Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΙΓΑΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΙΓΑΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, Αυγούστου 14, 2026

Δεκαπενταύγουστος: Τα πανηγύρια, τα έθιμα και οι παραδόσεις στα Δωδεκάνησα.

Η ιδιαίτερη θέση που έχει η Παναγία στη λαϊκή θρησκευτικότητα των νησιών αποτυπώνεται και στον μεγάλο αριθμό εκκλησιών, μοναστηριών και ξωκλησιών που είναι αφιερωμένα στη χάρη της 


Στα Δωδεκάνησα, όπως και σε μεγάλο μέρος του Αιγαίου, η σχέση των κατοίκων με την Παναγία συνδέθηκε επί αιώνες με την οικογένεια, τη θάλασσα, την ξενιτιά και την προσδοκία της επιστροφής. Η ιδιαίτερη θέση που έχει στη λαϊκή θρησκευτικότητα των νησιών αποτυπώνεται και στον μεγάλο αριθμό εκκλησιών, μοναστηριών και ξωκλησιών που είναι αφιερωμένα στη χάρη της. 

Στα Δωδεκάνησα το πανηγύρι δεν νοείται χωρίς την προσφορά φαγητού και χωρίς τη συλλογική προετοιμασία του 

Από τα μεγάλα προσκυνήματα και τα παραδοσιακά γλέντια στις πλατείες των χωριών, η γιορτή της Παναγίας παραμένει βαθιά δεμένη με τη ζωή, τη μνήμη και την ταυτότητα των Δωδεκανησίων. Ο Δεκαπενταύγουστος στα Δωδεκάνησα δεν είναι απλώς μία μεγάλη θρησκευτική γιορτή. Είναι αντάμωμα, επιστροφή στον τόπο καταγωγής από όλες τις χώρες του κόσμου όπου υπάρχουν ξενιτεμένοι Δωδεκανήσιοι. 

Είναι προσκύνημα, μουσική και χορός. Είναι η εποχή που χωριά και μικρά νησιά γεμίζουν ξανά κόσμο και οι πλατείες ζωντανεύουν μέσα από πανηγύρια που διατηρούν στοιχεία μιας παράδοσης πολλών γενεών. 

Από τη Ρόδο και την Κάρπαθο μέχρι την Κάσο, τη Σύμη, την Τήλο, τη Χάλκη, τη Νίσυρο, την Κω, την Κάλυμνο, τη Λέρο, την Αστυπάλαια και την Πάτμο, η Κοίμηση της Θεοτόκου κατέχει ξεχωριστή θέση ζωή των νησιωτών. Αν και κάθε νησί έχει τη δική του έκφραση, σχεδόν παντού υπάρχουν κοινά στοιχεία: η προετοιμασία της εκκλησίας, ο Εσπερινός, η Θεία Λειτουργία, η προσφορά φαγητού, τα τοπικά όργανα, οι χοροί και, κυρίως, η συμμετοχή ολόκληρης της κοινότητας. 

Η σημασία των πανηγυριών 

Για τις παλαιότερες κοινωνίες των νησιών, το πανηγύρι είχε πολύ μεγαλύτερη σημασία από μια απλή ευκαιρία διασκέδασης. Ήταν μία από τις σημαντικότερες στιγμές κοινωνικής συνεύρεσης. Οικογένειες συναντιούνταν, συγγενείς επέστρεφαν από μακριά, νέοι γνωρίζονταν και ολόκληρο το χωριό συμμετείχε στην προετοιμασία. 

Σε εποχές κατά τις οποίες οι μετακινήσεις μεταξύ χωριών και νησιών ήταν δυσκολότερες, τα μεγάλα θρησκευτικά πανηγύρια λειτουργούσαν ως σημεία αναφοράς για την κοινωνική ζωή του τόπου. 

Αυτός ο χαρακτήρας δεν έχει χαθεί εντελώς. Ακόμα και σήμερα, ο Αύγουστος είναι ο μήνας της επιστροφής για χιλιάδες Δωδεκανήσιους που ζουν στην Αθήνα, σε άλλες περιοχές της Ελλάδας ή στο εξωτερικό. Για πολλούς, το πανηγύρι της Παναγίας είναι η ημερομηνία γύρω από την οποία οργανώνεται η επιστροφή στο χωριό και η συνάντηση με συγγενείς και φίλους. 

Τάματα, προσκυνήματα και οικογενειακές παραδόσεις περνούν από γενιά σε γενιά. Πολλές οικογένειες εξακολουθούν να επισκέπτονται κάθε χρόνο την ίδια εκκλησία, συνεχίζοντας μία συνήθεια που ξεκίνησε από τους γονείς ή τους παππούδες τους. 

Επίσης, στα παραδοσιακά πανηγύρια το φαγητό δεν αποτελεί απλώς συνοδευτικό του γλεντιού. Η προετοιμασία και η προσφορά του έχουν κοινωνική σημασία. Κάτοικοι και εθελοντές εργάζονται πολλές φορές από την προηγούμενη ημέρα για την προετοιμασία των εδεσμάτων. Μεγάλα καζάνια, τοπικές συνταγές και προϊόντα του τόπου γίνονται μέρος μιας συλλογικής διαδικασίας. 

Οι συνταγές διαφέρουν από νησί σε νησί, όπως διαφορετικοί είναι οι χοροί, οι μουσικές και ο τρόπος οργάνωσης κάθε πανηγυριού. Το κοινό στοιχείο, όμως, παραμένει το μοίρασμα. 

Ρόδος: Η Παναγία στα χωριά του νησιού 

Στη Ρόδο ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί παραδοσιακά μία από τις σημαντικότερες ημέρες του καλοκαιριού. Εκκλησίες και μοναστήρια αφιερωμένα στην Παναγία γίνονται επίκεντρο θρησκευτικών εκδηλώσεων, με κυρίαρχο τον εορτασμό της Παναγίας της Κρεμαστής, του μεγαλύτερου θρησκευτικού πανηγυριού της Ρόδου ίσως, ενώ σε πολλά χωριά η θρησκευτική τελετή συνοδεύεται από το παραδοσιακό πανηγύρι. 

Οι αυλές των εκκλησιών και οι πλατείες μετατρέπονται σε χώρους συνάντησης. Η μουσική, οι τοπικοί χοροί, το φαγητό και το κρασί συμπληρώνουν το θρησκευτικό μέρος της γιορτής και δημιουργούν το γνώριμο σκηνικό του ροδίτικου πανηγυριού. 

Κάρπαθος: Η παράδοση ως ζωντανή συνέχεια 

Ξεχωριστή θέση στην πολιτιστική παράδοση των Δωδεκανήσων κατέχει η Κάρπαθος, όπου πολλά έθιμα, μουσικές και χοροί διατηρούν έναν ιδιαίτερα έντονο τοπικό χαρακτήρα. 

Τα πανηγύρια εξακολουθούν να αποτελούν ουσιαστικό κομμάτι της κοινωνικής ζωής και όχι απλώς μια αναπαράσταση του παρελθόντος. 

Η λύρα και το λαούτο, τα τραγούδια, οι αυτοσχέδιες μαντινάδες και οι παραδοσιακοί χοροί δημιουργούν μια τελετουργία στην οποία συμμετέχουν διαφορετικές γενιές. Ιδιαίτερα στα χωριά που έχουν διατηρήσει ισχυρούς δεσμούς με την παράδοση, το πανηγύρι λειτουργεί σαν ζωντανός σύνδεσμος ανάμεσα στο χθες και το σήμερα. 

Κάσος: Γλέντι με βαθιές ρίζες 

Ανάλογη είναι η εικόνα και στην Κάσο, ένα νησί με ιδιαίτερα ισχυρή μουσική και γαστρονομική παράδοση. Τα κασιώτικα γλέντια χαρακτηρίζονται από τη συμμετοχή της κοινότητας, τα παραδοσιακά όργανα και τα τραγούδια που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά. 

Το τραπέζι αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της γιορτής. Άλλωστε, στα περισσότερα Δωδεκάνησα το πανηγύρι δεν νοείται χωρίς την προσφορά φαγητού και χωρίς τη συλλογική προετοιμασία του. 

Στην Κάλυμνο, την Κω και τη Λέρο, όπως και στα μικρότερα νησιά του συμπλέγματος, ο Δεκαπενταύγουστος εξακολουθεί να συγκεντρώνει κατοίκους, επισκέπτες και απόδημους γύρω από εκκλησίες και μοναστήρια. 

Στη Νίσυρο, την Τήλο, τη Χάλκη, τη Σύμη και την Αστυπάλαια, η τοπική  προσδίδει συχνά στα πανηγύρια έναν ακόμη πιο έντονο χαρακτήρα κοινότητας: ντόπιοι και επισκέπτες βρίσκονται στο ίδιο τραπέζι και συμμετέχουν στην ίδια γιορτή. 

Μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο δήμαρχος Νισύρου κ. Χριστοφής Κορωναίος, αναφέρθηκε στο έθιμο της «Κούππας» που γίνεται στο νησί: «Το έθιμο αποτελεί ξεχωριστή θέση στην παράδοση της Νισύρου καθώς πρόκειται για έναν ιδιαίτερο χορό που συνδυάζει το θρησκευτικό συναίσθημα με τη διασκέδαση και την προσφορά προς την Παναγία Σπηλιανή». 

Το βράδυ του Δεκαπενταύγουστου, στο Μανδράκι, οι κάτοικοι συγκεντρώνονται στο χοροστάσι και το γλέντι αρχίζει με την «κούππα». Μια γυναίκα παίρνει το μπροστάρι του χορού, ενώ ο άνδρας που την επιλέγει ρίχνει τον οβολό του στην ειδική κούππα που εκείνη κρατά. Με αυτόν τον τρόπο, το έθιμο λειτουργούσε επί δεκαετίες όχι μόνο ως έκφραση τιμής, αγάπης και κοινωνικής αναγνώρισης, αλλά και ως μέσο οικονομικής ενίσχυσης της Μονής. 

Στα παλαιότερα χρόνια, μάλιστα, η Παναγία Σπηλιανή είχε καθοριστικό ρόλο στην κοινωνική και οικονομική ζωή του νησιού, ακόμη και στη λειτουργία των σχολείων, γεγονός που καθιστούσε ιδιαίτερα σημαντική τη συγκέντρωση χρημάτων μέσω του εθίμου.  Η «κούππα» παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της Νισύρου, συνδέοντας την πίστη με τη μνήμη, την οικογένεια, τον έρωτα και τη συλλογική προσφορά. Ένα έθιμο που, όπως επισημαίνει και ο δήμαρχος Νισύρου, «εξακολουθεί να τηρείται με ξεχωριστή ευλάβεια και αποτελεί πολύτιμο κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας του νησιού». 

Λύρα και λαούτο μέχρι το ξημέρωμα 

Η μουσική αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους φορείς της δωδεκανησιακής παράδοσης. Λύρα, λαούτο και άλλα όργανα, ανάλογα με το νησί, συνοδεύουν τραγούδια και χορούς που έχουν περάσει από γενιά σε γενιά. 

Στα αυθεντικά πανηγύρια ο χορός δεν αποτελεί θέαμα για τους επισκέπτες. Είναι συμμετοχή. Οι μεγαλύτεροι μεταφέρουν στους νεώτερους βήματα, τραγούδια και έναν ολόκληρο τρόπο συμπεριφοράς μέσα στο γλέντι. Και όταν το πανηγύρι κρατά μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, επαναλαμβάνεται μια εικόνα που συναντάται στα νησιά του Αιγαίου εδώ και πολλές δεκαετίες. 

Τα πανηγύρια των Δωδεκανήσων έχουν αναπόφευκτα αλλάξει. Ο τουρισμός, οι σύγχρονες μορφές διασκέδασης και οι διαφορετικοί ρυθμοί ζωής έχουν επηρεάσει τον τρόπο διοργάνωσής τους.

Ωστόσο, πίσω από τα μεγάφωνα, τα φώτα και τα πολυπληθέστερα καλοκαιρινά γλέντια παραμένει ένας πολύ παλιότερος πυρήνας: η ανάγκη της κοινότητας να συναντηθεί. Γι’ αυτό και ο Δεκαπενταύγουστος στα Δωδεκάνησα εξακολουθεί να είναι κάτι περισσότερο από μία ημερομηνία στο εορτολόγιο.

Είναι η επιστροφή του ξενιτεμένου, το άναμμα του κεριού στο εκκλησάκι, το οικογενειακό τραπέζι, η μουσική στην πλατεία, ο πρώτος χορός και το γλέντι που μπορεί να φτάσει μέχρι το ξημέρωμα. Είναι, τελικά, μία από εκείνες τις στιγμές του χρόνου κατά τις οποίες τα νησιά θυμούνται, μέσα από τους ανθρώπους τους, ποια είναι. 


Πηγή: in.gr 

Δευτέρα, Αυγούστου 10, 2026

Το Αιγαίο «πνίγεται» στην ανάπτυξη

Το ερώτημα είναι τι ακριβώς προσφέρουμε στους τουρίστες όταν, για να τους φιλοξενήσουμε, καταστρέφουμε αυτό που τους έκανε να έρθουν 


Νοσταλγοί μιας άλλης εποχής, αναζητούσαμε το Αιγαίο της λιτότητας και της σιωπής, το λευκό των σπιτιών και το βαθύ μπλε των παραθύρων και της θάλασσας, τις ξερολιθιές, το θυμάρι, τους γυμνούς πέτρινους λόφους, ένα τοπίο σκληρό και ταυτόχρονα μοναδικό. Ένα τοπίο που δεν χρειαζόταν τίποτε περισσότερο για να είναι όμορφο. Σήμερα, σε πολλά νησιά, εκείνο το Αιγαίο υποχωρεί μπροστά στην επέλαση της ανάπτυξης και στον αγώνα δρόμου για το γρήγορο χρήμα. Και μαζί του χάνεται κάτι περισσότερο από ένα τοπίο, η μνήμη ενός τόπου που κάποτε ήξερε να είναι όμορφος χωρίς να προσπαθεί. 

Τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις, οι βίλες και κάθε τετραγωνικό μέτρο γης απέκτησαν μια αξία που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε αδιανόητη. Το χωράφι έγινε οικόπεδο και η καλλιέργεια λιγότερο ελκυστική από ένα κατάλυμα με θέα στο Αιγαίο. Και κάπως έτσι, κάθε χρόνο παράγουμε όλο και λιγότερα από αυτά που κάποτε μας έτρεφαν. Τα τοπικά προϊόντα φθίνουν, οι καλλιέργειες εγκαταλείπονται και η διατροφή των νησιών εξαρτάται ολοένα περισσότερο από φορτηγά και πλοία που μεταφέρουν τρόφιμα από την ηπειρωτική Ελλάδα. 

Oδικά δίκτυα που κάποτε ξεχώριζαν για την κατάσταση και την οργάνωσή τους γίνονται αδιάβατα. Συγκοινωνίες που λειτουργούσαν υποδειγματικά ασφυκτιούν. Το νερό λιγοστεύει. Και πάνω στους λόφους που θαύμαζες για την αγριάδα και τη φυσική τους ομορφιά, ξεφυτρώνουν πλέον κατασκευές η μία μετά την άλλη. Υπόσκαφα, πισίνες, γυάλινες επιφάνειες και μοντέρνες κατοικίες που μπορεί να είναι εντυπωσιακές ως αρχιτεκτονικές μονάδες, αλλά μοιάζουν ξένες στο τοπίο. Σαν να προσπαθούμε να εκσυγχρονίσουμε κάτι που ήταν όμορφο ακριβώς επειδή δεν χρειαζόταν εκσυγχρονισμό. 

Το ερώτημα δεν είναι αν θέλουμε τουρίστες. Φυσικά και τους θέλουμε. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς τους προσφέρουμε όταν, για να τους φιλοξενήσουμε, καταστρέφουμε αυτό που τους έκανε να έρθουν. 

Γιατί αν το Αιγαίο γίνει παντού βίλες, πισίνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, μποτιλιάρισμα και εισαγόμενα τρόφιμα, τότε κάποια στιγμή θα έχει χαθεί το ίδιο το προϊόν που πουλάμε. 

Και μαζί του, ίσως, το Αιγαίο που αγαπήσαμε…. 


Πηγή: Έφη Τριήρη / naftemporiki.gr 

Από την έντυπη έκδοση



Τρίτη, Αυγούστου 04, 2026

Νίσυρος: Η άγρια κομψότητα του Αιγαίου

Ένα ηφαιστειακό νησί με ρετρό γοητεία, αυθεντικά χωριά, θερμές πηγές και σεληνιακά τοπία, που αποκαλύπτει την πιο ανεπιτήδευτη πολυτέλεια του Αιγαίου. 


Υπάρχουν νησιά που κερδίζουν τις εντυπώσεις με την πρώτη ματιά και άλλα που αποκαλύπτουν αργά, σχεδόν τελετουργικά, τη δύναμη του χαρακτήρα τους. Η Νίσυρος ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. 

Έχει ηφαίστειο, αλλά δεν είναι η… Σαντορίνη. Βρίσκεται δίπλα στην κοσμική Κω, όμως δεν της μοιάζει στο ελάχιστο. Το αίνιγμα οδηγεί σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους και διακριτικούς θησαυρούς του Αιγαίου: ένα νησί όπου η γη αναπνέει, ο χρόνος μοιάζει να κυλά διαφορετικά και η αυθεντικότητα δεν αποτελεί τουριστικό εύρημα, αλλά καθημερινή πραγματικότητα. 

Όσα έχουμε συνδέσει με τα αιγαιοπελαγίτικα νησιά των δεκαετιών του ’60 και του ’70 παραμένουν εδώ ολοζώντανα: αυθεντικά χωριά, παραδοσιακά καφενεία, εκκλησάκια θεμελιωμένα στους βράχους, πλατείες για ουζάκι και μεζέ, ξερολιθιές, θερμά λουτρά και μονοπάτια που διατρέχουν ένα τοπίο λιτό, επιβλητικό και απρόσμενα γοητευτικό. 

Σε όλα αυτά προστίθεται η απόκοσμη ηφαιστειακή ομορφιά της Νισύρου. Χρώματα της ώχρας και του θειαφιού, μαύρα πετρώματα, γυμνές πλαγιές και φωτεινά χωριά συνθέτουν μια εικόνα σχεδόν εξωπραγματική. Ο κύβος ερρίφθη: φύγαμε για διακοπές στη Νίσυρο. 

Στην καρδιά του ηφαιστείου 

Δώστε ραντεβού με τον Στέφανο, τον Αλέξανδρο και τον Πολυβώτη. Είναι εδώ και χρόνια οι πιο διάσημοι «κάτοικοι» της Νισύρου, παρότι δεν πρόκειται για ανθρώπους, αλλά για τους κρατήρες του ηφαιστείου. 

Τα ονόματά τους μοιάζουν να εξανθρωπίζουν τη δύναμη του τοπίου, ίσως για να κάνουν τους επισκέπτες να αισθανθούν περισσότερο οικεία απέναντι στον εκρηκτικό χαρακτήρα της γης. Πριν από 25.000 και 15.000 χρόνια, δύο εκρήξεις του ηφαιστείου δημιούργησαν τη σημερινή καλντέρα, διαμορφώνοντας το εντυπωσιακό ανάγλυφο που δεσπόζει στο νησί. 


Το ηφαίστειο είναι επί του παρόντος ενεργό (χωρίς όμως να εκρήγνυται), ενώ στους κρατήρες παρατηρούνται φουμαρόλες 

Η κατάβαση στον τεράστιο κρατήρα είναι μια εμπειρία που ξεφεύγει από τα όρια μιας συνηθισμένης επίσκεψης. Κάθε βήμα μοιάζει να οδηγεί σε έναν άλλο πλανήτη. Κίτρινες και λευκές αποχρώσεις καλύπτουν το έδαφος, μικρές τρύπες κοχλάζουν, τεράστιες ρωγμές διασχίζουν την επιφάνεια και η δυνατή μυρωδιά του θειαφιού κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα. 

Η γη φαίνεται ζωντανή, θερμή και ανήσυχη. Η αίσθηση του εξωπραγματικού είναι τόσο έντονη, ώστε καμία φωτογραφία δεν μπορεί να την αποδώσει πλήρως. 

Μανδράκι, η κομψότητα της απλότητας 

Στο Μανδράκι, το λιμανάκι και την πρωτεύουσα του νησιού, η ζωή διατηρεί έναν ήρεμο και ανεπιτήδευτο ρυθμό. Οι διακοπές εδώ έχουν κάτι από την Ελλάδα μιας άλλης εποχής, όταν η φιλοξενία, η καθημερινή επαφή και η απλότητα όριζαν την εμπειρία του ταξιδιού. 

Η ημέρα αρχίζει με καφέ και συνεχίζεται με ουζάκι μαζί με τους ντόπιους στην πλατεία της Ηλικιωμένης ή στο Λευκαντιό. Στα στενά σοκάκια, παλιά μπακάλικα στέκονται ανάμεσα σε κυκλαδίτικα σπίτια με πολύχρωμες πόρτες, συνθέτοντας ένα σκηνικό γεμάτο χαρακτήρα και αυθεντικές λεπτομέρειες. 


Μανδράκι 

Η βόλτα συνεχίζεται στην προκυμαία και στους Χοχλακούς, την ξεχωριστή παραλία με τα λαμπερά, στρογγυλά μαύρα βότσαλα. Το χρώμα και η υφή τους δημιουργούν μια εντυπωσιακή αντίθεση με το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας. 

Την ώρα του ηλιοβασιλέματος, το Μανδράκι αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική λάμψη. Η Καζάρμα, τα κτήματα με τα εσπεριδοειδή, ο τρούλος της Παναγίας της Ποταμίτισσας και το πέτρινο κτήριο της Καράβας λούζονται από το τελευταίο φως της ημέρας και λάμπουν ολόχρυσα. 

Ραντεβού στην Πόρτα της Νικειάς 

Τη λένε Πόρτα, αλλά στην πραγματικότητα είναι πλατεία. Η κεντρική πλατεία της Νικειάς αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και φωτογενή σημεία της Νισύρου, διάσημη για το ελλειπτικό της σχήμα και το περίτεχνο βοτσαλωτό της δάπεδο. 

Το βοτσαλωτό μοιάζει με πέτρινο κέντημα, σχεδιασμένο με υπομονή και ακρίβεια, ενώ γύρω του απλώνονται ασβεστωμένα σπίτια και τραπεζάκια που γεμίζουν με ζωή το κέντρο του χωριού. 

Πάνω από τη Νικειά δεσπόζει η εντυπωσιακή εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου, η οποία συγκαταλέγεται στις ωραιότερες εκκλησίες της Ελλάδας. Η αρχιτεκτονική της παρουσία, σε συνδυασμό με τη θέση και τη θέα, την καθιστά ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς του χωριού. 

Ο Εμπορειός και οι ατμοσφαιρικές γειτονιές του 

Ο Εμπορειός ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και την υποβλητική του ατμόσφαιρα. Είναι ένα χωριό που προσφέρεται για αργές περιπλανήσεις, χωρίς αυστηρό πρόγραμμα και χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. 

Περπατήστε στις γειτονιές της Παναγιάς, του Σωτήρα, του Πύργου, του Μουσταφά, του Αϊ-Νικόλα και του Κάφκα. Κάθε γωνιά αποκαλύπτει διαφορετικές όψεις του οικισμού, από πέτρινα περάσματα και παλιά σπίτια έως σημεία όπου το βλέμμα ανοίγεται ξαφνικά προς το τοπίο. 


Streets of Nikia village on the Greek island of Nisyros. 

Η περιπλάνηση ολοκληρώνεται ιδανικά στο κάστρο της Παντονίκης. Από εκεί, η θέα προς το Αιγαίο είναι μοναδική, με τη θάλασσα και τον ορίζοντα να απλώνονται σε ένα εντυπωσιακό πανόραμα. 

Τα μονοπάτια της Νισύρου 

Άνθρωποι από όλον τον κόσμο φτάνουν στη Νίσυρο για να περπατήσουν στα μονοπάτια της. Οι διαδρομές του νησιού δεν αποτελούν απλώς έναν τρόπο εξερεύνησης, αλλά μια ουσιαστική γνωριμία με το τοπίο, την αγροτική ιστορία και την καθημερινότητα των παλαιότερων γενεών. 

Θα περπατήσετε ανάμεσα στις ξερολιθιές, τις οποίες οι ντόπιοι ονομάζουν βαστάδια, και δίπλα σε πέτρινες αγροικίες, τα λεγόμενα σπηλάδια. Στη διαδρομή θα συναντήσετε ακόμη παλιά αποστακτήρια, μικρά ξωκκλήσια και σημεία όπου η σιωπή διακόπτεται μόνο από τον αέρα. 

Η εμπειρία είναι βαθιά αναζωογονητική. Η επαφή με τη γυμνή ηφαιστειακή γη, το άνοιγμα του ορίζοντα και η αίσθηση απομόνωσης δημιουργούν έναν σπάνιο συνδυασμό ελευθερίας και εσωτερικής ηρεμίας. 

Το Ηφαιστειολογικό Μουσείο Νισύρου 

Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για τα ηφαίστεια της Ελλάδας και τα πετρώματά τους, το Ηφαιστειολογικό Μουσείο Νισύρου αποτελεί απαραίτητη στάση.

Το υπερσύγχρονο μουσείο στεγάζεται στο πρώην δημοτικό σχολείο στα Νικειά και προσφέρει μια ολοκληρωμένη εισαγωγή στις γεωλογικές διεργασίες που διαμόρφωσαν το νησί.

Η επίσκεψη βοηθά τον ταξιδιώτη να κατανοήσει καλύτερα όχι μόνο την ιστορία του ηφαιστείου, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η γεωλογία εξακολουθεί να επηρεάζει το τοπίο, τα πετρώματα και τη φυσιογνωμία της Νισύρου.

Τα ιαματικά λουτρά 

Σε απόσταση μόλις 1 χλμ. από το Μανδράκι, ο επισκέπτης συναντά ένα κλασικό «σπα» μιας άλλης εποχής. Πρόκειται για μια παλιά πολυτελή λουτρόπολη, η οποία αξιοποιούσε τα ιαματικά νερά των πηγών της περιοχής.

Τα νερά αναβλύζουν σε θερμοκρασία 55 βαθμών Κελσίου, υπενθυμίζοντας ότι η ηφαιστειακή ενέργεια εξακολουθεί να είναι παρούσα κάτω από την επιφάνεια του νησιού.

Η ατμόσφαιρα του χώρου διατηρεί κάτι από την παλιά αίγλη των ιστορικών λουτροπόλεων, όταν η ευεξία συνδεόταν με την αρχιτεκτονική, τη φυσική θεραπεία και την αργή απόλαυση του χρόνου.

Το Παλαιόκαστρο 

Παλαιόκαστρο ονομάζεται η ακρόπολη του νησιού, η οποία σώζεται από την κλασική αρχαιότητα. Το στιβαρό της τείχος, κατασκευασμένο από μαύρο τραχείτη, εντυπωσιάζει με τον όγκο, την κατασκευή και τη δύναμη της παρουσίας του.

Οι μεγάλες, σκοτεινές πέτρες μοιάζουν να αποτελούν φυσική συνέχεια του ηφαιστειακού τοπίου. Το μνημείο στέκει επιβλητικό, διατηρώντας τη μνήμη μιας μακράς ιστορικής διαδρομής και προσφέροντας μία ακόμη απόδειξη ότι η Νίσυρος δεν είναι μόνο προορισμός φυσικής ομορφιάς, αλλά και τόπος με σημαντικό πολιτιστικό βάθος. 


Photos: iStock 


Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr 



Τρίτη, Ιουλίου 07, 2026

Κάλυμνος: Διακοπές στον κάθετο παράδεισο του Αιγαίου

Βράχος και θάλασσα, παράδοση και περιπέτεια, σμιλεύουν στο νησί της Καλύμνου μια ταυτότητα αυθεντική, σχεδόν ανεπεξέργαστη. 


Στο σταυροδρόμι της Λέρου και της Κω, εκεί όπου το Αιγαίο ανοίγεται σε βαθύ μπλε και ο ορίζοντας μοιάζει ανεξάντλητος, η Κάλυμνος αποκαλύπτει έναν κόσμο τραχύ και γοητευτικό. Ένα νησί που δεν χαρίζεται εύκολα, αλλά ανταμείβει απλόχερα όσους το προσεγγίσουν με περιέργεια και αντοχή. 

Το νησί των σφουγγαράδων 

Η ιστορία της Καλύμνου είναι δεμένη με τη θάλασσα όσο λίγων τόπων στο Αιγαίο. Στους άγονους, βραχώδεις ορίζοντές της, οι κάτοικοι στράφηκαν αιώνες πριν στο υγρό στοιχείο, αναπτύσσοντας τη σπογγαλιεία σε τρόπο ζωής και επιβίωσης. Οι θρυλικοί σφουγγαράδες της Καλύμνου ταξίδεψαν σε θάλασσες μακρινές, φέρνοντας πίσω έναν πλούτο που έγραψε ιστορία. 

Σήμερα, η παράδοση δεν έχει χαθεί. Στο λιμάνι της Πόθιας, τα καΐκια συνεχίζουν να μαρτυρούν μια σχέση βαθιά με τη θάλασσα, ενώ η επεξεργασία των σφουγγαριών παραμένει ζωντανό κομμάτι της τοπικής ταυτότητας. Το παρελθόν δεν εκτίθεται απλώς — συνεχίζει να αναπνέει. 


Σφουγγάρια 

Αναρρίχηση σε έναν από τους κορυφαίους προορισμούς της Ευρώπης 

Αν κάποτε ο βράχος θεωρούνταν εμπόδιο, σήμερα αποτελεί το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Καλύμνου. Από τις πιο αναγνωρισμένες αναρριχητικές περιοχές παγκοσμίως, το νησί διαθέτει πάνω από 60 πεδία και περισσότερες από 1.300 ασφαλισμένες διαδρομές. 

Οι απότομοι ασβεστολιθικοί τοίχοι, με άριστη πρόσφυση και θέα που κόβει την ανάσα, μετατρέπουν κάθε ανάβαση σε εμπειρία έντασης και ελευθερίας. Από τις πρωινές διαδρομές με το πρώτο φως μέχρι τις απογευματινές αναβάσεις με θέα το ηλιοβασίλεμα στο Αιγαίο, η Κάλυμνος έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς για την αθλητική αναρρίχηση. 

Βουτιές σε έναν υποβρύχιο κόσμο 

Η σχέση του νησιού με το νερό δεν σταματά στην επιφάνεια. Ο βυθός της Καλύμνου αποτελεί έναν συναρπαστικό κόσμο γεμάτο σπηλιές, ναυάγια και υποθαλάσσιες διαδρομές που προσελκύουν δύτες από όλο τον κόσμο. 

Στα νερά γύρω από τη Νερά, την Τέλενδο και την Ψέριμο, η διαύγεια του Αιγαίου αποκαλύπτει έναν υποβρύχιο χάρτη γεμάτο ιστορίες. Ο θαλάσσιος δίαυλος Μυρτιές–Τέλενδος κρύβει ακόμη ίχνη μιας βυθισμένης αρχαίας πολιτείας, υπενθυμίζοντας πως εδώ η ιστορία δεν βρίσκεται μόνο στη στεριά. 

Το τοπίο των «Εσπερίδων» 

Στην ενδοχώρα, η Κάλυμνος εκπλήσσει με απρόσμενες εικόνες. Η κοιλάδα των «Εσπερίδων», ένας από τους πιο ιδιαίτερους φυσικούς σχηματισμούς του νησιού, συνδυάζει τη γονιμότητα της γης με το άγριο του βράχου. Μανταρινιές και πορτοκαλιές κατηφορίζουν προς τη θάλασσα, δημιουργώντας ένα τοπίο που θυμίζει ζωγραφιά σμιλεμένη από το φως. 

Τέλενδος: το νησί-σκιά 

Λίγα λεπτά με καΐκι από την Πόθια, η Τέλενδος μοιάζει με άλλο χρόνο. Ένα μικρό νησί απέναντι από την Κάλυμνο, γεμάτο ερείπια, μνήμες και σιωπή. Ο μεγάλος σεισμός της αρχαιότητας χώρισε τη γη και άφησε πίσω του έναν τόπο που σήμερα γοητεύει με τη λιτότητά του. Οι διαδρομές για μπάνιο και εξερεύνηση αποκαλύπτουν ένα τοπίο όπου η ιστορία έχει γίνει πέτρα και θάλασσα. 


Τέλενδος 

Γεύσεις λιτές, ριζωμένες στον τόπο 

Η γαστρονομία της Καλύμνου ακολουθεί την ίδια φιλοσοφία με το τοπίο της: απλότητα και καθαρότητα. Το «μουούρι» (αρνί αργοψημένο με ρύζι), το «μιρμιζέλι» (παραδοσιακή κριθαρένια κουλούρα με ντομάτα, λάδι και τυρί) και οι ντολμάδες των ντόπιων συνθέτουν μια κουζίνα που δεν εντυπωσιάζει με υπερβολές, αλλά με αυθεντική γεύση. 

Ένας τόπος με ιστορικό βάθος 

Δυτικά της Χώρας, προς τον Πάνορμο, αποκαλύπτεται το Ιερό του Δηλίου Απόλλωνα, ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά και πολιτικά κέντρα της αρχαίας Καλύμνου. Ναοί, δημόσια κτήρια και ίχνη αρχαίου θεάτρου συνυπάρχουν με μεταγενέστερες χριστιανικές εκκλησίες, δημιουργώντας ένα στρώμα ιστορίας που ξεδιπλώνεται μέσα στον ίδιο χώρο. 

Photos: Istock 

Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr





Δευτέρα, Ιουλίου 06, 2026

Δύο παραιτήσεις γιατρών και μία σύλληψη στο Καστελόριζο: «Σιδεροδέσμιος όποιος αναδεικνύει την κατάντια»...

Οι νέοι επιστήμονες εντόπιζαν και καταδείκνυαν ελλείψεις ακόμα και σε στοιχειώδη μέσα ● Αντιδράσεις της ΟΕΝΓΕ για την απαξιωτική συμπεριφορά του υπουργείου Υγείας που αφήνει στην τύχη του το νησί μέσα στο καλοκαίρι 


Στην τρομακτική και πρωτοφανή έλλειψη γιατρών στη νησιωτική χώρα, η κυβέρνηση της Ν.Δ. απαντά με αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή, αφήνοντας ακάλυπτους κατοίκους και επισκέπτες –εν μέσω μάλιστα τουριστικής περιόδου–, αλλά και με απαξίωση απέναντι στους νέους επιστήμονες γιατρούς, που αγωνίζονται να παραμείνουν στη χώρα τους και να υπηρετήσουν το ΕΣΥ, στους οποίους δείχνει την… έξοδο. 

Το παράδειγμα των δύο αγροτικών του Καστελόριζου είναι ενδεικτικό: Αφίχθησαν στο νησί στις 29 Μαΐου και κλήθηκαν να μείνουν σε ένα δωμάτιο-αχούρι, με σπασμένη την κλειδαριά της πόρτας που οδηγεί σε αυτό, μούχλα, ακατάλληλες υδραυλικές εγκαταστάσεις και βρομιά. Προσπάθησαν να βρουν μια λύση με τους αρμόδιους, δήμο και υπουργείο Υγείας, για τη διαμονή τους στο νησί. Τους απάντησαν να μεταφέρουν τα πράγματά τους στον χώρο εργασίας τους, στο Πολυδύναμο Ιατρείο Μεγίστης. 

Εκτός από τη διαμονή τους, οι νέοι επιστήμονες έρχονταν καθημερινά αντιμέτωποι και με άλλες μορφές συνεχούς υποβάθμισης του έργου τους, που έθετε ευθέως σε κίνδυνο τους διαμένοντες στο νησί. Εντόπιζαν και καταδείκνυαν ελλείψεις ακόμα και σε στοιχειώδη μέσα, όπως τα αντιδραστήρια τροπονίνης, που είναι απολύτως αναγκαία για τη διάγνωση οξέων καρδιαγγειακών προβλημάτων απειλητικών για τη ζωή. 

Η αδυναμία προσέγγισης του Πολυδύναμου Ιατρείου από το ασθενοφόρο του νησιού, λόγω τραπεζοκαθισμάτων που είχε απλώσει επιχειρηματίας στον δρόμο, αλλά και η απουσία παρέμβασης του δήμου για να διασφαλιστεί η πρόσβαση του ασθενοφόρου στη μονάδα υγείας είναι αποκαλυπτικά της αδιαφορίας της Πολιτείας για την ασφαλή υγειονομική φροντίδα των ανθρώπων που βρίσκονται στο νησί, είτε γιατί διαμένουν σε αυτό είτε γιατί εργάζονται είτε γιατί το επισκέπτονται. Οι αγροτικοί γιατροί διαμαρτυρήθηκαν, ώστε να λυθεί το μείζον ζήτημα της πρόσβασης του ασθενοφόρου στο Ιατρείο, με τους αρμόδιους να τους γυρίζουν την πλάτη και τους δύο νέους επιστήμονες να οδηγούνται σε ταυτόχρονη παραίτηση την περασμένη Παρασκευή, αφού δεν μπορούσαν να διασφαλίσουν την περίθαλψη των ασθενών τους. 

Δεν έφτανε όλη αυτή η ταλαιπωρία που υπέστησαν οι δύο γιατροί, το Σάββατο ένας από τους δύο συνελήφθη και κρατήθηκε επί 2,5 ώρες στο Αστυνομικό Τμήμα του νησιού μετά από μήνυση για «συκοφαντική δυσφήμηση» από τον τοπικό επιχειρηματία του οποίου τα τραπεζοκαθίσματα εμπόδιζαν την υγειονομική περίθαλψη των ασθενών που χρήζουν μεταφοράς με ασθενοφόρο. 

Η είδηση έκανε θόρυβο, με το υπουργείο Υγείας να αναγκάζεται να απαντήσει επιχειρώντας να κάνει το… μαύρο άσπρο και τον υπουργό Υγείας σε σχόλιο του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης να ζητά «να σταματήσει επιτέλους η προπαγάνδα κατά του ΕΣΥ»… Από την πλευρά της η 2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου σε ανακοίνωσή της αποποιείται τις ευθύνες της για τη σύλληψη του αγροτικού γιατρού επειδή, λέει, όταν έγινε η μήνυση είχε παραιτηθεί, άρα αφορούσε ιδιωτική του υπόθεση! 

«Ποιος έχασε την ντροπή για να τη βρει ο υπουργός εμπορίου της Υγείας Αδωνης Γεωργιάδης;», διερωτάται μιλώντας στην «Εφ.Συν» ο Γιάννης Γαλανόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ). «Οποιος αναδεικνύει την κατάντια του συστήματος υγείας, όποιος χαλάει το αφήγημα του “καλύτερου ΕΣΥ” βρίσκεται σιδηροδέσμιος! Η πολιτική της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της υγείας θέλει γιατρούς σιωπηλούς και φοβισμένους που δεν θα διεκδικούν για τους ίδιους και κυρίως για τους ασθενείς τους. Δεν θα τους περάσει!» προσθέτει. 

Η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί, επισημαίνει ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ, «όσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση της Ν.Δ. να πείσει για το αντίθετο, η πραγματικότητα των δραματικών ελλείψεων σε προσωπικό, υλικοτεχνική υποδομή και εξοπλισμό, της εντατικοποίησης της εργασίας, των απλήρωτων εφημεριών, του δυσβάσταχτου κόστους διαβίωσης και στέγασης ειδικά σε νησιωτικές περιοχές, τους διαψεύδει καθημερινά. 

»Ας μην αναρωτηθούν τι φταίει την επόμενη φορά που θα βγουν άγονες θέσεις για τα νησιά. Ας μην κόπτονται, δήθεν, για τη φυγή των νέων γιατρών στο εξωτερικό», σημειώνει και καταλήγει: «Εχουν ακέραιη την ευθύνη». 

Αιτήματα 

Τα αιτήματα της ΟΕΝΓΕ για να μπορούν οι γιατροί να προσφέρουν στον λαό υπηρεσίες υγείας που δικαιούται και αξίζει να έχει στον 21ο αιώνα είναι πάντα επίκαιρα: μαζικές μόνιμες προσλήψεις προσωπικού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων, για εξοπλισμό με σύγχρονο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό όλων των δημόσιων μονάδων υγείας ειδικά στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, εξασφάλιση όλων των αναγκαίων προϋποθέσεων (σίτιση, στέγαση, αναρρωτικές και εκπαιδευτικές άδειες). 


Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ / Ντάνι Βέργου / efsyn.gr 




Τετάρτη, Ιουλίου 01, 2026

Λέρος: Το νησί της αρμονίας και της αυθεντικής ζωής (Photos)

Η Λέρος είναι ένα νησί γεμάτο δύναμη και λυρισμό, όπου η ομορφιά δεν επιδεικνύεται, αλλά αποκαλύπτεται ήσυχα σε κάθε λόφο, κάθε ακτή και κάθε οικισμό. 


Στην καρδιά του Αιγαίου, η Λέρος ξεδιπλώνεται σαν ένας τόπος όπου η φύση, η ιστορία και ο άνθρωπος συνυπάρχουν σε σπάνια ισορροπία. 

Γεμάτη δύναμη και λυρισμό, με απόλυτο σεβασμό στη φύση, την παράδοση και τον άνθρωπο, η Λέρος είναι ο τόπος που για αιώνες ανθίζει η ομορφιά

Σε αυτή τη γωνιά της αιγιοπελαγίτικης γης, όπου το τραγούδι και ο ρυθμός, ο ήλιος και η θάλασσα συνυπάρχουν αρμονικά, η παράδοση θέλει τη θεά Άρτεμη να έχει χτίσει τον θρόνο της. Οι άνθρωποι έχτισαν κάστρα, ναούς, μοναστήρια και σπίτια που σέβονται το φυσικό περιβάλλον και την ιστορική μνήμη, διατηρώντας αλώβητη την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της μέσα στα νησιά των Δωδεκανήσων. 

Το μάτι δεν χορταίνει εύκολα την απλωμένη ομορφιά του τοπίου. Χαμηλοί και καλλίγραμμοι λόφοι, καταπράσινοι κάμποι που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα και το Αιγαίο γεμάτο φως που αγκαλιάζει όρμους, κόλπους, απάνεμα λιμάνια και γαληνεμένα ακρογιάλια συνθέτουν μια εικόνα ηρεμίας και ισορροπίας. 


Αγία Μαρίνα 

Οι οικισμοί της Λέρου 

Οι οικισμοί του νησιού είναι διάσπαρτοι και γοητεύουν με την απλότητα της κατασκευής τους και την απέριττη ομορφιά τους, προσαρμοσμένοι με απόλυτο σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον από έμπειρους Λέριους μαστόρους. 

Η Αγία Μαρίνα 

Παραδοσιακά σπίτια, αρχοντικά και ιταλικά κτήρια σε αποχρώσεις ώχρας και τερακότας συνθέτουν ένα αρμονικό σύνολο. Ο ανεμόμυλος μοιάζει να αιωρείται πάνω από τη θάλασσα, με θέα στην είσοδο του μεγάλου κόλπου και του φυσικού λιμανιού, δημιουργώντας ένα από τα πιο ρομαντικά τοπία του νησιού.

Πλάτανος 

Η πρωτεύουσα της Λέρου απλώνεται γύρω από μια κορυφογραμμή όπου ανεμόμυλοι κοιτούν το πέλαγος. Εκεί, ο επισκέπτης απολαμβάνει τον καφέ του με πανοραμική θέα στο απέραντο Αιγαίο. 

Χωριό Παντέλι 

Το Παντέλι είναι ένα αυθεντικό ψαροχώρι με μοναδική ατμόσφαιρα, από τα πιο γραφικά σημεία της Λέρου. Μια μικρή θαλάσσια αγκαλιά φιλοξενεί ψαροκάικα και πολυτελή σκάφη αναψυχής, σε ένα τοπίο που συνδυάζει λιτότητα και κομψότητα. 


Χωριό Παντέλι 

Λακκί 

Το κύριο λιμάνι της Λέρου χαρακτηρίζεται από ήπιο ανάγλυφο και μοναδική αρχιτεκτονική σύνθεση. Νεοκλασικά κτήρια και ασβεστωμένα σπίτια δημιουργούν ένα σύνολο όγκων και επιφανειών με ιδιαίτερη αισθητική ισορροπία, που ξεκουράζει το βλέμμα και τις αισθήσεις. 

Κάστρο της Παναγιάς 

Στα βορειοανατολικά του νησιού δεσπόζει το Κάστρο της Παναγιάς, ένας ιστορικός βιγλάτορας που εποπτεύει από την Πάτμο έως την Κάλυμνο και τις ακτές της Μικράς Ασίας. Στο εσωτερικό του βρίσκονται η εκκλησία της Παναγίας, το εκκλησιαστικό μουσείο και χώροι μεγάλης ιστορικής αξίας. Τον Δεκαπενταύγουστο πραγματοποιείται μεγάλο πανηγύρι. 

Η ανάβαση από τον Πλάτανο μέσα από τις γειτονιές και την πλαγιά του λόφου ανταμείβει με μια θέα όπου ουρανός, θάλασσα και ανθρώπινο έργο συνυπάρχουν. 

Πύργος Μπελλένη 

Ένα λιθόκτιστο διώροφο αρχοντικό του 1925 που στεγάζει το Ιστορικό Μουσείο, το Λαογραφικό Μουσείο, το Μουσείο Τύπου, τη Δημοτική Πινακοθήκη και τη Βιβλιοθήκη. 

Παραλίες της Λέρου 

Η Λέρος διαθέτει οργανωμένες παραλίες, απομονωμένους κόλπους και μικρές ακρογιαλιές. Οι Παναγίες, το Κριθώνι, το Παντέλι, ο Ξηρόκαμπος, το Κουλούκι, ο Βρωμόλιθος, η Γούρνα, ο Μπλεφούτης και η Αγ. Κιούρα προσφέρουν καταγάλανα νερά και στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς. 

Πολεμικό Μουσείο 

Ένα δίκτυο υπόγειων και υπέργειων αποθηκών πυρομαχικών έχει μετατραπεί σε μουσείο με εκθέματα που αφηγούνται την ιστορία του τόπου και του πολέμου. 

Άγιος Ισίδωρος 

Γραφικό εκκλησάκι σε μικρό νησάκι που συνδέεται με τη στεριά με στενό διάδρομο, ιδανικό σημείο για φωτογραφίες. 



Βουτιά στην ιστορία 

Η Λέρος αποτελεί προορισμό για καταδύσεις, με βυθούς πλούσιους σε οικοσύστημα, σπηλιές και ναυάγια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει. 

Βουτιά στις γεύσεις 

Η Λεριώτικη κουζίνα βασίζεται σε φρέσκα ψάρια, ντόπια κρέατα και αρωματικά των αγρών. Ξεχωρίζουν η πατσαβουρόπιτα, η ντόπια γιαουρτόπιτα και η «γκαβάφα». 

Παναγιά της Καβουρόδαινας 

Μία από τις πιο γραφικές εκκλησίες του νησιού, κοντά στον Ξηρόκαμπο, χτισμένη πάνω σε βράχο της παράκτιας ζώνης. 


φωτος: iStock 


Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr



Τρίτη, Ιουνίου 09, 2026

Νότιο Αιγαίο: Ποια νησιά «δούλεψαν» όταν ο τουρισμός ήταν χαμηλά...



Το πρώτο τρίμηνο του 2026 δείχνει ποιες νησιωτικές οικονομίες του Νοτίου Αιγαίου παραμένουν ενεργές εκτός σεζόν και ποιες στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην κορύφωση του καλοκαιριού, μέσα από τα έσοδα σε καταλύματα και εστίαση. 

Το πρώτο τρίμηνο του 2026 δίνει μια πιο ψυχρή, αλλά αποκαλυπτική εικόνα για το πώς κινείται ο τουρισμός στο Νότιο Αιγαίο εκτός high season. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, όπως επεξεργάστηκαν από τη MTC GROUP, δείχνουν ξεκάθαρες πρωτιές αλλά και έντονες διακυμάνσεις ανά νησί, τόσο στις Κυκλάδες όσο και στα Δωδεκάνησα. 

Δωδεκάνησα: Η Ρόδος κυριαρχεί χωρίς αμφισβήτηση 

Στα Δωδεκάνησα η εικόνα είναι ακόμη πιο συγκεντρωτική. Η Ρόδος λειτουργεί σχεδόν ως ξεχωριστή κατηγορία από μόνη της, με 19.874 στα καταλύματα και 24.671 στην εστίαση, διατηρώντας σαφή απόσταση από τον ανταγωνισμό. Η Κως ακολουθεί με 3.988 στα καταλύματα, αλλά με πτώση -30,8%, δείχνοντας ότι η δυναμική της είναι πιο ευάλωτη σε εποχικές διακυμάνσεις. Πιο χαμηλά: 

* Κάλυμνος: 1.158 (+42,9%) — η πιο έντονη άνοδος 

* Κάρπαθος: 305 (-54,1%) — η μεγαλύτερη πτώση 

Στην εστίαση, η Ρόδος παραμένει πρώτη με μικρή αλλά θετική αύξηση (+2,5%), η Κως υποχωρεί (-8,5%), ενώ η Κάλυμνος και η Κάρπαθος κινούνται πιο απρόβλεπτα, με μικτές τάσεις. 


Κυκλάδες: η Σαντορίνη κρατά τα ηνία, η Μύκονος ακολουθεί 

Στα καταλύματα, η εικόνα είναι αναμενόμενη αλλά όχι στατική. Η Θήρα παραμένει στην κορυφή με 12.028 ευρώ, επιβεβαιώνοντας ότι ακόμη και εκτός σεζόν λειτουργεί ως βασικός οικονομικός πυλώνας των Κυκλάδων. Δεύτερη έρχεται η Μύκονος με 5.590, κρατώντας σημαντική απόσταση αλλά παραμένοντας σταθερά ισχυρή. Ακολουθούν: 

Πάρος: 2.367 (+21,6%)

Νάξος: 1.600 (+18,3%)

Σύρος: 1.167

Τήνος: 437 (-21,2%)

Άνδρος: 407

Κέα και Κύθνος: 298 (-20,2%)

Αυτό που ξεχωρίζει δεν είναι μόνο οι πρωτιές, αλλά η διαφοροποίηση: κάποια νησιά μικρής κλίμακας ανεβαίνουν δυναμικά, ενώ άλλα εμφανίζουν πτώση, δείχνοντας ότι η χειμερινή οικονομία των Κυκλάδων δεν είναι ενιαία. Στην εστίαση, η Σαντορίνη διατηρεί την πρωτοκαθεδρία με 5.828 ευρώ, ενώ η Μύκονος ακολουθεί με 5.102. Εντυπωσιακή είναι η παρουσία της Σύρου με 4.216, που μπαίνει δυνατά στην τριάδα, αφήνοντας πίσω πιο τουριστικά brand name νησιά σε αυτόν τον δείκτη. 



Η μεγάλη εικόνα

Το Νότιο Αιγαίο δεν κινείται ενιαία εκτός σεζόν, καθώς υπάρχουν νησιά που λειτουργούν σχεδόν όλο το χρόνο ως οικονομικοί πυλώνες (Σαντορίνη, Μύκονος, Ρόδος), και άλλα που δείχνουν έντονη εποχικότητα ή πιο ευαίσθητες διακυμάνσεις. Το ενδιαφέρον, λοιπόν, δεν είναι μόνο ποιος είναι πρώτος, αλλά ποιος αντέχει να κρατά ρυθμό όταν ο τουρισμός δεν είναι στο peak του. 


Πηγή: clickatlife.gr 

Παρασκευή, Ιουνίου 05, 2026

Κάρπαθος, η αντισυμβατική...(Photos)



Η Κάρπαθος προβάλλεται δυναμικά στη σουηδική αγορά, μέσα από αφιέρωμα του δημοφιλούς ταξιδιωτικού περιοδικού Bucket List. 

Η Κάρπαθος αναφέρεται ως ο προορισμός «που δεν χωρά συμβατικά μέσα σε συνηθισμένους ταξιδιωτικούς οδηγούς» και αναδεικνύεται ως ένα από τα μέρη του κόσμου που διατηρούν αναλλοίωτα την αυθεντικότητά τους, μακριά από τα στερεότυπα του μαζικού τουρισμού. 


Το άρθρο εστιάζει στη γνήσια φιλοξενία των κατοίκων, στα εντυπωσιακά φυσικά τοπία, στις παραδοσιακές κοινότητες και στη βαθιά σύνδεση του επισκέπτη με τον τοπικό πολιτισμό. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα στοιχεία που διαφοροποιούν την Κάρπαθο από άλλους μεσογειακούς προορισμούς, με το δημοσίευμα να περιγράφει το νησί ως έναν τόπο που προσφέρει «αληθινή ελληνική ατμόσφαιρα» και όπου οι παραδόσεις, η καθημερινότητα και η φιλοξενία παραμένουν αναπόσπαστα στοιχεία της τοπικής ταυτότητας. 


Το αφιέρωμα αναδεικνύει ακόμη τον πλούτο των φυσικών τοπίων της Καρπάθου, τις εντυπωσιακές παραλίες και τα κρυστάλλινα νερά, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι η θάλασσα είναι κρυστάλλινη, ονειρική και εξωπραγματικά γαλάζια. Παράλληλα, γίνεται εκτενής αναφορά στις δυνατότητες για υπαίθριες δραστηριότητες, πεζοπορικές διαδρομές, ιστιοσανίδα και καταδύσεις μέσα σε ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον. 


Ξεχωριστή θέση στο άρθρο έχει το χωριό Όλυμπος, που είναι «σκαρφαλωμένο» σε μια ορεινή κορυφογραμμή, όπου οι γυναίκες εξακολουθούν να ψήνουν ψωμί σε παραδοσιακούς ξυλόφουρνους, φορώντας τις χαρακτηριστικές Καρπαθιώτικες φορεσιές. Όπως τονίζεται, «δεν πρόκειται για ένα θέαμα στημένο για τους επισκέπτες, είναι απλώς μια συνηθισμένη μέρα στην καθημερινότητα του χωριού». Η Όλυμπος είναι ένας από εκείνους τους σπάνιους τόπους της Ευρώπης όπου οι γυναίκες διαδραματίζουν διαχρονικά πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατήρηση της οικογένειας, των εθίμων και της τοπικής γλωσσικής παράδοσης, αναφέρει η έγκυρη ιστοσελίδα που προσθέτει πως παρότι ο χρόνος έχει φέρει αλλαγές, ο αυθεντικός χαρακτήρας του χωριού παραμένει αναλλοίωτος. Το χειροποίητο ψωμί από πέτρινους φούρνους, οι ήχοι της λύρας τα βράδια και οι μοναδικές εικόνες από τις πλαγιές του βουνού δικαιώνουν την επιλογή του επισκέπτη. 


Το αφιέρωμα εντάσσεται στις στοχευμένες δράσεις του Γραφείου ΕΟΤ Σκανδιναβίας με την ενεργό στήριξη του Δήμου Καρπάθου. Με σημαντική απήχηση στο ταξιδιωτικό κοινό της Σκανδιναβίας, το περιοδικό Bucket List εστιάζει σε αυθεντικές εμπειρίες, ποιοτικούς προορισμούς και σύγχρονες ταξιδιωτικές τάσεις, προσφέροντας πολύτιμη προβολή σε προορισμούς όπως η Κάρπαθος που ξεχωρίζουν για τον χαρακτήρα και την ιδιαίτερη ταυτότητά τους. 

Φωτογραφίες Unsplash, Eurokinissi

Με πληροφορίες από το topontiki.gr

Τετάρτη, Ιουνίου 03, 2026

Αστυπάλαια: Τι συμβαίνει όταν οι Κυκλάδες συναντούν τα Δωδεκάνησα...

Ανάμεσα στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, η Αστυπάλαια ξεδιπλώνει τη γοητεία της μέσα από λευκούς οικισμούς, κρυστάλλινες παραλίες, ιστορία αιώνων και αυθεντική νησιωτική φιλοξενία. 



Υπάρχουν νησιά που σε κερδίζουν με τη φήμη τους και άλλα που σε μαγεύουν αθόρυβα, αποκαλύπτοντας σταδιακά τις ομορφιές τους. Η Αστυπάλαια ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Σκαρφαλωμένη στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, στο δυτικότερο άκρο των Δωδεκανήσων, αποτελεί ένα μοναδικό σταυροδρόμι πολιτισμών και αρχιτεκτονικών επιρροών, καθώς συνδυάζει την κυκλαδίτικη αισθητική με τη δωδεκανησιακή παράδοση. 

Δεν είναι τυχαίο ότι την αποκαλούν «Πεταλούδα του Αιγαίου». Το χαρακτηριστικό σχήμα της, που θυμίζει πεταλούδα με ανοιχτά φτερά, αλλά και η ξεχωριστή γοητεία της, την έχουν μετατρέψει σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους νησιωτικούς προορισμούς της Ελλάδας. Εδώ, το λευκό των σπιτιών συναντά το βαθύ μπλε του πελάγους, οι ανεμόμυλοι στέκουν αγέρωχοι απέναντι στους ανέμους και οι κρυμμένοι όρμοι προσφέρουν εικόνες που μοιάζουν ανέγγιχτες από τον χρόνο. 

Η μαγευτική Χώρα και το εμβληματικό Κάστρο 

Η πρώτη γνωριμία με την Αστυπάλαια γίνεται συνήθως μέσα από τη Χώρα, έναν από τους ομορφότερους οικισμούς του Αιγαίου. Παρότι ανήκει στα Δωδεκάνησα, η εικόνα της παραπέμπει έντονα στις Κυκλάδες. Κατάλευκα σπίτια, στενά πλακόστρωτα σοκάκια, ανθισμένες αυλές και οι χαρακτηριστικοί ανεμόμυλοι συνθέτουν ένα σκηνικό που μοιάζει βγαλμένο από καρτ ποστάλ. 

Στην κορυφή του λόφου δεσπόζει το ενετικό Κάστρο των Κουιρίνι, το σημαντικότερο μνημείο του νησιού. Χτισμένο τον 13ο αιώνα για να προστατεύει τους κατοίκους από τις πειρατικές επιδρομές, συνεχίζει μέχρι σήμερα να αγναντεύει το Αιγαίο από ψηλά. Από τα τείχη του η θέα είναι εντυπωσιακή, ιδιαίτερα τις απογευματινές ώρες, όταν ο ήλιος βυθίζεται αργά στη θάλασσα βάφοντας τον ορίζοντα με χρυσοκόκκινες αποχρώσεις. 

Γύρω από το Κάστρο απλώνεται η ζωντανή καρδιά του νησιού, με ταβέρνες, καφέ και μικρά μπαρ που γεμίζουν από ντόπιους και επισκέπτες κάθε καλοκαιρινό βράδυ. 

Παραλίες με κρυστάλλινα νερά και απόλυτη ηρεμία 

Η Αστυπάλαια δεν φημίζεται για την κοσμοπολίτικη ζωή της, αλλά για κάτι πολύ πιο αυθεντικό: τις παραλίες της. Διάσπαρτες σε ολόκληρο το νησί, προσφέρουν γαλαζοπράσινα νερά, ηρεμία και μια αίσθηση απομόνωσης που δύσκολα συναντά κανείς σε πιο δημοφιλείς προορισμούς. 

Τα Καμινάκια θεωρούνται από πολλούς η ομορφότερη παραλία του νησιού. Ο μικρός γραφικός κόλπος με τα καταγάλανα νερά αποτελεί αγαπημένο σημείο για όσους αναζητούν χαλάρωση δίπλα στη θάλασσα. Εξίσου εντυπωσιακές είναι οι Βάτσες, το Λιβάδι, το Στενό και η Ψιλή Άμμος, καθεμία με τη δική της ιδιαίτερη φυσιογνωμία. 

Οι συνεχείς εναλλαγές του τοπίου, από βραχώδεις ακτές μέχρι αμμώδεις παραλίες, προσφέρουν αμέτρητες ευκαιρίες για εξερεύνηση και βουτιές σε νερά που θυμίζουν φυσική πισίνα. 


Η Παναγία Πορταΐτισσα, ένα στολίδι του Αιγαίου 

Κάτω από το Κάστρο, στη θέση Ροδιά, βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά μνημεία της Αστυπάλαιας. Η Παναγία Πορταΐτισσα, που ιδρύθηκε το 1762 από τον Όσιο Άνθιμο, θεωρείται μία από τις ομορφότερες εκκλησίες του Αιγαίου. 

Το κατάλευκο οικοδόμημα με τον ασημένιο τρούλο και το επιβλητικό καμπαναριό αποτελεί σημείο αναφοράς για το νησί. Η απλότητα της αρχιτεκτονικής της, σε συνδυασμό με τη μοναδική θέση της κάτω από τα τείχη του Κάστρου, δημιουργούν μια εικόνα που μένει αξέχαστη σε κάθε επισκέπτη. 

Το Λιβάδι, ο καταπράσινος κήπος της Αστυπάλαιας 

Σε αντίθεση με το άνυδρο τοπίο που χαρακτηρίζει μεγάλο μέρος του νησιού, το Λιβάδι αποκαλύπτει μια διαφορετική όψη της Αστυπάλαιας. Πρόκειται για μια εύφορη περιοχή γεμάτη περιβόλια, αμπέλια, μανταρινιές και πορτοκαλιές, που χαρίζουν χρώμα και ζωντάνια στο τοπίο. 

Τα σπίτια, πνιγμένα στα λουλούδια, απλώνονται κατά μήκος της καταπράσινης ρεματιάς που καταλήγει σε μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες του νησιού. Η περιοχή συγκεντρώνει αρκετά καφέ, ταβέρνες και εστιατόρια, αποτελώντας ιδανική επιλογή για όσους θέλουν να συνδυάσουν το μπάνιο με καλό φαγητό και χαλαρές βόλτες. 


Κουνούπες, Αστυπάλαια 

Οι λιγότερο γνωστοί θησαυροί του νησιού 

Πέρα από τις διάσημες εικόνες της Χώρας και των παραλιών, η Αστυπάλαια κρύβει μικρούς θησαυρούς που αξίζει να ανακαλύψει κανείς. 

Στη Μαλτεζάνα βρίσκονται τα περίφημα Ελληνιστικά Λουτρά του Ταλαρά, ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα του νησιού. Τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα, με παραστάσεις από τις εποχές του χρόνου και τα σύμβολα του ζωδιακού κύκλου, θεωρούνται μοναδικά στον ελλαδικό χώρο. 

Για τους φίλους της περιπέτειας, η Σπηλιά του Νέγρου στις Βάτσες αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία. Μετά από περίπου 45 λεπτά πεζοπορίας, ο επισκέπτης φτάνει σε ένα εντυπωσιακό σπήλαιο γεμάτο σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Η τοπική παράδοση συνδέει το σπήλαιο με ιστορίες πειρατών και χαμένων θησαυρών, προσθέτοντας μια δόση μυστηρίου στην επίσκεψη. 

Ένας προορισμός και για τους λάτρεις της δράσης 

Η Αστυπάλαια δεν απευθύνεται μόνο σε όσους αναζητούν χαλάρωση. Στη θέση «Φτερά», λίγα μόλις λεπτά από τη Χώρα, λειτουργεί οργανωμένο αναρριχητικό πεδίο με δεκάδες διαδρομές διαφορετικών βαθμών δυσκολίας. 

Το ιδιαίτερο ασβεστολιθικό ανάγλυφο της περιοχής προσφέρει ιδανικές συνθήκες για αναρρίχηση, προσελκύοντας κάθε χρόνο αθλητές και λάτρεις των υπαίθριων δραστηριοτήτων από την Ελλάδα και το εξωτερικό. 

Πώς θα φτάσετε 

Η Αστυπάλαια διαθέτει αεροδρόμιο που συνδέει το νησί με την Αθήνα, ενώ κατά τη θερινή περίοδο εκτελούνται τακτικά ακτοπλοϊκά δρομολόγια από τον Πειραιά και άλλα νησιά του Αιγαίου. 

Παρά την ολοένα αυξανόμενη τουριστική ανάπτυξη, το νησί έχει καταφέρει να διατηρήσει τον αυθεντικό του χαρακτήρα. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του: η αίσθηση ότι ανακαλύπτεις έναν τόπο που εξακολουθεί να ζει στους δικούς του ρυθμούς, μακριά από την πολυκοσμία και τη βιασύνη των πιο προβεβλημένων προορισμών. 

photos ISTOCK

Πηγή: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΒΕΤΖΟΓΛΟΥ / news247.gr

Τρίτη, Μαΐου 19, 2026

Επιστροφή Patriot από Κάρπαθο και Διδυμότειχο... (upd)

Πράσινο φως για τις ιταλικές φρεγάτες Bergamini 



Το πράσινο φως για την επιστροφή των συστοιχιών Patriot, από Διδυμότειχο και Κάρπαθο, αλλά και για την ολοκλήρωση κρίσιμων εξοπλιστικών προγραμμάτων για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων, άναψε το ΚΥΣΕΑ. 

Ο επαναπατρισμός των Patriot κρίθηκε αναγκαίος, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, λόγω της αλλαγής των γεωπολιτικών συνθηκών. Ακόμη θα αποσταλεί ένα όχημα M113 στον Λίβανο, ενώ υπενθυμίζεται ότι ήδη έχουν αναπτυχθεί 11 στην περιοχή, που προέρχονται από τα αποθέματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στο πλαίσιο της διμερούς συνεργασίας. 

Το ΚΥΣΕΑ, ενέκρινε την προμήθεια των ιταλικών φρεγατών Bergamini, όπως επίσης και την αναβάθμιση των φρεγατών ΜΕΚΟ. Και τα δυο προγράμματα έχουν περάσει από τη Βουλή, αλλά και η προμήθεια κρυπτοσυσκευών. 

Ο υπουργός Εξωτερικών παρείχε ενημέρωση για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ενώ κατά πληροφορίες συζητήθηκαν και τα ελληνοτουρκικά με φόντο τις εξελίξεις που φαίνεται να δρομολογούνται από τη γείτονα με την προώθηση του νομοσχεδίου για τη γαλάζια πατρίδα. 

=========

(upd) Με ζεύγος Mirage 2000-5 αντικαθίστανται οι Patriot στην Κάρπαθο 


Ένα ζεύγος μαχητικών αεροσκαφών Mirage 2000-5 θα μετασταθμεύσει στην Κάρπαθο, αντικαθιστώντας τη συστοιχία Patriot που είχε αναπτυχθεί στο νησί για την παροχή προστασίας από πιθανή βαλλιστική απειλή στο Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Η συγκεκριμένη απόφαση ελήφθη προκειμένου να καλυφθεί πιθανό επιχειρησιακό κενό. Σημειώνεται ότι στο αεροδρόμιο της Καρπάθου γίνονται εργασίες προκειμένου να μπορεί να υποστηρίξει επί μακρόν στάθμευση μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας.


Με πληροφορίες από το topontiki.gr

 

Κυριακή, Μαΐου 03, 2026

Το αργυρό δίδραχμο της Ρόδου επιστρέφει στην πατρίδα του - (Ιστορία της Ροδιακής νομισματοκοπίας)

Κατασχέθηκε στις Η.Π.Α 



Το Αργυρό Δίδραχμο της Ρόδου, περιλαμβάνεται ανάμεσα στα  26 αρχαία αντικείμενα που κατασχέθηκαν από τις αμερικανικές διωκτικές αρχές και επαναπατρίζονται στην Ελλάδα. 

Είναι ένα από τα πιο εμβληματικά νομίσματα (304 π.Χ), όπου στην εμπρόσθια όψη φέρει την κεφαλή του Θεού Ήλιου, που συμβολίζει τη δύναμη και την ακτινοβολία της Ρόδου και στην πίσω το «Ρόδον»,  το διαχρονικό σύμβολο του νησιού. 

Το νόμισμα κατασχέθηκε στο Μέμφις των Η.Π.Α, καθώς ο εισαγωγέας δεν διέθετε νόμιμα παραστατικά εξαγωγής από την Ελλάδα. 

Το 304 π.Χ. σηματοδοτεί τη λήξη της πολιορκίας της Ρόδου από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή και την έναρξη της «χρυσής εποχής» του νησιού. 

Πηγή: ertnews.gr

==========================

Ιστορία της Ροδιακής νομισματοκοπίας 

Η Αρχαία Ροδιακή νομισματοκοπία αναφέρεται στην νομίσματα, που κόπηκαν από την ανεξάρτητη Ροδιακή πολιτεία, κατά τη διάρκεια της Κλασικής και Ελληνιστικής εποχής. Οι Ρόδιοι έλεγχαν επίσης το έδαφος στη γειτονική Καρία, που ήταν γνωστή ως Ροδιακή Περαία και ήταν υπό την εξουσία των νησιωτών. Ωστόσο, πολλά άλλα ανατολικά κράτη και πολιτείες της Μεσογείου υιοθέτησαν το Ροδιακό (Χιακό) νομισματικό πρότυπο, ακολουθώντας τη Ρόδο. Η νομισματική χρήση του προτύπου επέτυχε ευρεία κυκλοφορία στην περιοχή. Ακόμη και το Πτολεμαϊκό βασίλειο, ένα σημαντικό ελληνιστικό κράτος στην ανατολική Μεσόγειο, υιοθέτησε για λίγο το Ροδιακό νομισματικό πρότυπο. 


Η Ρόδος ήταν μια σημαντική θαλάσσια και εμπορική δύναμη. Για παράδειγμα, τα συριακά εμπορεύματα που κατευθύνονταν προς την Αίγυπτο έκαναν στροφή μέσω της νήσου Ρόδου. Οι Ρόδιοι έκαναν επίσης μεγάλες συνεισφορές για την καταπολέμηση της πειρατείας στην περιοχή.[9] Η Ρόδος ήταν σύμμαχος του βασιλείου των Πτολεμαίων.

Η λύση της πολιορκίας της Ρόδου (305 - 304 π.Χ.) από τον Δημήτριο Α΄ της Μακεδονίας, οδήγησε στους Ρόδιους να αποκτήσουν ευρύτερη ελευθερία δράσης, και οι δεσμοί με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο ενισχύθηκαν. Η πολιορκία ήταν μια προσπάθεια να σπάσει η Ροδιο-Αιγυπτιακή συμμαχία. Ωστόσο, τα τετράδραχμα και τα χρυσά νομίσματα που προέρχονταν από τη Ρόδο εξαφανίστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα δίδραχμα της Ρόδου (βάρους 6,7 γραμ.) απέκτησαν σταθερή θέση -με τη μεγάλη κυκλοφορία τους- στο εμπόριο της Ανατολικής Μεσογείου. Το μη σταθερό βάρος του δεν επέτρεψε στο ροδιακό δίδραχμο να λειτουργήσει ως πραγματικό διεθνές μέσο ανταλλαγής. Επίσης πολλά αργυρά νομίσματα της Ρόδου λειώνονταν στην Αίγυπτο, όταν δαπανώνταν εκεί, και στη συνέχεια κόβονταν ως Πτολεμαϊκά νομίσματα. 

Αποδεικνύεται ότι οι απομιμήσεις των Ροδιακών νομισμάτων κυκλοφορούσαν μεταξύ 188 - 167 π.Χ. στη Λυκία (στην ηπειρωτική Μ. Ασία). Αυτά τα πλαστά νομίσματα αντέγραφαν μια παλαιότερη παραλλαγή των Ροδιακών νομισμάτων. 

Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Ρόδου από τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου το 88 π.Χ., μια πιθανή σειρά έκτακτης ανάγκης μεγάλων χάλκινων νομισμάτων κόπηκε, ως αποτέλεσμα του πολέμου.

 Ο θεός του ήλιου, Ήλιος, ήταν ο σημαντικός θεός των Ροδίων. Πολλές αρχαίες πόλεις ισχυρίστηκαν ότι προέρχονταν από τον θεό. Ο Ήλιος θα εμφανιζόταν στην εμπρόσθια πλευρά των νομισμάτων της Ρόδου για τέσσερις αιώνες. Τα σχέδια της Ροδιακής νομισματοκοποίας δεν επηρεάστηκαν από τις εκστρατείες του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. 

Ο Ρόδος χρησιμοποιούσε το κεφάλι του Ήλιου ή ένα ρόδον (τριαντάφυλλο) ως σύμβολό της. Αυτά τα σύμβολα χρησιμοποιήθηκαν επίσης σε άλλες μορφές τέχνης, εκτός από την νομίσματα, όπως σε σφραγίδες αμφορέων. Αυτά τα σύμβολα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ερευνητές για να προσδιοριστεί η προέλευση ενός αντικειμένου, και σε ορισμένες περιπτώσεις το σύμβολο αναφέρεται στο όνομα του τόπου. Το ρόδο αναφέρεται στη Ρόδο ως λαλούν σύμβολο (ρόδον - Ρόδος). Ένας τύπος Ροδιακών τετραδράχμων χρησιμοποίησε την πλώρη ενός πλοίου ως σύμβολο της ναυτικής δύναμης της Ρόδου. Η πλώρη είναι πιο εμφανής από ένα πιο πλήρες δείγμα του νομίσματος, και είναι στην αριστερή πλευρά του ρόδου, στην πίσω όψη του νομίσματος. Στη δεξιά πλευρά του ρόδου είναι ένα μπουμπούκι. Κάτω από το ρόδο είναι το όνομα του αξιωματούχου, και μία επιγραφή επάνω από το ρόδο αναφέρεται στη Ρόδο. Η εμπρός όψη του νομίσματος απεικονίζει τον θεό Ήλιο. 

Το τέλος του τοπικού νομίσματος 

Η τελική καταστροφή της νομισματοκοπίας της Ρόδου προήλθε από τους τελευταίους Ρωμαϊκούς Εμφυλίους πολέμους που ξεκίνησαν από τον Εμφύλιο Πόλεμο του Καίσαρα. Πολλά μικρά ελληνιστικά αργυρά νομίσματα έπαψαν να υπάρχουν. Μέχρι το 30 π.Χ. το ρωμαϊκό νομισματικό σύστημα και τα δηνάρια ήταν σαφώς κυρίαρχα στα ανατολικά τμήματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Η Ρόδος περιήρθε κάτω από την άμεση ρωμαϊκή κυριαρχία το 31 μ.Χ., και συγχωνεύτηκε στην επαρχία της Ασίας το 44 μ.Χ. 

(Με πληροφορίες από wikipedia)



Τετάρτη, Απριλίου 08, 2026

4 ελληνικά έθιμα που γιορτάζουν το Πάσχα... αλλιώς


 

Το ελληνικό Πάσχα δεν εξαντλείται στους εντυπωσιακούς Μπότηδες της Κέρκυρας ή στον θορυβώδη ρουκετοπόλεμο της Χίου, ούτε είναι μόνο αρνί στη σούβλα και σπάσιμο αυγών. Eίναι και μικρές, σχεδόν μυστικές παραδόσεις που επιμένουν να ζουν μακριά από τα φώτα και έχουν το δικό τους ενδιαφέρον. 

Η Ελλάδα κρύβει δεκάδες τοπικά έθιμα που δεν έγιναν ποτέ viral, δεν μπήκαν σε τουριστικούς οδηγούς, αλλά επιμένουν πεισματικά να υπάρχουν, χωρίς να κάνουν φασαρία. Μακριά από το μαζικό θέαμα, μικρές κοινότητες συνεχίζουν να γιορτάζουν το Πάσχα με τρόπους σχεδόν τελετουργικούς, βαθιά συνδεδεμένους με τη μνήμη, τη φύση και τη συλλογικότητα. Φέτος, λοιπόν, στρέφουμε το βλέμμα σε τρία λιγότερο γνωστά, αλλά εντυπωσιακά έθιμα, που αξίζει να ταξιδέψετε για να τα ζήσετε από κοντά. 


Τα Σύρματα στην Κάρπαθο: Το Πάσχα γίνεται αναμέτρηση 

H Κάρπαθος αποτελεί ούτως ή άλλως έναν διαφορετικό κόσμο εκεί στην εσχατιά του Αιγαίου, οπότε ήταν περισσότερο από σίγουρο ότι θα έβαζε το δικό της λιθαράκι στο ελληνικό Πάσχα. Στο μικρό χωριό Σπόα, λοιπόν, αλλά και στο Μεσοχώρι, υπάρχει ένα έθιμο που μοιάζει περισσότερο με παιχνίδι δύναμης και λιγότερο με θρησκευτική τελετή, τα λεγόμενα «Σύρματα». Πρόκειται για μια ιδιότυπη διελκυστίνδα που χωρίζει το χωριό στα δύο, σε άντρες απέναντι σε γυναίκες, οι οποίοι πιάνουν τα δύο άκρα ενός χοντρού σκοινιού που φτάνει σε μήκος δεκάδων μέτρων και τεντώνεται σε ένα στενό του χωριού. Με το σύνθημα, ξεκινά μια έντονη αναμέτρηση, με φωνές και πειράγματα, μέχρι κάποια ομάδα να υπερισχύσει. Το έθιμο παλιότερα ανήκε στη Σαρακοστή, όμως σήμερα πραγματοποιείται τη Δευτέρα του Πάσχα, δίνοντας την ευκαιρία στην κοινότητα να μεταβεί από τη νηστεία στο γλέντι με τον πιο εκρηκτικό τρόπο. Η ένταση, ωστόσο, δεν σταματά στο σχοινί, αφού οι δύο πλευρές ανταλλάσσουν μαντινάδες, πειράγματα και αυτοσχέδιες «επιθέσεις» –από αλεύρι μέχρι τσουκνίδες– σε ένα σκηνικό που ισορροπεί ανάμεσα στον ανταγωνισμό και το χιούμορ. Η νίκη έχει σημασία, αλλά όχι όσο το ίδιο το παιχνίδι κι όταν τελειώσει η αναμέτρηση, το έθιμο μετατρέπεται σχεδόν αυτόματα σε γλέντι. Η λύρα, η τσαμπούνα και το λαούτο επιστρέφουν μετά τη σιωπή της Σαρακοστής και το χωριό περνά σε μια άλλη φάση: αυτή της μουσικής, του χορού και της συνέχειας. 


Η «Κούνια» στην Κωμιακή: Πάσχα με... φλερτ 

Στην ορεινή Κωμιακή της Νάξου, το Πάσχα αποκτά έναν απροσδόκητα κοινωνικό χαρακτήρα. Το έθιμο της «Κούνιας» στήνεται στην πλατεία του χωριού και μετατρέπει τη γιορτή σε μια τελετουργία γνωριμίας και, παλαιότερα, κοινωνικής έκθεσης. Τι ακριβώς συμβαίνει; Η κούνια στολίζεται με λουλούδια και υφάσματα και οι νέοι του χωριού καλούνται να συμμετάσχουν σε ένα πολύ ιδιαίτερο «παιχνίδι». Οι κοπέλες κάθονται στην κούνια και οι άντρες τις σπρώχνουν, τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια, ωστόσο δεν είναι μια απλή παιδική δραστηριότητα. Πρόκειται για έναν κώδικα επικοινωνίας με σαφείς συμβολισμούς: Το ποιος θα σπρώξει ποια, πόσο και με ποιο τραγούδι, είχε παλιότερα ιδιαίτερη σημασία. Το έθιμο φαίνεται να έχει ρίζες σε αρχαιότερες γιορτές της άνοιξης και της γονιμότητας, όπου η κίνηση της αιώρησης συνδεόταν με την αναγέννηση της φύσης. Σήμερα, μπορεί να έχει χάσει τη «σοβαρότητα» του παρελθόντος, αλλά παραμένει ένα από τα πιο αυθεντικά παραδείγματα του πώς το Πάσχα μπλέκεται με την κοινωνική ζωή του τόπου. Να σημειώσουμε ότι παρόμοια έθιμα κούνιας συναντώνται και σε άλλα νησιά των Κυκλάδων, όπως στην Κύθνο («Κούνια της Λαμπρής») και την Πάρο, επιβεβαιώνοντας τις κοινές ρίζες αυτών των ανοιξιάτικων εθίμων στο Αιγαίο. 


Τα αερόστατα στο Λεωνίδιο: Ο ουρανός γίνεται μέρος της Ανάστασης 

Όσοι έχετε βρεθεί στο Λεωνίδιο Αρκαδίας το βράδυ της Ανάστασης, ξέρετε ότι δεν κυριαρχεί ο θόρυβος, αλλά το θέαμα, που είναι μάλιστα αρκετά παραμυθένιο. Μόλις ακουστεί το «Χριστός Ανέστη», ο ουρανός γεμίζει με εκατοντάδες αυτοσχέδια αερόστατα που υψώνονται αργά, δημιουργώντας μια υπέροχη, κινηματογραφική εικόνα, που πλέον προσελκύει κόσμο, ωστόσο δεν είχε καθόλου τουριστικό χαρακτήρα τα προηγούμενα χρόνια. Απεναντίας, πρόκειται για μια παράδοση που απαιτεί προετοιμασία ημερών, αφού τα αερόστατα κατασκευάζονται χειροποίητα από λεπτό χαρτί και καλάμια, με ιδιαίτερη προσοχή στην ισορροπία και τη σωστή καύση και οι κάτοικοι δουλεύουν ομαδικά, συχνά σε οικογενειακό επίπεδο. Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει «επίσημος» διαγωνισμός, αλλά μια άτυπη υπερηφάνεια για το ποιο αερόστατο θα φτάσει πιο ψηλά ή θα κρατηθεί περισσότερο στον αέρα. Το εντυπωσιακό είναι, όμως, ότι το έθιμο αυτό δεν βασίζεται στην ένταση, αλλά στη διάρκεια και τη μετάβαση: από το σκοτάδι στο φως, από τη γη στον ουρανό. Είναι μια ήσυχη, αλλά βαθιά συμβολική εκδοχή της Ανάστασης, ενώ θεωρείται ότι τα αερόστατα αυτά μεταφέρουν τις ευχές των κατοίκων στον ουρανό. 


Ο Χορός της Αγάπης στο Χρισσό Φωκίδας: Ένα πασχαλινό έθιμο που ενώνει ντόπιους και επισκέπτες 

Το Χρισσό στη Φωκίδα είναι ένα μικρό χωριό σκαρφαλωμένο στους πρόποδες του Παρνασσού, σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρων και σε περίπτωση που σας βρει εκεί το Πάσχα, σας επιφυλάσσει έναν διαφορετικού τύπου εορτασμό. Την Κυριακή του Πάσχα, μετά τον Εσπερινό της Αγάπης, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες συγκεντρώνονται στο γραφικό ξωκλήσι του χωριού και στη συνέχεια στην κεντρική πλατεία για τον παραδοσιακό «Χορό της Αγάπης». Τα μέλη του χορευτικού συγκροτήματος φορούν παραδοσιακές φορεσιές και η πομπή προχωρά στον χορό, όπου όλοι συμμετέχουν. Κάθε χρόνο τιμάται διαφορετική περιοχή του ελληνισμού και φέτος η παρουσίαση είναι αφιερωμένη στους χορούς και την παράδοση της Καππαδοκίας, προσφέροντας μια ζωντανή εμπειρία παράδοσης, μουσικής και συλλογικής γιορτής.


ΤΖΟΥΛΙΑ ΤΑΣΩΝΗ / clickatlife.gr 

Δευτέρα, Μαρτίου 23, 2026

Η Ελλάδα ως «luxury καταφύγιο» και το Real Estate της υποτέλειας

Από το Ντουμπάι της ερήμου στο Ντουμπάι του Αιγαίου, ο δρόμος είναι στρωμένος με τις νεοφιλελεύθερες εμμονές μιας ελίτ που αντιλαμβάνεται τη χώρα ως οικόπεδο προς αξιοποίηση 



Η εγχώρια οικονομική ολιγαρχία και η δημοσιογραφική ναυαρχίδα του φιλελευθερισμού φαίνεται πως ζήλεψαν τη δόξα των εμίρηδων. Μετά την εμπέδωση της τουριστικής βιομηχανίας ως μονοκαλλιέργειας, σειρά έχει τώρα η μετεξέλιξή της: το όραμα της Ελλάδας ως «διεθνούς καταφυγίου» για παντός είδους πλάνητες. Διαβάζουμε στην κυριακάτικη Καθημερινή για μια Ελλάδα-όαση, η οποία οφείλει να αρπάξει την «ιστορική ευκαιρία» από τις φλόγες της Μέσης Ανατολής και να προσθέσει στο τουριστικό της προϊόν τη μετατροπή της σε ένα απέραντο πάρκινγκ κεφαλαίων για όλους τους «κοσμοπολίτες του Λεβάντε». Πίσω, όμως, από τις λυρικές περιγραφές για «απαστράπτον παρόν» και «κουλτούρα μεσογειακής διαβίωσης», κρύβεται η πιο κυνική ομολογία μιας βαθιάς ταξικής μονομέρειας που αντιμετωπίζει τη χώρα ως προνομιακό real estate asset και τους κατοίκους της ως το υπηρετικό προσωπικό τους. 

Η «πολιτισμική ουδετερότητα» ως ευφημισμός του βίαιου εξευγενισμού 

Το αφήγημα που προβάλλεται είναι το εξής: Το Ντουμπάι «χάλασε», οι πύραυλοι το έβγαλαν από τον χάρτη της ανεμελιάς, άρα τώρα είναι η σειρά μας να προσφέρουμε το επόμενο «ασφαλές λιμάνι» για τους ευκατάστατους παροικούντες των μητροπόλεων της Ανατολής. Μόνο που η ασφάλεια για την οποία μιλούν δεν αφορά τον ντόπιο εργαζόμενο που αδυνατεί να καλύψει το κόστος διαβίωσης ούτε τον οικονομικό μετανάστη που τον σπρώχνει η ανάγκη της επιβίωσης να αφήσει τόπο και οικογένεια προς χάριν ενός αμφίβολου μέλλοντος. Αντιθέτως, η έλευση αυτών των «δυναμικών στρωμάτων» μεταφράζεται στην πράξη σε έναν επιθετικό εξευγενισμό (gentrification) και περεταίρω υποβάθμιση των όρων ζωής των μη προνομιούχων. 

Ο στόχος εδώ είναι οι γειτονιές της Αθήνας και των νησιών να μετατραπούν σε αποστειρωμένες ζώνες «πολιτισμικής ουδετερότητας». Πρόκειται για τον κομψό ευφημισμό της ισοπέδωσης κάθε κοινωνικού ιστού, ώστε ο εύπορος μέτοικος να νιώθει «σαν στο σπίτι του» σε ένα περιβάλλον non-place, σε ένα μη-τόπο που διευκολύνει απλώς τις ροές του κεφαλαίου. Το δικαίωμα στη στέγη θυσιάζεται στον βωμό της «ελκυστικότητας» για τους επενδυτές, την ώρα που το ενοίκιο μετατρέπεται σε εργαλείο κοινωνικής εκδίωξης για τη νέα γενιά και τα λαϊκά στρώματα. 

Οι αόρατοι είλωτες πίσω από τη βιτρίνα 

Είναι προκλητικός ο τρόπος με τον οποίο η φιλελεύθερη ρητορική προσπερνά την πραγματικότητα. Μιλούν για «βελτίωση υποδομών» και «αγγλόφωνα πανεπιστήμια» για τα παιδιά «μας» και τα παιδιά  των «άλλων» (των εύπορων επήλυδων), την ίδια στιγμή που οι δημόσιες δομές υγείας και παιδείας για τη μεγάλη πλειονότητα αφήνονται στη μοίρα τους. 

Η λογική τους είναι δομικά ταξική. Η Ελλάδα οφείλει να μετασχηματιστεί σε κάποιου τύπου μεθόριο, όπου η εγχώρια εργατική τάξη θα περιοριστεί στον ρόλο του κακοπληρωμένου παρόχου υπηρεσιών. Για τον άνθρωπο του μόχθου, αυτό που προβάλλεται σημαίνει ακριβώς αυτό που η ίδια η Καθημερινή ομολογεί με μια σπάνια κρίση ειλικρίνειας: «είλωτες θαμμένους στα εργοτάξια». Η ανάπτυξη που οραματίζονται βασίζεται στην άγρια εργασιακή εκμετάλλευση και στην πλήρη απορρύθμιση, προκειμένου να χτιστούν οι δομές που θα στεγάσουν τους εν λόγω κοσμοπολίτες. 

Η παγίδα της ομογενοποίησης και το «Brand Ελλάδα» 

Αυτός ο νεοφιλελεύθερος κοσμοπολιτισμός αποτελεί την άλλη όψη της κοινωνικής αναλγησίας. Προωθείται μια Ελλάδα-προϊόν (brand), απογυμνωμένη από κάθε πολιτικό, κοινωνικό ή αξιακό περιεχόμενο. Μας καλούν να γίνουμε «φιλόξενοι» όχι προς τον κατατρεγμένο πρόσφυγα που θαλασσοπνίγεται, γι’ αυτόν η φιλελεύθερη Ευρώπη επιφυλάσσει το δόγμα φυλακή ή επαναπροώθηση, αλλά προς το πορτοφόλι του ευκατάστατου πλάνητα. Η υιοθέτηση αυτής της στρατηγικής σημαίνει ότι η δημόσια σφαίρα θα τεμαχίζεται σε «private resorts» και οι εργαζόμενοι θα είναι αναλώσιμα γρανάζια σε μια μηχανή που παράγει υπερκέρδη για λίγους και αποκλεισμό για τους πολλούς. 


Χάρης Φραντζής / koutipandoras.gr 

Δευτέρα, Μαρτίου 09, 2026

Celestyal: Ακύρωση των κρουαζιέρων στις 20 και 23 Μαρτίου 2026 με το Celestyal Discovery



Την ακύρωση των κρουαζιέρων στις 20 και 23 Μαρτίου 2026 με το Celestyal Discovery ανακοίνωσε η εταιρία κρουαζιέρας Celestyal, παρακολουθώντας τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και παραμένοντας σε επαφή με τις αρμόδιες αρχές στην περιοχή. 

Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, αποφασίσαμε να ακυρώσουμε τις κρουαζιέρες 3 και 4 διανυκτερεύσεων «Εικόνες Αιγαίου» στις 20 και 23 Μαρτίου αντίστοιχα, τις οποίες πραγματοποιεί το Celestyal Discovery, ενώ ολοκληρώνουμε τις επιχειρησιακές ρυθμίσεις για την επανατοποθέτηση του πλοίου στη Μεσόγειο πριν από την καλοκαιρινή περίοδο. 

Σύμφωνα με την εταιρία, “Όλοι οι επιβάτες έχουν πλέον αποβιβαστεί με ασφάλεια από το Celestyal Discovery στο Ντουμπάι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και εργαζόμαστε για την αποβίβαση των τελευταίων επιβατών που παραμένουν στο Celestyal Journey εντός των επόμενων 24 ωρών, το οποίο βρίσκεται επί του παρόντος στη Ντόχα του Κατάρ. 

Και τα δύο πλοία παραμένουν πλήρως λειτουργικά και έτοιμα να αποπλεύσουν. Η αναχώρησή τους από την περιοχή θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις οδηγίες των αρμόδιων αρχών. 

Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, αποφασίσαμε να ακυρώσουμε τις κρουαζιέρες 3 και 4 διανυκτερεύσεων «Εικόνες Αιγαίου» στις 20 και 23 Μαρτίου αντίστοιχα, τις οποίες πραγματοποιεί το Celestyal Discovery, ενώ ολοκληρώνουμε τις επιχειρησιακές ρυθμίσεις για την επανατοποθέτηση του πλοίου στη Μεσόγειο πριν από την καλοκαιρινή περίοδο.

Όλοι οι επιβάτες που έχουν κάνει κράτηση για αυτές τις κρουαζιέρες θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ πλήρους επιστροφής χρημάτων ή πίστωσης για μελλοντική κρουαζιέρα. Παρακαλούνται οι επιβάτες να επικοινωνήσουν με τον ταξιδιωτικό τους πράκτορα για να συζητήσουν τις διαθέσιμες επιλογές και τα επόμενα βήματα.

Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις και παραμένουμε προσηλωμένοι στην επανέναρξη των προγραμματισμένων κρουαζιέρων μας, το συντομότερο δυνατό. Ευχαριστούμε θερμά τους επιβάτες και τους πολύτιμους συνεργάτες μας για την υπομονή και την κατανόησή τους“. 


Πηγή: tornosnews.gr

Παρασκευή, Μαρτίου 06, 2026

Άμεση απάντηση της Αθήνας στην Άγκυρα για το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία» - ΄Εντονη αντίδραση της Τουρκίας με τους πυραύλους στην Κάρπαθο

Η εκπρόσωπος του ελληνικού ΥΠΕΞ τόνισε ότι οι ισχυρισμοί της Άγκυρας δεν έχουν βάση 



Η Αθήνα απάντησε άμεσα στις δηλώσεις της Άγκυρας σχετικά με το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου. Η εκπρόσωπος του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, Λιάνα Ζωχιού, κλήθηκε να σχολιάσει σήμερα (5/3) τοποθέτηση του εκπροσώπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, ο οποίος αναφέρθηκε στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών. 

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου, η εκπρόσωπος του ελληνικού ΥΠΕΞ τόνισε ότι οι τουρκικοί ισχυρισμοί δεν έχουν βάση και υπογράμμισε πως το καθεστώς των νησιών καθορίζεται σαφώς από διεθνείς συνθήκες. 

«Μονομερείς αιτιάσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου είναι ανυπόστατες και έχουν απορριφθεί επανειλημμένως στο σύνολό τους. 

Το καθεστώς των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου διέπεται από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης του 1923, τη Σύμβαση του Montreux του 1936 και τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, στην οποία μάλιστα η Τουρκία δεν είναι καν συμβαλλόμενο μέρος. 

Οι συνθήκες αυτές δεν καταλείπουν καμία αμφιβολία για το καθεστώς των νησιών. 

Η αμυντική διάταξη της Ελλάδας είναι αδιαπραγμάτευτη. Η εμπόλεμη κατάσταση στην ευρύτερη γειτονιά μας επιτάσσει την αναγκαία αμυντική προπαρασκευή της χώρας. 

Η επικρατούσα αβεβαιότητα και ο κίνδυνος περαιτέρω κλιμάκωσης του πολέμου καλούν για σύνεση και νηφαλιότητα, όχι για ανίσχυρες τοποθετήσεις», ανέφερε στην τοποθέτησή της. 

Αντιδρά η Τουρκία για την εγκατάσταση Patriot στην Κάρπαθο 



Η Τουρκία παίρνει θέση για τη μετακίνηση συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο κάνοντας λόγο για αναθεωρητισμό και «τετελεσμένα» ενώ κατηγορεί «κύκλους» που επιχειρούν να «δηλητηριάσουν τις διμερείς σχέσεις».

Σε μία μακροσκελή δήλωση που δημοσιεύτηκε το πρωί της Πέμπτης (05/03) από το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, εγκαλείται η Ελλαδική πλευρά λέγοντας: «Θεωρούμε ότι οι δηλώσεις που έγιναν τις τελευταίες ημέρες και αντιβαίνουν στον αποστρατιωτικοποιημένο χαρακτήρα των νησιών του Αιγαίου είναι ανεύθυνες, ατυχείς και άκαιρες».

«Δεδομένης αυτής της κατάστασης, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ορισμένοι κύκλοι – οι οποίοι επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν τις πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή μας και προσπαθούν με κάθε ευκαιρία να δηλητηριάσουν τις διμερείς σχέσεις μας με τη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, την Ελλάδα – επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα νέο τετελεσμένο γεγονός», σημειώνεται στην συνέχεια.

Σε άλλο σημείο η δήλωση της τουρκικής διπλωματίας αναφέρει: 

«Οι εξελίξεις στην περιοχή μας αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τη σημασία της ειλικρινής δέσμευσής μας για την ειρήνη και τη σταθερότητα.

Με την ευκαιρία αυτή, επαναλαμβάνουμε σε εκείνους τους κύκλους που έχουν συνηθίσει να προβάλλουν αβάσιμες αξιώσεις για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους και να διαδίδουν παραπληροφόρηση κατά της χώρας μας ότι δεν θα επιτρέψουμε τετελεσμένα γεγονότα και τους καλούμε να επιδείξουν κοινή λογική», συμπληρώνεται.

«Οι εξελίξεις στην περιοχή μας αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τη σημασία της ειλικρινής δέσμευσής μας για την ειρήνη και τη σταθερότητα.


Με πληροφορίες από το koutipandoras.gr



Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More