ΠΑΣΟΚ: Χαμένοι στη μετάφραση.

Στο ΠΑΣΟΚ εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται ούτε τη συγκυρία, ούτε το επίδικο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Γι’ αυτό και κινδυνεύουν να καταλήξουν να εξυπηρετούν την προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας 

Η Νέα Δημοκρατία είναι σε δύσκολη θέση. Όσο περισσότερο προβάλλει αυτή την εικόνα απόλυτης κυριαρχίας στο πολιτικό παιχνίδι, τόσο λιγότερο ικανή γίνεται να κρύψει την πραγματική της αμηχανία.  

Και ο λόγος είναι πολύ απλός: όλος ο σχεδιασμός της, που κατά βάση στηριζόταν σε μια αντιπολίτευση που θα ήταν μια διαρκής κακοφωνία – διασπασμένη, χωρίς ηγεμονικό αφήγημα, περιορισμένη σε κραυγές χωρίς στρατηγική –, έχει πάει περίπατο, από τη στιγμή που εμφανίστηκε η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, γεγονός που έχει επαναφέρει την πολιτική αντιπαράθεση σε εκείνη την κανονικότητα, που υποχρεώνει μια κυβέρνηση που θα κάνει εκλογές στην ολοκλήρωση οκταετίας να απολογηθεί για το έργο της και να αναμετρηθεί με το γεγονός ότι η κοινωνία έχει σχηματίσει σαφή και αρνητική εικόνα για αυτή. 

Κοντολογίς εκεί που ήξερε ότι οι δημοσκοπήσεις είχαν πολύ αρνητικούς δείκτες, με τη διαφορά ότι αυτοί ήταν ακόμη πιο αρνητικοί για την αντιπολίτευση, τώρα είναι αντιμέτωπη με ένα νέο τοπίο, που κάθε άλλο παρά περίπατο θυμίζει και όπου καλείται να κάνει πραγματική πολιτική. 

Μόνο που εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία και τελικά τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και ο λόγος είναι ότι πλέον είναι πολύ δύσκολο για την κυβέρνηση να επενδύσει σε ένα θετικό αφήγημα. Γνωρίζουν στο κυβερνητικό επιτελείο ότι οι στατιστικές αλχημείες του κ. Σκέρτσου είναι βολικές για τον Αύγουστο που τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ δεν έχουν ύλη και άρα με χαρά τις αναπαράγουν, αλλά δεν είναι ακριβώς ο τρόπος για να πάνε οι βουλευτές στα καφενεία και τις γειτονιές και να πουν στους πολίτες «ψηφίστε μας ξανά, γιατί περνάτε πολύ καλά και έχουμε τις στατιστικές που το αποδεικνύουν». Ούτε μπορούν να υποσχεθούν ότι θα κάνουν τώρα όλα όσα δεν έκαναν τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, γιατί πολύ απλά θα βρεθούν αντιμέτωποι με το εύλογο ερώτημα: και ποια εγγύηση μπορείτε να προσφέρετε ότι θα κάνετε τώρα όλα όσα δεν κάνατε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια; 

Τι μένει; Να προσπαθήσουν να «χτυπήσουν» τον αντίπαλό τους. Και αυτό παίρνει δύο μορφές. Η μία είναι να κάνουν μια μεγάλη επιστροφή στο… 2015 με την ελπίδα ότι θα ξυπνήσουν τώρα τα φοβικά αντανακλαστικά, που δεν ξύπνησαν ούτε καν το 2019. Ή να δοκιμάσουν την επιστροφή στη ρητορική περί «ψεμμάτων», στην οποία επιδίδεται συστηματικά αν και με παραδειγματική αναποτελεσματικότητα πάλι ο κ. Σκέρτσος. 

Η άλλη είναι να προσπαθήσουν να γκρεμίσουν το «ηθικό πλεονέκτημα» του αντιπάλου τους. Και αυτό γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσα και να πουν για την τετραετία 2015-2019 το μόνο που δεν μπορούν να πουν είναι ότι υπήρχε τότε το είδος διάχυτης και ενδημικής διαφθοράς που υπάρχει τώρα, με μια κυβέρνηση που είναι όντως ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. 

Αυτό σημαίνει ότι θα ήθελαν να διαμορφώσουν – ακόμη καλύτερα να εμπεδώσουν – στην κοινή γνώμη την αίσθηση ότι πλέον δεν υπάρχει ούτε το «ηθικό πλεονέκτημα» και ότι η πολιτική πρόταση της ΕΛΑΣ εκπροσωπεί τη «διαπλοκή» και τα «συμφέροντα». 

Η δυσκολία βέβαια στο να «περάσουν» μια τέτοια «διάχυτη αίσθηση» είναι ότι μια κυβέρνηση που χρεώνεται τα Τέμπη, τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την κακοδιαχείριση ενός Ταμείου Ανάκαμψης που αξιοποιήθηκε πρωτίστως για κομματικούς και μικροπολιτικούς λόγους, καθώς και όλες τις περιπτώσεις επιχειρήσεων που βρέθηκαν να λαμβάνουν πολύ μεγάλο μέρος των έργων και που ως δια μαγείας ταυτόχρονα επένδυσαν σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, πολύ δύσκολα μπορεί να καταγγείλει ένα άλλο κόμμα για διαπλοκή και εξυπηρέτηση συμφερόντων. 

Οπότε αυτό που μένει σαν λύση είναι να βρεθεί κάποιο άλλο κόμμα να αναλάβει αυτόν τον ρόλο. 

Και κάποιες φορές όλα αυτά δεν χρειάζονται καν κάποιο μεγάλο σχεδιασμό. Αρκεί η πολιτική αμηχανία. Και αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα με το ΠΑΣΟΚ. 

Γιατί το κόμμα που εξακολουθεί να είναι – ας μην το ξεχνάμε – όχι απλώς η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και η βασική όντως δύναμη κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης μέσα στη Βουλή, το τελευταίο διάστημα αντί να σφυροκοπά την κυβέρνηση για τα νομοσχέδια που φέρνει κατακαλόκαιρο και τα συμφέροντα που προσπαθεί να εξυπηρετήσει, έχει επικεντρωθεί σε έναν μονομέτωπο πόλεμο κατά του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛΑΣ με επικέντρωση ακριβώς στη θεματική που η κυβέρνηση ξέρει ότι δεν μπορεί να «σηκώσει» μόνη της: δηλαδή, το να τους κατηγορεί ότι «εξυπηρετούν συμφέροντα» και ότι δεν πρόκειται να συγκρουστούν με τη διαφθορά. 

Και επειδή είναι βυθισμένοι στην αμηχανία καθώς οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές, δεν κάθονται καν να ελέγξουν αυτά που λένε και γράφουν. Για παράδειγμα υιοθετούν ένα αφήγημα ότι δήθεν η ΕΛΑΣ δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τα σκάνδαλα της ΝΔ όταν αυτό που είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξή του στο in ήταν το ακριβώς αντίθετο: ότι θέλει να εξασφαλίσει ότι μια πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της, χωρίς τις σημερινές παρεμβάσεις και τον ασφυκτικό κυβερνητικό εναγκαλισμό, ώστε να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους όσοι εμπλέκονται σε αυτή τη γενικευμένη θεσμική παραβατικότητα. Κοντολογίς το αυτονόητο. Για να μην αναφερθώ στο ότι αναφέρθηκε και σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα ιδίως σε σχέση με το χώρο της ενέργειας. 

Αντίστοιχα, είναι σχεδόν σουρεαλιστικό να καταγγέλλει το ΠΑΣΟΚ υποστήριξη από την «ολιγαρχία» επειδή κάποια ΜΜΕ απλώς δεν είναι τόσο ψυχαναγκαστικά φιλοκυβερνητικά, σκέφτονται θεσμικά και προσπαθούν να προβάλλουν ισότιμα και τις θέσεις της δημοκρατικής και προοδευτικής αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένου. Ως εάν «κανονικότητα» θα ήταν να είχαμε ένα ασφυκτικά φιλοκυβερνητικό μηντιακό τοπίο όπου κανένα μέσο δεν θα αντιμετώπιζε θετικά την αντιπολίτευση! 

Χαμένο όπως είναι το ΠΑΣΟΚ στη μετάφραση της συγκυρίας σε πολιτικό σχεδιασμό, δεν κατορθώνει να δει καν ότι αυτή η επιλογή ενός «μονομέτωπου» αγώνα κατά της ΕΛΑΣ τον μόνο που εξυπηρετεί είναι η Νέα Δημοκρατία, που προφανώς και θα ήταν μάλλον ευτυχισμένη να δει έναν «εμφύλιο» εντός της αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστική η ειρωνική αναφορά του Παύλου Μαρινάκη στην κόντρα αυτή -«να χαίρονται το προοδευτικό μέτωπο, αυτό σε άλλο μέτωπο παραπέμπει, όχι σε προοδευτικό, μάλλον σε πολεμικό, κομματικά πολεμικό»- για να καταλήξει σε παραλλαγή της γνωστής επωδού «Μητσοτάκης ή χάος» -«είναι άλλη μία περίπτωση, που αποδεικνύει ότι είναι μονόδρομος, θα έλεγα μια σταθερή κυβέρνηση»-. 

Όμως, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, από μια άποψη πιο σοβαρό: όταν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης επιλέγει να επικεντρωθεί σε μια συστηματική επίθεση σε μια άλλη δύναμη της αντιπολίτευσης, τότε, αντικειμενικά σχεδόν, είναι ως να επιλέγει ως ενδεχόμενο, ακόμη και εάν δεν το ομολογεί, να συνεργαστεί με την κυβέρνηση. Και αυτό δεν είναι κάποια «σεναριολογία»: αυτή τη στιγμή το μόνο ενδεχόμενο ώστε να έχουμε μετά τις επόμενες εκλογές κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (και του Κυριάκου Μητσοτάκη) είναι να προσφέρει στήριξη το ΠΑΣΟΚ με αντάλλαγμα κάποια υπουργεία που θα ικανοποιήσουν και τους ευσεβείς πόθους ορισμένων στελεχών του να καθίσουν σε υπουργικό θώκο χωρίς να χρειάζεται μεταγραφή στη Νέα Δημοκρατία (όπως έκανε ικανός αριθμός πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ που ήδη στελεχώνουν την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη). 

Ούτε είναι τυχαίο ότι αυτή τη στιγμή, παρασυρμένα από τη βουλιμία για εξουσία και καρέκλες, βγαίνουν ξανά στο προσκήνιο εκείνα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ούτως ή άλλως θα ήθελαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ακόμη και με την επίγνωση ότι ανεξαρτήτως της ικανοποίησης της δικής τους φιλοδοξίας, για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ μια τέτοια συγκυβέρνηση θα είναι το τέλος του δρόμου. 

Ακριβώς, γι’ αυτό καλό είναι στο ΠΑΣΟΚ να σταματήσουν να είναι χαμένοι στη μετάφραση, να αποκτήσουν επίγνωση των πραγματικών επίδικων, και, σε τελική ανάλυση, να κάνουν αυτό που υποτίθεται ότι είναι η εκπεφρασμένη θέση τους, δηλ. να συμβάλουν στο να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρολόγια κολλημένα στο 2015….

Κάποιοι πιστεύουν ότι οι εκλογές του 2027 θα κριθούν στη βάση των ερωτημάτων του… 2015 

Υπάρχει μια κατηγορία πολιτικών και ευρύτερα «δημοσιολόγων» που θεωρούν ότι για κάποιο λόγο στις εκλογές του 2027 οι ψηφοφόροι θα κρίνουν τα πράγματα με βάση το τι έγινε πριν από 10 ή 12 χρόνια. 

Ουσιαστικά, οποτεδήποτε ξεμένουν από επιχειρήματα έχουν μια σχεδόν αυτόματη αντίδραση, που λίγο πολύ αναμασά τα ίδια επιχειρήματα, πιο σωστά τις ίδιες «λέξεις κλειδιά» γιατί από ένα σημείο και μετά δεν υπάρχουν καν επιχειρήματα, μόνο λέξεις: «Δημοψήφισμα», «Ποινικός Κώδικας», «Τρίτο Μνημόνιο». 

Καμία προσπάθεια αυτά να πάρουν τουλάχιστον τη μορφή επιχειρημάτων για το σήμερα. Απλώς ένα είδος μαγικής σκέψης που θεωρεί ότι αμέσως αυτές οι αναφορές θα κάνουν τους ψηφοφόρους να εγκαταλείψουν κάθε σκέψη να ψηφίσουν κάτι διαφορετικό από τη σημερινή κυβέρνηση. 

Στις πιο έναρθρες εκδοχές αυτή η μαγική σκέψη, συνδυάζεται με διάφορους χαρακτηρισμούς, που υποτίθεται ότι «υπογραμμίζουν» το βασικό επιχείρημα. 

Ωστόσο, αυτό που δεν απαντά αυτός ο τρόπος σκέψης είναι κάτι πολύ απλό: Γιατί σε μια εκλογική μάχη που θα διεξαχθεί το 2027 θα πρέπει το βασικό κριτήριο να είναι το παρελθόν; 

Οι πολίτες όταν ψηφίζουν συνήθως επιλέγουν αυτόν που θα διαχειριστεί τις τύχες τους για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, με βάση τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εκείνη τη στιγμή. 

Δεν αποδίδουν ιστορική δικαιοσύνη, δεν διατυπώνουν συμπεράσματα για το παρελθόν, δεν παίρνουν εκδίκηση για πράγματα που έγιναν πριν από αρκετά χρόνια. 

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι μια κυβέρνηση που θα συγκρατήσει το κόστος ζωής σήμερα και στα επόμενα χρόνια, που θα βελτιώσει το εκπαιδευτικό σύστημα σήμερα και στα επόμενα χρόνια, που θα ενισχύσει το σύστημα υγείας σήμερα και στα επόμενα χρόνια, και που θα εξασφαλίσει μια αύξηση των πραγματικών εισοδημάτων, παρέχοντας ταυτόχρονα και ένα αίσθημα ασφάλειας. 

Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει να κάνει με τα αισθήματα πριν από 10 ή 12 χρόνια. 

Και αυτό όχι επειδή οι πολίτες παθαίνουν μετά από λίγο καιρό κάποιου είδους αμνησία. 

Το ακριβώς αντίθετο. 

Ασφαλώς οι πολίτες μια χαρά θυμούνται τι έγινε εκείνα τα χρόνια. Απλώς, ο τρόπος που θυμούνται δεν είναι αυτός που υποθέτουν όσοι θεωρούν ότι μπορούν να επικαλεστούν αυτή την ανάμνηση ως μπαμπούλα. Σε τελική ανάλυση, ήδη οι εκλογές του 2019 έδειξαν ότι κάθε άλλο παρά ισοπεδωτικά αρνητική ήταν η αποτίμηση για όλα όσα έγιναν τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια. Για να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι οι πολίτες συχνά σε έρευνες αναφέρουν ότι το 2019 ήταν καλύτερα από ό,τι είναι τώρα.

Και ως προς την ανάμνηση ας σταθούμε και σε κάτι άλλο. Εάν κανείς κοιτάξει θα δει προφανώς ότι υπήρξαν στιγμές τραυματικές εκείνα τα χρόνια, όμως δεν θα δει π.χ. μια διάχυτη αίσθηση ότι τότε υπήρξε διαφθορά. Ας το συγκρίνει κανείς με τη διάχυτη αίσθηση για το πόσο διεφθαρμένη είναι η σημερινή κυβέρνηση. 

Από την άλλη, οι πολίτες έχουν μια πολύ σαφή πια αποτίμηση της σημερινής κυβέρνησης. Την έχουν ζήσει για πάνω από επτά χρόνια, έχουν εικόνα για την οικονομική τους κατάσταση, έχουν εικόνα για το τι τους προκαλεί ανασφάλεια, έχουν πολύ συγκεκριμένα αιτήματα για το μέλλον. 

Οι απαιτήσεις τους είναι πλέον μεγάλες και τα κριτήρια τους αυστηρά. Αλλά βάσει αυτών θα αποφασίσουν και όχι με τις όποιες αναμνήσεις τους. 

Επίσης, καλό θα είναι να μην υποτιμάται η ικανότητα των πολιτών να κρίνουν τους πολιτικούς. Μια χαρά μπορούν να αξιολογήσουν το έργο τους, να διακρίνουν την ακεραιότητά τους, αλλά και να εκτιμήσουν εάν πήραν μαθήματα από τη διαδρομή τους, εάν μετέτρεψαν την εμπειρία σε γνώση, εάν επιστρέφουν ωριμότεροι. 

Στην πραγματικότητα, η εμμονή ορισμένων με το παρελθόν, είναι απλώς η απόδειξη μιας βαθύτερης πολιτικής αμηχανίας. Η κυβέρνηση επένδυσε για μεγάλο διάστημα στο ότι όσο μεγάλη και εάν ήταν η δυσαρέσκεια απέναντί της, παρ’ όλα αυτά δεν θα είχε αντίπαλο και άρα θα κέρδιζε. Τώρα συνειδητοποιεί ότι έχει αντίπαλο, ότι θα είναι αυτή που θα πρέπει να πείσει ότι τα έκανε καλύτερα και ότι έχει σχέδιο για το μέλλον, την ώρα που θα έχει απέναντί της μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης με συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς θα απαντηθούν τα επείγοντα αιτήματα της κοινωνίας. Και διαπιστώνει ότι κάθε άλλο παρά προετοιμασμένη ήταν γι’ αυτό… 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Τσίπρας μιλά για την ακρίβεια, το Μαξίμου “κοιτά” στο παρελθόν.

Η συνέντευξη του επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ  και οι αντιδράσεις των Π.Μαρινάκη και Γ.Φλωρίδη με ατζέντα του… 2019 

Μια πρόγευση για τους όρους διεξαγωγής της αντιπαράθεσης στην κεντρική πολιτική σκηνή το επόμενο διάστημα δόθηκε με αφορμή τη χθεσινή συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα και τον τρόπο που επέλεξε να απαντήσει το Μέγαρο Μαξίμου. 

Ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ ανέδειξε την ατζέντα της ακρίβειας και του κόστους ζωής, με τον κεντρικό μηχανισμό της ΝΔ να αντιπαραθέτει μια «προ δεκαετίας» θεματολογία. Αυτά ενώ στην συζήτηση ενεπλάκη με βολές κατά του πρώην πρωθυπουργού και η Χαριλάου Τρικούπη. 

Η συνέντευξη Τσίπρα 

Στην συνέντευξη που παραχώρησε στον ιστότοπο In.gr, ο Αλέξης Τσίπρας εστίασε ιδιαίτερα στο ζήτημα της ακρίβειας, την καταπολέμηση του οποίου σύνδεσε με την πάταξη της διαφθοράς. Σημείωσε ενδεικτικά πως «κάθε ευρώ που λείπει από το δημόσιο ταμείο για να πηγαίνει σε μίζες ή σε απευθείας αναθέσεις είναι ένα ευρώ που λείπει από το δημόσιο σχολείο. Είναι ένα ευρώ που λείπει από το δημόσιο νοσοκομείο, από τις κρίσιμες εκείνες υποδομές που σε περιόδους κρίσης ακρίβειας θα μπορούσαν να στηρίξουν τη μέση ελληνική οικογένεια». 

Επίσης, καταλόγισε στην κυβέρνηση «έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να συγκρουστεί με τα ολιγοπώλια». Παράλληλα, τάχθηκε εναντίον της αντιμετώπισης του προβλήματος με επιδοματική πολιτική σημειώνοντας πως «δεν λύνεις κανένα πρόβλημα αν δεν να καταπολεμήσεις την αιτία του προβλήματος». 

Η αντίδραση του Μαξίμου 

Αν και ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ έθεσε θέματα που συνεχώς θίγει στις δημόσιες παρεμβάσεις του, από την πλευρά του Μεγάρου Μαξίμου καταγράφθηκε ετοιμότητα αντίδρασης παράλληλα με την επεξεργασία μιας συγκεκριμένης τακτικής: Την εστίαση στην κριτική που έχει ασκηθεί στο παρελθόν προς τον Αλέξη Τσίπρα με έμφαση στην περίοδο της πρωθυπουργίας του. 

Δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο πως τα πρόσωπα που ανέλαβαν να εκφράσουν αυτή την τακτική ήταν κυβερνητικά στελέχη που περιλαμβάνονται στον «πυρήνα» του Μεγάρου Μαξίμου: Ο Παύλος Μαρινάκης και ο Γιώργος Φλωρίδης. Αυτά ενώ με συνέπεια μετέχει στις πολιτικές επιθέσεις του Αλέξη Τσίπρα το τελευταίο διάστημα ο αντιπρόεδρος της ΝΔ,  Άδωνις Γεωργιάδης. 

Ενδεικτικό είναι επίσης το ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όσο και ο υπουργός Δικαιοσύνης εστίασαν σε δύο ζητήματα που αφορούν την δικαιοσύνη και έχουν αποτελέσει αντικείμενο κριτικής  στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα την περίοδο 2018-2019. Θέματα που έχουν πολλές φορές συζητηθεί και απαντηθεί στον δημόσιο διάλογο. 

Ο Παύλος Μαρινάκης αναφέρθηκε στην διαμόρφωση των ποινικών κωδίκων λέγοντας πως ο Αλέξης Τσίπρας «ενώ είχε ήδη προκηρύξει εκλογές, κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα κατά παραγγελία συγκεκριμένων συμφερόντων». Μια θέση που είχε διατυπώσει πριν λίγο καιρό και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Αντίστοιχα ο Γιώργος Φλωρίδης επανέφερε το ζήτημα του νόμου Παρασκευόπουλου. Λέγοντας πως με αυτόν «αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές, παιδοβιαστές, ληστές, έμποροι ναρκωτικών και χιλιάδες άλλοι κατάδικοι, οι οποίοι βγαίνοτας από τη φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στη βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας». 

Το ΠΑΣΟΚ 

Επιθετική αντίδραση επέλεξε για 3η φορά το τελευταίο διάστημα και το ΠΑΣΟΚ. Σε ανακοίνωσή της η Χαριλάου Τρικούπη ανέφερε ότι ο Αλέξης Τσίπρας «ηγείται όχι ενός κόμματος αλλά μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και αυτόν διευθύνοντα σύμβουλο». 

Αυτά παρότι αναγνώρισε κοινή προσέγγιση σε επίπεδο πολιτικών θέσεων. Αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «αντέγραψε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τη ΔΕΗ, την ακρίβεια και τη στέγαση». 

Η «κορύφωση» στην ΔΕΘ 

Όπως προαναφέραμε, τα παραπάνω δείγματα φαίνεται ότι θα αποτελέσουν την εικόνα της πολιτικής αντιπαράθεσης που αναμένεται να κορυφωθεί τον Σεπτέμβριο στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Η συμπρωτεύουσα αναμένεται να αποτελέσει το «σκηνικό» στο οποίο θα καταγραφεί η κόντρα του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αλέξη Τσίπρα. 

Ιδίως από την στιγμή που ο πρωθυπουργός αναμένεται να κάνει τις εξαγγελίες του το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου και να παραχωρήσει συνέντευξη τύπου την επόμενη μέρα, ενώ μερικά 24ωρα νωρίτερα ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει παρουσιάσει το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛ.Α.Σ και θα έχει συνέντευξη τύπου στις 9 Σεπτεμβρίου. 

Όλα αυτά ενώ το φετινό φθινόπωρο θα αποτελέσει την απαρχή μιας πολύμηνης προεκλογικής περιόδου που θα ολοκληρωθεί την ερχόμενη Άνοιξη. Εφόσον φυσικά ο πρωθυπουργός τηρήσει την δέσμευσή του για εκλογές στο τέλος της 4ετίας. 

Πηγή: news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το Αιγαίο «πνίγεται» στην ανάπτυξη

Το ερώτημα είναι τι ακριβώς προσφέρουμε στους τουρίστες όταν, για να τους φιλοξενήσουμε, καταστρέφουμε αυτό που τους έκανε να έρθουν 

Νοσταλγοί μιας άλλης εποχής, αναζητούσαμε το Αιγαίο της λιτότητας και της σιωπής, το λευκό των σπιτιών και το βαθύ μπλε των παραθύρων και της θάλασσας, τις ξερολιθιές, το θυμάρι, τους γυμνούς πέτρινους λόφους, ένα τοπίο σκληρό και ταυτόχρονα μοναδικό. Ένα τοπίο που δεν χρειαζόταν τίποτε περισσότερο για να είναι όμορφο. Σήμερα, σε πολλά νησιά, εκείνο το Αιγαίο υποχωρεί μπροστά στην επέλαση της ανάπτυξης και στον αγώνα δρόμου για το γρήγορο χρήμα. Και μαζί του χάνεται κάτι περισσότερο από ένα τοπίο, η μνήμη ενός τόπου που κάποτε ήξερε να είναι όμορφος χωρίς να προσπαθεί. 

Τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις, οι βίλες και κάθε τετραγωνικό μέτρο γης απέκτησαν μια αξία που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε αδιανόητη. Το χωράφι έγινε οικόπεδο και η καλλιέργεια λιγότερο ελκυστική από ένα κατάλυμα με θέα στο Αιγαίο. Και κάπως έτσι, κάθε χρόνο παράγουμε όλο και λιγότερα από αυτά που κάποτε μας έτρεφαν. Τα τοπικά προϊόντα φθίνουν, οι καλλιέργειες εγκαταλείπονται και η διατροφή των νησιών εξαρτάται ολοένα περισσότερο από φορτηγά και πλοία που μεταφέρουν τρόφιμα από την ηπειρωτική Ελλάδα. 

Oδικά δίκτυα που κάποτε ξεχώριζαν για την κατάσταση και την οργάνωσή τους γίνονται αδιάβατα. Συγκοινωνίες που λειτουργούσαν υποδειγματικά ασφυκτιούν. Το νερό λιγοστεύει. Και πάνω στους λόφους που θαύμαζες για την αγριάδα και τη φυσική τους ομορφιά, ξεφυτρώνουν πλέον κατασκευές η μία μετά την άλλη. Υπόσκαφα, πισίνες, γυάλινες επιφάνειες και μοντέρνες κατοικίες που μπορεί να είναι εντυπωσιακές ως αρχιτεκτονικές μονάδες, αλλά μοιάζουν ξένες στο τοπίο. Σαν να προσπαθούμε να εκσυγχρονίσουμε κάτι που ήταν όμορφο ακριβώς επειδή δεν χρειαζόταν εκσυγχρονισμό. 

Το ερώτημα δεν είναι αν θέλουμε τουρίστες. Φυσικά και τους θέλουμε. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς τους προσφέρουμε όταν, για να τους φιλοξενήσουμε, καταστρέφουμε αυτό που τους έκανε να έρθουν. 

Γιατί αν το Αιγαίο γίνει παντού βίλες, πισίνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, μποτιλιάρισμα και εισαγόμενα τρόφιμα, τότε κάποια στιγμή θα έχει χαθεί το ίδιο το προϊόν που πουλάμε. 

Και μαζί του, ίσως, το Αιγαίο που αγαπήσαμε…. 

Πηγή: Έφη Τριήρη / naftemporiki.gr 

Από την έντυπη έκδοση

Διαβάστε Περισσότερα »

Πλούσιο πολιτιστικό πρόγραμμα τον Αύγουστο από τον Δήμο Ρόδου

Η Διεύθυνση Πολιτισμού του Δήμου Ρόδου παρουσιάζει τις δράσεις και εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν το επόμενο διάστημα, τις οποίες υλοποιεί ή στηρίζει σε συνεργασία με πολιτιστικούς συλλόγους, τοπικές κοινότητες, φορείς, ιδρύματα και καλλιτέχνες. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεων, που εκτείνεται σε ολόκληρη τη Ρόδο και απευθύνεται σε κατοίκους και επισκέπτες κάθε ηλικίας. 

Ο σχεδιασμός των δράσεων βασίζεται στη διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου, στην ενίσχυση της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας και στη στήριξη των ανθρώπων και των συλλογικοτήτων που συμβάλλουν διαχρονικά στην πολιτιστική ζωή του νησιού. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην αποκέντρωση, ώστε κάθε κοινότητα να αποτελεί ενεργό κύτταρο δημιουργίας και συμμετοχής. 

Με συνέπεια, συνεργασία και έμφαση στην ποιότητα, επιδιώκεται η δημιουργία ενός ανοιχτού πολιτιστικού πλαισίου που συνδέει την παράδοση με το σήμερα, προάγει την εξωστρέφεια, ενισχύει την κοινωνική συνοχή και αναδεικνύει τη Ρόδο ως έναν τόπο με ζωντανή πολιτιστική ταυτότητα. 

Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων τον μήνα Αύγουστο: 

•5-9/8: Αυγουστιάτικες προβολές ταινιών «Μ’ αγιόκλημα και γιασεμί», σε συνδιοργάνωση με το Cine Εκπαίδευση και το CineChevalier – Ίδρυμα Σταματίου, 21.00, Θερινό Κινηματοθέατρο ΡΟΔΟΝ (είσοδος ελεύθερη) 

-5/8: Αφιέρωμα στο έργο της σπουδαίας σκηνοθέτιδας, σεναριογράφου και συγγραφέα Λουκίας Ρικάκη και την προβολή της σπονδυλωτής ταινίας της «Κράτησέ με» (2006, 82΄), η οποία εξερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις και τη διαχείριση της απώλειας. Η προβολή θα πλαισιωθεί από μια σύντομη αναφορά στη ζωή και το συνολικό κινηματογραφικό και συγγραφικό της έργο με το αφιερωματικό βίντεο του Λευτέρη Γκοτζογιάννη. 

-6/8: Αφιέρωμα στην τοπική ιστορία και την τέχνη μέσα από τα πολύτιμα αρχεία της ροδιακής ταινιοθήκης του CineChevalier του Ιδρύματος Σταματίου, με τις προβολές των ντοκιμαντέρ: 

«Το Concentramento της Ρόδου, κρυφομιλώντας με τη λευτεριά». Ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για το στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησαν οι ιταλικές αρχές κατοχής στο νησί, σε σκηνοθεσία Ολυμπίας Γκογκέ, Δημήτρη Κόκκινου και Γιώργου Τζεδάκη. 

«Παρά του εν αγιογράφοις ελαχίστου: ο Φώτης Κόντογλου και ο Ευαγγελισμός της Ρόδου». Μια καταγραφή της παρουσίας και του έργου του κορυφαίου δημιουργού στην εμβληματική εκκλησία της Ρόδου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζεδάκη, ΡαφαηλίαςΓιακουμή και Δημήτρη Κόκκινου. 

-7/8: Προβολή της ταινίας «Θολός Βυθός» (2024, 90΄) της καταξιωμένης Ελληνίδας σκηνοθέτιδας Ελένης Αλεξανδράκη. Πρόκειται για μια ασπρόμαυρη δραματική ταινία βασισμένη στα αυτοβιογραφικά βιβλία του Γιάννη Ατζακά, η οποία ρίχνει μια τρυφερή αλλά και καθηλωτική ματιά στο σκληρό κομμάτι της ελληνικής ιστορίας και των Παιδουπόλεων του Εμφυλίου μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Η δημιουργός, που μοιράζει τη ζωή της ανάμεσα στην Αθήνα και τη Νίσυρο, έχει αναλάβει μεταξύ άλλων και τη διοργάνωση του ξεχωριστού κινηματογραφικού φεστιβάλ «Ηφαιστειάδα» μέσα στον κρατήρα του ηφαιστείου της Νισύρου. 

-8 & 9/8: Διήμερο αφιέρωμα στον ισπανόφωνο κινηματογράφο σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες και το πρόγραμμα «Cineitineranteenespañol».

-Το Σάββατο 8 Αυγούστου θα προβληθεί η ξεκαρδιστική ισπανική μαύρη κωμωδία «Η μεγάλη μου βραδιά» (2015, 100΄) του Alex de laIglesia,

-ενώ την Κυριακή 9 Αυγούστου η ρομαντική κομψή κωμωδία «Τα πρόβατα δεν χάνουν το τρένο» (2014, 103΄) σε σενάριο και σκηνοθεσία του ÁlvaroFernándezArmero, που πραγματεύεται τις προκλήσεις της γενιάς των 40άρηδων στη σύγχρονη Ισπανία.

•8/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κοσκινού Η ΚΑΛΛΙΘΕΑ – 4η Γιορτή Μελεκουνιού με την ορχήστρα του Μιχάλη Λαουντού.

•8/8: Με τον Πολιτιστικό Όμιλο Απολλώνων Ρόδου ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ -4η Γιορτή των Γιαρένιων, Προαύλιο του δημοτικού σχολείου της Κοινότητας Απολλώνων, 20.30

•8/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Απολακκιάς, Μουσική εκδήλωση (beachparty) με την ορχήστρα των Χρήστου Ανθούλα, Ευαξένιας Ανθούλα, Στέλιου Πετράκη, Δημήτρη Μανούσου, Γιάννη Καστανίδη και Πάρη Κατσαρού. Παραλία ΛιμνίΑπολακκιάς

•9-23/8: 61η Πανελλήνια Έκθεση Χειροτεχνίας & Αγροτικής Ανάπτυξης Κρεμαστής. Ανθόκηπος Κρεμαστής

•10/8: Ρεσιτάλ όπερας με τον Ρόδιο βαρύτονο Δημήτρη Τηλιακό με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα ετών αδιάλειπτης διεθνούς καλλιτεχνικής πορείας. Συνοδεύει στο πιάνο ο καταξιωμένος πιανίστας Θανάσης Αποστολόπουλος. Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στην Παλιά Πόλη, 21.00

•14/8: Με τον Σύλλογο Πολιτισμού & Περιβάλλοντος Αφάντου ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ,Πανηγύρι της Παναγίας Καθολικής με την ορχήστρα του Τέλη Χατζηφούντα και τους Βαγγέλη Ξεπαπαδάκη, Παναγιώτη Δημητρίου και Ηρακλή Χαϊδάνη.

•18/8: «Ωδή στους Δρόμους»: συναυλία με το μουσικό σχήμα Εννιά Χορδές με ελληνική, έντεχνη και παραδοσιακή μουσική. Παίζουν οι: Μιχάλης Μαντικός-κιθάρα & τραγούδι, Κώστας Αντωνιάδης-λύρα με συμπαθητικές χορδές, Γιάννης Παπαθεοδώρου-κιθάρα & τραγούδι, Πολύβιος Κατσουράκης-κρουστό. Παναγία του Μπούργκου, 21.00

•19/8: Η διεθνούς φήμης Ρόδια πιανίστα Θεοδοσία Ντόκου θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα μουσικής κλασικών συνθετών στο πιάνο καθώς και αποσπάσματα από διάσημες όπερες. Συμμετέχουν οι GeorgeHlawiczka, βιολί, MariaJelic, δραματική σοπράνο και GiuseppeTalamo, τενόρος. Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στην Παλιά Πόλη, 21.00

•19/8: Σε συνδιοργάνωση με τη Λέσχη Ερασιτεχνών Φωτογράφων C.Ro.P. Έκθεση φωτογραφίας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φωτογραφίας. Παναγία του Μπούργκου, 20.00-23.00

•20/8: «Όλη η Ελλάδα μια Αγκαλιά»: μουσική παράσταση με τον μουσικό Ηλία Παλιουδάκη. Με τη χαρακτηριστική του ερμηνεία και τη ζεστασιά που τον διακρίνει, θα ταξιδέψει το κοινό σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μέσα από μελωδίες που ξυπνούν μνήμες, συγκίνηση και αυθεντικά συναισθήματα. Ο Ηλίας Παλιουδάκης τραγουδάει και παίζει κρητική λύρα και η Μαρία Βορέ, ενώ την μπάντα του αποτελούν οι μουσικοί: Γιάννης Κατσαρής-πλήκτρα, Κίμωνας Πολλάτος-κιθάρα, Τόλης Αρσενίδης-ντράμερ, Νίκος Αντωνάκης-μπουζούκι & λαούτο, Γιάννης Παφαλούκος-βιολί και ο Βαγγέλης Παπαγιαννάκης, μουσικός & τεχνικός ήχου. Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου «Μελίνα Μερκούρη», 21.00

•21 & 23/8 (21/-25/8): Με την Κοινότητα Ιαλυσού ΙΑΛΥΣΙΑ 2026: συναυλίες και μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις με την ορχήστρα των Αντώνη Μακρή, Κωνσταντίνου Μακρή και Μιχάλη Λαουντού. Θέατρο Φερενίκη, Ιαλυσός

•22/8: Με το Σύλλογο Γυναικών Αρχαγγέλου ΑΡΤΕΜΙΣ, Πανηγύρι της Παναγίας Ελεημονήτριας στον Αίθωνα Αρχαγγέλου με την ορχήστρα του Μιχαήλ Καρανικόλα. Προαύλιο του μοναστηριού (20.00)

•22/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Σαλάκου ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ, 18η Γιορτή Γιαπρακίου με την ορχήστρα του Νεκτάριου Κωνσταντάκη και τους Χρήστου Ανθούλα, Ευαξένια Ανθούλα, Μανώλη Μαυρουδή και Βασίλη Μοσκιού.

•23/8: Με την Ιερά Μητρόπολη Ρόδου Αναβίωση του εθίμου των Αποσπερισμάτων στην Αρχίπολη με την ορχήστρα των Σταμάτη Χουρδά-δωδεκανησιακή λύρα και τραγούδι, Γιάννη Αγκά-βιολί και τραγούδι, Λευτέρη Χουρδά-λαούτο και τραγούδι, Δημήτρη Αδάμ-λαούτο και τραγούδι.

•24/8: «Χτίζοντας πάνω στο παρελθόν»-Τα κάστρα της Ελλάδας, Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου «Μελίνα Μερκούρη», 21.00.

Πρόκειται για ένα έργο σε μορφή πολυθεάματος ανάμεσα στο λόγο και τη μουσική. Τρεις ηθοποιοί, μία λυρική τραγουδίστρια, και ένα σύνολο μουσικής δωματίου συνομιλούν επί σκηνής σε εφτά πράξεις – ιστορικούς σταθμούς του κάστρου της Ρόδου μέσα από τα κείμενα των Σπύρου Συρόπουλου, Λευτέρη Ντρούβα και την πρωτότυπη μουσική του Θοδωρή Λεμπέση. Οι καλλιτέχνες επί σκηνής θα μας ταξιδέψουν σε ένα ιστορικό κολάζ του κάστρου και θα αναδείξουν την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων και κάστρων.

Αφηγητής: Γιάννης Βούρος

Ηθοποιοί: Θεοδώρα Σιάρκου – Βασίλης Μπατσακούτσας

Λυρική τραγουδίστρια: Αγγελική Βαρδάκα

Συνοδεύει ορχήστρα κλασικών και παραδοσιακών οργάνων (9 μουσικοί)

Βιολί – Ηρώ Καρτάνου, Θάνος Κουιμτζόγλου

Πιάνο- Δημήτρης Παπακυριαζής

Κιθάρα, μπουζούκι – Δημήτρης Κουφογιώργος

Φλάουτο- Νίκος Χαλκιάς

Ακορντεόν – Χριστίνα Σουλβατζή

Βιολοντσέλο – Γιάννης Νίνα

Κόντρα Μπάσο – Μαρία Χασάπη

Κρουστά – Χρήστος Τσαρούχας

•28/8: Με τη Δημοτική Κοινότητα Πλατανίων, Εορτασμός της ΑποτομήςΤιμίας Κεφαλής Ιωάννου Προδρόμου με την ορχήστρα του Νεκτάριου Κωνσταντάκη. Αύλειος χώρος Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννη

•28/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Έμπωνα Ο ΑΤΤΑΒΥΡΟΣ, 67η Γιορτή Κρασιού με την ορχήστρα των Γιώργου Βογιατζή, Στέφανου Θαρρενού, Γιάννη Κωνσταντάκη, Γιάννη Οικονόμου και Νίκου Ταράλη.

•29/8: Μουσική εκδήλωση με τη συμμετοχή στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της βραδιάς όλων όσοι θα παραβρεθούν δίπλα στα μέλη των χορωδιών του Δήμου Ρόδου, σε ένα πλούσιο ελληνικό ρεπερτόριο. Θα συμπράξουν οι μουσικοί: Λεωνίδας Σακελλαρίδης και Δημήτρης Ιωσήφ.

Μπροστά από την αίθουσα των Δημοτικών Χορωδιών

•29/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κατταβιάς Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 10η Γιορτή Λοπιού με την ορχήστρα των Χριστίνας Κόζα, ΓιάννηΚλαδάκη και Γιώργου Βογιατζή.

•29/8: Συναυλία αφιερωμένη στην Πανσέληνο του Αυγούστου

Η Μικτή Χορωδία Δήμου Ρόδου υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή παρουσιάζει συναυλία αφιερωμένη στην Πανσέληνο του Αυγούστου με έργα Ελλήνων συνθετών. Αρχαίο Ωδείο Ρόδου, 20.30

•30/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Παστίδας ΚΑΜΑΡΙ (30/8-5/9), 19ο Πολιτιστικό Φεστιβάλ Παστίδας ΚΑΜΑΡΕΙΑ 2026. Έναρξη του Φεστιβάλ με το μουσικό σχήμα Μανουσάκια.

•30/8: Με τον Αναπτυξιακό & Πολιτιστικό Σύλλογο Κρεμαστής Η ΠΡΟΟΔΟΣ και τη ΔΕΡΜΑΕ, «Αυγουστιάτικο Αγέρι»: μουσική βραδιά με τους Τάσο Νάνο-μπουζούκι, Παντελή Ταλαδιανό-πλήκτρα, Γιώργο Κούτρο-κιθάρα & τραγούδι, Γιάννη Μωραΐτη, Αγγελική Ροδίτη και ΝετζίπΑτακλή τραγούδι. Παλιό δημοτικό σχολείο Κρεμαστής

Διαβάστε Περισσότερα »

Η χώρα δεν μπορεί να είναι αιχμάλωτη του δικού σας βαθέος κράτους, των δικών σας ρουσφετιών και του δικού σας παλαιοκομματισμού, κ. Μητσοτάκη

Ο Πρωθυπουργός επιμένει να μιλά χωρίς να αναγνωρίζει τις ευθύνες που έχουν αυτός και η κυβέρνησή του για τα προβλήματα διαφθοράς στη χώρα 

«Η χώρα δεν μπορεί να είναι άλλο αιχμάλωτη των κυκλωμάτων του βαθέος κράτους, του ρουσφετιού, του παλαιοκομματισμού». Αυτό αποφάνθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την παρουσίαση της νέας πλατφόρμας myAGRO της ΑΑΔΕ για τις αγροτικές επιδοτήσεις. 

Αναρωτιέται κανείς εύλογα εάν ο πρωθυπουργός έχει όντως επίγνωση ποιας χώρας ηγείται και ποιας κυβέρνησης προΐσταται. Ή εάν απλώς μας δουλεύει…

Γιατί εάν υπήρξε ένας λόγος που από τον ΟΠΕΚΕΠΕ περάσαμε στη διαχείριση των αγροτικών επιδοτήσεων και αποζημιώσεων μέσω της ΑΑΔΕ και της νέας πλατφόρμας είναι επειδή είχαμε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ένα σκάνδαλο που δεν συνέβη ούτε σε έναν άλλο αιώνα, ούτε σε έναν άλλο πλανήτη, ούτε καν σε μια άλλη διακυβέρνηση. Επί των ημερών της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη έγινε. Κομματικά στελέχη του πρωταγωνίστησαν. Υπουργοί του βρέθηκαν στο στόχαστρο. Βουλευτές του δικού του κόμματος παραπέμπονται ενώπιον της δικαιοσύνης, ακριβώς επειδή ενεπλάκησαν σε ρουσφέτια γύρω από τις επιδοτήσεις. 

Ένα σκάνδαλο που δείχνει ότι ήταν η δική του διακυβέρνηση αυτή που θεώρησε ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό ως εργαλείο διαμόρφωσης εκλογικών συσχετισμών. 

Ένα σκάνδαλο που συνέβαλε αποφασιστικά στο να πιστεύει η ελληνική κοινωνία, όπως τουλάχιστον δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ότι η διαφθορά είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας. 

Ένα σκάνδαλο που έβαλε τη χώρα μας στο στόχαστρο όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αλλά και των ευρωπαϊκών θεσμών γενικότερα, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια την πρόσβαση της χώρας μας σε επιδοτήσεις. 

Για αυτό το σκάνδαλο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να μιλάει σε τρίτο πρόσωπο. Δεν μπορεί να μιλάει χωρίς να αναφέρεται στις ευθύνες της δικής του κυβέρνησης. Δεν μπορεί να μιλάει χωρίς να κάνει αυτοκριτική. 

Γιατί με το να μην αναλαμβάνει καμία ευθύνη για αυτό το σκάνδαλο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και με το να μεταφέρει την ευθύνη σε ένα «παράλληλο σύμπαν» όπου ούτε αυτός κυβερνά, ούτε η Νέα Δημοκρατία, αλλά το «βαθύ κράτος», είναι ως να εμπαίζει την ελληνική κοινωνία. 

Είναι ως να της λέει «ναι, το ξέρουμε ότι έχουμε ευθύνη, αλλά δεν πρόκειται να το παραδεχτούμε ποτέ, γιατί εμείς έχουμε την εξουσία και όσο την έχουμε ό,τι θέλουμε κάνουμε». 

Γιατί είναι προφανές πως όταν μια κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει η ίδια πραγματικά την ευθύνη για τις πράξεις και τις επιλογές, όταν δεν αναγνωρίζει τα δικά της λάθη, τις δικές παραλείψεις και τελικά τη δική της θεσμική παραβατικότητα, τότε πολύ απλά τίποτα δεν διορθώνεται. Γιατί μπορεί να φτιάχνεται ένας νέος μηχανισμός, που υποτίθεται ότι είναι φερέγγυος και αξιόπιστος, με τον ίδιο τρόπο κάποτε και ο ΟΠΕΚΕΠΕ φτιάχτηκε ως ένας φερέγγυος και αξιόπιστος μηχανισμός, αλλά καμιά εγγύηση δεν δίνεται ότι άλλαξε και η κυβερνητική νοοτροπία ως προς την άσκηση της εξουσίας και ως προς τον πραγματικό σεβασμό των θεσμών. 

Αντιθέτως, έχουμε πλέον μια κυβέρνηση που όταν βρέθηκε στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η πρώτη αντίδραση των στελεχών ήταν να αρχίσουν να αμφισβητούν τον ίδιο τον θεσμό και να ζητούν πρακτικά το ξήλωμά της, που όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το να παραπέμψει στη δικαιοσύνη τους υπουργούς που ήταν πολιτικοί προϊστάμενοι την εποχή που από κάτω γινόταν το πάρτι με τις παράτυπες επιδοτήσεις, επέλεξε να τους προσφέρει ασυλία, και που όταν βρέθηκε να έχει υπόδικούς βουλευτές, βγήκε και δήλωσε ότι δεν αλλάζει τίποτα και θα είναι κανονικά υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές γιατί προέχει το «τεκμήριο αθωότητας». 

Όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν απλώς με μια προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης της κυβέρνησης. Σε τελική ανάλυση, υποτίθεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις οι κυβερνήσεις κάνουν damage control επιλέγοντας εξιλαστήρια θύματα. Αντιθέτως, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν επιλέγει πια εξιλαστήρια θύματα, αλλά συμπεριφέρεται ως η πλήρης ατιμωρησία να της αναλογεί δικαιωματικά. 

Αυτό δεν είναι άσχετο από τον βασικό πυρήνα της προεκλογικής τακτικής που έχει υιοθετήσει και ο πρωθυπουργός και το κόμμα του και που στηρίζεται στην αντίληψη ότι η μόνη πραγματική δύναμη διακυβέρνησης είναι η Νέα Δημοκρατία, ότι ακόμη οι άλλες δυνάμεις και πρωτίστως η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα αντιπροσωπεύει την καταστροφή για τη χώρα «γιατί δεν μπορεί να κυβερνήσει» και ότι ακόμη και εάν δεν έχει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία έχουν υποχρέωση οι «συνετές» δυνάμεις να τη στηρίξουν για να διατηρηθεί η «κανονικότητα» και η «ομαλότητα» στη χώρα. 

Ουσιαστικά, η Νέα Δημοκρατία με το να επιμένει ότι δεν έχει καμία ευθύνη και ότι φταίει πάντα κάποιος άλλος, θέλει απλώς με κυνισμό να υπογραμμίσει ότι είναι η μόνη δύναμη διακυβέρνησης. Γιατί εάν αναλάμβανε την ευθύνη, εάν παραδεχόταν την έκταση της διαφθοράς στην οποία είναι μπλεγμένη και εάν «θυσίαζε» στελέχη της, τότε θα ήταν ως να παραδεχόταν η ίδια ότι πρέπει να υπάρξει πολιτική αλλαγή και να έρθει μια άλλη κυβέρνηση που να είναι λιγότερο παραβατική και διεφθαρμένη. 

Και εδώ είναι το λάθος της. Όσο εθισμένη και εάν είναι η κοινωνία στον πολιτικό κυνισμό, όσο και εάν έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στο να υπάρξει μια διακυβέρνηση που να λογοδοτεί πραγματικά στην κοινωνία, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να ανεχτεί να την κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Και όταν έρθει η ώρα θα υπογραμμίσει ηχηρά ότι δεν είναι η Νέα Δημοκρατία η μόνη δύναμη διακυβέρνησης σε αυτό τον τόπο. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ρόδος μπαίνει στη διεκδίκηση για τη Μεσογειακή Πρωτεύουσα Πολιτισμού και Διαλόγου 2028

Την υποψηφιότητά της για τον τίτλο της «Μεσογειακής Πρωτεύουσας Πολιτισμού και Διαλόγου 2028» ετοιμάζει η Ρόδος, επιχειρώντας να αξιοποιήσει τη μακραίωνη ιστορία, την πολυπολιτισμική ταυτότητα και τη θέση της ως σταυροδρόμι ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. 

Η Δημοτική Επιτροπή Ρόδου ενέκρινε την προετοιμασία και την υποβολή του φακέλου υποψηφιότητας, έπειτα από εισήγηση της Διεύθυνσης Τουρισμού του Δήμου. 

Η υποψηφιότητα θα κατατεθεί στο πλαίσιο της πρόσκλησης που έχουν απευθύνει η Ένωση για τη Μεσόγειο και το Ίδρυμα Anna Lindh, με την προθεσμία υποβολής να εκπνέει στις 31 Αυγούστου. 

Ο φάκελος θα περιλαμβάνει την πολιτιστική πρόταση της Ρόδου, τις δράσεις που μπορεί να αναπτύξει κατά τη διάρκεια του 2028, καθώς και τις συνεργασίες με πόλεις, φορείς και οργανισμούς από ολόκληρη τη Μεσόγειο. 

Δύο πόλεις επιλέγονται κάθε χρόνο 

Ο θεσμός «Μεσογειακές Πρωτεύουσες Πολιτισμού και Διαλόγου» δημιουργήθηκε με στόχο την ανάδειξη της κοινής ευρωμεσογειακής ταυτότητας, της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και της πολυμορφίας των λαών της Μεσογείου. 

Κάθε χρόνο επιλέγονται δύο πόλεις, μία από τον ευρωπαϊκό Βορρά και μία από τον μεσογειακό Νότο. Οι πόλεις που αποκτούν τον τίτλο καλούνται να παρουσιάσουν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων, δράσεων και συνεργασιών, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στις διαφορετικές κοινωνίες της περιοχής. 

Η Ρόδος επιδιώκει να στηρίξει την πρότασή της στον ιστορικό της ρόλο ως τόπου συνάντησης διαφορετικών πολιτισμών, αλλά και στη σύγχρονη διεθνή παρουσία της ως ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου. 

Η σύνδεση με τον πολιτιστικό τουρισμό 

Η διεκδίκηση του τίτλου συνδέεται και με τη στρατηγική ενίσχυσης του πολιτιστικού και ποιοτικού τουρισμού στο νησί. 

Η πιθανή ανάδειξη της Ρόδου σε Μεσογειακή Πρωτεύουσα Πολιτισμού και Διαλόγου εκτιμάται ότι θα μπορούσε να ενισχύσει τη διεθνή προβολή του προορισμού, να δημιουργήσει νέες συνεργασίες με πόλεις και πολιτιστικούς φορείς και να διευρύνει το τουριστικό ενδιαφέρον πέρα από τους μήνες αιχμής.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αναμένεται να δοθεί στους πολιτιστικούς και δημιουργικούς κλάδους, στην ενεργό συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και στην ανάπτυξη δράσεων που θα απευθύνονται στους νέους, στις γυναίκες και σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.

Παράλληλα, η υποψηφιότητα φιλοδοξεί να δημιουργήσει μόνιμα δίκτυα συνεργασίας με άλλες μεσογειακές πόλεις, τα οποία θα μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν και μετά το 2028.

Η σύνταξη του φακέλου θα περιλαμβάνει επαφές και διαβουλεύσεις με τον Δήμο Ρόδου και τους εμπλεκόμενους φορείς, καθώς και την τελική διαμόρφωση, τη γλωσσική και την τεχνική επιμέλεια της πρότασης που θα υποβληθεί στους διεθνείς οργανισμούς. 

Πηγή: Σοφία Κοντογιάννη / tornosnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »