Ρόδος: Για διακοπές στο νησί των ιπποτών.

Παγκοσμίως αναγνωρίσιμη. Κοσμοπολίτικη και παραδοσιακή. Διαχρονική και σύγχρονη. Φαντασμαγορική και απλή. Η Ρόδος είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα σας συναρπάσει. 

Η Παλιά Πόλη της Ρόδου, το Μανδράκι, η Ακρόπολη της Λίνδου, η αρχαία Κάμειρος και η αρχαία Ιαλυσός, η Κοιλάδα με τις Πεταλούδες, η Φιλέρημος. Ιστορία μεγάλη και αξιοθέατα αναρίθμητα. Στα Δωδεκάνησα, θα συναντήσετε ένα νησί και μια φύση… σκανδαλωδώς γενναιόδωρη. Τεράστιες αμμώδεις παραλίες, σμαραγδένια νερά, κάστρα και αρχαίες πολιτείες, εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας, αλλά και ταβερνάκια με σαλάτες που φτιάχνονται με υλικά από τον μπαξέ, πολυτελή ξενοδοχεία και χωριά, όπου οι γυναίκες ψήνουν ακόμη το ψωμί στον ξυλόφουρνο. 

Ψηφίδα την ψηφίδα συνθέτετε το πολύμορφο παζλ της Ρόδου. Ενός προορισμού διαχρονικού, δημοφιλούς ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή. Ταξίδι στο νησί των Ιπποτών, το νησί του μυθικού Κολοσσού της Ρόδου, το νησί, όπου Βυζαντινοί, Έλληνες, Ενετοί, Ιταλοί, Τούρκοι άφησαν τη σφραγίδα τους. Εκεί που συναντιούνται οι θαλάσσιοι δρόμοι του Αιγαίου και των ακτών της Μέσης Ανατολής: ένας από τους πιο περιζήτητους και δημοφιλείς προορισμούς της Ευρώπης. 

Παλιά Πόλη της Ρόδου: Μια παγκόσμια ανεκτίμητη κληρονομιά 

Ο καλύτερα διατηρημένος μεσαιωνικός οικισμός στον κόσμο έχει ενταχθεί στον κατάλογο των πόλεων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (World Heritage Towns) της UNESCO. Προστατευμένη μέσα στο επιβλητικό τείχος της –όριο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν– η Παλιά Πόλη της Ρόδου είναι το «οικόσημο» του νησιού, κι ένας από τους πολλούς λόγους, για να επιλέξετε αυτό το νησί για τις διακοπές σας. 

Στην Παλιά Πόλη κάθε πέτρα διηγείται μια ιστορία φτάνοντας σε βάθος 2.400 ετών. Αρχαία αγάλματα, μαρμάρινα οικόσημα, κρήνες, η Οδός των Ιπποτών και το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, τζαμιά και χαμάμ, ο πύργος του Ρολογιού με την απίστευτη θέα είναι η κληρονομιά που άφησαν οι πολιτισμοί που πέρασαν. 

Ο Μεγάλος Μάγιστρος στο Καστέλο και η Οδός των Ιπποτών 

Ο πιο διάσημος δρόμος της Παλιάς Πόλης της Ρόδου είναι η οδός των Ιπποτών, αποκατεστημένη στη μορφή που είχε κατά τον Μεσαίωνα. Εδώ βρίσκονται τα καταλύματα των εθνικών ομάδων που συγκροτούσαν το τάγμα των Ιωαννιτών Ιπποτών. Στο ψηλότερο σημείο του δρόμου δεσπόζει το επιβλητικό Καστέλο, το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, με τους τεράστιους πύργους του, που είναι ένα θαυμάσιο μουσείο και από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού. 

Το κοσμικό Μανδράκι 

Είναι η σύγχρονη πόλη της Ρόδου, με το εμπορικό κέντρο, τα μεγάλα ξενοδοχεία, τα αμέτρητα καφέ, τα εστιατόρια, τα κλαμπ, αλλά και τα παραδοσιακά «μαρασιώτικα» σπίτια. Στο λιμάνι του Μανδρακίου, πάνω σε δυο ψηλές κολώνες από πωρόλιθο, βρίσκονται τα σύμβολα του νησιού: ο έλαφος και η ελαφίνα. Στην άκρη του μόλου του λιμανιού υψώνεται το μικρό φρούριο του Αγίου Νικολάου, κτισμένο το 1464-67. 

Κατά μήκος της παραλιακής οδού τα δημόσια κτήρια που έφτιαξαν στο νησί οι Ιταλοί εντυπωσιάζουν: η Νέα Αγορά, η Τράπεζα της Ελλάδος, το Διοικητήριο, το Μέγαρο της Αρχιεπισκοπής, το Δημαρχείο, το Εθνικό Θέατρο και το διάσημο Ξενοδοχείο των Ρόδων (Grande Albergo Dell Rose), ένα από τα πολυτελέστερα στην Ευρώπη την εποχή του Μεσοπολέμου. Σήμερα σε μια πτέρυγά του φιλοξενεί το Καζίνο της Ρόδου και μπροστά του απλώνεται μέχρι το Ενυδρείο μια από τις πιο κοσμικές πλαζ της πόλης. 

Η δημοφιλής Λίνδος 

Η αρχαία ακρόπολη της Λίνδου, ένα από τα πιο δημοφιλή προσκυνήματα της αρχαιότητας, περιστοιχισμένη από τα τείχη των Ιπποτών, στέκεται στα 116 μ. πάνω από τη θάλασσα. Εδώ θα θαυμάσετε τον εντυπωσιακό δωρικό ναό της Λινδίας Αθηνάς, του 4ου αιώνα π.Χ. Το χωριό της Λίνδου, κτισμένο αμφιθεατρικά στον λόφο, παραμένει το πιο δημοφιλές στο νησί. 

Το καλοκαίρι τα δρομάκια του γεμίζουν από επισκέπτες που μπαινοβγαίνουν στα μπαρ και τα ρεστοράν ή χαζεύουν στα καταστήματα με τα σουβενίρ, τα τοπικά προϊόντα και τα περίφημα διακοσμητικά πιάτα της. Οι διακοπές σας στη Ρόδο «απαιτούν» σίγουρα μια επίσκεψη στη γραφική αυτή πόλη του νησιού. 

Το διάσημο Φαληράκι της Ρόδου 

Ο πλέον δημοφιλής και αγαπημένος προορισμός των νεαρών Άγγλων τουριστών στη Ρόδο. Εδώ οι συγκινήσεις είναι έντονες, η μουσική δυνατή και το αλκοόλ… άφθονο. Ένας παράδεισος για τους λάτρεις της αδρεναλίνης με όλα τα θαλάσσια σπορ, πίστες carting και bungee jumping και ένα από τα μεγαλύτερα Aqua park της Μεσογείου. 

Πεταλούδες στην κοιλάδα 

Σε ένα καταπράσινο φαράγγι, μήκους περίπου 1 χλμ., υπάρχει ένα μοναδικό στην Ελλάδα δάσος με «ζητιές», δέντρα που μοιάζουν με πλατάνια. Η μυρωδιά του χυμού που εκκρίνουν προσελκύει εκατομμύρια πεταλούδες του είδους Panaxia quadripunctaria, με τις χαρακτηριστικές τέσσερις πορτοκαλί βούλες σε κάθε φτερό. Ένας παράδεισος τον οποίο θα επισκεφθείτε με προσοχή, για να μην τρομάξετε τις πεταλούδες… Αυτό το ελληνικό νησί θα σας κλέψει την καρδιά! 

Ψώνια στην πόλη της Ρόδου 

Μέσα στην Παλιά Πόλη της Ρόδου αλλά και στο Μανδράκι υπάρχουν όλων των ειδών τα καταστήματα –από τουριστικά μαγαζάκια και μπουτίκ, μέχρι εκείνα που πουλούν επώνυμα ρούχα και αξεσουάρ. 

Διαμονή για κάθε γούστο 

Αποτελεί έναν από τους πλέον δημοφιλείς και πολυτελείς προορισμούς στην Ελλάδα. Στη Ρόδο θα βρείτε καταλύματα για κάθε γούστο: Μεγάλες αλυσίδες ξενοδοχείων, πολυτελή συγκροτήματα, αλλά και boutique hotels στην Παλιά Πόλη. Ναι, η διαμονή σε αυτό το νησί του Αιγαίου είναι εμπειρία. 

Ένα νησί, αμέτρητες παραλίες 

Εάν είστε λάτρεις της θάλασσας, η Ρόδος θα σας ανταμείψει: αμέτρητες παραλίες  με σπάνια ομορφιά και δυνατότητα για δραστηριότητες απλώνονται στα πόδια σας: Κιοτάρι, Καλλιθέα, Αγάθη, Μαύρος Κάβος, Κολύμπια, παραλία Άντονι Κουίν, Βληχά, Αφάντου (με γήπεδο γκολφ), Τραγανού (με τις πανέμορφες σπηλιές), Τριάντα, Τσαμπίκα… Όλες υπέροχες, με άμμο, κρυστάλλινα νερά, υποδομές, θαλάσσια σπορ. Οι fans του windsurf λατρεύουν το Πρασονήσι, ένα κατάφυτο μικρό νησί στα νότια της Ρόδου με παραλία απέναντί του. 

Περιήγηση στην παράδοση: Τα χωριά της Ρόδου 

Ψάξτε στον χάρτη και ανακαλύψτε τα χωριά της Ρόδου. Οι θησαυροί που κρύβει αυτό το ελληνικό νησί είναι ανεκτίμητοι. Ο Έμπωνας με τα περίφημα κρασιά και τις τοπικές φορεσιές του, ο Άγιος Ισίδωρος που ζει ακόμη στη δεκαετία του ‘60, τα Απόλλωνα με το πολύ ενδιαφέρον λαογραφικό μουσείο, ο Αρχάγγελος που έχει μακρόχρονη παράδοση στην κεραμική και τη μουσική, τα Αφάντου με τις ικανές του υφάντρες, η Ιαλυσός με το μουσείο ορυκτολογίας και παλαιοντολογίας, η Κρητηνία με το κάστρο Κάστελλος, η Λάρδος με το βυζαντινό κάστρο, η Σάλακος με τις πηγές της, το Ασκληπιό με τη βυζαντινή εκκλησία, η Ελεούσα με τα ενετικά κτίσματα και τα ωραία γραφικά ταβερνάκια. 

Οίνος ροδίτικος, οίνος αιώνων 

Λέγεται ότι η Ρόδος ήταν το πρώτο νησί στο Αιγαίο, όπου καλλιεργήθηκε αμπέλι και φτιάχτηκε κρασί. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι κατά την αρχαιότητα οι Ροδίτες θεωρούνταν οι μεγαλύτεροι έμποροι κρασιού στη Μεσόγειο.

Η Μονόλιθος: Το κάστρο των αετών 

Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο εντυπωσιακό καστέλο της Ρόδου. Το έχτισε ο Μάγιστρος d’ Aubusson το 1476 πάνω σε έναν απόκρημνο βράχο, που αντικρίζει αγέρωχα το Αιγαίο. 

photos: Istock

Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ακρίβεια ως πολιτική επιλογή.

Δεν είναι πρωτότυπο, έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν 

Στη Σουηδία, η αμόλυβδη στην αντλία κοστίζει 1,40 ευρώ. Στην Κύπρο βρίσκεται στο 1,30 και στην Ισπανία στο 1,50 ευρώ. Στην Ελλάδα, της πολύ πιο χαμηλής αγοραστικής δύναμης, η βενζίνη παραμένει σταθερή και ακλόνητη στο δίευρο, όχι γιατί οι άλλοι ανακάλυψαν την Αμερική, αλλά διότι απλώς μείωσαν τους ειδικούς φόρους στα καύσιμα. Στη Βρετανία, επίσης, ο Άντι Μπέρναμ ανέλαβε πρωθυπουργός ανακοινώνοντας ως πρώτο μέτρο της θητείας του την κατάργηση, από την 1η Οκτωβρίου, του ΦΠΑ 5% στους οικιακούς λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, προανήγγειλε πάγωμα των ενοικίων και νέο πρόγραμμα κατασκευής δημοτικών κατοικιών για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση, διαθέτοντας 340 εκατ. λίρες ως πρώτη φάση ενός πενταετούς σχεδίου. 

Η δημοσιονομική κατάσταση της Βρετανίας δεν είναι πολύ καλύτερη από εκείνη της Ελλάδας – για την ακρίβεια, και τηρουμένων των αναλογιών, μάλλον είναι χειρότερη. Απόδειξη, ότι το κόστος δανεισμού της Βρετανίας είναι υψηλότερο απ’ ό,τι της Ελλάδας, με την απόδοση του βρετανικού 10ετούς ομολόγου στο 5,03% και του ελληνικού στο 3,85%. O Μπέρναμ, όμως, έθεσε το ζήτημα σε πολιτική βάση και σε πλαίσιο επαναπροσδιορισμού προτεραιοτήτων. Είπε πως η κατάργηση του ΦΠΑ στο οικιακό ρεύμα θα χρηματοδοτηθεί από την ακύρωση του κυβερνητικού σχεδίου για την εφαρμογή εθνικής «ψηφιακής ταυτότητας», ύψους 1,8 δισ. λιρών. 

Στην Ελλάδα, τέτοιος επαναπροσδιορισμός δεν υφίσταται ως επιλογή. Κάθε πρόταση για μείωση έμμεσων φόρων ή για μόνιμα μέτρα εισοδηματικής ενίσχυσης προσκρούει στη «γραμμή Μαζινό» της κυβέρνησης: Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος. Ο δημοσιονομικός χώρος, όμως, δεν είναι βιβλική πλάκα. Χτίζεται από τα έσοδα και τους φόρους, διευρύνεται από την ανάπτυξη και αξιοποιείται βάσει προτεραιοτήτων. Διαμορφώνεται και αναδιαμορφώνεται με βάση πολιτικές επιλογές. 

Μέχρι τώρα, μοναδική επιλογή της κυβέρνησης είναι η αξιοποίηση του δημοσιονομικού χώρου προς ίδιον, εκλογικό όφελος: Η διεύρυνσή του μέσω της ακρίβειας και των έμμεσων φόρων και η διανομή του σε επιδόματα και παροχές που μπορούν να φέρουν ψήφους. Δεν είναι πρωτότυπο, έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν. Σε μια κοινωνία, όμως, βαριάς μνημονιακής κόπωσης, διογκούμενων ανισοτήτων και συσσωρευμένου θυμού μπορεί να αποβεί πια εκλογικά ατελέσφορο. Και πολιτικά επικίνδυνο… 

Πηγή: Νικόλ Λειβαδάρη / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αυτοί θα πουλήσουν και την Ακρόπολη….

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, που ξεκίνησε την εποχή του «ήπιου» νεοφιλελευθερισμού και προχώρησε με ωμές μεθόδους και σε πρωτοφανή έκταση την περίοδο των μνημονίων, η λαϊκή θυμοσοφία το απέδωσε με την ατάκα «Αυτοί είναι ικανοί να πουλήσουν και την Ακρόπολη». 

Αμ’ έπος, οι «αγκυλώσεις» της νομοθεσίας για τη διάθεση μνημείων και αρχαιολογικών χώρων για διαφημιστικές κινηματογραφήσεις από ιδιώτες ήρθησαν ήδη από το 2011. Με δεδομένη την άρση της προστασίας και καθώς η κυβερνητική «κουλτούρα» για business χωρίς φραγμούς διαχεόταν και εμπεδωνόταν σαν νέα κανονικότητα, ο Ιερός Βράχος της Ακρόπολης, υψίστης εμπορικής αξίας (…), βεβηλώθηκε επανειλημμένα από ιδιώτες – γνωστά τα περιστατικά με το Drοne Show της Adidas τον Μάιο του 2025 αλλά και με παράνομες φωτογραφίσεις μόδας και influencers, παράνομες λήψεις με drones από τουρίστες και YouTubers, παράνομες φωτογραφίσεις κ.λπ. 

Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Η διάλυση κάθε είδους θεσμικού εμποδίου, η εφεύρεση υβριδικών σχημάτων για ιδιωτικοποίηση μέσα από σχήματα όπως το Υπερταμείο, η άλωση από επιχειρηματικά συμφέροντα αρχαιολογικών χώρων έως και περιοχών Natura έγραψαν στις «σημαίες» της κυβερνητικής πολιτικής το σύνθημα «κάθε είδους δημόσιο αγαθό και περιουσία προσφέρεται για ιδιωτική εκμετάλλευση», δηλαδή για κερδοσκοπία. 

Οι ιδιώτες έλαβαν το, ευκρινές, μήνυμα και εφόρμησαν στη δημόσια λεία. Οι κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη φρόντισαν να ανοίξουν τις πύλες με κρεσέντο μέτρων σε όλη τη γραμμή: από την Υγεία και την Παιδεία ώς τον Πολιτισμό, από τις δημόσιες επιχειρήσεις ώς τα κοινά και δημόσια αγαθά. Και πλέον απειλείται να μη μείνει τίποτε όρθιο! 

Η δημιουργία Ανώνυμης Εταιρείας στην οποία αποδίδεται για 50+50 χρόνια η κερδοσκοπική εκμετάλλευση του συνόλου του πολιτιστικού αποθέματος της χώρας, από αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και ιστορικούς τόπους έως εισιτήρια και αναψυκτήρια, την κινητή και ακίνητη πολιτιστική περιουσία της χώρας συνολικά, είναι συγκλονιστική για την ωμότητα και τον κυνισμό της, αλλά και για τα καταστροφικά αποτελέσματα που θα φέρει. Σηματοδοτεί ότι γι’ αυτή την κυβέρνηση δεν υπάρχει πλέον «ιερό και όσιο». 

Ο Πολιτισμός δεν μπορεί να είναι «σπήλαιο ληστών» και άντρο «αργυραμοιβών» – για να θυμηθούμε τη βιβλική αναφορά της εκδίωξης από τον Ιησού των εμπόρων από τον ναό. Και επειδή, όντως, αυτοί είναι ικανοί «να πουλήσουν και την Ακρόπολη», η ανάγκη να αντιστραφεί η καταστροφική πορεία προς την ιδιωτικοποίηση των πάντων, η ανάγκη να εκδιωχθούν με το φραγγέλιο οι «αργυραμοιβοί» από τον «ναό» του Πολιτισμού -και όχι μόνο- είναι επείγουσες. 

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τελικά, σε ποιον ανήκει αυτή η χώρα;..

Στις επόμενες εκλογές, δευτερευόντως, μόνο, θα κριθεί η παρούσα κυβέρνηση. Υπόλογοι, για όσα θα συμβούν τα επόμενα χρόνια, θα είμαστε όλοι εμείς. 

Συνηθίζω να δηλώνω, σε κάθε ευκαιρία, την καχυποψία μου απέναντι σε «κινήσεις πολιτών» που η περιβαλλοντική τους ευαισθησία εξαντλείται στη «σωτηρία» των Κυκλάδων, της Πάτμου, των Παξών και των νησιών όπου η «αστική Αθήνα» διατηρεί εξοχικές κατοικίες. Στην πραγματικότητα ζητούν να μην χτιστούν κι άλλες βίλλες που θα περιορίζουν τη θέα των δικών τους. 

Στην ίδια κατηγορία οι ουκ ολίγοι, προνομιούχοι κι αυτοί, που ξεσηκώνονται για τα χωρίς περιβαλλοντολογικές μελέτες πάρκα ΑΠΕ που σχεδιάζονται κοντά στους τόπους παραθερισμού τους, στην ηπειρωτική χώρα. Αυτοί έχουν και την οικονομική άνεση να προσλαμβάνουν πανάκριβές, εξειδικευμένες δικηγορικές εταιρείες σε θέματα περιβάλλοντος και τελικά να αποτρέπουν την καταστροφή των περιοχών που τους ενδιαφέρουν. 

Την ίδια στιγμή βέβαια, όσοι διαμαρτύρονται, για παράδειγμα, για τις ανεμογεννήτριες στο Γράμμο σχολιάζονται από τους ίδιους ως «συριζοτάγαρα» που «εχθρεύονται τις επενδύσεις και την ανάπτυξη». 

Το θυμήθηκα πάλι προχθές διαβάζοντας την ανάρτηση στο facebook του καθ.Νίκου Μπελαβίλα που αποκάλυψε άλλο ένα τερατούργημα της Κυβέρνησης. 

Γράφει ο Νίκος Μπελαβίλας: 

«Ενταγμένο στο Β΄ Μέρος του σχεδίου νόμου για την ΕΥΔΑΠ, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση για μόλις λίγες ημέρες, (το σχέδιο) εισάγει νέες «…διατάξεις για την πολεοδόμηση εγκαταλελειμμένων, μικρών και φθινόντων οικισμών και λοιπές ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (άρθρα 41-59) […] 

Με βάση τη λογική του σχεδίου, σε καθεμία από αυτές τις περιοχές, εκτός σχεδίου πόλεως και εκτός των ορίων των υφιστάμενων ή ανενεργών οικισμών, θα μπορεί να δημιουργηθεί ένα νέο πολεοδομικό συγκρότημα έκτασης από 50 έως 200 στρέμματα, μέσω συνοπτικών διαδικασιών. 

Εξετάζοντας αναλυτικότερα τις διατάξεις, διαπιστώνεται ότι στην πραγματικότητα προωθείται ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικής πολεοδόμησης σε περιοχές ιδιαίτερα υψηλού επενδυτικού ενδιαφέροντος. Η ρύθμιση αφορά περίπου το 27% των νησιωτικών και ορεινών οικισμών της χώρας, είτε είναι παραδοσιακοί είτε όχι, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι προϋφιστάμενοι του 1923 και βρίσκονται σε περιοχές με περιορισμένη ή ακόμη και μηδενική ανθρωπογενή επιβάρυνση. Η επίκληση της «αναβάθμισης οικισμών» λειτουργεί ουσιαστικά ως προσχηματική αιτιολόγηση, προκειμένου να παρακαμφθούν οι πάγιες συνταγματικές επιφυλάξεις απέναντι στη θέσπιση όρων δόμησης σε παρθένες εκτός σχεδίου εκτάσεις». 

Μάλιστα, ο Νίκος Μπελαβίλας συγκρίνει το σχέδιο της κυβέρνησης με το ανάλογο τουριστικό πρότζεκτ του Τραμπ στην Αλβανία που προκάλεσε κύμα μαζικών αντιδράσεων. 

Δεν θα μπω καν στη συζήτηση αν το σχέδιο αυτό είναι καλό ή κακό. Είναι μια λάθος συζήτηση. Και μόνο ότι η νομοθέτησή του μεθοδεύτηκε εν κρυπτώ θα έπρεπε να αρκεί για να προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων. 

Φυσικά και η κυβέρνηση ξεπουλάει την ελληνική γη. Είναι οι μόνες ξένες επενδύσεις που έχει καταφέρει να προσελκύσει. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Νίκου Ρουσάνογλου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (19.07.2026) «Το 2023 το μερίδιο των ακινήτων επί των άμεσων ξένων επενδύσεων έφτασε στο 47%. Δηλαδή, σχεδόν ένα στα δύο ευρώ που εισέρρεαν στην Ελλάδα από το εξωτερικό κατευθυνόταν προς τα ακίνητα, κάτι ασφαλώς που προκάλεσε και στρεβλώσεις, καθώς απογείωσε τις τιμές και δυσχέρανε σημαντικά την προσιτότητα στέγης για μεγάλη μερίδα εγχώριων αγοραστών». 

Το μόνο που ενδιαφέρει τους ξένους επενδυτές στην Ελλάδα είναι η γη και κατά προτίμηση οι ελληνικές παραλίες όπου χτίζουν τερατουργήματα με πισίνες ακόμα και σε νησιά που έχουν κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της λειψυδρίας. 

Ένας από τους λόγους που πολλοί, κανονικοί, φιλελεύθεροι στήριξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη αρχικά για πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και στη συνέχεια για πρωθυπουργό ήταν γιατί είχε πείσει ότι τα θέματα Περιβάλλοντος ιεραρχούνται πολύ ψηλά στην ατζέντα του. 

Σήμερα, ως πρωθυπουργός διαφημίζει γεωτρήσεις, εκχωρεί γη και παραλίες. Μέχρι και το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων αλώθηκε από τη διαφθορά επί των ημερών του. 

Στην Αλβανία οι πολίτες αντέδρασαν μαζικά, αντίθετα από εμάς εδώ που καταπίνουμε αμάσητη κάθε αυθαιρεσία για τις χρήσεις γης. 

Όμως πλησιάζει η ώρα της κρίσης. Πρωτίστως για όσους αυτοπροσδιορίζονται ως μετριοπαθείς κεντρωοι, φιλελεύθεροι και αστοί γιατί η πλειοψηφία των συμπολιτών μας που δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιο, στενάζει στο σούπερ μάρκετ. Οι περιβαλλοντικές ευαισθησίες παραμένουν «ατζέντα για τους προνομιούχους». 

Αυτοί, τι σκοπεύουν να κάνουν; Στοιχηματίζω ότι οι περισσότεροι από αυτούς θα ανεχτούν, αδιαμαρτύρητα, ακόμα και την προαλειφόμενη συγκυβέρνηση με την ακροδεξιά του Βελόπουλου. Όμως εδώ μιλάμε για τα εξοχικά τους σπίτια, τις πισίνες τους, τις ταράτσες με θέα το πέλαγος και τα δάση στις οποίες μαζεύονται και σχολιάζουν «τον χωριάτη Ανδρουλάκη» και τον «επικίνδυνο Τσίπρα», θρηνώντας εν χορώ «Μα τι να ψηφίσουμε ενώ δεν υπάρχει αντιπολίτευση;». Μπορεί τώρα να αντιδράσουν. 

Στις επόμενες εκλογές, δευτερευόντως, μόνο, θα κριθεί η παρούσα κυβέρνηση. Υπόλογοι, για όσα θα συμβούν τα επόμενα χρόνια, θα είμαστε όλοι εμείς. 

Πηγή: Βίβιαν Ευθυμιοπούλου / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κύπρος: εξακολουθώ να μην ξεχνώ.

52 χρόνια μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο παραμένει αναγκαίο να μην ξεχνούμε 

Ο απόηχος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο παραμένει μία από τις πρώτες αναμνήσεις μου. 

Το ίδιο το σοκ της είδησης, η Επιστράτευση, οι διαδηλώσεις μετά την πτώση της Χούντας, οι εικόνες από τους πρόσφυγες, η αγωνία για τους αγνοουμένους. 

Δεν ήταν απλώς το ίδιο το σοκ από μια βάναυση παραβίαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου, την παράνομη κατοχή μεγάλου μέρους ενός κυρίαρχου κράτους, την ανοχή εάν όχι συνενοχή της «διεθνούς κοινότητας», συμπεριλαμβανομένων των άλλων κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. 

Ήταν και η ίδια η οργή, διάχυτη σε όλη την κοινωνία, για την ευθύνη που είχε και η ελληνική πλευρά, πρώτα από όλα η Χούντα με την επιλογή της να προχωρήσει στο πραξικόπημα σε βάρος του δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπου Μακάριου, που έδωσε το πρόσχημα στην Τουρκία να προχωρήσει στην εισβολή. Στον Ατίλλα 1 και λίγες εβδομάδες μετά – την ώρα που υποτίθεται ότι είχαν ξεκινήσει ειρηνευτικές συνομιλίες – στον Αττίλα 2 που παγίωσε τη διχοτόμηση του νησιού. 

Με αποτέλεσμα 52 χρόνια τώρα, ένα κυρίαρχο κράτος, μέλος του ΟΗΕ, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να εξακολουθεί να είναι διαιρεμένο και ένα μέρος του να είναι υπό κατοχή. 

Και βέβαια 52 χρόνια μερικά διδάγματα παραμένουν. Το πρώτο είναι ότι το 1974, όπως και με τη Μικρασιατική Καταστροφή ο ελληνισμός πλήρωσε ακριβά την πατριδοκαπηλία. Την πλήρωσε με εθνικές τραγωδίες. Το άλλο είναι ότι σε πείσμα μιας ψευδαίσθησης ασφάλειας, σε αυτή τη μεριά της Μεσογείου υπάρχουν πραγματικές απειλές για την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. 

52 χρόνια μετά ίσως η φόρτιση να μην είναι η ίδια. Σε τελική ανάλυση και η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία κατάφερε να προχωρήσει. Έχει πετύχει πολλά και την ίδια ώρα τα προβλήματά της δεν σχετίζονται όλα με την εισβολή. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι το Κυπριακό έχει πάψει να είναι μια ανοιχτή πληγή. 

Αυτό εξηγεί και γιατί πρέπει να αντισταθούμε στην αμνησία. Πρέπει να αντισταθούμε στο να ξεχάσουμε. Πρέπει να αντισταθούμε στο να αποδεχτούμε τα πράγματα όπως έχουν. 

Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει διαρκώς να υπενθυμίζουμε ότι σε σχέση με το Κυπριακό δεν έχουμε να κάνουμε με μια διαμάχη ανάμεσα σε δύο κοινότητες, ούτε γενικά με μια «ελληνοτουρκική διαφορά». Ο πυρήνας του προβλήματος είναι η παράνομη εισβολή και κατοχή εδάφους κυρίαρχης χώρας. 

Το άλλο που πρέπει να υπενθυμίζουμε είναι ότι οποιαδήποτε «λύση» του Κυπριακού που καταλήγει στη διχοτόμηση – π.χ. οι ιδέες για λύση «δύο κρατών» – θα αποτελεί αναδρομική δικαίωση της εισβολής και της παραβίασης του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία. Η λύση δεν μπορεί παρά να είναι αυτή μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με ενιαία διεθνή παρουσία. Και με πραγματική συμφιλίωση ανάμεσα στις δύο κοινότητες – γιατί εγκλήματα έγιναν και από τις δύο πλευρές. 

Και το τρίτο είναι ότι το Κυπριακό δεν μπορεί να είναι υποσημείωση της ελληνικής διπλωματίας. Οφείλει να είναι αναπόσπαστο στοιχείο κάθε διαπραγμάτευσης στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ. Προφανώς με τον πρώτο λόγο να τον έχει η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και με την ελληνική πλευρά πλήρως ενεργοποιημένη. Με ορίζοντα τη λύση και σε τελική ανάλυση τις βάσεις για πραγματική αναβάθμιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. 

Σε τελική ανάλυση, ό,τι ξεχνάμε από την ιστορία, αργά ή γρήγορα θα το ξαναζήσουμε. Και η πατρίδα μας δεν έχει ανάγκη από άλλες τραγωδίες. 

Πάνω από όλα, το να μην ξεχάσουμε το χρωστάμε σε όσες και όσους εκείνο το καλοκαίρι σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν, ξεριζώθηκαν, σε όλες και όλους που έζησαν με το όνειρο να ξαναδούν την πατρίδα τους ενωμένη. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Έρευνα Prorata: H ακρίβεια βασικό πρόβλημα για το 69% των Ελλήνων – 6 στους 10 δεν θα πάνε διακοπές...

Την ακρίβεια αναδεικνύει ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το 69% των ερωτώμενων, ενώ το 64% δηλώνει ότι ζει «από μήνα σε μήνα» 

Η φετινή κοινωνική έρευνα του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ, σε συνεργασία με την Prorata, σκιαγραφεί μια κοινωνία υπό παρατεταμένη οικονομική πίεση. Η έρευνα αποτυπώνει τις συνθήκες και την ποιότητα ζωής στην Ελλάδα και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο την τελευταία τριετία, γεγονός που επιτρέπει τη διαχρονική παρακολούθηση των τάσεων. 

Η οικονομική ανασφάλεια αναδεικνύεται στον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι στάσεις και οι εμπειρίες των πολιτών. Η εικόνα, ωστόσο, δεν παραπέμπει σε ομοιόμορφη επιδείνωση σε σχέση με το παρελθόν: οι εντονότερες πιέσεις εντοπίζονται στο κόστος ζωής και στην εμπιστοσύνη προς τους πολιτικούς θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, ενώ η αποτίμηση των θεσμών κοινωνικής προστασίας και η πίστη στη συλλογική δράση εμφανίζουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. 

Ζώντας από μήνα σε μήνα 

Η οικονομική πίεση αποτυπώνεται έντονα στα ευρήματα. Την ακρίβεια αναδεικνύει ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας το 69% των ερωτώμενων, ενώ το 64% δηλώνει ότι ζει «από μήνα σε μήνα». Παράλληλα, το 88% αξιολογεί ως υψηλό το ενεργειακό κόστος, το 69% θεωρεί δυσβάστακτο το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού δανείου και το 66% αναφέρει ότι η οικονομική αβεβαιότητα επηρεάζει αρνητικά την ψυχική του υγεία. 

Η εικόνα διαφοροποιείται ως προς την εργασιακή ασφάλεια. Ο φόβος απώλειας της εργασίας παραμένει περιορισμένος, στο 20%, ενώ ένας στους δύο δηλώνει ότι θα μπορούσε να καλύψει έκτακτη δαπάνη 300 ευρώ χωρίς να καταφύγει σε δανεισμό. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανασφάλεια συνδέεται πρωτίστως με τη διαρκή επιβάρυνση του κόστους ζωής και λιγότερο με τον κίνδυνο ανεργίας. 

Διακοπές; Οχι για όλους 

Οι οικονομικοί περιορισμοί επηρεάζουν άμεσα τη δυνατότητα αναψυχής και διακοπών. Το 63% των ερωτηθέντων δεν έχει προγραμματίσει διακοπές, ενώ το 62% δηλώνει ότι δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα για την ψυχαγωγία που επιθυμεί. Ως προς τη διαμονή, καταγράφεται στροφή προς το ιδιόκτητο ή φιλικό εξοχικό, το οποίο επιλέγει το 38%, έναντι 32% που προσανατολίζεται σε ξενοδοχειακό κατάλυμα, ενώ η βραχυχρόνια μίσθωση συγκεντρώνει την προτίμηση του 19% των ερωτηθέντων. 

Η αποχή από τις διακοπές συνδέεται με οικονομικούς παράγοντες: η οικονομική αδυναμία αναφέρεται ως λόγος από το 60%, ενώ το 48% αποδίδει την απόφασή του στις αυξημένες τιμές μεταφορών, καταλυμάτων και εστίασης. Ενδεικτικό της απόστασης ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και την καθημερινή εμπειρία είναι ότι το 74% δηλώνει πως η καθημερινότητά του συνοδεύεται από αίσθημα μιζέριας, παρότι η Ελλάδα προβάλλεται από την κυβέρνηση ως χώρα με υψηλή ποιότητα ζωής. 

Με τη βαλίτσα στο χέρι 

Η οικονομική ανασφάλεια επηρεάζει καθοριστικά και τις προσδοκίες των νεότερων ηλικιακών ομάδων. Το 48% των ατόμων 17 έως 34 ετών δηλώνει ότι έχει σκεφτεί σοβαρά το ενδεχόμενο μετανάστευσης μέσα στην επόμενη πενταετία, ποσοστό που ανέρχεται στο 49% μεταξύ των ανέργων. Παράλληλα, πολύ μεγάλο ποσοστό των νέων, που αγγίζει το 43%, αναφέρει ότι έχει αναβάλει την απόκτηση παιδιού για οικονομικούς λόγους. 

Απαισιοδοξία και καχυποψία 

Η απαισιοδοξία για την πορεία της οικονομίας παραμένει κυρίαρχη μεταξύ των ερωτώμενων. Το 62% αναμένει επιδείνωση της οικονομίας, ενώ μόλις το 11% εκτιμά ότι θα υπάρξει βελτίωση. Το κλίμα περιορισμένων προσδοκιών δεν οδηγεί, ωστόσο, σε αρνητική αποτίμηση της ζωής: η ικανοποίηση που αντλούν οι ερωτώμενοι και οι ερωτώμενες από τη ζωή τους συγκεντρώνεται στο μέσο εύρος, με το 64% στις μεσαίες τιμές και το 23% στις υψηλές. 

Πιο σύνθετη είναι η εικόνα όσον αφορά την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Το 73% θεωρεί ότι στην υπόθεση των Τεμπών υπήρξε προσπάθεια κυβερνητικής συγκάλυψης, με εξαιρετικά έντονη διαφοροποίηση ανάλογα με την κομματική τοποθέτηση: η αντίληψη αυτή περιορίζεται στο 8% μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, ενώ προσεγγίζει την καθολική αποδοχή μεταξύ των ψηφοφόρων της αντιπολίτευσης. 

Παρά τη γενικευμένη επιφύλαξη, η δυσαρέσκεια από τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν μεταφράζεται σε πλήρη απώλεια εμπιστοσύνης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας: παρά τις αρνητικές αξιολογήσεις, η εμπιστοσύνη στο δημόσιο σύστημα υγείας διατηρεί οριακά θετικό ισοζύγιο, με 53% θετικές έναντι 42% αρνητικών τοποθετήσεων. Οι πολίτες φαίνεται να διακρίνουν ανάμεσα στην κριτική του τρόπου λειτουργίας ενός θεσμού και στη συνολικότερη αναγνώριση της κοινωνικής του σημασίας. 

Αγγελική Μητροπούλου* 

*Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αιγαίου, επιστημονική συνεργάτις του Ινστιτούτου ΕΝΑ

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Έκθεση για το Κράτος Δικαίου: Τα εννέα κρυφά μηνύματα της Κομισιόν προς την κυβέρνηση.

Παρά την προσπάθεια της Κομισιόν να καλύψει πολιτικά την κατάσταση στην Ελλάδα, αν διαβάσει κανείς την έκθεση όχι ως κατάλογο μεταρρυθμίσεων αλλά ως πολιτικό και θεσμικό μήνυμα της Κομισιόν, υπάρχουν ορισμένα σημεία όπου η κριτική προς την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα έντονη. 

Παρουσιάζουμε τα εννέα κρυφά μηνύματα της Κομισιόν στην έκθεσή της για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα. 

1. Η διαφθορά υψηλού επιπέδου παραμένει ουσιαστικά ατιμώρητη 

Αυτό είναι ίσως το πιο σοβαρό μήνυμα της έκθεσης, που επαναλαμβάνεται σε διάφορα σημεία της έκθεσης. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι δημιουργούνται μητρώα, ψηφιακά εργαλεία και σχέδια δράσης, αλλά επισημαίνει ότι οι διώξεις και οι τελεσίδικες καταδίκες για διαφθορά υψηλού επιπέδου παραμένουν ελάχιστες. 

«Ο αριθμός των διώξεων και τελεσίδικων αποφάσεων … παραμένει χαμηλός» και γι’ αυτό η σύσταση επαναλαμβάνεται για ακόμη μία χρονιά. 

Σε υποσημείωση, η Κομισιόν αναφέρει ότι υπάρχουν 462 εκκρεμείς υποθέσεις διαφθοράς, ενώ αναφέρει ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει επισημάνει ότι οι καθυστερήσεις, η υποστελέχωση και το καθεστώς ασυλίας υπουργών δυσχεραίνουν την αποτελεσματική δίωξη υποθέσεων υψηλού επιπέδου. 

2. Η Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρείται χώρα με υψηλή διαφθορά 

Στις υποσημειώσεις της έκθεσης αναφέρεται ότι η EPPO τονίζει πως οι καθυστερήσεις, η υποστελέχωση και κυρίως το καθεστώς ασυλίας των μελών της κυβέρνησης επηρεάζουν την ικανότητα διερεύνησης και δίωξης υποθέσεων υψηλού επιπέδου. 

Η εικόνα της χώρας παραμένει εξαιρετικά αρνητική στους δείκτες αντίληψης της διαφθοράς. Το 99% των πολιτών θεωρεί τη διαφθορά διαδεδομένη στην Ελλάδα. Το 68% δηλώνει ότι επηρεάζει προσωπικά την καθημερινότητά του. Το 95% των επιχειρήσεων θεωρεί ότι η διαφθορά είναι εκτεταμένη. Και μόλις το 23% πιστεύει ότι οι υποθέσεις διαφθοράς οδηγούν σε αποτρεπτικές διώξεις και καταδίκες. 

Πρόκειται για ποσοστά σημαντικά χειρότερα από τους μέσους όρους της ΕΕ. 

Επίσης, παρότι το νομικό πλαίσιο υπάρχει, οι καταδίκες και οι τελεσίδικες αποφάσεις σε υποθέσεις διαφθοράς υψηλού επιπέδου παραμένουν λίγες, κάτι που αποτελεί βασική ανησυχία της Επιτροπής. 

3. Το σύστημα απονομής δικαιοσύνης παραμένει από τα πιο αργά στην Ευρώπη 

Παρά τις μεταρρυθμίσεις, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει τον μεγαλύτερο χρόνο εκδίκασης αστικών και εμπορικών υποθέσεων στην ΕΕ. Το 2024 απαιτούνταν κατά μέσο όρο 737 ημέρες για την έκδοση απόφασης σε πρώτο βαθμό. 

«Παραμένει πρόκληση» επιμένει η Επιτροπή, δηλαδή το πρόβλημα παραμένει σοβαρό. 

4. Η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης δεν εμπνέει εμπιστοσύνη 

Η Επιτροπή σημειώνει ότι μόνο το 43% των πολιτών και μόλις το 33% των επιχειρήσεων θεωρούν ότι τα δικαστήρια και οι δικαστές είναι ανεξάρτητα. Ειδικά στις επιχειρήσεις, η εικόνα επιδεινώθηκε σημαντικά σε σχέση με το 2025 (49%). 

5. Το lobbying στην Ελλάδα θεωρείται σχεδόν ανενεργό και μη διαφανές 

Σε αυτό το σημείο η Κομισιόν είναι πολύ αυστηρή. Παρά το ότι υπάρχει θεσμικό πλαίσιο, υπάρχουν μόλις 35 εγγεγραμμένοι λομπίστες, δεν έχουν γίνει έλεγχοι, δεν έχουν επιβληθεί κυρώσεις, αρκετοί λομπίστες δεν υποβάλλουν καν τις απαιτούμενες δηλώσεις. 

Η Κομισιόν διαπιστώνει περιορισμένη πρόοδο. 

6. Οι ανησυχίες για την ανεξαρτησία των ΜΜΕ παραμένουν 

Παρότι αναγνωρίζονται βελτιώσεις, η έκθεση διατηρεί σοβαρές επιφυλάξεις για την πολιτική ανεξαρτησία της ΕΡΤ, για τη μεγάλη συγκέντρωση ιδιοκτησίας στα ΜΜΕ, αλλά και για την εξάρτηση ορισμένων μέσων από την κρατική διαφήμιση. 

Ο σχετικός ευρωπαϊκός δείκτης εξακολουθεί να κατατάσσει την ανεξαρτησία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ως υψηλού κινδύνου. 

7. Οι δημοσιογράφοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν απειλές και πιέσεις 

Παρότι η Επιτροπή αναγνωρίζει πρόοδο, σημειώνει ότι συνεχίζονται επιθέσεις, απειλές, νομικές πιέσεις, δυσκολίες πρόσβασης σε χώρους δημοσίου ενδιαφέροντος για δημοσιογραφική έρευνα. 

Η κατάσταση της δημοσιογραφικής ασφάλειας παραμένει στον δείκτη του Media Pluralism Monitor ως high risk. 

8. Το καθεστώς ασυλίας υπουργών εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα 

Η Επιτροπή αναφέρει ότι υπάρχει ευρεία πολιτική και θεσμική συμφωνία ότι το σημερινό σύστημα χρειάζεται μεταρρύθμιση. Το σημείο αυτό συνδέεται έμμεσα και με την αδυναμία αποτελεσματικής δίωξης υποθέσεων υψηλού επιπέδου που αναφέρει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ουσιαστικά η Κομισιόν υιοθετεί απολύτως την παρατήρηση της EPPO. 

Ενώ τα δώρα προς υπουργούς δημοσιοποιούνται, δεν υπάρχει δημόσιο μητρώο για τα δώρα προς βουλευτές. Παράλληλα, οργανώσεις ζητούν αναθεώρηση του κώδικα δεοντολογίας της Βουλής. 

9. Υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις για τις έρευνες σε περιστατικά αστυνομικής βίας 

Η Επιτροπή αναφέρει θετικά την εξέλιξη των ερευνών για το ναυάγιο της Πύλου, αλλά ταυτόχρονα σημειώνει ότι οργανώσεις και φορείς θεωρούν ανεπαρκή την έρευνα σε άλλες υποθέσεις που τέθηκαν στο αρχείο. 

Επίσης, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων και ο Συνήγορος του Πολίτη υποστηρίζουν ότι οι κεντρικές διαδικασίες προσλήψεων είναι τόσο αργές ώστε πολλές εγκεκριμένες θέσεις παραμένουν κενές για χρόνια. Ζητούν δικαίωμα αυτόνομων προσλήψεων. 

Πηγή: Μαρία Ψαρά / efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »