Πέμπτη, Φεβρουαρίου 27, 2014

Κουσουρνάς: Γιατί αποχωρώ - Τι είπε στη συνέντευξη τύπου

Έντονα συγκινημένος ήταν σήμερα στη συνέντευξη τύπου ο δήμαρχος Ρόδου αφού θα ανακοίνωνε στην προσωπική του απόφαση να μην είναι ξανά υποψήφιος στο δήμο Ρόδου. Υπήρξαν στιγμές που δύσκολα έβγαινε η φωνή του...Μια ώρα δύσκολη για τον Στάθη Κουσουρνά που είχε όμως το κουράγιο και το θάρρος να λάβει την απόφαση και να μην ανακοινώσει νωρίτερα απ'οτι είχε πει...Η απόφαση απ'οτι καταλαβαίνουμε δεν ήταν καθόλου εύκολη. 

Όμως ο Κουσουρνάς απέδειξε ακόμη μια φορά, για όσους τον ξέρουν καλά, οτι παραμένει πολιτικό όν και ξέρει να λαμβάνει αποφάσεις. Μέσα στο γραφείο του ήταν ελάχιστοι στενοί συνεργάτες του που δεν ήθελαν να πιστέψουν αυτό που άκουγαν...Έζησαν δίπλα του καλές και κακές στιγμές, τελευταία ήταν ιδιαίτερα δύσκολες και αν μη τι άλλο μπορεί να διαφωνούν με την απόφαση του όμως καταλαβαίνουν το πως και το γιατί...Το να φεύγει κάποιος όρθιος είναι πολύ σημαντικό και ασυνήθιστο για τα πολιτικά μας πράγματα...


Τι είπε στη συνέντευξη τύπου


Εδώ και πολύ καιρό είχα πει ότι η προεκλογική περίοδος σε ότι με αφορά θα ξεκινήσει δύο –τρεις μήνες πριν τις εκλογές. Είχαμε κι έχουμε πολύ έργο να κάνουμε και το χρωστάμε στη Ροδιακή κοινωνία να ασχοληθούμε πρωτίστως με το έργο που έχουμε αναλάβει να φέρουμε σε πέρας.

Επίσης εδώ και μήνες είχα πει ότι η απόφασή μου για το αν θα είμαι ξανά υποψήφιος θα ανακοινωθεί στο τέλος Φεβρουαρίου. Στην πρόσφατη συνεδρίαση της πλειοψηφίας, οι στενότεροι συνεργάτες μου με συγκίνησαν με την πίστη τους σε εμένα και τη θέληση τους να συνεχίσουμε το δύσκολο έργο που αναλάβαμε, του οποίου έχουν αρχίσει να γίνονται ορατά τα αποτελέσματα.

Είχα εκμυστηρευτεί ότι πλέον είναι μια προσωπική επιλογή. Πέντε χρόνια είναι μια μεγάλη περίοδος και όφειλα να τα ζυγίσω όλα μέσα μου.

Πριν τρία χρόνια αναλάβαμε ένα τιτάνιο έργο : τη δημιουργία του πρώτου δήμου Ρόδου. Η νέα δημοτική μηχανή, δυστυχώς δεν μπορούσε να προκύψει από την απλή άθροιση των δέκα πρώην δήμων. Ποτέ μου δεν κατέφυγα στην πεπατημένη της «καμένης γης» αλλά είναι αντικειμενική αλήθεια ότι οι πρώην δήμοι (άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο) δεν είχαν προετοιμαστεί για αυτήν την ένωση. Τα χρέη και τα δάνεια ήταν εκτροχιασμένα. Δεν υπήρχε ουσιαστικά κανένα πρόγραμμα αναπτυξιακό καθώς σε όλο το νησί υπήρχε μόνο ένα χρηματοδοτούμενο έργο από το ΕΣΠΑ. Δεκάδες άλλα έργα λίμναζαν άπρακτα και το σύνολο των προμηθευτών είχε κλείσει για τα καλά την πόρτα στο νέο Δήμο από την πρώτη κιόλας ημέρα. Ολόκληρες δημοτικές ενότητες ξεκίνησαν χωρίς καμιά υποδομή συλλογής απορριμμάτων και με δημοτικές επιχειρήσεις πρώην δήμων να σέρνονται ως λογιστικά φαντάσματα στα κιτάπια του νέου δήμου.

Δεν είχα ποτέ την ψευδαίσθηση ότι την πρώτη κουτσουρεμένη θητεία θα ξεκινήσουν και θα ολοκληρωθούν μεγάλα έργα. Το  «μεγάλο» έργο ήταν να μπει σε μια σειρά ο Δήμος και να αρχίσει να λειτουργεί, με οργάνωση, μεθοδικότητα, διαφάνεια και απόδοση. Το «έργο πνοής» ήταν να αποκατασταθούν τα οικονομικά του Δήμου, να διευθετηθούν οι εκκρεμότητες με εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, τα δάνεια και τα χρέη, ώστε  να μπορεί νε λειτουργήσει ο νέος Δήμος και τα βαρίδια που κληρονομήσαμε. Οι δυσκολίες ήταν μεγάλες. Η αντιπολίτευση ήταν από την πρώτη στιγμή πολλές φορές σκληρή και άδικη. Κληθήκαμε να λειτουργήσουμε  μέσα στην χειρότερη οικονομική κρίση που βίωσε η χώρα μας τον τελευταίο μισό αιώνα, μέσα από μια λαίλαπα κεντρικών αποφάσεων που συνεχώς άλλαζαν τα δεδομένα (περικοπές πόρων, αλλαγές στη νομοθεσία), ενώ μας φόρτωναν με επί πλέον προβλήματα (όπως η κατάργηση της δημοτικής αστυνομίας).  

Αντιμετωπίσαμε εχθρούς πανίσχυρους όπως το ΤΑΙΠΕΔ που το βρήκαμε απέναντι μας στη Μαρίνα Μανδρακίου, στο Λιμάνι, στη Ροδιακή Έπαυλη. Αντιμετωπίσαμε και άλλους εχθρούς. Κάποιοι προμήνυαν ότι θα χάσουμε τον Φόρο Εισοδήματος,  τους ευνοϊκούς συντελεστές  ΦΠΑ, ακόμη και το ΔΗΦΟΔΩ. Εμείς όμως πολεμήσαμε. Πολεμήσαμε εκεί που έπρεπε, όπως έπρεπε και έως σήμερα δεν χάσαμε σπιθαμή από τα τοπικά δημοτικά κεκτημένα. Αντιθέτως αυξήσαμε την δημοτική περιουσία, με την βοήθεια φίλων βεβαίως.

Αντιμετωπίσαμε ακόμη και πρωτόγνωρα καταστροφικά καιρικά φαινόμενα. Ξεκινήσαμε την 4η μόλις βδομάδα της θητείας μας,  με απίστευτες πλημμύρες κυρίως στην ανατολική πλευρά και τελειώνουμε με τις πρωτοφανείς φονικές πλημμύρες στην δυτική πλευρά του νησιού, που μας συγκλόνισαν όλους με το ανθρώπινο τίμημα που πληρώσαμε. Αντιμετωπίσαμε φωτιές χωρίς τους μηχανισμούς και τις δυνατότητες του παρελθόντος γιατί και πάλι το τέρας της γραφειοκρατίας ήταν απέναντι μας. Η εξαιρετική καλή πρακτική της ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ δεν συνάδει λέει με το γράμμα του νόμου, λες και ήθελαν να μας σπρώξουν σε άλλα σκοτεινά μονοπάτια που άλλοι δήμοι και δημόσιοι φορείς  κατέφυγαν και βρίσκονται τώρα στην αρνητική επικαιρότητα.

Μπορεί όλοι να έχουν να επισημάνουν κάτι για την έως τώρα πορεία μας : για τα σκουπίδια που δεν μαζεύτηκαν, για το πράσινο που δεν περιποιηθήκαμε, για τις λάμπες που δεν αλλάξαμε, αλλά είναι κοινή άποψη όλων και αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Δήμος Ρόδου έχει αλλάξει. Λειτουργεί όπως πρέπει, ανάλαφρος από βαρίδια, με προίκα 60 εκ. ευρώ σε έργα χρηματοδοτούμενα που τα περισσότερα εκτελούνται και άλλα είναι έτοιμα ως προίκα στη νέα Δημοτική Αρχή.

Είμαστε όμως κυρίως υπερήφανοι, διότι σε αυτό το τιτάνιο έργο, δεν απομακρυνθήκαμε από τους συμπολίτες μας. Το κοινωνικό έργο των προνοιακών δομών του Δήμου μεγάλωσε και βρισκόμαστε καθημερινά δίπλα τους. Περικόψαμε όλα τα άλλα έξοδα, αλλά στη συγκεκριμένη κατηγορία αυξήσαμε τα κονδύλια, γιατί αυτό ήταν το σωστό. Προσφέραμε στήριξη στους άτυχους συμπολίτες μας , που δυστυχώς είναι πλέον πολλοί. Το κάναμε με την υπερπροσπάθεια υπαλλήλων κι αιρετών, αλλά και με τη βοήθεια ανώνυμων συμπολιτών, που όσα ευχαριστώ κι αν τους πω είναι λίγα.

Τρία χρόνια ήταν ένα ταξίδι, δύσκολο, με φουρτούνες, με μικρές νίκες για ενδιάμεσα λιμάνια αλλά με προορισμό μοναδικό. Ένα ταξίδι, που όσον αφορά τον καπετάνιο δεν υπάρχει επιστροφή παρά μόνο η τελική άφιξη. Ο Δήμαρχος δεν μπορεί να παραιτηθεί στα δύσκολα, να παρατήσει το καράβι, γι’ αυτό είμαι εδώ μέχρι το τέλος της θητείας μου.

Τώρα λίγο πριν το νέο ταξίδι, αναλογίστηκα για τη νέα δέσμευση. Ένα ταξίδι με νέους όρους, με χρόνο για ολοκλήρωση όσων πριν τρία χρόνια οραματιστήκαμε μια μεγάλη ομάδα φίλων, για να αλλάξουμε τη Ρόδο.

Οι συνθήκες στην αυτοδιοίκηση είναι τώρα πολύ διαφορετικές. Λιγότεροι πόροι. Ασύμμετρες ευθύνες. Το κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο λόγω της κρίσης είναι αρνητικό. Υπάρχει απαξίωση του πολιτικού προσωπικού. Υπάρχει κρίση εμπιστοσύνης στην αυτοδιοίκηση και στους αιρετούς. Η Αυτοδιοίκηση έχει μετατραπεί σε Διοίκηση. Η γραφειοκρατία μας πνίγει. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, παρά το ότι γαλουχήθηκα μέσα στην Αυτοδιοίκηση, επιλέγω να απέχω.

Είμαι υποχρεωμένος στους πολίτες που με ανέδειξαν Δήμαρχο.

Τους 38 μήνες της θητείας μου και άλλους 6 που απομένουν έδωσα και θα δώσω τίμια και ευσυνείδητα όλες μου τις δυνάμεις για το συλλογικό καλό.

Η παράταξη μας, εκλεγμένοι και μη, αποτελείται από πολλά ικανά στελέχη. Πολλοί πρόσφεραν ήδη πολλά, ενώ κάποιοι άλλοι ίσως να μην τους έδωσα τις ευκαιρίες που έπρεπε και τους ζητώ συγνώμη. Δημοτικοί Σύμβουλοί, πρόεδροι και μέλη δημοτικών και τοπικών κοινοτήτων, λαϊκά μέλη που συμμετείχαν στη διοίκηση του δήμου, και αυτοί που κάπου στα ενδιάμεσα αποστασιοποιήθηκαν αφήνοντας χώρο σε άλλους, όλοι εργάστηκαν με αυταπάρνηση, ακολούθησαν την πολιτική που μαζί χαράξαμε και κυρίως τήρησαν τον κώδικά ηθικής για τον οποίο δεσμευτήκαμε. Σεβαστήκαμε κάθε ευρώ του Ροδιακού λαού. Δεν υπήρξε σκιά για κανέναν και σε καμιά περίπτωση και αυτό το λάβαρο επιτρέψτε μου να το κρατήσω ψηλά.

Κάποιοι συνεργάτες μου ίσως αποφασίσουν και αυτοί να κάνουν μια ανάπαυλα, μικρή ελπίζω, κάποιοι άλλοι θα συνεχίσουν τον αγώνα τους. Εύχομαι σε όλους καλή τύχη με τα σχέδια τους και δίνω την υπόσχεση ότι παραμένω δίπλα τους.

Εύχομαι οι ερχόμενες εκλογές να γίνουν σε πλαίσιο πολιτικής άμιλλας, με υγιή αντιπαράθεση ιδεών και οραμάτων. Είμαι σίγουρος ότι οι Ροδίτες θα κάνουν και πάλι την σωστή επιλογή, στον επόμενο Δήμαρχο. Στόχος μας, ο κάθε νέος δήμαρχος να ξεκινάει ένα βήμα πιο μπροστά από τον προηγούμενο. Ελπίδα όλων μας, ο κάθε δήμαρχος να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι έχουμε μπροστά μας ακόμη μισό χρόνο δουλειάς.

Άσχετα με τις προσωπικές επιλογές του καθενός, η δημοτική αρχή οφείλει να συνεχίσει να δουλεύει στους ίδιους ρυθμούς.

πηγή : verena.gr

Η αρκούδα βρυχάται. Έκτακτα γυμνάσια από τους Ρώσους. Τζον Κέρι: "Δεν είμαστε στο Ρόκι 4"

Την ώρα που η κρίση στην Ουκρανία εντείνεται, η Ρωσία κάνει επίδειξη δύναμης. Μεγάλη στρατιωτική άσκηση με διαταγή Πούτιν. Διαβουλεύσεις με τη Μόσχα ζητά η Ουκρανία.
 
Τα ρωσικά στρατεύματα του Δυτικού και Κεντρικού Τομέα έχουν ξεκινήσει τις εκτεταμένες μετακινήσεις τους, που προβλέπουν τα σχέδια των ασκήσεων, στις οποίες συμμετέχουν έως και 150.000 Ρώσοι στρατιωτικοί, σύμφωνα με την υπηρεσία Τύπου του ρωσικού υπουργείου 'Αμυνας.

Για τις ανάγκες των έκτακτων γυμνασίων έχουν εκδοθεί φύλλα πορείας και σχετικές οδηγίες, που αφορούν στη μερική ή ολική χρήση σιδηροδρομικών σταθμών και αεροδρομίων, εθνικών οδών και εκτάσεων σε αρκετή απόσταση από τα μόνιμα στρατόπεδα και με προορισμό τις προβλεπόμενες θέσεις μάχης.


Σημαντικές δυνάμεις τεθωρακισμένων, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, έχουν ήδη φορτωθεί σε σιδηροδρομικούς συρμούς και μεταφέρονται προς τον προορισμό τους.


Στο πλαίσιο του ελέγχου της πολεμικής ετοιμότητας των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων κάποιες μονάδες έχουν διαταχθεί να πραγματοποιήσουν πορείες με δικά τους μέσα σε απόσταση μεγαλύτερη των χιλίων χιλιομέτρων, ενώ άλλες, όπως οι αλεξιπτωτιστές του Πσκοφ, έχουν επιβιβαστεί σε αεροπορικά μέσα και αναμένουν διαταγές για περαιτέρω μεταφορά τους σε άγνωστο προορισμό. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι τελικές διαταγές δίνονται από αξιωματικούς του Γενικού Επιτελείου της χώρας και δεν είναι γνωστές εξαρχής.


Οι ασκήσεις πραγματοποιούνται με διαταγή, που υπέγραψε στις 26.02.2014 ο πρόεδρος Πούτιν με την ιδιότητα του αρχιστρατήγου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων και εκτιμάται ότι θα συμμετάσχουν σε αυτές 90 αεροσκάφη, 120 ελικόπτερα, 880 τεθωρακισμένα, πάνω από 1200 άλλα στρατιωτικά οχήματα και 80 πολεμικά και βοηθητικά πλοία.

Στις σημερινές ρωσικές εφημερίδες προβάλλονται εκτεταμένα οι χθεσινές δηλώσεις του Ρώσου υπουργού 'Αμυνας Σεργκέι Σοϊγκού, ο οποίος ανακοίνωσε ότι η Μόσχα αποφάσισε εκτεταμένη διεύρυνση της στρατιωτικής της παρουσίας σε ολόκληρο τον κόσμο, γι' αυτό και το ρωσικό Ναυτικό και η Αεροπορία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με χώρες όπως οι Αλγερία, Κύπρος, Νικαράγουα, Βενεζουέλα, Κούβα, Σεϋχέλλες, Βιετνάμ και Σιγκαπούρη για την παροχή διευκολύνσεων. «Διεξάγουμε διαπραγματεύσεις και είμαστε κοντά σε συμφωνία» για την απόκτηση βάσεων ανεφοδιασμού, είπε ο κ. Σοϊγκού. Εκτός Ρωσίας η Μόσχα διαθέτει σήμερα στρατιωτική παρουσία με τη μορφή βάσεων σε Αρμενία, Αμπχαζία, Λευκορωσία, Καζαχστάν, Κιργιζία, Συρία, Τατζικιστάν, Ουκρανία και Νότιο Οσετία.


Διακριτικά παρακολουθούν τις εξελίξεις οι ΗΠΑ. Ο Αμερικανός Υπουργός εξωτερικών δήλωσε για τα Ρωσικά στρατιωτικά γυμνάσια: "Αυτό δεν είναι το Ρόκι 4"
Τουρτσίνοφ: "Οποιαδήποτε κίνηση ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων έξω από τη βάση της Κριμαίας θα εκληφθεί ως επιθετική ενέργεια"

Ο μεταβατικός πρόεδρος της Ουκρανίας Αλεξάντρ Τουρτσίνοφ προειδοποίησε τον ρωσικό στόλο για οποιαδήποτε "στρατιωτική επίθεση" λέγοντας ότι οποιαδήποτε κίνηση στρατιωτικών δυνάμεων έξω από τη βάση του Ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας θα εκληφθεί από το Κίεβο ως επιθετική ενέργεια.


"Απευθύνομαι προς τη διοίκηση του στόλου της Μαύρης Θάλασσας: όλοι οι στρατιωτικοί οφείλουν να παραμείνουν στη ζώνη που προβλέπεται από τις συμφωνίες. Κάθε κίνηση ένοπλης στρατιωτικής μονάδας θα θεωρηθεί στρατιωτική επίθεση", δήλωσε ο ουκρανός πρόεδρος ενώπιον του κοινοβουλίου.


"Το Κρεμλίνο θέλει να διαλύσει την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας. Η Ρωσία διεξάγει έναν επικοινωνιακό πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας παρουσιάζοντας τα γεγονότα κατά αναληθή τρόπο", δήλωσε ενώπιον των βουλευτών ο ηγέτης του εθνικιστικού κόμματος Σβόμποντα Ολεγκ Τιαγκνίμποκ.

Η Ουκρανία ζήτησε άμεσες διαβουλεύσεις με τη Μόσχα

Το ουκρανικό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε σήμερα τον επιτετραμμένο της Ρωσίας στο Κίεβο και ζήτησε άμεσες διαβουλεύσεις με τη Μόσχα ύστερα από την κατάληψη από ενόπλους κυβερνητικών κτιρίων στην Κριμαία.


Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, στον επιτετραμμένο Αντρέι Βορομπίοφ επιδόθηκε νότα διαμαρτυρίας με την οποία ζητείται να παραμείνουν στη βάση του οι ρώσοι στρατιώτες που εδρεύουν στο λιμάνι της Κριμαίας, τη Σεβαστούπολη.


Το Σάββατο, η Ρωσία κάλεσε για διαβουλεύσεις στη Μόσχα τον πρεσβευτή της στο Κίεβο μετά την ανατροπή του προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Οι ένοπλοι άνδρες στην Κριμαία ύψωσαν τη ρωσική σημαία στο κτίριο του κοινοβουλίου και της περιφερειακής κυβέρνησης, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενδεχομένως να πρόκειται για ρώσους αυτονομιστές.


πηγή : news247.gr

Σας παίρνει το Ποτάμι.. - Γράφει ο Κ.Μαντατοφόρος

     Ας μην αναρωτιόμαστε γιατί πρέπει να ασχοληθούμε με το νέο πολιτικό ''Ποτάμι'', ενός εντελώς συστημικού, δήθεν λαϊκού, αλλά πλήρως μνημονιακού δημοσιογράφου,
     ..ο οποίος ποτέ μέσα από τα τόσα ''ευαίσθητα'' ρεπορτάζ και εκπομπές του δεν έθιξε το αίτιο της κοινωνικής και ανθρωπιστικής  κρίσης στην χώρα μας, που είναι βέβαια τα μνημόνια και η πολιτική της τρόϊκας.

     Ασχολούμαστε γιατί αυτή η καινούργια κατευθυνόμενη γελοιότητα αποδεικνύει τον πανικό του συστήματος και όσων με νύχια και με δόντια αγωνίζονται να διατηρήσουν στην εξουσία αυτήν ή παρόμοια κυβέρνηση Εφιαλτών.
     Μία και μόνον μέρα μετά την ''αποξήρανση'' της Ελιάς, εμφανίζεται το Ποτάμι!

     Μεγκάλα κανάλια, ''μονταζιέρες'' της ΝΔ, καρκινικά υπολείμματα του ΠαΣοΚ, δίνουν των υπέρ πάντων αγώνα τους για την επιβίωση του ίσως πιό διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος παγκοσμίως, τα τελευταία τριάντα χρόνια.
    Έχουν (φαντάζονται) ατέλειωτα αποθέματα εφεδρειών για να ξεγελάσουν και να αποπροσανατολίσουν το πόπολο.
     Σε λίγο όμως από τον πανικό της πανωλεθρίας τους που πλησιάζει, θα ρίξουν στην μάχη και τίποτα τσιρλήντερς, μοντέλα και ''γλάστρες'' (οι οποίες όλες, είναι καθ' όλα πιό αξιοπρεπείς από τα αποβράσματα που κυβερνούν)!

     Τα πολιτικά (αλλά και ανθρώπινα) σκουπίδια που είναι στην εξουσία βλέπουν ξεκάθαρα το πραγματικό ποτάμι της οργής που είναι φουσκωμένο και έτοιμο να τους πάρει μαζί του, και αντιδρούν σπασμωδικά,
     ..δίνοντας έναν ακόμα μεγαλύτερο τόνο γελοιότητας σε οποιαδήποτε κίνησης σωτηρίας τους κι αν επιχειρούν.

     Πριν συντριβούν απ' τους πολίτες, θα έχουν προλάβει να συντριβούν αυτογελοιοποιούμενοι,
     ..δικαιολογώντας απόλυτα το είδος του θεάτρου που παίζουν:
     Ιλαροτραγωδία!..

    

Επιτέλους: Νέο αίμα στην πολιτική!

«Είναι, λοιπόν, ζωτικής σημασίας για το κράτος να χρησιμοποιήσει όλες τις εξουσίες του, για να καταστείλει τη διαφωνία, μιας και η αλήθεια είναι ο θανάσιμος εχθρός του ψέματος κι  επομένως, κατ’ επέκταση, η αλήθεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του κράτους.»
         
Γιόζεφ Γκέμπελς.

Κάποτε, ακόμα κι αυτό το εξαρτημένο και ξενόδουλο ελληνικό πολιτικό σύστημα, διατηρούσε κάποια προσχήματα σχετικής σοβαρότητας.

Αρκετοί, απ΄ όσους  εισέρχονταν στη Βουλή ήταν –ξέχωρα από τον πολιτικό τους ρόλο-συγκροτημένες προσωπικότητες, οι οποίες αποφάσισαν-για τους δικούς του λόγους ο καθένας- να τεθούν στην υπηρεσία του συστήματος. Να θυμίσουμε τον Κων/νο Τσάτσο, το Θανάση («Θανασάκη») Κανελλόπουλο, το Γιάννη Ζίγδη (κατά τη γνώμη μου, από τους λίγους αξιοπρεπείς αστούς πολιτικούς), το Γιώργο Μαύρο κλπ.

Τη δεκαετία του ’80 αρχίζει να επικρατεί η κοσμοθεωρία «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας», σε συνδυασμό με την-μέσω της στοχευμένης υποκουλτούρας- όλο και μεγαλύτερη απο-πολιτικοποίηση των μαζών και με αποτέλεσμα την είσοδο στην πολιτική προσώπων σαν το Μειμαράκη και τον Τόμπρα, με αποκορύφωση το Λεβέντη και το Δημοσθένη Βεργή. Σταδιακά, η υποκουλτούρα επεκτάθηκε περισσότερο κι ακολούθησαν πρόσωπα σαν τον Ψωμιάδη, τον Καρατζαφέρη, τον Άδωνη, τη Γκερέκου, τον Μπίστη κα.

Κι είναι φυσικό, όσο περισσότερο σαπίζει η χώρα υπό καθεστώς κατοχής, τόσοπιο πολλά πολιτικά και κοινωνικά σαπρόφυτα κατέρχονται στον πολιτικό στίβο. Τι και ποιον να πρωτοθυμηθούμε; Τον Πεταλωτή και το Μόσιαλο; Τον Καμίνη και το Σίμο Κεδίκογλου; Την Άννα Μισέλ και το Ντινόπουλο; Τη Σώτη Τριανταφύλλου και τον Τατσόπουλο; Ή μήπως τον Άρη το Σπηλιωτόπουλο και τον Κουκουλόπουλο;

Από αυτό το «φεστιβάλ  υποκουλτούρας» δεν θα μπορούσε, βέβαια, να λείψει η κοιτίδα της νεοελληνικής πολιτικής και πολιτισμικής σαπίλας, το MEGA, το οποίο αρχικά μας έκανε την τιμή να εισάγει στην πολιτική ζωή του τόπου τον πολιτικό ογκόλιθο, που ακούει στο όνομα Αντώνης Λιάρος (!), έπειτα προσπάθησε να μας πείσει, ότι τα 58 άνεργα καθεστωτικά λαμόγια αποτελούν τη νέα Φιλική Εταιρεία και τώρα μας προσφέρει μια νέα ελπιδοφόρα πρόταση για τη χειμαζόμενη κοινωνία: Τον «Πρωταγωνιστή» Σταύρο Θεοδωράκη, ο οποίος αποφάσισε να πέσει...στο «Ποτάμι» για τη σωτηρία της χώρας φυσικά! Κάποιοι λένε ότι το σύμπαν κι η βλακεία είναι απέραντα. Ας προσθέσουν την απελπισία και την ανοησία. Απελπισία, διότι-ελλείψει εναλλακτικών επιλογών- το πολιτικό προσωπικό επιλέγεται πλέον από τον κατιμά των κάτω ραφιών κι ανοησία, διότι μόνο ένας ανόητος θα στήριζε τις ελπίδες του σε πρόσωπα, όπως ο Θεοδωράκης.


Εγώ πάντως, στις ερχόμενες ευρωεκλογές θα προτιμήσω το κόμμα του Γιάννη Φλωρινιώτη.
Διότι έτσι, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, ο πολύ συμπαθής σ’ εμένα τραγουδιστής σίγουρα θα δημιουργήσει κόμμα. Και γιατί όχι; Οι άλλοι είναι πιο σοβαροί πολιτικά δηλαδή;

Και μην ξεχνάμε: Να κρατήσουμε ψηλά, το πνεύμα του Μετώπου!

askordoulakos

pitsirikos : Ξεκινάμε!

Δεν ξέρω πώς να αρχίσω. Όσο κι αν έχω προετοιμαστεί γι’ αυτή τη στιγμή, νιώθω μια αμηχανία. Αυτά τα γράφω για να σας φανώ σεμνός και να μην καταλάβετε πόσο εγωπαθής και νάρκισσος είμαι. Ας ξεκινήσω λοιπόν από το τέλος. Μπορώ να βγω εγώ, να βγεις εσύ, να βγούμε πολλοί και να γίνουμε ένα ΤΣΟΥΝΑΜΙ που θα αλλάξει την Ελλάδα. Όχι, δεν γίνεται. Βγήκατε εσείς τον Ιούνιο του 2011 και βγάλατε τον καρκίνο από τα χημικά που σας έριξαν τα ΜΑΤ. Εγώ είχα πάει για μπάνια. Η ιδέα δεν είναι δική μου. Εγώ εντολές εκτελώ. Αλλά μου είπαν να σας πω πως η ιδέα είναι δική σας, για να νιώσετε κολακευμένοι. Κάθε πρωί, κάθε βράδυ, η δεύτερη φράση που μου λένε οι άνθρωποι που συναντώ είναι «τι θα κάνουμε;». Η πρώτη φράση που μου λένε είναι «μεγάλε, είσαι γαμάτος».

Όταν μου λένε «τι θα κάνουμε;», τους λέω πως δεν ξέρω τι θα κάνουν αυτοί αλλά εγώ το έχω λύσει το πρόβλημα της ζωής μου, γιατί έχω λεφτά να φάνε και τα δισέγγονά μου.

Και τότε αυτοί μου λένε «έχουμε άλλη λύση;». «Ναι» τους απαντάω, «γίνετε κι εσείς πλούσιοι και δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα». Μα καλά τι χαζός που είναι ο κόσμος, όλα εγώ πρέπει να τους τα λέω;

Η ιδέα λοιπόν είναι δική σας. Των γυμνιστών που με βρήκαν σε μια παραλία της Γαύδου. Των χορτοφάγων που με σταμάτησαν έξω από μια ταβέρνα με γουρουνόπουλα στη Χασιά. Των ανώνυμων αλκοολικών που επισκέφτηκα στην Ξάνθη. Των οροθετικών μοναχών που με κάλεσαν στο Άγιον Όρος.

Βέβαια, μπορεί να μην κατάλαβα καλά τι μου έλεγαν γιατί δεν δίνω και πολλή σημασία στους άλλους, όταν δεν με τραβάνε οι κάμερες.

Πάντως, κανείς από αυτούς δεν μου είπε να κάνουμε κόμμα. Άλλος ήθελε δανεικά, άλλος ήθελε να βγει φωτογραφία μαζί μου, αλλά εγώ κατάλαβα πως δεν τους αρέσουν οι πολιτικοί που ζουν σε άλλο κόσμο και θέλουν για ηγέτη εμένα που δουλεύω για αγνούς πατριώτες και εθνικούς ευεργέτες, όπως ο Ψυχάρης, ο Μπόμπολας και ο Βαρδινογιάννης. Προσγειωμένοι άνθρωποι. Και ιδεολόγοι. Όχι σαν τους πολιτικούς που είναι κακοί και νοιάζονται μόνο για τους εαυτούς τους και τον πλουτισμό τους.

Και μετά είναι οι ουρές στις στάσεις των λεωφορείων. Πρωί πρωί να βλέπεις 40-50 ανθρώπους να περιμένουν στα πεζοδρόμια. Αίσχος, χαλάνε και την εικόνα της πόλης. Εγώ, αν έπρεπε να μπω σε λεωφορείο, θα αυτοκτονούσα.

Και να περνά το λεωφορείο και να παίρνει τους μισούς, κι οι άλλοι μισοί να περιμένουν το επόμενο. Πάρτε ένα ταξί, ρε τσιγκούνηδες.

Κι αργούν στη δουλειά τους. Και κανείς τους δεν έχει σκεφτεί να ξεκινήσει από τις 4 τα χαράματα με τα πόδια, για να είναι στην ώρα του στη δουλειά του.

Τα τελευταία χρόνια με φωνάζουν συχνά οι μαθητές στα λύκεια. Καλούν όποιο ζώο βλέπουν στην τηλεόραση. Στη Θεσσαλονίκη, στην Ίμβρο, στην Τένεδο, στο Περιστέρι, στα Καμένα Βούρλα. Συζητάμε.

Ε, λοιπόν σας λέω ότι τα παιδιά τα έχουν καταλάβει όλα. Τα παιδιά ξέρουν τα πάντα. Γι’ αυτό είναι σχεδόν όλα έτοιμα να ψηφίσουν Χρυσή Αυγή. Επειδή είναι πανέξυπνα.

«Και με το χρέος τι θα κάνεις;» θα λένε ήδη αυτοί που θεωρούν γραφικές τις ιστορίες με τα λεωφορεία και τους μαθητές. Όλοι δηλαδή. Θα σας πω λοιπόν τι θα κάνω με το χρέος. Αρχικά, θα του χαμογελάσω. Μετά θα στείλω τους καλύτερους διαπραγματευτές με μερικά δώρα και τίποτα Ουκρανές.

Πάντως, το θέμα είναι τι κάνεις εσύ για την πατρίδα σου και όχι οι δανειστές. Τώρα το πού πήγαν τα δάνεια που πήρε η πατρίδα δεν θα το ψάξω γιατί μπορεί να πέσω πάνω στ’ αφεντικά μου και δεν με συμφέρει.

Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να γίνουμε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι ή εργάτες πολυεθνικών. 

Γίνε, αγοράκι μου, υπάλληλος του Μπόμπολα να παίρνει αυτός όλα τα δημόσια έργα από τους κακούς πολιτικούς –που, όταν δίνουν τα έργα στον Μπόμπολα, είναι καλοί- και εσύ να οικονομάς, παριστάνοντας τον δημοσιογράφο.

Τα νούμερα της ανεργίας τα ξέρετε. Και ειδικά της ανεργίας των νέων. Τουλάχιστον οι άνεργοι δεν χρειάζεται να περιμένουν το πρωί στην ουρά για το λεωφορείο. Να βλέπουμε και τα θετικά.

Μια ιατρική επέμβαση –δεν σας λέω ποια- στην Ελλάδα θέλει 10 χιλιάδες ευρώ, ενώ στην Γερμανία θέλει μόνο 100 ευρώ. Πήγαινε να την κάνεις στη Γερμανία, να σου μείνουν τα 9.900 ευρώ στην τσέπη. Αυτό το «μια ιατρική επέμβαση ‘θέλει’ τόσα ευρώ», να μου το συγχωρήσετε. 

Έτσι μιλούσαμε στο χωριό.

Θα το έχετε μάθει. Οπότε να μην σας το πω. Τέλος πάντων, ας σας το πω. Μέχρι και στα Τίρανα άρχισαν να πηγαίνουν Έλληνες φοιτητές. Μην κοιτάτε που σας κάνω τον αντιρατσιστή και τον χαλαρό, φρίκαρα που πάνε Έλληνες φοιτητές στα αλβανικά πανεπιστήμια. Αν είναι ποτέ δυνατόν να έχουν πέσει οι Έλληνες τόσο χαμηλά!

Στο Λεκανοπέδιο της Αττικής έχουμε είκοσι στρατόπεδα. Γιατί Γιατί δεν τα γεμίζουμε λαθρομετανάστες;

Οι δικαστικές αποφάσεις καθυστερούν ως και 10 χρόνια. Οι φτωχοί δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους. Αυτό, που οι φτωχοί δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους, το θυμήθηκα ξαφνικά τώρα που κατεβαίνω στην πολιτική. Στο σάιτ μου δεν γράφω τέτοια γιατί ενοχλούνται οι τράπεζες που βάζουν τις διαφημίσεις.

Είμαστε η χώρα με τα περισσότερα θανατηφόρα ατυχήματα. Με τις περισσότερες καισαρικές. Με τα περισσότερα φροντιστήρια. Με τα περισσότερα studio με πόρνες που συνουσιάζονται χωρίς προφυλακτικό. Με τα περισσότερα σουβλατζίδικα.

Κι από την άλλη, ανοίγουμε τα λιγότερα βιβλία, έχουμε τους λιγότερους εθελοντές αιμοδότες, τις λιγότερες καμηλοπαρδάλεις, τα λιγότερα καγκουρό. Πού πάει αυτή η χώρα;

Και στο κέντρο της Αθήνας κάθε πρωί έχει δυο τουλάχιστον συγκεντρώσεις. Κλείνουν οι συγκοινωνίες, σταματά η ζωή, για να πιέσετε ποιον; Τον υπουργό; Πάρτε τον στο τηλέφωνο, όπως κάνει ο Ψυχάρης. Δεν είναι ανάγκη να κλείνετε τους δρόμους.

Τα τελευταία τριάντα χρόνια έχω γνωρίσει από κοντά όλους τους πολιτικούς ηγέτες. Αλλά μέχρι τώρα δεν με ενοχλούσαν γιατί τάιζαν τα αφεντικά μου. Τώρα, μετά από τριάντα χρόνια, αποφάσισα πως δεν τους γουστάρω καθόλου.

Κι επειδή έχω γνωρίσει όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, κατάλαβα ένα πράγμα: Εγώ είμαι πολύ καλύτερος από αυτούς.

Τα προβλήματα της χώρας δεν μπορεί να τα λύσει πια κανένα 25%. Ούτε το 50% μπορεί να τα λύσει. Ούτε το 100% μπορεί να τα λύσει. Μόνο εγώ μπορώ να τα λύσω.

Γέμισε η χώρα με μετανάστες, ναρκωτικά και σκουπίδια. Είδατε τι ωραία που έβαλα τους μετανάστες μαζί με τα ναρκωτικά και τα σκουπίδια; Ήταν εντελώς συμπτωματικό. Όχι, για να μην λέτε πως κάνω αβάντα στην Χρυσή Αυγή.

Η πρέζα έχει κυριεύσει την επαρχία. Ευτυχώς, γιατί είναι τόσο βαρετή η ζωή στην επαρχία που δεν αντέχεται χωρίς ναρκωτικά. Πρέπει να φτιάξουμε θεραπευτικές κοινότητες και στην επαρχία. Τα ναρκωτικά, όμως, δεν πρέπει να φύγουν από την επαρχία γιατί κονομάει ένα σωρό κόσμος από το εμπόριο ναρκωτικών. Τι θα κάνουν όλοι αυτοί; Κλέφτες θα γίνουν;

Για τα σκουπίδια θα κάνουμε κάτι; Τώρα θέλω –εκτός από πολιτικός- να γίνω και δήμαρχος. Θα τα φτιάξω όλα. Θα βρω και το φάρμακο για την θεραπεία της φαλάκρας.

Για να φύγουμε μπροστά πρέπει να γκρεμίσουμε το γραφειοκρατικό σύστημα που θρέφει τα κόμματα. Και μια επιστροφή στην φεουδαρχία δεν θα ήταν άσχημη.

Η Ευρώπη είναι η οικογένειά μας. Δεν πρέπει να μας ενοχλεί που σήμερα η Ευρώπη είναι έρμαιο των αγορών και ανθίζει ο φασισμός. Δεν θα φύγουμε ποτέ από την Ευρώπη, ακόμα κι αν χρειαστεί να γίνουμε όλοι νεοναζιστές και να σκοτώνουμε Εβραίους, κομμουνιστές, τσιγγάνους και ομοφυλόφιλους. Πάνω απ’ όλα, είμαστε Ευρωπαίοι.

Ελλάδα δεν είναι μόνο τα κόμματα. Είναι, κυρίως, οι είκοσι οικογένειες ολιγαρχών που έχουν την χώρα υπό την κατοχή τους αλλά δεν μπορώ να σας τα γράψω αυτά, γιατί δεν κάνει.
Και εδώ θέλω να γίνω ξεκάθαρος• γιατί μέχρι τώρα έγραφα δύσκολα νοήματα σαν του Καστοριάδη και του Αξελού.

Αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο δεν μπορούν να της δώσουν νέα ορμή. 

Αυτό το αποφάσισα ξαφνικά τώρα που αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο καταρρέουν εκλογικά και κινδυνεύουν να πάνε στη φυλακή. Μέχρι τώρα που έπεφτε τρελή κονόμα, δεν με πείραζαν καθόλου.

Δυστυχώς, όμως, δεν μπορούν να μας σώσουν και όσοι είναι δέσμιοι θεωριών του 19ου αιώνα. Θα σας σώσω εγώ που δεν έχω καμία θεωρία, οπότε υπερτερώ του Μαρξ και του Ένγκελς που δεν κατάφεραν ποτέ να γράψουν στο ΚΛΙΚ, όπως εγώ.

Γι’ αυτό λοιπόν αποφασίσαμε να κάνουμε «ΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ». Ποιοι το αποφασίσαμε; Απλοί άνθρωποι, όπως εγώ. Κανείς από εμάς δεν έχει υπηρετήσει σε υπουργεία, υφυπουργεία ή γραφεία αρχηγών. Κάναμε τη δουλειά, χωρίς να φαινόμαστε.

Εγώ τώρα, δεν θα πάω στην Ευρωβουλή. Μαλάκας είμαι να φύγω καλοκαιριάτικα από την Ελλάδα και να τρέχω στο Στρασβούργο και τις Βρυξέλλες; Μπορεί να μην έχω και τα προσόντα. Είμαι ικανός να σώσω την Ελλάδα αλλά δεν ξέρω αν έχω τα προσόντα να γίνω ευρωβουλευτής. Δεν μιλάω και ξένες γλώσσες, ενώ μυρίζουν και τα πόδια μου. Οπότε ψηφίστε κάναν υποψήφιο από άλλο κόμμα που έχει εκλεγεί ξανά ευρωβουλευτής και είναι έμπειρος. Θα μείνω λοιπόν στην Ελλάδα. Μπανάκια, ουζάκια, ταβερνάκια. Θα θυσιαστώ.

Αν πάμε καλά στις Ευρωεκλογές, πάει να πει πως την πατήσατε και μας ψηφίσατε, οπότε θα αποφασίσουμε τι θα κάνουμε και στις εθνικές εκλογές, αλλά, αν δεν πάμε καλά στις Ευρωεκλογές, μπορεί να κάνουμε κάνα πραξικόπημα για να μην χάνουμε χρόνο με εκλογές και τα ρέστα.

Αν αποτύχω, θα προσπαθήσω να γυρίσω στη δημοσιογραφία. Υπάρχουν πολλά δήθεν ευαίσθητα θέματα που δεν έχω αγγίξει ακόμα και πολλές γυναίκες σε κλιμακτήριο που τα γουστάρουν, αλλά φοβάμαι πως το Mega πάει για λουκέτο, οπότε μπορεί να μπαρκάρω.

Αυτό σημαίνει πως εγκαταλείπω την δημοσιογραφία. Τώρα πρέπει να σπάσω την ρουτίνα της πολιτικής. Το Πούλιτζερ μπορεί να περιμένει. Τώρα θα ταράξουμε λίγο τα λιμνάζοντα νερά με το ΤΣΟΥΝΑΜΙ.

Και πού θα βρείτε λεφτά για την καμπάνια σας; Εδώ έχουμε την τεχνογνωσία Ομπάμα. Που όταν πρωτοβγήκε, παραμέρισε τους δυνατούς του χρήματος και ζήτησε τα λίγα δολάρια των πολλών. Κι εγώ, επειδή είμαι αμερικανάκι, το πίστεψα αυτό.

Εμείς δεν ζητάμε δολάρια. Εμείς ζητάμε ευρώ. Εκεί είναι η υπεροχή μας έναντι του Ομπάμα. Εκτός του ότι εμείς είμαστε άσπροι.

Ζητάμε από όλους «ένα μέχρι δέκα ευρώ». Αν μας στείλετε παραπάνω, δεν θα τα πάρουμε. Θα τα κάψουμε. Γιατί έχουμε λεφτά. Αλλά ζητάμε από εσάς, για το ξεκάρφωμα. Για να μη λέτε πως έχουμε κρυφούς χρηματοδότες.

Θα σας πω σύντομα πώς ακριβώς θα στείλετε τα χρήματα αλλά, εν τω μεταξύ, θέλω να σας παρακαλέσω να ενισχύσετε και τον πιτσιρίκο που έχει βάλει Paypal στο μπλογκ του και σας ψυχαγωγεί με τα κείμενά του σχεδόν 10 χρόνια αλλά είστε τόσο τσιφούτηδες που δε λέτε να κάνετε μια ευγενική κίνηση. (σημείωση του πιτσιρίκου: Σταύρο, σε ευχαριστώ. Είσαι ψυχάρα, ρε φίλε.)

Δεν είναι εύκολο, το ξέρω, να αλλάξουμε συνήθειες. Δεν μπορείς να σταματήσεις να τρως τα νύχια σου, να σκαλίζεις τη μύτη σου και να κατουράς το καπάκι της τουαλέτας.

Αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, για να αλλάξουμε ζωή.

Ούτε άλλη ζωή, για να αλλάξουμε δρόμο.

Καλημέρα λοιπόν και ελπίζω να συναντηθούμε. Τολμήστε να μου μιλήσετε αν με πετύχετε κάπου. Μπορεί να σας μιλήσω.

(σ.σ. Βρε συ Σταύρο, δεν τα είχα προσέξει τα κείμενά σου μέχρι τώρα. Σταύρο, δεν το έχεις καθόλου με το γράψιμο. Εσύ γράφεις χειρότερα και από τον Χατζηνικολάου. Θα έλεγα πως γράφεις χειρότερα κι από τον Μπάμπη Παπαδημητρίου –που είναι φίλος μου- αλλά κανείς δεν γράφει χειρότερα από τον Μπάμπη Παπαδημητρίου. Ούτε ευφράδεια έχεις αλλά είσαι γλυκό αγόρι και στην τηλεόραση χανόμαστε στα ρεμβώδη μάτια σου και δεν προσέχουμε τι λες. Πάντως, Σταύρο, καλά που δεν ήρθα στο Protagon, γιατί δεν θα μπορούσα να γράφω όλα αυτά τα κείμενα τώρα που την είδες ξαφνικά πολιτικός. Θα ήταν αγένεια εκ μέρους μου. Σε αγαπάω πάντα. Καλημέρα, καλημέρα.)


pitsirikos 
27 Φεβ, ’14

Ανοιχτά και τις Κυριακές στις τουριστικές περιοχές μανάβικα, φούρνοι και ιχθυοπωλεία
















Tροπολογία βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που δίνει το δικαίωμα σε αρτοποιεία, ιχθυοπωλεία και οπωροπωλεία, που βρίσκονται σε τουριστικές περιοχές, να ανοίγουν και τις Κυριακές, έκανε αποδεκτή ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης.

Την τροπολογία κατέθεσαν οι βουλευτές Μάκης Βορίδης, Λευτέρης Αυγενάκης, Μάξιμος Σενετάκης, Ιωάννης Κεφαλογιάννης από την πλευρά της ΝΔ και ο Μιχάλης Κασσής από το ΠΑΣΟΚ.

Πηγή: iefimerida.gr

Οι προτάσεις μας στον Σταύρο Θεοδωράκη για το σήμα του κόμματος - ΄Eτοιμος και ο ύμνος ( "Πίσω απ’ το ποτάμι που τρέχει είναι μια πηγή")

Το σήμα του νέου κόμματος του Σταύρου Θεοδωράκη, πιστεύουμε ότι χωλαίνει λιγάκι. Το Κουρκούτι, κάνει τις δικές του προτάσεις για να σαρώσει το "Ποτάμι" στις εκλογές (Pics)


Ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης έκανε την έκπληξη την Τετάρτη, ανακοινώνοντας ότι εγκαταλείπει τη δημοσιογραφία για να δημιουργήσει ένα νέο πολιτικό φορέα. Το κόμμα θα ονομάζεται " Το Ποτάμι".

Η υποδοχή στο Twitter, όπως καταλαβαίνετε ήταν "θερμή", ωστόσο θεωρούμε ότι δεν δόθηκε η πρέπουσα προσοχή στο σήμα του κόμματος.

Γι' αυτό ζητήσαμε βοήθεια από το Kourkouti, διότι θεωρούμε ότι το σήμα θα μπορούσε να είναι καλύτερο! Παρακάτω, ακολουθούν οι προτάσεις μας για το σήμα, ώστε το κόμμα να πάει όσο καλύτερα γίνεται στις ευρωεκλογές.

Με στόχο όσους έχουν Hangover


Τζάμπα μετακινήσεις για όλους τους ψηφοφόρους μας



 Με αισιόδοξη διάθεση

Για να εξασφαλίσουμε τις ψήφους των Λαρισαίων



Με οικολογικό μήνυμα

Νερό να τρέχει και τα άλλα τα βρίσκουμε




Eτοιμος και ο υμνος: "Πίσω απ’ το ποτάμι που τρέχει είναι μια πηγή"

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More