Σάββατο, Μαρτίου 07, 2026

Τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα (Photos)


Τα Δωδεκάνησα (για την ακρίβεια είναι 14) ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος. 

Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους. Με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, τα Δωδεκάνησα επαναστάτησαν, αλλά το 1830 επιστράφηκαν μαζί με τη Σάμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα την Εύβοια, η οποία ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος. 

Η κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς το 1912 αναπτέρωσε τις ελπίδες των κατοίκων τους ότι σύντομα τα νησιά θα ενταχθούν στον εθνικό κορμό. Πράγματι, με τη συνθήκη των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) τα Δωδεκάνησα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Ρόδο, που θα παρέμενε για ένα διάστημα υπό ιταλική διοίκηση. Όμως, η ατυχής έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας έδωσε την ευκαιρία στους Ιταλούς να υπαναχωρήσουν και με την άνοδο του Μουσολίνι προσπάθησαν να τα εξιταλίσουν. Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών (1943), κύριοι των Δωδεκανήσων έγιναν οι Γερμανοί και μετά την παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας (Μάιος 1945), η Μεγάλη Βρετανία. 

Ήταν η χρυσή ευκαιρία για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στο ελληνικό κράτος, την οποία η ελληνική διπλωματία δεν έπρεπε να αφήσει να πάει χαμένη. Ήταν απαίτηση του ελληνικού λαού και είχε χυθεί άφθονο ελληνικό αίμα για την εκδίωξη των Γερμανών από τα Δωδεκάνησα. Το θέμα θα λυνόταν οριστικά από τη Διάσκεψη Ειρήνης των νικητριών δυνάμεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα συνερχόταν στο Παρίσι. 

Η Ελλάδα δια του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη διαμήνυσε ότι θα έθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως εθνικές διεκδικήσεις την πρόσκτηση της Βορείου Ηπείρου και των Δωδεκανήσων, τη διευθέτηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, ενώ σκόπευε να θέσει και το ζήτημα της Κύπρου στη Μεγάλη Βρετανία. Από τις τέσσερις αυτές εθνικές διεκδικήσεις, μόνο το θέμα των Δωδεκανήσων ευοδώθηκε, χωρίς δυσκολίες και περιπλοκές. 

Είναι γνωστό ότι ο Στάλιν και ο Τσόρτσιλ, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, προσπάθησαν να δελεάσουν την Τουρκία, προσφέροντάς της ορισμένα παράκτια νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να την πείσουν να βγει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων ή τουλάχιστον να παραμείνει αυστηρά ουδέτερη. Επιπροσθέτως, ο Στάλιν είχε συνδέσει το θέμα των Δωδεκανήσων με την Τριπολίτιδα (σημερινή Λιβύη), για την οποία η Σοβιετική Ένωση είχε διατυπώσει το αίτημα να της ανατεθεί η εντολή. 

Όμως, σε μια απρόσμενη στροφή της πολιτικής της, η Σοβιετική Ένωση συγκατατέθηκε να αποδοθούν τα Δωδεκάνησα στη Ελλάδα, στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών που προετοίμαζε τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Η δήλωση έγινε στις 27 Ιουνίου 1946 από τον Υπουργό Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Σκριάμπιν, γνωστότερο ως Μολότοφ, με μοναδικό όρο την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Έτσι, προτού καν συνέλθει η Διάσκεψη Ειρήνης, το θέμα των Δωδεκανήσων είχε λάβει ευνοϊκή τροπή για την Ελλάδα. 

Η είδηση για την απόδοση των Δωδεκανήσων στη Ελλάδα χαιρετίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στη δίνη του Εμφυλίου Πολέμου. Η Διάσκεψη της Ειρήνης συνήλθε στο Παρίσι από τις 29 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου 1946, όπου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς και τα θέματα της Βορείου Ηπείρου και της διευθέτησης των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, χωρίς επιτυχία, αφού οι ΗΠΑ δεν θέλησαν να δυσαρεστήσουν τη σύμμαχό τους Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της Αλβανία και Βουλγαρία. Η προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει το Καστελόριζο και τη Σύμη έπεσαν στο κενό. 

Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδεκάνησα αποδίδονταν στην Ελλάδα, ενώ η Ιταλία υποχρεωνόταν σε αποζημίωση ύψους 105 εκατομμυρίων δολαρίων προς τη χώρα μας. Με επιμονή της σοβιετικής πλευράς, οριζόταν στο κείμενο ότι τα νησιά θα παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη που θα επικαλεστεί η Τουρκία κατά τρόπο καταχρηστικό μετά το 1974. Από την τουρκική ερμηνεία του κειμένου της ελληνοϊταλικής συνθήκης του 1947, σε συνδυασμό με τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, θα προκύψει και το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», που έθεσε η Άγκυρα μετά την Κρίση των Ιμίων το 1996. 

Η τελετή παράδοσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τις βρετανικές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πρώτος διοικητής των Δωδεκανήσων ανέλαβε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης, με πολιτικό σύμβουλο τον πανεπιστημιακό και δικαστικό Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου 1948 και το 1955 τα Δωδεκάνησα έγιναν νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο. 


Ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης υπογράφει το πρωτόκολλο παράδοσης των Δωδεκανήσων. 




Υποστολή της αγγλικής σημαίας στη Ρόδο και έπαρση της ελληνικής.  











Πηγή: sansimera.gr






Παρασκευή, Μαρτίου 06, 2026

Άμεση απάντηση της Αθήνας στην Άγκυρα για το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία» - ΄Εντονη αντίδραση της Τουρκίας με τους πυραύλους στην Κάρπαθο

Η εκπρόσωπος του ελληνικού ΥΠΕΞ τόνισε ότι οι ισχυρισμοί της Άγκυρας δεν έχουν βάση 



Η Αθήνα απάντησε άμεσα στις δηλώσεις της Άγκυρας σχετικά με το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου. Η εκπρόσωπος του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, Λιάνα Ζωχιού, κλήθηκε να σχολιάσει σήμερα (5/3) τοποθέτηση του εκπροσώπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, ο οποίος αναφέρθηκε στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών. 

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου, η εκπρόσωπος του ελληνικού ΥΠΕΞ τόνισε ότι οι τουρκικοί ισχυρισμοί δεν έχουν βάση και υπογράμμισε πως το καθεστώς των νησιών καθορίζεται σαφώς από διεθνείς συνθήκες. 

«Μονομερείς αιτιάσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου είναι ανυπόστατες και έχουν απορριφθεί επανειλημμένως στο σύνολό τους. 

Το καθεστώς των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου διέπεται από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης του 1923, τη Σύμβαση του Montreux του 1936 και τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, στην οποία μάλιστα η Τουρκία δεν είναι καν συμβαλλόμενο μέρος. 

Οι συνθήκες αυτές δεν καταλείπουν καμία αμφιβολία για το καθεστώς των νησιών. 

Η αμυντική διάταξη της Ελλάδας είναι αδιαπραγμάτευτη. Η εμπόλεμη κατάσταση στην ευρύτερη γειτονιά μας επιτάσσει την αναγκαία αμυντική προπαρασκευή της χώρας. 

Η επικρατούσα αβεβαιότητα και ο κίνδυνος περαιτέρω κλιμάκωσης του πολέμου καλούν για σύνεση και νηφαλιότητα, όχι για ανίσχυρες τοποθετήσεις», ανέφερε στην τοποθέτησή της. 

Αντιδρά η Τουρκία για την εγκατάσταση Patriot στην Κάρπαθο 



Η Τουρκία παίρνει θέση για τη μετακίνηση συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο κάνοντας λόγο για αναθεωρητισμό και «τετελεσμένα» ενώ κατηγορεί «κύκλους» που επιχειρούν να «δηλητηριάσουν τις διμερείς σχέσεις».

Σε μία μακροσκελή δήλωση που δημοσιεύτηκε το πρωί της Πέμπτης (05/03) από το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, εγκαλείται η Ελλαδική πλευρά λέγοντας: «Θεωρούμε ότι οι δηλώσεις που έγιναν τις τελευταίες ημέρες και αντιβαίνουν στον αποστρατιωτικοποιημένο χαρακτήρα των νησιών του Αιγαίου είναι ανεύθυνες, ατυχείς και άκαιρες».

«Δεδομένης αυτής της κατάστασης, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ορισμένοι κύκλοι – οι οποίοι επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν τις πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή μας και προσπαθούν με κάθε ευκαιρία να δηλητηριάσουν τις διμερείς σχέσεις μας με τη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, την Ελλάδα – επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα νέο τετελεσμένο γεγονός», σημειώνεται στην συνέχεια.

Σε άλλο σημείο η δήλωση της τουρκικής διπλωματίας αναφέρει: 

«Οι εξελίξεις στην περιοχή μας αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τη σημασία της ειλικρινής δέσμευσής μας για την ειρήνη και τη σταθερότητα.

Με την ευκαιρία αυτή, επαναλαμβάνουμε σε εκείνους τους κύκλους που έχουν συνηθίσει να προβάλλουν αβάσιμες αξιώσεις για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους και να διαδίδουν παραπληροφόρηση κατά της χώρας μας ότι δεν θα επιτρέψουμε τετελεσμένα γεγονότα και τους καλούμε να επιδείξουν κοινή λογική», συμπληρώνεται.

«Οι εξελίξεις στην περιοχή μας αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τη σημασία της ειλικρινής δέσμευσής μας για την ειρήνη και τη σταθερότητα.


Με πληροφορίες από το koutipandoras.gr



Πέμπτη, Μαρτίου 05, 2026

Έφτασαν στην Κάρπαθο οι αντιαεροπορικές συστοιχίες Patriot: Γιατί θεωρείται κομβικό σημείο το νησί

Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία έχει στο οπλοστάσιό της συνολικά έξι πυροβολαρχίες Patriot. 



Κλιμακώνεται η ένταση στη Μέση Ανατολή και η κυβέρνηση Μητσοτάκη έστειλε στην Κάρπαθο συστοιχία αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot, προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία του εναέριου χώρου και να δημιουργηθεί ένα επιπλέον επίπεδο άμυνας από τις απειλές του Ιράν. 

Η μεταφορά και η ανάπτυξη του αμερικανικής κατασκευής αντιαεροπορικού συστήματος κρίθηκε απαραίτητη μετά τις απειλές των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν και της Χεζμπολάχ, για πλήγματα σε αμερικανικούς στόχους. 

Όπως φαίνεται στα πλάνα του Mega, οι συστοιχίες Patriot βρίσκονται ήδη στο νησί της Καρπάθου. 

Η Ελλάδα, όπως και η Ολλανδία, είναι οι μοναδικές χώρες της Ευρώπης για τις οποίες οι ΗΠΑ έχουν αποδεσμεύσει τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot. 

Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία έχει στο οπλοστάσιό της συνολικά έξι πυροβολαρχίες Patriot. Η μία εξ αυτών έχει σταλεί στη Σαουδική Αραβία, όπου έχει μεταφερθεί και το απαραίτητο προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας (περίπου 40-50 δυναμικό) για τον χειρισμό του αντιαεροπορικού συστήματος. 

Από τις υπόλοιπες πέντε πυροβολαρχίες Patriot, κάποιες καλύπτουν από αέρος την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και άλλες κρίσιμης σημασίας υποδομές, δημιουργώντας μια αντιαεροπορική «ομπρέλα». 

Από το καλοκαίρι του 2025 και την προηγούμενη σύγκρουση διάρκειας 12 ημερών όταν αεροπορικές δυνάμεις από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν, μία πυροβολαρχία Patriot μεταφέρθηκε στην Κρήτη για την προστασία της ναυτικής και αεροπορικής βάσης στη Σούδα η οποία χρησιμοποιείται από στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ, κυρίως από πλοία του 6ου στόλου και αεροπλανοφόρα τα οποία ανεφοδιάζονται στο κρηπίδωμα Κ14. 


To ραντάρ των αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot έχει εμβέλεια μεγαλύτερη των 150 χιλιομέτρων, και τα βλήματα της αντιαεροπορικής συστοιχίας έχουν δραστικό βεληνεκές μεγαλύτερο των 50 χιλιομέτρων. 

Η τοποθέτηση των πυραύλων στην Κάρπαθο, αλλά και το γεγονός ότι ήδη μια πυροβολαρχία Patriot έχει αναπτυχθεί στην Κρήτη -έπειτα από αίτημα της Ουάσινγκτον για την προστασία της αμερικανικής βάσης στη Σούδα- δημιουργείται μια ισχυρή αντιαεροπορική «ομπρέλα» που καλύπτει Κρήτη, Ρόδο και τα άλλα νησιά του νοτιοανατολικού Αιγαίου από πιθανές απόπειρες πληγμάτων που ενδεχομένως εξαπολύσει η Χεζμπολάχ από τον Λίβανο... 


documentonews.gr 


Τρίτη, Μαρτίου 03, 2026

Συστοιχία Patriot μεταφέρεται στην Κάρπαθο - Οι βρετανικές βάσεις δεν είναι έδαφος Κυπριακής Δημοκρατίας: Παραπλανεί ο Δένδιας ή είναι ανιστόρητος;



Εντός της ημέρας θα μεταφερθεί συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο, για την ενίσχυση της αντιαεροπορικής άμυνα στην περιοχή, σύμφωνα με την ΕΡΤ. 

Στο μεταξύ, στην Κύπρο μεταβαίνει σήμερα Τρίτη ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, συνοδευόμενος από τον αρχηγό ΓΓΕΘΑ στρατηγό Δημήτριο Χούπη. Όλα αυτά, ενώ η Ελλάδα στέλνει -την ολοκαίνουργια και αφιχθείσα στα ελληνικά ύδατα μόλις ένα μήνα πριν- γαλλική Belh@ra «Κίμων» και τα «Ψαρά» που φέρουν αντί-drone σύστημα «Κένταυρος». Οι επαγγελματίες οπλίτες και οι αξιωματικοί καλά-καλά δεν γνωρίζουν τη νέα φρεγάτα «Κίμων», δεν έχουν εξοικειωθεί με τα συστήματα και τη νέα τεχνολογία που φέρει και τους στέλνουν- όχι σε άσκηση- αλλά σε μία εμπόλεμη κατάσταση. 

Νωρίτερα, την Τρίτη, έφθασαν και δύο ζεύγη ελληνικών μαχητικών F-16 και έχουν σταθμεύσει στη βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο. 

Οι βρετανικές βάσεις δεν είναι έδαφος Κυπριακής Δημοκρατίας: Παραπλανεί ο Δένδιας ή είναι ανιστόρητος; 

Ο υπουργός αγνοεί τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου; 

«Η Ελλάδα θα συμβάλει με κάθε δυνατό τρόπο στην άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ώστε να αντιμετωπιστούν οι απειλές και οι παράνομες ενέργειες στο έδαφός της». Με αυτά τα λόγια, ο Υπουργός Άμυνας της Ελλάδας Νίκος Δένδιας ανακοίνωσε πως η χώρα μας θα στείλει ελληνικά όπλα στην Κύπρο. 

Δύο φρεγάτες, την νεοαποκτηθείσα Belh@ra «Κίμων» και τα «Ψαρά» που φέρουν αντί-drone σύστημα συν ένα ζεύγος F-16 block. Βέβαια, ήδη στην Κύπρο έφτασαν 4 (και όχι 2) F-16. 

Το ερώτημα βέβαια που γεννάται είναι, ποια άμυνα της Κύπρου θα υπερασπιστούν τα ελληνικά όπλα; 

Οι επιθέσεις του Ιράν στις βρετανικές βάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν είναι επίθεση σε έδαφος της, καθώς οι βάσεις στη Δεκέλεια και το Ακρωτήρι είναι υπερπόντιο βρετανικό έδαφος. 

Αυτό μάλιστα εξήγησε και στο Documentonews ο διεθνολόγος Θέμης Τζήμας τονίζοντας πως οι στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο είναι έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου, σύμφωνα με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου. «Προστατεύουν το Ηνωμένο Βασίλειο και έτσι η Ελλάδα γίνεται ενεργό μέρος του πολέμου» διευκρίνισε. 

Άρα, «ή η ανακοίνωση είναι παραπλανητική ή ο υπουργός (Νίκος Δένδιας) είναι ανιστόρητος» όπως τονίζει ο εκδότης του Documento Κώστας Βαξεβάνης σε ανάρτησή του στο Χ. 

Σε κάθε περίπτωση όμως η επίθεση στην Κύπρο δείχνει πόσο κοντά είμαστε στον πόλεμο και τι σημαίνουν οι κυβερνητικές επιλογές που μας εμπλέκουν.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει η στάση του Ισπανού πρωθυπουργού Σάντσεθ που απέμπλεξε τη χώρα του από αυτόν τον πόλεμο. 

Πηγή: documentonews.gr




Δευτέρα, Μαρτίου 02, 2026

Ανησυχία για τον τουριστικό κλάδο της Ρόδου από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή


 

Ανησυχία επικρατεί στον τουριστικό κλάδο μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. 

Μιλώντας σήμερα στην ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου, ο Πρόεδρος Διευθυντών Ξενοδοχείων κ. Γιώργος Ματσίγκος, αναφέρθηκε στις πιθανές επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει μια επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, τονίζοντας πως είναι ακόμη πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα. 

Όπως σημείωσε, κάθε πολεμική σύρραξη επηρεάζει αναπόφευκτα τον τουρισμό. «Ελπίζουμε να τελειώσει σύντομα, γιατί δεν συμφέρει κανέναν», ανέφερε χαρακτηριστικά, καλώντας παράλληλα σε ψυχραιμία και αισιοδοξία. 

Την ίδια ώρα, το ενδιαφέρον του κλάδου στρέφεται και στη μεγάλη τουριστική έκθεση του Βερολίνου, η οποία ξεκινά αύριο και θεωρείται σημαντική για την τουριστική αγορά της Ρόδου. Συμφώνα με τα μέχρι στιγμής στοιχειά, οι προβλέψεις για τις αεροπορικές θέσεις εμφανίζονται αυξημένες κατά 2% σε σχέση με πέρυσι, ενώ οι κρατήσεις από τη βρετανική αγορά κινούνται σε ικανοποιητικά επίπεδα. Ιδιαίτερα θετική είναι η εικόνα στις online κρατήσεις, με τους επισκέπτες να δείχνουν ενδιαφέρον κυρίως σε ξενοδοχεία τεσσάρων αστέρων. 

Παράλληλα, οι ξενοδοχειακές μονάδες δηλώνουν έτοιμες να υποδεχθούν τους πρώτες επισκέπτες της σεζόν, ωστόσο, όπως επισημάνθηκε ζητούμενο παραμένει η επάρκεια υποδομών. Οι πρώτες πτήσεις της χρονιάς αναμένονται τέλος Μαρτίου μεταξύ 25 με 28 του μήνα, σηματοδοτώντας την έναρξη της τουριστικής σεζόν. Αναφορά έγινε και στην ισραηλινή αγορά, από την οποία είχαν προγραμματιστεί πολλές πτήσεις προς τη Ρόδο... 


ertnews

Μεταξύ εξομολόγησης και Ιστορίας - Του Κώστα Βαξεβάνη

Οταν επιβεβαιώνεται πανηγυρικά η δημοσιογραφία, συνήθως είναι η ώρα που διαψεύδονται η κοινωνία και οι προσμονές της. 



Οι γραμμές που ακολουθούν δεν μπορούν να είναι μια ανάλυση ή μια κρίση επί κάποιας καταγραφής. ∆εν πρέπει κιόλας. Τα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι περιλαμβάνουν κι εμένα και το Documento ως πρωταγωνιστές της συγκεκριμένης ιστορίας και δυστυχώς και της Ιστορίας. Ως πρωταγωνιστές επιβεβαιωνόμαστε, αλλά η κοινωνία έχει χάσει. 

Το μεσημέρι της Πέμπτης το δικαστήριο ανακοίνωσε την καταδίκη (σε πρώτο βαθμό) τεσσάρων προσώπων ως υπεύθυνων για το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα. Η απόφαση χαρακτηρίστηκε ιστορική, και είναι, αλλά για άλλους λόγους από αυτούς που ανακάλυψαν ως ιστορικότητα οι δημοσιολόγοι. Στο δικαστήριο δεν έφτασαν οι πραγματικοί ένοχοι και εννοώ τα πολιτικά πρόσωπα που πέραν πάσης αμφιβολίας οργάνωσαν το σύστημα των υποκλοπών. Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν μια υπόθεση ιδιωτών, αλλά ένα παραθεσμικό, παρακρατικό δίκτυο που λειτούργησε μαζί με την ΕΥΠ και κατάφερε να θέσει σε παρακολούθηση τους κρατικούς λειτουργούς που κατείχαν καίριες θέσεις. Μπήκαν σε παρακολούθηση ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ο αρχηγός ΓΕΣ, εισαγγελείς, υπουργοί της κυβέρνησης, πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Το ενιαίο σύστημα ΕΥΠ – Predator αποτελούσε έναν ενιαίο βραχίονα παρακρατικής δράσης με κοινό κέντρο εντολών. ∆εν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ποιο ήταν το κέντρο. Η ΕΥΠ και οι δραστηριότητές της ήταν υπό την υψηλή και πιεστική εποπτεία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος μάλιστα έθεσε με νόμο τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας υπό τις εντολές του αμέσως μόλις ανέλαβε την πρωθυπουργία. 

Το δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδεδειγμένα 87 θεσμικά στην πλειονότητά τους πρόσωπα βρέθηκαν υπό παρακολούθηση. Πώς εντοπίστηκαν αυτά τα πρόσωπα; Από την αποκάλυψη της λίστας των παρακολουθούμενων από το Documento τον Νοέμβριο του 2022. Η Α∆ΑΕ ως ανεξάρτητη αρχή ύστερα από έρευνα στους παρόχους κινητής τηλεφωνίας κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι η λίστα του Documento ήταν πραγματική. Την έρευνα αυτή της αρχής και την επιβεβαίωση επιχείρησε να εμποδίσει ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος. 

Συνεπώς η αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών δεν αφορά τον εντοπισμό του κακόβουλου λογισμικού σε κάποια κινητά (όπως αυτό του Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος ωστόσο ποτέ δεν παρακολουθήθηκε από το Predator αλλά από την ΕΥΠ), αλλά την αποκάλυψη της λίστας από το Documento. 

Επειδή η Ιστορία δεν γράφεται με τα «αν» αλλά με τα «όταν», να θυμίσω μερικά από αυτά τα «όταν» μαζί με τη σημασία τους. ∆εν διεκδικούμε με τον τρόπο αυτό τα εύσημα, αλλά υπερασπιζόμαστε την αλήθεια. 

Οταν αποκαλύφθηκε η λίστα των υποκλοπών από το Documento και φυσικά η έκταση του σκανδάλου, χρησιμοποιήθηκε η γνωστή τακτική της δολοφονίας χαρακτήρα. Η κυβέρνηση διά του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου Γιάννη Οικονόμου, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού μίλησε για «αισώπειους μύθους του Βαξεβάνη που δημοσιεύονται σε συνέχειες», για «ρυπαρά δίκτυα και μυθοπλασίες», ενώ με αποκάλεσαν προσωπικά ως «εθνικό συκοφάντη». 

Σε δεύτερο επίπεδο, τον λόγο πήραν τα ΜΜΕ, τα οποία επέμεναν ότι για όσα δημοσιεύω δεν υπάρχουν αποδείξεις. Συνέχισαν το ίδιο τροπάρι, ακόμη κι όταν στο Documento δημοσιεύτηκαν διάλογοι από τις υποκλοπές, οι οποίοι μάλιστα επιβεβαιώθηκαν από τα θύματα. Ανάμεσα στους δημοσιογράφους που έκαναν επίθεση συμπεριλαμβάνονται κάποιοι που αυτοαποκαλούνται σήμερα πρωταγωνιστές των αποκαλύψεων για το Predator. ∆εν πρόκειται για κάποια αμφιθυμία τους ή για μπέρδεμα. Είμαι πεπεισμένος πλέον (όχι χωρίς στοιχεία) πως αυτοί οι δημοσιογράφοι δεν νοιάζονταν για την αποκάλυψη των υποκλοπών, αλλά να εκδικηθούν πρόσωπα-πρωταγωνιστές του σκανδάλου οι οποίοι τους χάλασαν «συμβόλαια». Ετσι έκαναν επίθεση στο Documento που τοποθετούσε το σκάνδαλο σε άλλο επίπεδο, δηλαδή το πραγματικό και άκρως επικίνδυνο. 

Υπήρξε όμως και προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί εναντίον μου η ∆ικαιοσύνη, όπως έγινε και στο παρελθόν με την αποκάλυψη της λίστας Λαγκάρντ αλλά και με το σκάνδαλο Novartis. Μετά τη δημοσίευση της λίστας, από τον εισαγγελέα του Αρειου Πάγου διέρρευσε ότι θα κληθώ από τη ∆ικαιοσύνη να καταθέσω τις αποδείξεις μου. Το σχέδιο ήταν να εμφανιστώ «ελλιπής» και να ασκηθεί εναντίον μου δίωξη για διασπορά ψευδών ειδήσεων που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του κράτους, αφού επέμενα ότι παρακολουθούμενοι ήταν υπουργοί και κορυφαίοι θεσμικοί παράγοντες. 

Προτού ωστόσο κάνουν την κίνηση παγίδευσης, πήγα αυτοβούλως στον Αρειο Πάγο με τον δικηγόρο μου Γιάννη Μαντζουράνη και ζήτησα από τον εισαγγελέα να καταθέσω στοιχεία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών. Ο πραγματικός στόχος ήταν να δώσω μηνύματα και να ακυρώσω την επιχείρηση εξόντωσής μου που είχε ξεκινήσει. Βγαίνοντας μάλιστα από τον Αρειο Πάγο έκανα δηλώσεις στις οποίες περιέγραψα το περιεχόμενο συνομιλιών που είχε καταγράψει το Predator. Υπέθεσαν λοιπόν όσοι είχαν σχεδιάσει ακόμη μια δικαστική περιπέτεια ότι γνώριζα πολλά και συγκεκριμένα πράγματα. Ετσι προτίμησαν να μην προκαλέσουν θεωρώντας ότι μπορεί να βρεθούν προ εκπλήξεων. 

Την επόμενη μέρα πήγα για να καταθέσω στους εισαγγελείς που είχαν αναλάβει την έρευνα για τις υποκλοπές ύστερα από καταγγελία του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη που υπήρξε θύμα του Predator. Η κατάθεσή μου όμως ήταν εκτός αναμενόμενου πλαισίου. Στην εισαγγελέα που κατέθεσα επίσημα (και ενημέρωσα και ανεπίσημα) υποστήριξα ότι η υπόθεση των υποκλοπών πρέπει να εξεταστεί ως υπόθεση κατασκοπείας. 

Προς απόδειξη όσων έλεγα κατέθεσα στοιχεία για πρόσωπα ισραηλινής καταγωγής, τα οποία μάλιστα υπήρξαν πρώην πράκτορες μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ που εργάστηκαν ως στελέχη της Intellexa, της εταιρείας δηλαδή που εγκατέστησε το Predator. Στο ενδεχόμενο κατασκοπείας οδηγούσε και το γεγονός ότι άτομα-κλειδιά του κρατικού μηχανισμού αλλά και των Ενόπλων ∆υνάμεων ήταν υπό παρακολούθηση. Τα ονόματα των πρώην πρακτόρων, τις φωτογραφίες τους αλλά και το ιστορικό τους στην Ελλάδα είχα μάλιστα δημοσιεύσει σε πρωτοσέλιδο του Documento. 

Η εισαγγελική έρευνα ωστόσο ούτε έψαξε για κατασκοπεία ούτε είδε ούτε αναζήτησε τους πρώην πράκτορες που αποδεδειγμένα έστησαν το Predator, αφού τα ονόματά τους ήταν δηλωμένα στον ΕΦΚΑ ως εργαζόμενων της Intellexa. Η έρευνα άφησε απέξω και την ΕΥΠ και προτίμησε τους… ιδιώτες. 

Οσα κατέθεσα στην εισαγγελία, τα κατέθεσα και στη δίκη για τις υποκλοπές. Την περασμένη Πέμπτη το δικαστήριο αποφάσισε (κι αυτό αποτελεί πράγματι ιστορική απόφαση) να επεκταθεί η έρευνα στο αδίκημα της κατασκοπείας και να αναζητηθούν οι ευθύνες των Ισραηλινών. Το έκανε το δικαστήριο με περίπου τέσσερα χρόνια καθυστέρηση. 

Από τα 87 άτομα που ήταν σε παρακολούθηση, τα θεσμικά πρόσωπα, όπως ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος, οι υπουργοί της κυβέρνησης, αλλά και ο αντεισαγγελέας του Αρειου Πάγου Χρήστος Μπαρδάκης, δεν έκαναν μήνυση. Ο τελευταίος είχε μάλιστα υποχρέωση να το κάνει ως εισαγγελέας. ∆εν προσήλθαν να καταθέσουν καν για την παρακολούθησή τους αλλά ούτε κλήθηκαν από την εισαγγελία. Η οποία είχε υποχρέωση να τους ρωτήσει αν θεωρούν ότι με την παρακολούθησή τους έχουν εκτεθεί κρατικά μυστικά. 

Οσα γράφω μεταξύ ιστορίας και εξομολόγησης δεν είναι για να ευλογήσω τα γένια μας, αλλά για να καταλήξω σε αυτό που υποστηρίζω τρία χρόνια: η παρακολούθηση μέσω Predator δεν είναι θέμα κάποιων κακών ιδιωτών. Είναι μια μεγάλη υπόθεση κατασκοπείας μέσω της οποίας εκβιάστηκε και εκβιάζεται ο θεσμικός κορμός της χώρας. Η απογοητευτική λειτουργία του πολιτικού συστήματος εντάσσεται κι αυτή στο γενικότερο πλαίσιο των εκβιασμών. Είναι το τηλεκοντρόλ της χώρας. 


Κώστας Βαξεβάνης / koutipandoras.gr

Κυριακή, Μαρτίου 01, 2026

Επικίνδυνο στοίχημα

Ο πρόεδρος Τραμπ παίρνει ένα τολμηρό στοίχημα. Με τον ανοιχτά δηλωμένο στόχο του να απελευθερώσει τον ιρανικό λαό από την κυριαρχία των μουλάδων, έχει θέσει τον πήχη ψηλά  



Η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν είναι ο δηλωμένος στόχος της μεγάλης στρατιωτικής επιχείρησης που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. 

Η εξόντωση του 86χρονου Αλί Χαμενεΐ και πολλών άλλων Ιρανών ηγετών αποτελεί  αναμφίβολα τεράστιο πλήγμα για το καθεστώς των μουλάδων. Αλλά σίγουρα δεν αρκεί για να αλλάξει το καθεστώς. 

Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει στο Ιράν οργανωμένη αντιπολίτευση, οι ΗΠΑ φαίνεται μάλλον να βασίζονται σε «μεταρρυθμιστές εταίρους» εντός των καθιερωμένων δομών εξουσίας στην Τεχεράνη. 

Αυτό το πέτυχαν στη Βενεζουέλα και πιθανότατα επιχειρείται και στην Κούβα. Αλλά στο Ιράν τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. 

Ο πρόεδρος Τραμπ παίρνει ένα τολμηρό στοίχημα. Με τον ανοιχτά δηλωμένο στόχο του να απελευθερώσει τον ιρανικό λαό από την κυριαρχία των μουλάδων, έχει θέσει τον πήχη ψηλά. 

Τάξη και αταξία 

Ποιος δεν θα ευχόταν στους Ιρανούς μια πιο ελεύθερη ζωή από ό,τι έχουν μέχρι τώρα υπό το καθεστώς των μουλάδων; Σύμφωνα  όμως με όλη την ιστορική εμπειρία, η τάξη που επιβάλλεται στρατιωτικά δεν ακολουθείται από τάξη, αλλά μάλλον, πρώτα και αρκετά συχνά για μεγάλο χρονικό διάστημα, από αταξία και εμφύλιο πόλεμο. Ειδικά στη Μέση Ανατολή, όπου τα συμφέροντα – και οι φιλοδοξίες – πολλών γεωπολιτικών παραγόντων αλληλεπικαλύπτονται και συγκρούονται. Αυτό αυξάνει την αστάθεια, καθώς σε κάθε γωνιά της περιοχής υπάρχει και μια μισοξεχασμένη πυριτιδαποθήκη, έτοιμη να εκραγεί. 

Ο πρόεδρος Τραμπ κατέστησε άλλωστε σαφές ότι η «αλλαγή καθεστώτος» δεν πρόκειται να επιτευχθεί μέσω ευρείας χερσαίας εισβολής στο Ιράν, ακόμη κι αν υπάρξουν νεκροί Αμερικανοί. 

Ο Τραμπ βασίζεται στο ότι ο ιρανικός λαός θα αδράξει την ευκαιρία να βγει ξανά μαζικά στους δρόμους και έτσι να επιφέρει την ανατροπή του καθεστώτος. 

«Αναλάβετε τη διακυβέρνηση όταν τελειώσουμε με τους βομβαρδισμούς, αυτή είναι πιθανώς η μόνη σας ευκαιρία για τις επόμενες γενιές», ήταν η έκκληση του Τραμπ στον «μεγάλο, περήφανο ιρανικό λαό». Ο αμερικανικός στόχος είναι να πείσει κυρίως τη νεότερη γενιά των Ιρανών. Σαν να τους λέει: Αφού δεν μπορείτε να μας νικήσετε, ελάτε μαζί μας. Ένα κλασικό παράδειγμα πολιτικής ισχύος. 

Ωστόσο, ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος φάνηκε να έχει αμφιβολίες για το αν η έκκλησή του θα εισακουστεί, αφού πρόσθεσε με νόημα: «Ας δούμε πώς θα αντιδράσετε». 

Η αεροπορία δεν αλλάζει καθεστώτα

Το κατά πόσον η αλλαγή καθεστώτος μπορεί να επιτευχθεί αποκλειστικά μέσω αεροπορικών επιδρομών είναι σίγουρα αμφισβητήσιμο. Αν όχι και απίθανο. 

Οι αεροπορικές επιδρομές μπορούν να καταστρέψουν κτίρια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, να αποδυναμώσουν την τρέχουσα ηγεσία, αλλά δεν θα υπάρξει αλλαγή εξουσίας χωρίς τη συνεργασία ανθρώπων εντός του Ιράν. Ανθρώπων που είναι πρόθυμοι να υποστηρίξουν τον στόχο του Τραμπ και του Ισραήλ. 

Μια ματιά στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη αποδεικνύει του λόγου το ασφαλές, καθώς, παρά και τη χερσαία εισβολή, χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να αλλάξουν τα καθεστώτα. Και ακόμη παραμένουν ασταθή και μπλεγμένα σε εμφύλιους πολέμους.

Η ίδια η CIA σε ανάλυσή της προειδοποιεί ότι οι επιθέσεις θα μπορούσαν να ενισχύσουν τους σκληροπυρηνικούς Φρουρούς της Επανάστασης, που θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό εξουσίας, μετά την εξάλειψη των βασικών ηγετών του καθεστώτος.

Είναι επίσης αρκετά πιθανό οι μαζικές αεροπορικές επιδρομές να οδηγήσουν πολλούς ανθρώπους στο Ιράν να συσπειρωθούν απρόθυμα γύρω από τη δική τους σημαία και να υποστηρίξουν το καθεστώς.

Προς το παρόν, άλλωστε, δεν υπάρχει σαφής εικόνα σχετικά με το πόσο αναμένεται να διαρκέσουν οι επιθέσεις.

Ωστόσο, μια κλιμάκωση που θα επηρεάσει και άλλα κράτη της Μέσης Ανατολής φαίνεται το πιο πιθανό σενάριο προς το παρόν.

Το διεθνές δίκαιο;

Αλλά νομιμοποιεί ο αγώνας για το καλό και τη δικαιοσύνη την παραβίαση του διεθνούς δικαίου; Και νομιμοποιεί αυτή η πολεμική επιχείρηση την παραβίαση του διεθνούς δικαίου, περισσότερο από ό,τι η εισβολή του Βλαντιμίρ Πούτιν για τα όποια ρωσικά συμφέροντα στην Ουκρανία;

Όποιος τώρα χειροκροτεί τις ΗΠΑ και το Ισραήλ – δικαιολογημένα ίσως από ηθική άποψη – θα πρέπει να γνωρίζει ότι η επίθεση στο Ιράν βάζει άλλο ένα καρφί στο φέρετρο της διεθνούς τάξης. Αυτή η τάξη εξακολουθεί να φέρει το όνομα της Συνθήκης της Βεστφαλίας, πριν σχεδόν 400 χρόνια, μετά το  τέλος του Τριακονταετούς Πολέμου. Η βάση της έγκειται στην αναγνώριση ότι κάθε κράτος είναι υπεύθυνο για το δικό του θρησκευτικό και κοινωνικό σύνταγμα και πρέπει να σέβεται αυτό των άλλων.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το να πιστεύουν κάποιοι ότι μέσα σε λίγες ημέρες οι επιθέσεις θα προκαλέσουν αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη είναι, τουλάχιστον, ένα πολύ επικίνδυνο στοίχημα…


Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr 





Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More