Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Ιουνίου 14, 2022

Ανοίγει η πλατφόρμα για τον κοινωνικό τουρισμό


Ανοίγει αύριο, Τετάρτη 15 Ιουνίου, στη μία το μεσημέρι, η πλατφόρμα για την υποβολή αιτήσεων στο πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ), που αφορά σε 300.000 δικαιούχους και θα «τρέξει» κατά την περίοδο 1η Αυγούστου 2022 - 31 Ιουλίου 2023.

Ο προϋπολογισμός του είναι ύψους 35 εκατ. ευρώ, ποσό αυξημένο κατά 5 εκατ. ευρώ σε σχέση με το πρόγραμμα της περιόδου 2021-2022.

Αιτήσεις θα μπορούν να υποβληθούν έως τις 23 Ιουνίου, στις δύο το μεσημέρι, μέσω του συνδέσμoυ https://www.gov.gr/ipiresies/ergasia-kai-asphalise/apozemioseis-kai-parokhes/koinonikos-tourismos.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, πρόκειται για ένα πρόγραμμα ιδιαίτερα ενισχυμένο και ελκυστικό φέτος τόσο για τους δικαιούχους όσο και για τους παρόχους, καθώς χαρακτηρίζεται από μειωμένη έως μηδενική ιδιωτική συμμετοχή για τους δικαιούχους στο κόστος της διανυκτέρευσης στα τουριστικά καταλύματα και αυξημένες τιμές επιδότησης στους παρόχους.

Οι φετινές αυξημένες τιμές επιδότησης αφορούν σε όλες τις κατηγορίες καταλυμάτων (5-12% σε ξενοδοχεία και 3-8% σε ενοικιαζόμενα δωμάτια), ώστε να καλυφθεί το αυξημένο κόστος και να εξασφαλιστεί μεγάλη συμμετοχή.

Επιπλέον, για τον μήνα αιχμής Αύγουστο προβλέπεται αύξηση της επιδότησης κατά 20%, όπως και πέρυσι, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη συμμετοχή των τουριστικών επιχειρήσεων τη συγκεκριμένη περίοδο. Η αύξηση θα ισχύει για όλο τον χρόνο για τα καταλύματα της Βόρειας Εύβοιας και της Σάμου.

Οι δικαιούχοι και ωφελούμενοι μπορούν να πραγματοποιήσουν έως έξι διανυκτερεύσεις σε τουριστικό κατάλυμα που επιλέγουν από το «Μητρώο Παρόχων» της ΔΥΠΑ, κατόπιν απευθείας συνεννόησής τους με τον πάροχο.

Ειδικά, για καταλύματα σε Λέρο, Λέσβο, Χίο, Κω (φωτο) και στον νομό Έβρου, μπορούν να πραγματοποιηθούν έως 10 διανυκτερεύσεις με μηδενική ιδιωτική συμμετοχή, ενώ στα καταλύματα των Δήμων Ιστιαίας- Αιδηψού και Μαντουδίου-Λίμνης-Αγ. Άννας της Β. Εύβοιας και της Σάμου μπορούν να πραγματοποιηθούν έως 12 διανυκτερεύσεις εντελώς δωρεάν.

Εκτός από τη διαμονή σε τουριστικά καταλύματα, επιδοτούνται και ακτοπλοϊκά εισιτήρια.

Η συμμετοχή της γενικής κατηγορίας των δικαιούχων ανέρχεται σε 25%, των πολυτέκνων σε 20%. Για  ΑμεΑ, τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια διατίθενται δωρεάν.

Υπενθυμίζεται ότι οι δικαιούχοι του περσινού προγράμματος που δεν έχουν ενεργοποιήσει ακόμα τις επιταγές, μπορούν να κάνουν διακοπές μέχρι τις 31 Ιουλίου 2022.

Προβλέπεται ακόμη ότι, όσοι δικαιούχοι λάβουν επιταγή και δεν την ενεργοποιήσουν, δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στα επόμενα δύο προγράμματα, ώστε να μη στερούν από άλλους δικαιούχους τη συμμετοχή στο πρόγραμμα.

Ποιοι είναι δικαιούχοι

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, δικαιούχοι είναι εργαζόμενοι και άνεργοι που το 2021 πραγματοποίησαν 50 μέρες:

  • εργασίας στην ασφάλιση του e-ΕΦΚΑ (τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) ή
  • ειδικής παροχής προστασίας μητρότητας ή
  • επιδότησης ανεργίας ή μακροχρόνιας ανεργίας ή
  • συνδυασμό των παραπάνω.

Δικαιούχοι είναι επίσης οι εγγεγραμμένοι στο Ειδικό Μητρώο Ανέργων ΑμεΑ της ΔΥΠΑ κατά την ημερομηνία λήξης υποβολής αιτήσεων.

Επιπλέον, για να είναι κάποιος δικαιούχος, δεν πρέπει να έλαβε επιταγή κοινωνικού τουρισμού πέρσι (πρόγραμμα 2021-2022) και να μη λάβει φέτος συναφή παροχή από άλλον φορέα (π.χ. «Τουρισμός Για Όλους» του υπουργείου Τουρισμού).

Μόνο οι δικαιούχοι ΑμεΑ ή οι δικαιούχοι που έχουν δηλώσει ωφελούμενο ή μη μέλος ΑμεΑ στην αίτησή τους μπορούν να λαμβάνουν επιταγή κοινωνικού τουρισμού σε συνεχόμενα προγράμματα.

Οι επιδοτήσεις σε ακτοπλοϊκά εισιτήρια και τουριστικά καταλύματα για την περίοδο 2022-2023 ==>> ΕΔΩ

 

Πέμπτη, Μαρτίου 17, 2022

Συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο ζήτησε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας από τον Νίκο Παναγιωτόπουλο


 

 

Μπορεί να αποσιωπήθηκε από τον ελληνικό Τύπο, αλλά όπως έγινε γνωστό από τα τουρκικά ΜΜΕ ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ ζήτησε από τον Έλληνα ομόλογό του, Νίκο Παναγιωτόπουλο, συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Και όπως αναφέρει ο τουρκικός Τύπος, η πρόταση συνάντησε θετική ανταπόκριση.

Η συνάντηση έγινε την Τετάρτη στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και η πρόταση έγινε «για όλους τους πλούτους του Αιγαίου».

«Με τον κύριο υπουργό, με τον Νίκο έχουμε ειλικρινείς, διάφανες ξεκάθαρες συνομιλίες, για να δώσουμε μια θετική ατμόσφαιρα, ένα θετικό κλίμα. Με στόχο οι λαοί των δυο χωρών να ευημερούν. Βάλαμε στο τραπέζι τα θέματά μας με ειλικρίνεια, ανοιχτά, έντιμα και με διαφάνεια», είπε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, για να συμπληρώσει:

«Αυτό είναι σημαντικό για την ευημερία των ανθρώπων των δύο χωρών και το μοίρασμα των ομορφιών και των πλούτων του Αιγαίου. Υπάρχει τουρισμός, ψάρεμα και πολλά άλλα πλούτη. Είμαστε υπέρ της χρήσης αυτών μαζί, το είπαμε αυτό. Λάβαμε θετική απάντηση από τον συνομιλητή μας με αυτή την έννοια, περιμένουμε να προχωρήσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Είμαστε εποικοδομητικοί, θετικοί, αυτή είναι η προσέγγισή μας», αναφέρει στο άρθρο της η Cumhuriyet.

 


 

 

Από την πλευρά του ο τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Γιώργος Κατρούγκαλος τόνισε με ανάρτηση του στο twitter, ότι πρέπει «η Τουρκία να καταλάβει ότι δεν μπορεί να διεκδικεί άλλα δικαιώματα από αυτά που αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο. Ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη να θέτει κόκκινες γραμμές στο πλαίσιο ουσιαστικού διαλόγου».

 

==>> documentonews.gr

 

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2021

Ρόδος: Αντ. Καμπουράκης « Διεκδικούμε και απαιτούμε άμεση λύση για τους δασικούς χάρτες προς όφελος των τοπικών κοινωνιών»


 

Ομόφωνα στην χθεσινή τους συνεδρίαση τα τοπικά παραρτήματα Δωδεκανήσου και Κυκλάδων  της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου,  που πραγματοποιήθηκε με τηλεδιάσκεψη, αποφασίστηκε  να παρέμβει με τροπολογία, διεκδικώντας αποφασιστικά την περιουσία που ιστορικά και νομικά ανήκει στους Δωδεκανήσιους και στους Κυκλαδίτες προς όφελος των τοπικών  κοινωνιών και μόνο.

Επίσης, αποφασίστηκε να ανατεθεί στον Δικηγόρο Μιχάλη Παπαγεωργίου εντός δώδεκα ημερών, να παραδώσει αναλυτική και εμπεριστατωμένη Γνωμοδότηση, με πόρισμα Εισηγητικής Έκθεσης και προτεινόμενων Τροπολογιών που  συμβάλλουν  στην άμεση λύση του προβλήματος.

Ο Πρόεδρος της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου και Δήμαρχος Ρόδου Αντώνης Β. Καμπουράκης προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Τα τοπικά παραρτήματα  της  ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου με σεβασμό στους κατοίκους της Δωδεκανήσου και των Κυκλάδων στην σημερινή συνεδρίασή τους, στο σοβαρό θέμα της ανάρτησης των δασικών χαρτών που ταλανίζει όλες τις τοπικές κοινωνίες των νησιών μας, αποφάσισαν  ομόφωνα να παρέμβει η ΠΕΔ καταθέτοντας τροπολογία,  διεκδικώντας και απαιτώντας άμεση λύση. Η συνδρομή όλων των Αυτοδιοικητικών Α΄ και Β΄ Βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την συμβολή νομικού είναι στην υπηρεσία  των πολιτών του Νοτίου Αιγαίου. Όλοι μαζί θα αγωνιστούμε με γνώμονα το συμφέρον των τοπικών κοινωνιών, να διεκδικήσουμε την νομοθετική επίλυση του ζητήματος».

 

(Επισυνάπτονται οι εισηγήσεις από την σημερινή συνεδρίαση)

Ε Ι Σ Η Γ Η Σ Η

Θ Ε Μ Α:  Α Ν Α Ρ Τ Η Σ Η   Δ Α Σ Ι Κ Ω Ν   Χ Α Ρ Τ Ω Ν

 

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

 

Λαμβάνοντας υπόψη την επικαιρότητα και τα ζητήματα που με την ανάρτηση των δασικών χαρτών, ήδη δημιουργήθηκαν και δημιουργούνται, ολοένα και πιο αυξημένα, σε όλη τη νησιωτική περιφέρειά μας, της Π.Ε.Δ. Νοτίου Αιγαίου, πέρα των δια ψηφισμάτων αντιδράσεων, θεωρώ ότι οι θέσεις της Π.Ε.Δ. Δωδεκανήσου, πρέπει να προβληθούν με τη δέουσα ειδική επιστημονική τεκμηρίωση, ώστε, και το μέγεθος των προβλημάτων να αναδειχθεί και οι λύσεις τους, με συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις και παρεμβάσεις, να διεκδικηθούν αρμοδίως. Προασπίζοντας συντεταγμένα τις θέσεις μας.

Για τον λόγο αυτό εισηγούμαι, όπως η Π.Ε.Δ. Νοτίου Αιγαίου συνεργασθεί με τον κ. Μιχάλη Θ. Παπαγεωργίου, Δικηγόρο, Διδάκτορα Συνταγματικού & Διοικητικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α., Διδάσκοντα στην Εθνικής Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Ερευνητή στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, με δημοσιευμένη στο από τα πλέον έγκριτα νομικά περιοδικά, σχετική επιστημονική Μελέτη, για «το Δικαίωμα της ιδιοκτησίας στη Δωδεκάνησο» (Περιοδικό «Το Σύνταγμα» - Α. Ν. Σάκκουλας, Τεύχος 2/2016, σελ. 425-464), καθώς επίσης και με ήδη εντρύφηση επί του θέματος, κατά συνεργασία με τις Δημοτικές Αρχές της Καρπάθου, της Σύμης κ.α., αλλά και ως Ειδικός εισηγητής στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου στις 19-04-2016, ιδίως επί του θέματος του καθεστώτος των δημοσίων κτημάτων στα Δωδεκάνησα.

 

Προτείνεται ειδικότερα, όπως κατόπιν απόφασης του Διοικητικού μας Συμβουλίου, της Π.Ε.Δ. Νοτίου Αιγαίου, να αναθέσουμε σήμερα στον Δρα Μιχάλη Θ. Παπαγεωργίου, σε προθεσμία είκοσι ημερών (20) από της αναθέσεως, να παραδώσει αναλυτική και εμπεριστατωμένη Γνωμοδότηση, με πόρισμα Εισηγητικής Έκθεσης και προτεινόμενων Τροπολογιών, ούτως ώστε, σύμφωνα με εισηγήσεις, που ο ίδιος μας υποδεικνύει:

 

01) Κατά τις συνταγματικές αρχές της Ασφάλειας του Δικαίου, της Ίσης Μεταχείρισης / Μη διάκρισης και της Αναλογικότητας, και η Δωδεκάνησος να συγκαταλεχθεί στις νησιώτικες περιοχές, που εξαιρούνται από το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου, επί δασών και δασικών εκτάσεων (άρθρο 62, Ν.998/1979).

 

02) Κατά τη συνταγματική αρχή της Προστασίας της Ιδιωτικής Περιουσίας, τα ιδιωτικά ακίνητα που ανήκουν στις περιφέρειες των Κτηματολογίων Ρόδου, Κω και Λακί - Ξηρόκαμπου Λέρου, εξαιρούμενα των διαδικασιών αναρτήσεων δασικών χαρτών και κάθε επιγενομένης αυτών συνέπειας να διατηρήσουν αναλλοίωτα, τόσο τα δικαιώματα κυριότητας, όσο και τα λοιπά κτηματολογικά καταχωρημένα χαρακτηριστικά τους, λόγω των παραχθεισών εννόμων συνεπειών από τις Διοικητικές Πράξεις των Αρχικών και των μεταγενέστερων Κτηματολογικών Εγγραφών (αρ. 37-39,61 Κ.Δ. 132/1929, αρ. 08, Ν.510/1947, άρθρο 03, Ν.998/1979, άρθρο 10, Ν.3208/2003, αρ. 48 Ν.4685/2020 ΥΠΕΝ/ΔΠΔ/ 64663/03-0703020 κ.λπ.).

 

03) Να υπάρξει αναστολή, επανεξέταση και επαναπροσδιορισμός, επί των διαδικασιών και επί του αξιολογικού περιεχομένου, των αναρτήσεων δασικών χαρτών, σε όλη τη περιφέρεια της Π.Ε.Δ. Νοτίου Αιγαίου, προκειμένου νομοθετικά να υπάρξει πλήρης αποσαφήνιση του καθεστώτος, και ουσιαστική πλήρης αντιμετώπιση των συγκεχυμένων ζητημάτων, γύρω από τις μη δασικές

 

«χορτολιβαδικές–φρυγανικές» και «πετρώδεις-βραχώδεις εκτάσεις», που βρίσκονται επί «ημιορεινών, ορεινών, ανώμαλων», ή και άλλου χαρακτήρα εδαφών, οι οποίες κατά το σημερινό καθεστώς των αναρτήσεων, και υπό τη δασική νομοθεσία, αντιμετωπίζονται ατελώς και ουσιαστικά οδηγούν σε απαλλοτρίωση περιουσιών άνευ ανταλλάγματος, ή σε ουσιαστική δέσμευση της αγροτικής, οικοδομικής, τουριστικής και κάθε άλλης οικονομικής αξιοποίησης τους (αρ. 03, παρ. 05, του Ν.998/1979, απόφαση Α.Π. 182363/2395/ 13-05-2019 Αναπλ. Υπουργού Περιβάλλοντος & Ενέργειας κ.λπ.).

 

Τέλος, ζήτησα από τον κο Μιχάλη Θ. Παπαγεωργίου, να είναι παρών κατά τη συνεδρίασή μας, στην τηλεδιάσκεψη της 25ης Φεβρουαρίου 2021, προκειμένου να υπάρξει μια πρώτη ανταλλαγή απόψεων και επιστημονική προσέγγιση Δημοσίου Δικαίου, επί όλων των ζητημάτων, και επί της παραπάνω εισηγήσεως.

 

Με Αγωνιστικούς Χαιρετισμούς,

 

 

                                                                               Για την Π.Ε.Δ. Νοτίου Αιγαίου

                                                                                       Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.

                                                           

 

 

 

Αντώνης Β. Καμπουράκης

Δήμαρχος Ρόδου     

 



Κατά την συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου το 2016, για την διεκδίκηση της των Δημοσίων Ακινήτων στα Δωδεκάνησα, στα μέλη του ΔΣ διανεμήθηκε για την ιστορική & νομική τους ενημέρωση, αποτελώντας μέρος του πρακτικού της απόφασης, την μελέτη που έχει εκπονήσει ο Δικηγόρος και σήμερα Διδάκτορας Συνταγματικού & Διοικητικού Δικαίου, Μιχαήλ Θεόδ. Παπαγεωργίου.

 

Από την μελέτη σημειώνουμε τα παρακάτω, ενδεικτικά:

«Επί της οθωμανικής περιόδου-κατοχής, αντίθετα από τα υπόλοιπα γύρω νησιά που ο Σουλτάνος εξέδωσε φιρμάνι άμεσης υποταγής τους με συγκεκριμένα ταπεινωτικά και οικονομικά ανταλλάγματα, τα νησιά Ρόδου και της Κω που αντιστάθηκαν οι Ιωαννίτες Ιππότες σε συνεργασία με τον τοπικό πληθυσμό, το οθωμανικό κράτος – κατακτητής, ως λεία πολέμου, αυθαίρετα  οικειοποιήθηκε και με κατακτητικά διατάγματα δήμευσε και απέσπασε όλη την ακίνητη μη αστική-αγροτική περιουσία των Ελλήνων κατοίκων. Τη μη αστική-αγροτική περιουσία  το οθωμανικό κράτος την ονόμασε δημόσιες γαίες.

Στη συνέχεια, κατά τη  «μεταρρυθμιστική περίοδο» ο Οθωμανός κατακτητής, δημιούργησε, μια υποκατηγορία των δημόσιων γαιών, με το όνομα «μιρί». Η υποκατηγορία αυτή αφορούσε αγροτικά ακίνητα τα οποία παραχωρούνταν  μόνο ως επικαρπία (ωφέλιμη κυριότητα - φυσική εξουσίαση) και στους μη μουσουλμάνους υπηκόους-Έλληνες. Οι τελευταίοι όμως κηρύσσονταν έκπτωτοι μόλις ο κατακτητής «διαπίστωνε», κατά το δοκούν, ότι για μια τριετία δεν καλλιεργούνταν τα αγροτικά αυτά ακίνητα.

Κατά την πρώτη περίοδο της ιταλικής στρατιωτικής κατοχής της Δωδεκανήσου (1912-1924) διατηρήθηκε στο ακέραιο το προαναφερόμενο οθωμανικό δίκαιο επί των ακινήτων. Ξεκάθαρα μάλιστα, ο Ιταλός κατακτητής θέλησε εξ αρχής να καταδείξει με πολιτική απελάσεων, φυλακίσεων, και αλυτρωτικής ιταλικής εκπαίδευσης των ανηλίκων μαθητών, ότι αποτελούσε δυναμικότερη συνέχεια του Οθωμανού κατακτητή, με σκοπό τον αφελληνισμό των νησιών, σβήνοντας κάθε ελπίδα απελευθέρωσης των κατοίκων από το νέο κατοχικό και απολυταρχικό καθεστώς.

Κατά τη δεύτερη περίοδο της πλήρους ιταλικής κυριαρχίας (1924 Συνθ. Λωζάνης - 1943 γερμανική κατοχή) ως πράξη επιβολής και διαμόρφωσης μίας παγιωμένης νέας κατάστασης, καθιδρύθηκε και λειτούργησε ο θεσμός του Κτηματολογίου στη Ρόδο (κυβερνητικό διάταγμα 132/1929) στην Κω και στο Λακκί της Λέρου(σημαντική ιταλική στρατιωτική βάση). Όμως, αν και το Κτηματολόγιο καθιδρύθηκε από τους Ιταλούς, με πρότυπα από το γερμανικό (κτηματολογικό) δίκαιο, πρέπει να επισημανθεί ότι ο Ιταλός κατακτητής  και πάλι διατήρησε το οθωμανικό δίκαιο σε βασικά κεφάλαια που διέπουν την ακίνητη περιουσία.  

Ειδικότερα, διατήρησε ως είχαν τα κεφάλαια για το ακίνητα της υποκατηγορίας «μιρί», διατηρώντας χαρακτηριστικά ακόμη και στην τουρκική γλώσσα(που διατηρείται ακόμα και σήμερα) την παραπάνω υποκατηγορία των δημόσιων ακινήτων. Η ιταλική διοίκηση, φρόντισε ιδιαιτέρως ν’ αποτρέψει την καταγραφή ακινήτων από τους Έλληνες κατοίκους της Ρόδου, με δαιδαλώδεις για την εποχή, γραφειοκρατικές και βαριά δαπανηρές διαδικασίες.

Έτσι το Ιταλικό Δημόσιο, όπως ακριβώς σκόπευε, πέτυχε και  βρέθηκε πλασματικά με μια μεγαλύτερη «περιουσία» ακόμη και από το οθωμανικό κράτος που διαδέχθηκε, καταγράφοντας επ’ ονόματι του μια γιγαντιαία σε μέγεθος ακίνητη περιουσία, αλλά μόνο βέβαια στα νησιά που συντάχθηκε Κτηματολόγιο, όπως είναι η Ρόδος, Κως Λακκί Λέρου.

Αξίζει ιδιαιτέρως να επισημανθεί, ότι ακόμη και αν υπήρχαν ιδιοκτησιακοί τίτλοι «μιρί» από τον καιρό της οθωμανικής αυτοκρατορίας, επί Ιταλοκρατίας οι εκτάσεις καταγράφονταν ως δημόσιες αν κρινόταν ότι υπήρχαν σ’ αυτές δασική βλάστηση (δένδρα ή θάμνοι), έστω βέβαια και αν στην πραγματικότητα δεν υπήρχαν, ή ήταν ελάχιστου μεγέθους, χρησιμοποιώντας αυτό τον όρο καταχρηστικά ώστε να δημεύονται τα όποια ιδιοκτησιακά δικαιώματα, με τον πιο εύκολο και "νομότυπο" τρόπο.

Πιο συγκεκριμένα , υπήρξε το εξής τέχνασμα, σύμφωνα με τον δασικό νόμο (decreto fore-stale) υπ’ αρ. 19/1924, ενώ από τη μια πλευρά η καλλιέργεια των χωραφιών γινόταν με το σύστημα της υποχρεωτικής τριετούς αγρανάπαυσης, ο αγρότης, απαγορευόταν αυστηρά να κόψει θάμνους και μικρά πεύκα που στο μεταξύ όπως ήταν φυσικό, φύτρωναν με πρόσχημα τη διάσωση του δασικού πλούτου, ερχόταν από την άλλη πλευρά το ιταλικό Δημόσιο με τη λήξη της τριετίας  να χαρακτηρίσει το ακίνητο δασικό και να το οικειοποιηθεί! Έτσι στη Ρόδο... «αναδασώθηκαν» τεράστιες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης.

Παράλληλα, επί Ιταλοκρατίας εφαρμόστηκε και η πολιτική των «απαλλοτριώσεων». Με την πολιτική των «απαλλοτριώσεων», τεράστιου μεγέθους και αξίας εκτάσεις (αστικές & αγροτικές), περιήλθαν είτε στην «ιταλική κυβέρνηση των νήσων Αιγαίου», είτε σε ιταλικά νομικά και φυσικά πρόσωπα, στ’ όνομα «της δημιουργίας έργων υποδομών και αναπτυξιακών δραστηριοτήτων». Με αυτόν τον τρόπο, καταπατήθηκε ουσιαστικά η περιουσία των υπό εκδίωξη άλλωστε Ελλήνων κατοίκων της Ρόδου, υπέρ της  αποικιακής (εποικιστικής) πολιτικής του Ιταλικού Κράτους, την οποία παράλληλα ενεργοποιούσε με τη συστηματική μεταφορά και εγκατάσταση Ιταλών εποίκων σε πρότυπους γεωργικούς, οικισμούς που δημιούργησε (San Marco, Peveragno, Campochiaro, Sun Benedetto).

Οι απαλλοτριώσεις μάλιστα αυτές στέρησαν εν πολλοίς τα πλέον προσοδοφόρα γεωργικά ακίνητα από τους Έλληνες κατοίκους της υπαίθρου, ώστε λαμβάνοντας υπόψη τον γεωργικό κατά κύριο λόγο χαρακτήρα του νησιού στις αρχές του 20ου αιώνα, η στέρηση αυτή οδήγησε στη μεγάλη δημογραφική μείωση του  πληθυσμού,  με τον μεθοδικό εξαναγκασμό  σε μετανάστευση είτε προς την υπόλοιπη Ελλάδα, είτε προς το εξωτερικό. Πιο συγκεκριμένα, χωρίς δικαστικές αποφάσεις, με αυταρχική διοικητική διαδικασία καθορίζονταν  «αποζημιώσεις»  σε εξευτελιστικά ποσά που δεν είχαν καμία σχέση με τη πρόσοδο και την αξία των ακινήτων, έτσι ώστε η πολιτική παραχωρήσεων εκτάσεων «μιρί» που εφάρμοσε ο Οθωμανός δυνάστης, να  κρίνεται τελικά ως κατά πολύ επωφελέστερη για τους Έλληνες κατοίκους του νησιού, αφού τουλάχιστον τότε δεν απώλεσαν τη χρήση και την κάρπωση των περιουσιών τους.

Μετά το τέλος του Β’ παγκόσμιου πολέμου, σύμφωνα με τη διεθνή σύμβαση, δηλαδή την Συνθήκη Ειρήνης που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 10-2-1947 και επικυρώθηκε με το Ν.Δ. 423/1947, παραχωρήθηκε (ενσωματώθηκε) η Δωδεκάνησος στην Ελλάδα. Ειδικότερα με το 12ο παράρτημα της Συνθήκης, ορίσθηκε «η περιέλευση στο Ελληνικό κράτος, χωρίς πληρωμή, της Ιταλικής κρατικής περιουσίας στη Δωδεκάνησο». Έτσι αυτοδικαίως το Ελληνικό Κράτος πλέον, κατά την ως ανωτέρω διαδοχή, βρέθηκε να έχει την «κυριότητα» όλης της παραπάνω τεράστιας λεηλατηθείσας, από κατακτητές, ακίνητης περιουσίας στη Δωδεκάνησο.

 

Στη Ρόδο και στη Κω ειδικότερα, την περιουσία που η οθωμανική αυτοκρατορία αυθαίρετα αρχικά ως λεία πολέμου είχε υφαρπάξει και καταγράψει στον οθωμανικό κτηματικό κώδικα, περαιτέρω δε η ιταλοκρατία, με την ίδια κατακτητική πολιτική, φρόντισε περαιτέρω να επαυξήσει και καταγράψει στα Κτηματολόγια,

α) με αυθαίρετες μεθόδους κτηματολογικής καταγραφής,

β) με διαδικασίες δήθεν απαλλοτρίωσης και

γ) με διαδικασίες δήθεν προστασίας του δασικού πλούτου, όπως αντίστοιχα έπραξε και στη στρατιωτική βάση στη Λέρο.

 

Ωστόσο, το Ελληνικό Δημόσιο για λόγους ασφαλείας του δικαίου και συνετά ενεργώντας, ταυτόχρονα προέβη στις εξής πάρα πολύ σημαντικές εξισορροπητικές ενέργειες, που δηλώνουν ξεκάθαρα ότι πράγματι αναγνώριζε πως η περιουσία αυτή έχει τέτοια ιδιομορφία, που δεν του επιτρέπει να την εννοεί ως ιδιοκτησία στην οποία έχει απόλυτη εξουσία διοίκησης και διαχείρισης.

Συγκεκριμένα εξ αρχής η διαχείριση των δημόσιων κτημάτων  και γενικά της δημόσιας περιουσίας στη Δωδεκάνησο, δεν περιήλθε στη κεντρική διοίκηση του κράτους δηλαδή του αρμόδιου Υπουργείου Οικονομικών, αλλά παρέμεινε στην εξουσία του Γενικού Διοικητή Δωδεκανήσου.

Ακόμη όμως πιο ουσιαστικά, λίγο αργότερα, η Ελληνική Βουλή ψήφισε νόμο (Ν.2100/1952) με τον οποίο η διοίκηση και γενικά η διαχείριση των δημοσίων ακινήτων στη Δωδεκάνησο, περιήλθε αποκλειστικά σε εδρεύοντα στη Ρόδο φορέα, τον «Οργανισμό Ακίνητης Περιουσίας του Δημοσίου στη Δωδεκάνησο» (Ο.Α.Π.Δ.Δ.).

Ο νόμος αυτός προέβλεπε  (άρθρο 02, Ν.2100/1952) ότι τα έσοδα από τη διαχείριση της περιουσίας διατίθενται αποκλειστικά στη Δωδεκάνησο προς εκτέλεση έργων κοινής ωφέλειας, οικονομικής ανάπτυξης, τουριστικής χρησιμότητας και για την ανέγερση λαϊκών κατοικιών.

Παράλληλα, με τις διατάξεις του άρθρου 27, του Ν.3200/1955, περί διοικητικής αποκεντρώσεως, «Ο Νομάρχης Δωδεκανήσου ασκεί εν τη περιφέρεια του και τας ας μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος ήσκει ο Γενικός Διοικητής Δωδεκανήσου αρμοδιοτήτας κατά το ισχύον εν Δωδεκανήσω ειδικόν νομοθετικόν καθεστώς, όπερ διατηρείται και μετά την ισχύν του παρόντος νόμου, διατηρουμένων άμα και των υπό των διατάξεων τούτων προβλεπομένων συμβουλίων και επιτροπών».

Ο Νομάρχης Δωδεκανήσου υποκαθίσταται δηλαδή στις αρμοδιότητες του Γενικού Διοικητή Δωδεκανήσου, τις οποίες ασκεί ,σύμφωνα με τα ειδικό νομοθετικό καθεστώς που ισχύει στη Δωδεκάνησο, συνεπώς και ως προς την διαχείριση των δημοσίων κτημάτων και περιουσίας ,συναρμόδια με το Διοικητικό Συμβούλιο του Ο.Α.ΠΔ.Δ.

Ατυχώς όμως και αιφνιδίως, επί δικτατορίας χωρίς καμία ειδική και στοιχειώδη αιτιολόγηση και προπαρασκευαστική νομοθετική πράξη, ουσιαστικό λόγο και αιτία, αυταρχικά καταργήθηκε ο Ο.Α.Π.Δ.Δ. (Ν.Δ. 195/3-10-1973).

Έτσι η διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου στη Δωδεκάνησο, περιήλθε στο Υπουργείο Οικονομικών, ενοποιούμενη με αυτήν όλης της λοιπής επικράτειας. Παρά την επάνοδο της δημοκρατίας το 1974, όχι μόνο η ελληνική πολιτεία δεν αποκατέστησε την προαναφερόμενη αυταρχική, άδικη και συγκεντρωτική πράξη της δικτατορίας, κατά της Δωδεκανήσου, αλλά τη διατήρησε, αναθέτοντας ενιαία με της λοιπής επικράτειας τη διαχείριση της «περιουσίας του Δημοσίου» στη Δωδεκάνησο στην «Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου», δηλαδή κεντρικό φορέα, που για τη διαχείριση όλης της περιουσίας του ίδρυσε το Δημόσιο με έδρα την Αθήνα (Ν.973/1979).

Ορίσθηκε, ωστόσο, ως ελάχιστο ανταπόδοσης στην παραμεθόρια περιοχή, ότι κατά ποσοστό 75% το προϊόν από την εκποίηση και διαχείριση των δημόσιων ακινήτων στη Δωδεκάνησο, θα διατίθεται για την εκτέλεση κοινωφελών έργων σε αυτή (άρθρο 07 του Ν.973/1979).

Αυτό όμως, ίσχυσε μέχρι και το έτος 2011, οπότε και με πρόχειρο, αιφνιδιαστικό τρόπο κάτω από την πίεση του Μνημονιακού κλοιού, το Ελληνικό Δημόσιο κατήργησε την απόδοση των ανωτέρω εσόδων. Συγκεκριμένα με το άρθρο 23, παρ. 02, του Ν.3965/2011, ορίσθηκε ότι «τα έσοδα από την αποκρατικοποίηση και την αξιοποίηση των επιχειρήσεων και των λοιπών περιουσιακών στοιχείων των προηγούμενων παραγράφων και του άρθρου 48 του Ν. 3871/2011, περιορίζονται αποκλειστικά, για τη μείωση του δημόσιου χρέους.

Στα λοιπά περιουσιακά στοιχεία περιλαμβάνονται ιδίως κινητά και ακίνητα πράγματα, κάθε είδους εμπράγματα, ενοχικά ή εν γένει περιουσιακής φύσεως δικαιώματα όπως ορίζονται στο άρθρο 48, του Ν.3871/2010».

Έτσι η αποκαλούμενη δημόσια ακίνητη περιουσία στη Δωδεκάνησο , σήμερα βρίσκεται ουσιαστικά στην διάθεση του ΤΑΙΠΕΔ, με τρόπο που καταστρατηγεί τόσο την νομική ιστορία και πορεία της Δωδεκανήσου αλλά και παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδης αρχές του κράτους δικαίου. Σύμφωνα μάλιστα με επίσημες δημόσιες αναφορές αρμόδιων οργάνων του Υπουργείου Οικονομικών, στη Ρόδο υπάρχουν τα 2/3 (!) του συνόλου της Ακίνητης (κτηματικής) Περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου σε όλη την Επικράτεια.

Παρ’ όλα όσα προαναφέρθηκαν, μπορεί να εκφρασθεί η άποψη ότι το Ελληνικό Δημόσιο πλέον θεωρείται εκ των πραγμάτων και εκ του νόμου, ιδιοκτήτης με απόλυτες εξουσίες διαθέσεως της περιουσίας που κατά διαδοχή του ιταλικού κράτους απέκτησε, με επίκληση ότι η κυριότητα αυτή αποκτήθηκε με διεθνή σύμβαση (Σύμβαση Ειρήνης) που επικυρώθηκε με νόμο (Ν.Δ. 423/1947).

Ακόμη η παραπάνω άποψη θα μπορούσε να ισχυροποιηθεί περισσότερο με επίκληση και συνταγματικών διατάξεων, δηλαδή αφού η Συνθήκη Ειρήνης ενσωματώθηκε στο εσωτερικό Ελληνικό δίκαιο, υπερέχει πλέον από άλλες αντίθετες διατάξεις νόμων, έχοντας υπερνομοθετική ισχύ, όπως δηλαδή προβλέπει το άρθρο 28 του Συντάγματος, για τις διεθνείς συμβάσεις, που επικυρώθηκαν με νόμο.

Ωστόσο, για το παραπάνω επιχείρημα, υπάρχει συγκεκριμένος αντίλογος. Σύμφωνα με τις αρχές και τους γενικά παραδεγμένους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, μεταξύ των πηγών που όχι μόνο το Σύνταγμα αλλά και το ίδιο το Διεθνές Δίκαιο δέχεται, συγκαταλέγονται, ως υπερέχουσες μάλιστα νομικά, οι γενικές αρχές του δικαίου που αναγνωρίζονται από τα πολιτισμένα έθνη (άρθρο 38, Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου, άρθρο 28 Συντάγματος).

Έτσι από τον συγκεκριμένο όρο - παράρτημα της Συνθήκης Ειρήνης με το οποίο περιήλθε η Ιταλική κρατική περιουσία στα Δωδεκάνησα, εις το Ελληνικό Δημόσιο, υπερέχουν κατ’ αρχήν οι επιταγές του άρθρου 17, του Συντάγματος, για την προστασία της ιδιοκτησίας και την εξαναγκαστική στέρηση της μόνο με απαλλοτριωτικές διαδικασίες, υπέρ αποδεδειγμένης δημόσιας ωφέλειας, και ύστερα από προηγούμενη καταβολή πλήρους αποζημίωσης, με εξασφάλιση όλων αυτών μέσω της Δικαιοσύνης, δηλαδή από ανεξάρτητους φυσικούς δικαστές.

Επίσης όμως, υπερέχουν και δεσμεύουν και το προκάτοχο κράτος οι γενικοί κανόνες του Διεθνούς Δικαίου που αναφέρονται στην προστασία της ιδιοκτησίας και στη στέρηση αυτής μόνο με δίκαιες απαλλοτριωτικές πράξεις.

Τέτοιοι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου περιέχονται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (άρθρα 10 και 17) και του Χάρτη των Ενωμένων Εθνών (άρθρο 103 κ.λπ.), στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προστασίας Δικαιωμάτων των Ανθρώπων και Θεμελιωδών Ελευθεριών (άρθρο 01 Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου), στη Σύμβαση της Χάγης του 1907, περί των νόμων και εθίμων του κατά ξηρά πολέμου  (άρθρο 46) κ.λπ.

Επί πλέον κατά το διεθνές δίκαιο, η Συνθήκη Ειρήνης του 1947, δεν αποτέλεσε Δικαιοθετική Σύμβαση (Law Making Treaties), ως προς τον συγκεκριμένο όρο, αλλά εδώ αποτελεί «σύμβαση-συμβόλαιο» μεταβίβασης από το Ιταλικό Δημόσιο προς το Ελληνικό Δημόσιο λεηλατημένης ουσιαστικά περιουσίας ιδιωτών Ελλήνων, που ως λεία πολέμου, σύμφωνα με τα παραπάνω υφαρπάχτηκε, όχι μόνο από το Οθωμανικό κράτος, αλλά και από το Ιταλικό.

Συνεπώς, σύμφωνα με τα παραπάνω νομικά ζητήματα, προέκυψε η ανάγκη, ώστε το ίδιο πλέον το Ελληνικό Δημόσιο να προσδιορίσει την ένταξη της περιουσίας αυτής σ’ ένα τέτοιο εσωτερικό νομικό πλαίσιο, που να αναιρεί τα νομικά ζητήματα που γεννά η προέλευση της περιουσίας αυτής, δηλαδή ένα εσωτερικό νομικό πλαίσιο που να είναι συμβατό με τις συνταγματικές και διεθνώς παραδεδεγμένες αρχές ενός κράτους δικαίου όσον αφορά την προστασία της ιδιοκτησίας και της περιουσίας γενικότερα αλλά και της προστασίας- οικονομικής ανάπτυξης των παραμεθόριων νησιωτικών περιοχών( άρθρο 106, παρ. 01, εδ. 02), που παρουσιάζουν γεωγραφικές και αναπτυξιακές ιδιαιτερότητες.

Στην υπό εξέταση περίπτωση, εφόσον τα δημόσια κτήματα μεταβιβάστηκαν από την Ιταλία στην Ελλάδα χωρίς καταβολή τιμήματος και στο προκάτοχο κράτος υπάρχει αδικαιολόγητος πλουτισμός η παρανομία αυτή διαιωνίζεται και στο διάδοχο ελληνικό κράτος, στο οποίο πλέον εναπόκειται να επανορθώσει προς όφελος των πολιτών του μία τέτοια ανώμαλη κατάσταση τόσο κατά το νόμο όσο και εν τοις πράγμασι.

Αυτή λοιπόν ακριβώς η δικαιϊκή ανάγκη, υποστηρίζεται ότι επαρκώς ικανοποιήθηκε, νομοθετικά από την Πολιτεία, όπως ήδη προαναφέρθηκε, με την ένταξη της περιουσίας στον άνω αυτοδιαχειριζόμενο Οργανισμό Ακίνητης Περιουσίας του Δημοσίου στη Δωδεκάνησο (Ν.2100/1952), με το οποίο ουσιαστική επανήλθε και επανεντάχθηκε η περιουσία στο Δωδεκανησιακό Κοινωνικό Σύνολο.

Με τη  κατάργηση του Οργανισμού και στη συνέχεια με τη κατάργηση έστω της απόδοσης του 75% από το προϊόν εκποίησης και διαχείρισης της αποκαλούμενης δημόσιας ακίνητης περιουσίας στα Δωδεκάνησα, θίγονται άμεσα συνταγματικά δικαιώματα Δωδεκανησίων, όπως το δικαίωμα της ιδιοκτησίας (άρθρο 17 Συντ.), καθώς και της οικονομικής ανάπτυξης των παραμεθόριων νησιωτικών περιοχών (άρθρο 106, παρ. 01, εδ. 02) διάταξη που αποτελεί θεσμική εγγύηση, δηλαδή θετική παρέμβαση του Κράτους και όχι μόνο αποχή από ένα δικαίωμα, που εξυπηρετεί αυτή καθ' αυτή άμεσα το δημόσιο συμφέρον και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκρουστεί με αυτό, ή με την μνημονιακή πάγια δικαιολογία του δημοσιονομικού - ταμειακού στενού συμφέροντος, που στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει κατά την προσωπική μου γνώμη απολύτως καμία εφαρμογή και χρηστικότητα, πέρα από την επιπόλαια νομικά και οικονομικά ,σώρευση περιουσίας στον ΤΑΙΠΕΔ, για εύκολη μεταπώληση σημαντικής οικονομικής αξίας ακινήτων, καταστρατηγώντας επιπρόσθετα με αυτόν τον τρόπο και την θεμελιώδη αρχή της Αναλογικότητας του άρθρου 25 του Συντ.

Μία επιπλέον εξαιρετικά κρίσιμη κατά τη γνώμη μου, συνταγματική διάσταση της παρούσας μελέτης, αποτελεί η συνταγματική κατοχύρωση της αποκεντρωμένης διοικητικής οργάνωσης του κράτους και της γενικής αποφασιστικής αρμοδιότητας των περιφερειακών οργάνων για τις υποθέσεις της περιφέρειας τους, με δυνατότητα μεταφοράς αρμοδιοτήτων αποκλειστικά από την κεντρική διοίκηση στην περιφέρεια και όχι αντιστρόφως.

Όσον αφορά τη μεταφορά της αρμοδιότητας διαχείρισης της περιουσίας του Δημοσίου στη Δωδεκάνησο από τον Γενικό Διοικητή Δωδεκανήσου προς τον Οργανισμό Ακίνητης Περιουσίας Δημοσίου στη Δωδεκάνησο, ζήτημα  προσβολής της ανωτέρω συνταγματικής επιταγής δεν υφίσταται, διότι δεν νοείται αναίρεση ή αμφισβήτηση του αποκεντρωτικού διοικητικού συστήματος όταν αρμοδιότητες των αποκεντρωμένων, δηλαδή περιφερειακών οργάνων, μεταφέρονται σε όργανα της αυτοδιοίκησης, καθ’ ύλην ή κατά τόπο, αφού μάλιστα σε αυτήν την περίπτωση, στην ουσία, διοικητικές αρμοδιότητες αποσπώνται από το νομικό πρόσωπο του Δημοσίου και ανατίθενται σε φορέα με χωριστή νομική προσωπικότητα και μάλιστα αυτοδιοικούμενο, με έδρα τη Δωδεκάνησο.

Αντίθετα, με την κατάργηση του Οργανισμού  Ακίνητης Περιουσίας Δημοσίου στη Δωδεκάνησο, μετέπειτα με την ανάθεση διαχείρισης της «περιουσίας του Δημοσίου» στη Δωδεκάνησο, ενιαία με της λοιπής επικράτειας, στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, δηλαδή σε  κεντρικό φορέα με έδρα την Αθήνα και τελευταία με την μεταφορά όλων αυτών των περιουσιακών υπό τον έλεγχο του ΤΑΙΠΕΔ, πραγματοποιείται σαφής αναίρεση του αποκεντρωτικού συστήματος.

Αυτό συμβαίνει, διότι αρμοδιότητες των αποκεντρωμένων- περιφερειακών οργάνων μεταφέρονται σε  όργανα της κεντρικής διοίκησης, δηλαδή, σε όργανα που εντάσσονται στο πλαίσιο οργάνωσης του συγκεντρωτικού συστήματος κατά ευθεία προσβολή της συνταγματικής επιταγής για αποκέντρωση.

Αξίζει ωστόσο να επισημανθεί, ότι ακόμα και αυτά τα δύο παραπάνω αντισυνταγματικά νομοθετήματα, δεν αναφέρθηκαν, δεν κατάργησαν, ούτε απέκλεισαν τις αρμοδιότητες επί των δημοσίων κτημάτων του Νομάρχη Δωδεκανήσου κατ’ άρθρο 27 του Ν.3200/1955.

Όργανο - Τοπική Αρχή, που νομολογιακά έτσι και αλλιώς, του έχει αναγνωρισθεί τεκμήριο αρμοδιότητας περιφερειακών οργάνων με αποτέλεσμα οι αρμοδιότητες  του και για την αξιοποίηση και διαχείριση της Δημόσιας περιουσίας της Δωδεκανήσου να μην έχουν τυπικά παύσει.

Μετά τη κατάργηση των Νομαρχών ως κρατικών οργάνων και της σύστασης των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων (Ν.2218/1994) και των κρατικών Περιφερειών (Ν.2503/1997) και στη συνέχεια μετά πλέον και τη ριζική αναδιάρθρωση των περιφερειακών οργάνων, αιρετών και δοτών, με τον «Καλλικράτη» (Ν.3852/2010), υπό το πρίσμα του τεκμηρίου της αρμοδιότητας για τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων  που από το Σύνταγμα έχουν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης  (άρθρο 102, παρ. 01 Συντ) λόγω νομοθετικού κενού ως προς το σε ποιο πρόσωπο περιήλθαν οι αρμοδιότητες του Νομάρχη για τα «δημόσια» ακίνητα Δωδεκανήσου, κατά τη γνώμη μου πρέπει να γίνει δεκτό πως  περιήλθαν στο Περιφερειακό Συμβούλιο  και τον εκλεγμένο  Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου, ως Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης (άρθρο 03 του Ν. 3852/2010).

Συνεπώς είναι και το αρμόδιο όργανο να διεκδικήσει αποφασιστικά την περιουσία που ιστορικά και νομικά ανήκει και πρέπει να είναι προς όφελος της τοπικής κοινωνίας και μόνο.

 

Από το verena.gr

 

Τρίτη, Μαρτίου 31, 2020

Σε εκούσια καραντίνα ζητά να τεθούν τα νησιά ο δήμαρχος της Ηρωϊκής Κάσου

Σε εκούσια καραντίνα, έως ότου λήξει η εφιαλτική λαίλαπα του κορονοϊού, ζητά να τεθούν τα νησιά, ο δήμαρχος της Ηρωϊκής Κάσου, Μιχάλης Ερωτόκριτος.

Απαιτεί να απαγορευθεί άμεσα η μετακίνηση επιβατών, αεροπορικώς και ακτοπλοϊκώς, προς τα νησιά, τονίζοντας ότι κάθε μετακίνηση κρίνεται άκρως εγκληματική καθώς θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

Σε επιστολή του προς την κυβέρνηση, αναφέρει τα εξής:

«Όπως είναι γνωστό ο Δήμος της Ηρωικής Νήσου Κάσου με μοναδικό σκοπό την διασφάλιση της Δημόσιας Υγείας έχει εφαρμόσει όλα τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης για την αποφυγή εμφάνισης κρούσματός κορονοϊού στο νησί μας αλλά και γενικότερα για την αποφυγή διασποράς του ιού.
Διανύοντας τις πιο κρίσιμες 15 μέρες για την εξέλιξη της πορείας της πανδημίας του κορονοϊού στην Ελλάδα, πλέον δεν μας επιτρέπεται να εφησυχάζουμε ούτε μία στιγμή.

Μετά από σχετική ενημέρωση στις συναντήσεις της επιτροπής υγείας λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι το Π.Π. Ιατρείο Κάσου δεν διαθέτει τον κατάλληλο ιατρικό εξοπλισμό αλλά ούτε καν το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό για την αντιμετώπιση κρουσμάτων στο νησί μας που η ασθένεια βρίσκεται σε εξέλιξη, αλλά και το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά δύσκολη η διακομιδή ασθενούς σε νοσοκομείο αναφοράς στο κέντρο. Επιβάλλεται να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για την αποφυγή εμφάνισης κρούσματος στο νησί.

Ως Δήμαρχος της Ηρωικής Νήσου Κάσου έχω επωμιστεί μεταξύ των άλλων την βαριά ευθύνη για την προστασία της δημόσιας υγείας αλλά πάνω απ’ όλα την προστασία της ζωής των ευπαθών ομάδων που στο νησί της Κάσου αποτελείται από το 70% του πληθυσμού και όπως είναι γνωστό βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο (ηλικιωμένοι, καρδιοπαθείς, διαβητικοί, πνευμονοπαθείς , καρκινοπαθείς κ.α).

Κάθε είδους μετακίνηση προς το νησί μας θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την δημόσια υγεία ως εκ τούτου μια τέτοια κίνηση κρίνεται άκρως εγκληματική σε βάρος της ζωής όλων μας.

Στην κατάσταση της Κάσου βρίσκονται και μια σειρά άλλων νησιών που αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα. Όσοι από τους μονίμους κατοίκους ήταν να έλθουν-ήρθαν απ’ έξω παρακαλούνται να επιδείξουν την ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ που επιβάλουν οι συνθήκες που όλοι βιώνουμε.

Για τους λόγους αυτούς ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να τεθούν τα νησιά σε εκούσια καραντίνα. Είναι καιρός να αναλάβουμε όλοι και ο καθένας ξεχωριστά την βαριά ευθύνη που του αναλογεί απέναντι στον κίνδυνο ζωής των νησιωτών και πρώτα απ’ όλα το κράτος να απαγορεύσει την μετακίνηση επιβατών που προσέρχονται εκτός των νησιών αυτών, να αραιώσουν τα ακτοπλοϊκά και αεροπορικά δρομολόγια και να περιορίζονται αυτά σε μεταφορά αποκλειστικά και μόνο εμπορευμάτων , αλληλογραφίας και πάσης φύσεως αγαθών κ.α.

Επιπλέον η συμμετοχή όλων μας στην αλυσίδα προστασίας της δημόσιας υγείας κρίνεται απαραίτητη αποφεύγουμε κάθε είδους άσκοπή μετακίνηση και παραμένουμε σπίτι.

Τώρα κρίνεται απαραίτητη η κοινωνική αλληλεγγύη, η σύνεση και η υπευθυνότητα που όλη πρέπει να επιδείξουμε» .


Πηγή: ert.gr - Mar 31, 2020

Παρασκευή, Μαρτίου 27, 2020

Η Εκκλησία ζητάει να λάβουν ιερείς, ιεροψάλτες και άλλοι το επίδομα των 800 ευρώ

Να λάβουν την ειδική αποζημίωση των 800 ευρώ λόγω κορονοϊού ιερείς και άλλοι εργαζόμενοί της σε ναούς και μονές ζητάει από το υπουργείο Εργασίας η Εκκλησία της Ελλάδας.


Συγκεκριμένα, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με επιστολή της στις 24 Μαρτίου προς τον υπουργό Εργασίας, Γιάννη Βρούτση, ζητάει την ένταξή της στους ΚΑΔ εργοδοτών στην Εργάνη προκειμένου οι εργαζόμενοί της, ιερείς, ιεροψάλτες, νεωκόροι, προσωπικό καθαριότητας κ.α να αποζημιωθούν από το κράτος.

Η Εκκλησία παραδέχεται επομένως ότι είναι μια ακόμη επιχείρηση που πλήττεται από τα έκτακτα μέτρα αναστολής της λειτουργίας της. Καλεί μάλιστα τον υπουργό να “αποδώσει την αρμόζουσα βαρύτητα στο δίκαιο αίτημά της και να ανταποκριθεί θετικά” σ’ αυτό.

Με εγκύκλιο σημείωμά της που απέστειλε την ίδια ημέρα, η Ιερά Σύνοδος ενημερώνει τους εκκλησιαστικούς φορείς για την ενέργειά της αυτή ώστε να το επικοινωνήσουν με τους εργαζομένους τους.

Μέσα στους εργαζόμενούς της που θα δικαιούνται τα 800 ευρώ, θα είναι και εκείνοι οι μητροπολίτες και ιερείς που ζητούν από τους πολίτες να αψηφήσουν την απαγόρευση κυκλοφορίας και να πάνε στην εκκλησία;

Θα είναι και αυτοί που έχουν φτάσει στο σημείο να προτείνουν στους πιστούς να πουν ψέματα (άραγε δεν είναι αμαρτία;) ότι πάνε για γυμναστική αλλά να έρθουν στις εκκλησίες να κοινωνήσουν;



Περισσότερα: documentonews.gr

Παρασκευή, Ιανουαρίου 24, 2020

Οι προκλητικές απαιτήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο - Θέτει θέμα νησιών, Ιμίων, υφαλοκρηπίδας

Τραβάει κι άλλο το σχοινί η Τουρκία αναρτώντας ένα μακροσκελές κείμενο στο οποίο περιγράφει αναλυτικά τις αξιώσεις της χώρας στο Αιγαίο.

Συγκεκριμένα, ο Τσαγατάι Ερτζιγιές, Διευθυντής Αεροναυτιλίας του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, αναρτούσε το βράδυ της Πέμπτης στο Twitter ένα μανιφέστο με το τι ακριβώς θέλει η Τουρκία στο Αιγαίο.

Αναλυτικά οι πέντε αξιώσεις της Τουρκίας

1. Υφαλοκρηπίδα και χωρικά ύδατα

«Η Τουρκία είναι έτοιμη να ξεκινήσει διάλογο με την Ελλάδα με σκοπό την εξεύρεση μιας δίκαιης διευθέτησης του θέματος που θα είναι προς το συμφέρον των δύο χωρών» αναφέρει  χαρακτηριστικά και κάνει μια αναδρομή σε όλα όσα έχουν προηγηθεί δεκαετίες πριν ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα.

2. Αποστρατικοποίηση των νησιών

«Ένα από τα βασικά ζητήματα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας στο Αιγαίο είναι το αποστρατιωτικοποιημένo καθεστώς των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου είναι αποστρατικοποιημένα από διάφορες διεθνείς συμφωνίες που επιβάλλουν νομικές υποχρεώσεις δεσμευτικές για την Ελλάδα».

3. Εναέριος χώρος

«Ο διεθνής εναέριος χώρος στην ανοικτή θάλασσα δεν βρίσκεται υπό την κυριαρχία κανενός έθνους. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, το εύρος του εθνικού εναέριου χώρου πρέπει να αντιστοιχεί στο εύρος των χωρικών υδάτων» υποστηρίζει η Τουρκία κατηγορώντας την Ελλάδα ότι παραβιάζει τη συμφωνία για τον εναέριο χώρο του Αιγαίου «για να ενισχύσει τους ισχυρισμούς της για την εκ των πραγμάτων κυριαρχία της στον εναέριο χώρο του Αιγαίου ζητώντας σχέδια πτήσης από τουρκικά αεροσκάφη και κάνοντας λόγογια «παραβιάσεις του FIR της Αθήνας».

4. Κυριαρχία βραχονησίδων και μικρότερων νήσων και ειδικά των Ιμίων

«Υπάρχουν αρκετά μικρά νησιά και βραχονησίδες στο Αιγαίο, η κυριαρχία των οποίων δεν υπάρχει στις διεθνείς συνθήκες. Τα περισσότερα δεν κατοικούνται και δεν έχουν οικονομική ζωή. Η Ελλάδα προσπάθησε να αλλάξει το στάτους αυτών των νησιών με τεχνητές εποικίσεις». Σε άλλο σημείο, κατηγορεί την Ελλάδα ότι προσπαθεί να μετατρέψει το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη.

5. Δραστηριότητες έρευνας και διάσωσης (SAR) και σε ποιον ανήκουν

Στο μανιφέστο αυτό, ο Τούρκος αξιωματούχος αναφέρει όλες τις συνθήκες που έχουν υπογραφεί στον πλανήτη και ζητεί την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου, όπως έκανε και ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Χουλουσή Ακάρ την Πέμπτη.


Διαβάστε εδώ αναλυτικά τις απαιτήσεις και νεότερα ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τετάρτη, Αυγούστου 02, 2017

Το ΣτΕ απέρριψε το αίτημα των καναλαρχών να μην υποβάλλουν δηλώσεις πόθεν έσχες

Την αίτηση της Ένωσης Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας (ΕΙΤΗΣΕΕ), με την οποία ζητούσε τα μέλη της (ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών κ.λπ.) να μην υποβάλλουν δηλώσεις πόθεν έσχες (περιουσιακής κατάστασης) και οικονομικών συμφερόντων, απέρριψε η Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ' αριθμ. 165/2017 απόφασή της.

Ειδικότερα, η ΕΙΤΗΣΕΕ ζητούσε να ανασταλεί (ζητάει παράλληλα και να ακυρωθεί αλλά αυτό το ζήτημα ακόμη εκκρεμεί) η νομοθεσία και η απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης, αλλά και η σιωπηρή απόρριψη της αίτησής της προς την «Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότης και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Πόθεν Έσχες» για το καθεστώς δηλώσεων πόθεν έσχες.

Αναλυτικότερα, οι ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών, οι μέτοχοι, οι πρόεδροι, οι διευθύνοντες σύμβουλοι, οι εταίροι, οι γενικοί διευθυντές, οι διευθυντές ειδήσεων και ενημέρωσης κάθε μορφής επιχειρήσεων ή εταιρειών, που κατέχουν άδεια λειτουργίας ή εν γένει έχουν την εκμετάλλευση τηλεοπτικών σταθμών, ελεύθερης λήψης, ζητούσαν να ανασταλεί προσωρινά η υποχρέωση υποβολής δηλώσεων πόθεν, αλλά και να μην υποβάλλουν καθόλου δηλώσεις.

Η ΕΙΤΗΣΕΕ υποστήριζε, μεταξύ άλλων, ότι η υπερχρέωση υποβολής δηλώσεων πόθεν έσχες είναι αντισυνταγματική, αντίθεση στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κ.λπ., ενώ τόνιζε ότι πλήττεται υπέρμετρα η ελευθερία της τηλεόρασης, η πολυφωνία και ο πλουραλισμός στην ενημέρωση, καθώς και το δικαίωμα στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, του ιδιωτικού βίου και η ασφάλεια των υποχρεώσεων και των οικογενειών τους.

Ακόμη, σημείωνε ότι περιορίζεται η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και θα υποστούν ανεπανόρθωτη ή δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη, σε περίπτωση που γίνει δεκτή η αίτηση ακύρωσης που έχουν καταθέσει για το ίδιο θέμα και εκκρεμεί.

Όμως, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο, με πρόεδρο τη σύμβουλο Επικρατείας Μαργαρίτα Γκορτζολίδου και εισηγήτρια την πάρεδρο Ευσταθία Σκούρα, απέρριψε το αίτημα αναστολής της ΕΙΤΗΣΕΕ.

Στην απόφαση του ΣτΕ αναφέρεται ότι η ζημία που επικαλείται η ΕΙΤΗΣΕΕ δεν αφορά τα μέλη της αλλά τρίτα πρόσωπα, όπως είναι μέτοχοι, εταίροι, κ.λπ., ενώ τα επιχειρήματα περί κίνδυνου βιωσιμότητας των επιχειρήσεων, περιορισμού της πολυφωνίας, κ.λπ. κρίθηκαν «όλως αόριστα, μελλοντικά και αβέβαια».

Σε άλλο σημείο της απόφασης, το ΣτΕ επισημαίνει πως δεν πιθανολογείται ότι από τις επίμαχες προσβαλλόμενες αποφάσεις θα προκληθεί στην ΕΙΤΗΣΕΕ «ευθέως και αμέσως συγκεκριμένη, δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη», ενώ υπογραμμίζει πως «το παραδεκτό της αιτήσεως ακυρώσεως δεν είναι απαλλαγμένο αμφιβολιών».

Τέλος, απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι όλοι οι άλλοι ισχυρισμοί της ΕΙΤΗΣΕΕ.


(ΑΠΕ-ΜΠΕ) / topontiki.gr - Aug 02, 2017

Τρίτη, Φεβρουαρίου 07, 2017

ΔΝΤ: Μείωση χρέους, αφορολόγητου και συντάξεων - Διχασμοί στο Εκτελεστικό Συμβούλιο για Ελλάδα

Διαφωνίες για το δημοσιονομικό μονοπάτι, τα πρωτογενή πλεονάσματα και την ελάφρυνση χρέους στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου. Σύμπλευση στο αίτημα για μείωση αφορολόγητου-συντάξεων και διατήρηση του πλαισίου στα εργασιακά.

Μη βιώσιμο το χρέος, απαιτεί ρύθμιση, ενώ η Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει σε μείωση του αφορολόγητου αλλά και των συντάξεων. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από την ανακοίνωση του ΔΝΤ μετά τη συνεδρίαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Ταμείου, στην οποία καταγράφονται οι διαφωνίες που προκύπτουν αναφορικά με την πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα στα δημοσιονομικά. Μια χώρα που παραδέχεται το Ταμείο ότι η κοινωνία της πλήρωσε βαρύ τίμημα από τη δημοσιονομική προσαρμογή.

Το πλαίσιο

«Η Ελλάδα έκανε σημαντική πρόοδο στην άμβλυνση των μακροοικονομικών ανισορροπιών από το ξέσπασμα της κρίσης», παραδέχεται το ΔΝΤ. «Ωστόσο η εκτεταμένη δημοσιονομική προσαρμογή και η εσωτερική υποτίμηση ήρθαν με μεγάλο κόστος για την κοινωνία, η οποία αντανακλάται στη μείωση των εισοδημάτων και την ιδιαίτερα υψηλή ανεργία. Το μεγάλο κόστος προσαρμογής και η σημαντική πολιτική αστάθεια συνέβαλε στις καθυστερήσεις στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων μετά την τελευταία έκθεση του άρθρου 4 και κορυφώθηκε με την κρίση εμπιστοσύνης στα μέσα του 2015.

Η οικονομική κατάσταση σταθεροποιήθηκε έκτοτε καθώς οι αρχές ξεκίνησαν ένα νέο πρόγραμμα προσαρμογής, που στηρίζεται από τον ESM. Το νέο πρόγραμμα στοχεύει να ενισχύσει τα δημόσια οικονομικά, να αποκαταστήσει την υγεία του τραπεζικού συστήματος και να ενισχύσει τη δυνητική ανάπτυξη. Σε αυτό το πλαίσιο, οι αρχές νομοθέτησαν έναν αριθμό σημαντικών δημοσιονομικών, χρηματοοικονομικών και δομικών μεταρρυθμίσεων.

Βοηθούμενη από τις προωθούμενες μεταρρυθμίσεις και τη χρηματοδότηση από τους Ευρωπαίους εταίρους, η Ελλάδα επέστρεψε σε ήπια ανάπτυξη το 2016. Η ανάπτυξη αναμένεται να επιταχυνθεί τα επόμενα χρόνια, υπό τον όρο της πλήρους και έγκαιρης υλοποίησης του προγράμματος προσαρμογής, περιλαμβανομένης της γρήγορης άρσης των κεφαλαιακών ελέγχων που υιοθετήθηκαν στα μέσα του 2015.

Στη βάση του υφιστάμενου προγράμματος προσαρμογής, η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη αναμένεται να φτάσει οριακά κάτω του 1% του ΑΕΠ και το πρωτογενές πλεόνασμα σε περίπου 1,5% του ΑΕΠ. Τα πτωτικά ρίσκα στο μακροοικονομικό και δημοσιονομικό outlook παραμένουν σημαντικά, σχετιζόμενα με την ατελή ή καθυστερημένη εφαρμογή των πολιτικών. Το χρέος έφτασε το 179% του ΑΕΠ στα τέλη του 2015 και είναι μη βιώσιμο».

 

Η εκτίμηση του Εκτελεστικού Συμβουλίου


«Οι περισσότεροι εκτελεστικοί διευθυντές συμφώνησαν με την αξιολόγηση του προσωπικού του Ταμείου, ενώ κάποιοι διευθυντές είχαν διαφορετικές απόψεις για το δημοσιονομικό μονοπάτι και τη βιωσιμότητα χρέους», αναφέρει το Ταμείο.

«Οι διευθυντές επαίνεσαν τις ελληνικές αρχές για τη σημαντική οικονομική προσαρμογή και την άρση των ανισορροπιών από το 2010, στηριγμένη από σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Οι διευθυντές αναγνώρισαν ότι αυτή η προσαρμογή είχε βαρύ τίμημα για την κοινωνία, το οποίο μαζί με την υψηλή φτώχεια και τα ποσοστά ανεργίας συνέβαλαν στην επιβράδυνση της υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων. Οι διευθυντές ενθάρρυναν τις αρχές να επιταχύνουν τις μεταρρυθμίσεις για να εξασφαλίσουν επιστροφή σε υψηλότερη, περιεκτική ανάπτυξη και βιωσιμότητα χρέους. Δεδομένων των ακόμα σημαντικών πτωτικών ρίσκων, οι διευθυντές τόνισαν την ανάγκη, οι προσπάθειες να εστιαστούν στη βελτίωση των δημόσιων οικονομικών, τη διόρθωση των ισολογισμών και την άρση εμποδίων στην ανάπτυξη».

 

Η δημοσιονομική προσαρμογή


Διαφορετικές απόψεις καταγράφηκαν για τη δημοσιονομική πολιτική. «Οι περισσότεροι διευθυντές συμφώνησαν ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερη δημοσιονομική προσαρμογή αυτή τη στιγμή, δεδομένης της εντυπωσιακής προσαρμογής ως σήμερα, η οποία αναμένεται να φέρει μεσοπρόθεσμα δημοσιονομικά πλεονάσματα γύρω στο 1,5% του ΑΕΠ, ενώ κάποιοι διευθυντές προτιμούν πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ ως το 2018.

 

Συντάξεις-αφορολόγητο


Ωστόσο οι διευθυντές κάλεσαν για εξισορρόπηση της δημοσιονομικής προσαρμογής μέσω διεύρυνσης της φορολογικής βάσης και εξορθολογισμού των δαπανών για τις συντάξεις, για να δημιουργηθεί χώρος για στοχευμένη κοινωνική βοήθεια σε αδύναμες ομάδες και χαμηλότερους συντελεστές.

Ενώ οι περισσότεροι διευθυντές προτίμησαν μια ουδέτερη για τον προϋπολογισμό εξισορρόπηση, κάποιοι εκτίμησαν ότι οι μεταρρυθμίσεις θα μπορούσαν να υποστηρίξουν προσωρινά υψηλότερα πλεονάσματα, υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστούν όταν κλείσει το παραγωγικό κενό και οι συνέπειες στην ανάκαμψη έχουν μειωθεί.

 

Η φοροδιαφυγή


Οι διευθυντές κάλεσαν σε ανανεωμένες προσπάθειες πάταξης της φοροδιαφυγής και αντιμετώπισης του υψηλού φορολογικού χρέους. Ενθαρρύνουν τις αρχές να ενισχύσουν τη φορολογική διοίκηση, να εστιάσουν τους ελέγχους στους μεγάλους φορολογούμενους και να ενισχύσουν την εφαρμογή του πλαισίου κατά του ξεπλύματος χρήματος. Κάλεσαν σε περιεκτική αναδιάρθρωση των φορολογικών χρεών για τους βιώσιμους φορολογούμενους, βασισμένη στην ικανότητα να πληρώσουν, και καλωσόρισαν τα σχέδια για δημιουργία ανεξάρτητης φορολογικής αρχής.

 

Τα κόκκινα δάνεια


Τόνισαν την ανάγκη να μειωθούν αποφασιστικά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (NPLs), για να στηριχθεί η πιστωτική επέκταση. Ενθάρρυναν τις αρχές να ενισχύσουν το νομικό πλαίσιο για την αναδιάρθρωση χρεών, περιλαμβανομένης της εξωδικαστικής ρύθμισης, και να αξιοποιήσουν πλήρως το εποπτικό πλαίσιο για να δοθούν κίνητρα στις τράπεζες να θέσουν φιλόδοξους στόχους και στρατηγικές για τη μείωση των NPLs.

Σημείωσαν ότι η εξασφάλιση επαρκών κεφαλαίων για την ολοκλήρωση της εξελισσόμενης διοικητικής μεταρρύθμισης είναι κρίσιμη για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των τραπεζών και στήριξαν την άρση των περιορισμών στις συναλλαγές όσο το δυνατόν γρηγορότερα είναι πρακτικά δυνατό στη βάση ενός οδικού χάρτη, εξασφαλίζοντας χρηματοπιστωτική σταθερότητα και επαρκή ρευστότητα για το τραπεζικό σύστημα.

 

Οι μεταρρυθμίσεις και τα εργασιακά


Οι διευθυντές ενθάρρυναν τις αρχές να επιταχύνουν την εφαρμογή των δομικών μεταρρυθμίσεων για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα. Ενώ αναγνωρίζουν ότι το βάρος της προσαρμογής έπεσε δυσανάλογα στους μισθωτούς, δίνουν έμφαση στην ανάγκη να διατηρηθούν και να μην αντιστραφούν οι υφιστάμενες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και να συμπληρωθούν με επιπλέον προσπάθειες να έρθει το πλαίσιο ομαδικών απολύσεων σε ευθυγράμμιση με τις βέλτιστες πρακτικές, άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, τόνωση του ανταγωνισμού και διευκόλυνση των επενδύσεων και των ιδιωτικοποιήσεων.

Τόνισαν την ανάγκη να διατηρηθεί και να εξασφαλιστεί η ακεραιότητα των στατιστικών στοιχείων.

 

Το χρέος


Οι περισσότεροι διευθυντές εκτίμησαν ότι παρά τις τεράστιες θυσίες και τη γενναιόδωρη στήριξη των Ευρωπαίων εταίρων, περαιτέρω ελάφρυνση χρειάζεται για να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα. Τόνισαν την ανάγκη να συνδεθεί με ρεαλιστικές παραδοχές για την ικανότητα της χώρας να παράξει διατηρήσιμα πρωτογενή πλεονάσματα και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Σημείωσαν ωστόσο ότι η ελάφρυνση χρέους πρέπει να συνοδευτεί με ισχυρές πολιτικές για την ανάπτυξη και τη βιωσιμότητα.

Αναμένεται ότι η επόμενη διαβούλευση του Άρθρου 4 με την Ελλάδα θα πραγματοποιηθεί στον καθιερωμένο 12μηνο κύκλο, σημειώνει το ΔΝΤ.

Οι διευθυντές, όπως αναφέρει, χαιρέτισαν την εκ των υστέρων αξιολόγηση της παρατεταμένης ρύθμισης του 2012-2016. Συμφώνησαν ευρύτερα πως η αξιολόγηση παρέχει μια χρήσιμη βάση για να συζητηθούν τα μαθήματα από τον διακανονισμό. Οι διευθυντές τόνισαν τη σημασία της ανάπτυξης ρεαλιστικών προβλέψεων και στόχων, τη διασφάλιση επαρκούς χρηματοδότησης και ελάφρυνσης χρέους, την εφαρμογή δημοσιονομικής προσαρμογής μέσω μέτρων υψηλής ποιότητας σε ρυθμό που να συνάδει με την ικανότητα εφαρμογής της χώρας, και την υιοθέτηση δομικών μεταρρυθμίσεων με καλή αλληλουχία, στη βάση της ισχυρής ιδιοκτησίας και των φειδωλών προϋποθέσεων. Οι διευθυντές προσβλέπουν να συζητήσουν το λειτουργικό πλαίσιο για τη συνεργασία του Ταμείου με νομισματικές ενώσεις.


Πηγή:  euro2day - Feb 07, 2017

Τετάρτη, Οκτωβρίου 26, 2016

Βουλευτής του κουρδικού HDP ζητά 16 ελληνικά νησιά!


Κατηγορεί Ερντογάν ότι τα έδωσε στην Ελλάδα -

Και όμως συνέβη και αυτό! Τούρκος βουλευτής του φιλοκουρδικού κόμματος HDP κατηγορεί τον Ερντογάν ότι παραχώρησε παράνομα νησιά στην Ελλάδα και τα ζητά πίσω!

Βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP) από τον Ιούνιο του 2015, πολιτικός που εκπροσωπεί την περιφέρεια Ντιγιάρμπακιρ στη νοτιοανατολική Τουρκία, αλλά και ανιψιός ενός εκ των ιδρυτών του PKK, ο Ζιγιά Πιρ έσπευσε να κατηγορήσει ανοιχτά τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι έχει παραχωρήσει στην Ελλάδα σειρά νησιών που δεν της ανήκουν, αναφέρει το ΕΘΝΟΣ και ο συνάδελφος Γιώργος Σκαφίδας.

Με ένα μπαράζ από 13 αναρτήσεις στο Twitter, ο βουλευτής του HDP υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει μετά το 2004 προχωρήσει, με την ανοχή των κυβερνήσεων του ισλαμιστή Ερντογάν, στην κατάληψη 16 νησιών πάνω στα οποία δεν έχει κυριαρχικά δικαιώματα. Κατονόμασε μάλιστα ως «παρανόμως κατεχόμενα από την Ελλάδα» νησιά όπως είναι η Γαύδος, οι Διονυσάδες, το Γαϊδουρονήσι, το Κουφονήσι, το Φαρμακονήσι (Bulamac), οι Οινούσσες (Koyun), το Αγαθονήσι (Esek), η Θύμαινα (Hursit) κ.ά.

Ο Ζιγιά Πιρ προχώρησε μάλιστα ακόμη παραπέρα κατηγορώντας τον Ερντογάν για εθνική προδοσία και μειοδοσία. Η εν λόγω ρητορική δεν είναι βέβαια καινοφανής στην τουρκική πολιτική σκηνή. Οι κεμαλιστές του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) μιλούν εδώ και χρόνια για «16 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που έχουν καταλάβει παρανόμως οι Ελληνες στο Βορειοανατολικό Αιγαίο, τα Δωδεκάνησα και το Κρητικό Πέλαγος».

Ο ηγέτης της κεμαλικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, επανήλθε μάλιστα στο θέμα στα τέλη του Σεπτεμβρίου, καλώντας τον ισλαμιστή Ερντογάν «να κοιτάξει τα 16 νησιά που επί των ημερών του παραδόθηκαν στην Ελλάδα και όπου υψώθηκε η ελληνική σημαία».

Μία ημέρα νωρίτερα, ο Τούρκος πρόεδρος είχε ανοίξει τον χορό κατηγορώντας τους Ατατούρκ και Ινονού ως «εθνικούς μειοδότες» που παραχώρησαν τουρκικά εδάφη με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923.

Ισλαμιστές και κεμαλιστές επιδίδονται τις τελευταίες εβδομάδες σε μια ιδιότυπη κούρσα εθνικιστικής πλειοδοσίας στην Τουρκία με «έπαθλο» το Αιγαίο. Διαφωνούν ως προς τη Συνθήκη της Λωζάνης, αλλά προφανώς συμφωνούν ότι στο Αιγαίο υπάρχουν νησιά που βρίσκονται υπό ελληνική «κατοχή» ενώ «δεν θα έπρεπε».

Στο εν λόγω παιχνίδι μπαίνει δυστυχώς πλέον για πρώτη φορά και ένας βουλευτής του φιλοκουρδικού HDP. Ο Ζιγιά Πιρ, ωστόσο, δεν είναι απλώς άλλος ένας τυχαίος βουλευτής. Συμβαίνει να είναι ανιψιός του Κεμάλ Πιρ, ενός δηλαδή από τους ανθρώπους που είχαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ιδρύσει μαζί με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK). Ο Κεμάλ Πιρ πέθανε το 1982 πίσω από τα σίδερα φυλακής στο Ντιγιάρμπακιρ, έπειτα από απεργία πείνας. Σήμερα ο ανιψιός του βρίσκεται να υιοθετεί την εθνικιστή γραμμή των κεμαλιστών του CHP.

Τούρκος ο ίδιος και όχι Κούρδος, ο Ζιγιά Πιρ έχει ζήσει αρκετές δεκαετίες στο εξωτερικό, κυρίως στη Γερμανία και λιγότερο στην Αγγλία. Επέστρεψε στην Τουρκία για να πάρει μέρος στις εκλογές του Ιουνίου του 2015, ως υποψήφιος βουλευτής στις τάξεις του HDP.


Πηγή: mignatiou.com - Oct 26, 2016

Σάββατο, Φεβρουαρίου 06, 2016

Οι δανειστές ζητούν ακύρωση των φόρων σε κρασί και στοίχημα

Ανατροπές ακόμη και σε ψηφισμένα νομοσχέδια ζητούν οι επικεφαλής των θεσμών, οι οποίοι ολοκλήρωσαν την πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Αγορά», ζητούν από την κυβέρνηση να πάρει πίσω τον φόρο των 20 λεπτών στο κρασί και την επιβολή των 5 λεπτών ανά στήλη στα στοιχηματικά παιχνίδια του ΟΠΑΠ, που είχαν υπολογιστεί ότι θα αποφέρουν 300 εκατ. ευρώ στα κρατικά ταμεία το 2016.

Οι θεσμοί εκτιμούν ότι τα μέτρα αυτά δεν αποδίδουν, ενώ εκφράζουν ενστάσεις για μια σειρά από κυβερνητικές προτάσεις, όπως είναι η επιβολή φόρου 50% στα υψηλά εισοδήματα και η λοταρία, δηλαδή οι κληρώσεις δώρων για τη συλλογή αποδείξεων.

Στο στόχαστρο βρέθηκαν και οι παρεμβάσεις που επιχειρεί η κυβέρνηση στο Δημόσιο, με τους δανειστές να ζητούν να δουν την εξέλιξη του μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων για την επόμενη τριετία.


newsbeast - Feb 06, 2016

Τετάρτη, Ιουνίου 17, 2015

Τα 'κρυφά' μηνύματα της έκθεσης της ΤτΕ που εξόργισαν την Κωνσταντοπούλου

Οι φοροαπαλλαγές κοστίζουν στον κρατικό προϋπολογισμό, ούτε λίγο ούτε πολύ 3,6 δισ. ευρώ (2% του ΑΕΠ), οπότε και προτείνεται η κατάργησή τους. Τι άλλο εμπεριέχουν τα "ψιλά γράμματα" της έκθεσης της ΤτΕ, την οποία η Ζωή Κωνσταντοπούλου χαρακτήρισε ως απαράδεκτη.  

Η ανάγκη κατάργησης των φοροαπαλλαγών για να αποφευχθεί ο κίνδυνος εκτροχιασμού του κρατικού προϋπολογισμού είναι ένα από τα «κρυφά» μηνύματα της έκθεσης της Τραπέζης της Ελλάδος για τη νομισματική πολιτική που δόθηκε στη δημοσιότητα το πρωί της Τετάρτης.

Μπορεί η πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, να έσπευσε να απορρίψει ως απαράδεκτη την έκθεση του διοικητή της ΤτΕ, Γ. Στουρνάρα, ωστόσο τα μηνύματα που εκπέμπει παραμένουν μηνύματα.


ADVERTISEMENT
Πέραν λοιπόν των ηχηρών προειδοποιήσεων του Γ. Στουρνάρα για την ανάγκη επίτευξης συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και δανειστών, ώστε να αποφευχθούν τα πιο εφιαλτικά σενάρια, στην έκθεση της ΤτΕ περιλαμβάνονται και λιγότερο ηχηρές παροτρύνσεις, όπως εκείνη για κατάργηση των φοροαπαλλαγών.


Όπως τονίζεται στην έκθεση, οι φοροαπαλλαγές κοστίζουν στον κρατικό προϋπολογισμό, ούτε λίγο ούτε πολύ 3,6 δισ. ευρώ (2% του ΑΕΠ), επομένως η ΤτΕ εμμέσως πλην σαφώς συστήνει την κατάργησή τους.

Ειδικότερα, η ΤτΕ προτρέπει την κυβέρνηση να καταργήσει τις φοροαπαλλαγές και να τις αντικαταστήσει «με στοχευμένη επιδοματική πολιτική».

Οι φοροαπαλλαγές για τις οποίες συστήνεται μαχαίρι αφορούν κυρίως τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, τον ΦΠΑ και τη φορολογία κεφαλαίου και ακινήτων.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία, οι φοροαπαλλαγές:

- Στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης κοστίζουν 1,047 δισ. ευρώ
- Στον ΦΠΑ 970 εκατ. ευρώ
- Στη φορολογία κεφαλαίου 659 εκατ. ευρώ
- Στις κληρονομιές και γονικές παροχές 545 εκατ. ευρώ.


πηγή: news247

Σάββατο, Μαΐου 30, 2015

Απαίτηση - βόμβα από τους θεσμούς για τις συντάξεις

Καμία να μην ξεπερνά το 53% του μισθού - Στα 990 ευρώ η ανώτατη στο Δημόσιο, στα 1.250 στο ΙΚΑ

Βόμβα για μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης στις κύριες συντάξεις στο 53,02% έριξαν οι θεσμοί στο αποκορύφωμα των διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση.

«Καμία σύνταξη να μην ξεπερνά το 53% του μισθού, γιατί το ασφαλιστικό σας σύστημα δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει μεγαλύτερα ποσά» ζήτησαν οι δανειστές.

Η απαίτηση αυτή τέθηκε, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες που αποκαλύπτει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, στις τελευταίες συνεδριάσεις του Brussels Group, όπου κυριαρχούν το ασφαλιστικό και οι παραμετρικές αλλαγές σε όρια ηλικίας και υπολογισμό συντάξεων.

Μέλος της ελληνικής ομάδας που συμμετέχει στις συζητήσεις αποκάλυψε την απαίτηση των θεσμών στην ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, που κρατά σιγήν ιχθύος για το πραγματικό περιεχόμενο των διαλαμβανομένων στο τραπέζι θεσμών (Ε.Ε., ΕΚΤ και ΔΝΤ) και κυβέρνησης, η οποία ισχυρίζεται ότι «δεν προτίθεται» να προχωρήσει σε μείωση συντάξεων, όπως αναφέρεται στο τελευταίο ανεπίσημο κείμενο που διένειμε το Μέγαρο Μαξίμου την περασμένη Τετάρτη για την πορεία των διαπραγματεύσεων και τα σημεία σύγκλισης με τους δανειστές.

Η απαίτηση των θεσμών σημαίνει ότι η ανώτατη κύρια σύνταξη στο Δημόσιο για υπάλληλο με 37 έτη υπηρεσίας και βαθμό γενικού διευθυντή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 900 ευρώ από 1.386 ευρώ που είναι σήμερα μετά τις μειώσεις που επιβλήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Για μισθωτό με ασφάλιση στο ΙΚΑ, η μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης στο 53% σημαίνει ότι καμία σύνταξη δεν θα ξεπερνά τα 1.250 ευρώ, ενώ σήμερα ένας εργαζόμενος με 37 έτη ασφάλισης (11.100 ένσημα) και με μισθό 2.300 ευρώ παίρνει 1.425 ευρώ μετά τις περικοπές του Μνημονίου.

Η πρόβλεψη, μάλιστα, για ποσοστό αναπλήρωσης 53% δεν είναι τυχαία, καθώς περιλαμβάνεται στην τελευταία αναλογιστική μελέτη που έστειλε το υπουργείο (τέλη του 2014) στην Κομισιόν, η οποία με τη σειρά της δημοσιοποίησε πρόσφατα σε δική της έκθεση τις προβλέψεις για την εξέλιξη των συνταξιοδοτικών δαπανών τα επόμενα χρόνια σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με την Ελλάδα να βρίσκεται σε πορεία εκτροχιασμού.

Στη μελέτη αυτή γινόταν η πρόβλεψη ότι έως το 2020 το ποσοστό αναπλήρωσης στις συντάξεις από το 64,4%, που είναι σήμερα, θα υποχωρούσε στο 53,02%, υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοζόταν το νέο σύστημα υπολογισμού από το 2015 και μετά.

Η απαίτηση των θεσμών όμως να πέσουν οι συντάξεις στο 53% νωρίτερα (από το 2015 ή το 2016, αντί του 2020) ανοίγει πλήρως όλη την καυτή ατζέντα για το ασφαλιστικό. 
 
 
newsbeast

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More