Κέφι, χορό και πολλή διασκέδαση υπόσχεται το 2ο Καρναβάλι Ρόδου

Στην «τελική ευθεία» βρίσκονται οι προετοιμασίες για το 2ο Καρναβάλι της Ρόδου, που διοργανώνει το προσεχές Σάββατο -14 Φεβρουαρίου- ο Δήμος Ρόδου. 

Η «καρδιά» του Καρναβαλιού θα χτυπήσει δυνατά, στις 4 το απόγευμα, με τη μεγάλη παρέλαση αρμάτων και πεζοπόρων τμημάτων, κατά μήκος της παραλιακής λεωφόρου Ελευθερίας, προσφέροντας ένα πολύχρωμο θέαμα γεμάτο ζωντάνια. 

Όπως ανακοινώθηκε από τον Δήμο Ρόδου, ξεχωριστή λάμψη θα δώσει η Βασίλισσα του Καρναβαλιού, ενώ ο εκρηκτικός Pedro Santana με το μπαλέτο του θα ανεβάσουν τη θερμοκρασία με δυναμικούς latin ρυθμούς. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης κλόουν, ζογκλέρ, ξυλοπόδαρους, μάγο, μασκότ για τους μικρούς φίλους, εντυπωσιακό laser show, face painting και photo booth. 

Την παρουσίαση της εκδήλωσης θα κάνουν ο Θέμης Γεωργαντάς, με το ξεχωριστό του στυλ και την αστείρευτη ενέργειά του, μαζί με τη Ρένα Ορφανού, δημιουργώντας ένα άκρως εορταστικό δίδυμο. Στα decks θα βρεθεί ο Δημήτρης Ουγγαρέζος, πλαισιωμένος από τους DJs Kostas X, Mathaios Xatzigeorgiou, Giorgos Manolas και Sergio, μετατρέποντας το Μανδράκι σε ένα μεγάλο υπαίθριο πάρτι. 

Μετά την παρέλαση, η γιορτή θα συνεχιστεί  στην πλατεία Δημαρχείου με μεγάλο αποκριάτικο πάρτι που θα κρατήσει μέχρι αργά. 

«Το 2ο Καρναβάλι Ρόδου δεν είναι απλώς μια εκδήλωση, αλλά μια συλλογική εμπειρία χαράς και εξωστρέφειας που φιλοδοξεί να γίνει θεσμός. Η Ρόδος γιορτάζει και προσκαλεί όλους να γίνουν μέρος της πιο «δυνατής» αποκριάτικης εμπειρίας» τονίζει ο Δήμος Ρόδου στην ανακοίνωση του. 

ertnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Πολιορκία και κατάκτηση

Σχήμα οξύμωρο, ένα νησί με χιλιόμετρα ακτογραμμής, η οποία είναι, ανάλογα αν θα υπολογισθεί το μήκος των κολπίσκων ή όχι, 220 χιλιόμετρα ή 250, αντί να είναι το στεφάνι που κοσμεί το νησί, είναι ο βρόγχος που το πνίγει. 

Οι παραλίες του νησιού, αν δεχτούμε ότι έχουν ένα μέσο βάθος (εννοώ την απόσταση από το χειμέριο κύμα μέχρι το πρώτο κτηματολογικό όριο ιδιοκτησίας), στα 8 μέτρα, τότε το εμβαδόν των παραλιών μας συνολικά είναι 220 × 8 = 1760 τετραγωνικά χιλιόμετρα. 

Όλες αυτές οι εκτάσεις έχουν γίνει ουσιαστικά ιδιοκτησία του ΤΑΪΠΕΔ, του αποκαλούμενου ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟΥ, το οποίο έχει την ευθύνη διαχείρισης και εκμετάλλευσης. 

Ένα μεγάλο μέρος αυτών των παραλιών, με αποφάσεις που δεν διακρίνονται για τη διαφάνειά τους και τη νομιμότητά τους, με ηλεκτρονικούς διαγωνισμούς, ενοικιάζονται για την τοποθέτηση ομπρελών και καθισμάτων, για την εξυπηρέτηση των λουόμενων. 

Ο κύριος ιδιοκτήτης, ο ΔΗΜΟΣ, είναι ΑΠΩΝ από όλες τις διαδικασίες, του χρεώνουν μόνο τον καθαρισμό και την ευθύνη, μη τυχόν και πνιγεί κάποιος, τα έσοδα εισπράττονται από το ΤΑΪΠΕΔ και δεν ξέρω αν του παραχωρούν κάποια ψίχουλα από αυτά τα έσοδα. 

Θα σου πει κάποιος, αν δεν γίνουν οι πλειστηριασμοί πώς θα λειτουργήσουν οι παραλίες; Να δοθούν στον δήμο, αν δεν δοθούν, θα πούμε στους τουρίστες, την ομπρέλα σας και στην παραλία τζάμπα. 

Το κερασάκι στην τούρτα, με νόμο μετέτρεψαν την κοινόχρηστη έκταση των παραλιών σε δημόσια, όπως επίσης και τον τρόπο καθορισμού της γραμμής Αιγιαλού. 

Πολύ έξυπνη κίνηση, αντικειμενικός στόχος του ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟΥ η πώληση των παραλιών. 

Τα τμήματα των παραλιών μεταξύ της γραμμής αιγιαλού και τελευταίου κτηματολογικού ορίου γίνονται δημόσια κτήματα, παίρνουν κτηματολογικά στοιχεία και είναι έτοιμα για πώληση.

Ποιοι οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη, είναι αυτοί οι γνωστοί άγνωστοι επενδυτές. 

Την άλλη εβδομάδα, αν σωστά είμαι ενημερωμένος, στις 12 του Φλεβάρη, το σύνολο της τοπικής μας ηγεσίας οφείλει να αντιδράσει, να μην γίνουν οι δημοπρασίες και να απαιτήσει όπως το δικαίωμα χρήσης των παραλιών να παραχωρηθεί στον ΔΗΜΟ. 

Είναι αδιανόητο να μην μπορεί ο δήμος να σχεδιάσει το πώς και με ποιους τρόπους πρέπει να λειτουργούν οι παραλίες, είναι αδιανόητο να μην μπορεί να παρέμβει στη διαμόρφωση των χώρων λειτουργίας παραλιακών καταστημάτων. 

Δόθηκε εντολή και κατεδαφίστηκαν όλα τα παράνομα, αν και δεν είναι όλα, καλώς κατεδαφίστηκαν, αύριο τι γίνεται; Σε ένα παραλιακό μέτωπο χιλιομέτρων στο νησί, δεν μπορείς να βρεις μια ταβέρνα να πιεις καφέ ή τσίπουρο και να βλέπεις θάλασσα. 

Το Υπερταμείο αποφασίζει, όπως αποφασίζει αν θα σου παραχωρήσει έκταση για να κτίσεις σχολείο ή ό,τι άλλο δημοσίου συμφέροντος.

Η ΑΝΟΧΗ είναι ΕΝΟΧΗ, είναι η ώρα της αντίδρασης, η πολιορκία και η κατάκτηση του νησιού από το ληστρικό Υπερταμείο πρέπει να τελειώσει. 

Όλοι οι πολιτικοί μας ισχυρίζονται ότι φύγαμε από μνημόνια, ώρα να απαλλαγούμε και από το Υπερταμείο, οι καιροί ευνοούν, έγιναν γνωστές οι μεθοδεύσεις της δήθεν χρεοκοπίας μας, δεν μπορούν και τώρα ακόμα όλοι αυτοί να μας κουνούν το δάκτυλο. 

Γιάννης Παρασκευάς

Διαβάστε Περισσότερα »

Πόσα χρόνια άντεξε ο εντυπωσιακός Κολοσσός της Ρόδου

Ένας σεισμός έπληξε τη Ρόδο και γκρέμισε το ομολογουμένως εντυπωσιακό άγαλμα. Τα απομεινάρια του ήταν διάσπαρτα μέχρι και το 654 μ.Χ.. 

Από τα 7 θαύματα του Αρχαίου Κόσμου, ο Κολοσσός της Ρόδου στάθηκε (στο ύψος του) για το μικρότερο χρονικό διάστημα: περίπου 55 χρόνια. Οι πηγές ποικίλλουν ως προς τον ακριβή αριθμό, αλλά το βέβαιο είναι ότι το άγαλμα υπήρξε μια μικρή κουκίδα στα χρονικά της ιστορίας. 

Και γράφουμε μια μικρή κουκίδα, γιατί η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας, για παράδειγμα, στέκεται (στο ύψος της) για περισσότερα από 4.500 χρόνια. Η δημιουργία του Κολοσσού χρονολογείται από την πολιορκία του ελληνικού νησιού της Ρόδου το 305 π.Χ., όταν ο Μακεδόνας ηγεμόνας Δημήτριος Α’ ηγήθηκε μιας τελικά μάταιης προσπάθειας να καταλάβει την πόλη και το λιμάνι. 

Καθώς ο στρατός του εγκατέλειψε τις προσπάθειές του τον επόμενο χρόνο, άφησε πίσω του τις προμήθειες και τον εξοπλισμό του, τον οποίο η πόλη αργότερα πούλησε για να βγάλει κέρδος. Με αυτό το απροσδόκητο κέρδος, οι Ροδίτες αξιωματούχοι «σήκωσαν» ένα άγαλμα προς τιμήν του Έλληνα θεού Ήλιου, προστάτη θεού της Ρόδου.   

Ο Έλληνας γλύπτης Χάρης από τη Λίνδο ανέλαβε την κατασκευή του κολοσσιαίου αγάλματος ύψους 108 ποδιών- ξεκίνησε γύρω στο 292 π.Χ. και οι εργασίες διήρκεσαν 12 χρόνια. 

Αν και η ακριβής θέση του γλυπτού είναι άγνωστη, πιστεύεται ότι βρισκόταν στην ανατολική πλευρά του λιμανιού και ήταν πιθανότατα κατασκευασμένο από σίδερο και πέτρα επικαλυμμένη με χαλκό. 

Ο Κολοσσός στάθηκε θριαμβευτικά για πέντε δεκαετίες, αλλά έπεσε γύρω στο 226 π.Χ., όταν ένας σεισμός έπληξε την περιοχή και γκρέμισε το ομολογουμένως εντυπωσιακό άγαλμα. Τα απομεινάρια του ήταν διάσπαρτα μέχρι το 654 μ.Χ., όταν εισβολείς αραβικές δυνάμεις συγκέντρωσαν και πούλησαν ό,τι απέμεινε από αυτό. 

Τα συντρίμμια ήταν τόσα πολλά που λέγεται ότι χρειάστηκαν περισσότερα από 900 φορτία για να μεταφερθούν. 

oneman.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Με τους λιμενικούς είμαστε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θέλουμε να πνίγονται άνθρωποι

Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν θέλουμε να πνίγονται άνθρωποι στο Αιγαίο. Γιατί κάποιοι αυτό το θεωρούν αποτροπή 

Ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης υποστήριξε ότι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι εάν είναι με τους λιμενικούς ή με τους διακινητές. 

Στην πραγματικότητα το αποπροσανατολιστικό δίλημμα που έθεσε δεν υπάρχει. Προφανώς και είμαστε με τους λιμενικούς και δεν είμαστε με τους διακινητές, που εκμεταλλεύονται και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή απελπισμένων ανθρώπων. 

Όμως, το ερώτημα που πρέπει να τεθεί δεν είναι εάν θέλουμε να προστατεύονται τα σύνορα. Δεν είναι εάν θέλουμε να συλλαμβάνονται και να τιμωρούνται οι διακινητές. Δεν είναι καν το εάν θέλουμε να έχουμε μια συγκεκριμένη μεταναστευτική πολιτική και να υπάρχει έλεγχος στο ποιοι μπαίνουν στη χώρα. 

Το ερώτημα είναι εάν θέλουμε να πνίγονται άνθρωποι. Εάν θεωρούμε ότι η «αποτροπή» της άφιξης μεταναστών περιλαμβάνει και το να βουλιάζουν οι βάρκες τους και να χάνουν τη ζωή τους. Εάν θεωρούμε ότι ο πνιγμός αποτελεί εργαλείο «μεταναστευτικής πολιτικής». 

Και μην μου πείτε ότι υπερβάλλω. 

Εάν παρακολουθήσετε το φιλοκυβερνητικό επικοινωνιακό σύμπαν, θα διαπιστώσετε εδώ και μήνες μια σειρά από δημοσιεύματα που όλα έχουν τον ίδιο τόνο: «Γκάφα του Λιμενικού που άφησε μετανάστες να φτάσουν ανενόχλητοι στη Γαύδο από τη Λιβύη». «Διακοσμητικό ρόλο παίζει το Λιμενικό και δεν εμποδίζει την προσέγγιση των πλοιαρίων με μετανάστες». «Χάθηκε η μπάλα με το μεταναστευτικό». «Δυσαρεστημένο το Μαξίμου με τον υπουργό Ναυτιλίας». 

Δηλαδή, όλο το προηγούμενο διάστημα υπήρχαν επικρίσεις στο Λιμενικό Σώμα και τον πολιτικό του προϊστάμενο επειδή δεν σταματούσε τα σκάφη με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, δεν τα απέτρεπε να προσεγγίσουν, και δεν εξασφάλιζε ότι δεν θα πατούσαν ελληνικό έδαφος. 

Μόνο που στην ανοιχτή θάλασσα το «σταματάω» ή το «αποτρέπω» ή το «δεν θα πατήσετε σε ελληνικό έδαφος» έχει ένα όριο: ότι δεν μπορεί να σημαίνει βύθιση του σκάφους γιατί τότε θα έχουμε θύματα. Γιατί η αποτροπή, με την έννοια του να γυρίσει πίσω από εκεί που ήρθε, δεν είναι πάντα εφικτή. Ή θα σημαίνει ότι επιστρέφοντας μπορεί να βουλιάξει. 

Να το πω απλά: με βάση την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία ένα τέτοιο σκάφος όντως φτάνει παράτυπα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να το βυθίσουμε. 

Γι’ αυτό και ο υπουργός Ναυτιλίας σε μια συνέντευξή του είχε πει ότι στην ανοιχτή θάλασσα κάνεις έρευνα και διάσωση. Εννοώντας προφανώς δεν μπορείς να κάνεις επικίνδυνη αποτροπή. 

Όμως, φαίνεται ότι αυτό για διαφόρους, εντός και εκτός κυβέρνησης, δεν είναι αρκετά αποτρεπτικό και θα ήθελαν το Λιμενικό να είναι πιο «αποφασιστικό», δηλαδή να προσπαθεί να κάνει τα σκάφη να γυρίσουν πίσω ακόμη και εάν αυτό θα είχε τον πραγματικό κίνδυνο να βυθιστούν και να χαθούν ζωές. 

Και το ζήτημα δεν είναι μόνο να σχολιάσουμε επικριτικά τις ακροδεξιές φωνές εντός και εκτός κυβέρνησης που θέλουν να δουν πνιγμένους μετανάστες  ως μέθοδο «αποτροπής». Το κλίμα που καλλιεργείται μπορεί να οδηγήσει σε τραγωδίες. 

Μπείτε στη θέση των γυναικών και των ανδρών του λιμενικού, αυτών που κάνουν περιπολίες στο Αιγαίο και που έχουν συναντήσει τον κίνδυνο πολλές φορές και που έχουν διασώσει χιλιάδες ανθρώπους. Βλέπουν κάθε τόσο δημοσιεύματα που τους κατηγορούν ότι τεμπελιάζουν, ότι είναι «χαλαροί», ότι «αφήνετε τους μετανάστες να φτάνουν ανενόχλητοι», ότι «κάνετε γκάφες». Και σκεφτείτε την πίεση και την αίσθηση ότι πρέπει στην επόμενη βάρδια να «κάνουν κάτι παραπάνω», να δείξουν ότι ούτε δειλοί είναι, ούτε χαλαροί. Και αναρωτηθείτε τι σημαίνει αυτό μέσα στη δύσκολη συνθήκη της νύχτας, της κακοκαιρίας, της προσπάθειας των διακινητών να τους αποφύγουν, του φόβου και της έντασης και το βαθμό στον οποίο όλα αυτά -αναλόγως βεβαίως και την ιδιοσυγκρασία, αλλά και τις αρχές και την ιδεολογία του καθενός, με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα να μην καταδικάζει δια ροπάλου υψηλού ρίσκου επιλογές- μπορούν να ωθήσουν σε λάθη, σε πρακτικές αποτροπής που είναι πιο βίαιες από ό,τι πρέπει. Και πόσο λίγο θέλει για να γίνει το κακό… 

Και έτσι επιστρέφω στο αρχικό ερώτημα που έθεσα: θέλουμε να πνίγονται άνθρωποι ή όχι. Ας απαντήσουμε αυτό και μετά ας συζητήσουμε για «μεταναστευτική πολιτική». Γιατί δεν θέλω να ζω σε μια χώρα που πνίγει ανθρώπους στα σύνορά της. 

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Η «εγκατάλειψη» των τουριστικών σχολών

Στην εκπαίδευση για τον τουρισμό έγινε αναφορά, κατά την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου, τις προηγούμενες ημέρες. 

Προφανώς, ο λόγος για την ΑΣΤΕΡ (σ.σ. είναι και η ΑΣΤΕ της Κρήτης) και είναι πραγματικά να απορεί κανείς γιατί η κεντρική διοίκηση, εδώ και πολλά χρόνια, μοιάζει να απαξιώνει επί τούτου τις σχολές αυτές, που θα μπορούσαν να ήταν φυτώριο της αφρόκρεμας των εργαζομένων στον τουρισμό. 

Μόνο… απ’ έξω να περάσει κανείς από την τουριστική σχολή της Ρόδου και τον πιάνει μία… μελαγχολία από την κατάσταση του κτηρίου-πού να μπει και μέσα. Όσο για τους φοιτητές, που πολλοί έρχονται από τα πιο απομακρυσμένα μέρη της χώρας θεωρώντας προνόμιο να σπουδάσουν τουριστικά στη Ρόδο, μόνο ως φοιτητές δεν αντιμετωπίζονται! 

Την ίδια ώρα, από τον covid και μετά ο τουρισμός περνάει μία κρίση δραματικής έλλειψης εργαζομένων, καθώς οι νέοι μοιάζουν να αποστρέφονται τα τουριστικά επαγγέλματα που, όχι πολλά χρόνια πίσω, τα κυνηγούσαν (σ.σ. προφανώς και δεν είναι οι σχολές ο μόνος και κύριος λόγος). 

Στην ίδια εκδήλωση, ο πρόεδρος του Συλλόγου Διευθυντών Ξενοδοχείων, Γιώργος Ματσίγκος, ένας από τους «γκουρού» των επαγγελματιών του τουρισμού που διαθέτουμε, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το πού μπορεί να οδηγήσει η λύση με τους μετακλητούς υπαλλήλους για την αντιμετώπιση του προβλήματος: ακόμα και στην «αλλοίωση», κατά κάποιον τρόπο, της φυσιογνωμίας του τουριστικού μας προϊόντος. 

Είναι μετά να απορούμε η πρώτη βιομηχανία της χώρας δεν μπορεί να βρει επαγγελματίες να τη στελεχώσουν; 

Κυρ. Π. / Από τους Αντίλαλους της Ροδιακής

Διαβάστε Περισσότερα »

Σε ιδι­ώ­τες η περιου­σία του ΥΠΠΟ

Το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού δρο­μο­λο­γεί εν κρυ­πτώ την ίδρυση ανώ­νυ­μης εται­ρείας για τη δια­χείριση της κινη­τής και ακίνη­της περιου­σίας του και των εσόδων του. 

Χωρίς καμία επίσημη ενη­μέρωση για τις προ­θέσεις του, το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού (ΥΠΠΟ) δρο­μο­λο­γεί την άμεση ίδρυση «ανώ­νυ­μης εται­ρείας, η οποία θα επο­πτεύε­ται από τον ΟΔΑΠ (Οργα­νι­σμός Δια­χείρι­σης και Ανάπτυ­ξης Πολι­τι­στι­κών Πόρων) και το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, θα δια­θέτει διοι­κη­τική και οικο­νο­μική αυτο­τέλεια, λογι­στική και λει­τουρ­γική ευε­λι­ξία, και οι σκο­ποί και το αντι­κείμενό της θα συν­δέο­νται τόσο με τη δια­χείριση του συστήμα­τος ηλε­κτρο­νι­κού εισι­τη­ρίου όσο και με τη δια­χείριση της κινη­τής και ακίνη­της περιου­σίας του ΟΔΑΠ». Ο τελευ­ταίος, όπως είναι γνω­στό, λει­τουρ­γεί από την ίδρυσή του το 2020 με τη μορφή του ΝΠΔΔ –απο­τε­λεί μετε­ξέλιξη του Ταμείου Αρχαιο­λο­γι­κών Πόρων και Απαλ­λο­τρι­ώ­σεων (ΤΑΠΑ)– ως δια­χει­ρι­στής της περιου­σίας και των εσόδων του ΥΠΠΟ. 

Ένα σχέδιο στα κρυφά 

Το παρα­πάνω απόσπα­σμα βρίσκε­ται κρυμ­μένο σχε­δόν στο παράρ­τημα (!) σύμ­βα­σης παρο­χής υπη­ρε­σιών συμ­βου­λευ­τι­κής νομι­κής υπο­στήρι­ξης που συνήψε την προ­πα­ρα­μονή των Χρι­στου­γέν­νων ο ΟΔΑΠ με δικη­γόρο «για την ανα­μόρ­φωση του θεσμι­κού πλαι­σίου ενόψει της ολο­κλήρω­σης του ενταγ­μένου στο ΤΑΑ έργου “Ανάπτυξη & Εφαρ­μογή Ψηφια­κών Δια­δρα­στι­κών Υπη­ρε­σιών και Περιε­χο­μένου για τη βελ­τίωση της εμπει­ρίας του επι­σκέπτη σε Αρχαιο­λο­γι­κούς Χώρους, Μου­σεία, Μνη­μεία και Ιστο­ρι­κούς Τόπους με τη χρήση Και­νο­τόμων Τεχνο­λο­γιών και Ανοι­χτών Συστη­μάτων” (όπως περι­γράφε­ται στο Παράρ­τημα Ι)». 

Πρέπει λοι­πόν να ανα­τρέξει κανείς στο παράρ­τημα μιας σύμ­βα­σης με δικη­γόρο για να δια­πι­στώ­σει πως, σύμ­φωνα με τον ΟΔΑΠ, η ολο­κλήρωση του συγκε­κρι­μένου έργου «οδη­γεί σε έναν “νέο ΟΔΑΠ” (σ.σ.: με έντονα στοι­χεία από τον συντάκτη του κει­μένου), ο οποίος –πέραν της δημόσιας απο­στο­λής του, όπως αυτή καθο­ρίζε­ται από τον ιδρυ­τικό του νόμο (ν. 4761/2020)– καλείται να δια­θέτει παράλ­ληλα και έναν ανα­πτυ­ξιακό βρα­χίονα, ικανό να υπο­στη­ρίζει εξει­δι­κευ­μένα έργα τόσο του συστήμα­τος ηλε­κτρο­νι­κού εισι­τη­ρίου όσο και της ευρύτε­ρης ανα­πτυ­ξια­κής λει­τουρ­γίας του Οργα­νι­σμού». 

Και συνε­χίζει το έγγραφο: «Περαι­τέρω, σύμ­φωνα με το άρθρο 5 του ιδρυ­τι­κού νόμου του ΟΔΑΠ (ν. 4761/2020), προς υπο­στήριξη της εκπλήρω­σης των ανα­πτυ­ξια­κών σκο­πών του προ­βλέπε­ται η σύσταση νομι­κού προ­σώ­που ιδι­ω­τι­κού δικαίου [ΝΠΙΔ] με την έκδοση προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος για τη δια­χείριση της περιου­σίας του ΟΔΑΠ. Ενόψει, όμως, της παράδο­σης του έργου του νέου συστήμα­τος ηλε­κτρο­νι­κού εισι­τη­ρίου που αφορά σε 108 αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους τον Φεβρου­άριο του έτους 2026, καθίστα­ται επι­τα­κτική η ανάγκη τρο­πο­ποίη­σης του άρθρου 5 του ν. 4761/2020 και ίδρυ­σης διά νόμου ανώ­νυ­μης εται­ρείας». 

Σημει­ώ­νουμε ότι η πρόβλεψη για σύσταση ΝΠΙΔ εντός του ΟΔΑΠ είχε προ­κα­λέσει έντο­νες αντι­δράσεις κατά τη συζήτηση του νομο­σχε­δίου το 2020, με την αντι­πολίτευση και τα σωμα­τεία εργα­ζο­μένων στον πολι­τι­σμό να εκφράζουν την ανη­συ­χία τους πως η ρύθμιση ευνοεί τη δια­χρο­νική προ­σπάθεια εκποίη­σης και ιδι­ω­τι­κο­ποίη­σης της ακίνη­της περιου­σίας του ΥΠΠΟ, θέτο­ντας εν αμφι­βόλω ακόμη και τον δημόσιο χαρα­κτήρα της δια­χείρι­σης των εσόδων του ΥΠΠΟ. 

Σήμερα έχουμε προ­χω­ρήσει πολλά βήματα παρα­κάτω στην κατεύθυνση εμπο­ρι­κής «αξιο­ποίη­σης», στην ουσία έμμε­σης ιδι­ω­τι­κο­ποίη­σης, της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς. Το ΥΠΠΟ διά του ΟΔΑΠ έχει ήδη προ­χω­ρήσει σε κινήσεις όπως οι πριβέ ξενα­γήσεις των 5.000 ευρώ στην Ακρόπολη, η παράδοση σε μία αλυ­σίδα όλων των ανα­ψυ­κτη­ρίων της χώρας, η εκχώ­ρηση στο του­ρι­στικό κεφάλαιο, αντί ενοι­κίου, 19 αρχαιο­λο­γι­κών χώρων και μνη­μείων για… γαστρο­νο­μι­κές εμπει­ρίες, με τον ανε­κδι­ήγητο τίτλο «The Eaternity Experience», ενώ σε εξέλιξη βρίσκε­ται και το σχέδιο «αξιο­ποίη­σης» 21 πωλη­τη­ρίων του ΟΔΑΠ, ήτοι παρα­χώ­ρη­σής τους σε ιδι­ώ­τες αντί μισθώ­μα­τος. 

Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η προ­ω­θούμενη ίδρυση της ανώ­νυ­μης εται­ρείας για την οποία γίνε­ται λόγος παρα­πάνω. Για τους θια­σώ­τες μάλι­στα της αγο­ραίας εκμε­τάλ­λευ­σης του… brand Hellenic Heritage δεν αρκεί πια ένα ΝΠΙΔ. 

Χρειάζε­ται μια ΑΕ, αυτο­τε­λής και «ευέλι­κτη». «Και προ­κει­μένου το νομικό πρόσωπο να συστα­θεί και να λει­τουρ­γήσει άμεσα» συνε­χίζει το παράρ­τημα της σύμ­βα­σης που εξε­τάζουμε, «δεδο­μένου ότι το έργο παρα­δίδε­ται τον Φεβρου­άριο του 2026 και η υπό σύσταση ανώ­νυμη εται­ρεία πρέπει να είναι απο­λύτως έτοιμη να τεθεί σε πλήρη λει­τουρ­γία, απαι­τούνται σύνθε­τες ενέρ­γειες και νομική εξει­δίκευση σε κανο­νι­στικά και νομο­τε­χνικά κείμενα, ώστε να συντα­χθεί ένα συνε­κτικό σχέδιο νόμου, συνο­δευ­όμενο από προ­κα­ταρ­κτική Ανάλυση Συνε­πειών Ρύθμι­σης, το οποίο θα περι­λαμ­βάνει τις απαι­τούμε­νες τρο­πο­ποι­ήσεις του Ν. 4761/2020 για την εύρυ­θμη λει­τουρ­γία του Οργα­νι­σμού καθώς και τις ανα­γκαίες μετα­βα­τι­κές δια­τάξεις». 

Το εγχείρημα της υπο­κα­τάστα­σης, επί της ουσίας, του ΝΠΔΔ που δια­χει­ρίζε­ται την περιου­σία και τα έσοδα του ΥΠΠΟ –του ΤΑΠΑ παλιότερα, του ΟΔΑΠ τώρα– από μια ανώ­νυμη εται­ρεία που λει­τουρ­γεί με τους κανόνες της αγο­ράς, εκτός δημόσιου λογι­στι­κού, εκτός ενιαίου μισθο­λο­γίου, εκτός προ­σλήψεων μέσω ΑΣΕΠ και εκτός δημόσιου ελέγ­χου, δεν είναι και­νούρ­γιο. Επι­χει­ρήθηκε και στο παρε­λθόν με τον αλήστου μνήμης Οργα­νι­σμό Προ­ώ­θη­σης Ελλη­νι­κού Πολι­τι­σμού ΑΕ (ΟΠΕΠ), ο οποίος ξεκίνησε τη δια­δρομή του με τη διορ­γάνωση της απίθα­νης εκείνης Πολι­τι­στι­κής Ολυ­μπιάδας 20012004 που άφησε άφωνη την υφήλιο: από τη «Μυθω­δία», την ωδή στον Δία που μετα­δόθηκε και στον… Αρη μέσω της NASA, μέχρι το φαντα­σμα­γο­ρικό πολυ­θέαμα για τους άθλους του Ηρα­κλή που παρου­σιάστηκε στη Μόσχα και προ­κάλεσε γενική θυμη­δία. 

Συνέχισε παίρ­νο­ντας από το ΤΑΠΑ τα πωλη­τήρια στους πλέον προ­βε­βλη­μένους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους και μου­σεία της χώρας, προ­χώ­ρησε στην παρα­γωγή ενη­με­ρω­τι­κών DVDs (ποτέ κανείς δεν τα είδε), ανέλαβε την εκχώ­ρηση της παρα­γω­γής μου­σεια­κών αντι­γράφων σε ιδι­ω­τι­κές εται­ρείες, υπέγραψε μια σκαν­δα­λώδη σύμ­βαση με τη Siemens για την εγκα­τάσταση 4.500 «φορη­τών ξενα­γών» σε 15 αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους (δεν υλο­ποι­ήθηκε ποτέ, ενώ δόθη­καν 4 εκα­τομ­μύρια ευρώ ως προ­κα­τα­βολή…), έκανε μέχρι και τον… ενδιάμεσο για την πρόσληψη προ­σω­πι­κού στο Μου­σείο Ακρόπο­λης.

Κοντο­λο­γίς, ο ΟΠΕΠ ΑΕ, χωρίς έλεγχο από το δημόσιο λογι­στικό, λεη­λάτησε ταχύτατα δημόσιο και ευρω­παϊκό χρήμα, δείχνο­ντας την ανα­γκαία «ευε­λι­ξία» στην κατά το δοκούν πρόσληψη (αλλά και απόλυση) προ­σω­πι­κού, επίσης «ευέλι­κτα» αμει­βο­μένου (προς τα πάνω ή προς τα κάτω) και φτάνο­ντας ταχύτατα το χρέος του στα 10 εκα­τομ­μύρια ευρώ, μέχρι να κλείσει και να μπει σε εκκα­θάριση το 2011 (εκκα­θάριση που δεν έχει ακόμη ολο­κλη­ρω­θεί…). 

Αντι­δράσεις

Το σκάν­δαλο του ΟΠΕΠ ΑΕ, το οποίο γνω­ρίζει πολύ καλά η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού Λίνα Μεν­δώνη από την περίοδο που ήταν γενική γραμ­μα­τέας του ΥΠΠΟ στις κυβερ­νήσεις του ΠΑΣΟΚ, υπε­νθυ­μίζει και ο Σύλ­λο­γος Ελλήνων Αρχαιο­λόγων (ΣΕΑ) σε ανα­κοίνωσή του που τιτλο­φο­ρεί «Ποιος θέλει να βάλει χέρι στα έσοδα από τα μνη­μεία;» σχε­τικά με τις τωρι­νές προ­θέσεις του ΥΠΠΟ. «Πρόκει­ται για μια προ­κλη­τική ενέρ­γεια, τόσο από άποψη συνταγ­μα­τική όσο και από άποψη δημο­σίων εσόδων, μακριά από κάθε έννοια δημο­σίου συμ­φέρο­ντος» παρα­τη­ρεί ο ΣΕΑ και συμπλη­ρώ­νει: «Το σκάν­δαλο του ΟΠΕΠ ΑΕ, που έκλεισε μετά τη δια­σπάθιση εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ του ελλη­νι­κού λαού, αλλά και του Οργα­νι­σμού Πολι­τι­στι­κής Πρω­τεύου­σας Θεσ­σα­λο­νίκη 1997, απο­τε­λούν εύγλωττα παρα­δείγ­ματα. Ακόμη και τότε όμως ουδείς σκέφτηκε να παρα­δώ­σει στον αμαρ­τωλό ΟΠΕΠ και τα έσοδα από τα εισι­τήρια των αρχαιο­λο­γι­κών χώρων».

Ο ΣΕΑ, θεω­ρώ­ντας μείζον ζήτημα την κυβερ­νη­τική πρόθεση για την ίδρυση ΑΕ, όπως και συνο­λικά τη μετα­τροπή του ΟΔΑΠ σε όχημα ιδι­ω­τι­κο­ποίη­σης των μνη­μείων και κατα­σπα­τάλη­σης των εσόδων από τους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους της χώρας σε αλλότριους σκο­πούς, καλεί όλα τα σωμα­τεία του ΥΠΠΟ, τους πολίτες και τα κόμ­ματα να πάρουν θέση ενάντια στη δημιουρ­γία ΑΕ με τους σκο­πούς που περι­γράφο­νται.

Την αντίθεσή του με την ίδρυση της ΑΕ έχει εκφράσει και ο Σύλ­λο­γος Υπαλ­λήλων του ΟΔΑΠ που σημει­ώ­νει σε ανα­κοίνωσή του πως «δια­χρο­νικά, δεν συμ­φω­νεί με τη λογική εκχώ­ρη­σης αρμο­διο­τήτων σε εται­ρείες/ιδι­ώ­τες, ούτε και με τη λογική σύστα­σης ανω­νύμων εται­ριών, αλλά αντι­θέτως προ­τάσ­σει τη πρόσληψη του απαι­τούμε­νου και εξει­δι­κευ­μένου προ­σω­πι­κού για την εύρυ­θμη λει­τουρ­γία των Υπη­ρε­σιών του ΟΔΑΠ». 

Σε πρόσφατη (27 Ιανου­α­ρίου) μάλι­στα γενική συνέλευση των μελών του συλ­λόγου επι­βε­βαι­ώ­θηκε η ομόφωνη κατα­δίκη της κυβερ­νη­τι­κής πρόθε­σης και απο­φα­σίστηκε σειρά δράσεων (ενη­μέρωση των κομ­μάτων με επι­στολή, δημο­σιο­ποίηση της θέσης του συλ­λόγου, συντο­νι­σμός με την ομο­σπον­δία των εργα­ζο­μένων –ΠΟΕΥΠΠΟ– και τα πρω­το­βάθμια σωμα­τεία), με προ­ο­πτική την κλι­μάκωση των αντι­δράσεων. 

Η δικη­γόρος του Γεραπ­ε­τρίτη

H σύνταξη σχε­δίου νόμου για την ίδρυση της ΑΕ και η σύνταξη σχε­δίου νόμου (δια­κρι­τού μέρους ή ενιαία με το προη­γούμενο) για τις ανα­γκαίες τρο­πο­ποι­ήσεις του ν. 4761/2020 και των μετα­βα­τι­κών δια­τάξεων του ν/σ ανα­τέθηκε, αντί αμοι­βής 30.000 ευρώ, στη δικη­γόρο Δήμη­τρα Ανα­γνω­στο­πούλου, συνερ­γάτιδα την περίοδο 2019-2023 του δικη­γο­ρι­κού γρα­φείου του σημε­ρι­νού υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Γιώρ­γου Γερα­πε­τρίτη. Η Δ. Ανα­γνω­στο­πούλου είναι από το 2023 έως και σήμερα νομική σύμ­βου­λος της Enterprise Greece, της ΑΕ που λει­τουρ­γεί υπό την επο­πτεία του υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών, ενώ έχει χρη­μα­τίσει νομική σύμ­βου­λος και στην Ειδική Υπη­ρε­σία Δια­χείρι­σης και Εφαρ­μο­γής Δράσεων στους τομείς της Ερευ­νας, της Τεχνο­λο­γι­κής Ανάπτυ­ξης και της Και­νο­το­μίας (ΕΥΔΕ ΕΤΑΚ) του υπουρ­γείου Ανάπτυ­ξης και Επεν­δύσεων (την περίοδο 2022-2023), καθώς και νομική σύμ­βου­λο­ςμέλος τεχνι­κής βοήθειας της Παγκόσμιας Τράπε­ζας για την ανα­μόρ­φωση του Ελλη­νι­κού Κτη­μα­το­λο­γίου (2020-2021). 

Στάθης Γκότσης / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Εκπαιδευτικοί από Ρόδο, Χίο, Μύκονο, απαντούν μέσω του documentonews στην Αλεξοπούλου: «Το μόνο τσάμπα είναι η υπομονή μας»

«Θέλουμε να ασκήσουμε το λειτούργημά  μας με όρους αξιοπρέπειας. Δεν είμαστε επαίτες». 

Γεμάτη οργή είναι η εκπαιδευτική κοινότητα όλων των βαθμίδων για την τοποθέτηση της βουλευτή Αχαΐας, Χριστίνα Αλεξοπούλου σχετικά με το ότι «ο τσάμπας πέθανε» που χωρίς αιδώ είπε για την πενιχρή επιστροφή ενοικίου στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Όσο κι αν προσπάθησε να τα μαζέψει με τη σημερινή της τοποθέτηση στο OPEN (κάνοντας λόγο για «κάκιστη διατύπωση») οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί είναι στα κάγκελα με τον κυνισμό και την αλαζονεία της Χρ. Αλεξοπούλου. Υπενθυμίζεται πως οι αναπληρωτές είναι οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι προσλαμβάνονται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για να καλύψουν λειτουργικά κενά, ελλείψεις ή ανάγκες σε σχολεία. Εργάζονται για ορισμένο χρονικό διάστημα, είτε για όλη τη σχολική χρονιά είτε για μικρότερες περιόδους, αναπληρώνοντας μόνιμους εκπαιδευτικούς που απουσιάζουν. 

Η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΔΟΕ) ήταν η πρώτη που απάντησε στην βουλευτή με τον πρόεδρο της ΔΟΕ, Σπ. Μαρίνη να υπογραμμίζει: «Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι αυτές οι δηλώσεις δεν είναι μια προσωπική τοποθέτηση, αλλά δείχνουν συνολικότερα την αντίληψη της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων που μέσα από τις σκληρές περικοπές, τα μνημόνια και όλα αυτά τα μέτρα που μας διέλυσαν τη ζωή, τα οποία σήμερα επιχειρούν να τα περάσουν και στο σύνταγμα, θέλουν τους εργαζόμενους να ζουν με 3 και 60 για ένα κομμάτι ψωμί, την ίδια στιγμή που σε αυτήν τη χώρα μάλλον δεν είναι τζαμπατζήδες οι μεγαλοβιομήχανοι που απολαμβάνουν επιδοτήσεις, τραπεζίτες που έχουν 10ετή αναβαλλόμενο φόρο. Όλοι αυτοί οι μεγαλοεπιχειρηματίες και τα μονοπώλια που απολαμβάνουν τεράστια δισ. από τον κλεμμένο πλούτο του ελληνικό λαού». 

«Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες» 

«Η κυρία Αλεξοπούλου χυδαιολογεί όταν αναφερόμενη στους εκπαιδευτικούς χρησιμοποιεί τέτοιες ακραία προσβλητικές δηλώσεις» λέει μιλώντας στο documentonews.gr η Αναστασία Μπέτση αναπληρώτρια εκπαιδευτικός στο νησί της Ρόδου και συνεχίζει επισημαίνοντας ότι: «Καλό θα ήταν να γνωρίζει η ίδια και η κυβέρνηση της ΝΔ, την οποία υπηρετεί, ότι οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε επαίτες. Απευθύνεται σε επιστήμονες, πολύπλευρα καταρτισμένους που κάθε χρόνο τρέχουν από γωνιά σε γωνιά της Ελλάδας να εργαστούν σε σχολεία ερείπια και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.  Απευθύνεται σε αναπληρωτές που κάθε χρόνο αναμένουν το πολυπόθητο ”sms” από  Σεπτέμβρη μέχρι Απρίλη, για να προγραμματίσουν τη ζωή τους κάνοντας δύο και τρεις δουλείες τον χειμώνα  και δουλεύοντας σεζόν το καλοκαίρι για να τα βγάλουν πέρα. Αγωνιζόμαστε για να κρατήσουμε τα σχολεία όρθια και απαιτούμε τουλάχιστον σεβασμό στο δύσκολο και σημαντικό έργο που καλούμαστε να επιτελέσουμε. Μακάρι οι κυβερνώντες να έδειχναν την ίδια φειδώ όταν απλόχερα μοίραζαν χρήμα σε επιχειρηματικούς ομίλους και σε πολεμικές δαπάνες. Να μην τα βάζει όμως με τους εκπαιδευτικούς γιατί θα βρεθεί  αντιμέτωπη με την οργή εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων!». 

Λίγο δυτικότερα και συγκεκριμένα στην Μύκονο η Μυρτώ Κ. καλύπτει τα εκπαιδευτικά κενά, όπως εκατοντάδες συνάδελφοί στην νησιωτική Ελλάδα. Ακούγοντας η ίδια τις δηλώσεις της Χρ. Αλεξοπούλου τονίζει οργισμένη: 

«Η δήλωση της βουλευτή είναι εκτός πραγματικότητας. Πότε δεν ήταν τίποτα τζάμπα και κυρίως για τους εκπαιδευτικούς. Το μόνο τζάμπα είναι η υπομονή μας. Τζάμπα περιμένουμε η εκάστοτε κυβέρνηση να βάλει τις ανάγκες τις δικές μας και των μαθητών μας μπροστά. Κάθε χρόνο  μετακομίζουμε, αφήνουμε τζάμπα πίσω τις οικογένειες μας και τη ζωή μας. Τζάμπα αφήνουμε και από ένα λιθαράκι σε κάθε νησί που πάμε. Γιατί με ένα λιθαράκι δεν χτίζεις…  Θέλουμε να ασκήσουμε το λειτούργημά  μας με όρους αξιοπρέπειας. Δεν είμαστε επαίτες. Είμαστε επιστήμονες και απαιτούμε τις κατάλληλες συνθήκες για να εργαστούμε, όχι μόνο για να μάθουμε στα παιδιά το άλφα και το βήτα αλλά για να σταθούμε ολόπλευρα στους μαθητές μας. Αλλά αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική και τα οικονομικά τους συμφέροντα. Εμείς με όποιο κόστος θα στεκόμαστε στο πάλι των μαθητών μας». 

Ο Νικόλαος Δ., αναπληρωτής εκπαιδευτικός στην Χίο θεωρεί πως η δήλωση της Χρ. Αλεξοπούλου ούτε τυχαία, ούτε «κάκιστη διατύπωση ήταν» αλλά: «περιγράφει τα νεοφιλελεύθερα και αδηφάγα ιδεολογήματα/αντανακλαστικά της κυβέρνησης και του ακροατηρίου της. Δεν περιγράφει την πραγματικότητα ή την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών που δίνουν καθημερινά μάχες μέσα στη σχολική τάξη. Άλλωστε είναι γνωστό πως, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προωθεί πολιτικές που εντείνουν την εργασιακή επισφάλεια στο δημόσιο — με μείωση δικαιωμάτων, εντατικοποίηση της γραφειοκρατία και πειθαρχικά μέτρα που ποινικοποιούν τη φωνή και τη δουλεία των εκπαιδευτικών (και γενικά όλων των δημοσίων υπαλλήλων) — ενώ παράλληλα αποδυναμώνει τελείως βασικούς δημόσιους θεσμούς όπως η παιδεία και η υγεία.  Αυτή η ρητορική υπηρετεί της ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού.  Αισθάνθηκα απογοήτευση και προσβολή». 

Ακρίβεια, υψηλά ενοίκια και ανεπαρκείς μεταφορές 

Και οι τρεις εκπαιδευτικοί σε Ρόδο, Χίο και Μύκονο αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα, αφού η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση τους χτυπάει ανεπανόρθωτα. Πολλοί κάνουν 2 ή 3 δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, ενώ κατά την τουριστική περίοδο πολλές φορές καλούνται να εγκαταλείψουν το ακίνητο που νοικιάζουν. Όπως εξηγεί η αναπληρώτρια στη Ρόδο, Αν. Μπέτση: 

«Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί που καλούνται να υπηρετήσουν στη Ρόδο έρχονται αντιμέτωποι με μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση όσον αφορά στο στεγαστικό, διότι όσο διαρκεί η τουριστική σεζόν τα σπίτια είναι ανύπαρκτα και όταν αυτή λήξει τα σπίτια είναι πανάκριβα! Ένας εκπαιδευτικός που πληρώνει  στην καλύτερη περίπτωση 500ευρώ για ένα σπίτι που θα πρέπει να αδειάσει τον Μάιο, πώς θα ανταπεξέλθει στις βιοτικές του δαπάνες όταν αμείβεται  με 800 ευρώ; Οι οικογένειες των εκπαιδευτικών δεν μπορούν να ζήσουν αν οι ίδιοι δεν κάνουν δύο και τρεις δουλειές για να ανταπεξέλθουν στα έξοδα».

Οι δε συνεχείς αλλαγές σχολείων και περιοχών αποτελούν ακόμα ένα τεράστιο πρόβλημα για τους εκπαιδευτικούς και για τους ίδιους τους μαθητές. Επίσης ακόμα και το αγαθό της Υγείας στα νησιά δεν είναι «τσάμπα» όπως επισημαίνει η αναπληρώτρια Μυρτώ Κ.: «Η “τζάμπα” υγεία δεν υπάρχει, διότι με ένα Κέντρο Υγείας, με μισές ειδικότητες, μας οδηγεί σε ιδιώτες γιατρούς (και πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου οικονομικοί). Στο εργασιακό επίπεδο, υπάρχουν δυσκολίες διότι οι εκπαιδευτικοί αλλάζουν κάθε χρόνο, τα παιδιά αναγκαστικά χάνουν το δάσκαλό τους, άρα πρέπει να ξαναπροσαρμοστούν σε νέες συνθήκες (ψυχοφθόρο). Τα υλικά στο σχολείο τα αγοράζουμε εμείς ή ο σύλλογος γονέων ή τα ζητάμε από τους γονείς, ώστε να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές ανάγκες (χαρτί Α4, στυλό πίνακα, μελάνι κ.α.). Στα σχολεία πλέον μπορούν να προμηθευτούν υλικά. Μας έχει κάνει το κράτος να γινόμαστε ζητιάνοι στα μάτια των παιδιών και των γονιών». 

Από τα μείζονα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αναπληρωτές εκπαιδευτική στην ακριτική Χίο, ο Νικόλαος Δ.ξεχωρίζει αυτό των μεταφορών. Τα ΚΤΕΛ πλέον σε ορισμένες περιοχές δεν υφίστανται όπως εξηγεί στο documentonews.gr: «Η Χίος δεν θα διαθέτει πλέον ΚΤΕΛ και ορισμένα δρομολόγια έχουν δοθεί σε ιδιωτικό πρακτορείο ταξιδίων που διαθέτει λεωφορεία. Και όχι προς όλα τα χωριά της περιφέρειας, σε ορισμένα. Συνεπώς οι εκπαιδευτικοί που δεν διαθέτουν δικό τους όχημα, καλούνται να μετακινηθούν καθημερινά, πληρώνοντας καθημερινά εισιτήριο στην ιδιωτική επιχείρηση (αν είναι τυχεροί και έχει δρομολόγιο προς τα εκεί) αλλιώς θα πρέπει να δημιουργήσουν “groups” με άλλους εκπαιδευτικούς που διαθέτουν όχημα και κινούνται προς την συγκεκριμένη περιοχή. Εκεί το κόστος κυμαίνεται κατά το δοκούν” του οδηγού. Και τι γίνεται αν ο οδηγός μια μέρα πάρει άδεια; Πως θα πάνε;» 

Βαγγέλης Βαλαβάνης / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »