«Θα συνεχίσουμε το μποϊκοτάζ στην Coca Cola ό,τι και να γίνει!»

Στον ραδιοφωνικό σταθμό  105.5 μίλησε ο Δημήτρης Αγάς, εργαζόμενος στην Coca Cola, για τη δικαίωση των απεργών εργατών του εργοστασίου της πολυεθνικής στην Θεσσαλονίκη, με την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθήνας, το οποίο απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα της εταιρείας εναντίον τους, επειδή καλούσαν σε μποϊκοτάζ των προϊόντων.

Σύμφωνα με την ίδια απόφαση "το μποϊκοτάζ στο οποίο προτρέπουν το καταναλωτικό κοινό, δεν έχει ως σκοπό τον ανταγωνισμό αλλά την επαναλειτουργία του εργοστασίου της Θεσσαλονίκης και την επαναπρόσληψη των απολυθέντων εργαζομένων, ήτοι αποτελεί μέσο πίεσης για την επίτευξη ενός συνδικαλιστικής, κοινωνικής φύσεως σκοπού."

"Η απόφαση αυτή δικαιώνει τον αγώνα μας" σημειώνει ο κος Αγάς και επισημαίνει τη σημασία αυτής της απόφασης υποστηρίζοντας ότι είναι μια νίκη όχι μόνο δικιά τους "αλλά ολόκληρης της εργατικής τάξης".

Σημειώνεται ότι οι εργαζόμενοι έχουν προσφύγει στην δικαιοσύνη κατά των απολύσεων στο εργοστάσιο της Θέρμης και η απόφαση αναμένεται τον Οκτώβριο.

Οι εργαζόμενοι που βρίσκονται εδώ και 335 ημέρες σε απεργία μετά την ανακοίνωση της εταιρείας για κλείσιμο του εργοστασίου και με δεδομένο τον αποκλεισμό τους από τα μεγάλα ΜΜΕ τον οποίο είχε καταγγείλλει και η ΠΟΕΣΥ από τις 25 Ιουνίου, χρησιμοποίησαν το Διαδίκτυο.

Με συνεχείς αναρτήσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενημέρωναν τους πολίτες για τον αγώνα τους και τους καλούσαν να μποϊκοτάρουν τα προϊόντα της 3Ε, μια κίνηση που γρήγορα ξεπέρασε τα σύνορα της συμπρωτεύουσας και εξαπλώθηκε σε όλη την Ελλάδα.

Μετά την ανταπόκριση των πολιτών στο κάλεσμα των απεργών, ο πολυεθνικός κολοσσός κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα επικαλούμενος σημαντική οικονομική και ηθική βλάβη.

Το δικαστήριο, ωστόσο, έκρινε ότι η προσφυγή της Coca Cola θα πρέπει "να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη δεδομένου ότι το μποϊκοτάζ, το οποίο γίνεται για ιδεολογικούς, πολιτικούς, θρησκευτικούς λόγους, κείται εκτός του Ν.146/1914, επειδή στερείται σκοπού ανταγωνισμού και γίνεται από πρόσωπα που δεν μετέχουν στην ανταγωνιστική διαδικασία. Θεωρείται δε ως νόμιμη απόρροια του ατομικού δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης (άρθρο 14 του Συντάγματος)."

Διαβάστε Περισσότερα »

Ιδιώτες επενδυτές με το πορτοφόλι του Δημοσίου - Του Κώστα Εφήμερου

Διαβάζω στην Ελευθεροτυπία ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει να περάσει νομοσχέδιο με το οποίο θα δοθούν ως αποζημίωση άλλα 350 εκατομμύρια στην κοινοπραξία Μπόμπολα – Ιωάννου – Παρασκευαΐδη – Κόκαλη για τον οδικό άξονα Πελοποννήσου εξαιτίας της μειωμένης κίνησης στους αυτοκινητόδρομους.

 

Ανάλογες προβλέψεις υπάρχουν και στις συμβάσεις που έχουν υπογράψει οι ίδιοι εργολάβοι για την κατασκευή των εργοστασίων επεξεργασίας απορριμμάτων. Το κράτος εγγυάται δηλαδή ότι αν ο εργολάβος πέσει έξω στους υπολογισμούς του θα τον αποζημιώσει για τον κόπο του.

Ωστόσο τα έργα αυτά γίνονται με τα χρήματα του κράτους μέσω των ταμείων ΕΣΠΑ και τις περιβόητες Συμπράξεις Δημοσίου Ιδιωτικού Τομέα. Ακόμα όμως και στην περίπτωση που δεν υπάρχουν υπερτιμολογήσεις το τμήμα του έργου που πρέπει να χρηματοδοτηθεί από τον ιδιώτη επενδυτή καλύπτεται συνήθως από ένα τραπεζικό δάνειο. Και οι Τράπεζες φυσικά δίνουν αυτά τα δάνεια αφού οι συμβάσεις παραχώρησης εκμετάλλευσης περιλαμβάνουν δικλίδες σαν αυτή που αποκαλύπτει η Ελευθεροτυπία.

Έτσι την ίδια ώρα που το κράτος υπογράφει με την Τρόικα ρήτρες σύμφωνα με τις οποίες οι συντάξεις θα δίνονται στους δικαιούχους μόνο αν τα ταμεία έχουν τα χρήματα, από την άλλη φροντίζει για τα συμφέροντα των εργολάβων εγγυόμενο τα κέρδη τους.

Στην χώρα των μνημονιακών ΜΜΕ η κεντρική προπαγάνδα λέει ότι το δημόσιο προκάλεσε την δημοσιονομική κατάρρευση. Φαίνεται λες και υπάρχει μια γενική παραδοχή ότι οι ρουσφετολογικές προσλήψεις επί δεκαετίες προσέθεσαν ένα αβάσταχτο βάρος στα ελλείματα του κράτους και σαν ωρολογιακή βόμβα κάποια στιγμή που ξεπεράστηκε το σημείο αντοχής έγινε η έκρηξη που έφερε την σημερινή εικόνα της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα.

Επειδή όμως είμαι λαϊκιστής θέλω να κάνω μια σύγκριση: Ο Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε ότι θα δοθούν 2,2 δις ευρώ για πρόσθετες εργολαβικές αποζημιώσεις προκειμένου να επανεκκινήσουν τα έργα στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους ή αν το θέλετε σε μισθούς δημοσίου (με βάση το μέσο όρο μισθοδοσίας σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ), το κράτος θα δώσει στους εργολάβους όσα θα χρειαζόταν για να πληρώσει τον ετήσιο μισθό σε 210.000 δημοσίους υπαλλήλους μόνο και μόνο επειδή έπεσε η κίνηση στους δρόμους.

Κι αν το θέλετε διαφορετικά, τα έσοδα που υπολογίζει το κράτος από την είσπραξη του ΕΝΦΙΑ είναι λίγο περισσότερα από τα χρήματα με τα οποία θα αποζημιώσει φέτος τους ολιγάρχες που έπεσαν έξω στον προγραμματισμό τους. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να άρει την προστασία της πρώτης κατοικίας στο τέλος του 2014 και ο Μάκης Βορίδης ισχυρίζεται ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους αυτοί που δανείστηκαν περισσότερα από όσα μπορούσαν να ξεπληρώσουν.

Αυτή την είδηση δεν θα την δείτε στο κεντρικό δελτίο του MEGA. Εκεί θα παρακολουθήσετε μόνο τους αναλυτές που θα συνεχίσουν να σας πείθουν ότι το δημόσιο αποτελείται από ρεμπεσκέδες που εξαιτίας τους βρίσκεστε στην κατάσταση που είσαστε σήμερα.

 

Κώστας Εφήμερος

Σάββατο 30 Αυγούστου 2014

ΤheΡressΡroject.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ειδύλλιο Ευαγγελάτου - ΝΕΡΙΤ, με προίκα δωρεάν διαφήμιση

Ερωτηματικά προκαλούν οι πληροφορίες για τους όρους της επικείμενης συνεργασίας του Ν. Ευαγγελάτου με τη ΝΕΡΙΤ. Το "αμισθί" και η παροχή δωρεάν διαφημιστικού χρόνου για τις ιστοσελίδες του δημοσιογράφου 

Προ των πυλών της ΝΕΡΙΤ βρίσκεται ο δημοσιογράφος Νίκος Ευαγγελάτος, ωστόσο οι πληροφορίες για τις λεπτομέρειες της συνεργασίας, αν επιβεβαιωθούν, προκαλούν ήδη πολλά ερωτηματικά.

Η εκπομπή που θα παρουσιάζει ο κ. Ευαγγελάτος, θα είναι παρόμοια με αυτή που είχε στον τηλεοπτικό σταθμό του ΣΚΑΙ και θα μεταδίδεται κάθε μέρα από τις 6 έως και τις 8 το απόγευμα.

Ο δημοσιογράφος βρέθηκε στα γραφεία της ΝΕΡΙΤ  και όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει και απομένουν τα τυπικά.

“Υπάρχουν σκέψεις” δήλωσε στις Τυπολογίες ο καθηγητής πρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος της ΝΕΡΙΤ, Αντώνης Μακρυδημήτρης για τη συνάντηση στο Ραδιομέγαρο, με το Νίκο Ευαγγελάτο. Σύμφωνα πάντα με τις Τυπολογίες οι σκέψεις αυτές προφανώς, όταν θα διατυπωθούν θα λάβουν μορφή και θα προωθηθούν στο ΔΣ της ΝΕΡΙΤ προς συζήτηση.

Στη συνάντηση του προέδρου της ΝΕΡΙΤ καθηγητή Αντώνη Μακρυδυμήτρη και του αντιπροέδρου του Δ.Σ. Ροδόλφου Μορώνη με τον Νίκο Ευαγγελάτο σύμφωνα με πληροφορίες,  συμφωνήθηκε ότι αν και εφόσον προχωρήσει η συνεργασία, θα είναι "αμισθί".  Η ΝΕΡΙΤ όμως θα του παράσχει δωρεάν διαφημιστικό χρόνο για τις ιστοσελίδες τις οποίες έχει μαζί με τη σύζυγό του Τατιάνα Στεφανίδου.

Το ερώτημα είναι αν τελικά το "αμισθί" είναι περισσότερο κοστοβόρο για τον Έλληνα φορολογούμενο, εφόσον μιλάμε για δωρεάν διαφήμιση σε δημόσια συχνότητα.

Πώς δηλαδή η κρατική τηλεόραση, που λειτουργεί  με ανταποδοτικό τέλος, θα διαφημίζει δωρεάν ιστοσελίδες ιδιωτικών συμφερόντων

Το παράδοξο, είναι ότι η πρώην ΕΡΤ ονομάστηκε ΝΕΡΙΤ (Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία Ιντερνετ και Τηλεόραση), για να συμπεριληφθούν στη νέα ονομασία και οι δημοσιογραφικές υπηρεσίες, που  παρέχει στο διαδίκτυο μέσω της ιστοσελίδας  http://www.nerit.gr/. Μάλιστα είχε τεθεί και ως όρος στις συνεργασίες με τους δημοσιογράφους, να μην απασχολούνται σε ανταγωνιστικά μέσα.

Αν κλείσει η συμφωνία,  θα πρόκειται για εξωτερική παραγωγή, θα υπάρξουν και συνεργάτες που λογικά θα αμειφθούν και καλό θα είναι ο λογαριασμός να γίνει γνωστός πριν πέσουν οι όποιες υπογραφές, για να ξέρει ο φορολογούμενος ποιους και γιατί θα  πληρώνει.

Για την ιστορία, το ανταποδοτικό τέλος ισχύει από 1.1.2014 μετά από σχετική εισήγηση του Δ.Σ. της ΝΕΡΙΤ Α.Ε. και εισπράττεται μέσω του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος. Υπολογίζεται δε, στα 3 ευρώ μηνιαίως για κάθε λογαριασμό.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, τα έσοδα από το ανταποδοτικό τέλος για το 2014 έχουν προϋπολογιστεί στα 191 εκ. ευρώ από τα οποία τα 101 εκ. καλύπτουν το κόστος λειτουργίας της ΝΕΡΙΤ. Η εταιρεία θα συνεισφέρει 91,4 εκ. στο πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού για το 2014.
Το 2012, το κόστος λειτουργίας της ΕΡΤ ήταν 245 εκ. ευρώ και τα συνολικά έσοδα από το ανταποδοτικό τέλος περίπου 300 εκατ. ευρώ.


πηγή : news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αγάπη και ανταγωνιστικότητα μόνο - Του Κώστα Βαξεβάνη

Τώρα που η Ελλάδα γέμισε με μπουκαλάκια και ακριβές συσκευασίες λαδιού που υπόσχονται όσο σχεδόν και ο Σαμαράς το ελληνικό οικονομικό θαύμα, είναι ίσως χρήσιμο να ρίξουμε και μια ματιά στο γερμανικό θαύμα. Για να ξεκαθαρίσουμε όμως πρώτα με το ελληνικό θαύμα, οι θεωρίες που εμφανίζουν τη χώρα να έχει ανάγκη από έξυπνες ιδιωτικές πρωτοβουλίες και απεριόριστη αγάπη που θα ανατρέψει την αρνητική ενέργεια του κακού κρατισμού, είναι ίσως καλές θεωρίες για διασκεδαστικό ράφτινγκ στο Ποτάμι της πολιτικής ανεμελιάς, αλλά δεν είναι αλήθεια. 

Η χώρα δεν κατοικείται από τεμπέληδες που πρέπει να τιμωρηθούν ή να αποστομωθούν από εφευρετικούς νεοεπιχειρηματίες των social media και του διαδικτύου, αλλά από πολίτες που διαμορφώθηκαν σε συγκεκριμένες συνθήκες. Η χώρα, με την ένωσή της με την πάλαι ποτέ ΕΟΚ, αυτό που σήμερα εμφανίζεται ως ευρωπαϊκό ιδεατό που δεν μπορεί όμως να αποδείξει τους ισχυρισμούς του, γνώρισε την αποπαραγωγικοποίηση εξαιτίας της. Εργοστάσια έκλεισαν με επιδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση (τα εργοστάσια ζάχαρης είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση), αλιευτικοί στόλοι καταστράφηκαν πάλι με επιδότηση και η ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία έχασαν κάθε ποιοτικό χαρακτηριστικό από την επιδότηση των στρεμμάτων. Προσέξτε: δεν επιδοτήθηκε το προϊόν, ούτε η ποιότητα αλλά τα στρέμματα. Έτσι για μεγάλο διάστημα, συνέφερε τον έλληνα αγρότη να πάρει επιδότηση και μάλιστα πολλές φορές με ψεύτικα στρέμματα, παρά να καλλιεργήσει τη γη. Έτσι δημιουργήθηκε μια παρασιτική Ελλάδα, στην οποία οι γεωπόνοι έγραφαν στα γραφεία επιδοτήσεις αντί να είναι στα χωράφια και να συμβουλεύουν τους αγρότες τι να καλλιεργήσουν.

Αυτό το «Ευρωπαϊκό» μόρφωμα που παρουσιάζει τον εαυτό του ως προφητεία σωτηρίας, άρχισε να μοιράζει φτηνό δανεικό χρήμα. Ο κύριος Παπαδήμος, αργότερα μνημονιακός πρωθυπουργός που καταλόγισε στους Έλληνες ότι ζούσαν με δανεικά, προέτρεψε δημόσια την κυβέρνηση Σημίτη να δώσει, το 2000, φτηνά δάνεια. Η τηλεόραση δημιουργούσε την ίδια ώρα τα καταναλωτικά πρότυπα στα οποία έπρεπε να αναλωθούν αυτά τα δάνεια. Η Ελλάδα μέσα στην αγκαλιά της ΕΕ, έγινε μια χώρα που ερωτοτροπούσε με τον παρασιτισμό, τα σύμβολα ευωχίας και αγόραζε με δανεικό χρήμα γερμανικά αυτοκίνητα, γερμανικά όπλα και γερμανική τεχνολογία SIEMENS. Σε πολλαπλάσιες τιμές φυσικά, αφού έπρεπε να πληρωθούν και οι μίζες που έδιναν οι διεφθαρμένοι Γερμανοί στους Έλληνες διεφθαρμένους συνεργάτες τους.

Είναι ίσως γοητευτικό σήμερα να ονειρεύεσαι όμορφα μπουκαλάκια λαδιού στα οποία συσκευάζεις εκτός από το λάδι και τα όνειρα μιας άλλης Ελλάδας, αλλά αυτό δεν είναι σωτηρία, ούτε οργανωμένη οικονομική πολιτική.
Ας πάμε λοιπόν τώρα στο γερμανικό θαύμα. Αυτό συνίσταται σύμφωνα με τη Μέρκελ, σε δύο συνταγές. Τη δημοσιονομική πειθαρχία και την ανταγωνιστικότητα. Όταν οι Γερμανοί και οι ευρωπαίοι νεοφιλελεύθεροι μιλούν για ανταγωνιστικότητα, εννοούν ένα πράγμα. Φτηνά μεροκάματα που θα οδηγήσουν σε φτηνά προϊόντα τα οποία έτσι θα είναι ανταγωνιστικά. Σε καμιά περίπτωση δεν εννοούν βεβαίως, τμήμα αυτής της ανταγωνιστικότητας να επωμισθεί ο εργοδότης κάνοντας σκόντο από τα κέρδη του. Αν η ανταγωνιστικότητα που ονειρεύονται ήταν σωτηρία, τότε ούτε στο Πακιστάν, ούτε στην Ινδία, ούτε στην Αφρική θα πέθαινε κόσμος απ την πείνα, αφού τα μεροκάματα εκεί εξασφαλίζουν την πλήρη ανταγωνιστικότητα. Η Καμπούλ έπρεπε να ζει το δικό της success story και το Ισλαμαμπάντ να είναι παράδεισος επενδύσεων.

Τι εννοούν όμως λέγοντας δημοσιονομικό νοικοκύρεμα; Εννοούν και το δείχνουν, πως το σύνολο των δαπανών που πρέπει να κάνει το κράτος υπέρ της κοινωνικής πρόνοιας, πρέπει να ελαττωθεί. Αυτό το «νοικοκύρεμα» χτυπά δικαιώματα που η Ευρώπη είχε κατακτήσει πριν δεκαετίες, μετατρέποντας σε υπηρεσίες επί πληρωμή αυτό που ήταν υποχρέωση του κράτους. Η Ελλάδα είναι ένα καλό παράδειγμα στο τι εννοούν. Ο πρώην υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, πήρε εύσημα από τον Σαμαρά για τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης. Το κόστος της δαπάνης δεν έπεσε, απλώς μετακύλησε μέσω της συμμετοχής στον ασθενή. Ταυτόχρονα, οι περικοπές στα νοσοκομεία στο όνομα φαινομένων που οι ίδιοι δημιούργησαν, σπρώχνουν τους πολίτες στην ιδιωτική υγεία. Τα ίδια συμβαίνουν και στην Παιδεία.

Αλλά ας πάρουμε την ίδια τη Γερμανία. Είναι ένα υπόδειγμα μερκελικής δημοσιονομικής πειθαρχίας. Σε αυτήν λοιπόν την πειθαρχημένη χώρα, το ένα τρίτο των πολιτών ζουν, σύμφωνα με τις γερμανικές στατιστικές, στα όρια της φτώχειας. Είναι υποαπασχολούμενοι, ωρομίσθιοι της πείνας που δουλεύουν μερικές ώρες εξασφαλίζοντας την επιβίωσή τους ενώ ταυτόχρονα δεν είναι δηλωμένοι ως άνεργοι ώστε να ανεβάζουν τους δείκτες ανεργίας. Το ποσοστό αυτών που ανασαίνουν για να μην πεθάνουν στη γερμανική κοινωνία αυξάνεται συνεχώς. Η άλλη Γερμανία, ωστόσο, των Τραπεζών και της οικονομικής ελίτ, αναπτύσσεται και πλουτίζει μέσα στην κρίση. Βέβαια οι Γερμανοί, ακόμη και αυτοί που είναι πλήρως απασχολούμενοι, έχουν 10 χρόνια να δουν αύξηση.

Αξίζει άραγε όλη αυτή η δημοσιονομική προτεσταντική πειθαρχία; Γιατί, για να γίνουμε Γερμανία και να λέμε ότι πεθαίνουμε σε ένα ισχυρό κράτος και όχι σε ένα ανίσχυρο; Και επειδή αυτή η πειθαρχία προωθείται με το λαϊκό παράδειγμα ενός νοικοκυρεμένου σπιτιού που ζει τακτοποιημένο, το παράδειγμα αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν θέλει πειθαρχία νοικοκυριού και ισότητας. Θέλει μια πειθαρχία στην οποία στο νοικοκυριό κάποιοι θα δουλεύουν για να εξασφαλίζουν έσοδα σε ένα πειθαρχημένο σπίτι, αλλά καλά θα περνάει μόνο αυτός που επιβάλει την πειθαρχία. Οι υπόλοιποι απλώς θα μπορούν να λένε πως ζουν και πεθαίνουν σε ένα πειθαρχημένο σπίτι.


Κώστας Βαξεβάνης
koutipandoras

Διαβάστε Περισσότερα »

Η κυβέρνηση βάζει λουκέτο στην ΚΗ εφορεία αρχαιοτήτων που ανασκάπτει τον τύμβο της Αμφίπολης...

Ούτε ο αρχαιολογικός θησαυρός της χώρας δεν μπορεί να βάλει φρένο στη μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά. Την ώρα που όλος ο πλανήτης παρακολουθεί την πορεία των ανασκαφών στον λόφο Καστά, η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την εφορεία αρχαιοτήτων που διενεργεί τις ανασκαφές!

Ακολουθεί ανακοίνωση του συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων
Δημοσιεύτηκε το Προεδρικό Διάταγμα του Νέου Οργανισμού του ΥΠΠΟΑ στο ΦΕΚ 171/Α/28-8-2014. 

Χωρίς να προηγηθεί κανένας διάλογος ούτε με τους εργαζόμενους, ούτε με τους υπηρεσιακούς παράγοντες, ούτε με τους λοιπούς εμπλεκόμενους φορείς –παρά τις συνεχείς εκκλήσεις του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων εδώ και τρία χρόνια με διαρκή υπομνήματα– η αρχαιότερη Υπηρεσία του ελληνικού κράτους αλλάζει δομή, όταν ο προηγούμενος Οργανισμός θεσμοθετήθηκε μόλις το 2003, και δεν έχει αποτιμηθεί καν η λειτουργία του.

Τη στιγμή που η κυβέρνηση παριστάνει ότι ρίχνει βάρος στην αρχαιολογική έρευνα εκμεταλλευόμενη πολιτικά τη συνεχιζόμενη ανασκαφική έρευνα στον Τύμβο Καστά της Αμφίπολης, ταυτόχρονα:
 
· Συρρικνώνει τις Εφορείες Αρχαιοτήτων σε όλη τη χώρα, που είναι η πραγματική ραχοκοκαλιά της προστασίας και της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ακόμη και η ΚΗ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, που διενεργεί τις ανασκαφές στην Αμφίπολη, θα πάψει να υπάρχει στις 28 Οκτωβρίου 2014, στο βωμό της «οριζόντιας μείωσης δομών» κατά 40% που ζητάει η Τρόικα και το ΥΔΜΗΔ.
 
· Εξαφανίζει από τα Μουσεία νευραλγικά Τμήματα, όπως αυτά των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και των εκθέσεων, ανοίγοντας το δρόμο για να τα παραχωρήσει σε ιδιώτες.
 
· Ιδρύει πέντε νέες υπηρεσίες υπαγόμενες απευθείας στο Γραφείο Υπουργού, μιας και εκεί, φαίνεται, δεν χρειάζεται να τηρηθεί η «μείωση των οργανικών δομών».
 
Μία από αυτές, η «Ειδική Υπηρεσία Προβολής και Αξιοποίησης» φαίνεται ότι ήδη έχει αρχίσει άτυπα να λειτουργεί με αφορμή την Αμφίπολη, εμπλέκοντας εξωϋπηρεσιακούς παράγοντες που δήθεν προσφέρουν υπηρεσίες αφιλοκερδώς, προκειμένου να υπαχθούν τα αποτελέσματα της αρχαιολογικής έρευνας με απαράδεκτο τρόπο στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς!
 
· Καταργεί όλες τις κενές οργανικές θέσεις, σε ένα Υπουργείο που είναι ήδη υποστελεχωμένο, προσπαθώντας να διαιωνίσει αυτή την απαράδεκτη κατάσταση.
 
· Θέτει σε ομηρία όλους τους προϊστάμενους Διευθύνσεων και Τμημάτων (ακόμη και αυτούς που έγιναν Τμηματάρχες μόλις ενάμιση μήνα πριν!), αφού σύμφωνα με τις τελευταίες νομοθετικές παρεμβάσεις του ΥΔΜΗΔ, με την ισχύ των νέων Οργανισμών λήγει η θητεία των Διευθυντών και… ο Υπουργός τοποθετεί προϊστάμενους στις νεοσύστατες Υπηρεσίες κατά το δοκούν!
 
· Η πολιτική ηγεσία παίρνει την ευθύνη να προκαλέσει τεράστια αναστάτωση στα 600 έργα ΕΣΠΑ με συνολικό προϋπολογισμό 744 εκ. ευρώ και στις εκατοντάδες σωστικές ανασκαφές στο πλαίσιο έργων τρίτων, που εκτελούνται αυτή τη στιγμή από τις υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ. Κι όλα αυτά στο όνομα δήθεν της «εξοικονόμησης»!
 
Η οικονομική επιβάρυνση που θα προκληθεί και τα σημαντικά προβλήματα που θα ανακύψουν, και οι καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση των πολιτών βαρύνουν εξ ολοκλήρου την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου και την Κυβέρνηση.

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, στη βάση των αποφάσεων διαδοχικών Συνελεύσεων του, θα προχωρήσει σε κινητοποιήσεις και σε κάθε νομική ενέργεια προκειμένου να μην εφαρμοστεί αυτό το Οργανόγραμμα.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ

Διαβάστε Περισσότερα »

Όρκος - Του Πιτσιρίκου

Με τυμπανοκρουσίες ορκίστηκαν οι νέοι περιφερειάρχες, οι νέοι δήμαρχοι, οι νέοι δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι. Άλλοι επέλεξαν τον θρησκευτικό όρκο και άλλοι τον πολιτικό όρκο. Κρίμα που δεν είχαν την δυνατότητα να δώσουν και έναν στρατιωτικό όρκο, ώστε να υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη ποικιλία.

Γιατί ορκίζονται οι δήμαρχοι, οι περιφερειάρχες και οι δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι;

Γιατί ορκίζονται οι πολιτικοί;

Αφού είναι βέβαιο πως θα τον πατήσουν τον όρκο τους.

Αν δεν ήταν βέβαιο πως θα τον πατήσουν τον όρκο τους, δεν θα υπήρχε λόγος να ορκίζονται.

Να θυμίσω πως η σημερινή θέση της χώρας μας οφείλεται σε ανθρώπους που ορκίστηκαν πολλές φορές με το χέρι στο ιερό Ευαγγέλιο, αν και το Ευαγγέλιο απαγορεύει τον όρκο.

Αλλά, όταν αποδείχτηκαν επίορκοι, δεν ήρθε ποτέ ο Θεός να τους τιμωρήσει.

Σύμφωνα με τον Αισχύλο, δεν είναι οι όρκοι απόδειξη της αξιοπιστίας του ανθρώπου, είναι ο άνθρωπος που δίνει αξιοπιστία στον όρκο.

Πολλοί άνθρωποι έδωσαν αυτές τις ημέρες τον ίδιο όρκο με αυτόν που έδωσε ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο οποίος -αν και ορκισμένος- έχει προφυλακιστεί.

Να το θυμούνται.


pitsirikos
Από pitsirikos.net

Διαβάστε Περισσότερα »

Αμφίπολη: «Πρώτα έφτασαν οι αρχαιοκάπηλοι και μετά οι αρχαιολόγοι» - Μαρτυρία: Πώς έδρασαν οι αρχαιοκάπηλοι στην Αμφίπολη

Η συγκλονιστική εξομολόγηση ενός 82χρονου για την αρχαιοκαπηλία στην Αμφίπολη. "Οι αρχαιολόγοι φτάνουν μετά" αναφέρει χαρακτηριστικά. 

26.04.1956, Αμφίπολη: "Άρχισαν συστηματικές ανασκαφές στην Αμφίπολη σ' ένα μεγάλο νεκροταφείο για να προστατευτεί η περιοχή από την αρχαιοκαπηλία. Πήρα την απόφαση να αρχίσω, παρά τις αδυναμίες, για να διασωθεί το καταπληκτικό πλήθος των κτερισμάτων. Ο τόπος ήταν γεμάτος σκάμματα και τομείς αρχαιοκαπήλων".

Έτσι περιγράφει, στο ημερολόγιό του, ο αρχαιολόγος Δημήτρης Λαζαρίδης την αναγκαιότητα της έναρξης ανασκαφών στην Αμφίπολη και την προστασία της περιοχής από την Αρχαιολογική Εταιρεία, προκειμένου να χαρακτηριστεί άμεσα τότε, αρχαιολογικός χώρος, έτσι ώστε να βάλει "φρένο" στους αρχαιοκάπηλους, που πρόλαβαν πριν από αυτόν να ξεκινήσουν τις "εκσκαφές" και να συλήσουν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους.

"...Στην Αμφίπολη ήρθαμε με την οικογένειά μου, όταν ήμουν επτά ετών" θα θυμηθεί ο 82χρονος, σήμερα, Κ.Ε. που εξιστορεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πώς μπήκε ο ίδιος στο "βασίλειο" της (παράνομης) συλλογής αρχαίων αντικειμένων, που αφθονούσαν, όχι μόνο στους αρχαιολογικός χώρους της Αμφίπολης, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.

Η ζωή του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Έφτασε για να σκάψει, από τις Σέρρες μέχρι και στις Μυκήνες, ενώ -όπως λέει, γελώντας- στη Βεργίνα έσκαψε πριν από τον Μανόλη Ανδρόνικό.

"Οι αρχαιοκάπηλοι, όπως τους λένε, πάνε πρώτοι, οι αρχαιολόγοι φτάνουν μετά" μας λέει και ξετυλίγει κάποιες πτυχές μιας διαδρομής, που παρόμοια διήνυσαν και διανύουν νύχτες, σε κάμπους και βουνά, χιλιάδες άλλοι "συνάδελφοί" του, κατακυριευμένοι, όπως κι αυτός, από το πάθος του σκαψίματος ή -αν θέλετε- τον "πυρετό του χρυσού".

Παιδί πάμφτωχης προσφυγικής οικογένειας, άφησε μαζί με τους δικούς του, το 1927, τη Δράμα, με τα πολλά κουνούπια και την ελονοσία και κατέφυγαν νοτιότερα, στην Αμφίπολη. "Τα πολλά κουνούπια της λίμνης και η ελονοσία ανάγκασαν τότε τους πρόσφυγες να φύγουν από εκεί. Άφησαν τότε τα ζώα τους ελεύθερα να τους οδηγήσουν- όπου εκείνα θα ησύχαζαν, εκεί θα εγκατασταίνονταν. Έτσι διάλεξαν και εγκαταστάθηκαν στον σημερινό οικισμό της Αμφίπολης που τότε τού δώσανε το όνομα Νεοχώρι (Γενίκιοη)" εξιστορεί ο 82χρονος.

"Η οικογένειά μου ήρθε από τη Δράμα το 1944. Ήμασταν κτηνοτρόφοι. Θυμάμαι που πήγαιναν τα γίδια να βοσκήσουν ψηλά εκεί, στον λόφο Καστά, είχε πολύ αέρα και μου άρεσε να ανεβαίνω στην κορυφή... Το 1953, πήγα φαντάρος. Στο χωριό είχε πολύ φτώχεια… Όταν γύρισα, μαζί με τον αδερφό μου ξεκινήσαμε να βγάζουμε τις οβίδες από τον λόφο. Είχαν μείνει πολλές από τον Βαλκανικό πόλεμο. Βγάζαμε μολύβια και 'τούντσια' και τα πουλούσαμε στη Θεσσαλονίκη, δώδεκα δραχμές το κιλό. Τις βρίσκαμε εύκολα, γιατί, όταν χτυπούσε η οβίδα, άφηνε ίχνη καπνού στα βράχια, ήταν ζεστή και άφηνε καπνούς. Υπήρχαν, όμως, τρύπες που δεν είχαν καπνούς. Σκάψαμε... ήταν τάφοι. Έτσι άρχισαν όλα" λέει ο Κ.Ε., "ξεδιπλώνοντας" τις μνήμες του στις πρώτες εκσκαφές των τυμβωρύχων και τις θεαματικές ανακαλύψεις τους.

"Εδώ έσκαβαν όλοι" θα μας πει, για να προσθέσει: "ο τόπος είναι ημίβραχος, έσκαβες δέκα πόντους και φαινόταν, αν ήταν σκαμμένος ο τάφος. Σκάβαμε κυρίως στην Ακρόπολη, απέναντι από το σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο, στα 'καλά μνήματα', έμειναν οι πλούσιοι εκεί. Άνοιξα πολλούς τάφους: αν ήταν γυναικείος ο τάφος, βρίσκαμε χρυσά σκουλαρίκια, περιδέραια και καρφίτσες, αν ήταν αντρικός κάποια αντικείμενα και δακτυλίδια. Πηγαίναμε βράδυ, ήμασταν το πολύ δυο-τρεις. Τα πουλούσαμε στον έμπορο και ο καθένας έπαιρνε το μερτικό τους. Η συναλλαγή γινόταν στη Θεσσαλονίκη. Αν έβρισκες κάτι, έπαιρνες τον έμπορο και του το έλεγες. Έβρισκαν και αγαλματίδια και τα πουλούσαν στους μεγάλους αρχαιοκάπηλους ή σε αυτούς που έκαναν συλλογές".

Η άφιξη του Δημήτρη Λαζαρίδη

Το 1955 -συνεχίζει- "ήρθε ο αρχαιολόγος από την Καβάλα, ο Δημήτρης Λαζαρίδης και ξεκίνησε τις αρχαιολογικές εργασίες. Είχα βρει τότε τριάντα αγαλματίδια, δούλευα στον δρόμο και άνοιγα τη διακλάδωση προς το χωριό μέσα, φαρδαίναμε τον δρόμο, τριάντα κούκλες, περιστέρια "αλεπές" και γυναικεία πρόσωπα, τα παρέδωσα στο Λαζαρίδη. Δεν μου έδωσαν καμία αμοιβή... Μια μέρα, καθώς άνοιγε τον δρόμο η μπουλντόζα, πετάχτηκε ένα κεφάλι μαρμάρινο. Το παρέδωσα και αυτό, αλλά λεφτά δεν πήρα ακόμη".

1964-1965: "Μετά την έρευνα του νεκροταφείου, προχώρησα στην έρευνα της πόλης. Επιχείρησα ένα πλήθος δοκιμαστικών τομών στην ομαλή έκταση της Αμφίπολης, όπου υπήρχαν οι παλαιοχριστιανικές βασιλικές. Οι έρευνες αυτές ήταν άκαρπες. Εντούτοις πίστευα ότι εδώ θα έπρεπε να βρισκόταν ο σημαντικότερος χώρος της πόλης και ίσως η Αγορά. Την πεποίθησή μου ενίσχυε το γεγονός ότι οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού ονόμαζαν αυτό το χώρο Μπεζεστένι και ότι εδώ αποκαλύπτονταν, όταν όργωναν, αξιόλογα τυχαία ευρήματα, όπως επιγραφές και αγάλματα. Η πόλη αυτή, που έγινε αποικία των Αθηναίων στα χρόνια του Περικλή, δηλαδή την εποχή της μεγάλης ακμής της Αθήνας, είμαι βέβαιος πως ήταν ένα μεγάλο κοσμοπολίτικο κέντρο. Από τα πιο μακρινά μέρη υπήρχαν παροικίες στην Αμφίπολη. Και, φυσικά, υπήρχαν ντόπια εργαστήρια κοσμημάτων, γλυπτών, αγγειοπλαστικής" γράφει στο ημερολόγιό του ο Δημήτρης Λαζαρίδης.

"Εμείς δείξαμε τον Λαζαρίδη που ήταν η Νεκρόπολη" θα πει ο 82χρονος Κ.Ε.
"Αλλά, όμως, το πλέον αξιόλογο κτίριο ήτο ναός παλαιοχριστιανικών χρόνων αποκαλυφθείς εις τη θέσιν Μπεζεστένι και εντός αγρού του Ιωσήφ Ευθυμιάδη, ανατολικώς της αποκαλυφθείσης εν έτει 1961 κιονοστοιχίας... Εντός της Κοινότητας Αμφιπόλεως, όπισθεν της οικίας του Γεωργίου Παπαδόπουλου, κατά τη διάνοιξη των θεμελίων δια την οικοδομήν της εκκλησίας του χωριού, είχε διαπιστωθεί η ύπαρξις ορθογώνιου σκάμματος επί του μαλακού βράχου... Διαπιστώθη ούτως ότι πρόκειται περί λαξευτού τάφου εκ των λεγόμενων μακεδονικών Ταφή, δεν διαπιστώθει ούδ΄ανευρέθησαν οστά" αναφέρει ο Δημήτρης Λαζαρίδης στα Πρακτικά της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας έτους 1964, διαπιστώνοντας ότι αρχαιολογικοί τάφοι υπήρχαν, αλλά ήταν άδειοι.

  "Ο Λαζαρίδης έβγαινε με μια τσάντα στο χωριό και μάζευε ό,τι μπορούσε, ζητούσε ό,τι είχε βρει ο καθένας να του το παραδώσει και τότε τα παρέδωσα και εγώ" σημειώνει ο Κ.Ε., η δράση του οποίου θα "φτάσει" μακριά και πέρα πλέον από την Αμφίπολη.

"Εγώ άρχισα από τους πρώτους" θα ομολογήσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και θα συμπληρώσει: "πήγα παντού -μέχρι τις Μυκήνες- πηγαίναμε δύο- τρία άτομα, ξέραμε πού ήταν, ψάχνοντας τα έβρισκες. Πήγα στη Βεργίνα πριν από τον Ανδρόνικο. Ήμασταν τέσσερα άτομα και πήγαμε τρία μέτρα βάθος, βρήκαμε ένα φτυάρι σπασμένο, πήγαν άλλοι πριν από εμάς" θα πει απογοητευμένος και θα τονίσει: "πρώτα πάνε οι αρχαιοκάπηλοι σε έναν αρχαιολογικό χώρο και μετά οι αρχαιολόγοι... αυτοί διαβάζουν μόνο στα βιβλία...".

"Στην Ορμύλια της Χαλκιδικής με συνέλαβαν. Αλλά δεν ήμουν εκεί, το κάνανε συνωμοσία ο διοικητής Ασφαλείας, ο Οικ., με άλλα 'κοπρόσκυλα' της δουλειάς, τρώγανε μαζί φαίνεται, πλήρωσα 1.700.000 δραχμές, για να μην μείνω φυλακή, για μένα και τον αδερφό μου, είπαν πως οδηγούσα μπουλντόζα: εγώ δίπλωμα δεν είχα... Θυμάμαι, ένα βράδυ του 1977 ήμασταν στο Μελισσουργό της Ν. Απολωνίας, κάτω στον δρόμο -Παζαρούδα λέγεται το χωριό- εκεί ψάχναμε, κάποιος μας πρόδωσε και ήρθε η αστυνομία, μας έπιασε και μας πήγε στα Λαγκαδίκια. Εγώ ήμουν τολμηρός, θαρραλέος. Εγώ θα την κοπανήσω, είπα στον αδερφό μου, βγαίνω από την πόρτα και τρέχω, δύο τη νύχτα, πάω στον ταξιτζή στον γιο του προέδρου. Ήταν μια γριά Πόντια, δικιά μας. 'πάντον, όπου θέλει, μπορεί να έχει άρρωστο' λέει του γιου της. Τού λέω Θεσσαλονίκη πρέπει να πάω, έχω άρρωστο στο νοσοκομείο- ψέματα τού είπα. Το πρωί παίρνει ο διοικητής και μου λέει: την κοπάνησες, έτσι;. Τι να κάνω, τού είπα...

Έτσι, ένα βράδυ έφυγα και από τη Ζίχνη. Δικαστήκαμε, έφαγα πενήντα μέρες φυλακή, πληρώσαμε... Τώρα είναι κακούργημα, τότε ήταν πλημμέλημα. Δεν πλήρωναν οι αρχαιολογικές υπηρεσίες, δεν υπήρχε ούτε φύλακας, ούτε τίποτα, ούτε ήταν χαρακτηρισμένα αρχαιολογικά. Πολλή φτώχεια. Με αυτά ίσα ίσα που συντηρούνταν ο κόσμος... άλλοι έπαιρναν τα λεφτά" μας λέει ο Κ.Ε., χωρίς, ωστόσο, να μας αποκαλύπτει ποιοι τα έπαιρναν.

"Μετά το 1980, όλοι στην Αμφίπολη πήραν μηχανήματα ανιχνευτές. Τριάντα άτομα κάνανε όλη τη δουλειά- ήταν και Διοικητές μέσα και αυτοί μπερδεύονταν με τα αρχαία. Το 1994 παρέδωσα κάποια αντικείμενα στην αρχαιολογική υπηρεσία, τα εκτίμησαν με ένα ποσό, αλλά ακόμη δεν μου τα πλήρωσαν. Το 2006 τους παρέδωσα πέντε χάλκινα και δύο ασημένια νομίσματα ρωμαϊκών χρόνων, ένα χάλκινο νόμισμα βυζαντινών χρόνων, ένα στάθμιο και μία χάλκινη αιχμή βέλους. Τα κοστολόγησαν περίπου 900 ευρώ, αλλά δεν μου τα πληρώσανε ακόμη" συμπληρώνει και μας δείχνει και αποδεικτικά στοιχεία των όσων υποστηρίζει.

"Τώρα τα παράτησα, γέρασα... Στις τελευταίες ανασκαφές στον Τύμβο Καστά, εγώ έδειξα στον αρχιφύλακα της Περιστέρη την είσοδο του Τύμβου. Τού έδωσα και σχεδιάγραμμα, το έχουν" θα πει, με έκδηλη την υπερηφάνεια στο βλέμμα και τη φωνή".

Φήμες και οι συζητήσεις για την αρχαιοκαπηλία

Την ίδια ώρα, λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Αμφίπολη, στη γνωστή πλέον Μεσολακιά, οι φήμες για την αρχαιοκαπηλία δίνουν και παίρνουν. "Υπήρχαν άνθρωποι στην Αμφίπολη που δεν δούλεψαν ποτέ, μάζευαν μπίλιες και έβρισκαν και τα νομίσματα. Τα νομίσματα τα έβρισκες περπατώντας. Εμείς ήμασταν αγρότες, αυτοί όλη μέρα έψαχναν και όλη τη νύχτα έσκαβαν" θα μας πουν και θα συνεχίσουν: "Όταν ξεκίνησαν να ανοίγουν τους τάφους, ερχόταν κόσμος από όλες τις περιοχές, είχαν διασυνδέσεις παντού. Τους συνελάμβαναν, πήγαιναν στα δικαστήρια. Τους έβαζαν από τη μια πόρτα και από την άλλη τους έβγαζαν. Είχαν... μπάρμπα στην Κορώνη. Έτρωγαν πολλοί από αυτή τη δουλειά... Αν πούμε πολλά, θα γίνουμε κακοί" θα μας πουν κάτοικοι της Μεσολακιάς, διατηρώντας την ανωνυμία τους, αλλά χωρίς να μας αποκρύψουν πως και αυτοί έβρισκαν διάφορα νομίσματα στα χωράφια τους.

"Παλιά ψάχνανε με τσάπες, άρπαζαν ό,τι μπορούσαν και έφευγαν, γι' αυτό και βρήκαμε πολλά νομίσματα και αγαλματίδια στους τάφους. Σήμερα, είναι αλλιώς. Όσο για το 'κύκλωμα', αυτό μπορεί να είναι κλειστό, αλλά τα νέα μαθαίνονται γρήγορα -από τον έναν στον άλλο. Αν γίνει η αρχή, σε βρίσκουν εύκολα" θα δηλώσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ Σερραίος, ο οποίος φέρεται να έχει εμπλακεί στο παρελθόν σε υπόθεση αρχαιοκαπηλίας, για να προσθέσει: "Πριν από δυο χρόνια, μετά από εξάμηνες παρακολουθήσεις, προσήγαγαν περισσότερα από 120 άτομα στη Β. Ελλάδα με την κατηγορία της αρχαιοκαπηλίας, έπιασαν και τον 'εγκέφαλο' και αρκετοί είναι στη φυλακ... Με παρακολουθούσαν και μένα, κάνανε έρευνα και στο σπίτι. Δεν είχα τίποτα, παρά μόνο ένα 'βρώμικο' τηλέφωνο μέσα σε έξι μήνες, που ήθελε κάποιος να μου πουλήσει νομίσματα. Σε ένα κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας δεν υπάρχει τρόπος για να μπεις ή να βγεις. Ερασιτέχνες δεν υπάρχουν. Όταν βγάζεις κέρδος από αυτή τη δουλειά, τότε είσαι επαγγελματίας".

Ο ίδιος υποστηρίζει πως οι πρώτοι αρχαιοκάπηλοι ήταν οι αρχαίοι Έλληνες:

"Το πρωί τους έθαβαν και το βράδυ τους έκλεβαν. Όπου είχε χρυσό, άνοιγαν μια τρύπα και τα έπαιρναν. Κάποιοι λένε ότι οι Ρωμαίοι εκπαίδευαν και μαϊμούδες… μαϊμού την έκανε τη δουλειά, τα μάζευε και τα πήγαινε στην τρύπα. Ο τρύπες δεν γίνονταν τυχαία... Οι εννιά στους δέκα στην Αμφίπολη έκαναν αυτή τη δουλειά και πολλοί πέθαναν από τις αναθυμιάσεις".

Από την πλευρά του, ο επί 12 χρόνια συνεργάτης του Δημήτρη Λαζαρίδη, Κώστας Βαρύτας, θυμάται: "Όταν ανοίγαμε έναν τάφο με τον Δημήτρη τον Λαζαρίδη, ο αρχαιολόγος μας απομάκρυνε για να πάρει, όπως έλεγε, ο τάφος αέρα. Όταν βρέθηκε ο μεγάλος τάφος, κάτω από το μουσείο, ο Λαζαρίδης μας είπε να φύγουμε όλοι μακριά για να μην πάθει κάποιος κανένα κακό. Ήταν πολλοί αυτοί οι αρχαιοκάπηλοι που πέθαναν τότε από τις αναθυμιάσεις".

Την ίδια ώρα, στο μικρό καφενεδάκι της Μεσολακιάς, η συζήτηση γυρίζει από ένα "κοινό μυστικό", όπως το αποκαλούν οι περισσότεροι θαμώνες: όσοι είναι οι κάτοικοι της Αμφίπολης, σε διπλάσιο αριθμό θα έβρισκες στα σπίτια τους ανιχνευτές μετάλλων.


πηγές : news247.gr και protothema.gr (Με πληροφορίες από ΑΠΕ)

Διαβάστε Περισσότερα »