Οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό και τουρισμό έστειλαν ανοιχτή επιστολή στον Μητσοτάκη μετά τις δηλώσεις Μαρινάκη

«80.000 εποχικά εργαζόμενοι αγωνιούν μετά τις τοποθετήσεις στελεχών της κυβέρνησης για το ταμείο ανεργίας». 

Την έντονη ανησυχία τους για τις δηλώσεις του Παύλου Μαρινάκη, αλλά και του Μάκη Βορίδη, σχετικά με το επίδομα ανεργίας εκφράζουν οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό – τουρισμό με ανοιχτή επιστολή που έστειλαν προς τον πρωθυπουργό, την υπουργό Εργασίας και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. 

Στην ανοιχτή επιστολή της η ΠΟΕΕΤ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό – Τουρισμό) σημειώνει ότι οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου προκάλεσαν «αλαλούμ» και τονίζει με νόημα «φανταζόμαστε θα συμφωνείτε πως πρόκειται για μια αποκρουστική δήλωση και πραγματικά δεν θα την λαμβάναμε υπόψη μας αν δεν είχαμε ακούσει δυο μήνες πριν τα ίδια από υπηρεσιακό παράγοντα του υπουργείου εργασίας περί μηδενικής βάσης. Το γεγονός πως υπήρξε διάψευση από την υπουργό εργασίας ίσως να μας καθησύχαζε, όμως υπάρχουν βουλευτές και υπουργός της Κυβέρνησης που ταυτίζονται με τις απόψεις του κ. Μαρινάκη ενώ μόλις δυο βουλευτές που εκλέγονται στα Δωδεκάνησα αποδοκίμασαν τις δηλώσεις Μαρινάκη για ευνόητους λογους!». 

Αναλυτικά η επιστολή 

Προς 

Τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη 

Κοιν/ση: 

• Υπουργό Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης

κα. Νίκη Κεραμέως

• Κυβερνητικό Εκπρόσωπο

κ. Παύλο Μαρινάκη

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,

Μην έχοντας άλλο τρόπο επικοινωνίας μαζί σας, μιας και η υπόσχεση για συνάντηση μαζί μας τον Σεπτέμβριο του 2021 παρέμεινε υπόσχεση, αναγκαζόμαστε να σας αποστείλουμε την παρούσα επιστολή και μάλιστα να την δημοσιοποιήσουμε κιόλας γνωρίζοντας πως οι συνεργάτες σας στο Μέγαρο Μαξίμου επιλέγουν το τι θα φτάσει στα χέρια σας! 

Μην έχοντας άλλο τρόπο επικοινωνίας μαζί σας, μιας και η υπόσχεση για συνάντηση μαζί μας τον Σεπτέμβριο του 2021 παρέμεινε υπόσχεση, αναγκαζόμαστε να σας αποστείλουμε την παρούσα επιστολή και μάλιστα να την δημοσιοποιήσουμε κιόλας γνωρίζοντας πως οι συνεργάτες σας στο Μέγαρο Μαξίμου επιλέγουν το τι θα φτάσει στα χέρια σας! 

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Βγαίνουμε σιγά-σιγά από μια τουριστική σεζόν που κατά γενική ομολογία κρίνεται ανέλπιστα επιτυχημένη μιας και τα γεγονότα στην Μέση Ανατολή δεν μας επέτρεπαν να είμαστε αισιόδοξοι. 

Εν τούτοις η Χώρα μας κατάφερε και βρέθηκε για άλλη μια χρονιά στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων των επισκεπτών!

Εμείς οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και τον επισιτισμό βιώσαμε την πιο δύσκολη σεζόν από πλευράς συνθηκών εργασίας εδώ και πολλά χρόνια!

Οι χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας έφεραν τρομερή εντατικοποίηση ενώ η εργοδοτική παραβατικότητα χτύπησε κόκκινο!

Όμως η αφορμή για την παρούσα επιστολή είναι το ¨αλαλούμ¨ που προξένησαν οι ¨προσωπικές¨ απόψεις του Κυβερνητικού εκπροσώπου σας κ. Μαρινάκη σχετικά με το ταμείο ανεργίας το οποίο δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους δυο μήνες και πως θα πρέπει το ζήτημα να εξεταστεί από μηδενική βάση.

Φανταζόμαστε θα συμφωνείτε πως πρόκειται για μια αποκρουστική δήλωση και πραγματικά δεν θα την λαμβάναμε υπόψη μας αν δεν είχαμε ακούσει δυο μήνες πριν τα ίδια από υπηρεσιακό παράγοντα του υπουργείου εργασίας περί μηδενικής βάσης.

Το γεγονός πως υπήρξε διάψευση από την υπουργό εργασίας ίσως να μας καθησύχαζε, όμως υπάρχουν βουλευτές και υπουργός της Κυβέρνησης που ταυτίζονται με τις απόψεις του κ. Μαρινάκη ενώ μόλις δυο βουλευτές που εκλέγονται στα Δωδεκάνησα αποδοκίμασαν τις δηλώσεις Μαρινάκη για ευνόητους λογούς! 

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Συμφώνα με την εκτίμηση του αρμόδιου υπουργού κ. Θεοδωρικάκου είμαστε μπροστά σε ένα πολύ δύσκολο χειμώνα με το κόστος ενεργείας να φτάσει σε απίστευτα ύψη, αναρωτιόμαστε πραγματικά πως πιστεύετε πως μπορούμε να επιβιώσουμε με μόλις τρεις μήνες επιδότηση από την Δ.ΥΠ.Α.

Πως πιστεύετε πως μπορούμε να ανταποκριθούμε στην ακρίβεια, στην στεγαστική κρίση και εν γένει στο κόστος ζωής;

Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ

Υλοποιήστε κ. Πρωθυπουργέ αυτά που κατά καιρούς εσείς ο ίδιος έχετε πει στον δημόσιο διάλογο(γενικές συνελεύσεις του ΣΕΤΕ) περί επιμήκυνσης της χρονικής ισχύς του επιδόματος ανεργίας κατά ένα μήνα μέσω της Δ.ΥΠ.Α. και με την συμμέτοχη των εργοδοτών!

Νομοθετήστε επιτέλους κ. Πρωθυπουργέ τις εξαγγελίες σας για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε αξιοπρεπώς τους λεγόμενους νεκρούς μήνες!

Ως υπεύθυνο δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας στους αρμόδιους υπουργούς, που όχι μονό μειώνουν το λεγόμενο δημοσιονομικό κόστος, αντιθέτως ενισχύουν το δημόσιο ταμείο!

Επομένως κ. Πρωθυπουργέ αν διαβάσετε αυτή την επιστολή είναι στο χέρι σας να δώσετε λύση σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα που βασανίζει χιλιάδες εργαζόμενους της λεγόμενης βαριάς βιομηχανίας της Χώρας.

Με εκτίμηση,

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΣΚΑΛΤΣΑΣ ΦΩΤΙΟΣ 

Πηγή: efsyn.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Επίδομα ανεργίας / Το παλιό απωθημένο Μητσοτάκη – Από το «κράτος πατερούλη» στο «αντικίνητρο»

Ετοιμάζει η κυβέρνηση μεγάλα ψαλίδια στο χρονικό διάστημα χορήγησης του επιδόματος ανεργίας; Θα βάλει σε πρώτο πλάνο τη συρρίκνωση της λίστας των δικαιούχων σε περίπτωση μιας νέας τετραετίας; 

Ο πρωθυπουργός, στο χθεσινό μήνυμά του των 2.168 λέξεων στο Facebook, δεν βρήκε χώρο για να ηρεμήσει τα πνεύματα μετά την «προσωπική άποψη» του Παύλου Μαρινάκη περί περιορισμού στους δύο μήνες της καταβολής του επιδόματος ανεργίας. 

Μαρινάκης «αδειάζει» Μαρινάκη» 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, μάλιστα, άδειασε τον ίδιο τον Παύλο Μαρινάκη. Στην τελευταία ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, στις 10 Σεπτεμβρίου, όταν ρωτήθηκε για τον αποκλεισμό αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ από τη συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, απάντησε, μεταξύ άλλων –για να γλυκάνει το χάπι των αποκλεισμένων– ότι «έχουμε δύο φορές τη βδομάδα ενημέρωση πολιτικών συντακτών, όπου, όπως έχετε δει, ούτε περιορισμός υπάρχει στην ώρα ούτε στις ερωτήσεις. Και όλα αυτά, προφανώς, που απαντώ, δεν τα απαντώ εκπροσωπώντας τον εαυτό μου, αλλά τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση». 

Υπό αυτό το πρίσμα, ο Μαρινάκης θύμισε τα αυτονόητα: ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αποτελεί τη φωνή του πρωθυπουργού και δεν διατυπώνει προσωπικές απόψεις. 

Την επόμενη ημέρα, εντούτοις, πήρε πάνω του το ζήτημα με το επίδομα ανεργίας για να «μετρήσει» αντιδράσεις και να προετοιμάσει την κοινή γνώμη –ανέργους και μελλοντικούς ανέργους–, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις ακόμη και γαλάζιων παραγόντων. 

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι γιατί η δήλωση Μαρινάκη αντιμετωπίστηκε, ενδεχομένως, ως κεραυνός εν αιθρία. Κατά τη διάρκεια της επταετούς γαλάζιας διακυβέρνησης έχει καταγραφεί σειρά δηλώσεων, ακόμη και του ίδιου του πρωθυπουργού, που αποτυπώνουν την αρνητική στάση της κυβέρνησης έναντι του επιδόματος ανεργίας, ακόμη και έναντι των ίδιων των ανέργων. 

Πότε οι άνεργοι χωρίζονται σε «πραγματικούς» και «καταχραστές» των επιδομάτων, πότε το επίδομα ανεργίας λειτουργεί ως «αντικίνητρο στην εργασία», πότε το «κράτος πατερούλης» πρέπει να πάψει να μοιράζει επιδόματα. 

Το TVXS επιχειρεί μία αναδρομή που, ενδεχομένως, αναδεικνύει ότι η περιστολή των επιδομάτων ανεργίας, του χρόνου χορήγησής τους και του αριθμού των δικαιούχων βρισκόταν διαχρονικά στην προμετωπίδα της κυβερνητικής ατζέντας. 

Όταν δεν έχεις δουλέψει ποτέ… 

Χατζηδάκης: Οι «πραγματικοί άνεργοι» και οι «καταχραστές» 

Ένας από τους πρώτους μεγάλους γύρους αντιπαράθεσης καταγράφηκε την άνοιξη του 2022, όταν το υπουργείο Εργασίας, επί Κωστή Χατζηδάκη, έφερε το νομοσχέδιο «Δουλειές Ξανά». 

Στις 7 Απριλίου 2022, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, ο τότε υπουργός Εργασίας υποστήριξε ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να στηρίξει τους «πραγματικά ανέργους», κάνοντας διάκριση μεταξύ αυτών και των «καταχραστών του δημοσίου χρήματος».

Η δήλωση δεν ήταν άσχετη με τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου. Μεταξύ άλλων, προβλεπόταν ότι εγγεγραμμένος άνεργος που θα απέρριπτε τρεις κατάλληλες θέσεις εργασίας θα μπορούσε να διαγραφεί για δύο χρόνια από το μητρώο της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης, πρώην ΟΑΕΔ, χάνοντας τις παροχές που συνδέονται με αυτό.

Η αντιπαράθεση ήταν έντονη, με την αντιπολίτευση και συνδικαλιστές του ΟΑΕΔ να καταγγέλλουν μια τιμωρητική αντιμετώπιση των ανέργων. Ο Χατζηδάκης, από την πλευρά του, επέμενε ότι η πολιτεία οφείλει να στηρίζει όσους πραγματικά αναζητούν εργασία και όχι την κατάχρηση των παροχών. 

Μητσοτάκης: Όχι σε ένα κράτος «πατερούλη» 

Λίγους μήνες αργότερα, η συγκεκριμένη αντικοινωνική γραμμή υιοθετήθηκε ρητά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, στις 11 Σεπτεμβρίου 2022, ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε για τον ενδεχόμενο «εθισμό» της κοινωνίας στα επιδόματα. Απάντησε ότι τα επιδόματα είναι απαραίτητα για τη στήριξη της κοινωνίας, έθεσε όμως ως παράδειγμα της ισορροπίας μεταξύ «κινήτρων και αντικινήτρων» την πολιτική της ΔΥΠΑ. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προχώρησε, μάλιστα, ένα βήμα παραπέρα, μιλώντας για την ανάγκη να ξεφύγει η κοινωνία από τη λογική ενός κράτους «πατερούλη» που πληρώνει χωρίς ο δικαιούχος να καταβάλλει προσπάθεια. «Δεν θέλουμε ο άνεργος να είναι μονίμως εξαρτημένος από μία κρατική επιδότηση», ήταν η χαρακτηριστική αναφορά του. 

«Τρεις προτάσεις και μετά βγαίνεις από το μητρώο» 

Η ίδια γραμμή επανήλθε ακόμη πιο καθαρά λίγους μήνες αργότερα. Στις 12 Φεβρουαρίου 2023, μιλώντας σε εκδήλωση της ΔΥΠΑ για τις «Ημέρες Καριέρας», ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε εκ νέου το σύστημα των τριών προτάσεων εργασίας. 

«Τρεις προτάσεις κάνουμε και μετά βγαίνεις από το μητρώο», ανέφερε, εξηγώντας ότι στόχος είναι οι πολίτες να μη χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες της ΔΥΠΑ απλώς για να διατηρούν μια κάρτα ανεργίας και να παραμένουν «αιώνια άνεργοι». 

Στην ίδια τοποθέτηση υπερασπίστηκε και το «Επίδομα Εργασίας», δηλαδή τη δυνατότητα ενός επιδοτούμενου ανέργου που βρίσκει δουλειά να συνεχίζει να λαμβάνει το μισό επίδομα για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της επιδότησής του. 

Η λογική περιγράφηκε από τον ίδιο με μία φράση: να μετατραπεί «η επιδότηση της ανεργίας σε επιδότηση εργασίας». 

2024: Το επίδομα ανεργίας ως «αντικίνητρο» 

Το 2024 η κυβερνητική επιχειρηματολογία μετακινήθηκε ακόμη πιο κοντά στη σημερινή συζήτηση. Δεν αφορούσε πλέον μόνο τους ανέργους που απορρίπτουν προτάσεις εργασίας, αλλά το κατά πόσο το ίδιο το επίδομα ανεργίας μπορεί να αποθαρρύνει την εργασία. 

Στις 11 Ιουνίου 2024, δύο ημέρες μετά τις ευρωεκλογές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε σε συνέντευξή του στον Alpha: «Δεν θέλω εγώ, για παράδειγμα, το επίδομα ανεργίας να είναι αντικίνητρο για την εργασία». 

«Δεν πρέπει να είναι εξαρτημένος από το επίδομα ανεργίας» 

Τρεις μήνες αργότερα, στη ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός επανήλθε ακόμη πιο εμφατικά. 

Στην ομιλία του στις 7 Σεπτεμβρίου 2024, ανακοίνωσε ότι τα επιδόματα ανεργίας θα αναμορφωθούν, με στόχο να μη λειτουργούν ως «άλλοθι φτώχειας ή αδήλωτης εργασίας». «Αν κάποιος μπορεί –και μπορεί σήμερα– να βρει εργασία, δεν πρέπει να είναι εξαρτημένος από το επίδομα ανεργίας», ανέφερε χαρακτηριστικά. 

Μία ημέρα μετά: «Αν μπορεί να βρει δουλειά, πρέπει να βρίσκει δουλειά» 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε τη θέση του την αμέσως επόμενη ημέρα. Στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, στις 8 Σεπτεμβρίου 2024, υποστήριξε ότι απαιτείται μια πολιτική για τα επιδόματα ανεργίας που δεν θα δίνει κίνητρο στους πολίτες να παραμένουν «εγκλωβισμένοι σε μία επιδοματική πολιτική».

Θα ντρεπόταν και το ΔΝΤ 

Ο Παύλος Μαρινάκης έρχεται τώρα να αναθερμάνει τη συζήτηση και να εξειδικεύσει τις κυβερνητικές σκέψεις, κατά την εκτίμηση πολιτικών αναλυτών και σύσσωμης της αντιπολίτευσης. 

Κάποιοι λένε ότι η Ν.Δ., σε περίπτωση νέας τετραετούς διακυβέρνησης, δεν θα περιοριστεί στη σταδιακή ανάληψη της «ιδιοκτησίας των μεταρρυθμίσεων», όπως επέτασσαν κάποτε οι απεσταλμένοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά θα εφαρμόσει συνταγές που ακόμη και οι Τόμσεν θα… ντρέπονταν να προτείνουν. 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μην πυροβολείτε τον Παύλο Μαρινάκη. Του ξέφυγε η «αλήθεια»

Ο Παύλος Μαρινάκης καμιά «προσωπική άποψη» δεν εξέφρασε για την αντιμετώπιση των ανέργων. Αυτή είναι η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη 

Η αντίληψη ότι για την ανεργία δεν ευθύνεται η κατάσταση και τα δομικά προβλήματα της οικονομίας γενικά ή της αγοράς εργασίας ειδικότερα, αλλά το γεγονός ότι οι άνεργοι είναι τεμπέληδες και δεν επιθυμούν να αναζητήσουν εργασία είναι μία από τις βασικές θέσεις όχι απλώς του νεοφιλελευθερισμού, αλλά και συνολικά όλων όσων διαχρονικά υποστήριξαν ότι κανένα εμπόδιο δεν πρέπει να μπαίνει στις «δυνάμεις της αγοράς». 

Σύμφωνα με αυτό το σχήμα οι άνθρωποι μένουν άνεργοι είτε γιατί δεν «επένδυσαν» στο να είναι ειδικευμένοι με τρόπο που να μπορούν να προσαρμόζονται στις αλλαγές της οικονομίας, είτε γιατί δεν δέχονται να εργαστούν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και με οποιαδήποτε αμοιβή, ακόμη και πολύ χαμηλή. 

Γι’ αυτό τον λόγο και πολύ νωρίς, ήδη από τη δεκαετία του 1980, με πρωτοπόρα την κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ, οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις υποστήριξαν ότι τα επιδόματα ανεργίας, που αποτέλεσαν βασικό αρμό του κράτους πρόνοιας, στην πραγματικότητα αποτελούν αντικίνητρα για εργασία και κάνουν τους ανέργους να «τεμπελιάζουν». Αυτό, συχνά συνδυαζόταν με δηλώσεις του τύπου, «να πάτε να βρείτε δουλειά». Μάλιστα, ένας υπουργός της Θάτσερ, ο Νόρμαν Τέμπιτ, είχε υποστηρίξει το 1981, ότι αρκούσε ο άνεργος να πάρει το ποδήλατό του και να ψάξει και θα έβρισκε δουλειά. 

Είναι προφανές ότι μια τέτοια αντίληψη συνειδητά εθελοτυφλεί απέναντι σε όλα αυτά που προκαλούν την ανεργία: τα μεγάλα κύματα αναδιαρθρώσεων και αποβιομηχάνισης, τη μαζική «έξοδο» μεταποιητικών δραστηριοτήτων εκτός εθνικών συνόρων, τις οικονομικές κρίσεις όταν επιχειρήσεις κλείνουν μαζικά. 

Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη από τότε υπάρχουν στην Ευρώπη αλλεπάλληλα σχέδια ώστε οι άνεργοι να «ωθούνται» στην εργασία, συμπεριλαμβανομένων και αλλαγών στον τρόπο χορήγησης των επιδομάτων ανεργίας. 

Η Νέα Δημοκρατία σε αυτό το ρεύμα και σε αυτή τη λογική εντάσσεται, εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή είναι η ιδεολογία της και αυτή είναι η πολιτική κουλτούρα των στελεχών της. Αυτά πιστεύουν και αυτά συζητούν όταν μιλούν μεταξύ τους. 

Γι’ αυτόν τον λόγο και όσα είπε ο Παύλος Μαρινάκης, μόνο προσωπικές απόψεις δεν ήταν. 

Ο Παύλος Μαρινάκης μίλησε ως ένας νεοδημοκράτης της εποχής του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό που είπε είναι η πεποίθηση της κυβέρνησης του 13ωρου, των επισφαλών θέσεων εργασίας, των ποινών στους άνεργους, της διάλυσης του ΣΕΠΕ. Αυτή είναι η στρατηγική της. 

Προφανώς και καμία κυβέρνηση που δεν έχει τάσεις πολιτικής αυτοκτονίας δεν θα άνοιγε θέμα μείωσης της περιόδου επιδότησης ανεργίας παραμονές εκλογών, ιδίως όταν είναι σαφές ότι μία από τις επιδιώξεις του πρωθυπουργού είναι να πείσει ότι έχει «κοινωνικό πρόσωπο» και είναι έτοιμος να κάνει ακόμη και λελογισμένες κοινωνικές παροχές. 

Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί έσπευσαν όλοι αμέσως να αποκηρύξουν τις δηλώσεις Μαρινάκη, σε μια προσπάθεια να μη χαλάσουν την εικόνα της κυβέρνησης προεκλογικά. 

Όμως, αυτό δεν αναιρεί την ουσία. Με τη δήλωσή του ο Παύλος Μαρινάκης, ένας άνθρωπος που βρίσκεται στον πυρήνα του πολιτικού σχεδιασμού του κυβερνητικού κόμματος και που έχει πρόσβαση προφανώς και στις σκέψεις για τις κυβερνητικές προτεραιότητες σε περίπτωση επανεκλογής, δεν αποκάλυψε μόνο τις προσωπικές του ιδεολογικές του τοποθετήσεις, αλλά και τον ίδιο τον προεκλογικό σχεδιασμό. Που προφανώς και περιλαμβάνει σχέδια για «αναδιάρθρωση» του καθεστώτος γύρω από την επιδότηση ανεργίας, πιθανώς και στην προοπτική πόροι από εκεί να μεταφερθούν αλλού.

Όλα αυτά δείχνουν ότι όσο και εάν η κυβέρνηση προσπαθεί να επικεντρώσει στην εικόνα που προσπαθεί να παρουσιάσει ενόψει εκλογών, έναν συνδυασμό ανάμεσα στη «εικονική πραγματικότητα» μιας οικονομίας στην οποία όλοι ευημερούν, ακόμη και εάν δεν το καταλαβαίνουν, και την υπόμνηση ότι «έρχονται και παροχές», στην πραγματικότητα η βαθύτερη λογική της κυβερνητικής στρατηγικής πάντα θα βρίσκει τρόπους να επανέρχεται στο προσκήνιο, ακόμη και μέσα από «παραπατήματα» και «προσωπικές απόψεις» υπουργών. Είναι και αυτός ένας τρόπος να γίνει επιτέλους η πραγματική προεκλογική συζήτηση και να ξέρουν οι ψηφοφόροι όντως ποιες επιλογές έχουν. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Και μετά τις διακοπές, τι;

Διασκεδάζουμε επειδή το επιλέγουμε ή επειδή δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε; 

Κοιτάζοντας σε μια παραλία αυτές τις ημέρες είδα νέους ανθρώπους στοιβαγμένους σε ένα beach bar, με τη μουσική στη διαπασών, ένα ποτό στο χέρι και τα κινητά να καταγράφουν σχεδόν κάθε στιγμή. Και αναρωτήθηκα, άραγε ξέρουν γιατί βρίσκονται εκεί; 

Όχι γιατί πήγαν στη θάλασσα. Αλλά τι αναζητούν πραγματικά. Διασκέδαση, ξεκούραση, παρέα ή απλώς μια ακόμη εμπειρία που πρέπει να καταγραφεί και να προβληθεί; 

Την ίδια ώρα, δύο πόλεμοι μαίνονται στην ευρύτερη περιοχή μας, η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά, η στέγη γίνεται απρόσιτη για πολλούς νέους, η εργασία δεν προσφέρει την ασφάλεια του παρελθόντος και η κλιματική αλλαγή μετατρέπει τα καλοκαίρια σε δοκιμασία. Κι όμως, εμείς χορεύουμε. 

Δεν είναι αυτό κατ’ ανάγκη κακό. Η χαρά δεν είναι πολυτέλεια και κανείς δεν οφείλει να αισθάνεται ενοχές επειδή διασκεδάζει, ενώ ο κόσμος αντιμετωπίζει προβλήματα. Το ερώτημα είναι άλλο, διασκεδάζουμε επειδή το επιλέγουμε ή επειδή δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε; 

Το beach bar είναι, ίσως, μια μικρογραφία της εποχής μας. Δεν καταναλώνουμε μόνο ποτά και υπηρεσίες. Καταναλώνουμε εμπειρίες, εικόνες και έναν τρόπο ζωής που κάποιος άλλος έχει σχεδιάσει για εμάς. Η ευτυχία συχνά μετριέται σε «likes» και η επιτυχία σε όσα μπορούμε να αγοράσουμε. 

Ίσως, λοιπόν, το πρόβλημα δεν είναι οι νέοι που χορεύουν. Είναι ότι εμείς, οι μεγαλύτεροι, τους παραδώσαμε έναν κόσμο γεμάτο επιλογές, αλλά φτωχότερο σε βεβαιότητες και προοπτική. 

Δεν περιμένω από έναν εικοσάχρονο να λύσει τα προβλήματα του πλανήτη. Θα ήθελα, όμως, κάποια στιγμή, ανάμεσα σε δύο τραγούδια, να σηκώσει το βλέμμα και να αναρωτηθεί, «εγώ τι θέλω πραγματικά από αυτή τη ζωή;». 

Γιατί μπορεί τελικά οι διακοπές να μην κρίνονται από το πόσα beach bars επισκεφθήκαμε, πόσες φωτογραφίες ανεβάσαμε ή πόσα χρήματα ξοδέψαμε. 

Μπορεί να κρίνονται από κάτι πολύ απλούστερο, αν επιστρέψαμε από αυτές λίγο πιο ελεύθεροι, λίγο πιο καθαροί στο μυαλό και λίγο πιο έτοιμοι να ζήσουμε τη ζωή που πραγματικά θέλουμε και όχι εκείνη που κάποιος άλλος σχεδίασε για να μας πουλήσει. 

Πηγή: Έφη Τριήρη / naftemporiki.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Όψεις του ελληνικού θέρους

Απέναντι στο καλοκαίρι σκοτεινιάζουμε λόγω της οικονομικής ασφυξίας, της εκτόξευσης του κόστους στέγασης και βασικών αγαθών, κάτι που οξύνεται στις τουριστικές περιοχές και κάνει τη ζωή μας ανυπόφορη. 

Οι χαρές του θέρους στην καθ’ ημάς κουλτούρα παλαιόθεν συνδέονταν με την απελευθέρωση των αισθήσεων, ενίοτε και των ηθών, με το μεσογειακό φως, το κολύμπι, την επαφή με τη φύση, τη μυρωδιά από το γιασεμί και τη ρίγανη, τα τζιτζίκια και κυρίως με την απλότητα των διακοπών, με υπαίθρια πανηγύρια και έναστρα βράδια. Αυτές οι χαρές ακόμη κι αν δεν έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη υπάρχουν στη λογοτεχνία μας· στα χαρακτηριστικά έργα της ξεχωρίζει το χρονογράφημα Καλοκαίρι στην Αθήνα του Γρηγορίου Ξενόπουλου (1867-1951), στο οποίο υπογραμμίζεται η απομίμηση του συνήθειου των διακοπών (vacances) από τους πιθηκίζοντες ιθαγενείς. Υπάρχει αλώβητο εσαεί το καλοκαίρι στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (1951-1911), στα ερωτικά και λυρικά διηγήματά του, όπου η φύση της Σκιάθου μετατρέπεται σε σκηνικό άδολου ερωτισμού, νεανικού πόθου και ειδυλλιακής ονειροπόλησης. Μας έδωσε το κατεξοχήν αισθησιακό θερινό διήγημα Όνειρο στο κύμα (1900) με έναν ανώτερο ερωτικό μυστικισμό· στα Ρόδινα Ακρογιάλια (1908), στην ώριμη φάση του, αφήνει τα μυστικά της θάλασσας να μπλέξουν με τον πόθο και τη νοσταλγία· στο Υπό την βασιλικήν δρυν (1901) η φύση όλη είναι ο ναός της αισθαντικής δροσιάς της βελανιδιάς στο θερινό λιοπύρι. Το νερό στο έργο του είναι κάθαρση και πόθος, η θάλασσα και τα ρυάκια είναι τόποι αποκάλυψης του κάλλους, η αγνότητα του ματιού συνοδεύει την ηδονοβλεπτική αθωότητα. 

Από τα προσωπικά διαβάσματά μου θυμάμαι το πιο βιωματικό κείμενο του Ισίδωρου Ζουργού, Η Ψίχα εκείνου του καλοκαιριού (2002), για το καλοκαίρι του 1974, του βάρβαρου Αττίλα, και προτείνω το Περί ελληνικού θέρους και μεταμορφώσεων (2026) του Στέλιου Κούκου, ο οποίος αντιλαμβάνεται το θέρος ως μοναδική υπαρκτή ουτοπία, ως υψικάμινο που εξαϋλώνει τα πάντα· εξετάζει το καλοκαίρι ως εσωτερική καταφυγή και περιγράφει το φως και τον Δεκαπενταύγουστο ως τον συνδετικό αρμό της παράδοσης με τη λαϊκότητα και το εκκλησιαστικό ημερολόγιο, από την 20η Ιουλίου του Προφήτη Ηλία, μέχρι τις 2 του Σεπτέμβρη, του Αϊ Μάμμα. 

Η δική μου άπωση για το ελληνικό καλοκαίρι υπήρξε οριστική. Πρόσφατος όρος ο «υπερτουρισμός», δηλαδή το στριμωξίδι, η εκτόξευση του κόστους διαβίωσης και η απώλεια της αυθεντικότητας. Πέρασε και ο παρατεταμένος καύσων με πάνω από χίλιους θανάτους στη δυτική Ευρώπη, ήρθαν και οι αγχωτικές πυρκαγιές που καθιστούν το θέρος αφόρητο, καταστροφικό, επικίνδυνο και επιβλαβές. 

Με βαραίνει όμως και η κοινωνική ανισότητα, η αδυναμία ολοένα και μεγαλύτερης μερίδας του πληθυσμού να κάνει διακοπές· τούτο και μόνο αποδυναμώνει το λαϊκό αφήγημα περί το καλοκαίρι. Η κλιματική κρίση και η οικολογική υποβάθμιση αποτελούν παγκόσμιες και μακροπρόθεσμες απειλές, αλλά οι εγχώριες κοινωνικοοικονομικές πιέσεις βιώνονται καθημερινά στο επίπεδο της οικογενειακής και προσωπικής επιβίωσης. 

Απέναντι στο καλοκαίρι σκοτεινιάζουμε λόγω της οικονομικής ασφυξίας, της εκτόξευσης του κόστους στέγασης και βασικών αγαθών, κάτι που οξύνεται στις τουριστικές περιοχές και κάνει τη ζωή μας ανυπόφορη. Στην αδυναμία κάλυψης των εξόδων για ολιγοήμερα μπάνια ευδοκιμεί η πικρή αίσθηση μιας αδικίας. Ο συνωστισμός, η καταχρηστική κατάληψη της δημόσιας παραλίας από ξαπλώστρες και η άλογη πίεση στις δικτυακές υποδομές επιφέρουν διακοπές νερού, ρεύματος και κυκλοφοριακό χάος. Όσοι εργάζονται σεζόν στα θέρετρα δεν έχουν «χαρές», αλλά εξουθενωτικά ωράρια υπό χείριστες συνθήκες εργασίας. Για τον μέσο εργαζόμενο, το δικαίωμα στην ξεκούραση κατάντησε απρόσιτη πολυτέλεια. 

Και επειδή η περιπλοκότητα δεν είναι απλώς της μόδας, αλλά έχει την τεκμηρίωσή της, διαπιστώνουμε ότι ο υπερτουρισμός τροφοδοτεί ευθέως την περιβαλλοντική υποβάθμιση με τη σπατάλη φυσικών πόρων, τα σκουπίδια και την τσιμεντοποίηση ολούθε. Η κλιματική κρίση επιφέρει ακραία φαινόμενα πιο αισθητά στις πόλεις και στα νησιά λόγω των παραπάνω. Αναγνωρίζουμε την ανάγκη για «τουριστική περίοδο», αλλά νιώθουμε «αλλοτριωμένοι» και αποστρεφόμαστε το καλοκαίρι. Γκαρσόνια μάς ήθελαν και πράγματι τα κουτσοκαταφέραμε! 

* ΔΡ. ΚΩΣΤΑΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

* Ο Κώστας Θεολόγου είναι Καθηγητής, διευθυντής του Τομέα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου στη ΣΕΜΦΕ ΕΜΠ

Πηγή: huffingtonpost.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεκαπενταύγουστος: Τα 5 πιο παράξενα έθιμα της Παναγίας στην Ελλάδα (και τα Δωδεκάνησα)

Ο Δεκαπενταύγουστος αποκαλείται δικαίως το «Πάσχα του καλοκαιριού». Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, από τα ορεινά χωριά της Μακεδονίας μέχρι τα απομονωμένα νησιά του Αιγαίου, η Κοίμηση της Θεοτόκου γιορτάζεται με μια κατάνυξη που συχνά μπλέκεται γλυκά με τη λαϊκή παράδοση, τη δεισιδαιμονία και τα διονυσιακά στοιχεία. 

Αν νομίζεις ότι ο Δεκαπενταύγουστος είναι μόνο λιτανείες, κλαρίνα και νησιώτικα πανηγύρια, τα παρακάτω 5 έθιμα θα σε κάνουν να αναθεωρήσεις. 

1. Τα φίδια της Παναγίας στην Κεφαλονιά 

Στο χωριό Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς, κάθε χρόνο από τις 6 έως τις 15 Αυγούστου, συμβαίνει ένα φαινόμενο που προκαλεί δέος ακόμα και στους πιο σκεπτικιστές. Μικρά, ακίνδυνα φίδια με ένα μαύρο σταυρό στο κεφάλι εμφανίζονται στον προαύλιο χώρο και στο εσωτερικό του ναού της Παναγίας της Λαγκουβάρδας. 

Ο θρύλος λέει ότι όταν το μοναστήρι δέχτηκε επίθεση από πειρατές, οι μοναχές προσευχήθηκαν στην Παναγία να τις μεταμορφώσει σε φίδια για να γλιτώσουν. Έκτοτε, η έμφανισή τους θεωρείται σημάδι καλοτυχίας. Αν μια χρονιά τα φίδια δεν εμφανιστούν όπως συνέβη το 1940 και το 1953, πριν από τους καταστροφικούς σεισμού,  οι ντόπιοι το θεωρούν κακό οιωνό. 

2. Οι «Καβαλάρηδες» της Παναγίας στη Σιάτιστα 

Στη Σιάτιστα της Κοζάνης, το προσκύνημα στην Παναγία του Μικροκάστρου γίνεται πάνω σε…σέλα. Το πρωί του Δεκαπενταύγουστου, δεκάδες έφιπποι προσκυνητές, οργανωμένοι σε παρέες με στολισμένα άλογα, ξεκινούν από τη Σιάτιστα για να διανύσουν μια απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων μέχρι το μοναστήρι. 

Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, όταν οι Οθωμανοί επέτρεπαν στους υπόδουλους Έλληνες μόνο αυτή την ημέρα να καλπάζουν ελεύθεροι στα άλογά τους. Το απόγευμα, οι καβαλάρηδες επιστρέφουν στη Σιάτιστα, όπου στήνεται ένα ασταμάτητο γλέντι στους δρόμους της πόλης. 

3. Τα ξερά κρίνα που «ανασταίνονται» στην Κεφαλονιά και τη Λέρο 

Στο χωριό Πάστρα της Κεφαλονιάς (στην Παναγία τη Γραβιώτισσα), αλλά και στη Λέρο (στην Παναγία τη Γουρλομάτα), οι πιστοί τοποθετούν ξερούς κρίνους μπροστά στην εικόνα της Θεοτόκου από την άνοιξη. 

Οι κρίνοι παραμένουν εντελώς ξεροί και αφυδατωμένοι καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ωστόσο, καθώς πλησιάζει ο Δεκαπενταύγουστος, οι ξεροί μίσχοι αρχίζουν ανεξήγητα να βγάζουν πράσινα μπουμπούκια και ανήμερα της γιορτής ανθίζουν ξανά, αναδύοντας ένα μεθυστικό άρωμα. 

4. Το συλλογικό μαγείρεμα και η «ανθρώπινη αλυσίδα» στην Κάσο 

Στην Κάσο, στο χωριό Πέρα Παναγιά, το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου είναι μια τεράστια συλλογική γιορτή. Από την παραμονή, δεκάδες γυναίκες μαζεύονται για να τυλίξουν χιλιάδες από τα περίφημα, μικροσκοπικά κασιώτικα ντολμαδάκια. 

Την ίδια ώρα, οι άνδρες αναλαμβάνουν αποκλειστικά τις φωτιές και τα καζάνια, μαγειρεύοντας το παραδοσιακό πιλάφι με κανέλα. Όταν έρθει η ώρα του φαγητού, οι άνδρες σχηματίζουν μια ανθρώπινη αλυσίδα και μεταφέρουν τα πιάτα χέρι-με-χέρι, σερβίροντας πρώτα τα γυναικόπαιδα, πριν ξεκινήσει το μεγάλο γλέντι με τις λύρες και τις μαντινάδες. 

5. Κάρπαθος: Ο χορός στην Όλυμπο 

Το δικό της μοναδικό χρώμα στον εορτασμό του Δεκαπενταύγουστου δίνει και η Κάρπαθος με κορυφαία στιγμή τον χορό που στήνεται στην Όλυμπο, στην κεντρική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Πλατύ δηλαδή στην πλατεία του οικισμού. Πρόκειται για ένα ναό του 17ου αιώνα, βυζαντινού ρυθμού, με τοιχογραφίες από την εποχή της Τουρκοκρατίας και με ξυλόγλυπτο τέμπλο εξαιρετικής τέχνης. 

Στο προαύλιο της εκκλησίας οργανοπαίκτες παίζουν τον Κάτω Χορό. Ο χορός αργός και πάντα με σταθερό βήμα και κατανυκτική διάθεση, διαρκεί ώρες. Αρχικά, οι άντρες καθισμένοι στο τραπέζι και με ένα κομμάτι βασιλικό στο πέτο, τραγουδούν και πίνουν, με τη συνοδεία λαούτου, λύρας και τσαμπούνας. Στη συνέχεια, ξεκινά ο χορός, στον οποίο μπαίνουν, σιγά σιγά, και οι γυναίκες ντυμένες με τις παραδοσιακές γιορτινές τους φορεσιές. 

Πηγή: Πηνελόπη Μποσταντζόγλου / ladylike.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεκαπενταύγουστος: Τα πανηγύρια, τα έθιμα και οι παραδόσεις στα Δωδεκάνησα.

Η ιδιαίτερη θέση που έχει η Παναγία στη λαϊκή θρησκευτικότητα των νησιών αποτυπώνεται και στον μεγάλο αριθμό εκκλησιών, μοναστηριών και ξωκλησιών που είναι αφιερωμένα στη χάρη της 

Στα Δωδεκάνησα, όπως και σε μεγάλο μέρος του Αιγαίου, η σχέση των κατοίκων με την Παναγία συνδέθηκε επί αιώνες με την οικογένεια, τη θάλασσα, την ξενιτιά και την προσδοκία της επιστροφής. Η ιδιαίτερη θέση που έχει στη λαϊκή θρησκευτικότητα των νησιών αποτυπώνεται και στον μεγάλο αριθμό εκκλησιών, μοναστηριών και ξωκλησιών που είναι αφιερωμένα στη χάρη της. 

Στα Δωδεκάνησα το πανηγύρι δεν νοείται χωρίς την προσφορά φαγητού και χωρίς τη συλλογική προετοιμασία του 

Από τα μεγάλα προσκυνήματα και τα παραδοσιακά γλέντια στις πλατείες των χωριών, η γιορτή της Παναγίας παραμένει βαθιά δεμένη με τη ζωή, τη μνήμη και την ταυτότητα των Δωδεκανησίων. Ο Δεκαπενταύγουστος στα Δωδεκάνησα δεν είναι απλώς μία μεγάλη θρησκευτική γιορτή. Είναι αντάμωμα, επιστροφή στον τόπο καταγωγής από όλες τις χώρες του κόσμου όπου υπάρχουν ξενιτεμένοι Δωδεκανήσιοι. 

Είναι προσκύνημα, μουσική και χορός. Είναι η εποχή που χωριά και μικρά νησιά γεμίζουν ξανά κόσμο και οι πλατείες ζωντανεύουν μέσα από πανηγύρια που διατηρούν στοιχεία μιας παράδοσης πολλών γενεών. 

Από τη Ρόδο και την Κάρπαθο μέχρι την Κάσο, τη Σύμη, την Τήλο, τη Χάλκη, τη Νίσυρο, την Κω, την Κάλυμνο, τη Λέρο, την Αστυπάλαια και την Πάτμο, η Κοίμηση της Θεοτόκου κατέχει ξεχωριστή θέση ζωή των νησιωτών. Αν και κάθε νησί έχει τη δική του έκφραση, σχεδόν παντού υπάρχουν κοινά στοιχεία: η προετοιμασία της εκκλησίας, ο Εσπερινός, η Θεία Λειτουργία, η προσφορά φαγητού, τα τοπικά όργανα, οι χοροί και, κυρίως, η συμμετοχή ολόκληρης της κοινότητας. 

Η σημασία των πανηγυριών 

Για τις παλαιότερες κοινωνίες των νησιών, το πανηγύρι είχε πολύ μεγαλύτερη σημασία από μια απλή ευκαιρία διασκέδασης. Ήταν μία από τις σημαντικότερες στιγμές κοινωνικής συνεύρεσης. Οικογένειες συναντιούνταν, συγγενείς επέστρεφαν από μακριά, νέοι γνωρίζονταν και ολόκληρο το χωριό συμμετείχε στην προετοιμασία. 

Σε εποχές κατά τις οποίες οι μετακινήσεις μεταξύ χωριών και νησιών ήταν δυσκολότερες, τα μεγάλα θρησκευτικά πανηγύρια λειτουργούσαν ως σημεία αναφοράς για την κοινωνική ζωή του τόπου. 

Αυτός ο χαρακτήρας δεν έχει χαθεί εντελώς. Ακόμα και σήμερα, ο Αύγουστος είναι ο μήνας της επιστροφής για χιλιάδες Δωδεκανήσιους που ζουν στην Αθήνα, σε άλλες περιοχές της Ελλάδας ή στο εξωτερικό. Για πολλούς, το πανηγύρι της Παναγίας είναι η ημερομηνία γύρω από την οποία οργανώνεται η επιστροφή στο χωριό και η συνάντηση με συγγενείς και φίλους. 

Τάματα, προσκυνήματα και οικογενειακές παραδόσεις περνούν από γενιά σε γενιά. Πολλές οικογένειες εξακολουθούν να επισκέπτονται κάθε χρόνο την ίδια εκκλησία, συνεχίζοντας μία συνήθεια που ξεκίνησε από τους γονείς ή τους παππούδες τους. 

Επίσης, στα παραδοσιακά πανηγύρια το φαγητό δεν αποτελεί απλώς συνοδευτικό του γλεντιού. Η προετοιμασία και η προσφορά του έχουν κοινωνική σημασία. Κάτοικοι και εθελοντές εργάζονται πολλές φορές από την προηγούμενη ημέρα για την προετοιμασία των εδεσμάτων. Μεγάλα καζάνια, τοπικές συνταγές και προϊόντα του τόπου γίνονται μέρος μιας συλλογικής διαδικασίας. 

Οι συνταγές διαφέρουν από νησί σε νησί, όπως διαφορετικοί είναι οι χοροί, οι μουσικές και ο τρόπος οργάνωσης κάθε πανηγυριού. Το κοινό στοιχείο, όμως, παραμένει το μοίρασμα. 

Ρόδος: Η Παναγία στα χωριά του νησιού 

Στη Ρόδο ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί παραδοσιακά μία από τις σημαντικότερες ημέρες του καλοκαιριού. Εκκλησίες και μοναστήρια αφιερωμένα στην Παναγία γίνονται επίκεντρο θρησκευτικών εκδηλώσεων, με κυρίαρχο τον εορτασμό της Παναγίας της Κρεμαστής, του μεγαλύτερου θρησκευτικού πανηγυριού της Ρόδου ίσως, ενώ σε πολλά χωριά η θρησκευτική τελετή συνοδεύεται από το παραδοσιακό πανηγύρι. 

Οι αυλές των εκκλησιών και οι πλατείες μετατρέπονται σε χώρους συνάντησης. Η μουσική, οι τοπικοί χοροί, το φαγητό και το κρασί συμπληρώνουν το θρησκευτικό μέρος της γιορτής και δημιουργούν το γνώριμο σκηνικό του ροδίτικου πανηγυριού. 

Κάρπαθος: Η παράδοση ως ζωντανή συνέχεια 

Ξεχωριστή θέση στην πολιτιστική παράδοση των Δωδεκανήσων κατέχει η Κάρπαθος, όπου πολλά έθιμα, μουσικές και χοροί διατηρούν έναν ιδιαίτερα έντονο τοπικό χαρακτήρα. 

Τα πανηγύρια εξακολουθούν να αποτελούν ουσιαστικό κομμάτι της κοινωνικής ζωής και όχι απλώς μια αναπαράσταση του παρελθόντος. 

Η λύρα και το λαούτο, τα τραγούδια, οι αυτοσχέδιες μαντινάδες και οι παραδοσιακοί χοροί δημιουργούν μια τελετουργία στην οποία συμμετέχουν διαφορετικές γενιές. Ιδιαίτερα στα χωριά που έχουν διατηρήσει ισχυρούς δεσμούς με την παράδοση, το πανηγύρι λειτουργεί σαν ζωντανός σύνδεσμος ανάμεσα στο χθες και το σήμερα. 

Κάσος: Γλέντι με βαθιές ρίζες 

Ανάλογη είναι η εικόνα και στην Κάσο, ένα νησί με ιδιαίτερα ισχυρή μουσική και γαστρονομική παράδοση. Τα κασιώτικα γλέντια χαρακτηρίζονται από τη συμμετοχή της κοινότητας, τα παραδοσιακά όργανα και τα τραγούδια που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά. 

Το τραπέζι αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της γιορτής. Άλλωστε, στα περισσότερα Δωδεκάνησα το πανηγύρι δεν νοείται χωρίς την προσφορά φαγητού και χωρίς τη συλλογική προετοιμασία του. 

Στην Κάλυμνο, την Κω και τη Λέρο, όπως και στα μικρότερα νησιά του συμπλέγματος, ο Δεκαπενταύγουστος εξακολουθεί να συγκεντρώνει κατοίκους, επισκέπτες και απόδημους γύρω από εκκλησίες και μοναστήρια. 

Στη Νίσυρο, την Τήλο, τη Χάλκη, τη Σύμη και την Αστυπάλαια, η τοπική  προσδίδει συχνά στα πανηγύρια έναν ακόμη πιο έντονο χαρακτήρα κοινότητας: ντόπιοι και επισκέπτες βρίσκονται στο ίδιο τραπέζι και συμμετέχουν στην ίδια γιορτή. 

Μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο δήμαρχος Νισύρου κ. Χριστοφής Κορωναίος, αναφέρθηκε στο έθιμο της «Κούππας» που γίνεται στο νησί: «Το έθιμο αποτελεί ξεχωριστή θέση στην παράδοση της Νισύρου καθώς πρόκειται για έναν ιδιαίτερο χορό που συνδυάζει το θρησκευτικό συναίσθημα με τη διασκέδαση και την προσφορά προς την Παναγία Σπηλιανή». 

Το βράδυ του Δεκαπενταύγουστου, στο Μανδράκι, οι κάτοικοι συγκεντρώνονται στο χοροστάσι και το γλέντι αρχίζει με την «κούππα». Μια γυναίκα παίρνει το μπροστάρι του χορού, ενώ ο άνδρας που την επιλέγει ρίχνει τον οβολό του στην ειδική κούππα που εκείνη κρατά. Με αυτόν τον τρόπο, το έθιμο λειτουργούσε επί δεκαετίες όχι μόνο ως έκφραση τιμής, αγάπης και κοινωνικής αναγνώρισης, αλλά και ως μέσο οικονομικής ενίσχυσης της Μονής. 

Στα παλαιότερα χρόνια, μάλιστα, η Παναγία Σπηλιανή είχε καθοριστικό ρόλο στην κοινωνική και οικονομική ζωή του νησιού, ακόμη και στη λειτουργία των σχολείων, γεγονός που καθιστούσε ιδιαίτερα σημαντική τη συγκέντρωση χρημάτων μέσω του εθίμου.  Η «κούππα» παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της Νισύρου, συνδέοντας την πίστη με τη μνήμη, την οικογένεια, τον έρωτα και τη συλλογική προσφορά. Ένα έθιμο που, όπως επισημαίνει και ο δήμαρχος Νισύρου, «εξακολουθεί να τηρείται με ξεχωριστή ευλάβεια και αποτελεί πολύτιμο κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας του νησιού». 

Λύρα και λαούτο μέχρι το ξημέρωμα 

Η μουσική αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους φορείς της δωδεκανησιακής παράδοσης. Λύρα, λαούτο και άλλα όργανα, ανάλογα με το νησί, συνοδεύουν τραγούδια και χορούς που έχουν περάσει από γενιά σε γενιά. 

Στα αυθεντικά πανηγύρια ο χορός δεν αποτελεί θέαμα για τους επισκέπτες. Είναι συμμετοχή. Οι μεγαλύτεροι μεταφέρουν στους νεώτερους βήματα, τραγούδια και έναν ολόκληρο τρόπο συμπεριφοράς μέσα στο γλέντι. Και όταν το πανηγύρι κρατά μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, επαναλαμβάνεται μια εικόνα που συναντάται στα νησιά του Αιγαίου εδώ και πολλές δεκαετίες. 

Τα πανηγύρια των Δωδεκανήσων έχουν αναπόφευκτα αλλάξει. Ο τουρισμός, οι σύγχρονες μορφές διασκέδασης και οι διαφορετικοί ρυθμοί ζωής έχουν επηρεάσει τον τρόπο διοργάνωσής τους.

Ωστόσο, πίσω από τα μεγάφωνα, τα φώτα και τα πολυπληθέστερα καλοκαιρινά γλέντια παραμένει ένας πολύ παλιότερος πυρήνας: η ανάγκη της κοινότητας να συναντηθεί. Γι’ αυτό και ο Δεκαπενταύγουστος στα Δωδεκάνησα εξακολουθεί να είναι κάτι περισσότερο από μία ημερομηνία στο εορτολόγιο.

Είναι η επιστροφή του ξενιτεμένου, το άναμμα του κεριού στο εκκλησάκι, το οικογενειακό τραπέζι, η μουσική στην πλατεία, ο πρώτος χορός και το γλέντι που μπορεί να φτάσει μέχρι το ξημέρωμα. Είναι, τελικά, μία από εκείνες τις στιγμές του χρόνου κατά τις οποίες τα νησιά θυμούνται, μέσα από τους ανθρώπους τους, ποια είναι. 

Πηγή: in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρολόγια κολλημένα στο 2015….

Κάποιοι πιστεύουν ότι οι εκλογές του 2027 θα κριθούν στη βάση των ερωτημάτων του… 2015 

Υπάρχει μια κατηγορία πολιτικών και ευρύτερα «δημοσιολόγων» που θεωρούν ότι για κάποιο λόγο στις εκλογές του 2027 οι ψηφοφόροι θα κρίνουν τα πράγματα με βάση το τι έγινε πριν από 10 ή 12 χρόνια. 

Ουσιαστικά, οποτεδήποτε ξεμένουν από επιχειρήματα έχουν μια σχεδόν αυτόματη αντίδραση, που λίγο πολύ αναμασά τα ίδια επιχειρήματα, πιο σωστά τις ίδιες «λέξεις κλειδιά» γιατί από ένα σημείο και μετά δεν υπάρχουν καν επιχειρήματα, μόνο λέξεις: «Δημοψήφισμα», «Ποινικός Κώδικας», «Τρίτο Μνημόνιο». 

Καμία προσπάθεια αυτά να πάρουν τουλάχιστον τη μορφή επιχειρημάτων για το σήμερα. Απλώς ένα είδος μαγικής σκέψης που θεωρεί ότι αμέσως αυτές οι αναφορές θα κάνουν τους ψηφοφόρους να εγκαταλείψουν κάθε σκέψη να ψηφίσουν κάτι διαφορετικό από τη σημερινή κυβέρνηση. 

Στις πιο έναρθρες εκδοχές αυτή η μαγική σκέψη, συνδυάζεται με διάφορους χαρακτηρισμούς, που υποτίθεται ότι «υπογραμμίζουν» το βασικό επιχείρημα. 

Ωστόσο, αυτό που δεν απαντά αυτός ο τρόπος σκέψης είναι κάτι πολύ απλό: Γιατί σε μια εκλογική μάχη που θα διεξαχθεί το 2027 θα πρέπει το βασικό κριτήριο να είναι το παρελθόν; 

Οι πολίτες όταν ψηφίζουν συνήθως επιλέγουν αυτόν που θα διαχειριστεί τις τύχες τους για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, με βάση τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εκείνη τη στιγμή. 

Δεν αποδίδουν ιστορική δικαιοσύνη, δεν διατυπώνουν συμπεράσματα για το παρελθόν, δεν παίρνουν εκδίκηση για πράγματα που έγιναν πριν από αρκετά χρόνια. 

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι μια κυβέρνηση που θα συγκρατήσει το κόστος ζωής σήμερα και στα επόμενα χρόνια, που θα βελτιώσει το εκπαιδευτικό σύστημα σήμερα και στα επόμενα χρόνια, που θα ενισχύσει το σύστημα υγείας σήμερα και στα επόμενα χρόνια, και που θα εξασφαλίσει μια αύξηση των πραγματικών εισοδημάτων, παρέχοντας ταυτόχρονα και ένα αίσθημα ασφάλειας. 

Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει να κάνει με τα αισθήματα πριν από 10 ή 12 χρόνια. 

Και αυτό όχι επειδή οι πολίτες παθαίνουν μετά από λίγο καιρό κάποιου είδους αμνησία. 

Το ακριβώς αντίθετο. 

Ασφαλώς οι πολίτες μια χαρά θυμούνται τι έγινε εκείνα τα χρόνια. Απλώς, ο τρόπος που θυμούνται δεν είναι αυτός που υποθέτουν όσοι θεωρούν ότι μπορούν να επικαλεστούν αυτή την ανάμνηση ως μπαμπούλα. Σε τελική ανάλυση, ήδη οι εκλογές του 2019 έδειξαν ότι κάθε άλλο παρά ισοπεδωτικά αρνητική ήταν η αποτίμηση για όλα όσα έγιναν τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια. Για να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι οι πολίτες συχνά σε έρευνες αναφέρουν ότι το 2019 ήταν καλύτερα από ό,τι είναι τώρα.

Και ως προς την ανάμνηση ας σταθούμε και σε κάτι άλλο. Εάν κανείς κοιτάξει θα δει προφανώς ότι υπήρξαν στιγμές τραυματικές εκείνα τα χρόνια, όμως δεν θα δει π.χ. μια διάχυτη αίσθηση ότι τότε υπήρξε διαφθορά. Ας το συγκρίνει κανείς με τη διάχυτη αίσθηση για το πόσο διεφθαρμένη είναι η σημερινή κυβέρνηση. 

Από την άλλη, οι πολίτες έχουν μια πολύ σαφή πια αποτίμηση της σημερινής κυβέρνησης. Την έχουν ζήσει για πάνω από επτά χρόνια, έχουν εικόνα για την οικονομική τους κατάσταση, έχουν εικόνα για το τι τους προκαλεί ανασφάλεια, έχουν πολύ συγκεκριμένα αιτήματα για το μέλλον. 

Οι απαιτήσεις τους είναι πλέον μεγάλες και τα κριτήρια τους αυστηρά. Αλλά βάσει αυτών θα αποφασίσουν και όχι με τις όποιες αναμνήσεις τους. 

Επίσης, καλό θα είναι να μην υποτιμάται η ικανότητα των πολιτών να κρίνουν τους πολιτικούς. Μια χαρά μπορούν να αξιολογήσουν το έργο τους, να διακρίνουν την ακεραιότητά τους, αλλά και να εκτιμήσουν εάν πήραν μαθήματα από τη διαδρομή τους, εάν μετέτρεψαν την εμπειρία σε γνώση, εάν επιστρέφουν ωριμότεροι. 

Στην πραγματικότητα, η εμμονή ορισμένων με το παρελθόν, είναι απλώς η απόδειξη μιας βαθύτερης πολιτικής αμηχανίας. Η κυβέρνηση επένδυσε για μεγάλο διάστημα στο ότι όσο μεγάλη και εάν ήταν η δυσαρέσκεια απέναντί της, παρ’ όλα αυτά δεν θα είχε αντίπαλο και άρα θα κέρδιζε. Τώρα συνειδητοποιεί ότι έχει αντίπαλο, ότι θα είναι αυτή που θα πρέπει να πείσει ότι τα έκανε καλύτερα και ότι έχει σχέδιο για το μέλλον, την ώρα που θα έχει απέναντί της μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης με συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς θα απαντηθούν τα επείγοντα αιτήματα της κοινωνίας. Και διαπιστώνει ότι κάθε άλλο παρά προετοιμασμένη ήταν γι’ αυτό… 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Πλούσιο πολιτιστικό πρόγραμμα τον Αύγουστο από τον Δήμο Ρόδου

Η Διεύθυνση Πολιτισμού του Δήμου Ρόδου παρουσιάζει τις δράσεις και εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν το επόμενο διάστημα, τις οποίες υλοποιεί ή στηρίζει σε συνεργασία με πολιτιστικούς συλλόγους, τοπικές κοινότητες, φορείς, ιδρύματα και καλλιτέχνες. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεων, που εκτείνεται σε ολόκληρη τη Ρόδο και απευθύνεται σε κατοίκους και επισκέπτες κάθε ηλικίας. 

Ο σχεδιασμός των δράσεων βασίζεται στη διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου, στην ενίσχυση της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας και στη στήριξη των ανθρώπων και των συλλογικοτήτων που συμβάλλουν διαχρονικά στην πολιτιστική ζωή του νησιού. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην αποκέντρωση, ώστε κάθε κοινότητα να αποτελεί ενεργό κύτταρο δημιουργίας και συμμετοχής. 

Με συνέπεια, συνεργασία και έμφαση στην ποιότητα, επιδιώκεται η δημιουργία ενός ανοιχτού πολιτιστικού πλαισίου που συνδέει την παράδοση με το σήμερα, προάγει την εξωστρέφεια, ενισχύει την κοινωνική συνοχή και αναδεικνύει τη Ρόδο ως έναν τόπο με ζωντανή πολιτιστική ταυτότητα. 

Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων τον μήνα Αύγουστο: 

•5-9/8: Αυγουστιάτικες προβολές ταινιών «Μ’ αγιόκλημα και γιασεμί», σε συνδιοργάνωση με το Cine Εκπαίδευση και το CineChevalier – Ίδρυμα Σταματίου, 21.00, Θερινό Κινηματοθέατρο ΡΟΔΟΝ (είσοδος ελεύθερη) 

-5/8: Αφιέρωμα στο έργο της σπουδαίας σκηνοθέτιδας, σεναριογράφου και συγγραφέα Λουκίας Ρικάκη και την προβολή της σπονδυλωτής ταινίας της «Κράτησέ με» (2006, 82΄), η οποία εξερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις και τη διαχείριση της απώλειας. Η προβολή θα πλαισιωθεί από μια σύντομη αναφορά στη ζωή και το συνολικό κινηματογραφικό και συγγραφικό της έργο με το αφιερωματικό βίντεο του Λευτέρη Γκοτζογιάννη. 

-6/8: Αφιέρωμα στην τοπική ιστορία και την τέχνη μέσα από τα πολύτιμα αρχεία της ροδιακής ταινιοθήκης του CineChevalier του Ιδρύματος Σταματίου, με τις προβολές των ντοκιμαντέρ: 

«Το Concentramento της Ρόδου, κρυφομιλώντας με τη λευτεριά». Ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για το στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησαν οι ιταλικές αρχές κατοχής στο νησί, σε σκηνοθεσία Ολυμπίας Γκογκέ, Δημήτρη Κόκκινου και Γιώργου Τζεδάκη. 

«Παρά του εν αγιογράφοις ελαχίστου: ο Φώτης Κόντογλου και ο Ευαγγελισμός της Ρόδου». Μια καταγραφή της παρουσίας και του έργου του κορυφαίου δημιουργού στην εμβληματική εκκλησία της Ρόδου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζεδάκη, ΡαφαηλίαςΓιακουμή και Δημήτρη Κόκκινου. 

-7/8: Προβολή της ταινίας «Θολός Βυθός» (2024, 90΄) της καταξιωμένης Ελληνίδας σκηνοθέτιδας Ελένης Αλεξανδράκη. Πρόκειται για μια ασπρόμαυρη δραματική ταινία βασισμένη στα αυτοβιογραφικά βιβλία του Γιάννη Ατζακά, η οποία ρίχνει μια τρυφερή αλλά και καθηλωτική ματιά στο σκληρό κομμάτι της ελληνικής ιστορίας και των Παιδουπόλεων του Εμφυλίου μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Η δημιουργός, που μοιράζει τη ζωή της ανάμεσα στην Αθήνα και τη Νίσυρο, έχει αναλάβει μεταξύ άλλων και τη διοργάνωση του ξεχωριστού κινηματογραφικού φεστιβάλ «Ηφαιστειάδα» μέσα στον κρατήρα του ηφαιστείου της Νισύρου. 

-8 & 9/8: Διήμερο αφιέρωμα στον ισπανόφωνο κινηματογράφο σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες και το πρόγραμμα «Cineitineranteenespañol».

-Το Σάββατο 8 Αυγούστου θα προβληθεί η ξεκαρδιστική ισπανική μαύρη κωμωδία «Η μεγάλη μου βραδιά» (2015, 100΄) του Alex de laIglesia,

-ενώ την Κυριακή 9 Αυγούστου η ρομαντική κομψή κωμωδία «Τα πρόβατα δεν χάνουν το τρένο» (2014, 103΄) σε σενάριο και σκηνοθεσία του ÁlvaroFernándezArmero, που πραγματεύεται τις προκλήσεις της γενιάς των 40άρηδων στη σύγχρονη Ισπανία.

•8/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κοσκινού Η ΚΑΛΛΙΘΕΑ – 4η Γιορτή Μελεκουνιού με την ορχήστρα του Μιχάλη Λαουντού.

•8/8: Με τον Πολιτιστικό Όμιλο Απολλώνων Ρόδου ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ -4η Γιορτή των Γιαρένιων, Προαύλιο του δημοτικού σχολείου της Κοινότητας Απολλώνων, 20.30

•8/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Απολακκιάς, Μουσική εκδήλωση (beachparty) με την ορχήστρα των Χρήστου Ανθούλα, Ευαξένιας Ανθούλα, Στέλιου Πετράκη, Δημήτρη Μανούσου, Γιάννη Καστανίδη και Πάρη Κατσαρού. Παραλία ΛιμνίΑπολακκιάς

•9-23/8: 61η Πανελλήνια Έκθεση Χειροτεχνίας & Αγροτικής Ανάπτυξης Κρεμαστής. Ανθόκηπος Κρεμαστής

•10/8: Ρεσιτάλ όπερας με τον Ρόδιο βαρύτονο Δημήτρη Τηλιακό με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα ετών αδιάλειπτης διεθνούς καλλιτεχνικής πορείας. Συνοδεύει στο πιάνο ο καταξιωμένος πιανίστας Θανάσης Αποστολόπουλος. Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στην Παλιά Πόλη, 21.00

•14/8: Με τον Σύλλογο Πολιτισμού & Περιβάλλοντος Αφάντου ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ,Πανηγύρι της Παναγίας Καθολικής με την ορχήστρα του Τέλη Χατζηφούντα και τους Βαγγέλη Ξεπαπαδάκη, Παναγιώτη Δημητρίου και Ηρακλή Χαϊδάνη.

•18/8: «Ωδή στους Δρόμους»: συναυλία με το μουσικό σχήμα Εννιά Χορδές με ελληνική, έντεχνη και παραδοσιακή μουσική. Παίζουν οι: Μιχάλης Μαντικός-κιθάρα & τραγούδι, Κώστας Αντωνιάδης-λύρα με συμπαθητικές χορδές, Γιάννης Παπαθεοδώρου-κιθάρα & τραγούδι, Πολύβιος Κατσουράκης-κρουστό. Παναγία του Μπούργκου, 21.00

•19/8: Η διεθνούς φήμης Ρόδια πιανίστα Θεοδοσία Ντόκου θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα μουσικής κλασικών συνθετών στο πιάνο καθώς και αποσπάσματα από διάσημες όπερες. Συμμετέχουν οι GeorgeHlawiczka, βιολί, MariaJelic, δραματική σοπράνο και GiuseppeTalamo, τενόρος. Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στην Παλιά Πόλη, 21.00

•19/8: Σε συνδιοργάνωση με τη Λέσχη Ερασιτεχνών Φωτογράφων C.Ro.P. Έκθεση φωτογραφίας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φωτογραφίας. Παναγία του Μπούργκου, 20.00-23.00

•20/8: «Όλη η Ελλάδα μια Αγκαλιά»: μουσική παράσταση με τον μουσικό Ηλία Παλιουδάκη. Με τη χαρακτηριστική του ερμηνεία και τη ζεστασιά που τον διακρίνει, θα ταξιδέψει το κοινό σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μέσα από μελωδίες που ξυπνούν μνήμες, συγκίνηση και αυθεντικά συναισθήματα. Ο Ηλίας Παλιουδάκης τραγουδάει και παίζει κρητική λύρα και η Μαρία Βορέ, ενώ την μπάντα του αποτελούν οι μουσικοί: Γιάννης Κατσαρής-πλήκτρα, Κίμωνας Πολλάτος-κιθάρα, Τόλης Αρσενίδης-ντράμερ, Νίκος Αντωνάκης-μπουζούκι & λαούτο, Γιάννης Παφαλούκος-βιολί και ο Βαγγέλης Παπαγιαννάκης, μουσικός & τεχνικός ήχου. Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου «Μελίνα Μερκούρη», 21.00

•21 & 23/8 (21/-25/8): Με την Κοινότητα Ιαλυσού ΙΑΛΥΣΙΑ 2026: συναυλίες και μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις με την ορχήστρα των Αντώνη Μακρή, Κωνσταντίνου Μακρή και Μιχάλη Λαουντού. Θέατρο Φερενίκη, Ιαλυσός

•22/8: Με το Σύλλογο Γυναικών Αρχαγγέλου ΑΡΤΕΜΙΣ, Πανηγύρι της Παναγίας Ελεημονήτριας στον Αίθωνα Αρχαγγέλου με την ορχήστρα του Μιχαήλ Καρανικόλα. Προαύλιο του μοναστηριού (20.00)

•22/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Σαλάκου ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ, 18η Γιορτή Γιαπρακίου με την ορχήστρα του Νεκτάριου Κωνσταντάκη και τους Χρήστου Ανθούλα, Ευαξένια Ανθούλα, Μανώλη Μαυρουδή και Βασίλη Μοσκιού.

•23/8: Με την Ιερά Μητρόπολη Ρόδου Αναβίωση του εθίμου των Αποσπερισμάτων στην Αρχίπολη με την ορχήστρα των Σταμάτη Χουρδά-δωδεκανησιακή λύρα και τραγούδι, Γιάννη Αγκά-βιολί και τραγούδι, Λευτέρη Χουρδά-λαούτο και τραγούδι, Δημήτρη Αδάμ-λαούτο και τραγούδι.

•24/8: «Χτίζοντας πάνω στο παρελθόν»-Τα κάστρα της Ελλάδας, Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου «Μελίνα Μερκούρη», 21.00.

Πρόκειται για ένα έργο σε μορφή πολυθεάματος ανάμεσα στο λόγο και τη μουσική. Τρεις ηθοποιοί, μία λυρική τραγουδίστρια, και ένα σύνολο μουσικής δωματίου συνομιλούν επί σκηνής σε εφτά πράξεις – ιστορικούς σταθμούς του κάστρου της Ρόδου μέσα από τα κείμενα των Σπύρου Συρόπουλου, Λευτέρη Ντρούβα και την πρωτότυπη μουσική του Θοδωρή Λεμπέση. Οι καλλιτέχνες επί σκηνής θα μας ταξιδέψουν σε ένα ιστορικό κολάζ του κάστρου και θα αναδείξουν την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων και κάστρων.

Αφηγητής: Γιάννης Βούρος

Ηθοποιοί: Θεοδώρα Σιάρκου – Βασίλης Μπατσακούτσας

Λυρική τραγουδίστρια: Αγγελική Βαρδάκα

Συνοδεύει ορχήστρα κλασικών και παραδοσιακών οργάνων (9 μουσικοί)

Βιολί – Ηρώ Καρτάνου, Θάνος Κουιμτζόγλου

Πιάνο- Δημήτρης Παπακυριαζής

Κιθάρα, μπουζούκι – Δημήτρης Κουφογιώργος

Φλάουτο- Νίκος Χαλκιάς

Ακορντεόν – Χριστίνα Σουλβατζή

Βιολοντσέλο – Γιάννης Νίνα

Κόντρα Μπάσο – Μαρία Χασάπη

Κρουστά – Χρήστος Τσαρούχας

•28/8: Με τη Δημοτική Κοινότητα Πλατανίων, Εορτασμός της ΑποτομήςΤιμίας Κεφαλής Ιωάννου Προδρόμου με την ορχήστρα του Νεκτάριου Κωνσταντάκη. Αύλειος χώρος Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννη

•28/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Έμπωνα Ο ΑΤΤΑΒΥΡΟΣ, 67η Γιορτή Κρασιού με την ορχήστρα των Γιώργου Βογιατζή, Στέφανου Θαρρενού, Γιάννη Κωνσταντάκη, Γιάννη Οικονόμου και Νίκου Ταράλη.

•29/8: Μουσική εκδήλωση με τη συμμετοχή στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της βραδιάς όλων όσοι θα παραβρεθούν δίπλα στα μέλη των χορωδιών του Δήμου Ρόδου, σε ένα πλούσιο ελληνικό ρεπερτόριο. Θα συμπράξουν οι μουσικοί: Λεωνίδας Σακελλαρίδης και Δημήτρης Ιωσήφ.

Μπροστά από την αίθουσα των Δημοτικών Χορωδιών

•29/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κατταβιάς Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 10η Γιορτή Λοπιού με την ορχήστρα των Χριστίνας Κόζα, ΓιάννηΚλαδάκη και Γιώργου Βογιατζή.

•29/8: Συναυλία αφιερωμένη στην Πανσέληνο του Αυγούστου

Η Μικτή Χορωδία Δήμου Ρόδου υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή παρουσιάζει συναυλία αφιερωμένη στην Πανσέληνο του Αυγούστου με έργα Ελλήνων συνθετών. Αρχαίο Ωδείο Ρόδου, 20.30

•30/8: Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Παστίδας ΚΑΜΑΡΙ (30/8-5/9), 19ο Πολιτιστικό Φεστιβάλ Παστίδας ΚΑΜΑΡΕΙΑ 2026. Έναρξη του Φεστιβάλ με το μουσικό σχήμα Μανουσάκια.

•30/8: Με τον Αναπτυξιακό & Πολιτιστικό Σύλλογο Κρεμαστής Η ΠΡΟΟΔΟΣ και τη ΔΕΡΜΑΕ, «Αυγουστιάτικο Αγέρι»: μουσική βραδιά με τους Τάσο Νάνο-μπουζούκι, Παντελή Ταλαδιανό-πλήκτρα, Γιώργο Κούτρο-κιθάρα & τραγούδι, Γιάννη Μωραΐτη, Αγγελική Ροδίτη και ΝετζίπΑτακλή τραγούδι. Παλιό δημοτικό σχολείο Κρεμαστής

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ελλάδα πτωχεύει και στην αναψυχή

Κόστος ζωής, στεγαστική κρίση, υπερφορολόγηση στερούν σχεδόν από τους μισούς Έλληνες την ανάγκη για διακοπές. 

Τα στοιχεία βοούν. Η ελληνική κοινωνία υποφέρει κάτω από την μπότα του πληθωρισμού της απληστίας που αφήνει ανέλεγκτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να φουσκώνει φορομπηχτικά το ΑΕΠ. Τα στοιχεία της Eurostat έχουν δείξει ότι η Ελλάδα μαζί με τη Βουλγαρία είναι οι φτωχότερες χώρες στην ΕΕ των 27 κρατών-μελών. Ομως η ίδια η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία έρχεται να καταδείξει μέσω του δείκτη των διακοπών ότι οι Βούλγαροι έχουν πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής, αφού το ποσοστό εκείνων που μπορούν να απολαύσουν μέρες διακοπών είναι μεγαλύτερο. 

Οπως προκύπτει από τα στατιστικά δεδομένα για το 2025, τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν μια εβδομάδα ετήσιων διακοπών καταγράφηκαν στη Ρουμανία (61,4%), την Ελλάδα (46,6%) και στις Βουλγαρία και Ουγγαρία (και οι δύο από 39,1%). Αυτά όμως θα τα έχετε διαβάσει και αλλού. 

Αν μη τι άλλο, είναι παράδοξο συγκρίνοντας τις δύο φτωχότερες χώρες της Ευρώπης, η Βουλγαρία να έχει ποσοστό αδυναμίας της τάξης του 39,1% και η Ελλάδα να βρίσκεται στο 46,6%. 

Το θέμα συνεπώς δεν είναι η αποτύπωση των αριθμών, όπως κάνουν τα συστημικά ΜΜΕ όταν οι στατιστικές δεν ευνοούν το αφήγημα Μητσοτάκη ότι δήθεν έχουμε την καλύτερη ποιότητα ζωής, αλλά να εξεύρουμε το γιατί. 

Αγοραστική… αδυναμία 

Η απάντηση στο κρίσιμο αυτό ερώτημα βρίσκεται στη βαθιά διάρθρωση του κόστους διαβίωσης. Η αγοραστική δύναμη από μόνη της δεν αποκαλύπτει πόσα χρήματα απομένουν πραγματικά στην τσέπη μιας οικογένειας στο τέλος του μήνα. Δύο οικονομίες μπορεί να καταγράφουν παρόμοια επίπεδα κατανάλωσης, αλλά να διαφέρουν ριζικά στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. 

Ο πρώτος και καθοριστικότερος παράγοντας αυτής της απόκλισης είναι το στεγαστικό βάρος. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μία από τις εντονότερες στεγαστικές κρίσεις στην Ευρώπη, καθώς τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος διαθέτουν το 60% του εισοδήματός τους για στέγαση. 

Η εκτίναξη των ενοικίων, η αύξηση των τιμών των ακινήτων, τα υψηλά επιτόκια και η ραγδαία εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων απορροφούν ένα τεράστιο μέρος του προϋπολογισμού προτού καν ξεκινήσουν οι υπόλοιπες βασικές ανάγκες. Αντίθετα στη Βουλγαρία κυριαρχεί η ιδιοκατοίκηση χωρίς δανειακές υποχρεώσεις, ενώ τα ενοίκια παραμένουν σημαντικά χαμηλότερα. 

Ακριβός τουρισμός 

Επιπλέον, η ίδια η τουριστική ανάπτυξη στην Ελλάδα λειτουργεί τιμωρητικά για τον εγχώριο πληθυσμό.

Το ελληνικό νοικοκυριό καλείται να ανταγωνιστεί τον ξένο τουρίστα σε μια ακριβή τουριστική αγορά, αντιμέτωπο με δυσθεώρητες τιμές στα νησιά, ακριβά ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια, καθώς και υψηλά κόστη διαμονής. Στη Βουλγαρία οι επιλογές εγχώριου τουρισμού παραμένουν προσιτές για τον μέσο πολίτη.

Η οικονομική πίεση επιτείνεται από την υψηλή έμμεση φορολογία. Οι φορομπήχτες της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν βασιστεί υπερβολικά στους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, όπως τα τρόφιμα, η εστίαση, τα καύσιμα και οι μεταφορές, απορροφώντας αδιάκριτα το διαθέσιμο εισόδημα. 

Η υπεροχή της Βουλγαρίας 

Σε αυτά προστίθεται το δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος, καθώς η Ελλάδα κινήθηκε στις υψηλότερες χονδρικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην ευρωζώνη, ενώ τα αυξημένα έξοδα θέρμανσης και μετακίνησης συμπίεσαν περαιτέρω τα οικονομικά των πολιτών. Παράλληλα, η φορολογική επιβάρυνση στα μεσαία εισοδήματα παραμένει πολυεπίπεδη, με τον συνδυασμό φόρου εισοδήματος, ασφαλιστικών εισφορών, ΕΝΦΙΑ και δημοτικών τελών να εξαντλεί τις οικονομικές αντοχές.

Ολα τα παραπάνω οδηγούν στο ανησυχητικό φαινόμενο του αρνητικού ποσοστού αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2026 οι αποταμιεύσεις στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, υποχώρησαν κατά 3,3% και παράλληλα αυξήθηκε κατά 3,2% το διαθέσιμο εισόδημα (39,13 δισ. από 37,92 δισ.) και ως αποτέλεσμα της αισχροκέρδειας κατά 4,7% η καταναλωτική δαπάνη (40,4 δισ. από 38,6 δισ.). Στη Βουλγαρία, παρά τα χαμηλά εισοδήματα, η αποταμίευση διατηρείται σε θετικό έδαφος. 

Πηγή: Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η φύση και η ένταση του φαινομένου Μητσοτάκης

Δεν υπάρχει γι’ αυτόν τίποτε, μόνο η ένταση των καιρικών φαινομένων και ο ίδιος. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση, όπως έχει αποδειχτεί επανειλημμένα, ακόμα και σε μια εθνική τραγωδία να υποβάλει τον εαυτό του στη δοκιμασία της αυτοκριτικής και της συγγνώμης 

«Υπάρχουν στιγμές που η φύση και η ένταση των καιρικών φαινομένων ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό και κάθε επιχειρησιακή δυνατότητα». 

Η απαισιόδοξη αυτή εκτίμηση περιλαμβάνεται στην κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού για τις πυρκαγιές. Και θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει ότι υπάρχει κάποια αλήθεια σ’ αυτήν, καθώς όντως υπάρχουν στιγμές που η φύση μάς ξεπερνάει και μας εκδικείται, αν ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν την είχε διαψεύσει κατηγορηματικά και σε όλους τους τόνους σε άλλες περιπτώσεις. Οταν έκανε τις φωτιές και τις πλημμύρες πολιτικό όπλο, κατηγορώντας τους αντιπάλους του με βαρύτατους χαρακτηρισμούς. Και αποδίδοντας όλες τις ευθύνες σ’ αυτούς, αφού φαίνεται ότι τότε η φύση δεν είχε ξεπεράσει ακόμα τον ανθρώπινο σχεδιασμό. 

Απαριθμεί λοιπόν στην ίδια ανάρτηση, και ενώ η μισή Ελλάδα ακόμα καίγεται, τη μεγάλη προσπάθεια της κυβέρνησής του, τα σπουδαία της έργα στην πρόληψη και την καταστολή, τα σύγχρονα μέσα με τα οποία προίκισε τη χώρα. Και δεν αισθάνεται καμιά ανάγκη να ψελλίσει έστω μια λέξη για κάποιες αδυναμίες και ατέλειες στον κρατικό μηχανισμό, στην οργάνωση της άμυνας απέναντι στις φωτιές, στη σχέση δόμησης και δάσους. Ούτε μια χαραμάδα στη στιλπνή πολιτική της κυβέρνησής του, έτσι που τελικά να βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι όλα καλά κι όλα ωραία, αλλά μας φταίει ο καιρός, ή ο Θεός, ή η ατυχία μας. Αυτά όχι από κάποιον κλώνο του, αλλά από τον ίδιο Μητσοτάκη, που πριν από λίγα χρόνια έστηνε στον πάσσαλο της ατίμωσης τον προκάτοχό του γιατί δεν συνόδευσε τη συγγνώμη του στον λαό με παραιτήσεις. 

Υπάρχουν ουκ ολίγες επισημάνσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για την υποτίμηση στην πράξη του κινδύνου της φωτιάς. Υπάρχει η ανακοίνωση των δασοπυροσβεστών, που χαρακτηρίζει υποκριτικό το πένθος της κυβέρνησης για τους νεκρούς πυροσβέστες. Υπάρχουν οι δηλώσεις του υπουργού Πολιτικής Προστασίας, που χαρακτήριζε τους εποχικούς δασοπυροσβέστες εισβολείς επειδή διεκδικούσαν τα στοιχειώδη. Υπάρχει το πόρισμα Γκολντάμερ, που ως αντιπολίτευση ο Μητσοτάκης συμφώνησε στην κατάρτισή του, αλλά ως κυβέρνηση το έβαλε στο συρτάρι. Υπάρχουν δεκάδες καταγγελίες από έμπειρους και αρμόδιους για υποστελέχωση του πυροσβεστικού σώματος και σοβαρές ελλείψεις μέσων. Και βέβαια υπάρχει η καθημερινή εμπειρία όλων μας, ότι κάτι δεν πάει καλά σ’ αυτό το κρίσιμο και ευαίσθητο θέμα. 

Τελικά υπάρχουν όλα αυτά, έστω υπερβολικά, έστω αποτέλεσμα της οργής και του πένθους, έστω με αντιπολιτευτική δραματοποίηση. Υπάρχουν και οι νεκροί πυροσβέστες και η τεράστια οικολογική καταστροφή. Αλλά τελικώς… Μητσοτάκης. Δεν υπάρχει γι’ αυτόν τίποτε, μόνο η ένταση των καιρικών φαινομένων και ο ίδιος. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση, όπως έχει αποδειχτεί επανειλημμένα, ακόμα και σε μια εθνική τραγωδία να υποβάλει τον εαυτό του στη δοκιμασία της αυτοκριτικής και της συγγνώμης. Ετσι που να σκέφτεσαι ότι είναι η φύση και η ένταση του φαινομένου Μητσοτάκης που ακυρώνει κάθε αισιοδοξία για το αύριο. Στις φωτιές, την ασφάλεια, την προστασία των ανθρώπων και του εθνικού μας πλούτου… 

Πηγή: Θανάσης Καρτερός / efsyn.gr 

================================ 

Ποτέ δεν είναι η ώρα… 

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου από το Tvxs.gr. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεν είναι η «πιο έντονη παρουσία στα ΜΜΕ» των υπουργών που λείπει από τη Νέα Δημοκρατία...

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κάλεσε τους υπουργούς να δώσουν πιο αποφασιστικά την προεκλογική μάχη προβάλλοντας το έργο της κυβέρνησης. Μόνο που αυτός είναι ο λόγος που η ΝΔ υποχωρεί στις δημοσκοπήσεις 

«Χρειάζεται μεγαλύτερη και πιο έντονη παρουσία των υπουργών στα Μέσα Ενημέρωσης -και ειδικά στα Περιφερειακά Μέσα- και εδώ θέλω να τονίσω ότι οι υπουργοί δεν πρέπει να βγαίνουν μόνο για το χαρτοφυλάκιό τους, αλλά να υπερασπίζονται συνολικά το κυβερνητικό έργο, για το οποίο πρέπει να είναι καλά ενημερωμένοι». 

Με αυτό τον τρόπο απευθύνθηκε ο Πρωθυπουργός στους υπουργούς του, στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο πριν τις θερινές διακοπές. Αφήνοντας κατά μέρος τον κάπως άκοσμο θεσμικό χαρακτήρα μιας αμιγώς προεκλογικής συζήτησης σε ένα όργανο που αφορά τη διακυβέρνηση – μια τέτοια αναφορά θα ήταν πολύ περισσότερο ταιριαστή σε μια συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ή της Κεντρικής Επιτροπής – η ουσία του ζητήματος είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι το πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει η Νέα Δημοκρατία για να κερδίσει τις εκλογές είναι να παρουσιάσει καλύτερα το κυβερνητικό έργο. 

Η τοποθέτηση αυτή αναλογεί σε ένα σχήμα σκέψης, που έχει κατά καιρούς ακουστεί, ότι το κυβερνητικό έργο δεν «επικοινωνείται» επαρκώς, δεν προβάλλεται, δεν εξηγείται, με αποτέλεσμα οι πολίτες όχι μόνο δεν αντιλαμβάνονται πόσες θετικές αλλαγές έχουν γίνει στη ζωή τους, αλλά και επιμένουν να πιστεύουν κάθε λογής fake news που διακινούνται σε βάρος της κυβέρνησης. Οι υπουργοί, πάλι σύμφωνα με αυτό το σχήμα, είναι συχνά συνυπεύθυνοι σε αυτό το πρόβλημα γιατί δεν προβάλλουν το συνολικό κυβερνητικό έργο, αλλά πρωτίστως το δικό τους, όταν δεν συμπεριφέρονται πρωτίστως ως τοπικοί πολιτευτές, εξυπηρετώντας την άμεση εκλογική πελατεία τους. 

Το σχήμα αυτό θα είχε κάποια βάση, εάν όντως οι πολίτες δεν αντιλαμβάνονταν το κυβερνητικό έργο. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί οι πολίτες αντιλαμβάνονται το κυβερνητικό έργο πολύ πιο άμεσα από ό,τι οι άνθρωποι που περιδιαβαίνουν τους διαδρόμους της εξουσίας. Το αντιλαμβάνονται στην καθημερινότητά τους, το νιώθουν στο πετσί τους, αναμετρούνται με αυτό σε όλες τις πλευρές τις ζωής τους. 

Οι πολίτες όντως δεν διαβάζουν non paper, συνήθως δεν μελετούν νομοσχέδια, και στην καλύτερη των περιπτώσεων πιάνουν κάτι σε ένα τηλεοπτικό δελτίο ή σε μια ανάρτηση που θα δουν σε ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης. 

Όμως, οι πολίτες κάνουν άλλα πράγματα: Πηγαίνουν στο σουπερμάρκετ και βλέπουν το πραγματικό κόστος ζωής. Βάζουν βενζίνη στα πρατήρια καυσίμων και άρα γνωρίζουν το κόστος ενέργειας. Έχουν παιδιά που πάνε σε σχολεία και πανεπιστήμια και γνωρίζουν την κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος. Παίρνουν μέσα μαζικής μεταφοράς ή οδηγούν σε δρόμους κα γνωρίζουν την κατάσταση των υποδομών. Προγραμματίζουν διακοπές και άρα ξέρουν το κόστος τους. Αναζητούν δουλειά είτε οι ίδιοι είτε τα παιδιά τους και ξέρουν ποιες θέσεις εργασίας προσφέρονται, για ποια προσόντα και με τι είδους αμοιβή. Πηγαίνουν σε δημόσια νοσοκομεία είτε για προγραμματισμένες εξετάσεις είτε για έκτακτα περιστατικά. Φροντίζουν ηλικιωμένους και ξέρουν τα προβλήματά τους. Ζουν σε αγροτικές περιοχές και γνωρίζουν τι γίνεται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τα προβλήματα που υπάρχουν εκεί (αρκεί να αναλογιστούμε π.χ. την κατάσταση με τον αφθώδη πυρετό σε ένα νησί όπως η Λέσβος). Βλέπουν τις δασικές πυρκαγιές είτε στην τηλεόραση είτε από το παράθυρο ή το μπαλκόνι τους. Ζουν τα προβλήματα κάθε φορά που υπάρχουν «έκτακτα καιρικά φαινόμενα». 

Και βέβαια οι πολίτες μπορεί να μην παρακολουθούν στενά τις πολιτικές εξελίξεις, ή τα νομοσχέδια, ή τις κατά καιρούς εξαγγελίες, όμως κάποια βασικά στοιχεία και γεγονότα τα γνωρίζουν πολύ καλά και δεν τα ξεχνούν. Ξέρουν ότι στα Τέμπη είχαμε μια τραγωδία γιατί δεν υπήρχαν οι απαραίτητες υποδομές για την ασφαλή συγκοινωνία, με αποτέλεσμα δύο τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή, σε αντίθετη κατεύθυνση και μεγάλη ταχύτητα. Γνωρίζουν ότι με πρωτοβουλία και ευθύνη υπουργών και άλλων υπηρεσιακών στοιχείων «μπαζώθηκε» ο χώρος της τραγωδίας και χάθηκαν πολύτιμα στοιχεία. Ξέρουν ότι υπουργοί της κυβέρνησης είναι υπόδικοι σε σχέση με αυτή την υπόθεση. Όπως και ξέρουν ότι υπήρξε ένα μεγάλο σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, που αφορούσε παράνομες επιδοτήσεις στις οποίες ήταν μπλεγμένα κομματικά και κυβερνητικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα βουλευτές να είναι υπόδικοι. Και βέβαια έχουν πληροφορηθεί ότι με ευθύνη του Μεγάρου Μαξίμου, που έχει την εποπτεία της ΕΥΠ, είχε στηθεί ένας μηχανισμός όπου το «επιτελικό κράτος», με χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού παρακολουθούσε υπουργούς, ανώτατους αξιωματικούς, δικαστικούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες. 

Πέραν της γενικής κατάστασης, οι πολίτες έχουν εικόνα και για τους υπουργούς της κυβέρνησης: έχουν για παράδειγμα την εικόνα ενός υπουργού όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, που όπου πάει όλο και κάποια διαμαρτυρία θα υπάρχει, μικρότερη ή μεγαλύτερη, όσο και εάν προσπαθεί να τις υποβαθμίσει. Ή του Γιώργου Φλωρίδη, υπουργού Δικαιοσύνης, να λέει ότι όσα λέγονταν για «μπάζωμα» ήταν «για τα μπάζα», πριν τον διαψεύσει ο ίδιος ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Ή του Θάνου Πλεύρη που κραυγάζει σε σχέση με το προσφυγικό, παρότι οι πολίτες έχουν σαφή εικόνα ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει κάποια «εισβολή». 

Εάν λοιπόν οι πολίτες σήμερα δείχνουν να γυρνούν την πλάτη στη Νέα Δημοκρατία και δημοσκοπικά να της δίνουν ποσοστά που οδηγούν στην πολιτική της ήττα στις επόμενες εκλογές, αυτό δεν είναι γιατί δεν έχει προβληθεί το κυβερνητικό έργο. Είναι επειδή το κυβερνητικό έργο είναι αυτό που είναι. Δεν είναι επειδή δεν γνωρίζουν τις επιδόσεις της κυβέρνησης, αλλά επειδή τις βιώνουν. Δεν είναι επειδή δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία των μεταρρυθμίσεων, αλλά επειδή τις έχουν ζήσει και άρα αποτιμήσει. 

Και εάν οι υπουργοί – ακόμη περισσότερο οι απλοί βουλευτές – είναι ως ένα βαθμό απρόθυμοι να προβάλουν τόσο έντονα και φωναχτά το κυβερνητικό «έργο» είναι επειδή έχουν επίγνωση όλων των παραπάνω και το ένστικτο πολιτικής επιβίωσης που διαθέτουν τους ωθεί να κοιτάξουν να προσαρμόσουν την προεκλογική τους εκστρατεία κυρίως στο τι έκαναν οι ίδιοι, πολύ συχνά και με την αναγκαία υποσημείωση: «εγώ, όμως, δεν συμφώνησα». Σε τελική ανάλυση οι πιο έμπειροι από αυτούς γνωρίζουν ότι πολύ δύσκολα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιβιώσει του αποτελέσματος των επόμενων εκλογών και παίρνουν ήδη από τώρα τις αποστάσεις τους. 

Σε τελική ανάλυση, είναι κάπως αφελές να πιστεύει κάποιος ότι μια κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία ήδη επτά χρόνια και όταν κάνει εκλογές θα έχει φτάσει τα οκτώ, απολαμβάνοντας μιας κυρίαρχη θέση μέσα στο πολιτικό σκηνικό, έχει απώλειες εξαιτίας «κακής επικοινωνίας» και «ελλιπούς προβολής» του έργου της. Το ακριβώς αντίθετο: μια κυβέρνηση που είναι στην εξουσία τόσα χρόνια είναι αντιμέτωπη με το γεγονός ότι οι πολίτες ξέρουν πολύ καλά ότι για τα προβλήματά τους είναι υπεύθυνοι όσοι κυβερνούν όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί μπορεί να είναι σημαντική η επικοινωνία στην πολιτική, αλλά δεν μπορεί να νικήσει την πραγματικότητα, 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μετά από 7 χρόνια ο Μητσοτάκης υπόσχεται στους νησιώτες ότι θα ασχοληθεί «προσωπικά» και θα τα λύσει όλα

«Θα σας φτιάξω το λιμάνι» και πολλά άλλα δήλωσε, σαν άλλος Μαυρογιαλούρος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο Αγαθονήσι, ύστερα από επτά χρόνια στη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ είπε στους νησιώτες ότι πρότεινε στον δήμαρχο να μετατραπεί το Αγαθονήσι σε ένα νησί πλήρους ηλεκτροκίνησης, την ώρα που τα παιδιά φεύγουν από το νησί για να τελειώσουν το σχολείο... 

Όσα δεν έκανε μέσα σε επτά χρόνια διακυβέρνησης ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπόσχεται ότι θα τα κάνει  μέχρι την άνοιξη του 2027, οπότε και θα γίνουν οι εκλογές όπως επαναλαμβάνει μονότονα, τάζοντας «λαγούς και πετραχήλια» ακόμη και στους κατοίκους των ακριτικών μας νησιών όπως το Αγαθονήσι. 

Αφού έδωσε εκ νέου έμφαση στη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησής του, καμάρωσε, μάλιστα, ότι «μπορέσαμε, ως Ελλάδα, να πείσουμε ουσιαστικά όλη την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση να αλλάξει την προσέγγισή της απέναντι στο μεταναστευτικό πρόβλημα», ενώ αντί να σταθεί σε πολιτικές πρωτοβουλίες που θα έπρεπε να είχε αναλάβει το κράτος για την οικονομική ενίσχυση των απομακρυσμένων και μικρών νησιών μας, εκείνος κάθε φορά επιχαίρει για τους «πολλούς επισκέπτες, από την γειτονική Τουρκία, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τη γρήγορη visa». 

Μετρήστε «θα» 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αναφερόμενος στα «ειδικά προβλήματα» των μικρών νησιών και συγκεκριμένα του Αγαθονησίου, δεσμεύτηκε ότι θα ασχοληθεί «προσωπικά με τις μεγάλες εκκρεμότητες» τις οποίες του έθεσαν. Και σαν άλλος Μαυρογιαλούρος, άρχισε τα «θα»: 

«Είναι προσωπική μου δέσμευση ότι θα σας φτιάξω το λιμάνι, έτσι όπως ακριβώς το έχετε σχεδιάσει. 

»Θα βρούμε τον τρόπο και θα βρούμε και τους πόρους, ώστε να εξασφαλίσουμε ότι θα έχετε μία εύκολη και κυρίως ασφαλή πρόσβαση στις καλύτερες δυνατές ακτοπλοϊκές υπηρεσίες. 

»Θα εξετάσουμε ένα πλαίσιο ειδικών αναπτυξιακών κινήτρων για τα πολύ μικρά νησιά, ώστε να διευκολύνουμε τις μικρές επενδύσεις οι οποίες γίνονται για να προσθέσετε δυνατότητα περαιτέρω ήπιας τουριστικής ανάπτυξης. 

»Το κύριο και το σημαντικότερο μέλημά μου είναι πώς θα κρατήσουμε τον κόσμο στο νησί και κυρίως πώς θα κρατήσουμε τις οικογένειες με παιδιά στο νησί. Άκουσα με πολλή προσοχή αυτά τα οποία μου είπε ο δήμαρχος και ο αντιδήμαρχος για την ανάγκη να μπορέσουμε να στελεχώσουμε το σχολείο με εκείνες τις ειδικότητες οι οποίες απαιτούνται, προκειμένου τα παιδιά να μπορούν τουλάχιστον να τελειώσουν το Γυμνάσιο και το Λύκειο εδώ, χωρίς να αναγκαστούν να καταφύγουν σε ένα άλλο σχολείο. Θα μιλήσω με τη Σοφία Ζαχαράκη για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε και για το ζήτημα αυτό. 

»Πρότεινα στον δήμαρχο να εξετάσουμε τη δυνατότητα να μετατρέψουμε το Αγαθονήσι σε ένα νησί πλήρους ηλεκτροκίνησης. Θα ήμουν απολύτως διατεθειμένος να αντικαταστήσω όλα τα οχήματά σας δωρεάν, με ηλεκτρικά οχήματα. Και τα οχήματα του Δήμου αλλά και τα οχήματα τα οποία έχετε, υπό την προϋπόθεση ότι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε και την υποδομή για τους σταθμούς φόρτισης». 

Καταλήγοντας, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι φεύγει από το Αγαθονήσι «με μια λίστα από πράγματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθώ, αρχίζοντας με το λιμάνι», όπως είπε, προσθέτοντας πως «μπαίνουμε πια και εμείς στον τελευταίο χρόνο της θητείας μας. Θα έχουμε εκλογές την άνοιξη του 2027 και δική μας υποχρέωση είναι να μπορέσουμε να κλείσουμε όσες περισσότερες εκκρεμότητες μπορούμε». 

Με λίγα λόγια, τα σημαντικά τα έλυσε και τώρα θα ασχοληθεί με τις εκκρεμότητες ο κ. Μητσοτάκης. 

Πηγή: in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Ανεπιθύμητοι οι βουλευτές και ο Περιφερειάρχης στην Ενότητα Καμείρου για το ασθενοφόρο της Σορωνής

Σε δυναμικές κινητοποιήσεις και πολιτικό αποκλεισμό προχωρούν οι εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ενότητα Καμείρου, εκφράζοντας την έντονη αγανάκτησή τους για τη σχεδιαζόμενη μεταφορά της βάσης του ΕΚΑΒ Σορωνής στο αεροδρόμιο. Με Ψήφισμα τους οι Αυτοδιοικητικοί επικαλούνται τα όσα έγιναν και αποφάσισαν να χαρακτηρίσουν Personae Non Gratae τους βουλευτές και τον Περιφερειάρχη! 

ΨΗΦΙΣΜΑ (28 Ιουλίου 2026) 

Στις 10 Ιουλίου 2026 ο Αντιδήμαρχος της Ενότητας Καμείρου Γιώργος Τόππος, οι πρώην αντιδήμαρχοι Καμείρου Μιχάλης Θωμάτος και Στέργος Παπαστεργής, οι Πρόεδροι των 7 Κοινοτήτων μας (Απολλώνων, Διμυλιάς – Ελεούσας, Καλαβαρδών, Σαλάκου, Σορωνής, Πλατανίων και Φανών), τοποθετηθήκαμε επίσημα κατά της μεταφοράς του ΕΚΑΒ που εδρεύει στη Σορωνή, στο αεροδρόμιο. 

Δεν θα επαναλάβουμε όσα είπαμε τότε στο ψήφισμά μας. 

Θα υπενθυμίσουμε μόνο ότι τότε ζητήσαμε και από τους 5 βουλευτές Δωδεκανήσου, να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους – οι οποίες ουδόλως μας απασχολούν – και να διεκδικήσουν από κοινού και συντεταγμένα (με προθεσμία έως και τις 17 Ιουλίου) τα αυτονόητα: 

*Υγειονομική θωράκιση του Αεροδρομίου μας 

*Διατήρηση του ΕΚΑΒ Σορωνής και ενίσχυσή του με νέο προσωπικό 

*Δημιουργία ΕΚΑΒ (στελεχωμένου και εξοπλισμένου) στον Έμπωνα της Ενότητας Ατταβύρου Ρόδου 

Αντ’ αυτού είδαμε πάλι τα ίδια: 

Προσωπικές ανακοινώσεις από 2 βουλευτές (Υψηλάντης, Κόνσολας) που διαβεβαιώνουν ότι το ΕΚΑΒ θα παραμείνει στην περιοχή μας και παντελή έλλειψη οποιασδήποτε προσπάθειας για κοινή και ενιαία στάση και δράση. 

Διάψευσή τους αυθημερόν από τον Διοικητή της 2ης ΥΠΕ, ο οποίος ονόμαζε τη Σορωνή ως Σορωνήδα, σε εκπομπή «πρόθυμου» σε αβάντες ντόπιου δημοσιογράφου που υποστήριξε ότι τώρα το ΕΚΑΒ φιλοξενείται σε καφενείο, προφανώς για να το αποδυναμώσει. 

Σιγή ιχθύος από τους υπόλοιπους τρεις βουλευτές (Παππάς, Ιατρίδη, Νικητιάδης), παρότι οι δύο κυβερνητικοί εξ αυτών είχαν συνάντηση με τον Υπουργό στην Κάλυμνο, στον οποίον δεν είπαν κουβέντα. 

Σιωπή και από τον Περιφερειάρχη και την Περιφερειακή Αρχή (με τιμητική εξαίρεση τον κ. Μιχαλάκη). 

Όπως σας είπαμε την προηγούμενη φορά η υπομονή μας έχει τελειώσει. 

Καταλαβαίνουμε ότι το θέμα «έπεσε» γιατί έχει κόστος και επειδή ενδέχεται σύντομα να έχουμε εκλογές. Εμείς όμως σκοπεύουμε στην επικαιρότητα μέχρι να ξεκαθαριστεί οριστικά. Γι’ αυτό: 

Από σήμερα και μέχρι να τοποθετηθείτε ξεκάθαρα και όλοι μαζί, κατά της μεταφοράς του ΕΚΑΒ από τη Σορωνή στο αεροδρόμιο, είστε ανεπιθύμητοι (Personae Non Gratae) στην Ενότητα Καμείρου και ειδικά στα πανηγύρια μας. 

Αν χρειαστεί θα επανέλθουμε.

1. Ο Αντιδήμαρχος της Ενότητας Καμείρου Γιώργος Τόππος

2. Οι πρώην αντιδήμαρχοι Καμείρου Μιχάλης Θωμάτος                                                

Στέργος Παπαστεργής 

* Οι Πρόεδροι των Κοινοτήτων της Ενότητας Καμείρου

Απολλώνων: Ευθύμιος (Μάκης) Λαγογιάννης

Διμυλιάς – Ελεούσας : Αλέξιος Γιορδαμνής

Καλαβαρδών: Παναγιώτης – Γεώργιος Σκλαβούρης

Σαλάκου: Στέργος Αγγουράς

Σορωνής: Γιάννης Μαρίνος

Πλατανίων: Γιάννης Πετράς

Φανών: Εμμανουήλ Γκουσιόπουλος 

Πηγή: skyrodos.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ένα «οικονομικό θαύμα» για λίγους...

Το «θαύμα» της τελευταίας επταετίας δεν ήταν για τους πολλούς 

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας μίλησε για «θαύμα» σε ό,τι αφορά την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας και ο πρωθυπουργός για «επιτυχία» της οικονομικής του πολιτικής. 

Όπως είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η δυνατότητα κινητοποίησης 23 δισ. ευρώ για το πενταετές Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης είναι αποτέλεσμα της επιτυχημένης οικονομικής πολιτικής που ασκεί η κυβέρνησή του από το 2019 μέχρι σήμερα. 

Και οι δύο μπορεί να έχουν δίκιο, εάν το ζητούμενο είναι μόνον η σύγκριση των δημοσιονομικών και μακροοικονομικών δεικτών με τα χρόνια της χρεοκοπίας. Και οι δύο όμως έχουν άδικο, εάν στη σύγκριση αυτή συμπεριληφθούν και οι δείκτες των κοινωνικών ανισοτήτων. 

Ο Γιάννης Στουρνάρας δεν έκανε αυτή τη σύγκριση, διότι, εκ της θέσεως και εκ του ρόλου του, δεν τον αφορά. Ο πρωθυπουργός δεν την έκανε μάλλον γιατί δεν τον βολεύει πολιτικά. Διότι αρκεί μια ματιά μόνον στα στοιχεία της ίδιας της Τράπεζας της Ελλάδος για τις καταθέσεις, για να φανούν οι τεράστιες ανισότητες στο μέρισμα του ελληνικού success story και στην κατανομή του πλούτου. 

Το 45,7% των συνολικών αποταμιεύσεων στο τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στα χέρια μόλις του 1% των καταθετών. Το 71% των καταθετών έχει διαθέσιμο υπόλοιπο κάτω των 1.000 ευρώ, το οποίο δεν καλύπτει ούτε τις βασικές του υποχρεώσεις κάθε μήνα. Και ο κύριος όγκος της ιδιωτικής ρευστότητας συγκεντρώνεται σε ελάχιστα νομικά και φυσικά πρόσωπα. 

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, επίσης, δείχνουν ότι, στο πρώτο τρίμηνο, η αποταμίευση των νοικοκυριών ήταν και πάλι αρνητική και δη με επιταχυνόμενους ρυθμούς. Ήτοι τα ελληνικά νοικοκυριά «ροκάνισαν» αποταμιεύσεις για να καλύψουν διάφορες ανάγκες που υπερβαίνουν το εισόδημά τους: έδωσαν 1,3 δισ. ευρώ από τις αποταμιεύσεις τους, καθώς το διαθέσιμο εισόδημά τους ήταν 39,1 δισ. ευρώ και οι καταναλωτικές δαπάνες 40,4 δισ. 

Κοινώς, το «θαύμα» της τελευταίας επταετίας δεν ήταν για τους πολλούς. Αντιθέτως, ήταν για τους πολύ λίγους, είτε ως τυχαίο γεγονός είτε ως στρατηγική επιλογή…

Πηγή: Νικόλ Λειβαδάρη / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Φωτιά και λάβρα η φοιτητική στέγη στη Ρόδο (και) στα νησιά

Περιπέτεια για τους νέους φοιτητές και φοιτήτριες το «κυνήγι της γκαρσονιέρας», ιδίως στις τουριστικές περιοχές. 

Σε τιμές που συναγωνίζονται εκείνες στις «παραδοσιακές» φοιτητικές γειτονιές της Αττικής φτάνουν τα ζητούμενα ενοίκια για διαμερίσματα που απευθύνονται σε φοιτητές στα δημοφιλή νησιά της χώρας. Μπορεί η Αθήνα, όπως και η Θεσσαλονίκη, να συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο αριθμό φοιτητών, ωστόσο στις νησιωτικές περιοχές, στην ήδη δύσκολη εξίσωση της εύρεσης κατοικίας, προστίθεται και ο παράγοντας του τουρισμού. 

Μετά την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στα πανεπιστήμια, το «κυνήγι» της γκαρσονιέρας, το οποίο ξεκίνησε από τις αρχές του καλοκαιριού, γίνεται ακόμη πιο εντατικό για τις οικογένειες με φοιτητές που πέρασαν σε περιοχές μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα μικρών διαμερισμάτων και το ράλι ανόδου των ενοικίων έχει μετατρέψει τα τελευταία χρόνια την αναζήτηση αυτή σε Γολγοθά. Στις τουριστικές περιοχές, το γεγονός ότι πολλοί ιδιοκτήτες επιλέγουν, αντί να τα ενοικιάσουν, να διαθέσουν τα διαμερίσματά τους σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης για σεζόν ενισχύει ακόμη περισσότερο το χάσμα μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης. 

Σε νησιά όπως η Ρόδος, η Κρήτη ή και η Χίος, η ετήσια αύξηση των ζητούμενων ενοικίων φτάνει ακόμη και σε διψήφιο ποσοστό, σύμφωνα με τα στοιχεία της πλατφόρμας Spitogatos. Από την άλλη πλευρά, στην Κέρκυρα μπορεί οι τιμές να αυξήθηκαν μόνο ελαφρώς μέσα σε έναν χρόνο (+0,8%), ωστόσο το μέσο ενοίκιο που ζητούν οι ιδιοκτήτες έχει διαμορφωθεί στα 13,4 ευρώ ανά τ.μ. Στη Ρόδο επίσης φτάνει πλέον τα 13,3 ευρώ το τ.μ. με άνοδο 16,6% μέσα σε έναν χρόνο, στο Ρέθυμνο τα 13,2 ευρώ το τ.μ. (+10%), στα Χανιά τα 12,9 ευρώ το τ.μ. (+4,7%) και στο Ηράκλειο Κρήτης τα 12 ευρώ το τ.μ. (+12%). 

Οι παραπάνω τιμές είναι αντίστοιχες με εκείνες που βρίσκουν οι ενοικιαστές και σε αρκετές δημοφιλείς για τους φοιτητές περιοχές της Αττικής. Για παράδειγμα το μέσο ζητούμενο ενοίκιο στην περιοχή Γουδή φτάνει φέτος τα 13,5 ευρώ το τ.μ. (+5,7% σε σχέση με το 2025), στον Νέο Κόσμο τα 13,2 ευρώ το τ.μ. (+3,4%), στην Καλλιθέα τα 12,6 ευρώ το τ.μ. (+7,7%) και στην περιοχή του Ζωγράφου όπως και στο Αιγάλεω τα 12,4 ευρώ το τ.μ. (+3,2%). 

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις στις φοιτητουπόλεις της χώρας 

Στο σύνολο της χώρας, σύμφωνα με τη Spitogatos, οι μέσες ζητούμενες τιμές των ενοικίων στα σπίτια για φοιτητές είναι φέτος αυξημένες κατά 5,3% σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο του 2025. Η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στο κέντρο της Αθήνας (+25,8%), με τη μέση τιμή να διαμορφώνεται στα 16,4 ευρώ το τ.μ. Εκεί, συγκεντρώνεται και σχεδόν το μισό του διαθέσιμου αποθέματος φοιτητικών κατοικιών της Αττικής (46,5%) κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026. Στη Θεσσαλονίκη, διψήφια αύξηση της τάξης του 11,4% καταγράφεται στην περιοχή 40 Εκκλησιές – Ευαγγελίστρια, όπου παρατηρείται και το υψηλότερο μέσο ζητούμενο ενοίκιο με 13 ευρώ το τ.μ. 

Στην υπόλοιπη Ελλάδα, πέραν της Ρόδου και της Κρήτης (σε Ρέθυμνο και Ηράκλειο), διψήφια αύξηση μέσα σε έναν χρόνο εμφανίζουν επίσης η Δράμα (+15,2%), με το μέσο ενοίκιο ωστόσο σε αρκετά χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τις παραπάνω περιοχές, στα 7,2 ευρώ το τ.μ. Στη Χίο, τα φοιτητικά ενοίκια εμφανίζουν άνοδο +13,1%, με τις τιμές στα 9,8 ευρώ το τ.μ. και στην Καστοριά αύξηση +12,3%, με 7,4 ευρώ/τ.μ. Δράμα και Καστοριά, παρά τις αυξήσεις, ωστόσο, συγκαταλέγονται ακόμα ανάμεσα στις πιο προσιτές, συγκριτικά, φοιτητουπόλεις της χώρας. Οι χαμηλότερες τιμές στα ενοίκια που ζητούν οι ιδιοκτήτες εντοπίζονται στη Λαμία, με 6,8 ευρώ το τ.μ., στο Αγρίνιο όπου φτάνουν τα 7,2 ευρώ το τ.μ. και σε Σέρρες και Σάμο – στα 7,3 ευρώ το τ.μ. 

Μέση ζητούμενη τιμή ενοικίου 

Ετήσια αύξηση:

Κέρκυρα 13,4 ευρώ /τ.μ. 0,8%

Ρόδος 13,3 ευρώ / τ.μ. 16,6% 

Ρέθυμνο 13,2 ευρώ / τ.μ. 10%

Χανιά 12,9 ευρώ / τ.μ. 4,7%

Ηράκλειο 12 ευρώ / τ.μ. 12% 

Με πληροφορίες από efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Περί συντάξεων και τρέλας…

Διαβάζω δήλωση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Στουρνάρα: «Θα ήταν τρέλα η επαναφορά της 13ης σύνταξης». Για έναν αδιευκρίνιστο λόγο, μου έρχεται αυθόρμητα στο νου η ερώτηση: «Πόσο άραγε κερδίζει ο κ. Στουρνάρας ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος;». 

Η ΤΝ (Τεχνητή Νοημοσύνη) σπεύδει να μου δώσει μια απάντηση: οι ετήσιες απολαβές ενός Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κυμαίνονται περίπου μεταξύ 220.000 και 230.000 €. Αν συνυπολογίσουμε ότι ο κ. Στουρνάρας είναι Διοικητής εδώ και 12 χρόνια και ότι μόλις ανανεώθηκε η θητεία του για 6 χρόνια,, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η θέση τον καθιστά πολλαπλά εκατομμυριούχο. 

Θα με ρωτήσετε προφανώς τι σχέση έχει η δήλωσή του με το πόσα χρήματα κερδίζει. Και απαντώ ειλικρινά: stricto sensu, καμία. Ωστόσο, κάτι μέσα μου, μού ψιθυρίζει ότι μπορεί και να υπάρχει κάποια, έστω και αδρή, σχέση. Δεν ξέρω. Οπότε θα αρκεστώ μόνο να μοιραστώ μαζί σας δυο παρατηρήσεις. 

Ο κ. Στουρνάρας θα μπορούσε, με την αναμφίβολη επιστημονική σοβαρότητα που τον διακρίνει, να είχε δηλώσει: «Η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν μπορεί να σηκώσει επί του παρόντος 13η σύνταξη». Σεβαστή άποψη ενός επιφανή οικονομολόγου, ουδέν σχόλιο. 

Επέλεξε όμως να χαρακτηρίσει όσους υποστηρίζουν το αντίθετο ως «τρελούς» (εδώ ο νους μου πάει αυθόρμητα – άντε να καταλάβεις γιατί – στο γνωστό «αν δεν έχουν ψωμί, ας φάνε pain d’Espagne). Και σε αυτή την περίπτωση όμως εύλογα θα περιμέναμε, ο κ. Στουρνάρας να στιγματίσει και μια άλλη «τρέλα»: να υπάρχει στη χώρα μας σύνταξη 446,87 € μικτά τον μήνα για εργαζόμενο που έχει εκπληρώσει 20 έτη ασφάλισης ! 

Αλλά προφανώς η τρέλα του κ. Στουρνάρα είναι άλλου επιπέδου από κείνη του μικροσυνταξιούχου. 

*Νίκος Σταθόπουλος 

*Ο Νίκος Σταθόπουλος έχει σπουδάσει πολιτικές επιστήμες στον Καναδά και είναι πολιτικός αναλυτής 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ακρίβεια ως πολιτική επιλογή.

Δεν είναι πρωτότυπο, έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν 

Στη Σουηδία, η αμόλυβδη στην αντλία κοστίζει 1,40 ευρώ. Στην Κύπρο βρίσκεται στο 1,30 και στην Ισπανία στο 1,50 ευρώ. Στην Ελλάδα, της πολύ πιο χαμηλής αγοραστικής δύναμης, η βενζίνη παραμένει σταθερή και ακλόνητη στο δίευρο, όχι γιατί οι άλλοι ανακάλυψαν την Αμερική, αλλά διότι απλώς μείωσαν τους ειδικούς φόρους στα καύσιμα. Στη Βρετανία, επίσης, ο Άντι Μπέρναμ ανέλαβε πρωθυπουργός ανακοινώνοντας ως πρώτο μέτρο της θητείας του την κατάργηση, από την 1η Οκτωβρίου, του ΦΠΑ 5% στους οικιακούς λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, προανήγγειλε πάγωμα των ενοικίων και νέο πρόγραμμα κατασκευής δημοτικών κατοικιών για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση, διαθέτοντας 340 εκατ. λίρες ως πρώτη φάση ενός πενταετούς σχεδίου. 

Η δημοσιονομική κατάσταση της Βρετανίας δεν είναι πολύ καλύτερη από εκείνη της Ελλάδας – για την ακρίβεια, και τηρουμένων των αναλογιών, μάλλον είναι χειρότερη. Απόδειξη, ότι το κόστος δανεισμού της Βρετανίας είναι υψηλότερο απ’ ό,τι της Ελλάδας, με την απόδοση του βρετανικού 10ετούς ομολόγου στο 5,03% και του ελληνικού στο 3,85%. O Μπέρναμ, όμως, έθεσε το ζήτημα σε πολιτική βάση και σε πλαίσιο επαναπροσδιορισμού προτεραιοτήτων. Είπε πως η κατάργηση του ΦΠΑ στο οικιακό ρεύμα θα χρηματοδοτηθεί από την ακύρωση του κυβερνητικού σχεδίου για την εφαρμογή εθνικής «ψηφιακής ταυτότητας», ύψους 1,8 δισ. λιρών. 

Στην Ελλάδα, τέτοιος επαναπροσδιορισμός δεν υφίσταται ως επιλογή. Κάθε πρόταση για μείωση έμμεσων φόρων ή για μόνιμα μέτρα εισοδηματικής ενίσχυσης προσκρούει στη «γραμμή Μαζινό» της κυβέρνησης: Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος. Ο δημοσιονομικός χώρος, όμως, δεν είναι βιβλική πλάκα. Χτίζεται από τα έσοδα και τους φόρους, διευρύνεται από την ανάπτυξη και αξιοποιείται βάσει προτεραιοτήτων. Διαμορφώνεται και αναδιαμορφώνεται με βάση πολιτικές επιλογές. 

Μέχρι τώρα, μοναδική επιλογή της κυβέρνησης είναι η αξιοποίηση του δημοσιονομικού χώρου προς ίδιον, εκλογικό όφελος: Η διεύρυνσή του μέσω της ακρίβειας και των έμμεσων φόρων και η διανομή του σε επιδόματα και παροχές που μπορούν να φέρουν ψήφους. Δεν είναι πρωτότυπο, έχει συμβεί αρκετές φορές και στο παρελθόν. Σε μια κοινωνία, όμως, βαριάς μνημονιακής κόπωσης, διογκούμενων ανισοτήτων και συσσωρευμένου θυμού μπορεί να αποβεί πια εκλογικά ατελέσφορο. Και πολιτικά επικίνδυνο… 

Πηγή: Νικόλ Λειβαδάρη / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »