Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΙΠΑΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΙΠΑΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή, Φεβρουαρίου 27, 2022
Τρίτη, Απριλίου 10, 2018
Τρεις πολύτιμες συμβουλές που έδωσε ο Stephen Hawking στα παιδιά του
Τρίτη, Απριλίου 10, 2018
Ο μεγάλος Βρετανός επιστήμονας Stephen Hawking απεβίωσε σε ηλικία 76
ετών αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο και σπουδαίο έργο. Σήμερα, δεν θα
αναφερθούμε στην τεράστια αυτή προσφορά του, αλλά θα θυμηθούμε 3 μόνο
φράσεις που είπε σαν πατέρας στα παιδιά του – στις οποίες βλέπουμε πώς
αυτός ο σοφός άνθρωπος συμπύκνωσε όλο το νόημα της ζωής.
Οι 3 συμβουλές του Stephen Hawking προς τα παιδιά του
1. Να θυμάστε να κοιτάτε ψηλά στα αστέρια και όχι κάτω στα πόδια σας
2. Ποτέ μη σταματάτε να εργάζεστε. Η εργασία σου δίνει νόημα και σκοπό και η ζωή είναι άδεια χωρίς αυτή
3. Αν είστε πολύ τυχεροί και βρείτε την αγάπη, θυμηθείτε ότι είναι σπάνια και μην τη πετάξετε
Πηγή: tvxs.gr - Apr 10, 1018Οι 3 συμβουλές του Stephen Hawking προς τα παιδιά του
1. Να θυμάστε να κοιτάτε ψηλά στα αστέρια και όχι κάτω στα πόδια σας
2. Ποτέ μη σταματάτε να εργάζεστε. Η εργασία σου δίνει νόημα και σκοπό και η ζωή είναι άδεια χωρίς αυτή
3. Αν είστε πολύ τυχεροί και βρείτε την αγάπη, θυμηθείτε ότι είναι σπάνια και μην τη πετάξετε
Τετάρτη, Μαρτίου 14, 2018
Οι ατάκες του Στίβεν Χοκινγκ που έμειναν στην ιστορία
Τετάρτη, Μαρτίου 14, 2018
Κατά πολύ φτωχότερος είναι από σήμερα ο κόσμος της επιστήμης, μετά τον θάνατο του μεγάλου θεωρητικού φυσικού Στίβεν Χόκινγκ.
Ο ίδιος με το σπάνιο μυαλό του, τις επαναστατικές θεωρίες του αλλά και τη διαρκή μάχη με την εκφυλιστική νόσο που τον καθήλωσε σε καροτσάκι, έγινε φωτεινό παράδειγμα.
Μερικές από τις ατάκες του για τη ζωή και την ανθρώπινη ύπαρξη που πέρασαν στην Ιστορία.
Για το «γιατί» της ύπαρξης του Σύμπαντος:
«Εάν βρούμε την απάντηση, θα πρόκειται για τον ύστατο θρίαμβο της ανθρώπινης λογικής - εκείνη τη στιγμή θα γνωρίζουμε τη σκέψη του Θεού, θα γνωρίζουμε τον νου του Θεού» («Ενα συντομότερο χρονικό του Χρόνου» 1988).
Για την ασθένειά του:
«Οι ελπίδες μου μειώθηκαν στο μηδέν στα 21 μου χρόνια. Εκτοτε όλα είναι μπόνους» (Συνέντευξη στους New York Times, Δεκέμβριος 2004).
«Εζησα πέντε δεκαετίες περισσότερο από αυτό που είχαν προβλέψει για μένα οι γιατροί. Προσπάθησα να κάνω καλή χρήση του χρόνου μου...Επειδή κάθε μέρα μπορεί να είναι η τελευταία μου, έχω την επιθυμία να αντλήσω το καλύτερο από κάθε λεπτό» (Στο ντοκιμαντέρ «Hawking» , 2013).
Για τον Θεό:
«Δεν είναι αναγκαίο να επικαλούμαστε τον Θεό για να ανάψουμε την σπίθα και να βάλουμε σε δρόμο το Σύμπαν» (Grand Design, 2010).
Για τη διασημότητα:
«Το μειονέκτημα της διασημότητάς μου είναι ότι δεν μπορώ να πάω πουθενά χωρίς να με αναγνωρίσουν. Δεν χρησιμεύει σε τίποτε να φοράω γυαλιά ηλίου και περούκα. Η αναπηρική πολυθρόνα με προδίδει» (Συνέντευξη στην ισραηλινή τηλεόραση, Δεκέμβριος 2006).
Για τους φανφαρόνους διανοούμενους:
«Οι άνθρωποι που κομπάζουν για τον Δείκτη Νοημοσύνης είναι losers» (Συνέντευξη στους New York Times, Δεκέμβριος 2004).
Για την τελειότητα:
«Χωρίς την ατέλεια, εσείς και εγώ δεν θα υπήρχαμε» (Ντοκιμαντέρ «Into the Universe», The Discovery Channel, 2010).
Για τους εξωγήινους:
«Εάν κάποια μέρα μας επισκεφθούν οι εξωγήινοι, πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι αντίστοιχο με αυτό που συνέβη όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος αποβιβάσθηκε στην Αμερική, ένα αποτέλεσμα όχι και πολύ θετικό για τους Ινδιάνους» (στο Ντοκιμαντέρ «Into the Universe», The Discovery Channel, 2010).
Για την τεχνητή νοημοσύνη:
«Οι πρωτόγονες μορφές τεχνητής νοημοσύνης που έχουμε ήδη έχουν αποδειχθεί πολύ χρήσιμες. Αλλά πιστεύω ότι η ανάπτυξη μίας πλήρους τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να βάλει τέλος στο ανθρώπινο είδος» (στο BBC, Δεκέμβριος 2014).
Για την ευθανασία:
«Το θύμα θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να βάλει τέλος στη ζωή του, εάν το θέλει. Αλλά νομίζω ότι θα ήταν μεγάλο σφάλμα. Όσο κακή και να φαίνεται η ζωή, υπάρχει πάντα κάτι που μπορείς να κάνεις και να το πετύχεις. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα» (Λαϊκή Ημερησία online, Ιούνιος 2006).
Για τον θάνατο:
«Ζω με την προοπτική ενός πρόωρου θανάτου εδώ και 49 χρόνια. Δεν φοβάμαι τον θάνατο, αλλά δεν βιάζομαι να πεθάνω. Υπάρχουν τόσα πράγματα που θέλω να κάνω πριν» (Συνέντευξη The Guardian, Μάιος 2011).
(Με πληροφορίες από το ΑΜΠΕ) - Mar 14, 2018
Ο ίδιος με το σπάνιο μυαλό του, τις επαναστατικές θεωρίες του αλλά και τη διαρκή μάχη με την εκφυλιστική νόσο που τον καθήλωσε σε καροτσάκι, έγινε φωτεινό παράδειγμα.
Μερικές από τις ατάκες του για τη ζωή και την ανθρώπινη ύπαρξη που πέρασαν στην Ιστορία.
Για το «γιατί» της ύπαρξης του Σύμπαντος:
«Εάν βρούμε την απάντηση, θα πρόκειται για τον ύστατο θρίαμβο της ανθρώπινης λογικής - εκείνη τη στιγμή θα γνωρίζουμε τη σκέψη του Θεού, θα γνωρίζουμε τον νου του Θεού» («Ενα συντομότερο χρονικό του Χρόνου» 1988).
Για την ασθένειά του:
«Οι ελπίδες μου μειώθηκαν στο μηδέν στα 21 μου χρόνια. Εκτοτε όλα είναι μπόνους» (Συνέντευξη στους New York Times, Δεκέμβριος 2004).
«Εζησα πέντε δεκαετίες περισσότερο από αυτό που είχαν προβλέψει για μένα οι γιατροί. Προσπάθησα να κάνω καλή χρήση του χρόνου μου...Επειδή κάθε μέρα μπορεί να είναι η τελευταία μου, έχω την επιθυμία να αντλήσω το καλύτερο από κάθε λεπτό» (Στο ντοκιμαντέρ «Hawking» , 2013).
Για τον Θεό:
«Δεν είναι αναγκαίο να επικαλούμαστε τον Θεό για να ανάψουμε την σπίθα και να βάλουμε σε δρόμο το Σύμπαν» (Grand Design, 2010).
Για τη διασημότητα:
«Το μειονέκτημα της διασημότητάς μου είναι ότι δεν μπορώ να πάω πουθενά χωρίς να με αναγνωρίσουν. Δεν χρησιμεύει σε τίποτε να φοράω γυαλιά ηλίου και περούκα. Η αναπηρική πολυθρόνα με προδίδει» (Συνέντευξη στην ισραηλινή τηλεόραση, Δεκέμβριος 2006).
Για τους φανφαρόνους διανοούμενους:
«Οι άνθρωποι που κομπάζουν για τον Δείκτη Νοημοσύνης είναι losers» (Συνέντευξη στους New York Times, Δεκέμβριος 2004).
Για την τελειότητα:
«Χωρίς την ατέλεια, εσείς και εγώ δεν θα υπήρχαμε» (Ντοκιμαντέρ «Into the Universe», The Discovery Channel, 2010).
Για τους εξωγήινους:
«Εάν κάποια μέρα μας επισκεφθούν οι εξωγήινοι, πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι αντίστοιχο με αυτό που συνέβη όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος αποβιβάσθηκε στην Αμερική, ένα αποτέλεσμα όχι και πολύ θετικό για τους Ινδιάνους» (στο Ντοκιμαντέρ «Into the Universe», The Discovery Channel, 2010).
Για την τεχνητή νοημοσύνη:
«Οι πρωτόγονες μορφές τεχνητής νοημοσύνης που έχουμε ήδη έχουν αποδειχθεί πολύ χρήσιμες. Αλλά πιστεύω ότι η ανάπτυξη μίας πλήρους τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να βάλει τέλος στο ανθρώπινο είδος» (στο BBC, Δεκέμβριος 2014).
Για την ευθανασία:
«Το θύμα θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να βάλει τέλος στη ζωή του, εάν το θέλει. Αλλά νομίζω ότι θα ήταν μεγάλο σφάλμα. Όσο κακή και να φαίνεται η ζωή, υπάρχει πάντα κάτι που μπορείς να κάνεις και να το πετύχεις. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα» (Λαϊκή Ημερησία online, Ιούνιος 2006).
Για τον θάνατο:
«Ζω με την προοπτική ενός πρόωρου θανάτου εδώ και 49 χρόνια. Δεν φοβάμαι τον θάνατο, αλλά δεν βιάζομαι να πεθάνω. Υπάρχουν τόσα πράγματα που θέλω να κάνω πριν» (Συνέντευξη The Guardian, Μάιος 2011).
(Με πληροφορίες από το ΑΜΠΕ) - Mar 14, 2018
Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2018
30 κορυφαίες παροιμίες με το όνομα Γιάννης!
Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2018
Σπίτι χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει
Γιάννη είχα,Γιάννη έχω κι αν ποτέ μου θα χηρέψω, πάλι Γιάννη θα γυρέψω
Τι κάνεις Γιάννη; κουκιά σπέρνω
Ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τόνε βγάλαμε
Αν είχαν οι Γιάννηδες γνώση, θα μας δάνειζαν καμπόση
Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι να γειάνει Να σε κάψω Γιάννη, να σʼ αλείψω λάδι
Κόψε κέδρο, φτιάξε Αντώνη και από πλάτανο Θανάση, εάν πεις και για το Γιάννη, όποιο ξύλο να ʽναι κάνει
Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί , πότε ο κώλος του πονεί
Τα καλά του Γιάννη θέμε και το Γιάννη δεν τον θέμε
Σαράντα πέντε Γιάννηδες ενός κοκκόρου γνώση
Γιάννης κερνάει , Γιάννης πίνει
Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα
Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη
Όχι Γιάννης … Γιαννάκης
Γιάννης πήγε, Γιάννης ήρθε Τρέξε Γιάννη γύρευε και Νικολό καρτέρει
Άμα ακούς Μαρία – Γιάννη, βάλε ψάρια στο τηγάνι
Άλλη καμιά δε γέννησε μόνο η Μαριώ το Γιάννη
Γιάννης και του Θεού η χάρη
Κάνε Γιάννο μ’ τη δουλειά σου, κι ύστερα και πάλι θειά σου
Όπου γάμος και τραπέζι και ο Γιαννάκης εις τη μέση
Κατά το μαστρο-Γιάννη και τα κοπέλια του
Όλη μέρα καλογιάννη και το βράδυ κακογιάννη
Πιάσ’ το Γιάννη τον άπιαστο
Ο Γιάννης ο σπανός μας λείπει
Όλοι μιλούν για τ’ άρματα και ο Γιάννης για την πίτα
Σέρνει ο Γιάννης το Γιαννάκη, κι η Γιαννάκαινα το Γιάννη
Ίσα Γιάννης ίσα Χασάνης
Γύρευ’ αγά μου τη δουλειά σου κι ο Γιάννης δεν είναι για χαράτζι
Όξω Γιάννης μέσα Σουλεϊμάνης
Ο Γιάννης καβάλα στ’ άλογο και τ’ άλογο αραδούσε
olympia.gr - Jan 07, 2018
Γιάννη είχα,Γιάννη έχω κι αν ποτέ μου θα χηρέψω, πάλι Γιάννη θα γυρέψω
Τι κάνεις Γιάννη; κουκιά σπέρνω
Ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τόνε βγάλαμε
Αν είχαν οι Γιάννηδες γνώση, θα μας δάνειζαν καμπόση
Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι να γειάνει Να σε κάψω Γιάννη, να σʼ αλείψω λάδι
Κόψε κέδρο, φτιάξε Αντώνη και από πλάτανο Θανάση, εάν πεις και για το Γιάννη, όποιο ξύλο να ʽναι κάνει
Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί , πότε ο κώλος του πονεί
Τα καλά του Γιάννη θέμε και το Γιάννη δεν τον θέμε
Σαράντα πέντε Γιάννηδες ενός κοκκόρου γνώση
Γιάννης κερνάει , Γιάννης πίνει
Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα
Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη
Όχι Γιάννης … Γιαννάκης
Γιάννης πήγε, Γιάννης ήρθε Τρέξε Γιάννη γύρευε και Νικολό καρτέρει
Άμα ακούς Μαρία – Γιάννη, βάλε ψάρια στο τηγάνι
Άλλη καμιά δε γέννησε μόνο η Μαριώ το Γιάννη
Γιάννης και του Θεού η χάρη
Κάνε Γιάννο μ’ τη δουλειά σου, κι ύστερα και πάλι θειά σου
Όπου γάμος και τραπέζι και ο Γιαννάκης εις τη μέση
Κατά το μαστρο-Γιάννη και τα κοπέλια του
Όλη μέρα καλογιάννη και το βράδυ κακογιάννη
Πιάσ’ το Γιάννη τον άπιαστο
Ο Γιάννης ο σπανός μας λείπει
Όλοι μιλούν για τ’ άρματα και ο Γιάννης για την πίτα
Σέρνει ο Γιάννης το Γιαννάκη, κι η Γιαννάκαινα το Γιάννη
Ίσα Γιάννης ίσα Χασάνης
Γύρευ’ αγά μου τη δουλειά σου κι ο Γιάννης δεν είναι για χαράτζι
Όξω Γιάννης μέσα Σουλεϊμάνης
Ο Γιάννης καβάλα στ’ άλογο και τ’ άλογο αραδούσε
olympia.gr - Jan 07, 2018
Παρασκευή, Μαρτίου 17, 2017
Η Ελλάδα μέσα από 16 ιστορικές ρήσεις
Παρασκευή, Μαρτίου 17, 2017
Μερικά από τα πιο διεισδυτικά, περιεκτικά και εντυπωσιακά λόγια που
είπαν για την Ελλάδα, διάσημοι διανοητές διαμέσου της Ιστορίας.
Προσωπικότητες προερχόμενες από κάθε χώρο και κάθε εποχή αποκαλύπτουν απόψεις και αλήθειες που διαφάνηκαν σε στιγμές αισιοδοξίας, απόγνωσης, κυνισμού, βεβαιότητας, σκωπτικής ή χιουμοριστικής διάθεσης, δίνοντας το απόσταγμα της ψυχής τους συμπυκνωμένο σε λίγες λέξεις.
«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχά». Δημήτρης Χορν
«Τι άνθρωποι αυτοί οι Έλληνες! Δεν υπάρχουν ερωτήματα που δε θέτουν και ελάχιστα υπάρχουν στα οποία δεν έχουν απαντήσει. Κι όταν δεν έχουν τίποτε άλλο να πουν, μιλούν για την ομιλία, αν δεν έχουν τίποτε άλλο να σκεφτούν, σκέφτονται για τη σκέψη». Ρος Λέκι, Αννίβας ο Καρχηδόνιος
«Είμαστε συγκεντρωμένοι γύρω από τη Μεσόγειο, όπως τα βατράχια γύρω από ένα βάλτο». Πλάτων
«Ο πλούτος και η δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται εκεί όπου βρισκόταν και στην εποχή του Οδυσσέα: στη θάλασσα». Ζακ Λακαριέρ, Γάλλος ελληνιστής
«Η Δύση, ακολουθώντας την παράδοση της λογικής και της έρευνας, ορμάει να κατακτήσει τον κόσμο· κι η Ανατολή, σπρωγμένη από τρομακτικές υποσυνείδητες δυνάμεις, χιμάει κι αυτή να κατακτήσει τον κόσμο· κι η Ελλάδα, ανάμεσά τους, γεωγραφικό και ψυχικό σταυροδρόμι του κόσμου …». Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο
«Η Ελλάδα είναι το αιώνιο κόσκινο μέσα από το οποίο οι επιθέσεις της Ανατολής στη Δύση και της Δύσης στην Ανατολή, πρέπει να περάσουν και να αποθέσουν αμέσως τα κατακάθια τους». Ρόρπερτ Κάπλαν, Φαντάσματα των Βαλκανίων
«Το πιο αρχαιολογικό ερείπιο της Ελλάδας είναι ο ελληνικός λαός». Ε. Άμποτ
«Πολιτισμός των Ελλήνων. Καμιά λατρεία της δύναμης. Το χρονικό ήταν μονάχα μια γέφυρα. Στις ψυχικές καταστάσεις δεν ζητούσαν την ένταση, αλλά την καθαρότητα». Σιμόν Βάιλ
«Η Ελλάδα δημιουργήθηκε πάνω στο ιδεολόγημα ότι η μόνη αξία των σημερινών Ελλήνων είναι η καταγωγή τους απ’ τους αρχαίους -για μένα αυτή είναι η πραγματική ελληνική τραγωδία». Μάικλ Χέρτσφελντ, ανθρωπολόγος
«Όποιος λαός κι αν καταγόταν απ’ τους αρχαίους Έλληνες, θα ήταν αυτόματα δυστυχισμένος. Εκτός αν μπορούσε να τους ξεχάσει ή να τους ξεπεράσει». Νίκος Δήμου, Η Δυστυχία του να Είσαι Έλληνας
«Τελικά τι είμαστε; Οι Ευρωπαίοι της Ανατολής ή οι ανατολίτες της Ευρώπης; Οι ανεπτυγμένοι του νότου ή οι υποανάπτυκτοι του βορρά; Οι (κατ’ ευθείαν) απόγονοι των Αχαιών ή η πανσπερμία της Βαβυλωνίας;» Νίκος Δήμου, Η Δυστυχία του να Είσαι Έλληνας
«Δεν μπορείς με μια αερογέφυρα 25 αιώνων να συνδέσεις τους σημερινούς ‘Έλληνες με το αρχαίο παρελθόν». Χρηστός Γιανναράς
«Η Ελλάδα είναι μια χώρα που χρωστάει σε μεγάλο βαθμό την ανεξαρτησία της στην επιθυμία του ευρωπαϊκού ρομαντισμού ν’ αναβιώσει την κλασική αρχαιότητα». Γιώργος Πρεβελάκης, γεωπολιτικός
«Οι Έλληνες είναι ο μόνος λαός των Βαλκανίων που δεν απελευθέρωσε την κοιτίδα του γένους, την Κωνσταντινούπολη. Κάνουμε ένα πήδημα στην αρχαιότητα, προς τον Περικλή, και μένουμε με όλον αυτό τον ψυχαναλυτικό τραυματισμό, παραλείποντας το Βυζάντιο». Ελένη Αρβελέρ, Βυζαντινολόγος
«Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μία ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσο την ξαναφτιάχνεις». Οδυσσέας Ελύτης, Ο Μικρός Ναυτίλος
«Δεν είμαι Αθηναίος, ούτε Έλληνας πολίτης, αλλά πολίτης του κόσμου». Σωκράτη, από τα Ηθικά του Πλούταρχου
«Όπου κι αν ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει». Γεώργιος Σεφέρης, Νομπελίστας ποιητής
Από το βιβλίο «999 μαργαριτάρια της ανθρώπινης σκέψης»
Αντικλείδι / tvxs.gr - Mar 17, 2017
Προσωπικότητες προερχόμενες από κάθε χώρο και κάθε εποχή αποκαλύπτουν απόψεις και αλήθειες που διαφάνηκαν σε στιγμές αισιοδοξίας, απόγνωσης, κυνισμού, βεβαιότητας, σκωπτικής ή χιουμοριστικής διάθεσης, δίνοντας το απόσταγμα της ψυχής τους συμπυκνωμένο σε λίγες λέξεις.
«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχά». Δημήτρης Χορν
«Τι άνθρωποι αυτοί οι Έλληνες! Δεν υπάρχουν ερωτήματα που δε θέτουν και ελάχιστα υπάρχουν στα οποία δεν έχουν απαντήσει. Κι όταν δεν έχουν τίποτε άλλο να πουν, μιλούν για την ομιλία, αν δεν έχουν τίποτε άλλο να σκεφτούν, σκέφτονται για τη σκέψη». Ρος Λέκι, Αννίβας ο Καρχηδόνιος
«Είμαστε συγκεντρωμένοι γύρω από τη Μεσόγειο, όπως τα βατράχια γύρω από ένα βάλτο». Πλάτων
«Ο πλούτος και η δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται εκεί όπου βρισκόταν και στην εποχή του Οδυσσέα: στη θάλασσα». Ζακ Λακαριέρ, Γάλλος ελληνιστής
«Η Δύση, ακολουθώντας την παράδοση της λογικής και της έρευνας, ορμάει να κατακτήσει τον κόσμο· κι η Ανατολή, σπρωγμένη από τρομακτικές υποσυνείδητες δυνάμεις, χιμάει κι αυτή να κατακτήσει τον κόσμο· κι η Ελλάδα, ανάμεσά τους, γεωγραφικό και ψυχικό σταυροδρόμι του κόσμου …». Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο
«Η Ελλάδα είναι το αιώνιο κόσκινο μέσα από το οποίο οι επιθέσεις της Ανατολής στη Δύση και της Δύσης στην Ανατολή, πρέπει να περάσουν και να αποθέσουν αμέσως τα κατακάθια τους». Ρόρπερτ Κάπλαν, Φαντάσματα των Βαλκανίων
«Το πιο αρχαιολογικό ερείπιο της Ελλάδας είναι ο ελληνικός λαός». Ε. Άμποτ
«Πολιτισμός των Ελλήνων. Καμιά λατρεία της δύναμης. Το χρονικό ήταν μονάχα μια γέφυρα. Στις ψυχικές καταστάσεις δεν ζητούσαν την ένταση, αλλά την καθαρότητα». Σιμόν Βάιλ
«Η Ελλάδα δημιουργήθηκε πάνω στο ιδεολόγημα ότι η μόνη αξία των σημερινών Ελλήνων είναι η καταγωγή τους απ’ τους αρχαίους -για μένα αυτή είναι η πραγματική ελληνική τραγωδία». Μάικλ Χέρτσφελντ, ανθρωπολόγος
«Όποιος λαός κι αν καταγόταν απ’ τους αρχαίους Έλληνες, θα ήταν αυτόματα δυστυχισμένος. Εκτός αν μπορούσε να τους ξεχάσει ή να τους ξεπεράσει». Νίκος Δήμου, Η Δυστυχία του να Είσαι Έλληνας
«Τελικά τι είμαστε; Οι Ευρωπαίοι της Ανατολής ή οι ανατολίτες της Ευρώπης; Οι ανεπτυγμένοι του νότου ή οι υποανάπτυκτοι του βορρά; Οι (κατ’ ευθείαν) απόγονοι των Αχαιών ή η πανσπερμία της Βαβυλωνίας;» Νίκος Δήμου, Η Δυστυχία του να Είσαι Έλληνας
«Δεν μπορείς με μια αερογέφυρα 25 αιώνων να συνδέσεις τους σημερινούς ‘Έλληνες με το αρχαίο παρελθόν». Χρηστός Γιανναράς
«Η Ελλάδα είναι μια χώρα που χρωστάει σε μεγάλο βαθμό την ανεξαρτησία της στην επιθυμία του ευρωπαϊκού ρομαντισμού ν’ αναβιώσει την κλασική αρχαιότητα». Γιώργος Πρεβελάκης, γεωπολιτικός
«Οι Έλληνες είναι ο μόνος λαός των Βαλκανίων που δεν απελευθέρωσε την κοιτίδα του γένους, την Κωνσταντινούπολη. Κάνουμε ένα πήδημα στην αρχαιότητα, προς τον Περικλή, και μένουμε με όλον αυτό τον ψυχαναλυτικό τραυματισμό, παραλείποντας το Βυζάντιο». Ελένη Αρβελέρ, Βυζαντινολόγος
«Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μία ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσο την ξαναφτιάχνεις». Οδυσσέας Ελύτης, Ο Μικρός Ναυτίλος
«Δεν είμαι Αθηναίος, ούτε Έλληνας πολίτης, αλλά πολίτης του κόσμου». Σωκράτη, από τα Ηθικά του Πλούταρχου
«Όπου κι αν ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει». Γεώργιος Σεφέρης, Νομπελίστας ποιητής
Από το βιβλίο «999 μαργαριτάρια της ανθρώπινης σκέψης»
Αντικλείδι / tvxs.gr - Mar 17, 2017
Πέμπτη, Δεκεμβρίου 22, 2016
Στον πόλεμο, επιλέγεις εσύ πότε θα δώσεις τη μάχη. Άρθρο του Σ. Κούλογλου
Πέμπτη, Δεκεμβρίου 22, 2016
Για όσους είχαν ακόμη αμφιβολίες, η τελευταία συνέντευξη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι εξόχως αποκαλυπτική.
Γιατί ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών παραδέχεται πλέον ευθέως τρία πολύ σημαντικά πράγματα:
- Ότι βρίσκεται πίσω και από την τελευταία σύγκρουση με την κυβέρνηση: «ρωτήσαμε (δηλαδή εμείς οι Γερμανοί) την Κομισιόν, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και τον ESM και μας είπαν ότι οι αποφάσεις για το έκτακτο επίδομα στους συνταξιούχους δεν συνάδουν με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας». Δεν είναι αλήθεια ότι η Κομισιόν ή η ΕΚΤ έχουν αυτή τη θέση, για την ακρίβεια o κομισάριος Μοσκοβισί έχει ακριβώς την αντίθετη, αλλά σημασία εδώ έχει το «ρωτήσαμε». Κινήσαμε δηλαδή τη διαδικασία.
- Επαναλαμβάνει για μια ακόμη φορά ότι οι συντάξεις σε άλλες χώρες της ευρωζώνης «είναι ΠΟΛΥ ΠΙΟ χαμηλά από ότι σε χώρες που λαμβάνουν βοήθεια». Πρέπει δηλαδή οι συντάξεις στην Ελλάδα να φτάσουν στα επίπεδα (300 ευρώ και αν) της Σλοβακίας και της Λιθουανίας, τις οποίες αναφέρει. Στο σημείο αυτό, η ταύτιση με τις επιδιώξεις του ΔΝΤ είναι πλήρης και δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη για την ανίερη συμμαχία τους στις διαπραγματεύσεις για την δεύτερη αξιολόγηση.
- Τρίτο και πολύ σημαντικό δεν βλέπει καθόλου ότι η επιδεινούμενη κρίση στην Ευρώπη θα έπρεπε να οδηγήσει στο κλείσιμο των ανοιχτών μετώπων, όπως το ελληνικό. Αντίθετα, τις εκλογές τον ερχόμενο χρόνο, (υποχώρηση Σοσιαλιστών σε Γαλλία και Ιταλία, άνοδος ακροδεξιάς) τις βλέπει ως «ευκαιρίες» για «βαθιές» «θεσμικές αλλαγές στην Ευρώπη». Οι αλλαγές αυτές είναι ο περιορισμός των εξουσιών της Κομισιόν και ενδεχομένως αλλαγές στην ευρωζώνη.
Ο φον Σόιμπλε είναι δηλαδή είναι ο μόνος που έχει σχέδιο για την Ευρώπη και δεν το κρύβει. Σε μια εποχή που η καιροσκόπος Μέρκελ αποδυναμώνεται συνεχώς λόγω προσφυγικού και τρομοκρατικών επιθέσεων, ο ισχυρός και εσωκομματικά υπουργός της μετατρέπεται στον αρχιτέκτονα της νέας γερμανικής Ευρώπης.
Στην ίδια συνέντευξη, επαναφέρει εμμέσως το grexit, τονίζοντας ότι χωρίς τα νέα δάνεια «οι Έλληνες θα υπέφεραν πολύ περισσότερο». Ο Γερμανός υπουργός θεωρεί ότι για το χρέος οι Έλληνες πολίτες πρέπει να τιμωρηθούν για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και ότι αυτή η τιμωρία δεν ήταν μέχρι τώρα τόσο αυστηρή.
Ο πρωθυπουργός απάντησε έμμεσα σε αυτούς που δεν είναι καλά στη ψυχή τους. Αλλά το πρόβλημα με όλα αυτά είναι ότι ο Σόιμπλε είναι κυρίαρχος στο eurogroup, που εξωθεσμικώς αποφασίζει για τις τύχες των λαών της ευρωζώνης.
Στο πολύ ταραγμένο 2017 που μπαίνουμε, την Ελλάδα θα συνέφερε να κλείσει η αξιολόγηση το συντομότερο δυνατό. Αλλά παρά τις συνεχείς συμβιβαστικές προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης και την ανοιχτή πλέον υποστήριξη από Γαλλία, Κομισιόν και δε συμμαζεύεται, χωρίς γερμανική συναίνεση αυτό είναι πολύ δύσκολο. Γιατί ο Βόλφγκανγκ θέλει να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως αφορμή για τις αλλαγές του.
Στην «καλύτερη» περίπτωση φέρνοντας στην εξουσία στην Αθήνα τους YesMen ώστε να κάνουν τη χώρα Λιθουανία. Στη «χειρότερη», χρησιμοποιώντας το αδιέξοδο που ο ίδιος έχει δημιουργήσει, για να αλλάξει την ευρωζώνη καθώς στο σημερινό σύστημα, όπως διαπιστώνει, «υπάρχει κάποια κόπωση».
Ο Σόιμπλε θα καθυστερήσει τις διαπραγματεύσεις για την δεύτερη αξιολόγηση, ώστε να προκαλέσει πολιτικό πρόβλημα, και ίσως αργότερα οικονομική ασφυξία, σε μια κυβέρνηση που φθείρεται λόγω των μέτρων που έχει αναγκαστεί να λάβει, χώρια η περικοπή του ΕΚΑΣ και οι φορολογίες που έρχονται. Και αργότερα θα ανατρέψει την κυβέρνηση μέσα από εκλογές.
Κανονικά οι τελευταίες δεν συμφέρουν τη χώρα. Αντίθετα η δημοσιοποίηση των σχεδίων Σόιμπλε θα έπρεπε να προκαλέσει εθνική συσπείρωση στην Αθήνα για την απόκρουση τους. Αλλά, διψασμένη για εξουσία, η αξιωματική αντιπολίτευση ζητάει επίσης εκλογές.
Σωστά ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει ότι δεν θέλει να παραδώσει την εξουσία στην σοιμπλεκρατία και προσπαθεί να κλείσει την αξιολόγηση. Ποιο είναι όμως το εναλλακτικό σχέδιο αν αυτό το τελευταίο δεν είναι δυνατό;
Αν ξέρεις ότι ο αντίπαλος θα σου κηρύξει ανοιχτό πόλεμο, επιλέγεις εσύ πότε θα δώσεις τη μάχη. Για να έχεις τις μικρότερες απώλειες.
Στέλιος Κούλογλου
Tvxs - Dec 22, 2016
Γιατί ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών παραδέχεται πλέον ευθέως τρία πολύ σημαντικά πράγματα:
- Ότι βρίσκεται πίσω και από την τελευταία σύγκρουση με την κυβέρνηση: «ρωτήσαμε (δηλαδή εμείς οι Γερμανοί) την Κομισιόν, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και τον ESM και μας είπαν ότι οι αποφάσεις για το έκτακτο επίδομα στους συνταξιούχους δεν συνάδουν με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας». Δεν είναι αλήθεια ότι η Κομισιόν ή η ΕΚΤ έχουν αυτή τη θέση, για την ακρίβεια o κομισάριος Μοσκοβισί έχει ακριβώς την αντίθετη, αλλά σημασία εδώ έχει το «ρωτήσαμε». Κινήσαμε δηλαδή τη διαδικασία.
- Επαναλαμβάνει για μια ακόμη φορά ότι οι συντάξεις σε άλλες χώρες της ευρωζώνης «είναι ΠΟΛΥ ΠΙΟ χαμηλά από ότι σε χώρες που λαμβάνουν βοήθεια». Πρέπει δηλαδή οι συντάξεις στην Ελλάδα να φτάσουν στα επίπεδα (300 ευρώ και αν) της Σλοβακίας και της Λιθουανίας, τις οποίες αναφέρει. Στο σημείο αυτό, η ταύτιση με τις επιδιώξεις του ΔΝΤ είναι πλήρης και δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη για την ανίερη συμμαχία τους στις διαπραγματεύσεις για την δεύτερη αξιολόγηση.
- Τρίτο και πολύ σημαντικό δεν βλέπει καθόλου ότι η επιδεινούμενη κρίση στην Ευρώπη θα έπρεπε να οδηγήσει στο κλείσιμο των ανοιχτών μετώπων, όπως το ελληνικό. Αντίθετα, τις εκλογές τον ερχόμενο χρόνο, (υποχώρηση Σοσιαλιστών σε Γαλλία και Ιταλία, άνοδος ακροδεξιάς) τις βλέπει ως «ευκαιρίες» για «βαθιές» «θεσμικές αλλαγές στην Ευρώπη». Οι αλλαγές αυτές είναι ο περιορισμός των εξουσιών της Κομισιόν και ενδεχομένως αλλαγές στην ευρωζώνη.
Ο φον Σόιμπλε είναι δηλαδή είναι ο μόνος που έχει σχέδιο για την Ευρώπη και δεν το κρύβει. Σε μια εποχή που η καιροσκόπος Μέρκελ αποδυναμώνεται συνεχώς λόγω προσφυγικού και τρομοκρατικών επιθέσεων, ο ισχυρός και εσωκομματικά υπουργός της μετατρέπεται στον αρχιτέκτονα της νέας γερμανικής Ευρώπης.
Στην ίδια συνέντευξη, επαναφέρει εμμέσως το grexit, τονίζοντας ότι χωρίς τα νέα δάνεια «οι Έλληνες θα υπέφεραν πολύ περισσότερο». Ο Γερμανός υπουργός θεωρεί ότι για το χρέος οι Έλληνες πολίτες πρέπει να τιμωρηθούν για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και ότι αυτή η τιμωρία δεν ήταν μέχρι τώρα τόσο αυστηρή.
Ο πρωθυπουργός απάντησε έμμεσα σε αυτούς που δεν είναι καλά στη ψυχή τους. Αλλά το πρόβλημα με όλα αυτά είναι ότι ο Σόιμπλε είναι κυρίαρχος στο eurogroup, που εξωθεσμικώς αποφασίζει για τις τύχες των λαών της ευρωζώνης.
Στο πολύ ταραγμένο 2017 που μπαίνουμε, την Ελλάδα θα συνέφερε να κλείσει η αξιολόγηση το συντομότερο δυνατό. Αλλά παρά τις συνεχείς συμβιβαστικές προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης και την ανοιχτή πλέον υποστήριξη από Γαλλία, Κομισιόν και δε συμμαζεύεται, χωρίς γερμανική συναίνεση αυτό είναι πολύ δύσκολο. Γιατί ο Βόλφγκανγκ θέλει να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως αφορμή για τις αλλαγές του.
Στην «καλύτερη» περίπτωση φέρνοντας στην εξουσία στην Αθήνα τους YesMen ώστε να κάνουν τη χώρα Λιθουανία. Στη «χειρότερη», χρησιμοποιώντας το αδιέξοδο που ο ίδιος έχει δημιουργήσει, για να αλλάξει την ευρωζώνη καθώς στο σημερινό σύστημα, όπως διαπιστώνει, «υπάρχει κάποια κόπωση».
Ο Σόιμπλε θα καθυστερήσει τις διαπραγματεύσεις για την δεύτερη αξιολόγηση, ώστε να προκαλέσει πολιτικό πρόβλημα, και ίσως αργότερα οικονομική ασφυξία, σε μια κυβέρνηση που φθείρεται λόγω των μέτρων που έχει αναγκαστεί να λάβει, χώρια η περικοπή του ΕΚΑΣ και οι φορολογίες που έρχονται. Και αργότερα θα ανατρέψει την κυβέρνηση μέσα από εκλογές.
Κανονικά οι τελευταίες δεν συμφέρουν τη χώρα. Αντίθετα η δημοσιοποίηση των σχεδίων Σόιμπλε θα έπρεπε να προκαλέσει εθνική συσπείρωση στην Αθήνα για την απόκρουση τους. Αλλά, διψασμένη για εξουσία, η αξιωματική αντιπολίτευση ζητάει επίσης εκλογές.
Σωστά ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει ότι δεν θέλει να παραδώσει την εξουσία στην σοιμπλεκρατία και προσπαθεί να κλείσει την αξιολόγηση. Ποιο είναι όμως το εναλλακτικό σχέδιο αν αυτό το τελευταίο δεν είναι δυνατό;
Αν ξέρεις ότι ο αντίπαλος θα σου κηρύξει ανοιχτό πόλεμο, επιλέγεις εσύ πότε θα δώσεις τη μάχη. Για να έχεις τις μικρότερες απώλειες.
Στέλιος Κούλογλου
Tvxs - Dec 22, 2016
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 07, 2016
Στέλιος Κούλογλου: Όχι στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, παλιά ή νέα
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 07, 2016
Η συζήτηση για τις δημόσιες υπηρεσίες και την ελληνική περίπτωση είναι
σημαντική και πολύ επίκαιρη. Γιατί η Ελλάδα, από το ξέσπασμα της κρίσης
μέχρι και σήμερα, δέχεται τεράστιες πιέσεις για να πουλήσει φθηνά “τα
ασημικά του σπιτιού”. (*)
Η εκποίηση εθνικής περιουσίας αποτελεί μια από τις πιο παράλογες όψεις των «σχεδίων διάσωσης» που από το 2010 επιβάλλονται από την τρόικα , ρίχνοντας την ελληνική οικονομία σε ύφεση για 7 χρόνια. Η απαίτηση από ένα χρεοκοπημένο κράτος να ιδιωτικοποιήσει τις εταιρείες του, ισοδυναμεί πάντα με τη πώληση τους σε εξευτελιστικές τιμές.
Πρέπει να τονίσω, από την αρχή, ότι οι δημόσιες υπηρεσίες στην Ελλάδα, πριν το ξέσπασμα της κρίσης, είχαν χρησιμοποιηθεί από τα παλιά πολιτικά κόμματα σαν εργαλείο πολιτικής πατρωνίας. Μια ριζική αλλαγή ήταν λοιπόν απαραίτητη, αλλά ας δούμε τι έγινε στη πράξη. Θα επικεντρωθώ σε 3 περιπτώσεις μεγάλων ιδιωτικοποιήσεων που έγιναν τα τελευταία χρόνια. Στη περίπτωση του Ελληνικού, υπήρχε μόνο μια εταιρεία που πήρε μέρος στο διαγωνισμό. Το ίδιο και για στη περίπτωση της εξαγοράς του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς(ΟΛΠ) από την κινεζική εταιρεία COSCO που κατέχει πλέον το 67% των μετοχών του ΟΛΠ.
Πριν από την εξαγορά δύο θυγατρικές εταιρείες της COSCO που λειτουργούσαν δύο από τα εμπορικά τέρμιναλ του Λιμένος Πειραιώς, πλήρωναν στον ΟΛΠ 35 εκατ. ευρώ ετησίως. Τώρα τo 67% αυτών των ποσών πηγαίνει στη COSCO, φεύγουν από τη μία τσέπη και πάνε στην άλλη. Το ελληνικό δημόσιο στερείται τα εναπομείναντα ενοίκια που θα εισέπραττε μέχρι το πέρας της παραχώρησης των τερματικών σταθμών, περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ. Για να μην προσθέσει κανείς ότι τα 115 εκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεων που είχαν εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για ένα έργο επέκτασης του σταθμού επιβατικών πλοίων και τα οποία θα εισπραχθούν κατά 67% από την κινέζικη κρατική εταιρεία.
Ας πάρουμε το τρίτο παράδειγμα ιδιωτικοποίησης . Σε συνεργασία με έναν Έλληνα ολιγάρχη, η γερμανική εταιρεία Fraport απέκτησε πρόσφατα και για διάρκεια σαράντα ετών — με δυνατότητα επέκτασης για πενήντα — τα δικαιώματα εκμετάλλευσης και επέκτασης δεκατεσσάρων αεροδρομίων. Αρχικά τριάντα επτά αερολιμένες της χώρας είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες που περιελάμβαναν κερδοφόρες και ζημιογόνες εγκαταστάσεις η κάθε μια. Το σκεπτικό ήταν ο αγοραστής να μην επιλέξει μόνο τα προνομιακά, κερδοφόρα αεροδρόμια. Το ισορροπημένο αυτό σχήμα προσέκρουσε στην κατηγορηματική άρνηση της τρόικας, η οποία επέμεινε ώστε το προς ιδιωτικοποίηση « πακέτο » να περιλαμβάνει μόνο κερδοφόρα αεροδρόμια. Ακολουθήθηκε δηλαδή το σχήμα με τις τράπεζες, και τον χωρισμό τους σε καλές και κακές.
Υπάρχουν σοβαρές υποψίες ότι την συμφωνία επέβαλλε η γερμανική κυβέρνηση. Υποψία που ενισχύεται από το γεγονός ότι κατά την διαδικασία προκήρυξης διαγωνισμού, το ΤΑΙΠΕΔ( ο οργανισμός υπεύθυνος για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα) επέλεξε ως «τεχνικό σύμβουλο» την Lufthansa Consulting, θυγατρική της γερμανικής αεροπορικής εταιρείας που κατέχει το 8,45 % των μετοχών της Fraport . Έχουμε εδώ μια κατάφωρη σύγκρουση συμφερόντων.
Η Fraport ανήκει κατά πλειοψηφία στο κρατίδιο της Έσσης και στην πόλη της Φρανκφούρτης, που από κοινού κατέχουν το 51,3 % των μετοχών της. Το μεγαλύτερο μέρος των κερδών από την ρευστοποίηση δημόσιας περιουσίας στην Ελλάδα θα τροφοδοτήσει τα έσοδα της τοπικής αυτοδιοίκησης της Γερμανίας, μιας χώρας που αποτελεί τον κυριότερο πιστωτή των Αθηνών.
Ενδιαφέρον έχουν και οι όροι της συμφωνίας. Η Fraport απαλλάσσεται από την πληρωμή φόρων ακίνητης περιουσίας και δημοτικών τελών. Μπορεί να ακυρώσει τις μισθώσεις και τα συμβόλαια που είχαν υπογραφεί με τους προηγούμενους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών των δεκατεσσάρων αεροδρομίων και να δώσει τις άδειες εκμετάλλευσης στους παρόχους της δικής της επιλογής, δίχως να ξοδέψει δεκάρα για αποζημιώσεις στους προηγούμενους, τους οποίους υποχρεούται να αναλάβει το ελληνικό κράτος. Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται επίσης να αποζημιώνουν τους υπαλλήλους που θα απολυθούν από την Fraport, να αναλαμβάνουν την κάλυψη εξόδων που θα αφορούν μελλοντικά θύματα εργατικών ατυχημάτων, ακόμη κι όταν η ευθύνη της εταιρείας έχει πλήρως αποδειχθεί, να χρηματοδοτούν τις περιβαλλοντικές πραγματογνωμοσύνες που απαιτούνται για τις όποιες εργασίες επέκτασης των αεροδρομίων. Προβλέπεται μάλιστα, ότι το κράτος θα καταβάλλει αποζημίωση στη Fraport και στην περίπτωση που καθυστερήσουν τα έργα επέκτασης των αεροδρομίων από αρχαιολογικές ανακαλύψεις, όπως συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα.
Η κυβέρνηση και ο συνάδελφος Τσακαλώτος που έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά στις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς , κάνουν ότι μπορούν να εμποδίσουν τα προηγούμενα φαινόμενα. Αλλά οι μεγάλες πιέσεις συνεχίζονται. Στη πραγματικότητα πίσω από κάθε διαπραγμάτευση για την πρώτη ή τη δεύτερη αξιολόγηση, κρύβεται το αίτημα για την εκποίηση ενός ακόμη δημόσιου αγαθού, όπως γίνεται τώρα με τον στρατηγικό τομέα του ηλεκτρικού δικτύου.
Θέλω να επαναλάβω, κλείνοντας, ότι οι δημόσιες εταιρείες στην Ελλάδα αποτελούσαν αντικείμενο λεηλασίας από τους ολιγάρχες και το παλιό πολιτικό σύστημα. Αλλά αυτοί που πραγματικά νοιάζονται για την Ελλάδα, θα έπρεπε να βοηθήσουν για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Και όχι να αντικαταστήσουν τη παλιά λεηλασία από μια καινούργια.
(*) Ομιλία του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ σε εκδήλωση της Ομάδας Εργασίας του Ευρωκοινοβουλίου για τις Δημόσιες Υπηρεσίες. Η εκδήλωση είχε θέμα “δημόσιες υπηρεσίες και η ελληνική περίπτωση”.
tvxs.gr - Dec 07, 2016
Η εκποίηση εθνικής περιουσίας αποτελεί μια από τις πιο παράλογες όψεις των «σχεδίων διάσωσης» που από το 2010 επιβάλλονται από την τρόικα , ρίχνοντας την ελληνική οικονομία σε ύφεση για 7 χρόνια. Η απαίτηση από ένα χρεοκοπημένο κράτος να ιδιωτικοποιήσει τις εταιρείες του, ισοδυναμεί πάντα με τη πώληση τους σε εξευτελιστικές τιμές.
Πρέπει να τονίσω, από την αρχή, ότι οι δημόσιες υπηρεσίες στην Ελλάδα, πριν το ξέσπασμα της κρίσης, είχαν χρησιμοποιηθεί από τα παλιά πολιτικά κόμματα σαν εργαλείο πολιτικής πατρωνίας. Μια ριζική αλλαγή ήταν λοιπόν απαραίτητη, αλλά ας δούμε τι έγινε στη πράξη. Θα επικεντρωθώ σε 3 περιπτώσεις μεγάλων ιδιωτικοποιήσεων που έγιναν τα τελευταία χρόνια. Στη περίπτωση του Ελληνικού, υπήρχε μόνο μια εταιρεία που πήρε μέρος στο διαγωνισμό. Το ίδιο και για στη περίπτωση της εξαγοράς του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς(ΟΛΠ) από την κινεζική εταιρεία COSCO που κατέχει πλέον το 67% των μετοχών του ΟΛΠ.
Πριν από την εξαγορά δύο θυγατρικές εταιρείες της COSCO που λειτουργούσαν δύο από τα εμπορικά τέρμιναλ του Λιμένος Πειραιώς, πλήρωναν στον ΟΛΠ 35 εκατ. ευρώ ετησίως. Τώρα τo 67% αυτών των ποσών πηγαίνει στη COSCO, φεύγουν από τη μία τσέπη και πάνε στην άλλη. Το ελληνικό δημόσιο στερείται τα εναπομείναντα ενοίκια που θα εισέπραττε μέχρι το πέρας της παραχώρησης των τερματικών σταθμών, περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ. Για να μην προσθέσει κανείς ότι τα 115 εκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεων που είχαν εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για ένα έργο επέκτασης του σταθμού επιβατικών πλοίων και τα οποία θα εισπραχθούν κατά 67% από την κινέζικη κρατική εταιρεία.
Ας πάρουμε το τρίτο παράδειγμα ιδιωτικοποίησης . Σε συνεργασία με έναν Έλληνα ολιγάρχη, η γερμανική εταιρεία Fraport απέκτησε πρόσφατα και για διάρκεια σαράντα ετών — με δυνατότητα επέκτασης για πενήντα — τα δικαιώματα εκμετάλλευσης και επέκτασης δεκατεσσάρων αεροδρομίων. Αρχικά τριάντα επτά αερολιμένες της χώρας είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες που περιελάμβαναν κερδοφόρες και ζημιογόνες εγκαταστάσεις η κάθε μια. Το σκεπτικό ήταν ο αγοραστής να μην επιλέξει μόνο τα προνομιακά, κερδοφόρα αεροδρόμια. Το ισορροπημένο αυτό σχήμα προσέκρουσε στην κατηγορηματική άρνηση της τρόικας, η οποία επέμεινε ώστε το προς ιδιωτικοποίηση « πακέτο » να περιλαμβάνει μόνο κερδοφόρα αεροδρόμια. Ακολουθήθηκε δηλαδή το σχήμα με τις τράπεζες, και τον χωρισμό τους σε καλές και κακές.
Υπάρχουν σοβαρές υποψίες ότι την συμφωνία επέβαλλε η γερμανική κυβέρνηση. Υποψία που ενισχύεται από το γεγονός ότι κατά την διαδικασία προκήρυξης διαγωνισμού, το ΤΑΙΠΕΔ( ο οργανισμός υπεύθυνος για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα) επέλεξε ως «τεχνικό σύμβουλο» την Lufthansa Consulting, θυγατρική της γερμανικής αεροπορικής εταιρείας που κατέχει το 8,45 % των μετοχών της Fraport . Έχουμε εδώ μια κατάφωρη σύγκρουση συμφερόντων.
Η Fraport ανήκει κατά πλειοψηφία στο κρατίδιο της Έσσης και στην πόλη της Φρανκφούρτης, που από κοινού κατέχουν το 51,3 % των μετοχών της. Το μεγαλύτερο μέρος των κερδών από την ρευστοποίηση δημόσιας περιουσίας στην Ελλάδα θα τροφοδοτήσει τα έσοδα της τοπικής αυτοδιοίκησης της Γερμανίας, μιας χώρας που αποτελεί τον κυριότερο πιστωτή των Αθηνών.
Ενδιαφέρον έχουν και οι όροι της συμφωνίας. Η Fraport απαλλάσσεται από την πληρωμή φόρων ακίνητης περιουσίας και δημοτικών τελών. Μπορεί να ακυρώσει τις μισθώσεις και τα συμβόλαια που είχαν υπογραφεί με τους προηγούμενους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών των δεκατεσσάρων αεροδρομίων και να δώσει τις άδειες εκμετάλλευσης στους παρόχους της δικής της επιλογής, δίχως να ξοδέψει δεκάρα για αποζημιώσεις στους προηγούμενους, τους οποίους υποχρεούται να αναλάβει το ελληνικό κράτος. Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται επίσης να αποζημιώνουν τους υπαλλήλους που θα απολυθούν από την Fraport, να αναλαμβάνουν την κάλυψη εξόδων που θα αφορούν μελλοντικά θύματα εργατικών ατυχημάτων, ακόμη κι όταν η ευθύνη της εταιρείας έχει πλήρως αποδειχθεί, να χρηματοδοτούν τις περιβαλλοντικές πραγματογνωμοσύνες που απαιτούνται για τις όποιες εργασίες επέκτασης των αεροδρομίων. Προβλέπεται μάλιστα, ότι το κράτος θα καταβάλλει αποζημίωση στη Fraport και στην περίπτωση που καθυστερήσουν τα έργα επέκτασης των αεροδρομίων από αρχαιολογικές ανακαλύψεις, όπως συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα.
Η κυβέρνηση και ο συνάδελφος Τσακαλώτος που έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά στις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς , κάνουν ότι μπορούν να εμποδίσουν τα προηγούμενα φαινόμενα. Αλλά οι μεγάλες πιέσεις συνεχίζονται. Στη πραγματικότητα πίσω από κάθε διαπραγμάτευση για την πρώτη ή τη δεύτερη αξιολόγηση, κρύβεται το αίτημα για την εκποίηση ενός ακόμη δημόσιου αγαθού, όπως γίνεται τώρα με τον στρατηγικό τομέα του ηλεκτρικού δικτύου.
Θέλω να επαναλάβω, κλείνοντας, ότι οι δημόσιες εταιρείες στην Ελλάδα αποτελούσαν αντικείμενο λεηλασίας από τους ολιγάρχες και το παλιό πολιτικό σύστημα. Αλλά αυτοί που πραγματικά νοιάζονται για την Ελλάδα, θα έπρεπε να βοηθήσουν για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Και όχι να αντικαταστήσουν τη παλιά λεηλασία από μια καινούργια.
(*) Ομιλία του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ σε εκδήλωση της Ομάδας Εργασίας του Ευρωκοινοβουλίου για τις Δημόσιες Υπηρεσίες. Η εκδήλωση είχε θέμα “δημόσιες υπηρεσίες και η ελληνική περίπτωση”.
tvxs.gr - Dec 07, 2016
Παρασκευή, Νοεμβρίου 25, 2016
Μια μεγαλύτερη έκρηξη πλησιάζει, όχι από γκάζι αυτή τη φορά - Του Δημήτρη Χριστόπουλου*
Παρασκευή, Νοεμβρίου 25, 2016
Ο θάνατος δύο ανθρώπων στο hot spot της Μόριας από την έκρηξη γκαζιού είναι ένα τραγικό δυστύχημα.
Το δυστύχημα αυτό έγινε μέσα σε μια κρατική δομή. Στο νομικό επίπεδο, τούτο ενέχει εξ αντικειμένου ευθύνη του κράτους για τις συνθήκες που οδήγησαν στο δυστύχημα. Η έρευνα αυτή πιθανώς να οδηγήσει και σε υποκειμενικές ευθύνες αμέλειας ή ενδεχόμενου δόλου.
Οι συνθήκες στη Μόρια είναι ούτως ή άλλως τραγικές. Υπάρχει λοιπόν εισαγγελέας που λογικά θα κάνει αυτό που πρέπει να κάνει ώστε να διερευνηθούν οι συνθήκες του θανάτου.
Πέραν του νομικού, υπάρχει όμως και το πολιτικό πεδίο. Η ελληνική πολιτεία οφείλει να διερωτηθεί σοβαρά πού οδηγείται η κατάσταση στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου τα οποία έχουν γίνει το buffer zone της Ελλάδας προκειμένου εμμονικά η χώρα να εμφανίζεται πως υπηρετεί την Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας.
Αυτό οφείλει να γίνει άμεσα - χθες που λένε - διότι η πορεία των πραγμάτων είναι δυσοίωνη και όσο δεν γίνεται κάτι, μια μεγαλύτερη έκρηξη πλησιάζει.
Όχι από γκάζι, αυτή τη φορά.
* Ο Δημήτρης Χριστόπουλος είναι πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
Από το tvxs - Nov 25, 2016
Το δυστύχημα αυτό έγινε μέσα σε μια κρατική δομή. Στο νομικό επίπεδο, τούτο ενέχει εξ αντικειμένου ευθύνη του κράτους για τις συνθήκες που οδήγησαν στο δυστύχημα. Η έρευνα αυτή πιθανώς να οδηγήσει και σε υποκειμενικές ευθύνες αμέλειας ή ενδεχόμενου δόλου.
Οι συνθήκες στη Μόρια είναι ούτως ή άλλως τραγικές. Υπάρχει λοιπόν εισαγγελέας που λογικά θα κάνει αυτό που πρέπει να κάνει ώστε να διερευνηθούν οι συνθήκες του θανάτου.
Πέραν του νομικού, υπάρχει όμως και το πολιτικό πεδίο. Η ελληνική πολιτεία οφείλει να διερωτηθεί σοβαρά πού οδηγείται η κατάσταση στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου τα οποία έχουν γίνει το buffer zone της Ελλάδας προκειμένου εμμονικά η χώρα να εμφανίζεται πως υπηρετεί την Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας.
Αυτό οφείλει να γίνει άμεσα - χθες που λένε - διότι η πορεία των πραγμάτων είναι δυσοίωνη και όσο δεν γίνεται κάτι, μια μεγαλύτερη έκρηξη πλησιάζει.
Όχι από γκάζι, αυτή τη φορά.
* Ο Δημήτρης Χριστόπουλος είναι πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
Από το tvxs - Nov 25, 2016
Τρίτη, Νοεμβρίου 22, 2016
Θεέ μου, η Μέρκελ; - Σχόλιο του Στέλιου Κούλογλου
Τρίτη, Νοεμβρίου 22, 2016
Ο καημένος ο Ομπάμα θυμίζει έναν πλούσιο που ψάχνει κάποιον κληρονόμο
για να αφήσει την επιχείρηση. Κοιτάει από δω, πασχίζει από κει, τίποτα:
στο τέλος, τι να κάνει, βρίσκει τη λιγότερο κακή απόγονο. Κάπως η
Μέρκελ, υποψήφια ξανά για τη καγκελαρία, βρέθηκε να υπερασπίσει, ως
ηγέτιδα πλέον του δυτικού κόσμου, «τις δημοκρατικές αξίες» της
ανθρωπότητας.
Είναι αλήθεια ότι η κληρονόμος άργησε λίγο να αναγγείλει την υποψηφιότητα της. Ως συνήθως δίσταζε μέχρι την τελευταία στιγμή, μια αδυναμία που την πλήρωσε η Ελλάδα ιδίως το 2010, όταν η Γερμανία καγκελάριος καλείτο να αποφασίσει αν και πως θα την «σώσει». (το 2015, στις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση Τσίπρα, μάλλον ροκάνιζε συνειδητά το χρόνο, παριστάνοντας ότι το σκέπτεται). Δεν δίστασε να ανακοινώσει ότι θα είναι υποψήφια για το φθινόπωρο του 2017, όταν, όπως συνηθίζει, συμβουλεύτηκε τις δημοσκοπήσεις που την έδειξαν να ανακάμπτει μετά τη ζημιά του προσφυγικού.
Η δημόσια προτροπή του Ομπάμα να αναλάβει την εκτέλεση της πολιτικής του διαθήκης περί δημοκρατίας έπαιξε και αυτή το ρόλο της, καθώς δυστυχώς είναι αλήθεια: με τον Ολάντ να καταρρέει και τον Τραμπ να θριαμβεύει διορίζοντας τα διάφορα «τρελά σκυλιά» στον Λευκό Οίκο, αποτελεί τη λιγότερο κακή λύση στο παγκόσμιο κενό ηγεσίας που γυρεύει να καλύψει διεθνώς η ακροδεξιά. Μπορεί τις «δημοκρατικές αξίες» να τις έμαθε αργά,γιατί η ίδια είχε διαμορφώσει τις όποιες αξίες στα 35 της, όταν έπεσε το τείχος(εκείνη τη μέρα της πτώσης άλλωστε πήγε όπως συνήθιζε στη σάουνα αντί στις διαδηλώσεις).
Μπορεί την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης να την έμαθε τα επόμενα χρόνια μετά το 1989, για αυτό άλλωστε και όταν χρειάστηκε, αντί να δείξει αλληλεγγύη, κήρυξε το προπαγανδιστικό και οικονομικό πόλεμο στο νότο. Αλλά με την ακροδεξιά να ανεβαίνει και στην Ευρώπη, τους Βρετανούς εκτός λόγω Brexit, τους Γάλλους ψηφοφόρους να καλούνται πιθανότατα την άνοιξη να επιλέξουν πρόεδρο μεταξύ του πολύ δεξιού Φιγιόν και της πολύ ακροδεξιάς Λε Πεν, οπαδοί και οι δύο της προσέγγισης με τη Μόσχα του Πούτιν, η επικεφαλής των Χριστιανοδημοκρατών δικαιούται τον τίτλο της «ηγέτιδας της Δύσης». Οι δημοκρατικές αξίες είναι ένα άλλο ζήτημα...
Η Άνγκελα Μέρκελ είναι μια τυχερή γυναίκα. Χάρις σε μια σειρά ιστορικές συγκυρίες- και σίγουρα την ικανότητα της στις εσωκομματικές μανούβρες- κατάφερε να κερδίσει την ηγεσία του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. Χάρις σε αντίστοιχες συγκυρίες- όταν η αναποφασιστικότητα της, με την κρίση της ευρωζώνης, μετατράπηκε σε στρατηγικό πλεονέκτημα επειδή το Βερολίνο είχε τα χρήματα- αναδείχθηκε σε ισχυρότερη γυναίκα της Ευρώπης. Και τώρα μετά τον Ομπάμα και την ήττα της Χίλαρι, σε παγκόσμια πρωταθλήτρια των δημοκρατικών αξιών.
Όμως η Γερμανίδα πολιτικός θα χρειαστεί πολύ τύχη το επόμενο διάστημα. Ο Τραμπ θα κάνει τυχοδιωκτισμούς χωρίς προηγούμενο, τέτοιους που θα νοσταλγήσουμε τον Τζωρτζ Μπους. Η ευρωζώνη και η ΕΕ στο σύνολο τους μπαίνουν σε νέα κρίση, πολύ πιο σοβαρή αυτή τη φορά. Και επίσης, ότι και αν λένε οι δημοσκοπήσεις, η ακροδεξιά θα ανέβει και στη Γερμανία, ροκανίζοντας την εκλογική βάση της Μέρκελ. Παρόλα αυτά, ο ενθρονισμός μιας μέτριας πολιτικού είναι χαρακτηριστικός της πορείας που έχουν πάρει τα παγκόσμια πράγματα. Είναι να αναρωτιέσαι: «Θεέ μου, η Μέρκελ;».
Στέλιος Κούλογλου
Από το: tvxs - Nov 22, 2016
Είναι αλήθεια ότι η κληρονόμος άργησε λίγο να αναγγείλει την υποψηφιότητα της. Ως συνήθως δίσταζε μέχρι την τελευταία στιγμή, μια αδυναμία που την πλήρωσε η Ελλάδα ιδίως το 2010, όταν η Γερμανία καγκελάριος καλείτο να αποφασίσει αν και πως θα την «σώσει». (το 2015, στις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση Τσίπρα, μάλλον ροκάνιζε συνειδητά το χρόνο, παριστάνοντας ότι το σκέπτεται). Δεν δίστασε να ανακοινώσει ότι θα είναι υποψήφια για το φθινόπωρο του 2017, όταν, όπως συνηθίζει, συμβουλεύτηκε τις δημοσκοπήσεις που την έδειξαν να ανακάμπτει μετά τη ζημιά του προσφυγικού.
Η δημόσια προτροπή του Ομπάμα να αναλάβει την εκτέλεση της πολιτικής του διαθήκης περί δημοκρατίας έπαιξε και αυτή το ρόλο της, καθώς δυστυχώς είναι αλήθεια: με τον Ολάντ να καταρρέει και τον Τραμπ να θριαμβεύει διορίζοντας τα διάφορα «τρελά σκυλιά» στον Λευκό Οίκο, αποτελεί τη λιγότερο κακή λύση στο παγκόσμιο κενό ηγεσίας που γυρεύει να καλύψει διεθνώς η ακροδεξιά. Μπορεί τις «δημοκρατικές αξίες» να τις έμαθε αργά,γιατί η ίδια είχε διαμορφώσει τις όποιες αξίες στα 35 της, όταν έπεσε το τείχος(εκείνη τη μέρα της πτώσης άλλωστε πήγε όπως συνήθιζε στη σάουνα αντί στις διαδηλώσεις).
Μπορεί την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης να την έμαθε τα επόμενα χρόνια μετά το 1989, για αυτό άλλωστε και όταν χρειάστηκε, αντί να δείξει αλληλεγγύη, κήρυξε το προπαγανδιστικό και οικονομικό πόλεμο στο νότο. Αλλά με την ακροδεξιά να ανεβαίνει και στην Ευρώπη, τους Βρετανούς εκτός λόγω Brexit, τους Γάλλους ψηφοφόρους να καλούνται πιθανότατα την άνοιξη να επιλέξουν πρόεδρο μεταξύ του πολύ δεξιού Φιγιόν και της πολύ ακροδεξιάς Λε Πεν, οπαδοί και οι δύο της προσέγγισης με τη Μόσχα του Πούτιν, η επικεφαλής των Χριστιανοδημοκρατών δικαιούται τον τίτλο της «ηγέτιδας της Δύσης». Οι δημοκρατικές αξίες είναι ένα άλλο ζήτημα...
Η Άνγκελα Μέρκελ είναι μια τυχερή γυναίκα. Χάρις σε μια σειρά ιστορικές συγκυρίες- και σίγουρα την ικανότητα της στις εσωκομματικές μανούβρες- κατάφερε να κερδίσει την ηγεσία του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. Χάρις σε αντίστοιχες συγκυρίες- όταν η αναποφασιστικότητα της, με την κρίση της ευρωζώνης, μετατράπηκε σε στρατηγικό πλεονέκτημα επειδή το Βερολίνο είχε τα χρήματα- αναδείχθηκε σε ισχυρότερη γυναίκα της Ευρώπης. Και τώρα μετά τον Ομπάμα και την ήττα της Χίλαρι, σε παγκόσμια πρωταθλήτρια των δημοκρατικών αξιών.
Όμως η Γερμανίδα πολιτικός θα χρειαστεί πολύ τύχη το επόμενο διάστημα. Ο Τραμπ θα κάνει τυχοδιωκτισμούς χωρίς προηγούμενο, τέτοιους που θα νοσταλγήσουμε τον Τζωρτζ Μπους. Η ευρωζώνη και η ΕΕ στο σύνολο τους μπαίνουν σε νέα κρίση, πολύ πιο σοβαρή αυτή τη φορά. Και επίσης, ότι και αν λένε οι δημοσκοπήσεις, η ακροδεξιά θα ανέβει και στη Γερμανία, ροκανίζοντας την εκλογική βάση της Μέρκελ. Παρόλα αυτά, ο ενθρονισμός μιας μέτριας πολιτικού είναι χαρακτηριστικός της πορείας που έχουν πάρει τα παγκόσμια πράγματα. Είναι να αναρωτιέσαι: «Θεέ μου, η Μέρκελ;».
Στέλιος Κούλογλου
Από το: tvxs - Nov 22, 2016
Πέμπτη, Οκτωβρίου 27, 2016
Οι ευθύνες Βενιζέλου για το αδιέξοδο στο ΕΣΡ
Πέμπτη, Οκτωβρίου 27, 2016
Δύο θέματα. Ένα για τις διατάξεις του Συντάγματος και ένα για την απόφαση του ΣτΕ.
α) Το άρθρο 101Α, που ορίζει ότι η συγκρότηση των ανεξάρτητων αρχών προϋποθέτει αυξημένη πλειοψηφία των 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, μπήκε στο Σύνταγμα με την αναθεώρηση του 2001. Πατέρας της εν λόγω διάταξης είναι ο πολύς Βαγγελής Βενιζέλος. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για μια όχι απλά ατυχή, αλλά εξωφρενική ρύθμιση. Προϋποθέτει μια τεράστια πλειοψηφία, χωρίς, όμως, να προβλέπει τι πρέπει να συμβεί στην περίπτωση που αυτή δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί.
Στην περίπτωση πχ της εκλογής του ΠτΔ (και εκεί απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία) ορίζει το Σύνταγμα τη διαδικασία της δεύτερης προσπάθειας της Βουλής, της τρίτης προσπάθειας, μετά επιτάσσει τη διάλυση του σώματος και τέλος προβλέπει ότι αρκεί η απλή πλειοψηφία των 151. Αντιθέτως, για τη συγκρότηση των ανεξάρτητων αρχών, που ο ρόλος τους είναι κομβικός για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, ο διακεκριμένος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου δε μπήκε στον κόπο να προβλέψει τι πρέπει να γίνει στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί η απόλυτη συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων.
Η συνέπεια; Αν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης δε θέλει να συναινέσει στη συγκρότηση μιας ανεξάρτητης αρχής, επειδή πχ διαπλέκεται με το οικονομικό κατεστημένο (εντελώς υποθετικό το παράδειγμα), μπορεί βάσει του Συντάγματος να μπλοκάρει ες αεί την όλη διαδικασία. Κατά τη γνώμη μου, η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι μακράν χειρότερη του άρθρου 86 (ποινική ευθύνη υπουργών), για το οποίο όλες οι πολιτικές δυνάμεις συμφωνούν ότι πρέπει να τροποποιηθεί στην πρώτη αναθεώρηση. Και μου προξενεί, επίσης, εντύπωση το γεγονός ότι όλους αυτούς τους μήνες, που βρίσκεται στην επικαιρότητα το ζήτημα της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών, δεν έχει ασκηθεί κανενός είδος κριτική σε αυτόν απερίγραπτο αναθεωρητικό νομοθέτη, ο οποίος έχει ονοματεπώνυμο. Βαγγέλης Βενιζέλος.
β) Δεδομένων των ανωτέρω, θεωρώ ότι το μείζον στην όλη ιστορία είναι να εκπληρωθεί ο σκοπός του άρθρου 15 του Συντάγματος. Τι λέει το άρθρο 15; Ότι ο άμεσος έλεγχος του Κράτους στη ραδιοτηλεόραση λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας. Χωρίς διαδικασία αδειοδότησης, δηλαδή, το Κράτος δεν ελέγχει τη ραδιοτηλεόραση. Και αυτό αντίκειται στο σκοπό του Συντάγματος. Το κατ' αρχήν ζήτημα, λοιπόν, είναι να ασκήσει το Κράτος την ελεγκτική του αρμοδιότητα.
Πώς να την ασκήσει, όμως, εφόσον ο κύριος Βενιζέλος έχει δώσει τη δυνατότητα στο 20% της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής να μπλοκάρει για όσο θέλει την όλη διαδικασία; Εκεί έπρεπε να έρθει το ΣτΕ και να κρίνει ότι, εν προκειμένω, η παράκαμψη του ΕΣΡ ήταν επιβεβλημένη, από τη στιγμή που η αντιπολίτευση είχε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να συναινέσει, όποια κι αν είναι η προτεινόμενη σύνθεση του ΕΣΡ. Ή τουλάχιστον όφειλε το Δικαστήριο να δώσει μια προθεσμία (όπως φημολογείτο χθες) στα πολιτικά κόμματα να συναινέσουν στη συγκρότηση του ΕΣΡ. Δεν έκανε, όμως, τίποτε από αυτά το ΣτΕ. Ακύρωσε την όλη διαδικασία, χωρίς ταυτόχρονα να δεσμεύσει την αντιπολίτευση να σταματήσει άμεσα την ευθέως αντιθεσμική της συμπεριφορά. Τα συμπεράσματα δικά σας. Προσωπικά, ακούω τα περί διαφύλαξης της νομιμότητας από διαφόρους και τραβάω τα μαλλιά μου.
* Αλέξανδρος Κεσσόπουλος, νομικός, διδάκτωρ συνταγματικού δικαίου
Από το tvxs -Oct 27, 2016
α) Το άρθρο 101Α, που ορίζει ότι η συγκρότηση των ανεξάρτητων αρχών προϋποθέτει αυξημένη πλειοψηφία των 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, μπήκε στο Σύνταγμα με την αναθεώρηση του 2001. Πατέρας της εν λόγω διάταξης είναι ο πολύς Βαγγελής Βενιζέλος. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για μια όχι απλά ατυχή, αλλά εξωφρενική ρύθμιση. Προϋποθέτει μια τεράστια πλειοψηφία, χωρίς, όμως, να προβλέπει τι πρέπει να συμβεί στην περίπτωση που αυτή δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί.
Στην περίπτωση πχ της εκλογής του ΠτΔ (και εκεί απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία) ορίζει το Σύνταγμα τη διαδικασία της δεύτερης προσπάθειας της Βουλής, της τρίτης προσπάθειας, μετά επιτάσσει τη διάλυση του σώματος και τέλος προβλέπει ότι αρκεί η απλή πλειοψηφία των 151. Αντιθέτως, για τη συγκρότηση των ανεξάρτητων αρχών, που ο ρόλος τους είναι κομβικός για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, ο διακεκριμένος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου δε μπήκε στον κόπο να προβλέψει τι πρέπει να γίνει στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί η απόλυτη συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων.
Η συνέπεια; Αν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης δε θέλει να συναινέσει στη συγκρότηση μιας ανεξάρτητης αρχής, επειδή πχ διαπλέκεται με το οικονομικό κατεστημένο (εντελώς υποθετικό το παράδειγμα), μπορεί βάσει του Συντάγματος να μπλοκάρει ες αεί την όλη διαδικασία. Κατά τη γνώμη μου, η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι μακράν χειρότερη του άρθρου 86 (ποινική ευθύνη υπουργών), για το οποίο όλες οι πολιτικές δυνάμεις συμφωνούν ότι πρέπει να τροποποιηθεί στην πρώτη αναθεώρηση. Και μου προξενεί, επίσης, εντύπωση το γεγονός ότι όλους αυτούς τους μήνες, που βρίσκεται στην επικαιρότητα το ζήτημα της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών, δεν έχει ασκηθεί κανενός είδος κριτική σε αυτόν απερίγραπτο αναθεωρητικό νομοθέτη, ο οποίος έχει ονοματεπώνυμο. Βαγγέλης Βενιζέλος.
β) Δεδομένων των ανωτέρω, θεωρώ ότι το μείζον στην όλη ιστορία είναι να εκπληρωθεί ο σκοπός του άρθρου 15 του Συντάγματος. Τι λέει το άρθρο 15; Ότι ο άμεσος έλεγχος του Κράτους στη ραδιοτηλεόραση λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας. Χωρίς διαδικασία αδειοδότησης, δηλαδή, το Κράτος δεν ελέγχει τη ραδιοτηλεόραση. Και αυτό αντίκειται στο σκοπό του Συντάγματος. Το κατ' αρχήν ζήτημα, λοιπόν, είναι να ασκήσει το Κράτος την ελεγκτική του αρμοδιότητα.
Πώς να την ασκήσει, όμως, εφόσον ο κύριος Βενιζέλος έχει δώσει τη δυνατότητα στο 20% της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής να μπλοκάρει για όσο θέλει την όλη διαδικασία; Εκεί έπρεπε να έρθει το ΣτΕ και να κρίνει ότι, εν προκειμένω, η παράκαμψη του ΕΣΡ ήταν επιβεβλημένη, από τη στιγμή που η αντιπολίτευση είχε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να συναινέσει, όποια κι αν είναι η προτεινόμενη σύνθεση του ΕΣΡ. Ή τουλάχιστον όφειλε το Δικαστήριο να δώσει μια προθεσμία (όπως φημολογείτο χθες) στα πολιτικά κόμματα να συναινέσουν στη συγκρότηση του ΕΣΡ. Δεν έκανε, όμως, τίποτε από αυτά το ΣτΕ. Ακύρωσε την όλη διαδικασία, χωρίς ταυτόχρονα να δεσμεύσει την αντιπολίτευση να σταματήσει άμεσα την ευθέως αντιθεσμική της συμπεριφορά. Τα συμπεράσματα δικά σας. Προσωπικά, ακούω τα περί διαφύλαξης της νομιμότητας από διαφόρους και τραβάω τα μαλλιά μου.
* Αλέξανδρος Κεσσόπουλος, νομικός, διδάκτωρ συνταγματικού δικαίου
Από το tvxs -Oct 27, 2016
Σάββατο, Αυγούστου 13, 2016
Αν έστειλε μήνυμα η Άννα ήταν «Σοβαρευτείτε επιτέλους» - Του Γιάννη Σιδηρόπουλου
Σάββατο, Αυγούστου 13, 2016
Μια αθλητική επιτυχία στους Ολυμπιακούς αγώνες, ειδικά για μια χώρα που
στερήθηκε αυτές τις διακρίσεις και την ικανοποίηση που προσφέρουν,
προφανώς και ανάγεται σε κεντρικό θέμα συζήτησης εδώ και μέρες. Ο
καθένας βέβαια, αντιλαμβάνεται ή μετουσιώνει αυτή την μοναδική επιτυχία
μιας νεαρής κοπέλας με το δικό του τρόπο, την προσαρμόζει στα δικά του
ερεθίσματα ή επιχειρεί – συχνά- να την εκμεταλλευτεί κατά το δοκούν.
Τα «μπράβο» συχνά έχουν επίκαιρη χροιά και κυρίως ικανοποιούν την αυτοεπιβεβαίωση που επιζητεί ο νεοέλληνας παραβλέποντας ποια είναι η πραγματική επιτυχία: Είναι η ίδια η χρυσή ολυμπιονίκης από τη Δράμα και η παιδεία που κομίζει. Με την σοβαρότητα, το μέτρο, την ευγένεια και τη φυσική συστολή που εξέπεμψε από την πρώτη στιγμή μια 20χρονη, διαψεύδοντας έγκαιρα όλους τους συμβατικούς τρόπους με τους οποίους οι Έλληνες συνηθίζουν να πανηγυρίζουν : την υπερβολή και την επικίνδυνη σύγχυση του αθλητισμού με τις εθνικές θεωρίες. (χωρίς βέβαια αυτό να αναιρεί το δικαίωμα του κάθε αθλητή να πορεύεται με τη δική του πατρίδα ή τη δική του αλήθεια, όπως τις σκιαγραφεί μέσα του).
Οι μετρημένες δηλώσεις, η ανωτερότητα έναντι της ανεπάρκειας όσων θα έπρεπε να την είχαν στηρίξει, η σεμνή αντιμετώπιση της ξαφνικής δημοσιότητας (η οποία απαιτεί ισχυρή υποδομή για να είναι διαχειρίσιμη), η διάκριση αθλητισμού και πρωταθλητισμού ήταν ευχάριστη έκπληξη που μαρτυρά ολοκληρωμένη προσωπικότητα και προσδίδει έπαινο στην οικογένειά της. Τα παράπονα απόλυτα δικαιολογημένα, η στάση αρκετών παραγόντων και, διαχρονικά, και της Πολιτείας είναι περίπου προβλέψιμη αλλά έτσι κι αλλιώς ο Ελληνικός Αθλητισμός, στη μετα2004 περίοδο βασίζεται στις προσωπικές υπερβάσεις διαφόρων μικρών και μεγάλων ηρώων όπως αυτή της οικογένειας από τη Δράμα. Ας μη γελιόμαστε.
Το διεφθαρμένο μοντέλο του παρελθόντος
Και είναι πιο υγιής γιατί λόγω οικονομικής ένδειας κατέρρευσε σε μεγάλο βαθμό το μοντέλο που τροφοδοτήθηκε από το απατηλό νεοελληνικό όνειρο της ευμάρειας που καλλιέργησε το πολιτικό προσωπικό του παρελθόντος σε άμεση διαπλοκή και εργαλειακή μεταχείριση του πρωταθλητισμού ενώ η χώρα δεν είχε κατακτήσει ούτε την αθλητική κουλτούρα. Αυτό το μοντέλο δημιούργησε αρκετούς πρωταθλητές που δεν είχαν το ειδικό βάρος να διαχειριστούν την ευθύνη τους ως προτύπων και εκεί ακριβώς διαφοροποιήθηκε η χρυσή ολυμπιονίκης με το χαρακτήρα που επιδεικνύει και την επίγνωση του ρόλου της.
Γνωρίσαμε συχνά, αρνητικές συμπεριφορές που ικανοποιούσαν την ανάγκη του κοινού να συγκινηθεί και να μετρήσει μετάλλια αλλά στο τέλος της ημέρας μαρτυρούσαν έπαρση και ματαιοδοξία. Τα ΜΜΕ και η Πολιτεία με μεγάλη ευχαρίστηση υποδέχόντουσαν αυτή την αναγκαστική συναλλαγή με τους αθλητές, που υποτάσσονταν στη φρενίτιδα της κοινωνίας , δημιουργώντας βολικές θεωρίες για τη νίκη (που οφείλεται «στην ανωτερότητα και τη σκληρή δουλειά») και την ήττα («η χαρά της συμμετοχής», η «υπέρβαση των προσωπικών ορίων»). Και συχνά δυστυχώς, διαπιστώσαμε ότι όλες κάποιες από αυτές τις υπερφίαλες συμπεριφορές διαττόντων αστέρων διαψεύστηκαν οικτρά όταν αποκαλύφθηκε το ντόπινγκ που τις τροφοδοτούσε και που «ξεπλύθηκε» κιόλας με διάφορες προφάσεις περί εθνικής υπεροχής που δικαιολογεί τα πάντα… Και κάπως έτσι πολλοί αδίκησαν τον εαυτό τους και δεν ανέδειξαν τις αρετές του χαρακτήρα τους.
Είδαμε στο παρελθόν και πολλές δακρύβρεχτες δηλώσεις περί «μοναχικού δρόμου» (που πάντως είναι δεδομένος για κάθε πρωταθλητή σε κάθε χώρα του πλανήτη) για ιδανικά που συχνά ήταν σε αναντιστοιχία με τη βιομηχανία των κινήτρων και των απολαβών, των διορισμών και των αδειών ΠΡΟΠΟ. Όσα προσέφερε απλόχερα η πολιτική τάξη που επένδυσε σε «εθνικές επιτυχίες» και συντηρούσε ένα διεφθαρμένο αθλητικό παραγοντικό σύστημα, με κομματικές διοικήσεις και έλεγχο στις ομοσπονδίες, αδιαφανείς οικονομικές συναλλαγές, σκοτεινές διαδρομές -συχνά με όρους υποκόσμου- και προφανή ανεπάρκεια να οικοδομήσουν τον αθλητισμό και τις υποδομές σε υγιείς αναπτυξιακές βάσεις μέχρι σήμερα, παρότι συνεχίζουν να φωτογραφίζονται πίσω από τους αθλητές.
Γύρω από αυτό το μοντέλο οι κάθε λογής πολιτικάντηδες έπαιρναν με κυνισμό μερίδιο δημοσιότητας και επιτυχίας, έχοντας αντιπαράσχει προνόμια. Γι’αυτό είναι και θετικό ότι σήμερα οι πολιτικοί παράγοντες περιορίζουν τις εμφανίσεις και τα λόγια τους στα απολύτως απαραίτητα και θα είναι καλό να τις περιορίσουν ακόμη περισσότερο .
Η φωτό με τους πρόσφυγες, "γροθιά" στο ρατσισμό
Υπάρχει όμως και ένα άλλο εξίσου σημαντικό μήνυμα. Αντί να φωτογραφίζεται με πολιτικούς η Άννα Κορακάκη φωτογραφήθηκε κατά την υποδοχή της στη Δράμα με πρόσφυγες από τη Συρία, που την υποδέχτηκαν μαζί με την τοπική κοινωνία και τίμησαν τον τόπο που τους φιλοξενεί και συμμετείχε στη χαρά τους. Θα ήταν αυθαίρετο να προσδώσουμε πολιτική χροιά στην κίνησή της (και ούτε έδωσε το δικαίωμα) παρότι είναι θεμιτό, μάλλον και πρέπον, οι αθλητές να έχουν θέσεις για μείζονα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Ήταν όμως απολύτως ανθρώπινη και εμφατική η εικόνα και σε συνδυασμό με όλες τις δημόσιες δηλώσεις, στις οποίες απέφυγε μάλλον συνειδητά τον πειρασμό να ικανοποιήσει τα συλλογικό ασυνείδητο με εύπεπτες εθνικοπατριωτικές κορώνες, πράγματι «έκοψε το βήχα» σε πολλούς που ήταν έτοιμοι να εκμεταλλευτούν αυτή την επιτυχία της για να βγάλουν το δικό τους πολιτικό κέρδος σε θολά νερά. (αν και δεν έλειψαν οι γκάφες και η πολιτική σπέκουλα)
Μοιραία αυτή η μετρημένη συμπεριφορά έρχεται σε αντιδιαστολή με τις αμετροεπείς δηλώσεις αθλητών του παρελθόντος περί «ανωτερότητας της φυλής των Ελλήνων», περί «DNA του Έλληνα» (σε συνδυασμό με ισχυρές δόσεις απαγορευμένων ουσιών) και άλλων ρατσιστικών και ατυχών δηλώσεων και συμπεριφορών που θα θέλαμε να ξεχάσουμε. Η πρωταθλήτρια από τη Δράμα, δεν ακολούθησε αυτό το δρόμο, δεν διαχειρίστηκε τη δημοσιότητα -που δικαιωματικά της ανήκει - με τρόπο προβλέψιμο αλλά με σύνεση. Και αυτό φαίνεται να μεταφράζεται σε ένα πολύ εύστοχο μήνυμα προς όλους τους παράγοντες του Ελληνικού αθλητισμού και της Ελληνικής κοινωνίας: Να σοβαρευτούν επιτέλους...
* Φωτογραφία: dramania.gr
* Ο Γιάννης Σιδηρόπουλος είναι δημοσιογράφος και διευθυντής του xanti2.gr
_______________
Σαν ηρωίδα υποδέχτηκαν την Άννα Κορακάκη οι συμπολίτες της στη Δράμα, όταν πριν δύο μέρες επέστρεψε από τη Βραζιλία με ένα χρυσό κι ένα αργυρό μετάλλιο στη σκοποβολή στις αποσκευές της. Μια σκηνή που πέρασε από πολλούς απαρατήρητη ήταν ότι το χρυσό κορίτσι υποδέχτηκαν ακόμη και Σύροι πρόσφυγες.
Η ολυμπιονίκης μάλιστα έδειξε στην πράξη την ευγενή άμιλλα και τη συναδέλφωση που πρεσβεύει ο αθλητισμός, βγαίνοντας φωτογραφίες με τους πρόσφυγες που έσπευσαν να την συγχαρούν για την επιτυχία της.
Μπορεί η Άννα Κορακάκη να μην έκανε κάποια δήλωση για το θέμα, αλλά η εικόνα είναι σίγουρα ένα ισχυρό μήνυμα κατά του ρατσισμού, κόντρα στην συχνή κι επικίνδυνη σύγχυση του αθλητισμού με τις εθνικές θεωρίες.
* Φωτογραφίες: dramania.gr
Πηγή: tvxs - 13 Αυγούστου 2016
Τα «μπράβο» συχνά έχουν επίκαιρη χροιά και κυρίως ικανοποιούν την αυτοεπιβεβαίωση που επιζητεί ο νεοέλληνας παραβλέποντας ποια είναι η πραγματική επιτυχία: Είναι η ίδια η χρυσή ολυμπιονίκης από τη Δράμα και η παιδεία που κομίζει. Με την σοβαρότητα, το μέτρο, την ευγένεια και τη φυσική συστολή που εξέπεμψε από την πρώτη στιγμή μια 20χρονη, διαψεύδοντας έγκαιρα όλους τους συμβατικούς τρόπους με τους οποίους οι Έλληνες συνηθίζουν να πανηγυρίζουν : την υπερβολή και την επικίνδυνη σύγχυση του αθλητισμού με τις εθνικές θεωρίες. (χωρίς βέβαια αυτό να αναιρεί το δικαίωμα του κάθε αθλητή να πορεύεται με τη δική του πατρίδα ή τη δική του αλήθεια, όπως τις σκιαγραφεί μέσα του).
Οι μετρημένες δηλώσεις, η ανωτερότητα έναντι της ανεπάρκειας όσων θα έπρεπε να την είχαν στηρίξει, η σεμνή αντιμετώπιση της ξαφνικής δημοσιότητας (η οποία απαιτεί ισχυρή υποδομή για να είναι διαχειρίσιμη), η διάκριση αθλητισμού και πρωταθλητισμού ήταν ευχάριστη έκπληξη που μαρτυρά ολοκληρωμένη προσωπικότητα και προσδίδει έπαινο στην οικογένειά της. Τα παράπονα απόλυτα δικαιολογημένα, η στάση αρκετών παραγόντων και, διαχρονικά, και της Πολιτείας είναι περίπου προβλέψιμη αλλά έτσι κι αλλιώς ο Ελληνικός Αθλητισμός, στη μετα2004 περίοδο βασίζεται στις προσωπικές υπερβάσεις διαφόρων μικρών και μεγάλων ηρώων όπως αυτή της οικογένειας από τη Δράμα. Ας μη γελιόμαστε.
Το διεφθαρμένο μοντέλο του παρελθόντος
Και είναι πιο υγιής γιατί λόγω οικονομικής ένδειας κατέρρευσε σε μεγάλο βαθμό το μοντέλο που τροφοδοτήθηκε από το απατηλό νεοελληνικό όνειρο της ευμάρειας που καλλιέργησε το πολιτικό προσωπικό του παρελθόντος σε άμεση διαπλοκή και εργαλειακή μεταχείριση του πρωταθλητισμού ενώ η χώρα δεν είχε κατακτήσει ούτε την αθλητική κουλτούρα. Αυτό το μοντέλο δημιούργησε αρκετούς πρωταθλητές που δεν είχαν το ειδικό βάρος να διαχειριστούν την ευθύνη τους ως προτύπων και εκεί ακριβώς διαφοροποιήθηκε η χρυσή ολυμπιονίκης με το χαρακτήρα που επιδεικνύει και την επίγνωση του ρόλου της.
Γνωρίσαμε συχνά, αρνητικές συμπεριφορές που ικανοποιούσαν την ανάγκη του κοινού να συγκινηθεί και να μετρήσει μετάλλια αλλά στο τέλος της ημέρας μαρτυρούσαν έπαρση και ματαιοδοξία. Τα ΜΜΕ και η Πολιτεία με μεγάλη ευχαρίστηση υποδέχόντουσαν αυτή την αναγκαστική συναλλαγή με τους αθλητές, που υποτάσσονταν στη φρενίτιδα της κοινωνίας , δημιουργώντας βολικές θεωρίες για τη νίκη (που οφείλεται «στην ανωτερότητα και τη σκληρή δουλειά») και την ήττα («η χαρά της συμμετοχής», η «υπέρβαση των προσωπικών ορίων»). Και συχνά δυστυχώς, διαπιστώσαμε ότι όλες κάποιες από αυτές τις υπερφίαλες συμπεριφορές διαττόντων αστέρων διαψεύστηκαν οικτρά όταν αποκαλύφθηκε το ντόπινγκ που τις τροφοδοτούσε και που «ξεπλύθηκε» κιόλας με διάφορες προφάσεις περί εθνικής υπεροχής που δικαιολογεί τα πάντα… Και κάπως έτσι πολλοί αδίκησαν τον εαυτό τους και δεν ανέδειξαν τις αρετές του χαρακτήρα τους.
Είδαμε στο παρελθόν και πολλές δακρύβρεχτες δηλώσεις περί «μοναχικού δρόμου» (που πάντως είναι δεδομένος για κάθε πρωταθλητή σε κάθε χώρα του πλανήτη) για ιδανικά που συχνά ήταν σε αναντιστοιχία με τη βιομηχανία των κινήτρων και των απολαβών, των διορισμών και των αδειών ΠΡΟΠΟ. Όσα προσέφερε απλόχερα η πολιτική τάξη που επένδυσε σε «εθνικές επιτυχίες» και συντηρούσε ένα διεφθαρμένο αθλητικό παραγοντικό σύστημα, με κομματικές διοικήσεις και έλεγχο στις ομοσπονδίες, αδιαφανείς οικονομικές συναλλαγές, σκοτεινές διαδρομές -συχνά με όρους υποκόσμου- και προφανή ανεπάρκεια να οικοδομήσουν τον αθλητισμό και τις υποδομές σε υγιείς αναπτυξιακές βάσεις μέχρι σήμερα, παρότι συνεχίζουν να φωτογραφίζονται πίσω από τους αθλητές.
Γύρω από αυτό το μοντέλο οι κάθε λογής πολιτικάντηδες έπαιρναν με κυνισμό μερίδιο δημοσιότητας και επιτυχίας, έχοντας αντιπαράσχει προνόμια. Γι’αυτό είναι και θετικό ότι σήμερα οι πολιτικοί παράγοντες περιορίζουν τις εμφανίσεις και τα λόγια τους στα απολύτως απαραίτητα και θα είναι καλό να τις περιορίσουν ακόμη περισσότερο .
Η φωτό με τους πρόσφυγες, "γροθιά" στο ρατσισμό
Υπάρχει όμως και ένα άλλο εξίσου σημαντικό μήνυμα. Αντί να φωτογραφίζεται με πολιτικούς η Άννα Κορακάκη φωτογραφήθηκε κατά την υποδοχή της στη Δράμα με πρόσφυγες από τη Συρία, που την υποδέχτηκαν μαζί με την τοπική κοινωνία και τίμησαν τον τόπο που τους φιλοξενεί και συμμετείχε στη χαρά τους. Θα ήταν αυθαίρετο να προσδώσουμε πολιτική χροιά στην κίνησή της (και ούτε έδωσε το δικαίωμα) παρότι είναι θεμιτό, μάλλον και πρέπον, οι αθλητές να έχουν θέσεις για μείζονα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Ήταν όμως απολύτως ανθρώπινη και εμφατική η εικόνα και σε συνδυασμό με όλες τις δημόσιες δηλώσεις, στις οποίες απέφυγε μάλλον συνειδητά τον πειρασμό να ικανοποιήσει τα συλλογικό ασυνείδητο με εύπεπτες εθνικοπατριωτικές κορώνες, πράγματι «έκοψε το βήχα» σε πολλούς που ήταν έτοιμοι να εκμεταλλευτούν αυτή την επιτυχία της για να βγάλουν το δικό τους πολιτικό κέρδος σε θολά νερά. (αν και δεν έλειψαν οι γκάφες και η πολιτική σπέκουλα)
Μοιραία αυτή η μετρημένη συμπεριφορά έρχεται σε αντιδιαστολή με τις αμετροεπείς δηλώσεις αθλητών του παρελθόντος περί «ανωτερότητας της φυλής των Ελλήνων», περί «DNA του Έλληνα» (σε συνδυασμό με ισχυρές δόσεις απαγορευμένων ουσιών) και άλλων ρατσιστικών και ατυχών δηλώσεων και συμπεριφορών που θα θέλαμε να ξεχάσουμε. Η πρωταθλήτρια από τη Δράμα, δεν ακολούθησε αυτό το δρόμο, δεν διαχειρίστηκε τη δημοσιότητα -που δικαιωματικά της ανήκει - με τρόπο προβλέψιμο αλλά με σύνεση. Και αυτό φαίνεται να μεταφράζεται σε ένα πολύ εύστοχο μήνυμα προς όλους τους παράγοντες του Ελληνικού αθλητισμού και της Ελληνικής κοινωνίας: Να σοβαρευτούν επιτέλους...
* Φωτογραφία: dramania.gr
* Ο Γιάννης Σιδηρόπουλος είναι δημοσιογράφος και διευθυντής του xanti2.gr
_______________
Οι φωτογραφίες της Άννας Κορακάκη με τους Σύρους πρόσφυγες της Δράμας
Σαν ηρωίδα υποδέχτηκαν την Άννα Κορακάκη οι συμπολίτες της στη Δράμα, όταν πριν δύο μέρες επέστρεψε από τη Βραζιλία με ένα χρυσό κι ένα αργυρό μετάλλιο στη σκοποβολή στις αποσκευές της. Μια σκηνή που πέρασε από πολλούς απαρατήρητη ήταν ότι το χρυσό κορίτσι υποδέχτηκαν ακόμη και Σύροι πρόσφυγες.
Η ολυμπιονίκης μάλιστα έδειξε στην πράξη την ευγενή άμιλλα και τη συναδέλφωση που πρεσβεύει ο αθλητισμός, βγαίνοντας φωτογραφίες με τους πρόσφυγες που έσπευσαν να την συγχαρούν για την επιτυχία της.
Μπορεί η Άννα Κορακάκη να μην έκανε κάποια δήλωση για το θέμα, αλλά η εικόνα είναι σίγουρα ένα ισχυρό μήνυμα κατά του ρατσισμού, κόντρα στην συχνή κι επικίνδυνη σύγχυση του αθλητισμού με τις εθνικές θεωρίες.
* Φωτογραφίες: dramania.gr
Πηγή: tvxs - 13 Αυγούστου 2016
Σάββατο, Ιουλίου 09, 2016
Κάτι (πολύ σοβαρό πια) τρέχει με τις τράπεζες
Σάββατο, Ιουλίου 09, 2016
Δεν έχουν περάσει καλά - καλά 2 βδομάδες από την ετυμηγορία του
βρετανικού λαού κι ήδη έχουν αρχίσει να αποκαλύπτονται οι πραγματικοί
λόγοι του έντονου εκνευρισμού που επεκράτησε μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών
μπροστά στην προοπτική του Brexit.
Προφανώς ελάχιστα τους ενδιαφέρει το υποτιθέμενο «κοινό ευρωπαϊκό όραμα», προφανέστατα δεν τους καίγεται καρφί για την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, ενώ δε δείχνουν διατεθειμένοι να κάνουν και πολλά κόντρα στην άνοδο εθνικιστικών και ξενοφοβικών ρευμάτων στο εσωτερικό της Γηραιάς Ηπείρου. Το βασικό τους πρόβλημα έχει να κάνει με την ευστάθεια του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, η οποία, όπως αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά, κάθε άλλο παρά δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται.
Η ΕΚΤ είχε άλλωστε φροντίσει να προειδοποιήσει αρμοδίως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου, η οποία ειρήσθω εν παρόδω έλαβε χώρα τρεις εβδομάδες πριν τη διεξαγωγή του βρετανικού δημοψηφίσματος. Σύμφωνα με αυτά λοιπόν ο Μάριο Ντράγκι καθώς και τα υπόλοιπα «κεφάλια» της ΕΚΤ εξέφραζαν τον φόβο πως μια ενδεχόμενη ψήφος υπέρ του Brexit θα συνιστούσε «σημαντική πηγή» αβεβαιότητας για την Ευρωζώνη. Και δυστυχώς για τους ίδιους, αυτοί οι φόβοι τους φαίνεται να επιβεβαιώνονται απόλυτα.
Οι χειρότεροι εφιάλτες της ΕΚΤ επαληθεύονται
Πολλοί από εκείνους που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις εκτιμούν ότι αυτό που έρχεται θα είναι κατά πολύ χειρότερο από το σοκ που βίωσε η παγκόσμια οικονομία με την κατάρρευση της Lehman Brothers το Σεπτέμβριο του 2008. Κι αυτό γιατί κι οι πέτρες γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνο οι ιταλικές τράπεζες, οι οποίες βρίσκονται πλέον «στα κόκκινα», προκαλώντας νευρική κρίση στο παγκόσμιο πολιτικό κι οικονομικό κατεστημένο.
Ο μεγαλύτερος εφιάλτης έχει να κάνει με το μέλλον της άλλοτε πανίσχυρης Deutche Bank, η οποία εδώ κι αρκετό καιρό κινείται μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας. Πλέον όμως τα πράγματα φαντάζουν ακόμη πιο δύσκολα, από τη στιγμή που είναι γνωστό ότι ο εν λόγω γερμανικός κολοσσός είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό εκτεθειμένος στα ομόλογα των υπό κατάρρευση ιταλικών τραπεζών. Από εκεί και πέρα βέβαια, κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ως προς το πού θα σταματήσει ένα ενδεχόμενο «ντόμινο».
Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι μάλλον δύσκολο να επιχαίρει κανείς μπροστά σε τέτοιες πιθανές εξελίξεις, ιδιαίτερα από τη στιγμή που μοιάζει δεδομένο ότι ο τελικός λογαριασμός θα επιχειρηθεί να μετακυλιστεί, για μια ακόμη φορά, σε μεγάλο βαθμό στους ευρωπαϊκούς λαούς (για ποιο λόγο νομίζετε θεσπίστηκε το bail-in;). Από την άλλη βέβαια, ίσως να έχουν δίκιο όσοι εκτιμούνε πως θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για το διεθνές τραπεζικό σύστημα να τη βγάλει πάλι καθαρή. Άλλωστε επιβεβαιώνεται πια, πέραν πάσης αμφιβολίας, σε πόσο σαθρές βάσεις «πατάει» αυτό, καθώς κανείς πλέον δεν μπορεί να θεωρείται too big to fail.
Πολιτική ομερτά στην Ελλάδα ενώπιον του τραπεζικού ζητήματος
Όλα τα παραπάνω εξελίσσονται την ώρα που σε εγχώριο επίπεδο οι περισσότεροι «κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου». Κανενός το αυτί δεν ίδρωσε, όταν προ λίγων 24ωρων οι δανειστές φρόντισαν νύχτα να παραιτήσουν σύσσωμο το διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, προετοιμάζοντας μια πιο «βολική» για τους ίδιους διάδοχη κατάσταση. Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να διερευνήσει που και πως φύγανε τα περίπου 100 δις που διατέθηκαν από τις τρεις μέχρι στιγμής ανακεφαλαιοποιήσεις των συστημικών τραπεζών. Όπως κανείς επίσης δεν εξηγεί σοβαρά για ποιο λόγο ολόκληρο σχεδόν το πολιτικό σύστημα (από την Μπακογιάννη μέχρι το Χουλιαράκη) βγάζει φλύκταινες κάθε φορά που κάποιος θίγει, έστω εμμέσως, το ζήτημα της εθνικοποίησης των λεγόμενων συστημικών τραπεζών (όπως συνέβη προσφάτως με τις αποκαλύψεις Γκάλμπρεϊθ), όταν αυτές έχουν αποδειχθεί κατ’ επανάληψη τελείως αφερέγγυες.
Επιπλέον, είναι τελικά να μην αναρωτιέται κανείς μήπως είναι πιο ξύπνιοι οι Σλοβένοι, που στείλαν την αστυνομία στα γραφεία της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας στο πλαίσιο έρευνας για ατασθαλίες στο πλαίσιο μιας τραπεζικής διάσωσης, προκαλώντας ένα μίνι πανικό στον Μάριο Ντράγκι; Εκτός κι αν κάποιοι περιμένουν να φορτωθεί η χώρα και τέταρτο μνημόνιο για να «ενοχλήσουν» τον Γιάννη Στουρνάρα.
Αλέξανδρος Ζέρβας
Πηγή: tvxs
Προφανώς ελάχιστα τους ενδιαφέρει το υποτιθέμενο «κοινό ευρωπαϊκό όραμα», προφανέστατα δεν τους καίγεται καρφί για την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, ενώ δε δείχνουν διατεθειμένοι να κάνουν και πολλά κόντρα στην άνοδο εθνικιστικών και ξενοφοβικών ρευμάτων στο εσωτερικό της Γηραιάς Ηπείρου. Το βασικό τους πρόβλημα έχει να κάνει με την ευστάθεια του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, η οποία, όπως αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά, κάθε άλλο παρά δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται.
Η ΕΚΤ είχε άλλωστε φροντίσει να προειδοποιήσει αρμοδίως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου, η οποία ειρήσθω εν παρόδω έλαβε χώρα τρεις εβδομάδες πριν τη διεξαγωγή του βρετανικού δημοψηφίσματος. Σύμφωνα με αυτά λοιπόν ο Μάριο Ντράγκι καθώς και τα υπόλοιπα «κεφάλια» της ΕΚΤ εξέφραζαν τον φόβο πως μια ενδεχόμενη ψήφος υπέρ του Brexit θα συνιστούσε «σημαντική πηγή» αβεβαιότητας για την Ευρωζώνη. Και δυστυχώς για τους ίδιους, αυτοί οι φόβοι τους φαίνεται να επιβεβαιώνονται απόλυτα.
Οι χειρότεροι εφιάλτες της ΕΚΤ επαληθεύονται
Πολλοί από εκείνους που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις εκτιμούν ότι αυτό που έρχεται θα είναι κατά πολύ χειρότερο από το σοκ που βίωσε η παγκόσμια οικονομία με την κατάρρευση της Lehman Brothers το Σεπτέμβριο του 2008. Κι αυτό γιατί κι οι πέτρες γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνο οι ιταλικές τράπεζες, οι οποίες βρίσκονται πλέον «στα κόκκινα», προκαλώντας νευρική κρίση στο παγκόσμιο πολιτικό κι οικονομικό κατεστημένο.
Ο μεγαλύτερος εφιάλτης έχει να κάνει με το μέλλον της άλλοτε πανίσχυρης Deutche Bank, η οποία εδώ κι αρκετό καιρό κινείται μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας. Πλέον όμως τα πράγματα φαντάζουν ακόμη πιο δύσκολα, από τη στιγμή που είναι γνωστό ότι ο εν λόγω γερμανικός κολοσσός είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό εκτεθειμένος στα ομόλογα των υπό κατάρρευση ιταλικών τραπεζών. Από εκεί και πέρα βέβαια, κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ως προς το πού θα σταματήσει ένα ενδεχόμενο «ντόμινο».
Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι μάλλον δύσκολο να επιχαίρει κανείς μπροστά σε τέτοιες πιθανές εξελίξεις, ιδιαίτερα από τη στιγμή που μοιάζει δεδομένο ότι ο τελικός λογαριασμός θα επιχειρηθεί να μετακυλιστεί, για μια ακόμη φορά, σε μεγάλο βαθμό στους ευρωπαϊκούς λαούς (για ποιο λόγο νομίζετε θεσπίστηκε το bail-in;). Από την άλλη βέβαια, ίσως να έχουν δίκιο όσοι εκτιμούνε πως θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για το διεθνές τραπεζικό σύστημα να τη βγάλει πάλι καθαρή. Άλλωστε επιβεβαιώνεται πια, πέραν πάσης αμφιβολίας, σε πόσο σαθρές βάσεις «πατάει» αυτό, καθώς κανείς πλέον δεν μπορεί να θεωρείται too big to fail.
Πολιτική ομερτά στην Ελλάδα ενώπιον του τραπεζικού ζητήματος
Όλα τα παραπάνω εξελίσσονται την ώρα που σε εγχώριο επίπεδο οι περισσότεροι «κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου». Κανενός το αυτί δεν ίδρωσε, όταν προ λίγων 24ωρων οι δανειστές φρόντισαν νύχτα να παραιτήσουν σύσσωμο το διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, προετοιμάζοντας μια πιο «βολική» για τους ίδιους διάδοχη κατάσταση. Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να διερευνήσει που και πως φύγανε τα περίπου 100 δις που διατέθηκαν από τις τρεις μέχρι στιγμής ανακεφαλαιοποιήσεις των συστημικών τραπεζών. Όπως κανείς επίσης δεν εξηγεί σοβαρά για ποιο λόγο ολόκληρο σχεδόν το πολιτικό σύστημα (από την Μπακογιάννη μέχρι το Χουλιαράκη) βγάζει φλύκταινες κάθε φορά που κάποιος θίγει, έστω εμμέσως, το ζήτημα της εθνικοποίησης των λεγόμενων συστημικών τραπεζών (όπως συνέβη προσφάτως με τις αποκαλύψεις Γκάλμπρεϊθ), όταν αυτές έχουν αποδειχθεί κατ’ επανάληψη τελείως αφερέγγυες.
Επιπλέον, είναι τελικά να μην αναρωτιέται κανείς μήπως είναι πιο ξύπνιοι οι Σλοβένοι, που στείλαν την αστυνομία στα γραφεία της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας στο πλαίσιο έρευνας για ατασθαλίες στο πλαίσιο μιας τραπεζικής διάσωσης, προκαλώντας ένα μίνι πανικό στον Μάριο Ντράγκι; Εκτός κι αν κάποιοι περιμένουν να φορτωθεί η χώρα και τέταρτο μνημόνιο για να «ενοχλήσουν» τον Γιάννη Στουρνάρα.
Αλέξανδρος Ζέρβας
Πηγή: tvxs
Παρασκευή, Ιουλίου 01, 2016
Ποιοι δάνειζαν το Μαρινόπουλο και ποιους «δωροδοκούσε»;
Παρασκευή, Ιουλίου 01, 2016
Του
Γιάννη Σιδηρόπουλου* -
Για την υπόθεση του Μαρινόπουλου δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις οικονομικών αλλά απλές γνώσεις της κοινωνίας και της πολιτικής καθώς το «κανόνι που σκάει» είναι μια εξέλιξη προδιαγεγραμμένη εδώ και χρόνια που δεν απαντά στους κανόνες της αγοράς αλλά σε ένα ακόμη πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο της παλιάς πολιτικής τάξης. Τα ποσά είναι τόσο ασύλληπτα και ο αριθμός των εργαζομένων τόσο μεγάλος που η επίπτωση στα δημοσιονομικά μεγέθη και τους δείκτες της ανεργίας θα είναι σοβαρότατη, πέρα από τα δράματα για οικογένειες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις που κατέστρεψε ήδη και θα καταστρέψει στο προσεχές μέλλον.
Τι λέγαμε για «θαλασσοδάνεια»;
Αλλά μια εταιρία που εμφανίζει χρέη που ξεπερνούν το ιλιγγιώδες ύψος του 1 δις, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι «έπεσε έξω». Και μόνο από την επιβράδυνση του ρυθμού αποπληρωμής των προμηθευτών, όπως παρατηρούν οι πάντες στην αγορά εδώ και χρόνια ήταν δεδομένο ότι έρχεται το τέλος και μαζί άλλη μια ηχηρή διάψευση διάφορων βολικών, νεοφιλελεύθερων μύθων, όπως ότι οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις (που μεταχειρίστηκε κατά κόρον η εταιρία) καθιστούν τις εταιρίες ανταγωνιστικές, ή ότι οι αγορές αυτορυθμίζονται κλπ κλπ. Την ώρα λοιπόν που αντίστοιχες εγχώριες ή ξένες εταιρίες του κλάδου στην ίδια αγορά καταγράφουν υπερκέρδη, ο Μαρινόπουλος με προνομιακό μερίδιο αγοράς κατάφερε να δημιουργεί υπερ-χρέη. Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι;
Στην περίπτωση του Μαρινόπουλου την ώρα που οι έλληνες φορολογούμενοι «μάτωναν» και ματώνουν για να καλύπτουν δημοσιονομικά ελλείμματα και να ανακεφαλαιοποιούν τράπεζες, αυτές δάνειζαν ασύλληπτα ποσά σε μια θνησιγενή επιχείρηση, όπως έκαναν για ΜΜΕ και κόμματα. Και οι συστημικές τράπεζες μέχρι και πριν λίγο καιρό ενέκριναν δάνεια ύψους 80 εκατομμυρίων ευρώ (!) για μια επιχείρηση που δεν διαθέτει καμία εγγύηση πια, ενώ την ίδια ώρα στραγγαλίζουν από ρευστότητα όλη την πραγματική οικονομία και την υγιή επιχειρηματικότητα. Και αν κάπου ευθύνεται η παρούσα κυβέρνηση στα χέρια της οποίας «σκάει» η βόμβα ενός μεγάλου σκανδάλου, είναι ότι δεν έχει ασκήσει ακόμη αποτελεσματικό έλεγχο στις διοικήσεις των τραπεζικών ιδρυμάτων, που συνεχίζουν να εξυπηρετούν συγκεκριμένες ελίτ αλλά και μετόχους τους, όπως συμβαίνει με την οικογένεια Μαρινόπουλου.
Ποιους «δωροδοκούσε»» ;
Πριν από οποιοδήποτε συμπέρασμα, αρκεί ένα και μόνο γεγονός, που αποδεικνύει την απίστευτη διαπλοκή και εξηγεί τις ακατανόητες στρεβλώσεις του ιδιότυπου ελληνικού πολιτικοοικονομικού τραγέλαφου. Αυτή η αλυσίδα των σούπερ μάρκετ, λίγο πριν την κατάρρευσή της συνέχιζε να επιδοτεί με 6 ευρώ κάθε αναγνώστη του Πρώτου Θέματος. Δηλαδή στην φυσιολογική τιμή 4,25 ευρώ της κυριακάτικης εφημερίδας ο αναγνώστης παίρνει 6 ευρώ μετρητά που εξαργυρώνει στα ψώνια για τις βασικές βιοτικές ανάγκες μαζί με άλλα δώρα. Είναι το πρώτο παράδειγμα στον πλανήτη, που ένας αναγνώστης πληρώνεται για να διαβάσει μια εφημερίδα ! Δηλαδή η αλυσίδα Μαρινόπουλος; «δωροδοκούσε» αναγνώστες από λαϊκές οικογένειες για να διαβάζουν τη -θεωρούμενη από πολλούς- επιτομή και ναυαρχίδα της κίτρινης δημοσιογραφίας και του λαϊκισμού στη χώρα. ώστε να της εξασφαλίζει κοινό στην τιτάνια προσπάθεια που κάνει μέχρι σήμερα για να στηρίξει συγκεκριμένα πολιτικά συμφέροντα και να αναπαράγει αυτό το καθεστώς . Κατά διαβολική σύμπτωση τα ίδια συμφέροντα με τα οποία φέρεται να συνδέεται αν δεν ταυτίζεται η οικογένεια Μαρινόπουλου.
Ακόμη μεγαλύτερη σκάνδαλο ότι οι ιδιοκτήτες φρόντισαν να μεταβιβάσουν ακίνητα της επιχείρησης σε of shore του Ντουμπάι, δικών τους επίσης συμφερόντων, όπως μαρτυρούν οι παράγοντες της αγοράς, και μάλιστα με την απίθανη μέθοδο του lease back, δηλαδή μετέφεραν την κυριότητα των ακινήτων στο εξωτερικό ενώ η επιχείρηση συνεχίζει μέχρι σήμερα να πληρώνει «ενοίκιο» στους ιδιοκτήτες της, μεγαλώνοντας τα ανοίγματά της. Πρακτικά συνεχίζει με χυδαίο και κυνικό τρόπο να «φυγαδεύει» κεφάλαια και πάγια στα χέρια των αφεντικών της Κάπως έτσι καταλαβαίνει κανείς πώς χρεοκόπησε μια τεράστια επιχείρηση και πλούτισαν τα αφεντικά της ενώ οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ήταν απόντες. Αλλά με ποια περιουσία ως εγγύηση συνέχισαν οι τράπεζες να τη δανείζουν;
Ανεξήγητο είναι το γεγονός επίσης ότι κάποιοι προμηθευτές «άνοιξαν» εντυπωσιακά μεγάλη πίστωση για μια τόσο προβληματική εταιρία και συνέχιζαν να προμηθεύουν μέχρι την τελευταία στιγμή παρά τις παγιωμένες οφειλές πολλών δεκάδων εκατομμυρίων. (Τραγελαφικό ότι την ίδια ώρα πολλές από αυτές μονοπωλούσαν την επικαιρότητα επιχειρώντας να διαλύσουν σωματεία και να συντρίψουν εργασιακές σχέσεις στις παραγωγικές τους δραστηριότητες, για να επωφεληθούν με ασήμαντες οικονομίες κλίμακας).
Αυτοί που χλευάζουν τον «κρατισμό», κρατικοποίησαν τις επιχειρήσεις τους !
Αυτό που δεν θέλουν να βλέπουν οι υπέρμαχοι του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα είναι ότι η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης κυρίως κρατικοδίαιτη . Είτε από αυτούς που μονοπώλησαν τις κρατικές συμβάσεις χωρίς το παραμικρό επιχειρηματικό ρίσκο και κεφάλαια είτε από αυτούς που ουσιαστικά κρατικοποίησαν τις επιχειρήσεις τους με τον ανεξήγητα υψηλό δανεισμό. (αυτοί που χλευάζουν τις «κρατικοποιήσεις» της λατινικής Αμερικής, επεφύλαξαν ένα «σοβιετικό» πείραμα για να γιγαντώσουν τις «ιδιωτικές» επιχειρήσεις.) Όλο αυτό το μεταπολιτευτικό τσίρκο δεν θα καταρρεύσει σε μια μέρα.
Κανένα άρθρο 99 δεν πρόκειται να προστατέψει κανένα εργαζόμενο, κανένα πιστωτή ή το δημόσιο και τα Ταμεία παρά μόνο τους ιδιοκτήτες. Η καταστροφή είναι δεδομένη και αυτό που απέμεινε να γίνει, κοινωνικά δίκαιο και πολιτικά ορθό, είναι να ανακληθούν οι όποιες μεταβιβάσεις παγίων, να εκποιηθούν για να καλύψουν μέρος των υποχρεώσεων κατά τη σειρά που προβλέπεται για τους πιστωτές και να φτάσει γρήγορα η υπόθεση στη Δικαιοσύνη.
* Ο Γιάννης Σιδηρόπουλος είναι δημοσιογράφος του xanthi2.gr
Από το tvxs - Jul 01, 2016
Γιάννη Σιδηρόπουλου* -
Για την υπόθεση του Μαρινόπουλου δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις οικονομικών αλλά απλές γνώσεις της κοινωνίας και της πολιτικής καθώς το «κανόνι που σκάει» είναι μια εξέλιξη προδιαγεγραμμένη εδώ και χρόνια που δεν απαντά στους κανόνες της αγοράς αλλά σε ένα ακόμη πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο της παλιάς πολιτικής τάξης. Τα ποσά είναι τόσο ασύλληπτα και ο αριθμός των εργαζομένων τόσο μεγάλος που η επίπτωση στα δημοσιονομικά μεγέθη και τους δείκτες της ανεργίας θα είναι σοβαρότατη, πέρα από τα δράματα για οικογένειες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις που κατέστρεψε ήδη και θα καταστρέψει στο προσεχές μέλλον.
Τι λέγαμε για «θαλασσοδάνεια»;
Αλλά μια εταιρία που εμφανίζει χρέη που ξεπερνούν το ιλιγγιώδες ύψος του 1 δις, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι «έπεσε έξω». Και μόνο από την επιβράδυνση του ρυθμού αποπληρωμής των προμηθευτών, όπως παρατηρούν οι πάντες στην αγορά εδώ και χρόνια ήταν δεδομένο ότι έρχεται το τέλος και μαζί άλλη μια ηχηρή διάψευση διάφορων βολικών, νεοφιλελεύθερων μύθων, όπως ότι οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις (που μεταχειρίστηκε κατά κόρον η εταιρία) καθιστούν τις εταιρίες ανταγωνιστικές, ή ότι οι αγορές αυτορυθμίζονται κλπ κλπ. Την ώρα λοιπόν που αντίστοιχες εγχώριες ή ξένες εταιρίες του κλάδου στην ίδια αγορά καταγράφουν υπερκέρδη, ο Μαρινόπουλος με προνομιακό μερίδιο αγοράς κατάφερε να δημιουργεί υπερ-χρέη. Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι;
Στην περίπτωση του Μαρινόπουλου την ώρα που οι έλληνες φορολογούμενοι «μάτωναν» και ματώνουν για να καλύπτουν δημοσιονομικά ελλείμματα και να ανακεφαλαιοποιούν τράπεζες, αυτές δάνειζαν ασύλληπτα ποσά σε μια θνησιγενή επιχείρηση, όπως έκαναν για ΜΜΕ και κόμματα. Και οι συστημικές τράπεζες μέχρι και πριν λίγο καιρό ενέκριναν δάνεια ύψους 80 εκατομμυρίων ευρώ (!) για μια επιχείρηση που δεν διαθέτει καμία εγγύηση πια, ενώ την ίδια ώρα στραγγαλίζουν από ρευστότητα όλη την πραγματική οικονομία και την υγιή επιχειρηματικότητα. Και αν κάπου ευθύνεται η παρούσα κυβέρνηση στα χέρια της οποίας «σκάει» η βόμβα ενός μεγάλου σκανδάλου, είναι ότι δεν έχει ασκήσει ακόμη αποτελεσματικό έλεγχο στις διοικήσεις των τραπεζικών ιδρυμάτων, που συνεχίζουν να εξυπηρετούν συγκεκριμένες ελίτ αλλά και μετόχους τους, όπως συμβαίνει με την οικογένεια Μαρινόπουλου.
Ποιους «δωροδοκούσε»» ;
Πριν από οποιοδήποτε συμπέρασμα, αρκεί ένα και μόνο γεγονός, που αποδεικνύει την απίστευτη διαπλοκή και εξηγεί τις ακατανόητες στρεβλώσεις του ιδιότυπου ελληνικού πολιτικοοικονομικού τραγέλαφου. Αυτή η αλυσίδα των σούπερ μάρκετ, λίγο πριν την κατάρρευσή της συνέχιζε να επιδοτεί με 6 ευρώ κάθε αναγνώστη του Πρώτου Θέματος. Δηλαδή στην φυσιολογική τιμή 4,25 ευρώ της κυριακάτικης εφημερίδας ο αναγνώστης παίρνει 6 ευρώ μετρητά που εξαργυρώνει στα ψώνια για τις βασικές βιοτικές ανάγκες μαζί με άλλα δώρα. Είναι το πρώτο παράδειγμα στον πλανήτη, που ένας αναγνώστης πληρώνεται για να διαβάσει μια εφημερίδα ! Δηλαδή η αλυσίδα Μαρινόπουλος; «δωροδοκούσε» αναγνώστες από λαϊκές οικογένειες για να διαβάζουν τη -θεωρούμενη από πολλούς- επιτομή και ναυαρχίδα της κίτρινης δημοσιογραφίας και του λαϊκισμού στη χώρα. ώστε να της εξασφαλίζει κοινό στην τιτάνια προσπάθεια που κάνει μέχρι σήμερα για να στηρίξει συγκεκριμένα πολιτικά συμφέροντα και να αναπαράγει αυτό το καθεστώς . Κατά διαβολική σύμπτωση τα ίδια συμφέροντα με τα οποία φέρεται να συνδέεται αν δεν ταυτίζεται η οικογένεια Μαρινόπουλου.
Ακόμη μεγαλύτερη σκάνδαλο ότι οι ιδιοκτήτες φρόντισαν να μεταβιβάσουν ακίνητα της επιχείρησης σε of shore του Ντουμπάι, δικών τους επίσης συμφερόντων, όπως μαρτυρούν οι παράγοντες της αγοράς, και μάλιστα με την απίθανη μέθοδο του lease back, δηλαδή μετέφεραν την κυριότητα των ακινήτων στο εξωτερικό ενώ η επιχείρηση συνεχίζει μέχρι σήμερα να πληρώνει «ενοίκιο» στους ιδιοκτήτες της, μεγαλώνοντας τα ανοίγματά της. Πρακτικά συνεχίζει με χυδαίο και κυνικό τρόπο να «φυγαδεύει» κεφάλαια και πάγια στα χέρια των αφεντικών της Κάπως έτσι καταλαβαίνει κανείς πώς χρεοκόπησε μια τεράστια επιχείρηση και πλούτισαν τα αφεντικά της ενώ οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ήταν απόντες. Αλλά με ποια περιουσία ως εγγύηση συνέχισαν οι τράπεζες να τη δανείζουν;
Ανεξήγητο είναι το γεγονός επίσης ότι κάποιοι προμηθευτές «άνοιξαν» εντυπωσιακά μεγάλη πίστωση για μια τόσο προβληματική εταιρία και συνέχιζαν να προμηθεύουν μέχρι την τελευταία στιγμή παρά τις παγιωμένες οφειλές πολλών δεκάδων εκατομμυρίων. (Τραγελαφικό ότι την ίδια ώρα πολλές από αυτές μονοπωλούσαν την επικαιρότητα επιχειρώντας να διαλύσουν σωματεία και να συντρίψουν εργασιακές σχέσεις στις παραγωγικές τους δραστηριότητες, για να επωφεληθούν με ασήμαντες οικονομίες κλίμακας).
Αυτοί που χλευάζουν τον «κρατισμό», κρατικοποίησαν τις επιχειρήσεις τους !
Αυτό που δεν θέλουν να βλέπουν οι υπέρμαχοι του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα είναι ότι η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης κυρίως κρατικοδίαιτη . Είτε από αυτούς που μονοπώλησαν τις κρατικές συμβάσεις χωρίς το παραμικρό επιχειρηματικό ρίσκο και κεφάλαια είτε από αυτούς που ουσιαστικά κρατικοποίησαν τις επιχειρήσεις τους με τον ανεξήγητα υψηλό δανεισμό. (αυτοί που χλευάζουν τις «κρατικοποιήσεις» της λατινικής Αμερικής, επεφύλαξαν ένα «σοβιετικό» πείραμα για να γιγαντώσουν τις «ιδιωτικές» επιχειρήσεις.) Όλο αυτό το μεταπολιτευτικό τσίρκο δεν θα καταρρεύσει σε μια μέρα.
Κανένα άρθρο 99 δεν πρόκειται να προστατέψει κανένα εργαζόμενο, κανένα πιστωτή ή το δημόσιο και τα Ταμεία παρά μόνο τους ιδιοκτήτες. Η καταστροφή είναι δεδομένη και αυτό που απέμεινε να γίνει, κοινωνικά δίκαιο και πολιτικά ορθό, είναι να ανακληθούν οι όποιες μεταβιβάσεις παγίων, να εκποιηθούν για να καλύψουν μέρος των υποχρεώσεων κατά τη σειρά που προβλέπεται για τους πιστωτές και να φτάσει γρήγορα η υπόθεση στη Δικαιοσύνη.
* Ο Γιάννης Σιδηρόπουλος είναι δημοσιογράφος του xanthi2.gr
Από το tvxs - Jul 01, 2016
Παρασκευή, Ιουνίου 24, 2016
H Βρετανία, o Φουκουγιάμα και ο Τιτανικός. Άρθρο του Σ. Κούλογλου
Παρασκευή, Ιουνίου 24, 2016
Αχ καημένε Φουκουγιάμα! Η ιστορία δεν σταμάτησε με την πτώση του τείχους του Βερολίνου, όπως προέβλεπες. Αντίθετα, 27 χρόνια μετά, η πτώση του συνεχίζει να γεννά ιστορικά γεγονότα κι εξαμβλώματα.
Γιατί βεβαίως η επικράτηση του Brexit στο βρετανικό δημοψήφισμα δεν αποτελεί βαριά πολιτική ήττα μόνο για τον Κάμερον, που έσπειρε για ψηφοθηρικούς λόγους ανέμους δημοψηφίσματος για να θερίσει θύελλες. Αποτελεί παταγώδη αποτυχία ολόκληρου του βρετανικού πολιτικού συστήματος ― δυστυχώς προς όφελος της ξενοφοβικής ακροδεξιάς ― αλλά και του ευρωπαϊκού και διεθνούς πολιτικού κατεστημένου: από τον Ομπάμα μέχρι τη κυρία Μέρκελ, όλους αυτούς που νουθετούσαν ματαίως τους Βρετανούς να ψηφίσουν υπέρ της Ευρώπης, όπως την κατάντησαν.
Είναι ακριβώς αυτό το διεθνές σύστημα, από τους τραπεζίτες της Γουώλ Στρητ και της Φρανκφούρτης μέχρι το Βερολίνο και την Κομισιόν των Βρυξελλών, που εκμεταλλεύτηκαν τη πτώση του τείχους του Βερολίνου και του αντίπαλου κομμουνιστικού δέους, για να επιβάλουν την πλήρη κυριαρχία της διεθνούς ολιγαρχίας και να περιορίσουν τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών στην Ευρώπη.
Εγκαθιδρύοντας ένα αμείλικτο καθεστώς που δεν σηκώνει αντιρρήσεις, ακόμη και αν ο λαός μιας χώρας, σεβόμενος τους κανόνες, ζητάει αλλαγή της πολιτικής που έχει καταστροφικά αποτελέσματα: o εκδικητικός τρόπος που μεταχειρίστηκαν την Ελλάδα όταν προσπάθησε με εκλογές και δημοψηφίσματα να αλλάξει τη θανατηφόρο θεραπεία της λιτότητας, έκανε φανερό σε όλον το κόσμο ότι η δημοκρατία δεν αποτελούσε, πλέον, ένα από τα ατού που διέθετε η ΕΕ, σε σχέση με τις άλλες χώρες του κόσμου.
Ήταν αυτή η ξεδοντιασμένη Ευρώπη - όχι μόνο στο επίπεδο της δημοκρατίας αλλά και των κοινωνικών δικαιωμάτων που σταδιακά αλλά συστηματικά περιορίζονται, όπως συμβαίνει σήμερα στη Γαλλία ― που ήταν υποψήφια στο διαγωνισμό του φόβου που ονομάστηκε βρετανικό δημοψήφισμα. Οι μεν οπαδοί του Brexit διέβλεπαν κατάληψη της Γηραιάς Αλβιώνας από πρόσφυγες, οι δε της παραμονής φόβιζαν με τις οικονομικές συνέπειες από την έξοδο, γιατί δεν είχαν τίποτα θετικό να προτείνουν. Αλλά σε έναν συναγωνισμό φόβου κερδίζει πάντα η παράταξη που αυθεντικά τον εκπροσωπεί: η ακροδεξιά.
Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να προβλέψει κανείς τις συνέπειες από τον διεθνή πολιτικό σεισμό που προκαλεί το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα υπάρξουν απλώς μετασεισμοί: τώρα που άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου, είναι πολύ δύσκολο κανείς να τους περιορίσει. Από την Τσεχία μέχρι τη Δανία θα πάρουν κι άλλες χώρες τον δρόμο του ευρωσκεπτικισμού, που έχει πλέον αέρα στα πανιά του.
Θα μπορούσε να υπάρξει αναστροφή της ιστορικής πορείας που ξεκίνησε από το 1989 και μετά, μόνο αν υπήρχε μια ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία που να μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Δυστυχώς, πρώτα απ'όλα η κυρία Μέρκελ κι ύστερα ο κύριος Ολάντ δεν ανήκουν σε αυτήν τη κατηγορία. Ο τελευταίος είναι ένας εξαιρετικά αδύναμος ηγέτης, ενώ η Μαρί Λε Πεν, κερδισμένη του δημοψηφίσματος, θα βάλει και αυτή θέμα αποχώρησης της Γαλλίας και κλεισίματος στον εαυτό της.
Η πρώτη έχει τεράστιες ευθύνες για την πορεία του σκάφους, το οποίο κυβερνά εγωιστικά και κοντόφθαλμα, από τότε που ανέλαβε το τιμόνι, με το ξέσπασμα δηλαδή της οικονομικής κρίσης του 2008-9. Μάλλον θα κοιτάξει να εκμεταλλευθεί τη διεθνή οικονομική αναταραχή για να κερδίσει περισσότερα χρήματα ― τα γερμανικά ομόλογα έχουν αρνητικά επιτόκια τις τελευταίες εβδομάδες, δηλαδή μετά από 10 χρόνια τέλος το Βερολίνο θα πληρώσει λιγότερα από όσα δανείστηκε ― για να κερδίσει τις επόμενες εκλογές.
Και στο μεταξύ ο Τιτανικός θα συνεχίζει το ταξίδι του.
Περισσότερες πληροφορίες στο stelioskouloglou.gr
Twitter:@stelioskoul
www.facebook.com/stelioskouloglou
Πηγή: Δείτε όλες τις εξελίξεις με χρονολογική σειρά:>>tvxs - <<εδώ
Γιατί βεβαίως η επικράτηση του Brexit στο βρετανικό δημοψήφισμα δεν αποτελεί βαριά πολιτική ήττα μόνο για τον Κάμερον, που έσπειρε για ψηφοθηρικούς λόγους ανέμους δημοψηφίσματος για να θερίσει θύελλες. Αποτελεί παταγώδη αποτυχία ολόκληρου του βρετανικού πολιτικού συστήματος ― δυστυχώς προς όφελος της ξενοφοβικής ακροδεξιάς ― αλλά και του ευρωπαϊκού και διεθνούς πολιτικού κατεστημένου: από τον Ομπάμα μέχρι τη κυρία Μέρκελ, όλους αυτούς που νουθετούσαν ματαίως τους Βρετανούς να ψηφίσουν υπέρ της Ευρώπης, όπως την κατάντησαν.
Είναι ακριβώς αυτό το διεθνές σύστημα, από τους τραπεζίτες της Γουώλ Στρητ και της Φρανκφούρτης μέχρι το Βερολίνο και την Κομισιόν των Βρυξελλών, που εκμεταλλεύτηκαν τη πτώση του τείχους του Βερολίνου και του αντίπαλου κομμουνιστικού δέους, για να επιβάλουν την πλήρη κυριαρχία της διεθνούς ολιγαρχίας και να περιορίσουν τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών στην Ευρώπη.
Εγκαθιδρύοντας ένα αμείλικτο καθεστώς που δεν σηκώνει αντιρρήσεις, ακόμη και αν ο λαός μιας χώρας, σεβόμενος τους κανόνες, ζητάει αλλαγή της πολιτικής που έχει καταστροφικά αποτελέσματα: o εκδικητικός τρόπος που μεταχειρίστηκαν την Ελλάδα όταν προσπάθησε με εκλογές και δημοψηφίσματα να αλλάξει τη θανατηφόρο θεραπεία της λιτότητας, έκανε φανερό σε όλον το κόσμο ότι η δημοκρατία δεν αποτελούσε, πλέον, ένα από τα ατού που διέθετε η ΕΕ, σε σχέση με τις άλλες χώρες του κόσμου.
Ήταν αυτή η ξεδοντιασμένη Ευρώπη - όχι μόνο στο επίπεδο της δημοκρατίας αλλά και των κοινωνικών δικαιωμάτων που σταδιακά αλλά συστηματικά περιορίζονται, όπως συμβαίνει σήμερα στη Γαλλία ― που ήταν υποψήφια στο διαγωνισμό του φόβου που ονομάστηκε βρετανικό δημοψήφισμα. Οι μεν οπαδοί του Brexit διέβλεπαν κατάληψη της Γηραιάς Αλβιώνας από πρόσφυγες, οι δε της παραμονής φόβιζαν με τις οικονομικές συνέπειες από την έξοδο, γιατί δεν είχαν τίποτα θετικό να προτείνουν. Αλλά σε έναν συναγωνισμό φόβου κερδίζει πάντα η παράταξη που αυθεντικά τον εκπροσωπεί: η ακροδεξιά.
Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να προβλέψει κανείς τις συνέπειες από τον διεθνή πολιτικό σεισμό που προκαλεί το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα υπάρξουν απλώς μετασεισμοί: τώρα που άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου, είναι πολύ δύσκολο κανείς να τους περιορίσει. Από την Τσεχία μέχρι τη Δανία θα πάρουν κι άλλες χώρες τον δρόμο του ευρωσκεπτικισμού, που έχει πλέον αέρα στα πανιά του.
Θα μπορούσε να υπάρξει αναστροφή της ιστορικής πορείας που ξεκίνησε από το 1989 και μετά, μόνο αν υπήρχε μια ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία που να μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Δυστυχώς, πρώτα απ'όλα η κυρία Μέρκελ κι ύστερα ο κύριος Ολάντ δεν ανήκουν σε αυτήν τη κατηγορία. Ο τελευταίος είναι ένας εξαιρετικά αδύναμος ηγέτης, ενώ η Μαρί Λε Πεν, κερδισμένη του δημοψηφίσματος, θα βάλει και αυτή θέμα αποχώρησης της Γαλλίας και κλεισίματος στον εαυτό της.
Η πρώτη έχει τεράστιες ευθύνες για την πορεία του σκάφους, το οποίο κυβερνά εγωιστικά και κοντόφθαλμα, από τότε που ανέλαβε το τιμόνι, με το ξέσπασμα δηλαδή της οικονομικής κρίσης του 2008-9. Μάλλον θα κοιτάξει να εκμεταλλευθεί τη διεθνή οικονομική αναταραχή για να κερδίσει περισσότερα χρήματα ― τα γερμανικά ομόλογα έχουν αρνητικά επιτόκια τις τελευταίες εβδομάδες, δηλαδή μετά από 10 χρόνια τέλος το Βερολίνο θα πληρώσει λιγότερα από όσα δανείστηκε ― για να κερδίσει τις επόμενες εκλογές.
Και στο μεταξύ ο Τιτανικός θα συνεχίζει το ταξίδι του.
Περισσότερες πληροφορίες στο stelioskouloglou.gr
Twitter:@stelioskoul
www.facebook.com/stelioskouloglou
Πηγή: Δείτε όλες τις εξελίξεις με χρονολογική σειρά:>>tvxs - <<εδώ
Τρίτη, Ιουνίου 14, 2016
Μητέρα Μαυρίκου: Το παιδί μου το φάγανε - Video - ΕΛ.ΑΣ: Ο Μαυρίκος δεν θα έπρεπε να οδηγεί
Τρίτη, Ιουνίου 14, 2016
«Θέλω να μάθω τι εγκληματίες ήταν αυτοί που του τα κάνανε αυτά» -
Για φάρμακα που έδιναν εν αγνοία στον Παναγιώτη Μαυρίκο και του έπεφτε η πίεση έκανε λόγο η μητέρα του δημοσιογράφου, μιλώντας στον Alpha, δίχως να αποκλείει το ενδεχόμενο δολιοφθοράς στο αυτοκίνητο.«Μετά τη ΓΑΔΑ ο γιος μου έπαθε σαν νευρικό κλονισμό. Απ’ ότι ρώτησα το γιατρό του, του είχε δώσει ένα αντικαταθλιπτικό. Εγώ πηγαίνοντας πάνω τον βρήκα με 5 πίεση, του διναν πάρα πολύ ισχυρά φάρμακα και δεν άντεξε η καρδιά του. Και όταν του είπα (του γιατρού) “Τα φάρμακα που είδα εγώ και δίνανε στο παιδί μου, που έπεφτε με 4 πίεση, ποιος τα έχει δώσει;” Ο γιατρός του δεν γνώριζε, ενώ ο γιατρός του δεν γνώριζε αυτά τα φάρμακα και ωρύεται», δήλωσε η μητέρα του Παναγιώτη Μαυρίκου.
Η ίδια τόνισε ότι πιστεύει πως ήθελε κάποιος να του κάνει κακό δίνοντάς του «όχι λάθος φάρμακα, αλλά εν αγνοία του φάρμακα. Δεν καταλάβαινε το παιδί μου».
Παράλληλα, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο δολιοφθοράς στο αυτοκίνητο. «Κι αυτό μαζί έγινε. Κι αυτό μαζί. Και τα δύο γίνανε, αλλά δεν άντεξε να βγει, γι’ αυτό έπεσε και στη θέση έτσι γιατί όταν του δίνανε αυτά τα φάρμακα τού έπεφτε η πίεση στα 4. Και ρωτάμε: “ποιος γιατρός τα έγραψε;” Και δεν απαντάνε».
«Πιστεύω ότι το αυτοκίνητο αυτό ή με κομπιούτερ ή κάτι στο ραντεβού που πήγε, του κάνανε αυτό που του κάνανε. Δεν ξέρω ποιος το έκανε. Θα βρεθεί. Αυτά θα βρεθούν όλα γι’ αυτό έχει αναλάβει ο κ. Κούγιας», συμπλήρωσε.
Κλείνοντας, τόνισε πως ο γιος της ήταν τίμιος και έκανε αποκαλυπτική δημοσιογραφία. «Το παιδί μου ήταν ένα τιμιότατο παιδί. Αυτή τη στιγμή είναι υποθήκη και το σπίτι μου. Χρωστάει παντού. Ο αδελφός του με ειδικές ανάγκες δεν έχει ούτε φως, ούτε νερό. Το παιδί μου το φάγανε… Ο γιος μου, παλικάρι δημοσιογράφος. Παλικάρι ήτανε και τους τα έβγαζε όλα στη φόρα. Εγώ θέλω να μάθω τι εγκληματίες ήταν αυτοί που του κάνανε αυτά όλα».
newsbeast - Jun 14, 2016
_______________
ΕΛ.ΑΣ: Ο Μαυρίκος δεν θα έπρεπε να οδηγεί - «Τον φάγανε» λέει η μητέρα του
Σε κακή κατάσταση ήταν η υγεία του Παναγιώτη Μαυρίκου
την ημέρα του μοιραίου δυστυχήματος στην Αττική Οδό, με αποτέλεσμα να
έχει μειωμένες αντιδράσεις, σύμφωνα με πηγές της ΕΛ.ΑΣ.
«Δεν θα έπρεπε να οδηγεί, όποιος γιατρός να τον εξέταζε θα του έλεγε να μην οδηγήσει» ανέφεραν πηγές της ΕΛ.ΑΣ, ενώ εντός των επόμενων ημερών αναμένονται τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων που θα ρίξουν φως στην κατάσταση του Μαυρίκου την ώρα του δυστυχήματος.
Η μητέρα του εκδότη, μιλώντας στον Alpha, κατήγγειλε ότι στον 42χρονο χορηγούσαν φάρμακα εν αγνοία του, ενώ δεν απέκλεισε και το ενδεχόμενο δολιοφθοράς στο αυτοκίνητό του. «Τον φάγανε» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τόνισε πως κάποιος ήθελε να του κάνει κακό, δίνοντάς του όχι λάθος φάρμακα, αλλά εν αγνοία του φάρμακα. «Δεν καταλάβαινε το παιδί μου» δήλωσε.
Η μητέρα του Παναγιώτη Μαυρίκου πρόσθεσε ότι ο εκδότης βρισκόταν σε κακή οικονομική κατάσταση, έχοντας υποθηκεύσει και το σπίτι της.
Σύμφωνα ωστόσο με εμπειρογνώμονες της οικογένειας που εξέτασαν το όχημα, δεν εντοπίστηκαν ίχνη δολιοφθοράς, και πλέον οι έρευνες στρέφονται στο να σημειώθηκε στο τζιπ κάποιο μηχανολογικό πρόβλημα.
koutipandoras.gr - Jun 14, 2016
Τρίτη, Ιουνίου 07, 2016
Ο Τσίπρας πουλάει τον Παρθενώνα!
Τρίτη, Ιουνίου 07, 2016
Tvxs Σχόλιο - 07 Ιουν. 2016 - Της Νικόλ Λειβαδάρη -
Ο Τσακαλώτος πούλησε νύχτα τους τάφους των Βενιζέλων. Ο Τσίπρας πούλησε το… «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» κι αγόρασε κοψοχρονιά το δικό του σπίτι από χρεοκοπημένο αυτόχειρα. Ο Μάρδας πούλησε δυο – τρία νησιά και, μαζί, και μια ντουζίνα επενδυτικά χαρτοφυλάκια στους πρόσφυγες της Ειδομένης.
Ο Κατρούγκαλος τα έκανε πλακάκια με τον ΣΕΒ κι έκοψε τον 13ο και τον 14ο μισθό, - προληπτικώς και αυτοβούλως - πριν καν του το ζητήσει το ΔΝΤ για να κάνει τα γλυκά μάτια στη Λαγκάρντ.
Ο Φίλης, αφού πούλησε Πόντιους, Αρμενίους, Ασυρίους, αρχαία, νέα, κι όλα τα ιερά και όσια του έθνους μαζί, πήρε σβάρνα τα σπίτια κι άρχισε παιδομάζωμα για να στείλει στα σοβιέτ τα κρυμμένα πριγκιπόπουλα και τις βασιλοπούλες.
Και μετά πήρε και τη χατζάρα να… σφάξει τα φωνήεντα της ελληνικής γλώσσας. Έχουμε πολλά φωνήεντα, είπε – επτά έχουμε, είπε, άρα μας περισσεύουν, ευκαιρία να κόψουμε δύο. Το εξήγγειλε, λέει, σε εκδήλωση με συμβασιούχους ναυαγοσώστες, κομματικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Και το έγραψε το Κουλούρι. You know, koulouri.gr, το γνωστό σατιρικό site.
‘Ομορφα. Γελάσαμε όλοι κι αυτή τη φορά, τρολάραμε τα δέοντα και πήγαμε για ύπνο. Όλοι, εκτός από τον αντιπρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Διάβασε ο Άδωνις για τη… σφαγή των φωνηέντων και κατελήφθη από εθνικό αμόκ. Κι εκεί που πουλούσε τηλεοπτικώς τα βιβλία του, στο διάλειμμα της αντιπροεδρίας, κατακεραύνωσε σφαγείς, ψεύτες, και ψηφοφόρους παρέα:
«Υπάρχει συζήτηση», αναφώνησε, «για κατάργηση των πολλών φωνηέντων που διαλύουν, λέει, είναι ένα απολειφάδι του συστήματος, της ελληνικής γλώσσας. Δεν έχεις καμία δικαιολογία που τους ψήφισες, είσαι και εσύ συνυπεύθυνος γιατί η πατρίδα μας έχει πάρει αυτή τη κατηφόρα. Γιατί δεν κάνατε λίγο υπομονή, δεν βάλατε λίγο το μυαλό σας να δουλέψει, δεν συγκρατήσατε το θυμικό σας αλλά πήγατε όλοι μαζί και ακολουθήσατε τον ψεύτη;».
Δύο φορές όμορφα. Εκεί που ψάχναμε εάν μας κυβερνούν οι αυταπάτες, αντιληφθήκαμε (ξανά) ότι η μόνη μας εναλλακτική είναι η απύθμενη πολιτική βλακεία. Κι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση έχει, προ πολλού, εκχωρήσει τον θεσμικό της ρόλο στη βιομηχανία των τρολ.
Αδυνατώντας να αντιληφθεί ότι εάν πέσει η κυβέρνηση, δεν θα πέσει διότι τα, έμμισθα και μη, τρολ παράγουν περισσότερες ειδήσεις -απάτη απ’ όσες μπορούν να καταναλώσουν.
Eάν πέσει η κυβέρνηση θα πέσει γιατί η κοινωνία είχε αυταπάτες μαζί με τον Τσίπρα. Γιατί, επίσης, η Μέρκελ – κατά τον σύμβουλό της, «σοφό» Πέτερ Μπόφινγκερ - αποφάσισε να κάνει τη Γερμανία ευρωπαϊκό χωριό του Αστερίξ και να κληροδοτήσει τις επόμενες γενιές με ένα αδιέξοδο βουνό λιτότητας.
Και γιατί η ανάπτυξη δεν έρχεται με ραντεβού, ούτε δια πρωθυπουργικής παραγγελίας, αλλά με ριζοσπαστικές κινήσεις κατά της διαφθοράς, της γραφειοκρατίας, και της παλαιοκομματικής φαυλότητας. Τις οποίες ακόμη δεν έχει αποτολμήσει η κυβερνώσα ριζοσπαστική Αριστερά.
Εάν επ’ αυτών έχει στοιχειώδη δομικό και εναλλακτικό λόγο να αρθρώσει η αντιπολίτευση, μπορεί και να έχει ακόμη μια ελπίδα. Αν μη τι άλλο, ελπίδα σοβαρής ύπαρξης.
Σε διαφορετική περίπτωση, θα πέσει πρώτη. Ολοφυρόμενη ότι «ο Τσίπρας πουλάει τον Παρθενώνα!». Χωρίς να ανοίξει μύτη…
Πηγή: tvxs - Jun 07, 2016
Ο Τσακαλώτος πούλησε νύχτα τους τάφους των Βενιζέλων. Ο Τσίπρας πούλησε το… «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» κι αγόρασε κοψοχρονιά το δικό του σπίτι από χρεοκοπημένο αυτόχειρα. Ο Μάρδας πούλησε δυο – τρία νησιά και, μαζί, και μια ντουζίνα επενδυτικά χαρτοφυλάκια στους πρόσφυγες της Ειδομένης.
Ο Κατρούγκαλος τα έκανε πλακάκια με τον ΣΕΒ κι έκοψε τον 13ο και τον 14ο μισθό, - προληπτικώς και αυτοβούλως - πριν καν του το ζητήσει το ΔΝΤ για να κάνει τα γλυκά μάτια στη Λαγκάρντ.
Ο Φίλης, αφού πούλησε Πόντιους, Αρμενίους, Ασυρίους, αρχαία, νέα, κι όλα τα ιερά και όσια του έθνους μαζί, πήρε σβάρνα τα σπίτια κι άρχισε παιδομάζωμα για να στείλει στα σοβιέτ τα κρυμμένα πριγκιπόπουλα και τις βασιλοπούλες.
Και μετά πήρε και τη χατζάρα να… σφάξει τα φωνήεντα της ελληνικής γλώσσας. Έχουμε πολλά φωνήεντα, είπε – επτά έχουμε, είπε, άρα μας περισσεύουν, ευκαιρία να κόψουμε δύο. Το εξήγγειλε, λέει, σε εκδήλωση με συμβασιούχους ναυαγοσώστες, κομματικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Και το έγραψε το Κουλούρι. You know, koulouri.gr, το γνωστό σατιρικό site.
‘Ομορφα. Γελάσαμε όλοι κι αυτή τη φορά, τρολάραμε τα δέοντα και πήγαμε για ύπνο. Όλοι, εκτός από τον αντιπρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Διάβασε ο Άδωνις για τη… σφαγή των φωνηέντων και κατελήφθη από εθνικό αμόκ. Κι εκεί που πουλούσε τηλεοπτικώς τα βιβλία του, στο διάλειμμα της αντιπροεδρίας, κατακεραύνωσε σφαγείς, ψεύτες, και ψηφοφόρους παρέα:
«Υπάρχει συζήτηση», αναφώνησε, «για κατάργηση των πολλών φωνηέντων που διαλύουν, λέει, είναι ένα απολειφάδι του συστήματος, της ελληνικής γλώσσας. Δεν έχεις καμία δικαιολογία που τους ψήφισες, είσαι και εσύ συνυπεύθυνος γιατί η πατρίδα μας έχει πάρει αυτή τη κατηφόρα. Γιατί δεν κάνατε λίγο υπομονή, δεν βάλατε λίγο το μυαλό σας να δουλέψει, δεν συγκρατήσατε το θυμικό σας αλλά πήγατε όλοι μαζί και ακολουθήσατε τον ψεύτη;».
Δύο φορές όμορφα. Εκεί που ψάχναμε εάν μας κυβερνούν οι αυταπάτες, αντιληφθήκαμε (ξανά) ότι η μόνη μας εναλλακτική είναι η απύθμενη πολιτική βλακεία. Κι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση έχει, προ πολλού, εκχωρήσει τον θεσμικό της ρόλο στη βιομηχανία των τρολ.
Αδυνατώντας να αντιληφθεί ότι εάν πέσει η κυβέρνηση, δεν θα πέσει διότι τα, έμμισθα και μη, τρολ παράγουν περισσότερες ειδήσεις -απάτη απ’ όσες μπορούν να καταναλώσουν.
Eάν πέσει η κυβέρνηση θα πέσει γιατί η κοινωνία είχε αυταπάτες μαζί με τον Τσίπρα. Γιατί, επίσης, η Μέρκελ – κατά τον σύμβουλό της, «σοφό» Πέτερ Μπόφινγκερ - αποφάσισε να κάνει τη Γερμανία ευρωπαϊκό χωριό του Αστερίξ και να κληροδοτήσει τις επόμενες γενιές με ένα αδιέξοδο βουνό λιτότητας.
Και γιατί η ανάπτυξη δεν έρχεται με ραντεβού, ούτε δια πρωθυπουργικής παραγγελίας, αλλά με ριζοσπαστικές κινήσεις κατά της διαφθοράς, της γραφειοκρατίας, και της παλαιοκομματικής φαυλότητας. Τις οποίες ακόμη δεν έχει αποτολμήσει η κυβερνώσα ριζοσπαστική Αριστερά.
Εάν επ’ αυτών έχει στοιχειώδη δομικό και εναλλακτικό λόγο να αρθρώσει η αντιπολίτευση, μπορεί και να έχει ακόμη μια ελπίδα. Αν μη τι άλλο, ελπίδα σοβαρής ύπαρξης.
Σε διαφορετική περίπτωση, θα πέσει πρώτη. Ολοφυρόμενη ότι «ο Τσίπρας πουλάει τον Παρθενώνα!». Χωρίς να ανοίξει μύτη…
Πηγή: tvxs - Jun 07, 2016
Πέμπτη, Μαΐου 26, 2016
Κατρούγκαλος: Η αύξηση του ΦΠΑ είναι κακό μέτρο αλλά... - Το ΔΝΤ έχει δύο όψεις, σαν τον Ιανό
Πέμπτη, Μαΐου 26, 2016
«Προετοιμάζουμε το έδαφος ώστε η μεταρρύθμιση για τα εργασιακά να μην έχει μέσα ομαδικές απολύσεις και αλλαγές του συνδικαλιστικού νόμου» ανέφερε ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος, μιλώντας στον Alpha 9.89.
Ο υπουργός τόνισε ότι οι δανειστές πάντα ζητούσαν ομαδικές απολύσεις και αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου υπογράμμισε ωστόσο ότι «εμείς αυτά δεν τα θέλουμε, δεν τα συζητάμε».
«Δεν έχουμε υπογράψει τίποτα που να ενισχύει την εργασιακή ζούγκλα που έχουμε τώρα. Αντίθετα έχουμε βάλει στο τραπέζι την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων» σημείωσε.
«Σε αυτή τη φάση που είμαστε σε δύσκολες ώρες προσπαθούμε να μοιράσουμε τα βάρη με τον δικαιότερο τρόπο. Δηλαδή να πάρουμε λίγα από τους πολλούς αλλά πολλά από τους λίγους που έχουν οικονομική άνεση να δώσουν περισσότερα» είπε ο υπουργός.
Παράλληλα παραδέχτηκε ότι «η αύξηση του ΦΠΑ είναι κακό μέτρο» αλλά εξήγησε: «Θα έπρεπε όμως να το συγκρίνουμε με τα πολύ χειρότερα που μας ζητούσαν οι δανειστές, δηλαδή να αυξήσουμε το ΦΠΑ κατά 10 μονάδες στο ρεύμα και το νερό. Δεν υπήρχε εναλλακτική λύση μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Αναφερόμενος στη Νέα Δημοκρατία τόνισε: «Οι ίδιοι άνθρωποι που επέβαλαν 11 μειώσεις στους συνταξιούχους δεν μπορούν τώρα να μας εγκαλούν γιατί αυξήσαμε κατά μισή μονάδα τις εισφορές. Είναι υποκρισία και δημαγωγία να μας το λένε, χωρίς να λένε επίσης ότι αν δεν μειώναμε τις εισφορές θα έπρεπε να μειώσουμε ξανά τις συντάξεις».
«Οι άνθρωποι που οδήγησαν στη φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και μας κληρονόμησαν ένα τοπίο έρημης γης, μας εγκαλούν όταν εμείς προσπαθούμε τα βάρη, τα οποία αναγκαστικά θα πρέπει να μοιραστούν, να τα μοιράσουμε με τον δικαιότερο τρόπο» τόνισε ο Γιώργος Κατρούγκαλος και πρόσθεσε:
«Αν είχα απέναντί μου έναν σύντροφό μου από το ΚΚΕ θα του έλεγα ότι μπορεί να έχεις δίκιο αλλά αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία δεν ακολουθεί αυτά που λες. Αλλά τους άλλους που μας λένε και Ευρωπαϊκή Ένωση και μας ρωτούν γιατί παίρνουμε τα μέτρα, τους αντιμετωπίζω ως υποκριτές και δημαγωγούς. Δεν λέω λαϊκιστές γιατί ο λαός στους περισσότερους από αυτούς μάλλον μοιάζει βρώμικη λέξη».
«Έχουμε να διαχειριστούμε μία κρίση και μπορούμε να τη διαχειριστούμε είτε ωφελώντας τους λίγους, τους πλούσιους, όπως έκανε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, είτε προσπαθώντας να βγούμε από την κρίση μοιράζοντας τα βάρη με τέτοιο τρόπο που να μην πέφτουν στους φτωχούς. Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Βρούτσης υποστηρίζουν ότι το ασφαλιστικό διαλύθηκε στον έναν χρόνο που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία» υπογράμμισε.
«Με τη συμφωνία του καλοκαιριού είχαμε να μειώσουμε κατά 1% τη συνταξιοδοτική δαπάνη και να κόψουμε το ΕΚΑΣ. Αν κάναμε μόνο αυτά θα ήμασταν για φτύσιμο. Εμείς προσπαθήσαμε να έχουμε μία σαρωτική ασφαλιστική μεταρρύθμιση, που τη σχεδιάσαμε εμείς έξω από τις προδιαγραφές του μνημονίου, ώστε να κάνουμε αυτό που υπογράψαμε, να αδρανοποιήσουμε όμως αυτά τα μέτρα με μέτρα δικού μας σχεδιασμού που θα βοηθούσαν τους πιο αδύναμους.
Υπογράψαμε αλλά επειδή εμείς δεν είμαστε νεοφιλελεύθεροι και αυτά που υπογράψαμε τα υπογράψαμε για να γλιτώσουμε την άτακτη χρεοκοπία. Τις νεοφιλελεύθερες αιχμές που έχει το μνημόνιο προσπαθούμε να τις αδρανοποιήσουμε. Για αυτό μας μιλάνε για ακήρυχτο ταξικό πόλεμο».
Πηγή: enikos.gr - May 26, 2016
__________________________________
«Το ΔΝΤ έχει δύο όψεις, σαν τον Ιανό. Από τη μία λέει πως το χρέος δεν είναι βιώσιμο και από την άλλη είναι ο σημαιοφόρος του νεοφιλελευθερισμού. Απορρίπτουμε τις μεταρρυθμίσεις που ζητά το ΔΝΤ, που αποτελούν τα βασικά όπλα των πλούσιων στον πόλεμο κατά των φτωχών».
Τα παραπάνω δήλωσε μιλώντας στον ρ/σ Αlpha ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος.
Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση προσπάθεση «με το βάρος της συμφωνίας του Ιουλίου, μετά το "πραξικόπημα", να έχουμε μία σαρωτική ασφαλιστική μεταρρύθμιση για να κάνουμε αυτά που υπογράψαμε, να τα αδρανοποιήσουμε όμως αυτά τα μέτρα με μέτρα δικού μας σχεδιασμού».
«Ναι μεν υπογράψαμε για να γλιτώσουμε την άτακτη χρεοκοπία, προσπαθούμε όμως να αδρανοποιήσουμε τις νεοφιλελεύθερες αιχμές που έχει το μνημόνιο» πρόσθεσε και υποστήριξε ότι «Αυτοί (σ.σ. στη ΝΔ) θα τα ευχαριστιόντουσαν αυτά τα μέτρα».
Πηγή: naftemporiki.gr - May 26, 2016
Ο υπουργός τόνισε ότι οι δανειστές πάντα ζητούσαν ομαδικές απολύσεις και αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου υπογράμμισε ωστόσο ότι «εμείς αυτά δεν τα θέλουμε, δεν τα συζητάμε».
«Δεν έχουμε υπογράψει τίποτα που να ενισχύει την εργασιακή ζούγκλα που έχουμε τώρα. Αντίθετα έχουμε βάλει στο τραπέζι την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων» σημείωσε.
«Σε αυτή τη φάση που είμαστε σε δύσκολες ώρες προσπαθούμε να μοιράσουμε τα βάρη με τον δικαιότερο τρόπο. Δηλαδή να πάρουμε λίγα από τους πολλούς αλλά πολλά από τους λίγους που έχουν οικονομική άνεση να δώσουν περισσότερα» είπε ο υπουργός.
Παράλληλα παραδέχτηκε ότι «η αύξηση του ΦΠΑ είναι κακό μέτρο» αλλά εξήγησε: «Θα έπρεπε όμως να το συγκρίνουμε με τα πολύ χειρότερα που μας ζητούσαν οι δανειστές, δηλαδή να αυξήσουμε το ΦΠΑ κατά 10 μονάδες στο ρεύμα και το νερό. Δεν υπήρχε εναλλακτική λύση μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Αναφερόμενος στη Νέα Δημοκρατία τόνισε: «Οι ίδιοι άνθρωποι που επέβαλαν 11 μειώσεις στους συνταξιούχους δεν μπορούν τώρα να μας εγκαλούν γιατί αυξήσαμε κατά μισή μονάδα τις εισφορές. Είναι υποκρισία και δημαγωγία να μας το λένε, χωρίς να λένε επίσης ότι αν δεν μειώναμε τις εισφορές θα έπρεπε να μειώσουμε ξανά τις συντάξεις».
«Οι άνθρωποι που οδήγησαν στη φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και μας κληρονόμησαν ένα τοπίο έρημης γης, μας εγκαλούν όταν εμείς προσπαθούμε τα βάρη, τα οποία αναγκαστικά θα πρέπει να μοιραστούν, να τα μοιράσουμε με τον δικαιότερο τρόπο» τόνισε ο Γιώργος Κατρούγκαλος και πρόσθεσε:
«Αν είχα απέναντί μου έναν σύντροφό μου από το ΚΚΕ θα του έλεγα ότι μπορεί να έχεις δίκιο αλλά αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία δεν ακολουθεί αυτά που λες. Αλλά τους άλλους που μας λένε και Ευρωπαϊκή Ένωση και μας ρωτούν γιατί παίρνουμε τα μέτρα, τους αντιμετωπίζω ως υποκριτές και δημαγωγούς. Δεν λέω λαϊκιστές γιατί ο λαός στους περισσότερους από αυτούς μάλλον μοιάζει βρώμικη λέξη».
«Έχουμε να διαχειριστούμε μία κρίση και μπορούμε να τη διαχειριστούμε είτε ωφελώντας τους λίγους, τους πλούσιους, όπως έκανε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, είτε προσπαθώντας να βγούμε από την κρίση μοιράζοντας τα βάρη με τέτοιο τρόπο που να μην πέφτουν στους φτωχούς. Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Βρούτσης υποστηρίζουν ότι το ασφαλιστικό διαλύθηκε στον έναν χρόνο που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία» υπογράμμισε.
«Με τη συμφωνία του καλοκαιριού είχαμε να μειώσουμε κατά 1% τη συνταξιοδοτική δαπάνη και να κόψουμε το ΕΚΑΣ. Αν κάναμε μόνο αυτά θα ήμασταν για φτύσιμο. Εμείς προσπαθήσαμε να έχουμε μία σαρωτική ασφαλιστική μεταρρύθμιση, που τη σχεδιάσαμε εμείς έξω από τις προδιαγραφές του μνημονίου, ώστε να κάνουμε αυτό που υπογράψαμε, να αδρανοποιήσουμε όμως αυτά τα μέτρα με μέτρα δικού μας σχεδιασμού που θα βοηθούσαν τους πιο αδύναμους.
Υπογράψαμε αλλά επειδή εμείς δεν είμαστε νεοφιλελεύθεροι και αυτά που υπογράψαμε τα υπογράψαμε για να γλιτώσουμε την άτακτη χρεοκοπία. Τις νεοφιλελεύθερες αιχμές που έχει το μνημόνιο προσπαθούμε να τις αδρανοποιήσουμε. Για αυτό μας μιλάνε για ακήρυχτο ταξικό πόλεμο».
Πηγή: enikos.gr - May 26, 2016
__________________________________
Γ. Κατρούγκαλος: Το ΔΝΤ έχει δύο όψεις, σαν τον Ιανό
«Το ΔΝΤ έχει δύο όψεις, σαν τον Ιανό. Από τη μία λέει πως το χρέος δεν είναι βιώσιμο και από την άλλη είναι ο σημαιοφόρος του νεοφιλελευθερισμού. Απορρίπτουμε τις μεταρρυθμίσεις που ζητά το ΔΝΤ, που αποτελούν τα βασικά όπλα των πλούσιων στον πόλεμο κατά των φτωχών».
Τα παραπάνω δήλωσε μιλώντας στον ρ/σ Αlpha ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος.
Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση προσπάθεση «με το βάρος της συμφωνίας του Ιουλίου, μετά το "πραξικόπημα", να έχουμε μία σαρωτική ασφαλιστική μεταρρύθμιση για να κάνουμε αυτά που υπογράψαμε, να τα αδρανοποιήσουμε όμως αυτά τα μέτρα με μέτρα δικού μας σχεδιασμού».
«Ναι μεν υπογράψαμε για να γλιτώσουμε την άτακτη χρεοκοπία, προσπαθούμε όμως να αδρανοποιήσουμε τις νεοφιλελεύθερες αιχμές που έχει το μνημόνιο» πρόσθεσε και υποστήριξε ότι «Αυτοί (σ.σ. στη ΝΔ) θα τα ευχαριστιόντουσαν αυτά τα μέτρα».
Πηγή: naftemporiki.gr - May 26, 2016
Πέμπτη, Απριλίου 21, 2016
Ένα ακόμη σκάνδαλο στο Ευρωκοινοβούλιο - ΄Αρθρο του Στέλιου Κούλογλου
Πέμπτη, Απριλίου 21, 2016
"Δεν ντρέπονται καθόλου",όπως γράφει και το πλακάτ των διαδηλωτών. Μόλις μια εβδομάδα μετά τα Panama Papers, που αποκάλυπταν τις χιλιάδες offshore που είχαν στήσει προσωπικότητες και εταιρείες για να φοροδιαφεύγουν, τι νομίζετε ότι ψήφισε η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Την νομική προστασία των μυστικών των εταιρειών, απέναντι σε πιθανές απόπειρες να δοθούν στη δημοσιότητα!
Μέσα στα επόμενα 2 χρόνια, τα 28 κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να προσαρμόσουν την νομοθεσία τους, έτσι ώστε τα μυστικά των επιχειρήσεων να προστατεύονται καλύτερα και όσοι τολμήσουν να τα αποκαλύπτουν να διώκονται περισσότερο από ότι σήμερα. Την πρωτοβουλία για την νέα νομοθεσία είχε το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα της κυρίας Μέρκελ, του κυρίου Σόιμπλε (και της ΝΔ), με το επιχείρημα ότι όλο και περισσότερες επιχειρήσεις πέφτουν θύματα διαρροών και βιομηχανικής κατασκοπείας.
Στην πραγματικότητα ήταν το ενωμένο λόμπι μιας σειράς μεγάλων πολυεθνικών εταιριών, όπως οι Intel, Alstom, Michelin, Solvay, Safran, Nestlé, General Electric κλπ που επέβαλλαν την πολιτική τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξασφαλίζοντας την σύμφωνη γνώμη των (νεο)Φιλελεύθερων του Φέρχοφστατ και δυστυχώς των λεγόμενων Σοσιαλιστών. Μόνο οι Πράσινοι και η Ομάδα της Αριστεράς αντιτάχθηκαν. Και όλα αυτά ενώ πάνω από 500.000 πολίτες είχαν υπογράψει ένα κείμενο, στο οποίο χαρακτήριζαν την νέα νομοθεσία ως σοβαρή απειλή στο δικαίωμα των πολιτών στην πληροφόρηση και ζητούσαν να αποσυρθεί.
Με βάση το νέο καθεστώς, αν οι επιχειρήσεις θεωρήσουν ότι οποιαδήποτε διαρροή στα ΜΜΕ μυστικών ή απλώς δεδομένων τους, προκαλεί οικονομική ζημιά έχουν την δυνατότητα να προσφύγουν στα δικαστήρια ζητώντας αποζημίωση. Απορρίφθηκε επίσης η τροπολογία των Πρασίνων και της Αριστεράς που ζητούσε στην οδηγία να ορίζεται σαφώς ότι οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να καταδικαστούν επειδή κάνουν την δουλειά τους.
Σύμφωνα με τους εισηγητές της πλειοψηφίας, εναπόκειται στα δικαστήρια να αποφασίσουν αν οι δημοσιογράφοι παραβιάζουν τον νόμο. Καλύτερα, οι τελευταίοι θα αποφασίζουν αν θα πρέπει να ριψοκινδυνεύσουν χρήματα και προσωπική ελευθερία, βάζοντας τα με την τεράστια δύναμη των πολυεθνικών εταιρειών. Η όλη υπόθεση γίνεται ακόμη πιο σαφής αν εφαρμοστεί στη πρόσφατη υπόθεση των Panama Papers. Η ίδρυση και κατοχή μιας offshore εταιρείας δεν είναι παράνομη,ώστε να μπορούσε να υποστηριχθεί στα δικαστήρια από τους κατηγορούμενους ότι προχώρησαν στη δημοσίευση για την αποκάλυψη μιας παρανομίας.
Είναι απλώς ηθικά καταδικαστέα γιατί χρησιμοποιείται για φοροαποφυγή στη χώρα της εταιρείας. Χιλιάδες από αυτές που έγιναν γνωστό μέσω των Panama Papers ότι διατηρούσαν offshore, θα μπορούσαν να στηριχθούν στην νέα ευρωπαϊκή οδηγία ζητώντας την καταδίκη των δημοσιογράφων και των μέσων ενημέρωσης που δημοσίευσαν το όνομα τους. Eίναι προφανές ότι τα Panama Papers, δεν θα είχαν δημοσιευθεί ποτέ.
Ακόμη χειρότερα γίνονται τα πράγματα για άλλες υποθέσεις, όπως των LuxLeaks, που αποκαλύψαν ότι το Λουξεμβούργο ήταν- και παραμένει- φορολογικός παράδεισος σε βάρος των άλλων ευρωπαίων "εταίρων". Γιατί στη περίπτωση αυτή όχι μόνο δεν υπάρχει παρανομία, αλλά ο μηχανισμός της φοροαπαλλαγής ήταν ενορχηστρωμένος και νομοθετημένος από την κυβέρνηση και το κράτος του Λουξεμβούργου. Για αυτό άλλωστε ο whistle blower Aντουάν Ντετούρ όπως και ο Εντουαρντ Περίν, ο δημοσιογράφος που δημοσίευσε το σκάνδαλο Luxleaks, δικάζονται την επόμενη εβδομάδα στο Μεγάλο Δουκάτο του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ.
Πηγή: tvxs
Τρίτη, Μαρτίου 22, 2016
Η Δύση και ο πειρασμός της 5ης σταυροφορίας - Του Χριστόφορου Κάσδαγλη
Τρίτη, Μαρτίου 22, 2016
Διαβάζω δεξιά αριστερά απόψεις σοβαρών κατά τεκμήριο ανθρώπων, που
μιλούν για μηδενική ανοχή απέναντι στον ISIS και τους μουσουλμάνους
γενικότερα. Μερικοί μάλιστα σπεύδουν να απευθυνθούν στους μωαμεθανούς
που ζουν σε ευρωπαϊκές χώρες και τους ζητούν να φρονιματιστούν και να
πάρουν θέση.
Μηδενική ανοχή απέναντι στον ISIS, το καταλαβαίνω. Είναι ένας μηχανισμός βίας και φασιστικής επιβολής, ένα διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας που βγήκε μέσα από τις κατακόμβες της υπανάπτυξης, των δυτικών επεμβάσεων, της καθεστωτικής επιβολής, αλλά και παιχνιδιών που εκπορεύονται από μυστικές υπηρεσίες.
Τη μηδενική ανοχή όμως απέναντι στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς και, πολύ περισσότερο, στους φτωχοδιάβολους των δυτικοευρωπαϊκών μητροπόλεων, δεν την καταλαβαίνω. Όποιος είναι σε θέση να διαβάσει τη γεωγραφία των μητροπολιτικών προαστίων και των εργατικών πολυκατοικιών, καταλαβαίνει πως οι πολιτικές της μηδενικής ανοχής, της γκετοποίησης, της ανεργίας και του ρατσισμού ήταν αυτές που οδήγησαν χιλιάδες νεαρούς στην αγκαλιά του ISIS. Και είναι επίσης όλη αυτή η πατριωτική έξαρση που συνεπήρε τους Γάλλους εχθές, τους Βέλγους σήμερα και τους Γερμανούς ενδεχομένως αύριο-μεθαύριο, που θα δημιουργήσει ένα νέο κύμα στρατολόγησης απελπισμένων νέων ανθρώπων, Ευρωπαίων πολιτών, ας μην το ξεχνάμε, στις γραμμές των ακραίων ισλαμιστών. (Και φυσικά, όλοι ξέρουμε σε τι έδαφος θα φυτρώσει και θα αναπτυχθεί ένα τέτοιο ρεύμα, ειδικά στη Γερμανία).
Τα σημάδια ήταν μπροστά μας από καιρό, πληγές που έχαιναν ανοιχτές. Όποιος έχει διαβάσει τα βιβλία του μακαρίτη του Ζαν Κλωντ Υζώ ξέρει πολύ καλά για τι πράγμα μιλάμε. Δύο ήταν οι σταθερές του ευαίσθητου Μαρσεγέζου: Η Μασσαλία που χάνεται και το αδιέξοδο της γαλλικής μεταναστευτικής πολιτικής, μαζί με τον διάχυτο ρατσισμό, που δημιούργησαν και αναπαρήγαγαν έναν στρατό κολασμένων μέσα στην καρδιά των αστικών κέντρων της χώρας.
Τώρα όμως έχουμε έναν φαύλο κύκλο ασύμμετρων χτυπημάτων. Η 11η Σεπτεμβρίου μπορεί να βοήθησε το στρατιωτικό – βιομηχανικό σύμπλεγμα να κάνει χρυσές δουλειές, πέραν αυτού, όμως, η ρητορική του μίσους και η τρομοκρατολαγνεία που επικράτησαν ουδόλως μείωσαν την πιθανότητα ασύμμετρων χτυπημάτων. Αντιθέτως επέτειναν το πρόβλημα, βοήθησαν τη δημιουργία και τη γιγάντωση ενός αποτρόπαιου χαλιφάτου στη Συρία και στο Ιράκ, με προφανείς δυτικοευρωπαϊκές καταβολές, τεχνογνωσία και προσβάσεις στο μαλακό υπογάστριο των ευρωπαϊκών μητροπόλεων.
Χαρακτηριστική ένδειξη αυτής της αντίφασης ήταν και η εκστρατεία που εκδηλώθηκε εις βάρος της Ελλάδας μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι, με το ψευδεπίγραφο επιχείρημα ότι οι κομάντος αυτοκτονίας έμπαιναν στην Ευρώπη από τη χώρα μας. Οι δολοφόνοι ήταν εκεί, ριζωμένοι στις γειτονιές τους, κι εκείνοι κυνηγούσαν ανεμόμυλους στη Μυτιλήνη και την Ειδομένη… Συνέχεια αυτού ακριβώς του ιδεολογήματος ήταν η αφελής εμμονή των βελγικών αρχών να θεωρούν, σύμφωνα με δική τους ομολογία, ότι ο Σαλάχ Αμπντεσλάμ βρισκόταν όλο αυτό το διάστημα εκτός βελγικού εδάφους.
Δεν ξέρω αν οι στρατοί των ευρωπαϊκών χωρών είναι επαρκείς για να συντρίψουν τον ISIS. Το ελπίζω, αλλά δεν είμαι σίγουρος. Αυτό για το οποίο είμαι βέβαιος είναι ότι αποτελούν εργαλείο άχρηστο, αν ο σκοπός είναι να αναχαιτιστεί η αφύπνιση των μουσουλμανικών πληθυσμών στον αραβικό κόσμο, πολύ δε περισσότερο στη Δυτική Ευρώπη. Τα σύμβολα, οι σημαίες, οι ρητορικές κορώνες, οι εθνικές κινητοποιήσεις, το στρίμωγμα των μουσουλμανικών πληθυσμών στη γωνία λειτουργούν αντίστροφα ως προς τον σκοπό που υποτίθεται ότι επιδιώκεται.
Χρειάζεται η Ευρώπη, η Δύση γενικότερα, να κινηθεί προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση:
Χριστόφορος Κάσδαγλης
πηγή: tvxs - 22 Μαρτίου 2016
Μηδενική ανοχή απέναντι στον ISIS, το καταλαβαίνω. Είναι ένας μηχανισμός βίας και φασιστικής επιβολής, ένα διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας που βγήκε μέσα από τις κατακόμβες της υπανάπτυξης, των δυτικών επεμβάσεων, της καθεστωτικής επιβολής, αλλά και παιχνιδιών που εκπορεύονται από μυστικές υπηρεσίες.
Τη μηδενική ανοχή όμως απέναντι στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς και, πολύ περισσότερο, στους φτωχοδιάβολους των δυτικοευρωπαϊκών μητροπόλεων, δεν την καταλαβαίνω. Όποιος είναι σε θέση να διαβάσει τη γεωγραφία των μητροπολιτικών προαστίων και των εργατικών πολυκατοικιών, καταλαβαίνει πως οι πολιτικές της μηδενικής ανοχής, της γκετοποίησης, της ανεργίας και του ρατσισμού ήταν αυτές που οδήγησαν χιλιάδες νεαρούς στην αγκαλιά του ISIS. Και είναι επίσης όλη αυτή η πατριωτική έξαρση που συνεπήρε τους Γάλλους εχθές, τους Βέλγους σήμερα και τους Γερμανούς ενδεχομένως αύριο-μεθαύριο, που θα δημιουργήσει ένα νέο κύμα στρατολόγησης απελπισμένων νέων ανθρώπων, Ευρωπαίων πολιτών, ας μην το ξεχνάμε, στις γραμμές των ακραίων ισλαμιστών. (Και φυσικά, όλοι ξέρουμε σε τι έδαφος θα φυτρώσει και θα αναπτυχθεί ένα τέτοιο ρεύμα, ειδικά στη Γερμανία).
Τα σημάδια ήταν μπροστά μας από καιρό, πληγές που έχαιναν ανοιχτές. Όποιος έχει διαβάσει τα βιβλία του μακαρίτη του Ζαν Κλωντ Υζώ ξέρει πολύ καλά για τι πράγμα μιλάμε. Δύο ήταν οι σταθερές του ευαίσθητου Μαρσεγέζου: Η Μασσαλία που χάνεται και το αδιέξοδο της γαλλικής μεταναστευτικής πολιτικής, μαζί με τον διάχυτο ρατσισμό, που δημιούργησαν και αναπαρήγαγαν έναν στρατό κολασμένων μέσα στην καρδιά των αστικών κέντρων της χώρας.
Τώρα όμως έχουμε έναν φαύλο κύκλο ασύμμετρων χτυπημάτων. Η 11η Σεπτεμβρίου μπορεί να βοήθησε το στρατιωτικό – βιομηχανικό σύμπλεγμα να κάνει χρυσές δουλειές, πέραν αυτού, όμως, η ρητορική του μίσους και η τρομοκρατολαγνεία που επικράτησαν ουδόλως μείωσαν την πιθανότητα ασύμμετρων χτυπημάτων. Αντιθέτως επέτειναν το πρόβλημα, βοήθησαν τη δημιουργία και τη γιγάντωση ενός αποτρόπαιου χαλιφάτου στη Συρία και στο Ιράκ, με προφανείς δυτικοευρωπαϊκές καταβολές, τεχνογνωσία και προσβάσεις στο μαλακό υπογάστριο των ευρωπαϊκών μητροπόλεων.
Χαρακτηριστική ένδειξη αυτής της αντίφασης ήταν και η εκστρατεία που εκδηλώθηκε εις βάρος της Ελλάδας μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι, με το ψευδεπίγραφο επιχείρημα ότι οι κομάντος αυτοκτονίας έμπαιναν στην Ευρώπη από τη χώρα μας. Οι δολοφόνοι ήταν εκεί, ριζωμένοι στις γειτονιές τους, κι εκείνοι κυνηγούσαν ανεμόμυλους στη Μυτιλήνη και την Ειδομένη… Συνέχεια αυτού ακριβώς του ιδεολογήματος ήταν η αφελής εμμονή των βελγικών αρχών να θεωρούν, σύμφωνα με δική τους ομολογία, ότι ο Σαλάχ Αμπντεσλάμ βρισκόταν όλο αυτό το διάστημα εκτός βελγικού εδάφους.
Δεν ξέρω αν οι στρατοί των ευρωπαϊκών χωρών είναι επαρκείς για να συντρίψουν τον ISIS. Το ελπίζω, αλλά δεν είμαι σίγουρος. Αυτό για το οποίο είμαι βέβαιος είναι ότι αποτελούν εργαλείο άχρηστο, αν ο σκοπός είναι να αναχαιτιστεί η αφύπνιση των μουσουλμανικών πληθυσμών στον αραβικό κόσμο, πολύ δε περισσότερο στη Δυτική Ευρώπη. Τα σύμβολα, οι σημαίες, οι ρητορικές κορώνες, οι εθνικές κινητοποιήσεις, το στρίμωγμα των μουσουλμανικών πληθυσμών στη γωνία λειτουργούν αντίστροφα ως προς τον σκοπό που υποτίθεται ότι επιδιώκεται.
Χρειάζεται η Ευρώπη, η Δύση γενικότερα, να κινηθεί προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση:
- Μέτρα ειρήνευσης και ανασυγκρότησης των οικονομιών στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.
- Αποκατάσταση μιας πολιτικής για το προσφυγικό και το μεταναστευτικό συμβατή ςμε τη διεθνή νομοθεσία και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, μαζί με τη διάθεση των ρωμαλέων πόρων που απαιτούνται για την επιτυχία της.
- Δουλειές, απογκετοποίηση και πολυπολιτισμική παιδεία στα προάστια των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων.
- Άνοιγμα θρησκευτικού, πολιτικού και πολιτισμικού διαλόγου, μέτρα συμφιλίωσης, μια καινούρια χάρτα ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων.
Χριστόφορος Κάσδαγλης
πηγή: tvxs - 22 Μαρτίου 2016
Σάββατο, Ιανουαρίου 30, 2016
Ντρέπομαι για τη Γερμανία!
Σάββατο, Ιανουαρίου 30, 2016
Του Jose Manuel Lamarque -
Ντρέπομαι για αυτόν τον λεγόμενο εταίρο της Γαλλίας, ο οποίος δεν αξίζει τίποτα περισσότερο από ό, τι οι πετρελαϊκές μοναρχίες. Ντρέπομαι που αυτή η δήθεν χώρα δεν κατάφερε ακόμα να κάνει το "mea culpa" που έπρεπε και δεν θα το κάνει ποτέ.
Ντρέπομαι για αυτό το λαό που πάντα νομίζει ότι είναι πανίσχυρος και υπεράνω όλων. Ο μοναδικός ευρωπαϊκός λάος γενοκτονός, που δεν παύει ποτέ να βλάπτει αυτή την ήπειρο εδώ και έναν αιώνα.
Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα, τυφλή όταν είναι ισχυρή, και άβουλη όταν είναι αδύναμη, έτοιμη να κλέψει την ιδιοκτησία των άλλων, όπως το έχει κάνει ήδη.
Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα όπου λίγες είναι οι φωνές που προσπαθούν να διαμαρτυριθούν ενώ η κυβερνώσα κάστα της φιμώνει τους πάντες προς όφελος του κέρδους.
Ντρέπομαι που αυτή η χώρα και αυτός ο λαός δεν τίμουσαν ποτέ τους δημοκρατές τους, προτιμώντας τους επιχειρηματίες και τους καπετάνιους της βιομηχανίας, ακόμη και τους συνένοχους γενοκτονίας.
Ντρέπομαι γι' αυτό τον λαό που δεν σταματά ποτέ να θέλει να επιβληθεί όπου βρίσκεται, ενώ βγάζει περισσότερη χυδαιότητα από λεπτότητα.
Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα που γονάτισε δύο φορές την Ελλάδα, και συνεχίζει να βλάπτει τη χώρα αυτή, που είναι η ρίζα του πολιτισμού μας.
Ντρέπομαι αυτό το λαό και αυτή την χώρα, τυφλωμένοι από μια πλασματική εμπορική και οικονομική δύναμη και που ακόμα δεν ξέρει ότι έβαλε το σκουλίκι στον καρπό, και ότι αν δεν αντιδράσει γρήγορα, αυτό το σκουλίκι θα καταβροχθίσει και τη χώρα και τον λαό της πρώτα, και έπειτα θα επιτεθεί στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα και για αυτό το λαό, παρά τους λίγους ειλικρινές άνδρες και γυναίκες της χώρας που δεν έχουν πια φωνή.
Ντρέπομαι για τη Γερμανία!
*O Jose Manuel Lamarque είναι Γάλλος δημοσιογράφος και δημιουργός του μπλογκ: helpthegreekpeople.blogspot.gr
πηγή: tvxs - Jan 30, 2016
Ντρέπομαι για αυτόν τον λεγόμενο εταίρο της Γαλλίας, ο οποίος δεν αξίζει τίποτα περισσότερο από ό, τι οι πετρελαϊκές μοναρχίες. Ντρέπομαι που αυτή η δήθεν χώρα δεν κατάφερε ακόμα να κάνει το "mea culpa" που έπρεπε και δεν θα το κάνει ποτέ.
Ντρέπομαι για αυτό το λαό που πάντα νομίζει ότι είναι πανίσχυρος και υπεράνω όλων. Ο μοναδικός ευρωπαϊκός λάος γενοκτονός, που δεν παύει ποτέ να βλάπτει αυτή την ήπειρο εδώ και έναν αιώνα.
Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα, τυφλή όταν είναι ισχυρή, και άβουλη όταν είναι αδύναμη, έτοιμη να κλέψει την ιδιοκτησία των άλλων, όπως το έχει κάνει ήδη.
Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα όπου λίγες είναι οι φωνές που προσπαθούν να διαμαρτυριθούν ενώ η κυβερνώσα κάστα της φιμώνει τους πάντες προς όφελος του κέρδους.
Ντρέπομαι που αυτή η χώρα και αυτός ο λαός δεν τίμουσαν ποτέ τους δημοκρατές τους, προτιμώντας τους επιχειρηματίες και τους καπετάνιους της βιομηχανίας, ακόμη και τους συνένοχους γενοκτονίας.
Ντρέπομαι γι' αυτό τον λαό που δεν σταματά ποτέ να θέλει να επιβληθεί όπου βρίσκεται, ενώ βγάζει περισσότερη χυδαιότητα από λεπτότητα.
Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα που γονάτισε δύο φορές την Ελλάδα, και συνεχίζει να βλάπτει τη χώρα αυτή, που είναι η ρίζα του πολιτισμού μας.
Ντρέπομαι αυτό το λαό και αυτή την χώρα, τυφλωμένοι από μια πλασματική εμπορική και οικονομική δύναμη και που ακόμα δεν ξέρει ότι έβαλε το σκουλίκι στον καρπό, και ότι αν δεν αντιδράσει γρήγορα, αυτό το σκουλίκι θα καταβροχθίσει και τη χώρα και τον λαό της πρώτα, και έπειτα θα επιτεθεί στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα και για αυτό το λαό, παρά τους λίγους ειλικρινές άνδρες και γυναίκες της χώρας που δεν έχουν πια φωνή.
Ντρέπομαι για τη Γερμανία!
*O Jose Manuel Lamarque είναι Γάλλος δημοσιογράφος και δημιουργός του μπλογκ: helpthegreekpeople.blogspot.gr
πηγή: tvxs - Jan 30, 2016

























