Πέμπτη, Νοεμβρίου 14, 2013
Ημέρες Πολυτεχνείου. Για όσους απο μας τις ζήσαμε με τον ένα τρόπο ή
τον άλλο οι μνήμες και τα μηνύματα είναι ακόμα ζωντανά -όχι μόνο μια
πορεία, μια σημείωση σ’ ένα σχολικό βιβλίο, ένα μουσειακό έκθεμα.
Στην προσπάθεια να κρατηθεί ζωντανή η Χούντα είχε σκληρήνει τηα στάση της. Η λογοκρισία δυσκόλευε την κυκλοφορία των ειδήσεων που γινόταν περισσότερο στόμα με στόμα και με τα ξένα ραδιόφωνα – το BBC, την Deutsche Welle, το Ράδιο Μόσχα. Φυσικά, ούτε λόγος για σκίτσο στην εφημερίδα. Ένα δυό που τόλμησα να κάνω τα ‘φαγε το μαύρο σκοτάδι.
Όμως, η αρχή του τέλους της Χούντας είχε ξεκινήσει πολύ πρίν τον Νοέμβρη, η γραφή ήταν ήδη στον τοίχο. Έτσι, τον Φλεβάρη του ’73 το Πολυτεχνείο θα ξεσηκώθεί για πρώτη φορά κι η αστυνομία θα εισβάλει στον χώρο, θα ξυλοκοπήσει, θα συλλάβει δεκάδες και θα παραπέμψει 11 στο στρατοδικείο.
Το σκίτσο που παραθέτω δημοσιεύτηκε εκείνη ακριβώς την εποχή.
ΥΓ. Το γελοιογραφικά διεστραμμένο μυαλό μου δεν μπορεί να μην αναρωτηθεί: ας πούμε πως κάτι ανάλογο γινόταν σήμερα, πως οι φοιτητές, οι νέοι, ζητούσαν “Ψωμί, παιδεία, ελευθερία”. Όπου σήμερα “ψωμί” σημαίνει εργασία, “παιδεία” σημαίνει αληθινά δωρεάν και υψηλού επιπέδου και “ελευθερία” σημαίνει ελευθερία απο την καταπίεση και τη μιζέρια, την σκλαβιά της αβεβαιότητας για το μέλλον και την κυριαρχία της Τρόικας.
Πώς θα τους αντιμετώπιζε άραγε η σημερινή κυβέρνηση Δεξιάς / καραγκιοζ-Σοσιαλιστών, που πρεσβεύει το δόγμα “η βία είναι βία απ’ όπου κι αν προέρχεται”;
Αναρωτιέμαι μ’ άλλα λόγια τι είδους βια να ήταν άραγε ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου; Και αφού η βία είναι βία απ’ όπου κι αν προέρχεται ήταν άραγε όμοιες -εξ ίσου κακές- η βία των φοιτητών και η βία της χούντας;
This
is the anniversary of the uprising of the Athens Polytechnic against
the military dictatorship, in November 1973. For those of us who lived
those days in one way or another, memories and messages are still very
much alive -not just a march or demonstration, not a foot note in a
school book, nor a museum display.
In the dying spasms of the Junta her boot had become progressively heavier and heavier. Direct censorship had made the circulation of information very difficult. It was mainly by word of mouth and through the radio -the BBC, the Deutsche Welle, Radio Moscow- that news went around. Naturally, there was no possibility for a cartoon in the newspaper. I dared draw one or two but they never saw the light of day.
But, the beginning of the end of the Junta had started long before, the writing was already on the wall. The first uprising of the Polytechnic took place in February 1973. Police invaded the premises and the Polytechnic was violently evacuated. Many were wounded, even more were beaten savagely, 11 were court martialled.
This cartoon was published during those days. It is titled “Institutions of Higher Learning”.
PS. My distorted and perverted mind of a cartoonist cannot but wonder. Let us suppose something similar happens today, that the students rise demanding “Bread, Education, Freedom”, with today’s meaning. Where “Bread” is work , “Education” means free for all and top level and “Freedom” is freedom from the oppression of poverty, freedom from the slavery of uncertainty for the future and from the domination of the Troika.
A government then that believes in the dogma “all violence is the same, no matter where it comes from”, how would it react? In other words, I wonder what kind of violence was the uprising of the Politechnic. Since all violence is the same, was the violence of the students equally bad as that of the Junta?
http://pavlidiscartoons.com/blog/?p=2317
Στην προσπάθεια να κρατηθεί ζωντανή η Χούντα είχε σκληρήνει τηα στάση της. Η λογοκρισία δυσκόλευε την κυκλοφορία των ειδήσεων που γινόταν περισσότερο στόμα με στόμα και με τα ξένα ραδιόφωνα – το BBC, την Deutsche Welle, το Ράδιο Μόσχα. Φυσικά, ούτε λόγος για σκίτσο στην εφημερίδα. Ένα δυό που τόλμησα να κάνω τα ‘φαγε το μαύρο σκοτάδι.
Όμως, η αρχή του τέλους της Χούντας είχε ξεκινήσει πολύ πρίν τον Νοέμβρη, η γραφή ήταν ήδη στον τοίχο. Έτσι, τον Φλεβάρη του ’73 το Πολυτεχνείο θα ξεσηκώθεί για πρώτη φορά κι η αστυνομία θα εισβάλει στον χώρο, θα ξυλοκοπήσει, θα συλλάβει δεκάδες και θα παραπέμψει 11 στο στρατοδικείο.
Το σκίτσο που παραθέτω δημοσιεύτηκε εκείνη ακριβώς την εποχή.
ΥΓ. Το γελοιογραφικά διεστραμμένο μυαλό μου δεν μπορεί να μην αναρωτηθεί: ας πούμε πως κάτι ανάλογο γινόταν σήμερα, πως οι φοιτητές, οι νέοι, ζητούσαν “Ψωμί, παιδεία, ελευθερία”. Όπου σήμερα “ψωμί” σημαίνει εργασία, “παιδεία” σημαίνει αληθινά δωρεάν και υψηλού επιπέδου και “ελευθερία” σημαίνει ελευθερία απο την καταπίεση και τη μιζέρια, την σκλαβιά της αβεβαιότητας για το μέλλον και την κυριαρχία της Τρόικας.
Πώς θα τους αντιμετώπιζε άραγε η σημερινή κυβέρνηση Δεξιάς / καραγκιοζ-Σοσιαλιστών, που πρεσβεύει το δόγμα “η βία είναι βία απ’ όπου κι αν προέρχεται”;
Αναρωτιέμαι μ’ άλλα λόγια τι είδους βια να ήταν άραγε ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου; Και αφού η βία είναι βία απ’ όπου κι αν προέρχεται ήταν άραγε όμοιες -εξ ίσου κακές- η βία των φοιτητών και η βία της χούντας;
This
is the anniversary of the uprising of the Athens Polytechnic against
the military dictatorship, in November 1973. For those of us who lived
those days in one way or another, memories and messages are still very
much alive -not just a march or demonstration, not a foot note in a
school book, nor a museum display.In the dying spasms of the Junta her boot had become progressively heavier and heavier. Direct censorship had made the circulation of information very difficult. It was mainly by word of mouth and through the radio -the BBC, the Deutsche Welle, Radio Moscow- that news went around. Naturally, there was no possibility for a cartoon in the newspaper. I dared draw one or two but they never saw the light of day.
But, the beginning of the end of the Junta had started long before, the writing was already on the wall. The first uprising of the Polytechnic took place in February 1973. Police invaded the premises and the Polytechnic was violently evacuated. Many were wounded, even more were beaten savagely, 11 were court martialled.
This cartoon was published during those days. It is titled “Institutions of Higher Learning”.
PS. My distorted and perverted mind of a cartoonist cannot but wonder. Let us suppose something similar happens today, that the students rise demanding “Bread, Education, Freedom”, with today’s meaning. Where “Bread” is work , “Education” means free for all and top level and “Freedom” is freedom from the oppression of poverty, freedom from the slavery of uncertainty for the future and from the domination of the Troika.
A government then that believes in the dogma “all violence is the same, no matter where it comes from”, how would it react? In other words, I wonder what kind of violence was the uprising of the Politechnic. Since all violence is the same, was the violence of the students equally bad as that of the Junta?
http://pavlidiscartoons.com/blog/?p=2317
Ετικέτες: 
