Η Ελλάδα πτωχεύει και στην αναψυχή

Κόστος ζωής, στεγαστική κρίση, υπερφορολόγηση στερούν σχεδόν από τους μισούς Έλληνες την ανάγκη για διακοπές. 

Τα στοιχεία βοούν. Η ελληνική κοινωνία υποφέρει κάτω από την μπότα του πληθωρισμού της απληστίας που αφήνει ανέλεγκτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να φουσκώνει φορομπηχτικά το ΑΕΠ. Τα στοιχεία της Eurostat έχουν δείξει ότι η Ελλάδα μαζί με τη Βουλγαρία είναι οι φτωχότερες χώρες στην ΕΕ των 27 κρατών-μελών. Ομως η ίδια η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία έρχεται να καταδείξει μέσω του δείκτη των διακοπών ότι οι Βούλγαροι έχουν πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής, αφού το ποσοστό εκείνων που μπορούν να απολαύσουν μέρες διακοπών είναι μεγαλύτερο. 

Οπως προκύπτει από τα στατιστικά δεδομένα για το 2025, τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν μια εβδομάδα ετήσιων διακοπών καταγράφηκαν στη Ρουμανία (61,4%), την Ελλάδα (46,6%) και στις Βουλγαρία και Ουγγαρία (και οι δύο από 39,1%). Αυτά όμως θα τα έχετε διαβάσει και αλλού. 

Αν μη τι άλλο, είναι παράδοξο συγκρίνοντας τις δύο φτωχότερες χώρες της Ευρώπης, η Βουλγαρία να έχει ποσοστό αδυναμίας της τάξης του 39,1% και η Ελλάδα να βρίσκεται στο 46,6%. 

Το θέμα συνεπώς δεν είναι η αποτύπωση των αριθμών, όπως κάνουν τα συστημικά ΜΜΕ όταν οι στατιστικές δεν ευνοούν το αφήγημα Μητσοτάκη ότι δήθεν έχουμε την καλύτερη ποιότητα ζωής, αλλά να εξεύρουμε το γιατί. 

Αγοραστική… αδυναμία 

Η απάντηση στο κρίσιμο αυτό ερώτημα βρίσκεται στη βαθιά διάρθρωση του κόστους διαβίωσης. Η αγοραστική δύναμη από μόνη της δεν αποκαλύπτει πόσα χρήματα απομένουν πραγματικά στην τσέπη μιας οικογένειας στο τέλος του μήνα. Δύο οικονομίες μπορεί να καταγράφουν παρόμοια επίπεδα κατανάλωσης, αλλά να διαφέρουν ριζικά στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. 

Ο πρώτος και καθοριστικότερος παράγοντας αυτής της απόκλισης είναι το στεγαστικό βάρος. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μία από τις εντονότερες στεγαστικές κρίσεις στην Ευρώπη, καθώς τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος διαθέτουν το 60% του εισοδήματός τους για στέγαση. 

Η εκτίναξη των ενοικίων, η αύξηση των τιμών των ακινήτων, τα υψηλά επιτόκια και η ραγδαία εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων απορροφούν ένα τεράστιο μέρος του προϋπολογισμού προτού καν ξεκινήσουν οι υπόλοιπες βασικές ανάγκες. Αντίθετα στη Βουλγαρία κυριαρχεί η ιδιοκατοίκηση χωρίς δανειακές υποχρεώσεις, ενώ τα ενοίκια παραμένουν σημαντικά χαμηλότερα. 

Ακριβός τουρισμός 

Επιπλέον, η ίδια η τουριστική ανάπτυξη στην Ελλάδα λειτουργεί τιμωρητικά για τον εγχώριο πληθυσμό.

Το ελληνικό νοικοκυριό καλείται να ανταγωνιστεί τον ξένο τουρίστα σε μια ακριβή τουριστική αγορά, αντιμέτωπο με δυσθεώρητες τιμές στα νησιά, ακριβά ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια, καθώς και υψηλά κόστη διαμονής. Στη Βουλγαρία οι επιλογές εγχώριου τουρισμού παραμένουν προσιτές για τον μέσο πολίτη.

Η οικονομική πίεση επιτείνεται από την υψηλή έμμεση φορολογία. Οι φορομπήχτες της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν βασιστεί υπερβολικά στους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, όπως τα τρόφιμα, η εστίαση, τα καύσιμα και οι μεταφορές, απορροφώντας αδιάκριτα το διαθέσιμο εισόδημα. 

Η υπεροχή της Βουλγαρίας 

Σε αυτά προστίθεται το δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος, καθώς η Ελλάδα κινήθηκε στις υψηλότερες χονδρικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην ευρωζώνη, ενώ τα αυξημένα έξοδα θέρμανσης και μετακίνησης συμπίεσαν περαιτέρω τα οικονομικά των πολιτών. Παράλληλα, η φορολογική επιβάρυνση στα μεσαία εισοδήματα παραμένει πολυεπίπεδη, με τον συνδυασμό φόρου εισοδήματος, ασφαλιστικών εισφορών, ΕΝΦΙΑ και δημοτικών τελών να εξαντλεί τις οικονομικές αντοχές.

Ολα τα παραπάνω οδηγούν στο ανησυχητικό φαινόμενο του αρνητικού ποσοστού αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2026 οι αποταμιεύσεις στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, υποχώρησαν κατά 3,3% και παράλληλα αυξήθηκε κατά 3,2% το διαθέσιμο εισόδημα (39,13 δισ. από 37,92 δισ.) και ως αποτέλεσμα της αισχροκέρδειας κατά 4,7% η καταναλωτική δαπάνη (40,4 δισ. από 38,6 δισ.). Στη Βουλγαρία, παρά τα χαμηλά εισοδήματα, η αποταμίευση διατηρείται σε θετικό έδαφος. 

Πηγή: Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Φωτιά και λάβρα η φοιτητική στέγη στη Ρόδο (και) στα νησιά

Περιπέτεια για τους νέους φοιτητές και φοιτήτριες το «κυνήγι της γκαρσονιέρας», ιδίως στις τουριστικές περιοχές. 

Σε τιμές που συναγωνίζονται εκείνες στις «παραδοσιακές» φοιτητικές γειτονιές της Αττικής φτάνουν τα ζητούμενα ενοίκια για διαμερίσματα που απευθύνονται σε φοιτητές στα δημοφιλή νησιά της χώρας. Μπορεί η Αθήνα, όπως και η Θεσσαλονίκη, να συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο αριθμό φοιτητών, ωστόσο στις νησιωτικές περιοχές, στην ήδη δύσκολη εξίσωση της εύρεσης κατοικίας, προστίθεται και ο παράγοντας του τουρισμού. 

Μετά την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στα πανεπιστήμια, το «κυνήγι» της γκαρσονιέρας, το οποίο ξεκίνησε από τις αρχές του καλοκαιριού, γίνεται ακόμη πιο εντατικό για τις οικογένειες με φοιτητές που πέρασαν σε περιοχές μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα μικρών διαμερισμάτων και το ράλι ανόδου των ενοικίων έχει μετατρέψει τα τελευταία χρόνια την αναζήτηση αυτή σε Γολγοθά. Στις τουριστικές περιοχές, το γεγονός ότι πολλοί ιδιοκτήτες επιλέγουν, αντί να τα ενοικιάσουν, να διαθέσουν τα διαμερίσματά τους σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης για σεζόν ενισχύει ακόμη περισσότερο το χάσμα μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης. 

Σε νησιά όπως η Ρόδος, η Κρήτη ή και η Χίος, η ετήσια αύξηση των ζητούμενων ενοικίων φτάνει ακόμη και σε διψήφιο ποσοστό, σύμφωνα με τα στοιχεία της πλατφόρμας Spitogatos. Από την άλλη πλευρά, στην Κέρκυρα μπορεί οι τιμές να αυξήθηκαν μόνο ελαφρώς μέσα σε έναν χρόνο (+0,8%), ωστόσο το μέσο ενοίκιο που ζητούν οι ιδιοκτήτες έχει διαμορφωθεί στα 13,4 ευρώ ανά τ.μ. Στη Ρόδο επίσης φτάνει πλέον τα 13,3 ευρώ το τ.μ. με άνοδο 16,6% μέσα σε έναν χρόνο, στο Ρέθυμνο τα 13,2 ευρώ το τ.μ. (+10%), στα Χανιά τα 12,9 ευρώ το τ.μ. (+4,7%) και στο Ηράκλειο Κρήτης τα 12 ευρώ το τ.μ. (+12%). 

Οι παραπάνω τιμές είναι αντίστοιχες με εκείνες που βρίσκουν οι ενοικιαστές και σε αρκετές δημοφιλείς για τους φοιτητές περιοχές της Αττικής. Για παράδειγμα το μέσο ζητούμενο ενοίκιο στην περιοχή Γουδή φτάνει φέτος τα 13,5 ευρώ το τ.μ. (+5,7% σε σχέση με το 2025), στον Νέο Κόσμο τα 13,2 ευρώ το τ.μ. (+3,4%), στην Καλλιθέα τα 12,6 ευρώ το τ.μ. (+7,7%) και στην περιοχή του Ζωγράφου όπως και στο Αιγάλεω τα 12,4 ευρώ το τ.μ. (+3,2%). 

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις στις φοιτητουπόλεις της χώρας 

Στο σύνολο της χώρας, σύμφωνα με τη Spitogatos, οι μέσες ζητούμενες τιμές των ενοικίων στα σπίτια για φοιτητές είναι φέτος αυξημένες κατά 5,3% σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο του 2025. Η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στο κέντρο της Αθήνας (+25,8%), με τη μέση τιμή να διαμορφώνεται στα 16,4 ευρώ το τ.μ. Εκεί, συγκεντρώνεται και σχεδόν το μισό του διαθέσιμου αποθέματος φοιτητικών κατοικιών της Αττικής (46,5%) κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026. Στη Θεσσαλονίκη, διψήφια αύξηση της τάξης του 11,4% καταγράφεται στην περιοχή 40 Εκκλησιές – Ευαγγελίστρια, όπου παρατηρείται και το υψηλότερο μέσο ζητούμενο ενοίκιο με 13 ευρώ το τ.μ. 

Στην υπόλοιπη Ελλάδα, πέραν της Ρόδου και της Κρήτης (σε Ρέθυμνο και Ηράκλειο), διψήφια αύξηση μέσα σε έναν χρόνο εμφανίζουν επίσης η Δράμα (+15,2%), με το μέσο ενοίκιο ωστόσο σε αρκετά χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τις παραπάνω περιοχές, στα 7,2 ευρώ το τ.μ. Στη Χίο, τα φοιτητικά ενοίκια εμφανίζουν άνοδο +13,1%, με τις τιμές στα 9,8 ευρώ το τ.μ. και στην Καστοριά αύξηση +12,3%, με 7,4 ευρώ/τ.μ. Δράμα και Καστοριά, παρά τις αυξήσεις, ωστόσο, συγκαταλέγονται ακόμα ανάμεσα στις πιο προσιτές, συγκριτικά, φοιτητουπόλεις της χώρας. Οι χαμηλότερες τιμές στα ενοίκια που ζητούν οι ιδιοκτήτες εντοπίζονται στη Λαμία, με 6,8 ευρώ το τ.μ., στο Αγρίνιο όπου φτάνουν τα 7,2 ευρώ το τ.μ. και σε Σέρρες και Σάμο – στα 7,3 ευρώ το τ.μ. 

Μέση ζητούμενη τιμή ενοικίου 

Ετήσια αύξηση:

Κέρκυρα 13,4 ευρώ /τ.μ. 0,8%

Ρόδος 13,3 ευρώ / τ.μ. 16,6% 

Ρέθυμνο 13,2 ευρώ / τ.μ. 10%

Χανιά 12,9 ευρώ / τ.μ. 4,7%

Ηράκλειο 12 ευρώ / τ.μ. 12% 

Με πληροφορίες από efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ακρίβεια ως πολιτική επιλογή.

Δεν είναι πρωτότυπο, έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν 

Στη Σουηδία, η αμόλυβδη στην αντλία κοστίζει 1,40 ευρώ. Στην Κύπρο βρίσκεται στο 1,30 και στην Ισπανία στο 1,50 ευρώ. Στην Ελλάδα, της πολύ πιο χαμηλής αγοραστικής δύναμης, η βενζίνη παραμένει σταθερή και ακλόνητη στο δίευρο, όχι γιατί οι άλλοι ανακάλυψαν την Αμερική, αλλά διότι απλώς μείωσαν τους ειδικούς φόρους στα καύσιμα. Στη Βρετανία, επίσης, ο Άντι Μπέρναμ ανέλαβε πρωθυπουργός ανακοινώνοντας ως πρώτο μέτρο της θητείας του την κατάργηση, από την 1η Οκτωβρίου, του ΦΠΑ 5% στους οικιακούς λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, προανήγγειλε πάγωμα των ενοικίων και νέο πρόγραμμα κατασκευής δημοτικών κατοικιών για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση, διαθέτοντας 340 εκατ. λίρες ως πρώτη φάση ενός πενταετούς σχεδίου. 

Η δημοσιονομική κατάσταση της Βρετανίας δεν είναι πολύ καλύτερη από εκείνη της Ελλάδας – για την ακρίβεια, και τηρουμένων των αναλογιών, μάλλον είναι χειρότερη. Απόδειξη, ότι το κόστος δανεισμού της Βρετανίας είναι υψηλότερο απ’ ό,τι της Ελλάδας, με την απόδοση του βρετανικού 10ετούς ομολόγου στο 5,03% και του ελληνικού στο 3,85%. O Μπέρναμ, όμως, έθεσε το ζήτημα σε πολιτική βάση και σε πλαίσιο επαναπροσδιορισμού προτεραιοτήτων. Είπε πως η κατάργηση του ΦΠΑ στο οικιακό ρεύμα θα χρηματοδοτηθεί από την ακύρωση του κυβερνητικού σχεδίου για την εφαρμογή εθνικής «ψηφιακής ταυτότητας», ύψους 1,8 δισ. λιρών. 

Στην Ελλάδα, τέτοιος επαναπροσδιορισμός δεν υφίσταται ως επιλογή. Κάθε πρόταση για μείωση έμμεσων φόρων ή για μόνιμα μέτρα εισοδηματικής ενίσχυσης προσκρούει στη «γραμμή Μαζινό» της κυβέρνησης: Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος. Ο δημοσιονομικός χώρος, όμως, δεν είναι βιβλική πλάκα. Χτίζεται από τα έσοδα και τους φόρους, διευρύνεται από την ανάπτυξη και αξιοποιείται βάσει προτεραιοτήτων. Διαμορφώνεται και αναδιαμορφώνεται με βάση πολιτικές επιλογές. 

Μέχρι τώρα, μοναδική επιλογή της κυβέρνησης είναι η αξιοποίηση του δημοσιονομικού χώρου προς ίδιον, εκλογικό όφελος: Η διεύρυνσή του μέσω της ακρίβειας και των έμμεσων φόρων και η διανομή του σε επιδόματα και παροχές που μπορούν να φέρουν ψήφους. Δεν είναι πρωτότυπο, έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν. Σε μια κοινωνία, όμως, βαριάς μνημονιακής κόπωσης, διογκούμενων ανισοτήτων και συσσωρευμένου θυμού μπορεί να αποβεί πια εκλογικά ατελέσφορο. Και πολιτικά επικίνδυνο… 

Πηγή: Νικόλ Λειβαδάρη / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Έρευνα Prorata: H ακρίβεια βασικό πρόβλημα για το 69% των Ελλήνων – 6 στους 10 δεν θα πάνε διακοπές...

Την ακρίβεια αναδεικνύει ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το 69% των ερωτώμενων, ενώ το 64% δηλώνει ότι ζει «από μήνα σε μήνα» 

Η φετινή κοινωνική έρευνα του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ, σε συνεργασία με την Prorata, σκιαγραφεί μια κοινωνία υπό παρατεταμένη οικονομική πίεση. Η έρευνα αποτυπώνει τις συνθήκες και την ποιότητα ζωής στην Ελλάδα και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο την τελευταία τριετία, γεγονός που επιτρέπει τη διαχρονική παρακολούθηση των τάσεων. 

Η οικονομική ανασφάλεια αναδεικνύεται στον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι στάσεις και οι εμπειρίες των πολιτών. Η εικόνα, ωστόσο, δεν παραπέμπει σε ομοιόμορφη επιδείνωση σε σχέση με το παρελθόν: οι εντονότερες πιέσεις εντοπίζονται στο κόστος ζωής και στην εμπιστοσύνη προς τους πολιτικούς θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, ενώ η αποτίμηση των θεσμών κοινωνικής προστασίας και η πίστη στη συλλογική δράση εμφανίζουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. 

Ζώντας από μήνα σε μήνα 

Η οικονομική πίεση αποτυπώνεται έντονα στα ευρήματα. Την ακρίβεια αναδεικνύει ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το 69% των ερωτώμενων, ενώ το 64% δηλώνει ότι ζει «από μήνα σε μήνα». Παράλληλα, το 88% αξιολογεί ως υψηλό το ενεργειακό κόστος, το 69% θεωρεί δυσβάστακτο το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού δανείου και το 66% αναφέρει ότι η οικονομική αβεβαιότητα επηρεάζει αρνητικά την ψυχική του υγεία. 

Η εικόνα διαφοροποιείται ως προς την εργασιακή ασφάλεια. Ο φόβος απώλειας της εργασίας παραμένει περιορισμένος, στο 20%, ενώ ένας στους δύο δηλώνει ότι θα μπορούσε να καλύψει έκτακτη δαπάνη 300 ευρώ χωρίς να καταφύγει σε δανεισμό. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανασφάλεια συνδέεται πρωτίστως με τη διαρκή επιβάρυνση του κόστους ζωής και λιγότερο με τον κίνδυνο ανεργίας. 

Διακοπές; Οχι για όλους 

Οι οικονομικοί περιορισμοί επηρεάζουν άμεσα τη δυνατότητα αναψυχής και διακοπών. Το 63% των ερωτηθέντων δεν έχει προγραμματίσει διακοπές, ενώ το 62% δηλώνει ότι δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα για την ψυχαγωγία που επιθυμεί. Ως προς τη διαμονή, καταγράφεται στροφή προς το ιδιόκτητο ή φιλικό εξοχικό, το οποίο επιλέγει το 38%, έναντι 32% που προσανατολίζεται σε ξενοδοχειακό κατάλυμα, ενώ η βραχυχρόνια μίσθωση συγκεντρώνει την προτίμηση του 19% των ερωτηθέντων. 

Η αποχή από τις διακοπές συνδέεται με οικονομικούς παράγοντες: η οικονομική αδυναμία αναφέρεται ως λόγος από το 60%, ενώ το 48% αποδίδει την απόφασή του στις αυξημένες τιμές μεταφορών, καταλυμάτων και εστίασης. Ενδεικτικό της απόστασης ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και την καθημερινή εμπειρία είναι ότι το 74% δηλώνει πως η καθημερινότητά του συνοδεύεται από αίσθημα μιζέριας, παρότι η Ελλάδα προβάλλεται από την κυβέρνηση ως χώρα με υψηλή ποιότητα ζωής. 

Με τη βαλίτσα στο χέρι 

Η οικονομική ανασφάλεια επηρεάζει καθοριστικά και τις προσδοκίες των νεότερων ηλικιακών ομάδων. Το 48% των ατόμων 17 έως 34 ετών δηλώνει ότι έχει σκεφτεί σοβαρά το ενδεχόμενο μετανάστευσης μέσα στην επόμενη πενταετία, ποσοστό που ανέρχεται στο 49% μεταξύ των ανέργων. Παράλληλα, πολύ μεγάλο ποσοστό των νέων, που αγγίζει το 43%, αναφέρει ότι έχει αναβάλει την απόκτηση παιδιού για οικονομικούς λόγους. 

Απαισιοδοξία και καχυποψία 

Η απαισιοδοξία για την πορεία της οικονομίας παραμένει κυρίαρχη μεταξύ των ερωτώμενων. Το 62% αναμένει επιδείνωση της οικονομίας, ενώ μόλις το 11% εκτιμά ότι θα υπάρξει βελτίωση. Το κλίμα περιορισμένων προσδοκιών δεν οδηγεί, ωστόσο, σε αρνητική αποτίμηση της ζωής: η ικανοποίηση που αντλούν οι ερωτώμενοι και οι ερωτώμενες από τη ζωή τους συγκεντρώνεται στο μέσο εύρος, με το 64% στις μεσαίες τιμές και το 23% στις υψηλές. 

Πιο σύνθετη είναι η εικόνα όσον αφορά την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Το 73% θεωρεί ότι στην υπόθεση των Τεμπών υπήρξε προσπάθεια κυβερνητικής συγκάλυψης, με εξαιρετικά έντονη διαφοροποίηση ανάλογα με την κομματική τοποθέτηση: η αντίληψη αυτή περιορίζεται στο 8% μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, ενώ προσεγγίζει την καθολική αποδοχή μεταξύ των ψηφοφόρων της αντιπολίτευσης. 

Παρά τη γενικευμένη επιφύλαξη, η δυσαρέσκεια από τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν μεταφράζεται σε πλήρη απώλεια εμπιστοσύνης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας: παρά τις αρνητικές αξιολογήσεις, η εμπιστοσύνη στο δημόσιο σύστημα υγείας διατηρεί οριακά θετικό ισοζύγιο, με 53% θετικές έναντι 42% αρνητικών τοποθετήσεων. Οι πολίτες φαίνεται να διακρίνουν ανάμεσα στην κριτική του τρόπου λειτουργίας ενός θεσμού και στη συνολικότερη αναγνώριση της κοινωνικής του σημασίας. 

Αγγελική Μητροπούλου* 

*Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αιγαίου, επιστημονική συνεργάτις του Ινστιτούτου ΕΝΑ

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αν δεν μπορείς να φρενάρεις την ακρίβεια, φτιάξε μια πλατφόρμα….

Τώρα η προπαγάνδα προστάζει «φτιάξτε άλλη μια εφαρμογή», για να μπαίνουν οι καταναλωτές και να συγκρίνουν τιμές προϊόντων στα εγχώρια σούπερ μάρκετ και να βλέπουν τις αντίστοιχες σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. 

Τι κάνουν οι κυβερνήσεις όταν δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα; Το ρίχνουν στην επικοινωνία, κοινώς προπαγάνδα. 

Η ακρίβεια κρατάει τουλάχιστον τρία χρόνια. Και η κυβέρνηση έχει μετέλθει όλα τα μέσα για να  δείξει ότι πασχίζει να την αντιμετωπίσει. Το πρώτο ήταν οι «αυτοψίες» του πρωθυπουργού σε σούπερ μάρκετ. Οι υπουργοί Ανάπτυξης τον τραβολογούν κατά καιρούς σε καταστήματα, για να βλέπει πόσο αποτελεσματικά ήταν τα διάφορα «καλάθια του νοικοκυριού» και να «απειλεί» τις πολυεθνικές με θηριώδη πρόστιμα διαβεβαιώνοντας ότι «δεν είμαστε μπανανία». 

Οι «αυτοψίες» δεν απέδωσαν βέβαια τίποτα, διότι από τότε μέχρι σήμερα η ακρίβεια έχει πάρει μεγαλειώδεις διαστάσεις(μεγαλειώδεις για τα κέρδη των επιχειρήσεων). 

Τώρα η προπαγάνδα προστάζει «φτιάξτε άλλη μια εφαρμογή», για να μπαίνουν οι καταναλωτές και να συγκρίνουν τιμές προϊόντων στα εγχώρια σούπερ μάρκετ και να βλέπουν τις αντίστοιχες σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. Έχουμε το e-katanalotis, τώρα αποκτήσαμε και το PosoKanei. 

Όπως παλιά με τις «απειλές» κατά των πολυεθνικών, έτσι και τώρα ο πρωθυπουργός «προειδοποιεί» ότι υψηλότερες τιμές σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές «δεν μπορούν να γίνουν εύκολα ανεκτές». 

Παρατήρηση πρώτη: Από λογοπαίγνια ο κ. Μητσοτάκης τα πάει καλά. Αν οι υψηλές τιμές δεν μπορούν να γίνουν «εύκολα ανεκτές», μπορούν  να γίνουν «δύσκολα». Όπως φαίνεται από τη μέχρι τώρα πρακτική των επιχειρήσεων, το μόνο που τις ενδιαφέρει είναι να αυξάνουν τα κέρδη τους. Το αν αυτό θα γίνει «δύσκολα» δεν σκοτίζονται ιδιαίτερα. 

Παρατήρηση δεύτερη: όσοι επισκέπτονται τα σούπερ μάρκετ γνωρίζουν ότι παντού οι τιμές των προϊόντων έχουν «πετάξει» εδώ και χρόνια. Στα βασικά καταναλωτικά αγαθά δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές, κυριαρχεί ένα είδος καρτέλ. Επομένως, το να μεταβληθεί ο πολίτης σε ένα είδος καταναλωτή-ντετέκτιβ ελάχιστα θα του αποφέρει. 

Παρατήρηση τρίτη: τι θα αποφέρει στον καταναλωτή η δυνατότητα να συγκρίνει τις εγχώριες τιμές με αντίστοιχες σε άλλες  χώρες; Μήπως θα κάνει ένα ταξιδάκι στην Αλβανία, τη Βουλγαρία ή τη Βόρεια Μακεδονία και θα επιστρέψει με το καλάθι γεμάτο; Αυτό το κάνουν οι ελάχιστοι που μένουν κοντά στα σύνορα. 

Παρατήρηση πέμπτη: το 2019 τα εισοδήματα από κέρδη ήταν κατά σχεδόν 20 δισεκατομμύρια μεγαλύτερα από τα εισοδήματα της εργασίας. Το 2024 έγιναν μεγαλύτερα κατά 36 δισεκατομμύρια! 

Συμπέρασμα: Το εισόδημα από την εργασία συνεχώς υποβαθμίζεται σε σχέση με τα επιχειρηματικά κέρδη. Γι’ αυτό οι πολίτες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με την ακρίβεια, όσες προπαγανδιστικές «εφαρμογές» κι αν τους προσφέρουν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. 

Οι οποίοι μπορεί να μην έχουν καταλάβει αυτό που έχουν πει οι πολίτες για το «πριν» και το «τώρα». Και πολύ απλά έχουν πει ότι το 2019, που ήταν μνημονιακό έτος,  τα οικονομικά τους ήταν καλύτερα. 

Μπορεί να το καταλάβουν το βράδυ των επικείμενων εκλογών… 

ΥΓ: Οι βουλευτές, οι υπουργοί και, πρωτίστως, οι πρωθυπουργοί δεν ψωνίζουν(έχουν βοηθούς…) και, επομένως, δεν γνωρίζουν από τιμές. Κι αν γνωρίζουν, δεν δυσκολεύονται με τα εισοδήματα που έχουν. Γι’ αυτό ας μην χαρακτηρίσουμε την αναγγελία του πρωθυπουργού ότι θα «κατεβάσει» τη νέα εφαρμογή PosoKanei, για να συγκρίνει τις τιμές. Να προσέξει μόνο, στην επόμενη συνέντευξη που θα δώσει, μην τον ρωτήσουν πόσο κάνει το κρέας, το μπρόκολο ή τα κεράσια και δεν το θυμάται… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη νίκη και αυτοδυναμία ονειρεύεται ο Μητσοτάκης– «Πουλάει» ξανά το αφήγημα της σταθερότητας, με επίθεση στην αντιπολίτευση...

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στη Ρόδο, επανέλαβε ότι μόνο μέλημα της αντιπολίτευσης είναι πώς θα ρίξουν τον ίδιο και τη ΝΔ, ενώ αναφέρθηκε ξανά στην ακρίβεια - χωρίς «θυμό και θλίψη» αυτή τη φορά... 

Στην Ρόδο μίλησε το Σάββατο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος επανέλαβε για πολλοστή φορά ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 και ζήτησε τρίτη νίκη για τη Νέα Δημοκρατία αλλά και αυτοδυναμία, την οποία, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις, δεν βλέπει ούτε με το κυάλι. 

Αφού αναφέρθηκε στα «επιτεύγματα» της κυβέρνησής του, έθεσε ξανά το δίλημμα της σταθερότητας, μιλώντας με απαξία για την «ετερόκλητη», όπως την χαρακτήρισε, αντιπολίτευση, η οποία, όπως ισχυρίζεται παγίως ο πρωθυπουργός, έχει ως «μόνο μέλημα» να ρίξει τον ίδιο και τη ΝΔ. 

Παράλληλα, παραδέχθηκε εκ νέου ότι η ακρίβεια «έχει απορροφήσει αυξήσεις μισθών», αλλά υποστήριξε πως «επειδή έχουμε νοικοκυρεμένα οικονομικά μπορούμε να στηρίζουμε τα νοικοκυριά» – προφανώς με αυξήσεις-ψίχουλα, pass και επιδοματική πολιτική. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως δεν θα υπονομεύσει τα οικονομικά της χώρας, για να είναι «πιο ευχάριστος προεκλογικά». 

«Μητσοτάκης ή χάος», σταθερότητα και ασφάλεια 

Κατά τα λοιπά, έπαιξε εκ νέου το «χαρτί» της ασφάλειας και της σταθερότητας, θέτοντας για μία ακόμη φορά το εκλογικό δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», ρωτώντας τους πολίτες αν «θα θέσουμε σε κίνδυνο όσα πετύχαμε με πειραματισμούς που έχουμε δοκιμάσει στο παρελθόν ή με μια κυβέρνηση που, παρά τα λάθη της, έχει πάει τη χώρα μπροστά;». 

Επιπλέον, αναφέρθηκε στη μακρά προεκλογική περίοδο που ακολουθεί, παρομοιάζοντας τον ίδιο και τα «γαλάζια» στελέχη με μαραθωνοδρόμους, καθώς σχολίασε ότι «εμείς είμαστε έμπειροι μαραθωνοδρόμοι –  κάποιοι άλλοι έχουν ήδη λαχανιάσει». 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε ειδικά για την Ρόδο, ευχαριστώντας «όλες και όλους τους εργαζόμενους στον τουρισμό», που έχουν μετατρέψει το νησί σε «ναυαρχίδα» του ελληνικού τουρισμού, ενώ επισήμανε ότι «ήδη οι αφίξεις είναι αυξημένες κατά 2%, παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίζουμε μεγάλες γεωπολιτικές αναταράξεις» 

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στο μεταναστευτικό – προσφυγικό, δίχως αναφορά βέβαια στις «βάρκες» του Βορίδη, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνησή του αντιμετώπισε «με πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα το πρόβλημα αυτό. Και αντί να έρχονται καραβιές μεταναστών από την Τουρκία στην Ελλάδα, έρχονται καραβιές επισκεπτών Τούρκων, οι οποίοι στηρίζουν την τοπική οικονομία». 

Περήφανος για την υπεράσπιση της κυριαρχίας μας, ενώ η Άγκυρα προκαλεί διαρκώς 

Δήλωσε υπερήφανος «που με το υστέρημα όλων σας», όπως είπε απευθυνόμενους στους πολίτες, «έχουμε σήμερα τις πιο αξιόπιστες Ένοπλες Δυνάμεις που είχε ποτέ η πατρίδα μας», ενώ αναφέρθηκε στην αποστολή φρεγατών και αεροπλάνων στην Κύπρο και δεσμεύθηκε ότι «οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι εδώ για να υπερασπιστούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα από οποιαδήποτε διεκδίκηση και να προβάλλουμε ως χώρα το πιο ισχυρό αποτρεπτικό μήνυμα απέναντι σε όσους μπορούν να αισθάνονται ότι εποφθαλμιούν κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα». 

Όλα αυτά, την ώρα που η Τουρκία, εκτός από… καραβιές τουριστών, μας φέρνει και προκλήσεις και απειλές, όπως το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας», το οποίο έχει υιοθετηθεί επίσημα από την Άγκυρα, την παρεμπόδιση της πόντισης του καλωδίου στην Κάσο, για την οποία η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα, την NAVTEX διαρκείας, αλλά και το νόμο τον οποίο φέρνει τώρα, ο οποίος στοχεύει στο μισό Αιγαίο. 

Πηγή: in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο τουρισμός πέφτει σε… κενό αέρος...

Η εκτίναξη του κόστους των πτήσεων απειλεί να συντρίψει τις φετινές αυξήσεις στη χώρα. 

Μία προειδοποίηση από τη Διεθνή Ενωση Αερομεταφορών (International Air Transport Association – IATA) έρχεται να φέρει αναταράξεις στην πολύπαθη ελληνική οικονομία. Κάνει να τρίζουν συθέμελα με κίνδυνο συντριβής τα εύθραυστα μέρη της φερόμενης ατμομηχανής της, του ελληνικού τουρισμού δηλαδή. Αξίζει να επισημάνουμε ότι πρόκειται για τον κορυφαίο διεθνή σύνδεσμο των αεροπορικών εταιρειών, ο οποίος αντιπροσωπεύει περίπου 330 μέλη που καλύπτουν πάνω από το 80% της παγκόσμιας εναέριας κυκλοφορίας. 

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της ΙΑΤΑ Γουίλι Γουόλς, το αυξημένο κόστος καυσίμων και οι πιέσεις στις αερομεταφορές από το κλείσιμο Στενών του Ορμούζ θα περάσουν αναγκαστικά στις τιμές των εισιτηρίων. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που έχει μετατρέψει τον τουρισμό σε σχεδόν μοναδικό πυλώνα ανάπτυξης (μαζί με τη φορολογική συμπίεση τω εισοδημάτων), αυτό ισοδυναμεί με οικονομικό συναγερμό. Ομως ο αρμόδιος υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κυριάκος Πιερρακάκης και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης «μαδούν τη μαργαρίτα» κομπορρημονώντας για τα επιτεύγματα του φορομπηχτικού φουσκώματος του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να αναζητήσει τρόπους συγκράτησης του κόστους, ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας ή στήριξης της μεσαίας τουριστικής αγοράς, παρακολουθεί παθητικά την Ελλάδα να μετατρέπεται σε έναν από τους ακριβότερους προορισμούς της Μεσογείου. 

Μεγάλο πλήγμα στο ΑΕΠ 

Το 2025 ο ελληνικός τουρισμός έφερε περίπου 23 δισ. ευρώ. Πίσω όμως από το εντυπωσιακό νούμερο κρύβεται μια επικίνδυνη μονοκαλλιέργεια. Η κυβέρνηση επέλεξε τα τελευταία χρόνια να στηρίξει σχεδόν αποκλειστικά την οικονομία στον τουρισμό, στο real estate και στην κατανάλωση, εγκαταλείποντας κάθε σοβαρή παραγωγική ανασυγκρότηση. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα ακόμη και μια μικρή κάμψη στις αφίξεις ή στη μέση τουριστική δαπάνη μπορεί να προκαλέσει δυσανάλογα μεγάλο πλήγμα στο ΑΕΠ. Αν οι τουριστικές εισπράξεις μειωθούν κατά μόλις 5% φέτος, η ελληνική οικονομία θα χάσει πάνω από 1 δισ. ευρώ άμεσων εσόδων και πιθανότατα πάνω από 2 δισ. ευρώ συνολικής οικονομικής δραστηριότητας. Το συγκεκριμένο ποσοστό δεν απέχει από την υφιστάμενη πραγματικότητα, δεδομένου ότι –σύμφωνα με τους ξενοδόχους του Ηρακλείου– η τουριστική κίνηση μέχρι στιγμής είναι μειωμένη κατά 5-6% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι. Αυτή η φαινομενικά ισχνή μείωση σημαίνει χαμηλότερη ανάπτυξη, λιγότερα φορολογικά έσοδα, πίεση στις μικρές επιχειρήσεις και νέα ασφυξία στην αγορά. 

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι η κυβέρνηση μοιάζει να μην καταλαβαίνει ότι ο κίνδυνος δεν αφορά μόνο τη μείωση των αφίξεων, αλλά την κατάρρευση της αγοραστικής δυνατότητας των Ευρωπαίων τουριστών. Οταν ένα ζευγάρι από τη Γερμανία ή τη Γαλλία πληρώνει πλέον εκατοντάδες ευρώ παραπάνω μόνο για αεροπορικά εισιτήρια, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα κόψει δαπάνες από διαμονή, εστίαση και κατανάλωση. 

Ηρθε και… έδεσε 

Σε αυτό το σημείο αποκαλύπτεται το μεγάλο αδιέξοδο του «μοντέλου Μητσοτάκη». Η Ελλάδα έγινε ακριβή όχι μόνο λόγω διεθνών κρίσεων, αλλά επειδή η κυβέρνηση άφησε ανεξέλεγκτη την αισχροκέρδεια σε ακτοπλοϊκά, ενέργεια, διαμονή και εστίαση. Σε πολλά νησιά οι τιμές πλέον θυμίζουν premium προορισμούς, χωρίς όμως αντίστοιχες υποδομές ή υπηρεσίες. Ουσιαστικά η κυβέρνηση πανηγύριζε επί χρόνια για «ρεκόρ τουρισμού», ενώ στην πραγματικότητα οικοδομούσε μια οικονομία ευάλωτη, ακριβή και εξαρτημένη από εξωτερικούς παράγοντες που δεν ελέγχει. 

Την ίδια ώρα δεν υπάρχει κανένα ουσιαστικό σχέδιο για στήριξη της ανταγωνιστικότητας. Καμία σοβαρή παρέμβαση στις αεροπορικές χρεώσεις, καμία στρατηγική αποκέντρωσης του τουρισμού, κανένα μέτρο περιορισμού της εκρηκτικής ακρίβειας που διώχνει πλέον ακόμη και τους ξένους επισκέπτες. Αν το φετινό καλοκαίρι επιβεβαιώσει τις ανησυχίες για πτώση τουριστικής κίνησης, τότε η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να κρύβεται πίσω από τις διεθνείς εξελίξεις. Γιατί το πρόβλημα δεν θα είναι μόνο οι ακριβές πτήσεις. Θα είναι ότι η Ελλάδα μπήκε στην κρίσιμη αυτή περίοδο χωρίς σχέδιο, χωρίς παραγωγική βάση και με μια οικονομία που εξαρτάται υπερβολικά από το αν ο Ευρωπαίος τουρίστας θα συνεχίσει να αντέχει το κόστος των διακοπών. 

Πηγή: Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο λυπημένος πρωθυπουργός - Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε

Η ευημερία είναι ατομικό επίτευγμα και η φτώχεια προσωπική αποτυχία 

Ο πρωθυπουργός λυπάται και θυμώνει που η ακρίβεια ροκανίζει τα εισοδήματα. Είναι σίγουρο ότι ακόμη περισσότερο λυπάται το 27,5% των Ελλήνων που είναι πια αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας, λόγω εισοδηματικής συμπίεσης. 

Όπως είναι επίσης σίγουρο πως, όταν ένας πρωθυπουργός που κυβερνά επτά χρόνια δηλώνει «θυμωμένος» και «λυπημένος» για την ακρίβεια και τη βαθιά κρίση διαβίωσης, τότε είναι και ο ίδιος μέρος του προβλήματος. 

Μικρή σημασία, όμως, έχει αυτό, αφού οι φτωχοποιημένοι πάλαι ποτέ μεσαιοταξίτες δεν είναι βέβαιο πως εκτός από λύπη μπορούν πια να νιώσουν και θυμό. Διότι, απλά και κυνικά, η κυβέρνηση μπορεί να μην κατάφερε επί επτά χρόνια να αντιμετωπίσει την ακρίβεια και τη διάβρωση των εισοδημάτων, κατάφερε όμως κάτι πολύ πιο σημαντικό για την πολιτική αυτοπροστασία της: Κατάφερε να περάσει ως κυρίαρχη κοινωνική αντίληψη την ατομική ευθύνη σε όλα τα επίπεδα. 

Η επιτυχία, όπως και η αποτυχία, είναι ατομική υπόθεση. Ο υπουργός με τα 40 ακίνητα είναι «άριστος» της ελεύθερης αγοράς κι ας μην έχει εργαστεί ούτε μία ώρα στη ζωή του, ο μισθωτός που δεν βγάζει τον μήνα απλώς δεν είδε τις ευκαιρίες όταν περνούσαν από μπροστά του. 

Η ευημερία είναι ατομικό επίτευγμα και η φτώχεια προσωπική αποτυχία. Δεν υπάρχει χώρος για πολιτικές αναδιανομής, για μια άλλη συλλογική οργάνωση, για κοινωνική κινητικότητα. Τα δε ολιγοπώλια είναι κάτι σαν φυσικό, νομοτελειακό φαινόμενο, η αισχροκέρδεια είναι μια ακόμη διαχρονική παθογένεια και η έμμεση υπερφορολόγηση είναι όπλο δημοσιονομικής σταθερότητας. 

Άρα μένει η πρωθυπουργική λύπη και τα φιλοδωρήματα των pass. Έως ότου προκύψει -εάν προκύψει- η άλλη πρόταση που θα μετατρέψει τη συλλογική λύπη σε συλλογική δράση. Και σε υπαρκτή προσδοκία αλλαγής… 

Νικόλ Λειβαδάρη  

Πηγή: naftemporiki  Από την έντυπη έκδοση

=================

Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε 

Το έναυσμα για την προεκλογική εκστρατεία το έδωσε επισήμως ο πρωθυπουργός κλείνοντας στο συνέδριο της Ν.Δ., αν και επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 

Η προεκλογική εκστρατεία ξεκινά. Όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, φθινόπωρο, χειμώνα ή την άνοιξη. 

Υπάρχει όμως και το ακραίο σενάριο να γίνουν ξαφνικά. Αν, για παράδειγμα, προκύψει κάτι πολύ σοβαρό, ενδεχομένως στο σκάνδαλο των υποκλοπών. 

Το έναυσμα για την προεκλογική εκστρατεία το έδωσε επισήμως ο πρωθυπουργός κλείνοντας στο συνέδριο της Ν.Δ., αν και επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027. 

Έθεσε μάλιστα στόχο μια «τρίτη τετραετία, ώστε να μη γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω». 

Αναμφίβολα ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. 

Όχι μόνο γιατί δεν έχει υπάρξει τέτοιο φαινόμενο από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα, αλλά γιατί δεν βγαίνουν δημοσκοπικά τα νούμερα. 

Στις έρευνες, οι πολίτες ζητούν κυβερνητική αλλαγή. Όσο κι αν ο πρωθυπουργός διερωτάται ρητορικά ποιος άλλος εκτός από τον ίδιο «μπορεί να σηκώνει το τριψήφιο τηλέφωνο στις 3 το πρωί». 

Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα, θα ήταν μια απάντηση κλισέ. 

Ωστόσο, οι πολίτες -όπως φαίνεται στις έρευνες- δεν ασχολούνται με τέτοια διλήμματα, αλλά με την ακρίβεια, που δεν τελειώνει, και τη διαφθορά, που δεν ελέγχεται. 

Ο πρωθυπουργός επέλεξε στο κλείσιμο του συνεδρίου να μην απαντήσει στις αιχμές που διατυπώθηκαν ευθαρσώς. Από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κυρίως, που μίλησε για «περίκλειστες καγκελαρίες των τεχνοκρατών» και «μισθοφόρους της εξουσίας», που δεν συνάδουν με το «γενετικό υλικό» της Ν.Δ. 

Περιορίστηκε να μιλήσει για ενότητα μεταξύ των «παρόντων». Εγκαταλείποντας πλέον κάθε σκέψη για επιστροφή των «απόντων» – των πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά.   

Η Ν.Δ., άλλωστε, είναι το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη και όχι της πάλαι ποτέ λαϊκής κεντροδεξιάς. 

Το είπε καθαρά ο πρωθυπουργός: «Από τα 52 χρόνια της Ν.Δ., στα 7 έχει πρόεδρο εμένα». 

Μένει να φανεί βέβαια τι αντανάκλαση θα έχουν στην κοινωνία και στους ψηφοφόρους οι κινήσεις αυτές. 

Άλλωστε, είναι θέμα ημερών η ανακοίνωση δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, που, όπως λέει, θέλει να εκφράσει τη χαμένη ψυχή της παράταξης. 

Μαζί με τα υπό ίδρυση κόμματα, του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, είναι σαφές ότι το πολιτικό σκηνικό αλλάζει. 

Η επόμενη μέρα… ξεκίνησε. Και για την ίδια τη Ν.Δ. 

Μιχάλης Ψύλος 

Πηγή: naftemporiki  Από την έντυπη έκδοση

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο πληθωρισμός δεν είναι 5,4%: Είναι ο λογαριασμός των 8.000 ευρώ το χρόνο για κάθε οικογένεια που δεν «βγαίνει»

Η κυβέρνηση επιμένει να μιλά για «σταθεροποίηση της οικονομίας». Οι αριθμοί, όμως, λένε μια πολύ διαφορετική ιστορία. Και κυρίως, τη λέει η ίδια η καθημερινότητα. Γιατί ο πληθωρισμός δεν είναι το 5,4% που εμφανίζεται στους επίσημους πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ. Ο πραγματικός πληθωρισμός είναι αυτός που συναντά ο πολίτης όταν γεμίζει το ρεζερβουάρ, όταν πληρώνει το σούπερ μάρκετ, όταν ανοίγει τον λογαριασμό ρεύματος ή όταν βλέπει το ενοίκιο και τη δόση του δανείου να καταπίνουν όλο και μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός του. 

Και εκεί, η εικόνα είναι πολύ πιο σκληρή. Μέσα σε μόλις δώδεκα μήνες: η βενζίνη αυξήθηκε κατά 17,1%, το diesel κατά 32,4%, το πετρέλαιο θέρμανσης κατά 53,2%, το ρεύμα κατά 14%, το φυσικό αέριο κατά 19,3%. 

Τα βασικά τρόφιμα ακολούθησαν την ίδια πορεία: το μοσχάρι αυξήθηκε κατά 19,2%, τα φρούτα και τα λαχανικά πάνω από 7%, ο καφές σχεδόν 8%, τα γαλακτοκομικά και τα αυγά πάνω από 3%. Και σαν να μην έφταναν αυτά, η στέγη μετατρέπεται πλέον σε οικονομική ασφυξία: τα ενοίκια αυξάνονται 8% έως 12%, ενώ τα στεγαστικά δάνεια έχουν εκτιναχθεί λόγω επιτοκίων, με πολλές οικογένειες να πληρώνουν 100 έως 300 ευρώ περισσότερα κάθε μήνα. 

Αν μεταφραστούν όλα αυτά σε πραγματικούς αριθμούς, τότε η εικόνα γίνεται σχεδόν σοκαριστική. Ένα μέσο νοικοκυριό: πληρώνει έως και 1.000 ευρώ περισσότερα τον χρόνο μόνο για καύσιμα, 400 έως 700 ευρώ περισσότερα για τρόφιμα, έως 500 ευρώ παραπάνω για ρεύμα και ενέργεια, και σε πολλές περιπτώσεις πάνω από 1.000 ευρώ επιπλέον για ενοίκιο. 

Αν όλα αυτά μεταφραστούν σε πραγματικούς αριθμούς, τότε η εικόνα γίνεται αποκαλυπτική. Ένα μέσο νοικοκυριό μπορεί πλέον να πληρώνει χιλιάδες ευρώ περισσότερα τον χρόνο μόνο και μόνο για να διατηρήσει το ίδιο επίπεδο ζωής που είχε πριν από έναν χρόνο. Για πολλές οικογένειες, η επιβάρυνση ξεπερνά τα 5.000 ευρώ ετησίως. Και αυτό χωρίς να μιλάμε για πολυτέλειες. Μιλάμε για καύσιμα, τρόφιμα, στέγη, ρεύμα — δηλαδή για τα στοιχειώδη. Για οικογένειες με στεγαστικό δάνειο, η συνολική ετήσια επιβάρυνση μπορεί πλέον να φτάνει ή και να ξεπερνά τα 5.000 έως 8.000 ευρώ. 

Και εδώ γεννιέται το μεγάλο πολιτικό ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν μια κυβέρνηση να μιλά για «ανάπτυξη» όταν η μεσαία τάξη φτωχοποιείται μήνα με τον μήνα; 

Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα ζει μια ιδιότυπη κρίση αγοραστικής δύναμης. Οι μισθοί αυξάνονται με ρυθμούς πολύ χαμηλότερους από το πραγματικό κόστος ζωής, ενώ συχνότατα όσοι λαμβάνουν τις αυξήσεις φορολογούνται και περισσότερο στο τέλος του οικονομικού έτους. Το διαθέσιμο εισόδημα εξαντλείται πριν τελειώσει ο μήνας. Και η κοινωνία αρχίζει να λειτουργεί με όρους διαρκούς οικονομικής ανασφάλειας. 

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η κυβερνητική πολιτική μοιάζει περισσότερο διαχειριστική παρά ουσιαστική. Αντί για γενναίες παρεμβάσεις στην αγορά, επιλέγονται προσωρινά pass, περιορισμένα επιδόματα, και στοχευμένες ενισχύσεις που λειτουργούν περισσότερο επικοινωνιακά παρά δομικά. Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά πολιτικό κομμάτι της υπόθεσης. 

Διότι σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, οι κυβερνήσεις επέλεξαν να παρέμβουν επιθετικά: μείωσαν φόρους στα καύσιμα και τον ΕΦΚ, περιόρισαν τον ΦΠΑ σε βασικά τρόφιμα, πίεσαν ενεργειακές εταιρείες, έβαλαν φρένο σε υπερκέρδη και προσπάθησαν να συγκρατήσουν τις τιμές πριν φτάσουν στον καταναλωτή. 

Στην Ελλάδα, η επιλογή ήταν διαφορετική. Αντί για παρεμβάσεις στην αγορά, επιλέχθηκαν επιδόματα που περισσότερο διαχειρίζονται την οργή της κοινωνίας, στα χαμηλότερα στρώματα, παρά αντιμετωπίζουν την αιτία (και την ουσία) του προβλήματος. Η τιμή στην αντλία παραμένει υψηλή. Το ρεύμα παραμένει ακριβό. Το σούπερ μάρκετ συνεχίζει να πιέζει το οικογενειακό εισόδημα. Το κράτος απλώς επιστρέφει ένα μικρό μέρος της απώλειας, χωρίς ποτέ να αλλάζει πραγματικά τους όρους του παιχνιδιού. Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της σημερινής οικονομικής πολιτικής: ότι αντιμετωπίζει την ακρίβεια σαν ένα επικοινωνιακό ζήτημα διαχείρισης και όχι σαν μια βαθιά κρίση αγοραστικής δύναμης. 

Η καθημερινότητα που δεν μετριέται σε ποσοστά 

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι πολίτες δεν μετρούν την οικονομία με ποσοστά. Τη μετρούν με το αν ο μισθός φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα. Με το αν μπορούν να γεμίσουν το ρεζερβουάρ χωρίς δεύτερη σκέψη. Με το αν μπορούν να πάνε στο σούπερ μάρκετ χωρίς να κάνουν συνεχώς υπολογισμούς. Με το αν μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο ή τη δόση χωρίς να φοβούνται τον επόμενο μήνα. 

Και σήμερα, ολοένα και περισσότεροι Έλληνες αισθάνονται ότι αυτή η δυνατότητα χάνεται. Γι’ αυτό και ο πραγματικός πληθωρισμός δεν βρίσκεται στους πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ και το 3.9% του Μαρτίου και το 5,4% του Απριλίου. Και ίσως το πιο ανησυχητικό είναι ότι η κυβέρνηση αποφεύγει συστηματικά τις παρεμβάσεις που έχουν εφαρμόσει πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Με δυο λόγια, δεν μειώνει ουσιαστικά τους έμμεσους φόρους στα καύσιμα, δεν προχωρά σε δραστική μείωση ΦΠΑ σε βασικά τρόφιμα, δεν παρεμβαίνει επιθετικά στην αγορά ενοικίων, δεν πιέζει αποτελεσματικά τις τράπεζες για τις δόσεις στεγαστικών δανείων και Δεν δημιουργεί πραγματικό μηχανισμό ελέγχου της ακρίβειας στην αλυσίδα λιανικής. 

Αντίθετα, μεταφέρει διαρκώς το βάρος στον καταναλωτή. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα της σημερινής οικονομικής πολιτικής: ότι αντιμετωπίζει την ακρίβεια σαν ένα προσωρινό φαινόμενο διαχείρισης και όχι σαν μια βαθιά κοινωνική κρίση, ενώ επιμένει στην φορολόγηση. 

Τα φορολογικά έσοδα του κράτους αυξήθηκαν περίπου κατά 20–22 δισ. ευρώ μέσα σε τέσσερα χρόνια, δηλαδή άνοδος που έφτασε πέρυσι το 40%–45% σε σχέση με το 2021, σε μία αύξηση εξαιρετικά μεγάλη για ευρωπαϊκή οικονομία σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Και από αυτό το ιλιγγιώδες ποσό, ο ελληνικό λαός ανταμείφτηκε με fuel και market passes για τους αδύναμους…

Πηγή: Παύλος Γεωργίου / topontiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Οικονομία βιτρίνας: Το νέο πακέτο στήριξης εξαντλείται σε προεκλογικές πομφόλυγες...

Η μακροοικονομική σταγόνα στον ωκεανό της ακρίβειας. 

Για άλλη μία φορά πομφόλυγες ώστε να βρουν σημεία πανηγυρισμού τα συστημικά ΜΜΕ και με τελικό στόχο τις εκλογές του 2027. Για άλλη μία φορά ψίχουλα σε «πεινασμένους». Ας μην ξεχνάμε ότι η Τράπεζα της Ελλάδος στην πρόσφατη έκθεση αναγράφει ότι το μηνιαίο εισόδημα επαρκεί στα νοικοκυριά για 18-23 μέρες το μήνα. Το νέο πακέτο στήριξης που στηρίζεται στο «ματωμένο» υπερπλεόνασμα του 2025 αποτελεί μια απλή αναδιανομή μικρής κλίμακας των φορομπηχτικών πολιτικών που φούσκωσαν το ΑΕΠ εις βάρος της κοινωνίας. Αν μη τι άλλο η κυβερνητική αφήγηση περί «μερίσματος ανάπτυξης» επιχειρεί να δώσει κοινωνικό πρόσημο σε ένα πακέτο που, όταν αποδομηθεί αριθμητικά και δημοσιονομικά, προκύπτει η φούσκα που πόρρω απέχει από το να χαρακτηριστεί ουσιαστική στήριξη εισοδήματος. Με άλλα λόγια, το επικοινωνιακό περίβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο από το πραγματικό οικονομικό αποτύπωμα. 

Η μακροοικονομική σταγόνα στον ωκεανό της ακρίβειας 

Ας ξεκινήσουμε από το βασικό μέγεθος: τα 500 εκατ. ευρώ νέων παρεμβάσεων (ή 800 εκατ. αν συμπεριληφθούν ήδη ανακοινωθέντα μέτρα). Σε μια οικονομία με ΑΕΠ άνω των 220 δισ. ευρώ, μιλάμε για δημοσιονομική παρέμβαση της τάξης του 0,2%–0,35% του ΑΕΠ. Πρόκειται για κλίμακα που, σε μακροοικονομικούς όρους, δύσκολα μπορεί να αντισταθμίσει πληθωριστικές πιέσεις που έχουν διαβρώσει σωρευτικά τα πραγματικά εισοδήματα κατά πολλαπλάσια ποσοστά τα τελευταία χρόνια. 

Πολυδιάσπαση πόρων: Προεκλογική στόχευση έναντι οικονομικής ουσίας 

Το κρίσιμο όμως δεν είναι μόνο το συνολικό μέγεθος, αλλά και η κατανομή. Εδώ αναδεικνύεται ξεκάθαρα το πρόβλημα: η πολυδιάσπαση των πόρων σε ευρύτατες κατηγορίες δικαιούχων οδηγεί σε εξαιρετικά χαμηλή κατά κεφαλή ενίσχυση. 

* Τα 240 εκατ. ευρώ για οικογένειες μεταφράζονται σε 150 ευρώ ανά παιδί, δηλαδή ένα εφάπαξ ποσό που δεν καλύπτει ούτε έναν μήνα αυξημένων δαπανών διατροφής. 

* Τα 198 εκατ. ευρώ για 1,87 εκατ. συνταξιούχους αντιστοιχούν σε ετήσια ενίσχυση 300 ευρώ – ουσιαστικά 25 ευρώ τον μήνα, σε μια περίοδο που το κόστος βασικών αγαθών έχει αυξηθεί κατά πολύ περισσότερο. 

* Τα 25 εκατ. ευρώ για ενοικιαστές, ακόμη και με διεύρυνση κριτηρίων, είναι στατιστικά αμελητέα μπροστά στην εκρηκτική αύξηση των ενοικίων, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η εικόνα που προκύπτει είναι σαφής: μεγάλος αριθμός δικαιούχων, αλλά εξαιρετικά μικρό ύψος ενίσχυσης ανά άτομο. Πρόκειται για κλασική περίπτωση όπου η πολιτική στόχευση είναι περισσότερο εκλογική (να καλυφθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι) παρά οικονομικά αποτελεσματική. 

Παροδικά αντίδοτα χωρίς διαρθρωτική επίδραση 

Ακόμη πιο προβληματική είναι η επιλογή ορισμένων παρεμβάσεων ως «αντιστάθμισμα» της ακρίβειας. Η επιδότηση diesel με 20 λεπτά το λίτρο για έναν μήνα, κόστους 55 εκατ. ευρώ, έχει καθαρά παροδικό χαρακτήρα και μηδενική διαρθρωτική επίδραση. Ουσιαστικά πρόκειται για μια προσωρινή ανακούφιση που εξανεμίζεται άμεσα από τη μεταβλητότητα των διεθνών τιμών ενέργειας. Αντίστοιχα, η επιδότηση λιπασμάτων (23 εκατ. ευρώ) είναι μεν στοχευμένη στον πρωτογενή τομέα, αλλά ανεπαρκής σε σχέση με το συνολικό κόστος παραγωγής που αντιμετωπίζουν οι αγρότες. Δεν αλλάζει ουσιαστικά τη δομή κόστους, ούτε ενισχύει την ανταγωνιστικότητα – απλώς περιορίζει οριακά τις απώλειες. 

Η μεγάλη αντίφαση: Η «υπεραπόδοση» και η πικρή αλήθεια του χρέους 

Στο μέτωπο του ιδιωτικού χρέους, οι ρυθμίσεις (72 δόσεις, διεύρυνση εξωδικαστικού, άρση κατασχέσεων) κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση σε θεσμικό επίπεδο, αλλά δεν συνοδεύονται από πραγματική μείωση οφειλών. Δηλαδή, το πρόβλημα της υπερχρέωσης –που αγγίζει τα 170 δισ. ευρώ μόνο από κόκκινα δάνεια του τραπεζικού τομέα– παραμένει ακέραιο. Εδώ εντοπίζεται και η βασική αντίφαση της κυβερνητικής ρητορικής: από τη μία προβάλλεται η «υπεραπόδοση» της οικονομίας, από την άλλη το μέρισμα αυτής της υπεραπόδοσης είναι τόσο περιορισμένο που δεν μεταβάλλει ουσιαστικά το βιοτικό επίπεδο των νοικοκυριών. Αν η οικονομία πράγματι υπεραποδίδει, τότε γιατί το δημοσιονομικό περιθώριο που επιστρέφει στην κοινωνία είναι τόσο μικρό; Και αν το περιθώριο είναι πράγματι περιορισμένο, τότε η εικόνα ισχυρής ανθεκτικότητας είναι υπερβολικά αισιόδοξη. 

Μισθοί εν μέσω πληθωρισμού: Η ψαλίδα με την Ευρώπη 

Επιπλέον, η επίκληση χαμηλότερων φόρων και αύξησης κατώτατου μισθού ως συμπληρωματικών παρεμβάσεων δεν αναιρεί το βασικό πρόβλημα: η αγοραστική δύναμη παραμένει συμπιεσμένη ως η φτωχότερη κοινωνία στην ΕΕ-27 μαζί με τη Βουλγαρία. Ο ονομαστικός κατώτατος μπορεί να αυξήθηκε, αλλά σε πραγματικούς όρους –λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό– η βελτίωση είναι πολύ πιο περιορισμένη. 

Συνολικά, το πακέτο χαρακτηρίζεται από τρία βασικά ελλείμματα: 

1. Κλίμακας: τα ποσά είναι μικρά σε σχέση με το μέγεθος του προβλήματος.

2. Διάρκειας: πολλές παρεμβάσεις είναι εφάπαξ ή βραχυπρόθεσμες.

3. Διαρθρωτικότητας: δεν αντιμετωπίζονται οι βαθύτερες αιτίες της ακρίβειας και της υπερχρέωσης.

Το τελικό συμπέρασμα είναι δύσκολο να αποφευχθεί: πρόκειται για ένα πακέτο που απλώνεται σε εκατομμύρια δικαιούχους, αλλά καταλήγει να δίνει ελάχιστα στον καθένα. Σε μια συγκυρία όπου το κόστος ζωής έχει αυξηθεί δομικά, τέτοιου τύπου παρεμβάσεις λειτουργούν περισσότερο ως συμβολικές κινήσεις παρά ως ουσιαστική οικονομική στήριξη. Με όρους πολιτικής οικονομίας, αυτό που παρουσιάζεται ως «μέρισμα ανάπτυξης» προσεγγίζει περισσότερο την έννοια της ελάχιστης αναδιανομής με υψηλό επικοινωνιακό πολλαπλασιαστή: λίγα χρήματα, πολλοί αποδέκτες, περιορισμένο πραγματικό αποτέλεσμα. Για τα νοικοκυριά που πιέζονται καθημερινά, η απόσταση μεταξύ αφήγησης και πραγματικότητας παραμένει αισθητή. 

Πηγή: Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

«Δώστε και σώστε» (εαυτούς)….

Ο κ. Μητσοτάκης και οι περί αυτόν, βλέποντας ότι η «κατάρα της δεύτερης τετραετίας» τούς έχει πάρει(και αυτούς) στο κυνήγι, θα κάνουν το παν για να την ξορκίσουν. Θα τα δώσουν όλα. 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται στο χειρότερο σημείο της επταετούς θητείας της. Το κύμα της ακρίβειας, τα σκάνδαλα και οι προκλητικές συμπεριφορές μελών της δεν την αφήνουν να πάρει ανάσα. 

Δεν πρόλαβε η ΝΔ να χαρεί την «ανάκαμψη» στις δημοσκοπήσεις λόγω του πολέμου και ήδη φαίνεται να τη χάνει: στις δημοσκοπήσεις των ημερών φαίνεται να χάνει έως και τρεις μονάδες. Ο μεγάλος στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη για τρίτη πρωθυπουργική θητεία όλο και απομακρύνεται, παρά την έλλειψη «επικίνδυνου» αντιπάλου στην αντιπολίτευση. 

Φυσικά, ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του δεν πρόκειται να παραδοθούν στη μοίρα τους και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα όπλα που έχουν, πρώτα για να αλλάξουν την ατζέντα και μετά για να προσελκύσουν, μέσω παροχών και υποσχέσεων, τμήματα ψηφοφόρων που τους έχουν εγκαταλείψει μετά το 28% των ευρωεκλογών. 

Η πρώτη φάση αυτής της επιχείρησης αρχίζει σήμερα. Πρώτος στόχος να ξεχαστούν ο Λαζαρίδης και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Σήμερα, λοιπόν, που βουλευτές της ΝΔ θα παίζουν το παιχνίδι «ψηφίζω-δεν ψηφίζω» τις άρσεις ασυλίας, ο πρωθυπουργός θα μοιράσει επιδόματα. 

Η δεύτερη φάση της ίδιας επιχείρησης θα ξεδιπλωθεί στις αρχές του Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ, εκεί που ο κ. Μητσοτάκης θα «τα δώσει όλα», καθώς τότε οι εκλογές θα είναι πολύ κοντά. 

Όταν ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης και εν αναμονή πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχανε την ευκαιρία να κατακεραυνώνει την «επιδοματική πολιτική» της τότε κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. «Δεν θέλουμε ανθρώπους εξαρτημένους από επιδόματα» κραύγαζε. 

Τι κάνουν οι δικές του κυβερνήσεις από το 2019 μέχρι σήμερα; Ακριβώς το ίδιο και στο μέγιστο βαθμό. Τα επιδόματα πάνε κι έρχονται. Ο Μητσοτάκης διαψεύδει συνεχώς τον εαυτό του. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαξιώνουμε τα επιδόματα που προσφέρουν μια κάποια ανακούφιση σε αναξιοπαθούντες ή σε ανθρώπους με χαμηλά εισοδήματα που δυσκολεύονται να τα φέρουν βόλτα. Όμως, είναι άλλο αυτό και άλλο να κοροϊδεύουν αυτούς τους ανθρώπους ότι, δήθεν, με τα επιδόματα θα λύσουν τα προβλήματά τους. 

Η «ανάπτυξη» πετάει, οι «επενδύσεις» καλπάζουν, οι ξένοι Οίκοι μας «αναβαθμίζουν». Όμως, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται ένα σκαλί πάνω από τον πάτο της Ευρώπης, όπως λέει (όχι κάποιος μίζερος της αντιπολίτευσης, αλλά) η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Κάτω από εμάς είναι μόνο η Βουλγαρία, αν δεν την έχουμε κι αυτήν βάλει από πάνω μας. 

Τα πρωτογενή πλεονάσματα πάνω από το στόχο(υπερφορολόγηση, υψηλός ΦΠΑ σε συνεχείς αυξήσεις των προϊόντων) επιτρέπει ακόμη την καταβολή επιδομάτων. Αλλά δεν μπορεί να συνεχιστεί, ειδικά μετά το τέλος αυτού του χρόνου που θα σταματήσουν να έρχονται οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης. 

Τι θα γίνει μετά; Όσοι διαβάζουν τις επίσημες προβλέψεις(από τον Πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό της τετραετίας 2026-2029-του υπουργείου Οικονομικών είναι) δεν τα βλέπουν καθόλου καλά τα πράγματα. 

Ας προσέξουμε δύο στοιχεία: 

* Το πρώτο: το ΑΕΠ, που αποτυπώνει την ανάπτυξη της χώρας, από 2,4% το 2026 θα πέσει σχεδόν στο μισό(1,3%) το 2029. Και 

* Το δεύτερο: ο «Ακαθάριστος Σχηματισμός Παγίου Κεφαλαίου», δηλαδή οι επενδύσεις, από 10,2% το 2026 σχεδόν εξαφανίζονται (0,8%) το 2029. 

Ο κ. Μητσοτάκης και οι περί αυτόν, βλέποντας ότι η «κατάρα της δεύτερης τετραετίας» τούς έχει πάρει(και αυτούς) στο κυνήγι, θα κάνουν το παν για να την ξορκίσουν. Θα τα δώσουν όλα. Μια δόση είναι η σημερινή, η άλλη θα έρθει λίγο πριν εξαγγείλουν τις εκλογές. 

Το «δώστε και σώστε» είναι το πιο ταιριαστό σύνθημα της εποχής. Θα φέρει και τη σωτηρία τους; 

Δεν υπάρχει Μαντείο των Δελφών για να εξηγήσει τι σημαίνει «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»… 

Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη πολύ περισσότερα από μια αύξηση 40 ευρώ τον μήνα...

Η αύξηση στον κατώτατο μισθό δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της κρίσης κόστους ζωής στη χώρα 

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε αύξηση στον κατώτατο μισθό κατά 40 ευρώ. Φαινομενικά αυτό είναι ένα καλό νέο για τους εργαζόμενους, μια που αυξάνει το διαθέσιμο εισόδημά τους. Μόνον που στην πραγματικότητα αυτή τη στιγμή και στο σημερινό οικονομικό τοπίο δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι αυτή η αύξηση λύνει πολλά προβλήματα. 

Η ενίσχυση του κατώτατου μισθού είναι κατώτερη των περιστάσεων δεδομένου του κόστους ζωής σήμερα. Τυπικά, η αύξηση που ανακοίνωσε η κυβέρνηση είναι 4,54%, άρα είναι πάνω από τον πληθωρισμό που τον Φεβρουάριο έτρεχε με 2,7% σε σχέση με την περασμένη χρονιά. 

Ωστόσο, μια ματιά στις ανατιμήσεις ανά κατηγορία αγαθών και υπηρεσιών αποδεικνύει ότι πλήττονται περισσότερο τα χαμηλόμισθα νοικοκυριά, που καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους σε βασικά είδη: 5,2% αύξηση στα είδη διατροφής και τα μη αλκοολούχα ποτά, 10,1% στην ένδυση και υπόδυση, 6,5% σε ξενοδοχεία, καφέ και εστιατόρια. Ακόμη και η συγκράτηση των αυξήσεων στη στέγαση στο 2,6% προήλθε από τον συνδυασμό ανάμεσα στην αύξηση των ενοικίων και τον ηλεκτρισμό και τη μείωση των τιμών σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο θέρμανσης, μια τάση που δεν είναι δεδομένο ότι θα συνεχιστεί. 

Ούτως ή άλλως, αυτή τη στιγμή δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι ο πληθωρισμός θα παραμένει στα σημερινά επίπεδα. Αντιθέτως, όσο συνεχίζεται ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν τόσο αυξάνονται οι οικονομικές επιπτώσεις, πρωτίστως η αύξηση της τιμής των καυσίμων, που με τη σειρά της μετακυλύεται στο σύνολο σχεδόν των προϊόντων και των υπηρεσιών. Ήδη οι διεθνείς οργανισμοί προβλέπουν παγκοσμίως επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης και αύξηση του πληθωρισμού. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι σαφές ότι οι όποιες αυξήσεις σύντομα θα εξανεμιστούν και το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο για τα πιο χαμηλόμισθα νοικοκυριά. Και εκεί δεν θα δώσουν απάντηση ούτε τα +40 ευρώ τον μήνα, ούτε τα αποσπασματικά και περιορισμένης κλίμακας μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Γιατί όπως και να το δούμε, άλλο πράγμα βενζίνη στα 2 ευρώ και άλλο βενζίνη στα 2,5 ευρώ. 

Να το πούμε απλά τα νοικοκυριά είναι ήδη πολύ ευάλωτα απέναντι στην αύξηση του κόστους ζωής και οποιαδήποτε επιδείνωση, πόσο μάλλον ραγδαία, θα διαμορφώσει ένα κοινωνικό τοπίο πολύ διαφορετικό. 

Σε όλα αυτά προστίθεται και κάτι συνολικότερο και βαθύτερο και αφορά τα ίδια τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά της χώρας. Η κυβέρνηση επιμένει ότι τα πράγματα πάνε καλά και ότι είμαστε σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωζώνης. 

Όμως, αυτό που δεν ομολογεί η κυβέρνηση είναι ότι η χώρα στην πραγματικότητα υποχωρεί σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και μάλιστα της περιφέρειας, που κάποτε θεωρούσαμε ότι ήταν αρκετά πιο πίσω από εμάς, όμως φάνηκε ότι κατάφεραν να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος και σε ορισμένες περιπτώσεις να μας ξεπεράσουν. 

Προφανώς, όλα αυτά έχουν να κάνουν με την καταστροφή που έφερε και η περίοδος της κρίσης, όμως αυτό δεν αναιρεί ότι 8 χρόνια σχεδόν μετά το τέλος των μνημονίων, η χώρα μας δεν έχει ανέβει αναπτυξιακή βαθμίδα. Επί της ουσίας έχει μια ανάπτυξη εντός της κατώτερης θέσης στην οποία βρέθηκε. 

Αυτό φαίνεται και από έναν δείκτη που πρόσφατα έδωσε η Eurostat στη δημοσιότητα και αφορούσε προσωρινά στοιχεία για το κατά κεφαλή ΑΕΠ με όρους ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης. Σε αυτόν τον δείκτη η χώρα μας είναι στην τελευταία θέση, μαζί με τη Βουλγαρία. Εάν πούμε ότι ο μέσος όρος στην ΕΕ27 είναι 100, η χώρα μας και η Βουλγαρία έχουν 68, όταν π.χ. η Ρουμανία έχει 78, η Πορτογαλία 81 και η Σλοβενία 91. 

Αυτό σημαίνει ότι όχι ως προς τον ετήσιο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης, αλλά ως προς την πραγματική ικανότητα παραγωγής νέου κοινωνικού πλούτου παραμένει χώρα μειωμένων προσδοκιών, που διαγκωνίζεται με άλλες χώρες αντίστοιχα μειωμένων προσδοκιών. 

Αυτό συνδέεται άμεσα με το αναπτυξιακό μοντέλο που έχει προκρίνει η κυβέρνηση το οποίο δεν στηρίζεται τόσο σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας, αλλά σε κλάδους όπως ο τουρισμός – ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι πολύ πιθανό να επηρεαστεί αρνητικά από τις πολεμικές εξελίξεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή αλλά και τυχόν μεγάλης αύξησης τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων εξαιτίας της αύξησης της τιμής του πετρελαίου – το real estate, o ευρύτερος χώρος των υπηρεσιών. Κλάδους που μπορεί να δημιουργούν εισοδήματα – κάτι που εξηγεί και γιατί η κυβέρνηση έχει μια σχετικά συμπαγή κοινωνική βάση – αλλά όχι αναπτυξιακή δυναμική. Ένα μοντέλο ανάπτυξης, που ακριβώς επειδή εξαρτάται από κλάδους που επηρεάζονται έντονα από συγκυριακές εξελίξεις και δεν πατάει πάνω σε ενδογενείς δυναμικές είναι πιθανό να δοκιμαστεί σκληρά από τις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις, πέραν των επιπτώσεων από τυχόν υφεσιακή στροφή της παγκόσμιας οικονομίας ως «παρενέργεια» των πολεμικών εξελίξεων στο Ιράν και της εκτίναξης της τιμής του πετρελαίου και άλλων προϊόντων. 

Ακόμη χειρότερα, όπως έδειξε η ανεπαρκής μέχρι τώρα κυβερνητική αντίδραση στα προβλήματα που ήδη δημιουργούνται με τις ανατιμήσεις καυσίμων και άλλων προϊόντων, αυτή η κυβέρνηση δεν δείχνει και διατεθειμένη να πάρει πιο αποφασιστικά μέτρα για τη συγκράτηση των τιμών, κάνοντας ακόμη πιο κοντινό το ενδεχόμενο οι ονομαστικές αυξήσεις των μισθών με πραγματικούς όρους να εξανεμιστούν. Κάτι που, εκτός όλων των άλλων, σημαίνει ότι ακόμη και αυτές οι αυξήσεις δεν πρόκειται να «γυρίσουν» το κοινωνικό κλίμα υπέρ της κυβέρνησης. 

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάσχα 2026 στα νησιά: Από 125€ έως 740€ τα ακτοπλοϊκά...

Δείτε πόσο κοστίζουν τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, οι πιο φθηνοί και οι πιο ακριβοί προορισμοί για οικογένειες. 

Το Πάσχα πλησιάζει και μαζί του επιστρέφει η αγαπημένη συνήθεια των εκδρομών στα νησιά. Φέτος όμως, πριν κλείσεις εισιτήρια, ίσως χρειαστεί να κάνεις έναν μικρό… οικονομικό σχεδιασμό. Γιατί το ταξίδι με πλοίο δεν είναι πια τόσο απλό — θέλει καλή οργάνωση και λίγο πιο προσεκτικό budget. 

Οι τιμές στα ακτοπλοϊκά έχουν ανέβει αισθητά, επηρεασμένες από το αυξημένο κόστος καυσίμων και τις διεθνείς εξελίξεις, με αποτέλεσμα η πασχαλινή απόδραση να μετατρέπεται για πολλούς σε… οικονομικό παζλ. 

Για μια τριμελή οικογένεια (2 ενήλικες + 1 παιδί + αυτοκίνητο) και με επιλογή οικονομικής θέσης, το συνολικό κόστος μετ’ επιστροφής μπορεί να ξεκινά από περίπου 125€ και να ξεπερνά ακόμη και τα 740€, ανάλογα με τον προορισμό. 

Πάμε να δούμε αναλυτικά ποιοι προορισμοί είναι πιο οικονομικοί, ποιοι ανεβάζουν τον λογαριασμό και τι πρέπει να υπολογίσετε πριν κλείσετε τα ακτοπλοϊκά σας για το Πάσχα. 

Οι πιο οικονομικοί προορισμοί 

Αν θέλετε να φύγετε χωρίς να «πονέσει» πολύ η τσέπη, υπάρχουν επιλογές που παραμένουν σχετικά προσιτές: 

-Ηγουμενίτσα – Κέρκυρα: περίπου 125€

-Ραφήνα – Τήνος: περίπου 309€

-Βόλος – Σκιάθος: περίπου 327,50€

-Πειραιάς – Αίγινα: περίπου 140€ – 180€

-Πειραιάς – Πόρος:  περίπου 160€ – 200€

-Πειραιάς – Κύθνος: περίπου 220€ – 260€

Τα κοντινά νησιά του Αργοσαρωνικού και ορισμένα νησιά στις Κυκλάδες παραμένουν οι πιο «safe» επιλογές για ένα οικονομικό Πάσχα.

Μεσαία budget – οι πιο δημοφιλείς επιλογές

Αν θέλετε λίγο πιο… νησιώτικο vibe, αλλά χωρίς να ξεφύγετε εντελώς, δείτε αυτές τις επιλογές:

-Πειραιάς – Σύρος: περίπου 280€ – 340€

-Πειραιάς – Πάρος: περίπου 350€ – 420€

-Πειραιάς – Νάξος: περίπου 360€ – 430€

-Πειραιάς – Σαντορίνη: περίπου 380€ – 450€

-Πειραιάς – Μήλος: περίπου 330€ – 400€

Οι Κυκλάδες κρατούν τη «χρυσή τομή» ανάμεσα σε εμπειρία και κόστος.

Οι πιο ακριβοί προορισμοί

Εδώ τα πράγματα… ζορίζουν. Όσο μεγαλώνει η απόσταση, ανεβαίνει και ο λογαριασμός:

Πειραιάς – Χανιά: περίπου 405,50€

Πειραιάς – Μυτιλήνη: περίπου 519€

Πειραιάς – Κως: περίπου 520€ – 600€

Πειραιάς – Χίος: περίπου 450€ – 520€

Πειραιάς – Ρόδος: έως και  741€

Τα Δωδεκάνησα και το Βόρειο Αιγαίο βρίσκονται σταθερά στην κορυφή των πιο «ακριβών» επιλογών.

Τι ανεβάζει τις τιμές

Δεν είναι μόνο η απόσταση. Το τελικό κόστος επηρεάζεται από:

-το αν ταξιδεύετε με αυτοκίνητο

-τη διαθεσιμότητα (όσο γεμίζουν τα πλοία, ανεβαίνουν οι τιμές)

-το λιμάνι αναχώρησης (Πειραιάς vs Ραφήνα vs Βόλος)

-τη διάρκεια του ταξιδιού

Το Πάσχα στα νησιά παραμένει πάντα μια μοναδική εμπειρία — αλλά το 2026 χρειάζεται λίγο παραπάνω οργάνωση. Αν κινηθείτε έξυπνα, επιλέξετε κοντινούς προορισμούς ή κλείσετε έγκαιρα, μπορείτε να απολαύσετε την απόδρασή σας χωρίς να ξεφύγετε οικονομικά. Αν όμως βάλετε στο μάτι πιο μακρινούς προορισμούς, καλό είναι να προετοιμαστείτε για… υψηλές τιμές. Σε κάθε περίπτωση, ένα είναι σίγουρο: το ελληνικό Πάσχα δίπλα στη θάλασσα αξίζει — απλώς φέτος, θέλει και λίγο… στρατηγική.

Μικαέλα Σάβα 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τέμπη / Η αίθουσα του «επιτελικού» φιάσκου

 

Το επιτελικό «φιάσκο» που αφορά την αίθουσα της δίκης του εγκλήματος των Τεμπών δυναμιτίζει το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα και καθιστά την κυβέρνηση ξανά απολογούμενη για απόπειρα συγκάλυψης του εγκλήματος. 

Λάδι στη φωτιά, μάλιστα, βάζει η ακαμψία του υπουργείου Δικαιοσύνης, που αφήνει να διαρρεύσει ότι δεν θα αλλάξει ο χώρος της εκδίκασης της υπόθεσης και πως για όσα εκτυλίχθηκαν χθες έφταιγε η… ταξιθεσία. 

Πηγές του υπουργείου σημειώνουν ότι «δεν πάσχει ο χώρος του δικαστηρίου, αλλά ο τρόπος ταξιθέτησης με τον οποίο κάθισαν οι εισερχόμενοι στη δικαστική αίθουσα». 

Και αυτό, όπως ισχυρίζονται, γιατί συγγενείς των θυμάτων, χωρίς να έχουν την αναγκαία ενημέρωση που έπρεπε να υπάρχει, πήγαν και κάθισαν στον χώρο που έχει προβλεφθεί για τους δικηγόρους. 

Οι ίδιοι κύκλοι εκτιμούν ή ευελπιστούν ότι στις επόμενες δικασίμους ο αριθμός των συγγενών και των μαρτύρων θα μειωθεί, σε αντίθεση με τη χθεσινή πρώτη μέρα, που τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στο Εφετείο της Λάρισας και η προσέλευση ήταν μεγάλη. Τέλος, σημειώνουν ότι υπάρχει η δυνατότητα οι θέσεις να αυξηθούν περίπου κατά 20 και έτσι η χωρητικότητα να ανέλθει στις 470 θέσεις. 

Την 1η Απριλίου, στο πλαίσιο της δεύτερης δικασίμου, θα φανεί αν όντως για το χθεσινό μπάχαλο ευθύνονται μόνο προβλήματα τεχνικής φύσεως. 

Οργή και δυσπιστία 

Οι συνήγοροι των συγγενών των θυμάτων, σε κάθε περίπτωση, εμφανίζονται δύσπιστοι και, για αυτό, έχουν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο της αποχής μέχρι να χρησιμοποιηθούν καταλληλότερες εγκαταστάσεις. 

«Πρόκειται για μία ακόμη ανοησία ή για μια στοχευμένη, συνειδητή επιλογή εμπαιγμού με τελικό σκοπό την υποβάθμιση της δίκης των Τεμπών;» είναι το ερώτημα που θέτει ο Βασίλης Ζησιμάτος, δικηγόρος της οικογένειας του αδικοχαμένου μηχανοδηγού της επιβατικής αμαξοστοιχίας. 

Ο ίδιος, κατόπιν επικοινωνίας μας, μίλησε για «θλιβερή ημέρα για όλους τους συγγενείς και συνηγόρους» και σημείωσε ότι «υπό τέτοιες συνθήκες δεν μπορεί να διεξαχθεί καμία δίκη, ειδικά εκείνη των Τεμπών, όπου συμμετέχουν 250 δικηγόροι, 180 πρόσωπα που θα παρασταθούν προς υποστήριξη της κατηγορίας και 36 κατηγορούμενοι». 

«Όπως στο μετρό σε ώρες αιχμής» 

Ο Κώστας Λακαφώσης, πραγματογνώμονας των οικογενειών των θυμάτων των Τεμπών, παρομοίασε την κατάσταση με το «μετρό της Αθήνας σε ώρες αιχμής». Επεσήμανε πως «εμείς δεν αιφνιδιαστήκαμε, είχαμε δει τα σχεδιαγράμματα και τις κατόψεις της αίθουσας και διαπιστώσαμε ότι δεν χωράνε καν οι παράγοντες της δίκης». Όπως εξήγησε, όμως, «αποφύγαμε να το κάνουμε θέμα από την πλευρά των συγγενών, διότι στο παρελθόν είχαμε ακούσει κατηγορίες ότι δεν θέλουμε να γίνει η δίκη ή επιθυμούμε να καθυστερήσει η διαδικασία».

Εκτεθειμένος ο υπουργός Δικαιοσύνης

Σε κάθε περίπτωση, ο υπουργός Δικαιοσύνης είναι, για νιοστή φορά, εκτεθειμένος, από τη στιγμή που από τον Μάιο του 2024 διαμήνυε πως «όλα είναι έτοιμα». Για αυτό, έχει προγραμματίσει σήμερα μπαράζ συνεντεύξεων, προκειμένου να απαντήσει στις δριμείες επικρίσεις των συγγενών των θυμάτων, των διαδίκων, αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Η ακαταλληλότητα έγινε ακόμη πιο εμφανής όταν διαπιστώθηκε ότι η αίθουσα δεν διαθέτει υποδομές για άτομα με αναπηρία ή κινητικές δυσκολίες, με δεδομένο, μάλιστα, ότι υπάρχουν τραυματίες από το δυστύχημα που χρειάζονται ειδική πρόνοια για να παρακολουθήσουν τη δίκη. Σε ένα τέτοιο φόντο πυροδοτούνται και ερωτήματα που σχετίζονται με το κόστος — 1,6 εκατομμύρια ευρώ — της αναμόρφωσης της αίθουσας. 

«Κανονικότητα» το χάος

Σύμφωνα με τις προσεγγίσεις δημοσιογράφων και πολιτικών αναλυτών, το πιο τραγικό συμπέρασμα που απορρέει από το χθεσινό μπάχαλο — που προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών και τους συγγενείς τους — είναι ότι εντάσσεται στο πλαίσιο της σύγχρονης κανονικότητας.

Οι σκηνές από τη Λάρισα διαδραματίστηκαν στη χώρα όπου, το 2023, συγκρούστηκαν δύο τρένα που επί περισσότερο από 12 λεπτά κινούνταν στην ίδια σιδηροτροχιά, στη χώρα όπου δεν υπάρχει σύστημα τηλεδιοίκησης, στη χώρα που «μπαζώνει» τον χώρο του εγκλήματος και τις πολιτικές ευθύνες, στη χώρα που εγείρει εμπόδια ώστε να γίνουν οι απαραίτητες χημικές εξετάσεις των σορών των θυμάτων. 

Αλλαγή ατζέντας με «ασπιρίνες»

Η πρωτοβουλία του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανακοινώσει, μέσω τηλεοπτικού μηνύματος, τα μέτρα για την αναχαίτιση της ακρίβειας, ενώ εξελίσσονταν οι εικόνες αποτροπιασμού στη Λάρισα, μαρτυρά το κυβερνητικό άγχος για αλλαγή ατζέντας.

Το πλαίσιο των παρεμβάσεων, ωστόσο, καταδικάστηκε από την αντιπολίτευση και συνάντησε την ψυχρή υποδοχή της αγοράς και των αναλυτών, που προτάσσουν την αναγκαιότητα της μείωσης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα.

Πέντε δις για εξοπλισμούς, όσα δίνει ο Σάντσεθ για την ακρίβεια

Μεγαλύτερο κρότο, άλλωστε, έκανε το γεγονός ότι το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) ενέκρινε προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων ύψους περίπου πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ. Ως γνωστόν, μέτρα της τάξεως των πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ δρομολογεί η κυβέρνηση της Ισπανίας για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε αντιδιαστολή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που ανακοίνωσε 300 εκατομμύρια ευρώ για τον ίδιο σκοπό. 

Κωνσταντίνος Σαββόπουλος 

=====================

Όλα έτοιμα… 

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Χρειαζόμαστε μέτρα κατά της ακρίβειας, όχι απλώς κατά της «αισχροκέρδειας»

Τα μέτρα της κυβέρνησης παραμένουν κατώτερα των περιστάσεων 

Με δεδομένο ότι ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν προκαλεί ήδη κύματα ανατιμήσεων παγκοσμίως, ο φόβος για ένα νέο κύμα ακρίβειας είναι πραγματικός. Ιδίως όταν στην Ελλάδα είχαμε σημαντική αύξηση του κόστους ζωής και πριν τον πόλεμο. 

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα πρώτα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Τα μέτρα αυτά επικεντρώνουν στον κίνδυνο αισχροκέρδειας. Δηλαδή, τον κίνδυνο οι πωλητές των προϊόντων να εκμεταλλευτούν τη γενική αύξηση του κόστους και των τιμών ώστε να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα περιθώρια κέρδους τους. 

Δηλαδή εκεί που το κόστος αυξάνεται 10%, η συνολική αύξηση να καταλήγει 15% ή 20% γιατί εκμεταλλεύονται την ευκαιρία για να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους. 

Τα μέτρα της κυβέρνηση επομένως στοχεύουν σε αυτή την αιτία αύξησης των τιμών, περιορίζοντας τα περιθώρια κέρδους σε συγκεκριμένα προϊόντα. 

Σημαίνει αυτό ότι δεν θα ακριβύνουν τα καύσιμα στην αντλία και τα προϊόντα στο ράφι του σουπερμάρκετ; Όχι, σημαίνει ότι θα ακριβύνουν αλλά όχι «υπέρμετρα» καθώς δεν θα επιτραπούν φαινόμενα αισχροκέρδειας.

Και εδώ είναι που αρχίζουν να φαίνονται τα προβλήματα με την κυβερνητική απόφαση που επί της ουσίας δείχνει και την πραγματική πρόθεση. Ή, για να το πω πιο επιεικώς, οι περιορισμένες δυνατότητες της. 

Γιατί τα κυβερνητικά μέτρα δεν θα αποτρέψουν την αύξηση γενικά των τιμών. Θα την περιορίσουν και θα αποτρέψουν την υπέρμετρη αύξηση. Όμως, αύξηση θα υπάρξει. Και αυτή μπορεί να είναι σημαντική εάν υπάρξουν μεγάλες ανατιμήσεις στα καύσιμα και άλλες πρώτες ύλες. 

Η κυβέρνηση ουσιαστικά λέει: «δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω. Δεν μπορώ να ζητήσω από τη βιομηχανία και το εμπόριο να μην έχουν κέρδη, ούτε να ‘απορροφήσουν’ τις αυξήσεις σε βάρος τους, δηλαδή ως καθαρή αύξηση του κόστους».

Όντως, σε μια οικονομία της αγοράς δεν μπορείς να ζητάς από τις επιχειρήσεις απλώς να «απορροφήσουν» μια σημαντική αύξηση του κόστους, από ένα σημείο και μετά – παρότι, μεταξύ μας, κάποιοι κλάδοι που είχαν πολύ υψηλή κερδοφορία τα προηγούμενα χρόνια έχουν μεγάλα περιθώρια ευελιξίας προς τα κάτω ως προς την τιμολόγηση.

Όμως, μπορείς να κάνεις άλλα πράγματα για να συγκρατήσεις τις τιμές. Μπορείς να δεις εάν υπάρχουν περιθώρια να βελτιώσεις τον ανταγωνισμό και την αποφυγή μονοπωλιακών καταστάσεων και βεβαίως μπορείς να δεις την κατάσταση με τους κοινωνικά άδικα έμμεσους φόρους. Ιδίως στο θέμα των έμμεσων φόρων έχεις μεγάλα περιθώρια παρέμβασης και μείωσης των τιμών για τους τελικούς καταναλωτές, ιδίως σε μια φάση που η χώρα «τρέχει» με δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Και εδώ είναι που αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί σε όλη τη μέχρι τώρα ανοδική πορεία του κόστους ζωής, που έχει ήδη καταφέρει να υπερκαλύψει τις αυξήσεις των ονομαστικών μισθών, η κυβέρνηση έχει αποτύχει. Άλλωστε, αυτός είναι ο λόγος που έχουμε κρίση κόστους ζωής. Δεν έχει συγκρατήσει τιμές και έχει αρνηθεί πεισματικά να παρέμβει στους έμμεσους φόρους και στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, επικαλούμενη μάλιστα το καινοφανές επιχείρημα ότι αυτό δεν θα έχει κοινωνικό αποτύπωμα. Για να μην αναφερθώ στην αποτυχία των διαφόρων «καλαθιών» που διαφήμισε αλλά δεν συγκράτησαν τις αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης.

Αυτό σημαίνει ότι το πιθανότερο είναι και αυτά τα μέτρα να αποβούν ανεπαρκή. Γιατί δεν χτυπούν στον πυρήνα του προβλήματος της ακρίβειας και γιατί δεν καλύπτουν το σύνολο των προϊόντων που μπορούν να επηρεαστούν. Αλλά και γιατί έρχονται από μια κυβέρνηση που πεισματικά αρνείται να «παρέμβει στην αγορά» ακόμη και όταν οι καταστάσεις το απαιτούν.

Γιατί, δυστυχώς, έχουμε να αντιμετωπίσουμε έκτακτες καταστάσεις. Από αυτές που η απλή εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της αγοράς δεν μπορεί να απαντήσει. Από αυτές που απαιτούν ένα ισχυρό κράτος αποφασισμένο να παρέμβει με κριτήριο το κοινωνικό συμφέρον, και όχι ένα «επιτελικό κράτος» συνηθισμένο απλώς να διευκολύνει συμφέροντα και να ποντάρει στο «καλό οικονομικό κλίμα» και δομικά ανίκανο να έχει σχέδιο για περιστάσεις σαν κι αυτές που ζούμε. Και που απαιτούν πολύ περισσότερα από απλώς κάποια μέτρα «αποφυγής της αισχροκέρδειας». 

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Καλά Κούλουμα!...

Ποιοι θα απολαύσουν τα σαρακοστιανά και θα πετάξουν αετό μες στη χαρά;  

Ποιοι θα κάνουν φέτος χαρούμενα Κούλουμα; Ποιοι θα πετάξουν… αετό μες στην τρελή χαρά και θα απολαύσουν τα Σαρακοστιανά με… δόξα και τιμή; 

Μήπως οι μισθωτοί; 

Μα, μόλις πριν από λίγες μέρες, βγήκε έκθεση της Randstad που μας πληροφόρησε ότι ο ένας στους δύο εργαζόμενους στην Ελλάδα (51%), ψάχνει, ή έχει ήδη βρει και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλει πέρα. Επίσης, το 38%, δηλαδή σχεδόν οι τέσσερις στους δέκα, επιλέγουν να αυξήσουν τις ώρες δουλειάς στην εργασία τους, δηλαδή να «γράψουν» υπερωρίες, πάλι για τον ίδιο λόγο.  Αφήστε που το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ έχει ενημερώσει ότι ο μισθός φτάνει μόνο για 18 μέρες το μήνα. Μάλλον… κάπως βαριά πέφτει φέτος η ταραμοσαλάτα στους εργαζόμενους.  

Μήπως οι συνταξιούχοι; 

Λίγο δύσκολο, αφού τα στοιχεία από την Έκθεση «Ήλιος» για τον Ιανουάριο, έδειξαν ότι μόλις και μετά βίας αυξήθηκε η κύρια σύνταξή τους κατά 18 ευρώ, μετά την αναπροσαρμογή κατά 2,4% που, τόσο απλόχερα, τους πρόσφερε η Κυβέρνηση για το 2026. Δεν έχουν πού να τα βάλουν αυτά τα 18 ευρώ (κατά μέσο όρο)! Να επιλέξουν χαλβά; Ή μήπως καλαμαράκια τηγανητά και χταπόδι ξυδάτο, λόγω της ημέρας; Δύσκολες αποφάσεις αυτές για τους συνταξιούχους, όταν έχουν μπροστά τους έναν ολόκληρο μήνα να βγάλουν. Και ο Μάρτης είναι πολλές φορές… γδάρτης. Αν πιάσουν τα κρύα, θα χρειαστεί να ανοίξει πάλι η σόμπα, ή το καλοριφέρ. Πού να μπορέσουν, με αυτά τα 18 ευρώ παραπάνω που έλαβαν, να καλύψουν και τη δαπάνη για πετρέλαιο, ή ρεύμα. Άρα, μάλλον θα αφήσουν τα Σαρακοστιανά και θα το ρίξουν από τώρα στη… νηστεία. Εγκράτεια και περισυλλογή. Χρειάζονται σε τέτοιες εποχές. 

Μήπως οι επιχειρήσεις; 

Εκεί και αν το καμπανάκι χτυπάει δυνατά. Είναι τόσο δυσβάσταχτο το λειτουργικό κόστος, που η λέξη «απόγνωση» δεν αρκεί για να περιγράψει το μέγεθος του προβλήματος. Με τα φέσια να διογκώνονται μέρα με τη μέρα, (μόνο στον ΕΦΚΑ πλησιάζουν τα 51 δισ. ευρώ), η επιβίωση γίνεται ακόμα δυσκολότερη, ειδικά για τους μικρομεσαίους, που αποτελούν όμως τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Και με τη ρύθμιση οφειλών σε πολλές δόσεις να καθυστερεί ακόμα, η κατάσταση θυμίζει… ύφεση που έρχεται με ταχύτητα. 

Όμως, ο Έλληνας έχει  μάθει για τα δύσκολα. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση. Άρα, πάλι θα γεμίσουν οι λόφοι και τα βουναλάκια, από μπαμπάδες (και παππούδες), που θέλουν να πετάξουν το χαρταετό τους όσο ψηλότερα γίνεται, για να χαρεί ο γιόκας (ή ο εγγονός) τους . Από μαμάδες (και γιαγιάδες) που θα ετοιμάσουν το ταπεράκι με τα σαρακοστιανά εδέσματα, για να χαρεί η κορούλα (ή εγγονούλα) τους. Και κάπως έτσι, θα ξεχαστεί η μιζέρια που αποπνέει η παρατεταμένη ακρίβεια, ο χαμηλός μισθός, το supermarket που είναι απλησίαστο, ή το χρέος προς τον ΕΦΚΑ που δεν βγαίνει  με τίποτα. Γιατί τελικά,  αυτή η χώρα με τον ήλιο της, και λόγω Καθαρής Δευτέρας, με τη λαγάνα της, είναι όμορφη! Μην είμαστε και αχάριστοι… 

Του Βασίλη Αγγελόπουλου / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Με άδειο πορτοφόλι για σχεδόν μισό μήνα

Αρνητικό ρεκόρ για τα εισοδήματα των νοικοκυριών το 2025. 

Στο Μέγαρο Μαξίμου, περιπλεγμένοι στη σκληρή πραγματικότητα, βρίσκουν «ακούμπημα» για πανηγύρια στην οριακή αποκλιμάκωση 0,1% του γενικού πληθωρισμού που ανακοίνωσε για τον Ιανουάριο 2026 η Eurostat. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, ο γενικός δείκτης του πληθωρισμού στην Ελλάδα διαμορφώθηκε τον περασμένο μήνα σε 2,8% έναντι 2,9% τον Δεκέμβριο και 3,1% που ήταν τον Ιανουάριο του 2025.  

Η πραγματικότητα που βιώνει η ελληνική κοινωνία ωστόσο διαψεύδει με τον πιο σκληρό τρόπο το κυβερνητικό αφήγημα της «ανάπτυξης για όλους». Τα στοιχεία της Eurostat για τον Ιανουάριο του 2026 δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες: η Ελλάδα έχει εγκλωβιστεί σε έναν πληθωρισμό δύο ταχυτήτων, όπου η ευημερία των αριθμών συγκρούεται μετωπικά με τη φτωχοποίηση των νοικοκυριών. 

Καλπάζει η ακρίβεια 

Το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό, είναι πλέον δομικό. Οταν στην ευρωζώνη ο πληθωρισμός στα τρόφιμα «φρενάρει» στο 2,7%, στην Ελλάδα καλπάζει σχεδόν στο 4% (πάνω από 3,7%). Αυτή η απόκλιση της μίας ποσοστιαίας μονάδας δεν είναι απλώς ένα στατιστικό δεδομένο· είναι η απόδειξη της αποτυχίας των ελεγκτικών μηχανισμών και της κυβερνητικής αδράνειας απέναντι στην αισχροκέρδεια. Ενώ ο μέσος Ευρωπαίος βλέπει μια εξομάλυνση, ο Ελληνας καταναλωτής πληρώνει το βαρύ τίμημα μιας αγοράς που λειτουργεί ανεξέλεγκτα, με τις ανατιμήσεις στο ράφι να έχουν δυσανάλογο αντίκτυπο στον οικογενειακό προϋπολογισμό, δεδομένης της μεγαλύτερης βαρύτητας που έχουν τα τρόφιμα στο καλάθι του ελληνικού νοικοκυριού. 

Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής αποτυπώνεται με δραματικούς τόνους στην τελευταία έρευνα του ΙΜΕ/ΓΣΕΒΕΕ. Η κοινωνική συνοχή διαρρηγνύεται. Το αρνητικό ρεκόρ του 2025 είναι αποκαλυπτικό: για το 62,1% των νοικοκυριών το μηνιαίο εισόδημα δεν επαρκεί. Το πιο σοκαριστικό στοιχείο ωστόσο είναι η χρονική διάρκεια της επάρκειας. Το εισόδημα τελειώνει, κατά μέσο όρο, στις 18 του μήνα. Για τις υπόλοιπες 12 ημέρες η ελληνική οικογένεια ζει με δανεικά, με «κομμένα» τα απαραίτητα ή με την αγωνία της επιβίωσης. 

Φτωχοί και οι «μεσαίοι» 

Η φτωχοποίηση δεν αφορά πλέον μόνο τα χαμηλά εισοδήματα. Η «μεσαία τάξη», την οποία η κυβέρνηση είχε κάνει σημαία προεκλογικά, βλέπει το βιοτικό επίπεδό της να κατακρημνίζεται. Οικογένειες με ετήσιο εισόδημα έως 25.000 ευρώ αναγκάζονται να περικόψουν βασικά αγαθά. Το 54% των νοικοκυριών κάνει περικοπές για να καλύψει τα αναγκαία, ενώ σχεδόν τέσσερις στους δέκα έχουν περιορίσει δραστικά την έξοδο και την ένδυση. 

Η αγορά στεγνώνει, η κατανάλωση συρρικνώνεται στα απολύτως απαραίτητα (λογαριασμοί και τρόφιμα) και ο κύκλος της ύφεσης στην πραγματική οικονομία διευρύνεται. Ακόμη και ο «πυλώνας» του τουρισμού, στον οποίο η κυβέρνηση στηρίζει μονίμως τις ελπίδες της, παρουσιάζει σημάδια κόπωσης λόγω της αισχροκέρδειας. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, η μέση δαπάνη ανά διανυκτέρευση εκτοξεύτηκε κατά 20,6% την τελευταία δεκαετία, φτάνοντας τα 89,1 ευρώ το 2024. Το αποτέλεσμα; Οι τουρίστες μένουν λιγότερο. Η μέση διάρκεια παραμονής μειώθηκε κατά 1,4 διανυκτέρευση, συμπαρασύροντας προς τα κάτω και τη μέση κατά κεφαλή δαπάνη. Η Ελλάδα γίνεται ένας ακριβός προορισμός που προσφέρει λιγότερα, ακολουθώντας την ίδια στρεβλή λογική που επικρατεί στα σουπερμάρκετ: υψηλότερες τιμές, μικρότερη αξία. 

Πολιτική επιλογή η φοροαφαίμαξη 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν παρακολουθεί μόνο ως θεατής την εξέλιξη ενός φαινομένου που διαλύει τον κοινωνικό ιστό, αλλά την υποδαυλίζει κιόλας. Ετσι εξακολουθεί να δηλητηριάζει την οικονομία φουσκώνοντας με υπεραπόδοση ΦΠΑ τα κρατικά έσοδα. Οσο η μάχη κατά της ακρίβειας βασίζεται σε επικοινωνιακά τεχνάσματα και pass επιδομάτων και όχι σε ουσιαστικό έλεγχο της αγοράς και πάταξη των καρτέλ, η κοινωνία θα συνεχίζει να πληρώνει ακριβά το «μάρμαρο». Η ακρίβεια στην Ελλάδα δεν είναι πλέον εισαγόμενη· είναι πολιτική επιλογή μη παρέμβασης. Και το κόστος αυτής της επιλογής μετριέται πλέον σε ημέρες επιβίωσης: 18 ημέρες με εισόδημα, 12 ημέρες στο κενό. 

Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »