Πέμπτη, Ιανουαρίου 01, 2015

Απόρρητο - Αποκλειστικό : Η πρώτη ιδιόχειρη σημείωση του Σαμαρά στο ημερολόγιο του το 2015

Διέρρευσε και περιήλθε εις χείρας μας η πρώτη εγγραφή που πραγματοποίησε για το 2015 ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της χώρας κ. Αντώνιος Σαμαράς στο «Αγαπημένο Ημερολόγιο» του, το οποίο τηρεί ανελλιπώς από τότε που έμαθε γραφή και ανάγνωση. Από την τρυφερή ηλικία των 9 ετών.

Η εγγραφή φέρει ημερομηνία 1.1.2015 και δεν επιδέχεται οιασδήποτε αμφισβητήσεως. Το κείμενο μπορείτε να διαβάσετε, σε μεγέθυνση, ακριβώς παρακάτω.
ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ ΣΚΩΠΤΗΣ - 
1 Ιανουαριου 2015
πηγή : imerodromos.gr

Η περίοδος της κωλοτούμπας ...

Με πολιτικές μεταγραφές ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος για τα κόμματα. Την επίσημη αρχή έκαναν οι Μίκα Ιατρίδη και Κώστας Γιοβανόπουλος οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι θα είναι υποψήφιοι με τη Νέα Δημοκρατία σε Δωδεκάνησα και Ημαθία αντίστοιχα.

Ιατρίδη και Γιοβανόπουλος ήταν βουλευτές των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, δηλαδή μετανιωμένοι νεοδημοκράτες οι οποίοι κατακεραύνωναν τον Αντώνη Σαμαρά για να κερδίσουν ψήφους.

Ειδικά η Μίκα είχε δώσε ρέστα μέσω των ομιλιών της στη βουλή αλλά και τις συνεντεύξεις και ανακοινώσεις της, οι οποίες έκαναν λόγο για την καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης και το αδιέξοδο στο οποίο έφερε ο Σαμαράς τον τόπο.

Πιο συγκεκριμένα, η βουλευτίνα των Δωδεκανήσων είχε πει κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού: «συνεχίζετε κι έχετε το θράσος και μιλάτε στον ελληνικό λαό, στο συνταξιούχο, στο νέο επιστήμονα ο οποίος ξενιτεύεται, στην αστυνομικό μάνα που έχει τρία παιδιά με άνεργο σύζυγο, στον επιχειρηματία που έχει βάλει λουκέτο, στον ιδιωτικό υπάλληλο που προσπαθεί να ζήσει τετραμελή οικογένεια με πενιχρά μέσα, για ανάπτυξη;».

Η ίδια είχε δηλώσει για την ψήφιση του Προέδρου της Δημοκρατίας: «Οι επιλογές των κομμάτων που απαρτίζουν τη σημερινή κυβέρνηση έχουν προκαλέσει στη χώρα μια οικονομική και κοινωνική τραγωδία και θα της κοστίσουν τρεις χαμένες δεκαετίες. Πώς μπορώ να τους δώσω αμνηστία με την ψήφο μου; Οπότε, για να απαντήσω και ευθέως στην ερώτησή σας, θα ψηφίσω όχι για πρόεδρο της Δημοκρατίας».

Τελικά η Μίκα Ιατρίδη ψήφισε Σταύρο Δήμα στη δεύτερη και την τρίτη ψηφοφορία, ενώ μετά το κράξιμο πολλών χρηστών του ίντερνετ έκλεισε τον λογαριασμό της στο Twitter, καθώς δεκάδες άτομα της θύμισαν τι είχε γράψει η ίδια εναντίον της Νέας Δημοκρατίας και του Αντώνη Σαμαρά πριν από ελάχιστες μέρες.

Πρόεδρο της Δημοκρατίας ψήφισε και ο Κώστας Γιοβανόπουλος, ο οποίος τον Αύγουστο του 2013 είχε χαρακτηρίσει το ΤΑΙΠΕΔ ως «γενικό κληρονόμο» κάνοντας λόγο για «δοσοληψίες και πρακτικές» τις οποίες απεχθάνεται, με αφορμή την ιδιωτικοποίηση των κρατικών λαχείων. Τότε ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ.

Βέβαια, οι δυο αυτές επιστροφές δεν είναι οι μόνες, καθώς ανά διαστήματα πολλοί βουλευτές οι οποίοι είχαν σκυλοβρίσει τον Αντώνη Σαμαρά και τη Νέα Δημοκρατία εντάχθηκαν τελικά στο κόμμα.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Κώστα Μαρκόπουλου, ο οποίος πριν ενταχθεί στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ είχε αποκαλέσει τον Αντώνη Σαμαρά «αρχιερέα του ψεύδους και χοροδιδάσκαλο της κωλοτούμπας», κι είχε δηλώσει ότι «ο κ. Σαμαράς με αλλεπάλληλες αποφάσεις του αθώωσε τον ΓΑΠ. Μπήκε σε μια συγκυβέρνηση παραπλανώντας τους πάντες για δήθεν εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου και μετά υπέγραψε το τρισχειρότερο Μνημόνιο ΙΙ. Εθνική ταπείνωση από επιτρόπους. Εθνική υποτέλεια από έναν ειδικό λογαριασμό που θα χειρίζονται τρίτοι. Εθνική κατάρρευση από τα πρόσθετα μετρά 11.5 δισ. για τα οποία κάνεις δεν λέει τίποτα. Ένοχη σιωπή από του συνενόχους».

Όπως και η Ιατρίδη, έτσι και ο Μαρκόπουλος έσβησε τα tweets που έβριζαν την κυβέρνηση Σαμαρά και εξαφάνισε πολλές από τις ομιλίες του και τα βίντεο από την περίοδο που ήταν κι εκείνος βουλευτής των ΑΝΕΛ.

Πρέπει να τονιστεί ότι η ιστορία αυτή δεν αφορά μόνο τους βουλευτές των Ανεξαρτήτων Ελλήνων -οι οποίοι ήταν και παραμένουν νεοδημοκράτες- αλλά και αρκετούς αυτοαποκαλούμενους “υπεύθυνους αριστερούς”, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό της ΔΗΜΑΡ.

Ο Γρηγόρης Ψαριανός, φερ’ ειπείν, δήλωνε τον ταραγμένο Δεκέμβρη του 2008: «Υπάρχουν ακόμα βασιλοχουντικοί και χίτες στην Ελλάδα, και κάπου πρέπει να πάνε κι αυτοί. Οι έντονες διαμαρτυρίες της ελληνικής νεολαίας μάς πείθουν όλους πως η χώρα μας δεν πρόκειται να ανεχθεί άλλο την υποβάθμιση τόσο της ζωής όσο και της δημοκρατίας μας».

Στη συνέχεια, ο Γρηγόρης Ψαριανός έκανε τα πάντα για να συγκυβερνήσει με τον Μάκη Βορίδη, τον Άδωνι Γεωργιάδη και πολλούς ακόμη νοσταλγούς της χούντας.

Το ίδιο ισχύει για όλη σχεδόν τη ΔΗΜΑΡ, η οποία αυτήν την περίοδο είναι ένα πόδι πριν την επιστροφή της στον ΣΥΡΙΖΑ και τα ψηφοδέλτιά του. Μια κίνηση η οποία θυμίζει παλιότερες δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θα δεχτούν κανέναν από αυτούς που ψήφισαν μνημόνια και καταδίκασαν τη χώρα αλλά και τω ΔΗΜΑΡιτών οι οποίοι αποκαλούσαν τους ΣΥΡΙΖΑίους “φιλοτρομοκράτες”.

Φυσικά, στην κορυφή όλων βρίσκεται ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος έλεγε όταν ήταν στο ΛΑΟΣ ότι ο Σαμαράς είναι ψεύτης και εθνικός προδότης, δηλώνοντας ευθαρσώς: «Όλο το οικείο μου περιβάλλον έως και τα στελέχη του γραφείου μου, συμμετείχαν στις εσωκομματικές εκλογές της Ν.Δ. ψηφίζοντας Αντώνη Σαμαρά. Θα πήγαινα και εγώ να τον ψηφίσω, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα, αλλά θα γινόταν κόλαση στα κανάλια, θα νομίζανε ότι προσχωρώ στη ΝΔ. Κανένας Βουλευτής του ΛΑΟΣ δεν πρόκειται να πάει στη ΝΔ. Πάρτε το είδηση χωνέψτε το. Κανένας».

Τελικά το μισό ΛΑΟΣ πήγε στη Νέα Δημοκρατία. Μαζί και ο Γεωργιάδης, ο οποίος έγινε υπουργός.

Οι Έλληνες πολιτικοί συμπεριφέρονται στον λαό σα να μιλούν σε λωτοφάγους. Κι έχουν δίκιο, γιατί ο ψηφοφόρος στην Ελλάδα είναι ως επί το πλείστον χάπατο. Εξακολουθεί να ψηφίζει ανθρώπους που τον κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα του οι οποίοι σβήνουν κάθε τρεις και λίγο τα ψηφιακά τους ίχνη για να μη ρεζιλευτούν. Αν δεν ήταν χάπατο δεν θα έδινε το 2012 την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ. Όμως το έκανε. Και ξαναψήφισε τα δύο αυτά κόμματα το 2014, όταν η επίσημη ανεργία ανέβηκε σε ενάμιση χρόνο από το 15% στο 29% και οι φόροι τετραπλασιάτηκαν.

Η προεκλογική περίοδος του 2015 θα έχει πολλά παρόμοια επεισόδια γέλιου και εξευτελισμού.

Ακόμη κι αν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τους δεν αισθάνονται ότι εξευτελίζονται. Ή, μαλλον, δεν τους νοιάζει, γιατί δεν είχαν ποτέ τους αξιοπρέπεια.

Το μόνο που εμείς έχουμε να κάνουμε είναι να μετρήσουμε κωλοτούμπες, με την ευχή να μη ζαλιστούμε από νωρίς και χάσουμε το τέλος.

(UPDATE: Ο γάμος ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ ναυαγεί. Τα ποντίκια όμως ακόμη δεν μπορούν να αποφασίσουν τι θα κάνουν)


polyfimoss 

Διαγόρας : Το πλοίο που έκανε... ντεμπούτο στο λιμάνι του Πειραιά το 2015

Το Blue Star Διαγόρας ήταν το πρώτο επιβατηγό πλοίο που κατέπλευσε στο λιμάνι του Πειραιά το νέο έτος.

Η Διοίκηση του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς επέδωσε αναμνηστική πλακέτα και δώρα στον πλοίαρχο του, τους αξιωματικούς και το πλήρωμα του πλοίου.

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠ Γιώργος Ανωμερίτης, σε δηλώσεις τόνισε: «Το 2015 είναι μια σημαντική χρονιά για τον Πειραιά και το λιμάνι του, αφού δύο μεγάλα γεγονότα θα συμβούν τον Μάιο: θα γιορταστεί η Ευρωπαϊκή Ημέρα Ναυτιλίας και θα διοργανωθεί η Γενική

Συνέλευση και το Συνέδριο του Οργανισμού Λιμένων Ευρώπης (ESPO) με εκατοντάδες συμμετοχές, για πρώτη φορά στη χώρα μας».

«Σήμερα, εδώ στο ΔΙΑΓΟΡΑΣ τιμούμε την ακτοπλοΐα η οποία συμβάλλει στη νησιωτικότητα και την τουριστική ανάπτυξη του τόπου, τιμούμε τους Έλληνες ναυτικούς και τους κατοίκους των νησιών μας», τόνισε ο κ. Ανωμερίτης.

Πηγή:  iefimerida.gr

Βάλε μέσα τον Αλέξη! - Του πιτσιρίκου

Όλη αυτή η ιστορία με τον Αλέξη Τσίπρα στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, μου θυμίζει ποδοσφαιρικό αγώνα. Παίζει η Ελλάδα εναντίον όλων αλλά, βασικά, εναντίον του εαυτού της. Είναι το 89ο λεπτό του αγώνα, χάνουμε με 5-0 και είναι ολοφάνερο πως όλοι οι παίκτες μας είναι δωροδοκημένοι.

Κάτω από την πίεση της εξέδρας -που φωνάζει «βάλε μέσα τον Αλέξη»-, ο προπονητής αναγκάζεται να σηκώσει από τον πάγκο έναν πιτσιρικά, τον Αλέξη Τσίπρα, που εμείς δεν τον έχουμε δει ποτέ να παίζει αλλά έχουμε ακούσει πως στις προπονήσεις βγάζει μάτια και οι ειδικοί παραμιλάνε με το ταλέντο του.

Ο μικρός είναι στον ασβέστη, δένει τα κορδόνια του και ετοιμάζεται να μπει στον αγώνα.

Κάποιοι περιμένουν ο μικρός μέσα σε ένα λεπτό να περνάει συνέχεια συμπαίκτες και αντιπάλους και να βάλει έξι γκολ, ώστε να πάρουμε τη νίκη.

Μπορεί ο μικρός να βάλει έξι γκολ μέσα σε ένα λεπτό;

Όχι, δεν μπορεί. Αλλά μπορεί να αποδειχτεί η δωροδοκία και ο αγώνας να ξαναγίνει.

Και αυτή τη φορά, οι δωροδοκημένοι θα είναι στην εξέδρα και ο μικρός θα παίζει από την αρχή.

(Αυτό το κείμενο το έγραψα στις 4 Ιουνίου του 2012, δηλαδή λίγο πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Το ανεβάζω ξανά σήμερα, αλλάζοντας μόνο την ημερομηνία των εκλογών· το «17ης Ιουνίου» έγινε «25ης Ιανουαρίου». Δεν έχουν αλλάξει και πολλά από το 2012, εκτός του ότι σήμερα τα πράγματα είναι μάλλον κάπως χειρότερα για την Ελλάδα. Όταν τον Αύγουστο του 2012 πήγαμε με τον Αυγουστίνο Ζενάκο και την Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου στη Βουλή, για να πάρουμε συνέντευξη από τον Αλέξη Τσίπρα για το Unfollow, ο Αλέξης Τσίπρας μου είπε πως του άρεσε πολύ αυτό το κείμενο και τον έκανε να γελάσει. Του το αφιερώνω λοιπόν σήμερα και του εύχομαι καλή δύναμη. Θέλω πολύ να γίνει ο Αλέξης Τσίπρας πρωθυπουργός αλλά το θέλω για έναν ιδιοτελή λόγο: θέλω να έχω γνωρίσει κι εγώ έναν πρωθυπουργό στη ζωή μου, έστω για μια φορά, έστω για μια συνέντευξη. Θα το λέω στα εγγόνια μου και θα εντυπωσιάζονται. Στα εγγόνια μου δεν θα λέω, βέβαια, πως είδα τον Αλέξη Τσίπρα μια φορά και για δυο ώρες· θα τους λέω πως ήμασταν κολλητοί και παίζαμε σφαλιάρες, και χτυπούσαμε παρέα γκόμενες. Βέβαια, κι ο Αλέξης Τσίπρας θα λέει στα εγγόνια του πως με είχε γνωρίσει, και αυτά θα εντυπωσιάζονται πάρα πολύ που ο παππούς τους είχε γνωρίσει εμένα, την κορυφαία προσωπικότητα της χώρας για τον 21ο αιώνα. Καλή χρονιά!)


pitsirikos 
1 Ιαν, ’15

Ελληνική Ομάδα Σκυταλοδρομίας – Greek Relay Team - Του Βαγγέλη Παυλίδη

Ποιός δίνει την σκυτάλη τον (τους) ξέρουμε.  Ποιός την παραλαμβάνει το υποπτευόμαστε.  Όποιος όμως και νά’ναι ας ελπίσουμε πως δεν θα του πέσει στον δρόμο κι ακόμα καλύτερα πως θα φτάσει στο τέρμα χωρις να κάνει “μπάμ”.
Καλή τύχη, καλά κουράγια και… ξέρετε, στην σκυταλοδρομία μετά τον πρώτο γύρω οι δρομείς βγαίνουν απο τους προκαθορισμένους διαδρόμους τους και τρέχουν ελέυθερα.  Ας τολμήσουμε κι εμείς να βγούμε επιτέλους απο τον αδιέξοδο διάδρομο της ΤρόΪκας.

…………………………………………………………………………………………………

Who gives the baton we know.  Who is receiving it we suspect.  Whoever it is though let us hope he doesn’t drop it and, better still, he reaches the finish line before the big bang.  Good luck!  But… you know, in relays after the first lap the runners can leave their pre-decided lanes and run freely as they like.  Let us hope that we will also dare leave the dead end lane drawn for us by the Troika.


pavlidiscartoons.com 

Η Βρετανία εξοφλεί χρέη του 18ου αιώνα και η Γερμανία μας χρωστάει το κατοχικό δάνειο!

Μία αναπάντεχη είδηση έρχεται από τη Βρετανία. Ο Τζόρτζ Όσμπορν, καγκελάριος του Τμήματος Διαχείρισης Χρέους (Exchequer), ανακοίνωσε ότι το 2015 η χώρα του θα αποπληρώσει μέρους του χρέους της από τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι προτίθεται να εξοφλήσει τα ομόλογα για χρέη που συσσωρεύτηκαν κατά τον 18o και 19ο αιώνα!

Με ένα συνολικό χρέος κοντά στα 1,4 τρις στερλίνες ο δανεισμός της Βρετανίας ήταν τεράστιος διαμέσου των αιώνων. Έστω με μεγάλη καθυστέρηση, εξόφλησε πλήρως το δάνειο που είχε λάβει από τις ΗΠΑ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τον Φεβρουάριο θα εξοφληθούν τα Εθνικά Πολεμικά Ομόλογα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αξίας 218 εκ. στερλινών και τον Μάρτιο τα ομόλογα που κατέχουν 158.000 άτομα από πολεμικό δάνειο του 1932 συνολικής αξίας 1,9 δισ. στερλίνες…

Η αναλγησία των Γερμανών…

Έναντι αυτής της πολιτικής ευαισθησίας των Βρετανών, έστω και καθυστερημένα, απέναντι στους δανειστές τους, κράτη και πολίτες, εμείς οι Έλληνες, τα θύματα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι στην αναλγησία των Γερμανών.

Όταν εγκατέλειψαν την Ελλάδα, μετά την ήττα στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, άφησαν πίσω μια χώρα κατεστραμμένη και εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Και ένα μεγάλο χρέος από το δάνειο που έλαβαν από την Τράπεζα της Ελλάδος, με εξαναγκασμό, για να καλύψουν τις ανάγκες των στρατευμάτων στην Ελλάδα και στην εκστρατεία στην Αφρική!

Όμως η ηττημένη και κατεστραμμένη από τον Πόλεμο Γερμανία σήμερα, με την οικονομική της ισχύ, κυβερνά την Ευρώπη των νικητών! Και αρνείται κάθε συζήτηση για την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου. Ή έστω και σταδιακή εξόφληση του θα ανακούφιζε τον Ελληνικό λαό από τις δραματικές συνέπειες της πολιτικής λιτότητας που η ίδια η Γερμανία επέβαλε.

Όταν στον Πόλεμο οι Γερμανοί ανάγκασαν την Ελλάδα να τους δανείσει για να καλύψουν τις δαπάνες κατοχής του Λαού της που πέθαινε από την πείνα δεν υπήρχε δυνατότητα άρνησης. Μας είχαν βάλει το πιστόλι στον κρόταφο…

Όταν μετά την κρίση του 2008 η Ελλάδα αναγκάστηκε, το 2010, να προσφύγει σε δανεισμό από την Ευρωπαϊκή Ενωση η Γερμανία επέβαλε το δικό της δόγμα: «Λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε»!

Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;

Την απάντηση έχει δώσει ο Γερμανός καθηγητής, Albert Ritschf, στο Spiegel: «Απολύτως αδικαιολόγητη».Και εξηγεί: «Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

»Εζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας.Τη σημερινή οικονομική ανεξαρτησίας της και τη θέση του Δασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ,οι οποίες μετά τον Α΄και Β΄Πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά.Αυτό δεν το θυμάται κανείς».

Η Περιπέτεια του κατοχικού δανείου

Το κατοχικό δάνειο από αναγκαστικό κατέστη συμβατικό με τη σύμφωνη γνώμη των Γερμανών, οι οποίοι είχαν αποδεχθεί ότι η εξόφληση θα γινόταν σε σταθερό νόμισμα μέχρι το 1944 και στη συνέχεια η οφειλή θα ήταν έντοκη.

Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε δώσει εντολή και άρχισε η εξόφληση.Από το 1942 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944 είχαν καταβληθεί δεκαεννέα δόσεις.Ο 1964 ο επί κατοχής πληρεξούσιος του Ράϊχ στην Ελλάδα Αλντερμπουργκ, με γραπτό μήνυμα του στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, είχε αναφέρει ότι η οφειλή της Γερμανίας στην Ελλάδα από το δάνειο ανέρχονταν σε 200 εκ. χρυσά μάρκα, δηλαδή σε 400 εκ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα.

Από διεκδίκηση σε διεκδίκηση

Από τη Διάσκεψη Ειρήνης το 1946 η Ελλάδα επεχείρησε να θέσει μαζί με τις διεκδικήσεις για πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις και το θέμα του κατοχικού δανείου. Δεν μετείχε, όμως, η Γερμανία διότι ήταν διηρημένη. Όταν η Ελλάδα επικύρωσε το 1952 τον τερματισμό του πολέμου με τη Γερμανία διατύπωσε την επιφύλαξη ότι αυτά τα ζητήματα θα ρυθμίζονταν με την υπογραφή της οριστικής συνθήκης από τη Γερμανία.

Ακόμη και η Συμφωνία του Λονδίνου για την ρύθμιση χρεών και αποζημιώσεων άφηνε παράθυρο για οριστική ρύθμιση μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Ο Κολ, όμως, αρνήθηκε να ανοίξει ακόμη και συζήτηση. Από τότε η Ελλάδα έθετε το θέμα σε διμερείς συναντήσεις και μονίμως η απάντηση ήταν αρνητική. Η πρώτη ανακίνηση έγινε από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 1964. Η απάντηση ήταν ότι το 1958 η κυβέρνηση Καραμανλή παραιτήθηκε από τις αξιώσεις για το κατοχικό δάνειο με αντάλλαγμα δάνειο 200 εκ.μάρκων…

Ο καθηγητής, Άγγελος Αγγελόπουλος, ερεύνησε όλα τα σχετικά αρχεία και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε καταγραφή της παραίτησης. Οι Γερμανοί απάντησαν ότι ήταν προφορική και μυστική! Ακολούθησαν και άλλες παρεμβάσεις ή μάλλον υπενθυμίσεις χωρίς βέβαια αποτέλεσμα. Όλες οι κυβερνήσεις απέφευγαν την αντιπαράθεση.

Η τελευταία προσπάθεια

Το 1997 το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς εκδίκασε προσφυγή συγγενών 218 θυμάτων της σφαγής του Διστόμου. Την πρωτοβουλία είχε αναλάβει ο αείμνηστος δικηγόρος,νομάρχης τότε Βοιωτίας, Γιάννης Σταμούλης.

Με την απόφαση απορρίφθηκε η άποψη των Γερμανών περί ετεροδικίας και συνεπώς τα ελληνικά δικαστήρια είχαν αρμοδιότητα να αποφασίζουν για τις αποζημιώσεις. Το θέμα θα φθάσει με πρωτοβουλία της Γερμανίας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης,στο οποίο εκπροσωπήθηκε και η Ελλάδα. Η απόφαση εκδόθηκε τον Φεβρουάριο 2012 και δικαίωσε την Γερμανία. Συνεπώς μηνύσεις ή αγωγές από θύματα των Ναζί πρέπει να κατατίθενται σε γερμανικά δικαστήρια…

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το θέμα παραμένει ανοικτό και αποφάσισε να συγκροτήσει ομάδα εργασίας για να ερευνήσει τα αρχεία του Γενικού Λογιστηρίου. Η έκθεση θα έπρεπε να παραδοθεί σε Διακομματική Επιτροπή της Βουλής μέχρι 31 Οκτωβρίου 2014. Στις 23 Οκτωβρίου  2014 οι συντονιστές της ομάδας εργασίας κατέθεσαν στην Επιτροπή ότι συγκέντρωσαν 45.000 έγγραφα από το υπουργείο Εξωτερικών, 761 φακέλους του Γενικού Λογιστηρίου και 5.000 έγγραφα από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Και ανέπτυξαν την μεθοδολογία για τον προσδιορισμό των αξιώσεων για αποζημιώσεις.

Με το υλικό αυτό και τη μεθοδολογία μπορεί να προσδιοριστούν και οι απαιτήσεις για το κατοχικό δάνειο,το οποίο δεν συσχετίζεται με τις αποζημιώσεις. Όταν η Γερμανία διεκδικούσε τη διαγραφή χρεών, προπολεμικών και μεταπολεμικών, το 1953 στο Λονδίνο, ο Αντενάουερ προέβαλε ως επιχείρημα ότι δεν πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο το «οικονομικό θαύμα» της νεαρής δημοκρατίας!

Τώρα που η Ελλάδα βυθίζεται στην ύφεση,την ανεργία και τη φτώχεια η Γερμανία ηγείται του στραγγαλισμού της… Και ξεχνά ότι το δικό της «οικονομικό θαύμα» πληρώθηκε και με τα χρωστούμενα στην Ελλάδα από το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις που πλησιάζουν το σημερινό χρέος προς τη Ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Οφειλέτες και αγνώμονες οι Γερμανοί και με συμπεριφορά ηγεμόνα προς υποτελείς!


 Γιώργος Ρωμαίος


* Ο δημοσιογράφος Γιώργος Ρωμαίος είναι συγγραφέας του τετράτομου έργου «Η Περιπέτεια του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα», «Η Ελλάδα των Δανείων και των Χρεοκοπιών», «Από τον Όθωνα στην καγκελάριο Μέρκελ» και «Η Ευρώπη και η Ελλάδα-από την κρίση στην ελπίδα». Κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πατάκη. 


πηγή : http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-bretania-eksoflei-xrei-toy-18oy-aiona-kai-i-germania-mas-xrostaei-katoxiko-dan

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ



Του 1934. Στη Γερμανία. Οι ηττημένοι πλην στρατόκαυλοι Γερμανοί στρατηγοί κυκλοφορούν σε πανάκριβες δεξιώσεις φορώντας περίεργα παράσημα που εφηύραν και κατασκεύαζαν μόνοι τους. Πέρα, δηλαδή, από τα επίσημα παράσημα του γερμανικού στρατού, ο κάθε στρατηγός μπορούσε να στολιστεί σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο, βαφτίζοντας «παράσημα ανδρείας» τεράστιες κιτς κατασκευές σε διάφορα σχήματα που φορούσε στη στολή του και καμάρωνε.

Ήταν η εποχή που με τον τσαμπουκά της η Γερμανία είχε μονομερώς αποφασίσει να κάνει στάση πληρωμών των πολεμικών αποζημιώσεων σε ΗΠΑ και Γαλλία. Για δικούς τους λόγους και η Γαλλία και η ΗΠΑ δεν πίεζαν τη Γερμανία, παρά μόνο της υπενθύμιζαν διακριτικά τα χρέη της. Και η Γερμανία απαντούσε «Ναι, καλά».
Με τα χρήματα των πολεμικών αποζημιώσεων, ο Χίτλερ κρυφά και σπάζοντας κάθε συνθήκη που είχε η υπογράψει η Γερμανία μετά την ήττα της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχτιζε τη νέα της πολεμική βιομηχανία και ετοιμαζόταν να αιματοκυλίσει ξανά την ανθρωπότητα.

Εκείνη την ίδια πρωτοχρονιά, αλλά και την προηγούμενη, κομμουνιστές, Εβραίοι, καλλιτέχνες και ύποπτοι για αντι-ναζιστικές σκέψεις «φιλοξενούνταν» σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όχι ως επισήμως συλληφθέντες, αλλά – άτιμες συμπτώσεις – για προληπτική προστατευτική επιτήρηση. Δηλαδή, έλεγε το ναζιστικό καθεστώς ότι μάντρωνε αυτούς τους ανθρώπους για να τους προφυλάξει από κάποιον φανταστικό εχθρό που θα μπορούσε να τους κάνει κακό και να το φορτωνόταν ο Χίτλερ. Παράλογο, αλλά έτσι είναι αυτά τα πράγματα.

Εκείνη την ίδια πρωτοχρονιά του 1934, αλλά και την προηγούμενη, άντρες των SA με απίστευτα άσχημες καφέ στολές έκαναν παρελάσεις στους δρόμους των γερμανικών πόλεων άνευ λόγου και αιτίας. Απλώς έκαναν παρελάσεις όλη μέρα, κάθε μέρα. Στην περίπτωση που κάποιος πολίτης ξεχνιόταν ή «ξεχνιόταν» και δε σταματούσε για να χαιρετήσει ναζιστικά την ομάδα που παρήλαυνε, έβγαιναν δυο – τρεις μαντραχαλάδες από τη γραμμή και τον σάπιζαν στο ξύλο.

Αυτό δημιούργησε διάφορες διαμαρτυρίες, κυρίως, από μη Γερμανούς πολίτες οι οποίοι δεν ένιωθαν υποχρεωμένοι να συμμετέχουν στη γιορτή των κρετίνων. Δεν ήταν λίγες οι φορές που διοικητές τέτοιων αγημάτων κλήθηκαν σε πρεσβείες να δώσουν εξηγήσεις για τις συμπεριφορές των ανδρών τους. Και με κάθε ειλικρίνεια παραδέχονταν ότι πλέον δεν είχαν τη δυνατότητα να ελέγξουν το… πάθος κάποιων αντρών των SA οι οποίοι έδειχναν υπερβάλλοντα ζήλο. Μιλάμε δηλαδή για ομολογημένη αποκτήνωση.
Και σε αυτό το σημείο θυμήθηκα μία φωτογραφία μαζί με τη λεζάντα που μου έστειλαν φίλοι από το twitter.

kαρτέσιος1

Ζούμε την πρωτοχρονιά του 2015. Άλλες εποχές. Έτσι θα έπρεπε να ήταν. Άλλωστε τώρα ζούμε σε περίοδο ειρήνης, ελευθερίας, δημοκρατίας και, κυρίως, ζούμε μέσα στην αγκαλιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μίας Ένωσης ευρωπαϊκών χωρών που έχει ως βασικό στοιχείο της την αλληλεγγύη. Δε μπορεί όμως να ξεκολλήσει από το μυαλό μου η φράση της Άνγκελα Μέρκελ που ειπώθηκε εντός του γερμανικού κοινοβουλίου στις 18 Δεκεμβρίου 2014, με την οποία ξεκαθάριζε ότι η Γερμανία μένει αμετακίνητη στο δόγμα της για τις αδύναμες οικονομικά χώρες «Καμία βοήθεια χωρίς ανταλλάγματα».

Ανταλλάγματα που φυσικά καθορίζει η Γερμανία και τα απαιτεί. Διαφορετικά, τιμωρεί. Ξεχνώντας ότι εκείνη δεν τιμωρήθηκε ποτέ για τα χρέη που δεν ξεπλήρωσε. Ίσως επειδή σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση ο κοινωνικο-οικονομικός δαρβινισμός και ο νόμος του ισχυρού αποτελούν τον βασικότερο πυλώνα των δεσμών μεταξύ των δεσμοφυλάκων και των δέσμιων.

Όσο περισσότερο σκέφτομαι το παρελθόν τόσο περισσότερο κλάνω μέντες για το μέλλον. Άλλες εποχές, όμως τόσα κοινά μεταξύ τους. Δεν ξέρω τι και αν υπάρχει κάτι που μπορεί να σπάσει την επανάληψη και να καταστρέψει τις ομοιότητες. Ξέρω όμως ότι αν κάπου δούμε μία ελπίδα να φυτρώνει, καλό είναι να μην τρέξουμε να την τσαλαπατήσουμε. Εντάξει, μπορεί να μη θέλουμε να την ποτίσουμε, αλλά τουλάχιστον ας μην πάμε να την ξεριζώσουμε.

Ας την αφήσουμε και βλέπουμε. Κι αν αποδειχτεί ψεύτικη κι αυτή η ελπίδα, δε γαμείς! Ούτε η πρώτη ήταν ούτε θα είναι η τελευταία. Καλή δύναμη για ό,τι κι αν έρχεται τη νέα χρονιά. Και πάντα Υγεία.


kartesios 

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More