Η χώρα δεν μπορεί να είναι αιχμάλωτη του δικού σας βαθέος κράτους, των δικών σας ρουσφετιών και του δικού σας παλαιοκομματισμού, κ. Μητσοτάκη

Ο Πρωθυπουργός επιμένει να μιλά χωρίς να αναγνωρίζει τις ευθύνες που έχουν αυτός και η κυβέρνησή του για τα προβλήματα διαφθοράς στη χώρα 

«Η χώρα δεν μπορεί να είναι άλλο αιχμάλωτη των κυκλωμάτων του βαθέος κράτους, του ρουσφετιού, του παλαιοκομματισμού». Αυτό αποφάνθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την παρουσίαση της νέας πλατφόρμας myAGRO της ΑΑΔΕ για τις αγροτικές επιδοτήσεις. 

Αναρωτιέται κανείς εύλογα εάν ο πρωθυπουργός έχει όντως επίγνωση ποιας χώρας ηγείται και ποιας κυβέρνησης προΐσταται. Ή εάν απλώς μας δουλεύει…

Γιατί εάν υπήρξε ένας λόγος που από τον ΟΠΕΚΕΠΕ περάσαμε στη διαχείριση των αγροτικών επιδοτήσεων και αποζημιώσεων μέσω της ΑΑΔΕ και της νέας πλατφόρμας είναι επειδή είχαμε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ένα σκάνδαλο που δεν συνέβη ούτε σε έναν άλλο αιώνα, ούτε σε έναν άλλο πλανήτη, ούτε καν σε μια άλλη διακυβέρνηση. Επί των ημερών της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη έγινε. Κομματικά στελέχη του πρωταγωνίστησαν. Υπουργοί του βρέθηκαν στο στόχαστρο. Βουλευτές του δικού του κόμματος παραπέμπονται ενώπιον της δικαιοσύνης, ακριβώς επειδή ενεπλάκησαν σε ρουσφέτια γύρω από τις επιδοτήσεις. 

Ένα σκάνδαλο που δείχνει ότι ήταν η δική του διακυβέρνηση αυτή που θεώρησε ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό ως εργαλείο διαμόρφωσης εκλογικών συσχετισμών. 

Ένα σκάνδαλο που συνέβαλε αποφασιστικά στο να πιστεύει η ελληνική κοινωνία, όπως τουλάχιστον δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ότι η διαφθορά είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας. 

Ένα σκάνδαλο που έβαλε τη χώρα μας στο στόχαστρο όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αλλά και των ευρωπαϊκών θεσμών γενικότερα, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια την πρόσβαση της χώρας μας σε επιδοτήσεις. 

Για αυτό το σκάνδαλο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να μιλάει σε τρίτο πρόσωπο. Δεν μπορεί να μιλάει χωρίς να αναφέρεται στις ευθύνες της δικής του κυβέρνησης. Δεν μπορεί να μιλάει χωρίς να κάνει αυτοκριτική. 

Γιατί με το να μην αναλαμβάνει καμία ευθύνη για αυτό το σκάνδαλο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και με το να μεταφέρει την ευθύνη σε ένα «παράλληλο σύμπαν» όπου ούτε αυτός κυβερνά, ούτε η Νέα Δημοκρατία, αλλά το «βαθύ κράτος», είναι ως να εμπαίζει την ελληνική κοινωνία. 

Είναι ως να της λέει «ναι, το ξέρουμε ότι έχουμε ευθύνη, αλλά δεν πρόκειται να το παραδεχτούμε ποτέ, γιατί εμείς έχουμε την εξουσία και όσο την έχουμε ό,τι θέλουμε κάνουμε». 

Γιατί είναι προφανές πως όταν μια κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει η ίδια πραγματικά την ευθύνη για τις πράξεις και τις επιλογές, όταν δεν αναγνωρίζει τα δικά της λάθη, τις δικές παραλείψεις και τελικά τη δική της θεσμική παραβατικότητα, τότε πολύ απλά τίποτα δεν διορθώνεται. Γιατί μπορεί να φτιάχνεται ένας νέος μηχανισμός, που υποτίθεται ότι είναι φερέγγυος και αξιόπιστος, με τον ίδιο τρόπο κάποτε και ο ΟΠΕΚΕΠΕ φτιάχτηκε ως ένας φερέγγυος και αξιόπιστος μηχανισμός, αλλά καμιά εγγύηση δεν δίνεται ότι άλλαξε και η κυβερνητική νοοτροπία ως προς την άσκηση της εξουσίας και ως προς τον πραγματικό σεβασμό των θεσμών. 

Αντιθέτως, έχουμε πλέον μια κυβέρνηση που όταν βρέθηκε στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η πρώτη αντίδραση των στελεχών ήταν να αρχίσουν να αμφισβητούν τον ίδιο τον θεσμό και να ζητούν πρακτικά το ξήλωμά της, που όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το να παραπέμψει στη δικαιοσύνη τους υπουργούς που ήταν πολιτικοί προϊστάμενοι την εποχή που από κάτω γινόταν το πάρτι με τις παράτυπες επιδοτήσεις, επέλεξε να τους προσφέρει ασυλία, και που όταν βρέθηκε να έχει υπόδικούς βουλευτές, βγήκε και δήλωσε ότι δεν αλλάζει τίποτα και θα είναι κανονικά υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές γιατί προέχει το «τεκμήριο αθωότητας». 

Όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν απλώς με μια προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης της κυβέρνησης. Σε τελική ανάλυση, υποτίθεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις οι κυβερνήσεις κάνουν damage control επιλέγοντας εξιλαστήρια θύματα. Αντιθέτως, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν επιλέγει πια εξιλαστήρια θύματα, αλλά συμπεριφέρεται ως η πλήρης ατιμωρησία να της αναλογεί δικαιωματικά. 

Αυτό δεν είναι άσχετο από τον βασικό πυρήνα της προεκλογικής τακτικής που έχει υιοθετήσει και ο πρωθυπουργός και το κόμμα του και που στηρίζεται στην αντίληψη ότι η μόνη πραγματική δύναμη διακυβέρνησης είναι η Νέα Δημοκρατία, ότι ακόμη οι άλλες δυνάμεις και πρωτίστως η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα αντιπροσωπεύει την καταστροφή για τη χώρα «γιατί δεν μπορεί να κυβερνήσει» και ότι ακόμη και εάν δεν έχει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία έχουν υποχρέωση οι «συνετές» δυνάμεις να τη στηρίξουν για να διατηρηθεί η «κανονικότητα» και η «ομαλότητα» στη χώρα. 

Ουσιαστικά, η Νέα Δημοκρατία με το να επιμένει ότι δεν έχει καμία ευθύνη και ότι φταίει πάντα κάποιος άλλος, θέλει απλώς με κυνισμό να υπογραμμίσει ότι είναι η μόνη δύναμη διακυβέρνησης. Γιατί εάν αναλάμβανε την ευθύνη, εάν παραδεχόταν την έκταση της διαφθοράς στην οποία είναι μπλεγμένη και εάν «θυσίαζε» στελέχη της, τότε θα ήταν ως να παραδεχόταν η ίδια ότι πρέπει να υπάρξει πολιτική αλλαγή και να έρθει μια άλλη κυβέρνηση που να είναι λιγότερο παραβατική και διεφθαρμένη. 

Και εδώ είναι το λάθος της. Όσο εθισμένη και εάν είναι η κοινωνία στον πολιτικό κυνισμό, όσο και εάν έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στο να υπάρξει μια διακυβέρνηση που να λογοδοτεί πραγματικά στην κοινωνία, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να ανεχτεί να την κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Και όταν έρθει η ώρα θα υπογραμμίσει ηχηρά ότι δεν είναι η Νέα Δημοκρατία η μόνη δύναμη διακυβέρνησης σε αυτό τον τόπο. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ρόδος μπαίνει στη διεκδίκηση για τη Μεσογειακή Πρωτεύουσα Πολιτισμού και Διαλόγου 2028

Την υποψηφιότητά της για τον τίτλο της «Μεσογειακής Πρωτεύουσας Πολιτισμού και Διαλόγου 2028» ετοιμάζει η Ρόδος, επιχειρώντας να αξιοποιήσει τη μακραίωνη ιστορία, την πολυπολιτισμική ταυτότητα και τη θέση της ως σταυροδρόμι ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. 

Η Δημοτική Επιτροπή Ρόδου ενέκρινε την προετοιμασία και την υποβολή του φακέλου υποψηφιότητας, έπειτα από εισήγηση της Διεύθυνσης Τουρισμού του Δήμου. 

Η υποψηφιότητα θα κατατεθεί στο πλαίσιο της πρόσκλησης που έχουν απευθύνει η Ένωση για τη Μεσόγειο και το Ίδρυμα Anna Lindh, με την προθεσμία υποβολής να εκπνέει στις 31 Αυγούστου. 

Ο φάκελος θα περιλαμβάνει την πολιτιστική πρόταση της Ρόδου, τις δράσεις που μπορεί να αναπτύξει κατά τη διάρκεια του 2028, καθώς και τις συνεργασίες με πόλεις, φορείς και οργανισμούς από ολόκληρη τη Μεσόγειο. 

Δύο πόλεις επιλέγονται κάθε χρόνο 

Ο θεσμός «Μεσογειακές Πρωτεύουσες Πολιτισμού και Διαλόγου» δημιουργήθηκε με στόχο την ανάδειξη της κοινής ευρωμεσογειακής ταυτότητας, της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και της πολυμορφίας των λαών της Μεσογείου. 

Κάθε χρόνο επιλέγονται δύο πόλεις, μία από τον ευρωπαϊκό Βορρά και μία από τον μεσογειακό Νότο. Οι πόλεις που αποκτούν τον τίτλο καλούνται να παρουσιάσουν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων, δράσεων και συνεργασιών, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στις διαφορετικές κοινωνίες της περιοχής. 

Η Ρόδος επιδιώκει να στηρίξει την πρότασή της στον ιστορικό της ρόλο ως τόπου συνάντησης διαφορετικών πολιτισμών, αλλά και στη σύγχρονη διεθνή παρουσία της ως ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου. 

Η σύνδεση με τον πολιτιστικό τουρισμό 

Η διεκδίκηση του τίτλου συνδέεται και με τη στρατηγική ενίσχυσης του πολιτιστικού και ποιοτικού τουρισμού στο νησί. 

Η πιθανή ανάδειξη της Ρόδου σε Μεσογειακή Πρωτεύουσα Πολιτισμού και Διαλόγου εκτιμάται ότι θα μπορούσε να ενισχύσει τη διεθνή προβολή του προορισμού, να δημιουργήσει νέες συνεργασίες με πόλεις και πολιτιστικούς φορείς και να διευρύνει το τουριστικό ενδιαφέρον πέρα από τους μήνες αιχμής.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αναμένεται να δοθεί στους πολιτιστικούς και δημιουργικούς κλάδους, στην ενεργό συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και στην ανάπτυξη δράσεων που θα απευθύνονται στους νέους, στις γυναίκες και σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.

Παράλληλα, η υποψηφιότητα φιλοδοξεί να δημιουργήσει μόνιμα δίκτυα συνεργασίας με άλλες μεσογειακές πόλεις, τα οποία θα μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν και μετά το 2028.

Η σύνταξη του φακέλου θα περιλαμβάνει επαφές και διαβουλεύσεις με τον Δήμο Ρόδου και τους εμπλεκόμενους φορείς, καθώς και την τελική διαμόρφωση, τη γλωσσική και την τεχνική επιμέλεια της πρότασης που θα υποβληθεί στους διεθνείς οργανισμούς. 

Πηγή: Σοφία Κοντογιάννη / tornosnews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το νερό ως ζητούμενο

Δεν χρειάζεται να εξηγήσει κανείς την αξία που έχει το νερό για την ανθρώπινη ζωή. Ούτε να επιχειρηματολογήσει για τους λόγους που αυτό το ζωτικής σημασίας αγαθό πρέπει να προστατεύεται από τη σπατάλη και την καταστροφή, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να γίνονται όλες οι αναγκαίες επενδύσεις για τη διασφάλιση της επάρκειάς του. Υπό κανονικές συνθήκες όλη η συζήτηση θα έπρεπε να αρχίζει και να τελειώνει με αυτές τις φράσεις. 

Δυστυχώς όμως ζούμε στην Ελλάδα, όπου το αυτονόητο αποτελεί πάντοτε όχι μόνο το υπό συζήτηση ζήτημα αλλά και το ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί. Σε αυτό το πλαίσιο το νερό παραμένει -κατά κοινή ομολογία και παραδοχή- ανεκτίμητο αγαθό, αλλά η προστασία του είναι μονίμως το ζητούμενο. Τη μέγιστη απόδειξη αυτού του συμπεράσματος δίνει σήμερα το βασικό θέμα της «Εφ.Συν.» που εξετάζει το πιεστικό πρόβλημα της λειψυδρίας στα ελληνικά νησιά και κυρίως στο Αιγαίο. 

Γιατί υπάρχει αυτό το πρόβλημα; Κατά κοινή ομολογία, αιτία είναι ο υπερτουρισμός. Η λεγόμενη δηλαδή βαριά βιομηχανία της χώρας που -για να καλυφθεί το κενό που άφησε στην οικονομία η αποβιομηχάνιση- αναπτύχθηκε εντελώς άναρχα, χωρίς σχέδιο και χωρίς υποδομές. Εκεί που όλο τον χρόνο κατοικούν μερικές εκατοντάδες, μερικές χιλιάδες ή μερικές δεκάδες χιλιάδες πολιτών, στη διάρκεια της τουριστικής περιόδου προστίθενται κάποια εκατομμύρια. 

Η Κρήτη για παράδειγμα υποδέχεται κάθε χρόνο κατά την τουριστική περίοδο πάνω από έξι εκατομμύρια ανθρώπους και είναι εντελώς αδύνατο να καλύψει τις ανάγκες τους χωρίς σχεδιασμό έργων με πολλές εναλλακτικές και σε μεγάλο βάθος χρόνου. Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη στα μικρότερα νησιά, όπου ο υδροφόρος ορίζοντας είναι περιορισμένος. 

Με δυο λόγια, η λειψυδρία στα νησιά συνιστά το κλασικότερο παράδειγμα κλιματικής κρίσης με εμφανή αιτία την ανθρώπινη δραστηριότητα. Η κατάσταση είναι αναστρέψιμη και τα χρήματα υπάρχουν σε αυτούς που πλουτίζουν από τον τουρισμό. Λύση υπάρχει, αν υπάρξει και η κατάλληλη πολιτική βούληση. 

efsyn.gr 

====================================

Νερό: εκστρατεία παραποίησης της αλήθειας 

Η ψήφιση του νομοσχεδίου για την εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίηση του νερού στηρίχτηκε σε μια μεγάλη εκστρατεία παραποίησης της αλήθειας και παραπλάνησης της κοινής γνώμης. Ο ίδιος ο υπουργός Περιβάλλοντος προσπάθησε να παραπλανήσει, διαβεβαιώνοντας ότι στόχος του νομοθετήματος δεν είναι η εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση του νερού. 

Η μεταφορά, όμως, των αρμοδιοτήτων και της περιουσίας των Δημοτικών Επιχειρήσεων Υδρευσης Αποχέτευσης από τους δήμους σε Ανώνυμες Εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, στους μετόχους των οποίων, μάλιστα, συμπεριλαμβάνονται μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που εποφθαλμιούν τα φαραωνικά έργα που το νομοθέτημα περιγράφει, είναι ο ορισμός της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού. 

Αν η κυβέρνηση ήθελε να υλοποιήσει όσα επικοινωνιακά εξαγγέλλει, ότι, δηλαδή, το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, τότε οι αρμοδιότητες και η περιουσία των ΔΕΥΑ έπρεπε να παραμείνουν στους δήμους. Και αν, όπως ειπώθηκε, οι ΔΕΥΑ αδυνατούν να υλοποιήσουν την αποστολή τους, τότε η Πολιτεία όφειλε να τις ενισχύσει με πόρους και προσωπικό και όχι να τις καταργήσει. 

Το παράδειγμα της Ευρώπης, άλλωστε, είναι πρόσφατο και διδακτικό. Εκατοντάδες ευρωπαϊκές πόλεις σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία κ.λπ. καταγράφεται ότι επανέφεραν την ιδιωτικοποιημένη ύδρευση στην ευθύνη των δήμων, λόγω δραματικής αύξησης των τιμολογίων και μεγάλης επιδείνωσης των υπηρεσιών και της συντήρησης. 

Ενα δεύτερο πεδίο παραποίησης της αλήθειας είναι αυτό που αφορά τον επείγοντα χαρακτήρα τής, καθ’ υπέρβαση της νομιμότητας, απευθείας ανάθεσης των έργων που υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσουν τη λειψυδρία. 

Θα είχε δίκιο η κυβέρνηση ως προς τις επείγουσες διαδικασίες, αν η λειψυδρία ήταν το αποτέλεσμα ενός εξαιρετικά ακραίου μετεωρολογικού φαινομένου. Ομως η κλιματική αλλαγή στη δική μας περιοχή της Μεσογείου δεν φέρνει μόνο περιόδους ξηρασίας, αλλά αλληλουχία ξηρών και υγρών περιόδων. Οπότε το ζητούμενο δεν είναι μόνο η εκμετάλλευση νέων αποθεμάτων νερού με νέα υδραυλικά έργα, αλλά, αντίθετα, η εκπόνηση μιας βιώσιμης πολιτικής για την προσαρμογή της χώρας στη νέα κλιματική πραγματικότητα. Η οποία μόνο αιφνιδιαστικά δεν ενέσκηψε…

Παραβιάζονται, έτσι, όλες οι αρχές της βιώσιμης διαχείρισης του νερού. Σύμφωνα με τις οποίες: 

1. Το πρόβλημα της λειψυδρίας δεν είναι συνέπεια ακραίων φυσικών φαινομένων, αλλά αποτέλεσμα της μακροχρόνιας διατάραξης των ισοζυγίων προσφοράς και ζήτησης του νερού στις λεκάνες απορροής. 

2. Τα αρνητικά ισοζύγια δεν αντιμετωπίζονται με μονόπλευρα έργα διαχείρισης της προσφοράς του νερού, αλλά με συνδυασμένες πολιτικές με έμφαση στη διαχείριση της ζήτησης του νερού. Δηλαδή στην εξοικονόμηση ενός φυσικού αγαθού σε ανεπάρκεια. 

3. Ο εξαπλασιασμός της ζήτησης του νερού τις τελευταίες δεκαετίες σε ολόκληρο τον κόσμο δεν οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού, ο οποίος, άλλωστε, μόλις διπλασιάστηκε, αλλά στην απουσία βιώσιμων πολιτικών διαχείρισης της ζήτησης του νερού. 

Αν, λοιπόν, το νομοθέτημα ήταν ειλικρινές ως προς τις προθέσεις αντιμετώπισης της λειψυδρίας, θα έπρεπε να προβλέπει πολιτικές και έργα εξοικονόμησης νερού κατά προτεραιότητα στον αγροτικό τομέα, όπου καταναλώνεται το 85% του νερού ετησίως. 

Ομως η μεγάλη ευκαιρία των 36 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης χάθηκε χωρίς να εκσυγχρονιστεί ο πρωτογενής τομέας με νέα εγγειοβελτιωτικά έργα. Και ακόμη, αν το νομοθέτημα ήταν ειλικρινές, θα έπρεπε να προβλέπει πολιτικές αντιμετώπισης του υπερτουρισμού, προκειμένου να επανέλθει η ζήτηση σε νερό στις τουριστικές περιοχές εντός ορίων φέρουσας ικανότητας των υδατικών αποθεμάτων. 

Πόσο σύμπτωση είναι συνεπώς το γεγονός ότι το νομοθέτημα δεν ασχολείται καθόλου με τα μεγάλα ζητήματα της βιώσιμης διαχείρισης του νερού, αλλά εστιάζει στην κατάργηση των ΔΕΥΑ και στην κατασκευή μεγάλων και περιβαλλοντικά καταστροφικών έργων εκτροπής ποταμών από εισηγμένες Α.Ε.; 

Γιάννης Μυλόπουλος*

*Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής, πρώην πρύτανης ΑΠΘ 

Πηγή: efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ελλάδα πτωχεύει και στην αναψυχή

Κόστος ζωής, στεγαστική κρίση, υπερφορολόγηση στερούν σχεδόν από τους μισούς Έλληνες την ανάγκη για διακοπές. 

Τα στοιχεία βοούν. Η ελληνική κοινωνία υποφέρει κάτω από την μπότα του πληθωρισμού της απληστίας που αφήνει ανέλεγκτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να φουσκώνει φορομπηχτικά το ΑΕΠ. Τα στοιχεία της Eurostat έχουν δείξει ότι η Ελλάδα μαζί με τη Βουλγαρία είναι οι φτωχότερες χώρες στην ΕΕ των 27 κρατών-μελών. Ομως η ίδια η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία έρχεται να καταδείξει μέσω του δείκτη των διακοπών ότι οι Βούλγαροι έχουν πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής, αφού το ποσοστό εκείνων που μπορούν να απολαύσουν μέρες διακοπών είναι μεγαλύτερο. 

Οπως προκύπτει από τα στατιστικά δεδομένα για το 2025, τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν μια εβδομάδα ετήσιων διακοπών καταγράφηκαν στη Ρουμανία (61,4%), την Ελλάδα (46,6%) και στις Βουλγαρία και Ουγγαρία (και οι δύο από 39,1%). Αυτά όμως θα τα έχετε διαβάσει και αλλού. 

Αν μη τι άλλο, είναι παράδοξο συγκρίνοντας τις δύο φτωχότερες χώρες της Ευρώπης, η Βουλγαρία να έχει ποσοστό αδυναμίας της τάξης του 39,1% και η Ελλάδα να βρίσκεται στο 46,6%. 

Το θέμα συνεπώς δεν είναι η αποτύπωση των αριθμών, όπως κάνουν τα συστημικά ΜΜΕ όταν οι στατιστικές δεν ευνοούν το αφήγημα Μητσοτάκη ότι δήθεν έχουμε την καλύτερη ποιότητα ζωής, αλλά να εξεύρουμε το γιατί. 

Αγοραστική… αδυναμία 

Η απάντηση στο κρίσιμο αυτό ερώτημα βρίσκεται στη βαθιά διάρθρωση του κόστους διαβίωσης. Η αγοραστική δύναμη από μόνη της δεν αποκαλύπτει πόσα χρήματα απομένουν πραγματικά στην τσέπη μιας οικογένειας στο τέλος του μήνα. Δύο οικονομίες μπορεί να καταγράφουν παρόμοια επίπεδα κατανάλωσης, αλλά να διαφέρουν ριζικά στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. 

Ο πρώτος και καθοριστικότερος παράγοντας αυτής της απόκλισης είναι το στεγαστικό βάρος. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μία από τις εντονότερες στεγαστικές κρίσεις στην Ευρώπη, καθώς τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος διαθέτουν το 60% του εισοδήματός τους για στέγαση. 

Η εκτίναξη των ενοικίων, η αύξηση των τιμών των ακινήτων, τα υψηλά επιτόκια και η ραγδαία εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων απορροφούν ένα τεράστιο μέρος του προϋπολογισμού προτού καν ξεκινήσουν οι υπόλοιπες βασικές ανάγκες. Αντίθετα στη Βουλγαρία κυριαρχεί η ιδιοκατοίκηση χωρίς δανειακές υποχρεώσεις, ενώ τα ενοίκια παραμένουν σημαντικά χαμηλότερα. 

Ακριβός τουρισμός 

Επιπλέον, η ίδια η τουριστική ανάπτυξη στην Ελλάδα λειτουργεί τιμωρητικά για τον εγχώριο πληθυσμό.

Το ελληνικό νοικοκυριό καλείται να ανταγωνιστεί τον ξένο τουρίστα σε μια ακριβή τουριστική αγορά, αντιμέτωπο με δυσθεώρητες τιμές στα νησιά, ακριβά ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια, καθώς και υψηλά κόστη διαμονής. Στη Βουλγαρία οι επιλογές εγχώριου τουρισμού παραμένουν προσιτές για τον μέσο πολίτη.

Η οικονομική πίεση επιτείνεται από την υψηλή έμμεση φορολογία. Οι φορομπήχτες της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν βασιστεί υπερβολικά στους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, όπως τα τρόφιμα, η εστίαση, τα καύσιμα και οι μεταφορές, απορροφώντας αδιάκριτα το διαθέσιμο εισόδημα. 

Η υπεροχή της Βουλγαρίας 

Σε αυτά προστίθεται το δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος, καθώς η Ελλάδα κινήθηκε στις υψηλότερες χονδρικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην ευρωζώνη, ενώ τα αυξημένα έξοδα θέρμανσης και μετακίνησης συμπίεσαν περαιτέρω τα οικονομικά των πολιτών. Παράλληλα, η φορολογική επιβάρυνση στα μεσαία εισοδήματα παραμένει πολυεπίπεδη, με τον συνδυασμό φόρου εισοδήματος, ασφαλιστικών εισφορών, ΕΝΦΙΑ και δημοτικών τελών να εξαντλεί τις οικονομικές αντοχές.

Ολα τα παραπάνω οδηγούν στο ανησυχητικό φαινόμενο του αρνητικού ποσοστού αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2026 οι αποταμιεύσεις στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, υποχώρησαν κατά 3,3% και παράλληλα αυξήθηκε κατά 3,2% το διαθέσιμο εισόδημα (39,13 δισ. από 37,92 δισ.) και ως αποτέλεσμα της αισχροκέρδειας κατά 4,7% η καταναλωτική δαπάνη (40,4 δισ. από 38,6 δισ.). Στη Βουλγαρία, παρά τα χαμηλά εισοδήματα, η αποταμίευση διατηρείται σε θετικό έδαφος. 

Πηγή: Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Νίσυρος: Η άγρια κομψότητα του Αιγαίου

Ένα ηφαιστειακό νησί με ρετρό γοητεία, αυθεντικά χωριά, θερμές πηγές και σεληνιακά τοπία, που αποκαλύπτει την πιο ανεπιτήδευτη πολυτέλεια του Αιγαίου. 

Υπάρχουν νησιά που κερδίζουν τις εντυπώσεις με την πρώτη ματιά και άλλα που αποκαλύπτουν αργά, σχεδόν τελετουργικά, τη δύναμη του χαρακτήρα τους. Η Νίσυρος ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. 

Έχει ηφαίστειο, αλλά δεν είναι η… Σαντορίνη. Βρίσκεται δίπλα στην κοσμική Κω, όμως δεν της μοιάζει στο ελάχιστο. Το αίνιγμα οδηγεί σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους και διακριτικούς θησαυρούς του Αιγαίου: ένα νησί όπου η γη αναπνέει, ο χρόνος μοιάζει να κυλά διαφορετικά και η αυθεντικότητα δεν αποτελεί τουριστικό εύρημα, αλλά καθημερινή πραγματικότητα. 

Όσα έχουμε συνδέσει με τα αιγαιοπελαγίτικα νησιά των δεκαετιών του ’60 και του ’70 παραμένουν εδώ ολοζώντανα: αυθεντικά χωριά, παραδοσιακά καφενεία, εκκλησάκια θεμελιωμένα στους βράχους, πλατείες για ουζάκι και μεζέ, ξερολιθιές, θερμά λουτρά και μονοπάτια που διατρέχουν ένα τοπίο λιτό, επιβλητικό και απρόσμενα γοητευτικό. 

Σε όλα αυτά προστίθεται η απόκοσμη ηφαιστειακή ομορφιά της Νισύρου. Χρώματα της ώχρας και του θειαφιού, μαύρα πετρώματα, γυμνές πλαγιές και φωτεινά χωριά συνθέτουν μια εικόνα σχεδόν εξωπραγματική. Ο κύβος ερρίφθη: φύγαμε για διακοπές στη Νίσυρο. 

Στην καρδιά του ηφαιστείου 

Δώστε ραντεβού με τον Στέφανο, τον Αλέξανδρο και τον Πολυβώτη. Είναι εδώ και χρόνια οι πιο διάσημοι «κάτοικοι» της Νισύρου, παρότι δεν πρόκειται για ανθρώπους, αλλά για τους κρατήρες του ηφαιστείου. 

Τα ονόματά τους μοιάζουν να εξανθρωπίζουν τη δύναμη του τοπίου, ίσως για να κάνουν τους επισκέπτες να αισθανθούν περισσότερο οικεία απέναντι στον εκρηκτικό χαρακτήρα της γης. Πριν από 25.000 και 15.000 χρόνια, δύο εκρήξεις του ηφαιστείου δημιούργησαν τη σημερινή καλντέρα, διαμορφώνοντας το εντυπωσιακό ανάγλυφο που δεσπόζει στο νησί. 

Το ηφαίστειο είναι επί του παρόντος ενεργό (χωρίς όμως να εκρήγνυται), ενώ στους κρατήρες παρατηρούνται φουμαρόλες 

Η κατάβαση στον τεράστιο κρατήρα είναι μια εμπειρία που ξεφεύγει από τα όρια μιας συνηθισμένης επίσκεψης. Κάθε βήμα μοιάζει να οδηγεί σε έναν άλλο πλανήτη. Κίτρινες και λευκές αποχρώσεις καλύπτουν το έδαφος, μικρές τρύπες κοχλάζουν, τεράστιες ρωγμές διασχίζουν την επιφάνεια και η δυνατή μυρωδιά του θειαφιού κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα. 

Η γη φαίνεται ζωντανή, θερμή και ανήσυχη. Η αίσθηση του εξωπραγματικού είναι τόσο έντονη, ώστε καμία φωτογραφία δεν μπορεί να την αποδώσει πλήρως. 

Μανδράκι, η κομψότητα της απλότητας 

Στο Μανδράκι, το λιμανάκι και την πρωτεύουσα του νησιού, η ζωή διατηρεί έναν ήρεμο και ανεπιτήδευτο ρυθμό. Οι διακοπές εδώ έχουν κάτι από την Ελλάδα μιας άλλης εποχής, όταν η φιλοξενία, η καθημερινή επαφή και η απλότητα όριζαν την εμπειρία του ταξιδιού. 

Η ημέρα αρχίζει με καφέ και συνεχίζεται με ουζάκι μαζί με τους ντόπιους στην πλατεία της Ηλικιωμένης ή στο Λευκαντιό. Στα στενά σοκάκια, παλιά μπακάλικα στέκονται ανάμεσα σε κυκλαδίτικα σπίτια με πολύχρωμες πόρτες, συνθέτοντας ένα σκηνικό γεμάτο χαρακτήρα και αυθεντικές λεπτομέρειες. 

Μανδράκι 

Η βόλτα συνεχίζεται στην προκυμαία και στους Χοχλακούς, την ξεχωριστή παραλία με τα λαμπερά, στρογγυλά μαύρα βότσαλα. Το χρώμα και η υφή τους δημιουργούν μια εντυπωσιακή αντίθεση με το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας. 

Την ώρα του ηλιοβασιλέματος, το Μανδράκι αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική λάμψη. Η Καζάρμα, τα κτήματα με τα εσπεριδοειδή, ο τρούλος της Παναγίας της Ποταμίτισσας και το πέτρινο κτήριο της Καράβας λούζονται από το τελευταίο φως της ημέρας και λάμπουν ολόχρυσα. 

Ραντεβού στην Πόρτα της Νικειάς 

Τη λένε Πόρτα, αλλά στην πραγματικότητα είναι πλατεία. Η κεντρική πλατεία της Νικειάς αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και φωτογενή σημεία της Νισύρου, διάσημη για το ελλειπτικό της σχήμα και το περίτεχνο βοτσαλωτό της δάπεδο. 

Το βοτσαλωτό μοιάζει με πέτρινο κέντημα, σχεδιασμένο με υπομονή και ακρίβεια, ενώ γύρω του απλώνονται ασβεστωμένα σπίτια και τραπεζάκια που γεμίζουν με ζωή το κέντρο του χωριού. 

Πάνω από τη Νικειά δεσπόζει η εντυπωσιακή εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου, η οποία συγκαταλέγεται στις ωραιότερες εκκλησίες της Ελλάδας. Η αρχιτεκτονική της παρουσία, σε συνδυασμό με τη θέση και τη θέα, την καθιστά ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς του χωριού. 

Ο Εμπορειός και οι ατμοσφαιρικές γειτονιές του 

Ο Εμπορειός ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και την υποβλητική του ατμόσφαιρα. Είναι ένα χωριό που προσφέρεται για αργές περιπλανήσεις, χωρίς αυστηρό πρόγραμμα και χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. 

Περπατήστε στις γειτονιές της Παναγιάς, του Σωτήρα, του Πύργου, του Μουσταφά, του Αϊ-Νικόλα και του Κάφκα. Κάθε γωνιά αποκαλύπτει διαφορετικές όψεις του οικισμού, από πέτρινα περάσματα και παλιά σπίτια έως σημεία όπου το βλέμμα ανοίγεται ξαφνικά προς το τοπίο. 

Streets of Nikia village on the Greek island of Nisyros. 

Η περιπλάνηση ολοκληρώνεται ιδανικά στο κάστρο της Παντονίκης. Από εκεί, η θέα προς το Αιγαίο είναι μοναδική, με τη θάλασσα και τον ορίζοντα να απλώνονται σε ένα εντυπωσιακό πανόραμα. 

Τα μονοπάτια της Νισύρου 

Άνθρωποι από όλον τον κόσμο φτάνουν στη Νίσυρο για να περπατήσουν στα μονοπάτια της. Οι διαδρομές του νησιού δεν αποτελούν απλώς έναν τρόπο εξερεύνησης, αλλά μια ουσιαστική γνωριμία με το τοπίο, την αγροτική ιστορία και την καθημερινότητα των παλαιότερων γενεών. 

Θα περπατήσετε ανάμεσα στις ξερολιθιές, τις οποίες οι ντόπιοι ονομάζουν βαστάδια, και δίπλα σε πέτρινες αγροικίες, τα λεγόμενα σπηλάδια. Στη διαδρομή θα συναντήσετε ακόμη παλιά αποστακτήρια, μικρά ξωκκλήσια και σημεία όπου η σιωπή διακόπτεται μόνο από τον αέρα. 

Η εμπειρία είναι βαθιά αναζωογονητική. Η επαφή με τη γυμνή ηφαιστειακή γη, το άνοιγμα του ορίζοντα και η αίσθηση απομόνωσης δημιουργούν έναν σπάνιο συνδυασμό ελευθερίας και εσωτερικής ηρεμίας. 

Το Ηφαιστειολογικό Μουσείο Νισύρου 

Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για τα ηφαίστεια της Ελλάδας και τα πετρώματά τους, το Ηφαιστειολογικό Μουσείο Νισύρου αποτελεί απαραίτητη στάση.

Το υπερσύγχρονο μουσείο στεγάζεται στο πρώην δημοτικό σχολείο στα Νικειά και προσφέρει μια ολοκληρωμένη εισαγωγή στις γεωλογικές διεργασίες που διαμόρφωσαν το νησί.

Η επίσκεψη βοηθά τον ταξιδιώτη να κατανοήσει καλύτερα όχι μόνο την ιστορία του ηφαιστείου, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η γεωλογία εξακολουθεί να επηρεάζει το τοπίο, τα πετρώματα και τη φυσιογνωμία της Νισύρου.

Τα ιαματικά λουτρά 

Σε απόσταση μόλις 1 χλμ. από το Μανδράκι, ο επισκέπτης συναντά ένα κλασικό «σπα» μιας άλλης εποχής. Πρόκειται για μια παλιά πολυτελή λουτρόπολη, η οποία αξιοποιούσε τα ιαματικά νερά των πηγών της περιοχής.

Τα νερά αναβλύζουν σε θερμοκρασία 55 βαθμών Κελσίου, υπενθυμίζοντας ότι η ηφαιστειακή ενέργεια εξακολουθεί να είναι παρούσα κάτω από την επιφάνεια του νησιού.

Η ατμόσφαιρα του χώρου διατηρεί κάτι από την παλιά αίγλη των ιστορικών λουτροπόλεων, όταν η ευεξία συνδεόταν με την αρχιτεκτονική, τη φυσική θεραπεία και την αργή απόλαυση του χρόνου.

Το Παλαιόκαστρο 

Παλαιόκαστρο ονομάζεται η ακρόπολη του νησιού, η οποία σώζεται από την κλασική αρχαιότητα. Το στιβαρό της τείχος, κατασκευασμένο από μαύρο τραχείτη, εντυπωσιάζει με τον όγκο, την κατασκευή και τη δύναμη της παρουσίας του.

Οι μεγάλες, σκοτεινές πέτρες μοιάζουν να αποτελούν φυσική συνέχεια του ηφαιστειακού τοπίου. Το μνημείο στέκει επιβλητικό, διατηρώντας τη μνήμη μιας μακράς ιστορικής διαδρομής και προσφέροντας μία ακόμη απόδειξη ότι η Νίσυρος δεν είναι μόνο προορισμός φυσικής ομορφιάς, αλλά και τόπος με σημαντικό πολιτιστικό βάθος. 

Photos: iStock 

Πηγή: Γιάννης Δεβετζόγλου / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η φύση και η ένταση του φαινομένου Μητσοτάκης

Δεν υπάρχει γι’ αυτόν τίποτε, μόνο η ένταση των καιρικών φαινομένων και ο ίδιος. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση, όπως έχει αποδειχτεί επανειλημμένα, ακόμα και σε μια εθνική τραγωδία να υποβάλει τον εαυτό του στη δοκιμασία της αυτοκριτικής και της συγγνώμης 

«Υπάρχουν στιγμές που η φύση και η ένταση των καιρικών φαινομένων ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό και κάθε επιχειρησιακή δυνατότητα». 

Η απαισιόδοξη αυτή εκτίμηση περιλαμβάνεται στην κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού για τις πυρκαγιές. Και θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει ότι υπάρχει κάποια αλήθεια σ’ αυτήν, καθώς όντως υπάρχουν στιγμές που η φύση μάς ξεπερνάει και μας εκδικείται, αν ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν την είχε διαψεύσει κατηγορηματικά και σε όλους τους τόνους σε άλλες περιπτώσεις. Οταν έκανε τις φωτιές και τις πλημμύρες πολιτικό όπλο, κατηγορώντας τους αντιπάλους του με βαρύτατους χαρακτηρισμούς. Και αποδίδοντας όλες τις ευθύνες σ’ αυτούς, αφού φαίνεται ότι τότε η φύση δεν είχε ξεπεράσει ακόμα τον ανθρώπινο σχεδιασμό. 

Απαριθμεί λοιπόν στην ίδια ανάρτηση, και ενώ η μισή Ελλάδα ακόμα καίγεται, τη μεγάλη προσπάθεια της κυβέρνησής του, τα σπουδαία της έργα στην πρόληψη και την καταστολή, τα σύγχρονα μέσα με τα οποία προίκισε τη χώρα. Και δεν αισθάνεται καμιά ανάγκη να ψελλίσει έστω μια λέξη για κάποιες αδυναμίες και ατέλειες στον κρατικό μηχανισμό, στην οργάνωση της άμυνας απέναντι στις φωτιές, στη σχέση δόμησης και δάσους. Ούτε μια χαραμάδα στη στιλπνή πολιτική της κυβέρνησής του, έτσι που τελικά να βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι όλα καλά κι όλα ωραία, αλλά μας φταίει ο καιρός, ή ο Θεός, ή η ατυχία μας. Αυτά όχι από κάποιον κλώνο του, αλλά από τον ίδιο Μητσοτάκη, που πριν από λίγα χρόνια έστηνε στον πάσσαλο της ατίμωσης τον προκάτοχό του γιατί δεν συνόδευσε τη συγγνώμη του στον λαό με παραιτήσεις. 

Υπάρχουν ουκ ολίγες επισημάνσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για την υποτίμηση στην πράξη του κινδύνου της φωτιάς. Υπάρχει η ανακοίνωση των δασοπυροσβεστών, που χαρακτηρίζει υποκριτικό το πένθος της κυβέρνησης για τους νεκρούς πυροσβέστες. Υπάρχουν οι δηλώσεις του υπουργού Πολιτικής Προστασίας, που χαρακτήριζε τους εποχικούς δασοπυροσβέστες εισβολείς επειδή διεκδικούσαν τα στοιχειώδη. Υπάρχει το πόρισμα Γκολντάμερ, που ως αντιπολίτευση ο Μητσοτάκης συμφώνησε στην κατάρτισή του, αλλά ως κυβέρνηση το έβαλε στο συρτάρι. Υπάρχουν δεκάδες καταγγελίες από έμπειρους και αρμόδιους για υποστελέχωση του πυροσβεστικού σώματος και σοβαρές ελλείψεις μέσων. Και βέβαια υπάρχει η καθημερινή εμπειρία όλων μας, ότι κάτι δεν πάει καλά σ’ αυτό το κρίσιμο και ευαίσθητο θέμα. 

Τελικά υπάρχουν όλα αυτά, έστω υπερβολικά, έστω αποτέλεσμα της οργής και του πένθους, έστω με αντιπολιτευτική δραματοποίηση. Υπάρχουν και οι νεκροί πυροσβέστες και η τεράστια οικολογική καταστροφή. Αλλά τελικώς… Μητσοτάκης. Δεν υπάρχει γι’ αυτόν τίποτε, μόνο η ένταση των καιρικών φαινομένων και ο ίδιος. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση, όπως έχει αποδειχτεί επανειλημμένα, ακόμα και σε μια εθνική τραγωδία να υποβάλει τον εαυτό του στη δοκιμασία της αυτοκριτικής και της συγγνώμης. Ετσι που να σκέφτεσαι ότι είναι η φύση και η ένταση του φαινομένου Μητσοτάκης που ακυρώνει κάθε αισιοδοξία για το αύριο. Στις φωτιές, την ασφάλεια, την προστασία των ανθρώπων και του εθνικού μας πλούτου… 

Πηγή: Θανάσης Καρτερός / efsyn.gr 

================================ 

Ποτέ δεν είναι η ώρα… 

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου από το Tvxs.gr. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Το μαχαίρι στο κόκκαλο από την ΕΛΑΣ για τα υπερχρεωμένα κόμματα – Καταθέτει πρόταση

Πρόταση βόμβα για τα υπερχρεωμένα κόμματα καταθέτει η ΕΛΑΣ με παρακράτηση ποσοστού κρατικής χρηματοδότησης και βουλευτικών αποζημιώσεων, κλείνοντας την ατελέσφορη πολιτική αντιπαράθεση. Προκαλεί για έμπρακτη απόδειξη υπευθυνότητας, συνέπειας, λογοδοσίας 

Στο «μικροσκόπιο» της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) του Αλέξη Τσίπρα μπαίνει το φλέγον ζήτημα των υπέρογκων τραπεζικών χρεών των πολιτικών κομμάτων, με τον σχηματισμό να καταθέτει ένα πλέγμα ριζοσπαστικών προτάσεων για την αποπληρωμή τους. 

Με κεντρικό σύνθημα «Υπευθυνότητα, Συνέπεια, Λογοδοσία», η ΕΛΑΣ εξαπολύει σφοδρά «πυρά» κατά του πολιτικού συστήματος, τονίζοντας πως το ζήτημα δεν αποτελεί απλώς ευκαιρία για μικροκομματική αντιπαράθεση, αλλά βαθύ πρόβλημα αξιοπιστίας της ίδιας της Δημοκρατίας. 

Τα δύο μέτρα και σταθμά με τους πολίτες 

Στην ανακοίνωσή του, το κόμμα στηλιτεύει την υποκρισία απέναντι στους πολίτες, τονίζοντας πως οι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους. «Όταν ζητάς από κάθε πολίτη να είναι συνεπής στις οικονομικές του υποχρεώσεις, τότε οφείλεις να εφαρμόζεις τον ίδιο κανόνα και για τα κόμματα», αναφέρει χαρακτηριστικά. 

Η ΕΛΑΣ υπογραμμίζει το παράδοξο να υπάρχουν σήμερα δύο κόμματα με συνολικές τραπεζικές οφειλές που ξεπερνούν το 1,1 δισεκατομμύριο ευρώ, τα οποία συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται κανονικά από το κράτος. «Αν επρόκειτο για μια μικρομεσαία επιχείρηση δεν θα υπήρχε περίπτωση να συνεχίσει να λαμβάνει δημόσιο χρήμα. Τα κόμματα όμως συνεχίζουν, και παρ’ όλα αυτά το χρέος τους μεγαλώνει», προσθέτει. 

Αιχμές για «νομικά κόλπα» με τα ΑΦΜ 

Η ανακοίνωση αφήνει σαφείς αιχμές και για τις πρακτικές που ακολουθούνται προκειμένου να αποφευχθούν οι οικονομικές κυρώσεις. Φωτογραφίζοντας το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη καταγγέλλει ότι επιστρατεύονται «νομικά κόλπα και διαφορετικά ΑΦΜ» με σκοπό την αποφυγή της αποπληρωμή των χρεών, ξεκαθαρίζοντας πως «αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί». 

Οι τρεις δεσμεύσεις – προτάσεις της ΕΛΑΣ 

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η ΕΛΑΣ καταθέτει μια συγκεκριμένη θεσμική πρόταση που αποτελείται από τρεις βασικούς άξονες για την αντιμετώπιση της υπερχρέωσης: 

1. Παρακράτηση κρατικής χρηματοδότησης: Το 80% της τακτικής κρατικής χρηματοδότησης που λαμβάνουν τα υπερχρεωμένα κόμματα να κατευθύνεται υποχρεωτικά και απευθείας στην αποπληρωμή των τραπεζικών τους δανείων.

2. Συμβολή των αιρετών (μισός μισθός): Όσοι εκλέγονται με τα ψηφοδέλτια αυτών των κομμάτων (βουλευτές, ευρωβουλευτές και λοιποί αιρετοί) να υποχρεούνται να καταβάλλουν το 50% των βουλευτικών ή άλλων αποζημιώσεών τους στο κόμμα, αποκλειστικά για την αποπληρωμή του χρέους.

3. Απόλυτη διαφάνεια: Κάθε χρόνο να δημοσιοποιούνται επίσημα και αναλυτικά όλα τα οικονομικά στοιχεία, προκειμένου οι πολίτες να γνωρίζουν με ακρίβεια πόσα χρήματα χρωστάει και πόσα πραγματικά αποπληρώνει το κάθε κόμμα.

«Δεν ζητάμε από τα πολιτικά κόμματα τίποτα περισσότερο από αυτό που ζητούν καθημερινά από τους πολίτες», καταλήγει η ανακοίνωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. 

Από το in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »