αιγαίου αυτή τη μέρα βιώνει την εισβολή των Οθωμανικών στρατευμάτων , εισβολή – σφαγή πολυήμερη του άμαχου πληθυσμού, σφαγή που θα προκαλέσει παγκόσμιο σάλο.

Σύμφωνα με τις πηγές  στη λαίλαπα εκείνη της Οθωμανικής χατζάρας σφαγιάστηκαν 42 χιλιάδες Χιώτες, κατάφεραν να διασωθούν με τη φυγή τους στο εξωτερικό και την Ηπειρωτική Ελλάδα περίπου 23.000 άμαχοι, 50.000 οδηγήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα ενώ στο καμμένο πλέον γεμάτο αίμα αθώων νησί έμειναν ζωντανοί γύρω στους 2.000 ανθρώπους. Πλήρης ερήμωση και καταστροφή. Το νησί πνίγηκε όχι στα κύματα του Αιγαίου αλλά στο αίμα των αθώων…

Πολλοί λόγιοι, πολλοί καλλιτέχνες δημιούργησαν αριστουργήματα εμπνευσμένοι από την αποτρόπαια και ανήκουστη τραγωδία της Χίου.

Στον τομέα της ζωγραφικής πολλοί οι δημιουργοί που αποτύπωσαν την Σφαγή της Χίου, την γενοκτονία ενός νησιού , ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία στον καμβά τους.

Ξεκινάμε την παρουσίαση τριών έργων με πρώτη την όχι και τόσο γνωστή  εικαστική δημιουργία του κορυφαίου Ιταλού ζωγράφου Φραντσέσκο Άγιεζ ή Χάγιεζ, πίνακα με τίτλο Η Φυγή από την Χίο”, έργο τέχνης το οποίο ο  ο λαμπρός καλλιτέχνης  και μέγας φιλέλληνας φιλοτέχνησε το 1839, πριν 181 χρόνια.

Φραντσέσκο Άγιεζ ή Χάγιεζ κι Η Φυγή από την Χίο”.

Συγκλονιστική δημιουργία. Κορυφαίος ζωγράφος του 19ου αιώνα ο Φ.Α., με ιδιαίτερη ικανότητα στις προσωπογραφίες-πορτρέτα , στα γυναικεία γυμνά αλλά και σε μυθολογικά θέματα.

Κ. Κανελλάκης. Τίτλος έργου: “Σφαγαί της  Χίου”

Το έργο βρίσκεται στην Βιβλιοθήκη Κοραή Χίου.

Το μικρό αφιέρωμα στην ζωγραφική αποτύπωση της Σφαγής της Χίου κλείνει με το : Η Σφαγή της Χίου” του Γάλλου Ντελακρουά ,η πιο γνωστή εικαστική σύνθεση της σφαγής, σύνθεση που συγκλόνισε και συγκλονίζει.
  1. Φραντσέσκο Άγιεζ : Η Φυγή από τη Χίο/1839.
2. Κ. Κανελλάκης/Σφαγαί της Χίου/ Βιβλιοθήκη Κοραή Χίου.
  1. Ευγένιος Ντελακρουά/Η Σφαγή της Χίου/1824/Μουσείο Λούβρου.
Επιλογή μου, το .“Φυγή από την Χίο το έργο του Φ. Άγιεζ  να είναι ο ‘πρωταγωνιστής’  του σημερινού αφιερώματος στην Τραγωδία της Χίου… ο πίνακας ζωγραφικής τον οποίο ο διάσημος Ιταλός ζωγράφος τον φιλοτέχνησε-όπως ήδη ανέφερα- το 1839 , 181 χρόνια πριν αποτυπώνοντας για πάντα στον καμβά το  ιστορικό γεγονός … αλλά και τη λύτρωση… τη φυγή… τη σωτηρία ψυχών…

Ιστορικές πληροφορίες:Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ήλιος.

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος

Ερευνήτρια Ελληνικής λογοτεχνίας.


Πηγή: xiakanea.gr - Mar 30, 2020


Κυριακή, Αυγούστου 11, 2019

Ο Καραγκιόζης «ταξιδεύει» στην άκρη του Αιγαίου...

Στο ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας και της Ευρώπης, εκεί όπου κάποιοι ...«φυλάνε ακόμα Θερμοπύλες», διατηρώντας αναλλοίωτες μνήμες, ήθη, έθιμα και παραδόσεις αιώνων, στο ακριτικό Καστελόριζο, θα ταξιδέψει φέτος ο αγαπημένος μικρών και μεγάλων, ο Καραγκιόζης. Κι αυτό χάρη στον στον καταξιωμένο καραγκιοζοπαίχτη, τον Απόστολο Δομτζίδη, εκπαιδευτικό από την Ξάνθη, που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Ιδρύματος Ιστορικών Μελετών (ΙΔ.ΙΣ.ΜΕ.) να παρουσιάσει στα παιδιά του Καστελόριζου και τους εκατοντάδες επισκέπτες του πανέμορφου ακριτικού νησιού, τη δουλειά του Θιάσου Σκιών «Τα παραμύθια του Καραγκιόζη».
  
Τα τέσσερα τελευταία χρόνια διοργανώνεται στο Καστελόριζο από το ΙΔ.ΙΣ.ΜΕ. ένα ιδιαίτερο και πολυδιάστατο φεστιβάλ. Πρόκειται για το Διεθνές Φεστιβάλ Ιστορικού Ντοκιμαντέρ Καστελόριζου «Πέρα από τα Σύνορα», το οποίο σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε να μεταμορφώσει πολιτιστικά το νησί.
  
Χάρη στο ΙΔ.ΙΣ.ΜΕ., την καθ' όλα δραστήρια γραμματέα του, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης Ειρήνη Σαρίογλου, την επιστημονική ομάδα του ιδρύματος και τους δεκάδες εθελοντές, το νησί φιλοξενεί εδώ και μια τετραετία τη συγκεκριμένη διοργάνωση, που έχουν «αγκαλιάσει» ντόπιοι και επισκέπτες.

Όλα ξεκίνησαν το 2016 από την αναζήτηση μιας δράσης, στο πλαίσιο της οποίας θα προβάλλονταν μια από τις πρόσφατες τότε ιστορικές παραγωγές του ΙΔ.ΙΣ.ΜΕ. που αφορούσε το ακριτικό νησί, με τίτλο: «Στην άκρη του Αιγαίου - ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ». Πολύ γρήγορα όμως αυτή η δράση εξελίχθηκε σε μια μεγάλη γιορτή του πολιτισμού που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους, ντόπιους και επισκέπτες, επιστήμονες και απλούς ταξιδιώτες, περιηγητές και ιστορικούς, Έλληνες και ξένους. Όλοι βρίσκουν κάτι που να τους ενδιαφέρει...
  
Το όραμα των διοργανωτών του Φεστιβάλ συνοψίζεται στη φράση «να φέρουμε τον κόσμο στο Καστελόριζο και να μεταφέρουμε το Καστελόριζο στον κόσμο». Σε αυτά τα τέσσερα χρόνια, η Ειρήνη Σαρίογλου και η ομάδα της κατάφεραν πραγματικά να μιλούν στην Ελλάδα και το εξωτερικό γι αυτόν το μοναδικό θεσμό, που φιλοδοξεί να αναγεννήσει πολιτιστικά το νησί, προσδίδοντάς του κάτι από την αίγλη των περασμένων αιώνων. Τότε, που το Καστελόριζο, σαν άλλη Σμύρνη, ήταν ένας τόπος ζηλευτός.
  
Τα παιδιά είναι το μέλλον του Καστελόριζου
  
Σε αυτό το φεστιβάλ θα ταξιδέψει φέτος ο Καραγκιόζης χάρη στον Απόστολο Δομτζίδη και τον Θίασο Σκιών «Τα παραμύθια του Καραγκιόζη», δίνοντας για πρώτη φορά τη δυνατότητα στα παιδιά του ακριτικού νησιού να παρακολουθήσουν τις περιπέτειες του αγαπημένου και διαχρονικού ήρωα του ελληνικού θεάτρου σκιών.
  
Κι αν προκαλεί εντύπωση τι μπορεί να γυρεύει ο Καραγκιόζης σε ένα Διεθνές Φεστιβάλ Ιστορικού Ντοκιμαντέρ, η Ειρήνη Σαρίογλου δίνει μια αφοπλιστική απάντηση, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων: «Βασική μας φιλοδοξία είναι τα εντάξουμε τα παιδιά του Καστελόριζου σε αυτή την κοινή μας προσπάθεια. Πιστεύουμε στα παιδιά, στις δυνατότητες που έχουν. Θέλουμε να επενδύσουμε στα παιδιά, να τα φέρουμε πιο κοντά στην τέχνη, στον πολιτισμό, την ιστορία. Θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε τα παιδιά, να τα παρακινήσουμε, να τους δώσουμε κίνητρα, ερεθίσματα κι εμπειρίες ώστε να αποκτήσουν περισσότερες γνώσεις και παραστάσεις στη ζωή τους. Μόνο έτσι τα παιδιά, που είναι το μέλλον αυτού του νησιού, θα βοηθήσουν το νησί τους, θα το κάνουν καλύτερο. Για όλους αυτούς τους λόγους κάθε χρόνο, εδώ τρία χρόνια, μέσα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ διοργανώνουμε πολλές δράσεις για τα παιδιά, διότι τα θεωρούμε -και είναι- το πιο δραστήριο και σημαντικό κομμάτι αυτού του πολιτιστικού θεσμού».
  
Φέτος, λοιπόν, «Το Πέρα από τα Σύνορα» έχει συμπεριλάβει πολλές παράλληλες δραστηριότητες για παιδιά, όπως: μαθήματα κολύμβησης από τον βραβευμένο εκπαιδευτή Roberto Calich, αφήγηση μύθων του Αισώπου και λαϊκών παραμυθιών από τον χαρισματικό αφηγητή Δημήτρη Αβούρη, παραστάσεις Καραγκιόζη από το Θέατρο Σκιών Ξάνθης και τα μαθήματα για την Ομήρου Οδύσσεια από τη θεατρολόγο Σουσάνα Καρδούλια.
  
Από τις 26/8 ως και τις 31/8 τα παιδιά του Καστελόριζου θα έχουν επίσης την ευκαιρία να μάθουν πώς ακριβώς γίνεται μια έκρηξη, πώς να φτιάξουν μόνα τους σαπούνι και πώς να ανακυκλώσουν χαρτί μέσα από πρόγραμμα του Ιδρύματος Ευγενίδου. Θα παρατηρήσουν τον έναστρο νυχτερινό ουρανό και θα μάθουν να αναγνωρίζουν τα πλανητικά και αστρικά σώματα του γαλαξία μας, με τη βοήθεια των ειδικών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Ακόμη, σε συνεργασία με το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο θα μάθουν περισσότερα για την ιστορία του νησιού, αλλά και πώς να κάνουν την εικονογράφηση ενός παραμυθιού.
  
Ο καραγκιοζοπαίχτης και εκπαιδευτικός Απόστολος Δομτζίδης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, δεν κρύβει τη χαρά και την ικανοποίησή του που ο αγαπημένος ήρωας των παιδιών θα ταξιδέψει μέχρι το ακριτικό νησί ώστε κι εκεί τα παιδιά να γίνουν κοινωνοί αυτής της μεγάλης παράδοσής του θεάτρου σκιών. «Ο θίασος σκιών που δημιουργήσαμε», τονίζει, «γεννήθηκε από την αγάπη μας για το θέατρο του Καραγκιόζη. Αυτό βλέπαμε όταν ήμασταν μικροί -στην τηλεόραση κυρίως- και αυτό με συνεπήρε μεγάλο, όταν μπήκα για πρώτη φορά πίσω από το πανί. Είναι ένας μαγικός κόσμος ο κόσμος των σκιών και αυτή τη μαγεία θέλουμε να μεταδώσουμε σε μικρούς και μεγάλους».
 
 Ένα φεστιβάλ χωρίς τίποτα περιττό
  
Από τις 25 Αυγούστου έως την 1η Σεπτεμβρίου, το ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας και της Ευρώπης, θα φιλοξενήσει αυτό το Διεθνές Φεστιβάλ Ιστορικού Ντοκιμαντέρ «Πέρα από τα Σύνορα» (Beyond the Borders). Εκεί, κάτω από τον έναστρο ουρανό, με θέα το υπέροχο φυσικό λιμάνι του νησιού, στο μέσον της πλακόστρωτης πλατείας και δίπλα σε ένα από τα μοναδικής αρχιτεκτονικής ομορφιάς σπίτια, Έλληνες και ξένοι προσκεκλημένοι, μαζί με τους ντόπιους, θα παρακολουθήσουν για μια ακόμη χρονιά ένα διαφορετικό φεστιβάλ. Χωρίς προβολείς και κόκκινα χαλιά. Χωρίς μακροσκελείς λόγους. Χωρίς επίσημο ένδυμα και φωτογραφικά φλας.
  
Άλλωστε, η απλότητα του χώρου σε συνεπαίρνει... Οι πράξεις των ανθρώπων μεταμορφώνονται σε αρχοντιά. Η θαλασσινή αύρα σε «ταξιδεύει» καθώς το ένα μάτι σου κοιτάει τις ταινίες που προβάλλονται και το άλλο κοντοστέκεται στην άκρη του λιμανιού πάνω στο κάστρο. Η συνάντηση αυτή διαφορετικών ανθρώπων που αγαπούν την τέχνη γίνεται μέσα σε ένα φυσικό περιβάλλον απαράμιλλης ομορφιάς, εκεί, στην άκρη του Αιγαίου και της Ελλάδας. Τα λόγια τους είναι τόσα όσα θα έπρεπε για να περιγράψουν τα νοήματα. Τίποτα σε αυτή συνύπαρξη φύσης, τέχνης, πολιτισμού και ανθρώπινης δημιουργίας δεν μοιάζει να είναι ...παραπάνω από όσο θα έπρεπε.
  
Οι ταινίες που διαγωνίζονται και οι παράλληλες εκδηλώσεις
  
Μέσα σε αυτό το ιδιαίτερο φυσικό, κοινωνικό και ιστορικό περιβάλλον θα διαγωνιστούν 25 ξένα και ελληνικά ντοκιμαντέρ υψηλής καλλιτεχνικής αξίας προερχόμενα από δέκα διαφορετικές χώρες. Τα έργα θα διαγωνιστούν για το βραβείο Καλύτερου Ιστορικού Ντοκιμαντέρ και Καλύτερου Κοινωνικού Ντοκιμαντέρ, καθώς και για το Ειδικό Βραβείο Μεσογειακής Φιλίας με την υποστήριξη του ΕΚΟΜΕ. Το τιμώμενο ακαδημαϊκό ίδρυμα είναι φέτος το University of York, ενώ τιμώμενο Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης είναι το BBC4.
  
Το «Πέρα από τα Σύνορα» πλαισιώνεται και φέτος από ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Όσοι βρεθούν εκείνες τις ημέρες στο νησί θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούν την έκθεση φωτογραφίας για τους ANZAC (ευγενική παραχώρηση της Πρεσβείας της Αυστραλίας), να παρακολουθήσουν τη θεατρική παράσταση «Νόστος, Η επιστροφή του Οδυσσέα» του Θοδωρή Γκόνη, αλλά και να απολαύσουν μοναδικές μουσικές συναυλίες από τον Μπάμπη Τσέρτο και το Μουσικό Σχολείο Παλλήνης. Ακόμη, θα πραγματοποιηθεί ένα διεθνές πάνελ με θέμα την Πολιτική Ανυπακοή, στο οποίο θα συμμετέχουν διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι. Τη φωτογραφική κάλυψη του Φεστιβάλ έχει αναλάβει φέτος ο Χρίστος Σιμάτος, απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
  
Τα ετήσια βραβεία έχει θεσμοθετήσει η Βουλή των Ελλήνων, ενώ συνδιοργανωτές του Φεστιβάλ είναι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και ο Σύνδεσμος Αναβίωσης Μεγίστης του Σίδνεϊ. Το Φεστιβάλ τελεί υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και του Δήμου Μεγίστης. Τέλος, ο Δήμος Καβάλας αποστέλλει κάθε χρόνο στα παιδιά του Καστελόριζου, αλλά και σε όσα παιδιά συμμετέχουν στις δράσεις του Φεστιβάλ, αναμνηστικά δώρα και σχολικά υλικά.


topontiki.gr - August 11, 2019




Πέμπτη, Μαρτίου 07, 2019

Αθήνα: Η θρυλική κυρά της Ρω.. ανασταίνεται και συγκινεί στη σκηνή του θεάτρου «Θησείον»


Εδώ υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια. Είναι αυτή που συνιστά την εθνικότητα των πραγμάτων («εθνικό το αληθές» έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός). Που δεν αλλοιώνεται και δεν αμφισβητείται. Εδώ είναι ένας έρημος τόπος κι ένας ακόμα πιο έρημος άνθρωπος. Έρημος, αλλά όχι μόνος. Μια γυναίκα που ορθώνει το ισχνό μπόι της τόσο ψηλά στον ουρανό, που γίνεται και θρύλος και πρότυπο για έναν λαό. 

Η κυρά της Ρω, η Δέσποινα Αχλαδιώτη, είναι η κυρά της Ελλάδας. Κι από χθες, που μας λέει την ιστορία της και ανεβοκατεβάζει τη σημαία της στη σκηνή του θεάτρου «Θησείον», μαλακώνει και ζεσταίνει την πονεμένη ψυχή μας.

*Είναι η δεύτερη σεζόν, που η ιστορία της ακριτικής Ελλάδας και η ζωή αυτής της εμβληματικής γυναίκας ξετυλίγονται εκεί στου Ψυρρή μέσα από την αριστουργηματική ερμηνεία της Φωτεινής Μπαξεβάνη στο δυνατό κείμενο του Γιάννη Σκαραγκά και την ακριβή σκηνοθεσία της Κατερίνας Μπερδέκα. Κι ίσως να ΄χει ανάγκη ο τόπος να παίζεται για πολλά ακόμη χρόνια. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…

Στη συγκινητική νουβέλα του Σκαραγκά, σε μια παραληρηματική εξομολόγηση, η Δέσποινα, που της έλαχε να ζήσει τους δυο μεγάλους πολέμους, διατρέχει την πορεία του ακριτικού Καστελλόριζου παράλληλα με τη δική της ιστορία. Τα ήθη και τα έθιμα τού κάποτε πολυπληθούς νησιού. Τους γάμους με τα προικιά της νύφης, που έπρεπε να μαζευτούν, ακόμη κι αν χρειαζόταν να συνδράμουν όλοι. Τις γιορτές, τις χαρές, τα γλέντια. Κι ύστερα, τον πόνο. Τα ξεπροβοδίσματα. Τα μοιρολόγια. Όλα μαζί κι όλα το ίδιο τα ζούσαν οι Καστελλοριζιοί. Ώσπου ήρθε η σειρά της Δέσποινας ν΄ αγαπήσει. Αλλά ήταν ο λάθος άνθρωπος. Διωγμένο απ΄ αδέλφια και τυφλή μάνα, το ζεύγος πέρασε απέναντι. Στη Ρω. Στο σύνορο. Στην πινέζα τού χάρτη. Δεν είχε διαφορετικές χαρές να ζήσει εκεί η Δέσποινα.

*Έζησε από την αρχή ίσαμε το τέλος τη συνύπαρξη με τον αγαπημένο της άνδρα, στον αγαπημένο της τόπο, που δεν εγκατέλειψε ούτε κι όταν όλοι οι κάτοικοι του νησιού φυγαδεύτηκαν για να γλιτώσουν τον βομβαρδισμό των ‘Αγγλων. Έχασε τον άνδρα της νωρίς και συνέχισε τη ζωή της στη Ρω, αυτή τη φορά με την τυφλή μάνα της. Που όσο σκληρή κι αν στάθηκε μαζί της, της έμαθε πως «δεν χρειάζονται μάτια για να ονειρεύεσαι»… Και με δύναμη και πίστη αντιμετώπισε τον πόλεμο. Κι έκρυψε τους ιερολοχίτες από τους εχθρούς τους. «Ξέρεις τι είναι να κρύβεις άνθρωπο από άνθρωπο;

Σα να προσπαθείς να κρύψεις τη σκιά από το φως»… Κι άκουσε τα βομβαρδιστικά να περνούν πάνω απ΄ το κεφάλι της κι είδε τα ζώα της ν΄ αποδεκατίζονται, αλλά εκείνη είχε τη δική της έγνοια. Την έπαρση της σημαίας. Γιατί βρισκόταν στην πινέζα του ελληνικού χάρτη κι αυτή θαρρούσε πως ήταν η ιερή αποστολή της. Κανένας δεν της το ζήτησε. Δική της ανάγκη ήταν. Ήρωας δεν γεννιέσαι…

Δάκρυσα στην παράσταση. Κι από εθνική περηφάνια, κι από οργή, κι από πείσμα, κι από πίκρα. Μπορεί κι επειδή στη στεντόρεια φωνή της Μπαξεβάνη και στο όμορφο υποκριτικό της εκτόπισμα ν΄ αναγνώρισα μιαν Ελλάδα που παλεύει ν΄ ανασάνει… Μπράβο.



Mar 07, 2019 (ΑΠΕ-ΜΠΕ) - Τόνια Α. Μανιατέα Αθήνα, Ελλάδα Πηγή: hellasjournal.com - By Mignatiou.com

Κυριακή, Μαρτίου 03, 2019

Αντίο Γιάννη Μπεχράκη...

Μία συγκλονιστική φωτογραφία του Μπεχράκη που έκανε τον γύρο του κόσμου. Λέμβος με πρόσφυγες στη μέση της θάλασσας, έξω από την Κω, στις 11 Αυγούστου 2015.

Ο Γιάννης Μπεχράκης, ένας από τους πιο πολυβραβευμένους -
και με Πούλιτζερ το 2016 για την κάλυψη της προσφυγικής κρίσης
- και αγαπητός στους συναδέλφους του φωτοειδησεογράφους του πρακτορείου ειδήσεων Reuters, δεν είναι πια εδώ. Πέθανε το βράδυ του Σαββάτου 2 Μαρτίου, σε ηλικία 58 ετών, μετά από άνιση μάχη με τον καρκίνο.

Αφού εντάχθηκε στο πρακτορείο πριν από 30 και πλέον χρόνια, ο Μπεχράκης κάλυψε συνταρακτικά γεγονότα σε όλο τον κόσμο, από τις συρράξεις στο Αφγανιστάν, στην Αφρική, στην Τσετσενία, ως τον τεράστιο και εξαιρετικά καταστροφικό σεισμό στο Κασμίρ ή την εξέγερση στην Αίγυπτο το 2011.

Στην επαγγελματική του πορεία, κέρδισε τον σεβασμό των συναδέλφων του αλλά και πολλών ανταγωνιστών του για την ικανότητα και το θάρρος του. Ήταν ο επικεφαλής της ομάδας του πρακτορείου που έλαβε το Βραβείο Πούλιτζερ το 2016, για την κάλυψη της κρίσης των προσφύγων.

Οι συνάδελφοί του που εργάστηκαν στο πλάι του στο πεδίο τόνισαν πως το Ρόιτερς έχασε έναν ταλαντούχο, απόλυτα αφοσιωμένο φωτοειδησεογράφο και δημοσιογράφο.

Αναφερόμενος στη ματιά και το στιλ της δουλειάς του Μπεχράκη, ο βετεράνος φωτοειδησεογράφος του Ρόιτερς Γκόραν Τομάσεβιτς σχολίασε ότι για τον εκλιπόντα, πάντα το ζητούμενο «ήταν να αφηγηθεί την ιστορία με όσο πιο άρτιο, καλλιτεχνικό τρόπο ήταν δυνατόν».

«Δεν θα συναντήσετε κανέναν εξίσου αφοσιωμένο, τόσο εστιασμένο, κάποιον που θα θυσίαζε τα πάντα για να καταγράψει την πιο σημαντική εικόνα», πρόσθεσε.

Αυτή η αφοσίωση του Μπεχράκη, που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960, ήταν βασικό στοιχείο της προσωπικότητάς του. Ο φίλος και συνάδελφός του Βασίλης Τριανταφύλλου, που συνεργάστηκε μαζί του τριάντα χρόνια, τον περιγράφει ως «θυελλώδη» τύπο, που δεν σταμάταγε να δουλεύει, μέρα-νύχτα, ενίοτε με κίνδυνο ακόμα και για τη ζωή του, για να τραβήξει τη φωτογραφία που ήθελε.

Όταν ο Μπεχράκης δεν ήταν απορροφημένος στη δουλειά του, ήταν θερμός, αστειευόταν, συνάρπαζε τους ανθρώπους γύρω του. Ενίοτε, μπορούσε να είναι παράφορος.

«Ο Γιάννης ήταν από τους καλύτερους φωτοειδησεογράφους της γενιάς του, ήταν παθιασμένος, γεμάτος ζωή, γεμάτος ένταση στη δουλειά του και στη ζωή του», σημείωσε η Ντίνα Κυριακίδου-Κοντίνη, η οποία δουλεύει για το πρακτορείο στις ΗΠΑ. «Οι φωτογραφίες του είναι εκπληκτικές, ορισμένες είναι έργα τέχνης.Όμως ήταν η βαθιά κατανόηση των θεμάτων αυτή που τον έκανε σπουδαίο φωτοειδησεογράφο.»

Αυτό που βρισκόταν πίσω από όλα όσα έκανε ο Μπεχράκης στην επαγγελματική του σταδιοδρομία ήταν η σπάνια αποφασιστικότητά του να αποκαλύψει στον κόσμο τι συνέβαινε στις εμπόλεμες χώρες και στις χώρες σε κρίση. Πίστευε στη δύναμη της εικόνας, της φωτογραφίας που μπορούσε να προσελκύσει την προσοχή του κόσμου, ακόμη και να αλλάξει τη συμπεριφορά του. Αυτή η πεποίθησή του τον ώθησε να δημιουργήσει ένα έργο-παρακαταθήκη που θα μείνει στη συλλογική μνήμη για πολλά χρόνια μετά τη φυγή του.
«Η αποστολή μου είναι να σας αφηγηθώ την ιστορία, ώστε εσείς να αποφασίσετε τι θέλετε να κάνετε», είχε πει συζητώντας για το Πούλιτζερ που πήρε η ομάδα του Ρόιτερς που κάλυψε την κρίση των προσφύγων στην Ευρώπη. «Η αποστολή μου είναι να εξασφαλίσω ότι κανείς δεν θα μπορεί να πει: "δεν γνώριζα"».

Αφήνει πίσω τη σύζυγό του Ελισάβετ, την κόρη τους Ρεβέκκα και τον γιο του Δημήτρη.


Mar 03, 2019







Κυριακή, Φεβρουαρίου 10, 2019

Αθήνα: Πολύτιμα έργα ζωγραφικής από το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου - Photos

Τη Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου, στις 8 το βράδυ, εγκαινιάζεται στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη η έκθεση «Πολύτιμα έργα ζωγραφικής από το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου», με περισσότερα από ενενήντα σημαντικά έργα ελληνικής ζωγραφικής, κυρίως του 20ού αιώνα [Βασ. Σοφίας 9 και Μέρλιν 1, Αθήνα].

Μετά την πραγματοποίηση της παρουσίασης των κορυφαίων συλλογών Ευάγγελου Αβέρωφ, Γιώργου Ι. Κατσίγρα, Αλίκης και Νέστορα Τέλλογλου, των ομώνυμων Πινακοθηκών και Μουσείων, τώρα στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη παρουσιάζεται η λαμπρή συλλογή του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης του δήμου Ρόδου.

Σπύρος Βασιλείου,Το τραπεζι της Καθαρής Δευτέρας,1950,Λάδι σε ξύλο, 125x78εκ

Οι συλλογές αυτές από το Μέτσοβο, τη Λάρισα, τη Θεσσαλονίκη και τη Ρόδο συνέβαλαν άμεσα στη στερέωση της φυσιογνωμίας της Νεοελληνικής τέχνης και ενδυνάμωσαν την αίσθηση ότι η τέχνη είναι απέραντη. Επίσης, ότι το όραμα των ιδρυτών τους υλοποιείται καθώς οι συλλογές ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο και κατ’ επέκταση αυτό θα ισχύει για πάντα.

Αλέξης Ακριθάκης,Μπόσα Νόβα 1β΄,1971 - Γιάννης Τσαρούχης, Αξιωματικός της Αεροπορίας Καταθέτων Στέφανον,1950-51

Αντιπροσωπευτικοί πίνακες σπουδαίων καλλιτεχνών όπως οι Θεόφιλος, Κωνσταντίνος Μαλέας, Κωνσταντίνος Παρθένης, Νικόλαος Λύτρας, Φώτης Κόντογλου, Γιάννης Τσαρούχης, Νίκος Εγγονόπουλος, Γιάννης Μόραλης,  Γιώργος Σικελιώτης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Βάλιας Σεμερτζίδης, Σπύρος Βασιλείου, Σπύρος Παπαλουκάς, Γιώργος Μπουζιάνης, Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης, Γιάννης Σπυρόπουλος, Αλέκος Κοντόπουλος, Τάκης Μάρθας, Θανάσης Τσίγκος, Θόδωρος Στάμος, Βλάσης Κανιάρης, Νίκος Κεσσανλής, Στάθης Λογοθέτης, Αλέξης Ακριθάκης, Κωνσταντίνος Ξενάκης, Κώστας Τσόκλης, Παύλος, Δημήτρης Μυταράς, Αλέκος Φασιανός, Δημοσθένης Κοκκινίδης, Σωτήρης Σόρογκας, Χρίστος Καράς, Βασίλης Θεοχαράκης, Παναγιώτης Γράββαλος, Αντώνης Απέργης, Γιάννης Ψυχοπαίδης, Χρόνης Μπότσογλου, Μάκης Θεοφυλακτόπουλος, Γιάννης Μπουτέας, Όπυ Ζούνη, Περικλής Γουλάκος, Παύλος Σάμιος, Δημήτρης Κούκος, Χρήστος Μποκόρος, Εδουάρδος Σακαγιάν και πολλών άλλων άξιων ζωγράφων παρουσιάζονται στους τρεις εκθεσιακούς ορόφους του Ιδρύματος.

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας,Νεκρή Φύση,1934 

Ο επιμελητής της έκθεσης και διευθυντής εικαστικού προγράμματος του Ιδρύματος Β. & Μ. Θεοχαράκη, Τάκης Μαυρωτάς, τονίζει για την αξία και τη δημιουργία της συλλογής: «Ο Ανδρέας Ιωάννου (1918-1972) είναι ο εμπνευστής και δημιουργός της σημαντικής συλλογής έργων ζωγραφικής, χαρακτικής και γλυπτικής του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης δήμου Ρόδου. Λογοτέχνης και λάτρης των καλών τεχνών, οραματιστής Νομάρχης τότε της Δωδεκανήσου, κατάφερε να δημιουργήσει μια λαμπρή συλλογή, ώστε όχι μόνο να προβάλει τη φυσιογνωμία της νεοελληνικής τέχνης, αλλά να συμβάλει άμεσα και στην αισθητική διαπαιδαγώγηση του κοινού…

Γιάννης Μόραλης,Καθισμένο Γυμνό,1952 - Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ), Αντάμωση Ερωτόκριτου και Αρετούσας

Την έκθεση πλουτίζουν προσωπογραφίες, τοπιογραφίες, συνθέσεις και νεκρές φύσεις, μέσα από διαφορετικές αισθητικές αποτυπώσεις καλλιτεχνών διαφορετικών γενεών, περίπου από το 1863 έως και σήμερα. Έργα που αποπνέουν αθανασία και ότι η υψηλή αισθητική τους έκφραση προκαλεί πνευματική και ψυχική ευφορία. Αυτή είναι η δύναμη της τέχνης, να αναβαπτίζει τον κόσμο και να τον βοηθά να αναζητά τη γαλήνη και τη δύναμη της φύσης».

Οι Χάρης Καμπουρίδης και Γιώργος Λεβούνης αναφέρουν στον ομώνυμο κατάλογο της έκθεσης: «Οι συλλογές της Πινακοθήκης Ρόδου συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο ψηφιδωτό, αναδεικνύοντας το πρόσωπο του ελληνικού 20ού αιώνα. Τα περισσότερα έργα έχουν πολυδιάστατο χαρακτήρα, επιδέχονται σύνθετες ερμηνευτικές ματιές και μιλούν όχι μόνο για τον καλλιτέχνη και τον κόσμο του αλλά και για ευρύτερες τάσεις που καθόρισαν την εποχή τους. Υπάρχει  μια σοφή ισορροπία ανάμεσα στις τάσεις για ανανέωση της εικαστικής γλώσσας και στις τάσεις για συνομιλία της τέχνης με τον τόπο, τους ανθρώπους και την μοίρα τους. Η Πινακοθήκη Ρόδου εκφράζει την άποψη μιας Ελλάδας που πιστεύει στην ιδιαίτερη φυσιογνωμία της και ταυτόχρονα στον παγκόσμιο χαρακτήρα της».

Ο πρόεδρος του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου, Δρ. Νικόλαος Τσ. Φρόνας τονίζει: «Πενήντα επτά χρόνια μετά την ίδρυση της Δημοτικής Πινακοθήκης, η φήμη και η αίγλη της παραμένει αναλλοίωτη. Είναι η μοναδική Δημοτική Πινακοθήκη (Ν.Π.Δ.Δ.), σε ολόκληρη την Ελλάδα με σύγχρονη λειτουργία έξι εκθεσιακών χώρων, σε τέσσερα ξεχωριστά κτήρια, συνολικού εμβαδού 2456 τετρ. μέτρων».

Την έκθεση, η οποία θα διαρκέσει έως τις 12 Μαΐου, συνοδεύει πολυτελές πολυσέλιδο λεύκωμα, έκδοση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου, με τίτλο Χ. Καμπουρίδης και Γ. Λεβούνης. Νεοελληνική τέχνη 20ός αιώνας. Ζωγραφική-Χαρακτική-Γλυπτική. Οι πολύτιμες συλλογές της Πινακοθήκης Ρόδου.

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 10:00-18:00 και Πέμπτη: 10:00-20:00

Πρώτη φωτο: Έργα Νίκου Εγγονόπουλου,Ο Όρκος,1952 - Γιάννη Γαΐτη, Παρέλαση,1974 

gkoul@naftemporiki.gr

 


Πηγή:  naftemporiki.gr - Feb 10, 2019



  

Τετάρτη, Ιανουαρίου 23, 2019

Όχι στην Ελλάδα του μίσους και του σκοταδισμού: Υπέρ της Συμφωνίας 158 άνθρωποι των Τεχνών


«Είμαστε κι εμείς εδώ. Όχι στην Ελλάδα του μίσους και του σκοταδισμού», επισημαίνεται εισαγωγικά σε κείμενο υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών. 

Ειδικότερα, «στην κοινωνία μας σήμερα διεξάγεται μια σύγκρουση που υπερβαίνει το στενό πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης, υπερβαίνει το τοπίο των πληγωμένων κοινωνικών σχέσεων και ακουμπάει το ουσιαστικό πεδίο των πολιτισμικών σχέσεων.

Παρατηρούμε ότι κάποιοι θέλουν λυσσασμένα να γυρίσει η Ελλάδα 100 χρόνια πίσω. Ένα φοβικό, βαθιά οπισθοδρομικό και αντιδραστικό αφήγημα έχει βγει από τα σκοτεινά ντουλάπια της ιστορίας, με αφορμή την “Συμφωνία των Πρεσπών”.

Με αυτό το σκεπτικό εμείς που καθημερινά βρισκόμαστε σ’ έναν διάλογο με την κοινωνία, μέσα από τη τέχνη, απ’ τα τραγούδια, τη μουσική, τους στίχους, μέσα απ’ το θέατρο, τον χορό, το γράψιμο, την σκέψη, τον κινηματογράφο, μέσα από κάθε ανθρώπινη έκφραση κι ανησυχία, δεν μπορούμε να μην επικοινωνήσουμε και σήμερα με τον λαό που δοκιμάζεται από διχαστικές κραυγές, με την κοινωνία που πληγώνει και πληγώνεται.

Θα ήταν υποκριτικό κι ανάξιο του πολιτισμού μας αν παριστάναμε τους ανήξερους, τους ανέγγιχτους και τελικά τους αδιάφορους, πάνω σε ένα θέμα που απασχολεί ολόκληρη την Ελλάδα.

Ενώνουμε τη φωνή μας με τη φωνή των γειτόνων μας που απομονώνουν τους εθνικιστές και τη ρητορική μίσους και στέλνουν μηνύματα φιλίας και αλληλεγγύης στον Ελληνικό λαό γυρίζοντας την πλάτη στην πατριδοκαπηλία, το τσίρκο με τους Βουκεφάλες και την ακροδεξιά. Ενώνουμε τη φωνή μας με τα εκατομμύρια των πολιτών του κόσμου που είναι έτοιμοι και έτοιμες να υπερασπιστούν την ελευθερία, τη φιλία, τη δημοκρατία και τις ανθρωπιστικές άξιες από άκρη σε άκρη του πλανήτη.

Στηρίζουμε την συμφωνία των Πρεσπών, σεβόμενοι την ανεξαρτησία και τα δικαιώματα των λαών. Στηρίζουμε τη συμφωνία γιατί δεν μας αρκεί να αναφερόμαστε μόνο στον ελληνικό πολιτισμό, αλλά να τον προστατεύουμε, να τον προάγουμε και να εκφραζόμαστε μέσα από τις βασικές του αρχές.

Θέλουμε μια Ελλάδα δημοκρατίας και διαλόγου, αντιθέσεων και συνθέσεων.

Είμαστε πολλοί και πολλές αυτοί που θα αγωνιστούν, θα διεκδικήσουν, θα παλέψουν για να μην γυρίσουμε πίσω. Στο σκοτάδι, στην ξενοφοβία, στον εθνικισμό, στην καταστολή, στον ολοκληρωτισμό.

Η “Συμφωνία των Πρεσπών” τερματίζει μια πολύχρονη διαμάχη μεταξύ δύο χωρών, προσφέροντας στην συνεργασία και στην αλληλεγγύη των λαών μας.

Έχουμε την ευκαιρία αντί να επικρατήσει ο σκοταδισμός να επικρατήσουν η δημιουργικότητα, η ανεκτικότητα, η αλληλεγγύη.

Δεν θέλουμε να παλεύουμε απλά για να διατηρήσουμε τις όποιες ελευθερίες μας, αλλά για να τις διευρύνουμε. Να χτίσουμε μια πιο ανοιχτή και δίκαιη κοινωνία για όλους μας.

Πρωτοβουλία ανθρώπων της Τέχνης & του Πολιτισμού

Ακολουθούν οι υπογραφές με αλφαβητική σειρά:

1. Μαρία Αγαθαγγελίδου , συν. Εκπαιδευτικός, Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Θεσσαλονίκης.
2. Κυριάκος Αγγελάκος, σκηνοθέτης
3. Τιμούλα Αδαμίχου , στιχουργός
4. Όλγα Αθανίτη, ηθοποιός-μεταφράστρια
5. Αλεξάνδρα Αϊδίνη , ηθοποιός
6. Ελένη Αλεξανδράκη, σκηνοθέτης
7. Ηλέκτρα Αλεξανδροπούλου, φωτογράφος
8. Αλέξης Αλεξίου, Σκηνοθέτης
9. Φιλάρετος Αλικαρίδης , συνταξιούχος πανεπιστημιακός
10. Ρήγας Αξελλός, ηθοποιός, δημ. σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων
11. Κωστής Αρμπουζης δικηγόρος Αθηνών
12. Κώστας Αυγέρης, σκηνοθέτης
13. Ηρακλής Βαβάτσικας, μουσικός
14. Πέτρος Βαγιόπουλος, συνθέτης
15. Αλέξης Βάκης, μουσικός
16. Δημήτρης Βάκης, σεναριογράφος
17. Βασίλης Βασιλάκης, ηθοποιός
18. Δημήτρης Βεριώνης, τραγουδοποιός
19. Ελένη Βιτάλη, τραγουδίστρια-συνθέτης-στιχουργός.
20. Κωνσταντίνα Βούλγαρη, σκηνοθέτις- σεναριογράφος
21. Δημήτρης Γεωργιάδης, ηθοποιός
22. Κώστας Γιαννάκης, μουσικός – ενορχηστρωτής
23. Αντώνης Γιαννακός, συγγραφέας
24. Χρήστος Γιαννόπουλος, συνθέτης-στιχουργός-τραγουδιστής
25. Έφη Γιαννοπούλου, μεταφράστρια – κριτικός
26. Λάγια Γιούργου, σκηνοθέτης
27. Γιώργος Γκόνος, κινηματογραφιστής – μοντέρ
28. Μαρία Γοργία, χορεύτρια, χορογράφος, σκηνοθέτις
29. Νίκος Γραικός , καθηγητής ελληνικών στο Παρίσι
30. Νίκος Δασκαλόπουλος, δημοσιογράφος
31. Παντελής Δεντάκης, ηθοποιός-σκηνοθέτης
32. Άντζελα Δημητρακάκη, συγγραφέας
33. Μάγκυ Δούση, σύμβουλος πολιτισμού και επικοινωνίας
34. Ρηνιώ Δραγασάκη, σκηνοθέτης
35. Μαρία Ευσταθιάδη, συγγραφέας και μεταφράστρια.
36. Μαρία Ευσταθιάδη, συγγραφέας-μεταφράστρια
37. Ζαχαρίας Ζαχαρίας ερμηνευτής
38. Γιάννης Ζευγώλης, μουσικός
39. Βάσια Ζήλου. ερμηνεύτρια
40. Κώστας Ζυρίνης σεναριογράφος, σκηνοθέτης
41. Βαγγέλης Θεοδωροπουλος , σκηνοθέτης – Καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου
42. Έφη Θεοδώρου, σκηνοθέτης
43. Γιάννης Ιωάννου, συνθέτης – ενορχηστρωτής
44. Πέτρος Κακολύρης, εκδότης
45. Θρασύβουλος Καλαϊτζίδης, εικαστικός
46. Παναγιώτης Καλατζόπουλος, συνθέτης
47. Κώστας Καλδάρας, συνθέτης – στιχουργός
48. Έκτωρ Καλούδης Ηθοποιός ΚΘΒΕ
49. Ανδρονίκη Καλφοπούλου Καπιζιώνη, Συντηρήτρια Αρχαιοτήτων, συνταξιούχος υπάλληλος του υπ. Πολιτισμού
50. Νίκος Καμτσής, σκηνοθέτης
51. Μαρία Κανελλοπούλου, ηθοποιός
52. Μαρία Κανελοπούλου, ερμηνεύτρια
53. Αργυρώ Καπαρού, ερμηνεύτρια
54. Άκης Καπράνος, μουσικός – κριτικός κινηματογράφου
55. Άννα Καραγεωργιάδου, ερευνήτρια
56. Μανώλης Καραντίνης, μουσικός
57. Ιωάννα Καρυστιάνη, συγγραφέας
58. Χριστόφορος Κάσδαγλης, συγγραφέας-δημοσιογράφος.
59. Βασιλική Κατριβάνου, ψυχοθεραπεύτρια, πρώην βουλευτής
60. Δημήτρης Κλαυδιανός – Μουσικός, μουσικολόγος, καθηγητής μουσικής
61. Αρετή Κοκκίνου, μουσικός
62. Μαρία Κομνηνού, πανεπιστημιακός, Πρόεδρος της Ταινιοθήκης της Ελλάδος
63. Βασίλης Κουκαλάνη, ηθοποιός
64. Ρηνιώ Κουρδάκη ερμηνεύτρια
65. Κατερίνα Κουτσογιαννάκη, Πολιτικές Επιστήμες, Κοινωνική Θεωρία
66. Πόλυ Κρημνιώτη, δημοσιογράφος
67. Αχιλλέας Κυριακίδης, συγγραφέας-μεταφραστής
68. Αντώνης – Morgan Κωνσταντουδάκης, σκηνοθέτης
69. Μάνος Λαμπράκης, θεατρικός συγγραφέας
70. Φωτεινή Λαμπρίδη δημοσιογράφος – στιχουργός,
71. Ειρήνη Λεβίδη, Θέατρο της Οδού Κυκλάδων
72. Γιώτα Λιαποπούλου ερμηνεύτρια
73. Νίκος Λογοθέτης μουσικοσυνθέτης
74. Αλέξανδρος Λογοθέτης, ηθοποιός
75. Μυρσίνη Λοϊζου
76. Ευγενία Λουπάκη, δημοσιογράφος
77. Γιώργος Μακρής, σεναριογράφος
78. Λιάνα Μαλανδρενιώτη, δημοσιογράφος – μουσικοκριτικός
79. Μανώλης Μαραγκούλης, Πρόεδρος Εφορείας Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης
80. Λεωνίδας Μαριδάκης, τραγουδοποιός
81. Ισαβέλλα Μαυράκη, σκηνοθέτης
82. Έφη Μαχιμάρη, ποιήτρια- ραδιοφωνική παραγωγός
83. Ιωάννα Μεϊντάνη
84. Ευτυχία Μητρίτσα, ερμηνεύτρια
85. Κωστής Μουδάτσος ,Συγγραφέας
86. Αναστασία Μουτσάτσου, τραγουδίστρια
87. Ηλίας Μπενέτος, μουσικός παραγωγός
88. Αντώνης Μποσκοΐτης, δημοσιογράφος-σκηνθέτης
89. Τάκης Μπουρμάς συνθέτης
90. Νίκος Μωραΐτης, στιχουργός
91. Αφροδίτη Νικολαΐδου, Σύμβουλος – καθηγήτρια ΕΑΠ
92. Ανδιανός Νόνης, συνθέτης
93. Κώστας Ντάρας Πολιτισμολόγος – Λυών, Γαλλία
94. Νικολίτσα Ντρίζη, ηθοποιός
95. Πένη Ξενάκη, ερμηνεύτρια
96. Αλέξανδρος Οικονομίδης, δημοσιογράφος
97. Νίκος Οικονόμου, δισκογραφικός Παραγωγός /Εκδότης μουσικής
98. Μιχάλης Οικονόμου, ηθοποιός
99. Νίκος Παναγιωτόπουλος, συγγραφέας-σεναριογράφος
100. Μάκης Παπαδημητρίου, ηθοποιός
101. Βαγγέλης Παπαδόπουλος σκηνοθέτης, ζωγράφος
102. Χρίστος Παπαδόπουλος, στιχουργός-συγγραφέας
103. Νίνα Παπαευαγγέλλου, δικηγόρος Πνευματικών Δικαιωμάτων,
104. Γιάννης Παπαθύμνιος, ηθοποιός
105. Κωστής Παπαϊωάννου, τ.πρόεδρος της επιτροπής για τα ανθρώπινα δικαιώματα
106. Θανάσης Παπακωνσταντίνου, συνθέτης-στιχουργός,
107. Κωνσταντίνος Παπανικολάου, Δημοσιογράφος πρ. Γενικός Διευθυντής ΑΝΤΕΝΑ Ραδιο.
108. Σταυρούλα Παπασπύρου, δημοσιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας
109. Ντάνα Παπαχρήστου, Μουσικός – Μουσικολόγος
110. Κρυσταλία Πατούλη, Σύμβουλςο Ψυχικής Υγείας- δημοσιογράφος
111. Παύλος Παυλίδης, τραγουδοποιός-ερμηνευτής
112. Ελένη Πορτάλιου ακαδημαϊκός – ποιήτρια
113. Όμηρος Πουλάκης, ηθοποιός
114. Αυγή Προγκίδη, χορογράφος
115. Θοδωρής Προδρομίδης, εικαστικός καλλιτέχνης, σκηνοθέτης
116. Βαγγέλης Ραπτόπουλος, συγγραφέας
117. Πάολα Ρεβενιώτη, κινηματογραφίστρια/ φωτογράφος
118. Ντόρα Ρίζο, εικαστικός
119. Πετρή Σαλπέα, ερμηνεύτρια
120. Γιώργος Σαμαντάς, κοινωνικός ανθρωπολόγος
121. Γιώργος Σαρηγιάννης, δημοσιογράφος
122. Δημήτρης Σκλάβος, σκηνοθέτης
123. Νίκος Σούλης, σκηνοθέτης
124. Πηνελόπη Σταυροπούλου, ηθοποιός – συγγραφέας
125. Θανάσης Συλιβός, εκδότης του Μετρονόμου
126. Λίνα Σωπιάδου-Δάρνακες,ερμηνεύτρια
127. Κοραλία Σωτηριάδου, μεταφραστρια.
128. Καλλιόπη Τακάκη, ηθοποιός
129. Κωνσταντίνος Ταχτσίδης, μουσικός – δημοσιογράφος
130. Ελπίδα Τοπάλογλου, ηθοποιός
131. Δέσποινα Τσαντέ, δημοσιογράφος
132. Θοδωρής Τσαπακίδης, συγγραφέας-μεταφραστής
133. Δημητρης Τσεκούρας, συγγραφέας
134. Θέκλα Τσελεπή, ραδιοφωνική παραγωγός
135. Ελένη Τσέτη,ερμηνεύτρια
136. Ματθαίος Τσιμιτάκης, δημοσιογράφος
137. Ελεάνα Τσίχλη, σκηνοθέτης
138. Βάσιας Τσοκόπουλος, ιστορικός, Πρόεδρος ΕΕΑ «Μαργαρίτα»
139. Μαρία Φασουλάκη δικηγόρος/σύμβουλος επικοινωνίας/ στιχουργός,
140. Τέλος Φίλης, συγγραφέας
141. Θεόδωρος Φίλος, συγγραφέας – σκηνοθέτης
142. Ελένη Φωτάκη, στιχουργός
143. Φωτεινή Φωτεινή Παπαζογλου ερμηνεύτρια -στιχουργός
144. Μενέλαος ,Χαραλαμπίδης, ιστορικός
145. Χαράλαμπος, Χαράλαμπος Ιμβρίδης Γραφείο επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων δήμου Νεάπολης- Συκεών
146. Χάρης Μαυρουδής , ηθοποιός
147. Χάρης Τζωρτζάκης, ηθοποιός
148. Γιάννης Χάρης, μεταφραστής
149. Πόλυ Χατζημανωλάκη, συγγραφέας
150. Βαγγέλης Χατζησίμος, λυρικος καλλιτεχνης
151. Άννα Χατζησοφια, συγγραφέας-ηθοποιός
152. Χρήστος Χαντζής
153. Χρυσούλα Χρήστου, σκηνοθέτης – ηθοποιός
154. Γιώργης Χριστοδούλου τραγουδοποιός – ερμηνευτής
155. Βάσω Χριστοδουλου, φιλόλογος
156. Δημήτρης Χριστόπουλος, φιλόλογος
157. Γιώργος Χρονάς, ποιητής- εκδότης
158. Άννυ Ψάρρα, Αντ/δρος Δ. Π. Λ.-Μουσείο Γ.Ι.Κατσίγρα


Πηγή: hellasjournal.com - By Mignatiou.com - Jan 23, 2019


https://hellasjournal.com/2019/01/ochi-stin-ellada-toy-misoys-kai-toy-skotadismoy-yper-tis-symfonias-158-anthropoi-ton-technon/

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 31, 2018

Παγκόσμιος θαυμασμός για φωτογραφία της Ακρόπολης


Μία φωτογραφία του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης, την οποία δημοσίευσε το «National Geographic» στο Instagram, έχει αποσπάσει περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια likes.

Ο φωτογραφικός φακός «αιχμαλώτισε» την υπέροχη στιγμή που η πανσέληνος βρίσκεται πάνω από τον Παρθενώνα και τα Προπύλαια, φωτίζοντας το μνημείο της Ακρόπολης.

Η φωτογραφία ανήκει στον 37χρονο Ισραηλινό φωτορεπόρτερ Muhammed Muheisen, στον οποίο έχουν απονεμηθεί δύο βραβεία Πούλιτζερ.

Αξίζει να σημειωθεί, πως η συγκεκριμένη ανάρτηση του «National Geographic» στο Instagram με την Πανσέληνο στην Ακρόπολη είναι ανάμεσα σε αυτές που έχουν συλλέξει τα περισσότερα likes σε αυτόν τον λογαριασμό, γεγονός που την κάνει μία από τις πιο «δημοφιλείς» φωτογραφίες.


Πηγή: naftemporiki.gr - Dec 31, 2018 

Παρασκευή, Νοεμβρίου 30, 2018

Η Τέχνη της Ξερολιθιάς στον κατάλογο πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco - Photos

Την εγγραφή της Τέχνης της Ξερολιθιάς στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ενέκρινε μετ’ επαίνων η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco στη 13η ετήσια συνεδρίασή της (Port Louis, Μαυρίκιος, 26 Νοεμβρίου - 1 Δεκεμβρίου 2018), ύστερα από τον κοινό φάκελο υποψηφιότητας που υπέβαλε η Ελλάδα (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς) μαζί με άλλες επτά χώρες (Γαλλία, Ελβετία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Σλοβενία).

 Οι ξερολιθικές κατασκευές συνδέονται άμεσα με την παραδοσιακή οργάνωση του παραγωγικού χώρου των αγροτικών κοινοτήτων και με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κάθε τόπου. Αποτελούν παγκόσμιο σύμβολο και τεκμήριο της σχέσης που συγκροτήθηκε ιστορικά μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος, καθώς είναι οι πανταχού παρόντες μάρτυρες του ανθρώπινου μόχθου. Σε κάθε τους μορφή – μονοπάτια, γεφύρια, αναβαθμίδες, εντυπωσιακά σύνολα καλλιεργειών σε πεζούλες, ταπεινά κτίσματα γεωργοκτηνοτροφικής χρήσης, ποικίλες κατασκευές που υποστηρίζουν συστήματα διαχείρισης του νερού, τοίχοι αντιστήριξης, περιφράξεις, διαμόρφωση χωραφιών και κήπων, οδικά δίκτυα– οι ξερολιθικές κατασκευές συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην οικολογική ισορροπία, ειδικά σε περιοχές που μαστίζονται από την εδαφική διάβρωση και άλλες δυσμενείς κλιματικές και εδαφικές συνθήκες.

 Η τέχνη της ξερολιθιάς εξασκείται και σήμερα (όπως και στο παρελθόν) από αγρότες και επαγγελματίες τεχνίτες της πέτρας. Η μετάδοση της παραδοσιακής τεχνογνωσίας στις νεότερες γενιές γίνεται από τους παλαιότερους κατόχους της τέχνης (μάστορες) αλλά και από οργανωμένους φορείς εκμάθησης και εξάσκησης. Τα τελευταία χρόνια, πάντως, η συμβολή της στην οργάνωση και συγκρότηση τοπίων και ταυτοτήτων υπογραμμίζεται πλέον σε διεθνές επίπεδο όλο και περισσότερο.


Η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ, αρμόδια για την εφαρμογή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς στην Ελλάδα, αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη του ελληνικού αγροτικού τοπίου ως πολιτισμικού αγαθού, καθώς αποτελεί ένα ευρύ πλέγμα πολιτισμικών εμπειριών και βαθιά ριζωμένων στον χρόνο πολιτισμικών πρακτικών, μεταξύ των οποίων και παραδοσιακών τεχνογνωσιών, όπως αυτή της ξερολιθιάς.

 Η Τέχνη της Ξερολιθιάς είναι το έκτο στοιχείο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που εγγράφει η χώρα μας στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Έχουν προηγηθεί, το 2013, η Μεσογειακή Διατροφή (από κοινού με τις Ιταλία, Ισπανία, Μαρόκο, Πορτογαλία, Κύπρο, Κροατία), το 2014 η Τεχνογνωσία της Παραδοσιακής Μαστιχοκαλλιέργειας στη Χίο, το 2015 η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, το 2016 το εθιμικό δρώμενο των Μωμόερων σε οκτώ χωριά της Κοζάνης και το 2017 το Ρεμπέτικο.


Η Ελλάδα έχει υποβάλει δύο ακόμα διεθνικούς φακέλους υποψηφιότητας για εγγραφές στον ίδιο Κατάλογο της Unesco. Πρόκειται για την υποψηφιότητα της Ψαλτικής Τέχνης (Βυζαντινή Ψαλτική), που υποβλήθηκε από κοινού με την Κύπρο, και τη Μετακινούμενη Κτηνοτροφία στη Μεσόγειο και τις Άλπεις (από κοινού με Ιταλία και Αυστρία). Και οι δύο φάκελοι πρόκειται να αξιολογηθούν από τις αρμόδιες επιτροπές της Unesco το φθινόπωρο του 2019.


Πηγή: naftemporiki.gr - Nov 30, 2018
 

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 05, 2018

«Χώμα και νερό» στο Μουσείο της Ρόδου

Ατομική έκθεση ζωγραφικής της Μαρίας Κτιστοπούλου -

Στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης της Ρόδου, και συγκεκριμένα στην Πινακοθήκη που βρίσκεται στη Μεσαιωνική πόλη, πιο γνωστή ως «Παλαιό Συσσίτιο», μία από  τις τέσσερεις  που το απαρτίζουν συνολικά, εγκαινιάζεται την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου η ατομική έκθεση ζωγραφικής της Μαρίας Κτιστοπούλου, με τίτλο «Χώμα και Νερό». Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 20 Οκτωβρίου.

Στον υποβλητικό αυτό και ιδιαίτερης γοητείας χώρο της Ιπποτοκρατίας, με την εντυπωσιακά μεγάλη επισκεψιμότητα από ένα διεθνές κοινό, τον χώρο που ως συγκρότημα περιλαμβάνει το διμερές κτίσμα του 14ου αιώνα  -που αποτελεί σήμερα την  Πινακοθήκη, την χαρακτηριστική επίσης  βοτσαλωτή αυλή με το πηγάδι και την ατμόσφαιρα που ξυπνά μνήμες παλιές, η γνωστή και καταξιωμένη ζωγράφος Μαρία Κτιστοπούλου θα εκθέσει έναν σημαντικό αριθμό μικρότερων και μεγαλύτερων εικαστικών έργων της, που σχετίζονται με την πρωτογένεια της ύλης και τη σπουδαιότητα της φύσης, όπως αντανακλώνται στη ζωή και στην ύπαρξη της ανθρώπινης παρουσίας.
 

Μέσα από τα έργα της καλλιτέχνιδας, γίνεται μάλιστα ειδική μνεία στην αλληγορία της ψυχοπνευματικής κατάστασης και των ποικίλων αμφιθυμιών ή εσωτερικών διαθέσεων του Ανθρώπου, ο οποίος άλλοτε ως αναφορά παρουσιάζεται, καθώς τις περισσότερες φορές η ρευστότητα, οι εναλλαγές και τα φαινόμενα της φύσης τον ανακαλούν, είτε ανάγονται στην επιδιωκόμενη ηρεμία, αλλά και στις συναισθηματικές του επίσης φορτίσεις.  


«Τα χαρακτηριστικά τοπία της, εμπνευσμένα από την Ελλάδα, μέσα από τη γη, τα καρποφόρα δέντρα και τις θάλασσές της, συγκινούν με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά τον θεατή, αποκαλύπτοντάς του την απεραντοσύνη και την ποικιλία της φύσης, αλλά και της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας, μιας και εμμέσως η ζωγραφική της αυτήν ακριβώς την ιδιοσυγκρασία μας αντικατοπτρίζει», γράφει στον κατάλογο της έκθεσης ο Δρ Νικόλαος  Τσ. Φρόνας, Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης του δήμου Ρόδου.


Στα έργα της παρουσιαζόμενης ενότητας «Χώμα και Νερό», όπως γράφει στον κατάλογο της έκθεσης η Ιστορικός Τέχνης Αθηνά Σχινά,  «η νοσταλγία συνδιαλέγεται με την ευφρόσυνη κατάσταση ποικίλων όψεων της πραγματικότητας. Οι μνήμες συνδέονται με το παρόν και οι αισθήσεις καθώς αφυπνίζονται, είναι εκείνες που μεταφέρουν τελικά τον δυναμισμό της εξπρεσσιονίζουσας χειρονομίας, εκτός από τα χρώματα και σε ένα μεταμοντέρνο σχεδιαστικό ρεαλισμό, ο οποίος έλκει και ταυτοχρόνως γοητεύει τον θεατή, προκειμένου σταδιακά να τον οδηγήσει στην περίσκεψη και στην αναπόληση, όπως επίσης στην συγκίνηση και στον βαθύτερο στοχασμό, γύρω από το αίνιγμα και το ερώτημα, γύρω από την περιπέτεια και το αποκαλυπτικό θαύμα της ζωής, με τις αλληγορικά εναρμονισμένες της, αλλά σχεδόν πάντα απροσδόκητές της αντιπαραθέσεις». 



Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Σάββατο 15:00 - 22:00, Κυριακή και  Δευτέρα και αργίες: κλειστά.

gkoul@naftemporiki.gr

Πηγή: naftemporiki.gr - Sep 05, 2018
 

Πέμπτη, Μαΐου 17, 2018

Δυσάρεστα Νέα για τους απανταχού Κασιώτες: Έφυγε ο ξακουστός λυράρης Ηλίας Κ. Περσελής

Σήμερα το πρωί μάθαμε τα δυσάρεστα νέα για τον ξακουστό λυράρης της Κάσου, τον Ηλία Κ. Περσελή, γνωστό ως «Λιό τ’ Αντώναρη».

Ποιος ήταν ο ξακουστός λυράρης Περσελής Ηλίας Κ. (1925-2018);

Παιδί πολυμελούς κασιώτικης οικογένειας, του Κώστα Αντ. Περσελή και της Ειρήνης Ηλιακώστα «πρωτογιού», γνωστός ως «Λιός του Κώστα τ΄Αντώναρη», γεννήθηκε στην αγροτική περιοχή «Αραώνου» της Αγίας Μαρίνας το 1925.

Ο πατέρας του Κώστας, είχε την φήμη ξακουστού λυράρη και ποιητάρη της Κάσου.  Επόμενο ήταν δύο από τους γιούς του, ο Σάββας και ο Λιός να κληρονομήσουν το χάρισμα του πατέρα τους.

Ο Λιός, από εννέα ετών, έδειξε την αγάπη του για τη λύρα, καθώς έβλεπε τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Σάββα να παίζει παρέα με τον πατέρα του στο στάβλο τους.

Ο πατέρας του βλέποντας το ενδιαφέρον του για τη μουσική, πρότινε στο μεγαλύτερο αδελφό του τον Μανώλη, να του φτιάξει ένα «λυρί»…

Μα κι αν αυτό το λυρί και για κάποια παιδιά της ηλικίας του, θα μπορούσε να ήταν ένα απλό παιγνίδι, για τον μικρό Λιό, φαίνεται πως κάθε φορά που προσπαθούσε να πετύχει κάποιους ήχους από τη λύρα του πατέρα του και να τον μιμηθεί, η μεγαλύτερη επιθυμία του ήταν να του μοιάσει.

Αυτό το μικρό τρίχορδο αχλαδόσχημο κουφόξυλο μέρα με τη μέρα στη χούφτα του Λιό, όχι μόνο έγινε ο απαραίτητος σύντροφός του, όπου κι αν πήγαινε για να βοσκήσει τα πρόβατά του, αλλά ήταν ο έρωτάς του…

Με υπομονή, πάθος αστείρευτη θέληση, σιγά σιγά καθώς άγγιζαν τα δάχτυλά του και χάιδευαν τις χορδές, κάθε δοξαριά μεταμορφωνόταν σε θεσπέσιο ηχόχρωμα, μελωδία που αποκτούσε υπόσταση…

Σε ηλικία 13 ετών, ο Λιός ήταν πια ένας φτασμένος λυράρης. Το παίξιμό του έμοιαζε καταπληκτικά με εκείνο του πατέρα του. Δεν πρόλαβε όμως να τον καμαρώσει…Γιατί τον χάνει ξαφνικά το 1938, εξ αιτίας μιας επιδημίας γρίπης, που ξέκανε πολλούς συντοπίτες του εκείνο το χρόνο.

Ακολουθούν δύσκολα χρόνια. Ιταλοκρατία, πόλεμος, πείνα, με ότι αυτό συνεπάγεται. Σε αυτή την τρυφερή ηλικία, ανέλαβε μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Μανώλη, την φροντίδα της οικογένειας. Τη μάνα του και τα έξι αδέλφια του. Ο Λιός για να τα φέρει βόλτα γίνεται βοσκός, ψαράς, μεταφορέας, αλλά και σεμνός λυράρης. Οι ξεχωριστές δοξαριές του σε γάμους, βαφτίσια, πανηγύρια και γλέντια μαγεύουν όχι μόνο τους Κασιώτες, που τον προτιμούν να τους παίξει τη «σούστα του Αδρόσιστου» για να χορέψουν, αλλά εκστασιάζουν και κάθε άγνωστο επισκέπτη που έρχεται στο νησί τα καλοκαίρια. Με τα χρόνια, η φήμη του αυθεντικού καλλιτέχνη της λύρας, του μπάρμπα Λιό, ξεπέρασε τα όρια του νησιού. Ο Λιός, ο «σιωπηλός λυράρης», όπως τον αποκαλούν καθώς ο ίδιος ποτέ δεν τραγουδά, ωστόσο, με το παίξιμό του, αφήνει τη φωνή του και την ψυχή του αθέατα να παρέμβει στο ηχείο του οργάνου, κάνοντας τη λύρα του να λαλεί όπως τα αηδόνια…

Το 1992, «Οι Περσελήδες», αποτελούν την κασιώτικη μουσική οικογένεια, ηχογραφούν στην ΠΑΠΙΓΚΟ-Λύρα με τη συνεργασία της Εταιρείας Κασιωκών Μελετών και την επιμέλεια του Λάμπρου Λιάβα, 23ης Κασιώτικους σκοπούς. Το CD φέρει τον τίτλο, Κάσος: «Σκοποί της Λύρας – Τρεις γενιές λαϊκών Μουσικών», όπου μαζί με άλλους συγγενείς του συμμετέχει ο Λιός.

Ακολουθούν ταξίδια σε Δωδεκάνησα, Κρήτη, Λάρισα, Αθήνα, Νέα Υόρκη όπου τον προσκαλούν όπως ο μουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας,  αναγνωρίζουν το ταλέντο του, και τού ζητούν να εκπροσωπήσει το νησί του σε κανάλια της τηλεόρασης και σε εκπομπές τους όπως «Το αλάτι της γης» (ΝΕΤ), «Ελλήνων Δρώμενα» (ΕΤ3), «Αηδόνια μερακλίτικα» (ΚΡΕΤΑ), «60 λεπτά Ελλάδα» (ΑΛΦΑ) κ.ά.

Ο Λιός,αν και έχει τώρα πια κάποια χρόνια στην πλάτη του, αυτός ο  σεμνός συνεχιστής και θεματοφύλακας της αυθεντικής κασιώτικης παράδοσης, ο κορυφαίος λυριστής που δεν απαρνήθηκε το παραδοσιακό δοξάρι με τα κουδουνάκια, αφήνει προς στιγμή τους μικρούς μαθητές του στην «Καθίστρα» και δίνει το παρών σε «Συναντήσεις λύρας με δοξάρι», και όπου αλλού τον καλούν..

Πλήθος αφιερώματα σε εφημερίδες «Η Καθημερινή, «Τα Νέα» «Το Βήμα», περιοδικά όπως το «ΕΝΑ», «Εικόνες» «Τραβελέρ». Αλλά και βιβλία: Γ. Πίττα «Πανηγύρια στο Αιγαίο», (2011), «Οι Μουσικές του Αιγαίου», έκδ. Υπ. Πολιτισμού (1987).

Τιμητικές διακρίσεις: Δήμος Κάσου (1998), Εξωραϊστικός Σύλλογος Αγ. Μαρίνας (2010), Πολιτιστικός Σύλλογος Αρβανιτοχωρίου «Γιορτή της σιτάκας (2010) και Πύργος Σαντορίνης (2011).

Ο Ηλίας Κ. Περσελής παντρεμένος με την Κασιώτισσα Καλλιόπη Καπεταδημήτρη απέκτησε τρεις γιούς τους Κώστα, Μηνά και Χαδιώτη.

Αγαπητέ Ηλία, λίγα λόγια από εμένα, το φίλο σου, καλό σου ταξίδι.

Μιχάλης Κ. Σκουλιός 5/2018


Πηγή: kasosnews.wordpress.com - May 17, 2018
 




Δευτέρα, Μαΐου 07, 2018

Επίδειξη δεξιοτήτων στις ειδικότητες της ΕΠΑ.Σ. Ρόδου

Εκδήλωση κατά την οποία θα γίνει επίδειξη των δεξιοτήτων των ειδικοτήτων που λειτουργούν στην Επαγγελματική Σχολή (ΕΠΑ.Σ) Μαθητείας του ΟΑΕΔ Ρόδου διοργανώνει η ΕΠΑΣ και το ΙΕΚ ΟΑΕΔ Ρόδου την Τρίτη, 8 Μαϊου 2018, στην ΕΠΑΣ και στο ΙΕΚ ΟΑΕΔ Ρόδου, Θεμ. Σοφούλη 93, στις 4 μ.μ.

Η επίδειξη αφορά τις ακόλουθες ειδικότητες...

1. Μαγειρικής Τέχνης

2. Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων

3. Κομμωτικής - Αισθητικής Τέχνης

4. Τεχνιτών Μηχανών & Συστημάτων Αυτοκινήτου

5. Τεχνιτών Ηλεκτρολογικών Εργασιών

6. Εγκαταστατών Ψυκτών & Κλιματιστικών Έργων.

Οι μαθητές των ΕΠΑΣ το πρωί πραγματοποιούν την πρακτική τους άσκηση σε επιχειρήσεις ενώ το απόγευμα παρακολουθούν θεωρητικά και εργαστηριακά μαθήματα στις ίδιες ειδικότητες. Κάθε χρόνο φοιτούν 9.000-10.000 μαθητές στις ΕΠΑ.Σ Μαθητείας του ΟΑΕΔ σε όλη την Ελλάδα.

Οι μαθητές που φοιτούν στις Σχολές του ΟΑΕΔ αποκτούν επαγγελματική εμπειρία σε πραγματικές συνθήκες εργασίας ασκούμενοι σε επιχειρήσεις όλων των κλάδων της εθνικής οικονομίας σε πολλές τεχνικές ειδικότητες.

Οι μαθητευόμενοι ασκούνται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ελεύθερους επαγγελματίες, μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, σε ΔΕΚΟ, Δήμους και στον δημόσιο τομέα. Το σύστημα on the job-training που εφαρμόζει ο ΟΑΕΔ έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στην πράξη καθώς οι μαθητές σε σημαντικό ποσοστό μετά το τέλος των σπουδών τους συνεχίζουν να απασχολούνται στις θέσεις πρακτικής άσκησης.


Πηγή:   tornosnews.gr - May 07, 2018

Τετάρτη, Μαΐου 02, 2018

«Ταξιδεύοντας και αναζητώντας τις μορφές στο χρώμα» - Έκθεση των Δήμητρας Τσιριγώτη και της Ροδίτισσας Ειρήνης Αγιακάτσικα, στη Δημοτική Πινακοθήκη Λέφα


Με έργα πλούσια χρωματικά και δυναμικά, αλλά συγχρόνως εύθραυστα και ζωντανά, με κοινό τους στοιχείο ότι δεν υπάρχουν τα όρια, τα σύνορα, ο χώρος και ο χρόνος, δύο σύγχρονες Ελληνίδες εικαστικοί, η Δήμητρα Τσιριγώτη και η Ειρήνη Αγιακάτσικα, παρουσιάζουν την έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Ταξιδεύοντας και αναζητώντας τις μορφές στο χρώμα».

Με την ευγενική υποστήριξη του «Οργανισμού Κοινωνικής Αλληλεγγύης - Προστασίας Πολιτισμού και Αθλητισμού» του Δήμου Φιλοθέης - Ψυχικού (ΟΚΑΠΑ), η έκθεση εγκαινιάζεται στη Δημοτική Πινακοθήκη Λέφα, στο Ψυχικό (Ι. Κοκκώνη 15), την Πέμπτη 3 Μαΐου, στις 8 το βράδυ, και θα διαρκέσει έως τις 25 Μαΐου.


Στην έκθεση αυτή, η Δήμητρα Τσιριγώτη, μετά από αισθητικές αναζητήσεις και μετάβαση σε φάση ωριμότητας, εστιάζεται στις ανθρώπινες φιγούρες που αιωρούνται στο μεταίχμιο της ύπαρξης και του ονειρικού. Ο χώρος και ο χρόνος προσεγγίζονται από την εικαστικό με ιδιαίτερη έμφαση στο χρώμα και, μέσα από αλλεπάλληλες εναλλαγές χρωμάτων, δημιουργεί μορφές χωρίς χαρακτηριστικά. Είναι μία μέθεξη στη σύνθεση και την εξαΰλωση.

Με τη σειρά της, η Ειρήνη Αγιακάτσικα παρουσιάζει εμπορικά καράβια, που ταξιδεύουν ή παραμένουν ακίνητα, φθαρμένα από τον χρόνο. Απεικονίζοντάς τα, γοητευμένη από τις ατέρμονες διαδρομές τους, αποδίδει μέσα από την πλούσια παλέτα της τον δυναμισμό και την ομορφιά τους.


Οι καλλιτέχνιδες

Η εικαστικός Δήμητρα Τσιριγώτη γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Σχολή Δοξιάδη. Είχε καθηγητές τους Μυταρά, Ζουμπουλάκη και Γεωργιάδη. Αργότερα, μαθήτευσε σε εργαστήρια γνωστών και διακεκριμένων ζωγράφων. Έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και σε δύο ατομικές.

Η ζωγράφος/αγιογράφος Ειρήνη Αγιακάτσικα γεννήθηκε στη Ρόδο και σπούδασε Οικονομικά και Διεύθυνση Επιχειρήσεων στο DEREE College, στην Αθήνα. Από νεαρή ηλικία, επηρεασμένη από την οικογένεια της (μητέρα ζωγράφο), υπερίσχυσε η αγάπη της για τη ζωγραφική. Μαθήτευσε σε καταξιωμένα καλλιτεχνικά εργαστήρια επί σειρά ετών. Έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις στην Αθήνα και τη Ρόδο.

Πληροφορίες

Δημοτική Πινακοθήκη Λέφα: Ι. Κοκκώνη 15 - Ψυχικό, τηλ.: 210 6717097. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή: 10.00 - 18.00, Τετάρτη: 13.00 - 20.00.
gkoul@naftemporiki.gr


Πηγή: naftemporiki.gr - May 02, 2018







Πέμπτη, Απριλίου 26, 2018

Μια βομβαρδισμένη βασκική κωμόπολη, ένας μεγάλος ζωγραφικός πίνακας…Guernica!..

26 Απριλίου 1937 …81 χρόνια πάνε πια !

“Ένας Γερμανός αξιωματικός έδειξε στον Πικάσο τον πίνακα αυτόν και τον ρώτησε: δικό σας έργο; «Όχι, δικό σας!» ήταν η απάντηση…

Όταν στις 26 Απριλίου 1937, στα πλαίσια του Ισπανικού Εμφυλίου γερμανοί και ιταλοί πιλότοι βομβάρδισαν την κωμόπολη Guernica στη χώρα των Βάσκων της Ισπανίας, ο Pablo Picasso βρήκε στο τραγικό αυτό γεγονός, το οποίο κόστισε τη ζωή σε 1,650 ανθρώπους και ισοπέδωσε το 70% της πόλης, μια πηγή έμπνευσης. Ο λόγος για το έργο του, Guernica, το οποίο περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και τη φρίκη του συγκεκριμένου πολέμου, αλλά και όλων των πολέμων.

Από το 1936 έως το 1939 η Ισπανία αντιμετώπισε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο: ο δικτάτορας Franco εναντίον των δημοκρατικών δυνάμεων. Οι Βάσκοι, στο βορρά της χώρας, ήταν από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους εθνικιστές του Franco, καθώς αντιστέκονταν σθεναρά και συνεργάζονταν με τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης. Όταν, λοιπόν, την άνοιξη του 1937, οι εθνικιστές θέλησαν να καταλάβουν επιτέλους τον ατίθασο βορρά, η Guernica θεωρήθηκε εξαρχής το μεγαλύτερο εμπόδιο για την κατάληψη της στρατηγικής πόλης Bilbao.

Η μικρή αυτή κωμόπολη, με τους 5.000 μόνιμους κατοίκους, αλλά και τους χιλιάδες δημοκρατικούς πρόσφυγες, βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο πάνω στο δρόμο για το Bilbao. Επιπλέον, η Guernica ήταν σημαντική για τους Βάσκους γιατί στο κέντρο της πόλης υπήρχε μια βελανιδιά, κάτω από την οποία συνήθιζε να συνεδριάζει η Βουλή τους.

Η «Επιχείρηση Επίπληξη» (Operation Rugen), όπως ονομάστηκε ο βομβαρδισμός της Guernica, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της 26ης Απριλίου, 1937, από τις 16:30 έως τις 19:00. Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος 20 γερμανικά μαχητικά και 3 ιταλικά. Επρόκειτο στην πραγματικότητα για μια πολύ απλή επιχείρηση, καθώς η μικρή βασκική πόλη ήταν ανοχύρωτη. Μετά από τους απανωτούς βομβαρδισμούς γρήγορα ξέσπασαν πυρκαγιές σε πολλά σημεία της πόλης, καταστρέφοντάς την ολοσχερώς.

Στις 26 Απριλίου του 1937, η Γκουέρνικα γιόρταζε το πανηγύρι της όπως κάθε χρόνο. Η πόλη και οι κάτοικοι είχαν βάλει τα καλά τους και περίπου πέντε χιλιάδες έμποροι και επισκέπτες έσπευσαν από τις γύρω πόλεις για τη γιορτή. Αγροτικά προϊόντα και ζώα είχαν την τιμητική τους στις αγοραπωλησίες των εμπόρων, ενώ στους πάγκους το παζάρι έδινε και έπαιρνε. Ξαφνικά, δύο καταδιωκτικά Χάινκελ 51 πέταξαν πάνω από τα κεφάλια του κόσμου, κάνοντας αναγνωριστική πτήση. Στις 16.30 το απόγευμα, 30 καταδιωκτικά της λεγεώνας Κόνδωρα πλησίαζαν την πόλη με το ρύγχος τους στραμμένο στο πανηγύρι. Οι ριπές θέρισαν τον πανικόβλητο κόσμο και τα αμέτρητα ζώα. Οι δρόμοι είχαν γεμίσει πτώματα. Ήταν μόνο η αρχή. Μια ώρα αργότερα, φάνηκαν στον ορίζοντα 20 δικινητήρια Χάινκελ 111, που αποτελούσαν την τελευταία λέξη της αεροπορικής τεχνολογίας. Πετώντας όλα μαζί, άδειασαν ταυτόχρονα τις βόμβες τους πάνω από την πόλη, ισοπεδώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της και σκοτώνοντας πολλούς ανθρώπους που κρύβονταν στα σπίτια τους. Ο θάνατος κυριαρχούσε παντού. Ο στρατηγός Χούγκο Φον Σπέρλε όμως, δεν είχε δώσει ακόμη λήξη της επίθεσης. Διέταξε να απογειωθούν και πάλι τα Χάινκελ 111, φορτωμένα αυτή τη φορά με εμπρηστικές βόμβες. Περίπου δέκα χιλιάδες τέτοιες βόμβες έπεσαν στην ήδη κατεστραμμένη Γκουέρνικα. Έως τις 19.30 το απόγευμα, η πόλη είχε «γονατίσει» από τις τρεις ανηλεείς επιδρομές των Ναζί...

Οι νεκροί ανήλθαν σε 1654 και οι τραυματίες μαζί με τους ακρωτηριασμένους, έφτασαν τους χίλιους. Η ναζιστική προπαγάνδα προσπάθησε να πείσει ότι η επίθεση έγινε από τους αναρχικούς μεταλλωρύχους της Αστουρίας, αλλά ο Χούγκο Φον Σπέρλε καυχιόταν δημόσια για το πείραμά του στη Γκουέρνικα. Πριν από την αυτοκτονία του, ο Χέρμαν Γκέρινγκ είχε ομολογήσει ότι η κωμόπολη υπήρξε πεδίο δοκιμών για τη Λουτβάφε. «Γεγονός πολύ δυσάρεστο, συμφωνώ. Δεν γνωρίζαμε όμως κανένα καλύτερο μέρος για να εκτελέσουμε τα τεστ των βομβαρδιστικών μας», έλεγε ο επικεφαλής της Πολεμικής Αεροπορίας των Ναζί....

Οι εθνικιστές δεν αρνήθηκαν τον βομβαρδισμό της Guernica, αλλά έριξαν την ευθύνη για τις φωτιές και την εκτεταμένη καταστροφή της πόλης στους υποχωρούντες Δημοκρατικούς, τους οποίους και κατηγόρησαν για εφαρμογή τακτικών «καμένης γης». Εξήντα, πάντως, χρόνια μετά από αυτό το έγκλημα πολέμου –επίθεση σε μη στρατιωτικό στόχο, θάνατος άοπλων- το 1997, ο γερμανός πρόεδρος Roman Herzog «έτεινε χείρα φιλίας και συμφιλίωσης, εξ ονόματος του γερμανικού λαού» προς τους επιζώντες της επίθεσης.

Από την αρχή του πολέμου ο Picasso είχε ταχθεί με τους δημοκρατικούς. Όταν, λοιπόν, πληροφορήθηκε την καταστροφή της βασκικής πόλης Guernica θέλησε να διαμαρτυρηθεί με το δικό του τρόπο: ζωγραφίζοντας τον ομώνυμο πίνακα, καταδικάζοντας έτσι τον πόλεμο και την ωμότητά του. Ο διάσημος ζωγράφος ήταν, εξάλλου, οπαδός της στρατευμένης τέχνης, έχοντας δηλώσει στο παρελθόν ότι «η ζωγραφική είναι ένα όπλο για την επίθεση και την άμυνα ενάντια στον εχθρό».

Τις ημέρες, λοιπόν, εκείνες του βομβαρδισμού, ο Pο Picasso ετοίμαζε έναν πίνακα, παραγγελία της Δημοκρατικής κυβέρνησης της Μαδρίτης για τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού. Μόλις έμαθε για την τύχη της Guernica είχε βρει τόσο το θέμα, όσο και τον τίτλο του έργου του. Λέγεται, τέλος, ότι όταν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γερμανοί εισέβαλαν στο Παρίσι, με στόχο την κατάσχεση καλλιτεχνικών θησαυρών, ένας Γερμανός αξιωματικός έδειξε στον Πικάσο τον πίνακα αυτόν και τον ρώτησε: δικό σας έργο; «Όχι, δικό σας!» ήταν η απάντηση.


Η Γκερνίκα (Guernica στα ισπανικά ή Γκουέρνικα, με λατινική απόδοση στα ελληνικά), είναι το διασημότερο ίσως έργο του Πάμπλο Πικάσο.

Αυτός ο τεράστιος καμβάς (3,54x7,82μ.) περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Ήταν παραγγελία της δημοκρατικής κυβέρνησης της Ισπανίας για τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937.

Ο Πικάσσο πληροφορήθηκε τα γεγονότα από την εφημερίδα Le Soir, μόνο την 1η Μαΐου και το ολοκληρώνει στις 3 Ιουνίου του 1937…

Ο Πικάσο απέφυγε να ζωγραφίσει αεροπλάνα, βόμβες ή ερείπια. Οι δύο κυρίαρχες μορφές του έργου είναι ένας ταύρος και ένα πληγωμένο άλογο με διαμελισμένα κορμιά και τέσσερις γυναίκες που ουρλιάζουν κρατώντας νεκρά μωρά. Αρχικά ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο-μαύρο και αποχρώσεις του γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα. Πολλές φορές μετακίνησε φιγούρες και μορφές πριν καταλήξει στην οριστική τους θέση. «Η αφαίρεση του χρώματος και του αναγλύφου αποτελεί διακοπή της σχέσης του ανθρώπου με τον κόσμο: όταν διακόπτεται,δεν υπάρχει πια η φύση ή η ζωή».

Η διαδικασία της ζωγραφικής του πίνακα αποτυπώθηκε σε μια σειρά φωτογραφιών από τη διασημότερη ερωμένη του Πικάσο, την Dora Maar, μια διακεκριμένη καλλιτέχνιδα. Συνολικά σαράντα πέντε σχέδια μας έχουν σωθεί τα οποία προετοιμάζουν την τελική Γκερνίκα. Όταν πρωτοεμφανίστηκε ο πίνακας, οι αντιδράσεις ήταν μάλλον αρνητικές. Ο βάσκος τοιχογράφος Χοσέ Μαρία Ουτσενάι δήλωσε: «Για έργο τέχνης είναι ένα από τα φτωχότερα της παγκόσμιας παραγωγής. Πρόκειται για πορνογραφία 7x3». Γερμανικό έντυπο έγραψε ότι πρόκειται για «σύμφυρμα από ανθρώπινα μέλη που θα μπορούσε να είχε ζωγραφήσει τετράχρονος». Σταδιακά το γενικό αίσθημα άρχισε να μεταστρέφεται και το έργο περιόδευε για να ενισχύσει τον αγώνα των Δημοκρατικών. Η περιοδεία σταμάτησε όταν ο Φράνκο κατέλαβε την εξουσία το 1939 και, με το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το έργο φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ, για να αποφευχθεί η καταστροφή του.

Η Γκερνίκα έμεινε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης για πολλά χρόνια και ο Πικάσο είχε δηλώσει πως δε θα επέστρεφε στην Ισπανία προτού αποκατασταθεί πλήρως η δημοκρατία. Το 1974 υπήρξε συμβάν βανδαλισμού του έργου με κόκκινη μπογιά, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σφαγή του Μάι Λάι στο Βιετνάμ. Το 1981 η Γκερνίκα επιστράφηκε στην Ισπανία και εκτέθηκε αρχικά στο Casón del Buen Retiro και κατόπιν στο Μουσείο ντελ Πράδο, προστατευμένη με αλεξίσφαιρο τζάμι και οπλισμένους φρουρούς, για το φόβο νέου βανδαλισμού. Το 1992 ο πίνακας μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία στη Μαδρίτη, του οποίου έγινε το διασημότερο και σπουδαιότερο έκθεμα.

Τα τελευταία χρόνια ακούγεται συχνά η πρόταση να μεταφερθεί στο Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο, το οποίο βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα από την κωμόπολη Γκερνίκα, πράγμα με το οποίο δε συμφωνεί ούτε η ισπανική κυβέρνηση, ούτε η διοίκηση του Μουσείου Τέχνης Βασίλισσα Σοφία.


ΠΗΓΕΣ :
Mixanitouxronou.gr
Wikipedia.org
Tvxs.gr
cretalive.gr


Apr 26, 2018

Πέμπτη, Ιανουαρίου 04, 2018

NATURA ARTIS MAGISTRA - Του Βαγγέλη Παυλίδη


Natura Artis Magistra. Φύση, η Βασίλισσα της Τέχνης.
Μια μυρμηγκοφωλιά στην παραλία, κοντά στην άμμο. Ολοστρόγγυλη, λίγο πιο ψηλή προς την μεριά της σοροκάδας που συνήθως φυσάει εκεί από την θάλασσα.
Ο ήλιος ήταν εκεί που έπρεπε να είναι και δεν άντεξα να μήν την φωτογραφίσω.
Ύστερα, έτσι, περισσότερο για πλάκα την επεξεργάστηκα λίγο στον υπολογιστή.

-

Natura Artis Magistra . Nature, the Mistress of Art.
An ant hole in the beach, near the sand. Perfectly round, a bit higher on the ide of the scirocco that usually blows from the sea, at this time of the year.
The sun was at the right place and I had to take a picture.
Then, back at home I worked a bit on  it with my computer… just for fun


pavlidiscartoons.com  - Jan 04, 2018

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More