Με ένα κείμενο στο προσωπικό του blog ο
Νίκος Δήμου ανακοίνωσε την αποχώρησή του από «το Ποτάμι». Όπως
επισημαίνει, μετά το άρθρο του για το Άγιο Φως που προκάλεσε σάλο,
ακόμα και την αντίδραση του Σταύρου Θεοδωράκη που κράτησε αποστάσεις,
έστειλε την παραίτησή του. «Δεν πήρα απάντηση, άρα έγινε δεκτή»,
τονίζει, αφήνοντας «αιχμές» κατά του Σταύρου Θεοδωράκη.
Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή του Ν. Δήμου:
«Έγραφα την πρώτη Απριλίου στο protagon.gr: Τι γίνεται όταν ένας ανένταχτος διανοούμενος, που δρα και μιλάει δημόσια επί δεκαετίες, έχει διαμορφώσει δικό του αξιακό σύστημα, τρόπο σκέψης, γραφής και μία ξεκάθαρη ταυτότητα, ενταχθεί σε ένα νέο κόμμα που τώρα διαμορφώνει το δικό του προφίλ;
Το
κόμμα αυτό θέλει να είναι δημοκρατικό και ανοιχτό, όμως από την άλλη
μεριά, μπορεί να το ταυτίσουν με τις απόψεις του νέου μέλους του – οι
οποίες δεν είναι αναγκαστικά οι δικές του – π. χ. του αρχηγού, ή της
πλειοψηφίας των μελών.
Πάλι, ο διανοούμενος, από τη στιγμή που συντάσσεται με κόμμα, γίνεται στόχος των αντιπάλων παρατάξεων. Αυτά που έλεγε παλιά χωρίς συνέπειες, τώρα μετράνε τριπλά. Και δύσκολα μπορεί να αλλάξει απόψεις αντιφάσκοντας προς τον παλιό εαυτό του. Αν πάλι πάψει εντελώς να τοποθετείται, ή επιλέγει μόνο ανώδυνα θέματα, θα φανεί παράξενο. Άλλωστε είναι χρήσιμος κυρίως όταν εκφράζεται στα ουσιώδη και παίρνει θέση.
(Ο διανοούμενος και το κόμμα, 1.4.14).
Δεν πέρασαν ούτε δεκαπέντε ημέρες και το ασυμβίβαστο επικυρώθηκε. Έγραψα κάτι το αντικληρικόν, ξεσηκώθηκαν τα Μέσα και ο αρχηγός αναγκάστηκε να «κρατήσει αποστάσεις» (ή, όπως έγραψε άλλο Μέσο, «με άδειασε»). Κι εγώ, ως όφειλα, έστειλα την παραίτησή μου. Δεν πήρα απάντηση, άρα έγινε δεκτή.
Όχι πως είχα κανένα αξίωμα – σκέτο μέλος ήμουνα. Αλλά είχα αναγγελθεί με την πρώτη ομάδα, το όνομά μου είναι γνωστό και τα Μέσα με ταύτισαν. Κι έτσι βρήκαμε τον μπελά μας και εγώ και το κόμμα. Εξακολουθώ να στηρίζω το Ποτάμι και να πιστεύω στον Σταύρο Θεοδωράκη. Λυπάμαι που άθελά μου του έκανα ζημιά. Αλλά ήταν πια πολύ αργά για να αλλάξω».
====================================
«Γίνεται φανερόν, πρώτον, ότι το άγιον φως είναι πλάσμα ασεβές και αναίσχυντον, δεύτερον, ότι επλάσθη και από Μοναχούς όχι της Ανατολικής, αλλά της Δυτικής εκκλησίας». Στην πραγματεία του «Διάλογος περί του εν Ιεροσολύμοις αγίου φωτός», γραμμένη το 1826, ο Αδαμάντιος Κοραής αμφισβητεί το «θαύμα» του Αγίου Φωτός.
Στο στόμα του Καλλίμαχου, του χριστιανού που πείθει τον συνομιλητή του Φώτιο πως θαύμα δεν υπάρχει, ο Κοραής βάζει περίπου τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε πριν από μερικές μέρες και ο Νίκος Δήμου στην τελευταία παράγραφο ενός κειμένου του στο Protagon, αυτήν που προκάλεσε αντιδράσεις επί αντιδράσεων στα τηλεοπτικά πάνελ: «... πάλι θα ξοδέψουμε χρήματα για να φέρουμε το δήθεν Αγιο Φως και να το υποδεχθούμε με τιμές αρχηγού κράτους...», έγραψε, μιλώντας για «ειδωλολατρικά σύμβολα».
Αλλά ακόμα και εκκλησιαστικά χείλη αμφισβητούν πως η «θαυματουργή» αφή του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο το Μεγάλο Σάββατο είναι κάτι περισσότερο από μια συμβολική τελετουργία της Εκκλησίας. «Επέστη όμως καιρός να τερματισθεί ο διασυρμός των Θείων.
Είναι δε σόλοικο και αποτελεί ασέβεια το να αποδίδει κανείς "τιμές Αρχηγού Κράτους" στο Αγιον Φως, το οποίο προέρχεται από τον τάφο εκείνου που δήλωσε ότι "η Βασιλεία η εμή ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου"», έγραφε ο μέγας πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Τσέτσης στο «Βήμα» το 2006, επιβεβαιώνοντας τον βυζαντινολόγο–αρχαιολόγο Κωνσταντίνο Καλοκύρη.
Πέρα από την αμφισβήτηση του «θαύματος», μια συζήτηση που θα μπορούσε να μείνει άλλωστε στους κόλπους της ίδιας της Εκκλησίας, ο μ. πρωτοπρεσβύτερος θέτει ευθέως το ζήτημα της κοσμικής εκμετάλλευσης του «θαύματος» τόσο από τον κλήρο και την Ιεραρχία όσο και από τους πολιτικούς μας ταγούς.
Η μεταφορά του Αγίου Φωτός αεροπορικώς από τα Ιεροσόλυμα, η υποδοχή του «με τιμές αρχηγού (χρεοκοπημένου) κράτους», όπως γράφει στο ιστολόγιό του ο Νίκος Σαραντάκος, η εν συνεχεία μεταφορά του στις μητροπόλεις της Ελλάδας με πτήση της γραμμής ή με στρατιωτικό ελικόπτερο, όλα αυτά τα ελάχιστα πνευματικά και κατανυκτικά ποιον και τι υπηρετούν; Μήπως δεν γιόρταζαν την Ανάσταση οι πιστοί όταν δεν υπήρχαν αεροπλάνα, όταν ήταν απαγορευτικές οι μετακινήσεις, όταν το Αγιο Φως ερχόταν από τα Ιεροσόλυμα με πλοίο, όπως γινόταν μέχρι το 1988; Υπερφίαλες, κενές κοσμικότητες, θα έλεγε κανείς. Πολύ δαπανηρές, όμως.
Ωστόσο, η προεκλογική περίοδος κάνει θαύματα. Ελάχιστοι πολιτικοί είπαν τα αυτονόητα.
Ακόμη και το Ποτάμι, το κόμμα που είχε δηλώσει πως στηρίζει ο Νίκος Δήμου, πήρε αποστάσεις από τον συγγραφέα. «Εχεις θέμα για το γεγονός ότι πάει αεροπλάνο και φέρνει το Αγιο Φως;», ρώτησε στο Mega ο Δημήτρης Καμπουράκης τον Σταύρο Θεοδωράκη.
«Αυτό το ερώτημα δεν το δέχομαι. Δεν πάω για μητροπολίτης. Πάω για πολιτικός. Υπάρχουν μερικά πράγματα που είναι της Εκκλησίας και μερικά πράγματα που είναι της Πολιτείας», απάντησε ο αρχηγός πολιτικού κόμματος, παραβλέποντας πως η ερώτηση αφορούσε ακριβώς την εμπλοκή Πολιτείας και Εκκλησίας.
«Το θεωρώ φοβερά άκομψο να μιλάμε γι' αυτά μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα», είπε σε άλλο κανάλι ο επικεφαλής της εκστρατείας του Ποταμιού, για να συμφωνήσει μαζί του -θαύμα!- η Λιάνα Κανέλλη, κάνοντας τον σταυρό της.
Δημήτρης Αγγελίδης
Από το tvxs.gr
Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή του Ν. Δήμου:
«Έγραφα την πρώτη Απριλίου στο protagon.gr: Τι γίνεται όταν ένας ανένταχτος διανοούμενος, που δρα και μιλάει δημόσια επί δεκαετίες, έχει διαμορφώσει δικό του αξιακό σύστημα, τρόπο σκέψης, γραφής και μία ξεκάθαρη ταυτότητα, ενταχθεί σε ένα νέο κόμμα που τώρα διαμορφώνει το δικό του προφίλ;
Πάλι, ο διανοούμενος, από τη στιγμή που συντάσσεται με κόμμα, γίνεται στόχος των αντιπάλων παρατάξεων. Αυτά που έλεγε παλιά χωρίς συνέπειες, τώρα μετράνε τριπλά. Και δύσκολα μπορεί να αλλάξει απόψεις αντιφάσκοντας προς τον παλιό εαυτό του. Αν πάλι πάψει εντελώς να τοποθετείται, ή επιλέγει μόνο ανώδυνα θέματα, θα φανεί παράξενο. Άλλωστε είναι χρήσιμος κυρίως όταν εκφράζεται στα ουσιώδη και παίρνει θέση.
(Ο διανοούμενος και το κόμμα, 1.4.14).
Δεν πέρασαν ούτε δεκαπέντε ημέρες και το ασυμβίβαστο επικυρώθηκε. Έγραψα κάτι το αντικληρικόν, ξεσηκώθηκαν τα Μέσα και ο αρχηγός αναγκάστηκε να «κρατήσει αποστάσεις» (ή, όπως έγραψε άλλο Μέσο, «με άδειασε»). Κι εγώ, ως όφειλα, έστειλα την παραίτησή μου. Δεν πήρα απάντηση, άρα έγινε δεκτή.
Όχι πως είχα κανένα αξίωμα – σκέτο μέλος ήμουνα. Αλλά είχα αναγγελθεί με την πρώτη ομάδα, το όνομά μου είναι γνωστό και τα Μέσα με ταύτισαν. Κι έτσι βρήκαμε τον μπελά μας και εγώ και το κόμμα. Εξακολουθώ να στηρίζω το Ποτάμι και να πιστεύω στον Σταύρο Θεοδωράκη. Λυπάμαι που άθελά μου του έκανα ζημιά. Αλλά ήταν πια πολύ αργά για να αλλάξω».
====================================
Τρεμοπαίζει το Άγιο Φως
Από τον Αδαμάντιο Κοραή μέχρι τον Νίκο Δήμου εκφράζονται αντιρρήσεις για την ύπαρξη του Αγίου Φωτός, ενώ διαπρεπείς εκκλησιαστικοί και βυζαντινολόγοι θεωρούν ασέβεια το να του αποδίδονται τιμές κράτους
«Γίνεται φανερόν, πρώτον, ότι το άγιον φως είναι πλάσμα ασεβές και αναίσχυντον, δεύτερον, ότι επλάσθη και από Μοναχούς όχι της Ανατολικής, αλλά της Δυτικής εκκλησίας». Στην πραγματεία του «Διάλογος περί του εν Ιεροσολύμοις αγίου φωτός», γραμμένη το 1826, ο Αδαμάντιος Κοραής αμφισβητεί το «θαύμα» του Αγίου Φωτός.
Στο στόμα του Καλλίμαχου, του χριστιανού που πείθει τον συνομιλητή του Φώτιο πως θαύμα δεν υπάρχει, ο Κοραής βάζει περίπου τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε πριν από μερικές μέρες και ο Νίκος Δήμου στην τελευταία παράγραφο ενός κειμένου του στο Protagon, αυτήν που προκάλεσε αντιδράσεις επί αντιδράσεων στα τηλεοπτικά πάνελ: «... πάλι θα ξοδέψουμε χρήματα για να φέρουμε το δήθεν Αγιο Φως και να το υποδεχθούμε με τιμές αρχηγού κράτους...», έγραψε, μιλώντας για «ειδωλολατρικά σύμβολα».
Αλλά ακόμα και εκκλησιαστικά χείλη αμφισβητούν πως η «θαυματουργή» αφή του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο το Μεγάλο Σάββατο είναι κάτι περισσότερο από μια συμβολική τελετουργία της Εκκλησίας. «Επέστη όμως καιρός να τερματισθεί ο διασυρμός των Θείων.
Είναι δε σόλοικο και αποτελεί ασέβεια το να αποδίδει κανείς "τιμές Αρχηγού Κράτους" στο Αγιον Φως, το οποίο προέρχεται από τον τάφο εκείνου που δήλωσε ότι "η Βασιλεία η εμή ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου"», έγραφε ο μέγας πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Τσέτσης στο «Βήμα» το 2006, επιβεβαιώνοντας τον βυζαντινολόγο–αρχαιολόγο Κωνσταντίνο Καλοκύρη.
Πέρα από την αμφισβήτηση του «θαύματος», μια συζήτηση που θα μπορούσε να μείνει άλλωστε στους κόλπους της ίδιας της Εκκλησίας, ο μ. πρωτοπρεσβύτερος θέτει ευθέως το ζήτημα της κοσμικής εκμετάλλευσης του «θαύματος» τόσο από τον κλήρο και την Ιεραρχία όσο και από τους πολιτικούς μας ταγούς.
Η μεταφορά του Αγίου Φωτός αεροπορικώς από τα Ιεροσόλυμα, η υποδοχή του «με τιμές αρχηγού (χρεοκοπημένου) κράτους», όπως γράφει στο ιστολόγιό του ο Νίκος Σαραντάκος, η εν συνεχεία μεταφορά του στις μητροπόλεις της Ελλάδας με πτήση της γραμμής ή με στρατιωτικό ελικόπτερο, όλα αυτά τα ελάχιστα πνευματικά και κατανυκτικά ποιον και τι υπηρετούν; Μήπως δεν γιόρταζαν την Ανάσταση οι πιστοί όταν δεν υπήρχαν αεροπλάνα, όταν ήταν απαγορευτικές οι μετακινήσεις, όταν το Αγιο Φως ερχόταν από τα Ιεροσόλυμα με πλοίο, όπως γινόταν μέχρι το 1988; Υπερφίαλες, κενές κοσμικότητες, θα έλεγε κανείς. Πολύ δαπανηρές, όμως.
Ωστόσο, η προεκλογική περίοδος κάνει θαύματα. Ελάχιστοι πολιτικοί είπαν τα αυτονόητα.
Ακόμη και το Ποτάμι, το κόμμα που είχε δηλώσει πως στηρίζει ο Νίκος Δήμου, πήρε αποστάσεις από τον συγγραφέα. «Εχεις θέμα για το γεγονός ότι πάει αεροπλάνο και φέρνει το Αγιο Φως;», ρώτησε στο Mega ο Δημήτρης Καμπουράκης τον Σταύρο Θεοδωράκη.
«Αυτό το ερώτημα δεν το δέχομαι. Δεν πάω για μητροπολίτης. Πάω για πολιτικός. Υπάρχουν μερικά πράγματα που είναι της Εκκλησίας και μερικά πράγματα που είναι της Πολιτείας», απάντησε ο αρχηγός πολιτικού κόμματος, παραβλέποντας πως η ερώτηση αφορούσε ακριβώς την εμπλοκή Πολιτείας και Εκκλησίας.
«Το θεωρώ φοβερά άκομψο να μιλάμε γι' αυτά μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα», είπε σε άλλο κανάλι ο επικεφαλής της εκστρατείας του Ποταμιού, για να συμφωνήσει μαζί του -θαύμα!- η Λιάνα Κανέλλη, κάνοντας τον σταυρό της.
Δημήτρης Αγγελίδης
Από το tvxs.gr

Πέμπτη, Απριλίου 17, 2014


Ετικέτες: