Τρίτη, Απριλίου 14, 2015

14 Apr - ΜΕΤΑ-ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΠΑΘΗ - Του Βαγγέλη Παυλίδη

Καλοφαγάς και καλοπιοτής όπως είμαι, παλιά μου ‘χε έρθει μια ιδέα. Να φτιάξω ένα τραπέζι που στην μιά του άκρη, εκεί που θα κάθομαι εγώ, να είχε μια κοιλότητα μέσα στην οποία θα έμπαινε η κοιλιά μου. Ανάμεσα στ’ άλλα θα γλύτωνα έτσι κι απο τους διάφορους λεκέδες που συχνά κοσμούν το στομάχι μου, προς μεγάλη απελπισία της Νόομι. Την ιδέα αυτήν την μετέφερα σ’ ένα σκίτσο που παραθέτω τώρα, κι ύστερα την αρχειοθέτησα σε κάποιο συρτάρι του μυαλού μου. Δεν την ξέχασα όμως και πού και πού ξανάλεγα στον εαυτό μου πως πρέπει να την πραγματοποιήσω, άσε που ίσως να την έβρισκαν χρήσιμη και διάφοροι άλλοι ομοιοπαθείς.

Τις ημέρες αυτές η ιδέα του κοίλου τραπεζιού ξανάρθε στην επιφάνεια ιδιαίτερα έντονα. Καλεσμένος εδώ κι εκεί στο χωριό, νά σου μαγειρίτσα, νά πατσάς, αυγά, αρνί και κοτόπουλο στην σούβλα, κοκορέτσι, κοντοσούβλι, πατέ με σηκωτάκια κοτόπουλου (εκ των σπεσιαλιτέ μου) και όλα τα συμληρωματικά: πατάτες και γλυκοπατάτες στα κάρβουνα και στον φούρνο, σαλάτες λογιών λογιών και, φυσικά, ούζο και κρασί. Τέλος, κάτι γλυκά που απο μόνα τους αποτελούσαν πλήρες γεύμα. Το χειρότερο όμως ήταν οτι παρέβην τους ίδιους μου τους κανόνες: α. Δεν πίνω οινόπνευμα ενόσω ο ήλιος είναι πάνω, έστω και αν δεν φαίνεται πίσω απο τα σύννεφα. β. Δεν χάνω το μεσημεριανό μου ύπνο, ακόμα κι αν γίνεται πόλεμος, σεισμός, κατακλυσμός. Ε, εγώ δεν τήρησα τίποτα απ’ αυτά! ΕΞΟΥΘΕΝΩΘΗΚΑ!

Τώρα που ξομολογήθηκα τις αμαρτίες μου προσπαθώ να καλμάρω την συνείδησή μου. Κουράγιο δεν έχω να γράψω για Τσίπρες και Μέρκελ -άσε πια τον Μπένι- γι αυτό και χθες το μπλογκ αυτό ήταν κενό. Απο εδώ κι εμπρός επανερχόμαστε ελπίζω στα καθιερωμένα.
Άντε, και του χρόνου.

ΠΡΟΣΟΧΗ. Εκκρεμεί ήδη αίτησή μου για κατοχύρωση και την έκδοση πατέντας του τραπεζιού που λέγαμε. Αυτό για όσου θελήσουν να το αντιγράψουν.


pavlidiscartoons.com 

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More