ΠΑΣΟΚ: Χαμένοι στη μετάφραση.

Στο ΠΑΣΟΚ εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται ούτε τη συγκυρία, ούτε το επίδικο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Γι’ αυτό και κινδυνεύουν να καταλήξουν να εξυπηρετούν την προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας 

Η Νέα Δημοκρατία είναι σε δύσκολη θέση. Όσο περισσότερο προβάλλει αυτή την εικόνα απόλυτης κυριαρχίας στο πολιτικό παιχνίδι, τόσο λιγότερο ικανή γίνεται να κρύψει την πραγματική της αμηχανία.  

Και ο λόγος είναι πολύ απλός: όλος ο σχεδιασμός της, που κατά βάση στηριζόταν σε μια αντιπολίτευση που θα ήταν μια διαρκής κακοφωνία – διασπασμένη, χωρίς ηγεμονικό αφήγημα, περιορισμένη σε κραυγές χωρίς στρατηγική –, έχει πάει περίπατο, από τη στιγμή που εμφανίστηκε η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, γεγονός που έχει επαναφέρει την πολιτική αντιπαράθεση σε εκείνη την κανονικότητα, που υποχρεώνει μια κυβέρνηση που θα κάνει εκλογές στην ολοκλήρωση οκταετίας να απολογηθεί για το έργο της και να αναμετρηθεί με το γεγονός ότι η κοινωνία έχει σχηματίσει σαφή και αρνητική εικόνα για αυτή. 

Κοντολογίς εκεί που ήξερε ότι οι δημοσκοπήσεις είχαν πολύ αρνητικούς δείκτες, με τη διαφορά ότι αυτοί ήταν ακόμη πιο αρνητικοί για την αντιπολίτευση, τώρα είναι αντιμέτωπη με ένα νέο τοπίο, που κάθε άλλο παρά περίπατο θυμίζει και όπου καλείται να κάνει πραγματική πολιτική. 

Μόνο που εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία και τελικά τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και ο λόγος είναι ότι πλέον είναι πολύ δύσκολο για την κυβέρνηση να επενδύσει σε ένα θετικό αφήγημα. Γνωρίζουν στο κυβερνητικό επιτελείο ότι οι στατιστικές αλχημείες του κ. Σκέρτσου είναι βολικές για τον Αύγουστο που τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ δεν έχουν ύλη και άρα με χαρά τις αναπαράγουν, αλλά δεν είναι ακριβώς ο τρόπος για να πάνε οι βουλευτές στα καφενεία και τις γειτονιές και να πουν στους πολίτες «ψηφίστε μας ξανά, γιατί περνάτε πολύ καλά και έχουμε τις στατιστικές που το αποδεικνύουν». Ούτε μπορούν να υποσχεθούν ότι θα κάνουν τώρα όλα όσα δεν έκαναν τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, γιατί πολύ απλά θα βρεθούν αντιμέτωποι με το εύλογο ερώτημα: και ποια εγγύηση μπορείτε να προσφέρετε ότι θα κάνετε τώρα όλα όσα δεν κάνατε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια; 

Τι μένει; Να προσπαθήσουν να «χτυπήσουν» τον αντίπαλό τους. Και αυτό παίρνει δύο μορφές. Η μία είναι να κάνουν μια μεγάλη επιστροφή στο… 2015 με την ελπίδα ότι θα ξυπνήσουν τώρα τα φοβικά αντανακλαστικά, που δεν ξύπνησαν ούτε καν το 2019. Ή να δοκιμάσουν την επιστροφή στη ρητορική περί «ψεμμάτων», στην οποία επιδίδεται συστηματικά αν και με παραδειγματική αναποτελεσματικότητα πάλι ο κ. Σκέρτσος. 

Η άλλη είναι να προσπαθήσουν να γκρεμίσουν το «ηθικό πλεονέκτημα» του αντιπάλου τους. Και αυτό γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσα και να πουν για την τετραετία 2015-2019 το μόνο που δεν μπορούν να πουν είναι ότι υπήρχε τότε το είδος διάχυτης και ενδημικής διαφθοράς που υπάρχει τώρα, με μια κυβέρνηση που είναι όντως ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. 

Αυτό σημαίνει ότι θα ήθελαν να διαμορφώσουν – ακόμη καλύτερα να εμπεδώσουν – στην κοινή γνώμη την αίσθηση ότι πλέον δεν υπάρχει ούτε το «ηθικό πλεονέκτημα» και ότι η πολιτική πρόταση της ΕΛΑΣ εκπροσωπεί τη «διαπλοκή» και τα «συμφέροντα». 

Η δυσκολία βέβαια στο να «περάσουν» μια τέτοια «διάχυτη αίσθηση» είναι ότι μια κυβέρνηση που χρεώνεται τα Τέμπη, τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την κακοδιαχείριση ενός Ταμείου Ανάκαμψης που αξιοποιήθηκε πρωτίστως για κομματικούς και μικροπολιτικούς λόγους, καθώς και όλες τις περιπτώσεις επιχειρήσεων που βρέθηκαν να λαμβάνουν πολύ μεγάλο μέρος των έργων και που ως δια μαγείας ταυτόχρονα επένδυσαν σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, πολύ δύσκολα μπορεί να καταγγείλει ένα άλλο κόμμα για διαπλοκή και εξυπηρέτηση συμφερόντων. 

Οπότε αυτό που μένει σαν λύση είναι να βρεθεί κάποιο άλλο κόμμα να αναλάβει αυτόν τον ρόλο. 

Και κάποιες φορές όλα αυτά δεν χρειάζονται καν κάποιο μεγάλο σχεδιασμό. Αρκεί η πολιτική αμηχανία. Και αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα με το ΠΑΣΟΚ. 

Γιατί το κόμμα που εξακολουθεί να είναι – ας μην το ξεχνάμε – όχι απλώς η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και η βασική όντως δύναμη κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης μέσα στη Βουλή, το τελευταίο διάστημα αντί να σφυροκοπά την κυβέρνηση για τα νομοσχέδια που φέρνει κατακαλόκαιρο και τα συμφέροντα που προσπαθεί να εξυπηρετήσει, έχει επικεντρωθεί σε έναν μονομέτωπο πόλεμο κατά του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛΑΣ με επικέντρωση ακριβώς στη θεματική που η κυβέρνηση ξέρει ότι δεν μπορεί να «σηκώσει» μόνη της: δηλαδή, το να τους κατηγορεί ότι «εξυπηρετούν συμφέροντα» και ότι δεν πρόκειται να συγκρουστούν με τη διαφθορά. 

Και επειδή είναι βυθισμένοι στην αμηχανία καθώς οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές, δεν κάθονται καν να ελέγξουν αυτά που λένε και γράφουν. Για παράδειγμα υιοθετούν ένα αφήγημα ότι δήθεν η ΕΛΑΣ δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τα σκάνδαλα της ΝΔ όταν αυτό που είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξή του στο in ήταν το ακριβώς αντίθετο: ότι θέλει να εξασφαλίσει ότι μια πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της, χωρίς τις σημερινές παρεμβάσεις και τον ασφυκτικό κυβερνητικό εναγκαλισμό, ώστε να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους όσοι εμπλέκονται σε αυτή τη γενικευμένη θεσμική παραβατικότητα. Κοντολογίς το αυτονόητο. Για να μην αναφερθώ στο ότι αναφέρθηκε και σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα ιδίως σε σχέση με το χώρο της ενέργειας. 

Αντίστοιχα, είναι σχεδόν σουρεαλιστικό να καταγγέλλει το ΠΑΣΟΚ υποστήριξη από την «ολιγαρχία» επειδή κάποια ΜΜΕ απλώς δεν είναι τόσο ψυχαναγκαστικά φιλοκυβερνητικά, σκέφτονται θεσμικά και προσπαθούν να προβάλλουν ισότιμα και τις θέσεις της δημοκρατικής και προοδευτικής αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένου. Ως εάν «κανονικότητα» θα ήταν να είχαμε ένα ασφυκτικά φιλοκυβερνητικό μηντιακό τοπίο όπου κανένα μέσο δεν θα αντιμετώπιζε θετικά την αντιπολίτευση! 

Χαμένο όπως είναι το ΠΑΣΟΚ στη μετάφραση της συγκυρίας σε πολιτικό σχεδιασμό, δεν κατορθώνει να δει καν ότι αυτή η επιλογή ενός «μονομέτωπου» αγώνα κατά της ΕΛΑΣ τον μόνο που εξυπηρετεί είναι η Νέα Δημοκρατία, που προφανώς και θα ήταν μάλλον ευτυχισμένη να δει έναν «εμφύλιο» εντός της αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστική η ειρωνική αναφορά του Παύλου Μαρινάκη στην κόντρα αυτή -«να χαίρονται το προοδευτικό μέτωπο, αυτό σε άλλο μέτωπο παραπέμπει, όχι σε προοδευτικό, μάλλον σε πολεμικό, κομματικά πολεμικό»- για να καταλήξει σε παραλλαγή της γνωστής επωδού «Μητσοτάκης ή χάος» -«είναι άλλη μία περίπτωση, που αποδεικνύει ότι είναι μονόδρομος, θα έλεγα μια σταθερή κυβέρνηση»-. 

Όμως, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, από μια άποψη πιο σοβαρό: όταν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης επιλέγει να επικεντρωθεί σε μια συστηματική επίθεση σε μια άλλη δύναμη της αντιπολίτευσης, τότε, αντικειμενικά σχεδόν, είναι ως να επιλέγει ως ενδεχόμενο, ακόμη και εάν δεν το ομολογεί, να συνεργαστεί με την κυβέρνηση. Και αυτό δεν είναι κάποια «σεναριολογία»: αυτή τη στιγμή το μόνο ενδεχόμενο ώστε να έχουμε μετά τις επόμενες εκλογές κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (και του Κυριάκου Μητσοτάκη) είναι να προσφέρει στήριξη το ΠΑΣΟΚ με αντάλλαγμα κάποια υπουργεία που θα ικανοποιήσουν και τους ευσεβείς πόθους ορισμένων στελεχών του να καθίσουν σε υπουργικό θώκο χωρίς να χρειάζεται μεταγραφή στη Νέα Δημοκρατία (όπως έκανε ικανός αριθμός πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ που ήδη στελεχώνουν την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη). 

Ούτε είναι τυχαίο ότι αυτή τη στιγμή, παρασυρμένα από τη βουλιμία για εξουσία και καρέκλες, βγαίνουν ξανά στο προσκήνιο εκείνα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ούτως ή άλλως θα ήθελαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ακόμη και με την επίγνωση ότι ανεξαρτήτως της ικανοποίησης της δικής τους φιλοδοξίας, για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ μια τέτοια συγκυβέρνηση θα είναι το τέλος του δρόμου. 

Ακριβώς, γι’ αυτό καλό είναι στο ΠΑΣΟΚ να σταματήσουν να είναι χαμένοι στη μετάφραση, να αποκτήσουν επίγνωση των πραγματικών επίδικων, και, σε τελική ανάλυση, να κάνουν αυτό που υποτίθεται ότι είναι η εκπεφρασμένη θέση τους, δηλ. να συμβάλουν στο να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα. 

Πηγή: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Πλέον ο Ανδρουλάκης είναι υποχρεωμένος να ρωτήσει δημοσίως τον Μητσοτάκη

Τα δεδομένα έχουν αλλάξει και πολύ μάλιστα, ειδικά μετά και τη μήνυση του Νίκου Ανδρουλάκη εναντίον (όχι του Χριστόφορου Ζαραλίκου, αλλά) του γνωστού κρεοπώλη που πλήρωσε με την κάρτα του για τα SMS-παγίδα στις υποκλοπές - 

Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι πλέον αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Επομένως τέταρτος τη τάξει στην Ελληνική Δημοκρατία μετά την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μετά τον πρωθυπουργό και μετά τον πρόεδρο της Βουλής. Και γνωρίζουμε πολύ καλά, χωρίς αμφιβολία, ότι τον παρακολουθούσε επισήμως η ΕΥΠ. Ίσως να τον παρακολουθούσαν και με Predator, δεν γνωρίζουμε, αλλά για την ΕΥΠ είναι αποδεδειγμένο. 

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι υποχρεωμένος πλέον να ρωτήσει ευθέως και με επιμονή (και μάλιστα on camera) τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη –είναι και πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ ο τελευταίος– γιατί τον παρακολουθούσαν οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας.

Ο πρωθυπουργός, με τη σειρά του, πρέπει υποχρεωτικά να ζητήσει να πληροφορηθεί από την ΕΥΠ τους λόγους παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη, να καλέσει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μετά να ενημερώσουν από κοινού και τον ελληνικό λαό.

Τον παρακολουθούσαν νόμιμα, γιατί ο κ. Ανδρουλάκης αποτελούσε εθνικό κίνδυνο; Να το μάθουμε, πρέπει να το μάθουμε. Τον παρακολουθούσαν παρανόμως, επειδή υπήρχε παρακράτος; Να το μάθουμε και αυτό.

Αλλά δεν μπορεί να παραμένει ο ελληνικός λαός στο σκοτάδι και να υποθέτει ο καθένας ό,τι θέλει για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Δεν είναι ένας απλός αρχηγός κόμματος, η θέση του είναι θεσμική. Είναι θέμα δημοκρατίας.

Πρέπει να το απαιτήσει ο ίδιος, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, να γίνουν γνωστοί οι λόγοι παρακολούθησής του. Και αν δεν θέλει να ρωτήσει τον κ. Μητσοτάκη, να πράξει τώρα εκείνο που του πρότειναν τότε: να πάει ο ίδιος στην ΕΥΠ ώστε να ενημερωθεί κατ' ιδίαν. Και μετά να μεταφέρει τους λόγους της παρακολούθησης στον ελληνικό λαό.

Δεν γίνεται να μη γνωρίζει ο κ. Ανδρουλάκης ότι πολλοί σκέφτονται (και το υποστηρίζουν στις παρέες) ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ πιθανότατα να είναι υπό εκβιασμό και επομένως χειραγωγούμενος. Δεν είναι κουβέντες καφενείου. Το συζητούσε χθες μία δημοσιογραφική παρέα και ήμουν από τους λίγους που αντιδρούσαν και δεν το πίστευαν. Θα ανεχτεί να σέρνεται κάτι τέτοιο για το πρόσωπό του, ειδικά τώρα που έγινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Δεν αφορά πια μόνον αυτόν, αλλά όλους μας. 

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Πηγή: www.efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Εκλογές ΠΑΣΟΚ– Τα τελικά αποτελέσματα και στα Δωδεκάνησα

Νικητής των εκλογών στο ΠΑΣΟΚ αναδείχθηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης ξανά μετά τη νίκη του το 2021.

Συγκεκριμένα, ο Νίκος Ανδρουλάκης έλαβε 59,92% (125.820 ψήφοι), ενώ ο αντίπαλος του Χάρης Δούκας έλαβε 40,08% (84.149 ψήφοι). 

Έγκυρα 209.969

Άκυρα: 1.635

Λευκά: 1.397

Ψήφισαν 212.262 μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με ενημέρωση του κόμματος, δίχως να υπολογίζονται οι ψήφοι των αποδήμων.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ 

ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΔΟΥΚΑΣ  

   

ΡΟΔΟΣ 1 166  144  

ΡΟΔΟΣ 2 122  160  

ΡΟΔΟΣ 3 124  141  

ΑΦΑΝΤΟΥ 129  161  

ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ 131 121  

ΓΕΝΝΑΔΙ 99 123  

ΕΜΠΩΝΑ 38 14  

ΚΡΕΜΑΣΤΗ 155 127  

ΙΑΛΥΣΟΣ 84 82  

ΣΥΝΟΛΟ 1048 1073  

   

ΚΑΡΠΑΘΟΣ 86 134  

ΚΑΣΟΣ 89 50  

ΣΥΜΗ 16 44  

ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ 59 15  

ΤΗΛΟΣ 13 57  

ΧΑΛΚΗ 9 52  

ΣΥΝΟΛΟ 272 352  

ΝΟΤΙΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ  

ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΔΟΥΚΑΣ  

ΣΥΝΟΛΟ 1320 1425  

 

ΒΟΡΕΙΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ  

ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΔΟΥΚΑΣ  

ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ 158 10  

ΛΕΡΟΣ                  76 100  

ΚΑΛΥΜΝΟΣ         115 104  

ΚΩ ΣΥΝΟΛΟ         494 315  

ΝΙΣΥΡΟΣ           34   19  

ΛΕΙΨΟΙ                   25    3  

ΠΑΤΜΟΣ           85  18  

ΣΥΝΟΛΟ          987 569  

ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΣΥΝΟΛΟ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΔΟΥΚΑΣ  

ΣΥΝΟΛΟ                              2307                 1994  

   

   

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρεις "γαλάζιους" μαρτυριάρηδες κι ένα σχέδιο "διαίρει και βασίλευε" εντοπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ

Ο Μητσοτάκης θέλει μια Βουλή απαξιωμένη για να εφαρμόσει την κρυφή του ατζέντα εκτίμησε ο Αλέξης Τσίπρας.
 

Γαλάζια κρυφή ατζέντα - ανεξέλεγκτη Δεξιά – απαξιωμένη Βουλή. Στο τρίπτυχο αυτό φαίνεται να περιλαμβάνεται το ολιστικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ λίγες ημέρες πριν τη κάλπη της 25ης Ιουνίου. Εστιάζεται στο ότι οι τοποθετήσεις κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ έχουν δείξει ξεκάθαρα ότι ο Κ.Μητσοτάκης έχει στόχο να εφαρμόσει δίχως έλεγχο μία πολιτική που δεν αποκαλύπτει προεκλογικά στους ψηφοφόρους και στο ότι μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποτελέσει αντίπαλο δέος σε αυτή την επιδίωξη. 

Οι 3 μαρτυριάρηδες

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά πως ήδη τρία στελέχη της Ν.Δ έχουν «μαρτυρήσει» το τι πραγματικά θα κάνει μετεκλογικά η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Με πρώτο τον πρώην αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Θόδωρο Σκυλακάκη που δήλωσε ξεκάθαρα ότι ο βασικός κορμός των προεκλογικών εξαγγελιών δεν συμπεριλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας που κατέθεσε η κυβέρνηση της ΝΔ στις Βρυξέλλες. Επίσης ο πρώην υπουργός Υγείας Θανάσης Πλεύρης που παραδέχθηκε ότι οι προσλήψεις στο δημόσιο που προβλέπει το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας αφορούν μόνον αντικαταστάσεις συνταξιοδοτήσεων αφήνοντας ίδιο των αριθμό των υπαλλήλων. Στοιχείο που ενισχύεται από τα στοιχεία του Προγραμματος Σταθερότητας της Ν.Δ περί μείωσης του πραγματικού μισθολογικού κόστους κατά 730 εκατομμύρια. Τρίτο κρούσμα είναι οι δηλώσεις του πρώην υποψήφιου στην Εύβοια Σπύρου Πνευματικού που περιέγραψε ένα καθεστώς διαλογής ασθενών στα δημόσια νοσοκομεία προκειμένου να αντιμετωπιστεί το κόστος λειτουργίας. 

«Πως θα μπορέσει αν εκλεγεί ο κ.Μητσοτάκης να δικαιολογήσει αυτή την απάτη που διεξαγάγει;» αναρωτήθηκε για το ζήτημα αυτό ο Αλέξης Τσίπρας σε χθεσινή τηλεοπτική του συνέντευξη. Τονίζοντας για την Ν.Δ πως «το πραγματικό της πρόγραμμα είναι αυτό το οποίο κατέθεσε στους εταίρους στις Βρυξέλλες». Επισήμανε μάλιστα ότι «ο κ.Μητσοτάκης βγήκε και είπε ότι το πρόγραμμα μας είναι πλήρως κοστολογημένο και ο αρμόδιος υπουργός είπε πως όχι δεν το καταθέσαμε». Μάλιστα παρατήρησε ότι το θέμα αυτό δεν αναδείχθηκε εκτιμώντας ότι «υπάρχει μια συνολική ομερτά στο πολιτικό και μιντιακό σύστημα προκειμένου να μην συζητηθούν τα μεγάλα προβλήματα».

Διαίρει και βασίλευε

Με βάση τα παραπάνω ο ΣΥΡΙΖΑ τονίζει πως η εφαρμογή της πραγματικής ατζέντας της Νέας Δημοκρατίας συνιστά «τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης και ασύδοτης δεξιάς» όπως χαρακτηριστικά επισήμανε ο Αλέξης Τσίπρας.

Περιγράφοντας το τι αυτό συνιστά για την κοινωνία η Κουμουνδούρου επισημαίνει ότι «για τους εκπαιδευτικούς σημαίνει «αξιολόγηση» με αμιγώς κομματικά κριτήρια, μακριά από οποιαδήποτε έννοια αξιοκρατίας. Για τη νέα γενιά σημαίνει συνέχιση της στοχοποίησης για κάθε κακώς κείμενο, συνέχιση των συνθηκών ζούγκλας στην αγορά εργασίας και επιδείνωση των αδιεξόδων τους. Για το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό στο ΕΣΥ σημαίνει συνέχιση των υπεράνθρωπων προσπαθειών να κρατήσουν όρθιο το ΕΣΥ χωρίς νέες προσλήψεις και με περαιτέρω μείωση των δαπανών για τη δημόσια Υγεία. Για τους εργαζόμενους σημαίνει περαιτέρω μείωση των πραγματικών εισοδημάτων τους και συνέχιση της αισχροκέρδειας που κατατρώει το εισόδημα.Για επαγγελματίες, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις σημαίνει οριστικό εξοστρακισμό τους από τους ευρωπαϊκούς πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης προς τέρψιν 20 μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που θα μοιραστούν τα 32 δις με πλήρη αδιαφάνεια».

Ως εκ τούτου ο ΣΥΡΙΖΑ τονίζει πως απέναντι σε αυτά μόνη απάντηση μπορεί να είναι η ενίσχυσή του αφού «κάθε προοδευτική ψήφος που δεν πηγαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύει αντικειμενικά το σχεδιασμό Μητσοτάκη για πλήρη ασυδοσία». Μάλιστα στην χθεσινή του συνέντευξη ο Αλέξης Τσίπρας εκτίμησε ότι στον σχεδιασμό ασυδοσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη εντάσσεται και η εικόνα που θέλει για το κοινοβούλιο που θα προκύψει από τις εκλογές. Όπως δήλωσε «ο Μητσοτάκης θέλει μια Βουλή απαξιωμένη. Το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας λοιπόν είναι να έχουμε επτακομματική και οκτακομματική, αν γίνεται. Για να μην έχει νόημα η Βουλή. Για να έχουμε γραφικά πρόσωπα μέσα στη Βουλή. Να μην ασχολείται λοιπόν ο κόσμος με την αντιπολίτευση που γίνεται μέσα στη Βουλή». Σημειώνοντας παράλληλα πως πρέπει «να μη δημιουργηθεί η αίσθηση μιας ανεξέλεγκτης και ασύδοτης εξουσίας καθεστωτικής. Αυτός είναι ο στόχος μας. Και γι` αυτό καλούμε όλους τους πολίτες να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό δεν θα επιτευχθεί με το αν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης πάει από το 7% στο 8%, ή με το αν κάποια κόμματα τα οποία δημιουργήθηκαν με την ευγενική χορηγία του Μεγάρου Μαξίμου, πάνε από το 2,5% στο 3% και κάτι»

Αναφερόμενος στο ΠΑΣΟΚ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σχολίασε ότι «είναι συμπλήρωμα, από το 2012, στα σχέδια του πολιτικού αντιπάλου, της Δεξιάς, κυβερνητικό συμπλήρωμα. Και δεν θα γίνει κόμμα εξουσίας όσο παραμένει ανοιχτό και κρατάει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας ή ταύτισης με τη Νέα Δημοκρατία. Για παράδειγμα, βγήκε ο κ. Μητσοτάκης σε συνέντευξή του και είπε ότι “ενδόμυχα, ο κ. Ανδρουλάκης ένα πράγμα ήθελε: την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας”. Και έχει δίκιο ο κ. Μητσοτάκης. Αυτό ήθελε. Όταν του δίναμε το χέρι της συνεργασίας και το αρνιόταν στην περίοδο της απλής αναλογικής. Ή όταν σήμερα θέτει ως κορυφαίο στόχο τη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία για την αναθεώρηση του άρθρου 16. Είπε ο Γεωργιάδης ότι θέλει 180, εάν δεν βγουν οι 180 για να πάει μόνος του στην αναθεώρηση του Συντάγματος, λέει ο κ. Ανδρουλάκης εγώ εδώ είμαι». 

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Περισσότερες και Νεότερες ειδήσεις από το 

www.news247.gr => ΕΔΩ

Διαβάστε Περισσότερα »

«Πράσινη» αβάντα στο εμπόριο εθνικοφροσύνης

Ο Νίκος Ανδρουλάκης παίρνοντας ίσες αποστάσεις ζήτησε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να τελειώσουν τους επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς στα εθνικά 

Παρά την απόφαση της Χαριλάου Τρικούπη να αλλάξει τακτική και να αναβαθμίσει την κριτική της σε μονομέτωπη κατά της ΝΔ, κάθε φορά που κάποιο μείζον θέμα μονοπωλεί την επικαιρότητα η ηγεσία της ακολουθεί την πεπατημένη του διμέτωπου. Η τραγωδία με το πολύνεκρο ναυάγιο στην Πύλο έφερε στο προσκήνιο το δράμα των προσφύγων αλλά και τις αντιπαραθέσεις στο προεκλογικό σκηνικό. Η Χαριλάου Τρικούπη αναδεικνύει τη φράση του επικεφαλής της Νίκου Ανδρουλάκη στα προεκλογικά σποτ ότι το ΠΑΣΟΚ αποτυπώνει την ανθρωπιά απέναντι στον κυνισμό, αλλά καταπίνει την κάμηλο των αντιπροσφυγικών πολιτικών της ΕΕ. Οι θέσεις για το προσφυγικό έρχονται να ανακατευτούν με τοποθετήσεις της ηγεσίας της για ψήφο στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για να γίνει «ισχυρή αντιπολίτευση – ανάχωμα στην αλαζονεία και στο πελατειακό κράτος του συστήματος εξουσίας του κ. Μητσοτάκη». 

Διαχρονικός διμέτωπος

Τα ηγετικά στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη εξαπολύουν πυρά στην ηγεσία της ΝΔ υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη για ρητορική εθνικιστικού χαρακτήρα, λίγες μέρες αφότου κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ καλούσαν «γαλάζια» στελέχη να ασχοληθούν με τον… νέο κανονισμό της δεξιάς πολυκατοικίας και «να αφήσουν τη δημοκρατική παράταξη να αγκαλιάσει τις ανάγκες του λαού», κατά τα λεγόμενα του εκπροσώπου Τύπου και υποψήφιου βουλευτή επικρατείας Δημήτρη Μάντζου. Ομως πάντα εξαπολύονται και κεραυνοί κατά της Κουμουνδούρου. 

Το έδειξε και νωρίτερα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ με τη φράση του «ας τελειώσουν τους επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς στα εθνικά μας» ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στο ζήτημα των μειονοτήτων στη Ροδόπη που είχε κρατήσει επίμονα στην επικαιρότητα η Πειραιώς. 

Επρεπε να κυλήσει νερό στο αυλάκι της επικαιρότητας για να φτάσει ο συνταγματολόγος και υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Δουδωνής να δηλώνει, με σαφή διατύπωση κατά της ΝΔ, ότι «κάνουν κακό όσοι ανακινούν για πρώτη φορά προεκλογικά θέμα μουσουλμανικής μειονότητας». Στην προσπάθεια επαναφοράς στον… μονομέτωπο, ο γραμματέας του κόμματος Ανδρέας Σπυρόπουλος καλεί τη ΝΔ να πει εάν, εφόσον εκλεγεί, θα είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων την επόμενη μέρα ή μόνο όσων την ψήφισαν! 

Πάντως δεν πέρασε απαρατήρητο το… τρία στα τρία σαν σε πινγκ πονγκ κοινού τερέν μεταξύ ΝΔ και πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Λοβέρδου. Σχεδόν ίδια η γραμμή τους αναφορικά με την τηλεμαχία ενόψει της κάλπης της 25ης Ιουνίου 2023 με τα μειονοτικά θέματα στη Ροδόπη και την τραγωδία στην Πύλο. Κατά τον Ανδρ. Λοβέρδο δεν χάθηκε ο κόσμος αν δεν γίνει η τηλεοπτική αναμέτρηση, την ίδια ώρα που μετά το τριήμερο εθνικό πένθος η Πειραιώς ξεγλιστρούσε από την κοινή στάση ΠΑΣΟΚ – ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ για να γίνει την Κυριακή και η ΝΔ προσανατόλιζε σε ματαίωση εμμένοντας σε μη ρεαλιστική επιλογή άλλης ημέρας. 

Σε αγαστή σύμπλευση με τον Ανδρ. Λοβέρδο είναι η πρόεδρος του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη και πρώην υπουργός Αννα Διαμαντοπούλου, που επίσης δεν επέκρινε ούτε κατ’ ελάχιστον τη ΝΔ, αν και τα στελέχη της διέτρεξαν μέρες επί ημερών επικοινωνιακής μονοκαλλιέργειας με την ανάδειξη του θέματος σε ζήτημα προεκλογικής σύγκρουσης. Το ενδιαφέρον είναι ότι υπήρξαν και «πράσινες» αντιδράσεις κατά της πρώην υπουργού, όπως από τον Θόδωρο Μαργαρίτη, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της κίνησης Ανανεωτική Αριστερά. Την κατηγόρησε ότι αβαντάρει την εθνικοφροσύνη της ΝΔ. 

Η παρέμβαση του πρώην

Το ενδιαφέρον είναι ότι απέναντι στην αντιΣΥΡΙΖΑ προεκλογική ρητορική εμβληματικών νυν και πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται η αντινεοδημοκρατική (ή αντιμητσοτακική) κριτική του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου. Προφανώς ο συνταγματολόγος έχει χαράξει προ πολλού τη γραμμή της συναίνεσης για όταν έρθει η ώρα δύσκολων αποφάσεων – εξελίξεων για τη χώρα και πορεύεται σε αυτήν τη ρότα. Γι’ αυτό κατηγόρησε τη ΝΔ για τον τρόπο που χειρίστηκε προεκλογικά το ζήτημα της μουσουλμανικής μειονότητας. Μάλιστα ουσιαστικά «έδειξε» τον πρόεδρο της ΝΔ Κυρ. Μητσοτάκη, κατηγορώντας τον για σκοπιμότητες μικροκομματικού χαρακτήρα ενόψει της κάλπης και για τεχνητή ένταση ώστε να κατηγορήσει τους πολιτικούς αντιπάλους του και ιδιαίτερα την Κουμουνδούρου. «Εάν οι ψήφοι της μειονότητας είχαν κατευθυνθεί στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, θα υπήρχε η ίδια αντίδραση;» αναρωτήθηκε ρητορικά, δηκτικά και δημοσίως… Μάλιστα δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι ο δημόσιος διάλογος για τα ζητήματα των μειονοτήτων διεξάγεται με τόση ένταση, «υποτεταγμένος στις ανάγκες της προεκλογικής εκστρατείας και όχι μιας εθνικής πολιτικής». 

Η τραγωδία στην Πύλο επανέφερε στην ατζέντα του ΠΑΣΟΚ το προσφυγικό – μεταναστευτικό, εστιάζοντας, όπως και η ΝΔ, περισσότερο στην ανάγκη αντιμετώπισης των διακινητών ανθρώπων και ακολουθώντας την τακτική «το μη χείρον βέλτιστον» στην αποδοχή συνθηκών της ΕΕ που δεν λύνουν το πρόβλημα, όπως γίνεται με τα ημίμετρα της δήθεν «αναθεώρησης» εκείνης του Δουβλίνου. Ούτε λόγος για στρατηγική αντίθεση με ΕΕ και ΝΑΤΟ, που με τα γεωπολιτικά τους παιχνίδια και τα οικονομικά τους συμφέροντα διαιωνίζουν καταστάσεις φτώχειας και πολιτικές ιμπεριαλιστικών πολέμων που ξεριζώνουν ανθρώπους και μετακινούν ζωές και όνειρα, που συχνά βυθίζονται στις θάλασσες της επαγγελίας δυτικών παραδείσων. 

Παναγιώτα Μπίτσικα 

Περισσότερες και Νεότερες ειδήσεις και Σχετικά Θέματα 

από το www.documentonews.gr =>ΕΔΩ

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Μητσοτάκης εκβιάζει το ΠΑΣΟΚ για να μην πάει αδύναμος στις δεύτερες εκλογές..

Ο βασικός λόγος των επιθέσεων Μητσοτάκη εναντίον του Ανδρουλάκη και το πολιτικό "παιχνίδι" του πρώτου. 

Εδώ και λίγες μέρες ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ έχουν εξαπολύσει κατά μέτωπον επίθεση εναντίον του ΠΑΣΟΚ, με τον ισχυρισμό ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης το έχει οδηγήσει «πιο κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ» και, επομένως, «δεν έχουν τίποτα να συζητήσουν». 

Φυσικά, τίποτα από τα δύο δεν είναι αληθινό. Το ΠΑΣΟΚ και ο σημερινός αρχηγός του επιμένουν στη στάση της απόλυτης ισορροπίας απέναντι στα δύο μεγαλύτερα κόμματα κάνοντας διμέτωπο αγώνα. Επίσης, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα έχουν πολλά να συζητήσουν, αν το εκλογικό αποτέλεσμα το επιβάλλει, για παράδειγμα αν στις δεύτερες εκλογές η ΝΔ δεν πετύχει αυτοδυναμία, αλλά βρεθεί πολύ κοντά της. Τότε το ΠΑΣΟΚ πολύ δύσκολα θα μπορέσει να αρνηθεί τη συνεργασία, οδηγώντας σε τρίτη εκλογική αναμέτρηση. 

Οπότε ανακύπτει το εύλογο ερώτημα: γιατί ο απερχόμενος πρωθυπουργός καταφέρεται με τέτοιον τρόπο εναντίον του βασικού κόμματος με το οποίο ίσως χρειαστεί να συγκυβερνήσει; Οι απαντήσεις είναι δύο: 

Η πρώτη έχει σχέση με την βασική επιδίωξη του κ. Μητσοτάκη: να πετύχει στις 21 Μαίου ποσοστό που θα του επιτρέψει να επιβάλει την προσφυγή σε δεύτερες εκλογές, για να διεκδικήσει την αυτοδυναμία. Τέτοιο ποσοστό είναι περί το 35%. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει, αν η ΝΔ χάσει έστω και μικρό τμήμα ψηφοφόρων της προς το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό ο κ. Μητσοτάκης θέλει να κρατήσει ζωντανό το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο του 2019 και, στο πλαίσιο αυτό, να κρατήσει ξανά στην κάλπη της ΝΔ όσους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους σκοπεύουν να μετακινηθούν στην κάλπη του ΠΑΣΟΚ. Με τον ισχυρισμό «το ΠΑΣΟΚ θα πάει με τον ΣΥΡΙΖΑ», ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να φοβίσει όσους σκέπτονται να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και να κάνει δύσκολη τη ζωή της ηγεσίας του στις δεύτερες εκλογές.  

Η δεύτερη απάντηση στο ερώτημα γιατί ο κ. Μητσοτάκης δείχνει να κόβει τις γέφυρες με το ΠΑΣΟΚ έχει και προσωπική χροιά. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός γνωρίζει ότι ο κ. Ανδρουλάκης είναι σχεδόν αδύνατο να τον αποδεχθεί ως πρωθυπουργό μιας κυβέρνησης συνεργασίας. Το «ούτε Μητσοτάκης ούτε Τσίπρας» αφορά πρωτίστως τον κ. Μητσοτάκη, αφού έχει προηγηθεί η παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ από την ΕΥΠ που ελέγχει απευθείας ο σημερινός πρωθυπουργός. Θα του είναι σχεδόν αδύνατο να αποδεχθεί ως πρωθυπουργό κοινής αποδοχής τον «ωτακουστή» του. Το ενδεχόμενο να είναι πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το υπολογίζουν στο ΠΑΣΟΚ κι έτσι το «ούτε Τσίπρας»(πρωθυπουργός) δεν τους απασχολεί επί της ουσίας. Άλλωστε, αν έρθει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, θα έχουμε μια μεγάλη ανατροπή σε προβλέψεις και δεδομένα και οι υπολογισμοί θα γίνουν από την αρχή. 

Παρά το ισχυρό προβάδισμα που τους δίνουν οι δημοσκοπήσεις, ο κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ γνωρίζουν ότι άλλο δημοσκοπήσεις και άλλο εκλογές (κι έχουμε το πολύ επίκαιρο παράδειγμα των εκλογών στην Τουρκία, όπου διαψεύστηκαν οι δημοσκοπήσεις που έδειχναν ήττα του Ερντογάν). Όμως, ακόμα κι αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις και η ΝΔ είναι νικήτρια στις 21 Μαΐου, ο κ. Μητσοτάκης ανησυχεί για τους αριθμούς. Διότι, αν το ποσοστό του δεν είναι περί το 35%, τότε «θα μπλέξει», αφού είναι πιθανό οι δεύτερες εκλογές να μη του δώσουν την αυτοδυναμία που πάση θυσία επιδιώκει. 

Αυτός είναι, λοιπόν, ο βασικός λόγος των επιθέσεων που ο νυν πρωθυπουργός και οι περί αυτόν εξαπολύουν εσχάτως εναντίον «του ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη». Αν οι επιθέσεις αποδώσουν και οι δεξιόστροφοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ψηφίσουν ξανά ΝΔ, τότε ο κ. Μητσοτάκης διεκδικεί με αξιώσεις την ανανέωση της θητείας του. Αν δεν αποδώσουν, τότε το βράδυ της 21ης Μαίου θα έχουμε διαφορετικό τοπίο, μη προβλεπόμενο σήμερα. 

Κάπως έτσι παίζεται το παιχνίδι μεταξύ Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη λίγες μέρες πριν από τις εκλογές. Το βράδυ της ερχόμενης Κυριακής θα φανεί σε ποιον από τους δύο ταιριάζει αυτή η ρήση του Αμερικανού συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Ρέι Μπράντμπερι: «Δεν προσπαθώ να προβλέψω το μέλλον. Προσπαθώ να το εμποδίσω»…

Γιώργος Καρελιάς 

=>www.news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μήπως να τελειώσουμε και με τη δημοκρατία;

Το κλείσιμο άρον άρον της Εξεταστικής Επιτροπής για τις υποκλοπές, τα ερωτήματα, το έγκλημα και η απαξίωση της δημοκρατίας.

«Υποκλοπές τέλος», διαλαλούν τα φιλοκυβερνητικά Μέσα επικαλούμενα δημοσκοπήσεις που δείχνουν ανάκαμψη της Νέας Δημοκρατίας. «Οι υποκλοπές δεν ενδιαφέρουν τον κόσμο», είναι άλλωστε η επίσημη κυβερνητική γραμμή. Πρώτος το είχε πει ο Άδωνις Γεωργιάδης πριν ένα μήνα όταν δήλωνε ότι «σιγά μην είναι πρώτο θέμα η παρακολούθηση του Ανδρουλάκη». «Ο κόσμος ενδιαφέρεται για την τσέπη του», είναι το σύνηθες συμπλήρωμα της κυβερνητικής εκτίμησης για τις υποκλοπές.

Τα ερωτήματα

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς γιατί αφού «οι υποκλοπές δεν ενδιαφέρουν τον κόσμο», η κυβερνητική πλειοψηφία έσπευσε να κλείσει άρον άρον και με πραξικοπηματικό τρόπο την Εξεταστική, αποκλείοντας ουσιώδεις μάρτυρες; Γιατί αφού το θέμα στερείται ενδιαφέροντος επέλεξε μια διαδικασία fast track, κατά παράβαση της δημοκρατικής δεοντολογίας;

Επίσης, θα μπορούσε κανείς να θέσει το ερώτημα γιατί ο κυβερνητικός επικοινωνιακός μηχανισμός έκανε τον κόπο να ανασύρει την ήδη γνωστή υπόθεση με την παρακολούθηση Πιτσιόρλα. Αφού οι σημερινές υποκλοπές δεν ενδιαφέρουν, γιατί να γίνουν πρωτοσέλιδα οι παλιότερες;

Τέλος, με τη ραγδαία πτώση της αγοραστικής δύναμης των λαϊκών τάξεων, δεν ξέρω γιατί είναι προς το συμφέρον της κυβέρνησης η επίκληση της οικονομίας -αλλά αυτό είναι θέμα του κυβερνητικού επιτελείου.

Έγκλημα

Ωστόσο, δεν κρίνω σκόπιμο να αναπτύξω καμία από τις αιτιάσεις τις οποίες ήδη ανέφερα, γιατί το πρόβλημα με τη λογική «υποκλοπές τέλος» είναι βαθύτερο. Πρώτα απ’ όλα, οι υποκλοπές με το Predator αποτελούν σοβαρά εγκλήματα που επισύρουν βαριές ποινές. Mείζον ζήτημα νομιμότητας εγείρεται και για τις νομότυπες επισυνδέσεις της ΕΥΠ. Πώς μπορεί να πιστέψεις κανείς ότι οι επισυνδέσεις σε βάρος Ανδρουλάκη, Κουκάκη και Μαλιχούδη έγιναν για «εθνικούς λόγους»; Πώς να τα θεωρήσουμε όλα καλώς καμωμένα, όταν παρακολουθούνται δημοσιογράφοι και πολιτικοί που βρίσκονται απέναντι στην κυβέρνηση;

Αν λοιπόν οι υποκλοπές συνιστούν εγκληματικές πράξεις, το «τέλος» τους έρχεται μόνο με την ανεύρεση και τιμωρία των φυσικών και ηθικών αυτουργών τους. Κανένα έγκλημα δεν (πρέπει να) τελειώνει χωρίς την απονομή δικαιοσύνης. «Υποκλοπές τέλος» αυτή τη στιγμή σημαίνει έγκλημα χωρίς δικαιοσύνη.

Ζήτημα δημοκρατίας

Ακόμα πιο σημαντικό από την απονομή δικαιοσύνης είναι το ζήτημα της δημοκρατίας. Γιατί οι υποκλοπές αποτελούν μείζον ζήτημα δημοκρατίας. Στη χτεσινή κατάθεσή του στην Εξεταστική ο Νίκος Ανδρουλάκης φέρεται να είπε μεταξύ άλλων: «Είναι προφανές ότι η παρακολούθηση αυτή είχε ένα στόχο: να θέσει σε ομηρία μια ολόκληρη παράταξη στην πιο κρίσιμη πολιτική της στιγμή, κατά τις εσωκομματικές μας εκλογές».

Η ομηρία ενός πολιτικού χώρου δεν μπορεί παρά να είναι αποτέλεσμα εκβιασμού σε βάρος του αρχηγού του. Εκβιασμός που έχει στόχο να πειθαναγκαστεί ο αρχηγός να ακολουθήσει μια έξωθεν επιβεβλημένη «γραμμή». Καθίσταται σαφές λοιπόν ότι ο εκβιασμός σε βάρος του κ. Ανδρουλάκη, αλλά και κάθε ανάλογος εκβιασμός, δεν είναι παρά μια μορφή εκτροπής. Όταν οι «γραμμές» επιβάλλονται στα κόμματα με μαφιόζικες μεθόδους, είναι η ίδια η δημοκρατία που φαλκιδεύεται ∙ είναι η ίδια η δημοκρατία που τίθεται σε ομηρία ∙ είναι η ίδια η δημοκρατία που εκβιάζεται.

Όποιες και όποιοι ισχυρίζονται ότι «υποκλοπές δεν έχουν σημασία», στην ουσία λένε ότι η ίδια η δημοκρατία δεν έχει σημασία.

Η απαξίωση τη δημοκρατίας

Στην πραγματικότητα, ο κυβερνητικός μηχανισμός επαναλαμβάνει το γνωστό επιχείρημα όλων των καθεστώτων που ρέπουν στον αυταρχισμό: σημασία έχει η προσωπική ευμάρεια όχι οι ελευθερίες.

Ξέρουμε βέβαια από την ιστορία ότι η ευμάρεια για τους πολλούς εξασφαλίζεται μόνο μέσα από τη συλλογική διεκδίκηση, η οποία έχει ως προϋπόθεση το σεβασμό των δημοκρατικών ελευθεριών. Ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει όμως ότι ο σεβασμός στις δημοκρατικές ελευθερίες είναι συνυφασμένος με την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και τον πολιτισμό μιας κοινωνίας. Αυτό που μας χωρίζει από τη βαρβαρότητα και τον εξανδραποδισμό είναι η δυνατότητά μας να ορίζουμε τις τύχες μας με δημοκρατικό τρόπο. Κανείς υπόδουλος δεν μπορεί να είναι αξιοπρεπής.

Επειδή λοιπόν η δημοκρατία έχει σημασία, να είναι σίγουροι ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μέχρι να τελειώσουν οι υποκλοπές.

Γιάννης Αλμπάνης

=> news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Βόμβα Politico για υποκλοπές: Η ελληνική κυβέρνηση είχε πει στην Κομισιόν "μην ασχολείστε"

Η Κομισιόν φέρεται να ζήτησε εξηγήσεις από την κυβέρνηση για το Predatorgate στις 29 Ιουλίου, με το Μαξίμου να απαξιώνει το θέμα και να κάνει λόγο για... "ελληνικά Μέσα που δεν χαρακτηρίζονται για την ακρίβεια και την αντικειμενικότητά τους".

Όλο και μεγαλώνει ο "χώρος" που καταλαμβάνει στα ξένα Μέσα το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα, με το Politico να επανέρχεται την Τετάρτη 24/8 με νέο, αποκαλυπτικό δημοσίευμα, λίγες μόλις ημέρες μετά από το άρθρο των NYT που έκανε λόγο για "ξεκάθαρη σήψη στην καρδιά της Ελλάδας".

Το σημερινό δημοσίευμα του Politico τοποθετεί ψηλά στην ατζέντα της θεματολογίας του τις τελευταίες εξελίξεις, γύρω από το "Predatorgate". Αποκαλύπτει και νέα στοιχεία στην επιφάνεια, σχετικά με ανταλλαγή επιστολών μεταξύ Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ελληνικής κυβέρνησης στις αρχές Αυγούστου -λίγες ημέρες πριν τις σημαντικές εξελίξεις με τις παραιτήσεις των Γρηγόρη Δημητριάδη και Παναγιώτη Κοντολέοντα.

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, στις 29 Ιουλίου, η Κομισιόν είχε ζητήσει μέσω επιστολής της προς την Αθήνα "απαντήσεις για το Predatorgate". Στις 2 Αυγούστου έλαβε επιστολή από τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Ελλάδας στην Ε.Ε. -προς την Επιτροπή Δικαιοσύνης της Κομισιόν-, η οποία ανέφερε:

"Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η εθνική ασφάλεια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη μεγαλύτερη ευαισθησία, θα θεωρούσαμε συνετό στο μέλλον να αποφεύγετε να ενστερνίζεστε βιαστικά συγκεκριμένες δημοσιεύσεις που έρχονται από πολιτικά Μέσα τα οποία δεν χαρακτηρίζονται πάντα για την ακρίβεια και την αντικειμενικότητά τους".

"Είπε 'μην ασχολείστε' στην Κομισιόν"

Παράλληλα, το εν λόγω δημοσίευμα αναφέρει πως "ενώ η απάντηση επιμένει ότι οι 'ελληνικές αρχές είναι στη διάθεση της Επιτροπής, με πνεύμα συνεργασίας και με διάθεση να εργαστούν από κοινού για τον κοινό μας στόχο που είναι η προστασία του κράτους δικαίου", το μήνυμα της Αθήνας είναι ηχηρό και ξεκάθαρο: Μην ασχολείστε".

Εν συνεχεία, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας φέρεται να σημειώνει: "Πιστεύω ειλικρινά ότι ένα τέτοιο πρώτο βήμα θα ήταν πιο εποικοδομητικό από το να ακολουθούμε τη διαδικασία της αλληλογραφίας, η οποία είναι βασισμένη σε δημοσιεύματα Μέσων ενημέρωσης που πρέπει να αποδειχτεί αν είναι τεκμηριωμένα".

==> news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Άρθρο-κόλαφος των New York Times για τις υποκλοπές στην Ελλάδα - "Η σήψη είναι πλέον ξεκάθαρη"

 

Νέο δημοσίευμα της ιστορικής εφημερίδας για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων στην Ελλάδα, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο επίκεντρο. "Η διαφθορά και οι συγκρούσεις συμφερόντων που δεσμεύτηκε να πατάξει, όχι μόνο εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά φαίνεται πως έχουν ενταθεί".

Νέα "στήλη" στους New York Times έγινε το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα, με την ιστορική και παγκόσμιας εμβέλειας εφημερίδα να δημοσιεύει ένα άρθρο γνώμης του δημοσιογράφου Alexander Clapp σχετικά με τις παρακολουθήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων που, από σήμερα, περνούν και το κατώφλι της Βουλής.

Στο δεύτερο δημοσίευμά τους μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα (είχε προηγηθεί άρθρο για "Σκάνδαλο που θυμίζει τα χρόνια της χούντας στην Ελλάδα" στις 12 Αυγούστου), εκτός από σχολιασμό των γεγονότων που φαίνεται πως έχουν προκαλέσει αρκετό "θόρυβο" και πέρα από τα σύνορα της χώρας αλλά και της Ευρώπης, μπαίνει στο "κάδρο" και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με έναν απολογισμό των προεκλογικών του εξαγγελιών για "πάταξη της διαφθοράς" και μία σύγκριση με το πραγματικό πρόσωπο της δημοκρατικής Ελλάδας του 2022.

Με τίτλο "Η σήψη στην καρδιά της Ελλάδας είναι πλέον ξεκάθαρη για όλους", ο υπογράφων Alexander Clapp, ξεκινά κάνοντας μία αναδρομή στις προεκλογικές δεσμεύσεις του πρωθυπουργού για "μια κυβέρνηση των πραγματικά καλύτερων ανθρώπων", κάνοντας -αρχικά- ορισμένα θετικά σχόλια σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις που είχε τότε υποσχεθεί, αφού, όπως γράφει, "τρία χρόνια αργότερα, πολλοί ξένοι έχουν πειστεί. Η Microsoft, η Pfizer και η JP Morgan Chase έχουν δημιουργήσει γραφεία στη χώρα, ένα βελτιωμένο πρόγραμμα βίζας έχει παρακινήσει χιλιάδες ψηφιακούς νομάδες να μετεγκατασταθούν στην Αθήνα και μια αδιάκοπη τουριστική προώθηση προσέλκυσε αριθμό ρεκόρ Αμερικανών τουριστών στο Αιγαίο αυτό το καλοκαίρι. Ακόμη και η εποπτεία της οικονομίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση πλησιάζει στο τέλος της. Μετά από μια δεκαετία δυσκολιών, η χώρα φαίνεται ότι έχει υποστεί μια εκπληκτική μεταμόρφωση.

Η συνέχεια, όμως, δεν ήταν ανάλογη.

"Όμως στην Ελλάδα, μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα φουντώνει. Η διαφθορά και οι συγκρούσεις συμφερόντων που δεσμεύτηκε να πατάξει ο κ. Μητσοτάκης, όχι μόνο εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά, από πολλές απόψεις, φαίνεται πως έχουν ενταθεί. Το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν έχει αναδιαμορφωθεί, αλλά έχει λάβει μόνο έναν επιφανειακό καλλωπισμό, ένα διοικητικό στόλισμα βιτρίνας", γράφει ο Alexander Clapp πριν αρχίσει να ξετυλίγει το κουβάρι των γεγονότων γύρω από το "Greece's Watergate", το οποίο, όπως λέει, "έχει αποκαλύψει το επίπεδο παρακολουθήσεων κάτω από την αστραφτερή επιφάνεια. Το « Ελλάδα 2.0 » που υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης, όπως αποδεικνύεται, είναι ακριβώς το ίδιο".

Το άρθρο συνεχίζει παραθέτοντας στοιχεία και σχολιάζοντας τις αποκαλύψεις γύρω από τις υποθέσεις, τόσο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, όσο και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, ο οποίος "τον Ιούλιο του περασμένου έτους, έλαβε ένα μήνυμα από άγνωστο αριθμό. «Θανάση, το ξέρεις αυτό;» διάβασε το μήνυμα στα ελληνικά, ακολουθούμενο από έναν σύνδεσμο, στον οποίο έκανε κλικ. Προχώρησε στη μόλυνση του iPhone του με το Predator, ένα κακόβουλο λογισμικό υποκλοπής που μετέφερε τα δεδομένα του σε μια μυστηριώδη εταιρεία, με έδρα την Αθήνα, καταχωρημένη στην Κύπρο, που ονομάζεται Intellexa", γράφει ο δημοσιογράφος και προσθέτει:

"Για δεκαετίες τώρα, οι υποκλοπές τηλεφώνων είναι χαρακτηριστικό του ελληνικού κράτους. Όμως, επί κ. Μητσοτάκη, η εθνική παρακολούθηση έχει επεκταθεί σε μια, εν πολλοίς, ανεξέλεγκτη γραφειοκρατία", αναφέρει ο αρθογράφος που συνεχίζει με "μία από τις πρώτες του πράξεις ως πρωθυπουργός", να θέσει τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες υπό τον άμεσο έλεγχο του γραφείου του και στη συνέχεια "να τοποθετήσει —μέσω τροποποίησης- ένα πρώην στέλεχος παγκόσμιας εταιρείας ασφαλείας ως διευθυντή της", κάνοντας αναφορά στον "συγκλονιστικό αριθμό των υποκλοπών που αυξάνεται σταθερά", πριν θέσει ορισμένα ερωτήματα, όπως:

"Θα μπορούσαν οι ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών, που ήδη διεξάγουν τεράστια εκστρατεία παρακολούθησης, να έχουν αναθέσει ακόμη πιο παρεμβατικές υποκλοπές σε μια σκιώδη ιδιωτική εταιρεία; Θα μπορούσε η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη να βρίσκεται πίσω από το χακάρισμα;". Και απαντά: "Δεν ξέρουμε, αλλά μια ένδειξη έρχεται από το γραφείο του πρωθυπουργού", γράφοντας για τον διορισμό του "Γρηγόρη Δημητριάδη -πρώην διευθυντή της προεκλογικής του εκστρατείας και ανιψιό του" και τις αποκαλύψεις από "Έλληνες δημοσιογράφους σχετικά με τον ίδιο, με κυριότερο ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε οικονομικές συναλλαγές με κύκλο επιχειρηματιών που είχε συναλλαγές και με τον ιδιοκτήτη της Intellexa".

Η ομιλία στο Κογκρέσο, οι "σκοτεινές δυνάμεις" και οι αντιφάσεις

Ο αρθογράφος σημειώνει πως "παραμένει αναπόδεικτο κατά πόσο γνώριζε ο κ. Μητσοτάκης για την ανάπτυξη του Predator στην Ελλάδα", ενώ κάνει ειδική αναφορά στην ατάκα του πρωθυπουργού περί "σκοτεινών δυνάμεων", λέγοντας παράλληλα πως "παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα αν η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη αγόρασε δεδομένα που συγκεντρώθηκαν μέσω τέτοιας παρακολούθησης".

Κλείνοντας, ο Alexander Clapp (που έχει συμμετάσχει σε αρκετές δημοσιεύσεις των London Review of Books, Foreign Policy και Economist), παραδέχεται ότι "το πρόβλημα εν προκειμένω δεν είναι ότι η διαφθορά υπό τον κ. Μητσοτάκη είναι αναγκαστικά πιο ενδημική από ό,τι σε προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, ή σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες", για να συνεχίσει:

"Είναι μάλλον η μη βιώσιμη αντίφαση μεταξύ της χώρας που ο κ. Μητσοτάκης επιμένει να παρουσιάζει -ένα αδιαμφισβήτητο δημοκρατικό κράτος του οποίου ο σεβασμός στο κράτος δικαίου θα πρέπει να ανταμείβεται με εταιρικές επενδύσεις και τουριστικά δολάρια- και εκείνης που πραγματικά προεδρεύει".

Μάλιστα, με αφορμή την πρόσφατη ομιλία του στο Κογκρέσο, καταλήγει:

"Τον Μάιο, καθώς οι βίδες του κατασκοπευτικού σκανδάλου είχαν αρχίσει να γυρίζουν, ο κ. Μητσοτάκης βρέθηκε στην Ουάσιγκτον για να εκφωνήσει μια ομιλία στο Κογκρέσο σχετικά με τη σημασία της διατήρησης των δημοκρατικών αξιών και της καταπολέμησης της αυταρχικής υπερβολής. Για 40 λεπτά τόνισε την αναγκαιότητα της κοινωνικής εμπιστοσύνης και των ισχυρών θεσμών. «Οι αρχαίοι Έλληνες», είπε ανάμεσα σε χειροκροτήματα, «θεωρούσαν την αλαζονεία, τον εξτρεμισμό και την υπερβολή τις χειρότερες απειλές για τη δημοκρατία». Το ερώτημα για τον κ. Μητσοτάκη είναι: Γιατί δεν νιώθει το ίδιο;".

Διαβάστε περισσότερα από το news247.gr ΕΔΩ 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο εχθρός του λαού

Σε σκοτεινές δυνάμεις αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός στο μήνυμά του για το σκάνδαλο των υποκλοπών, κρατώντας σκόπιμα στο σκοτάδι τους πολίτες για το τι πραγματικά έχει συμβεί.

Το πολυαναμενόμενο μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για το σκάνδαλο των υποκλοπών, όχι μόνο δεν έδωσε απάντηση στο πολύ βασικό ερώτημα της παρακολούθησης Ανδρουλάκη, αλλά μπέρδεψε ακόμα περισσότερο τους πολίτες.

Δεν μάθαμε λοιπόν το γιατί η ΕΥΠ παρακολούθησε τον ευρωβουλευτή και αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ζητάει να μάθει τον λόγο. Προφανώς κάποιους εξυπηρετεί μια αποκλειστική γνώση, που τροφοδοτεί το διαδίκτυο με φήμες. Από τη διαφάνεια, προτιμούν τον εκβιασμό.

Δεν μάθαμε ποιους άλλους πολιτικούς και δημοσιογράφους παρακολουθεί η ΕΥΠ.

Δεν μάθαμε τίποτα για το Predator και την παρακολούθηση του Θανάση Κουκάκη.

Μάθαμε ότι η παρακολούθηση ενός πολιτικού σε περίοδο δημοκρατίας μπορεί να είναι νόμιμη, αν το υπογράψει η αρμόδια εισαγγελέας. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που δεν τον λες και εχθρό της κυβέρνησης, κονιορτοποίησε αυτό τον ισχυρισμό του πρωθυπουργού.

Μάθαμε ότι μια κατά τον πρωθυπουργό νομότυπη διαδικασία, μπορεί να ανακληθεί αν ο ίδιος το επιθυμεί. "Αυτό που έγινε μπορεί να ήταν σύμφωνο με το γράμμα του νόμου, ήταν όμως λάθος. Δεν το γνώριζα και, προφανώς, δεν θα το επέτρεπα ποτέ", είπε ο κ. Μητσοτάκης. Από πότε μια νομότυπη διαδικασία, εξαρτάται από τα κέφια του πρωθυπουργού;

Μάθαμε ότι η λειτουργία της ΕΥΠ θα βελτιωθεί και θα αλλάξει το πλαίσιο νομίμων επισυνδέσεων για πολιτικά πρόσωπα. Δηλαδή πολιτικά πρόσωπα που θα θεωρούνται επικίνδυνα για την "εθνική ασφάλεια" θα γίνονται και πάλι στόχος, απλά θα έχει αλλάξει το πλαίσιο.

Μάθαμε ότι την αντικειμενική πολιτική ευθύνη μπορεί να την έχει ο γραμματέας του πρωθυπουργού, αλλά όχι ο πρωθυπουργός που τον διορίζει.

Γυρίσαμε σε άλλες εποχές, μαθαίνοντας από τα πιο επίσημα χείλη ότι υπάρχουν "εχθροί της πατρίδας που καραδοκούν" και "σκοτεινές δυνάμεις που απεργάζονται σχέδια αποσταθεροποίησης της χώρας". Μήπως υπάρχει και κομμουνιστικός κίνδυνος από τον οποίο πρέπει κάποιος να μας σώσει;

Από τη στιγμή της παραίτησης του Γ. Δημητριάδη και του Π. Κοντολέοντα, όταν και αναγκάστηκε η κυβέρνηση να δίνει εξηγήσεις για τις υποκλοπές, ο πρωθυπουργός και το επικοινωνιακό του επιτελείο προσβάλλουν τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού.

Έχοντας μια αυτοπεποίθηση που πηγάζει από τον έλεγχο των ΜΜΕ, την κόπωση των πολιτών και τη χρονική συγκυρία, θεωρούν ότι μπορούν να κοροϊδεύουν τους πολίτες με ξεδιάντροπα ψέματα και υπεκφυγές, ότι μπορούν να επικαλούνται σκοτεινές δυνάμεις, να εκβιάζουν πολιτικούς, να λένε άλλα το πρωί και άλλα το βράδυ και να μην έχουν κανένα κόστος.

Θεωρούν δεδομένο ότι οι πολίτες δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τα δικαιώματά τους και πως το μόνο που τους νοιάζει είναι να ψευτοζούν από μέρα σε μέρα με χαρτζιλίκια και διάφορα Pass.

Γι'αυτό και δεν υπάρχει καμία συνοχή στο αφήγημα, γι'αυτό και το ένα ψέμα στην υπόθεση των υποκλοπών διαδέχεται το άλλο, γι'αυτό και δεν θα δοθούν τελικά απαντήσεις, από τους υπεύθυνους αυτού του εγκλήματος κατά της Δημοκρατίας.

Όταν κάποιος αντιμετωπίζει τον λαό τόσο απαξιωτικά, δεν μπορεί παρά να είναι εχθρός του.

ΥΓ Πολλοί αναφέρονται στην ΚΟ της Νέας Δημοκρατίας που δήθεν "βράζει" για όσα γίνονται. Επειδή στη Μεταπολίτευση δεν έχει υπάρξει πιο υποταγμένη Κοινοβουλευτική Ομάδα, όσοι ονειρεύονται ότι ο πρωθυπουργός θα έχει αντιδράσεις στο εσωτερικό του ας μην είναι αιθεροβάμονες. Όσο και να "βράσουν", πάλι χλιαροί θα είναι.

Μάνος Χωριανόπουλος 

Πεισσότερα στο => news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Για ένα όνομα, ρε γαμώτο: Υπεκφυγές και αυταπάτες του Νίκου Ανδρουλάκη

 

Οι φίλοι του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ μπορεί να ψήφισαν για το όνομα του κόμματος, ωστόσο αυτό δεν είναι το πρωτεύον για τον πολιτικό σχηματισμό του οποίου ηγείται ο Νίκος Ανδρουλάκης.

 

Πολύς ντόρος γίνεται εδώ και καιρό για το όνομα που(πρέπει να) έχει το τρίτο κόμμα της Βουλής: Κίνημα Αλλαγής(σκέτο), όπως το άφησε η Φώφη Γεννηματά ή ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, όπως το προτιμά ο διάδοχός της Νίκος Ανδρουλάκης;

Το «πρόβλημα» λύθηκε από τους ψηφοφόρους. Αν και ουσιαστικό πρόβλημα δεν υπήρχε, διότι το όνομα δεν αποτελεί πρόβλημα. Ο κ. Ανδρουλάκης δεν πρέπει να έχει αυταπάτες. 

Πρώτον, το κόμμα αυτό ως ΠΑΣΟΚ κυριάρχησε από το 1981 έως το 2009. Και ως ΠΑΣΟΚ κινδύνεψε να εξαφανιστεί το 2015. Επομένως, το χτεσινό «δημοψήφισμα» ήταν αχρείαστο. Η επιστροφή στο όνομα ΠΑΣΟΚ συγκινεί τους παλαιότερους ψηφοφόρους, αλλά δεν λέει κάτι στους νέους. Κι ένα κόμμα δεν μπορεί να ζει μόνο με τις αναμνήσεις.

Ο κ. Ανδρουλάκης, αν ήθελε να πρωτοτυπήσει, θα επέλεγε ένα άλλο, τρίτο, όνομα. Αλλωστε, ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 επέλεξε το (νέο όνομα) ΠΑΣΟΚ και όχι το (παλιό) Ενωση Κέντρου του πατέρα του. Eίναι, λοιπόν, αυταπάτη να πιστεύει ο νέος αρχηγός ότι το όνομα αποτελεί μεγάλο ατού για το κόμμα του.

Δεύτερον, πραγματικό πρόβλημα είναι η «ταυτότητα» του κόμματος. Μετά το 2009 το κόμμα αυτό έχασε και τους ψηφοφόρους και την ψυχή του. Η συνεργασία του (στην κυβέρνηση Σαμαρά) με τον παραδοσιακό αντίπαλό του, τη ΝΔ, τού έχει αφήσει βαθιές πληγές.

Στο εσωτερικό του υπάρχει διχασμός, καθώς ένα κομμάτι του (το εξέφρασε στις εσωκομματικές εκλογές ο Ανδρέας Λοβέρδος) διακατέχεται ακόμα από το αντι-ΣΥΡΙΖΑ σύνδρομο και κλίνει το μάτι σε μια νέα συνεργασία με τη ΝΔ, αν δεν βγει αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές. Ο κ. Ανδρουλάκης προσπαθεί να ισορροπήσει με τη μέθοδο του «ούτε ούτε», αποκλείοντας συνεργασία και με τη ΝΔ και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, είναι αυταπάτη να πιστεύει ότι έτσι θα λύσει το πρόβλημα που υπάρχει. Αυτό λύνεται μόνο αν το κόμμα αποκτήσει δική του, καθαρή, ταυτότητα και δεν θα ετεροπροσδιορίζεται.

Τρίτον, το πιο μεγάλο πρόβλημα θα ανακύψει την επομένη των εκλογών, αν οι ψηφοφόροι δεν επιλέξουν να δώσουν αυτοδυναμία στο πρώτο κόμμα. Τότε είναι πιθανόν ο σχηματισμός κυβέρνησης να εξαρτάται από το τρίτο κόμμα, δηλαδή από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Και τότε ο κ. Ανδρουλάκης δεν θα μπορεί να λέει «ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον».

Αν πρώτο κόμμα είναι η ΝΔ, αλλά χωρίς αυτοδυναμία, το ΠΑΣΟΚ θα επιστρέψει στο 2012. Ο κ. Ανδρουλάκης θα δεχτεί αφόρητες πιέσεις (από επιχειρηματικά και μιντιακά συμφέροντα, που σήμερα τον «χαϊδεύουν»), με βασικό επιχείρημα «να μην αφήσει τη χώρα ακυβέρνητη». Αν αρνηθεί, θα δεχτεί σφοδρές επιθέσεις. Αν δεχτεί να στηρίξει κυβέρνηση της ΝΔ (συμμετέχοντας ή όχι σ’αυτήν), τότε θα επαναλάβει το λάθος του 2012, που το οδήγησε στην εκλογική καταστροφή. Ούτε ψύλλος στον κόρφο του...

Αν πρώτο κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, θεωρητικά ο κ. Ανδρουλάκης θα έχει μικρότερο δίλημμα, εφόσον ισχύει η δήλωσή του ότι στόχος του είναι να σχηματιστεί «σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση». Αλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ «παρακολουθεί» από κοντά τους ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες και ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα έχει καμιά αντίρρηση να συμφωνήσει σε κυβερνητικό πρόγραμμα με σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά. Φυσικά, σε αυτήν την περίπτωση, η αντι-ΣΥΡΙΖΑ συνιστώσα του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θα αντιδράσει. Ούτε σ’ αυτό πρέπει να έχει αυταπάτες ο κ. Ανδρουλάκης.

Συμπέρασμα: Μακάρι το όνομα να ήταν το σημαντικότερο πρόβλημα για τον κ. Ανδρουλάκη. Δεν είναι. Τα άλλα, τα δύσκολα, είναι μπροστά του. Και δεν θα τα αντιμετωπίσει με υπεκφυγές και συνεχείς ασκήσεις ισορροπίας.

 

Γιώργος Καρελιάς

==>> news247.gr 

 

Διαβάστε Περισσότερα »