«Τα μνημεία της Ρόδου δεν ανήκουν σε καμία Υπουργό. Ανήκουν στους Ροδίτες. Και η φωνή των Ροδιτών δεν φιμώνεται.»

Ανακοίνωση, με την οποία ασκεί κριτική στην Υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, για το γεγονός ότι δεν του επέτρεψαν να μιλήσει στα εγκαίνια των μνημείων στη Μεσαιωνική Πόλη, εξέδωσε ο Δήμαρχος Ρόδου Αλέξανδρος Κολιάδης. 

Αναλυτικά: 

«Αυτό είναι απρέπεια, κυρία Μενδώνη. 

Σήμερα, στην πόλη μου, στην πόλη των Ροδιτών, μου απαγορεύτηκε να μιλήσω. 

Στα εγκαίνια τριών μνημείων της Μεσαιωνικής Πόλης — του Τεμένους Ρετζέπ Πασά, των επιθαλάσσιων οχυρώσεων και του Αρχοντικού Χασάν Μπέη — η Υπουργός Πολιτισμού κα Λίνα Μενδώνη φρόντισε να μην ακουστεί η φωνή του Δημάρχου Ρόδου. «Μας είπαν να μην μιλήσει», ακούστηκε να λέει στέλεχος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Και όταν ζήτησα τον λόγο, η απάντηση της Υπουργού ήταν: «Τόσα μας έχεις σύρει, δήμαρχε». 

Ώστε αυτό είναι το κριτήριο. Όχι ο σεβασμός στους θεσμούς. Όχι ο σεβασμός στην πόλη που φιλοξενεί τα εγκαίνια. Αλλά το αν άσκησα κριτική. 

Ναι, κυρία Υπουργέ. Άσκησα κριτική. Και θα συνεχίσω να ασκώ. Γιατί είμαι Δήμαρχος μιας πόλης που είναι στο σύνολό της χαρακτηρισμένη αρχαιολογικός χώρος. Μιας πόλης όπου επί δεκαετίες πολίτες, επιχειρήσεις και το ίδιο το Δημόσιο ταλαιπωρούνται από την αδράνεια, την αδιαφορία και τη γραφειοκρατία της υπηρεσίας που εποπτεύετε. Άδειες που χρονίζουν, μνημεία που ρημάζουν, ιδιοκτησίες σε ομηρία, μια Μεσαιωνική Πόλη — μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO — που αξίζει πολλά περισσότερα από φωτογραφίες σε εγκαίνια. 

Η κριτική δεν είναι «σύρσιμο». Είναι θεσμικό καθήκον. Και η φίμωση ενός αιρετού Δημάρχου, εκλεγμένου από τους Ροδίτες, μέσα στην ίδια του την πόλη, δεν είναι άσκηση εξουσίας. Είναι μικροπρέπεια. Είναι πολιτική απρέπεια που προσβάλλει όχι εμένα προσωπικά, αλλά κάθε Ροδίτισσα και κάθε Ροδίτη. 

Τα μνημεία της Ρόδου δεν ανήκουν σε καμία Υπουργό. Ανήκουν στους Ροδίτες. Και η φωνή των Ροδιτών δεν φιμώνεται.» 

Με πληροφορίες από rodiaki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι έμποροι της «σταθερότητας»...

Κάποιο επιμένουν να μηρυκάζουν το αφήγημα ότι μόνο η ΝΔ αντιπροσωπεύει τη «σταθερότητα». Παραβλέποντας ότι αντιπροσωπεύει τη διαρκή αποδιάρθρωση του κοινωνικού ιστού 

Όταν μια κυβέρνηση δεν μπορεί εύκολα να υποσχεθεί αλλαγές προς το καλύτερο και να επενδύσει στο μέλλον, τότε το μόνο που της απομένει είναι να υποστηρίξει ότι προσφέρει «σταθερότητα». Να «παίξει» δηλαδή με τον φόβο που γεννούν οι αβέβαιες καταστάσεις. 

Αυτό φαίνεται να ισχύει και για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας. Που μπροστά στις εκλογές επενδύει ιδιαίτερα σε ένα αφήγημα ότι μόνο αυτοί μπορούν να προσφέρουν «σταθερότητα» στη χώρα και πώς οτιδήποτε άλλο θα οδηγούσε σε περιπέτειες. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα μερικοί διαπρύσιοι υποστηρικτές της ανάγκης να μην υπάρξει κυβερνητική αλλαγή, έχουν φτάσει στο σημείο όχι μόνο να υπερασπίζονται τη «σταθερότητα», αλλά και να υποστηρίζουν ότι η ελληνική κοινωνία διαιρείται σε δύο τμήματα: ένα «καλό» που θέλει ακριβώς τη σταθερότητα» και έναν «ανεύθυνο» που επιλέγοντας τη διαμαρτυρία ή αναζητώντας μια εναλλακτική απειλεί να οδηγήσει τη χώρα στην αποσταθεροποίηση. 

Αυτό το αφήγημα συνδυάζεται συχνά και με τη μυθολογία για το «2015». Σύμφωνα με αυτό, τα πράγματα πήγαιναν καλά, μέχρις ότου ο «λαϊκισμός» έφερε στην εξουσία μια κυβέρνηση που οδήγησε τη χώρα στις «κλειστές τράπεζες» και τις «ουρές στα ΑΤΜ».  Αντιθέτως, από το 2019 και μετά η χώρα επανήλθε στον δρόμο μιας σταθερότητας από την οποία δεν πρέπει να παρεκκλίνει ποτέ ξανά. 

Βεβαίως αυτό που δεν λένε είναι ότι η χώρα κάθε άλλο παρά «σταθερή» ήταν πριν το 2015, αντιθέτως ήταν σε μεγάλη κοινωνική αναταραχή εξαιτίας των μνημονίων. Ούτε λένε ότι το 2015 η πραγματική αναστάτωση κράτησε λίγο και ότι σε μεγάλο βαθμό οφειλόταν στην πίεση που ασκούσαν οι δανειστές και ότι ήταν ακριβώς το δημοψήφισμα και η δύσκολη διαπραγμάτευση που ακολούθησαν, που εξασφάλισαν όντως τη σταθερότητα: δηλαδή ένα μνημόνιο με σαφή ημερομηνία λήξης, το 2018 όταν η χώρα βγήκε από τα Μνημόνια. 

Και βέβαια, προφανώς και είναι βαθιά προσβλητικό και απαξιωτικό να παρουσιάζεται η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος ως «ανεύθυνοι» που δεν επιθυμούν τη σταθερότητα. 

Κυρίως όμως, αυτό που παρουσιάζεται ως η «κανονικότητα» και η «σταθερότητα» που έφεραν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία, πέραν του να πατάει πάνω σε μια έξοδο από τα Μνημόνια που είχε ήδη γίνει πράξη, μαζί με ένα επαρκές «χρηματοδοτικό μαξιλάρι», στην πραγματικότητα δεν ήταν ακριβώς αυτό που συνήθως εννοούμε ως σταθερότητα. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι μέσα στην επταετία 2019-2026 είχαμε: 

Μία Πανδημία στην οποία η χώρα μας κατέληξε να έχει μερικούς από τους χειρότερους δείκτες στην Ευρώπη. 

Μία κρίση κόστους ζωής που ολοένα και επιδεινώνεται και η οποία εξανεμίζει τις όποιες ονομαστικές αυξήσεις στις αποδοχές έχουν γίνει, οδηγώντας τα νοικοκυριά σε απόγνωση. 

Μία από τις μεγαλύτερες σιδηροδρομικές τραγωδίες στην Ευρώπη που συγκεφαλαίωσε όλα τα προβλήματα ενός «βαλκανικού νεοφιλελευθερισμού» που αδιαφόρησε για την ολοκλήρωση αναγκαίων έργων ασφάλειας, έτσι ώστε να φτάσουν δυο τρένα να κινούνται «τυφλά» στην ίδια γραμμή σε αντίθετη κατεύθυνση, εμπεδώνοντας μια βαθιά ανασφάλεια στη χώρα (αυτό που αποτυπώθηκε στη φράση «από τύχη ζούμε»), αλλά και οδηγώντας σε μερικές από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις της Μεταπολίτευσης. 

Ένα τεράστιο σκάνδαλο υποκλοπών, ένα ελληνικό Γουότεργκεϊτ, όπου το Μέγαρο Μαξίμου «άκουγε» υπουργούς, ανώτατους αξιωματικούς, δικαστικούς, δημοσιογράφους και πολιτικούς, με χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού, το οποίο η κυβέρνηση διαρκώς συγκαλύπτει, εκμεταλλευόμενη και τη χειραγώγηση της ηγεσίας της δικαιοσύνης που έχει πετύχει. 

Ένα μεγάλο σκάνδαλο διασπάθισης ευρωπαϊκών αγροτικών ενισχύσεων, που εκτός όλων των άλλων έχει οδηγήσει και σε σύγκρουση της κυβέρνησης με ευρωπαϊκούς θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. 

Διαρκείς ενδείξεις ότι οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις αξιοποιούνται και για την ενίσχυση συγκεκριμένων επιχειρηματιών οι οποίοι μετά αναλαμβάνουν να δείξουν και την «ευγνωμοσύνη» τους επενδύοντας στο φιλοκυβερνητικό μηντιακό οικοσύστημα. 

Όλα αυτά καμιά σχέση δεν έχουν με σταθερότητα. Πρόκειται, αντιθέτως, για μια κρίση τόσο κοινωνική όσο και θεσμική που διαρκώς οξύνεται. Άρα για μια αποσταθεροποίηση της κοινωνίας και των θεσμών. Αυτό, άλλωστε, εξηγεί γιατί η κοινωνία εκφράζει τόσο έντονη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση. Γιατί ο πολίτης πλέον αντιμετωπίζει το μέλλον χωρίς μεγάλη αισιοδοξία, ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι σύντομα θα τελειώσουν και τα κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης, την ώρα που και το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο είναι όλο και πιο ασταθές, κάνοντας τελικά τους πολίτες ακόμη πιο ανασφαλείς. 

Γιατί αυτό που η κυβέρνηση ονομάζει «σταθερότητα» είναι απλώς η παραμονή της στην εξουσία, με όσες δυνατότητες εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων αυτό συνεπάγεται. Αυτό, όμως, που οι πολίτες ονομάζουν «σταθερότητα» είναι να μπορούν να κοιτάζουν το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία και μικρότερη ανασφάλεια, ακόμη και σε καιρούς ανακατατάξεων. Και αυτό σημαίνει μια κυβέρνηση που να λογοδοτεί στους πολίτες και να προσπαθεί να βάλει τα δικά τους συμφέροντα στο επίκεντρο της προσοχής. 

Άρα όταν λοιπόν οι πολίτες στρέφουν την πλάτη τους στην κυβέρνηση, όταν δηλώνουν ότι θέλουν πολιτική αλλαγή, όταν εκφράζουν προτίμηση για εναλλακτικές κυβερνητικές λύσεις, δεν είναι ούτε γιατί είναι «ανεύθυνοι» ούτε γιατί δεν αγαπούν τη σταθερότητα και προτιμούν  την… αναστάτωση. Είναι γιατί αισθάνονται ότι δεν πάει άλλο με τη διαρκή και πραγματική αναστάτωση που προκαλεί στη ζωή τους η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης, είτε αυτό αφορά την οικονομική τους κατάσταση, είτε το ευρύτερο θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ζουν, μια αναστάτωση που επιτείνεται από την αλαζονεία που διαρκώς επιδεικνύει αυτή η κυβέρνηση. Και γι’ αυτόν τον λόγο, ακριβώς επειδή τελικά τη σταθερότητα επιδιώκουν, στρέφονται σε άλλες πολιτικές κατευθύνσεις. Σε τελική ανάλυση, είτε αρέσει σε ορισμένους είτε όχι, αυτό ακριβώς είναι η δημοκρατία… 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Νότιο Αιγαίο: Ποια νησιά «δούλεψαν» όταν ο τουρισμός ήταν χαμηλά...

Το πρώτο τρίμηνο του 2026 δείχνει ποιες νησιωτικές οικονομίες του Νοτίου Αιγαίου παραμένουν ενεργές εκτός σεζόν και ποιες στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην κορύφωση του καλοκαιριού, μέσα από τα έσοδα σε καταλύματα και εστίαση. 

Το πρώτο τρίμηνο του 2026 δίνει μια πιο ψυχρή, αλλά αποκαλυπτική εικόνα για το πώς κινείται ο τουρισμός στο Νότιο Αιγαίο εκτός high season. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, όπως επεξεργάστηκαν από τη MTC GROUP, δείχνουν ξεκάθαρες πρωτιές αλλά και έντονες διακυμάνσεις ανά νησί, τόσο στις Κυκλάδες όσο και στα Δωδεκάνησα. 

Δωδεκάνησα: Η Ρόδος κυριαρχεί χωρίς αμφισβήτηση 

Στα Δωδεκάνησα η εικόνα είναι ακόμη πιο συγκεντρωτική. Η Ρόδος λειτουργεί σχεδόν ως ξεχωριστή κατηγορία από μόνη της, με 19.874 στα καταλύματα και 24.671 στην εστίαση, διατηρώντας σαφή απόσταση από τον ανταγωνισμό. Η Κως ακολουθεί με 3.988 στα καταλύματα, αλλά με πτώση -30,8%, δείχνοντας ότι η δυναμική της είναι πιο ευάλωτη σε εποχικές διακυμάνσεις. Πιο χαμηλά: 

* Κάλυμνος: 1.158 (+42,9%) — η πιο έντονη άνοδος 

* Κάρπαθος: 305 (-54,1%) — η μεγαλύτερη πτώση 

Στην εστίαση, η Ρόδος παραμένει πρώτη με μικρή αλλά θετική αύξηση (+2,5%), η Κως υποχωρεί (-8,5%), ενώ η Κάλυμνος και η Κάρπαθος κινούνται πιο απρόβλεπτα, με μικτές τάσεις. 

Κυκλάδες: η Σαντορίνη κρατά τα ηνία, η Μύκονος ακολουθεί 

Στα καταλύματα, η εικόνα είναι αναμενόμενη αλλά όχι στατική. Η Θήρα παραμένει στην κορυφή με 12.028 ευρώ, επιβεβαιώνοντας ότι ακόμη και εκτός σεζόν λειτουργεί ως βασικός οικονομικός πυλώνας των Κυκλάδων. Δεύτερη έρχεται η Μύκονος με 5.590, κρατώντας σημαντική απόσταση αλλά παραμένοντας σταθερά ισχυρή. Ακολουθούν: 

Πάρος: 2.367 (+21,6%)

Νάξος: 1.600 (+18,3%)

Σύρος: 1.167

Τήνος: 437 (-21,2%)

Άνδρος: 407

Κέα και Κύθνος: 298 (-20,2%)

Αυτό που ξεχωρίζει δεν είναι μόνο οι πρωτιές, αλλά η διαφοροποίηση: κάποια νησιά μικρής κλίμακας ανεβαίνουν δυναμικά, ενώ άλλα εμφανίζουν πτώση, δείχνοντας ότι η χειμερινή οικονομία των Κυκλάδων δεν είναι ενιαία. Στην εστίαση, η Σαντορίνη διατηρεί την πρωτοκαθεδρία με 5.828 ευρώ, ενώ η Μύκονος ακολουθεί με 5.102. Εντυπωσιακή είναι η παρουσία της Σύρου με 4.216, που μπαίνει δυνατά στην τριάδα, αφήνοντας πίσω πιο τουριστικά brand name νησιά σε αυτόν τον δείκτη. 

Η μεγάλη εικόνα

Το Νότιο Αιγαίο δεν κινείται ενιαία εκτός σεζόν, καθώς υπάρχουν νησιά που λειτουργούν σχεδόν όλο το χρόνο ως οικονομικοί πυλώνες (Σαντορίνη, Μύκονος, Ρόδος), και άλλα που δείχνουν έντονη εποχικότητα ή πιο ευαίσθητες διακυμάνσεις. Το ενδιαφέρον, λοιπόν, δεν είναι μόνο ποιος είναι πρώτος, αλλά ποιος αντέχει να κρατά ρυθμό όταν ο τουρισμός δεν είναι στο peak του. 

Πηγή: clickatlife.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η αθόρυβη γενοκτονία στη σύγχρονη Ελλάδα...

Όταν η πολιτεία αδυνατεί ή αρνείται να προστατεύσει τον πυρήνα της κοινωνίας, την οικογένεια, τότε η εξαφάνιση ενός λαού είναι απλώς θέμα χρόνου. 

Λίγο πριν από την έναρξη της τρίτης θητείας του στην προεδρία της Τράπεζας της Ελλάδος ο Γιάννης Στουρνάρας ανακάλυψε (!) το μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα της χώρας: τη δημογραφική συρρίκνωση. Και τι προτείνει; Να κάνουμε υπομονή, γιατί οι πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη «χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν και οι πιέσεις στην προσιτότητα της στέγασης είναι πιθανό να συνεχιστούν βραχυπρόθεσμα». Μόνο που ο χρόνος δουλεύει σε βάρος μας. Τα στοιχεία θα έπρεπε προ πολλού να έχουν σημάνει συναγερμό, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει καμία διάθεση να βρεθούν απαντήσεις. 

Για παράδειγμα, σήμερα 3 εκατομμύρια πολίτες ξοδεύουν το 40% του εισοδήματός τους για κατοικία. Δεν υπάρχει κανένα πρόγραμμα προσιτού δανεισμού και στέγασης καθώς οι συστημικές τράπεζες, το πλέον σκληρό καρτέλ της αγοράς, ελεγχόμενες απόλυτα από hedge funds, αισχροκερδούν, προσφέροντας τα χαμηλότερα επιτόκια καταθέσεων και τα υψηλότερα χορηγήσεων, ενώ οι μέτοχοί τους θησαυρίζουν και στο χρηματιστήριο. Και όλα τα κέρδη εξάγονται στο εξωτερικό! Και για να μπορούν να το κάνουν επιτρέπουν στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ να διατηρούν χωρίς ενόχληση δάνεια που έχουν υπερβεί το 1 δισεκατομμύριο και όπως παραδέχτηκε ο Αδωνης Γεωργιάδης δεν πρόκειται ποτέ να εξυπηρετηθούν! Και η ειρωνεία-πρόκληση για την ελληνική πραγματικότητα προκύπτει από τις δηλώσεις πόθεν έσχες των βουλευτών της ΝΔ, οι οποίοι μέσα σε τέσσερα χρόνια κατέχουν 2.600 ακίνητα! Με μια απλή διαίρεση διαπιστώνει κανείς ότι κάθε βουλευτής της ΝΔ κατέχει κατά μέσο όρο περίπου 17,4 ακίνητα! 

Στο μεταξύ διαρκώς αυξάνονται οι εισαγωγές εργαζομένων νόμιμων και παράνομων που καλύπτουν κρίσιμους τομείς της οικονομίας, όπως οι κατασκευές, ο τουρισμός, η αγροτική παραγωγή, η κτηνοτροφία, η αλιεία και δουλειές της εστίασης. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι νομίμως απασχολούμενοι μετανάστες ξεπερνούν τις 400.000 οι οποίοι αποστέλλουν τις οικονομίες τους στις πατρίδες τους. Στο μεταξύ οι Ελληνες επιστήμονες που έχουν φύγει από τη χώρα, σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΒ, πλησιάζουν τις 500.000. 

Και οι συνέπειες τραγικές. Κάθε χρόνο κλείνουν λόγω έλλειψης μαθητών 700 σχολεία, ενώ από το 2018 χάθηκαν 110.000 μαθητές στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση! Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat, το 1951 οι κάτοικοι της χώρας που ήταν άνω των 65 ετών ανέρχονταν σε 0,52 εκατ. Αυτό το νούμερο ανήλθε το 2023 σε 2,39 εκατομμύρια! Αντίστοιχα ο πληθυσμός των ατόμων έως 19 ετών ανερχόταν το 1951 σε 2,95 εκατομμύρια και το 2023 σε μόλις 1,92 εκατομμύριο. 

Το πρόβλημα όμως έχει και γεωγραφικές διαστάσεις. Βάσει πρόσφατης μελέτης του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ), την περίοδο 2014-2019 στο 29,8% των δημοτικών ενοτήτων της Ελλάδας καταγράφηκαν από μηδέν έως 60 γεννήσεις. Το ΙΔΕΜ υπολογίζει ότι την περίοδο 2020-25 αυτός ο αριθμός θα εκτιναχτεί στο 35,5%. Οπως αναγράφεται στην επίμαχη μελέτη, οι περισσότερες συνέπειες εντοπίζονται στην ορεινή και ημιορεινή ηπειρωτική Ελλάδα και είναι αποτέλεσμα απουσίας θέσεων εργασίας και μετακίνησης πληθυσμών σε αστικά κέντρα. Οι περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης το βιώνουν δραματικά. Και οι τάσεις για το μέλλον θα έπρεπε να σημάνουν εθνικό συναγερμό, καθώς την περίοδο 2025-2050 το έλλειμμα των γεννήσεων έναντι των θανάτων αναμένεται να κυμανθεί από 1,15 εκατομμύριο έως 1,4 εκατομμύριο! 

Πολλοί μιλούν για δημογραφική κρίση. Ομως δεν πρόκειται απλώς για κρίση. Πρόκειται για συντελούμενη γενοκτονία όχι με όπλα, αλλά με την αδιαφορία και την εγκατάλειψη. Οταν η πολιτεία αδυνατεί ή αρνείται να προστατεύσει τον πυρήνα της κοινωνίας, την οικογένεια, τότε η εξαφάνιση ενός λαού είναι απλώς θέμα χρόνου. 

Ποια ακριβώς πολιτική εφαρμόζει η φαμίλια Μητσοτάκη; Καταλήστευση των εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων με ατέλειωτα σκάνδαλα; Κατά τα άλλα λένε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για κοινωνικές πολιτικές. Η ακατάσχετη ακρίβεια από τα ανεξέλεγκτα προστατευόμενα καρτέλ, με πληθωρισμό που κάθε μήνα μειώνει τους μισθούς και περιορίζει τη ζήτηση, πολλαπλασιάζει τις συνέπειες. Η διάλυση της δημόσιας παιδείας και η υποβάθμιση της δημόσιας υγείας δεν επηρεάζουν την τάση υπογεννητικότητας; Και ο κ. Στουρνάρας, δεξί χέρι του Γιάννου Παπαντωνίου επί διακυβέρνησης Σημίτη, που ταυτόχρονα έχτισαν δίδυμες βίλες στην Τήνο, τι μας λέει; Κάντε υπομονή, στην επόμενη τετραετία με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη όλα θα λυθούν; Μόνο που όλα λύθηκαν για τους βουλευτές της ΝΔ οι οποίοι αγοράζουν ακίνητα χωρίς να προκύπτει το «πόθεν» της σχετικής δήλωσης «έσχες» που υποβάλλουν, χωρίς καμιά συνέπεια! Με δημόσιο χρήμα, με το κόλπο των απευθείας αναθέσεων γιατί οι μίζες είναι πολλές, τεντώνεται το πελατειακό σύστημα του Κυριάκου που κρατάει τη ΝΔ πάνω από 20% στις δημοσκοπήσεις. 

Και μόλις μάθαμε ότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε αυξήσεις έως 90% (!) στους μισθούς του αρχιεπισκόπου, των μητροπολιτών και των τιτουλάριων μητροπολιτών. Θα πουν έναν καλό λόγο στους πιστούς να ψηφίσουν ΝΔ. 

Πηγή: Δημήτρης Χρήστου / documentonews.gr 

========================================

Σκίτσο του Αντώνη Βαβαγιάννη από το news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το παράδοξο με την παραγωγικότητα: Δουλεύουμε περισσότερο απ’όλους, τερματίζουμε στις τελευταίες θέσεις...

Η νέα έκθεση της Κομισιόν για την Ελλάδα επισημαίνει ότι αν και δουλεύουμε τις περισσότερες ώρες από όλους τους Ευρωπαίους, η παραγωγικότητα της εργασίας παραμένει στο 54,6% του μέσου όρου της ΕΕ. 

Στην έκθεση για την Ελλάδα, στο πλαίσιο του Εαρινού Πακέτου του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Κομισιόν αφιερώνει ξεχωριστό κεφάλαιο για την εργασία και την παραγωγικότητα. 

Ξεκινά με την οφθαλμοφανή όσο και δυσάρεστη διαπίστωση ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι δουλεύουν τις περισσότερες ώρες από όλους τους Ευρωπαίους. Την ίδια στιγμή, η παραγωγικότητα της εργασίας, αυξάνεται μεν, αλλά παραμένει χαμηλή, μόλις στο 54,6% του μέσου όρου της ΕΕ. 

Mπορεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αφαίρεσε τη χώρα μας από τη λίστα των χωρών με μακροοικονομικές ανισορροπίες, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχουμε ξεφύγει από τις συμπληγάδες. 

Επενδύσεις ή ξεζούμισμα; 

Σε επίπεδο διακηρύξεων οι εργοδοτικοί φορείς παραδέχονται ότι η παραγωγικότητα μπορεί να αυξηθεί πρωτίστως μέσω των επενδύσεων – σε υποδομές, τεχνολογία, καινοτομία, ανθρώπινο κεφάλαιο. Στην πράξη όμως αντί να αυξάνονται επαρκώς οι παραγωγικές επενδύσεις, εντείνεται το «ξεζούμισμα» των εργαζομένων, μέσω της διεύρυνσης του ωραρίου.  Ή όπως το θέτει η Κομισιόν «η χαμηλή παραγωγικότητα, αντισταθμίζεται από τις πολλές ώρες εργασίας». 

Στην ίδια έκθεση, αναφέρεται ότι το επενδυτικό κενό στην Ελλάδα, σε σύγκριση με την ΕΕ, μειώνεται σταδιακά – χάρη και στα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης.  Μάλιστα, από το 2021 και μετά οι επενδύσεις σε μηχανολογικό εξοπλισμό αυξάνονται ταχύτερα από τον μέσο όρο της Ευρώπης.  Το γεγονός αυτό συνδέεται με την ανάγκη αντικατάστασης του απαρχαιωμένου και φθαρμένου εξοπλισμού, μετά από πολλά χρόνια «αποεπένδυσης» λόγω της κρίσης. 

Επίσης αυτό που παραλείπεται στην έκθεση της Κομισιόν είναι ότι επενδύσεις σε μηχανήματα συμψηφίζονται με τις επενδύσεις σε οπλικά συστήματα. Η υπέρογκη αύξηση των εξοπλιστικών δαπανών «φουσκώνει» συνολικά τη συγκεκριμένη κατηγορία επενδύσεων, χωρίς να μεταφράζεται απαραίτητα σε όφελος για την πραγματική οικονομία. 

Αντιθέτως, η Κομισιόν αναφέρει ότι οι επενδύσεις σε πνευματική ιδιοκτησία (π.χ. πληροφορική και επικοινωνίες, έρευνα και τεχνολογία), παραμένουν «επίμονα χαμηλές», βραχυκυκλώνοντας την καινοτομία και καθηλώνοντας την παραγωγικότητα. 

Η παραγωγικότητα στην Ελλάδα αυξάνεται ταχύτερα από τον μέσο όρο της ΕΕ, αλλά παραμένει σε χαμηλά επίπεδα – πηγή: Εurostat (πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)

Δουλειές χαμηλής ποιότητας 

Τα ποσοστά απασχόλησης συνεχίζουν να αυξάνονται, αλλά η αγορά εργασίας στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από δουλειές χαμηλής ποιότητας και χαμηλή παραγωγικότητα, σημειώνει το έγγραφο της Κομισιόν. 

Η έκθεση διατυπώνει με τεχνοκρατική γλώσσα, αυτό που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι: δουλίτσες υπάρχουν, αλλά οι ποιοτικές δουλειές σπανίζουν. Δύσκολα μπορεί κανείς να βρει δουλειά που να συνδυάζει επαρκή μισθό και αξιοπρεπείς ή έστω ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Συνήθως αν πετυχαίνεις το πρώτο (δουλεύοντας 10ωρα, 12ωρα, εξαήμερα ή και επταήμερα)  θυσιάζεις το δεύτερο και αντίστροφα. Πολλές φορές δεν έχεις τίποτα από τα δύο. 

Xαστούκι για την «café economy» 

H  Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να βασίζεται σε τομείς χαμηλής προστιθέμενης αξίας, όπως ο τουρισμός και η γεωργία, καθώς και σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που στερούνται οικονομιών κλίμακας και έχουν περιορισμένη εξωστρέφεια. 

Η έκθεση της Κομισιόν σε ένα βαθμό επιβεβαιώνει ότι το μοντέλο της «café economy», της υπέρμετρης εξάρτησης από τον τουρισμό-επισιτισμό-λιανεμπόριο, δεν μπορεί να πάει μακριά. 

Παράλληλα όμως, αντιμετωπίζει τον πρωτογενή τομέα ως βαρίδι, απαιτώντας την περεταίρω συρρίκνωσή του, αντί για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμισή του. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζει και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, μολονότι και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι ΜμΕ εξακολουθούν να αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας. 

Η παγίδα του τουρισμού 

Σύμφωνα με την έκθεση «η κυριαρχία του τουρισμού και άλλων υπηρεσιών σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά χαμηλόμισθων εργαζομένων στην ΕΕ και ένα σχετικά υψηλό ποσοστό μη τυπικών μορφών εργασίας (συμπεριλαμβανομένης της εποχιακής εργασίας), αλλά ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας είναι από τους υψηλότερους στην ΕΕ» 

Όπως αναφέρει, σχεδόν το ήμισυ των εργαζομένων με προσωρινές συμβάσεις δεν επιθυμεί να εργάζεται υπό συνθήκες προσωρινότητας. Το ένα τρίτο των εποχικών εργαζομένων αντιμετωπίζει υλική και κοινωνική στέρηση. 

Νομικό πλαίσιο 

Η Κομισιόν χαρακτηρίζει θετικό μέτρο για την εργασία τον ν5239/2025, ο οποίος όπως σημειώνει «απλοποίησε τις διαδικασίες απασχόλησης και εισήγαγε περαιτέρω ευελιξία στον χρόνο εργασίας». 

Από την πλευρά των εργαζομένων βέβαια, ο νόμος Κεραμέως έγινε παγκοσμίως γνωστός για το 13ωρο σε έναν εργοδότη και χαρακτηρίστηκε «ταφόπλακα στο 8ωρο». 

Στα θετικά μέτρα αναφέρει και την «Κοινωνική Συμφωνία», που επαναφέρει μερικώς τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. 

Σύμφωνα με την Κομισιόν, οι νομικές αλλαγές «θα μπορούσαν να βελτιώσουν την ποιότητα της εργασίας και τις συνθήκες εργασίας, αλλά η αποτελεσματική εφαρμογή τους θα απαιτήσει διεξοδικούς μηχανισμούς επιθεώρησης της εργασίας». 

Χάσμα δεξιοτήτων 

Η έκθεση του Εαρινού Πακέτου για την Ελλάδα, υποστηρίζει ότι «το χάσμα δεξιοτήτων και η χαμηλή συμμετοχή (σ.σ. στην απασχόληση), περιορίζουν την αποτελεσματική αξιοποίηση του εργατικού δυναμικού». 

Αναφέρεται στις «επίμονα χαμηλές δαπάνες για την εκπαίδευση, σε συνδυασμό με ανεπαρκείς βασικές και ψηφιακές δεξιότητες». 

Υπογραμμίζει ότι αν και έχουν ληφθεί μέτρα για τη βελτίωση του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και της αντιστοίχισης δεξιοτήτων,  η συμμετοχή στην εκπαίδευση ενηλίκων παραμένει χαμηλή. Επικαλείται σχετική έρευνα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (Εuropean Investment Bank) στην οποία το 80 % των επιχειρήσεων στην Ελλάδα αναφέρουν ότι η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού αποτελεί εμπόδιο στις επενδύσεις. 

Κάθετη και οριζόντια αναντιστοιχία 

Σύμφωνα πάντως με τα στοιχεία της Εurostat, η οριζόντια αναντιστοιχία δεξιοτήτων στην Ελλάδα (όταν οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν εργαζόμενους με τα επιθυμητά προσόντα), κυμαίνεται στο 25%,  ποσοστό που συμβαδίζει με τον μέσο όρο της ΕΕ (26%). 

Η μεγάλη απόκλιση αφορά την κάθετη αναντιστοιχία δεξιοτήτων, η οποία ταυτίζεται με την «υπερεκπαίδευση», όταν ο εργαζόμενος απασχολείται σε δουλειές κατώτερες των προσόντων και του μορφωτικού του επιπέδου. Στην Ελλάδα η κάθετη αναντιστοιχία αγγίζει το 32%, έναντι 20% στην ΕΕ, και το 37% στους πτυχιούχους (έναντι 21% στην ΕΕ). 

Με άλλα λόγια, παράγουμε νέους με πτυχία και υψηλά προσόντα, για να εργαστούν σε δουλειές χαμηλής ποιότητας. Το ερώτημα είναι πρέπει να «κοντύνουμε» την εκπαίδευση των παιδιών (με περισσότερους «κόφτες») ή να ψηλώσουμε το παραγωγικό υπόδειγμα της Ελλάδας; 

Πηγή: Αφροδίτη Τζιαντζή / in.gr

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: «Λουκέτο» στη Β’ Χειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου λόγω έλλειψης γιατρών!..

 • Η Β’ Χειρουργική Κλινική απομένει με μόλις δύο ενεργούς χειρουργούς και με παντελή έλλειψη ειδικευόμενων γιατρών και συγχωνεύεται με την Α΄Χειρουργική άγνωστο για πόσο • Αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα, το επόμενο βήμα είναι η συγχώνευση και της Α’ και Β’ Παθολογικής Κλινικής • Ορατός ο κίνδυνος πλήρους αναστολής λειτουργίας του Ακτινολογικού! 

Σε προχωρημένη λειτουργική κατάρρευση και κάτω από το βάρος ενός προδιαγεγραμμένου αδιεξόδου βρίσκεται το Νοσοκομείο της Ρόδου, με τη δομή του να κλονίζεται στην αιχμή της τουριστικής περιόδου! 

Σύμφωνα με απολύτως διασταυρωμένες πληροφορίες της «δημοκρατικής», η οξεία υποστελέχωση και το κύμα αποχωρήσεων ιατρικού προσωπικού οδηγούν σε ένα ντόμινο συγχωνεύσεων βασικών κλινικών, όπως της Α’ και Β’ Χειρουργικής και της Α και Β’ Παθολογικής, με ορατό τον κίνδυνο πλήρους αναστολής λειτουργίας ζωτικών τμημάτων, όπως το Ακτινολογικό. 

Η σοβαρή αυτή κρίση δεν αποτελεί συγκυριακό γεγονός, αλλά είναι το αποτέλεσμα δραματικών ελλείψεων, την ίδια ώρα που το νοσηλευτικό ίδρυμα αποτελεί τη μοναδική υγειονομική ασπίδα για τους κατοίκους της Ρόδου, των γύρω νησιών αλλά και των εκατοντάδων χιλιάδων επισκεπτών του νησιού! 

Είναι χαρακτηριστικό ότι αντίθετα με την ηπειρωτική Ελλάδα, όπου πόλεις με ανάλογο πληθυσμό της Ρόδου το καλοκαίρι (που φτάνει έως και τις 500.000 τους μήνες αιχμής υπολογίζοντας και τους επισκέπτες), όπως η Πάτρα, τα Ιωάννινα και η Λάρισα, υποστηρίζονται από δύο ή και τρία μεγάλα νοσοκομεία, η περιοχή μας εξαρτάται αποκλειστικά από μία και μοναδική μονάδα, η οποία πλέον λυγίζει κάτω από την εκρηκτική αύξηση της ζήτησης που φέρνει το καλοκαίρι. 

Η θρυαλλίδα των εξελίξεων εντοπίζεται στη Β’ Χειρουργική Κλινική, όπου σύμφωνα με πληροφορίες η συγχώνευση είναι πλέον θέμα ημερών. Η εξέλιξη αυτή δρομολογείται καθώς τις αμέσως επόμενες ημέρες στέλεχος της κλινικής πρόκειται να κάνει χρήση της νόμιμης γονικής άδειάς του. Φυσικά, καμία ευθύνη δεν βαραίνει το ιατρικό προσωπικό, το οποίο ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, όμως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. 

Η Β’ Χειρουργική Κλινική απομένει με μόλις δύο ενεργούς χειρουργούς και με παντελή έλλειψη ειδικευόμενων γιατρών. Καθώς η κάλυψη εφημεριών, τακτικών χειρουργείων και εξωτερικών ιατρείων από δύο μόνο επιστήμονες είναι ανθρωπίνως και επιχειρησιακά αδύνατη, το επόμενο βήμα, σύμφωνα με τις απολύτως διασταυρωμένες πληροφορίες της «δημοκρατικής», είναι η προσωρινή αναγκαστική συγχώνευση των δύο χειρουργικών κλινικών σε μία, εξέλιξη που μειώνει δραστικά τη χωρητικότητα νοσηλείας. Η συγχώνευση, αναμένεται από την ερχόμενη εβδομάδα!

Παράλληλα, το μηνιαίο πρόγραμμα εφημέρευσης της ενοποιημένης κλινικής τινάζεται στον αέρα, καθώς σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες δεν καλύπτονται όλες οι ενεργές εφημερίες και οι εφημερίες ετοιμότητας! 

Σοβαρό πρόβλημα υπάρχει και στον παθολογικό τομέα, καθώς σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες επίκεινται αποχωρήσεις γιατρών κι αν δεν αλλάξει άμεσα η κατάσταση, το επόμενο βήμα είναι η συγχώνευση και της Β’ Παθολογικής με την Α, αφού η λειτουργία των δύο αυτόνομων κλινικών βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν καταστεί παντελώς μη βιώσιμη.

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, οι εναπομείναντες γιατροί σηκώνουν μόνοι τους ένα τεράστιο φορτίο. Η σωματική και ψυχολογική εξάντληση έχει χτυπήσει κόκκινο. Η κατάσταση αποτυπώνεται με τον πιο οξύ τρόπο στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), το οποίο λειτουργεί οριακά και με τους γιατρούς να υπερβάλλουν εαυτούς μέρα και νύχτα, για να βγαίνουν με ασφάλεια οι βάρδιες.

Παράλληλα, το Ακτινολογικό Τμήμα βρίσκεται ένα βήμα πριν το οριστικό λουκέτο λόγω υποστελέχωσης στον τομέα της απεικόνισης.

Χωρίς επαρκείς γιατρούς στα επείγοντα, χωρίς ακτινογραφίες, και με τους ελάχιστους εναπομείναντες γιατρούς, η διαχείριση των ασθενών γίνεται χάρις στην αυτοθυσία των γιατρών, την ώρα που οι καθημερινές διακομιδές από τα γύρω νησιά συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό. Το ερώτημα είναι, ως πότε;

Η διοίκηση του νοσοκομείου, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει εξαντλήσει κάθε θεσμικό μέσο, με τον διοικητή κ. Νίκο Καραμαρίτη να έχει κινηθεί έγκαιρα, αποστέλλοντας σωρεία εγγράφων και τεκμηριωμένων εκθέσεων προς όλους τους αρμόδιους παράγοντες, προειδοποιώντας για τη μαθηματική κατάρρευση των καίριων κλινικών. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες φέρεται να είχε προειδοποιήσει για το λειτουργικό αδιέξοδο που θα δημιουργούσαν οι ελλείψεις, ζητώντας άμεσες λύσεις και έκτακτες προσλήψεις.

Στην πράξη, η προϊούσα υποβάθμιση και η απειλή λουκέτου σε ζωτικά τμήματα δεν αποτελούν απλώς ένα διοικητικό αγκάθι, αλλά ισοδυναμούν με υγειονομική γύμνια για κατοίκους και επισκέπτες.

Η αποδόμηση του νοσοκομείου σημαίνει de facto κατάργηση της δωρεάν δημόσιας υγείας, καθώς οι πολίτες εξαναγκάζονται είτε να στραφούν στον ιδιωτικό τομέα είτε να επωμιστούν το κόστος μετακίνησης προς την Αθήνα ακόμα και για απλές ιατρικές πράξεις.

Παράλληλα, ακυρώνεται η έννοια της νησιωτικότητας, αφού η αδυναμία υποδοχής περιστατικών στη Ρόδο αφήνει όχι μόνο τους Ρόδιους αλλά και τους κατοίκους των γύρω νησιών στο έλεος της τύχης τους.

Πλήττεται, επίσης, το ίδιο το τουριστικό προϊόν της χώρας, καθώς η ασφάλεια ενός παγκόσμιου προορισμού κρίνεται πρωτίστως από τις υποδομές υγείας του και η αδυναμία διαχείρισης μιας σοβαρής κρίσης στα ΤΕΠ εν μέσω θέρους εκθέτει τη χώρα διεθνώς.

Το δικαίωμα στην ασφαλή και αξιοπρεπή υγειονομική περίθαλψη δεν μπορεί να μπαίνει στη ζυγαριά των λογιστικών περικοπών, ούτε να επαφίεται στην αυτοθυσία ενός εξουθενωμένου ιατρικού προσωπικού που έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της ανθρώπινης αντοχής.

Όταν ένα ολόκληρο νησιωτικό σύμπλεγμα οδηγείται σε υγειονομική απομόνωση στην καρδιά του καλοκαιριού, οι δικαιολογίες στερεύουν. Η πολιτεία οφείλει να παρέμβει άμεσα και δραστικά, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που της αναλογούν, πριν η λειτουργική αυτή διολίσθηση μετατραπεί σε μια μη αναστρέψιμη κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση.

Πηγή: Μαίρη Φώτη /www.dimokratiki.gr

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάρπαθος, η αντισυμβατική...(Photos)

Η Κάρπαθος προβάλλεται δυναμικά στη σουηδική αγορά, μέσα από αφιέρωμα του δημοφιλούς ταξιδιωτικού περιοδικού Bucket List. 

Η Κάρπαθος αναφέρεται ως ο προορισμός «που δεν χωρά συμβατικά μέσα σε συνηθισμένους ταξιδιωτικούς οδηγούς» και αναδεικνύεται ως ένα από τα μέρη του κόσμου που διατηρούν αναλλοίωτα την αυθεντικότητά τους, μακριά από τα στερεότυπα του μαζικού τουρισμού. 

Το άρθρο εστιάζει στη γνήσια φιλοξενία των κατοίκων, στα εντυπωσιακά φυσικά τοπία, στις παραδοσιακές κοινότητες και στη βαθιά σύνδεση του επισκέπτη με τον τοπικό πολιτισμό. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα στοιχεία που διαφοροποιούν την Κάρπαθο από άλλους μεσογειακούς προορισμούς, με το δημοσίευμα να περιγράφει το νησί ως έναν τόπο που προσφέρει «αληθινή ελληνική ατμόσφαιρα» και όπου οι παραδόσεις, η καθημερινότητα και η φιλοξενία παραμένουν αναπόσπαστα στοιχεία της τοπικής ταυτότητας. 

Το αφιέρωμα αναδεικνύει ακόμη τον πλούτο των φυσικών τοπίων της Καρπάθου, τις εντυπωσιακές παραλίες και τα κρυστάλλινα νερά, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι η θάλασσα είναι κρυστάλλινη, ονειρική και εξωπραγματικά γαλάζια. Παράλληλα, γίνεται εκτενής αναφορά στις δυνατότητες για υπαίθριες δραστηριότητες, πεζοπορικές διαδρομές, ιστιοσανίδα και καταδύσεις μέσα σε ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον. 

Ξεχωριστή θέση στο άρθρο έχει το χωριό Όλυμπος, που είναι «σκαρφαλωμένο» σε μια ορεινή κορυφογραμμή, όπου οι γυναίκες εξακολουθούν να ψήνουν ψωμί σε παραδοσιακούς ξυλόφουρνους, φορώντας τις χαρακτηριστικές Καρπαθιώτικες φορεσιές. Όπως τονίζεται, «δεν πρόκειται για ένα θέαμα στημένο για τους επισκέπτες, είναι απλώς μια συνηθισμένη μέρα στην καθημερινότητα του χωριού». Η Όλυμπος είναι ένας από εκείνους τους σπάνιους τόπους της Ευρώπης όπου οι γυναίκες διαδραματίζουν διαχρονικά πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατήρηση της οικογένειας, των εθίμων και της τοπικής γλωσσικής παράδοσης, αναφέρει η έγκυρη ιστοσελίδα που προσθέτει πως παρότι ο χρόνος έχει φέρει αλλαγές, ο αυθεντικός χαρακτήρας του χωριού παραμένει αναλλοίωτος. Το χειροποίητο ψωμί από πέτρινους φούρνους, οι ήχοι της λύρας τα βράδια και οι μοναδικές εικόνες από τις πλαγιές του βουνού δικαιώνουν την επιλογή του επισκέπτη. 

Το αφιέρωμα εντάσσεται στις στοχευμένες δράσεις του Γραφείου ΕΟΤ Σκανδιναβίας με την ενεργό στήριξη του Δήμου Καρπάθου. Με σημαντική απήχηση στο ταξιδιωτικό κοινό της Σκανδιναβίας, το περιοδικό Bucket List εστιάζει σε αυθεντικές εμπειρίες, ποιοτικούς προορισμούς και σύγχρονες ταξιδιωτικές τάσεις, προσφέροντας πολύτιμη προβολή σε προορισμούς όπως η Κάρπαθος που ξεχωρίζουν για τον χαρακτήρα και την ιδιαίτερη ταυτότητά τους. 

Φωτογραφίες Unsplash, Eurokinissi

Με πληροφορίες από το topontiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »