Κώστας Βαξεβάνης: Για τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ

 

«∆εν πρέπει να πετάµε το παιδί που κάνουµε µπάνιο µαζί µε τα απόνερα από τη σκάφη» ήταν µια αγαπηµένη και παραστατική φράση που χρησιµοποιούσε συχνά ο Χαρίλαος Φλωράκης. Ο ιστορικός ηγέτης του ΚΚΕ συνήθως απηύθυνε τη φράση σε όσους, µιλώντας για τα λάθη στην πορεία του κόµµατος, κατέληγαν να εµφανίσουν συνολικά ως λάθος κάθε πλευρά της ιστορίας του. Η εµπειρική προσέγγιση του Χαρίλαου ήταν άκρως διαλεκτική. Τα λάθη δεν συνιστούν συνολικό λάθος. Πίσω από τα λάθη υπάρχουν αιτίες και, όταν µιλάµε για την πολιτική, η αποκατάσταση δεν γίνεται µέσω της συγχώρεσης αλλά της κατανόησης της πραγµατικότητας. 

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ (παλιά και νέα) έπρεπε να κατανοεί τη σηµασία της φράσης του Χαρίλαου και της διαλεκτικής του. Ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2019, µετά την εκλογική ήττα, έπρεπε να έχει αναδιοργανωθεί πολιτικά και οργανωτικά, να έχει αντιπαρατεθεί µε την καταστροφική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη και να έχει διεκδικήσει την εξουσία. Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε µε 32%, είχε βγάλει τη χώρα από τα µνηµόνια και το ένα τρίτο των ψηφοφόρων θεωρούσε ότι µπορεί να αποτελέσει τη λύση για τη χώρα. Ούτε το ποσοστό ήταν µικρό ούτε και η προσµονή που συγκέντρωνε. 

Μόλις τρία χρόνια µετά ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε το µισό ποσοστό του, διαλύθηκε σε κοµµατίδια και προσωπικές φιλοδοξίες και δικαίωσε µε τον τρόπο του τον Μητσοτάκη στο χρονικό µάλιστα σηµείο που ήταν ξεκάθαρη η εγκληµατική πολιτική του (είχε συµβεί και το δυστύχηµα-έγκληµα των Τεµπών µαζί µε όσα αφορούσαν τη συγκάλυψη). Σήµερα το κόµµα που το 2015 ανέλαβε την εξουσία, µέσα σε ένα πρωτοφανές κλίµα κοινωνικής υποστήριξης και ένα δηµοψήφισµα που του παρέδωσε την εξουσιοδότηση του 62%, είναι υποπολλαπλάσιο του κόµµατος της Ζωής Κωνσταντοπούλου. 

Στον αντίποδα της ολοκληρωτικής πολιτικής απουσίας του, ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητά τη διέξοδο στη σωτήρια συνένωση της Αριστεράς µε τη βαρύγδουπη ταµπέλα ενός λαϊκού µετώπου. Στο µεσοδιάστηµα δεν έχει απαντήσει γιατί έχασε, γιατί διαλύθηκε, γιατί δεν πείθει, γιατί δεν καταφέρνει να πλησιάσει σε ποσοστά ακόµη και κόµµατα χωρίς καµιά οργανωτική δόµηση και πολιτική υπόσταση. 

Ο κόσµος του ΣΥΡΙΖΑ, αυτός που αντιστάθηκε στο φαινόµενο Μητσοτάκη και έδωσε ισχυρό ποσοστό παρά την ήττα το 2019, είναι ο µεγάλος προδοµένος. Παρακολουθεί αυτούς που εµπιστεύτηκε να πετάνε τα απόνερα, το παιδί, ακόµη και τη σκάφη, και να περιορίζονται σε ένα παιχνίδι µουσικής καρέκλας για την εξουσία. 

Οσοι το 2019 ήταν µαθητές δηµοτικού στις επόµενες εκλογές θα κληθούν να ψηφίσουν µε τη βεβαιότητα που θα εµφανίζει το κυρίαρχο αφήγηµα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται για την οικονοµική καταστροφή της Ελλάδας, ακόµη και για τα µνηµόνια. Θα έχουν αµυδρά στη µνήµη τους τις σκηνές και τα ρεπορτάζ από τις τράπεζες που έκλεισαν στα capital controls και διάφορους τύπους που έλεγαν γενικότητες στα κανάλια υπερασπιζόµενοι το δίκιο και το ηθικό. Στα χρόνια που µεσολάβησαν από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τα στελέχη και η ηγεσία του δεν υπερασπίστηκαν την πολιτική του 2015-19, δεν αντιστρατεύτηκαν την καταστροφική πολιτική Μητσοτάκη και άφησαν ανυπεράσπιστους τους ψηφοφόρους του κόµµατος να κατηγορούνται ως η πλέµπα που δεν αντιλαµβάνεται την αριστεία. 

Λίγο πριν από τις εκλογές του 2023 ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα κόµµα που δεν είχε ούτε ριζοσπαστισµό αλλά ούτε και συστηµισµό. Αποτελούσε ένα τουρλουµπούκι από θέσεις, αντιθέσεις και επιθέσεις, που δεν είχαν όµως σχέση µε την κοινωνική πραγµατικότητα. ∆εν κατάφερε να υπερασπιστεί τα δικαιώµατα των πολιτών και αποδέχθηκε τον εκφυλισµό της διεκδίκησης στην υπεράσπιση της κάθε ανοησίας και εγωκεντρισµού που βαφτιζόταν δικαίωµα.

Στον αποκαρδιωµένο κόσµο του ΣΥΡΙΖΑ, που πιστεύει ότι είναι αναπόφευκτη η καταδίκη του να ζει σε καθεστώς Μητσοτάκη, εµφανίζεται ως εναλλακτική ο µεσσιανισµός της εσχάτου καταστροφής. Να καταστραφεί το σύµπαν για να αναδειχθεί ο σωτήρας. Η αντίληψη αυτή είναι αντιδηµοκρατική και αναπαράγει για την πολιτική µοτίβα υπόγειων διαδροµών, κρυφών συµφωνιών και τεχνητών συγκολλήσεων. ∆εν χρειάζονται πολλοί Μπίστηδες για να ανακάµψει ο προοδευτικός χώρος ούτε εγγραφή σε µια επετηρίδα όπου θα περιµένεις τεµπέλικα και συστηµικά να έρθει η σειρά σου.

Το αδόµητο και προσωποπαγές κόµµα της Ζωής Κωνσταντοπούλου (φαίνεται ότι) διεκδικεί πλέον τον ρόλο της αντιπολίτευσης γιατί αυτή ακριβώς είναι η ανάγκη του κόσµου: η σύγκρουση µε την καταστροφική διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Σε µια σκληρή συνέντευξή της η Κωνσταντοπούλου (σχεδόν κακεντρεχή και εκδικητική, όπως τη χαρακτήρισαν) είπε για τον Αλέξη Τσίπρα ότι «κατέστρεψε τη χώρα, στη συνέχεια κατέστρεψε το κόµµα του, έφυγε ατάκτως κρυπτόµενος, δεν έχει βγάλει άχνα στη Βουλή εδώ και δύο χρόνια, έχει έρθει η υπόθεση των Τεµπών που είναι εθνικό ζήτηµα ατελείωτες φορές στη Βουλή, είναι άφαντος, κάνει διακοπάρες, ζωάρα µε µισθό και αντιµισθία βουλευτή χωρίς να ασκεί καθήκοντα βουλευτή, και προσπαθεί να χτίσει ένα προφίλ το οποίο περιλαµβάνει το να µας πείσει ότι θα γίνει και καθηγητής σε µια γλώσσα που δεν ξέρει να µιλήσει».

Το θέµα όµως δεν είναι η πρόθεση και η πλεύση της Κωνσταντοπούλου, αλλά το αρόδο του Τσίπρα. Εχει θέσει εαυτόν εκτός αντιπαραθέσεων και αφήνει να διαρρέεται ή να εννοείται ότι θα επιστρέψει για να τεθεί επικεφαλής την ώρα που θα χρειαστεί.

Φυσικά και είναι δικαίωµα του Αλέξη Τσίπρα να επιστρέψει µε τους δικούς του όρους εάν το επιθυµεί. Αναµφίβολα δεν αποτελεί αµελητέα πολιτική ποσότητα, αλλά αυτό δεν µεταφράζεται ούτε σε επικράτηση ούτε –πολύ περισσότερο– σε σωτηρία.

Ο κόσµος που στήριξε τον ΣΥΡΙΖΑ (τµήµα του µόνο ανήκει στην Αριστερά) δεν είναι κοινό που έχει προαγοράσει εισιτήριο για µελλοντική προβολή και περιµένει στωικά στην αίθουσα χωρίς κλιµατισµό. Είναι άνθρωποι που είχαν εναποθέσει οράµατα, ελπίδες και προσµονές στον ΣΥΡΙΖΑ. Παρά το αντιΣΥΡΙΖΑ µέτωπο, το 2019 έδωσαν πολύ µεγάλο ποσοστό περιµένοντας όχι από τα κοµµατικά κονκλάβια αλλά από τον Τσίπρα. Εµειναν δίπλα του στα χειρότερα, περιµένοντας τα καλύτερα. Βρέθηκαν όµως µπερδεµένοι και εγκαταλελειµµένοι να παλεύουν µε την πολιτική Μητσοτάκη χωρίς να έχουν καν πολιτικό στήριγµα. Οι πεφωτισµένοι του ΣΥΡΙΖΑ, σχεδόν το σύνολο της ηγεσίας του, είχαν ως προτεραιότητα την εσωτερική διαµάχη, για να ευδοκιµήσει ο άθλιος σχεδιασµός της προσωπικής επικράτησης.

Οι µεγαλόπνοοι πολιτικοί οραµατισµοί εκποιήθηκαν και η ιδεολογική ανησυχία αποδείχθηκε ο λούστρος για να καλυφθούν οι πιο ποταποί σκοποί.

Ο κόσµος του ΣΥΡΙΖΑ σήµερα είναι µετέωρος και απογοητευµένος. Είναι µάλλον αναποτελεσµατικό να αναζητά το παιδί που πετάχτηκε µαζί µε τα απόνερα. Ακόµη κι αν ήταν θείο βρέφος, δεν υπάρχει πια. 

Κώστας Βαξεβάνης

https://www.documentonews.gr/article/gia-ton-kosmo-toy-syriza/

Διαβάστε Περισσότερα »

Αποκάλυψη Guardian: Απ’ τα pushbacks στα ξενοδοχεία – Η κυβέρνηση νομιμοποιεί 30.000 αιτούντες άσυλο για τον τουρισμό

Σύμφωνα με το γνωστό ειδησεογραφικό μέσο οι κενές θέσεις στον τουρισμό θα φέρει τη νομιμοποίηση 30.000 ατόμων που ζητάνε άσυλο 

Μπορεί η τουριστική περίοδος στη χώρα μας να έχει ξεκινήσει με γοργούς ρυθμούς, αλλά με τα μέχρι στιγμής στοιχεία ήδη υπάρχουν 80.000 κενές θέσεις εργασίας, με πολλά άτομα να γυρνάνε την πλάτη στην εποχιακή εργασία και την κυβέρνηση να ψάχνει λύσεις για αυτό. 

Σύμφωνα μάλιστα με το γνωστό ειδησεογραφικό μέσο Guardian η Ελλάδα είναι έτοιμη να κάνει fast track νομιμοποιήσεις αιτούντων άσυλο, ώστε τα άτομα αυτά να εργαστούν και να καλύψουν τα κενά, με το μέτρο αυτό να περιλαμβάνει επίσης αναζήτηση εξειδικευμένου προσωπικού στο εξωτερικό. 

Όπως τονίζεται στοεκτενές ρεπορτάζ του μέσου, πάρθηκε μια σειρά διμερών συμφωνιών «για την κινητικότητα εργατικού δυναμικού»  με τρίτες χώρες όπως η Αίγυπτος, το Βιετνάμ, το Μπαγκλαντές, η Γεωργία, η Ινδία και η Μολδαβία, με το άτομο που έκανε το ρεπορτάζ να εντυπωσιάζεται για το γεγονός πως μια χώρα που έχει κατηγορηθεί με pushbacks κάνει μια τέτοια κίνηση. 

Πιο συγκεκριμένα το ίδιο το δημοσίευμα αναφέρει: «Οι αιτούντες άσυλο, οι οποίοι μέχρι πρότινος υπέφεραν σε εγκαταστάσεις για πρόσφυγες, θα καλύψουν θέσεις εργασίας στη βόρεια Ελλάδα αργότερα αυτόν το μήνα, αφού προηγουμένως εκπαιδευτούν από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων – ένα πρωτοποριακό βήμα σε μια χώρα όπου η ακτοφυλακή έχει κατηγορηθεί για παράνομα pushbacks». 

«Οι ‘Ελληνες προτιμούν να δουλεύουν πενθήμερο, 9 με 5, σε δουλειές γραφείου» 

Στο ίδιο ρεπορτάζ μάλιστα άνθρωποι του Guardian ήρθαν σε επαφή με ανθρώπους της εποχικής εργασίας, με γνωστό εστιάτορα στην Ελλάδα να λέει: «Ο τουρισμός είναι σίγουρα σε άνοδο, αλλά αυτές τις μέρες οι Έλληνες προτιμούν να δουλεύουν πενθήμερο, 9 με 5, σε δουλειές γραφείου. 

Είναι εν μέρει κληρονομιά της πανδημίας της Covid-19, με το πρόβλημα να είναι ιδιαίτερα οξύ στην Ελλάδα.

Αυτό που βλέπουμε είναι μια πρωτοφανής έλλειψη εξειδικευμένων και έμπειρων εργαζομένων, ειδικά στον ξενοδοχειακό και επισιτιστικό κλάδο. Πολλοί που έφυγαν από τον χώρο την περίοδο της καραντίνας, δεν επέστρεψαν ποτέ. Εκτιμάται ότι παραμένουν κενές 80.000 θέσεις εργασίας

Μόλις τελειώσει η σεζόν οι εργαζόμενοι δικαιούνται μόνο τρεις μήνες επίδομα από το ταμείο ανεργίας. Όταν υπάρχει κρίση κόστους ζωής, πώς θα επιβιώσουν το υπόλοιπο του έτους». 

koutipandoras.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι σαλτιμπάγκοι της ανωφελούς εξουσίας…

 

Τι συνδέει στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας και του παρδαλού εριφίου τα οικόπεδα που γίνονται χωράφια με τα τροχόσπιτα και τους εποχιακούς πυροσβέστες; Η κυβερνησάρα! 

Μέσα σε μια εβδομάδα, η κυβέρνηση της Ομάδας Αλήθειας κατόρθωσε να κάνει επίδειξη δραχμοθηρίας ,υποτέλειας στα αρπαχτικά γης (κι όχι μόνο), ετσιθελισμού, αγνής και ανόθευτης βλακείας γραφειοκρατικής αποκολοκύνθωσης και αδίστακτου τσαρλανατινισμού. 

Με ένα «αποφασίζομεν και διατάσσωμεν» η κυβέρνηση που προσεύχεται στα αφεντικά της, μετατρέπει τα μικρά οικόπεδα των φτωχών σε άχρηστα χωραφάκια. 

Ποια ενίσχυση της υπαίθρου; Ποια υποστήριξη της πρωτογενούς παραγωγής; Ποιο δημογραφικό; Όλα τανάποδα! 

Όσο για τα τροχόσπιτα σε μια χώρα (ακόμα) παράδεισο, μόνον η πολιτική του  «εθισμού στις απαγορεύσεις» μπορεί να εξηγήσει αυτό το ευθύ χτύπημα στο αίσθημα ελευθερίας. 

Μόνον ένα μισερός άνθρωπος που υπηρετεί μια μισάνθρωπη κυβέρνηση μπορεί να στερήσει από Έλληνες και αλλοδαπούς την επαφή του με τη φύση και το ταξίδι, έτσι όπως αυτοί το αντιλαμβάνονται και απολαμβάνουν, χωρίς μάλιστα να προκαλούν ουδεμίαν βλάβη σε κανέναν.

Και τέλος οι εποχιακοί πυροσβέστες! Απ΄  αυτό το σώμα των εξκουβητόρων (εθελοντών και υπόχρεων πυροσβεστών στη Ρώμη και την Πόλη ) εξαιρούνται όσοι δεν έχουν απολυτήριο Λυκείου.

Όσοι δηλαδή δεν μπορούν την ώρα που σβήνουν φωτιές να τριτοβάθμιες εξισώσεις ή να απαγγέλουν απνευστί Όμηρο!

Οποία μωρία!

Οποία τρέλα!

Βεβαίως , το ότι κάτι το πονηρόν θα κρύβεται πίσω απ΄ αυτήν την ανοησία είναι σίγουρο, αλλά όχι κι ευδιάκριτο. Τρέχα- γύρευε!

Κάτι με τη διαχείριση της εκλογικής πελατείας θα έχει να κάνει, πλην όμως ηλίθιας διαχείρισης (και ηλίθιας εκλογικής πελατείας).

Πάντως τέτοιο τρίποντο μέσα σε μιαν εβδομάδα, μόνον μια αλλούτερη κυβέρνηση σαλτιμπάγκων της ανωφελούς εξουσίας θα μπορούσε να πετύχει…

Από το militaire.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάποιοι βολεύονται να στοχοποιούν τα δημόσια πανεπιστήμια αντί να αναλαμβάνουν την ευθύνη τους

Κάποια στιγμή να τελειώνει το παραμυθάκι ότι για τα κακώς κείμενα στα πανεπιστήμια φταίει ότι είναι δημόσια και έχουν δημοκρατικά εκλεγμένες διοικήσεις 

Είναι γνωστό ότι τα πανεπιστήμια, ιδίως τα δημόσια, ενοχλούν όσους πιστεύουν ότι τα πάντα είναι εμπορεύματα, συμπεριλαμβανομένης της γνώσης, και όσους δεν θέλουν να υπάρχουν χώροι ζωντανής συζήτησης, αμφισβήτησης και κριτικής σκέψης, Το είδαμε, άλλωστε, και στις ΗΠΑ με τις επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ σε μερικά από τα πιο σημαντικά αμερικανικά πανεπιστήμια. 

Στην Ελλάδα, γύρω από τα Πανεπιστήμια στήθηκε μια ολόκληρη βιομηχανία «συκοφάντησης» γύρω από τη διαβόητη «ανομία» και «παραβατικότητα». Δεν παραβλέπω ότι υπήρξαν προβλήματα κατά καιρούς, αλλά τα πανεπιστήμια ούτε είναι, ούτε ήταν ποτέ Φαρ – Ουέστ. 

Ή, για να το πω διαφορετικά, Φαρ-Ουέστ ήταν στα μάτια όσων θεωρούσαν ότι δεν πρέπει να γίνονται ποτέ συνελεύσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις. Εντός και εκτός πανεπιστημίων. 

Άλλα, είναι τα πραγματικά προβλήματά των πανεπιστημίων: η έλλειψη πόρων για να μην καταρρεύσουν οι υποδομές τους, η έλλειψη προσωπικού, διδακτικού και διοικητικού, και μια γραφειοκρατία που δεν τους επιτρέπει να αναλαμβάνουν πιο εύκολα πρωτοβουλίες. 

Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και έτσι έχουν σημαντικές διακρίσεις σε διεθνές επίπεδο, όπως φαίνεται από την άνοδό τους σε σχετικές κατατάξεις.

Ωστόσο, για αυτούς που εκθειάζουν τα αμφίβολης ποιότητας σουπερμάρκετ πτυχίων που ετοιμάζονται για τη χώρα μας, όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Γι’ αυτό και όποτε βρουν ευκαιρία επιτίθενται στο δημόσιο πανεπιστήμιο.

Το είδαμε αυτό και με αφορμή το περιστατικό που έγινε στη Νομική Σχολή, στη διάρκεια μιας φοιτητικής εκδήλωσης. Προφανώς και το περιστατικό αυτό είναι απόλυτα καταδικαστέο. Όμως, το ερώτημα είναι: δείχνει αυτό ότι τα δημόσια πανεπιστήμια είναι ανίκανα να κάνουν τη δουλειά τους, όπως βγήκαν αμέσως διάφοροι να πουν, στοχοποιώντας και τα ιδρύματα και τις εκλεγμένες διοικήσεις τους; 

Γι’ αυτό και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα, έτσι ώστε να σταματήσει μια προσπάθεια που μόνο ως συκοφάντηση του δημόσιου πανεπιστήμιου μπορεί να περιγραφεί.

Καταρχάς, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή πανεπιστημιακό άσυλο δεν υπάρχει. Ήταν πολιτική επιλογή αυτής της κυβέρνησης να θεσμοθετήσει την κατάργηση αυτού του ιδιαίτερου καθεστώτος.

Μόνο που η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου έφερε την Πολιτεία αντιμέτωπη με σημαντικές ευθύνες.

Γιατί όσο ίσχυε το καθεστώς του πανεπιστημιακού ασύλου, θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι τα πανεπιστήμια, τόσο οι διοικήσεις τους, όσο και η ευρύτερη πανεπιστημιακή κοινότητα είχαν τη σημαντική ευθύνη να εξασφαλίζουν ότι τα πανεπιστήμια είναι χώροι όπου με ασφάλεια γίνεται η διδασκαλία και η έρευνα, όπως και η ελεύθερη συζήτηση και διακίνηση ιδεών, που άλλωστε ιστορικά ήταν ο λόγος που υπήρχε το άσυλο, που σκοπό είχε να προστατεύει αυτή ακριβώς την ελευθερία. 

Όμως, όταν η Πολιτεία κατήργησε το άσυλο ανέλαβε, όπως και με κάθε δημόσιο χώρο, τη βασική ευθύνη ώστε και τα πανεπιστήμια ως δημόσιοι χώροι να είναι πραγματικά ασφαλείς χώροι για όσους εργάζονται και σπουδάζουν σε αυτά.

Να το πω πολύ απλά: όπως η Πολιτεία έχει την ευθύνη να εξασφαλίσει ότι δεν θα γίνονται, ληστείες και κλοπές και βιαιοπραγίες και βιασμοί και διακίνηση ναρκωτικών γενικά στην επικράτεια, έτσι έχει σε τελική ανάλυση και την ευθύνη ώστε να μπορεί να γίνει με ασφάλεια μια εκδήλωση σε μια πανεπιστημιακή σχολή. Όπως και έχει την ευθύνη τα πανεπιστήμια να μην στερούνται του απαραίτητου προσωπικού φύλαξης, ούτε και των πόρων για να αποκτήσουν τον εξοπλισμό που κάνει τους χώρους πιο ασφαλείς.

Δηλαδή, πλέον όταν συμβαίνει ένα τέτοιο περιστατικό η κριτική πρέπει να στρέφεται πρωτίστως προς την Πολιτεία.

Κανείς δεν λέει τα πανεπιστήμια να είναι αστυνομοκρατούμενα. Αλλά δεν μπορεί τόσα χρόνια να μην έχει υπάρξει κανένας σχεδιασμός από την αστυνομία και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για το πώς θα μπορούσαν να προληφθούν τέτοια φαινόμενα χωρίς να διαταραχθεί η ομαλή λειτουργία των ΑΕΙ, για το πώς θα μπορούσαν να μην μπουν σε ένα πανεπιστημιακό κτίριο κουκολουφόροι τραμπούκοι, για το πώς δεν θα γίνουν ζημιές ή φθορές. Είναι ένα πράγμα, να πρέπει και τα πανεπιστήμια να οργανώνονται από τη μεριά τους και άλλο να φορτώνονται και ευθύνες που αφορούν την Πολιτεία.

Εκτός βέβαια και εάν στην πραγματικότητα κάποιοι βολεύονται με τη σημερινή κατάσταση.

Δηλαδή, βολεύονται να έχουν αφορμές να συκοφαντούν τα δημόσια πανεπιστήμια, ώστε να διαφημίζουν ως εναλλακτική λύση τα αμφίβολης ποιότητας ιδιωτικά που έρχονται.

Βολεύονται να μπορούν να φτιάχνουν την ψευδή εικόνα ότι τα πανεπιστήμια είναι «πεδία μάχης».

Βολεύονται να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα των κινημάτων μέσα στο πανεπιστήμιο αλλά και να υποτιμούν το τεράστιο εκπαιδευτικό, ερευνητικό και κλινικό έργο που πραγματοποιείται εκεί.

Κοντολογίς, βολεύονται να υπονομεύουν έναν δημόσιο θεσμό που έχει αποδείξει ότι απολαμβάνει πολύ μεγάλης εμπιστοσύνης από τη μεριά των πολιτών, αποτελώντας ουσιαστικά την εξαίρεση σε ένα ευρύτερο τοπίο κρίσης των θεσμών και πολύ μεγάλης δυσπιστίας των πολιτών.

Σε κάθε περίπτωση, με κάποια πράγματα καλό είναι να μην παίζουμε.

Τα Δημόσια Πανεπιστήμια είναι οι μεγάλες «δεξαμενές σκέψης» της χώρας μας.

Εκεί είναι που σε μεγάλο βαθμό σχεδιάζεται το επιστημονικό αλλά και παραγωγικό μέλλον της χώρα μας.

Οφείλουμε να τα προστατεύσουμε και τα στηρίξουμε με κάθε δυνατό τρόπο.

Είναι μια αναγκαία επένδυση στο αύριο.

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος από το in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Σκανδαλίδης κατά της μονιμότητας στο Δημόσιο (Video)

 

Στη γενικότερη θολούρα που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ σχετικά με τις αποστάσεις του από την δεξιά ήρθε να προστεθεί μια απροσδόκητη δήλωση του Κώστα Σκανδαλίδη, ο οποίος και ιστορικό στέλεχος είναι και υπουργός Εσωτερικών στις κυβερνήσεις Ανδρέα Παπανδρέου και Κώστα Σημίτη υπήρξε και γνωρίζει πολύ καλά για ποιον λόγο υπάρχει μονιμότητα στο Δημόσιο, που πριν καθιερωθεί κάθε κόμμα άλλαζε κατά το δοκούν τους δημόσιους υπαλλήλους. 

Σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ τάχθηκε υπέρ της κατάργησης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με συνταγματική μάλιστα αναθεώρηση. 

«Εγώ είμαι υπέρ του να περάσει από το Σύνταγμα η απόλυτη κατάργηση της μονιμότητας», ανέφερε χαρακτηριστικά. 

Η τοποθέτησή του αυτή προκάλεσε την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος ζήτησε εξηγήσεις από τον Νίκο Ανδρουλάκη για τα όσα είπε ένα ιστορικό είναι η αλήθεια στέλεχος του κόμματος. 

«Ως πότε το ΠΑΣΟΚ θα ρίχνει νερό στον μύλο του κοινωνικού αυτοματισμού που επιδιώκει η κυβέρνηση;

Σε μια περίοδο που η ΝΔ προσπαθεί να αποποιηθεί τις εγκληματικές ευθύνες της για την τραγωδία των Τεμπών και την προσπάθεια μπαζώματος της αλήθειας, μεταφέροντας τη συζήτηση σε ένα γενικό πλαίσιο περί διαχρονικών παθογενειών του κρατικού μηχανισμού, ποιον εξυπηρετεί η συγκεκριμένη τοποθέτηση;», ρωτάνε χαρακτηριστικά από την Κουμουνδούρου. 

*

Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ

«Σε σημερινή συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» και την εκπομπή «Αταίριαστοι», ο κ. Κώστας Σκανδαλίδης, αναφερόμενος στους δημοσίους υπαλλήλους δήλωσε επί λέξει: «Είμαι υπέρ του να περάσει από το Σύνταγμα η απόλυτη κατάργηση της μονιμότητας».

Το ερώτημα εύλογο: Σε μια περίοδο που η ΝΔ προσπαθεί να αποποιηθεί τις εγκληματικές ευθύνες της για την τραγωδία των Τεμπών και την προσπάθεια μπαζώματος της αλήθειας, μεταφέροντας τη συζήτηση σε ένα γενικό πλαίσιο περί διαχρονικών παθογενειών του κρατικού μηχανισμού, ποιον εξυπηρετεί η συγκεκριμένη τοποθέτηση;

Ως πότε το ΠΑΣΟΚ θα ρίχνει νερό στον μύλο του κοινωνικού αυτοματισμού που επιδιώκει η κυβέρνηση;

Σε κάθε περίπτωση, απευθύνουμε ευθεία ερώτηση στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκο Ανδρουλάκη:

Αποτελεί επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ η κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων;»

Πηγή: documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μετά τα οικόπεδα… τα τροχόσπιτα στο στόχαστρο της κυβέρνησης – Πρόστιμα και θύελλα αντιδράσεων

 

Πριν κοπάσουν οι πρώτες αντιδράσεις για το Προεδρικό Διάταγμα για τα οικόπεδα τα οποία η κυβέρνηση μετατρέπει σε χωράφια με εργαλείο τα 2 στρέμματα, προκαλώντας ασφυξία σε χιλιάδες ακίνητες περιουσίες σε 10.000 οικισμούς, έρχεται νέα νομοθεσία για τα… τροχόσπιτα να προκαλέσει νέα «θύελλα». 

Συγκεκριμένα, η νέα νομοθεσία για τα τροχόσπιτα, με το βλέμμα -όπως φαίνεται- στα καρτέλ του τουρισμού, επιβάλλει σαρωτικές αλλαγές στη τροχόσπιτα τόσο στη χρήση όσο και στη στάθμευση προκαλώντας αντιδράσεις ενόψει της καλοκαιρινής περιόδου. 

Ειδικότερα, σύμφωνα με το Άρθρο 27, περιορίζεται ουσιαστικά η δυνατότητα ελεύθερης διαβίωσης και μετακίνησης με τροχόσπιτα, ακόμα και εντός ιδιωτικών εκτάσεων. 

Η νέα διάταξη προβλέπει, μεταξύ άλλων, την απαγόρευση φιλοξενίας περισσότερων από ενός τροχόσπιτου σε ιδιωτική ιδιοκτησία, κάτι που πολλοί χαρακτηρίζουν πλήγμα όχι μόνο στον εναλλακτικό τουρισμό, αλλά και σε θεμελιώδη δικαιώματα ιδιοκτησίας.

Ουσιαστικά, με τη νέα νομοθεσία θα απαγορεύεται η εγκατάσταση ή στάθμευση σε κοινόχρηστους χώρους -όπως παραλίες, πάρκα και δασικές εκτάσεις – χωρίς καμία εξαίρεση ως προς τη διάρκεια παραμονής. 

Μάλιστα, η σχετική διάταξη προβλέπει ποινή φυλάκισης έως τρεις μήνες ή πρόστιμο 300 ευρώ ανά άτομο ή όχημα, με δυνατότητα άμεσης επιβολής από τις αστυνομικές και λιμενικές αρχές, συνοδευόμενη από υποχρεωτική απομάκρυνση των οχημάτων. 

Πηγή: documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος: Mε κατάθεση στεφάνων στους Ήρωες της Αντίστασης τίμησαν την Εργατική Πρωτομαγιά

Σε συγκινητικό κλίμα και με αίσθημα σεβασμού ,τίμησαν την Εργατική Πρωτομαγιά στην Ρόδο με κατάθεση στεφάνων στους δύο Δωδεκανήσιους ήρωες, Νίκο Σάββα και Γιώργο Κυρμιχάλη.Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ρόδου απαίτησε φόρο τιμής με αυτό το συμβολικό τρόπο την Εργατική Πρωτομαγιά.  

Κρατώντας ένα στεφάνι από κόκκινα γαρύφαλλα, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ρόδου, Παναγιώτης Εγγλέζος, κατέθεσε το στεφάνι μπροστά από τις προτομές των δύο ηρώων ,παρά τη δυνατή βροχή. 

«Η Πρωτομαγιά είναι ημέρα τιμής και αγώνα. Είναι η μέρα που οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου ενώνουν τις φωνές τους για αξιοπρεπή εργασία, κοινωνική δικαιοσύνη και ελευθερία. Για εμάς, όμως, η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά έχει και ένα ιδιαίτερο φορτίο μνήμης. Θεωρήσαμε ότι θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους συναδέλφους μας να γνωρίσουν μία άγνωστη, αλλά λαμπρή πτυχή της ιστορίας μας. Το χρονικό της επιχείρησης “Anglo“, τον Σεπτέμβριο του 1942,στην οποία συμμετείχαν δυο νέοι της Ρόδου, ο Νικόλαος Σάββας και ο Γιώργος Κυρμιχάλης υπάλληλοι της Δημοτικής επιχείρησης συγκοινωνιών ΡΟΔΑ», δήλωσε στην ΕΡΤ Ν. Αιγαίου, ο κ. Εγγλέζος. 

Εκπροσωπώντας την περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, παρέστη στην κατάθεση στεφάνων ο χωρικός αντιπεριφερειάρχης Δωδεκανήσου, Χρήστος Ευστρατίου, ο οποίος δήλωσε ότι :«Η Εργατική Πρωτομαγιά αποτελεί διαχρονικό σύμβολο των αγώνων του κόσμου της εργασίας για αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες. Στα νησιά του Νότιου Αιγαίου , όπου οι ανάγκες και οι ιδιαιτερότητες της νησιωτικότητας είναι έντονες, οι εργαζόμενοι αποτελούν τον πυλώνα της τοπικής μας ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής. Σήμερα τιμούμε τις θυσίες και τους αγώνες του χθες , αλλά και δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να διεκδικούμε λύσεις, δικαιώματα και προοπτικές για ένα μέλλον πιο δίκαιο και ανθρώπινο για όλους». 

Ιδιαίτερη συγκινητική ήταν η στιγμή που όλοι οι παρευρισκόμενοι φώναξαν «ΑΘΑΝΑΤΟΙ»  των συγγενών των δύο ηρών της Αντίστασης Νικόλαου Σάββα και Γιώργου Κυρμιχάλη. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν επίσης η πρόεδρος της περιφερειακής παράταξής Ανοιχτοί Ορίζοντες στο Νότιο Αιγαίο, Χρύσα Καράγιαννη , ο πρόεδρος του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ρόδου, Θανάσης Σταμούλης και ο σκηνοθέτης Γιώργος Τζεδάκης, δημιουργός του ντοκιμαντέρ «ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΛΜΙΣΑΝ». 

(Με πληροφορίες από ertnews.gr)

Διαβάστε Περισσότερα »