Παρασκευή, Απριλίου 17, 2026
Ο σημερινός Μητσοτάκης δεν κινδυνεύει να πέσει, έχει άνετη πλειοψηφία στη Βουλή. Και ισχυρίζεται ότι «δεν έχει αντίπαλο». Όμως, το κλίμα τον έχει πάρει αποκάτω. Και ο φόβος ότι οι επόμενες εκλογές μπορεί να σημάνουν το τέλος της πρωθυπουργίας του είναι διάχυτος
Οι κυβερνήσεις παράγουν σκάνδαλα, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα αυτόν η σημερινή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτή παράγει περισσότερα-και βαρύτερα- απ’ όσο και η ίδια (νομίζει ότι) μπορεί να αντέξει.
Όταν τα σκάνδαλα τις πάρουν απο κάτω, οι κυβερνήσεις αναζητούν διεξόδους. Η σημερινή πότε επιχειρεί συμψηφισμό με το παρελθόν («και οι άλλοι τα ίδια έκαναν», «διαχρονικές παθογένειες») και πότε ανακαλύπτει τη «θεσμικότητα» («τομές», συνταγματική αναθεώρηση και άλλα ηχηρά).
Αν αποτύχει και αυτή η απόπειρα και η προσδοκώμενη «ανάκαμψη» δεν έρθει, τότε περνούν στην επόμενη φάση, που είναι η ανακάλυψη «εχθρών».
Αυτό γίνεται ήδη σε «περιφερειακό» επίπεδο, μέσω της προπαγάνδας. Για παράδειγμα, ο Άδωνις Γεωργιάδης και ορισμένοι έξαλλο ι-και συνάμα αστείοι- των φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης έχουν αναγάγει σε υπ’ αριθμόν ένα «εχθρό» την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Μέχρι τώρα τον προσωποποιούσαν στην επικεφαλής της Λάουρα Κοβέσι, «τη Ρουμάνα», όπως λέει υποτιμητικά το τέρας νομικής μορφώσεως Σοφία Βούλτεψη. Όμως, επειδή δεν είναι και πολύ πειστικό μια Ρουμάνα να εμφανίζεται ως αντεθνικό μίασμα, ο Άδωνις το επικέντρωσε στην ελληνίδα συνάδελφό της Πόπη Παπανδρέου, η οποία -λέει ο Άδωνις- έφερε τις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για «να εκβιάσει την ανανέωση της θητείας της». Βεβαίως, αυτά τα λέει ο θρασύς Άδωνις, δεν τόλμησε να τα πει ο «θεσμικός» Μητσοτάκης χτες στη Βουλή. Αυτός έμεινε στις έμμεσες αιχμές για «δικογραφίες με δόσεις».
Κι αν δεν πιάσει αυτό το κόλπο, περνούν στο επόμενο. Το προαναγγέλλουν ήδη κάτι «ψιλοί» της κυβερνητικής προπαγάνδας: τα «συμφέροντα» -λέει- θέλουν να ρίξουν τον Μητσοτάκη. Και ο ίδιος είπε τη λέξη «συμφέροντα» από το βήμα της Βουλής.
Με όλες τις κυβερνήσεις συμβαίνει αυτό. Κάποια συμφέροντα είναι μαζί της, αφού τα εξυπηρετεί. Και κάποια άλλα μπορεί να είναι εναντίον της για τον αντίθετο λόγο. Όμως:
1.Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν το έφτιαξε κανένα «συμφέρον». Το έφτιαξε η ΕΥΠ του Μητσοτάκη, με ή χωρίς PREDATOR.
2.Για την τραγωδία στα Τέμπη δεν ευθύνεται κανένα αντίπαλο «συμφέρον», αλλά το «βαθύ κράτος» του Μητσοτάκη, το οποίο δεν έφτιαξε την τηλεδιοίκηση, η οποία πιθανότατα θα απέτρεπε το δυστύχημα.
3.Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν το οργάνωσε κανένα αντίπαλο «συμφέρον», εκτός αν οι γαλάζιοι «Φραπέδες», «Χασάπηδες» και «Φεραρίστες» αναχθούν σε εχθρούς τους κόμματος. Και, τέλος
4.Ο Μακάριος Λαζαρίδης, άριστος εκ των αρίστων, δεν εφευρέθηκε από κανένα «συμφέρον» που «θέλει να ρίξει τον Μητσοτάκη». Σαρξ εκ της σαρκός τους είναι. Το 2007, επί (άλλης) κυβερνήσεως της ΝΔ, παρίστανε τον «ειδικό επιστήμονα». Το 2013 και το 2016 τον αγκάλιαζε πιο σφικτά ο «εξυγιαντής» του κράτους Κυριάκος. Και σήμερα ο Λαζαρίδης, αντί να βρει ένα λαγούμι να κρυφτεί, καταφεύγει σε τηλεοπτικούς τσαμπουκάδες και ευτελίζει στο έπακρο το δημόσιο βίο με το απύθμενο θράσος του. Μέχρι να τον «μαζέψουν» και να τον υποχρεώσουν να παραδεχθεί ο ίδιος την παρανομία του διορισμού του και να ζητήσει να επιστρέψει τα λεφτά που πήρε «αχρεωστήτως» (αυτό θα πει χαριστικά, παράνομα). Οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης είπαν ότι ο Λαζαρίδης είναι το προσωπικό του ρουσφέτι του πρωθυπουργού. Τσιμουδιά ο πρωθυπουργός για το πολιτικό είδος Λαζαρίδη.
Σκάνδαλα, «εχθροί» που τον απειλούν, «συμφέροντα» που θέλουν να τον ρίξουν. Κάτι θυμίζει αυτή η φρασεολογία. Θυμίζουν όσα έλεγε, πριν από τρεις και πλέον δεκαετίες, ο πατήρ Μητσοτάκης λίγο πριν από την πτώση του.
Ο σημερινός Μητσοτάκης δεν κινδυνεύει να πέσει, έχει άνετη πλειοψηφία στη Βουλή. Και ισχυρίζεται ότι «δεν έχει αντίπαλο». Όμως, το κλίμα τον έχει πάρει αποκάτω. Και ο φόβος ότι οι επόμενες εκλογές μπορεί να σημάνουν το τέλος της πρωθυπουργίας του είναι διάχυτος. Είναι ο φόβος που οδηγεί στο κουκούλωμα των σκανδάλων και στην ανακάλυψη «εχθρών».
Το έχει πει ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ: αυτό που διαφθείρει είναι ο φόβος απώλειας της εξουσίας…
Γιώργος Καρελιάς / news247.gr
Ετικέτες: 
