Τρίτη, Μαΐου 31, 2011
Τετάρτη 25 Μαίου 2011. Η πρώτη συγκέντρωση των Αγανακτισμένων της Ρόδου.Ξυπνάμε;
Τρίτη, Μαΐου 31, 2011
Παρασκευή, Μαΐου 20, 2011
Democracia Real Ya , Ισπανία , Πραγματική δημοκρατία τώρα.
Παρασκευή, Μαΐου 20, 2011
Απο Pitsirikos
Αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες στις κεντρικές πλατείες της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης και άλλων μεγάλων ισπανικών πόλεων δεν ήταν δύσκολο να το προβλέψει κάποιος. Όπως δεν είναι δύσκολο να προβλέψει πως θα εξαπλωθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η κρίση δεν είναι οικονομική – είναι κρίση βαθύτατα πολιτική. Η δημοκρατία κατάντησε έννοια άνευ περιεχομένου και οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πια πως ζουν σε μια ιδιόμορφη δικτατορία. Τα αιτήματα και τα συνθήματα των Ισπανών που κατέλαβαν τις πλατείες είναι σχεδόν τα ίδια με αυτά που ακούγονται στις διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας.
Το μανιφέστο των Ισπανών διαδηλωτών
Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν εσάς: τους ανθρώπους, που ξυπνούν κάθε πρωί για να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Οι άνθρωποι, που δουλεύουν σκληρά κάθε ημέρα για να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον για τους γύρω τους.
Μερικοί από μας θεωρούνται προοδευτικοί, άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί από εμάς πιστεύουν στο Θεό, μερικοί όχι. Μερικοί από εμάς έχουν σαφώς καθορισμένες ιδεολογίες, άλλοι είναι απολιτίκ, αλλά είμαστε όλοι ανήσυχοι και εξοργισμένοι για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά ανάμεσα σε πολιτικούς, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, αφήνοντας μας αβοήθητους, χωρίς φωνή.
Αυτή η κατάσταση έχει γίνει κανονικά, μια καθημερινή ταλαιπωρία, χωρίς ελπίδα. Αλλά αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πράγματα, ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε μια καλύτερη κοινωνία μαζί. Ως εκ τούτου,υποστηρίζουμε ότι:
Οι προτεραιότητες για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, η βιωσιμότητα και η ανάπτυξη, η ευημερία και η ευτυχία των ανθρώπων.
Αυτά είναι αναφαίρετες αξίες που πρέπει να ισχύουν στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, καθώς και τα δικαιώματα των καταναλωτών για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.
Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησης και του οικονομικού μας συστήματος, δεν φροντίζουν αυτά τα δικαιώματα, και με πολλούς τρόπους αποτελούν εμπόδιο για την πρόοδο της ανθρωπότητας.
Η δημοκρατία ανήκει στο λαό το οποίο σημαίνει ότι η κυβέρνηση αποτελείται από κάθε έναν από εμάς. Ωστόσο, στην Ισπανία, τα περισσότερα μέλη της πολιτικής τάξης δεν μας λαμβάνουν καν υπόψη. Οι πολιτικοί θα πρέπει να μεταφέρουν τη φωνή μας στα θεσμικά όργανα, διευκολύνοντας την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω άμεσων καναλιών, κάτι που θα προσφέρει το μεγαλύτερο όφελος για την ευρύτερη κοινωνία. Ο ρόλος τους είναι να πλουτίσουν και να ευημερούν εις βάρος μας, που είμαστε απλοί θεατές της δικτατορίας των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων που έχουν στην κατοχή τους στην εξουσία μέσω του δικομματισμού των PP & PSOE.
Η επιθυμία για εξουσία και η συσσώρευση της σε λίγους δημιουργεί ανισότητα, ένταση και αδικία, η οποία οδηγεί στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε.Το πεπαλαιωμένο και αφύσικο οικονομικό μοντέλο ωθεί την μηχανή της κοινωνίας σε έναν συνεχόμενο κύκλο όπου οι λίγοι πλουτίζουν και οι πολλοί γίνονται φτωχότεροι. Μέχρι την κατάρρευση.
Η θέληση και ο σκοπός του ισχύοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματος, όχι όσον αφορά την απόδοση και την ευημερία της κοινωνίας. Σπαταλώντας πόρους, μολύνοντας τον πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυσαρεστημένους πολίτες.
Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιασμένης για να εμπλουτίσει μια μειοψηφία η οποία δεν αφορά τις ανάγκες μας. Είμαστε ανώνυμοι, αλλά χωρίς εμάς τίποτε από αυτά δεν θα υπήρχε, γιατί εμείς κινούμε τον κόσμο.
Αν ως κοινωνία δεν μάθουμε να εμπιστευόμαστε το μέλλον μας, ζώντας σε μια ανεξέλεγκτη οικονομία η οποία δεν επιστρέφει ποτέ τον παραγόμενο πλούτο στους περισσότερους, δεν θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε τις αδικία απ’ την οποία υποφέρουμε.
Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί να τοποθετούμε τα χρήματα πάνω τους ανθρώπους, ας τα φέρουμε στην υπηρεσία των ανθρώπων. Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα. Δεν είμαι ένα προϊόν αυτού που αγοράζω ,του λόγου για τον οποίο το αγοράζω, ούτε αυτού από τον οποίο το αγοράζω.
Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να τα αλλάξω.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Γνωρίζω ότι μαζί μπορούμε .Γνωρίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.
Η κρίση δεν είναι οικονομική – είναι κρίση βαθύτατα πολιτική. Η δημοκρατία κατάντησε έννοια άνευ περιεχομένου και οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πια πως ζουν σε μια ιδιόμορφη δικτατορία. Τα αιτήματα και τα συνθήματα των Ισπανών που κατέλαβαν τις πλατείες είναι σχεδόν τα ίδια με αυτά που ακούγονται στις διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας.
Το μανιφέστο των Ισπανών διαδηλωτών
Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν εσάς: τους ανθρώπους, που ξυπνούν κάθε πρωί για να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Οι άνθρωποι, που δουλεύουν σκληρά κάθε ημέρα για να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον για τους γύρω τους.
Μερικοί από μας θεωρούνται προοδευτικοί, άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί από εμάς πιστεύουν στο Θεό, μερικοί όχι. Μερικοί από εμάς έχουν σαφώς καθορισμένες ιδεολογίες, άλλοι είναι απολιτίκ, αλλά είμαστε όλοι ανήσυχοι και εξοργισμένοι για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά ανάμεσα σε πολιτικούς, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, αφήνοντας μας αβοήθητους, χωρίς φωνή.
Αυτή η κατάσταση έχει γίνει κανονικά, μια καθημερινή ταλαιπωρία, χωρίς ελπίδα. Αλλά αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πράγματα, ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε μια καλύτερη κοινωνία μαζί. Ως εκ τούτου,υποστηρίζουμε ότι:
Οι προτεραιότητες για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, η βιωσιμότητα και η ανάπτυξη, η ευημερία και η ευτυχία των ανθρώπων.
Αυτά είναι αναφαίρετες αξίες που πρέπει να ισχύουν στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, καθώς και τα δικαιώματα των καταναλωτών για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.
Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησης και του οικονομικού μας συστήματος, δεν φροντίζουν αυτά τα δικαιώματα, και με πολλούς τρόπους αποτελούν εμπόδιο για την πρόοδο της ανθρωπότητας.
Η δημοκρατία ανήκει στο λαό το οποίο σημαίνει ότι η κυβέρνηση αποτελείται από κάθε έναν από εμάς. Ωστόσο, στην Ισπανία, τα περισσότερα μέλη της πολιτικής τάξης δεν μας λαμβάνουν καν υπόψη. Οι πολιτικοί θα πρέπει να μεταφέρουν τη φωνή μας στα θεσμικά όργανα, διευκολύνοντας την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω άμεσων καναλιών, κάτι που θα προσφέρει το μεγαλύτερο όφελος για την ευρύτερη κοινωνία. Ο ρόλος τους είναι να πλουτίσουν και να ευημερούν εις βάρος μας, που είμαστε απλοί θεατές της δικτατορίας των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων που έχουν στην κατοχή τους στην εξουσία μέσω του δικομματισμού των PP & PSOE.
Η επιθυμία για εξουσία και η συσσώρευση της σε λίγους δημιουργεί ανισότητα, ένταση και αδικία, η οποία οδηγεί στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε.Το πεπαλαιωμένο και αφύσικο οικονομικό μοντέλο ωθεί την μηχανή της κοινωνίας σε έναν συνεχόμενο κύκλο όπου οι λίγοι πλουτίζουν και οι πολλοί γίνονται φτωχότεροι. Μέχρι την κατάρρευση.
Η θέληση και ο σκοπός του ισχύοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματος, όχι όσον αφορά την απόδοση και την ευημερία της κοινωνίας. Σπαταλώντας πόρους, μολύνοντας τον πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυσαρεστημένους πολίτες.
Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιασμένης για να εμπλουτίσει μια μειοψηφία η οποία δεν αφορά τις ανάγκες μας. Είμαστε ανώνυμοι, αλλά χωρίς εμάς τίποτε από αυτά δεν θα υπήρχε, γιατί εμείς κινούμε τον κόσμο.
Αν ως κοινωνία δεν μάθουμε να εμπιστευόμαστε το μέλλον μας, ζώντας σε μια ανεξέλεγκτη οικονομία η οποία δεν επιστρέφει ποτέ τον παραγόμενο πλούτο στους περισσότερους, δεν θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε τις αδικία απ’ την οποία υποφέρουμε.
Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί να τοποθετούμε τα χρήματα πάνω τους ανθρώπους, ας τα φέρουμε στην υπηρεσία των ανθρώπων. Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα. Δεν είμαι ένα προϊόν αυτού που αγοράζω ,του λόγου για τον οποίο το αγοράζω, ούτε αυτού από τον οποίο το αγοράζω.
Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να τα αλλάξω.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Γνωρίζω ότι μαζί μπορούμε .Γνωρίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.
Τετάρτη, Μαΐου 04, 2011
Αντίο , Καλέ μας ΄Ανθρωπε...
Τετάρτη, Μαΐου 04, 2011
Σε ευχαριστούμε για το γέλιο που μας πρόσφερες , αλλα προ πάντων για το ήθος σου , Καλέ μας ΄Ανθρωπε...
Κυριακή, Μαΐου 01, 2011
Σάββατο, Απριλίου 09, 2011
Τρίτη, Απριλίου 05, 2011
Oι Μοιραίοι .
Τρίτη, Απριλίου 05, 2011
ΗΡΘΑΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
ΤΩΡΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ.
Είναι νέοι, είναι άφθαρτοι, είναι δυσεύρετοι και ...κυβερνούν αυτόν τον τόπο. Κυβερνούν τρόπος του λέγειν, γιατί αν κρίνει κανείς από τα αποτελέσματα, μάλλον δεν κυβερνούν.
Είναι οι “beautiful people” του Γιώργου, που πίστεψε πως «την Ιστορία την γράφουν οι παρέες» και έφερε τη δική του στο υπουργικό συμβούλιο.
Πριν τους μεταφέρει στο πρωθυπουργικό μέγαρο, τους είχε στρατολογήσει στα πιο απίστευτα μέρη και αργότερα, μετά τη σύντομη στάση του στο υπουργείο Εξωτερικών, τους μετέφερε στη Χαριλάου Τρικούπη, όπου στελέχωσαν το γραφείο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Οι εκλεκτοί του Γιώργου, οι επονομαζόμενοι και beautiful people, λόγω σωματότυπου (γυμνασμένοι, ψηλοί και αμερικανοτραφείς οι περισσότεροι…) είναι ο μαθητευόμνος «τσάρος» της οικονομίας, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο ιχθυοτρόφος, πρώην στέλεχος της Egon και «επικοινωνιολόγος», Παύλος Γερουλάνος, ο νομικός και επονομαζόμενος «κονσιλιέρε» Χάρης Παμπούκης, ο παρολίγον διδάκτωρ Δημήτρης Δρούτσας, και ο οικολόγος Σπύρος Κουβέλης. Οι εκλεκτοί του Γιώργου ήρθαν το 2009, με καθολική αποδοχή και λάμψη (μετά την εγκληματική πολιτική της ΝΔ) για να σώσουν τη χώρα. Τώρα, κινδυνεύουν, εξαιτίας λαθών και παραλείψεων, να συνυπογράψουν τη χρεοκοπία της Ελλάδας…
(Απο το Στοχασμός και Πολιτική 05-04-2011)
ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
ΤΩΡΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ.
Είναι νέοι, είναι άφθαρτοι, είναι δυσεύρετοι και ...κυβερνούν αυτόν τον τόπο. Κυβερνούν τρόπος του λέγειν, γιατί αν κρίνει κανείς από τα αποτελέσματα, μάλλον δεν κυβερνούν.
Είναι οι “beautiful people” του Γιώργου, που πίστεψε πως «την Ιστορία την γράφουν οι παρέες» και έφερε τη δική του στο υπουργικό συμβούλιο.
Πριν τους μεταφέρει στο πρωθυπουργικό μέγαρο, τους είχε στρατολογήσει στα πιο απίστευτα μέρη και αργότερα, μετά τη σύντομη στάση του στο υπουργείο Εξωτερικών, τους μετέφερε στη Χαριλάου Τρικούπη, όπου στελέχωσαν το γραφείο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Οι εκλεκτοί του Γιώργου, οι επονομαζόμενοι και beautiful people, λόγω σωματότυπου (γυμνασμένοι, ψηλοί και αμερικανοτραφείς οι περισσότεροι…) είναι ο μαθητευόμνος «τσάρος» της οικονομίας, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο ιχθυοτρόφος, πρώην στέλεχος της Egon και «επικοινωνιολόγος», Παύλος Γερουλάνος, ο νομικός και επονομαζόμενος «κονσιλιέρε» Χάρης Παμπούκης, ο παρολίγον διδάκτωρ Δημήτρης Δρούτσας, και ο οικολόγος Σπύρος Κουβέλης. Οι εκλεκτοί του Γιώργου ήρθαν το 2009, με καθολική αποδοχή και λάμψη (μετά την εγκληματική πολιτική της ΝΔ) για να σώσουν τη χώρα. Τώρα, κινδυνεύουν, εξαιτίας λαθών και παραλείψεων, να συνυπογράψουν τη χρεοκοπία της Ελλάδας…
(Απο το Στοχασμός και Πολιτική 05-04-2011)
