Τρίτη, Δεκεμβρίου 17, 2013
1) «Πόθεν έσχες» για το χρέος
Τα πόθεν έσχες των βουλευτών προκαλούν ατελείωτες συζητήσεις. Το διαμέρισμα που αγόρασε ο Νότης Μηταράκης στο Λονδίνο, το ένα εκατομμύριο ευρώ ως αποζημίωση συνταξιοδότησης του Δημήτρη Τσουκαλά, βουλευτές που έχουν 100 ακίνητα και άλλα πολλά.
Προσωπικά διασκεδάζω πάρα πολύ, όταν βλέπω εκατομμυριούχους δημοσιογράφους να μαλώνουν εκατομμυριούχους βουλευτές.
(Με την ευκαιρία, μου αρέσει επίσης πολύ που είναι κάτι άνεργοι ή απολυμένοι και πάνε στα κανάλια και λένε τα παράπονά τους σε κάτι φτωχαδάκια όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Νίκος Χατζηνικολάου. Ανεκτίμητο.)
Χτες, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εμετικά ρεμάλια της ελληνικής δημοσιογραφίας έβαζε άγριο χέρι σε βουλευτή για τις καταθέσεις του.
Αν δεν ήξερα ποιος είναι και πώς έχει γίνει ζάπλουτος, θα νόμιζα πως είναι ο ηθικότερος δημοσιογράφος που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη.
Το πόθεν έσχες των βουλευτών είναι μόνο «έσχες» και καθόλου «πόθεν».
Επίσης, ας είμαστε σοβαροί, όλοι ξέρουμε πως υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να κρύψει ένας άνθρωπος –αν το επιθυμεί- την πραγματική του περιουσία και τα μαύρα χρήματα. Δεν είναι όλα στο πόθεν έσχες.
Μη φοβάσαι αυτόν που τα δηλώνει, όσα πολλά κι αν είναι. Τουλάχιστον, αυτός τα δηλώνει. Οι άλλοι είναι το πρόβλημα.
Μπορείς να συζητάς για ημέρες για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και να φτάσεις τελικά στο συμπέρασμα πως «όλοι οι βουλευτές είναι αλήτες, όλοι οι βουλευτές είναι πουλημένοι, όλοι οι βουλευτές είναι ζάπλουτοι, όλοι οι βουλευτές άλλα υποστηρίζουν ως πολιτικές απόψεις και άλλα κάνουν στην προσωπική τους ζωή» και πάει λέγοντας.
Μου φαίνεται εντελώς γελοίο να έχει χρεοκοπήσει η Ελλάδα και να συζητάμε για το πόθεν έσχες των βουλευτών.
Σκασίλα μου για τους βουλευτές. Εγώ θέλω να μάθω το «πόθεν έσχες» του ελληνικού δημοσίου χρέους.
Οι Έλληνες πληρώνουν το ελληνικό δημόσιο χρέος χωρίς να ξέρουν τι χρωστάνε, σε ποιον το χρωστάνε και, κυρίως, πώς δημιουργήθηκε αυτό το τεράστιο χρέος.
Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, δεν έχουμε μάθει ακόμα πώς δημιουργήθηκε το ελληνικό χρέος, αφού δεν δημιουργήθηκε ποτέ η επιτροπή λογιστικού ελέγχου για το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Πληρώνουμε έναν «λογαριασμό» που δεν έχουμε δει και μπορεί να μην είναι δικός μας.
Πρέπει να ζητάμε αποδείξεις από τους ψιλικατζήδες και τους ταβερνιάρηδες, πρέπει να μαθαίνουμε το πόθεν έσχες των βουλευτών, αλλά δεν πρέπει να δούμε την απόδειξη για το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Οπότε, πόθεν έσχες για το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Τώρα.
Κι αν γίνει αυτό, θα βρεθούν όλα τα ονόματα όλων των βουλευτών και υπουργών που έβαλαν το χέρι στο μέλι και βούλιαξαν την χώρα -μαζί με τους Έλληνες ολιγάρχες-, οπότε θα μάθουμε και το πραγματικό τους πόθεν έσχες.
pitsirikos
17 Δεκ, ’13
____________________
2) «Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον…»
Θα έχετε σίγουρα ακούσει –ή διαβάσει- την φράση «Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον τάδε». Στη συνέχεια ακολουθεί ένα «αλλά». Δηλαδή «Για μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον Αντώνη Σαμαρά αλλά όχι για αυτό». Υπάρχει και παραλλαγή της φράσης: «Πολλά μπορεί κάποιος να προσάψει στον τάδε, αλλά…».
Επειδή είμαι προσεκτικός αναγνώστης και ακροατής έχω παρατηρήσει πως αυτοί που γράφουν «Πολλά μπορεί να προσάψει κάποιος στον Ευάγγελο Βενιζέλο αλλά όχι αυτό κι εκείνο», ποτέ δεν έχουν προσάψει κάτι στον Βενιζέλο.
Μετά από τέσσερα χρόνια χρεοκοπίας δεν του έχουν βρει τίποτα αρνητικό. Μάλιστα, κάποιοι είναι ομοτράπεζοί του, και του γεμίζουν και το ποτήρι, και του λένε και τι σπουδαίος που είναι.
Όχι μόνο τώρα, από παλιά.
Επίσης, αυτοί που λένε πως «πολλά μπορεί να προσάψει κάποιος στον Ευάγγελο Βενιζέλο» δεν λένε ποτέ ποια είναι αυτά τα πολλά που μπορεί κάποιος να του προσάψει.
Αυτοί που χρησιμοποιούν την φράση «Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον Σαμαρά αλλά όχι για αυτό κι εκείνο» όχι μόνο δεν έχουν κατηγορήσει ποτέ για τίποτα τον Σαμαρά –τον βρίσκουν υπέροχο-, αλλά χρησιμοποιούν αυτή την φράση για να κατηγορήσουν αυτούς που κατηγορούν τον Σαμαρά.
Και πώς να κατηγορήσεις τον Σαμαρά; Αφού σε διόρισε…
Το συμπέρασμα είναι πως όσοι λένε ή γράφουν «Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον Σαμαρά» δεν έχουν κατηγορήσει ποτέ τον Σαμαρά αλλά κατηγορούν όσους κατηγορούν τον Σαμαρά.
Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος μερικούς δημοσιογράφους και κάποιους «πνευματικούς ανθρώπους».
Μπορεί να τους κατηγορήσει πως είναι ξεπουλημένα καθάρματα.
Τα πόθεν έσχες των βουλευτών προκαλούν ατελείωτες συζητήσεις. Το διαμέρισμα που αγόρασε ο Νότης Μηταράκης στο Λονδίνο, το ένα εκατομμύριο ευρώ ως αποζημίωση συνταξιοδότησης του Δημήτρη Τσουκαλά, βουλευτές που έχουν 100 ακίνητα και άλλα πολλά.
Προσωπικά διασκεδάζω πάρα πολύ, όταν βλέπω εκατομμυριούχους δημοσιογράφους να μαλώνουν εκατομμυριούχους βουλευτές.
(Με την ευκαιρία, μου αρέσει επίσης πολύ που είναι κάτι άνεργοι ή απολυμένοι και πάνε στα κανάλια και λένε τα παράπονά τους σε κάτι φτωχαδάκια όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Νίκος Χατζηνικολάου. Ανεκτίμητο.)
Χτες, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εμετικά ρεμάλια της ελληνικής δημοσιογραφίας έβαζε άγριο χέρι σε βουλευτή για τις καταθέσεις του.
Αν δεν ήξερα ποιος είναι και πώς έχει γίνει ζάπλουτος, θα νόμιζα πως είναι ο ηθικότερος δημοσιογράφος που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη.
Το πόθεν έσχες των βουλευτών είναι μόνο «έσχες» και καθόλου «πόθεν».
Επίσης, ας είμαστε σοβαροί, όλοι ξέρουμε πως υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να κρύψει ένας άνθρωπος –αν το επιθυμεί- την πραγματική του περιουσία και τα μαύρα χρήματα. Δεν είναι όλα στο πόθεν έσχες.
Μη φοβάσαι αυτόν που τα δηλώνει, όσα πολλά κι αν είναι. Τουλάχιστον, αυτός τα δηλώνει. Οι άλλοι είναι το πρόβλημα.
Μπορείς να συζητάς για ημέρες για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και να φτάσεις τελικά στο συμπέρασμα πως «όλοι οι βουλευτές είναι αλήτες, όλοι οι βουλευτές είναι πουλημένοι, όλοι οι βουλευτές είναι ζάπλουτοι, όλοι οι βουλευτές άλλα υποστηρίζουν ως πολιτικές απόψεις και άλλα κάνουν στην προσωπική τους ζωή» και πάει λέγοντας.
Μου φαίνεται εντελώς γελοίο να έχει χρεοκοπήσει η Ελλάδα και να συζητάμε για το πόθεν έσχες των βουλευτών.
Σκασίλα μου για τους βουλευτές. Εγώ θέλω να μάθω το «πόθεν έσχες» του ελληνικού δημοσίου χρέους.
Οι Έλληνες πληρώνουν το ελληνικό δημόσιο χρέος χωρίς να ξέρουν τι χρωστάνε, σε ποιον το χρωστάνε και, κυρίως, πώς δημιουργήθηκε αυτό το τεράστιο χρέος.
Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, δεν έχουμε μάθει ακόμα πώς δημιουργήθηκε το ελληνικό χρέος, αφού δεν δημιουργήθηκε ποτέ η επιτροπή λογιστικού ελέγχου για το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Πληρώνουμε έναν «λογαριασμό» που δεν έχουμε δει και μπορεί να μην είναι δικός μας.
Πρέπει να ζητάμε αποδείξεις από τους ψιλικατζήδες και τους ταβερνιάρηδες, πρέπει να μαθαίνουμε το πόθεν έσχες των βουλευτών, αλλά δεν πρέπει να δούμε την απόδειξη για το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Οπότε, πόθεν έσχες για το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Τώρα.
Κι αν γίνει αυτό, θα βρεθούν όλα τα ονόματα όλων των βουλευτών και υπουργών που έβαλαν το χέρι στο μέλι και βούλιαξαν την χώρα -μαζί με τους Έλληνες ολιγάρχες-, οπότε θα μάθουμε και το πραγματικό τους πόθεν έσχες.
pitsirikos
17 Δεκ, ’13
____________________
2) «Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον…»
Θα έχετε σίγουρα ακούσει –ή διαβάσει- την φράση «Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον τάδε». Στη συνέχεια ακολουθεί ένα «αλλά». Δηλαδή «Για μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον Αντώνη Σαμαρά αλλά όχι για αυτό». Υπάρχει και παραλλαγή της φράσης: «Πολλά μπορεί κάποιος να προσάψει στον τάδε, αλλά…».
Επειδή είμαι προσεκτικός αναγνώστης και ακροατής έχω παρατηρήσει πως αυτοί που γράφουν «Πολλά μπορεί να προσάψει κάποιος στον Ευάγγελο Βενιζέλο αλλά όχι αυτό κι εκείνο», ποτέ δεν έχουν προσάψει κάτι στον Βενιζέλο.
Μετά από τέσσερα χρόνια χρεοκοπίας δεν του έχουν βρει τίποτα αρνητικό. Μάλιστα, κάποιοι είναι ομοτράπεζοί του, και του γεμίζουν και το ποτήρι, και του λένε και τι σπουδαίος που είναι.
Όχι μόνο τώρα, από παλιά.
Επίσης, αυτοί που λένε πως «πολλά μπορεί να προσάψει κάποιος στον Ευάγγελο Βενιζέλο» δεν λένε ποτέ ποια είναι αυτά τα πολλά που μπορεί κάποιος να του προσάψει.
Αυτοί που χρησιμοποιούν την φράση «Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον Σαμαρά αλλά όχι για αυτό κι εκείνο» όχι μόνο δεν έχουν κατηγορήσει ποτέ για τίποτα τον Σαμαρά –τον βρίσκουν υπέροχο-, αλλά χρησιμοποιούν αυτή την φράση για να κατηγορήσουν αυτούς που κατηγορούν τον Σαμαρά.
Και πώς να κατηγορήσεις τον Σαμαρά; Αφού σε διόρισε…
Το συμπέρασμα είναι πως όσοι λένε ή γράφουν «Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον Σαμαρά» δεν έχουν κατηγορήσει ποτέ τον Σαμαρά αλλά κατηγορούν όσους κατηγορούν τον Σαμαρά.
Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κάποιος μερικούς δημοσιογράφους και κάποιους «πνευματικούς ανθρώπους».
Μπορεί να τους κατηγορήσει πως είναι ξεπουλημένα καθάρματα.
Και θα έχει απόλυτο δίκιο.
17 Δεκ, ’13
Ετικέτες: 
