Φονική κακοκαιρία: Ένας νεκρός στη Ρόδο

Συνολικά τέσσερα οχήματα παρασύρθηκαν στη θάλασσα, λόγω της ισχυρής βροχόπτωσης στη Ρόδο - Σε ένα από αυτά βρισκόταν ο 62χρονος άνδρας, ο οποίος δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το αυτοκίνητό του 

Τραγικός είναι ο απολογισμός στη Ρόδο, όπου ένας 62χρονος άνδρας έχασε τη ζωή του στην παραλία Στεγνών Αρχαγγέλου Ρόδου, όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε παρασύρθηκε στη θάλασσα, κατά τη διάρκεια της σφοδρής κακοκαιρίας. 

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, συνολικά τέσσερα οχήματα παρασύρθηκαν στη θάλασσα, αλλά ο ηλικιωμένος δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το αυτοκίνητό του. 

Στην περιοχή Ασγούρου χρειάστηκε επίσης η επέμβαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για τον απεγκλωβισμό γυναίκας από το αυτοκίνητό της, το οποίο ακινητοποιήθηκε λόγω συσσώρευσης υδάτων. Δεύτερος οδηγός εγκλωβίστηκε στην οδό Ατταβύρου στο Ροδίνι όταν τα νερά του ποταμού παρέσυραν το όχημα του. Αμφότεροι οι οδηγοί ειναι καλά στην υγεία τους. 

Η ισχυρή βροχόπτωση πλήττει από το πρωί τη Ρόδο, προκαλώντας προβλήματα σε αρκετά σημεία του οδικού δικτύου και επηρεάζοντας τις μετακινήσεις, με τις υπηρεσίες Πολιτικής Προστασίας του Δήμου και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου να επιχειρούν σε διάφορα σημεία του νησιού. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Μετεωρολογικής Ομάδας Κυκλώνας Ρόδου, έπεσαν πάνω από 250 χιλιοστά νερού μέσα σε τέσσερις ώρες. 

Η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται με ιδιαίτερη δυσκολία καθώς δρόμοι έχουν μετατραπεί σε ποτάμια από την Ιαλυσό προς την πόλη της Ρόδου, καθώς και στις περιοχές Αφάντου, Φαληρακίου και Αρχαγγέλου. Ως εκ τούτου, λίγα λεπτά πριν από τις 11:00 εστάλη μήνυμα στους κατοίκους να περιορίσουν τις μετακινήσεις, στις απολύτως απαραίτητες. 

Δεκάδες οχήματα έχουν ακινητοποιηθεί, ενώ στον Αρχάγγελο εμφανίστηκε διπλός υδροστρόβιλος, από τον οποίο δεν έχουν αναφερθεί προβλήματα. 

Ρόδος: Κεραυνοί και υδροστρόβιλοι 

Από τα ξημερώματα, στο νησί καταγράφεται έντονη κεραυνική δραστηριότητα, ενώ κατολισθήσεις σημειώθηκαν στην εθνική οδό Τσαΐρι Αεροδρόμιο και στον δρόμο από την Αρχίπολη προς τα Κολύμπια. Στην Ιαλυσό, κεραυνός προκάλεσε πυρκαγιά σε κατοικία χωρίς άλλες σοβαρές συνέπειες, ενώ κεραυνός χτύπησε και τον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου, χωρίς να καταγραφούν περαιτέρω προβλήματα. 

Μέσα στην πόλη της Ρόδου, η συσσώρευση υδάτων δημιούργησε προβλήματα το πρωί σε περιοχές όπως η Ψαροπούλα, όπου έσπευσαν συνεργεία του Δήμου και η Αστυνομία, με την κατάσταση να έχει αποκατασταθεί προς το παρόν. Πληροφορίες υπάρχουν και για πλημμυρισμένα υπόγεια στο Φαληράκι και στα Αφάντου. 

Κλειστός παραμένει ο δρόμος που συνδέει τον Αρχάγγελο με τη Μαλώνα, στην περιοχή Αίθωνας, λόγω πτώσης μεγάλου βράχου που προκάλεσε σοβαρές ζημιές στο οδόστρωμα και στα προστατευτικά στηθαία. Επίσης προσωρινά διακόπτονται όλα τα δρομολόγια της Δημοτικής Συγκοινωνίας εντός της πόλης της Ρόδου, καθώς και από και προς το λιμάνι της Ακαντιάς και προς το Φαληράκι. 

Να σημειωθεί ότι λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων, σήμερα παραμένουν κλειστά όλα τα σχολεία στη Ρόδο, οι παιδικοί σταθμοί, τα ειδικά σχολεία και οι δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις του νησιού. Επίσης, λόγω των πολύ επικίνδυνων καιρικών φαινομένων, κλειστοί για λόγους ασφαλείας είναι από τις 12:30 το μεσημέρι οι αρχαιολογικοί χώροι Λίνδου, Καμίρου και Ακροπόλεως Ιαλυσού-Φιλερήμου, το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου και το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. 

Κλειστά και αύριο Πέμπτη 15 Οκτωβρίου τα σχολεία όλων των βαθμίδων καιοι αθλητικές εγκαταστάσεις για την καταγραφή ζημιών 

Με απόφαση του Δημάρχου Ρόδου, Αλέξανδρου Κολιάδη, παρατείνεται και αύριο, Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026, η αναστολή λειτουργίας των σχολείων όλων των βαθμίδων, σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες.

Η απόφαση περιλαμβάνει τις Μονάδες Προσχολικής Αγωγής, τα Ειδικά Σχολεία, τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ), τις αθλητικές εγκαταστάσεις, το Δημοτικό Ωδείο και όλα τα εργαστήρια του Δήμου Ρόδου. 

Η παράταση κρίνεται απαραίτητη λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων, καθώς και για να ολοκληρωθούν όλοι οι αναγκαίοι έλεγχοι και η καταγραφή των ζημιών από την κακοκαιρία στα κτήρια, στους αύλειους χώρους και στις εγκαταστάσεις, πριν από την επιστροφή των παιδιών και την επανέναρξη των δραστηριοτήτων. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Κλειστά τα σχολεία όλων των βαθμίδων και οι αθλητικές εγκαταστάσεις στη Ρόδο αύριο Τετάρτη 14 Οκτωβρίου λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων

Με απόφαση του Δημάρχου Ρόδου, Αλέξανδρου Κολιάδη, αναστέλλεται αύριο, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026, η λειτουργία όλων των σχολικών μονάδων, όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες, λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων που αναμένονται στην περιοχή, σύμφωνα και με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας με την οποία η Περιφέρεια Ν. Αιγαίου  τίθεται σε κατάσταση έκτακτης κινητοποίησης (red code). 

Η αναστολή αφορά επίσης τις μονάδες Προσχολικής Αγωγής, όλα τα Ειδικά Σχολεία, τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, τις αθλητικές εγκαταστάσεις, το Δημοτικό Ωδείο και όλα τα εργαστήρια που λειτουργούν με ευθύνη του Δήμου Ρόδου. 

Οι υπηρεσίες του Δήμου Ρόδου και το Αυτοτελές Γραφείο Πολιτικής Προστασίας βρίσκονται σε αυξημένη ετοιμότητα για την αντιμετώπιση τυχόν προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν από την κακοκαιρία. 

Συνιστάται στους πολίτες να αποφεύγουν τις άσκοπες μετακινήσεις και να τηρούν τις οδηγίες της Πολιτικής Προστασίας. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το ερώτημα δεν είναι γιατί εξεγείρονται οι νέοι, αλλά γιατί δεν εξεγείρονται πιο συχνά

Το μόνο που προσφέρουμε στη νεολαία αυτή τη στιγμή είναι πλήθος λόγων για να εξεγερθεί 

Αξίζει τον κόπο να αναλογιστούμε τι σημαίνει να είσαι σήμερα νέα ή νέος, να είσαι 15-25 ετών, να είσαι στο σχολείο ή στο Πανεπιστήμιο ή σε κάποιο ΙΕΚ, ή ακόμη και να έχεις ήδη βγει στην εργασία. 

Να καλείσαι να αντιμετωπίσεις ένα σχολείο σε βαθιά κρίση, υποστελεχωμένο, συχνά αποκομμένο από την πραγματικότητα και αμήχανο ως προς την ικανότητά του να σε προετοιμάσει για έναν κόσμο όλο και πιο περίπλοκο και ανασφαλή. 

Να βρίσκεσαι σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο υποχρηματοδοτημένο και στοχοποιημένο, που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ικανότητά του να παράγει γνώση, έρευνα και εξειδίκευση και στις παθογένειες μιας κοινωνίας και οικονομίας που συχνά ανταμείβουν περισσότερο την αρπαχτή παρά τη δημιουργικότητα. 

Να σκέφτεσαι ότι η βασική προοπτική που σου προσφέρεται, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, δεν είναι να βρεις μια δουλειά ανάλογη με τις γνώσεις και δεξιότητές σου, αλλά στην καλύτερη περίπτωση μια δουλειά στον ευρύτερο χώρο των «υπηρεσιών», ή, για να το πούμε απλά, να κάνεις «σεζόν». 

Να βλέπεις ολοένα και περισσότερο να μην αντιμετωπίζεσαι ως το μέλλον ή η ελπίδα της κοινωνίας, αλλά ως πρόβλημα, και επιπλέον «έξοδο», να σε θεωρούν εξ ορισμού «παραβατικό», να σε στραβοκοιτάνε τα «όργανα της τάξης» και άμα κάνεις το λάθος να διαμαρτυρηθείς και να διεκδικήσεις να αντιμετωπίζεις κλομπ και δακρυγόνα. 

Να είσαι 16 ή 20 χρονών και να ξέρεις ότι όταν φτάσεις τα 45 έτη μεγάλες περιοχές του πλανήτη θα είναι κυριολεκτικά αβίωτες, γιατί παρά τις υποκριτικές διακηρύξεις, τίποτα δεν γίνεται για να ανακοπεί η κλιματική καταστροφή. 

Να βλέπεις πολιτικές ελίτ και «παγκόσμιες ηγεσίες» να σου φτιάχνουν έναν κόσμο όλο και πιο διαιρεμένο, όλο και πιο βίαιο, όλο και πιο επικίνδυνο, έναν κόσμο όπου είναι πολύ πιθανό να σου ζητήσουν να πολεμήσεις σε πολέμους που κανένας δεν σε ρώτησε εάν συμφωνείς. 

Να αντιμετωπίζεις μια κοινωνία που γερνάει με δραματικό τρόπο και αντί, ακριβώς για αυτόν τον λόγο, να επενδύει στη νεολαία, να κάνει το ακριβώς αντίθετο: να την αντιμετωπίζει ως βάρος, ως κόστος, ως μπελά, ως ενόχληση. 

Αν τα σκεφτούμε όλο αυτά, αντιλήψεις και καταστάσεις που ισχύουν για όλη την Ευρώπη, και όχι μόνο για τη Γαλλία, τότε μπορούμε να καταλάβουμε ότι το θέμα δεν είναι γιατί εξεγείρεται η νεολαία, αλλά γιατί δεν εξεγείρεται ακόμη περισσότερο, ακόμη πιο έντονα, ακόμη πιο μαζικά, ακόμη πιο εκρηκτικά. 

Κατανοούμε γιατί σήμερα παίρνουν σκυτάλη οι φοιτητικοί σύλλογοι της Αθήνας, ενώ και στην Ισπανία οι νέοι βγήκαν ήδη στους δρόμους γιατί είδαν τους ανθρώπους που πετάνε στο δρόμο, τα funds και οι εφαρμοζόμενες πολιτικές. 

Ολοένα και περισσότερο φτιάχνουμε κοινωνίες που δεν προσφέρουν μέλλον στη νεολαία, αλλά κατά βάθος της λένε: «κάτσε καλά, γιατί χάρη σου κάνουμε». Κοινωνίες που στο όνομα μιας «ανάπτυξης» που στην πραγματικότητα είναι απλώς συνώνυμη της έκρηξης των κοινωνικών ανισοτήτων, της αναξιοκρατίας και του κυνισμού του μεγάλου πλούτου, δεν προσφέρουν πια ελπίδα, αλλά – στην καλύτερη των περιπτώσεων – πιθανότητες επιβίωσης, και αυτές ως ατομική πρόκληση και όχι ως εγγυημένο κοινωνικό δικαίωμα. Κοινωνίες όπου η διαρκής συναλλαγή, επιχειρηματική, πολιτική, πολιτικοεπιχειρηματική, υποκαθιστά κάθε έννοια λογοδοσίας στην κοινωνία, κάνοντας τη δημοκρατία πουκάμισο αδειανό. 

Ποτέ δεν κάνουμε τον κόπο να ακούσουμε τι θέλουν οι νέοι, αυτοί που εύκολα τους απαξιώνουμε λέγοντας ότι «δεν διαβάζουν» ή ότι «είναι κολλημένοι στις οθόνες», όταν στην πραγματικότητα αυτοί που κατεξοχήν ζουν βουτηγμένοι στην εικονική πραγματικότητα των μέσων κοινωνική δικτύωσης είναι όσοι γκρινιάζουν για τα προβλήματα της νεολαίας. 

Γιατί εάν τους ακούγαμε, τότε θα βλέπαμε ότι προβληματίζονται και αγωνιούν οι νέες και οι νέοι, θα βλέπαμε ότι έχουν αξίες και ιδανικά, ότι ιεραρχούν την ποιότητα της ζωής πάνω από την απλή αύξηση του εισοδήματος, ότι θέλουν πραγματική κοινωνικότητα, ελεύθερο χρόνο, δυνατότητα να ζήσουν πραγματικά, αντί διαρκώς να πρέπει να αποδεικνύουν ότι είναι επαρκείς, αξιοκρατία και δικαιοσύνη. Θα δούμε την αγωνία τους όταν συνειδητοποιούν ότι θα δουλεύουν μια ζωή για να ζουν τελικά με δανεικά και χειρότερα από τους γονείς τους, ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον κυνισμό του εργοδότη και του σπιτονοικοκύρη, ότι θα στοχοποιούνται με το παραμικρό.  

Οι νέοι, που κατεβαίνουν στους δρόμους, που κάνουν καταλήψεις, που συγκρούονται με την αστυνομία δεν είναι παραβατικοί. Πραγματικά παραβατική είναι μια κοινωνία που προσπαθεί, καθημερινά, να τους κάνει τη ζωή πιο δύσκολη και το μέλλον χειρότερο. Μια κοινωνία που έχουν κάθε λόγο να θέλουν να αλλάξουν. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

==================================

Στους δρόμους… 

Το σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου από το Tvxs 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο κόσμος «καίγεται» και εμείς το… 25%

Είναι σαφές ότι οι δρόμοι της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών αποκλίνουν ολοένα και περισσότερο 

Ο Τραμπ καταλήγει σε συμφωνία με τον Πούτιν, για να πάρει αμέσως εκατοντάδες χιλιάδες τόνους ρωσικού ντίζελ, μήπως και μειώσει τις τιμές στα αμερικανικά πρατήρια, εν όψει των εκλογών για το Κογκρέσο. 

Σε αντάλλαγμα, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοινώνει το πολιτικό τέλος του Ζελένσκι, τον οποίο έχει «χρυσώσει» η Ευρώπη, για να αυξήσει την πίεση στη Ρωσία. 

Είναι σαφές ότι οι δρόμοι της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών αποκλίνουν ολοένα και περισσότερο. 

Βρισκόμαστε εν μέσω μιας καταιγίδας: πόλεμος, τιμές της ενέργειας και πληθωρισμός στα ύψη και σχεδόν απαγορευτικό κόστος δανεισμού. 

Στην ίδια την Ε.Ε., η διαμάχη για τον επόμενο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό 2028-2034 κλιμακώνεται, με τη Γερμανία να πιέζει για περικοπές εκατοντάδων δισ. ευρώ για τη συνοχή και την αγροτική οικονομία. Και αυξήσεις κυρίως στις αμυντικές δαπάνες για πόλεμο με τη… Ρωσία! 

Και η περιβόητη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης να παραμένει μια οφθαλμαπάτη, όσο οι Βρυξέλλες και η Γερμανία συνεχίζουν να συγχέουν τους αυξημένους αμυντικούς προϋπολογισμούς με πραγματική πολιτική ανεξαρτησία. 

Μέσα σε όλα αυτά, ηχεί τουλάχιστον παράξενη η διαβεβαίωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι η Ελλάδα -ειδικά μετά και την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο- «εδραιώνει τη θέση της ως πυλώνα σταθερότητας σε μια ασταθή περιοχή και ως αξιόπιστου εταίρου, αλλά και ως γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες»! 

Πώς άραγε γεφυρώνουμε το χάσμα ανάμεσα στον Τραμπ και την Ε.Ε.; Με ποιες πρωτοβουλίες; Δίνοντας απλά το βήμα της Πνύκας στον Μάρκο Ρούμπιο, να επιτεθεί στην Ευρώπη; Όταν, όμως, τα βρίσκει ο Τραμπ με τον Πούτιν, η ελληνική κυβέρνηση με ποια πλευρά είναι; Για να είμαστε δίκαιοι, βέβαια, όχι ότι είχε άδικο ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στις επικρίσεις του για την Ευρώπη. Αλλά δεν το λες αυτό και επιτυχία για μια χώρα-μέλος της Ε.Ε.! 

Όταν μάλιστα ο πρωθυπουργός θεωρεί «επιτυχία» τον στόχο να εξασφαλίσει η Ν.Δ. ποσοστό 25% στις επικείμενες εκλογές! 

Γιατί άραγε ο πρωθυπουργός άνοιξε μια συζήτηση, την οποία μέχρι τώρα απέφευγε κατηγορηματικά, μιλώντας μόνο για αυτοδυναμία; Μια συζήτηση που δείχνει πόσο ολισθηρό είναι το διάστημα που απομένει μέχρι τις εκλογές, προκαλώντας περισσότερο φόβο, παρά αισιοδοξία; Φαίνεται ότι ο επερχόμενος χειμώνας δεν θα είναι δύσκολος μόνο για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Αλλά και για την ίδια την κυβέρνηση… 

Πηγή: Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τουρισμός: «Φρένο» στις δαπάνες το φθινόπωρο – Περισσότεροι επισκέπτες, λιγότερα έσοδα ανά κεφαλή

Αλλαγή σκηνικού παρατηρείται στον ελληνικό τουρισμό το δίμηνο Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου. Παρά το γεγονός ότι η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου φέρνει ικανοποιητικές ροές επισκεπτών, τα οικονομικά δεδομένα δείχνουν μια σαφή τάση συγκράτησης των δαπανών. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της αγοράς και τους παράγοντες του κλάδου, οι ταξιδιώτες του φθινοπώρου εμφανίζονται πιο προσεκτικοί στις δαπάνες τους, επηρεασμένοι από το γενικότερο πληθωριστικό κύμα και το αυξημένο κόστος διαβίωσης στην Ευρώπη. 

Ειδικότερα, σημειώθηκε πτώση της μέσης δαπάνης κατά 5% έως 7% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. 

1. Αυξημένες αφίξεις, «μαζεμένα» ταμεία 

Ενώ ο όγκος των ταξιδιωτών παραμένει σε υψηλά επίπεδα για την εποχή, η μέση δαπάνη ανά ταξίδι καταγράφει υποχώρηση. Ο τουρίστας του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου: Μειώνει τις ημέρες παραμονής: Η μέση διάρκεια παραμονής έχει συρρικνωθεί από τις 7-8 ημέρες στις 4-5 ημέρες. 

Πιο συγκεκριμένα, η μέση δαπάνη ανά ταξιδιώτη τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο καταγράφει υποχώρηση (από τα περίπου 680 ευρώ στα περίπου 630 ευρώ ανά ταξίδι). 

Την ίδια ώρα, οι δαπάνες στην εστίαση, τις αγορές (shopping) και τις παράλληλες δραστηριότητες είναι κατά 15% μειωμένες σε σχέση με τους καλοκαιρινούς μήνες. 

2. Το προφίλ του «οικονομικού» φθινοπωρινού ταξιδιώτη 

Η αλλαγή στη συμπεριφορά των καταναλωτών αποδίδεται σε τρεις κύριους παράγοντες: 

1. Ακριβά αεροπορικά εισιτήρια και μεταφορικά: Μεγάλο μέρος του προϋπολογισμού των ταξιδιωτών εξαντλείται πριν καν φτάσουν στον προορισμό. Μάλιστα, οι ταξιδιώτες από τη Γερμανία και τη Γαλλία φέτος εμφανίζονται πιο «μαζεμένοι» στις φθινοπωρινές τους δαπάνες λόγω των πληθωριστικών πιέσεων στις χώρες τους, παρά το γεγονός ότι ο όγκος των αφίξεων παραμένει σταθερός. 

2. Στροφή προς τα καταλύματα με καλή σχέση ποιότητας-τιμής (value for money): Παρατηρείται στροφή σε βραχυχρόνιες μισθώσεις (Airbnb) με δυνατότητα αυτοεξυπηρέτησης (μαγείρεμα στο κατάλυμα) για τον περιορισμό του κόστους φαγητού. 

3. Κρατήσεις τελευταίας στιγμής (last-minute): Οι καταναλωτές περιμένουν προσφορές της τελευταίας στιγμής για να κλείσουν πακέτα σε χαμηλότερες τιμές. 

3. Τι σημαίνει αυτό για τις τουριστικές επιχειρήσεις 

Η μείωση της κατά κεφαλήν δαπάνης πιέζει τα περιθώρια κέρδους των μικρομεσαίων τουριστικών επιχειρήσεων, οι οποίες έρχονται αντιμέτωπες με αυξημένο λειτουργικό κόστος (ενέργεια, πρώτες ύλες, μισθοδοσία). 

Όπως επισημαίνουν αναλυτές του κλάδου, η πρόκληση για τον ελληνικό τουρισμό δεν είναι πλέον μόνο η αύξηση του αριθμού των επισκεπτών, αλλά η προσέλκυση ταξιδιωτών υψηλότερης εισοδηματικής στάθμης και η ποιοτική αναβάθμιση του προϊόντος. 

Τελικά, το στοίχημα της επιμήκυνσης της σεζόν φαίνεται να κερδίζεται ως προς τους αριθμούς, αλλά η τουριστική οικονομία καλείται να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα: 

Περισσότεροι επισκέπτες που ξοδεύουν λιγότερα. 

Πηγή: Αντριάνα Βασιλά / topontiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η κοινωνική κρίση δεν είναι ενδεχόμενο, αλλά πραγματικότητα.

Τα στοιχεία για τον πληθωρισμό δείχνουν ότι η χώρα μας ήδη μπαίνει σε μια κοινωνική κρίση 

Με 5% «έτρεχε» ο πληθωρισμός στη χώρα μας τον Σεπτέμβριο (ο εναρμονισμένος με τα ευρωπαϊκά πρότυπα δείκτης τιμών καταναλωτή έτρεχε με 5,1%). Πιο πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, που εκτιμάται ότι τον Σεπτέμβριο θα είναι 3,8% και πολύ πιο πάνω από την εκτίμηση της κυβέρνησης στο προσχέδιο του προϋπολογισμού πέρσι που προέβλεπε ότι ο μέσος πληθωρισμός για το 2026 θα υποχωρούσε  στο 2,2%, αλλά και από την εκτίμηση που περιλαμβάνει το προσχέδιο προϋπολογισμού φέτος που μιλούσε για πληθωρισμό 3,8%. 

Η ίδια η ανάλυση του πώς διαμορφώνεται, σε ετήσια βάση ο πληθωρισμός δείχνει και τον πυρήνα του προβλήματος. Σε ετήσια βάση η ομάδα «Στέγαση» (ενοίκια κατοικιών, επισκευή και συντήρηση κατοικίας, διάφορες υπηρεσίες που σχετίζονται με το σπίτι, ηλεκτρισμό, φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης, στερεά καύσιμα) είχε αύξηση 14,7%, ενώ 11,3% ήταν η αύξηση στην ομάδα «Μεταφορές» (πετρέλαιο κίνησης, καύσιμα αυτοκινήτου (βενζίνη), συντήρηση και επισκευή εξοπλισμού προσωπικής μεταφοράς, άλλες υπηρεσίες σχετικές με την προσωπική μεταφορά, εισιτήρια μεταφοράς επιβατών με αεροπλάνο). 

Αν πάμε να δούμε πιο συγκεκριμένα στοιχεία, θα δούμε ότι το φυσικό αέριο αυξήθηκε μέσα σε έναν χρόνο 55,2%, το πετρέλαιο θέρμανσης 53,2%, το πετρέλαιο κίνησης 38,8%, η βενζίνη 22,5% και το ηλεκτρικό ρεύμα 15%. Προσθέστε και την αύξηση 12,3% στο μοσχάρι και 9,7% στο αρνί, 22% στα αεροπορικά εισιτήρια και 29,8% στα σε ξενοδοχεία-μοτέλ-πανδοχεία. 

Όπως γίνεται σαφές στον πυρήνα του προβλήματος αυτή τη στιγμή βρίσκεται η μεγάλη αύξηση στο ενεργειακό κόστος, που αφετηρία έχει γεωπολιτικές εξελίξεις. Μόνο που μια τέτοια αύξηση δεν θα μείνει εκεί, αλλά θα μετακυλιστεί και στις τιμές των προϊόντων που παράγονται και μεταφέρονται, ενισχύοντας τις πληθωριστικές τάσεις, την ώρα που δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι σύντομα θα επιλυθούν οι γεωπολιτικοί λόγοι που αυξάνουν τις τιμές της ενέργειας ιδίως στην Ευρώπη. 

Επιπλέον, η παγκόσμια αυξητική τάση στις αποδόσεις των ομολόγων, που σε μεγάλο βαθμό προεξοφλεί σταθερά υψηλότερο πληθωρισμό, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα μετατραπεί και σε άνοδο των επιτοκίων και άρα και σε άνοδο του κόστους δανεισμού για τις επιχειρήσεις, κάτι που με τη σειρά του ως ένα βαθμό θα μεταφερθεί και στις πλάτες των καταναλωτών. 

Όμως, όταν μιλάμε για αύξηση του πληθωρισμού δεν παρατηρούμε απλώς μια στατιστική παράμετρο. Αυτή τη στιγμή ο αυξημένος πληθωρισμός κάνει τους ανθρώπους φτωχότερους, μειώνει το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, και κάνει ακόμη χειρότερο το πρόβλημα που περιγράφουμε όταν λέμε ότι ο μισθός τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας. 

Ακόμη χειρότερα, έχει μεγάλη σημασία ότι αυτή τη στιγμή οι πολύ μεγάλες αυξήσεις που τροφοδοτούν τον πληθωρισμό δεν είναι τόσο στα καταναλωτικά αγαθά, όσο στο κόστος στέγασης. 

Αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι ότι οι πολίτες θα αναγκαστούν να περιορίσουν κάποιες αγορές ή ότι θα κάνουν λιγότερες εξόδους για διασκέδαση, αλλά ότι θα βρεθούν να μην μπορούν να πληρώσουν το αυξημένο ενοίκιο που θα τους ζητήσουν ή θα αποφασίζουν να μην κάνουν χρήση κεντρικής θέρμανσης τον χειμώνα γιατί δεν έχουν να πληρώσουν. 

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση απλώς παρακολουθεί τις εξελίξεις, όταν ανακοινώνει ημίμετρα που απλώς δεν αποδίδουν. Και ο λόγος είναι, όπως έχουμε ξαναπεί, ότι αρνείται πεισματικά να πάρει μέτρα που πραγματικά θα αποδίδουν, μέτρα που να αφορούν την προσωρινή μείωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης και ευρύτερα των έμμεσων φόρων, αλλά και μέτρα που να βάζουν πλαφόν στο ποσοστό κέρδους των διυλιστηρίων ώστε να συγκρατηθούν αποφασιστικά οι τιμές της ενέργειας. Και βέβαια, ούτε περνάει από το μυαλό των κυβερνητικών υπευθύνων ότι με τον πληθωρισμό τόσο ψηλά απαιτεί και ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση των εισοδημάτων των εργαζομένων μέσα από την αύξηση ακόμη περισσότερο του κατώτατου μισθού και των μισθών στο δημόσιο. 

Αυτές είναι κινήσεις που δεν θα προκαλούσαν κάποιο δημοσιονομικό εκτροχιασμό και θα ανακούφιζαν πραγματικά την κοινωνία αποτρέποντας το ενδεχόμενο να οξυνθεί η κοινωνική κρίση. Όμως, είναι έξω από τον πολιτικό ορίζοντα μιας κυβέρνησης που ως επιτεύγματα διαφημίζει τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, δηλαδή τη λιτότητα, και ότι είναι η πιο φιλική προς την κερδοφορία (ενίοτε και κερδοσκοπία) συγκεκριμένων κλάδων και που θεωρεί ότι όλα μπορούν να λυθούν με «συμφωνίες κυρίων», ακριβώς επειδή είναι έξω από τη λογική της η αποφασιστική παρέμβαση του κράτους στο όνομα ενός ευρύτερου κοινωνικού συμφέροντος. 

Μόνο που όλα αυτά απλώς σημαίνουν ότι αυτή τη στιγμή η κοινωνία καλείται να αντιμετωπίσει χωρίς κανένα μηχανισμό προστασίας μια παρατεταμένη κρίση κόστους ζωής και σε περιοχές όπως η Αθήνα και μια στεγαστική κρίση. Και όσο προχωράμε και θα έρθει ο χειμώνας και θα αυξηθούν οι ανάγκες για θέρμανση και κατανάλωση ενέργειας, τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα. 

Εάν κανείς θέλει να δει γιατί μπορούν να ξεσπάσουν κοινωνικές εκρήξεις στη χώρα μας, ας κοιτάξει ακριβώς την εξέλιξη του κόστους ζωής. Όχι γιατί δεν υπάρχουν πολλοί άλλοι λόγοι που μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτες για έντονες αντιδράσεις και διεκδικήσεις – αρκεί να σκεφτούμε τα προβλήματα με το εκπαιδευτικό σύστημα ή το σύστημα υγείας – αλλά γιατί η κρίση κόστους ζωής είναι αυτή που ενοποιεί πολύ ευρύτερα κοινωνικά στρώματα ακριβώς γιατί αυτή διαμορφώνει μια συνολικότερη πάγια συνθήκη οικονομικής ανασφάλειας. 

Η κυβέρνηση ελπίζει ότι για άλλη μια φορά θα πείσει την κοινωνία ότι όλα αυτά είναι αναπόφευκτα, ότι η ίδια έκανε ό,τι μπορούσε, αλλά απέναντι σε μια παγκόσμια εξέλιξη δεν υπήρχαν πολλά για να αποτρέψουν την αύξηση του πληθωρισμού και προσπαθήσει να περάσει την εικόνα ότι εάν δεν ήταν αυτή, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα και θα ζούσαμε ένα νέο «2015».  

Όμως, η αλήθεια βρίσκεται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από την κυβερνητική ρητορική. Τα πράγματα είναι σήμερα χειρότερα – και θα γίνουν ακόμη χειρότερα – ακριβώς επειδή αυτή η κυβέρνηση βρίσκεται στην εξουσία και εφαρμόζει μια πολύ συγκεκριμένη οικονομική πολιτική που δεν βάζει την κοινωνική συνοχή ως πρώτη προτεραιότητα. Δικό της έργο και αποτέλεσμα των δικών της προτεραιοτήτων όλα τα προηγούμενα χρόνια και της δική της αντίληψης ότι τα κέρδη είναι πάνω από τις κοινωνικές ανάγκες, είναι η σημερινή κατάσταση και όχι αναπόφευκτο γεγονός εξαιτίας απρόβλεπτων εξελίξεων. 

Πράγμα που σημαίνει – πάλι σε πείσμα της κυβερνητικής ρητορικής – ότι μπορούν να υπάρξουν και εναλλακτικές πολιτικές απέναντι στην ακρίβεια. Ότι υπάρχουν μέτρα και πρωτοβουλίες που μπορούν να μειώσουν το κοινωνικό κόστος. Ότι δεν είναι νομοτελειακό να πληρώσει η κοινωνία το κόστος. Και αυτές τις εναλλακτικές θα αναζητήσουν και οι πολίτες στις εκλογές που έρχονται και όχι τη «σταθερότητα» σε μια πορεία κοινωνικής καταστροφής. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το μεγάλο χάσμα κυβερνώντων – κυβερνώμενων: Δεν δίνουν δεκάρα…

O Έλληνας ΥΠΕΞ, Υπουργός μιας χώρας που οι κάτοικοί της περνούν πολύ δύσκολα, φούσκωνε σαν παγώνι όταν έλεγε ότι η Ελλάδα ξοδεύει περισσότερα από τους συμμάχους της για όπλα. 

Τις προάλλες ένα τηλεφώνημα από ένα φίλο απογοήτευσε και εξόργισε. “Δεν μπορώ άλλο να φροντίζω τον υπέργηρο ανοϊκό πατέρα μου, δεν μπορώ να ανταπεξέλθω οικονομικά”… 

Άκουγα σιωπηλός. Τι μπορούσε να πει κανείς σ’ αυτόν τον άνθρωπο πέρα από τα τετριμμένα “υπομονή”, “κουράγιο” κτλ. Ούτε καν αυτά βγήκαν από το στόμα μου. Σιωπή μόνο. 

Ελάχιστα 24ώρα μετά, στο γραφείο, ζωντανή σύνδεση μετά τη συνάντηση Ρούμπιο-Γεραπετρίτη. Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών επαίρεται, κορδώνεται, φουσκώνει σαν το παγώνι, όταν λέει ότι η Ελλάδα ξοδεύει περισσότερα για την άμυνά της από το μέσο όρο του ΝΑΤΟ. Η μικρή Ελλάδα, πτωχευμένη πριν από 16 χρόνια, κάνει all in στις αγορές όπλων. 

Τα δύο παραπάνω περιστατικά συνδέονται απολύτως μεταξύ τους. Απολύτως! Γιατί για κάθε κρατική υπέρβαση για την “αμυντική θωράκιση της χώρας” (και άλλες ιστορίες για αγρίους) υπάρχουν εκατοντάδες, χιλιάδες καθημερινά οικογενειακά δράματα. Δράματα ανέχειας, αναξιοπρέπειας, σύγχρονης φτώχειας. 

Το καταλαβαίνουμε, είναι πολύ κουραστική η συζήτηση και το δίλημμα που μπαίνει, εξαιρετικά απλοϊκά: Βούτυρο ή κανόνια; Αλλά μπαίνει εκ των πραγμάτων. Προσοχή: Δεν ισχυριζόμαστε ότι η χώρα δεν πρέπει να εξοπλίζεται και να διαθέτει ένοπλες δυνάμεις με ισχυρή αποτρεπτική ταυτότητα. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος των ζωών και των αναγκών των πολλών. Αντιθέτως, πρέπει να εξασφαλίζεται ισορροπία. Και ισορροπία δεν υπάρχει. 

Κατά συνέπεια η κάθε δημόσια αναφορά στις… τρομερές επιδόσεις της Ελλάδας στο ζήτημα των αμυντικών εξοπλισμών και των χρημάτων που δαπανά γι’ αυτές συνιστά, σε τελική ανάλυση, ύβρη στους πολίτες που βιώνουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους την ανέχεια. Μία στάση που δεν τιμά την πολιτεία και την κυβέρνηση. Μία ένδειξη πολύ βαριάς περιφρόνησης. 

Περιφρόνηση που μπορεί να γίνει και οργή αν σκεφτεί κανείς το όργιο σπατάλης που καταγράφηκε τις δεκαετίες του 90 και του 2000, τα υποβρύχια που έγερναν, τις μίζες για τις οποίες υπήρξαν καταδίκες (ακόμα και από την καταχρεωκοπημένη ηθικά ελληνική δικαιοσύνη), αυτό το πάρτι δισεκατομμυρίων (δραχμών πρώτα, ευρώ στη συνέχεια) που στήθηκε πάνω από τα κεφάλια μας, με τα χρήματά μας και πάντα για το καλό μας. 

Είναι μία ξεκάθαρη ένδειξη του τεράστιου χάσματος που καταγράφεται μεταξύ πολιτικής ηγεσίας και πολιτών. Κυβερνώντων και κυβερνώμενων. Είναι αυτή η αίσθηση ότι, ρε παιδί μου, δεν δίνουν δεκάρα για τις δικές μας ζωές και τις δικές μας ανάγκες, τα αιτήματα για τις οποίες βαφτίζουν “λαϊκισμό” και ξεμπερδεύουν. 

Και είναι αυτή ακριβώς η αίσθηση που κάνει την ακροδεξιά να θεριεύει και δίνει αέρα στα πανιά των καταδικασμένων νεοναζί. “Δεν σας υπολογίζουν, οπότε ελάτε μαζί μας”. Το λένε, σε πολλούς πιάνει. Δελεάζουν, έτσι, και τη νεολαία που επιχειρεί να βρει λύσεις “εκτός πλαισίου” στα αδιέξοδά της. Και δεν είναι σε θέση να διαπιστώσει ότι αυτές οι λύσεις βρίσκονται ακριβώς εντός πλαισίου, είναι σαρξ εκ της σαρκός του συστήματος και των αδιεξόδων που παράγει. 

Οι κυβερνώντες όμως δεν διαθέτουν τέτοιου είδους ευαισθησίες και συνεχίζουν το business as usual σαν να μην υφίσταται αύριο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Ο Ελληνας ΥΠΕΞ θα συνεχίσει να επαίρεται για το πόσο large είναι το ελληνικό κράτος στις αμυντικές δαπάνες του και οι από κάτω θα συνεχίσουν να μην βγάζουν το μήνα όπως εδώ και αρκετά χρόνια. Ισως όμως κάποιο pass τους αμέσους επόμενους μήνες διασκεδάσει για λίγο τις εντυπώσεις… 

Πηγή: Νίκος Γιαννόπουλος /news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »