Δωδεκάνησα: Φεστιβάλ παραδοσιακών χορών στη Ρόδο και Γιορτές Ιωνίας στη Λέρο ενισχύουν την πολιτιστική εξωστρέφεια.

Δύο πολιτιστικές διοργανώσεις με έμφαση στον χορό και την παράδοση φέρνουν στα Δωδεκάνησα συμμετοχές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενισχύοντας την προβολή των νησιών μέσα από τη συλλογική εμπειρία. 

Στην ενίσχυση της πολιτιστικής εξωστρέφειας των Δωδεκανήσων συμβάλλουν δύο καλοκαιρινές διοργανώσεις που προγραμματίζεται να πραγματοποιηθούν στην Κρεμαστή της Ρόδου και στη Λέρο, συγκεντρώνοντας συμμετοχές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. 

Στην Κρεμαστή, από τις 3 έως τις 5 Ιουλίου, προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί το 19ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών, με τη συμμετοχή χορευτικών συγκροτημάτων που παρουσιάζουν χορούς από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, αναδεικνύοντας τη μουσικοχορευτική παράδοση και την ποικιλομορφία της. 

Η διοργάνωση λειτουργεί ως σημείο συνάντησης πολιτιστικών ομάδων και συμβάλλει στη διατήρηση και διάδοση των παραδοσιακών χορών, ενισχύοντας τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και προσφέροντας ένα ανοιχτό πλαίσιο πολιτιστικής ανταλλαγής. Η παρουσία φιλοξενούμενων σχημάτων δίνει παράλληλα στη διοργάνωση χαρακτήρα εξωστρέφειας, που ξεπερνά τα στενά όρια μιας τοπικής εκδήλωσης. 

Στη Λέρο, από τις 22 έως τις 26 Ιουλίου, προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί το Διεθνές Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών «Γιορτές Ιωνίας», μια διοργάνωση που συνδέεται με τη μνήμη και την πολιτιστική κληρονομιά των Μικρασιατών, μέσα από μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις. 

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, παρουσιάζονται δρώμενα που αναδεικνύουν τη συνέχεια της παράδοσης και τη διατήρηση των πολιτιστικών στοιχείων που μεταφέρθηκαν στα νησιά, δημιουργώντας ένα πολυθεματικό πολιτιστικό περιβάλλον. Το διεθνές στοιχείο της διοργάνωσης ενισχύει περαιτέρω την απήχησή της και προσθέτει στη Λέρο μια ακόμη αφορμή πολιτιστικής κινητικότητας μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού. 

Πολιτισμός και εξωστρέφεια 

Οι δύο διοργανώσεις συμβάλλουν στην ενίσχυση της πολιτιστικής δραστηριότητας κατά τη θερινή περίοδο, προσελκύοντας επισκέπτες και ενισχύοντας την εικόνα των νησιών ως προορισμών με έντονη πολιτιστική ζωή. 

Παράλληλα, δημιουργούν συνθήκες συμμετοχής και αλληλεπίδρασης, δίνοντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες να γνωρίσουν από κοντά στοιχεία της παράδοσης μέσα από τη μουσική, τον χορό και τη συλλογική εμπειρία. Μέσα από τέτοιες δράσεις, η πολιτιστική κληρονομιά δεν παρουσιάζεται ως στατικό στοιχείο, αλλά ως ζωντανό μέρος της σύγχρονης ταυτότητας των νησιών. 

Οι εκδηλώσεις αυτές λειτουργούν και ως μέσο προβολής των τοπικών κοινοτήτων, ενισχύοντας τη σύνδεση πολιτισμού και τουρισμού και συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός πολυδιάστατου τουριστικού προϊόντος. Ειδικά κατά τους θερινούς μήνες, τέτοιες πρωτοβουλίες προσφέρουν επιπλέον λόγους επίσκεψης και εμπλουτίζουν το πολιτιστικό αποτύπωμα των προορισμών. 

Πηγή: Σοφία Κοντογιάννη / tornosnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάθε μέρα και ένα σκάνδαλο με εμπλοκή της ΝΔ...

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν σκάνδαλα. Και όμως κάθε μέρα ακούμε και για ένα 

Η είδηση για το ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Δημήτρη Αβραμόπουλου δεν ήρθε ακριβώς στην καλύτερη στιγμή για τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Ο ίδιος βεβαίως επιμένει ότι όλα ήταν νόμιμα και ηθικά, αλλά όπως και να το κάνουμε το να πληρώνεσαι από μια ΜΚΟ, χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα, έστω και με την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όταν αυτή η ΜΚΟ είναι γνωστό ότι ήταν ένας από τους τρόπους που το Κατάρ διοχέτευε πόρους για να εξασφαλίσει θετικές εκτιμήσεις για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη διαδρομή προς το Μουντιάλ του 2022, αν μη τι άλλο γεννά σοβαρά ερωτήματα. 

Κατά κοινή ομολογία η υπόθεση Qatargate απέδειξε, για να παραφράσουμε τον Σαίξπηρ, ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο των Βρυξελλών», καθώς αφορούσε ακριβώς την εκτεταμένη εξαγορά θετικών εισηγήσεων από ένα ξένο κράτος που ήθελε να «κουκουλώσει» το γεγονός ότι παραβίαζε συστηματικά ανθρώπινα δικαιώματα. 

Και εάν μάλιστα επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι η σχετική δικογραφία περιλαμβάνει και άλλον Έλληνα πολιτικό, τότε κορυφαίο στέλεχος της Επιτροπής και σήμερα σε κυβερνητική θέση, οι συνειρμοί θα είναι ακόμη πιο έντονοι. 

Γιατί μπορεί όλα αυτά να αφορούν κυρίως τις Βρυξέλλες, αλλά αφορούν και την πολιτική οικογένεια της ΝΔ, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (όπως και μερίδα των Ευρωσοσιαλιστών), οπότε σε τελική ανάλυση την κυβερνητική παράταξη αφορούν. 

Το γεγονός δε, γιατί οι συμπτώσεις δεν έχουν τελειωμό, ότι όλα αυτά έγιναν την ημέρα που καταδικάστηκε από το Πρωτοδικείο, μια πρώην ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου επιδεινώνει το κλίμα. Και παρεμπιπτόντως δεν καταδικάστηκε για «ένα email», όπως προκλητικά υποστήριξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά για τη διαρροή προσωπικών δεδομένων 25.500 αποδήμων που είχαν εμπιστευτεί τα ευαίσθητα δεδομένα τους στο ελληνικό κράτος προκειμένου να ψηφίσουν επιστολικά. 

Και όλα αυτά λίγες μέρες μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των πολεοδομιών που αποκαλύπτουν ότι άνθρωποι με σχέση με τον κομματικό μηχανισμό της Νέας Δημοκρατίας εμπλέκονται σε συναλλαγές για την «διευκόλυνση» οικοδομικών έργων, ένα σκάνδαλο που έχει ήδη οδηγήσει στην αποπομπή δύο γενικών γραμματέων υπουργείων (που είναι πολιτικές και όχι διοικητικές θέσεις). 

Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε τις άλλες υποθέσεις που είναι ανοιχτές, από τα Τέμπη μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και τις διαρκείς αδιάψευστες αποδείξεις ότι οι υποκλοπές οργανώθηκαν και συντονίστηκαν από το Μέγαρο Μαξίμου, έχουμε την εικόνα μιας από τις πιο θεσμικά παραβατικές κυβερνήσεις που γνώρισε αυτή η χώρα. 

Μια κυβέρνηση για την οποία δεν περνάει μία μέρα που δεν αποκαλύπτεται ένα ακόμη στοιχείο για ένα από τα πολλά σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται στελέχη της. 

Μια κυβέρνηση που επιμένει να χρησιμοποιεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτει, τη χειραγώγηση της δικαιοσύνης και τη χρηματοδότηση με δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους ενός φιλοκυβερνητικού μηντιακού οικοσυστήματος, ως ασυλία για την παραβατικότητά της. 

Μια κυβέρνηση που αρνείται συστηματικά να αναλάβει την ευθύνη για τις επιλογές της και να δώσει εξηγήσεις στην ελληνική κοινωνία για όλα αυτά που της καταλογίζονται, εθίζοντας το εκλογικό σώμα στην αντίληψη ότι η διαφθορά είναι ενδημική και η εξουσία είναι ταυτόχρονα και εξασφάλιση ατιμωρησίας. 

Και εδώ υπάρχει ένα κρίσιμο ερώτημα. Γιατί η κυβέρνηση επιδεικνύει αυτή την τόσο ανοιχτά κυνική προσέγγιση, αυτή την άρνηση ανάληψης ευθύνης, αυτή την απουσία λογοδοσίας; Και το λέω γιατί η πιο φυσιολογική αντίδραση θα ήταν να προσπαθήσει να κάνει damage control, να πει ότι ήταν απλώς κάποια «σάπια μήλα», να προσφέρει κάποια εξιλαστήρια θύματα. Ωστόσο, εδώ έχουμε το ακριβώς αντίθετο: μια κυβέρνηση που ουσιαστικά μας λέει «στα μούτρα» ότι «θα κάνουμε ό,τι θέλουμε και λογαριασμό δεν θα δώσουμε σε κανένα». 

Νομίζω ότι o λόγος είναι ότι θέλει να ταυτίσει την εξουσία με αυτού του είδους τον κυνισμό και εμμέσως να πει ότι όποιος και να ήταν στην εξουσία, τα ίδια θα έκανε. 

Μόνο που αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο λάθος που κάνει αυτή η κυβέρνηση. Γιατί αυτό το «όλοι ίδιοι είναι», δεν είναι το ισχυρό της σημείο, είναι, στην πραγματικότητα, η αχίλλειος πτέρνα της. Για τον πάρα πολύ απλό λόγο ότι δεν είναι όλοι ίδιοι. 

Δεν έρχονται όλοι στην εξουσία με σκοπό «να πιάσουν την καλή». Δεν θεωρούν αυτονόητο συμπλήρωμα της άσκησης πολιτικής την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Δεν αντιμετωπίζουν όλοι τη νομοθέτηση ως συναλλαγή. Δεν συγκροτούν τον κρατικό μηχανισμό με στελέχη που απαιτούν «να μη βγουν χαμένα» από την όλη εμπλοκή τους με την κυβερνητική διαχείριση. Δεν επιδιώκουν να χειραγωγήσουν θεσμούς και να υπονομεύσουν τη δημοκρατική διαδικασία. 

Και αυτό το λάθος έρχεται να συναντήσει ένα άλλο λάθος: την εκτίμηση ότι η κοινωνία δεν νοιάζεται για τα θέματα που αφορούν την ηθική πολιτική. Γιατί είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι πρωτίστως νοιάζονται για το μεροκάματο και για το ενοίκιο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνουν ότι η διαφθορά και η κλεπτοκρατία σε βάρος τους λειτουργεί και στηρίζεται στη διασπάθιση πόρων, που κανονικά θα έπρεπε να πηγαίνουν για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών. 

Και για αυτόν τον λόγο να είναι βέβαιοι στην κυβέρνηση ότι οι πολίτες όταν έρθει η ώρα και τα σκάνδαλα θα θυμηθούν και τη διαφθορά. 

Πάνω από όλα θα ψηφίσουν με βάση την εκτίμηση ότι δεν είναι όλοι ίδιοι… 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα νησιά βουλιάζουν από κόσμο, το ΕΣΥ από ελλείψεις...

Κορόνα γράμ­ματα παίζε­ται η ζωή κατοίκων και επι­σκε­πτών, καθώς ακόμη και στους δημο­φι­λείς νησι­ω­τι­κούς προ­ο­ρι­σμούς τα νοσο­κο­μεία είναι στα κόκ­κινα. 

Αλλο ένα καλοκαίρι έφτασε και το ΕΣΥ λειτουργεί ήδη στα όρια των αντοχών του προτού καν κορυφωθεί η τουριστική κίνηση στα νησιά. Την ώρα που τα πλοία γεμίζουν και οι αφίξεις αυξάνονται καθημερινά, γιατροί, νοσηλευτές και διασώστες των ΕΚΑΒ δίνουν έναν άνισο αγώνα για να κρατήσουν όρθιες δομές που εδώ και χρόνια λειτουργούν με σοβαρά κενά. Οι ελλείψεις προσωπικού παραμένουν, οι βάρδιες βγαίνουν με δυσκολία και οι εργαζόμενοι καλούνται να καλύψουν ανάγκες που διαρκώς διογκώνονται. 

Παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες περί ενίσχυσης των νησιωτικών δομών υγείας και τα οικονομικά κίνητρα που ανακοινώθηκαν τον Μάρτιο του 2026 για την προσέλκυση γιατρών σε άγονες και δυσπρόσιτες περιοχές, η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ διαφορετική. 

Οι προκηρύξεις συνεχίζουν να βγαίνουν άγονες, κρίσιμες ειδικότητες παραμένουν ακάλυπτες και η στελέχωση πολλών μονάδων βασίζεται σε μετακινήσεις προσωπικού και πρόχειρες λύσεις της τελευταίας στιγμής, αποδεικνύοντας ότι, παρά τις υποσχέσεις και τις εξαγγελίες, τα ίδια προβλήματα επανέρχονται κάθε καλοκαίρι με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια. Η εικόνα που καταγράφει η ΠΟΕΔΗΝ στην τελευταία έκθεσή της για τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας της νησιωτικής Ελλάδας ενόψει καλοκαιριού ξεγυμνώνει το κυβερνητικό αφήγημα περί «θωρακισμένου» ΕΣΥ. 

Από τη Σάμο όπου το νοσοκομείο λειτουργεί χωρίς παθολόγο και την Κάρπαθο χωρίς παθολόγο και καρδιολόγο μέχρι τη Ρόδο με εκατοντάδες κενές θέσεις προσωπικού και χειρουργικές αίθουσες που παραμένουν ανενεργές, αλλά και την Κρήτη, το μεγαλύτερο νησί της χώρας, όπου δεκάδες κλίνες ΜΕΘ παραμένουν κλειστές λόγω υποστελέχωσης, το συμπέρασμα είναι το ίδιο: τα νησιά ετοιμάζονται να υποδεχτούν εκατομμύρια επισκέπτες με ένα σύστημα υγείας που δυσκολεύεται να ανταποκριθεί ακόμη και στις στοιχειώδεις ανάγκες. Οι άνθρωποι που κρατούν όρθιες τις δημόσιες δομές υγείας περιγράφουν στο Documento ένα σύστημα που μπαίνει σε ακόμη ένα καλοκαίρι με σοβαρά κενά προσωπικού, μετακινήσεις εργαζομένων και υπηρεσίες που συχνά λειτουργούν χάρη στην υπερεργασία εκείνων που έχουν απομείνει. 

Γεμάτα νησιά, άδεια νοσοκομεία 

Το ημερολόγιο δείχνει Ιούνιο, όμως πολλά νησιωτικά νοσοκομεία λειτουργούν ήδη υπό συνθήκες υψηλής πίεσης, προτού καν ξεκινήσει η κορύφωση της τουριστικής περιόδου. Η εικόνα που καταγράφεται φέτος δεν διαφέρει ουσιαστικά από εκείνη των προηγούμενων καλοκαιριών: κενές οργανικές θέσεις, ελλείψεις σε βασικές ειδικότητες, μετακινήσεις προσωπικού και υγειονομικοί που καλούνται να καλύψουν διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες. Παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες για θωράκιση των νησιωτικών δομών, η κατάσταση που αποτυπώνεται στις μονάδες υγείας δείχνει ότι τα κενά παραμένουν ανοιχτά. 

Μάλιστα οι κυβερνητικές εξαγγελίες περί ενίσχυσης και θωράκισης του ΕΣΥ ενόψει της τουριστικής περιόδου κατακρημνίζονται από τα ευρήματα της μεγάλης έρευνας της ΠΟΕΔΗΝ, η οποία δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2026 και κατέγραψε την κατάσταση σε 38 νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας, καθώς και σε έξι προνοιακές δομές της νησιωτικής Ελλάδας. Τα στοιχεία αποτυπώνουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, κενά σε κρίσιμες ειδικότητες και μονάδες που εξακολουθούν να λειτουργούν οριακά.  

Εκθεση-κόλαφος από την ΠΟΕΔΗΝ 

Ενδεικτικά, σύμφωνα με την έκθεση, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική από την Κέρκυρα μέχρι τη Ρόδο και από την Κρήτη μέχρι τη Λήμνο:

* Στη Σάμο το νοσοκομείο καλείται να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των κατοίκων χωρίς ούτε έναν παθολόγο.

* Στη Λήμνο παραμένουν ακάλυπτες κρίσιμες ειδικότητες, μεταξύ των οποίων η αναισθησιολογία και η γαστρεντερολογία. 

* Στην Κέρκυρα λιγότερες από τις μισές οργανικές θέσεις γιατρών και νοσηλευτών είναι στελεχωμένες.

* Στη Λευκάδα οι εργαζόμενοι περιγράφουν μια καθημερινότητα όπου η λειτουργία της μονάδας στηρίζεται στο απολύτως αναγκαίο προσωπικό.

* Στο νοσοκομείο της Ρόδου εξακολουθούν να μην έχουν καλυφθεί περίπου 220 προβλεπόμενες θέσεις προσωπικού, γεγονός που έχει αποτέλεσμα να αξιοποιούνται μόνο δύο από τις επτά διαθέσιμες χειρουργικές αίθουσες. 

* Στην Κω η παθολογική φροντίδα παρέχεται ουσιαστικά από γιατρό που συνεργάζεται με σύμβαση παροχής υπηρεσιών.

* Στην Τήνο το Κέντρο Υγείας εξακολουθεί να στηρίζεται κυρίως στην παρουσία δύο αγροτικών γιατρών.

* Στην Κάρπαθο το νοσοκομείο λειτουργεί χωρίς παθολόγο και καρδιολόγο, με το βάρος της κάλυψης των αναγκών να πέφτει σε περιορισμένο αριθμό γιατρών άλλων ειδικοτήτων, ενώ καταγράφονται ελλείψεις και στο νοσηλευτικό δυναμικό.

* Στη Μυτιλήνη οι ελλείψεις αφορούν τόσο το νοσηλευτικό προσωπικό και τους τραυματιοφορείς όσο και βασικές ιατρικές ειδικότητες, όπως οι ακτινολόγοι, οι νεφρολόγοι και οι αναισθησιολόγοι. 

* Στην Ικαρία ειδικότητες κομβικής σημασίας, όπως η αναισθησιολογία, η νευρολογία και η νεφρολογία, εκπροσωπούνται από έναν μόνο γιατρό η καθεμία, ενώ η θέση του γυναικολόγου παραμένει κενή εδώ και μήνες, με τις ανάγκες να καλύπτονται μέσω μετακινήσεων υγειονομικών και συνεργασιών με ιδιώτες. 

Ο Παναγιώτης Παπανικολάου, γραμματέας της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), σημειώνει για την κατάσταση στο Documento: «Οπως κάθε καλοκαίρι έτσι και τώρα, υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις γιατρών που δεν αντιμετωπίζονται. Εχουμε συνεχείς αναφορές από το Σωματείο Εργαζομένων και την Ενωση Γιατρών του Γενικού Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η μονάδα. Το πιο πρόσφατο περιστατικό είναι ότι, λόγω της έλλειψης ακτινολόγων, η γνωμάτευση των αξονικών τομογραφιών θα ανατεθεί σε ιδιωτική εταιρεία, η οποία θα παρέχει υπηρεσίες εξ αποστάσεως. Πρόκειται για μια πρακτική που έχει ήδη εφαρμοστεί και σε άλλα νοσοκομεία της χώρας, μεγάλα και μικρά, όπως ο Ευαγγελισμός και το νοσοκομείο Νίκαιας, και πλέον εφαρμόζεται και στον Αγιο Νικόλαο. Την ίδια στιγμή η πρωτοβάθμια περίθαλψη στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στους αγροτικούς γιατρούς, οι οποίοι, παρότι είναι πτυχιούχοι ιατρικής, βρίσκονται στην αρχή της επαγγελματικής τους πορείας και καλούνται να διαχειριστούν δυσανάλογα μεγάλες ευθύνες. Αντί να δημιουργούνται συνθήκες που θα τους κρατήσουν στο σύστημα, συχνά οδηγούνται σε αποχώρηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το Κέντρο Υγείας Πάρου, όπου είχαμε καταγγείλει την εξώθηση σε φυγή όλων των αγροτικών γιατρών. Αντίστοιχες αναφορές λαμβάνουμε και από άλλες περιοχές με αυξημένη τουριστική κίνηση, όπως η Εύβοια». 

Η Κρήτη γονατίζει από τις ελλείψεις 

Η εικόνα στην Κρήτη, το μεγαλύτερο νησί της χώρας και έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου, αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ΕΣΥ. Η έκθεση της ΠΟΕΔΗΝ καταγράφει σοβαρές ελλείψεις προσωπικού σχεδόν σε όλες τις δημόσιες δομές υγείας του νησιού, από το Ηράκλειο και τα Χανιά μέχρι το Ρέθυμνο και το Λασίθι. Στο Βενιζέλειο παραμένουν εκτός λειτουργίας κλίνες ΜΕΘ και χειρουργικές αίθουσες λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ) οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωποι με συσσωρευμένα ρεπό και άδειες, σε ένα περιβάλλον αυξημένων αναγκών και διαρκούς πίεσης. 

Την ασφυκτική πίεση που δέχονται οι δομές υγείας της Κρήτης επιβεβαιώνει στο Documento ο Δημήτρης Βρύσαλης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του ΠΑΓΝΗ: «Σήμερα παραμένουν κλειστά περίπου 20 κρεβάτια ΜΕΘ σε όλη την Κρήτη, ενώ υπάρχουν και κλειστές χειρουργικές κλίνες. Τα προβλήματα των νοσοκομείων της περιφέρειας καταλήγουν κυρίως στο ΠΑΓΝΗ, το οποίο λειτουργεί στα όρια των δυνατοτήτων του. Στο Λασίθι η υποστελέχωση οδηγεί συχνά σε μεταφορές ασθενών προς το Ηράκλειο, ενώ στη Σητεία η παθολογική κλινική παραμένει κλειστή. Αντίστοιχα προβλήματα καταγράφονται στο Ρέθυμνο και στα Χανιά. Παράλληλα για να χορηγηθούν οι κανονικές άδειες του προσωπικού τα χειρουργεία στο ΠΑΓΝΗ θα λειτουργήσουν με μειωμένη δυναμικότητα για περίπου οκτώ εβδομάδες. Οι ελλείψεις καλύπτονται με συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού από νοσοκομείο σε νοσοκομείο και με αγροτικούς γιατρούς που καλούνται να στηρίξουν κρίσιμες λειτουργίες. Την τελευταία πενταετία έχουν αποχωρήσει από τις δομές υγείας της Κρήτης περισσότεροι από 1.000 εργαζόμενοι, χωρίς να έχουν αναπληρωθεί, ενώ οι οφειλόμενες άδειες και τα ρεπό έχουν δημιουργήσει συνθήκες γενικευμένης επαγγελματικής εξουθένωσης». 

Αιώνιο αγκάθι τα ασθενοφόρα

Αν τα νοσοκομεία αποτελούν την τελευταία γραμμή άμυνας του συστήματος υγείας, το ΕΚΑΒ είναι αναμφίβολα η πρώτη. Σε ένα σοβαρό τροχαίο, ένα έμφραγμα, ένα εγκεφαλικό ή ένα περιστατικό πνιγμού τα πρώτα λεπτά είναι συχνά καθοριστικά ακόμη και για την ίδια τη ζωή του ασθενούς. Για τον λόγο αυτό η επάρκεια ασθενοφόρων και διασωστών αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στα νησιά, όπου οι αποστάσεις, οι γεωγραφικές ιδιαιτερότητες και η θεαματική αύξηση του πληθυσμού τους καλοκαιρινούς μήνες αυξάνουν κατακόρυφα τις ανάγκες. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση 79χρονης γυναίκας στην Αίγινα τον Αύγουστο του 2025 η οποία πέθανε καθώς δεν υπήρχε ασθενοφόρο στο Κέντρο Υγείας του νησιού. 

Πολλές περιοχές εξακολουθούν να καλύπτονται οριακά, ενώ οι βάρδιες βγαίνουν χάρη στην υπερεργασία του προσωπικού και στις συνεχείς μετακινήσεις διασωστών. Δεν είναι λίγες οι φορές που ένα μόνο ασθενοφόρο καλείται να εξυπηρετήσει μια ολόκληρη περιοχή ή νησί, δημιουργώντας εύλογη ανησυχία για το τι θα συμβεί σε περίπτωση πολλαπλών έκτακτων περιστατικών. Ενα πρόβλημα που επανέρχεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι.

Ο Κώστας Τσιτσιλικάκης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΕΚΑΒ Καβάλας και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Εργαζομένων ΕΚΑΒ, αναφέρει: «Δεν έχει υπάρξει κάποια ουσιαστική εξέλιξη σε σχέση με την ενίσχυση των δομών υγείας ενόψει της θερινής περιόδου. Βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη παλαιότερες και νεότερες προκηρύξεις, χωρίς όμως να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία στελέχωσης. Παράλληλα δεν έχει ακόμη ανοίξει ο επικουρικός πίνακας από τον οποίο προσλαμβάνονταν κάθε χρόνο επικουρικοί γιατροί για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών του καλοκαιριού. Πέρυσι οι σχετικές διαδικασίες είχαν προχωρήσει ήδη από τον Μάιο, ενώ φέτος, παρότι υπήρχε πρόβλεψη να ανοίξει ο πίνακας τον Απρίλιο, έχουμε φτάσει στον Ιούνιο χωρίς να έχει ενεργοποιηθεί. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποιος πρόσθετος σχεδιασμός στελέχωσης για την τουριστική περίοδο. Συνολικά δεν βλέπουμε κάποια θετική εξέλιξη σε σχέση με τους προηγούμενους μήνες».

Πηγή: Μικαέλα Σάβα / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Λειψυδρία και υπερτουρισμός: Τα όρια αντοχής του ελληνικού καλοκαιριού...

Από την εποχή της αφθονίας στην εποχή της σπανιότητας 

Κάποτε το ελληνικό καλοκαίρι μετριόταν με τη γλώσσα των αισθήσεων. Το πρώτο μελτέμι που σήκωνε κυματάκια στο λιμάνι, η μυρωδιά του πεύκου ανακατεμένη με ιώδιο, οι παρέες που κατέβαιναν στην παραλία όταν ο ήλιος χαμήλωνε και το φως χρωμάτιζε τον ορίζοντα. Υπήρχε ένα μέτρο σε αυτό το καλοκαίρι, ένας ρυθμός που δεν επιβαλλόταν απ’ έξω αλλά αναδυόταν από την ίδια τη ζωή των νησιών∙ από το νερό που ήταν λιγοστό και έπρεπε να κρατήσει ως τον Οκτώβρη, από τα σπίτια που χτίζονταν χαμηλά για να μην προκαλούν τον αέρα, από την αίσθηση ότι ο τόπος έχει όρια και ότι η σοφία βρίσκεται στο να τα σέβεσαι. Σήμερα αυτό το μέτρο έχει διαλυθεί. Το καλοκαίρι μετριέται σε κυβικά νερού που τελειώνουν πριν καν αρχίσει ο Αύγουστος, σε μεγαβάτ ρεύματος που εκτοξεύονται, σε οικοδομικές άδειες που υπογράφονται σαν να μην υπάρχει αύριο. Τα νησιά μετατρέπονται σε ένα απέραντο σκηνικό κατανάλωσης, και η αυλαία ανεβαίνει κάθε χρόνο πιο νωρίς και πέφτει πιο αργά, αφήνοντας πίσω της ανθρώπους που δεν αντέχουν άλλο. Το ερώτημα δεν είναι πια πώς θα προσελκύσουμε περισσότερους επισκέπτες, είναι πόσο ακόμα μπορεί να αντέξει αυτός ο τόπος προτού καταρρεύσει κάτω από το βάρος της ίδιας του της επιτυχίας. 

Η παγίδα της μονοκαλλιέργειας 

Για να αντιληφθεί κανείς το βάθος της κρίσης, πρέπει πρώτα να καταλάβει ότι ο τουρισμός στα ελληνικά νησιά έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι μια οικονομική δραστηριότητα ανάμεσα σε άλλες. Έχει γίνει σχεδόν η μόνη δραστηριότητα, ένα είδος μονοκαλλιέργειας που καταπίνει κάθε άλλη παραγωγική λειτουργία. Σύμφωνα με «Το Βήμα»,  σε νησιά όπως η Μεγίστη, η Αστυπάλαια, η Αμοργός, η Σίφνος, η Σαντορίνη και η Μύκονος, πάνω από τους μισούς εργαζόμενους απασχολούνται αποκλειστικά σε καταλύματα και εστίαση. Στα Δωδεκάνησα, ένα στα τρία ευρώ της τοπικής οικονομίας γεννιέται απευθείας από αυτούς τους δύο κλάδους. Το φαινόμενο παρουσιάζεται συχνά ως θρίαμβος, όμως στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μορφή βαθιάς οικονομικής τρωτότητας ακριβώς επειδή όποιος εξαρτάται από μία μόνο πηγή εισοδήματος είναι έρμαιο των διακυμάνσεών της, μια οποιαδήποτε είδους κρίση, μια γεωπολιτική αναταραχή και ένα ατύχημα αρκούν για να ανατρέψουν τα πάντα. 

Η μονοκαλλιέργεια όμως δεν στρεβλώνει μόνο την οικονομία· στρεβλώνει και τον ίδιο τον χώρο. Στη Μύκονο η δομημένη επιφάνεια έχει καταλάβει το 23,29% του νησιού, στη Σαντορίνη το 20,22%, στην Πάρο το 7,09% και η τάση είναι αυξητική, με τις οικοδομικές άδειες να πολλαπλασιάζονται χρόνο με τον χρόνο όχι μόνο στους διάσημους προορισμούς αλλά και στην Τήνο, τη Μήλο, την Αντίπαρο, ακόμη και στο Κουφονήσι των 148 κατοίκων, όπου η δομημένη επιφάνεια ξεπερνά το 8%. Η Σαντορίνη μετρά πλέον 964 κλίνες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, νούμερο που ξεπερνά ακόμη και την Αττική και που καθιστά σχεδόν κωμική τη συζήτηση για το όριο των 100 κλινών που θεωρεί αποδεκτό ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος. Ακολουθούν Σαλαμίνα, Σκιάθος, Αίγινα, Σπέτσες, Πόρος, σαν να πρόκειται για έναν αγώνα δρόμου όπου έπαθλο είναι η εξάντληση. 

Το νερό και η πολιτική της σπανιότητας 

Αν όμως υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο η αντίφαση ανάμεσα στην τουριστική επέκταση και τη φέρουσα ικανότητα των νησιών γίνεται εκρηκτική, αυτό είναι το νερό. Δεν είναι τυχαίο ότι Αστυπάλαια, Κάρπαθος, Τήνος, Αλόννησος, Σύμη, Κέρκυρα, Λέρος, Μεγανήσι, Πάτμος, Αίγινα κηρύσσονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας πριν καλά-καλά ξεκινήσει η θερινή περίοδος. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι πια μια φυσική ανωμαλία· είναι το σύμπτωμα μιας βαθιάς παθολογίας, η υλική απόδειξη ότι το αναπτυξιακό μοντέλο έχει υπερβεί κατά πολύ τις δυνατότητες των οικοσυστημάτων που το φιλοξενούν. 

Οι αριθμοί μιλούν μια γλώσσα που δεν επιδέχεται παρερμηνείες. Στη Μύκονο των 10.700 μόνιμων κατοίκων, η ημερήσια κατανάλωση νερού εκτοξεύεται από τα 1.600-2.000 κυβικά μέτρα του χειμώνα στα 18.000 κυβικά του καλοκαιριού, δηλαδή αύξηση 875%. Στη Σαντορίνη η άνοδος ξεπερνά το 500%, στην Πάρο και την Κάρπαθο το 344%, στη Σύμη το 471%, στη Μήλο το 300%. Ο χειμώνας γίνεται η εποχή της λιτότητας και το καλοκαίρι η εποχή της σπατάλης, λες και το νερό μπορεί να αποταμιεύεται και να ξοδεύεται κατά βούληση. Την ίδια στιγμή, τα δίκτυα ύδρευσης χάνουν το 30% με 50% του νερού στο υπέδαφος εξαιτίας της παλαιότητάς τους, ενώ οι μονάδες αφαλάτωσης –από 80 το 2009 έχουν ξεπεράσει τις 150– λειτουργούν ως προσωρινά επιθέματα που δεν θεραπεύουν την πληγή αλλά απλώς την κρύβουν, συχνά με διαδικασίες που παρακάμπτουν κάθε περιβαλλοντική δέσμευση. 

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι οι αριθμοί καθαυτοί, αλλά η απουσία κάθε ουσιαστικού μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Το 2025 εξαγγέλθηκε ένα σχέδιο με περισσότερα από 100 έργα ύδρευσης και αφαλάτωσης σε 61 νησιωτικούς δήμους, τα περισσότερα όμως δεν έχουν καν φτάσει στο στάδιο της δημοπράτησης. Στο μεταξύ, η λύση παραμένει η πιο αρχαϊκή που μπορεί να φανταστεί κανείς καθώς υδροφόρα πλοία εξακολουθούν να μεταφέρουν νερό σε νησιά τα οποία υποδέχονται εκατομμύρια επισκέπτες. Η εικόνα ενός πολυτελούς ξενοδοχείου όπου ο πελάτης καταναλώνει έως και 1.000 λίτρα νερού την ημέρα ενώ δίπλα οι μόνιμοι κάτοικοι μετρούν το νερό με το σταγονόμετρο, συμπυκνώνει με τον πιο ωμό τρόπο το αδιέξοδο ενός μοντέλου που αντιλαμβάνεται την ανάπτυξη ως αέναη επέκταση της κατανάλωσης. 

Η ενέργεια της ύβρεως 

Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται και στην ενέργεια. Η θερινή ζήτηση ηλεκτρικού ρεύματος αυξάνεται στη Ρόδο κατά 235% σε σχέση με τον χειμώνα, στις Σποράδες κατά 194%, στην Κω κατά 193%, στη Μύκονο κατά 190% και η περίοδος αιχμής εκτείνεται από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο, δημιουργώντας μια κατάσταση σχεδόν μόνιμης ενεργειακής πίεσης. Ο ΔΕΔΔΗΕ προετοιμάζεται για την επόμενη σεζόν αμέσως μόλις τελειώσει η προηγούμενη, ζητώντας πρόσθετες ενισχύσεις για δεκατέσσερα μη διασυνδεδεμένα νησιά, σαν να πρόκειται για εμπόλεμες ζώνες που χρειάζονται συνεχή ανεφοδιασμό. 

Αυτό που αποκαλύπτουν τα ενεργειακά δεδομένα είναι ο παρασιτικός χαρακτήρας ενός μοντέλου που καταναλώνει πόρους χωρίς να τους αναπληρώνει, που εξάγει αξία χωρίς να την επενδύει στην ανθεκτικότητα των τοπικών συστημάτων. Τα νησιά έχουν καταστεί τόποι όπου η βραχυπρόθεσμη κερδοφορία υπερισχύει συστηματικά της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και όπου το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος εξωτερικεύεται στους μόνιμους κατοίκους, στην πρόσβασή τους σε βασικά αγαθά όπως η υγεία, η στεγαστική κρίση, η δυνατότητά τους να συνεχίσουν να ζουν στον τόπο τους. 

Το καλοκαίρι που αξίζουμε 

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η συζήτηση για το μέλλον του ελληνικού τουρισμού οφείλει να αλλάξει ριζικά όρους και προτεραιότητες. Γιατί το διακύβευμα δεν είναι αν ο τουρισμός ωφέλησε, προφανώς και ωφέλησε. Το διακύβευμα είναι αν αυτή η ωφέλεια μπορεί να διατηρηθεί στον χρόνο ή αν καταναλώνει τις ίδιες της τις προϋποθέσεις. Τα στοιχεία, όταν διαβάζονται χωρίς παρωπίδες, δείχνουν το δεύτερο καθότι τα νησιά φτάνουν στα όριά τους και σε πολλές περιπτώσεις τα έχουν ήδη ξεπεράσει. Δώδεκα εκατομμύρια διανυκτερεύσεις ετησίως στην Κέρκυρα, 5,8 εκατομμύρια στη Σαντορίνη, πάνω από 430 διανυκτερεύσεις ανά μόνιμο κάτοικο στη Μύκονο, αυτά τα νούμερα δεν είναι επιδόσεις προς πανηγυρισμό, είναι προειδοποιήσεις. 

Η διέξοδος δεν βρίσκεται σε περισσότερες αφαλατώσεις ή σε ισχυρότερα ηλεκτρικά δίκτυα. Βρίσκεται σε μια διαφορετική αντίληψη για το τι σημαίνει τουριστική ανάπτυξη. Αντί να μετράμε την επιτυχία με αφίξεις και διανυκτερεύσεις, χρειάζεται να την μετρήσουμε με τη διάρκεια παραμονής, με τον βαθμό σύνδεσης της τουριστικής δραστηριότητας με την τοπική παραγωγή, με την ικανότητα του οικοσυστήματος να αναγεννάται. Αντί να επιτρέπουμε την αέναη αύξηση των κλινών, χρειάζεται να θέσουμε ανώτατα όρια, σεβόμενοι το γεγονός ότι τα νησιά είναι πεπερασμένοι χώροι και όχι ελαστικά δοχεία. Αντί να μετατρέπουμε ολόκληρους οικισμούς σε θεματικά πάρκα, χρειάζεται να προστατεύσουμε την καθημερινότητα των μόνιμων κατοίκων έχοντας την επίγνωση ότι χωρίς ζωντανές κοινότητες ο τουρισμός καταντά νεκρό θέαμα. 

Αυτό που τελικά διακυβεύεται είναι η ίδια η ιδέα του μέτρου που κάποτε όριζε το ελληνικό καλοκαίρι. Δεν πρόκειται για επιστροφή σε κάποιο φαντασιακό παρελθόν ούτε για απόρριψη του τουρισμού. Πρόκειται για την ανάκτηση της δυνατότητας να αποφασίζουμε συλλογικά πόση ανάπτυξη θέλουμε, σε ποιους τομείς και με ποιους όρους. Τα νησιά που σήμερα διψούν, που καίγονται, που χτίζονται ασταμάτητα, δεν χρειάζονται περισσότερα κρεβάτια. Χρειάζονται μια νέα συλλογική αφήγηση για την ευημερία, μια αφήγηση που θα τοποθετεί στο κέντρο της όχι την ποσότητα αλλά την ποιότητα, όχι την ταχύτητα αλλά τη διάρκεια, όχι την κατανάλωση αλλά τη φροντίδα. Το ελληνικό καλοκαίρι μπορεί να ξαναβρεί το μέτρο του. Αρκεί να το τολμήσουμε πριν στερέψουν και οι τελευταίες πηγές που το τροφοδοτούν. 

Πηγή: koutipandoras.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Ο φημισμένος Κολοσσός, το φρούριο του Αγίου Νικολάου και το Μανδράκι (Photos)

Το Μανδράκι, άλλοτε κύριο λιμάνι της πόλης της Ρόδου, γοητεύει τους ταξιδιώτες 

Στη θέση όπου σύμφωνα με μεσαιωνική παράδοση βρισκόταν ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, ο φημισμένος Κολοσσός της Ρόδου (χάλκινο άγαλμα του Ήλιου), έργο του ροδίτη αγαλματοποιού Χάρητος (3ος αιώνας π.Χ.), κατασκευάστηκε κατά τα έτη 1464-1467 το φρούριο του Αγίου Νικολάου, κατ’ εντολήν του Μεγάλου Μαγίστρου R. Zacosta. 

Η κατασκευή του εν λόγω φρουρίου σε ένα χώρο όπου υπήρχε κατά πάσαν πιθανότητα παλαιότερη αρχαία κατασκευή, αλλά και βυζαντινή ή πρώιμη ιπποτική εκκλησία του Αγίου Νικολάου (σε αυτήν οφείλει την ονομασία του το οχυρό), σήμανε το τέλος της μακραίωνης διαδικασίας οχύρωσης της μεσαιωνικής πόλης της Ρόδου, που είχε αρχίσει τον 7ο αιώνα, με την κατασκευή του πρωτοβυζαντινού φρουρίου. 

Στην περίοδο που προηγήθηκε της κατάληψης της Ρόδου από τους Οθωμανούς (1522) το οχυρωματικό σύμπλεγμα του Αγίου Νικολάου υπέστη συνεχείς μετασκευές, που αποσκοπούσαν στη μέγιστη δυνατή ενίσχυσή του. 

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι Ιταλοί χρησιμοποίησαν το φρούριο του Αγίου Νικολάου, προκειμένου να προστατεύσουν το λιμάνι του Μανδρακίου. 

Ο χρόνος, η θάλασσα και ο ανθρώπινος παράγοντας επέφεραν ισχυρά πλήγματα στο φρούριο του Αγίου Νικολάου, γι’ αυτό και κρίθηκε αναγκαία η εφαρμογή ενός ειδικού αναστηλωτικού προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού, αρχής γενομένης από το 1998. 

Ο φάρος που βρίσκεται στην οροφή του πύργου είναι ένας από τους παλαιότερους και πλέον ιστορικούς φανούς της Μεσογείου, καθώς λειτουργεί τουλάχιστον από το 1675. Ο σύγχρονος φάρος κατασκευάστηκε το 1863 από τη Γαλλική Εταιρεία Οθωμανικών Φάρων. Κατά τα έτη 2004-2005 ολοκληρώθηκε η ανακατασκευή του πέτρινου πυργίσκου του φάρου πάνω στο δώμα του κεντρικού πύργου Zacosta, ενώ στα τέλη του 2006 ολοκληρώθηκε η μετεγκατάσταση του φάρου και η επαναλειτουργία του με ευθύνη της Υπηρεσίας Φάρων του Πολεμικού Ναυτικού. 

Το φρούριο του Αγίου Νικολάου δεν είναι, όμως, το μοναδικό στολίδι του Μανδρακίου, άλλοτε κύριου λιμανιού της πόλης της Ρόδου, όπου σήμερα αράζουν εκδρομικά σκάφη και σκάφη αναψυχής. Τα πασίγνωστα χάλκινα ελάφια, στην είσοδο του λιμανιού, οι αποκατεστημένοι παλαιοί ανεμόμυλοι, καθώς και τα υπέροχης αρχιτεκτονικής κτίσματα της Ιταλοκρατίας στην περιοχή γύρω από το Μανδράκι, συνθέτουν ένα ιδιαίτερα γραφικό σύνολο, που γοητεύει τους ταξιδιώτες. 

*Στην κεντρική φωτογραφία του παρόντος άρθρου, η είσοδος του λιμανιού του Μανδρακίου (πηγή: Φίλιππος Φιλίππου). 

Πηγή: Βαγγέλης Στεργιόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάρπαθος: Το νησί με την εξωπραγματική θάλασσα και τις παραλίες «κοσμήματα» (Photos)

«Υπάρχει ένα ελληνικό νησί όπου η θάλασσα είναι τόσο διάφανη που μοιάζει εξωπραγματική». Με αυτόν τον χαρακτηριστικό τίτλο η ιταλική ταξιδιωτική ιστοσελίδα travel.thewom.it αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην Κάρπαθο, αναδεικνύοντας το μοναδικό φυσικό της περιβάλλον, τις εντυπωσιακές παραλίες και τις αυθεντικές εμπειρίες που προσφέρει στους επισκέπτες. 

Το αφιέρωμα περιγράφει την Κάρπαθο ως έναν τόπο που παραμένει «ευτυχώς σταματημένος στον χρόνο», όπου το φυσικό τοπίο, οι παραδόσεις και οι ποιοτικές υπηρεσίες συνθέτουν μια διαφορετική εκδοχή των ελληνικών διακοπών, μακριά από την πολυκοσμία των πιο προβεβλημένων νησιών. 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, η Κάρπαθος είναι το μέρος όπου «η παράδοση αποτελεί τρόπο ζωής και όχι τουριστικό αξιοθέατο». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις παραλίες της Καρπάθου, τις οποίες το μέσο χαρακτηρίζει «κοσμήματα των Δωδεκανήσων». 

Ξεχωρίζει η Άπελλα, η οποία παρουσιάζεται ως «η βασίλισσα της Μεσογείου», με τη πευκόφυτη βλάστηση να καταλήγει σε σμαραγδένια νερά δημιουργώντας ένα σκηνικό εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς. 

Εξίσου εντυπωσιακή περιγράφεται η Κυρά Παναγιά, η «εικόνα-σύμβολο» της Καρπάθου, όπου το χαρακτηριστικό εκκλησάκι με τον κόκκινο τρούλο δεσπόζει πάνω από τον κόλπο και δημιουργεί μια από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες του Αιγαίου. 

Το δημοσίευμα αναδεικνύει επίσης τον Διακόφτη, που αποκαλεί «Ελληνική Καραϊβική», χάρη στη λευκή άμμο και τα τιρκουάζ νερά του, καθώς και την Αμμοοπή, που παρουσιάζεται ως ιδανικός προορισμός για οικογένειες και φίλους της κολύμβησης με μάσκα. 

 

Παράλληλα, ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην Αχάτα με τα λευκά βότσαλα και τα κρυστάλλινα νερά, αλλά και στον Λευκό, όπου τα ηλιοβασιλέματα και η γαλήνη της δυτικής ακτής προσφέρουν μια διαφορετική εμπειρία του νησιού. 

Το αφιέρωμα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στις παραλίες. Αντιθέτως, προβάλλει έντονα τις εναλλακτικές δραστηριότητες που μπορούν να απολαύσουν οι επισκέπτες, επιβεβαιώνοντας ότι η Κάρπαθος αποτελεί έναν ολοκληρωμένο προορισμό για τους λάτρεις της φύσης και της περιπέτειας. Οι άνεμοι του Αιγαίου, που χαρακτηρίζουν το νησί, καθιστούν την περιοχή του Αφιάρτη ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ιστιοσανίδας στην Ευρώπη, προσελκύοντας κάθε χρόνο αθλητές και φίλους του αθλήματος από όλο τον κόσμο. 

Παράλληλα, το travel.thewom.it προσκαλεί τους ταξιδιώτες να ανακαλύψουν την ενδοχώρα της Καρπάθου, δίνοντας έμφαση στον παραδοσιακό οικισμό της Ολύμπου, τον οποίο περιγράφει ως «ένα ταξίδι στον χρόνο». Εκεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν έναν τρόπο ζωής που διατηρείται αναλλοίωτος εδώ και γενιές, με τα παραδοσιακά έθιμα, τη γαστρονομία και την τοπική αρχιτεκτονική να δημιουργούν μια μοναδική πολιτιστική εμπειρία. 

Παράλληλα, αναφέρονται και τα άλλα χωριά τα οποία χαρακτηρίζονται ως αυθεντικά «μπαλκόνια στο Αιγαίο», προσφέροντας πανοραμική θέα και γνήσια φιλοξενία. Επίσης, υπογραμμίζεται ότι η Κάρπαθος αποτελεί ιδανικό προορισμό για πεζοπορία, εξερεύνηση της φύσης και θαλάσσιες δραστηριότητες, ενώ οι θαλάσσιες εκδρομές κατά μήκος των ακτών και προς τη Σαρία προσφέρουν μοναδικές ευκαιρίες για κολύμβηση και snorkeling σε απομονωμένους κολπίσκους. 

Το αφιέρωμα αποτυπώνει το πολυδιάστατο κάλεσμα του Δήμου Καρπάθου που επιδιώκει να «φωτίσει» γνωστές και άγνωστες πτυχές του προορισμού. Στο πλαίσιο αυτό, σε εξέλιξη βρίσκεται η προσπάθεια προβολής του Δήμου για παράλληλη στόχευση στο ταξιδιωτικό κοινό της Ελλάδας και του εξωτερικού που επιζητούν αυθεντικές εμπειρίες, φυσιολατρικές δραστηριότητες, εξερεύνηση σε ένα παρθένο φυσικό περιβάλλον, γνήσια φιλοξενία και μύηση στην τοπική κουλτούρα.

φωτογραφίες: Unsplash, Pixabay

Πηγή: topontiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αν δεν μπορείς να φρενάρεις την ακρίβεια, φτιάξε μια πλατφόρμα….

Τώρα η προπαγάνδα προστάζει «φτιάξτε άλλη μια εφαρμογή», για να μπαίνουν οι καταναλωτές και να συγκρίνουν τιμές προϊόντων στα εγχώρια σούπερ μάρκετ και να βλέπουν τις αντίστοιχες σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. 

Τι κάνουν οι κυβερνήσεις όταν δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα; Το ρίχνουν στην επικοινωνία, κοινώς προπαγάνδα. 

Η ακρίβεια κρατάει τουλάχιστον τρία χρόνια. Και η κυβέρνηση έχει μετέλθει όλα τα μέσα για να  δείξει ότι πασχίζει να την αντιμετωπίσει. Το πρώτο ήταν οι «αυτοψίες» του πρωθυπουργού σε σούπερ μάρκετ. Οι υπουργοί Ανάπτυξης τον τραβολογούν κατά καιρούς σε καταστήματα, για να βλέπει πόσο αποτελεσματικά ήταν τα διάφορα «καλάθια του νοικοκυριού» και να «απειλεί» τις πολυεθνικές με θηριώδη πρόστιμα διαβεβαιώνοντας ότι «δεν είμαστε μπανανία». 

Οι «αυτοψίες» δεν απέδωσαν βέβαια τίποτα, διότι από τότε μέχρι σήμερα η ακρίβεια έχει πάρει μεγαλειώδεις διαστάσεις(μεγαλειώδεις για τα κέρδη των επιχειρήσεων). 

Τώρα η προπαγάνδα προστάζει «φτιάξτε άλλη μια εφαρμογή», για να μπαίνουν οι καταναλωτές και να συγκρίνουν τιμές προϊόντων στα εγχώρια σούπερ μάρκετ και να βλέπουν τις αντίστοιχες σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. Έχουμε το e-katanalotis, τώρα αποκτήσαμε και το PosoKanei. 

Όπως παλιά με τις «απειλές» κατά των πολυεθνικών, έτσι και τώρα ο πρωθυπουργός «προειδοποιεί» ότι υψηλότερες τιμές σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές «δεν μπορούν να γίνουν εύκολα ανεκτές». 

Παρατήρηση πρώτη: Από λογοπαίγνια ο κ. Μητσοτάκης τα πάει καλά. Αν οι υψηλές τιμές δεν μπορούν να γίνουν «εύκολα ανεκτές», μπορούν  να γίνουν «δύσκολα». Όπως φαίνεται από τη μέχρι τώρα πρακτική των επιχειρήσεων, το μόνο που τις ενδιαφέρει είναι να αυξάνουν τα κέρδη τους. Το αν αυτό θα γίνει «δύσκολα» δεν σκοτίζονται ιδιαίτερα. 

Παρατήρηση δεύτερη: όσοι επισκέπτονται τα σούπερ μάρκετ γνωρίζουν ότι παντού οι τιμές των προϊόντων έχουν «πετάξει» εδώ και χρόνια. Στα βασικά καταναλωτικά αγαθά δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές, κυριαρχεί ένα είδος καρτέλ. Επομένως, το να μεταβληθεί ο πολίτης σε ένα είδος καταναλωτή-ντετέκτιβ ελάχιστα θα του αποφέρει. 

Παρατήρηση τρίτη: τι θα αποφέρει στον καταναλωτή η δυνατότητα να συγκρίνει τις εγχώριες τιμές με αντίστοιχες σε άλλες  χώρες; Μήπως θα κάνει ένα ταξιδάκι στην Αλβανία, τη Βουλγαρία ή τη Βόρεια Μακεδονία και θα επιστρέψει με το καλάθι γεμάτο; Αυτό το κάνουν οι ελάχιστοι που μένουν κοντά στα σύνορα. 

Παρατήρηση πέμπτη: το 2019 τα εισοδήματα από κέρδη ήταν κατά σχεδόν 20 δισεκατομμύρια μεγαλύτερα από τα εισοδήματα της εργασίας. Το 2024 έγιναν μεγαλύτερα κατά 36 δισεκατομμύρια! 

Συμπέρασμα: Το εισόδημα από την εργασία συνεχώς υποβαθμίζεται σε σχέση με τα επιχειρηματικά κέρδη. Γι’ αυτό οι πολίτες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με την ακρίβεια, όσες προπαγανδιστικές «εφαρμογές» κι αν τους προσφέρουν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. 

Οι οποίοι μπορεί να μην έχουν καταλάβει αυτό που έχουν πει οι πολίτες για το «πριν» και το «τώρα». Και πολύ απλά έχουν πει ότι το 2019, που ήταν μνημονιακό έτος,  τα οικονομικά τους ήταν καλύτερα. 

Μπορεί να το καταλάβουν το βράδυ των επικείμενων εκλογών… 

ΥΓ: Οι βουλευτές, οι υπουργοί και, πρωτίστως, οι πρωθυπουργοί δεν ψωνίζουν(έχουν βοηθούς…) και, επομένως, δεν γνωρίζουν από τιμές. Κι αν γνωρίζουν, δεν δυσκολεύονται με τα εισοδήματα που έχουν. Γι’ αυτό ας μην χαρακτηρίσουμε την αναγγελία του πρωθυπουργού ότι θα «κατεβάσει» τη νέα εφαρμογή PosoKanei, για να συγκρίνει τις τιμές. Να προσέξει μόνο, στην επόμενη συνέντευξη που θα δώσει, μην τον ρωτήσουν πόσο κάνει το κρέας, το μπρόκολο ή τα κεράσια και δεν το θυμάται… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »