Λίγο μέτρο με την τρομολαγνεία για «χάος» δεν βλάπτει – και η χώρα πρέπει να γίνει λίγο… Γαλλία

Κάθε κοινωνική κινητοποίηση δεν σημαίνει «χάος» - και η χώρα έχει πολλούς λόγους να κινητοποιηθεί 

Τα όσα συμβαίνουν στη Γαλλία κανονικά θα έπρεπε να ερμηνεύονται ως συμπτώματα του βάθους της κοινωνικής κρίσης στην Ευρώπη και συνάμα της αδυναμίας του πολιτικού συστήματος να απαντήσει στις ανάγκες των κοινωνιών, είτε πρόκειται για τα ελλείμματα των δημόσιων εκπαιδευτικών συστημάτων, είτε για την κρίση κόστους ζωής και τη στεγαστική κρίση. 

Ωστόσο, στη χώρα μας μια ολόκληρη στρατιά «αναλυτών» ασχολείται πρωτίστως με το εάν θα έρθει το «χάος» και στα μέρη μας, ενώ ήδη σπεύδουν να στοχοποιήσουν πολιτικούς και πολιτικές δυνάμεις, ως αυτούς που θέλουν να φέρουν τα μπάχαλα στη χώρα μας. 

Ακόμη χειρότερα, διάφοροι όχι μόνο προσπαθούν να στοχοποιήσουν πολιτικούς χώρους και πολιτικούς, αλλά «φτιάχνουν κλίμα» για την ανάγκη η αστυνομία και ο αρμόδιος υπουργός να κάνουν τα απαραίτητα για να ελέγξουν τους ταραξίες. 

Και όλα αυτά με αφορμή το γεγονός ότι φοιτητές, μαθητές, και εκπαιδευτικοί έχουν εξαγγείλει για σήμερα μια μεγάλη κινητοποίηση με αφορμή τα μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης, από το τεράστιο ζήτημα της φοιτητικής στέγης έως τις ελλείψεις εκπαιδευτικών στα σχολεία. 

Μια μεγάλη κινητοποίηση που από το πουθενά προκύπτει εκ των προτέρων ότι θα προκαλέσει «χάος» ή ότι θα υπάρξουν «επεισόδια», την ώρα που γνωρίζουμε καλά ότι συχνά τα επεισόδια αποδεικνύονται προβοκάτσιες. 

Μια μεγάλη κινητοποίηση που κανονικά θα έπρεπε να μας κάνει να συζητάμε για τα προβλήματα της δημόσια εκπαίδευσης, την ανάγκη να αυξηθούν οι δαπάνες, το γεγονός ότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε στη νεολαία ένα μέλλον άλλο από την επισφάλεια και τις κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας. 

Όμως, τα προβλήματα της εκπαίδευσης ή η μεγάλη ανασφάλεια για το μέλλον που βιώνει η νέα γενιά είναι απλές υποσημειώσεις για όλους εκείνους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μας πείσουν ότι κάθε πολιτική αλλαγή θα ήταν μια επικίνδυνη αναστάτωση. 

Βέβαια, κάνοντας αυτό, παραβλέπουν κάτι πολύ βασικό: δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι οι πολίτες βλέπουν την αλλαγή ως καταστροφή. Ιδίως όταν αναλογιστούμε ότι η ελληνική κοινωνία είναι αυτή τη στιγμή – και μάλιστα με βάση όλες τις έρευνες – ιδιαίτερα οργισμένη με τις πολιτικές που εφαρμόζονται. 

Ακόμη περισσότερο, δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι οι πολίτες βλέπουν τις εικόνες από τη Γαλλία και φοβούνται ότι θα έρθει το «χάος», ούτε βέβαια αισθάνονται την ανάγκη μεγαλύτερης συσπείρωσης γύρω από την κυβέρνηση. 

Αρκετοί βλέπουν όλα όσα γίνονται στη Γαλλία και σκέφτονται ότι αυτό αποτελεί τον αναγκαίο ξεσηκωμό απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Πιθανώς στη χώρα μας, εξαιτίας των όσων έγιναν στη δεκαετία του 2010 και που στη συλλογική μνήμη έμειναν ως ήττες των μεγάλων κινημάτων, η διάθεση για συμμετοχή σε μαζικές κινητοποιήσεις, ιδίως για τις σχετικά μεγαλύτερες ηλικίες να είναι σχετικά μικρότερη. Όμως, ο βαθμός στον οποίο αποδέχονται τις πολιτικές που παρουσιάζονται ως «αυτονόητες» είναι ιδιαίτερα μικρός. Γι’ αυτό και επιζητούν την πολιτική αλλαγή. 

Καταλαβαίνω πολύ καλά γιατί κάποιοι θέλουν να παρουσιάσουν την πολιτική αλλαγή ως «πορεία στο χάος». Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο αναγκαία. Σε τελική ανάλυση εάν κανείς δεν θέλει να υπάρξουν και στη χώρα μας μεγάλες και παρατεταμένες κινητοποιήσεις, θα μπορούσε να πάρει μέτρα για να απαντήσει στα άμεσα αιτήματα της κοινωνίας. Όμως, είναι σαφές ότι καμιά τέτοια διάθεση δεν υπάρχει και αυτό εξηγεί γιατί το  μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να «τρομοκρατήσουν» προκαταβολικά μιλώντας για «χάος» και «μπάχαλα». 

Όμως, αυτό αναιρεί την πολύ απλή αλήθεια ότι σήμερα στην ελληνική κοινωνία σωρεύονται εκρηκτικά υλικά. Είτε πρόκειται για την έκρηξη της ακρίβειας, τη στεγαστική κρίση και συνολικά την κρίση κόστους ζωής, είτε πρόκειται για την υποστελέχωση της δημόσιας εκπαίδευσης και υγείας, είτε για την υπονόμευση των θεσμών και τον κυνισμό της εξουσίας, έχουμε πάρα πολλούς λόγους να κατέβουμε στους δρόμους και να απαιτήσουμε να αλλάξουν τα πράγματα. 

Και αυτό δεν είναι «χάος». Δημοκρατία είναι… 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι κοινωνίες δεν χρειάζονται «τάξη». Βαθιά αλλαγή έχουν ανάγκη

Στον απόηχο του ξεσηκωμού στη Γαλλία – και όχι μόνο – όλοι αυτοί που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα, μιλούν τη γλώσσα της «τάξης» 

Την ώρα που η Γαλλία δεν έχει ακόμη συνέλθει από τον πρωτοφανή παλλαϊκό -και όχι μόνο νεανικό- ξεσηκωμό του περασμένου Σαββάτου, στην Ελλάδα βγήκαν κιόλας οι καλοθελητές που σπεύδουν να διεκτραγωδήσουν τις «καταστροφές» και τους «βανδαλισμούς» και να υπογραμμίσουν με νόημα ότι για αυτόν τον λόγο και οι πολίτες, αντανακλαστικά, θα προτιμήσουν τη «σταθερότητα». 

Ορισμένοι, μάλιστα το λένε πιο ωμά: «τέτοιες καταστάσεις διευκολύνουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη», γιατί του επιτρέπουν να πει ότι εάν δεν επανεκλεγεί, για να διαχειριστεί όπως υποτίθεται αυτός ξέρει, τις μεγάλες προκλήσεις του επόμενου διαστήματος, κινδυνεύει και η δική μας χώρα να ζήσει στιγμές ανάλογες με αυτές της Γαλλίας. 

Άλλοι, πάλι πάνε να κάνουν «ανάλυση» τύπου «βγάζω φλας αριστερά, για να στρίψω δεξιά». «Καλά όλα αυτά, αλλά τέτοιες εξεγέρσεις ξυπνούν τη “σιωπηλή πλειοψηφία”, με αποτέλεσμα τελικά να είναι η Δεξιά αυτή που κερδίζει». «Δείτε και τον Ντε Γκώλ, πώς κέρδισε τις εκλογές αμέσως μετά τον Μάη του 1968 στη Γαλλία», σπεύδουν να προσθέσουν. Και εδώ το συμπέρασμα πάλι καταλήγει να είναι το ίδιο: κάθε άλλη επιλογή εκτός από τη συνέχεια της σημερινής διακυβέρνησης, που παρουσιάζεται ως συνώνυμη της «σταθερότητας», είναι καταστροφική και δεν έχει καν νόημα να πιστέψουμε ότι η λαϊκή κινητοποίηση μπορεί να οδηγήσει στο να πάνε τα πράγματα σε πιο αριστερή, δημοκρατική και προοδευτική κατεύθυνση. 

Βεβαίως, όπως συμβαίνει συχνά με τέτοιες εύκολες «γενικεύσεις», η ιστορική εμπειρία είναι πολύ διαφορετική. Στον 20ο αιώνα ήταν οι μεγάλοι κύκλοι μαζικής κινητοποίησης – μαζί με τον φόβο επανάληψης μιας επανάστασης όπως στη Ρωσία – που οδήγησε στις μεγάλες κοινωνικές κατακτήσεις, από την κοινωνική ασφάλιση, τη δωρεάν δημόσια υγεία και παιδεία έως τις συλλογικές συμβάσεις και την αναδιανομή εισοδήματος. 

Γιατί μπορεί ο Ντε Γκωλ όντως να κέρδισε τις εκλογές αμέσως μετά τον Μάη του 1968, αλλά οι παραχωρήσεις που έκανε η γαλλική Κεντροδεξιά, ήταν μεγάλες, ξεκινώντας από τις μεγάλες μισθολογικές αυξήσεις που οδήγησαν στον τερματισμό των απεργιών του Μάη. 

Αλλά, και στη χώρα μας, εάν δεν είχαμε όλους τους μεγάλους αγώνες και κινητοποιήσεις της μεταπολίτευσης, δεν θα είχαμε την ολοένα και μεγαλύτερη στροφή της ελληνικής κοινωνίας σε πιο προοδευτική κατεύθυνση με αποκορύφωμα την «Αλλαγή» του 1981 και ίσως το μεγαλύτερο κύμα προοδευτικών δημοκρατικών αλλαγών της μεταπολεμικής περιόδου. 

Και βέβαια στην περίοδο της μεγάλης κρίσης στη χώρα μας, ήταν οι μεγάλες, εκρηκτικές συχνά, κινητοποιήσεις του αντιμνημονιακού κινήματος που έθεσαν επί τάπητος το ερώτημα εάν μπορεί να υπάρξει μια διακυβέρνηση που να μην εκπροσωπεί τους «Βάστα Σόιμπλε» και τη λογική «και εάν δεν υπήρχαν τα μνημόνια, θα έπρεπε να τα είχαμε εφεύρει».

Επομένως, όλοι αυτοί που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το «χάος» και τις «ταραχές» και εξυμνούν τη σταθερότητα, στην πραγματικότητα αυτό που δεν θέλουν είναι να διατυπωθεί μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση, ικανή να κάνει πράξη μια ριζική αλλαγή πολιτικής προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων. Την πολιτική αλλαγή φοβούνται, όχι το «χάος».

Γιατί πρέπει να αναλογιστούμε τι σημαίνει σήμερα «σταθερότητα». Σημαίνει ότι θα συνεχιστεί μια πολιτική που συνεπάγεται ότι τα λαϊκά στρώματα, και ιδίως η νεολαία» παραδίδονται απροστάτευτα στην ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση. Ότι θα οξυνθούν ακόμη περισσότερο οι κοινωνικές ανισότητες. Ότι θα ενταθεί η υπονόμευση και τελικά ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υγείας και παιδείας. Ότι οι υποδομές δεν θα αναβαθμιστούν, καθώς δημόσιοι και ευρωπαϊκοί πόροι θα συνεχίσουν να μοιράζονται σε «ημετέρους». Ότι θα χειραγωγηθούν πλήρως οι θεσμοί του κράτους δικαίου και θα ενταθεί η αστυνομική καταστολή απέναντι σε όποιον διαφωνεί και διεκδικεί. Ότι θα συνεχιστεί η προετοιμασία του εδάφους για την ολική επαναφορά της Ακροδεξιάς στο πολιτικό προσκήνιο. 

Και εδώ να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Προφανώς και οι άνθρωποι φοβούνται τις περιόδους μεγάλης αναταραχής. Είναι φυσικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι φοβούνται γενικά τις λαϊκές κινητοποιήσεις. Ιδίως όταν τα αιτήματά τους είναι δίκαια και βγαίνουν μέσα από πραγματικές κοινωνικές ανάγκες. Και η ιστορία δείχνει πως όταν το μαχαίρι φτάσει στο κόκκαλο, τότε και οι «νοικοκυραίοι κατεβαίνουν στον δρόμοι και οι «φιλήσυχοι πολίτες».

Αυτοί που μισούν, εξαρχής, τις μαζικές κινητοποιήσεις και τους αγώνες, είναι αυτοί που μεταφράζουν σε ιδεολογία το στενό τους συμφέρον, δηλαδή η κοινωνική μειοψηφία που ωφελείται από τις σημερινές πολιτικές και κατεξοχήν στρατεύεται πίσω από κυβερνήσεις όπως η σημερινή, και όσοι πιστεύουν ότι η λύση για όλα τα προβλήματα είναι το «στιβαρό χέρι» ενός αυταρχικού κράτους, δηλαδή η Ακροδεξιά και οι νοσταλγοί του φασισμού.

Γι’ αυτόν τον λόγο και το πραγματικό συμπέρασμα που βγαίνει από τον κύκλο μεγάλων κινητοποιήσεων στον οποίο φαίνεται ότι μπαίνουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, αντιμέτωπες με τον εκρηκτικό συνδυασμό ανάμεσα στα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν και την κυνική απροθυμία των πολιτικών συστημάτων και των κυβερνήσεων να δώσουν λύσεις και πειστικές απαντήσεις, δεν είναι πώς θα εξασφαλιστεί η «σταθερότητα» στα ίδια αδιέξοδα, αλλά πώς θα υπάρξουν οι αναγκαίες βαθιές αλλαγές πολιτικής που απαιτούνται για να μειωθεί η πραγματική ανασφάλεια των πολιτών, μια ανασφάλεια που δεν προκαλείται από τους διαδηλωτές, αλλά από όλους εκείνους που μιλούν μόνο τη γλώσσα των αριθμών και όχι των ανθρώπινων αναγκών. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Μέρες ξεσηκωμού

Σε όλη την Ευρώπη οι νέοι – και όχι μόνο – ξεσηκώνονται απέναντι στην πρωτοφανή αδυναμία του πολιτικού συστήματος να απαντήσει σε στοιχειώδεις ανάγκες 

Όποιος νομίζει ότι όσα συνέβησαν στη Γαλλία, με τις πρωτοφανούς μαζικότητας διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις με την αστυνομία είναι απλώς κάποια γαλλική ιδιαιτερότητα απλώς δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. 

Το ίδιο ισχύει, προφανώς, και για όσους αυτή τη στιγμή σπεύδουν κυρίως να δώσουν έμφαση στις καταστροφές ή τους βανδαλισμούς, για να υποστηρίξουν ότι αυτό που συμβαίνει είναι απλώς μια έκρηξη παραβατικότητας, την ώρα βέβαια που δεν έχουν να πουν λέξη για την ωμή αστυνομική βία που ρίχνει λάδι στη φωτιά. 

Γιατί αυτό που συμβαίνει στη Γαλλία είναι έκφραση ενός πανευρωπαϊκού προβλήματος. Άλλωστε, δεν συμβαίνει μόνο στη Γαλλία: είχαμε μεγάλες κινητοποιήσεις στην Ισπανία γύρω από τη στεγαστική κρίση και η γειτονική Αλβανία συγκλονίζεται από μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. 

Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις πρωταγωνιστεί η νεολαία. Είναι η κοινωνική κατηγορία που αυτή τη στιγμή είναι στο στόχαστρο και πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα από όλες τις άλλες κοινωνικές κατηγορίες. 

Σε όλη την Ευρώπη η δημόσια εκπαίδευση, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, είναι υποχρηματοδοτημένη, καθώς εφαρμόζονται πολιτικές λιτότητας στο όνομα της «δημοσιονομικής πειθαρχίας», με αποτέλεσμα προβλήματα όπως η έλλειψη εκπαιδευτικών, οι υπερβολικά μεγάλες τάξεις, και οι σοβάδες που πέφτουν. Η πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση δεν σημαίνει υποχρεωτικά και κοινωνική άνοδο, όπως ίσχυε στο παρελθόν, και ακόμη και οι πτυχιούχοι καταλήγουν σε κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας που σήμερα υποτίθεται ότι κρατούν χαμηλά την ανεργία. Οι νέες και οι νέοι είναι αυτοί που σήμερα αναγκάζονται να μένουν με τους γονείς τους, θύματα της στεγαστικής κρίσης που κάνει τα σπίτια απλησίαστα, ενώ ακριβώς επειδή αναλαμβάνουν τις πιο κακοπληρωμένες εργασίες υφίστανται πολύ πιο άμεσα τις επιπτώσεις της συνολικότερης κρίσης κόστους ζωής. 

Όμως, δεν είναι μόνο οι νέοι. Αυτή τη στιγμή σε όλη την Ευρώπη, εάν κανείς κοιτάξει τι υπόσχονται οι «συστημικές» πολιτικές δυνάμεις, αυτό που θα δει είναι ακόμη περισσότερη λιτότητα, ακόμη περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, ακόμη μεγαλύτερο περιορισμό των καλύψεων που προσφέρουν τα δημόσια συστήματα υγείας, ακόμη πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας. Το κοινωνικό κράτος βάλλεται από παντού και κατακτήσεις όπως οι συλλογικές συμβάσεις αφορούν ολοένα και μικρότερο τμήμα του εργατικού δυναμικού. Την ίδια στιγμή αναγκαίες πολιτικές, όπως αυτές που αφορούν την πράσινη μετάβαση, κατά βάση θα χρηματοδοτηθούν με το να μεταφερθεί το κόστος στις πλάτες των νοικοκυριών. 

Όλα αυτά πλέον παρουσιάζονται ως αυτονόητα. Πρωθυπουργοί και υπουργοί μιλούν μόνο τη γλώσσα των αριθμών και οποτεδήποτε πρέπει να απαντήσουν για πραγματικές κοινωνικές ανάγκες το μόνο που έχουν να πουν είναι ότι «δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος». Την ίδια ώρα, προσπαθούν να πείσουν τις κοινωνίες ότι τα πραγματικά τους προβλήματα είναι μόνο αυτά που αφορούν την ασφάλεια, υποδεικνύοντας ως «εχθρούς» τους μετανάστες, τους πρόσφυγες και τους Ρομά και «προσφέροντας» αντί για καλύτερη δημόσια εκπαίδευση και υγεία απλώς περισσότερη αστυνομία.

Σε αυτό το φόντο είναι που η Ευρώπη αυτή τη στιγμή επενδύει στους αμυντικούς εξοπλισμούς και σκοπεύει να μεταφέρει πόρους από το κοινωνικό κράτος στην άμυνα. Κάτι που απλώς θα δημιουργήσει ακόμη περισσότερα κοινωνικά προβλήματα και που συνεπάγεται μεγάλους κινδύνους. 

Την ώρα που οι δείκτες δυσαρέσκειας και απονομιμοποίησης των κυβερνήσεων και των πολιτικών τους είναι σε δυσθεώρητα ύψη, το πολιτικό σύστημα, οι δημοσιογράφοι, οι κάθε λογής «ειδικοί» προσπαθούν να πείσουν τους ανθρώπους, ότι δεν υπάρχει καμία άλλη εναλλακτική από τη σημερινή κατάσταση και πως οτιδήποτε άλλο θα ισοδυναμούσε με κάθοδο στο χάος. 

Αυτή τη στιγμή οι κυβερνήσεις είναι τελείως αμήχανες απέναντι σε αυτή την κατάσταση, πρωτίστως γιατί δεν περνάει καν από το μυαλό τους μια διαφορετική πολιτική που θα απαντάει σε υπαρκτά προβλήματα και κοινωνικές ανάγκες και θα μειώσει την κοινωνική ανασφάλεια που αυτή τη στιγμή κυριαρχεί στις κοινωνίες. 

Γι’ αυτό τον λόγο και αντί να μιλήσουν πραγματικά με τις κοινωνίες, δηλαδή να ανταποκριθούν στα αιτήματά τους, αυτό που κάνουν είναι να προσπαθούν να μιλήσουν για «υποκινητές» ή να στοχοποιήσουν όσους πολιτικούς χώρους αμφισβητούν τις τρέχουσες καταστροφικές πολιτικές. 

Όλα αυτά επιτείνονται από τον τρόπο που μέσα στα κόμματα, στα κάθε λογής think tanks, στα πανεπιστήμια, στα ΜΜΕ, διαμορφώθηκε ένα διανοητικό κλίμα που μετέτρεψε τον νεοφιλελευθερισμό σχεδόν σε θρησκευτικό δόγμα και έφτιαξε μια ολόκληρη γενιά πολιτικών, «αναλυτών», δημοσιογράφων που δεν μπορεί να σκεφτεί έξω από αυτό το πλαίσιο, ακόμη και όταν αυτό εμφανώς έχει αποτύχει και να φέρει την ανάπτυξη – η Ευρώπη είναι σε στασιμότητα εδώ και καιρό – και να απαντήσει στις απαιτήσεις της κοινωνίας για μια αξιοπρεπή ζωή. 

Για αυτό τον λόγο και όλο αυτό το σύστημα όχι μόνο δεν μπορεί να σκεφτεί ότι μπορούν να υπάρξουν εναλλακτικές, αλλά και επιδίδεται στη συκοφάντηση εκείνων των ρευμάτων και των πολιτικών που σήμερα επιμένουν ότι όχι μόνο μπορεί να υπάρξει μια εναλλακτική πολιτική, αλλά μπορεί να είναι και εφικτή και να συνδυάζει την ανάπτυξη με την κοινωνική δικαιοσύνη. 

Όμως, φαίνεται ότι οι κοινωνίες, η καθεμιά με το δικό της τρόπο, αρχίζουν να αρνούνται το «δεν υπάρχει καμία εναλλακτική» και για αυτό κατεβαίνουν στο δρόμο. Όμως, αυτό που πραγματικά θα τους δώσει διέξοδο – και όχι απλώς εκτόνωση της οργής – θα είναι να υπάρξουν πολιτικές προτάσεις που να δείχνουν το δρόμο μιας εναλλακτικής διακυβέρνησης. Αυτή είναι σήμερα η ιστορική ευθύνη των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων στην Ευρώπη. 

Πηγή:  Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Αλέξης Τσίπρας / «Δεν θα κάνω τη χάρη στον Μητσοτάκη να ασχολούμαι με τον Ανδρουλάκη» – «Καρφιά» για Γκίλφοϊλ

Στην ανάγκη να μην αντιπαρατεθεί με τον Νίκο Ανδρουλάκη σε μία σύγκρουση της αντιπολίτευσης, καθώς η ΝΔ είναι ο μόνος κερδισμένος, στάθηκε ο Αλέξης Τσίπρας κατά την ομιλία του στην Πολιτική Επιτροπή της ΕΛ.Α.Σ. 

Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε, συγκεκριμένα, στις επιθέσεις που, όπως είπε, δέχεται ο ίδιος και στελέχη του κόμματός του από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. 

Ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να απαντήσει με προσωπικούς χαρακτηρισμούς ούτε να επιτρέψει να μετατραπεί η πολιτική αντιπαράθεση σε σύγκρουση στον προοδευτικό χώρο. 

«Ποιος ωφελείται όταν η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τις συγκρούσεις της αντιπολίτευσης, αντί να περιστρέφεται γύρω από τις ευθύνες της κυβέρνησης;», διερωτήθηκε. 

Στη συνέχεια, υποστήριξε ότι οι προσωπικές αντιπαραθέσεις απομακρύνουν την προσοχή από ζητήματα όπως η ακρίβεια, η ενέργεια, η στέγη και το εισόδημα. 

«Δεν θα κάνω, λοιπόν, τη χάρη και δεν θα κάνουμε τη χάρη στον κ. Μητσοτάκη, αντί να ασχοληθώ και να ασχοληθούμε μαζί του, να ασχολούμαστε με τον κύριο Ανδρουλάκη και τις επιθέσεις του τις διαρκείς και τις προσωπικές», δήλωσε. 

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ΕΛ.Α.Σ. επιδιώκει να αποτελέσει εναλλακτική δύναμη απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και όχι συμπληρωματική. 

Τσίπρας για ακρίβεια: «Αόρατο μνημόνιο» με τιμές Γαλλίας και μισθούς Βουλγαρίας

Στην αρχή της ομιλίας του αναφέρθηκε στις αυξήσεις των τιμών και στις επιπτώσεις τους στα ελληνικά νοικοκυριά εστίασε ο Αλέξης Τσίπρας, υποστηρίζοντας ότι οι ανατιμήσεις σε βασικά προϊόντα έχουν φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα.

«Συνέκρινα τις τιμές στην καθημερινότητά μας το 2019 και σήμερα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «η ακρίβεια είναι τελικά ένα αόρατο μνημόνιο, ένα μνημόνιο που φουσκώνει τους αριθμούς στο βενζινάδικο, στο σούπερ μάρκετ, στη διαβίωση των πολιτών».

Όπως σημείωσε, οι επιπτώσεις αφορούν τους ευάλωτους, τους μισθωτούς, τη μεσαία τάξη και όσους δεν έχουν ευνοηθεί από τις οικονομικές εξελίξεις.

«Όλα τα προϊόντα έχουν ανέβει 60, 70, 80%. Ξέρετε, είναι μια πραγματικότητα την οποία αντιμετωπίζουν όλα τα ελληνικά νοικοκυριά», είπε, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο οι μισθοί και οι συντάξεις αυξήθηκαν αντίστοιχα.

«Εδώ έχουμε τιμές Γαλλίας και μισθούς Βουλγαρίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Ο Μητσοτάκης έχει αφήσει ανεξέλεγκτη τη δράση των καρτέλ»

Ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. άσκησε κριτική στην κυβέρνηση για τη λειτουργία των καρτέλ, τα οποία, όπως υποστήριξε, αποκομίζουν υπερκέρδη ενώ μεγάλο μέρος της κοινωνίας δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στο κόστος ζωής.

«Ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του έχουν αφήσει παντού, ανεξέλεγκτη, τη δράση των καρτέλ. Και αυτό είναι που έχει δημιουργήσει αυτή την τρομακτική εικόνα στα σούπερ μάρκετ, και όχι μόνο», δήλωσε.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις τιμές των καυσίμων και στο πετρέλαιο θέρμανσης, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση δεν έχει δώσει δεσμεύσεις για τις τιμές των επόμενων μηνών.

Όπως είπε, το όριο του 1,4 ευρώ ανά λίτρο για το πετρέλαιο θέρμανσης είχε τεθεί έπειτα από επιστημονική έρευνα και μελέτη, ενώ έκανε λόγο για τέσσερα εναλλακτικά εργαλεία που είχαν προταθεί. 

«Το αφήγημα της τρίτης τετραετίας και της σταθερότητας δεν περπατάει»

Ο Αλέξης Τσίπρας εκτίμησε ότι το κυβερνητικό αφήγημα για τρίτη τετραετία και πολιτική σταθερότητα δεν πείθει, επικαλούμενος την ακρίβεια, τις διεθνείς εξελίξεις και τα σκάνδαλα.

«Και δεν περπατάει ούτε το αφήγημα της σταθερότητας, έχοντας μπροστά έναν απρόβλεπτο χειμώνα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα δύσκολο πολιτικό περιβάλλον.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κυβέρνηση επιχειρεί να επικαλεστεί τη διεθνή κατάσταση και τα όρια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων, προβάλλοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον καταλληλότερο για τη διαχείριση των προβλημάτων.

Ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. προειδοποίησε, παράλληλα, για έναν δύσκολο χειμώνα, τον οποίο συνέδεσε με το υψηλό κόστος ζωής και τις πιέσεις που δέχεται η κοινωνική πλειοψηφία. 

Οι αιχμές για την Κίμπερλι Γκιλφόιλ και τις σχέσεις με τις ΗΠΑ

Αναφορά έκανε και στην υπόθεση της αποπομπής της Κίμπερλι Γκιλφόιλ, υποστηρίζοντας ότι οι εξελίξεις έχουν φέρει την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση.

«Στο ζήτημα αυτό, τελικά, οι Αμερικανοί στέλνουν σε κάθε χώρα τον πρεσβευτή που τους αξίζει», σχολίασε.

Ο Αλέξης Τσίπρας επέκρινε την κυβερνητική στάση απέναντι στις ΗΠΑ, κάνοντας λόγο για μια λογική «λευκής επιταγής» που, όπως είπε, βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα.

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε δημοσιεύματα σχετικά με δηλώσεις της Αμερικανίδας πρέσβη για τη δυνατότητα των ΗΠΑ να επηρεάζουν κυβερνήσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση δεν έχει διαψεύσει τη συγκεκριμένη αναφορά.

Σκεφτείτε λοιπόν, εάν είστε Αμερικανός αξιωματούχος και γίνονται όλα αυτά, και η χώρα λέει “δεν τρέχει τίποτα”, ούτε ζητάω εξηγήσεις, τι θα λέγατε για τη χώρα αυτή;», διερωτήθηκε. 

«Η χώρα δεν είναι ούτε αποικία ούτε προτεκτοράτο» 

Συνεχίζοντας την κριτική του, ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. χαρακτήρισε την κατάσταση «κράτος μπανανία» και ζήτησε να δοθούν εξηγήσεις τόσο για όσα προηγήθηκαν όσο και για τις συνθήκες που οδήγησαν στην αποπομπή.

«Η χώρα όμως δεν είναι ούτε αποικία, ούτε προτεκτοράτο. Και πρέπει να απαιτήσουμε εξηγήσεις», τόνισε, υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει να υπάρχουν σαφείς κόκκινες γραμμές για τις ενέργειες και τις δηλώσεις των ξένων πρέσβεων στην Ελλάδα.

«Πώς γίνεται να διεκδικείς αυτοδυναμία με 25%;» 

Σχολιάζοντας τον εκλογικό στόχο του 25% που έθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τη Νέα Δημοκρατία, ο Αλέξης Τσίπρας αμφισβήτησε τη δυνατότητα επίτευξης αυτοδυναμίας με αυτό το ποσοστό.

«Πώς γίνεται να διεκδικείς την αυτοδυναμία με 25%;», διερωτήθηκε, συνδέοντας τον συγκεκριμένο στόχο με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση και τα εσωκομματικά σενάρια.

Όπως υποστήριξε, η απόσταση από το 25% έως το 37% είναι μεγάλη, ενώ εκτίμησε ότι ο στόχος που τέθηκε αποτυπώνει τα πραγματικά όρια της εκλογικής δυναμικής της Νέας Δημοκρατίας. 

Τσίπρας για ΕΛ.Α.Σ.: «Τους ξεβολέψαμε – Να σταθούμε με ψυχραιμία στον στόχο»

Αναφερόμενος στην πορεία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι η δημιουργία της κάλυψε ένα πολιτικό κενό στον προοδευτικό χώρο.

Όπως ανέφερε, η ΕΛ.Α.Σ. κατάφερε να εδραιωθεί στη δεύτερη θέση, παρά την απουσία κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και κρατικής χρηματοδότησης.

«Κάποιοι θα λέγανε ότι πετύχαμε ένα μικρό πολιτικό θαύμα. Να καλύψουμε τάχιστα αυτό το κρίσιμο πολιτικό κενό της ανυπαρξίας εναλλακτικού προοδευτικού πόλου διακυβέρνησης απέναντι σε αυτόν της δεξιάς», σημείωσε.

Παράλληλα, κάλεσε τα στελέχη του κόμματος να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και σταθερότητα ως προς τον στόχο.

«Όχι να τσακωνόμαστε και να παλεύουμε με άλλους, αλλά να τσακωνόμαστε και να παλεύουμε με τα προβλήματα των πολιτών», ανέφερε, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη κατάθεσης εναλλακτικών προτάσεων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας. 

Η αναφορά στη διακυβέρνηση του 2015-2019

Ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. αναφέρθηκε και στην περίοδο διακυβέρνησης του 2015-2019, σημειώνοντας ότι το σύνθημα «Πρώτη φορά Αριστερά» παραμένει στη μνήμη των πολιτών.

Όπως είπε, η κυβέρνηση εκείνης της περιόδου, πέρα από τη μάχη με την τρόικα και τα μνημόνια, προχώρησε σε αλλαγές που αφορούσαν την ιθαγένεια για τα παιδιά μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα, την ταυτότητα φύλου, την επίλυση του Μακεδονικού, ρυθμίσεις στην εργασία και το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης.

Υποστήριξε, επίσης, ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση είχε αριστερό πρόσημο, καθώς κατάφερε να μειώσει τον δείκτη φτώχειας και να στηρίξει τους οικονομικά ασθενέστερους. 

«Εμείς με τη Δεξιά είμαστε ασύμβατες ευθείες»

Ο Αλέξης Τσίπρας απέρριψε τα σενάρια συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, δηλώνοντας ότι η πολιτική διαδρομή του ίδιου και του κόμματός του βρίσκεται απέναντι στη Δεξιά.

«Εμείς, λοιπόν, με τη δεξιά είμαστε ασύμβατες ευθείες, δεν το ταλαιπωρούμε άλλο», ανέφερε, προσθέτοντας ότι άλλοι θα πρέπει να επανεξετάσουν τις πολιτικές τους επιλογές.

Επανέλαβε, τέλος, ότι η ΕΛ.Α.Σ. δημιουργήθηκε για να αποτελέσει τον εναλλακτικό πόλο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

«Εμείς γεννηθήκαμε για να είμαστε ο αντίπαλος και ο εναλλακτικός πόλος απέναντι στη ΝΔ στο πολιτικό μας σύστημα. Αυτό το κενό καλύψαμε. Εμείς δεν έχουμε συνεργαστεί κυβερνητικά με τη Νέα Δημοκρατία», κατέληξε. 

Πηγή: tvxs.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Άμεσα μέτρα στήριξης μετά την κακοκαιρία ζητούν οι ξενοδόχοι

Την άμεση στήριξη των επιχειρήσεων που επλήγησαν από την κακοκαιρία της 14ης Οκτωβρίου, την επαναφορά των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ και τη χρηματοδότηση αντιπλημμυρικών έργων από τα έσοδα του Τέλους Ανθεκτικότητας ζητά η Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου. 

Με επιστολή της προς τους υπουργούς Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκο Πιερρακάκη, και Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, καθώς και τους βουλευτές Δωδεκανήσου, η Ένωση επισημαίνει την ανάγκη ταχείας αποκατάστασης των ζημιών σε έναν προορισμό που εξακολουθεί να φιλοξενεί περισσότερους από 150.000 επισκέπτες. 

Μεταξύ άλλων, ζητά εξάμηνη αναστολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων για τις πληγείσες επιχειρήσεις, επιχορηγήσεις και θεσμοθέτηση μηχανισμού επιστροφής σημαντικού μέρους των εσόδων του Τέλους Ανθεκτικότητας στις τοπικές κοινωνίες, προειδοποιώντας ότι οι ελλείψεις υποδομών και οι αυξανόμενες επιβαρύνσεις απειλούν την ανταγωνιστικότητα του νησιού. 

Ακολουθεί η επιστολή της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου: 

“Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, 

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ, 

Αξιότιμη κυρία Βουλευτή, 

Αξιότιμοι κύριοι Βουλευτές, 

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα που εκδηλώθηκαν στη Ρόδο στις 14 Οκτωβρίου 2026 προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε υποδομές, κατοικίες και επιχειρήσεις σε πολλές περιοχές του νησιού, μεταξύ των οποίων και σε ξενοδοχειακές μονάδες που εξακολουθούσαν να βρίσκονται σε λειτουργία. 

Η ταχεία αποκατάσταση των ζημιών έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η τουριστική περίοδος βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και το νησί φιλοξενεί αυτή τη στιγμή περισσότερους από 150.000 επισκέπτες. Η διασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας των επιχειρήσεων και της ομαλής παροχής υπηρεσιών αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για τη διατήρηση της εικόνας, της αξιοπιστίας και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας του προορισμού. 

Η Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου ζητά την ενεργοποίηση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου στήριξης των πληγεισών επιχειρήσεων, ώστε να αποκατασταθούν οι ζημιές, να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους και να περιοριστούν οι επιπτώσεις στην τοπική οικονομία και την απασχόληση.

Με δεδομένο ότι η Ρόδος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους διεθνείς τουριστικούς προορισμούς της χώρας και σημαντικό πυλώνα δημιουργίας εισοδήματος, απασχόλησης και δημοσίων εσόδων, θεωρούμε ότι η στήριξή της συνιστά ζήτημα ευρύτερης στρατηγικής σημασίας για την ελληνική οικονομία και τον τουρισμό. 

Στο πλαίσιο αυτό, ζητούμε την παρέμβασή σας για την προώθηση των ακόλουθων μέτρων:

1.Άμεση στήριξη των πληγεισών επιχειρήσεων. 

Ζητούμε την άμεση καταγραφή και αποτίμηση των ζημιών, την επίσπευση των διαδικασιών κρατικής αρωγής και την ενεργοποίηση κατάλληλων προγραμμάτων επιχορήγησης για την αποκατάσταση των ζημιών σε κτιριακές εγκαταστάσεις, εξοπλισμό και υποδομές.

Παράλληλα, ζητούμε την αναστολή για έξι μήνες των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων των αποδεδειγμένα πληγεισών επιχειρήσεων, καθώς και την εξέταση πρόσθετων μέτρων ενίσχυσης της ρευστότητας και διατήρησης της απασχόλησης.

2. Μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ρόδου. 

Επανερχόμαστε στο πάγιο αίτημα της Ένωσής μας για επαναφορά των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στη Ρόδο, η οποία ήταν από τα πρώτα νησιά που εξαιρέθηκαν από το σχετικό καθεστώς, παρά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ως νησιωτικής και παραμεθόριας περιοχής και εξωτερικού συνόρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ανάγκη αυτή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική στη σημερινή συγκυρία, υπό το βάρος των αυξανόμενων λειτουργικών δαπανών, του κόστους μεταφορών και προμηθειών, αλλά και των πρόσθετων επενδύσεων που απαιτεί η προσαρμογή των επιχειρήσεων στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης.

Η εφαρμογή της αρχής της νησιωτικότητας οφείλει να αποτυπώνεται σε ουσιαστικά μέτρα που αντισταθμίζουν τα μόνιμα διαρθρωτικά μειονεκτήματα των νησιωτικών επιχειρήσεων και ενισχύουν την ανταγωνιστικότητά τους.

Η επαναφορά του μειωμένου ΦΠΑ αποτελεί κρίσιμο μέτρο φορολογικής δικαιοσύνης και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της Ρόδου έναντι ανταγωνιστικών διεθνών προορισμών, οι οποίοι λειτουργούν με ευνοϊκότερο φορολογικό και λειτουργικό κόστος.

3. Έργα υποδομής και ανθεκτικότητας – Ανταποδοτικότητα και εξορθολογισμός του Τέλους Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση 

Η πρόσφατη κακοκαιρία ανέδειξε με τον πλέον σαφή τρόπο υφιστάμενα κενά και αδυναμίες στις υποδομές του νησιού, καθώς και την ανάγκη να επιταχυνθούν τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας και συνολικής θωράκισης της Ρόδου απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Παράλληλα με τα άμεσα μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων και τα αναγκαία φορολογικά μέτρα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του νησιού, απαιτείται και ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός πρόληψης και ανθεκτικότητας που θα περιορίσει αντίστοιχους κινδύνους στο μέλλον.

Ζητούμε να δοθεί προτεραιότητα στη χρηματοδότηση και υλοποίηση ολοκληρωμένων παρεμβάσεων, με βάση επικαιροποιημένες μελέτες, καθώς και στην αποκατάσταση των ζημιών στο οδικό δίκτυο και στις λοιπές υποδομές που επηρεάζουν την ομαλή λειτουργία του προορισμού. Η ανθεκτικότητα της Ρόδου απέναντι στην κλιματική κρίση απαιτεί συντονισμό, σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων και εξασφαλισμένους πόρους, με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Ακριβώς γι’ αυτό, τα έργα αυτά θα πρέπει να αποτελέσουν άμεση προτεραιότητα χρηματοδότησης από τους πόρους του Τέλους Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση, το οποίο θεσπίστηκε για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης και επιβαρύνει τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και τους επισκέπτες του νησιού. Είναι εύλογο οι προορισμοί, όπως η Ρόδος, που συνεισφέρουν σημαντικά στα έσοδα του συγκεκριμένου τέλους να έχουν ουσιαστικό όφελος από την αξιοποίησή του, μέσω έργων που ενισχύουν την ανθεκτικότητα των τοπικών υποδομών και προστατεύουν τις επιχειρήσεις, τους εργαζομένους, τους κατοίκους και τους επισκέπτες.

Ζητούμε, συνεπώς, να θεσμοθετηθεί σαφής και διαφανής μηχανισμός απόδοσης σημαντικού μέρους των εσόδων, μέσω ειδικού λογαριασμού, στους Δήμους και τις Περιφέρειες όπου εισπράττεται το τέλος, με σκοπό τη χρηματοδότηση έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, πρόληψης και διαχείρισης φυσικών καταστροφών, έργων αναβάθμισης υποδομών και λοιπών παρεμβάσεων που ενισχύουν την ποιότητα και την ανθεκτικότητα του τουριστικού προϊόντος, καθώς και αποκατάστασης κρίσιμων υποδομών, και με δημόσια λογοδοσία για τη χρήση τους.

Επιπλέον, θεωρούμε αναγκαία τη συμμετοχή της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου στον σχεδιασμό και την ιεράρχηση των σχετικών παρεμβάσεων, σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους αρμόδιους φορείς.

Η ανθεκτικότητα των τουριστικών προορισμών δεν μπορεί να παραμένει μια γενική δημοσιονομική επιδίωξη. Πρέπει να μεταφράζεται σε συγκεκριμένα έργα, με μετρήσιμο αποτέλεσμα για τις τοπικές κοινωνίες που χρηματοδοτούν το σχετικό τέλος.

Η διασφάλιση αυτής της ανταποδοτικότητας αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη νομιμοποίηση και την κοινωνική αποδοχή του μέτρου. Ταυτόχρονα, καθίσταται ακόμη πιο αναγκαία μια συνολική επανεξέταση της δομής και της λειτουργίας του.

Ειδικότερα, ζητούμε την επανεξέταση και τον εξορθολογισμό του συγκεκριμένου τέλους, το οποίο επιβαρύνει την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού ξενοδοχειακού προϊόντος. Η χρηματοδότηση της πρόληψης και της αποκατάστασης των συνεπειών των φυσικών καταστροφών δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστική επιβάρυνση ενός μόνο κλάδου. Το σχετικό κόστος πρέπει να κατανέμεται ισόρροπα σε όλους τους κλάδους της οικονομίας, με σαφή ανταποδοτικότητα για τους προορισμούς που το χρηματοδοτούν και με διαφάνεια ως προς τη χρήση των σχετικών πόρων.

Αξιότιμες κυρίες και κύριοι,

Η Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι η διατήρηση της ανταγωνιστικότητας του νησιού δεν εξαρτάται μόνο από τις ιδιωτικές επενδύσεις και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλλά και από την ύπαρξη ενός δίκαιου φορολογικού πλαισίου, επαρκών δημόσιων υποδομών και αποτελεσματικών πολιτικών προσαρμογής στην κλιματική κρίση.

Η κακοκαιρία της 14ης Οκτωβρίου υπενθύμισε με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι ζητήματα που συζητούνται εδώ και χρόνια δεν μπορούν πλέον να παραμένουν σε εκκρεμότητα. Απαιτούν συγκεκριμένες αποφάσεις, χρονοδιαγράμματα και δεσμεύσεις.

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι μόνο η αποκατάσταση των ζημιών και η επαναφορά της ομαλότητας. Είναι η διασφάλιση ότι η Ρόδος θα παραμείνει ένας ισχυρός και ανταγωνιστικός διεθνής προορισμός τα επόμενα χρόνια.

Η συσσώρευση φορολογικών επιβαρύνσεων, το αυξημένο λειτουργικό κόστος, οι αυξανόμενες απαιτήσεις προσαρμογής στην κλιματική κρίση και οι ελλείψεις σε κρίσιμες υποδομές επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις και υπονομεύουν τη θέση του νησιού σε ένα ολοένα πιο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον.

Γι’ αυτό και η στήριξη της Ρόδου δεν αποτελεί απλώς ανταπόκριση σε μια έκτακτη συγκυρία. Αποτελεί επένδυση στην ανθεκτικότητα, την ανταγωνιστικότητα και τη διατήρηση της σημαντικής συμβολής του νησιού στην απασχόληση, τον τουρισμό και την εθνική οικονομία.

Ζητούμε την άμεση συνδρομή σας για την προώθηση των παραπάνω μέτρων, καθώς και τον συντονισμό των αρμόδιων Υπουργείων και φορέων, προκειμένου να υπάρξει έγκαιρη και αποτελεσματική ανταπόκριση στις ανάγκες των πληγεισών επιχειρήσεων και της τοπικής κοινωνίας.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την προσοχή και τη συνδρομή σας και παραμένουμε στη διάθεσή σας για συνεργασία και περαιτέρω τεκμηρίωση των προτάσεών μας”. 

Πηγή: tornosnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ρόδος μετρά τις πληγές της μετά τη φονική κακοκαιρία

 Έλεγχοι σε όλα τα σχολεία του νησιού - Οι υπηρεσίες του δήμου προχωρούν στην καταγραφή των ζημιών και στους απαραίτητους ελέγχους σε δημόσιες υποδομές 

Τις πληγές που άφησε πίσω της η σφοδρή κακοκαιρία μετρά η Ρόδος, θρηνώντας παράλληλα την απώλεια του 62χρονου, το όχημα του οποίου παρασύρθηκε από ορμητικά νερά στην παραλία Στεγνά Αρχαγγέλου. 

Οι υπηρεσίες του δήμου προχωρούν στην καταγραφή των ζημιών και στους απαραίτητους ελέγχους σε δημόσιες υποδομές και σχολικά συγκροτήματα. 

Όπως ανέφερε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ρόδου, Μιχάλης Θωμάτος, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ασφάλεια των σχολικών εγκαταστάσεων, καθώς η ένταση των καιρικών φαινομένων καθιστά αναγκαία την προσεκτική επιθεώρησή τους πριν από την επιστροφή μαθητών και εκπαιδευτικών. 

Κλειστά και σήμερα τα σχολεία 

Με απόφαση του δημάρχου Ρόδου, Αλέξανδρου Κολιάδη, τα σχολεία όλων των βαθμίδων παραμένουν κλειστά και σήμερα, προκειμένου οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου, σε συνεργασία με αρμόδια συνεργεία και εξειδικευμένους επιστήμονες, να πραγματοποιήσουν ελέγχους στις σχολικές μονάδες σε ολόκληρο το νησί. 

«Στόχος είναι να διαπιστωθεί εάν έχουν προκληθεί φθορές ή ζημιές από τις ισχυρές βροχοπτώσεις και τα υπόλοιπα ακραία καιρικά φαινόμενα, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι σχολικοί χώροι είναι απολύτως ασφαλείς για την επιστροφή των παιδιών και του εκπαιδευτικού προσωπικού» επισήμανε ο αρμόδιος αντιδήμαρχος. 

Την ίδια ώρα, τα συνεργεία του δήμου συνεχίζουν τις παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκάλεσε η κακοκαιρία, ενώ η συνολική αποτίμηση των ζημιών αναμένεται να αποτυπώσει το μέγεθος των καταστροφών σε περιοχές του νησιού που δέχθηκαν τον μεγαλύτερο όγκο βροχής. 

φώτος: (ΑΡΓΥΡΗΣ ΜΑΝΤΙΚΟΣ/EUROKINISSI)

Πηγή: naftemporiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Φονική κακοκαιρία: Ένας νεκρός στη Ρόδο

Συνολικά τέσσερα οχήματα παρασύρθηκαν στη θάλασσα, λόγω της ισχυρής βροχόπτωσης στη Ρόδο - Σε ένα από αυτά βρισκόταν ο 62χρονος άνδρας, ο οποίος δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το αυτοκίνητό του 

Τραγικός είναι ο απολογισμός στη Ρόδο, όπου ένας 62χρονος άνδρας έχασε τη ζωή του στην παραλία Στεγνών Αρχαγγέλου Ρόδου, όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε παρασύρθηκε στη θάλασσα, κατά τη διάρκεια της σφοδρής κακοκαιρίας. 

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, συνολικά τέσσερα οχήματα παρασύρθηκαν στη θάλασσα, αλλά ο ηλικιωμένος δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το αυτοκίνητό του. 

Στην περιοχή Ασγούρου χρειάστηκε επίσης η επέμβαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για τον απεγκλωβισμό γυναίκας από το αυτοκίνητό της, το οποίο ακινητοποιήθηκε λόγω συσσώρευσης υδάτων. Δεύτερος οδηγός εγκλωβίστηκε στην οδό Ατταβύρου στο Ροδίνι όταν τα νερά του ποταμού παρέσυραν το όχημα του. Αμφότεροι οι οδηγοί ειναι καλά στην υγεία τους. 

Η ισχυρή βροχόπτωση πλήττει από το πρωί τη Ρόδο, προκαλώντας προβλήματα σε αρκετά σημεία του οδικού δικτύου και επηρεάζοντας τις μετακινήσεις, με τις υπηρεσίες Πολιτικής Προστασίας του Δήμου και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου να επιχειρούν σε διάφορα σημεία του νησιού. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Μετεωρολογικής Ομάδας Κυκλώνας Ρόδου, έπεσαν πάνω από 250 χιλιοστά νερού μέσα σε τέσσερις ώρες. 

Η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται με ιδιαίτερη δυσκολία καθώς δρόμοι έχουν μετατραπεί σε ποτάμια από την Ιαλυσό προς την πόλη της Ρόδου, καθώς και στις περιοχές Αφάντου, Φαληρακίου και Αρχαγγέλου. Ως εκ τούτου, λίγα λεπτά πριν από τις 11:00 εστάλη μήνυμα στους κατοίκους να περιορίσουν τις μετακινήσεις, στις απολύτως απαραίτητες. 

Δεκάδες οχήματα έχουν ακινητοποιηθεί, ενώ στον Αρχάγγελο εμφανίστηκε διπλός υδροστρόβιλος, από τον οποίο δεν έχουν αναφερθεί προβλήματα. 

Ρόδος: Κεραυνοί και υδροστρόβιλοι 

Από τα ξημερώματα, στο νησί καταγράφεται έντονη κεραυνική δραστηριότητα, ενώ κατολισθήσεις σημειώθηκαν στην εθνική οδό Τσαΐρι Αεροδρόμιο και στον δρόμο από την Αρχίπολη προς τα Κολύμπια. Στην Ιαλυσό, κεραυνός προκάλεσε πυρκαγιά σε κατοικία χωρίς άλλες σοβαρές συνέπειες, ενώ κεραυνός χτύπησε και τον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου, χωρίς να καταγραφούν περαιτέρω προβλήματα. 

Μέσα στην πόλη της Ρόδου, η συσσώρευση υδάτων δημιούργησε προβλήματα το πρωί σε περιοχές όπως η Ψαροπούλα, όπου έσπευσαν συνεργεία του Δήμου και η Αστυνομία, με την κατάσταση να έχει αποκατασταθεί προς το παρόν. Πληροφορίες υπάρχουν και για πλημμυρισμένα υπόγεια στο Φαληράκι και στα Αφάντου. 

Κλειστός παραμένει ο δρόμος που συνδέει τον Αρχάγγελο με τη Μαλώνα, στην περιοχή Αίθωνας, λόγω πτώσης μεγάλου βράχου που προκάλεσε σοβαρές ζημιές στο οδόστρωμα και στα προστατευτικά στηθαία. Επίσης προσωρινά διακόπτονται όλα τα δρομολόγια της Δημοτικής Συγκοινωνίας εντός της πόλης της Ρόδου, καθώς και από και προς το λιμάνι της Ακαντιάς και προς το Φαληράκι. 

Να σημειωθεί ότι λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων, σήμερα παραμένουν κλειστά όλα τα σχολεία στη Ρόδο, οι παιδικοί σταθμοί, τα ειδικά σχολεία και οι δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις του νησιού. Επίσης, λόγω των πολύ επικίνδυνων καιρικών φαινομένων, κλειστοί για λόγους ασφαλείας είναι από τις 12:30 το μεσημέρι οι αρχαιολογικοί χώροι Λίνδου, Καμίρου και Ακροπόλεως Ιαλυσού-Φιλερήμου, το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου και το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. 

Κλειστά και αύριο Πέμπτη 15 Οκτωβρίου τα σχολεία όλων των βαθμίδων καιοι αθλητικές εγκαταστάσεις για την καταγραφή ζημιών 

Με απόφαση του Δημάρχου Ρόδου, Αλέξανδρου Κολιάδη, παρατείνεται και αύριο, Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026, η αναστολή λειτουργίας των σχολείων όλων των βαθμίδων, σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες.

Η απόφαση περιλαμβάνει τις Μονάδες Προσχολικής Αγωγής, τα Ειδικά Σχολεία, τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ), τις αθλητικές εγκαταστάσεις, το Δημοτικό Ωδείο και όλα τα εργαστήρια του Δήμου Ρόδου. 

Η παράταση κρίνεται απαραίτητη λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων, καθώς και για να ολοκληρωθούν όλοι οι αναγκαίοι έλεγχοι και η καταγραφή των ζημιών από την κακοκαιρία στα κτήρια, στους αύλειους χώρους και στις εγκαταστάσεις, πριν από την επιστροφή των παιδιών και την επανέναρξη των δραστηριοτήτων. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Κλειστά τα σχολεία όλων των βαθμίδων και οι αθλητικές εγκαταστάσεις στη Ρόδο αύριο Τετάρτη 14 Οκτωβρίου λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων

Με απόφαση του Δημάρχου Ρόδου, Αλέξανδρου Κολιάδη, αναστέλλεται αύριο, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026, η λειτουργία όλων των σχολικών μονάδων, όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες, λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων που αναμένονται στην περιοχή, σύμφωνα και με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας με την οποία η Περιφέρεια Ν. Αιγαίου  τίθεται σε κατάσταση έκτακτης κινητοποίησης (red code). 

Η αναστολή αφορά επίσης τις μονάδες Προσχολικής Αγωγής, όλα τα Ειδικά Σχολεία, τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, τις αθλητικές εγκαταστάσεις, το Δημοτικό Ωδείο και όλα τα εργαστήρια που λειτουργούν με ευθύνη του Δήμου Ρόδου. 

Οι υπηρεσίες του Δήμου Ρόδου και το Αυτοτελές Γραφείο Πολιτικής Προστασίας βρίσκονται σε αυξημένη ετοιμότητα για την αντιμετώπιση τυχόν προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν από την κακοκαιρία. 

Συνιστάται στους πολίτες να αποφεύγουν τις άσκοπες μετακινήσεις και να τηρούν τις οδηγίες της Πολιτικής Προστασίας. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το ερώτημα δεν είναι γιατί εξεγείρονται οι νέοι, αλλά γιατί δεν εξεγείρονται πιο συχνά

Το μόνο που προσφέρουμε στη νεολαία αυτή τη στιγμή είναι πλήθος λόγων για να εξεγερθεί 

Αξίζει τον κόπο να αναλογιστούμε τι σημαίνει να είσαι σήμερα νέα ή νέος, να είσαι 15-25 ετών, να είσαι στο σχολείο ή στο Πανεπιστήμιο ή σε κάποιο ΙΕΚ, ή ακόμη και να έχεις ήδη βγει στην εργασία. 

Να καλείσαι να αντιμετωπίσεις ένα σχολείο σε βαθιά κρίση, υποστελεχωμένο, συχνά αποκομμένο από την πραγματικότητα και αμήχανο ως προς την ικανότητά του να σε προετοιμάσει για έναν κόσμο όλο και πιο περίπλοκο και ανασφαλή. 

Να βρίσκεσαι σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο υποχρηματοδοτημένο και στοχοποιημένο, που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ικανότητά του να παράγει γνώση, έρευνα και εξειδίκευση και στις παθογένειες μιας κοινωνίας και οικονομίας που συχνά ανταμείβουν περισσότερο την αρπαχτή παρά τη δημιουργικότητα. 

Να σκέφτεσαι ότι η βασική προοπτική που σου προσφέρεται, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, δεν είναι να βρεις μια δουλειά ανάλογη με τις γνώσεις και δεξιότητές σου, αλλά στην καλύτερη περίπτωση μια δουλειά στον ευρύτερο χώρο των «υπηρεσιών», ή, για να το πούμε απλά, να κάνεις «σεζόν». 

Να βλέπεις ολοένα και περισσότερο να μην αντιμετωπίζεσαι ως το μέλλον ή η ελπίδα της κοινωνίας, αλλά ως πρόβλημα, και επιπλέον «έξοδο», να σε θεωρούν εξ ορισμού «παραβατικό», να σε στραβοκοιτάνε τα «όργανα της τάξης» και άμα κάνεις το λάθος να διαμαρτυρηθείς και να διεκδικήσεις να αντιμετωπίζεις κλομπ και δακρυγόνα. 

Να είσαι 16 ή 20 χρονών και να ξέρεις ότι όταν φτάσεις τα 45 έτη μεγάλες περιοχές του πλανήτη θα είναι κυριολεκτικά αβίωτες, γιατί παρά τις υποκριτικές διακηρύξεις, τίποτα δεν γίνεται για να ανακοπεί η κλιματική καταστροφή. 

Να βλέπεις πολιτικές ελίτ και «παγκόσμιες ηγεσίες» να σου φτιάχνουν έναν κόσμο όλο και πιο διαιρεμένο, όλο και πιο βίαιο, όλο και πιο επικίνδυνο, έναν κόσμο όπου είναι πολύ πιθανό να σου ζητήσουν να πολεμήσεις σε πολέμους που κανένας δεν σε ρώτησε εάν συμφωνείς. 

Να αντιμετωπίζεις μια κοινωνία που γερνάει με δραματικό τρόπο και αντί, ακριβώς για αυτόν τον λόγο, να επενδύει στη νεολαία, να κάνει το ακριβώς αντίθετο: να την αντιμετωπίζει ως βάρος, ως κόστος, ως μπελά, ως ενόχληση. 

Αν τα σκεφτούμε όλο αυτά, αντιλήψεις και καταστάσεις που ισχύουν για όλη την Ευρώπη, και όχι μόνο για τη Γαλλία, τότε μπορούμε να καταλάβουμε ότι το θέμα δεν είναι γιατί εξεγείρεται η νεολαία, αλλά γιατί δεν εξεγείρεται ακόμη περισσότερο, ακόμη πιο έντονα, ακόμη πιο μαζικά, ακόμη πιο εκρηκτικά. 

Κατανοούμε γιατί σήμερα παίρνουν σκυτάλη οι φοιτητικοί σύλλογοι της Αθήνας, ενώ και στην Ισπανία οι νέοι βγήκαν ήδη στους δρόμους γιατί είδαν τους ανθρώπους που πετάνε στο δρόμο, τα funds και οι εφαρμοζόμενες πολιτικές. 

Ολοένα και περισσότερο φτιάχνουμε κοινωνίες που δεν προσφέρουν μέλλον στη νεολαία, αλλά κατά βάθος της λένε: «κάτσε καλά, γιατί χάρη σου κάνουμε». Κοινωνίες που στο όνομα μιας «ανάπτυξης» που στην πραγματικότητα είναι απλώς συνώνυμη της έκρηξης των κοινωνικών ανισοτήτων, της αναξιοκρατίας και του κυνισμού του μεγάλου πλούτου, δεν προσφέρουν πια ελπίδα, αλλά – στην καλύτερη των περιπτώσεων – πιθανότητες επιβίωσης, και αυτές ως ατομική πρόκληση και όχι ως εγγυημένο κοινωνικό δικαίωμα. Κοινωνίες όπου η διαρκής συναλλαγή, επιχειρηματική, πολιτική, πολιτικοεπιχειρηματική, υποκαθιστά κάθε έννοια λογοδοσίας στην κοινωνία, κάνοντας τη δημοκρατία πουκάμισο αδειανό. 

Ποτέ δεν κάνουμε τον κόπο να ακούσουμε τι θέλουν οι νέοι, αυτοί που εύκολα τους απαξιώνουμε λέγοντας ότι «δεν διαβάζουν» ή ότι «είναι κολλημένοι στις οθόνες», όταν στην πραγματικότητα αυτοί που κατεξοχήν ζουν βουτηγμένοι στην εικονική πραγματικότητα των μέσων κοινωνική δικτύωσης είναι όσοι γκρινιάζουν για τα προβλήματα της νεολαίας. 

Γιατί εάν τους ακούγαμε, τότε θα βλέπαμε ότι προβληματίζονται και αγωνιούν οι νέες και οι νέοι, θα βλέπαμε ότι έχουν αξίες και ιδανικά, ότι ιεραρχούν την ποιότητα της ζωής πάνω από την απλή αύξηση του εισοδήματος, ότι θέλουν πραγματική κοινωνικότητα, ελεύθερο χρόνο, δυνατότητα να ζήσουν πραγματικά, αντί διαρκώς να πρέπει να αποδεικνύουν ότι είναι επαρκείς, αξιοκρατία και δικαιοσύνη. Θα δούμε την αγωνία τους όταν συνειδητοποιούν ότι θα δουλεύουν μια ζωή για να ζουν τελικά με δανεικά και χειρότερα από τους γονείς τους, ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον κυνισμό του εργοδότη και του σπιτονοικοκύρη, ότι θα στοχοποιούνται με το παραμικρό.  

Οι νέοι, που κατεβαίνουν στους δρόμους, που κάνουν καταλήψεις, που συγκρούονται με την αστυνομία δεν είναι παραβατικοί. Πραγματικά παραβατική είναι μια κοινωνία που προσπαθεί, καθημερινά, να τους κάνει τη ζωή πιο δύσκολη και το μέλλον χειρότερο. Μια κοινωνία που έχουν κάθε λόγο να θέλουν να αλλάξουν. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

==================================

Στους δρόμους… 

Το σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου από το Tvxs 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο κόσμος «καίγεται» και εμείς το… 25%

Είναι σαφές ότι οι δρόμοι της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών αποκλίνουν ολοένα και περισσότερο 

Ο Τραμπ καταλήγει σε συμφωνία με τον Πούτιν, για να πάρει αμέσως εκατοντάδες χιλιάδες τόνους ρωσικού ντίζελ, μήπως και μειώσει τις τιμές στα αμερικανικά πρατήρια, εν όψει των εκλογών για το Κογκρέσο. 

Σε αντάλλαγμα, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοινώνει το πολιτικό τέλος του Ζελένσκι, τον οποίο έχει «χρυσώσει» η Ευρώπη, για να αυξήσει την πίεση στη Ρωσία. 

Είναι σαφές ότι οι δρόμοι της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών αποκλίνουν ολοένα και περισσότερο. 

Βρισκόμαστε εν μέσω μιας καταιγίδας: πόλεμος, τιμές της ενέργειας και πληθωρισμός στα ύψη και σχεδόν απαγορευτικό κόστος δανεισμού. 

Στην ίδια την Ε.Ε., η διαμάχη για τον επόμενο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό 2028-2034 κλιμακώνεται, με τη Γερμανία να πιέζει για περικοπές εκατοντάδων δισ. ευρώ για τη συνοχή και την αγροτική οικονομία. Και αυξήσεις κυρίως στις αμυντικές δαπάνες για πόλεμο με τη… Ρωσία! 

Και η περιβόητη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης να παραμένει μια οφθαλμαπάτη, όσο οι Βρυξέλλες και η Γερμανία συνεχίζουν να συγχέουν τους αυξημένους αμυντικούς προϋπολογισμούς με πραγματική πολιτική ανεξαρτησία. 

Μέσα σε όλα αυτά, ηχεί τουλάχιστον παράξενη η διαβεβαίωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι η Ελλάδα -ειδικά μετά και την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο- «εδραιώνει τη θέση της ως πυλώνα σταθερότητας σε μια ασταθή περιοχή και ως αξιόπιστου εταίρου, αλλά και ως γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες»! 

Πώς άραγε γεφυρώνουμε το χάσμα ανάμεσα στον Τραμπ και την Ε.Ε.; Με ποιες πρωτοβουλίες; Δίνοντας απλά το βήμα της Πνύκας στον Μάρκο Ρούμπιο, να επιτεθεί στην Ευρώπη; Όταν, όμως, τα βρίσκει ο Τραμπ με τον Πούτιν, η ελληνική κυβέρνηση με ποια πλευρά είναι; Για να είμαστε δίκαιοι, βέβαια, όχι ότι είχε άδικο ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στις επικρίσεις του για την Ευρώπη. Αλλά δεν το λες αυτό και επιτυχία για μια χώρα-μέλος της Ε.Ε.! 

Όταν μάλιστα ο πρωθυπουργός θεωρεί «επιτυχία» τον στόχο να εξασφαλίσει η Ν.Δ. ποσοστό 25% στις επικείμενες εκλογές! 

Γιατί άραγε ο πρωθυπουργός άνοιξε μια συζήτηση, την οποία μέχρι τώρα απέφευγε κατηγορηματικά, μιλώντας μόνο για αυτοδυναμία; Μια συζήτηση που δείχνει πόσο ολισθηρό είναι το διάστημα που απομένει μέχρι τις εκλογές, προκαλώντας περισσότερο φόβο, παρά αισιοδοξία; Φαίνεται ότι ο επερχόμενος χειμώνας δεν θα είναι δύσκολος μόνο για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Αλλά και για την ίδια την κυβέρνηση… 

Πηγή: Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τουρισμός: «Φρένο» στις δαπάνες το φθινόπωρο – Περισσότεροι επισκέπτες, λιγότερα έσοδα ανά κεφαλή

Αλλαγή σκηνικού παρατηρείται στον ελληνικό τουρισμό το δίμηνο Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου. Παρά το γεγονός ότι η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου φέρνει ικανοποιητικές ροές επισκεπτών, τα οικονομικά δεδομένα δείχνουν μια σαφή τάση συγκράτησης των δαπανών. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της αγοράς και τους παράγοντες του κλάδου, οι ταξιδιώτες του φθινοπώρου εμφανίζονται πιο προσεκτικοί στις δαπάνες τους, επηρεασμένοι από το γενικότερο πληθωριστικό κύμα και το αυξημένο κόστος διαβίωσης στην Ευρώπη. 

Ειδικότερα, σημειώθηκε πτώση της μέσης δαπάνης κατά 5% έως 7% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. 

1. Αυξημένες αφίξεις, «μαζεμένα» ταμεία 

Ενώ ο όγκος των ταξιδιωτών παραμένει σε υψηλά επίπεδα για την εποχή, η μέση δαπάνη ανά ταξίδι καταγράφει υποχώρηση. Ο τουρίστας του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου: Μειώνει τις ημέρες παραμονής: Η μέση διάρκεια παραμονής έχει συρρικνωθεί από τις 7-8 ημέρες στις 4-5 ημέρες. 

Πιο συγκεκριμένα, η μέση δαπάνη ανά ταξιδιώτη τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο καταγράφει υποχώρηση (από τα περίπου 680 ευρώ στα περίπου 630 ευρώ ανά ταξίδι). 

Την ίδια ώρα, οι δαπάνες στην εστίαση, τις αγορές (shopping) και τις παράλληλες δραστηριότητες είναι κατά 15% μειωμένες σε σχέση με τους καλοκαιρινούς μήνες. 

2. Το προφίλ του «οικονομικού» φθινοπωρινού ταξιδιώτη 

Η αλλαγή στη συμπεριφορά των καταναλωτών αποδίδεται σε τρεις κύριους παράγοντες: 

1. Ακριβά αεροπορικά εισιτήρια και μεταφορικά: Μεγάλο μέρος του προϋπολογισμού των ταξιδιωτών εξαντλείται πριν καν φτάσουν στον προορισμό. Μάλιστα, οι ταξιδιώτες από τη Γερμανία και τη Γαλλία φέτος εμφανίζονται πιο «μαζεμένοι» στις φθινοπωρινές τους δαπάνες λόγω των πληθωριστικών πιέσεων στις χώρες τους, παρά το γεγονός ότι ο όγκος των αφίξεων παραμένει σταθερός. 

2. Στροφή προς τα καταλύματα με καλή σχέση ποιότητας-τιμής (value for money): Παρατηρείται στροφή σε βραχυχρόνιες μισθώσεις (Airbnb) με δυνατότητα αυτοεξυπηρέτησης (μαγείρεμα στο κατάλυμα) για τον περιορισμό του κόστους φαγητού. 

3. Κρατήσεις τελευταίας στιγμής (last-minute): Οι καταναλωτές περιμένουν προσφορές της τελευταίας στιγμής για να κλείσουν πακέτα σε χαμηλότερες τιμές. 

3. Τι σημαίνει αυτό για τις τουριστικές επιχειρήσεις 

Η μείωση της κατά κεφαλήν δαπάνης πιέζει τα περιθώρια κέρδους των μικρομεσαίων τουριστικών επιχειρήσεων, οι οποίες έρχονται αντιμέτωπες με αυξημένο λειτουργικό κόστος (ενέργεια, πρώτες ύλες, μισθοδοσία). 

Όπως επισημαίνουν αναλυτές του κλάδου, η πρόκληση για τον ελληνικό τουρισμό δεν είναι πλέον μόνο η αύξηση του αριθμού των επισκεπτών, αλλά η προσέλκυση ταξιδιωτών υψηλότερης εισοδηματικής στάθμης και η ποιοτική αναβάθμιση του προϊόντος. 

Τελικά, το στοίχημα της επιμήκυνσης της σεζόν φαίνεται να κερδίζεται ως προς τους αριθμούς, αλλά η τουριστική οικονομία καλείται να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα: 

Περισσότεροι επισκέπτες που ξοδεύουν λιγότερα. 

Πηγή: Αντριάνα Βασιλά / topontiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η κοινωνική κρίση δεν είναι ενδεχόμενο, αλλά πραγματικότητα.

Τα στοιχεία για τον πληθωρισμό δείχνουν ότι η χώρα μας ήδη μπαίνει σε μια κοινωνική κρίση 

Με 5% «έτρεχε» ο πληθωρισμός στη χώρα μας τον Σεπτέμβριο (ο εναρμονισμένος με τα ευρωπαϊκά πρότυπα δείκτης τιμών καταναλωτή έτρεχε με 5,1%). Πιο πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, που εκτιμάται ότι τον Σεπτέμβριο θα είναι 3,8% και πολύ πιο πάνω από την εκτίμηση της κυβέρνησης στο προσχέδιο του προϋπολογισμού πέρσι που προέβλεπε ότι ο μέσος πληθωρισμός για το 2026 θα υποχωρούσε  στο 2,2%, αλλά και από την εκτίμηση που περιλαμβάνει το προσχέδιο προϋπολογισμού φέτος που μιλούσε για πληθωρισμό 3,8%. 

Η ίδια η ανάλυση του πώς διαμορφώνεται, σε ετήσια βάση ο πληθωρισμός δείχνει και τον πυρήνα του προβλήματος. Σε ετήσια βάση η ομάδα «Στέγαση» (ενοίκια κατοικιών, επισκευή και συντήρηση κατοικίας, διάφορες υπηρεσίες που σχετίζονται με το σπίτι, ηλεκτρισμό, φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης, στερεά καύσιμα) είχε αύξηση 14,7%, ενώ 11,3% ήταν η αύξηση στην ομάδα «Μεταφορές» (πετρέλαιο κίνησης, καύσιμα αυτοκινήτου (βενζίνη), συντήρηση και επισκευή εξοπλισμού προσωπικής μεταφοράς, άλλες υπηρεσίες σχετικές με την προσωπική μεταφορά, εισιτήρια μεταφοράς επιβατών με αεροπλάνο). 

Αν πάμε να δούμε πιο συγκεκριμένα στοιχεία, θα δούμε ότι το φυσικό αέριο αυξήθηκε μέσα σε έναν χρόνο 55,2%, το πετρέλαιο θέρμανσης 53,2%, το πετρέλαιο κίνησης 38,8%, η βενζίνη 22,5% και το ηλεκτρικό ρεύμα 15%. Προσθέστε και την αύξηση 12,3% στο μοσχάρι και 9,7% στο αρνί, 22% στα αεροπορικά εισιτήρια και 29,8% στα σε ξενοδοχεία-μοτέλ-πανδοχεία. 

Όπως γίνεται σαφές στον πυρήνα του προβλήματος αυτή τη στιγμή βρίσκεται η μεγάλη αύξηση στο ενεργειακό κόστος, που αφετηρία έχει γεωπολιτικές εξελίξεις. Μόνο που μια τέτοια αύξηση δεν θα μείνει εκεί, αλλά θα μετακυλιστεί και στις τιμές των προϊόντων που παράγονται και μεταφέρονται, ενισχύοντας τις πληθωριστικές τάσεις, την ώρα που δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι σύντομα θα επιλυθούν οι γεωπολιτικοί λόγοι που αυξάνουν τις τιμές της ενέργειας ιδίως στην Ευρώπη. 

Επιπλέον, η παγκόσμια αυξητική τάση στις αποδόσεις των ομολόγων, που σε μεγάλο βαθμό προεξοφλεί σταθερά υψηλότερο πληθωρισμό, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα μετατραπεί και σε άνοδο των επιτοκίων και άρα και σε άνοδο του κόστους δανεισμού για τις επιχειρήσεις, κάτι που με τη σειρά του ως ένα βαθμό θα μεταφερθεί και στις πλάτες των καταναλωτών. 

Όμως, όταν μιλάμε για αύξηση του πληθωρισμού δεν παρατηρούμε απλώς μια στατιστική παράμετρο. Αυτή τη στιγμή ο αυξημένος πληθωρισμός κάνει τους ανθρώπους φτωχότερους, μειώνει το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, και κάνει ακόμη χειρότερο το πρόβλημα που περιγράφουμε όταν λέμε ότι ο μισθός τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας. 

Ακόμη χειρότερα, έχει μεγάλη σημασία ότι αυτή τη στιγμή οι πολύ μεγάλες αυξήσεις που τροφοδοτούν τον πληθωρισμό δεν είναι τόσο στα καταναλωτικά αγαθά, όσο στο κόστος στέγασης. 

Αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι ότι οι πολίτες θα αναγκαστούν να περιορίσουν κάποιες αγορές ή ότι θα κάνουν λιγότερες εξόδους για διασκέδαση, αλλά ότι θα βρεθούν να μην μπορούν να πληρώσουν το αυξημένο ενοίκιο που θα τους ζητήσουν ή θα αποφασίζουν να μην κάνουν χρήση κεντρικής θέρμανσης τον χειμώνα γιατί δεν έχουν να πληρώσουν. 

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση απλώς παρακολουθεί τις εξελίξεις, όταν ανακοινώνει ημίμετρα που απλώς δεν αποδίδουν. Και ο λόγος είναι, όπως έχουμε ξαναπεί, ότι αρνείται πεισματικά να πάρει μέτρα που πραγματικά θα αποδίδουν, μέτρα που να αφορούν την προσωρινή μείωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης και ευρύτερα των έμμεσων φόρων, αλλά και μέτρα που να βάζουν πλαφόν στο ποσοστό κέρδους των διυλιστηρίων ώστε να συγκρατηθούν αποφασιστικά οι τιμές της ενέργειας. Και βέβαια, ούτε περνάει από το μυαλό των κυβερνητικών υπευθύνων ότι με τον πληθωρισμό τόσο ψηλά απαιτεί και ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση των εισοδημάτων των εργαζομένων μέσα από την αύξηση ακόμη περισσότερο του κατώτατου μισθού και των μισθών στο δημόσιο. 

Αυτές είναι κινήσεις που δεν θα προκαλούσαν κάποιο δημοσιονομικό εκτροχιασμό και θα ανακούφιζαν πραγματικά την κοινωνία αποτρέποντας το ενδεχόμενο να οξυνθεί η κοινωνική κρίση. Όμως, είναι έξω από τον πολιτικό ορίζοντα μιας κυβέρνησης που ως επιτεύγματα διαφημίζει τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, δηλαδή τη λιτότητα, και ότι είναι η πιο φιλική προς την κερδοφορία (ενίοτε και κερδοσκοπία) συγκεκριμένων κλάδων και που θεωρεί ότι όλα μπορούν να λυθούν με «συμφωνίες κυρίων», ακριβώς επειδή είναι έξω από τη λογική της η αποφασιστική παρέμβαση του κράτους στο όνομα ενός ευρύτερου κοινωνικού συμφέροντος. 

Μόνο που όλα αυτά απλώς σημαίνουν ότι αυτή τη στιγμή η κοινωνία καλείται να αντιμετωπίσει χωρίς κανένα μηχανισμό προστασίας μια παρατεταμένη κρίση κόστους ζωής και σε περιοχές όπως η Αθήνα και μια στεγαστική κρίση. Και όσο προχωράμε και θα έρθει ο χειμώνας και θα αυξηθούν οι ανάγκες για θέρμανση και κατανάλωση ενέργειας, τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα. 

Εάν κανείς θέλει να δει γιατί μπορούν να ξεσπάσουν κοινωνικές εκρήξεις στη χώρα μας, ας κοιτάξει ακριβώς την εξέλιξη του κόστους ζωής. Όχι γιατί δεν υπάρχουν πολλοί άλλοι λόγοι που μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτες για έντονες αντιδράσεις και διεκδικήσεις – αρκεί να σκεφτούμε τα προβλήματα με το εκπαιδευτικό σύστημα ή το σύστημα υγείας – αλλά γιατί η κρίση κόστους ζωής είναι αυτή που ενοποιεί πολύ ευρύτερα κοινωνικά στρώματα ακριβώς γιατί αυτή διαμορφώνει μια συνολικότερη πάγια συνθήκη οικονομικής ανασφάλειας. 

Η κυβέρνηση ελπίζει ότι για άλλη μια φορά θα πείσει την κοινωνία ότι όλα αυτά είναι αναπόφευκτα, ότι η ίδια έκανε ό,τι μπορούσε, αλλά απέναντι σε μια παγκόσμια εξέλιξη δεν υπήρχαν πολλά για να αποτρέψουν την αύξηση του πληθωρισμού και προσπαθήσει να περάσει την εικόνα ότι εάν δεν ήταν αυτή, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα και θα ζούσαμε ένα νέο «2015».  

Όμως, η αλήθεια βρίσκεται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από την κυβερνητική ρητορική. Τα πράγματα είναι σήμερα χειρότερα – και θα γίνουν ακόμη χειρότερα – ακριβώς επειδή αυτή η κυβέρνηση βρίσκεται στην εξουσία και εφαρμόζει μια πολύ συγκεκριμένη οικονομική πολιτική που δεν βάζει την κοινωνική συνοχή ως πρώτη προτεραιότητα. Δικό της έργο και αποτέλεσμα των δικών της προτεραιοτήτων όλα τα προηγούμενα χρόνια και της δική της αντίληψης ότι τα κέρδη είναι πάνω από τις κοινωνικές ανάγκες, είναι η σημερινή κατάσταση και όχι αναπόφευκτο γεγονός εξαιτίας απρόβλεπτων εξελίξεων. 

Πράγμα που σημαίνει – πάλι σε πείσμα της κυβερνητικής ρητορικής – ότι μπορούν να υπάρξουν και εναλλακτικές πολιτικές απέναντι στην ακρίβεια. Ότι υπάρχουν μέτρα και πρωτοβουλίες που μπορούν να μειώσουν το κοινωνικό κόστος. Ότι δεν είναι νομοτελειακό να πληρώσει η κοινωνία το κόστος. Και αυτές τις εναλλακτικές θα αναζητήσουν και οι πολίτες στις εκλογές που έρχονται και όχι τη «σταθερότητα» σε μια πορεία κοινωνικής καταστροφής. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το μεγάλο χάσμα κυβερνώντων – κυβερνώμενων: Δεν δίνουν δεκάρα…

O Έλληνας ΥΠΕΞ, Υπουργός μιας χώρας που οι κάτοικοί της περνούν πολύ δύσκολα, φούσκωνε σαν παγώνι όταν έλεγε ότι η Ελλάδα ξοδεύει περισσότερα από τους συμμάχους της για όπλα. 

Τις προάλλες ένα τηλεφώνημα από ένα φίλο απογοήτευσε και εξόργισε. “Δεν μπορώ άλλο να φροντίζω τον υπέργηρο ανοϊκό πατέρα μου, δεν μπορώ να ανταπεξέλθω οικονομικά”… 

Άκουγα σιωπηλός. Τι μπορούσε να πει κανείς σ’ αυτόν τον άνθρωπο πέρα από τα τετριμμένα “υπομονή”, “κουράγιο” κτλ. Ούτε καν αυτά βγήκαν από το στόμα μου. Σιωπή μόνο. 

Ελάχιστα 24ώρα μετά, στο γραφείο, ζωντανή σύνδεση μετά τη συνάντηση Ρούμπιο-Γεραπετρίτη. Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών επαίρεται, κορδώνεται, φουσκώνει σαν το παγώνι, όταν λέει ότι η Ελλάδα ξοδεύει περισσότερα για την άμυνά της από το μέσο όρο του ΝΑΤΟ. Η μικρή Ελλάδα, πτωχευμένη πριν από 16 χρόνια, κάνει all in στις αγορές όπλων. 

Τα δύο παραπάνω περιστατικά συνδέονται απολύτως μεταξύ τους. Απολύτως! Γιατί για κάθε κρατική υπέρβαση για την “αμυντική θωράκιση της χώρας” (και άλλες ιστορίες για αγρίους) υπάρχουν εκατοντάδες, χιλιάδες καθημερινά οικογενειακά δράματα. Δράματα ανέχειας, αναξιοπρέπειας, σύγχρονης φτώχειας. 

Το καταλαβαίνουμε, είναι πολύ κουραστική η συζήτηση και το δίλημμα που μπαίνει, εξαιρετικά απλοϊκά: Βούτυρο ή κανόνια; Αλλά μπαίνει εκ των πραγμάτων. Προσοχή: Δεν ισχυριζόμαστε ότι η χώρα δεν πρέπει να εξοπλίζεται και να διαθέτει ένοπλες δυνάμεις με ισχυρή αποτρεπτική ταυτότητα. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος των ζωών και των αναγκών των πολλών. Αντιθέτως, πρέπει να εξασφαλίζεται ισορροπία. Και ισορροπία δεν υπάρχει. 

Κατά συνέπεια η κάθε δημόσια αναφορά στις… τρομερές επιδόσεις της Ελλάδας στο ζήτημα των αμυντικών εξοπλισμών και των χρημάτων που δαπανά γι’ αυτές συνιστά, σε τελική ανάλυση, ύβρη στους πολίτες που βιώνουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους την ανέχεια. Μία στάση που δεν τιμά την πολιτεία και την κυβέρνηση. Μία ένδειξη πολύ βαριάς περιφρόνησης. 

Περιφρόνηση που μπορεί να γίνει και οργή αν σκεφτεί κανείς το όργιο σπατάλης που καταγράφηκε τις δεκαετίες του 90 και του 2000, τα υποβρύχια που έγερναν, τις μίζες για τις οποίες υπήρξαν καταδίκες (ακόμα και από την καταχρεωκοπημένη ηθικά ελληνική δικαιοσύνη), αυτό το πάρτι δισεκατομμυρίων (δραχμών πρώτα, ευρώ στη συνέχεια) που στήθηκε πάνω από τα κεφάλια μας, με τα χρήματά μας και πάντα για το καλό μας. 

Είναι μία ξεκάθαρη ένδειξη του τεράστιου χάσματος που καταγράφεται μεταξύ πολιτικής ηγεσίας και πολιτών. Κυβερνώντων και κυβερνώμενων. Είναι αυτή η αίσθηση ότι, ρε παιδί μου, δεν δίνουν δεκάρα για τις δικές μας ζωές και τις δικές μας ανάγκες, τα αιτήματα για τις οποίες βαφτίζουν “λαϊκισμό” και ξεμπερδεύουν. 

Και είναι αυτή ακριβώς η αίσθηση που κάνει την ακροδεξιά να θεριεύει και δίνει αέρα στα πανιά των καταδικασμένων νεοναζί. “Δεν σας υπολογίζουν, οπότε ελάτε μαζί μας”. Το λένε, σε πολλούς πιάνει. Δελεάζουν, έτσι, και τη νεολαία που επιχειρεί να βρει λύσεις “εκτός πλαισίου” στα αδιέξοδά της. Και δεν είναι σε θέση να διαπιστώσει ότι αυτές οι λύσεις βρίσκονται ακριβώς εντός πλαισίου, είναι σαρξ εκ της σαρκός του συστήματος και των αδιεξόδων που παράγει. 

Οι κυβερνώντες όμως δεν διαθέτουν τέτοιου είδους ευαισθησίες και συνεχίζουν το business as usual σαν να μην υφίσταται αύριο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Ο Ελληνας ΥΠΕΞ θα συνεχίσει να επαίρεται για το πόσο large είναι το ελληνικό κράτος στις αμυντικές δαπάνες του και οι από κάτω θα συνεχίσουν να μην βγάζουν το μήνα όπως εδώ και αρκετά χρόνια. Ισως όμως κάποιο pass τους αμέσους επόμενους μήνες διασκεδάσει για λίγο τις εντυπώσεις… 

Πηγή: Νίκος Γιαννόπουλος /news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ένας MAGAς στην Αθήνα: Είναι για πανηγύρια;

Δεν έχουμε κανένα λόγο να πανηγυρίζουμε. Μπορεί να είμαστε “στρατηγικός εταίρος” των ΗΠΑ, αλλά ας μην αυταπατώμαστε. Αυτό για τους Αμερικανούς σημαίνει “Κάθετος Διάδρομος”. 

Ο υπουργός Εξωτερικών της Αμερικής ήρθε στην Αθήνα. Αφού δεν ήρθε ο πρόεδρός της, καλός είναι κι ο υπουργός. Αλλά γιατί πανηγυρίζουμε; 

Πρώτον, διότι ήρθε εδώ και δεν πήγε στην Τουρκία. Κι επειδή δεν (πρέπει να) το λέει επίσημα η κυβέρνηση, το διοχετεύει ανεπίσημα. Και μας το τσαμπουνάει από το πρωί ως το βράδυ η κυβερνητική ΕΡΤ και όποιος άλλος συμμερίζεται αυτού του είδους την προπαγάνδα. 

Αλήθεια, είναι για πανηγύρια αυτό; Όχι, δεν είναι. Κανονικά εμείς πρώτοι έπρεπε να θέλουμε ο Ρούμπιο να πάει στην Άγκυρα και να πει μερικά λόγια στον ομόλογό του Φιντάν και, πολύ περισσότερο, στον Ερντογάν. Τι να τους έλεγε; Τουλάχιστον αυτό που εμείς περιμένουμε. Ότι τουλάχιστον το περίφημο «καλώδιο» για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου θα προχωρήσει και η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο επ’ αυτού, αφού δεν θίγει κανένα εθνικό της συμφέρον. Όμως, ούτε γι’ αυτό το ελάχιστο θέλησε να πει κάτι Ρούμπιο. Μίλησε για «ευαίσθητα ζητήματα» και «λεπτές καταστάσεις, που συμπεριλαμβάνουν κι άλλες χώρες». Δεν ξέρουμε αν ο Ρούμπιο έδωσε κάποια «εγγύηση»(ιδιωτικώς) στον Μητσοτάκη ή στον Γεραπετρίτη ότι η Αμερική θα «συνετίσει» την Τουρκία. Μακάρι. Αλλά το χτεσινό δείγμα δεν είναι ενθαρρυντικό. 

Άλλωστε, όποιος παρακολούθησε όσα είπε ο Ρούμπιο-τόσο στις κοινές δηλώσεις του με τον Γεραπτερίτη όσο και στο λόγο που έβγαλε στην Πνύκα- πολύ εύκολα θα εντόπισε μια απουσία: η έννοια Διεθνές Δίκαιο δεν υπήρχε πουθενά. Οι δύο αυτές λέξεις δεν χώρεσαν πουθενά στις τόσες χιλιάδες που εκφώνησε. 

Δεύτερον, πανηγυρίζουμε διότι ο Ρούμπιο, εμπνεόμενος από την Ακρόπολη, ύμνησε την Αρχαία Ελλάδα. Πόσοι πρόσεξαν τη δομή και την υφή της ομιλίας του; 

Λέξεις που χρησιμοποίησε: ισχύς, όπλα, αρένα, εθνικισμός, χριστιανισμός, ατομικότητα. Μία έννοια απουσίαζε: δημοκρατία. Λογικό. Διότι ένας εκπρόσωπος του κινήματος MAGA δεν πολυνοιάζεται για τέτοιες έννοιες. Για την ακρίβεια, δημοκρατία γι’ αυτούς σημαίνει να δίνουν σήμα να μπουκάρουν οι οπαδοί τους στο Καπιτώλιο, μη αποδεχόμενοι την εκλογική τους ήττα. 

Δεν έχουμε, λοιπόν, κανένα λόγο να πανηγυρίζουμε. Μπορεί να είμαστε «στρατηγικός εταίρος» των ΗΠΑ, αλλά ας μην αυταπατώμαστε. Αυτό για τους Αμερικανούς σημαίνει «Κάθετος Διάδρομος», δηλαδή να διασφαλίσουν ότι έτσι θα πουλάνε εύκολα το αέριο LNG τους στην Ευρώπη. Γι’ αυτό ήρθε ο Ρούμπιο, το είπε καθαρά, το ξέρουν ο Μητσοτάκης και ο Γεραπετρίτης. Αλλά αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη- και η Ελλάδα φυσικά- θα απολαύσουν από εδώ και πέρα φθηνή, έστω προσιτή, ενέργεια. Το αντίθετο. 

Τα υπόλοιπα θα τα δούμε εν καιρώ. Αν, δηλαδή, ο Ρούμπιο, επιστρέφοντας στην Αμερική, πει στον Τραμπ «ωραίοι οι Έλληνες, να πεις στον φίλο σου τον Ερντογάν να κάτσει φρόνιμα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο» και ο Τραμπ το κάνει «ξεχνώντας» ότι οι γαμπροί τους(ο δικός του και του Ερντογάν) κάνουν μαζί δουλειές. 

Αν αυτά γίνουν, ναι να πανηγυρίσουμε και να στείλουμε ένα δωράκι στον «φίλο Μάρκο». Μέχρι τότε ένα είναι βέβαιο: το αμερικανικό αέριο θα ρέει, η Ευρώπη θα το χρυσοπληρώνει, οι οικονομίες της θα τρεκλίζουν και οι ευρωπαϊκές MAGA θα σαρώνουν… 

Πηγή: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ /news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η αγωνία για τα δικαιώματα των εργοδοτών.

Αν μη τι άλλο οφείλουμε να αναγνωρίσουμε σε ορισμένους ανθρώπους την ειλικρίνεια των τοποθετήσεών τους 

«Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους;». Με αυτό τον τρόπο τοποθετήθηκε μιλώντας στο ευρωκοινοβούλιο ως προς τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο χώρος της εργασίας η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ελεωνόρα Μελέτη. 

Προηγουμένως, για να είμαστε, δίκαιοι, είχε τοποθετηθεί και για τα προβλήματα που όντως αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι. Όμως, θεώρησε ότι έπρεπε να κάνει και αυτή τη διευκρίνιση ή συμπλήρωση. 

Από μία άποψη, η τοποθέτηση θυμίζει αυτές που ακούς συχνά από ανθρώπους που έχουν παράπονα από τους υπαλλήλους τους. Συνήθως, βέβαια, αυτά τα παράπονα δεν αναλογούν σε πραγματικά προβλήματα, αλλά στο γεγονός ότι οι εργαζόμενοί τους δεν ανταποκρίνονται στην απαίτηση για υπερεργασία χωρίς επιπλέον αμοιβή ή στη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της εργοδοσίας, συχνά πραγματικά παράλογες. 

Και βέβαια μια τέτοια τοποθέτηση δεν εκπροσωπεί απλώς μονόπλευρα την εργοδοτική πλευρά και το πώς αυτή βλέπει τα πράγματα. Ταυτόχρονα, παραβλέπει ότι η σχέση ανάμεσα στους εργοδότες και τους εργαζομένους είναι εξαιρετικά άνιση. Επί της ουσίας οι εργοδότες σε αυτή τη σχέση έχουν και το μαχαίρι και το καρπούζι, ιδίως όταν μιλάμε για το εξατομικευμένο επίπεδο. 

Και επί της ουσίας τα πράγματα έχουν γίνει χειρότερα τα τελευταία χρόνια, με τα μνημόνια στην Ελλάδα να δίνουν άλλοθι και να στρώνουν το έδαφος για κάθε μορφή εργοδοτικής ασυδοσίας. Στο όνομα της «απελευθέρωσης των αγορών» και της «ανταγωνιστικότητας», πλήθος μηχανισμών που προστάτευαν τους εργαζομένους απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία έχουν αναιρεθεί. Η «ευελιξία» της εργασίας, δηλαδή η ευκολία απολύσεων, αναγορεύτηκε σε υπέρτατη αξία. Νέες μορφές επισφάλειας της εργασίας ήρθαν στο προσκήνιο. Το να είναι πάντα διαθέσιμος ο εργαζόμενος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του εργοδότη, 24 ώρες το 24ωρο και 7 ημέρες την εβδομάδα θεωρήθηκε ιδανική συνθήκη.

Την ίδια στιγμή οι θεσμοί που διέθεταν οι εργαζόμενοι για να μπορούν να αντισταθούν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, όπως τα συνδικάτα τέθηκαν στο στόχαστρο. Θεωρήθηκαν εμπόδια στην οικονομική ανάπτυξη. Η δυνατότητά τους να διεκδικούν αντιμετωπίστηκε ως απειλή.

Και αυτό μας φέρνει στο πραγματικό πρόβλημα με τη δήλωση περί «εκβιασμού των εργοδοτών». Μέσα από μεγάλους αγώνες οι εργαζόμενοι κατάφεραν να κατοχυρώσουν τη δυνατότητα να διεκδικούν με βασικό όπλο την απεργία, δηλαδή τη δυνατότητά τους να αρνηθούν να εργαστούν και έτσι να πιέσουν τους εργοδότες τους να κάνουν τις αναγκαίες παραχωρήσεις. Όμως, από ένα σημείο και μετά οι εργοδότες, τα πολιτικά κόμματα που τους εξυπηρετούσαν και τα ΜΜΕ που αντανακλούσαν τις απόψεις τους, άρχισαν να βλέπουν την απεργία όχι σαν ένα εργαλείο διεκδίκησης, αλλά ως εκβιασμό των εργοδοτών και μορφή παραβατικότητας. 

Αυτή τη λογική αντανακλούσε στην πραγματικότητα η τοποθέτηση της κ. Μελέτη στο Ευρωκοινοβούλιο. Γιατί αυτό που κάποτε ήταν εργοδοτική εμμονή, σταδιακά έγινε οικονομική «κανονικότητα» και ρητή πολιτική στρατηγική.

Η αναγνώριση του δικαιώματος των εργαζομένων να διεκδικούν, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να αρνούνται να εργαστούν ως απεργιακή διαμαρτυρία, η άρνησή τους να υφίστανται κάθε εκβιασμό από τους εργοδότες υπήρξε βασικός μηχανισμός κοινωνικής προόδου ιδίως στον 20ο αιώνα. Η αντιμετώπιση των εργαζομένων ως ανθρώπων χωρίς δικαίωμα και βασική υποχρέωση να υπομένουν τα πάντα, η λογική του εργασιακού μεσαίωνα είναι βασική πλευρά της συνεχιζόμενης ιστορικής οπισθοδρόμησης ως προς τα κοινωνικά δικαιώματα που βλέπουμε τις τελευταίες δεκαετίες. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Εμπαιγμός ή παραπλάνηση

 



Μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα ή μας παραπλανούν κατ’ εξακολούθηση; Πώς να πιστέψεις την Αλεξάνδρα Σδούκου όταν σου λέει ότι «η Ελλάδα είναι μεταξύ των 4 χωρών της ευρωζώνης που έπεσαν οι τιμές των τροφίμων»; Πώς, όταν ο πληθωρισμός στην Ελλάδα εκτινάχθηκε στο 5,1% τον Σεπτέμβριο, έναντι ανόδου 3,8% στην ευρωζώνη, σύμφωνα με τη Eurostat, την ίδια υπηρεσία που επικαλείται και η εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας; 

Πώς να καταλάβεις τον Ακη Σκέρτσο όταν σου λέει ότι «το Ταμείο Ανάκαμψης ολοκληρώνεται επιτυχώς στην ώρα του έχοντας ήδη αλλάξει τις ζωές των Ελλήνων», όταν διαπιστώνεις ότι η ζωή σου γίνεται ανυπόφορη από την ακρίβεια και ότι το άγχος δεν μετράει για να βγάλεις το υπόλοιπο του μήνα; 

Πώς να ησυχάσουμε όταν μας λέει ο Μητσοτάκης ότι «βρισκόμαστε σε δύσκολη συγκυρία, αλλά δεν θα αφήσουμε την παγκόσμια ενεργειακή κρίση να μετατραπεί σε αδιέξοδο για τα νοικοκυριά»; Πώς, όταν έρχεται νέο κύμα ανατιμήσεων στα τρόφιμα, το πολλοστό -καθώς έχουμε χάσει τον αριθμό των ανατιμήσεων που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια- και πώς, όταν οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης για τη συγκράτηση των τιμών δεν γίνονται πλέον αισθητές στην τσέπη μας, αλλά στον συνεχώς μειούμενο αριθμό των προϊόντων που αγοράζουμε από τα σουπερμάρκετ με το ίδιο ποσόν που αγοράζαμε τα διπλάσια; 

Τάσος Σαραντής / efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο «αναρχοκαπιταλισµός» σπρώχνει τη χώρα στον πάτο

Όλα καλά; Θα βγει ο χειµώνας χωρίς θέρµανση και µε σβηστά φώτα, όπως µας συστήνει η κ. Ούρσουλα; 

Σας φαίνεται υπερβολικός ο όρος «αναρχοκαπιταλισµός»; Γιατί; Οταν σε καπιταλιστικά συστήµατα η ∆ικαιοσύνη και οι ανεξάρτητες αρχές λειτουργούν, όταν υπάρχουν κανόνες που τηρούνται, τι σχέση έχει αυτή η λειτουργία µε το σύστηµα που έστησε ο Μητσοτάκης στην Ελλάδα; Ας πάρουµε ως πρώτο παράδειγµα την κυβερνητική διαχείριση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τεράστιοι εθνικοί και κοινοτικοί πόροι κλάπηκαν από τις «γαλάζιες» ακρίδες (τώρα βαφτίζονται νοικοκυραίοι!) µε τη διαµεσολάβηση κυβερνητικών παραγόντων και υπουργών. Ηταν τόσο ακραία όσα λάµβαναν χώρα στον οργανισµό που η ΕΕ έστειλε εδώ την αρµόδια δική της εισαγγελέα να διερευνήσει το θέµα. Και άρχισαν οι αποκαλύψεις. Και πώς απάντησε το σύστηµα Μητσοτάκη; Με ένα άρθρο που εµφανίστηκε ξαφνικά και χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση, σε νοµοσχέδιο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, επιχειρούν να νοµιµοποιήσουν τις παράνοµες επιδοτήσεις που έγιναν την περίοδο 2018-2022 και να «βγάλουν λάδι» κατηγορούµενους στην πολύκροτη υπόθεση και ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη δικαστικές διαδικασίες. 

Και µετά µαθαίνουµε από δηµοσίευµα του Politico ότι η Κοµισιόν προειδοποίησε την Ελλάδα ότι κινδυνεύει να χάσει τις αγροτικές επιδοτήσεις εάν δεν αυστηροποιήσει περαιτέρω το σύστηµα χορήγησης κονδυλίων της ΕΕ. 

Θυµάστε που απορήσαµε για τη βιαστική κατεδάφιση του λιγνιτικού σταθµού παραγωγής ηλεκτρισµού στην Κοζάνη; Λύθηκαν οι απορίες. Η ∆ΕΗ παραχωρεί τις εγκαταστάσεις και τις υποδοµές του ατµοηλεκτρικού σταθµού στον Αγιο ∆ηµήτριο για τη δηµιουργία ενός γιγαντιαίου mega data center για λογαριασµό της αµερικανικής Amazon Web Services. O σταθµός αυτός αρχικά, εκτός από άφθονο νερό, θα χρειαστεί ενέργεια 300 MW, µε προοπτική επέκτασης έως και το 1 GW! Ετσι γίνεται στις αποικίες. 

«Αυτή την περίοδο η κυβέρνηση διαφηµίζει µια αµφιλεγόµενη µετακόµιση µερικών χρηµατοπιστωτικών εταιρειών από το εξωτερικό στην Ελλάδα, µε το λεγόµενο καθεστώς non-dom που αφορά µη κατοίκους της χώρας (non-domicile). Με µόνη τους δέσµευση να καταβάλλουν ετησίως ένα ποσό 100.000 ευρώ και εντός πενταετίας να αγοράσουν ένα ακίνητο αξίας 500.000 ευρώ, θα απαλλάσσονται από κάθε άλλη φορολογία πλούτου και κερδών, καθώς και από κάθε υποχρέωση να δηλώνουν πού και πώς παράγονται τα εισοδήµατά τους ανά τον κόσµο» σηµείωσε σε πρόσφατο άρθρο του ο πρώην υπουργός Ανάπτυξης επί ΠΑΣΟΚ Νίκος Χριστοδουλάκης. 

Και επειδή µας περισσεύουν πολλά χρήµατα, η κυβέρνηση µε νοµοσχέδιο-σκούπα που ψηφίστηκε από τη Βουλή προβλέπει τη σύσταση ανώνυµης εταιρείας µε την επωνυµία «Οργανισµός Ανάπτυξης και ∆ιαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονοµιάς ΑΕ». Η εταιρεία αυτή αναλαµβάνει για 50+50 έτη την εµπορική διαχείριση των εισιτηρίων, των αναψυκτηρίων και της ακίνητης περιουσίας των µουσείων και των µνηµείων. Ειδικά για τα πωλητήρια 27 αρχαιολογικών χώρων, αυτά παραχωρούνται αντί συνολικά 50.600 ευρώ µηνιαίως (!) σε µια κοινοπραξία της  Space Hellas ΑΕ και της Radiant Technologies ΑΕ. ∆υστυχώς δεν δόθηκαν στοιχεία για το πώς καθορίστηκε το τίµηµα σε σχέση µε τα έσοδα των 27 πωλητηρίων. Επιπλέον η εταιρεία Space Hellas του Σπύρου Μανωλόπουλου, µοναδική µέτοχος της Singular Logic που διεξάγει τις εκλογές (!), είναι και η βασική µέτοχος της Radiant Technologies και από το 2019 έως και σήµερα ανάδοχος συνολικά 1.631 δηµόσιων συµβάσεων και 737 απευθείας αναθέσεων. 

Αφού συρρίκνωσε συνειδητά τη δηµόσια υγεία, η κυβέρνηση προσφέρει ευκαιρίες σε φίλους να κονοµήσουν µε τα ιδιωτικά τους ιατρεία και κλινικές χωρίς κανέναν (!) έλεγχο για την ασφάλεια των ανθρώπων που προσφεύγουν στις διαφηµισµένες θεραπείες τους. Ετσι, µετά την τραγωδία στο Κολωνάκι, όπου έχασε τη ζωή του ο Γιώργος Μαζωνάκης, έσκασε ακόµη σοβαρότερο θέµα στη Θεσσαλονίκη µε κλινική που έκανε χηµειοθεραπείες σε ασθενείς µε αµφίβολες διαγνώσεις και κυρίως χωρίς να έχει άδεια για κάτι τέτοιο. Οι ιδιοκτήτες της ένιωθαν ασφαλείς υπό την προστασία κυβερνητικών φίλων! Και δεν πάει να πνιγεί η δηµόσια υγεία. Στα Χανιά, όπως µάθαµε από το νοσοκοµείο, δήλωσαν παραίτηση 50 γιατροί για τις άθλιες συνθήκες εργασίας. 

Τα  σκάνδαλα της φαµίλιας λόγω διάλυσης των θεσµών έχουν πλέον καθηµερινή παρουσία. Οι ψηφοθηρικές υποσχέσεις Μητσοτάκη από τη ∆ΕΘ ήδη εξατµίστηκαν. Οι αποκαλύψεις για ρίψεις αποβλήτων από βυτιοφόρα στον Κηφισό αποτελούν µόνο την κορυφή του παγόβουνου και αναδεικνύουν τη βρόµικη αλήθεια για τη συστηµατική ρύπανση του ποταµού, όπως δήλωσαν  στο CNN Greece φορείς που παρακολουθούν την ποιότητα των υδάτων. Επιθεωρητές της ποιότητας των υδάτων στον Κηφισό αποκάλυψαν ότι η παρακηφίσια ζώνη χρησιµοποιείται εδώ και χρόνια για την απόρριψη υγρών αποβλήτων και βιοµηχανικών λυµάτων. Και όπως µας ενηµέρωσε ο πρύτανης του Πανεπιστηµίου Πατρών, 400 απόφοιτοι λυκείου που πέρασαν σε σχολές του πανεπιστηµίου δεν προσήλθαν να εγγραφούν, επειδή οι οικογένειές τους δεν έχουν χρήµατα για ενοίκια και διατροφή! 

Ολα καλά; Θα βγει ο χειµώνας χωρίς θέρµανση και µε σβηστά φώτα, όπως µας συστήνει η κ. Ούρσουλα; 

Πηγή: Δημήτρης Χρήστου / documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάνω από 1,12 ευρώ φόροι σε κάθε λίτρο αμόλυβδης...

Περισσότερο από το μισό ποσό που πληρώνει σήμερα ο οδηγός για ένα λίτρο αμόλυβδης βενζίνης καρπώνεται το Δημόσιο μέσω Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και ΦΠΑ 

Ο ΕΦΚ στην αμόλυβδη ανέρχεται σε 700 ευρώ ανά 1.000 λίτρα, δηλαδή 0,70 ευρώ ανά λίτρο, ενώ στο diesel κίνησης είναι 410 ευρώ ανά 1.000 λίτρα ή 0,41 ευρώ ανά λίτρο. Πάνω στην τιμή που περιλαμβάνει και τον ΕΦΚ επιβάλλεται στη συνέχεια ΦΠΑ 24%. Αυτό σημαίνει ότι ο καταναλωτής πληρώνει… ΦΠΑ και πάνω στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης. 

Με βάση τις τελευταίες διαθέσιμες πανελλαδικές μέσες τιμές, η αμόλυβδη 95 οκτανίων βρίσκεται περίπου στα 2,207 ευρώ/λίτρο και το diesel κίνησης στα 2,214 ευρώ/λίτρο. 

Στην αμόλυβδη των 2,207 ευρώ, ο ενσωματωμένος ΦΠΑ αντιστοιχεί σε περίπου 0,427 ευρώ ανά λίτρο. Μαζί με τα 0,70 ευρώ του ΕΦΚ, οι δύο βασικοί έμμεσοι φόροι φτάνουν τα 1,127 ευρώ ανά λίτρο. Δηλαδή πάνω από 51% της τελικής τιμής αφορά ΕΦΚ και ΦΠΑ. 

Στο diesel των 2,214 ευρώ, ο ΦΠΑ αντιστοιχεί περίπου σε 0,429 ευρώ. Προσθέτοντας τον ΕΦΚ των 0,41 ευρώ, η φορολογική επιβάρυνση φτάνει τα 0,839 ευρώ ανά λίτρο, ή περίπου 37,9% της τελικής τιμής. 

Ανάλογη είναι η εικόνα στην αμόλυβδη 100 οκτανίων. Με μέση τιμή 2,437 ευρώ, ο ΦΠΑ είναι περίπου 0,472 ευρώ και μαζί με τον ΕΦΚ των 0,70 ευρώ οι δύο φόροι φτάνουν τα 1,172 ευρώ ανά λίτρο, καταλαμβάνοντας περίπου 48,1% της λιανικής τιμής. 

Πρακτικά, σε γέμισμα 50 λίτρων αμόλυβδης 95, από έναν λογαριασμό περίπου 110,35 ευρώ, τα 56,35 ευρώ αντιστοιχούν σε ΕΦΚ και ΦΠΑ. 

Πηγή: efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »