Έλυσε το “μακεδονικό”, δεν μείωσε τις συντάξεις, σκόνη η προπαγάνδα….

Την προπαγάνδα την αντιμετωπίζεις κατά πρόσωπο. Πόσο μάλλον όταν στο συγκεκριμένο (Συμφωνία των Πρεσπών και συντάξεις) τα γεγονότα και τα αποτελέσματα είναι τόσο προφανή που κάνουν σκόνη οποιοδήποτε ψέμα σαν κι αυτό που έλεγε  κ. Μητσοτάκης το 2018. 

Η Συμφωνία των Πρεσπών (2018) ήταν η μεγαλύτερη, ίσως, επιτυχία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι έλυσε ένα πρόβλημα που ταλάνιζε τη χώρα επί τρεις δεκαετίες. 

Και το έλυσε επωφελώς. Αρκεί να θυμηθούμε ότι, πριν από τη Συμφωνία αυτή, όλος ο κόσμος αποκαλούσε το γειτονικό μας κράτος με το όνομα Μακεδονία(σκέτο). 

 Άλλη μια απόδειξη της συμφέρουσας για τη χώρα Συμφωνίας είναι και το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη την εφαρμόζει πιστά, μολονότι ως αντιπολίτευση σερνόταν πίσω από τα εθνικιστικά συλλαλητήρια χαϊδεύοντας τους «μακεδονομάχους». 

Μέσα στον αντιπολιτευτικό οίστρο του και προκειμένου να μειώσει αυτήν την επιτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποίησε το «τελευταίο ψέμα». Το 2018 κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα ότι «αντάλλαξε τη Μακεδονία με τις  συντάξεις», βασιζόμενος στο βιβλίο δύο δημοσιογράφων. Εδώ αυτό που είπε ο νυν πρωθυπουργός με σαφή αναφορά στο βιβλίο αυτό. 

Σήμερα η υπόθεση αυτή έρχεται ξανά στην επικαιρότητα, καθώς αυτές οι δύο δημοσιογράφοι ετοιμάζουν ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση του «Σκάι», στο οποίο ο κ. Τσίπρας αρνήθηκε να μιλήσει. Εδώ η άρνηση του πρώην πρωθυπουργού και η απάντηση των δημιουργών του ντοκιμαντέρ. 

Ποια είναι η ουσία πίσω από όλα αυτά; 

Πρώτον, η αχαλίνωτη προπαγάνδα που χρησιμοποίησε ο κ. Μητσοτάκης για να καταλάβει την εξουσία. Όχι μόνο πολέμησε μια Συμφωνία συμφέρουσα για τη χώρα, όπως η Συμφωνία των Πρεσπών(απόδειξη ότι την εφαρμόζει πιστά εδώ και εφτά χρόνια, παρά τους προηγηθέντες λεονταρισμούς του), αλλά κατηγόρησε ψευδώς τον προκάτοχό του ότι «πούλησε» τη Μακεδονία για να μη μειωθούν οι συντάξεις. Όμως, αν ο Τσίπρας διέπραξε τέτοια «εθνική μειοδοσία», όπως έλεγαν τότε οι έξαλλοι της ΝΔ, γιατί ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του «ορκίζονται» στη Συμφωνία των Πρεσπών; Η απάντηση είναι κάτι περισσότερο από προφανής. 

Δεύτερο, σε αντίθεση με αυτήν την προπαγάνδα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε τότε το μείζον: και το «μακεδονικό» έλυσε επωφελώς και δεν μείωσε τις συντάξεις. 

Γι’ αυτό κάνει λάθος ο κ. Τσίπρας που δεν μιλάει στο ντοκιμαντέρ. Έπρεπε να μιλήσει και να πει τις δύο αλήθειες.

Η πρώτη είναι ότι η δική του κυβέρνηση δεν μείωσε τις συντάξεις, τις οποίες είχαν μειώσει αρκετές φορές οι προηγούμενες κυβερνήσεις των κομμάτων που ευθύνονται και για τη χρεοκοπία του 2009.  

Και η δεύτερη αλήθεια είναι ότι η δική του κυβέρνηση κατάφερε αυτό που επιδίωκαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1989: τη λύση του «μακεδονικού». Έτσι, αντί η γειτονική χώρα να μονοπωλεί το όνομα «Μακεδονία»(σκέτο) υποχρεώθηκε να αλλάξει το Σύνταγμά της και το όνομά της είναι πλέον σύνθετο με γεωγραφικό προσδιορισμό(Βόρεια Μακεδονία), δηλαδή αυτό που «κυνηγούσε» η ελληνική εξωτερική πολιτική επί τρεις δεκαετίες.

Εν κατακλείδι: την προπαγάνδα την αντιμετωπίζεις κατά πρόσωπο. Πόσο μάλλον όταν στο συγκεκριμένο (Συμφωνία των Πρεσπών και συντάξεις) τα γεγονότα και τα αποτελέσματα είναι τόσο προφανή που κάνουν σκόνη οποιοδήποτε ψέμα σαν κι αυτό που έλεγε  κ. Μητσοτάκης το 2018…

Πηγή: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ / news247.gr

  

Διαβάστε Περισσότερα »

Το αργυρό δίδραχμο της Ρόδου επιστρέφει στην πατρίδα του - (Ιστορία της Ροδιακής νομισματοκοπίας)

Κατασχέθηκε στις Η.Π.Α 

Το Αργυρό Δίδραχμο της Ρόδου, περιλαμβάνεται ανάμεσα στα  26 αρχαία αντικείμενα που κατασχέθηκαν από τις αμερικανικές διωκτικές αρχές και επαναπατρίζονται στην Ελλάδα. 

Είναι ένα από τα πιο εμβληματικά νομίσματα (304 π.Χ), όπου στην εμπρόσθια όψη φέρει την κεφαλή του Θεού Ήλιου, που συμβολίζει τη δύναμη και την ακτινοβολία της Ρόδου και στην πίσω το «Ρόδον»,  το διαχρονικό σύμβολο του νησιού. 

Το νόμισμα κατασχέθηκε στο Μέμφις των Η.Π.Α, καθώς ο εισαγωγέας δεν διέθετε νόμιμα παραστατικά εξαγωγής από την Ελλάδα. 

Το 304 π.Χ. σηματοδοτεί τη λήξη της πολιορκίας της Ρόδου από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή και την έναρξη της «χρυσής εποχής» του νησιού. 

Πηγή: ertnews.gr

==========================

Ιστορία της Ροδιακής νομισματοκοπίας 

Η Αρχαία Ροδιακή νομισματοκοπία αναφέρεται στην νομίσματα, που κόπηκαν από την ανεξάρτητη Ροδιακή πολιτεία, κατά τη διάρκεια της Κλασικής και Ελληνιστικής εποχής. Οι Ρόδιοι έλεγχαν επίσης το έδαφος στη γειτονική Καρία, που ήταν γνωστή ως Ροδιακή Περαία και ήταν υπό την εξουσία των νησιωτών. Ωστόσο, πολλά άλλα ανατολικά κράτη και πολιτείες της Μεσογείου υιοθέτησαν το Ροδιακό (Χιακό) νομισματικό πρότυπο, ακολουθώντας τη Ρόδο. Η νομισματική χρήση του προτύπου επέτυχε ευρεία κυκλοφορία στην περιοχή. Ακόμη και το Πτολεμαϊκό βασίλειο, ένα σημαντικό ελληνιστικό κράτος στην ανατολική Μεσόγειο, υιοθέτησε για λίγο το Ροδιακό νομισματικό πρότυπο. 

Η Ρόδος ήταν μια σημαντική θαλάσσια και εμπορική δύναμη. Για παράδειγμα, τα συριακά εμπορεύματα που κατευθύνονταν προς την Αίγυπτο έκαναν στροφή μέσω της νήσου Ρόδου. Οι Ρόδιοι έκαναν επίσης μεγάλες συνεισφορές για την καταπολέμηση της πειρατείας στην περιοχή.[9] Η Ρόδος ήταν σύμμαχος του βασιλείου των Πτολεμαίων.

Η λύση της πολιορκίας της Ρόδου (305 - 304 π.Χ.) από τον Δημήτριο Α΄ της Μακεδονίας, οδήγησε στους Ρόδιους να αποκτήσουν ευρύτερη ελευθερία δράσης, και οι δεσμοί με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο ενισχύθηκαν. Η πολιορκία ήταν μια προσπάθεια να σπάσει η Ροδιο-Αιγυπτιακή συμμαχία. Ωστόσο, τα τετράδραχμα και τα χρυσά νομίσματα που προέρχονταν από τη Ρόδο εξαφανίστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα δίδραχμα της Ρόδου (βάρους 6,7 γραμ.) απέκτησαν σταθερή θέση -με τη μεγάλη κυκλοφορία τους- στο εμπόριο της Ανατολικής Μεσογείου. Το μη σταθερό βάρος του δεν επέτρεψε στο ροδιακό δίδραχμο να λειτουργήσει ως πραγματικό διεθνές μέσο ανταλλαγής. Επίσης πολλά αργυρά νομίσματα της Ρόδου λειώνονταν στην Αίγυπτο, όταν δαπανώνταν εκεί, και στη συνέχεια κόβονταν ως Πτολεμαϊκά νομίσματα. 

Αποδεικνύεται ότι οι απομιμήσεις των Ροδιακών νομισμάτων κυκλοφορούσαν μεταξύ 188 - 167 π.Χ. στη Λυκία (στην ηπειρωτική Μ. Ασία). Αυτά τα πλαστά νομίσματα αντέγραφαν μια παλαιότερη παραλλαγή των Ροδιακών νομισμάτων. 

Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Ρόδου από τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου το 88 π.Χ., μια πιθανή σειρά έκτακτης ανάγκης μεγάλων χάλκινων νομισμάτων κόπηκε, ως αποτέλεσμα του πολέμου.

 Ο θεός του ήλιου, Ήλιος, ήταν ο σημαντικός θεός των Ροδίων. Πολλές αρχαίες πόλεις ισχυρίστηκαν ότι προέρχονταν από τον θεό. Ο Ήλιος θα εμφανιζόταν στην εμπρόσθια πλευρά των νομισμάτων της Ρόδου για τέσσερις αιώνες. Τα σχέδια της Ροδιακής νομισματοκοποίας δεν επηρεάστηκαν από τις εκστρατείες του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. 

Ο Ρόδος χρησιμοποιούσε το κεφάλι του Ήλιου ή ένα ρόδον (τριαντάφυλλο) ως σύμβολό της. Αυτά τα σύμβολα χρησιμοποιήθηκαν επίσης σε άλλες μορφές τέχνης, εκτός από την νομίσματα, όπως σε σφραγίδες αμφορέων. Αυτά τα σύμβολα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ερευνητές για να προσδιοριστεί η προέλευση ενός αντικειμένου, και σε ορισμένες περιπτώσεις το σύμβολο αναφέρεται στο όνομα του τόπου. Το ρόδο αναφέρεται στη Ρόδο ως λαλούν σύμβολο (ρόδον - Ρόδος). Ένας τύπος Ροδιακών τετραδράχμων χρησιμοποίησε την πλώρη ενός πλοίου ως σύμβολο της ναυτικής δύναμης της Ρόδου. Η πλώρη είναι πιο εμφανής από ένα πιο πλήρες δείγμα του νομίσματος, και είναι στην αριστερή πλευρά του ρόδου, στην πίσω όψη του νομίσματος. Στη δεξιά πλευρά του ρόδου είναι ένα μπουμπούκι. Κάτω από το ρόδο είναι το όνομα του αξιωματούχου, και μία επιγραφή επάνω από το ρόδο αναφέρεται στη Ρόδο. Η εμπρός όψη του νομίσματος απεικονίζει τον θεό Ήλιο. 

Το τέλος του τοπικού νομίσματος 

Η τελική καταστροφή της νομισματοκοπίας της Ρόδου προήλθε από τους τελευταίους Ρωμαϊκούς Εμφυλίους πολέμους που ξεκίνησαν από τον Εμφύλιο Πόλεμο του Καίσαρα. Πολλά μικρά ελληνιστικά αργυρά νομίσματα έπαψαν να υπάρχουν. Μέχρι το 30 π.Χ. το ρωμαϊκό νομισματικό σύστημα και τα δηνάρια ήταν σαφώς κυρίαρχα στα ανατολικά τμήματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Η Ρόδος περιήρθε κάτω από την άμεση ρωμαϊκή κυριαρχία το 31 μ.Χ., και συγχωνεύτηκε στην επαρχία της Ασίας το 44 μ.Χ. 

(Με πληροφορίες από wikipedia)

Διαβάστε Περισσότερα »

Πρωτομαγιά, εργασία και η νέα γενιά...

Για τη νέα γενιά, Πρωτομαγιά σημαίνει να δούμε την εργασία πέρα ​​από τους φαινομενικούς αριθμούς, που διατυμπανίζουν οι κυβερνώντες, λένε τα νεαρά παιδιά 

Χειμωνιάτικη η φετινή Πρωτομαγιά, καθώς ο καιρός φάνηκε και αυτός να «διαμαρτύρεται» για όλα όσα αντιμετωπίζει ο κόσμος της εργασίας. 

Μπορεί τα νούμερα της απασχόλησης να ευημερούν, αλλά για τους πιο πολλούς εργαζόμενους, η καθημερινότητα είναι σκληρή : Χαρακτηρίζεται από μισθούς που τελειώνουν στο πρώτο δεκαπενθήμερο ,από απλήρωτες υπερωρίες, επισφαλείς συμβάσεις, δουλειά χωρίς ρεπό, χωρίς ασφάλιση, χωρίς καμία εγγύηση. 

Η εργασία παραμένει υποτιμημένη και ανασφαλής. 

Ειδικά για τη νέα γενιά, που «γιορτάζει» αυτήν την Πρωτομαγιά με τη δική της ατζέντα: Απαιτώντας καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. 

Συζητώντας με τους φίλους των παιδιών μου, τους περιβόητους Millennials και τη Γενιά Ζ , ακούω συνεχώς να λένε ότι  αυτή τη στιγμή η κατάσταση είναι καταστροφική. 

Οι μισθοί πενιχροί και το οξύ και άλυτο εν πολλοίς, πρόβλημα της στέγασης , ορθώνουν τεράστια εμπόδια στη νέα γενιά να ζήσει τη ζωή που ονειρεύτηκε. 

Για τους άνεργους νέους η κατάσταση είναι φυσικά πολύ χειρότερη. Εκτός από την οικονομική απώλεια, υφίστανται μια αποδυνάμωση της προσωπικότητάς τους, δημιουργώντας εκτεταμένες μορφές υπαρξιακής μοναξιάς. 

Αναμφίβολα, η  αμοιβή αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της εργασίας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να κερδίσουν τα προς το ζην. 

Η εργασία είναι όμως κάτι πολύ περισσότερο. Αντιπροσωπεύει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σχετίζονται με την πραγματικότητα γύρω τους. Είναι μια σχέση με τα υλικά πράγματα και, πάνω απ’ όλα, με τους ανθρώπους. 

Σε αυτή την εμπειρία, και οι νέοι βιώνουν για πρώτη φορά ως ενήλικες την άσκηση της ενεργού ιδιότητας του πολίτη, που αποτελείται από δικαιώματα και καθήκοντα, καθώς και την πλήρη αίσθηση της συμμετοχής τους στην κοινοτική διάσταση της κοινωνίας. 

Πολλοί νέοι σήμερα αναζητούν θέσεις εργασίας που συνάδουν περισσότερο με τις αξίες τους. «Η βασική προϋπόθεση για την ανθρώπινη ευτυχία είναι η εργασία», έγραψε το 1883 ο Λέων Τολστόι στο δοκίμιό του «Σε τι συνίσταται η πίστη μου». 

Πέρα από τους αριθμούς 

Για τη νέα γενιά, Πρωτομαγιά σημαίνει να δούμε την εργασία πέρα ​​από τους φαινομενικούς αριθμούς, που διατυμπανίζουν οι κυβερνώντες, λένε τα νεαρά παιδιά. 

«Δεν αρκεί να αναρωτηθούμε μόνο πόσες θέσεις εργασίας έχουν δημιουργηθεί», μου είπε ένας 35αρης φίλος, που εργάζεται ως νοσηλευτής: «Πρέπει να αναρωτηθούμε ποια ανθρώπινη και κοινωνική ποιότητα διαθέτουν αυτές οι θέσεις εργασίας. Δημιουργούν αξιοπρέπεια; Σέβονται τους ανθρώπους ή τους καταναλώνουν μέχρι τελικής πτώσης; Τους επιτρέπουν να αισθάνονται χρήσιμοι στους άλλους ή απαιτούν μόνο υπακοή, προσαρμογή και σιωπή; Η καλή εργασία δεν μπορεί πλέον να είναι πολυτέλεια για λίγους. Μια δίκαιη κοινωνία δεν αρκείται απλώς στην κατανομή πόρων. Πρέπει επίσης να παρέχει ευκαιρίες για αναγνώριση και συμμετοχή. Πρέπει να αποτρέψει το νόημα από το να γίνει προνόμιο εκείνων που έχουν την οικονομική δυνατότητα να επιλέξουν. Αφήνοντας τους υπόλοιπους -και πιο πολλούς -πίσω. Με μόνο «βραβείο» την επισφάλεια και την παραίτηση». 

Λόγια που προβληματίζουν το σύνολο σχεδόν της νέας γενιάς. Που διαθέτει ίσως τα περισσότερα προσόντα από κάθε προηγούμενη γενιά. Αλλά και που βλέπει την Τεχνητή Νοημοσύνη να καταστρέφει θέσεις εργασίας, ειδικά για τους μορφωμένους νέους. 

Τι είδους εργασία θέλουμε 

Για ορισμένους τομείς της κοινωνίας, η εργασία κινδυνεύει να χάσει τη σύνδεσή της με την πρόοδο και την αξιοπρέπεια. Αυτό το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, αλλά θα πρέπει να προκαλέσει προβληματισμό εντός της κοινωνίας , αλλά και στα ίδια τα  εργατικά συνδικάτα. Όσα υπάρχουν και λειτουργούν βέβαια …

Είναι μήπως υπερβολή να θέσουμε το ερώτημα: «Τι είδους εργασία θέλουμε;». Μια δραστηριότητα στην οποία ο εργαζόμενος βιώνει το πέρασμα του χρόνου στο πόστο του  ως την απαραίτητη βάσανο  για έναν μισθό; 

Μπορεί ο Γκυστάβ Φλωμπέρ, με την παροιμιώδη και καυστική ειρωνεία του, να γράφει στην «Αλληλογραφία» του, ότι «τελικά, η εργασία εξακολουθεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να περάσεις την ώρα σου». 

Αλλά ο Πρίμο Λέβι, ο διάσημος Ιταλό-Εβραίος  συγγραφέας και επιζών του Ολοκαυτώματος, στο μυθιστόρημά του «Το κλειδί με αστέρι» ( La chiave a stella),  που γράφτηκε το 1978, λέει  ότι «το να αγαπάς την εργασία σου, είναι η καλύτερη συγκεκριμένη προσέγγιση της ευτυχίας στη γη». 

Το να μιλάμε για αγάπη για την εργασία μας δεν πρέπει να θεωρείται πολυτέλεια, έλεγε ο Πρίμο Λέβι. Αντίθετα, σημαίνει την αποκατάσταση της εργασίας στην πιο ανθρώπινη διάστασή της. 

Όταν αυτό που κάνουμε γίνεται μέρος μιας κοινής αφήγησης, όταν οι επιχειρήσεις, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα γραφεία και τα εργοτάξια γίνονται χώροι όπου όχι μόνο δημιουργείται πλούτος, αλλά παράγεται αξία, μοιράζεται με τους  άλλους. 

Ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη και η αξιοπρέπεια στον κόσμο της εργασίας δεν μπορούν πλέον να είναι απλές διακοσμητικές έννοιες. 

Όταν λείπουν, χάνουμε όχι μόνο την ευημερία, αλλά και τη συλλογική νοημοσύνη, την ευθύνη και την επιθυμία να συνεισφέρουμε για το κοινό καλό.

Οι νέοι μας, ζητούν και διεκδικούν, η εργασία να πάψει να είναι απλώς μια αγγαρεία ή μια αναγκαιότητα. Αλλά να γίνει μια από τις πιο συγκεκριμένες και όμορφες μορφές της κοινής μας ζωής. 

Πηγή: Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr

Φωτο EUROKINISSI από την πορεία διαμαρτυρίας στο κέντρο της Αθήνας

Διαβάστε Περισσότερα »

Γερμανικός τουρισμός: Πτώση 10% στις κρατήσεις για Ελλάδα...

Η κρίση στη Μέση Ανατολή “γυρίζει” τη ζήτηση προς Ισπανία 

Πτώση 10% καταγράφουν οι κρατήσεις των Γερμανών για οργανωμένες διακοπές στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Travel Data + Analytics, καθώς οι αναταράξεις στη Μέση Ανατολή αλλάζουν τον χάρτη της ταξιδιωτικής ζήτησης. Μεγάλη κερδισμένη εμφανίζεται η Ισπανία, ενώ πιέζονται Τουρκία, Αίγυπτος και προορισμοί μεγάλων αποστάσεων. 

Βουτιά 10% στις κρατήσεις οργανωμένων διακοπών καταγράφει η Ελλάδα στη γερμανική αγορά ταξιδιωτικών γραφείων, σε μια περίοδο κατά την οποία η αγορά αναπροσαρμόζει τις επιλογές της υπό το βάρος της γεωπολιτικής αβεβαιότητας, των ταξιδιωτικών προειδοποιήσεων και των ακυρώσεων από tour operators για προορισμούς που επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από την κρίση στη Μέση Ανατολή. 

Σύμφωνα με την έκθεση Μαρτίου της Travel Data + Analytics, η μείωση στις κρατήσεις έρχεται σε ένα ευρύτερο περιβάλλον μετατόπισης της ζήτησης μακριά από ανατολικούς και μεσαίων αποστάσεων προορισμούς, με τους ταξιδιώτες να δείχνουν μεγαλύτερη προτίμηση στη δυτική Μεσόγειο. 

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ισπανία εξελίσσεται στον μεγάλο κερδισμένο. Η ηπειρωτική Ισπανία καταγράφει αύξηση 32%, ενώ Κανάρια Νησιά και Βαλεαρίδες ενισχύονται κατά 15% αντίστοιχα. Θετικά κινείται και η Ιταλία, με άνοδο 8%, καθώς και η Πορτογαλία, με αύξηση 3%. 

Η μετατόπιση αυτή δείχνει ότι οι ταξιδιώτες αναζητούν πλέον πιο «ασφαλείς» και προβλέψιμες επιλογές στη δυτική Ευρώπη, την ώρα που οι ανατολικοί προορισμοί μεσαίων αποστάσεων έχασαν συνολικά 34% τον Μάρτιο σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρυσι. Εξαίρεση στη γενικότερη πτώση αποτέλεσαν μόνο οι μεσαίων αποστάσεων πτήσεις προς τη δυτική Ισπανία, που αυξήθηκαν κατά 16%, τα χερσαία ταξίδια, με άνοδο 2%, και οι κρουαζιέρες, οι οποίες πάντως κινήθηκαν αρνητικά, με πτώση 18%. 

Η μεγαλύτερη ανατροπή καταγράφεται στην Τουρκία. Πριν από την κλιμάκωση της κρίσης, η χώρα ήταν ο δημοφιλέστερος προορισμός για το προσεχές καλοκαίρι, με αύξηση 12% σε σχέση με πέρυσι. Μετά τις απώλειες του Μαρτίου, που έφτασαν το 46%, η σωρευτική αύξηση των εσόδων περιορίστηκε μόλις στο 3%. 

Αντίστοιχα, η Αίγυπτος είδε την προηγούμενη καλοκαιρινή δυναμική της να εξανεμίζεται μέσα σε έναν μήνα. Από αύξηση 15% στην πρώτη εικόνα των σωρευτικών πωλήσεων, πέρασε στο +1%, καθώς η αβεβαιότητα στην περιοχή επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις των ταξιδιωτών. 

Ισχυρές πιέσεις δέχονται και οι προορισμοί του Κόλπου. Μόνο για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, περισσότερο από το ένα τέταρτο των χειμερινών εσόδων έχει ήδη ακυρωθεί. Την ίδια ώρα, οι διαταραχές στις αεροπορικές συνδέσεις χτυπούν και προορισμούς μεγάλων αποστάσεων, όπως οι Μαλδίβες και η Ταϊλάνδη, αλλά και αγορές όπως η Τουρκία και η Αίγυπτος, που εμφανίζουν απότομες μειώσεις στις κρατήσεις. 

Μείωση 25% το Μάρτιο

Στο σύνολο των καναλιών πωλήσεων, ο Μάρτιος έκλεισε με πτώση 25%. Αν συνυπολογιστούν ακυρώσεις, αλλαγές και νέες κρατήσεις, η μείωση για τον μήνα έφτασε το 49%, αποτυπώνοντας το μέγεθος του σοκ στην αγορά.

Παρότι οι κρατήσεις του Μαρτίου για τη χειμερινή σεζόν κατέρρευσαν σχεδόν κατά το ήμισυ, το συνολικό ισοζύγιο των ψυχρότερων μηνών παραμένει ακόμη θετικό. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και για το καλοκαίρι, όπου η αγορά έχασε μέρος της προηγούμενης δυναμικής της, αλλά δεν έχει περάσει σε αρνητικό έδαφος.

Η χειμερινή σεζόν, με βάση τα στοιχεία έως το τέλος Μαρτίου, εξακολουθεί να εμφανίζει αύξηση 2%. Η εικόνα αυτή, ωστόσο, χαρακτηρίζεται εύθραυστη. Τα τελικά έσοδα της χειμερινής περιόδου έχουν φτάσει τα περσινά επίπεδα, αλλά δεν έχουν ακόμη ακυρωθεί όλες οι αναχωρήσεις του Απριλίου προς τα Εμιράτα ούτε έχουν ολοκληρωθεί όλες οι επανακρατήσεις μακρινών ταξιδιών μέσω μεγάλων αεροπορικών κόμβων. Παράλληλα, ο όγκος των νέων χειμερινών κρατήσεων παραμένει σημαντικά χαμηλότερος από πέρυσι ακόμη και στις πρώτες εβδομάδες του Απριλίου.

Η θερινή σεζόν έχασε τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες από την προηγούμενη ανάπτυξή της έως το τέλος Μαρτίου 2026, με τη σωρευτική αύξηση των πωλήσεων να περιορίζεται πλέον στο 3%. Το επίπεδο πληρότητας στο τέλος Μαρτίου διαμορφώθηκε στο 59%, τρεις μονάδες χαμηλότερα από πέρυσι.

Φωτο: Λίνδος- Ρόδος | Φωτό: shutterstock.com

Πηγή: Χριστίνα Λαΐνοπούλου / tornosnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο “ανυποψίαστος” εισαγγελέας, ο υποκριτής υπουργός και οι περιδεείς παρακολουθούμενοι….

Το πλήθος των δημόσιων προσώπων με υψηλές θέσεις (υπουργοί, στρατηγοί κ.α), που έπεσαν θύμα των παρακολουθήσεων και δεν κουνούν ούτε το δαχτυλάκι τους, σιωπούν αισχυντηλά και συμβάλλουν έτσι στο οριστικό (;) κουκούλωμα της υπόθεσης. 

Υπάρχουν τουλάχιστον δύο πρόσωπα που πρωταγωνιστούν τις τελευταίες μέρες στις εξελίξεις γύρω από το σκάνδαλο των υποκλοπών. Ο (τρίτος στη σειρά) ανώτατος εισαγγελέας, που το καταχωνιάζει. Και ο υπουργός Δικαιοσύνης, που κατηγορεί για αντιθεσμική στάση όσους επέκριναν την πράξη αυτή. 

Όμως, υπάρχει και κάτι χειρότερο: το πλήθος των δημόσιων προσώπων με υψηλές θέσεις (υπουργοί, στρατηγοί κ.α), που έπεσαν θύμα των παρακολουθήσεων και δεν κουνούν ούτε το δαχτυλάκι τους, σιωπούν αισχυντηλά και συμβάλλουν έτσι στο οριστικό (;) κουκούλωμα της υπόθεσης. 

1. Πρόσωπο πρώτο: ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας. 

Οι δικαστικοί αποτελούν την, κατά το Σύνταγμα, τρίτη εξουσία και «απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία» (άρθρο 87). Δεν είναι, δηλαδή, υποχρεωμένοι να συμμορφώνονται με τις εντολές ή επιθυμίες της δεύτερης εξουσίας, της εκτελεστικής, δηλαδή των κυβερνήσεων. Γιατί, όμως, πολύ συχνά δίνουν την εντύπωση ότι κάνουν το αντίθετο, δηλαδή ότι πράξεις και αποφάσεις τους υπακούουν ή προσαρμόζονται σε αυτά που θέλουν οι κυβερνήσεις; Η εξήγηση είναι πολύ απλή: διότι οι ηγεσίες των ανώτατων δικαστηρίων διορίζονται από τις κυβερνήσεις. Επίσης, μετά την αφυπηρέτησή τους, αρκετοί δικαστές διορίζονται σε υψηλόβαθμες δημόσιες θέσεις, εξ’ ου και η υποψία της «συναλλαγής». 

Αυτές είναι γενικές και αδιαμφισβήτητες διαπιστώσεις. Ας έρθουμε τώρα στα συγκεκριμένα: 

Πρώτον, ο εισαγγελέας έκρινε ότι «δεν υπάρχουν νέα στοιχεία» και δεν ανασύρει την υπόθεση από το αρχείο. Έτσι έκρινε, έτσι έπραξε. 

Δεύτερον, άραγε ο εισαγγελέας δεν είδε ότι στην πολύκροτη δίκη, που έγινε στο Πλημμελειοδικείο, πλανιόταν στην ατμόσφαιρα το ενδεχόμενο της κατασκοπείας, γι’ αυτό και ο δικαστής ζήτησε να γίνει νέα έρευνα; Άραγε ο ανώτατος εισαγγελέας αδιαφορεί για το γεγονός ότι μεταξύ των προσώπων που παρακολουθήθηκαν ήταν ο (τότε) υπουργός Εξωτερικών και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων; 

Τρίτον, ο ανώτατος εισαγγελέας δεν συγκινήθηκε καθόλου από το γεγονός ότι ένας από τους καταδικασθέντες κατηγορουμένους είπε ότι το κακόβουλο λογισμικό PREDATOR η εταιρεία του το πουλάει μόνο σε κρατικές υπηρεσίες; Ούτε τον συγκίνησε η «απειλή» του καταδικασθέντος προς τον πρωθυπουργό με αναφορές στο σκάνδαλο Γουοτεργκέιτ και στον Νίξον; 

Τι θα πείραζε -και ποιον- να ερευνηθούν αυτές οι πτυχές της υπόθεσης; Δεν μπόρεσε να αντιληφθεί ο ανώτατος εισαγγελέας το σάλο που θα ξεσπούσε, αν τα αγνοούσε αυτά και έκλεινε την υπόθεση; Ποιος θα απαντήσει στα ερωτήματα -αυτά και άλλα- που θέτουν ομότεχνοί του της νομικής επιστήμης, καθηγητές πανεπιστημίων και πρώην δικαστές; Ο Άρειος Πάγος έχει πλέον και Γραφείο Τύπου. Δεν αξίζει -για το δικό του κύρος- να δώσει απαντήσεις; 

Τέταρτο και τελευταίο, ο κ. Τζαβέλλας ήταν ο εισαγγελέας που είχε δώσει άδειες για παρακολουθήσεις της ΕΥΠ πριν από μερικά χρόνια. Δεν θα έπρεπε να έχει κάποιου είδους ασυμβίβαστο και να μην πάρει αυτός την τωρινή απόφαση; 

2. Πρόσωπο δεύτερο: ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης. 

Ο οποίος είπε χτες (στον Σκάι) ότι «η δικαιοσύνη δεν είναι όπως μάς συμφέρει, είναι μία και ενιαία». Και κατακεραύνωσε όλη την αντιπολίτευση -και ειδικά τον Νίκο Ανδρουλάκη- ότι «αμφισβητούν το θεσμό της Δικαιοσύνης» και γι’ αυτό «υπάρχει πρόβλημα στη Δημοκρατία». 

Πόσα καντάρια υποκρισίας κρύβει αυτή η δήλωση του υπουργού; Θα φανεί αμέσως.  Αλήθεια, μήπως θυμάται τι έχει πει παλαιότερα και πρόσφατα συνάδελφός του υπουργός για πράξεις δικαστικών που δεν του άρεσαν; Θα του θυμίσουμε εμείς. Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει ζητήσει να… τιμωρηθεί η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, επειδή δήλωσε ότι το ελληνικό Σύνταγμα εμποδίζει την έρευνα για υπουργούς; Τι το ανακριβές περιείχε η δήλωσή της αυτή; Δεν το έχει παραδεχτεί ο πρωθυπουργός που είπε ότι θα ζητήσει την αναθεώρηση του άρθρου 86; 

Μήπως ο κ. Φλωρίδης δεν άκουσε τον κ. Γεωργιάδη να χαρακτηρίζει «άσχετη» και «εκβιάστρια» την άλλη ευρωπαία εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου; Άκουσε ο κ. Φλωρίδης κάποιον από τη θεσμική αντιπολίτευση να μιλάει έτσι για τον κ. Τζαβέλλα; 

Χειρότερο από όλα αυτά είναι η στάση που κρατούν εδώ και χρόνια τα πρόσωπα που έχουν πέσει θύματα παρακολούθησης. Διαβάστε ποιοι είναι: Χατζηδάκης, Γεραπετρίτης, Δένδιας, Χρυσοχοίδης, Γεωργιάδης, Θεοδωρικάκος, Βορίδης, Σκέρτσος, Κικίλιας, Κεφαλογιάννη, Κεραμέως. Δηλαδή, 11 εν ενεργεία υπουργοί. Επίσης, ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ Φλώρος και της Αστυνομίας Καραμαλάκης. 

Όλοι αυτοί σιωπούν αιδημόνως, αντί να έχουν φέρει τα πάνω-κάτω για να μάθουν γιατί τους παρακολουθούσαν. 

Ο Άγγλος συγγραφέας John Lyly το έχει πει έτσι εδώ και πέντε αιώνες: «Όποιος χάσει την τιμή του δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει»… 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Χωρίς προσχήματα...

Χθες ο Αρειος Πάγος ενταφίασε εκ νέου τη διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών. Ο εισαγγελέας του ανωτάτου δικαστηρίου, κ. Τζαβέλλας, αποφάσισε η υπόθεση να παραμείνει στο αρχείο. Εκεί δηλαδή που την είχαν στείλει ο αντεισαγγελέας Αχιλλέας Ζήσης και η τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη. 

Η χθεσινή απόφαση ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων αλλά, μάλλον, κανέναν δεν εξέπληξε καθώς η Δικαιοσύνη από την πρώτη στιγμή που αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών συνεργάζεται στενά με τον Κυρ. Μητσοτάκη και το επιτελείο τους ώστε η υπόθεση να κουκουλωθεί. 

Οταν έγινε γνωστό το σκάνδαλο, η Δικαιοσύνη δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για τη διερεύνησή του. Δεν διατάχθηκαν κανένας άμεσος έλεγχος και καμία κατάσχεση υλικού στις εμπλεκόμενες εταιρείες και δεν κλήθηκαν άμεσα να καταθέσουν οι ιθύνοντες αυτών. Επίσης ποτέ δεν έγινε ουσιαστικός έλεγχος στην ΕΥΠ. 

Στο αρχικό στάδιο της υπόθεσης, το 2022, είχαν σχηματιστεί τρεις δικογραφίες. Δύο για τον Θανάση Κουκάκη και μία για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισ. Ντογιάκος όχι μόνο δεν συνένωσε τις δικογραφίες, αλλά έφτιαξε και μια τέταρτη για να διερευνήσει ο ίδιος το πώς διέρρευσαν τα στοιχεία της παρακολούθησης στα ΜΜΕ και κατ' επέκταση στα θύματα!  

Ο Ισ. Ντογιάκος είναι επίσης αυτός που στις αρχές του 2023 εμπόδισε την ΑΔΑΕ να διερευνήσει το σκάνδαλο κάνοντας έλεγχο σε τηλεφωνικούς παρόχους. Επίσης, κυβέρνηση και ηγεσία της Δικαιοσύνης εμπόδισαν την ΑΔΑΕ να κάνει επιτόπια έρευνα στην ΕΥΠ. 

Τέλος, η ηγεσία της Δικαιοσύνης κάλυψε απόλυτα την κυβέρνηση, η οποία επικαλούμενη το απόρρητο και απειλώντας όσους γνώριζαν και μιλούσαν με ποινές φυλάκισης, εμπόδισε να ανοίξουν στόματα. 

Στη μετά Ντογιάκο εποχή στον Αρειο Πάγο, η διάδοχός του κ. Αδειλίνη συνέχισε στην ίδια κατεύθυνση και είναι αυτή που έστειλε την υπόθεση στο αρχείο ύστερα από έρευνα που έκανε ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχ. Ζήσης, ακριβώς γι' αυτόν τον σκοπό. Για το οριστικό κουκούλωμα. 

Ο κ. Τζαβέλλας -ως κυβερνητική επιλογή- ήταν αναμενόμενο να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Θα περιμέναμε όμως από αυτόν, μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και την αντίδραση του αφεντικού της Ιntellexa, να καλέσει τον κ. Ντίλιαν για να μάθει σε ποιον πούλησε το Predator στην Ελλάδα από τη στιγμή που, με βάση τα λεγόμενά του, συναλλάσσεται μόνο με κυβερνήσεις και κρατικές αρχές. Δεν το έπραξε. Και αποκαλύφθηκε. Ούτε τα προσχήματα δεν τήρησε. 

Στην φωτο: Ο εισαγγελέας του ανωτάτου δικαστηρίου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας | ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

Πηγή: efsyn.gr

========================

Γνωστά πράγματα…

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου από το Tvxs.gr.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ελλάς- Γαλλία- Συμμαχία: Το “χεράτα” εκεί σημαίνει φυλακή….

Στη Γαλλία τα σκάνδαλα δεν κουκουλώνονται και οι ανώτατοι πρώην αξιωματούχοι δεν προστατεύονται από άρθρα 86. 

 

Ας υποθέσουμε ότι ο Εμανουέλ Μακρόν, λίγο πριν έρθει στην Ελλάδα, ζητούσε από τις υπηρεσίες της Γαλλικής Προεδρίας να του πουν «με τι ασχολούνται στην Αθήνα». Αυτές θα έριχναν μια ματιά στα μέσα ενημέρωσης και θα του απαντούσαν με δύο λέξεις: ΟΠΕΚΕΠΕ και Κοβέσι. 

Ο Μακρόν ήρθε, παράτες, αγκαλιές με Μητσοτάκη, γεύμα στο Προεδρικό με τον Τασούλα, περατζάδα στη φρεγάτα «Κίμων» και «Ελλάς- Γαλλία- Συμμαχία»-τρεις λέξεις στα ελληνικά. Τρε μπιεν. 

Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο Μακρόν θυμόταν το «ΟΠΕΚΕΠΕ και Κοβέσι», προσπαθούσε να λύσει την απορία του και ρωτούσε το δικό μας: «Κεσκεσέ, μον αμί Κυριάκος;». 

Ο Μητσοτάκης θα αιφνιδιαζόταν(«πώς τα έμαθε ο πουρκουάς»;). Και η πιο φυσιολογική απάντηση που θα μπορούσε να του δώσει είναι: «Αυτά τα έχουν αναλάβει η Βούλτεψη και ο Άδωνης»! 

Το καλαμπούρι σταματάει εδώ. Όμως, ο Μακρόν θα μπορούσε να πληροφορήσει τον Μητσοτάκη ότι στη δική του χώρα οι εισαγγελείς μπορούν να ασκήσουν δίωξη σε Προέδρους Δημοκρατίας και  Πρωθυπουργούς και τα δικαστήρια να τους καταδικάσουν. 

Τον μεν έναν, Νικολά Σαρκοζί, για διαφθορά: Πήρε μερικά εκατομμύρια από τον Καντάφι για να κάνει προεκλογική εκστρατεία. Πήγε και 20 μέρες φυλακή. 

Και τον άλλον, τον πρώην πρωθυπουργό Φρανσουά Φιγιόν, τον καταδίκασαν για κάτι πιο ευτελές, την εικονική πρόσληψη της συζύγου του στο γραφείο του. Αυτός δεν πήγε φυλακή, πλήρωσε κάμποσα χιλιάρικα. 

Και οι δύο καταδίκες έγιναν μέσα στη θητεία του Μακρόν. Ας κάνουμε τώρα τις αναπόφευκτες συγκρίσεις: 

1.Στη Γαλλία, τους δύο ανώτατους πρώην πολιτειακούς παράγοντες δεν έσωσαν κανένα άρθρο 86(σαν αυτό που έχουμε εμείς) του Συντάγματος και καμιά πλειοψηφία της Βουλής. Ερεύνησαν οι εισαγγελείς, τους έστειλαν στα δικαστήρια και καταδικάστηκαν. 

2. Στην Ελλάδα, οι εισαγγελείς δεν μπορούν να ερευνήσουν, διότι έχουμε το άρθρο 86. Και «έχουμε  πλειοψηφία που αποφασίζει», όπως έχει πει ο σπουδαίος νομομαθής Άδωνης. Και η πλειοψηφία αυτή αποφάσισε «αθώοι» οι δύο υπουργοί του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χωρίς να γίνει καμιά έρευνα. 

3.Στην Ελλάδα, επίσης, το ανώτατο δικαστήριο (η ηγεσία του οποίου διορίζεται από την κυβέρνηση) αποφάσισε ότι για το σκάνδαλο των υποκλοπών, το οποίο παραδέχτηκε ο πρωθυπουργός, δεν υπάρχει καμιά παρανομία εκ μέρους της ΕΥΠ. Και έβαλε την υπόθεση στο αρχείο. 

4. Στην Ελλάδα, επίσης, υπουργοί επιτίθενται με σκαιό τρόπο («άσχετες», «εκβιάστριες», «κρατάνε όμηρο το πολιτικό σύστημα») στις ευρωπαίες- και Ελληνίδες- εισαγγελείς, επειδή στέλνουν δικογραφίες στη Βουλή με ονόματα πιθανώς εμπλεκομένων υπουργών και βουλευτών στο σκάνδαλο διασπάθισης κοινοτικών κονδυλίων. 

Στη δίκη του Σαρκοζί στη Γαλλία αποκαλύφθηκε ότι τα πέντε εκατομμύρια από τον Καντάφι τα μετέφερε («χεράτα», που λέμε) ένας επιχειρηματίας. Εδώ το «χεράτα» και «φορετά» (συνομιλία  βουλευτή και προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ) θέλουν να το βαφτίσουν «διευκόλυνση» προς αναξιοπαθούντες ψηφοφόρους τους. Και να μην ερευνηθεί καν αν κάποιοι πήραν λεφτά  που δεν δικαιούνταν. 

Επιμύθιο: Θαυμάσιο το σύνθημα «Ελλάς-Γαλλία- Συμμαχία». Μόνο που στη Γαλλία τα σκάνδαλα δεν κουκουλώνονται, οι ανώτατοι  πρώην αξιωματούχοι δεν προστατεύονται από άρθρα 86 και πλειοψηφίες της Βουλής και νυν υπουργοί δεν κάνουν μπούλινγκ στους εισαγγελείς. Δεν υπάρχουν, δηλαδή, στη Γαλλία Άδωνης Γεωργιάδης και Σοφία Βούλτεψη. Και αν υπάρχουν, οι δικαστές τούς γράφουν εις τα παλαιότερα των υποδημάτων τους. 

Αυτό είναι το γαλλικό μάθημα. Το οποίο ο Μητσοτάκης, ως (και) γαλλομαθής, θα μπορούσε να διδάξει στους… εισαγγελοκτόνους δικούς του. Παρλέ βου φρανσέ; 

Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »