Τουρισμός: Πέφτει το «θερμόμετρο» της αγοράς...

Μειωμένες προσδοκίες σε ξενοδοχεία, εστίαση και τουριστικά γραφεία 

Με χαμηλότερες προσδοκίες μπαίνει η θερινή περίοδος για τις τουριστικές επιχειρήσεις, την ώρα που το οικονομικό κλίμα στην Ελλάδα αντέχει καλύτερα από την Ευρώπη, αλλά οι καταναλωτές παραμένουν οι πιο απαισιόδοξοι στην ΕΕ. 

Με ένα πρώτο προειδοποιητικό σήμα μπαίνει ο ελληνικός τουρισμός στη θερινή περίοδο, καθώς οι προσδοκίες σε ξενοδοχεία, εστιατόρια και τουριστικά πρακτορεία υποχωρούν τον Απρίλιο, παρότι οι Υπηρεσίες συνολικά εμφανίζουν σαφή βελτίωση. Το στοιχείο αυτό, από μόνο του, έχει ιδιαίτερη σημασία: δείχνει ότι η γενική εικόνα της οικονομίας μπορεί να παραμένει σχετικά ανθεκτική, όμως ο στενός τουριστικός πυρήνας αρχίζει να κινείται πιο επιφυλακτικά, υπό το βάρος της αβεβαιότητας, των τιμών και των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. 

Σύμφωνα με την Έρευνα Οικονομικής Συγκυρίας του ΙΟΒΕ για τον Απρίλιο 2026, ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στον κλάδο «Ξενοδοχεία – Εστιατόρια – Τουριστικά Πρακτορεία» κινήθηκε πτωτικά, στις 104,3 μονάδες, από 107,8 μονάδες τον Μάρτιο. Ο συγκεκριμένος δείκτης δείχνει πώς βλέπουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις την κατάστασή τους, τη ζήτηση που έχουν σήμερα και τη ζήτηση που περιμένουν το επόμενο διάστημα. Είναι δηλαδή ένα είδος «θερμομέτρου» της αγοράς: αν ανεβαίνει, οι επιχειρήσεις νιώθουν μεγαλύτερη σιγουριά· αν πέφτει, αρχίζουν να βλέπουν περισσότερη αβεβαιότητα μπροστά τους. 

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο η πτώση του δείκτη, αλλά το από πού προέρχεται. Οι εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων βελτιώθηκαν ελαφρά, από τις -8 στις -1 μονάδες, κάτι που σημαίνει ότι η εικόνα του «τώρα» δεν είναι καταστροφική. Όμως η τρέχουσα ζήτηση επιδεινώθηκε, με τον σχετικό δείκτη να υποχωρεί στις -12 μονάδες   από -5, ενώ ακόμη πιο έντονη ήταν η πτώση στις προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη ζήτηση, οι οποίες έπεσαν στις +36 μονάδες από +47 τον προηγούμενο μήνα. 

Από τα στοιχεία εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι τουριστικές επιχειρήσεις εκτιμούν ότι η ζήτηση δεν έχει την ίδια δυναμική που περίμεναν και ότι το επόμενο διάστημα χρειάζεται προσοχή. Αυτό αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς βρισκόμαστε στην αρχή της θερινής περιόδου, δηλαδή στη στιγμή που οι επιχειρήσεις συνήθως μετρούν κρατήσεις, προκρατήσεις, προσωπικό, τιμές και αντοχές. 

Την ίδια ώρα, οι προβλέψεις για την απασχόληση στον κλάδο ενισχύονται σημαντικά, στις +53 μονάδες από +26, με τις επιχειρήσεις να εξακολουθούν να έχουν ανάγκη από προσωπικό και να προετοιμάζονται για αυξημένη δραστηριότητα. 

Στο ίδιο κάδρο μπαίνουν και οι τιμές. Ο δείκτης τιμών στον κλάδο παραμένει σε έντονα πληθωριστικά επίπεδα, στις +44 μονάδες. Αυτό σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις βλέπουν ή αναμένουν αυξημένες τιμές. Για τον τουρισμό, αυτό είναι κρίσιμο, γιατί οι υψηλότερες τιμές μπορεί να στηρίζουν τα έσοδα, αλλά ταυτόχρονα δοκιμάζουν την αντοχή της ζήτησης, ειδικά όταν οι ταξιδιώτες επηρεάζονται από αβεβαιότητα, ακριβότερες μετακινήσεις και πιέσεις στα διαθέσιμα εισοδήματα. 

Η συνολική εικόνα της ελληνικής οικονομίας παραμένει καλύτερη από την ευρωπαϊκή, αλλά όχι χωρίς ρωγμές. Ο γενικός δείκτης οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα, το συνολικό μείγμα προσδοκιών επιχειρήσεων και καταναλωτών, υποχώρησε τον Απρίλιο στις 105,7 μονάδες, από 106,8 μονάδες τον Μάρτιο. Παρά την πτώση, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται αισθητά υψηλότερα από την ΕΕ, όπου ο δείκτης διαμορφώθηκε στις 93,5 μονάδες, και από την Ευρωζώνη, όπου υποχώρησε στις 93 μονάδες. 

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η υποχώρηση του Απριλίου προέρχεται κυρίως από τη Βιομηχανία και την καταναλωτική εμπιστοσύνη, ενώ οι Κατασκευές, το Λιανικό Εμπόριο και οι Υπηρεσίες κινούνται ανοδικά. Η αντίφαση, όμως, βρίσκεται μέσα στις ίδιες τις Υπηρεσίες: συνολικά βελτιώνονται, αλλά ο τουριστικός υποκλάδος των ξενοδοχείων, της εστίασης και των πρακτορείων εμφανίζει πτώση. 

Άμεση σύνδεση με την αγορά πετρελαίου και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή 

Το ΙΟΒΕ συνδέει ευθέως το ευμετάβλητο περιβάλλον με τις νέες πληθωριστικές πιέσεις, τις διακυμάνσεις στην ενέργεια και την αβεβαιότητα γύρω από τη ναυσιπλοΐα στα στενά του Ορμούζ, η οποία επηρεάζει κρίσιμα την αγορά πετρελαίου. Για την Ελλάδα, αυτό έχει ειδική σημασία, καθώς τα έσοδα από ταξιδιωτικές υπηρεσίες αποτελούν κρίσιμη συνιστώσα του ακαθάριστου προϊόντος της χώρας. 

Πρακτικά, εάν η κρίση στη Μέση Ανατολή πιέσει τις τιμές ενέργειας, τα αεροπορικά εισιτήρια, το κόστος μετακινήσεων ή την ψυχολογία των ταξιδιωτών, ο τουρισμός είναι από τους πρώτους κλάδους που μπορεί να δεχθεί την πίεση. Και επειδή ο τουρισμός συνδέεται με ξενοδοχεία, εστίαση, μεταφορές, εμπόριο και απασχόληση, οι επιπτώσεις δεν μένουν στενά στον κλάδο. 

Οι Έλληνες καταναλωτές οι πιο απαισιόδοξοι στην ΕΕ 

Το τρίτο στοιχείο που βαραίνει την εικόνα είναι οι καταναλωτές, διατυπώνοντας ακόμη πιο αρνητικές προβλέψεις για τα οικονομικά των νοικοκυριών τους σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, αλλά και τη γενικότερη οικονομική κατάσταση στη χώρα, ενώ εξασθενεί η πρόθεσή τους για μείζονες αγορές, καθώς και η πρόθεση για αποταμίευση. Οι Έλληνες παραμένουν οι πιο απαισιόδοξοι στην ΕΕ, με τον δείκτη καταναλωτικής εμπιστοσύνης να υποχωρεί στις -54,7 μονάδες, από -52,5 τον Μάρτιο. Η διαφορά από την Ευρώπη είναι μεγάλη, καθώς ο αντίστοιχος δείκτης διαμορφώθηκε στις -19,4 μονάδες στην ΕΕ και στις -20,6 μονάδες στην Ευρωζώνη. Επίσης, με διαφορά ακολουθούν οι καταναλωτές στην Ρουμανία με επίπεδο δείκτη –35,1 και τη Σλοβενία (-30,8). 

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο καθαρή όταν κοιτάξει κανείς τι λένε τα ίδια τα νοικοκυριά. Το 71% των νοικοκυριών εκτιμά ότι η οικονομική του κατάσταση επιδεινώθηκε τους τελευταίους 12 μήνες, ενώ το 69% περιμένει νέα επιδείνωση το επόμενο διάστημα. Παράλληλα, εξασθενεί η πρόθεση για μεγάλες αγορές και υποχωρεί έντονα η πρόθεση για αποταμίευση. 

Αυτό το στοιχείο αφορά άμεσα και τον τουρισμό. Όταν ο καταναλωτής φοβάται για το εισόδημά του, κόβει πρώτα τις μεγάλες δαπάνες, γίνεται πιο προσεκτικός στις αγορές και περιορίζει ό,τι θεωρεί μη απολύτως αναγκαίο. Για τον εσωτερικό τουρισμό, αυτό μπορεί να σημαίνει μικρότερη διάρκεια διακοπών, φθηνότερες επιλογές, πιο αργές αποφάσεις ή περισσότερες κρατήσεις της τελευταίας στιγμής. 

Έτσι, η εικόνα του Απριλίου δεν δείχνει κατάρρευση. Δείχνει, όμως, μια οικονομία που κρατά καλύτερα από την Ευρώπη, έναν τουρισμό που μπαίνει στη σεζόν με επιφυλάξεις και έναν καταναλωτή που παραμένει βαριά πιεσμένος. Το κρίσιμο ερώτημα για τους επόμενους μήνες είναι αν η θερινή περίοδος θα επιβεβαιώσει την ανθεκτικότητα της ελληνικής αγοράς ή αν οι πιέσεις από τιμές, ενέργεια και γεωπολιτική αβεβαιότητα θα αρχίσουν να φαίνονται πιο καθαρά στις κρατήσεις, στη δαπάνη και στην καθημερινή λειτουργία των επιχειρήσεων. 

Φωτο: shutterstock Λίνδος Ρόδος

Πηγή: Χριστίνα Λαΐνοπούλου / tornosnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο «μυστικός πολύτιμος λίθος» της Μεσογείου: Το ελληνικό νησί με τη διεθνή διάκριση

Το ελληνικό νησί που βρίσκεται ανάμεσα στους ανερχόμενους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου για φέτος το καλοκαίρι. 

Η Κάρπαθος αναδεικνύεται δυναμικά ως ένας από τους πλέον αυθεντικούς και ανερχόμενους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου για το 2026, σύμφωνα με τη νέα λίστα της αυστριακής ενημερωτικής ιστοσελίδας oe24.at με τους ομορφότερους μεσογειακούς «κρυμμένους θησαυρούς» για το προσεχές καλοκαίρι. 

Η διεθνής διάκριση σε ένα από τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά και ψυχαγωγικά μέσα της Αυστρίας με εκατομμύρια επισκέπτες και εμβέλεια σε Γερμανία και Ελβετία, επιβεβαιώνει την αυξανόμενη απήχηση του νησιού στις αγορές του εξωτερικού ως προορισμού που συνδυάζει αυθεντικότητα, εξωτικές ομορφιές, εναλλαγές φυσικών τοπίων με αντιθέσεις και ποιοτική ταξιδιωτική εμπειρία. 

Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, η Κάρπαθος ξεχωρίζει για τη μοναδική της τοποθεσία ανάμεσα στην Κρήτη και τη Ρόδο, αποτελώντας έναν προορισμό που παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστος από τη μαζική τουριστική ανάπτυξη. Το άρθρο υπογραμμίζει ότι το νησί προσφέρει έναν ιδανικό συνδυασμό παρθένων τοπίων και ήπιου τουρισμού, με τον νότιο τμήμα του να διαθέτει όμορφες παραλίες και οργανωμένες αλλά διακριτικές τουριστικές υποδομές, ενώ το βόρειο διατηρεί έναν πιο άγριο αλλά και γοητευτικό χαρακτήρα. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο παραδοσιακό χωριό Όλυμπο, όπου τα τοπικά έθιμα και η πολιτιστική κληρονομιά παραμένουν ζωντανά, προσφέροντας στους επισκέπτες μια εξαιρετική δυνατότητα επαφής με την τοπική κουλτούρα και το παρελθόν. Παράλληλα, η Κάρπαθος προτείνεται ως ιδανική επιλογή για ταξιδιώτες που επιθυμούν να συνδυάσουν δραστηριότητες στη φύση με αυθεντικές πολιτιστικές στιγμές και παράδοση με βαθιές ρίζες, μακριά από τα πολυσύχναστα τουριστικά κέντρα. Στην ίδια λίστα περιλαμβάνονται επίσης νησιωτικοί προορισμοί από διάφορες χώρες της Μεσογείου, επιβεβαιώνοντας τη διεθνή τάση για αναζήτηση λιγότερο προβεβλημένων αλλά εξίσου εντυπωσιακών προορισμών. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται νησιά από την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία και την Κροατία, τα οποία ξεχωρίζουν για τις φυσικές ομορφιές και τον πιο ήπιο ρυθμό τουριστικής ανάπτυξης. 

Η συγκεκριμένη αναγνώριση εντάσσεται στο ταξιδιωτικό κάλεσμα του Δήμου Καρπάθου για προβολή σε διεθνείς αγορές ενδιαφέροντος μέσα από μια δέσμη μοναδικών χαρακτηριστικών της Καρπάθου όπως activities, παραδόσεις, γαστρονομία, ποιοτικές υπηρεσίες και απαράμιλλο φυσικό κάλλος. 

Με στόχο την ενίσχυση της εικόνας της Καρπάθου σε Ελλάδα και εξωτερικό ως αυθεντικού προορισμού που προσφέρει εμπειρίες ζωής, ο Δήμος υλοποιεί μια σειρά δράσεων σε πολλαπλά επίπεδα όπως συνέργειες με αεροπορικές εταιρείες και tour operators, διαδίκτυο, παρουσιάσεις και συμμετοχές σε διεθνείς εκθέσεις τουρισμού, οργάνωση φεστιβάλ περιπέτειας, δράσεις με «πρωταγωνιστές» την παράδοση και την γαστρονομία και επαγγελματικές και δημοσιογραφικές αποστολές. 

Πηγή: efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Έλυσε το “μακεδονικό”, δεν μείωσε τις συντάξεις, σκόνη η προπαγάνδα….

Την προπαγάνδα την αντιμετωπίζεις κατά πρόσωπο. Πόσο μάλλον όταν στο συγκεκριμένο (Συμφωνία των Πρεσπών και συντάξεις) τα γεγονότα και τα αποτελέσματα είναι τόσο προφανή που κάνουν σκόνη οποιοδήποτε ψέμα σαν κι αυτό που έλεγε  κ. Μητσοτάκης το 2018. 

Η Συμφωνία των Πρεσπών (2018) ήταν η μεγαλύτερη, ίσως, επιτυχία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι έλυσε ένα πρόβλημα που ταλάνιζε τη χώρα επί τρεις δεκαετίες. 

Και το έλυσε επωφελώς. Αρκεί να θυμηθούμε ότι, πριν από τη Συμφωνία αυτή, όλος ο κόσμος αποκαλούσε το γειτονικό μας κράτος με το όνομα Μακεδονία(σκέτο). 

 Άλλη μια απόδειξη της συμφέρουσας για τη χώρα Συμφωνίας είναι και το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη την εφαρμόζει πιστά, μολονότι ως αντιπολίτευση σερνόταν πίσω από τα εθνικιστικά συλλαλητήρια χαϊδεύοντας τους «μακεδονομάχους». 

Μέσα στον αντιπολιτευτικό οίστρο του και προκειμένου να μειώσει αυτήν την επιτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποίησε το «τελευταίο ψέμα». Το 2018 κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα ότι «αντάλλαξε τη Μακεδονία με τις  συντάξεις», βασιζόμενος στο βιβλίο δύο δημοσιογράφων. Εδώ αυτό που είπε ο νυν πρωθυπουργός με σαφή αναφορά στο βιβλίο αυτό. 

Σήμερα η υπόθεση αυτή έρχεται ξανά στην επικαιρότητα, καθώς αυτές οι δύο δημοσιογράφοι ετοιμάζουν ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση του «Σκάι», στο οποίο ο κ. Τσίπρας αρνήθηκε να μιλήσει. Εδώ η άρνηση του πρώην πρωθυπουργού και η απάντηση των δημιουργών του ντοκιμαντέρ. 

Ποια είναι η ουσία πίσω από όλα αυτά; 

Πρώτον, η αχαλίνωτη προπαγάνδα που χρησιμοποίησε ο κ. Μητσοτάκης για να καταλάβει την εξουσία. Όχι μόνο πολέμησε μια Συμφωνία συμφέρουσα για τη χώρα, όπως η Συμφωνία των Πρεσπών(απόδειξη ότι την εφαρμόζει πιστά εδώ και εφτά χρόνια, παρά τους προηγηθέντες λεονταρισμούς του), αλλά κατηγόρησε ψευδώς τον προκάτοχό του ότι «πούλησε» τη Μακεδονία για να μη μειωθούν οι συντάξεις. Όμως, αν ο Τσίπρας διέπραξε τέτοια «εθνική μειοδοσία», όπως έλεγαν τότε οι έξαλλοι της ΝΔ, γιατί ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του «ορκίζονται» στη Συμφωνία των Πρεσπών; Η απάντηση είναι κάτι περισσότερο από προφανής. 

Δεύτερο, σε αντίθεση με αυτήν την προπαγάνδα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε τότε το μείζον: και το «μακεδονικό» έλυσε επωφελώς και δεν μείωσε τις συντάξεις. 

Γι’ αυτό κάνει λάθος ο κ. Τσίπρας που δεν μιλάει στο ντοκιμαντέρ. Έπρεπε να μιλήσει και να πει τις δύο αλήθειες.

Η πρώτη είναι ότι η δική του κυβέρνηση δεν μείωσε τις συντάξεις, τις οποίες είχαν μειώσει αρκετές φορές οι προηγούμενες κυβερνήσεις των κομμάτων που ευθύνονται και για τη χρεοκοπία του 2009.  

Και η δεύτερη αλήθεια είναι ότι η δική του κυβέρνηση κατάφερε αυτό που επιδίωκαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1989: τη λύση του «μακεδονικού». Έτσι, αντί η γειτονική χώρα να μονοπωλεί το όνομα «Μακεδονία»(σκέτο) υποχρεώθηκε να αλλάξει το Σύνταγμά της και το όνομά της είναι πλέον σύνθετο με γεωγραφικό προσδιορισμό(Βόρεια Μακεδονία), δηλαδή αυτό που «κυνηγούσε» η ελληνική εξωτερική πολιτική επί τρεις δεκαετίες.

Εν κατακλείδι: την προπαγάνδα την αντιμετωπίζεις κατά πρόσωπο. Πόσο μάλλον όταν στο συγκεκριμένο (Συμφωνία των Πρεσπών και συντάξεις) τα γεγονότα και τα αποτελέσματα είναι τόσο προφανή που κάνουν σκόνη οποιοδήποτε ψέμα σαν κι αυτό που έλεγε  κ. Μητσοτάκης το 2018…

Πηγή: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ / news247.gr

  

Διαβάστε Περισσότερα »

Το αργυρό δίδραχμο της Ρόδου επιστρέφει στην πατρίδα του - (Ιστορία της Ροδιακής νομισματοκοπίας)

Κατασχέθηκε στις Η.Π.Α 

Το Αργυρό Δίδραχμο της Ρόδου, περιλαμβάνεται ανάμεσα στα  26 αρχαία αντικείμενα που κατασχέθηκαν από τις αμερικανικές διωκτικές αρχές και επαναπατρίζονται στην Ελλάδα. 

Είναι ένα από τα πιο εμβληματικά νομίσματα (304 π.Χ), όπου στην εμπρόσθια όψη φέρει την κεφαλή του Θεού Ήλιου, που συμβολίζει τη δύναμη και την ακτινοβολία της Ρόδου και στην πίσω το «Ρόδον»,  το διαχρονικό σύμβολο του νησιού. 

Το νόμισμα κατασχέθηκε στο Μέμφις των Η.Π.Α, καθώς ο εισαγωγέας δεν διέθετε νόμιμα παραστατικά εξαγωγής από την Ελλάδα. 

Το 304 π.Χ. σηματοδοτεί τη λήξη της πολιορκίας της Ρόδου από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή και την έναρξη της «χρυσής εποχής» του νησιού. 

Πηγή: ertnews.gr

==========================

Ιστορία της Ροδιακής νομισματοκοπίας 

Η Αρχαία Ροδιακή νομισματοκοπία αναφέρεται στην νομίσματα, που κόπηκαν από την ανεξάρτητη Ροδιακή πολιτεία, κατά τη διάρκεια της Κλασικής και Ελληνιστικής εποχής. Οι Ρόδιοι έλεγχαν επίσης το έδαφος στη γειτονική Καρία, που ήταν γνωστή ως Ροδιακή Περαία και ήταν υπό την εξουσία των νησιωτών. Ωστόσο, πολλά άλλα ανατολικά κράτη και πολιτείες της Μεσογείου υιοθέτησαν το Ροδιακό (Χιακό) νομισματικό πρότυπο, ακολουθώντας τη Ρόδο. Η νομισματική χρήση του προτύπου επέτυχε ευρεία κυκλοφορία στην περιοχή. Ακόμη και το Πτολεμαϊκό βασίλειο, ένα σημαντικό ελληνιστικό κράτος στην ανατολική Μεσόγειο, υιοθέτησε για λίγο το Ροδιακό νομισματικό πρότυπο. 

Η Ρόδος ήταν μια σημαντική θαλάσσια και εμπορική δύναμη. Για παράδειγμα, τα συριακά εμπορεύματα που κατευθύνονταν προς την Αίγυπτο έκαναν στροφή μέσω της νήσου Ρόδου. Οι Ρόδιοι έκαναν επίσης μεγάλες συνεισφορές για την καταπολέμηση της πειρατείας στην περιοχή.[9] Η Ρόδος ήταν σύμμαχος του βασιλείου των Πτολεμαίων.

Η λύση της πολιορκίας της Ρόδου (305 - 304 π.Χ.) από τον Δημήτριο Α΄ της Μακεδονίας, οδήγησε στους Ρόδιους να αποκτήσουν ευρύτερη ελευθερία δράσης, και οι δεσμοί με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο ενισχύθηκαν. Η πολιορκία ήταν μια προσπάθεια να σπάσει η Ροδιο-Αιγυπτιακή συμμαχία. Ωστόσο, τα τετράδραχμα και τα χρυσά νομίσματα που προέρχονταν από τη Ρόδο εξαφανίστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα δίδραχμα της Ρόδου (βάρους 6,7 γραμ.) απέκτησαν σταθερή θέση -με τη μεγάλη κυκλοφορία τους- στο εμπόριο της Ανατολικής Μεσογείου. Το μη σταθερό βάρος του δεν επέτρεψε στο ροδιακό δίδραχμο να λειτουργήσει ως πραγματικό διεθνές μέσο ανταλλαγής. Επίσης πολλά αργυρά νομίσματα της Ρόδου λειώνονταν στην Αίγυπτο, όταν δαπανώνταν εκεί, και στη συνέχεια κόβονταν ως Πτολεμαϊκά νομίσματα. 

Αποδεικνύεται ότι οι απομιμήσεις των Ροδιακών νομισμάτων κυκλοφορούσαν μεταξύ 188 - 167 π.Χ. στη Λυκία (στην ηπειρωτική Μ. Ασία). Αυτά τα πλαστά νομίσματα αντέγραφαν μια παλαιότερη παραλλαγή των Ροδιακών νομισμάτων. 

Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Ρόδου από τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου το 88 π.Χ., μια πιθανή σειρά έκτακτης ανάγκης μεγάλων χάλκινων νομισμάτων κόπηκε, ως αποτέλεσμα του πολέμου.

 Ο θεός του ήλιου, Ήλιος, ήταν ο σημαντικός θεός των Ροδίων. Πολλές αρχαίες πόλεις ισχυρίστηκαν ότι προέρχονταν από τον θεό. Ο Ήλιος θα εμφανιζόταν στην εμπρόσθια πλευρά των νομισμάτων της Ρόδου για τέσσερις αιώνες. Τα σχέδια της Ροδιακής νομισματοκοποίας δεν επηρεάστηκαν από τις εκστρατείες του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. 

Ο Ρόδος χρησιμοποιούσε το κεφάλι του Ήλιου ή ένα ρόδον (τριαντάφυλλο) ως σύμβολό της. Αυτά τα σύμβολα χρησιμοποιήθηκαν επίσης σε άλλες μορφές τέχνης, εκτός από την νομίσματα, όπως σε σφραγίδες αμφορέων. Αυτά τα σύμβολα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ερευνητές για να προσδιοριστεί η προέλευση ενός αντικειμένου, και σε ορισμένες περιπτώσεις το σύμβολο αναφέρεται στο όνομα του τόπου. Το ρόδο αναφέρεται στη Ρόδο ως λαλούν σύμβολο (ρόδον - Ρόδος). Ένας τύπος Ροδιακών τετραδράχμων χρησιμοποίησε την πλώρη ενός πλοίου ως σύμβολο της ναυτικής δύναμης της Ρόδου. Η πλώρη είναι πιο εμφανής από ένα πιο πλήρες δείγμα του νομίσματος, και είναι στην αριστερή πλευρά του ρόδου, στην πίσω όψη του νομίσματος. Στη δεξιά πλευρά του ρόδου είναι ένα μπουμπούκι. Κάτω από το ρόδο είναι το όνομα του αξιωματούχου, και μία επιγραφή επάνω από το ρόδο αναφέρεται στη Ρόδο. Η εμπρός όψη του νομίσματος απεικονίζει τον θεό Ήλιο. 

Το τέλος του τοπικού νομίσματος 

Η τελική καταστροφή της νομισματοκοπίας της Ρόδου προήλθε από τους τελευταίους Ρωμαϊκούς Εμφυλίους πολέμους που ξεκίνησαν από τον Εμφύλιο Πόλεμο του Καίσαρα. Πολλά μικρά ελληνιστικά αργυρά νομίσματα έπαψαν να υπάρχουν. Μέχρι το 30 π.Χ. το ρωμαϊκό νομισματικό σύστημα και τα δηνάρια ήταν σαφώς κυρίαρχα στα ανατολικά τμήματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Η Ρόδος περιήρθε κάτω από την άμεση ρωμαϊκή κυριαρχία το 31 μ.Χ., και συγχωνεύτηκε στην επαρχία της Ασίας το 44 μ.Χ. 

(Με πληροφορίες από wikipedia)

Διαβάστε Περισσότερα »

Πρωτομαγιά, εργασία και η νέα γενιά...

Για τη νέα γενιά, Πρωτομαγιά σημαίνει να δούμε την εργασία πέρα ​​από τους φαινομενικούς αριθμούς, που διατυμπανίζουν οι κυβερνώντες, λένε τα νεαρά παιδιά 

Χειμωνιάτικη η φετινή Πρωτομαγιά, καθώς ο καιρός φάνηκε και αυτός να «διαμαρτύρεται» για όλα όσα αντιμετωπίζει ο κόσμος της εργασίας. 

Μπορεί τα νούμερα της απασχόλησης να ευημερούν, αλλά για τους πιο πολλούς εργαζόμενους, η καθημερινότητα είναι σκληρή : Χαρακτηρίζεται από μισθούς που τελειώνουν στο πρώτο δεκαπενθήμερο ,από απλήρωτες υπερωρίες, επισφαλείς συμβάσεις, δουλειά χωρίς ρεπό, χωρίς ασφάλιση, χωρίς καμία εγγύηση. 

Η εργασία παραμένει υποτιμημένη και ανασφαλής. 

Ειδικά για τη νέα γενιά, που «γιορτάζει» αυτήν την Πρωτομαγιά με τη δική της ατζέντα: Απαιτώντας καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. 

Συζητώντας με τους φίλους των παιδιών μου, τους περιβόητους Millennials και τη Γενιά Ζ , ακούω συνεχώς να λένε ότι  αυτή τη στιγμή η κατάσταση είναι καταστροφική. 

Οι μισθοί πενιχροί και το οξύ και άλυτο εν πολλοίς, πρόβλημα της στέγασης , ορθώνουν τεράστια εμπόδια στη νέα γενιά να ζήσει τη ζωή που ονειρεύτηκε. 

Για τους άνεργους νέους η κατάσταση είναι φυσικά πολύ χειρότερη. Εκτός από την οικονομική απώλεια, υφίστανται μια αποδυνάμωση της προσωπικότητάς τους, δημιουργώντας εκτεταμένες μορφές υπαρξιακής μοναξιάς. 

Αναμφίβολα, η  αμοιβή αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της εργασίας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να κερδίσουν τα προς το ζην. 

Η εργασία είναι όμως κάτι πολύ περισσότερο. Αντιπροσωπεύει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σχετίζονται με την πραγματικότητα γύρω τους. Είναι μια σχέση με τα υλικά πράγματα και, πάνω απ’ όλα, με τους ανθρώπους. 

Σε αυτή την εμπειρία, και οι νέοι βιώνουν για πρώτη φορά ως ενήλικες την άσκηση της ενεργού ιδιότητας του πολίτη, που αποτελείται από δικαιώματα και καθήκοντα, καθώς και την πλήρη αίσθηση της συμμετοχής τους στην κοινοτική διάσταση της κοινωνίας. 

Πολλοί νέοι σήμερα αναζητούν θέσεις εργασίας που συνάδουν περισσότερο με τις αξίες τους. «Η βασική προϋπόθεση για την ανθρώπινη ευτυχία είναι η εργασία», έγραψε το 1883 ο Λέων Τολστόι στο δοκίμιό του «Σε τι συνίσταται η πίστη μου». 

Πέρα από τους αριθμούς 

Για τη νέα γενιά, Πρωτομαγιά σημαίνει να δούμε την εργασία πέρα ​​από τους φαινομενικούς αριθμούς, που διατυμπανίζουν οι κυβερνώντες, λένε τα νεαρά παιδιά. 

«Δεν αρκεί να αναρωτηθούμε μόνο πόσες θέσεις εργασίας έχουν δημιουργηθεί», μου είπε ένας 35αρης φίλος, που εργάζεται ως νοσηλευτής: «Πρέπει να αναρωτηθούμε ποια ανθρώπινη και κοινωνική ποιότητα διαθέτουν αυτές οι θέσεις εργασίας. Δημιουργούν αξιοπρέπεια; Σέβονται τους ανθρώπους ή τους καταναλώνουν μέχρι τελικής πτώσης; Τους επιτρέπουν να αισθάνονται χρήσιμοι στους άλλους ή απαιτούν μόνο υπακοή, προσαρμογή και σιωπή; Η καλή εργασία δεν μπορεί πλέον να είναι πολυτέλεια για λίγους. Μια δίκαιη κοινωνία δεν αρκείται απλώς στην κατανομή πόρων. Πρέπει επίσης να παρέχει ευκαιρίες για αναγνώριση και συμμετοχή. Πρέπει να αποτρέψει το νόημα από το να γίνει προνόμιο εκείνων που έχουν την οικονομική δυνατότητα να επιλέξουν. Αφήνοντας τους υπόλοιπους -και πιο πολλούς -πίσω. Με μόνο «βραβείο» την επισφάλεια και την παραίτηση». 

Λόγια που προβληματίζουν το σύνολο σχεδόν της νέας γενιάς. Που διαθέτει ίσως τα περισσότερα προσόντα από κάθε προηγούμενη γενιά. Αλλά και που βλέπει την Τεχνητή Νοημοσύνη να καταστρέφει θέσεις εργασίας, ειδικά για τους μορφωμένους νέους. 

Τι είδους εργασία θέλουμε 

Για ορισμένους τομείς της κοινωνίας, η εργασία κινδυνεύει να χάσει τη σύνδεσή της με την πρόοδο και την αξιοπρέπεια. Αυτό το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, αλλά θα πρέπει να προκαλέσει προβληματισμό εντός της κοινωνίας , αλλά και στα ίδια τα  εργατικά συνδικάτα. Όσα υπάρχουν και λειτουργούν βέβαια …

Είναι μήπως υπερβολή να θέσουμε το ερώτημα: «Τι είδους εργασία θέλουμε;». Μια δραστηριότητα στην οποία ο εργαζόμενος βιώνει το πέρασμα του χρόνου στο πόστο του  ως την απαραίτητη βάσανο  για έναν μισθό; 

Μπορεί ο Γκυστάβ Φλωμπέρ, με την παροιμιώδη και καυστική ειρωνεία του, να γράφει στην «Αλληλογραφία» του, ότι «τελικά, η εργασία εξακολουθεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να περάσεις την ώρα σου». 

Αλλά ο Πρίμο Λέβι, ο διάσημος Ιταλό-Εβραίος  συγγραφέας και επιζών του Ολοκαυτώματος, στο μυθιστόρημά του «Το κλειδί με αστέρι» ( La chiave a stella),  που γράφτηκε το 1978, λέει  ότι «το να αγαπάς την εργασία σου, είναι η καλύτερη συγκεκριμένη προσέγγιση της ευτυχίας στη γη». 

Το να μιλάμε για αγάπη για την εργασία μας δεν πρέπει να θεωρείται πολυτέλεια, έλεγε ο Πρίμο Λέβι. Αντίθετα, σημαίνει την αποκατάσταση της εργασίας στην πιο ανθρώπινη διάστασή της. 

Όταν αυτό που κάνουμε γίνεται μέρος μιας κοινής αφήγησης, όταν οι επιχειρήσεις, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα γραφεία και τα εργοτάξια γίνονται χώροι όπου όχι μόνο δημιουργείται πλούτος, αλλά παράγεται αξία, μοιράζεται με τους  άλλους. 

Ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη και η αξιοπρέπεια στον κόσμο της εργασίας δεν μπορούν πλέον να είναι απλές διακοσμητικές έννοιες. 

Όταν λείπουν, χάνουμε όχι μόνο την ευημερία, αλλά και τη συλλογική νοημοσύνη, την ευθύνη και την επιθυμία να συνεισφέρουμε για το κοινό καλό.

Οι νέοι μας, ζητούν και διεκδικούν, η εργασία να πάψει να είναι απλώς μια αγγαρεία ή μια αναγκαιότητα. Αλλά να γίνει μια από τις πιο συγκεκριμένες και όμορφες μορφές της κοινής μας ζωής. 

Πηγή: Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr

Φωτο EUROKINISSI από την πορεία διαμαρτυρίας στο κέντρο της Αθήνας

Διαβάστε Περισσότερα »

Γερμανικός τουρισμός: Πτώση 10% στις κρατήσεις για Ελλάδα...

Η κρίση στη Μέση Ανατολή “γυρίζει” τη ζήτηση προς Ισπανία 

Πτώση 10% καταγράφουν οι κρατήσεις των Γερμανών για οργανωμένες διακοπές στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Travel Data + Analytics, καθώς οι αναταράξεις στη Μέση Ανατολή αλλάζουν τον χάρτη της ταξιδιωτικής ζήτησης. Μεγάλη κερδισμένη εμφανίζεται η Ισπανία, ενώ πιέζονται Τουρκία, Αίγυπτος και προορισμοί μεγάλων αποστάσεων. 

Βουτιά 10% στις κρατήσεις οργανωμένων διακοπών καταγράφει η Ελλάδα στη γερμανική αγορά ταξιδιωτικών γραφείων, σε μια περίοδο κατά την οποία η αγορά αναπροσαρμόζει τις επιλογές της υπό το βάρος της γεωπολιτικής αβεβαιότητας, των ταξιδιωτικών προειδοποιήσεων και των ακυρώσεων από tour operators για προορισμούς που επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από την κρίση στη Μέση Ανατολή. 

Σύμφωνα με την έκθεση Μαρτίου της Travel Data + Analytics, η μείωση στις κρατήσεις έρχεται σε ένα ευρύτερο περιβάλλον μετατόπισης της ζήτησης μακριά από ανατολικούς και μεσαίων αποστάσεων προορισμούς, με τους ταξιδιώτες να δείχνουν μεγαλύτερη προτίμηση στη δυτική Μεσόγειο. 

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ισπανία εξελίσσεται στον μεγάλο κερδισμένο. Η ηπειρωτική Ισπανία καταγράφει αύξηση 32%, ενώ Κανάρια Νησιά και Βαλεαρίδες ενισχύονται κατά 15% αντίστοιχα. Θετικά κινείται και η Ιταλία, με άνοδο 8%, καθώς και η Πορτογαλία, με αύξηση 3%. 

Η μετατόπιση αυτή δείχνει ότι οι ταξιδιώτες αναζητούν πλέον πιο «ασφαλείς» και προβλέψιμες επιλογές στη δυτική Ευρώπη, την ώρα που οι ανατολικοί προορισμοί μεσαίων αποστάσεων έχασαν συνολικά 34% τον Μάρτιο σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρυσι. Εξαίρεση στη γενικότερη πτώση αποτέλεσαν μόνο οι μεσαίων αποστάσεων πτήσεις προς τη δυτική Ισπανία, που αυξήθηκαν κατά 16%, τα χερσαία ταξίδια, με άνοδο 2%, και οι κρουαζιέρες, οι οποίες πάντως κινήθηκαν αρνητικά, με πτώση 18%. 

Η μεγαλύτερη ανατροπή καταγράφεται στην Τουρκία. Πριν από την κλιμάκωση της κρίσης, η χώρα ήταν ο δημοφιλέστερος προορισμός για το προσεχές καλοκαίρι, με αύξηση 12% σε σχέση με πέρυσι. Μετά τις απώλειες του Μαρτίου, που έφτασαν το 46%, η σωρευτική αύξηση των εσόδων περιορίστηκε μόλις στο 3%. 

Αντίστοιχα, η Αίγυπτος είδε την προηγούμενη καλοκαιρινή δυναμική της να εξανεμίζεται μέσα σε έναν μήνα. Από αύξηση 15% στην πρώτη εικόνα των σωρευτικών πωλήσεων, πέρασε στο +1%, καθώς η αβεβαιότητα στην περιοχή επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις των ταξιδιωτών. 

Ισχυρές πιέσεις δέχονται και οι προορισμοί του Κόλπου. Μόνο για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, περισσότερο από το ένα τέταρτο των χειμερινών εσόδων έχει ήδη ακυρωθεί. Την ίδια ώρα, οι διαταραχές στις αεροπορικές συνδέσεις χτυπούν και προορισμούς μεγάλων αποστάσεων, όπως οι Μαλδίβες και η Ταϊλάνδη, αλλά και αγορές όπως η Τουρκία και η Αίγυπτος, που εμφανίζουν απότομες μειώσεις στις κρατήσεις. 

Μείωση 25% το Μάρτιο

Στο σύνολο των καναλιών πωλήσεων, ο Μάρτιος έκλεισε με πτώση 25%. Αν συνυπολογιστούν ακυρώσεις, αλλαγές και νέες κρατήσεις, η μείωση για τον μήνα έφτασε το 49%, αποτυπώνοντας το μέγεθος του σοκ στην αγορά.

Παρότι οι κρατήσεις του Μαρτίου για τη χειμερινή σεζόν κατέρρευσαν σχεδόν κατά το ήμισυ, το συνολικό ισοζύγιο των ψυχρότερων μηνών παραμένει ακόμη θετικό. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και για το καλοκαίρι, όπου η αγορά έχασε μέρος της προηγούμενης δυναμικής της, αλλά δεν έχει περάσει σε αρνητικό έδαφος.

Η χειμερινή σεζόν, με βάση τα στοιχεία έως το τέλος Μαρτίου, εξακολουθεί να εμφανίζει αύξηση 2%. Η εικόνα αυτή, ωστόσο, χαρακτηρίζεται εύθραυστη. Τα τελικά έσοδα της χειμερινής περιόδου έχουν φτάσει τα περσινά επίπεδα, αλλά δεν έχουν ακόμη ακυρωθεί όλες οι αναχωρήσεις του Απριλίου προς τα Εμιράτα ούτε έχουν ολοκληρωθεί όλες οι επανακρατήσεις μακρινών ταξιδιών μέσω μεγάλων αεροπορικών κόμβων. Παράλληλα, ο όγκος των νέων χειμερινών κρατήσεων παραμένει σημαντικά χαμηλότερος από πέρυσι ακόμη και στις πρώτες εβδομάδες του Απριλίου.

Η θερινή σεζόν έχασε τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες από την προηγούμενη ανάπτυξή της έως το τέλος Μαρτίου 2026, με τη σωρευτική αύξηση των πωλήσεων να περιορίζεται πλέον στο 3%. Το επίπεδο πληρότητας στο τέλος Μαρτίου διαμορφώθηκε στο 59%, τρεις μονάδες χαμηλότερα από πέρυσι.

Φωτο: Λίνδος- Ρόδος | Φωτό: shutterstock.com

Πηγή: Χριστίνα Λαΐνοπούλου / tornosnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο “ανυποψίαστος” εισαγγελέας, ο υποκριτής υπουργός και οι περιδεείς παρακολουθούμενοι….

Το πλήθος των δημόσιων προσώπων με υψηλές θέσεις (υπουργοί, στρατηγοί κ.α), που έπεσαν θύμα των παρακολουθήσεων και δεν κουνούν ούτε το δαχτυλάκι τους, σιωπούν αισχυντηλά και συμβάλλουν έτσι στο οριστικό (;) κουκούλωμα της υπόθεσης. 

Υπάρχουν τουλάχιστον δύο πρόσωπα που πρωταγωνιστούν τις τελευταίες μέρες στις εξελίξεις γύρω από το σκάνδαλο των υποκλοπών. Ο (τρίτος στη σειρά) ανώτατος εισαγγελέας, που το καταχωνιάζει. Και ο υπουργός Δικαιοσύνης, που κατηγορεί για αντιθεσμική στάση όσους επέκριναν την πράξη αυτή. 

Όμως, υπάρχει και κάτι χειρότερο: το πλήθος των δημόσιων προσώπων με υψηλές θέσεις (υπουργοί, στρατηγοί κ.α), που έπεσαν θύμα των παρακολουθήσεων και δεν κουνούν ούτε το δαχτυλάκι τους, σιωπούν αισχυντηλά και συμβάλλουν έτσι στο οριστικό (;) κουκούλωμα της υπόθεσης. 

1. Πρόσωπο πρώτο: ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας. 

Οι δικαστικοί αποτελούν την, κατά το Σύνταγμα, τρίτη εξουσία και «απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία» (άρθρο 87). Δεν είναι, δηλαδή, υποχρεωμένοι να συμμορφώνονται με τις εντολές ή επιθυμίες της δεύτερης εξουσίας, της εκτελεστικής, δηλαδή των κυβερνήσεων. Γιατί, όμως, πολύ συχνά δίνουν την εντύπωση ότι κάνουν το αντίθετο, δηλαδή ότι πράξεις και αποφάσεις τους υπακούουν ή προσαρμόζονται σε αυτά που θέλουν οι κυβερνήσεις; Η εξήγηση είναι πολύ απλή: διότι οι ηγεσίες των ανώτατων δικαστηρίων διορίζονται από τις κυβερνήσεις. Επίσης, μετά την αφυπηρέτησή τους, αρκετοί δικαστές διορίζονται σε υψηλόβαθμες δημόσιες θέσεις, εξ’ ου και η υποψία της «συναλλαγής». 

Αυτές είναι γενικές και αδιαμφισβήτητες διαπιστώσεις. Ας έρθουμε τώρα στα συγκεκριμένα: 

Πρώτον, ο εισαγγελέας έκρινε ότι «δεν υπάρχουν νέα στοιχεία» και δεν ανασύρει την υπόθεση από το αρχείο. Έτσι έκρινε, έτσι έπραξε. 

Δεύτερον, άραγε ο εισαγγελέας δεν είδε ότι στην πολύκροτη δίκη, που έγινε στο Πλημμελειοδικείο, πλανιόταν στην ατμόσφαιρα το ενδεχόμενο της κατασκοπείας, γι’ αυτό και ο δικαστής ζήτησε να γίνει νέα έρευνα; Άραγε ο ανώτατος εισαγγελέας αδιαφορεί για το γεγονός ότι μεταξύ των προσώπων που παρακολουθήθηκαν ήταν ο (τότε) υπουργός Εξωτερικών και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων; 

Τρίτον, ο ανώτατος εισαγγελέας δεν συγκινήθηκε καθόλου από το γεγονός ότι ένας από τους καταδικασθέντες κατηγορουμένους είπε ότι το κακόβουλο λογισμικό PREDATOR η εταιρεία του το πουλάει μόνο σε κρατικές υπηρεσίες; Ούτε τον συγκίνησε η «απειλή» του καταδικασθέντος προς τον πρωθυπουργό με αναφορές στο σκάνδαλο Γουοτεργκέιτ και στον Νίξον; 

Τι θα πείραζε -και ποιον- να ερευνηθούν αυτές οι πτυχές της υπόθεσης; Δεν μπόρεσε να αντιληφθεί ο ανώτατος εισαγγελέας το σάλο που θα ξεσπούσε, αν τα αγνοούσε αυτά και έκλεινε την υπόθεση; Ποιος θα απαντήσει στα ερωτήματα -αυτά και άλλα- που θέτουν ομότεχνοί του της νομικής επιστήμης, καθηγητές πανεπιστημίων και πρώην δικαστές; Ο Άρειος Πάγος έχει πλέον και Γραφείο Τύπου. Δεν αξίζει -για το δικό του κύρος- να δώσει απαντήσεις; 

Τέταρτο και τελευταίο, ο κ. Τζαβέλλας ήταν ο εισαγγελέας που είχε δώσει άδειες για παρακολουθήσεις της ΕΥΠ πριν από μερικά χρόνια. Δεν θα έπρεπε να έχει κάποιου είδους ασυμβίβαστο και να μην πάρει αυτός την τωρινή απόφαση; 

2. Πρόσωπο δεύτερο: ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης. 

Ο οποίος είπε χτες (στον Σκάι) ότι «η δικαιοσύνη δεν είναι όπως μάς συμφέρει, είναι μία και ενιαία». Και κατακεραύνωσε όλη την αντιπολίτευση -και ειδικά τον Νίκο Ανδρουλάκη- ότι «αμφισβητούν το θεσμό της Δικαιοσύνης» και γι’ αυτό «υπάρχει πρόβλημα στη Δημοκρατία». 

Πόσα καντάρια υποκρισίας κρύβει αυτή η δήλωση του υπουργού; Θα φανεί αμέσως.  Αλήθεια, μήπως θυμάται τι έχει πει παλαιότερα και πρόσφατα συνάδελφός του υπουργός για πράξεις δικαστικών που δεν του άρεσαν; Θα του θυμίσουμε εμείς. Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει ζητήσει να… τιμωρηθεί η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, επειδή δήλωσε ότι το ελληνικό Σύνταγμα εμποδίζει την έρευνα για υπουργούς; Τι το ανακριβές περιείχε η δήλωσή της αυτή; Δεν το έχει παραδεχτεί ο πρωθυπουργός που είπε ότι θα ζητήσει την αναθεώρηση του άρθρου 86; 

Μήπως ο κ. Φλωρίδης δεν άκουσε τον κ. Γεωργιάδη να χαρακτηρίζει «άσχετη» και «εκβιάστρια» την άλλη ευρωπαία εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου; Άκουσε ο κ. Φλωρίδης κάποιον από τη θεσμική αντιπολίτευση να μιλάει έτσι για τον κ. Τζαβέλλα; 

Χειρότερο από όλα αυτά είναι η στάση που κρατούν εδώ και χρόνια τα πρόσωπα που έχουν πέσει θύματα παρακολούθησης. Διαβάστε ποιοι είναι: Χατζηδάκης, Γεραπετρίτης, Δένδιας, Χρυσοχοίδης, Γεωργιάδης, Θεοδωρικάκος, Βορίδης, Σκέρτσος, Κικίλιας, Κεφαλογιάννη, Κεραμέως. Δηλαδή, 11 εν ενεργεία υπουργοί. Επίσης, ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ Φλώρος και της Αστυνομίας Καραμαλάκης. 

Όλοι αυτοί σιωπούν αιδημόνως, αντί να έχουν φέρει τα πάνω-κάτω για να μάθουν γιατί τους παρακολουθούσαν. 

Ο Άγγλος συγγραφέας John Lyly το έχει πει έτσι εδώ και πέντε αιώνες: «Όποιος χάσει την τιμή του δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει»… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »