Με τους λιμενικούς είμαστε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θέλουμε να πνίγονται άνθρωποι

Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν θέλουμε να πνίγονται άνθρωποι στο Αιγαίο. Γιατί κάποιοι αυτό το θεωρούν αποτροπή 

Ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης υποστήριξε ότι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι εάν είναι με τους λιμενικούς ή με τους διακινητές. 

Στην πραγματικότητα το αποπροσανατολιστικό δίλημμα που έθεσε δεν υπάρχει. Προφανώς και είμαστε με τους λιμενικούς και δεν είμαστε με τους διακινητές, που εκμεταλλεύονται και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή απελπισμένων ανθρώπων. 

Όμως, το ερώτημα που πρέπει να τεθεί δεν είναι εάν θέλουμε να προστατεύονται τα σύνορα. Δεν είναι εάν θέλουμε να συλλαμβάνονται και να τιμωρούνται οι διακινητές. Δεν είναι καν το εάν θέλουμε να έχουμε μια συγκεκριμένη μεταναστευτική πολιτική και να υπάρχει έλεγχος στο ποιοι μπαίνουν στη χώρα. 

Το ερώτημα είναι εάν θέλουμε να πνίγονται άνθρωποι. Εάν θεωρούμε ότι η «αποτροπή» της άφιξης μεταναστών περιλαμβάνει και το να βουλιάζουν οι βάρκες τους και να χάνουν τη ζωή τους. Εάν θεωρούμε ότι ο πνιγμός αποτελεί εργαλείο «μεταναστευτικής πολιτικής». 

Και μην μου πείτε ότι υπερβάλλω. 

Εάν παρακολουθήσετε το φιλοκυβερνητικό επικοινωνιακό σύμπαν, θα διαπιστώσετε εδώ και μήνες μια σειρά από δημοσιεύματα που όλα έχουν τον ίδιο τόνο: «Γκάφα του Λιμενικού που άφησε μετανάστες να φτάσουν ανενόχλητοι στη Γαύδο από τη Λιβύη». «Διακοσμητικό ρόλο παίζει το Λιμενικό και δεν εμποδίζει την προσέγγιση των πλοιαρίων με μετανάστες». «Χάθηκε η μπάλα με το μεταναστευτικό». «Δυσαρεστημένο το Μαξίμου με τον υπουργό Ναυτιλίας». 

Δηλαδή, όλο το προηγούμενο διάστημα υπήρχαν επικρίσεις στο Λιμενικό Σώμα και τον πολιτικό του προϊστάμενο επειδή δεν σταματούσε τα σκάφη με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, δεν τα απέτρεπε να προσεγγίσουν, και δεν εξασφάλιζε ότι δεν θα πατούσαν ελληνικό έδαφος. 

Μόνο που στην ανοιχτή θάλασσα το «σταματάω» ή το «αποτρέπω» ή το «δεν θα πατήσετε σε ελληνικό έδαφος» έχει ένα όριο: ότι δεν μπορεί να σημαίνει βύθιση του σκάφους γιατί τότε θα έχουμε θύματα. Γιατί η αποτροπή, με την έννοια του να γυρίσει πίσω από εκεί που ήρθε, δεν είναι πάντα εφικτή. Ή θα σημαίνει ότι επιστρέφοντας μπορεί να βουλιάξει. 

Να το πω απλά: με βάση την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία ένα τέτοιο σκάφος όντως φτάνει παράτυπα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να το βυθίσουμε. 

Γι’ αυτό και ο υπουργός Ναυτιλίας σε μια συνέντευξή του είχε πει ότι στην ανοιχτή θάλασσα κάνεις έρευνα και διάσωση. Εννοώντας προφανώς δεν μπορείς να κάνεις επικίνδυνη αποτροπή. 

Όμως, φαίνεται ότι αυτό για διαφόρους, εντός και εκτός κυβέρνησης, δεν είναι αρκετά αποτρεπτικό και θα ήθελαν το Λιμενικό να είναι πιο «αποφασιστικό», δηλαδή να προσπαθεί να κάνει τα σκάφη να γυρίσουν πίσω ακόμη και εάν αυτό θα είχε τον πραγματικό κίνδυνο να βυθιστούν και να χαθούν ζωές. 

Και το ζήτημα δεν είναι μόνο να σχολιάσουμε επικριτικά τις ακροδεξιές φωνές εντός και εκτός κυβέρνησης που θέλουν να δουν πνιγμένους μετανάστες  ως μέθοδο «αποτροπής». Το κλίμα που καλλιεργείται μπορεί να οδηγήσει σε τραγωδίες. 

Μπείτε στη θέση των γυναικών και των ανδρών του λιμενικού, αυτών που κάνουν περιπολίες στο Αιγαίο και που έχουν συναντήσει τον κίνδυνο πολλές φορές και που έχουν διασώσει χιλιάδες ανθρώπους. Βλέπουν κάθε τόσο δημοσιεύματα που τους κατηγορούν ότι τεμπελιάζουν, ότι είναι «χαλαροί», ότι «αφήνετε τους μετανάστες να φτάνουν ανενόχλητοι», ότι «κάνετε γκάφες». Και σκεφτείτε την πίεση και την αίσθηση ότι πρέπει στην επόμενη βάρδια να «κάνουν κάτι παραπάνω», να δείξουν ότι ούτε δειλοί είναι, ούτε χαλαροί. Και αναρωτηθείτε τι σημαίνει αυτό μέσα στη δύσκολη συνθήκη της νύχτας, της κακοκαιρίας, της προσπάθειας των διακινητών να τους αποφύγουν, του φόβου και της έντασης και το βαθμό στον οποίο όλα αυτά -αναλόγως βεβαίως και την ιδιοσυγκρασία, αλλά και τις αρχές και την ιδεολογία του καθενός, με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα να μην καταδικάζει δια ροπάλου υψηλού ρίσκου επιλογές- μπορούν να ωθήσουν σε λάθη, σε πρακτικές αποτροπής που είναι πιο βίαιες από ό,τι πρέπει. Και πόσο λίγο θέλει για να γίνει το κακό… 

Και έτσι επιστρέφω στο αρχικό ερώτημα που έθεσα: θέλουμε να πνίγονται άνθρωποι ή όχι. Ας απαντήσουμε αυτό και μετά ας συζητήσουμε για «μεταναστευτική πολιτική». Γιατί δεν θέλω να ζω σε μια χώρα που πνίγει ανθρώπους στα σύνορά της. 

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Η «εγκατάλειψη» των τουριστικών σχολών

Στην εκπαίδευση για τον τουρισμό έγινε αναφορά, κατά την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου, τις προηγούμενες ημέρες. 

Προφανώς, ο λόγος για την ΑΣΤΕΡ (σ.σ. είναι και η ΑΣΤΕ της Κρήτης) και είναι πραγματικά να απορεί κανείς γιατί η κεντρική διοίκηση, εδώ και πολλά χρόνια, μοιάζει να απαξιώνει επί τούτου τις σχολές αυτές, που θα μπορούσαν να ήταν φυτώριο της αφρόκρεμας των εργαζομένων στον τουρισμό. 

Μόνο… απ’ έξω να περάσει κανείς από την τουριστική σχολή της Ρόδου και τον πιάνει μία… μελαγχολία από την κατάσταση του κτηρίου-πού να μπει και μέσα. Όσο για τους φοιτητές, που πολλοί έρχονται από τα πιο απομακρυσμένα μέρη της χώρας θεωρώντας προνόμιο να σπουδάσουν τουριστικά στη Ρόδο, μόνο ως φοιτητές δεν αντιμετωπίζονται! 

Την ίδια ώρα, από τον covid και μετά ο τουρισμός περνάει μία κρίση δραματικής έλλειψης εργαζομένων, καθώς οι νέοι μοιάζουν να αποστρέφονται τα τουριστικά επαγγέλματα που, όχι πολλά χρόνια πίσω, τα κυνηγούσαν (σ.σ. προφανώς και δεν είναι οι σχολές ο μόνος και κύριος λόγος). 

Στην ίδια εκδήλωση, ο πρόεδρος του Συλλόγου Διευθυντών Ξενοδοχείων, Γιώργος Ματσίγκος, ένας από τους «γκουρού» των επαγγελματιών του τουρισμού που διαθέτουμε, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το πού μπορεί να οδηγήσει η λύση με τους μετακλητούς υπαλλήλους για την αντιμετώπιση του προβλήματος: ακόμα και στην «αλλοίωση», κατά κάποιον τρόπο, της φυσιογνωμίας του τουριστικού μας προϊόντος. 

Είναι μετά να απορούμε η πρώτη βιομηχανία της χώρας δεν μπορεί να βρει επαγγελματίες να τη στελεχώσουν; 

Κυρ. Π. / Από τους Αντίλαλους της Ροδιακής

Διαβάστε Περισσότερα »

Σε ιδι­ώ­τες η περιου­σία του ΥΠΠΟ

Το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού δρο­μο­λο­γεί εν κρυ­πτώ την ίδρυση ανώ­νυ­μης εται­ρείας για τη δια­χείριση της κινη­τής και ακίνη­της περιου­σίας του και των εσόδων του. 

Χωρίς καμία επίσημη ενη­μέρωση για τις προ­θέσεις του, το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού (ΥΠΠΟ) δρο­μο­λο­γεί την άμεση ίδρυση «ανώ­νυ­μης εται­ρείας, η οποία θα επο­πτεύε­ται από τον ΟΔΑΠ (Οργα­νι­σμός Δια­χείρι­σης και Ανάπτυ­ξης Πολι­τι­στι­κών Πόρων) και το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, θα δια­θέτει διοι­κη­τική και οικο­νο­μική αυτο­τέλεια, λογι­στική και λει­τουρ­γική ευε­λι­ξία, και οι σκο­ποί και το αντι­κείμενό της θα συν­δέο­νται τόσο με τη δια­χείριση του συστήμα­τος ηλε­κτρο­νι­κού εισι­τη­ρίου όσο και με τη δια­χείριση της κινη­τής και ακίνη­της περιου­σίας του ΟΔΑΠ». Ο τελευ­ταίος, όπως είναι γνω­στό, λει­τουρ­γεί από την ίδρυσή του το 2020 με τη μορφή του ΝΠΔΔ –απο­τε­λεί μετε­ξέλιξη του Ταμείου Αρχαιο­λο­γι­κών Πόρων και Απαλ­λο­τρι­ώ­σεων (ΤΑΠΑ)– ως δια­χει­ρι­στής της περιου­σίας και των εσόδων του ΥΠΠΟ. 

Ένα σχέδιο στα κρυφά 

Το παρα­πάνω απόσπα­σμα βρίσκε­ται κρυμ­μένο σχε­δόν στο παράρ­τημα (!) σύμ­βα­σης παρο­χής υπη­ρε­σιών συμ­βου­λευ­τι­κής νομι­κής υπο­στήρι­ξης που συνήψε την προ­πα­ρα­μονή των Χρι­στου­γέν­νων ο ΟΔΑΠ με δικη­γόρο «για την ανα­μόρ­φωση του θεσμι­κού πλαι­σίου ενόψει της ολο­κλήρω­σης του ενταγ­μένου στο ΤΑΑ έργου “Ανάπτυξη & Εφαρ­μογή Ψηφια­κών Δια­δρα­στι­κών Υπη­ρε­σιών και Περιε­χο­μένου για τη βελ­τίωση της εμπει­ρίας του επι­σκέπτη σε Αρχαιο­λο­γι­κούς Χώρους, Μου­σεία, Μνη­μεία και Ιστο­ρι­κούς Τόπους με τη χρήση Και­νο­τόμων Τεχνο­λο­γιών και Ανοι­χτών Συστη­μάτων” (όπως περι­γράφε­ται στο Παράρ­τημα Ι)». 

Πρέπει λοι­πόν να ανα­τρέξει κανείς στο παράρ­τημα μιας σύμ­βα­σης με δικη­γόρο για να δια­πι­στώ­σει πως, σύμ­φωνα με τον ΟΔΑΠ, η ολο­κλήρωση του συγκε­κρι­μένου έργου «οδη­γεί σε έναν “νέο ΟΔΑΠ” (σ.σ.: με έντονα στοι­χεία από τον συντάκτη του κει­μένου), ο οποίος –πέραν της δημόσιας απο­στο­λής του, όπως αυτή καθο­ρίζε­ται από τον ιδρυ­τικό του νόμο (ν. 4761/2020)– καλείται να δια­θέτει παράλ­ληλα και έναν ανα­πτυ­ξιακό βρα­χίονα, ικανό να υπο­στη­ρίζει εξει­δι­κευ­μένα έργα τόσο του συστήμα­τος ηλε­κτρο­νι­κού εισι­τη­ρίου όσο και της ευρύτε­ρης ανα­πτυ­ξια­κής λει­τουρ­γίας του Οργα­νι­σμού». 

Και συνε­χίζει το έγγραφο: «Περαι­τέρω, σύμ­φωνα με το άρθρο 5 του ιδρυ­τι­κού νόμου του ΟΔΑΠ (ν. 4761/2020), προς υπο­στήριξη της εκπλήρω­σης των ανα­πτυ­ξια­κών σκο­πών του προ­βλέπε­ται η σύσταση νομι­κού προ­σώ­που ιδι­ω­τι­κού δικαίου [ΝΠΙΔ] με την έκδοση προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος για τη δια­χείριση της περιου­σίας του ΟΔΑΠ. Ενόψει, όμως, της παράδο­σης του έργου του νέου συστήμα­τος ηλε­κτρο­νι­κού εισι­τη­ρίου που αφορά σε 108 αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους τον Φεβρου­άριο του έτους 2026, καθίστα­ται επι­τα­κτική η ανάγκη τρο­πο­ποίη­σης του άρθρου 5 του ν. 4761/2020 και ίδρυ­σης διά νόμου ανώ­νυ­μης εται­ρείας». 

Σημει­ώ­νουμε ότι η πρόβλεψη για σύσταση ΝΠΙΔ εντός του ΟΔΑΠ είχε προ­κα­λέσει έντο­νες αντι­δράσεις κατά τη συζήτηση του νομο­σχε­δίου το 2020, με την αντι­πολίτευση και τα σωμα­τεία εργα­ζο­μένων στον πολι­τι­σμό να εκφράζουν την ανη­συ­χία τους πως η ρύθμιση ευνοεί τη δια­χρο­νική προ­σπάθεια εκποίη­σης και ιδι­ω­τι­κο­ποίη­σης της ακίνη­της περιου­σίας του ΥΠΠΟ, θέτο­ντας εν αμφι­βόλω ακόμη και τον δημόσιο χαρα­κτήρα της δια­χείρι­σης των εσόδων του ΥΠΠΟ. 

Σήμερα έχουμε προ­χω­ρήσει πολλά βήματα παρα­κάτω στην κατεύθυνση εμπο­ρι­κής «αξιο­ποίη­σης», στην ουσία έμμε­σης ιδι­ω­τι­κο­ποίη­σης, της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς. Το ΥΠΠΟ διά του ΟΔΑΠ έχει ήδη προ­χω­ρήσει σε κινήσεις όπως οι πριβέ ξενα­γήσεις των 5.000 ευρώ στην Ακρόπολη, η παράδοση σε μία αλυ­σίδα όλων των ανα­ψυ­κτη­ρίων της χώρας, η εκχώ­ρηση στο του­ρι­στικό κεφάλαιο, αντί ενοι­κίου, 19 αρχαιο­λο­γι­κών χώρων και μνη­μείων για… γαστρο­νο­μι­κές εμπει­ρίες, με τον ανε­κδι­ήγητο τίτλο «The Eaternity Experience», ενώ σε εξέλιξη βρίσκε­ται και το σχέδιο «αξιο­ποίη­σης» 21 πωλη­τη­ρίων του ΟΔΑΠ, ήτοι παρα­χώ­ρη­σής τους σε ιδι­ώ­τες αντί μισθώ­μα­τος. 

Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η προ­ω­θούμενη ίδρυση της ανώ­νυ­μης εται­ρείας για την οποία γίνε­ται λόγος παρα­πάνω. Για τους θια­σώ­τες μάλι­στα της αγο­ραίας εκμε­τάλ­λευ­σης του… brand Hellenic Heritage δεν αρκεί πια ένα ΝΠΙΔ. 

Χρειάζε­ται μια ΑΕ, αυτο­τε­λής και «ευέλι­κτη». «Και προ­κει­μένου το νομικό πρόσωπο να συστα­θεί και να λει­τουρ­γήσει άμεσα» συνε­χίζει το παράρ­τημα της σύμ­βα­σης που εξε­τάζουμε, «δεδο­μένου ότι το έργο παρα­δίδε­ται τον Φεβρου­άριο του 2026 και η υπό σύσταση ανώ­νυμη εται­ρεία πρέπει να είναι απο­λύτως έτοιμη να τεθεί σε πλήρη λει­τουρ­γία, απαι­τούνται σύνθε­τες ενέρ­γειες και νομική εξει­δίκευση σε κανο­νι­στικά και νομο­τε­χνικά κείμενα, ώστε να συντα­χθεί ένα συνε­κτικό σχέδιο νόμου, συνο­δευ­όμενο από προ­κα­ταρ­κτική Ανάλυση Συνε­πειών Ρύθμι­σης, το οποίο θα περι­λαμ­βάνει τις απαι­τούμε­νες τρο­πο­ποι­ήσεις του Ν. 4761/2020 για την εύρυ­θμη λει­τουρ­γία του Οργα­νι­σμού καθώς και τις ανα­γκαίες μετα­βα­τι­κές δια­τάξεις». 

Το εγχείρημα της υπο­κα­τάστα­σης, επί της ουσίας, του ΝΠΔΔ που δια­χει­ρίζε­ται την περιου­σία και τα έσοδα του ΥΠΠΟ –του ΤΑΠΑ παλιότερα, του ΟΔΑΠ τώρα– από μια ανώ­νυμη εται­ρεία που λει­τουρ­γεί με τους κανόνες της αγο­ράς, εκτός δημόσιου λογι­στι­κού, εκτός ενιαίου μισθο­λο­γίου, εκτός προ­σλήψεων μέσω ΑΣΕΠ και εκτός δημόσιου ελέγ­χου, δεν είναι και­νούρ­γιο. Επι­χει­ρήθηκε και στο παρε­λθόν με τον αλήστου μνήμης Οργα­νι­σμό Προ­ώ­θη­σης Ελλη­νι­κού Πολι­τι­σμού ΑΕ (ΟΠΕΠ), ο οποίος ξεκίνησε τη δια­δρομή του με τη διορ­γάνωση της απίθα­νης εκείνης Πολι­τι­στι­κής Ολυ­μπιάδας 20012004 που άφησε άφωνη την υφήλιο: από τη «Μυθω­δία», την ωδή στον Δία που μετα­δόθηκε και στον… Αρη μέσω της NASA, μέχρι το φαντα­σμα­γο­ρικό πολυ­θέαμα για τους άθλους του Ηρα­κλή που παρου­σιάστηκε στη Μόσχα και προ­κάλεσε γενική θυμη­δία. 

Συνέχισε παίρ­νο­ντας από το ΤΑΠΑ τα πωλη­τήρια στους πλέον προ­βε­βλη­μένους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους και μου­σεία της χώρας, προ­χώ­ρησε στην παρα­γωγή ενη­με­ρω­τι­κών DVDs (ποτέ κανείς δεν τα είδε), ανέλαβε την εκχώ­ρηση της παρα­γω­γής μου­σεια­κών αντι­γράφων σε ιδι­ω­τι­κές εται­ρείες, υπέγραψε μια σκαν­δα­λώδη σύμ­βαση με τη Siemens για την εγκα­τάσταση 4.500 «φορη­τών ξενα­γών» σε 15 αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους (δεν υλο­ποι­ήθηκε ποτέ, ενώ δόθη­καν 4 εκα­τομ­μύρια ευρώ ως προ­κα­τα­βολή…), έκανε μέχρι και τον… ενδιάμεσο για την πρόσληψη προ­σω­πι­κού στο Μου­σείο Ακρόπο­λης.

Κοντο­λο­γίς, ο ΟΠΕΠ ΑΕ, χωρίς έλεγχο από το δημόσιο λογι­στικό, λεη­λάτησε ταχύτατα δημόσιο και ευρω­παϊκό χρήμα, δείχνο­ντας την ανα­γκαία «ευε­λι­ξία» στην κατά το δοκούν πρόσληψη (αλλά και απόλυση) προ­σω­πι­κού, επίσης «ευέλι­κτα» αμει­βο­μένου (προς τα πάνω ή προς τα κάτω) και φτάνο­ντας ταχύτατα το χρέος του στα 10 εκα­τομ­μύρια ευρώ, μέχρι να κλείσει και να μπει σε εκκα­θάριση το 2011 (εκκα­θάριση που δεν έχει ακόμη ολο­κλη­ρω­θεί…). 

Αντι­δράσεις

Το σκάν­δαλο του ΟΠΕΠ ΑΕ, το οποίο γνω­ρίζει πολύ καλά η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού Λίνα Μεν­δώνη από την περίοδο που ήταν γενική γραμ­μα­τέας του ΥΠΠΟ στις κυβερ­νήσεις του ΠΑΣΟΚ, υπε­νθυ­μίζει και ο Σύλ­λο­γος Ελλήνων Αρχαιο­λόγων (ΣΕΑ) σε ανα­κοίνωσή του που τιτλο­φο­ρεί «Ποιος θέλει να βάλει χέρι στα έσοδα από τα μνη­μεία;» σχε­τικά με τις τωρι­νές προ­θέσεις του ΥΠΠΟ. «Πρόκει­ται για μια προ­κλη­τική ενέρ­γεια, τόσο από άποψη συνταγ­μα­τική όσο και από άποψη δημο­σίων εσόδων, μακριά από κάθε έννοια δημο­σίου συμ­φέρο­ντος» παρα­τη­ρεί ο ΣΕΑ και συμπλη­ρώ­νει: «Το σκάν­δαλο του ΟΠΕΠ ΑΕ, που έκλεισε μετά τη δια­σπάθιση εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ του ελλη­νι­κού λαού, αλλά και του Οργα­νι­σμού Πολι­τι­στι­κής Πρω­τεύου­σας Θεσ­σα­λο­νίκη 1997, απο­τε­λούν εύγλωττα παρα­δείγ­ματα. Ακόμη και τότε όμως ουδείς σκέφτηκε να παρα­δώ­σει στον αμαρ­τωλό ΟΠΕΠ και τα έσοδα από τα εισι­τήρια των αρχαιο­λο­γι­κών χώρων».

Ο ΣΕΑ, θεω­ρώ­ντας μείζον ζήτημα την κυβερ­νη­τική πρόθεση για την ίδρυση ΑΕ, όπως και συνο­λικά τη μετα­τροπή του ΟΔΑΠ σε όχημα ιδι­ω­τι­κο­ποίη­σης των μνη­μείων και κατα­σπα­τάλη­σης των εσόδων από τους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους της χώρας σε αλλότριους σκο­πούς, καλεί όλα τα σωμα­τεία του ΥΠΠΟ, τους πολίτες και τα κόμ­ματα να πάρουν θέση ενάντια στη δημιουρ­γία ΑΕ με τους σκο­πούς που περι­γράφο­νται.

Την αντίθεσή του με την ίδρυση της ΑΕ έχει εκφράσει και ο Σύλ­λο­γος Υπαλ­λήλων του ΟΔΑΠ που σημει­ώ­νει σε ανα­κοίνωσή του πως «δια­χρο­νικά, δεν συμ­φω­νεί με τη λογική εκχώ­ρη­σης αρμο­διο­τήτων σε εται­ρείες/ιδι­ώ­τες, ούτε και με τη λογική σύστα­σης ανω­νύμων εται­ριών, αλλά αντι­θέτως προ­τάσ­σει τη πρόσληψη του απαι­τούμε­νου και εξει­δι­κευ­μένου προ­σω­πι­κού για την εύρυ­θμη λει­τουρ­γία των Υπη­ρε­σιών του ΟΔΑΠ». 

Σε πρόσφατη (27 Ιανου­α­ρίου) μάλι­στα γενική συνέλευση των μελών του συλ­λόγου επι­βε­βαι­ώ­θηκε η ομόφωνη κατα­δίκη της κυβερ­νη­τι­κής πρόθε­σης και απο­φα­σίστηκε σειρά δράσεων (ενη­μέρωση των κομ­μάτων με επι­στολή, δημο­σιο­ποίηση της θέσης του συλ­λόγου, συντο­νι­σμός με την ομο­σπον­δία των εργα­ζο­μένων –ΠΟΕΥΠΠΟ– και τα πρω­το­βάθμια σωμα­τεία), με προ­ο­πτική την κλι­μάκωση των αντι­δράσεων. 

Η δικη­γόρος του Γεραπ­ε­τρίτη

H σύνταξη σχε­δίου νόμου για την ίδρυση της ΑΕ και η σύνταξη σχε­δίου νόμου (δια­κρι­τού μέρους ή ενιαία με το προη­γούμενο) για τις ανα­γκαίες τρο­πο­ποι­ήσεις του ν. 4761/2020 και των μετα­βα­τι­κών δια­τάξεων του ν/σ ανα­τέθηκε, αντί αμοι­βής 30.000 ευρώ, στη δικη­γόρο Δήμη­τρα Ανα­γνω­στο­πούλου, συνερ­γάτιδα την περίοδο 2019-2023 του δικη­γο­ρι­κού γρα­φείου του σημε­ρι­νού υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Γιώρ­γου Γερα­πε­τρίτη. Η Δ. Ανα­γνω­στο­πούλου είναι από το 2023 έως και σήμερα νομική σύμ­βου­λος της Enterprise Greece, της ΑΕ που λει­τουρ­γεί υπό την επο­πτεία του υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών, ενώ έχει χρη­μα­τίσει νομική σύμ­βου­λος και στην Ειδική Υπη­ρε­σία Δια­χείρι­σης και Εφαρ­μο­γής Δράσεων στους τομείς της Ερευ­νας, της Τεχνο­λο­γι­κής Ανάπτυ­ξης και της Και­νο­το­μίας (ΕΥΔΕ ΕΤΑΚ) του υπουρ­γείου Ανάπτυ­ξης και Επεν­δύσεων (την περίοδο 2022-2023), καθώς και νομική σύμ­βου­λο­ςμέλος τεχνι­κής βοήθειας της Παγκόσμιας Τράπε­ζας για την ανα­μόρ­φωση του Ελλη­νι­κού Κτη­μα­το­λο­γίου (2020-2021). 

Στάθης Γκότσης / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Εκπαιδευτικοί από Ρόδο, Χίο, Μύκονο, απαντούν μέσω του documentonews στην Αλεξοπούλου: «Το μόνο τσάμπα είναι η υπομονή μας»

«Θέλουμε να ασκήσουμε το λειτούργημά  μας με όρους αξιοπρέπειας. Δεν είμαστε επαίτες». 

Γεμάτη οργή είναι η εκπαιδευτική κοινότητα όλων των βαθμίδων για την τοποθέτηση της βουλευτή Αχαΐας, Χριστίνα Αλεξοπούλου σχετικά με το ότι «ο τσάμπας πέθανε» που χωρίς αιδώ είπε για την πενιχρή επιστροφή ενοικίου στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Όσο κι αν προσπάθησε να τα μαζέψει με τη σημερινή της τοποθέτηση στο OPEN (κάνοντας λόγο για «κάκιστη διατύπωση») οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί είναι στα κάγκελα με τον κυνισμό και την αλαζονεία της Χρ. Αλεξοπούλου. Υπενθυμίζεται πως οι αναπληρωτές είναι οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι προσλαμβάνονται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για να καλύψουν λειτουργικά κενά, ελλείψεις ή ανάγκες σε σχολεία. Εργάζονται για ορισμένο χρονικό διάστημα, είτε για όλη τη σχολική χρονιά είτε για μικρότερες περιόδους, αναπληρώνοντας μόνιμους εκπαιδευτικούς που απουσιάζουν. 

Η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΔΟΕ) ήταν η πρώτη που απάντησε στην βουλευτή με τον πρόεδρο της ΔΟΕ, Σπ. Μαρίνη να υπογραμμίζει: «Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι αυτές οι δηλώσεις δεν είναι μια προσωπική τοποθέτηση, αλλά δείχνουν συνολικότερα την αντίληψη της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων που μέσα από τις σκληρές περικοπές, τα μνημόνια και όλα αυτά τα μέτρα που μας διέλυσαν τη ζωή, τα οποία σήμερα επιχειρούν να τα περάσουν και στο σύνταγμα, θέλουν τους εργαζόμενους να ζουν με 3 και 60 για ένα κομμάτι ψωμί, την ίδια στιγμή που σε αυτήν τη χώρα μάλλον δεν είναι τζαμπατζήδες οι μεγαλοβιομήχανοι που απολαμβάνουν επιδοτήσεις, τραπεζίτες που έχουν 10ετή αναβαλλόμενο φόρο. Όλοι αυτοί οι μεγαλοεπιχειρηματίες και τα μονοπώλια που απολαμβάνουν τεράστια δισ. από τον κλεμμένο πλούτο του ελληνικό λαού». 

«Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες» 

«Η κυρία Αλεξοπούλου χυδαιολογεί όταν αναφερόμενη στους εκπαιδευτικούς χρησιμοποιεί τέτοιες ακραία προσβλητικές δηλώσεις» λέει μιλώντας στο documentonews.gr η Αναστασία Μπέτση αναπληρώτρια εκπαιδευτικός στο νησί της Ρόδου και συνεχίζει επισημαίνοντας ότι: «Καλό θα ήταν να γνωρίζει η ίδια και η κυβέρνηση της ΝΔ, την οποία υπηρετεί, ότι οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες. Απευθύνεται σε επιστήμονες, πολύπλευρα καταρτισμένους που κάθε χρόνο τρέχουν από γωνιά σε γωνιά της Ελλάδας να εργαστούν σε σχολεία ερείπια και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.  Απευθύνεται σε αναπληρωτές που κάθε χρόνο αναμένουν το πολυπόθητο ”sms” από  Σεπτέμβρη μέχρι Απρίλη, για να προγραμματίσουν τη ζωή τους κάνοντας δύο και τρεις δουλείες τον χειμώνα  και δουλεύοντας σεζόν το καλοκαίρι για να τα βγάλουν πέρα. Αγωνιζόμαστε για να κρατήσουμε τα σχολεία όρθια και απαιτούμε τουλάχιστον σεβασμό στο δύσκολο και σημαντικό έργο που καλούμαστε να επιτελέσουμε. Μακάρι οι κυβερνώντες να έδειχναν την ίδια φειδώ όταν απλόχερα μοίραζαν χρήμα σε επιχειρηματικούς ομίλους και σε πολεμικές δαπάνες. Να μην τα βάζει όμως με τους εκπαιδευτικούς γιατί θα βρεθεί  αντιμέτωπη με την οργή εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων!». 

Λίγο δυτικότερα και συγκεκριμένα στην Μύκονο η Μυρτώ Κ. καλύπτει τα εκπαιδευτικά κενά, όπως εκατοντάδες συνάδελφοί στην νησιωτική Ελλάδα. Ακούγοντας η ίδια τις δηλώσεις της Χρ. Αλεξοπούλου τονίζει οργισμένη: 

«Η δήλωση της βουλευτή είναι εκτός πραγματικότητας. Πότε δεν ήταν τίποτα τζάμπα και κυρίως για τους εκπαιδευτικούς. Το μόνο τζάμπα είναι η υπομονή μας. Τζάμπα περιμένουμε η εκάστοτε κυβέρνηση να βάλει τις ανάγκες τις δικές μας και των μαθητών μας μπροστά. Κάθε χρόνο  μετακομίζουμε, αφήνουμε τζάμπα πίσω τις οικογένειες μας και τη ζωή μας. Τζάμπα αφήνουμε και από ένα λιθαράκι σε κάθε νησί που πάμε. Γιατί με ένα λιθαράκι δεν χτίζεις…  Θέλουμε να ασκήσουμε το λειτούργημά  μας με όρους αξιοπρέπειας. Δεν είμαστε επαίτες. Είμαστε επιστήμονες και απαιτούμε τις κατάλληλες συνθήκες για να εργαστούμε, όχι μόνο για να μάθουμε στα παιδιά το άλφα και το βήτα αλλά για να σταθούμε ολόπλευρα στους μαθητές μας. Αλλά αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική και τα οικονομικά τους συμφέροντα. Εμείς με όποιο κόστος θα στεκόμαστε στο πάλι των μαθητών μας». 

Ο Νικόλαος Δ., αναπληρωτής εκπαιδευτικός στην Χίο θεωρεί πως η δήλωση της Χρ. Αλεξοπούλου ούτε τυχαία, ούτε «κάκιστη διατύπωση ήταν» αλλά: «περιγράφει τα νεοφιλελεύθερα και αδηφάγα ιδεολογήματα/αντανακλαστικά της κυβέρνησης και του ακροατηρίου της. Δεν περιγράφει την πραγματικότητα ή την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών που δίνουν καθημερινά μάχες μέσα στη σχολική τάξη. Άλλωστε είναι γνωστό πως, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προωθεί πολιτικές που εντείνουν την εργασιακή επισφάλεια στο δημόσιο — με μείωση δικαιωμάτων, εντατικοποίηση της γραφειοκρατία και πειθαρχικά μέτρα που ποινικοποιούν τη φωνή και τη δουλεία των εκπαιδευτικών (και γενικά όλων των δημοσίων υπαλλήλων) — ενώ παράλληλα αποδυναμώνει τελείως βασικούς δημόσιους θεσμούς όπως η παιδεία και η υγεία.  Αυτή η ρητορική υπηρετεί της ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού.  Αισθάνθηκα απογοήτευση και προσβολή». 

Ακρίβεια, υψηλά ενοίκια και ανεπαρκείς μεταφορές 

Και οι τρεις εκπαιδευτικοί σε Ρόδο, Χίο και Μύκονο αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα, αφού η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση τους χτυπάει ανεπανόρθωτα. Πολλοί κάνουν 2 ή 3 δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, ενώ κατά την τουριστική περίοδο πολλές φορές καλούνται να εγκαταλείψουν το ακίνητο που νοικιάζουν. Όπως εξηγεί η αναπληρώτρια στη Ρόδο, Αν. Μπέτση: 

«Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί που καλούνται να υπηρετήσουν στη Ρόδο έρχονται αντιμέτωποι με μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση όσον αφορά στο στεγαστικό, διότι όσο διαρκεί η τουριστική σεζόν τα σπίτια είναι ανύπαρκτα και όταν αυτή λήξει τα σπίτια είναι πανάκριβα! Ένας εκπαιδευτικός που πληρώνει  στην καλύτερη περίπτωση 500ευρώ για ένα σπίτι που θα πρέπει να αδειάσει τον Μάιο, πώς θα ανταπεξέλθει στις βιοτικές του δαπάνες όταν αμείβεται  με 800 ευρώ; Οι οικογένειες των εκπαιδευτικών δεν μπορούν να ζήσουν αν οι ίδιοι δεν κάνουν δύο και τρεις δουλειές για να ανταπεξέλθουν στα έξοδα».

Οι δε συνεχείς αλλαγές σχολείων και περιοχών αποτελούν ακόμα ένα τεράστιο πρόβλημα για τους εκπαιδευτικούς και για τους ίδιους τους μαθητές. Επίσης ακόμα και το αγαθό της Υγείας στα νησιά δεν είναι «τσάμπα» όπως επισημαίνει η αναπληρώτρια Μυρτώ Κ.: «Η “τζάμπα” υγεία δεν υπάρχει, διότι με ένα Κέντρο Υγείας, με μισές ειδικότητες, μας οδηγεί σε ιδιώτες γιατρούς (και πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου οικονομικοί). Στο εργασιακό επίπεδο, υπάρχουν δυσκολίες διότι οι εκπαιδευτικοί αλλάζουν κάθε χρόνο, τα παιδιά αναγκαστικά χάνουν το δάσκαλό τους, άρα πρέπει να ξαναπροσαρμοστούν σε νέες συνθήκες (ψυχοφθόρο). Τα υλικά στο σχολείο τα αγοράζουμε εμείς ή ο σύλλογος γονέων ή τα ζητάμε από τους γονείς, ώστε να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές ανάγκες (χαρτί Α4, στυλό πίνακα, μελάνι κ.α.). Στα σχολεία πλέον μπορούν να προμηθευτούν υλικά. Μας έχει κάνει το κράτος να γινόμαστε ζητιάνοι στα μάτια των παιδιών και των γονιών». 

Από τα μείζονα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αναπληρωτές εκπαιδευτική στην ακριτική Χίο, ο Νικόλαος Δ.ξεχωρίζει αυτό των μεταφορών. Τα ΚΤΕΛ πλέον σε ορισμένες περιοχές δεν υφίστανται όπως εξηγεί στο documentonews.gr: «Η Χίος δεν θα διαθέτει πλέον ΚΤΕΛ και ορισμένα δρομολόγια έχουν δοθεί σε ιδιωτικό πρακτορείο ταξιδίων που διαθέτει λεωφορεία. Και όχι προς όλα τα χωριά της περιφέρειας, σε ορισμένα. Συνεπώς οι εκπαιδευτικοί που δεν διαθέτουν δικό τους όχημα, καλούνται να μετακινηθούν καθημερινά, πληρώνοντας καθημερινά εισιτήριο στην ιδιωτική επιχείρηση (αν είναι τυχεροί και έχει δρομολόγιο προς τα εκεί) αλλιώς θα πρέπει να δημιουργήσουν “groups” με άλλους εκπαιδευτικούς που διαθέτουν όχημα και κινούνται προς την συγκεκριμένη περιοχή. Εκεί το κόστος κυμαίνεται κατά το δοκούν” του οδηγού. Και τι γίνεται αν ο οδηγός μια μέρα πάρει άδεια; Πως θα πάνε;» 

Βαγγέλης Βαλαβάνης / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Ενισχύεται η θέση της στη ραγδαία αναπτυσσόμενη τουριστική αγορά της Ινδίας

 

Ολοκληρώθηκε το ταξίδι εξοικείωσης 17 Ινδών τουριστικών πρακτόρων που διοργάνωσε ο ΠΡΟΤΟΥΡ 

Η ινδική τουριστική αγορά αναπτύσσεται ραγδαία, με την Ελλάδα να αναδεικνύεται ως προορισμός υψηλής δυναμικής. Έχοντας διακρίνει εδώ και καιρό τη συγκεκριμένη τάση, ο Δήμος Ρόδου και ο Οργανισμός Προώθησης Ροδιακού Τουρισμού (ΠΡΟΤΟΥΡ) υλοποιούν στοχευμένες δράσεις για την εδραίωση του νησιού σε αυτή την πολλά υποσχόμενη αγορά. 

Στο πλαίσιο αυτό και με αφορμή την έναρξη της πρώτης απευθείας πτήσης της αεροπορικής εταιρείας IndiGo από το Μουμπάι (Βομβάη) προς την Αθήνα, η Ρόδος φιλοξένησε 17 εκπροσώπους σημαντικών τουριστικών οργανισμών της Ινδίας. Στόχος του ταξιδιού εξοικείωσης (fam trip) που διοργάνωσε ο ΠΡΟΤΟΥΡ, ήταν η γνωριμία των Ινδών τουριστικών πρακτόρων με τον προορισμό, ώστε η Ρόδος να ενταχθεί στα πακέτα διακοπών που προσφέρουν τα τουριστικά γραφεία. 

Οι Ινδοί ταξιδιώτες συνηθίζουν, κατά τη διάρκεια των πολυήμερων διακοπών τους στην Ελλάδα, να επισκέπτονται περισσότερους από έναν προορισμούς, έχοντας ως βάση την Αθήνα. Η Ρόδος φιλοδοξεί να αποτελέσει σταθερό προορισμό στα προγράμματα των tour operators. Καθώς μάλιστα, η αεροπορική σύνδεση  με την IndiGo θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, αναμένεται να συνεχίζονται οι τουριστικές ροές στην Ελλάδα και κατά τη χειμερινή περίοδο. 

Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους, οι 17 φιλοξενούμενοι τουριστικοί πράκτορες επισκέφθηκαν τον Δήμο Ρόδου, όπου συναντήθηκαν με τον Εντεταλμένο Δημοτικό Σύμβουλο Τουρισμού, Νίκο Παυλακίδη, τον Αντιδήμαρχο Επικοινωνίας, Γιώργο Πάττα, καθώς και τον Σύμβουλο Διοίκησης του ΠΡΟΤΟΥΡ, Διονύση Τσιλιγκίρη. Στη συνάντηση εργασίας, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, η συζήτηση επεκτάθηκε μεταξύ άλλων σε θεματικά τουριστικά προϊόντα, όπως ο πολυτελής τουρισμός, ο συνεδριακός τουρισμός και ο γαμήλιος τουρισμός, τα οποία παρουσιάζουν μεγάλη ζήτηση και απευθύνονται κυρίως σε επισκέπτες υψηλής εισοδηματικής στάθμης. 

«Η επίσκεψη των Ινδών τουριστικών πρακτόρων στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Το ενδιαφέρον της ινδικής αγοράς για τη Ρόδο ενισχύεται διαρκώς μέσα από τέτοιες στοχευμένες ενέργειες και η προοπτική προσέλκυσης περισσότερων επισκεπτών στο νησί μας είναι πλέον απολύτως ορατή. Η Δημοτική μας Αρχή και ο ΠΡΟΤΟΥΡ εργάζονται μεθοδικά για την εδραίωση της Ρόδου σε αυτή την ιδιαίτερα σημαντική τουριστική αγορά. Είμαστε αισιόδοξοι ότι τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας θα είναι τα αναμενόμενα και, ότι μέσα από συστηματικές και στοχευμένες πρωτοβουλίες, η Ρόδος θα καθιερωθεί τα επόμενα χρόνια ως σταθερός προορισμός στις προτιμήσεις των Ινδών ταξιδιωτών, γεγονός που θα αποφέρει σημαντικά οφέλη στο νησί μας», δήλωσε ο κ. Παυλακίδης. 

Επισημαίνεται ότι ο Δήμος Ρόδου, μέσω του ΠΡΟΤΟΥΡ, θα συμμετάσχει από 5 έως 7 Φεβρουαρίου στην τουριστική έκθεση OTM Μουμπάι, την κορυφαία ταξιδιωτική έκθεση στην Ασία, στην οποία πρόκειται να πραγματοποιηθούν σημαντικές συναντήσεις. 

tornosnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα έξι «παράδοξα» με τα στοιχεία του ελληνικού τουρισμού

Το 2025, πέρα από τις υψηλές επιδόσεις του κλάδου, χαρακτηρίστηκε και από εκπλήξεις και... αναντιστοιχίες. Τα κρίσιμα δεδομένα και τι καταγράφεται στην αθέατη όψη. 

Χρονιά υψηλών επιδόσεων ήταν το 2025 για τον ελληνικό τουρισμό, με τα διαθέσιμα στοιχεία αφίξεων και εισπράξεων να παραπέμπουν σε νέο ιστορικό ρεκόρ. Πίσω, όμως, από αυτή την θετική εικόνα του κλάδου, αναδύεται μια πιο σύνθετη πραγματικότητα, καθώς τα ποσοτικά μεγέθη δεν αποτυπώνουν πάντα με ακρίβεια την εικόνα της αγοράς. 

Ως εκ τούτου, πέρυσι παρά τα ισχυρά αποτελέσματα, καταγράφηκαν και διάφορα παράδοξα στον κλάδο, με αναντιστοιχίες, εκπλήξεις και… «πλασματικά» νούμερα. Πίσω από τους αριθμούς αποκαλύπτεται η βαρύτητα που αποκτά η αγορά βραχυχρόνιων μισθώσεων, η οποία καλπάζει, αλλά και οι «εισαγόμενες πιέσεις» που προκαλούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες-δεξαμενές για τον τουρισμό, 

Καταγράφονται διαφορές στα καταναλωτικά πρότυπα, τόσο σε ότι αφορά την περίοδο που ταξιδεύουν οι επισκέπτες στη χώρα μας, όσο και το πώς χειρίζονται το budget τους. 

1. Ενα από τα πολλά παράδοξα του ελληνικού τουρισμού αφορά την εικόνα που διαμορφώνεται στην αγορά εργασίας. Σε ό,τι αφορά την απασχόληση, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (ΙΤΕΠ), οι ελλείψεις στα ξενοδοχεία ανά την Ελλάδα περιορίστηκαν το 2025 στο 14% επί του οργανογράμματος, έναντι 19% το 2024.

Και μπορεί τα ποσοστά να παραπέμπουν σε μείωση, ωστόσο, η εξέλιξη αυτή θεωρείται εν μέρει πλασματική, καθώς όπως φαίνεται οι επιχειρηματίες της φιλοξενίας έχουν αναπροσαρμόσει τα οργανογράμματα των ξενοδοχείων τους, «κόβοντας» θέσεις με στόχο να αντεπεξέλθουν σε μία πραγματικότητα με ελλείψεις. Σημειωτέον ότι οι ελλείψεις έφτασαν στο peak τους το 2022, όταν το σχετικό ποσοστό είχε ανέλθει στο 23%.

2. Ένα ακόμη από τα… παράξενα του τουρισμού είναι η αναντιστοιχία μεταξύ αφίξεων στα αεροδρόμια και πληρότητας στα ξενοδοχεία. Ενδεικτική είναι η εικόνα στην Αθήνα, όπου, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, οι αφίξεις στο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας το δεκάμηνο Ιανουαρίου - Οκτωβρίου ανήλθαν σε πάνω από 11,1 εκατ., παραπέμποντας σε άνοδο της τάξης του 8,5% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2024. Από αυτές τις αφίξεις, οι 7,9 εκατ. προήλθαν από το εξωτερικό, αντιστοιχώντας σε αύξηση 9,2% σε ετήσια βάση.

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η πληρότητα στα ξενοδοχεία της Αττικής για το δεκάμηνο Ιανουαρίου - Οκτωβρίου παρέμεινε επί της ουσίας στα επίπεδα του 2024, με οριακή άνοδο 0,1%. Πρόκειται για τάση η οποία αποδίδεται εν πολλοίς στην αύξηση του αριθμού των καταλυμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης.

3. Αντίφαση διαπιστώθηκε και στις επιδόσεις του ελληνικού τουρισμού το δίμηνο Αυγούστου - Σεπτεμβρίου, με τους αριθμούς να μη «επιβεβαιώνουν» τις εκτιμήσεις των επιχειρηματιών του κλάδου. Σε ό,τι αφορά τον Αύγουστο, παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις των φορέων του τουρισμού και τις μεγάλες εκπτώσεις στις οποίες προέβησαν οι ξενοδόχοι προκειμένου να γεμίσουν τα άδεια δωμάτια των επιχειρήσεών τους, οι εισπράξεις σημείωσαν διψήφιο ποσοστό ανόδου, στο 10,5%, με 4,5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση. Αντίστοιχη είναι και η εικόνα σε επίπεδο αφίξεων, οι οποίες κατέγραψαν αύξηση σε ποσοστό 8,1% τον πιο «θερμό» μήνα της σεζόν, κόντρα στις προβλέψεις.

Από την άλλη πλευρά, όμως, ο πολλά υποσχόμενος Σεπτέμβριος δεν αντεπεξήλθε στις υψηλές προσδοκίες των επιχειρηματιών του κλάδου, με τα τουριστικά έσοδα να υποχωρούν σε ποσοστό 3,6% και να διαμορφώνονται σε 3,4 δισ. ευρώ. Τον συγκεκριμένο μήνα οι αφίξεις σημείωσαν μικρή άνοδο κατά 3,5% σε ετήσια βάση.

4. Εκπλήξεις έκρυβε και η δαπάνη των ταξιδιωτών, με κάποιους να ξοδεύουν περισσότερα του αναμενόμενου και άλλους να… ψαλιδίζουν τα ποσά που διέθεσαν για διακοπές. Στην αιχμή της σεζόν, για παράδειγμα, τον Αύγουστο, οι εισπράξεις από τη γερμανική αγορά, τη μία εκ των δύο βασικών πηγών τουριστών για τον ελληνικό τουρισμό, κατέγραψαν μείωση σε ποσοστό 16,5%, τη στιγμή που οι αφίξεις ενισχύθηκαν κατά 7,2% ετησίως.

Σε ότι αφορά συνολικά το 3ο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, οι Γερμανοί καταγράφουν μείωση τόσο σε επίπεδο μέσης δαπάνης στο -16,53%, όσο και σε επίπεδο συνολικών εισπράξεων στο -7,8% σε ετήσια βάση, αντανακλώντας την πίεση που έχουν υποστεί τα εισοδήματά τους λόγω της αναιμικής ανάπτυξης της γερμανικής οικονομίας.

Στον αντίποδα, οι εισπράξεις από τις χώρες της ΕΕ-27 εκτός της ζώνης του ευρώ (Βουλγαρία, Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Σουηδία) ενισχύθηκαν σημαντικά τον Αύγουστο -και όχι μόνο- με αύξηση 10,9%, ήτοι συνολικά 587 εκατ. ευρώ.

Το γ’ τρίμηνο του 2025, οι συνολικές εισπράξεις των ταξιδιωτών από τη Σουηδία κατέγραψαν άνοδο 29% σε σχέση με το 2024, με εκείνες των Τσέχων να ακολουθούν στο συν 26%. Αντίστοιχα, οι Ρουμάνοι ξόδεψαν περισσότερα σε ποσοστό 8,5% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2024. Ως προς τη μέση δαπάνη ανά ταξίδι, οι Σουηδοί σημείωσαν άνοδο 13,6% και οι Τσέχοι 17,59% σε σχέση με το γ’ τρίμηνο του 2024. 

5. Μία ιδιαιτερότητα που παρατηρήθηκε το 2025 είναι η πτωτική πορεία των δύο premium προορισμών της χώρας, της Μυκόνου και της Σαντορίνης, σε επίπεδο αεροπορικών αφίξεων, σε αντιδιαστολή με την ανοδική πορεία των δύο μεγαλύτερων αστικών κέντρων, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. 

Με βάση τα στοιχεία του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος», η συνολική επιβατική κίνηση του 2025 ανήλθε σε 34 εκατ., παρουσιάζοντας άνοδο 6,7% σε σχέση με το 2024. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τα στοιχεία της Fraport Greece, οι αφίξεις στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» σημείωσαν αύξηση σε ποσοστό 8,2% σε ετήσια βάση, τη στιγμή που τα νούμερα υποχώρησαν στα δύο premium Κυκλαδονήσια.

Η μεν Μύκονος κατέγραψε απώλειες σε ποσοστό 2% σε επίπεδο αφίξεων για τρίτη συνεχή χρονιά, εν πολλοίς λόγω του υψηλού κόστους, έπειτα από την κατακόρυφη αύξηση των προηγούμενων ετών. Η δε Σαντορίνη σημείωσε υστέρηση 16%, με την πτώση να αποδίδεται ως επί το πλείστον στη σεισμική δραστηριότητα των πρώτων μηνών του έτους.

6. Τέλος, στα… παράδοξα του τουρισμού για το 2025 καταγράφηκε και η αναντιστοιχία μεταξύ του τζίρου της εστίασης και του τζίρου των καταλυμάτων στην αιχμή της σεζόν. Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το γ’ τρίμηνο του 2025, ο κύκλος εργασιών του κλάδου των καταλυμάτων σημείωσε αύξηση 3,2% σε σχέση το αντίστοιχο διάστημα του 2024.

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, ο τζίρος των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο των υπηρεσιών εστίασης κατέγραψε πτώση 1,7% σε σύγκριση με το τρίμηνο Ιουλίου - Σεπτεμβρίου του 2024. Αυτή η εξέλιξη αποδίδεται στην ενίσχυση της αγοράς βραχυχρόνιων μισθώσεων, με τους ταξιδιώτες να επιλέγουν να γευματίσουν στα καταλύματά τους προκειμένου να περιορίσουν τις δαπάνες.  

Σημειωτέον, πάντως, πως στον κύκλο εργασιών των επιχειρήσεων εστίασης συμπεριλαμβάνονται πέραν των δαπανών των ξένων τουριστών και τα ποσά που ξόδεψαν οι Ελληνες ταξιδιώτες. 

Εύα Δ. Οικονομάκη / euro2day.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποιοι θάνατοι (δεν) έχουν ψήφους: Οι εργάτριες, οι οπαδοί, οι άρχοντες…

Αν και δεν είναι ίδιες οι περιπτώσεις. Στη Ρουμανία ήταν όντως τροχαίο δυστύχημα με καθοριστική την ευθύνη του οδηγού. Στα Τρίκαλα ήταν εργατικό δυστύχημα, μπορεί και προαναγγελθέν έγκλημα, οι ευθύνες ερευνώνται, αλλά ήδη τα πρώτα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. 

Τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα, των Τρικάλων με τις εργάτριες και της Ρουμανίας με οπαδούς, εξακολουθούν να συγκινούν και να προβληματίζουν για το «πώς» και το «γιατί». 

Αν και δεν είναι ίδιες οι περιπτώσεις. Στη Ρουμανία ήταν όντως τροχαίο δυστύχημα με καθοριστική την ευθύνη του οδηγού. Στα Τρίκαλα ήταν εργατικό δυστύχημα, μπορεί και προαναγγελθέν έγκλημα, οι ευθύνες ερευνώνται, αλλά ήδη τα πρώτα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. 

Όμως, παρατηρούμε τις εξής διαφορές στη συμπεριφορά και στις δηλώσεις των πολιτικών. Διότι αυτοί είναι που ενδιαφέρει, αφού οι απλοί πολίτες αντιδρούν αυθόρμητα. Οι πολιτικοί όχι. 

1. Ο πρωθυπουργός επέδειξε άμεσα αντανακλαστικά. Λίγη ώρα μετά την έκρηξη που σκότωσε πέντε εργάτριες, μίλησε στην προγραμματισμένη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Εξέφρασε συλλυπητήρια για τα θύματα «στο τραγικό δυστύχημα σε μια σύγχρονη μονάδα τροφίμων». Η αναφορά στη «σύγχρονη» μονάδα γιατί χρειαζόταν; Άγνωστο. Όσα αποκαλύφθηκαν τις επόμενες ώρες τη διέψευσαν. Διότι δεν επρόκειτο για «κακιά στιγμή», ούτε για κάτι το «μοιραίο» που συνέβη στη «σύγχρονη» μονάδα. 

2. Η εξήγηση ήρθε την επομένη το πρωί, όταν εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση ο υπουργός Υγείας. Κι αυτός για «σύγχρονη»  μονάδα μίλησε. Αλλά δεν αρκέστηκε σε αυτό. Διαβεβαίωσε ότι «είχαν γίνει όλοι οι έλεγχοι» και ότι υπήρχαν «όλα τα επίπεδα ασφαλείας». Πού τα ήξερε όλα αυτά ο-μη αρμόδιος- σε θέματα ασφαλείας υπουργός; Άγνωστο. Λίγες ώρες αργότερα διαψεύστηκε και αυτός παταγωδώς από την πιο αρμόδια κρατική υπηρεσία: το θανατηφόρο αέριο διέφευγε επί μήνες από φθαρμένους σωλήνες. 

3. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέδωσε ανακοίνωση για το δυστύχημα στη Ρουμανία με θύματα οπαδούς του ΠΑΟΚ. Όσο κι αν ψάξαμε, κάτι αντίστοιχο για την τραγωδία στα Τρίκαλα με θύματα εργάτριες δεν βρήκαμε. Είναι «διαφορετικά», ίσως «κατώτερα», θύματα οι εργάτριες των Τρικάλων από τους οπαδούς μια ομάδας; Απάντηση δεν υπάρχει. 

4. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε αναφορά στα θύματα και των δύο δυστυχημάτων. Πήγε και στο γήπεδο της Τούμπας. Στα Τρίκαλα δεν πήγε. 

Για τις αντιδράσεις αυτές, των αρχόντων εν γένει, υπάρχει η πολύ απλή εξήγηση. Στη μία περίπτωση (τροχαίο) η συγκίνηση είναι μαζική και εκδηλώνεται έτσι. Το πένθος είναι συλλογικό, εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, με πορείες ακόμα και με «ηρωϊκά» συνθήματα, όπως το «αδέλφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε». 

Διότι πίσω από αυτή είναι ένας μεγάλος αθλητικός σύλλογος, με χιλιάδες οπαδούς. Όπως όλοι οι ανάλογοι σύλλογοι, έχει μεγάλη επιρροή παντού, πρωτίστως στους πολιτικούς. 

Στην άλλη περίπτωση, την τραγωδία στο εργοστάσιο των Τρικάλων, δεν υπάρχει οικουμενική συγκίνηση. Ούτε πορείες ούτε συνθήματα, μόνο οι δικοί τους άνθρωποι, άντε και οι συγχωριανοί ή κάποιοι συμπολίτες τους στις κηδείες τους. 

Οι αναφορές των αρχόντων στις εργάτριες ήταν «κλασικές», κάποιοι τις ξέχασαν κιόλας. Η δική τους περίπτωση ήταν μόνο «τραγική» και καθόλου «ηρωϊκή». Αυτές δούλευαν για το μεροκάματο, οι οπαδοί πήγαιναν για την ομάδα τους. 

Κάποιοι άρχοντες έσπευσαν να αποφανθούν για το «σύγχρονο» εργοστάσιο και τα υψηλά «επίπεδα ασφαλείας» του. 

Για τα αίτια του τραγικού τροχαίου της Ρουμανίας η συζήτηση είναι μόνο για το «δρόμο-καρμανιόλα» και για κάποιο σύστημα ασφαλείας του αυτοκινήτου που «έφταιγε», ενώ δεν έφταιγε γιατί απλώς δεν υπήρχε. 

Επιμύθιον: κάποιοι άρχοντες συγκινούνται πολύ από τροχαία δυστυχήματα που κουβαλούν ψήφους. Τα εργατικά δεν κουβαλούν. Κι αν κουβαλούν και εγκληματικές ευθύνες, μπορεί να αρχίσει η προπαγάνδα για το «κίνημα των τυμβωρύχων»…

Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »