Κυριακή, Φεβρουαρίου 22, 2026
Ποιοι θα απολαύσουν τα σαρακοστιανά και θα πετάξουν αετό μες στη χαρά;
Ποιοι θα κάνουν φέτος χαρούμενα Κούλουμα; Ποιοι θα πετάξουν… αετό μες στην τρελή χαρά και θα απολαύσουν τα Σαρακοστιανά με… δόξα και τιμή;
Μήπως οι μισθωτοί;
Μα, μόλις πριν από λίγες μέρες, βγήκε έκθεση της Randstad που μας πληροφόρησε ότι ο ένας στους δύο εργαζόμενους στην Ελλάδα (51%), ψάχνει, ή έχει ήδη βρει και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλει πέρα. Επίσης, το 38%, δηλαδή σχεδόν οι τέσσερις στους δέκα, επιλέγουν να αυξήσουν τις ώρες δουλειάς στην εργασία τους, δηλαδή να «γράψουν» υπερωρίες, πάλι για τον ίδιο λόγο. Αφήστε που το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ έχει ενημερώσει ότι ο μισθός φτάνει μόνο για 18 μέρες το μήνα. Μάλλον… κάπως βαριά πέφτει φέτος η ταραμοσαλάτα στους εργαζόμενους.
Μήπως οι συνταξιούχοι;
Λίγο δύσκολο, αφού τα στοιχεία από την Έκθεση «Ήλιος» για τον Ιανουάριο, έδειξαν ότι μόλις και μετά βίας αυξήθηκε η κύρια σύνταξή τους κατά 18 ευρώ, μετά την αναπροσαρμογή κατά 2,4% που, τόσο απλόχερα, τους πρόσφερε η Κυβέρνηση για το 2026. Δεν έχουν πού να τα βάλουν αυτά τα 18 ευρώ (κατά μέσο όρο)! Να επιλέξουν χαλβά; Ή μήπως καλαμαράκια τηγανητά και χταπόδι ξυδάτο, λόγω της ημέρας; Δύσκολες αποφάσεις αυτές για τους συνταξιούχους, όταν έχουν μπροστά τους έναν ολόκληρο μήνα να βγάλουν. Και ο Μάρτης είναι πολλές φορές… γδάρτης. Αν πιάσουν τα κρύα, θα χρειαστεί να ανοίξει πάλι η σόμπα, ή το καλοριφέρ. Πού να μπορέσουν, με αυτά τα 18 ευρώ παραπάνω που έλαβαν, να καλύψουν και τη δαπάνη για πετρέλαιο, ή ρεύμα. Άρα, μάλλον θα αφήσουν τα Σαρακοστιανά και θα το ρίξουν από τώρα στη… νηστεία. Εγκράτεια και περισυλλογή. Χρειάζονται σε τέτοιες εποχές.
Μήπως οι επιχειρήσεις;
Εκεί και αν το καμπανάκι χτυπάει δυνατά. Είναι τόσο δυσβάσταχτο το λειτουργικό κόστος, που η λέξη «απόγνωση» δεν αρκεί για να περιγράψει το μέγεθος του προβλήματος. Με τα φέσια να διογκώνονται μέρα με τη μέρα, (μόνο στον ΕΦΚΑ πλησιάζουν τα 51 δισ. ευρώ), η επιβίωση γίνεται ακόμα δυσκολότερη, ειδικά για τους μικρομεσαίους, που αποτελούν όμως τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Και με τη ρύθμιση οφειλών σε πολλές δόσεις να καθυστερεί ακόμα, η κατάσταση θυμίζει… ύφεση που έρχεται με ταχύτητα.
Όμως, ο Έλληνας έχει μάθει για τα δύσκολα. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση. Άρα, πάλι θα γεμίσουν οι λόφοι και τα βουναλάκια, από μπαμπάδες (και παππούδες), που θέλουν να πετάξουν το χαρταετό τους όσο ψηλότερα γίνεται, για να χαρεί ο γιόκας (ή ο εγγονός) τους . Από μαμάδες (και γιαγιάδες) που θα ετοιμάσουν το ταπεράκι με τα σαρακοστιανά εδέσματα, για να χαρεί η κορούλα (ή εγγονούλα) τους. Και κάπως έτσι, θα ξεχαστεί η μιζέρια που αποπνέει η παρατεταμένη ακρίβεια, ο χαμηλός μισθός, το supermarket που είναι απλησίαστο, ή το χρέος προς τον ΕΦΚΑ που δεν βγαίνει με τίποτα. Γιατί τελικά, αυτή η χώρα με τον ήλιο της, και λόγω Καθαρής Δευτέρας, με τη λαγάνα της, είναι όμορφη! Μην είμαστε και αχάριστοι…
Του Βασίλη Αγγελόπουλου / naftemporiki.gr
Ετικέτες: 
