Τέμπη / Η αίθουσα του «επιτελικού» φιάσκου

 

Το επιτελικό «φιάσκο» που αφορά την αίθουσα της δίκης του εγκλήματος των Τεμπών δυναμιτίζει το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα και καθιστά την κυβέρνηση ξανά απολογούμενη για απόπειρα συγκάλυψης του εγκλήματος. 

Λάδι στη φωτιά, μάλιστα, βάζει η ακαμψία του υπουργείου Δικαιοσύνης, που αφήνει να διαρρεύσει ότι δεν θα αλλάξει ο χώρος της εκδίκασης της υπόθεσης και πως για όσα εκτυλίχθηκαν χθες έφταιγε η… ταξιθεσία. 

Πηγές του υπουργείου σημειώνουν ότι «δεν πάσχει ο χώρος του δικαστηρίου, αλλά ο τρόπος ταξιθέτησης με τον οποίο κάθισαν οι εισερχόμενοι στη δικαστική αίθουσα». 

Και αυτό, όπως ισχυρίζονται, γιατί συγγενείς των θυμάτων, χωρίς να έχουν την αναγκαία ενημέρωση που έπρεπε να υπάρχει, πήγαν και κάθισαν στον χώρο που έχει προβλεφθεί για τους δικηγόρους. 

Οι ίδιοι κύκλοι εκτιμούν ή ευελπιστούν ότι στις επόμενες δικασίμους ο αριθμός των συγγενών και των μαρτύρων θα μειωθεί, σε αντίθεση με τη χθεσινή πρώτη μέρα, που τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στο Εφετείο της Λάρισας και η προσέλευση ήταν μεγάλη. Τέλος, σημειώνουν ότι υπάρχει η δυνατότητα οι θέσεις να αυξηθούν περίπου κατά 20 και έτσι η χωρητικότητα να ανέλθει στις 470 θέσεις. 

Την 1η Απριλίου, στο πλαίσιο της δεύτερης δικασίμου, θα φανεί αν όντως για το χθεσινό μπάχαλο ευθύνονται μόνο προβλήματα τεχνικής φύσεως. 

Οργή και δυσπιστία 

Οι συνήγοροι των συγγενών των θυμάτων, σε κάθε περίπτωση, εμφανίζονται δύσπιστοι και, για αυτό, έχουν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο της αποχής μέχρι να χρησιμοποιηθούν καταλληλότερες εγκαταστάσεις. 

«Πρόκειται για μία ακόμη ανοησία ή για μια στοχευμένη, συνειδητή επιλογή εμπαιγμού με τελικό σκοπό την υποβάθμιση της δίκης των Τεμπών;» είναι το ερώτημα που θέτει ο Βασίλης Ζησιμάτος, δικηγόρος της οικογένειας του αδικοχαμένου μηχανοδηγού της επιβατικής αμαξοστοιχίας. 

Ο ίδιος, κατόπιν επικοινωνίας μας, μίλησε για «θλιβερή ημέρα για όλους τους συγγενείς και συνηγόρους» και σημείωσε ότι «υπό τέτοιες συνθήκες δεν μπορεί να διεξαχθεί καμία δίκη, ειδικά εκείνη των Τεμπών, όπου συμμετέχουν 250 δικηγόροι, 180 πρόσωπα που θα παρασταθούν προς υποστήριξη της κατηγορίας και 36 κατηγορούμενοι». 

«Όπως στο μετρό σε ώρες αιχμής» 

Ο Κώστας Λακαφώσης, πραγματογνώμονας των οικογενειών των θυμάτων των Τεμπών, παρομοίασε την κατάσταση με το «μετρό της Αθήνας σε ώρες αιχμής». Επεσήμανε πως «εμείς δεν αιφνιδιαστήκαμε, είχαμε δει τα σχεδιαγράμματα και τις κατόψεις της αίθουσας και διαπιστώσαμε ότι δεν χωράνε καν οι παράγοντες της δίκης». Όπως εξήγησε, όμως, «αποφύγαμε να το κάνουμε θέμα από την πλευρά των συγγενών, διότι στο παρελθόν είχαμε ακούσει κατηγορίες ότι δεν θέλουμε να γίνει η δίκη ή επιθυμούμε να καθυστερήσει η διαδικασία».

Εκτεθειμένος ο υπουργός Δικαιοσύνης

Σε κάθε περίπτωση, ο υπουργός Δικαιοσύνης είναι, για νιοστή φορά, εκτεθειμένος, από τη στιγμή που από τον Μάιο του 2024 διαμήνυε πως «όλα είναι έτοιμα». Για αυτό, έχει προγραμματίσει σήμερα μπαράζ συνεντεύξεων, προκειμένου να απαντήσει στις δριμείες επικρίσεις των συγγενών των θυμάτων, των διαδίκων, αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Η ακαταλληλότητα έγινε ακόμη πιο εμφανής όταν διαπιστώθηκε ότι η αίθουσα δεν διαθέτει υποδομές για άτομα με αναπηρία ή κινητικές δυσκολίες, με δεδομένο, μάλιστα, ότι υπάρχουν τραυματίες από το δυστύχημα που χρειάζονται ειδική πρόνοια για να παρακολουθήσουν τη δίκη. Σε ένα τέτοιο φόντο πυροδοτούνται και ερωτήματα που σχετίζονται με το κόστος — 1,6 εκατομμύρια ευρώ — της αναμόρφωσης της αίθουσας. 

«Κανονικότητα» το χάος

Σύμφωνα με τις προσεγγίσεις δημοσιογράφων και πολιτικών αναλυτών, το πιο τραγικό συμπέρασμα που απορρέει από το χθεσινό μπάχαλο — που προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών και τους συγγενείς τους — είναι ότι εντάσσεται στο πλαίσιο της σύγχρονης κανονικότητας.

Οι σκηνές από τη Λάρισα διαδραματίστηκαν στη χώρα όπου, το 2023, συγκρούστηκαν δύο τρένα που επί περισσότερο από 12 λεπτά κινούνταν στην ίδια σιδηροτροχιά, στη χώρα όπου δεν υπάρχει σύστημα τηλεδιοίκησης, στη χώρα που «μπαζώνει» τον χώρο του εγκλήματος και τις πολιτικές ευθύνες, στη χώρα που εγείρει εμπόδια ώστε να γίνουν οι απαραίτητες χημικές εξετάσεις των σορών των θυμάτων. 

Αλλαγή ατζέντας με «ασπιρίνες»

Η πρωτοβουλία του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανακοινώσει, μέσω τηλεοπτικού μηνύματος, τα μέτρα για την αναχαίτιση της ακρίβειας, ενώ εξελίσσονταν οι εικόνες αποτροπιασμού στη Λάρισα, μαρτυρά το κυβερνητικό άγχος για αλλαγή ατζέντας.

Το πλαίσιο των παρεμβάσεων, ωστόσο, καταδικάστηκε από την αντιπολίτευση και συνάντησε την ψυχρή υποδοχή της αγοράς και των αναλυτών, που προτάσσουν την αναγκαιότητα της μείωσης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα.

Πέντε δις για εξοπλισμούς, όσα δίνει ο Σάντσεθ για την ακρίβεια

Μεγαλύτερο κρότο, άλλωστε, έκανε το γεγονός ότι το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) ενέκρινε προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων ύψους περίπου πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ. Ως γνωστόν, μέτρα της τάξεως των πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ δρομολογεί η κυβέρνηση της Ισπανίας για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε αντιδιαστολή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που ανακοίνωσε 300 εκατομμύρια ευρώ για τον ίδιο σκοπό. 

Κωνσταντίνος Σαββόπουλος 

=====================

Όλα έτοιμα… 

Σκίτσο του Γιάννη Δερμεντζόγλου 

Πηγή: tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ελλάδα ως «luxury καταφύγιο» και το Real Estate της υποτέλειας

Από το Ντουμπάι της ερήμου στο Ντουμπάι του Αιγαίου, ο δρόμος είναι στρωμένος με τις νεοφιλελεύθερες εμμονές μιας ελίτ που αντιλαμβάνεται τη χώρα ως οικόπεδο προς αξιοποίηση 

Η εγχώρια οικονομική ολιγαρχία και η δημοσιογραφική ναυαρχίδα του φιλελευθερισμού φαίνεται πως ζήλεψαν τη δόξα των εμίρηδων. Μετά την εμπέδωση της τουριστικής βιομηχανίας ως μονοκαλλιέργειας, σειρά έχει τώρα η μετεξέλιξή της: το όραμα της Ελλάδας ως «διεθνούς καταφυγίου» για παντός είδους πλάνητες. Διαβάζουμε στην κυριακάτικη Καθημερινή για μια Ελλάδα-όαση, η οποία οφείλει να αρπάξει την «ιστορική ευκαιρία» από τις φλόγες της Μέσης Ανατολής και να προσθέσει στο τουριστικό της προϊόν τη μετατροπή της σε ένα απέραντο πάρκινγκ κεφαλαίων για όλους τους «κοσμοπολίτες του Λεβάντε». Πίσω, όμως, από τις λυρικές περιγραφές για «απαστράπτον παρόν» και «κουλτούρα μεσογειακής διαβίωσης», κρύβεται η πιο κυνική ομολογία μιας βαθιάς ταξικής μονομέρειας που αντιμετωπίζει τη χώρα ως προνομιακό real estate asset και τους κατοίκους της ως το υπηρετικό προσωπικό τους. 

Η «πολιτισμική ουδετερότητα» ως ευφημισμός του βίαιου εξευγενισμού 

Το αφήγημα που προβάλλεται είναι το εξής: Το Ντουμπάι «χάλασε», οι πύραυλοι το έβγαλαν από τον χάρτη της ανεμελιάς, άρα τώρα είναι η σειρά μας να προσφέρουμε το επόμενο «ασφαλές λιμάνι» για τους ευκατάστατους παροικούντες των μητροπόλεων της Ανατολής. Μόνο που η ασφάλεια για την οποία μιλούν δεν αφορά τον ντόπιο εργαζόμενο που αδυνατεί να καλύψει το κόστος διαβίωσης ούτε τον οικονομικό μετανάστη που τον σπρώχνει η ανάγκη της επιβίωσης να αφήσει τόπο και οικογένεια προς χάριν ενός αμφίβολου μέλλοντος. Αντιθέτως, η έλευση αυτών των «δυναμικών στρωμάτων» μεταφράζεται στην πράξη σε έναν επιθετικό εξευγενισμό (gentrification) και περεταίρω υποβάθμιση των όρων ζωής των μη προνομιούχων. 

Ο στόχος εδώ είναι οι γειτονιές της Αθήνας και των νησιών να μετατραπούν σε αποστειρωμένες ζώνες «πολιτισμικής ουδετερότητας». Πρόκειται για τον κομψό ευφημισμό της ισοπέδωσης κάθε κοινωνικού ιστού, ώστε ο εύπορος μέτοικος να νιώθει «σαν στο σπίτι του» σε ένα περιβάλλον non-place, σε ένα μη-τόπο που διευκολύνει απλώς τις ροές του κεφαλαίου. Το δικαίωμα στη στέγη θυσιάζεται στον βωμό της «ελκυστικότητας» για τους επενδυτές, την ώρα που το ενοίκιο μετατρέπεται σε εργαλείο κοινωνικής εκδίωξης για τη νέα γενιά και τα λαϊκά στρώματα. 

Οι αόρατοι είλωτες πίσω από τη βιτρίνα 

Είναι προκλητικός ο τρόπος με τον οποίο η φιλελεύθερη ρητορική προσπερνά την πραγματικότητα. Μιλούν για «βελτίωση υποδομών» και «αγγλόφωνα πανεπιστήμια» για τα παιδιά «μας» και τα παιδιά  των «άλλων» (των εύπορων επήλυδων), την ίδια στιγμή που οι δημόσιες δομές υγείας και παιδείας για τη μεγάλη πλειονότητα αφήνονται στη μοίρα τους. 

Η λογική τους είναι δομικά ταξική. Η Ελλάδα οφείλει να μετασχηματιστεί σε κάποιου τύπου μεθόριο, όπου η εγχώρια εργατική τάξη θα περιοριστεί στον ρόλο του κακοπληρωμένου παρόχου υπηρεσιών. Για τον άνθρωπο του μόχθου, αυτό που προβάλλεται σημαίνει ακριβώς αυτό που η ίδια η Καθημερινή ομολογεί με μια σπάνια κρίση ειλικρίνειας: «είλωτες θαμμένους στα εργοτάξια». Η ανάπτυξη που οραματίζονται βασίζεται στην άγρια εργασιακή εκμετάλλευση και στην πλήρη απορρύθμιση, προκειμένου να χτιστούν οι δομές που θα στεγάσουν τους εν λόγω κοσμοπολίτες. 

Η παγίδα της ομογενοποίησης και το «Brand Ελλάδα» 

Αυτός ο νεοφιλελεύθερος κοσμοπολιτισμός αποτελεί την άλλη όψη της κοινωνικής αναλγησίας. Προωθείται μια Ελλάδα-προϊόν (brand), απογυμνωμένη από κάθε πολιτικό, κοινωνικό ή αξιακό περιεχόμενο. Μας καλούν να γίνουμε «φιλόξενοι» όχι προς τον κατατρεγμένο πρόσφυγα που θαλασσοπνίγεται, γι’ αυτόν η φιλελεύθερη Ευρώπη επιφυλάσσει το δόγμα φυλακή ή επαναπροώθηση, αλλά προς το πορτοφόλι του ευκατάστατου πλάνητα. Η υιοθέτηση αυτής της στρατηγικής σημαίνει ότι η δημόσια σφαίρα θα τεμαχίζεται σε «private resorts» και οι εργαζόμενοι θα είναι αναλώσιμα γρανάζια σε μια μηχανή που παράγει υπερκέρδη για λίγους και αποκλεισμό για τους πολλούς. 

Χάρης Φραντζής / koutipandoras.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιατί δεν υπάρχουν σήμερα ηγέτες - Του Κώστα Βαξεβάνη

Οι σημερινοί ηγέτες διαφημίζουν τα μεγάλα πανεπιστήμια από τα οποία προέρχονται, που δεν τους δίνουν κοινωνικές δεξιότητες και ευαισθησίες, αλλά τους φορούν το κοστούμι του τεχνοκράτη. 

Υπάρχουν σήμερα ηγέτες στον κόσμο; Υπάρχουν προσωπικότητες που μπορούν να οδηγήσουν τις κοινωνίες προς το προσωπικό τους όραμα αφού μπολιάσουν με αυτό τις μάζες; Τα ερωτήματα μοιάζουν κάπως μεταφυσικά. Οι αναφορές στην έλλειψη ηγετών μοιάζουν κάπως με τις νοσταλγικές διηγήσεις συνταξιούχων που αναπολούν το παρελθόν, στο οποίο έχουν αποδώσει στοιχεία εξιδανίκευσης. Από την άλλη πλευρά, όλοι συμφωνούν ότι είναι δύσκολο να διακρίνεις στο παγκόσμιο στερέωμα, τους σύγχρονους Ντε Γκωλ, Μιτεράν, Κολ, Μπερλινγκουέρ, Ιντιρα Γκάντι, Παπανδρέου ή Ούλοφ Πάλμε. Στη θέση τους ο Τραμπ κάνει τον γελωτοποιό, ο Μητσοτάκης τον πρωθυπουργό και προσωπικότητες όπως ο Βρετανός πρώην πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον έχουν περάσει στην Ιστορία ως οι στιγμές διακωμώδησής της. Για να μη μιλήσουμε για δολοφόνους όπως ο Νετανιάχου. 

Την ώρα που ακόμη ένας πόλεμος είναι σε εξέλιξη, φλερτάροντας μάλιστα με την πιθανότητα να εξελιχθεί σε Γ΄ Παγκόσμιο ή έστω μια ανεξέλεγκτη μορφή πολέμου, δεν υπάρχουν ηγέτες που να λειτουργήσουν αποτρεπτικά και να ενεργοποιήσουν διεθνείς κανόνες και την κοινή γνώμη. 

Η Ευρώπη, ως γηραιά κοιτίδα της δημοκρατίας και του Διαφωτισμού, όχι μόνο δεν έχει να επιδείξει μια χαρισματική ηγετική μορφή, αλλά εμφανίζεται και ως μια ομογενοποιημένα ανίκανη και φοβική πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα. «Ανθ’ ημών Γουλιμής», που θα έλεγε και ο Χαρίλαος Τρικούπης. Στη θέση του Ντε Γκωλ ή του Μιτεράν σήμερα βρίσκεται ο Μακρόν. 

Δεν υπάρχει κανένας βιολογικός λόγος που δημιουργεί το έλλειμμα ηγετών. Μανάδες και πατεράδες σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να φέρνουν στον κόσμο παιδιά, των οποίων μάλιστα η μόρφωση και τα ερεθίσματα είναι πιο ποιοτικά από αυτά του παρελθόντος. Ποιο είναι το πρόβλημα λοιπόν; Οι ηγέτες διαμορφώνονται μέσα και εξαιτίας των κοινωνικών συνθηκών. Είναι τέκνα της εποχής τους και εκφράζουν αυτό που υπάρχει ως κοινωνικό υπόβαθρο. Αφού αναδειχτούν με αυτό τον τρόπο, αναλαμβάνουν (έτσι τουλάχιστον πρέπει να κάνουν) να οδηγήσουν την κοινωνία που τους διαμόρφωσε λίγο παραπέρα. 

Για κάποιο λόγο αυτή η διαδικασία παράγει πλέον προβληματικές καταστάσεις. Οι ηγέτες μοιάζουν κατώτεροι των περιστάσεων, ενώ η πολιτική που τους συνοδεύει ή παράγουν οι ίδιοι δεν έχει τίποτα το σπουδαίο. Δεν λύνει προβλήματα, δεν έχει ως ζητούμενο να εξομαλύνει τις τεράστιες κοινωνικές αντιθέσεις. 

Οι σύγχρονοι ηγέτες (οι πολιτικοί σε μια γενικότερη θεώρηση) δεν έχουν δημιουργηθεί μέσα από ιστορικές συνθήκες που τις καθόριζαν οι ιδεολογικές αντιπαραθέσεις και οι απαιτήσεις για κάποιο κοινό καλό. Οι μεγάλοι ηγέτες των προηγούμενων δεκαετιών έζησαν την αντιπαράθεση που σχετιζόταν με τα ιδεολογικοπολιτικά συστήματα. Δεν υπερασπίζονταν υπερδυνάμεις με την κυνική αποδοχή της ισχύος, αλλά προτάσεις, σοσιαλιστικές ή καπιταλιστικές, για έναν καλύτερο κόσμο. 

Υπήρξαν παιδιά του Μάη του ’68, των αντιπολεμικών κινημάτων, του βαθέος προβληματισμού, της ιδεολογικής μάχης και της πολιτικής αντιπαράθεσης πάνω σε θέσεις. Ενιωθαν ότι είχαν την ευθύνη για την πορεία του κόσμου. Κλήθηκαν να διαχειριστούν τον μεταπολεμικό κόσμο, την αμφισβήτηση πάγιων αρχών, το ίδιο το μοίρασμα της υφηλίου σε στρατόπεδα. Δημιουργήθηκαν και εξελίχθηκαν μέσα σε αυτές τις συνθήκες, θεωρώντας ότι έχουν ευθύνη. Γι’ αυτό άλλωστε είχαν αποδεχτεί τον ρόλο του ηγέτη. Φυσικά σε όλο αυτό το πλαίσιο που μοιάζει εξιδανικευμένο υπήρχαν και διαφθορά και προσωπικά συμφέροντα και αναιρέσεις του πραγματικού ρόλου του πολιτικού. Τα αρνητικά όμως αυτά στοιχεία δεν ακύρωναν το ποιος είναι ο ιδεατός ρόλος του πολιτικού. 

Τι είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα; Οι ηγέτες μοιάζουν με λογιστές που πρέπει να διαχειριστούν πρωτόκολλα και κανόνες λογιστηρίου. Διαφημίζουν τα μεγάλα πανεπιστήμια από τα οποία προέρχονται, που δεν τους δίνουν κοινωνικές δεξιότητες και ευαισθησίες, αλλά τους φορούν το κοστούμι του τεχνοκράτη. Το κοινό καλό, που κάποτε ήταν το ζητούμενο έστω και προσχηματικά, δεν έχει θέση στο πολιτικό πλαίσιο που καλούνται να υπηρετήσουν. Οι γιάπηδες ηγέτες του σήμερα μοιάζουν περισσότερο με τους παλιούς Σοβιετικούς γραφειοκράτες που προσπαθούσαν να πιάσουν τα πλάνα τους και λιγότερο με πολιτικά όντα που αλληλεπιδρούν με την κοινωνία. 

Κάτω από τα γραφεία τους δεν υπάρχουν ιδεολογικά ευαγγέλια αλλά manual χρηματιστηρίου, κέρδους και κριτήρια βελτίωσης, που δεν έχει όμως ως αποδέκτη την κοινωνία. Φροντίζουν για την ευημερία των αριθμών σε βάρος των ανθρώπων. Δεν έχουν κοινωνική προέλευση αλλά αποτελούν υβρίδια του ασυναισθηματικού τεχνοκράτη χωρίς ουσιαστική μόρφωση. Εχουν την εξειδίκευση της διεκπεραίωσης μέσα από αλγόριθμους και χρήση πληροφοριών που στην πραγματικότητα δεν κατέχουν. Η κοινωνία αποτελεί γι’ αυτούς πεδίο πειραματισμών για κάποιο οικονομικό μοντέλο. Δεν υπηρετούν πραγματικές πολιτικές αντιπαραθέσεις για χάρη της κοινωνίας. Αντιθέτως, εκπροσωπούν καρτελοποιημένα κόμματα με διαφορές σε επίπεδο λεκτικής αντιπαράθεσης και μόνο. Η πολιτική ομοιομορφία τούς επιτρέπει να παραμένουν σε θέσεις εξουσίας χωρίς να απειλούνται. 

Ας πάμε όμως σε μια άλλη κατηγορία ηγετών χωρίς δημοφιλία. Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν ενεργοποίησε επιχειρήματα περί τυραννικού καθεστώτος των μουλάδων. Οι μουλάδες είναι πράγματι τυραννικοί, αλλά αφενός δεν υπάρχουν μόνο στο Ιράν, αφετέρου δεν είναι η αιτία του πολέμου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου το καθεστώς δείχνει να αντέχει. Οι άνθρωποι στο Ιράν, αυτήν τη στιγμή, δεν θεωρούν ως πρόβλημα τους αγιατολάχ, αλλά την ισραηλινοαμερικανική επίθεση που δέχονται. Φαίνεται ότι έχουν προετοιμαστεί επί δεκαετίες για όσα συμβαίνουν και δηλώνουν έτοιμοι να υπερασπιστούν όσα πιστεύουν. 

Η εικόνα αυτή μοιάζει παράλογη για τη Δύση που δημιούργησε και πίστεψε σε επιπόλαιες αναγνώσεις για τους «τύραννους ηγέτες» οι οποίοι θα καταρρεύσουν. Οι τυραννικοί ηγέτες στο Ιράν και όπου αλλού διατηρούν συνδετικά στοιχεία με τις κοινωνίες τους. Μπορεί αυτά να είναι η θρησκεία, η απειλή που υπάρχει από τη Δύση, η ανάγκη υπεράσπισης της πατρίδας τους ή οτιδήποτε άλλο. Η σχέση ηγεσίας και λαού, ακόμη και όταν είναι προβληματική, εμπεριέχει αξιακά στοιχεία. Στο πρόσωπο του ηγέτη του ο Ιρανός, για παράδειγμα, δεν βλέπει αυτό που βλέπει ο δυτικός. Δεν βλέπει τον τύραννο, αλλά αυτόν που με αυταπάρνηση υπηρέτησε τη χώρα του για να την κάνει υπερδύναμη. Δεν είναι τυχαίο που στο ερώτημα «ποιον θεωρείς σήμερα ισχυρό ηγέτη;» οι περισσότεροι στην Ελλάδα απαντούν «ο Πούτιν και ο Ερντογάν». Προφανώς δεν κάνουν αποτίμηση δημοκρατικής ευαισθησίας. Οι ηγέτες αυτοί προτάσσουν (έστω και ψευδώς) ένα αξιακό πλέγμα που τους συνδέει με την κοινωνία. 

Βλέπουμε εμείς το ίδιο στους ηγέτες μας, ακόμη και σε αυτούς που τους ψηφίζουμε ή είναι μια επιλογή ανάγκης; Ο σύγχρονος ψηφοφόρος καταναλώνει επικοινωνιακά στοιχεία, στέκεται απέναντι στην πολιτική με likes και όχι με πολιτικές θέσεις και απαιτήσεις και συνήθως επιλέγει ως καθοριστική πολιτική στάση την αποχή από την πολιτική. Στα μάτια του ο πολιτικός είναι (στην καλύτερη περίπτωση) το σύστημα της προσωπικής του εξυπηρέτησης ή αυτός στον οποίο έχει αναθέσει από απόγνωση τη ζωή του. Σε κάθε περίπτωση δεν πιστεύει στον ηγέτη. Ναι, η εποχή γέννησε και διαμόρφωσε τους ηγέτες της. Τους έκανε κατ’ εικόνα και ομοίωση διαχειριστές της επιβολής που έχει το κέρδος επάνω στους ανθρώπους. Είναι οι απόφοιτοι της σχολής του κατευνασμού, της ιδιώτευσης, του καταναλωτισμού και της τεχνητής ευωχίας. Το κακό είναι ότι οι ηγέτες που έχουν διαμορφωθεί από την εποχή τους διαμορφώνουν με τη σειρά τους την εποχή. Διαλεκτική τρόμου. 

Κώστας Βαξεβάνης / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τουριστική σεζόν: Σκιά αβεβαιότητας ένα βήμα πριν από την εκκίνηση

Οι πρώτες ενδείξεις καταγράφουν επιβράδυνση στον ρυθμό των κρατήσεων, προκαλώντας ανησυχία σε έναν κλάδο που τα τελευταία χρόνια κινείται σε τροχιά διαδοχικών ρεκόρ 

Με τη φετινή τουριστική περίοδο να βρίσκεται προ των πυλών και τα εποχικά ξενοδοχεία να ετοιμάζονται να ανοίξουν λίγο πριν από το Πάσχα, η ελληνική τουριστική αγορά εισέρχεται σε μια κρίσιμη φάση, υπό τη σκιά των γεωπολιτικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. 

Οι πρώτες ενδείξεις καταγράφουν επιβράδυνση στον ρυθμό των κρατήσεων, προκαλώντας ανησυχία σε έναν κλάδο που τα τελευταία χρόνια κινείται σε τροχιά διαδοχικών ρεκόρ. 

Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, το ενδιαφέρον για ταξίδια προς την Ελλάδα, τόσο για την πασχαλινή περίοδο όσο και για το καλοκαίρι, εμφανίζει σημάδια κόπωσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις γίνεται λόγος ακόμη και για προσωρινό «πάγωμα» των κρατήσεων, με τους ταξιδιώτες να τηρούν στάση αναμονής μέχρι να διαφανεί η πορεία των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις τους στη διεθνή ταξιδιωτική δραστηριότητα. 

Την εικόνα αυτή επιβεβαιώνουν και εκπρόσωποι του ξενοδοχειακού κλάδου, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για ακόμη μια διεθνή κρίση που επηρεάζει άμεσα την τουριστική ζήτηση. Οπως σημειώνουν, σε περιόδους γεωπολιτικής αστάθειας η επιφυλακτικότητα των ταξιδιωτών είναι αναμενόμενη, οδηγώντας σε καθυστερήσεις στις αποφάσεις για διακοπές. Παράλληλα, τονίζουν ότι ο ελληνικός τουρισμός έχει αποδείξει διαχρονικά την ανθεκτικότητά του απέναντι σε εξωγενείς κρίσεις. 

Η προσοχή στρέφεται κυρίως σε βασικούς προορισμούς όπως η Κρήτη και η Ρόδος, που συγκεντρώνουν μεγάλο όγκο οργανωμένων πακέτων. Εκεί, αν και οι προκρατήσεις του χειμώνα είχαν κινηθεί σε υψηλά επίπεδα, τις τελευταίες ημέρες καταγράφεται αισθητή επιβράδυνση στις νέες κρατήσεις, γεγονός που αποδίδεται στο ασταθές διεθνές περιβάλλον. 

Ωστόσο, στελέχη της αγοράς επισημαίνουν ότι η τρέχουσα συγκυρία ενδέχεται να δημιουργήσει και κάποιες ευκαιρίες. Σε ανάλογες περιόδους στο παρελθόν παρατηρήθηκε μετατόπιση ταξιδιωτικών ροών προς προορισμούς που θεωρούνται πιο ασφαλείς. Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα θα μπορούσε να ωφεληθεί, εφόσον επηρεαστούν ανταγωνιστικοί προορισμοί της Ανατολικής Μεσογείου. 

Καθοριστικές αναμένονται οι επόμενες εβδομάδες, καθώς η αγορά θα επιχειρήσει να αποτιμήσει αν η παρούσα επιβράδυνση αποτελεί μια πρόσκαιρη αντίδραση ή προάγγελο μιας πιο συγκρατημένης σεζόν. Παράγοντες όπως η εξέλιξη της γεωπολιτικής κρίσης, το κόστος μεταφορών και ενέργειας αλλά και η ψυχολογία των ταξιδιωτών θα παίξουν κρίσιμο ρόλο. 

Σημειώνεται ότι πριν από την πρόσφατη ένταση, οι προκρατήσεις για το 2026 κινούνταν σε έντονα ανοδική τροχιά. Οι βασικοί tour operators έκαναν λόγο για ακόμη μία δυναμική χρονιά, με εκτιμώμενη αύξηση της ζήτησης κατά περίπου 8%. Παράλληλα, τα νέα συμβόλαια με τα ξενοδοχεία περιλάμβαναν αυξήσεις τιμών της τάξης του 5%-7%, αντανακλώντας την ισχυρή ζήτηση για ελληνικούς προορισμούς. 

Κώστας Ντελέζος

in.gr / TA NEA

Διαβάστε Περισσότερα »

Ελληνικοί Patriot στον πόλεμο: Υπευθυνότητα ή ελαφρότητα;

Σε τόσο δύσκολες και επικίνδυνες στιγμές υπάρχουν δύο έννοιες που μπορούν να καθορίσουν τις επιλογές μιας χώρας: η υπευθυνότητα και η ελαφρότητα. 

Πρώτα μια αρχή γενικά αποδεκτή στην εξωτερική και αμυντική πολιτική: η χώρα συνάπτει συμφωνίες παντός είδους-και αμυντικές- με άλλες χώρες. Και αφού τις συνάπτει πρέπει να τις τηρεί. 

Από το 2022 η Ελλάδα έχει Συμφωνία Στρατιωτικής Συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία, η οποία κυρώθηκε από τη Βουλή στις 3-7-2024. Όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο «με την υπό κύρωση συμφωνία επιδιώκεται η ενδυνάμωση των φιλικών σχέσεων των συμβαλλόμενων μερών, μέσω στενής στρατιωτικής συνεργασίας και επιβεβαιώνεται ότι η συνεργασία αυτή έχει ως στόχο την προστασία της διεθνούς ειρήνης και σταθερότητας και δεν στρέφεται κατά οποιουδήποτε άλλου κράτους ή ομάδας κρατών». Ας κρατήσουμε τις τελευταίες 17 λέξεις. 

Στο πλαίσιο αυτής της Συμφωνίας βρίσκεται από χρόνια στη Σαουδική Αραβία συστοιχία ελληνικών Patriot, για να προστατεύει πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της χώρας αυτής. 

Ακριβώς αυτό έγινε χτες: η ελληνική συστοιχία αναχαίτισε πυραύλους από το Ιράν. Γεγονός που ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας έσπευσε να ανακοινώσει με πανηγυρικό τόνο. 

Εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα: 

1.Αυτή η ενέργεια «προστατεύει τη διεθνή ειρήνη», όπως αναφερόταν στο κείμενο της συμφωνίας; Απάντηση: Όχι, διότι στην περιοχή που έδρασε η ελληνική δύναμη διεξάγονται πολεμικές επιχειρήσεις. 

2. Αυτή η ενέργεια «δεν στρέφεται κατά οποιουδήποτε άλλου κράτους», όπως επίσης αναφερόταν στο κείμενο της συμφωνίας; Απάντηση: Όχι, στρέφεται εναντίον του Ιράν, το οποίο βρίσκεται σε πόλεμο. 

3.Γιατί έπρεπε την ανακοίνωση να κάνει ο υπουργός, δίνοντάς της έτσι έντονη πολιτική χροιά; Δεν αρκούσε μια ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ; 

4. Όταν ο υπουργός αναφέρεται στο «αξιόμαχο» της πυροβολαρχίας, αυτομάτως ο συνειρμός που γίνεται δεν παραπέμπει σε πολεμική εμπλοκή; 

5. Όταν η Ελλάδα έστειλε φρεγάτες και αεροπλάνα στην Κύπρο, η δικαιολογητική βάση ήταν διπλή. Πρώτον, ότι η Κύπρος αποτελεί για την Ελλάδα «βασική εθνική προτεραιότητα». Και, δεύτερον, ότι η Κύπρος αποτελεί ευρωπαϊκό έδαφος, που πρέπει να προστατευθεί, εξ ου και η παρουσία πλοίων και άλλων χωρών(Γαλλία, Ισπανία). Η Σαουδική Αραβία δεν είναι ευρωπαϊκό έδαφος. Εμπλέκεται στον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, στον οποίο καμιά άλλη ευρωπαϊκή-ούτε κάν ΝΑΤΟϊκή- χώρα έχει δεχτεί να πάρει μέρος. 

6. Ο υπουργός Άμυνας χρησιμοποίησε ένα καινοφανές επιχείρημα για να δικαιολογήσει την εμπλοκή των ελληνικών Patriot. Είπε επί λέξει:   Η ελληνική συστοιχία έμμεσα αλλά σαφώς προστατεύει και το επίπεδο ζωής των Ελλήνων πολιτών και των ευρωπαίων πολιτών. Η διαρκής αύξηση της τιμής του πετρελαίου αποτελεί μια τεράστια απειλή για το επίπεδο ζωής των Ελλήνων, των ευρωπαίων, των κατοίκων όλου του πλανήτη». Καμία ελληνική κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν έχει εμπλακεί σε πολεμική ενέργεια(έστω «αμυντική») με την επίκληση των τιμών του πετρελαίου, τον πληθωρισμό και το επίπεδο ζωής. Κανένας υπουργός Άμυνας μέχρι τώρα δεν είχε χρησιμοποιήσει τέτοιο επιχείρημα. 

Σε τόσο δύσκολες και επικίνδυνες στιγμές υπάρχουν δύο έννοιες που μπορούν να καθορίσουν τις επιλογές μιας χώρας: η υπευθυνότητα και η ελαφρότητα. 

Δεν είναι υπεύθυνο να δηλώνεις σε όλους τους τόνους «καμία εμπλοκή στον πόλεμο» και η στρατιωτική δύναμη, που διατηρείς σε τρίτη(όχι ευρωπαϊκή) χώρα, να κάνει πολεμική πράξη. 

Για την ελαφρότητα- που σημαίνει να χρησιμοποιείς αυτήν την πράξη για προπαγανδιστικούς σκοπούς στο εσωτερικό, ίσως και εσωκομματικό, πολιτικό παιχνίδι– καλύτερα να μη χρειαστεί να μιλήσουμε… 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Sun ανακάλυψε το μικρό νησί του Αιγαίου που επισκέπτονται οι εκατομμυριούχοι

Ποιος είναι ο αυθεντικός ελληνικός προορισμός που παραμένει ακόμη «κρυμμένο μυστικό» για πολλούς διεθνείς επισκέπτες. 

Ιδιαίτερη διεθνή προβολή απολαμβάνουν οι Λειψοί μέσα από εκτενές ταξιδιωτικό αφιέρωμα της βρετανικής εφημερίδας The Sun. 

Η δημοσίευση αναδεικνύει το νησί ως έναν αυθεντικό ελληνικό προορισμό που παραμένει ακόμη «κρυμμένο μυστικό» για πολλούς διεθνείς επισκέπτες, προσφέροντας εμπειρίες μακριά από τον μαζικό τουρισμό. 

Το άρθρο προέκυψε ύστερα από πρόσκληση του δήμου σε δημοσιογράφο, ο οποίος είχε την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά το φυσικό τοπίο, την καθημερινότητα των κατοίκων και τη γαστρονομική παράδοση του νησιού. Ο ίδιος δηλώνει ιδιαίτερα εντυπωσιασμένος από τις δυνατότητες και τη μοναδική ταυτότητα του προορισμού, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι μετά από μία εβδομάδα παραμονής «είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα ήθελε να φύγει από αυτό τον όμορφο και χαλαρό τόπο». 

Στο αφιέρωμα οι Λειψοί παρουσιάζονται ως ένα μικρό αλλά αυθεντικό νησιωτικό σύμπλεγμα στα Δωδεκάνησα, το οποίο αποτελείται από 24 νησίδες και διατηρεί τον ανεπιτήδευτο χαρακτήρα του. Το δημοσίευμα περιγράφει την ατμόσφαιρα του προορισμού που διαθέτει κρυστάλλινα νερά, ανέγγιχτες παραλίες, μικρούς κολπίσκους, πανέμορφα μονοπάτια και ένα φυσικό περιβάλλον που παραμένει αναλλοίωτο. Παράλληλα επισημαίνεται ότι οι Λειψοί διαθέτουν τις υποδομές ώστε να προσελκύουν επισκέπτες που αναζητούν ποιότητα, ενώ συχνά καταπλέουν στο λιμάνι και πολυτελή σκάφη αναψυχής επισκεπτών από διάφορα μέρη του κόσμου, χωρίς όμως να «θυσιάζεται» ο παραδοσιακός τους χαρακτήρας. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη γαστρονομική εμπειρία που προσφέρει το νησί, με το άρθρο να περιγράφει τις παραδοσιακές ταβέρνες του λιμανιού, τη φρέσκια θαλασσινή κουζίνα, τα ντόπια τυριά, το «μυθικό» κρασί και το θυμαρίσιο μέλι που «εξιτάρουν» κάθε ουρανίσκο. 

Το δημοσίευμα αναδεικνύει ακόμη τη μοναδική πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα του νησιού, μέσα από τις πολυάριθμες μικρές εκκλησίες και το σημαντικό προσκύνημα της Παναγίας του Χάρου που προσελκύει επισκέπτες και πιστούς από πολλές περιοχές της Ελλάδας. 

«Οι Λειψοί αποτελούν ένα υπόδειγμα προορισμού με ανοδική ζήτηση που όμως διατηρεί την αυθεντικότητα και το ανθρώπινο στοιχείο. Η προβολή μέσα από ένα σημαντικό μέσο όπως η The Sun επιβεβαιώνει ότι μικροί νησιωτικοί προορισμοί μπορούν να κερδίσουν τη διεθνή προσοχή όταν επενδύουν στην ποιότητα, στη βιώσιμη ανάπτυξη και στη διατήρηση της ταυτότητάς τους. Σε μια περίοδο όπου ο τουρισμός βάλλεται από διεθνείς κρίσεις, είναι ακόμη πιο σημαντικό να συνεχίζονται οι στοχευμένες δράσεις και τα αναγκαία έργα υποδομών που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών νησιών. Μέλημά μας είναι οι Λειψοί να συνεχίσουν να αναπτύσσονται με μέτρο, χωρίς "εκπτώσεις" σε θέματα αυθεντικότητας και ποιότητας», προσέθεσε ο δήμαρχος Λειψών Φώτης Μάγγος. 

Σημειώνεται πως η πρόσφατη οργανωμένη παρουσία του Δήμου Λειψών με πλήθος επαγγελματικών επαφών στη διεθνή έκθεση τουρισμού ITB, επιβεβαίωσε το αυξανόμενο ενδιαφέρον για ανεξερεύνητους προορισμούς, που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες τάσεις του παγκόσμιου τουρισμού. 

efsyn.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μαξίμου gate: Η κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι θα λογοδοτήσει για τις υποκλοπές

Η κυβέρνηση οφείλει να καταλάβει ότι δεν μπορεί άλλο να συγκαλύπτει την ευθύνη της για τις υποκλοπές και πλέον ό,τι λέει μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον της - Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος (in.gr) 

Την περασμένη εβδομάδα είχαμε μια από τις πιο σημαντικές αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών, το Μαξίμου gate. Ο Ταλ Ντίλιαν, ένας από τους «ιδιώτες» που καταδικάστηκαν πρωτόδικα για τις υποκλοπές, δήλωσε (στη Δώρα Αναγνωστοπούλου και στην εκπομπή Mega Stories) ότι η εταιρεία του παρέχει το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό Predator μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας και αυτό ακριβώς έκανε και στην Ελλάδα. 

Με άλλα λόγια επιβεβαίωσε αυτό που όλοι είχαμε υποπτευθεί εξαρχής, ότι δηλαδή ήταν η ελληνική κυβέρνηση και η ΕΥΠ που προμηθεύτηκαν το κατασκοπευτικό λογισμικό που χρησιμοποιήθηκε στην προσπάθεια να «μολυνθούν» τα τηλέφωνα υπουργών, δικαστικών, ανώτατων αξιωματικών, πολιτικών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών. 

Δηλαδή, αποκάλυψε ότι το Μέγαρο Μαξίμου, δηλαδή ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο ανιψιός του και γενικός γραμματέας του τότε, Γρηγόρης Δημητριάδης, έκαναν την πολιτική επιλογή να προμηθευτούν λογισμικό για να παρακολουθούν το μισό υπουργικό συμβούλιο, την ηγεσία του στρατού και της δικαιοσύνης, επιχειρηματίες και δημοσιογράφους. Και μάλιστα, αφού πρώτα είχαν δοκιμάσει να κάνουν το ίδιο πράγμα χρησιμοποιώντας τις «νόμιμες επισυνδέσεις» της ΕΥΠ, που όμως δεν προσέφεραν τις ίδιες δυνατότητες με το λογισμικό Predator. 

Η είδηση αυτή για τις υποκλοπές υπογραμμίστηκε από τα Μέσα που δεν έχουν ξεχάσει τι σημαίνει δημοσιογραφία και ενημέρωση και αποσιωπήθηκε από εκείνα, που είναι πολύ χορτασμένα από κρατική διαφήμιση, για να ασχοληθούν με τη δημοσιογραφία, ακόμη και όταν έχει αποκαλυφθεί ότι και οι ιδιοκτήτες τους είχαν βρεθεί στο στόχαστρο του Predator. 

Η κυβέρνηση επέλεξε να αρνηθεί να απαντήσει επί της ουσίας σε αυτή την αποκάλυψη. Φάνηκε αυτό από την άρνηση του κυβερνητικού εκπροσώπου να τοποθετηθεί απέναντι στις επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων και να οχυρωθεί για άλλη μια φορά πίσω από το διαβόητο πόρισμα του Αρείου Πάγου. 

Μόνο που το πόρισμα αυτό είναι σαν μην υπάρχει. Πιο σωστά, υπάρχει μόνο ως μια αρνητική στιγμή στην ιστορία της ελληνικής δικαιοσύνης, που αντί να ρίξει φως σε μια δυσώδη υπόθεση, απλώς επιβεβαίωσε ότι όποιος υποκλέπτει τις επικοινωνίες δικαστικών, μετά εξασφαλίζει ευνοϊκές τοποθετήσεις της δικαιοσύνης. 

Και είναι σαν να μην υπάρχει, γιατί υπήρξε και μια φωτεινή στιγμή της δικαιοσύνης. Αυτή του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που έκανε τη δουλειά του και όχι μόνο καταδίκασε τους τέσσερις ιδιώτες, αλλά και έφερε στο φως κρίσιμα στοιχεία που η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου έκανε ότι δεν υπήρχαν, διαβίβασε τη δικογραφία για αναβάθμιση των κατηγοριών και διεύρυνση της λίστας των υπόπτων, ανοίγοντας τον δρόμο για την πραγματική διερεύνηση της υπόθεσης. Και βέβαια με το να καταδικάσει τους τέσσερις ιδιώτες, σε βαριές ποινές και άρα να τους φέρει αντιμέτωπους με το ενδεχόμενο να γίνουν τα εξιλαστήρια θύματα, αυτή τη στιγμή τους εξωθεί, αντικειμενικά, να κάνουν και αυτοί αποκαλύψεις για την κυβερνητική συμβολή στο σκάνδαλο, ιδίως από τη στιγμή που για όλες τις άδειες προμήθειας του Predator και χαρτιά υπάρχουν και αποδείξεις. 

Καθόλου όμως ασφαλές καταφύγιο δεν είναι για την κυβέρνηση και το επιχείρημα περί «μη ύπαρξης κρατικής εμπλοκής» στις υποκλοπές και «υπόθεση ιδιωτών». Γιατί όπως επισημαίνουν ειδικοί εάν το το Predator δεν αποτελεί κυβερνητική προμήθεια και το χρησιμοποιούσαν ιδιώτες, χωρίς την επίσημη συμμετοχή της ΕΥΠ ή του Ελληνικού Κράτους, έχουμε πλέον, μετά την δικαστική απόφαση της καταδίκης του Φέλιξ Μπίτζιου της Intellexa, δύο ενδεχόμενα: 

α) είτε ιδιώτες και εξωεθνικοί παράγοντες παρακολουθούσαν εντός της χώρας, αξιωματούχους της κυβέρνησης, των Ενόπλων Δυνάμεων και επιχειρηματίες και ως εκ τούτου η ΕΥΠ πρέπει να ξεκινήσει «διαδικασία» και έρευνα για την εξάρθρωση του συνόλου του δικτύου παρακολουθήσεων, τη διερεύνηση του περιεχομένου της παρακολούθησης και των σκοπών αυτής. Να διαταχθεί έρευνα σκοπιμότητας από τον Άρειο Πάγο και ως υποστηρικτής κατηγορίας να δηλώσει παράσταση και η Ελληνική Πολιτεία. 

β) είτε να δεχθούμε πως ένα κλιμάκιο της ΕΥΠ αυτονομήθηκε και αυτοβούλως συνεργάστηκε με δίκτυο ξένων πρακτόρων με σκοπό την παρακολούθηση κρίσιμων «στόχων», υποβοηθώντας με αυτό τον τρόπο κατασκοπεία κατά της χώρας και διευκόλυνση στη διάτρηση της Εθνικής Ασφάλειας και της θεσμικής πολιτειακής προστασίας. Οπότε θα κινηθούν αναλόγως οι διαδικασίες που προβλέπονται τόσο σε δικαστικό, όσο και σε διοικητικό εσωτερικό έλεγχο στην Υπηρεσία. 

Κοινώς το ότι εξακολουθεί να προσποιείται η κυβέρνηση πως δεν γνωρίζει ποιος ακριβώς ήταν ο χειριστής του Predator δεν αμβλύνει τις ευθύνες της, ούτε διαφεύγει από τις παραπάνω εκδοχές, αντιθέτως τις ενισχύει! 

Κρίσιμο και επιτακτικό ερώτημα, που επιβαρύνει τη θέση της κυβέρνησης, αφορά και το «προϊόν» που προέκυψε από τις επισυνδέσεις του Predator. Εάν έχει αποτελέσει μέρος αναφορών ανάμεσα σε κλιμάκια της ΕΥΠ, έχει πρωτοκολληθεί και έχει καταχωρηθεί με τις προβλεπόμενες διαδικασίες ασφαλείας ευαίσθητων για την εθνική ασφάλεια πληροφοριών, τότε αποτέλεσε συγγνωστό κυβερνητικό project. Εάν όχι, ισχύουν τα ενδεχόμενα που αναφέρθηκαν παραπάνω και πρέπει να εξεταστεί η περίπτωση, ως γεγονός υψίστης σημασίας λόγω διακεκριμένης εθνικής δολιοφθοράς και συστηματικής κατασκοπείας κατά της χώρας. 

Ανεξιχνίαστο και ύποπτο παραμένει όμως και το πώς ενήργησε το Μαξίμου το καλοκαίρι του 2022, οπότε πληροφορήθηκε την υπόθεση Predator και ειδικά μετά τον Αύγουστο του 2022, όταν και οδηγούνται σε παραίτηση ο Γρηγόρης Δημητριάδης και Παναγιώτης Κοντολέων. 

Τα ερωτήματα πολλά: Κίνησε τις διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου στα στελέχη και στο περιβάλλον του Μαξίμου; Ζήτησε την συνδρομή της ΕΥΠ για τη διερεύνηση ευρύτερης διάτρησης του Μαξίμου και του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, λόγω των ενδείξεων απειλής που ανέδειξε το θέμα; Έκανε ΕΔΕ; Κατασχέθηκαν οι υπολογιστές και τα τηλέφωνα Δημητριάδη και ελέγχθηκαν και τα αντίστοιχα μέσα των λοιπών μελών του Μαξίμου; Ο Δημητριάδης και ο Κοντολέων ανακρίθηκαν πολυμετρικά από κλιμάκια της ΕΥΠ για τη διαλεύκανση του ρόλου τους, όπως θα γίνονταν από κάθε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών στον κόσμο που σέβεται τον εαυτό της; Εάν αυτά έγιναν υπάρχουν αρχεία και αναφορές που έχουν αρχειοθετηθεί προβλεπόμενα; Ερευνήθηκε ο κύκλος επαφών και των δύο, όπως και των συνεργατών τους; Διακόπηκε άμεσα σε αυτόν τον κύκλο ανθρώπων, μετά την δημοσιοποίηση του θέματος, κάθε πρόσβαση σε αρχεία του Κράτους; Τους αφαιρέθηκε κάθε διαβάθμιση πρόσβασης σε δεξαμενές ευαίσθητων και μη πληροφοριών; Αφαιρέθηκε κάθε εξουσία πρόσβασης και διαταγής επί τρίτων, όπως θα γίνονταν σε κάθε σοβαρό κράτος που θέλει να μονώσει και να θωρακίσει την Εθνική του Ασφάλεια και την Υπηρεσία Πληροφοριών; Υπήρξε απαγόρευση στον Δημητριάδη και τον Κοντολέοντα για  μετάβαση στο εξωτερικό και η οποιαδήποτε επαφή, συνεργασία ή συναλλαγή με υπηκόους ή αξιωματούχους ξένων κρατών, έως ότου διαλευκανθεί η υπόθεση; 

Εάν δεν έγιναν όλα αυτά, με ποιού την παραίνεση ή την διαταγή δεν έγιναν; Τί τρομερές παραλήψεις είναι αυτές; Εάν δεν έγιναν σκοπίμως τότε όλα ήταν υπό την αιγίδα της όποιας Ανωτάτης Αρχής, το εύλογο συμπέρασμα που προκύπτει. Εάν δεν έγιναν λόγω παράλειψης , τότε η Ανωτάτη Αρχή είναι άχρηστη, επικίνδυνη και επιζήμια για τα Εθνικά συμφέροντα. 

Η κυβέρνηση έχει βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο και προφανώς θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην προχωρήσουν οι αποκαλύψεις. Ήδη προσπαθεί να ασκήσει κάθε πιθανή επιρροή στη δικαιοσύνη για να μην συνεχιστεί η δικαστική διερεύνηση και φτάσει κοντά στις κυβερνητικές ευθύνες. Θα προσπαθήσει να αποφύγει όσο μπορεί το ενδεχόμενο νέας εξεταστικής επιτροπής. Θα ανακαλύψει προφανώς «διαχρονικές ευθύνες», όπως έκανε και με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Μόνο που όλα αυτά θα πέσουν στο κενό. Το κουβάρι των αποκαλύψεων για τις υποκλοπές δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ. Η αναφορά για πρώτη φορά του Αντώνη Σαμαρά, που υπήρξε θύμα των υποκλοπών, στο θέμα από τη βήμα της Βουλής δεν ήταν τυχαία, ενώ και οι πληροφορίες ότι ετοιμάζονται νέες προσφυγές προοιωνίζονται ραγδαίες εξελίξεις. Σύντομα η πραγματική κυβερνητική εμπλοκή θα έρθει στο φως. Δηλαδή, θα έρθει πλήρως στο φως ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα παράνομης παρακολούθησης στην Ευρώπη και η ελληνική κοινωνία θα βρεθεί αντιμέτωπη με το γεγονός ότι αυτό που μεθόδευσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του, ήταν στην πραγματικότητα ένα επιτελικό παρακράτος και μια πλήρης εργαλειοποίηση του κρατικού μηχανισμού και μάλιστα των υπηρεσιών ασφαλείας για τους πιο κοντόθωρους μικροπολιτικούς, κομματικούς και σε ορισμένες περιπτώσεις προσωπικούς σχεδιασμούς. 

Και όταν συμβεί αυτό, τότε η κυβέρνηση και η Νέα Δημοκρατία θα διαπιστώσουν ότι εν τέλει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν αποτελεί απαλλακτικό βούλευμα και ότι δεν μπορεί να αποτρέψει την αναμέτρηση με τις πραγματικές πολιτικές και ποινικές ευθύνες που της αναλογούν. 

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Στο σπίτι του Μητσοτάκη δεν μιλάνε για fake news - Του Κώστα Βαξεβάνη

Η κυβέρνηση που το διοργάνωσε έχει χαρακτηριστεί διεθνώς και επισήμως ως εχθρική προς την αλήθεια και τη δημοσιογραφία. Παρά την αναμφίβολη δεξιότητα στο fake, η κυβέρνηση διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη διοργάνωσε το Alitheia Forum, όπου συμμετείχε ως επιτομή αληθείας ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Αν δεν μιλήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για fake news, τότε ποιος θα μιλήσει; Εχει εκτοξεύσει κατά καιρούς αθλιότητες που εμφάνισε ως ειδήσεις (κάνοντας μάλιστα χρήση του θεσμικού ρόλου του πρωθυπουργού), ενώ η κυβέρνησή του είχε οργανώσει ένα ολόκληρο σύστημα παραπληροφόρησης που κατ’ ευφημισμόν ονόμαζε «Ομάδα Αλήθειας». Η ομάδα αυτή συκοφαντούσε συστηματικά πολιτικούς αντιπάλους, ενώ μέλη της ήταν στελέχη της ΝΔ που έγιναν μετέπειτα υπουργοί, προφανώς ως επιβράβευση. Το σύστημα αυτό μάλιστα χρηματοδοτήθηκε πλαγίως και παρανόμως από ιδιωτικές εταιρείες. Παρά την αναμφίβολη δεξιότητα στο fake, η κυβέρνηση διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη διοργάνωσε το Alitheia Forum, όπου συμμετείχε ως επιτομή αληθείας ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Αφού κατακεραύνωσε τα fake news, ο πρωθυπουργός έκανε αναφορά σε ένα ιστορικό fake news, του οποίου θύμα ήταν ο πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Με δημοσιεύματά της η εφημερίδα «Αυριανή» είχε εμφανίσει, ψευδώς, ότι ο πατέρας Μητσοτάκης υπήρξε συνεργάτης των ναζί επί Κατοχής. Αυτό που ξέχασε να πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ότι το ψεύδος του δημοσιεύματος αποκάλυψε ο γράφων, με μια έρευνα που αποδείκνυε ότι ήταν επιχείρηση της Στάζι, της μυστικής υπηρεσίας της Ανατολικής Γερμανίας. Γι’ αυτή την αποκάλυψη ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε πει στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με δικά του λόγια»: «Αυτή η αθλιότητα που επιχειρήθηκε εναντίον μου αποκαλύφθηκε πλήρως στην πορεία διότι ένας έντιμος δημοσιογράφος, ο Κώστας Βαξεβάνης, έψαξε χωρίς καμία δική μου ανάμειξη τα αρχεία της Στάζι. Ηρθε σε επαφή με τους παλιούς ανθρώπους της Στάζι και βρήκε τον αρμόδιο, ο οποίος κατέθεσε υπεύθυνα, και είναι γραμμένο στα αρχεία και το έχει δώσει και ως κατάθεση, και στην τηλεόραση το δήλωσε, ότι η Στάζι κατασκεύασε κατ’ εντολή άνωθεν αυτά τα στοιχεία για να με δυσφημήσει εμένα». 

Σε αυτό το συνέδριο, στο οποίο εκλήθησαν οι πάντες, δεν κλήθηκε το Documento, παρότι ο εκδότης του έκανε ό,τι έκανε. Είναι ακόμη μια επιλογή διάκρισης και αντιδημοσιογραφικής συμπεριφοράς του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη ενάντια στο Documento, το οποίο επιχείρησε να κλείσει με πολλούς και διάφορους τρόπους ως ενοχλητικό. Εχει σημασία ακόμη μία λεπτομέρεια: ο Μητσοτάκης, στην προσπάθεια να συκοφαντήσει το Documento και να ακυρώσει όσα αποκάλυπτε η εφημερίδα γι’ αυτόν, σε συνέντευξή του στους «Times» του Λονδίνου, όταν ρωτήθηκε για όσα αποκαλύπτονταν, με εμφάνισε ως αποδέκτη ρωσικού χρήματος και μάλιστα ισχυρίστηκε ότι αυτό προέκυπτε από έρευνα της αμερικανικής Δικαιοσύνης. Οι «Times», μετά τα στοιχεία που τους προσκόμισα με βάση την έρευνα που επικαλέστηκε ο ίδιος ο Μητσοτάκης, με δημοσίευμά τους διαβεβαίωσαν ότι αυτά δεν προκύπτουν από κάπου, είναι δηλαδή fake news του πρωθυπουργού. 

Τη συνέντευξη για τα fake news πήρε από τον πρωθυπουργό ο γνωστός δημοσιογράφος Ιωάννης Βαπτιστής (κατά το Ζαν Μπατίστ) Πρετεντέρης. Αυτός κι αν έχει δεξιότητα στο fake. Σε εκπομπή του στο ραδιόφωνο του «Πρώτου Θέματος» είχε πει ότι το Documento δημιουργήθηκε γιατί ο Καλογρίτσας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν 3 εκατομμύρια σ’ εμένα. Αναγκάστηκα να στείλω εξώδικο στο «Πρώτο Θέμα», το οποίο αποκατέστησε την αλήθεια και θύμισε μάλιστα ότι από έρευνα της ίδιας της εφημερίδας του Τάσου Καραμήτσου προέκυπτε πως αυτό είναι κάτι ψευδές. Το «Πρώτο Θέμα» κατέβασε την εκπομπή του Πρετεντέρη από το διαδίκτυο επιβεβαιώνοντας την αναλήθεια όσων είπε. 

Επί τιμή ή αληθεία καλεσμένος στο Forum ήταν ο δημοσιογράφος Βασίλης Χιώτης. Εχει διαπρέψει στα fake news όσο λίγοι. Παραθέτω μια μικρή λίστα επιτυχιών. Οταν ο Β. Χιώτης ήταν υπεύθυνος του πολιτικού ρεπορτάζ στο «Βήμα» την εποχή του Σταύρου Ψυχάρη, η εφημερίδα είχε δημοσιεύσει εκτενές ρεπορτάζ από τη συνάντηση Ερντογάν – Καραμανλή. Ο Ερντογάν είχε επισκεφτεί κατά την εφημερίδα την Αθήνα στα εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Η συνάντηση έγινε σε θερμό κλίμα, ενώ όπως έλεγε το ρεπορτάζ υπήρξε και ανταλλαγή φιλοφρονήσεων από τους δύο ηγέτες. Γλαφυρό ρεπορτάζ από τα μέσα της συνάντησης, το οποίο έφερε την πιστοποίηση του δημοσιογράφου Β. Χιώτη που το ενέκρινε ως έγκυρο. Μόνο που η συνάντηση δεν έγινε ποτέ γιατί ο Ερντογάν ματαίωσε το ταξίδι. O Β. Χιώτης δεν άφησε όμως την πραγματικότητα να του χαλάσει μια τόσο καλή ιστορία κι έτσι την τύπωσε. 

Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Σε άλλη μεγάλη fake επιτυχία, ο Β. Χιώτης είχε εμφανίσει ότι ο τότε υπουργός Γιώργος Κατρούγκαλος ως εργατολόγος το προηγούμενο διάστημα υποσχόταν διορισμούς όσων είχαν απολυθεί με προμήθεια 12%. Ο Γ. Κατρούγκαλος ζήτησε με ένδικα μέσα από τον Β. Χιώτη να το αποδείξει. Δεν μπορούσε να αποδείξει κάτι που δεν ίσχυε και η εφημερίδα αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη για το fake. 

Σε άλλη επιτυχία, ο Β. Χιώτης στην εκπομπή του στο ραδιόφωνο Βήμα FM, στο οποίο ήταν διευθυντής, ενημέρωσε το 2016 ψευδέστατα το κοινό ότι ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αγόρασε το σπίτι που έμενε στην Κυψέλη σε πλειστηριασμό και μάλιστα ο πρώην ιδιοκτήτης αυτοκτόνησε λόγω χρεών. Αυτό το fake news ανάγκασε τον Β. Χιώτη να παραιτηθεί από τον ραδιοφωνικό σταθμό, αλλά όχι και να πτοηθεί. Ετσι έφτασε μέχρι το Forum για να δώσει συνταγές ενάντια στα fake news! 

Θα περιορίσω την ακτινογραφία και τη βιογραφία όσων επιφανών συμμετείχαν στο Forum, του οποίου μάλιστα το κόστος άγγιξε τα 160.000 ευρώ. Να παραθέσω ακόμη ένα εντυπωσιακό δεδομένο. Η εφημερίδα «Απογευματινή», της οποίας οι εκπρόσωποι, εν αντιθέσει με το Documento, κλήθηκαν και συμμετείχαν στο fake forum, πρόσφατα σε πρωτοσέλιδό της διαβεβαίωνε: «Ρεσιτάλ διπλωματίας από τον Μητσοτάκη στο Νταβός». Η εφημερίδα περιέγραφε με ρεπορτάζ πώς ο Ελληνας πρωθυπουργός πήγε στη συνάντηση του Νταβός και, ως κολοσσός διπλωματίας και πολιτικής, έβαλε τα γυαλιά ακόμη και στους μεγάλους ξένους ηγέτες. Μόνο που ο Μητσοτάκης δεν πήγε ποτέ στο Νταβός. Το fake ρεπορτάζ πάλι, προφανώς της σχολής Χιώτη, πήγε. 

Ας αφήσουμε όμως το τεκμήριο της αναλήθειας που κατείχαν οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στο Alitheia Forum. Ας πάμε στην ουσία της διοργάνωσης. Η κυβέρνηση που το διοργάνωσε έχει χαρακτηριστεί διεθνώς και επισήμως ως εχθρική προς την αλήθεια και τη δημοσιογραφία. Η Ελλάδα έχει δραματική θέση στην κατάταξη περί σεβασμού της αλήθειας (και σε ό,τι αφορά το κράτος δικαίου αλλά και την περιφρούρηση της δημοσιογραφικής αλήθειας). Είναι η τελευταία που δικαιούται να μιλά για κάτι που επισήμως σκοτώνει κάθε μέρα. 

Τι προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση; Με πρόσχημα τους ανώνυμους λογαριασμούς στα social media, εμφανίζει ως τοξικό το περιβάλλον της πληροφόρησης και δείχνει διατεθειμένη ως εκ τούτου να το ρυθμίσει. Πριν από μερικά χρόνια επιχείρησε ανεπιτυχώς να το κάνει με τα Ellinika Hoaxes που επιχείρησαν να εμφανιστούν ως fact checker στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα, κάποιοι αξιωματικοί του στρατού εμφανίζονταν να ελέγχουν και να λογοκρίνουν δημοσιογραφικά ρεπορτάζ, ώστε να μην έχουν διεισδυτικότητα στις πλατφόρμες των social media. Μετά την αποκάλυψη του ρόλου των μπάτσων του διαδικτύου και την κατακραυγή, το εγχείρημα γύρισε μπούμερανγκ. Ετσι τώρα ο Μητσοτάκης κάνει προσπάθεια δήθεν θεσμικής τακτοποίησης, που στην πραγματικότητα στοχεύει σε λογοκρισία και αποκλεισμό. Προσπαθεί να βρει άλλοθι για να ανατρέψει τον βασικό κανόνα ελευθερίας και δημοκρατίας που λέει ότι για όσα γράφουν τα ΜΜΕ υπεύθυνοι είναι οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι κρίνονται από τους πολίτες και τα όργανα των δημοσιογράφων. Αν υπάρχει παρανομία κατά την άσκηση αυτής της λειτουργίας, τότε υπεύθυνη μπορεί να γίνει και η Δικαιοσύνη. Οι κυβερνήσεις, τα κόμματα και οι πολιτικοί είναι αυτοί που ελέγχονται από τους δημοσιογράφους, όχι αυτοί που ελέγχουν τη δημοσιογραφία. 

Είναι φυσικά τραγικό που σε αυτή την προσπάθεια του Forum έβαλαν πλάτη δημοσιογράφοι και δημοσιογράφοι. Αν και απέδειξαν με την παρουσία τους ότι είναι το σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου. Οπότε για τι να μιλήσουν; 

Κώστας Βαξεβάνης / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Μακρόν στην Πάφο, δώρο στον πελάτη Μητσοτάκη

Δυστυχώς όμως κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στη Μέση Ανατολή. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστησε μια τηλεοπτική παράσταση στην Πάφο της Κύπρου με την άδεια του Κύπριου προέδρου και την «ευγενική» συμμετοχή του κατασκευαστή και πωλητή της φρεγάτας «Κίμων» και των αεροσκαφών Rafale, του Εμανουέλ Μακρόν, για να στείλουν – είπαν– μήνυμα. Και ο δικός μας τόνισε με αυστηρό ύφος: «Από εδώ στέλνουμε ένα κοινό, καθαρό, ηχηρό, αποφασιστικό μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης. Ενα σαφές μήνυμα ότι η Κύπρος της ευρωπαϊκής οικογένειας δεν είναι και δεν θα μείνει ποτέ μόνη». Μπορεί να μείνει όμως χωρίς ηλεκτρική διασύνδεση με την Ελλάδα επειδή το απαγορεύει η Τουρκία. 

Για να συμπληρώσει ο Γάλλος: «Η όποια επίθεση στην Κύπρο είναι επίθεση στην Ευρώπη» και μετά έκανε λόγο σε ανάρτησή του για επιθέσεις από «πολλαπλά drones και πυραύλους» κατά της Κύπρου. Αυτό το τελευταίο προκάλεσε την αντίδραση του κυβερνητικού εκπρόσωπου της Κυπριακής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη, που όταν ρωτήθηκε για τις επιθέσεις που ανέφερε ο Μακρόν απάντησε κατηγορηματικά ότι «δεν υπάρχει κάτι τέτοιο»! 

Και όλα αυτά όταν οι επιθέσεις ήταν από ένα μόνο drone στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι, που μάλιστα –σύμφωνα με ανακοίνωση του βρετανικού υπουργείου Αμυνας– δεν εκτοξεύτηκε από το Ιράν! Κανένα πρόβλημα. Η παράσταση στην Πάφο ήταν δώρο στον Μητσοτάκη. Κανείς (!) δεν σχολίασε την κίνηση της Τουρκίας, που διαθέτει στρατεύματα στο νησί, να στείλει αυτές τις μέρες και πολεμικά αεροσκάφη στα κατεχόμενα. 

Και τώρα φτάνουμε στο ερώτημα. Από ποιον κινδυνεύει η Κύπρος όταν η μοναδική επίθεση που έχει υποστεί ήταν αυτή της εισβολής της Τουρκίας πριν από 52 χρόνια, που κατέλαβε το 40% του νησιού και ποτέ δεν αποκαταστάθηκε η νομιμότητα, ακόμη κι όταν η Κύπρος έγινε μέλος της ΕΕ. Για την Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, που απειλεί την Ελλάδα, επίσης μέλος του ΝΑΤΟ, που μέλος του είναι και η Γαλλία, δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους τόσα χρόνια για την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας. Κι εμείς συστήνουμε στην Κύπρο να γίνει και αυτή μέλος του ΝΑΤΟ. 

Και ο Ελλην mr Bean, ενθουσιασμένος από την παράσταση στην Πάφο, επιστρέφοντας μας ενημέρωσε ότι «ήρθε η ώρα η Ελλάδα να αποκτήσει πυρηνική ηλεκτρική ενέργεια», όταν δεν μπορεί να αποκτήσει ασφαλή σιδηρόδρομο και να διαχειριστεί τους πόρους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Φαίνεται ότι εξαντλήθηκαν τα όρια για ανεμογεννήτριες στα καμένα βουνά και τα ηλιακά πάνελ στα εγκαταλελειμμένα χωράφια και μένουν οι μπίζνες της πυρηνικής παραγωγής που ξέρει να φτιάχνει ο Μακρόν, ο οποίος έκανε τον κόπο να πεταχτεί μέχρι την Πάφο. Το αν θα γίνει φτηνότερο το ηλεκτρικό ρεύμα το μάθαμε για τα καλά από την ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ, την υποτιθέμενη φτηνή πράσινη ενέργεια και τα πολύχρωμα τιμολόγια των εμπόρων που έχουν συγκροτήσει ένα ισχυρό εκτός ελέγχου καρτέλ. Μάθαμε επίσης ότι ακρίβυνε το νερό και η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, που σαρώνει τα δημόσια έργα, απέκτησε το 10% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ. Τι άλλο δημόσιο περιουσιακό στοιχείο απομένει να πουληθεί προτού αποχωρήσει η φαμίλια; 

Οσο για την απρόκλητη πολεμική επιχείρηση Αμερικανών και Ισραηλινών στο Ιράν, δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση από την ελληνική πλευρά, ούτε καν για το τραγικό περιστατικό του βομβαρδισμού σχολείου στην Τεχεράνη, όπου σκοτώθηκαν περίπου 170 μικρές μαθήτριες. Την ίδια ώρα που πύραυλοι και drones πάνε κι έρχονται στη Μέση Ανατολή, η παραγωγή καυσίμων πάγωσε και η διακίνηση μέσω των Στενών του Ορμούζ σταματά. 

Ισως η παρέα του Μαξίμου θεωρήσει ότι είναι ευκαιρία σε αυτήν τη συγκυρία της διεθνούς ρευστότητας και των κινδύνων να πάει σε πρόωρες εκλογές, καθώς ελέγχοντας τα συστημικά ΜΜΕ και τις δημοσκοπήσεις μπορεί να αξιοποιήσει το κλίμα, με τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση για διαχείριση της πολιτικής εξουσίας σε εμπόλεμη κατάσταση. Ο φόβος του πολέμου πιάνει και σκεπάζει σκάνδαλα, ακρίβεια και αντιδράσεις. Παράδειγμα ο Ζελένσκι. 

Δυστυχώς όμως κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στη Μέση Ανατολή. Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει τις συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία με την Ευρώπη απόλυτα εξαρτημένη από εισαγωγές ενεργειακών προϊόντων. Είναι πλέον βέβαιο ότι εισερχόμαστε σε νέα ρευστότητα στο παγκόσμιο εμπόριο, με την ακρίβεια να απογειώνεται, την ανεργία να εκτοξεύεται, τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και τη ζωή να παίζεται κορόνα γράμματα. 

Ο Τραμπ σε ρόλο παγκόσμιου σερίφη έχει αποφασίσει ότι στη σκακιέρα της οικονομίας δεν έχει ελπίδες νίκης επί της Κίνας και ρισκάρει χρησιμοποιώντας τον στρατό και τις απειλές σε όποιους δεν υπακούσουν και δεν παραχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα. Και βρισκόμαστε στην αρχή της περιπέτειας, καθώς του απομένουν άλλα τρία χρόνια εξουσίας. Αν δεν τον σταματήσουν οι ίδιοι οι Αμερικανοί με το χρέος της χώρας να γίνεται βουνό, οι κίνδυνοι φτάνουν μέχρι και τη χρήση ατομικής βόμβας και δεν θα προλάβει ο Κυριάκος να εγκαινιάσει το νέο μας πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρισμού. 

Δημήτρης Χρήστου / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τουρισμός: «Φρένο» στις κρατήσεις – Η διάρκεια του πολέμου θα καθορίσει τη σεζόν

Πιο διστακτικοί οι ταξιδιώτες ενόψει καλοκαιριού, χωρίς όμως κύμα ακυρώσεων - Ο τουρισμός και τι δείχνουν τα στοιχεία 

Με το βλέμμα στραμμένο στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή βρίσκονται επιχειρηματίες και εργαζόμενοι στον ελληνικό τουρισμό, καθώς η γεωπολιτική αβεβαιότητα έχει επιβραδύνει τον ρυθμό των νέων κρατήσεων ενόψει της καλοκαιρινής σεζόν. 

Στάση αναμονής για τον τουρισμό 

Αν και μέχρι στιγμής δεν καταγράφεται κύμα ακυρώσεων, η αγορά κινείται σε «στάση αναμονής», με ταξιδιώτες και επαγγελματίες να περιμένουν να ξεκαθαρίσει το διεθνές περιβάλλον. 

Παράγοντες του κλάδου αναφέρουν ότι οι ενδιαφερόμενοι συνεχίζουν να αναζητούν προορισμούς στην Ελλάδα, ωστόσο εμφανίζονται πιο διστακτικοί στο να οριστικοποιήσουν τις διακοπές τους. 

Η αντιπρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Κω, Κωνσταντίνα Σβήνου, μιλώντας στο Mega, επισημαίνει ότι «υπάρχει μια επιβράδυνση στον ρυθμό των κρατήσεων, αλλά προς το παρόν δεν δημιουργεί σοβαρή ανησυχία». Ανάλογη είναι η εκτίμηση και άλλων παραγόντων της αγοράς, ενώ όλοι συμφωνούν ότι η διάρκεια και η ένταση της σύγκρουσης θα καθορίσουν τις εξελίξεις και στον τουρισμό. 

Η νέα πρόεδρος του ΙΤΕΠ και πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Ζακύνθου, κα Χριστίνα Τετράδη, σημειώνει πάντως ότι είναι ακόμη νωρίς για την εξαγωγή συμπερασμάτων και ότι πιο καθαρή εικόνα θα υπάρχει προς το τέλος του Μαρτίου. 

Οι πρώτες άμεσες επιπτώσεις εμφανίζονται κυρίως στις αγορές που συνδέονται στενά με τη Μέση Ανατολή. Ενδεικτικό είναι ότι τέσσερα οργανωμένα γκρουπ από το Ισραήλ προς την Κρήτη ακυρώθηκαν τις τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με τον Νίκο Χαλκιαδάκη πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων Ηρακλείου, ενώ ανάλογη είναι η εικόνα και στη Ρόδο. Το βασικό σημείο ανησυχίας στο «σμαραγδένιο νησί» αφορά την αγορά του Ισραήλ, καθώς για τα τέλη Μαρτίου είχαν προγραμματιστεί δεκάδες πτήσεις προς το νησί με αρκετές χιλιάδες επισκέπτες. 

Οι εκτιμήσεις της AEGEAN 

Το κλίμα που επικρατεί αυτή την περίοδο στα ταξίδια, περιέγραψε με σαφήνεια ο πρόεδρος της AEGEAN, κ. Ευτύχης Βασιλάκης, κατά την πρόσφατη παρουσίαση των αποτελεσμάτων της εταιρείας στους αναλυτές. 

«Ως προς το τι βλέπουμε σε επίπεδο κρατήσεων από την αρχή του πολέμου, η εικόνα είναι αντίστοιχη με ό,τι συνέβη πριν από τέσσερα χρόνια, όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία: έχουμε μείωση κατά 8% – 10% στη ροή κρατήσεων σε σχέση με τις προηγούμενες εβδομάδες, ποσοστό που ενδέχεται να ομαλοποιηθεί ανάλογα με το τι θα συμβεί το επόμενο διάστημα», είπε ο κ. Βασιλάκης. 

«Οι προορισμοί της Μέσης Ανατολής αντιπροσωπεύουν το 4% – 5% της χωρητικότητας επί του συνόλου της δραστηριότητάς μας, άρα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα θα έχουμε μια χρονιά που θα κινηθεί σε πιο σταθερά επίπεδα σε σχέση με πέρυσι από ό,τι είχαμε υπολογίσει. Σε αυτή τη φάση δεν μπορούμε να έχουμε εκτίμηση για το διάστημα που θα αναγκαστούμε να μην πετάμε σε αυτούς τους προορισμούς.

Τις τελευταίες ημέρες κάποιες εταιρείες έχουν αφαιρέσει εντελώς το Ισραήλ από το καλοκαιρινό τους πρόγραμμα, ωστόσο εμείς θεωρούμε ότι είναι ακόμη νωρίς για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Εκτός από τις χώρες όπου δεν πετάμε, έχει επηρεαστεί η κίνηση από και προς την Κύπρο, με μείωση των κρατήσεων πάνω από 10% λόγω των εξελίξεων. Όλα θα εξαρτηθούν από τη διάρκεια του πολέμου», ανέφερε ο κ. Βασιλάκης. 

Ισχυρό ξεκίνημα στις αρχές του έτους

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι το πρώτο δίμηνο του τρέχοντος έτους (Ιανουάριος – Φεβρουάριος) ξεκίνησε με ισχυρή αύξηση στην επιβατική κίνηση τόσο στο αεροδρόμιο της Αθήνας όσο και στα περιφερειακά αεροδρόμια που διαχειρίζεται η Fraport, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική του ελληνικού τουρισμού στην αρχή της χρονιάς.

Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» στο πρώτο δίμηνο του έτους διακίνησε 3,97 εκατ. επιβάτες, σημειώνοντας αύξηση 10,8% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025. Η εγχώρια κίνηση αυξήθηκε κατά 8,5%, ενώ η διεθνής κίνηση ενισχύθηκε κατά 11,7%.

Παράλληλα, τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια (Θεσσαλονίκη, Ρόδος, Κέρκυρα, Χανιά, Σαντορίνη κ.ά.) που διαχειρίζεται η Fraport ξεκίνησαν επίσης τη χρονιά με ανοδική πορεία. Το δίμηνο Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου του 2026 η συνολική κίνηση αυξήθηκε κατά 8,6%, ενώ οι αφίξεις από το εξωτερικό ενισχύθηκαν κατά 5,7%.

Ο θρησκευτικός τουρισμός 

Μια ιδιαίτερη πτυχή της αγοράς αφορά τον θρησκευτικό τουρισμό ενόψει και του Πάσχα. Όπως αναφέρουν παράγοντες της αγοράς, το μεγαλύτερο πρόβλημα παρουσιάζουν τα ταξίδια από την Ελλάδα προς το Ισραήλ και την Ιορδανία, που θεωρούνται παραδοσιακοί προορισμοί για τους Έλληνες τουρίστες την περίοδο των εορτών του Πάσχα. Πολλά ταξιδιωτικά πρακτορεία τηρούν στάση αναμονής πριν λάβουν οριστικές αποφάσεις για ενδεχόμενη ακύρωση των ταξιδιών προς τις δύο χώρες.

Ρεπορταζ: Λάμπρος Καραγεώργος / ot.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Tο παράδοξο του ελληνικού τουρισμού – 80.000 κενές θέσεις εν μέσω ανεργίας

 

Την ώρα που ο ελληνικός τουρισμός προετοιμάζεται για ένα νέο ρεκόρ αφίξεων το 2026, οι ξενοδόχοι και οι επιχειρηματίες της εστίασης βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν «εφιάλτη» στελέχωσης. 

Παρά το γεγονός ότι η ανεργία στην Ελλάδα υποχώρησε στο 7,7% τον Ιανουάριο του 2026 (το χαμηλότερο επίπεδο από το 2008), ο κλάδος της φιλοξενίας αδυνατεί να καλύψει πάνω από 80.000 κενές θέσεις εργασίας. 

Η ακτινογραφία των ελλείψεων 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία των θεσμικών φορέων (ΣΕΤΕ, ΠΟΞ), οι ελλείψεις δεν εντοπίζονται μόνο σε εξειδικευμένο προσωπικό, αλλά κυρίως στην «πρώτη γραμμή». Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί:

Καμαριέρες: Πάνω από 7.300 κενές θέσεις.

Σερβιτόροι: Περίπου 5.200 άτομα λείπουν από τα εστιατόρια.

Receptionists & Baristas: Συνολικό έλλειμμα που ξεπερνά τις 6.000 θέσεις.

Συνολικά, οι ξενοδοχειακές μονάδες χρειάζονται άμεσα 50.000 εργαζόμενους, ενώ άλλες 30.000 θέσεις παραμένουν «ορφανές» στον τομέα της εστίασης. 

Γιατί δεν «παντρεύεται» η Ανεργία με τη Ζήτηση; 

Το ερώτημα είναι εύλογο: γιατί οι άνεργοι δεν απορροφώνται από τον τουρισμό; Οι αιτίες είναι δομικές και οικονομικές: 

1 Το κόστος διαβίωσης vs μισθού: Σε τουριστικούς προορισμούς όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη ή η Ρόδος, το κόστος στέγασης για έναν εργαζόμενο συχνά «καταπίνει» το μεγαλύτερο μέρος του μισθού του, καθιστώντας τη σεζόν οικονομικά ασύμφορη.

2 Η «Εξάντληση» της σεζόν: Οι δύσκολες συνθήκες εργασίας, με τα εξαντλητικά ωράρια και την έλλειψη ρεπό, αποθαρρύνουν πλέον τους νέους, οι οποίοι στρέφονται σε κλάδους με καλύτερη ισορροπία προσωπικής και επαγγελματικής ζωής.

3 Εποχικότητα & επίδομα ανεργίας: Οι εργαζόμενοι ζητούν την επαναφορά της χρονικής διάρκειας του επιδόματος ανεργίας στα προ-μνημονίων επίπεδα, καθώς η 3μηνη ή 4μηνη απασχόληση δεν αρκεί για να βγει ο χειμώνας. 

Η Λύση των «μετακλήσεων» 

Προκειμένου να σωθεί η παρτίδα, το 2026 η Πολιτεία έχει ανοίξει τον δρόμο για τη μετάκληση 94.240 εργαζομένων από τρίτες χώρες (όπως η Αίγυπτος, το Βιετνάμ και οι Φιλιππίνες), εκ των οποίων οι 48.000 προορίζονται αποκλειστικά για εποχιακή εργασία στον τουρισμό και τη γεωργία.

Η έλλειψη προσωπικού δεν είναι πλέον ένα προσωρινό πρόβλημα, αλλά μια «θηλιά» στην ποιότητα του ελληνικού προϊόντος. Αν ο τουρισμός θέλει να παραμείνει η ατμομηχανή της οικονομίας, θα πρέπει να επενδύσει στον «άνθρωπο» όσο επενδύει και στις υποδομές, προσφέροντας μισθούς και συνθήκες που θα κάνουν τη φιλοξενία επάγγελμα επιλογής και όχι ανάγκης. 

Αντριάνα Βασιλά / topontiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Χρειαζόμαστε μέτρα κατά της ακρίβειας, όχι απλώς κατά της «αισχροκέρδειας»

Τα μέτρα της κυβέρνησης παραμένουν κατώτερα των περιστάσεων 

Με δεδομένο ότι ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν προκαλεί ήδη κύματα ανατιμήσεων παγκοσμίως, ο φόβος για ένα νέο κύμα ακρίβειας είναι πραγματικός. Ιδίως όταν στην Ελλάδα είχαμε σημαντική αύξηση του κόστους ζωής και πριν τον πόλεμο. 

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα πρώτα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Τα μέτρα αυτά επικεντρώνουν στον κίνδυνο αισχροκέρδειας. Δηλαδή, τον κίνδυνο οι πωλητές των προϊόντων να εκμεταλλευτούν τη γενική αύξηση του κόστους και των τιμών ώστε να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα περιθώρια κέρδους τους. 

Δηλαδή εκεί που το κόστος αυξάνεται 10%, η συνολική αύξηση να καταλήγει 15% ή 20% γιατί εκμεταλλεύονται την ευκαιρία για να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους. 

Τα μέτρα της κυβέρνηση επομένως στοχεύουν σε αυτή την αιτία αύξησης των τιμών, περιορίζοντας τα περιθώρια κέρδους σε συγκεκριμένα προϊόντα. 

Σημαίνει αυτό ότι δεν θα ακριβύνουν τα καύσιμα στην αντλία και τα προϊόντα στο ράφι του σουπερμάρκετ; Όχι, σημαίνει ότι θα ακριβύνουν αλλά όχι «υπέρμετρα» καθώς δεν θα επιτραπούν φαινόμενα αισχροκέρδειας.

Και εδώ είναι που αρχίζουν να φαίνονται τα προβλήματα με την κυβερνητική απόφαση που επί της ουσίας δείχνει και την πραγματική πρόθεση. Ή, για να το πω πιο επιεικώς, οι περιορισμένες δυνατότητες της. 

Γιατί τα κυβερνητικά μέτρα δεν θα αποτρέψουν την αύξηση γενικά των τιμών. Θα την περιορίσουν και θα αποτρέψουν την υπέρμετρη αύξηση. Όμως, αύξηση θα υπάρξει. Και αυτή μπορεί να είναι σημαντική εάν υπάρξουν μεγάλες ανατιμήσεις στα καύσιμα και άλλες πρώτες ύλες. 

Η κυβέρνηση ουσιαστικά λέει: «δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω. Δεν μπορώ να ζητήσω από τη βιομηχανία και το εμπόριο να μην έχουν κέρδη, ούτε να ‘απορροφήσουν’ τις αυξήσεις σε βάρος τους, δηλαδή ως καθαρή αύξηση του κόστους».

Όντως, σε μια οικονομία της αγοράς δεν μπορείς να ζητάς από τις επιχειρήσεις απλώς να «απορροφήσουν» μια σημαντική αύξηση του κόστους, από ένα σημείο και μετά – παρότι, μεταξύ μας, κάποιοι κλάδοι που είχαν πολύ υψηλή κερδοφορία τα προηγούμενα χρόνια έχουν μεγάλα περιθώρια ευελιξίας προς τα κάτω ως προς την τιμολόγηση.

Όμως, μπορείς να κάνεις άλλα πράγματα για να συγκρατήσεις τις τιμές. Μπορείς να δεις εάν υπάρχουν περιθώρια να βελτιώσεις τον ανταγωνισμό και την αποφυγή μονοπωλιακών καταστάσεων και βεβαίως μπορείς να δεις την κατάσταση με τους κοινωνικά άδικα έμμεσους φόρους. Ιδίως στο θέμα των έμμεσων φόρων έχεις μεγάλα περιθώρια παρέμβασης και μείωσης των τιμών για τους τελικούς καταναλωτές, ιδίως σε μια φάση που η χώρα «τρέχει» με δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Και εδώ είναι που αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί σε όλη τη μέχρι τώρα ανοδική πορεία του κόστους ζωής, που έχει ήδη καταφέρει να υπερκαλύψει τις αυξήσεις των ονομαστικών μισθών, η κυβέρνηση έχει αποτύχει. Άλλωστε, αυτός είναι ο λόγος που έχουμε κρίση κόστους ζωής. Δεν έχει συγκρατήσει τιμές και έχει αρνηθεί πεισματικά να παρέμβει στους έμμεσους φόρους και στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, επικαλούμενη μάλιστα το καινοφανές επιχείρημα ότι αυτό δεν θα έχει κοινωνικό αποτύπωμα. Για να μην αναφερθώ στην αποτυχία των διαφόρων «καλαθιών» που διαφήμισε αλλά δεν συγκράτησαν τις αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης.

Αυτό σημαίνει ότι το πιθανότερο είναι και αυτά τα μέτρα να αποβούν ανεπαρκή. Γιατί δεν χτυπούν στον πυρήνα του προβλήματος της ακρίβειας και γιατί δεν καλύπτουν το σύνολο των προϊόντων που μπορούν να επηρεαστούν. Αλλά και γιατί έρχονται από μια κυβέρνηση που πεισματικά αρνείται να «παρέμβει στην αγορά» ακόμη και όταν οι καταστάσεις το απαιτούν.

Γιατί, δυστυχώς, έχουμε να αντιμετωπίσουμε έκτακτες καταστάσεις. Από αυτές που η απλή εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της αγοράς δεν μπορεί να απαντήσει. Από αυτές που απαιτούν ένα ισχυρό κράτος αποφασισμένο να παρέμβει με κριτήριο το κοινωνικό συμφέρον, και όχι ένα «επιτελικό κράτος» συνηθισμένο απλώς να διευκολύνει συμφέροντα και να ποντάρει στο «καλό οικονομικό κλίμα» και δομικά ανίκανο να έχει σχέδιο για περιστάσεις σαν κι αυτές που ζούμε. Και που απαιτούν πολύ περισσότερα από απλώς κάποια μέτρα «αποφυγής της αισχροκέρδειας». 

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Βόμβες στα θεμέλια της τουριστικής μονοκαλλιέργειας

Η βαριά σκιά του πολέμου πάνω από την ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας, καθώς στο δυσμενές σενάριο, οι απώλειες μπορεί να φτάσουν τα 8 δισ. ευρώ. 

Η πιθανότητα μιας παρατεταμένης πολεμικής σύρραξης μεταξύ ΗΠΑ – Ισραήλ και Ιράν αποτελεί το σενάριο που προκαλεί τρόμο για το ελληνικό καλοκαίρι. Αν εξελιχθεί σε μακροχρόνια κρίση στη Μέση Ανατολή, οι επιπτώσεις δεν θα περιοριστούν στις αγορές ενέργειας ή τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές. Ενας από τους πρώτους τομείς που θα δεχτούν ισχυρές πιέσεις είναι ο παγκόσμιος τουρισμός και ειδικά της Μεσογείου. Για την Ελλάδα ο τουρισμός αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της οικονομίας και οποιαδήποτε διαταραχή στις διεθνείς ταξιδιωτικές ροές μπορεί να μετατραπεί σε ευρύτερο μακροοικονομικό σοκ. 

Τα τελευταία χρόνια ο ελληνικός τουρισμός βρίσκεται σε τροχιά ιστορικών ρεκόρ, που αφορούν όμως τις αφίξεις και τα έσοδα που φουσκώνουν λόγω της αισχροκέρδειας. Το 2025 αποτέλεσε χρονιά-ρεκόρ σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), με τα συνολικά ταξιδιωτικά έσοδα να φτάνουν περίπου τα 23,6 δισ. ευρώ και τις διεθνείς αφίξεις να προσεγγίζουν τα 38 εκατομμύρια επισκέπτες. Ωστόσο η ελληνική οικονομία παραμένει ιδιαίτερα εξαρτημένη από τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και μάλιστα του τουρισμού των tour operators που διακινούν περίπου το 75% των εισερχόμενων τουριστών. Η άμεση συμβολή του κλάδου στο ΑΕΠ υπολογίζεται περίπου στο 13%, ενώ αν συνυπολογιστούν οι έμμεσες δραστηριότητες –εστίαση, μεταφορές, λιανεμπόριο, κατασκευές– η συνολική συμβολή μπορεί να φτάσει ακόμη και το 30% της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας. Παράλληλα ο τουρισμός αποτελεί βασική πηγή εισροής ξένου συναλλάγματος. Περίπου το 84% των τουριστικών εσόδων προέρχεται από εισερχόμενο τουρισμό, γεγονός που σημαίνει ότι ο κλάδος λειτουργεί ουσιαστικά ως ένας από τους σημαντικότερους εξαγωγικούς τομείς της οικονομίας. 

Ενέργεια και αερομεταφορές

Σε περίπτωση πολεμικής κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή η πρώτη επίπτωση αναμένεται να εμφανιστεί στην αγορά ενέργειας. Η περιοχή του Περσικού Κόλπου είναι κρίσιμη για την παγκόσμια αγορά πετρελαίου και οποιαδήποτε απειλή για τη ναυσιπλοΐα ή τις εξαγωγές ενέργειας μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ανατιμήσεις. 

Για την τουριστική βιομηχανία αυτό έχει άμεσες συνέπειες. Το κόστος καυσίμων αποτελεί περίπου το ένα τρίτο των λειτουργικών δαπανών των αεροπορικών εταιρειών. Μια σημαντική άνοδος της τιμής του πετρελαίου μεταφράζεται σε ακριβότερα αεροπορικά εισιτήρια. Οταν μιλάμε για την Ευρώπη που κλυδωνίζεται από την ύφεση, τότε εύκολα καταλαβαίνουμε ότι οι τουρίστες είτε θα αναζητήσουν φτηνότερους προορισμούς είτε θα μειώσουν τις ημέρες παραμονής τους. 

Ο ρόλος των tour operators 

Οι μεγάλοι οργανωτές ταξιδιών έχουν σημαντική παρουσία στον ελληνικό τουρισμό σε τέτοιο βαθμό που εν πολλοίς θεωρείται «καρκίνωμα». Συνολικά εκτιμάται ότι οι tour operators μετακινούν περίπου το 75% του εισερχόμενου τουρισμού προς την Ελλάδα. 

Περίπου 4 εκατομμύρια τουρίστες ετησίως έρχονται στην Ελλάδα μέσω της TUI, η οποία διαχειρίζεται περίπου 50 ιδιόκτητα ή συνεργαζόμενα ξενοδοχεία στη χώρα και εκτελεί 180 εβδομαδιαίες πτήσεις προς ελληνικά νησιά.

Ιστορικά έως και 75% των Δυτικοευρωπαίων τουριστών έρχεται μέσω charter και tour operators.

Μόνο η TUI αντιπροσώπευε περίπου το 29% των αφίξεων από βασικές ευρωπαϊκές αγορές σε ορισμένες περιόδους.

Το βασικό χαρακτηριστικό των tour operators είναι η ευελιξία τους. Σε περίπτωση παρατεταμένης πολεμικής σύρραξης στη Μέση Ανατολή μπορούν να μεταφέρουν σχετικά γρήγορα μέρος των πακέτων τους προς άλλους μεσογειακούς προορισμούς, όπως η Ισπανία.

Το απαισιόδοξο σενάριο

Με βάση οικονομικά μοντέλα εκτίμησης κινδύνου, ένα σενάριο παρατεταμένης πολεμικής έντασης στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να προκαλέσει αισθητή κάμψη στον ευρωπαϊκό τουρισμό κυρίως λόγω της αύξησης του ενεργειακού κόστους και του κόστους των αεροπορικών εισιτηρίων, αλλά και της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των Ευρωπαίων ταξιδιωτών.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η Ελλάδα θα μπορούσε να καταγράψει πτώση στις αφίξεις μεταξύ 5-10% το 2026. Αν σημειωθεί αυτή η μείωση στα έσοδα του 2025, οι απώλειες θα μπορούσαν να φτάσουν μόνο στον τουριστικό κλάδο στη ζώνη του 1-1,5 δισ. ευρώ στο ήπιο σενάριο, που σημαίνει συνολική επίδραση στην πραγματική οικονομία της τάξης των 2-2,5 δισ. ευρώ. Αντίστοιχα στο μέτριο και πλέον πιθανό σενάριο της πτώσης στο 10%, για τον τουριστικό κλάδο αυτή εκτιμάται στα 2,5 δισ. ευρώ και 4,5 δισ. ευρώ συνολική επίδραση. Στο ακραίο δε σενάριο που η παρατεταμένη σύγκρουση έχει φέρει και πυραυλικό χτύπημα σε Κύπρο ή Κρήτη, η πτώση αναμένεται σε περισσότερο από 20%, δηλαδή σημαίνει μείωση 4,5 δισ. ευρώ στον τουριστικό κλάδο και συνολική πτώση περίπου 8 δισ. ευρώ.

Επισημαίνεται ότι η πτώση του τουρισμού δεν θα επηρεάσει ομοιόμορφα τη χώρα. Οι περιοχές που βασίζονται περισσότερο στον μαζικό διεθνή τουρισμό είναι και οι πιο ευάλωτες. Ιδιαίτερα εκτεθειμένες θεωρούνται το νότιο Αιγαίο (Κυκλάδες, Δωδεκάνησος), η Κρήτη (έχει και τη βάση των ΗΠΑ στη Σούδα) και τα Ιόνια νησιά. 

Κρίσιμο τεστ

Αν η κρίση περιοριστεί χρονικά στις πέντε εβδομάδες όπως έχει εξαγγείλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ο ελληνικός τουρισμός πιθανότατα θα συνεχίσει την ανοδική πορεία του. Αν όμως εξελιχθεί σε μακροχρόνια γεωπολιτική αναμέτρηση, το 2026 με δεδομένο και το κλείσιμο της στρόφιγγας του Ταμείου Ανάκαμψης θα φέρει την ελληνική οικονομία προ του κινδύνου να εισέλθει εκ νέου σε διαδικασίες μνημονίων.

Σε μια οικονομία που ο τουρισμός αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες ανάπτυξης, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή μπορεί να έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία από ό,τι φαίνεται με την πρώτη ματιά. 

Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Η πυρηνική μετάλλαξη του Κυριάκου Μητσοτάκη - Άποψη tvxs

Όταν ανέλαβε την εξουσία,  δήλωνε θαυμαστής των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και πολέμιος των συμβατικών. Αφού μετέτρεψε τη Δυτική Μακεδονία σε κοινωνική έρημο, άρχισε τις εισαγωγές σε φυσικό αέριο και πρόσφατα έδωσε άδεια για γεωτρήσεις υδρογονανθράκων.. Μόλις προχθές τάχθηκε υπέρ και της πυρηνικής ενέργειας για την Ελλάδα! 

«Η Ευρώπη, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια απομακρύνθηκε από την πυρηνική ενέργεια. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα στρατηγικά μας λάθη.. Ήταν ένα αυτογκόλ», είπε ο κ. Μητσοτάκης στη 2η Σύνοδο για την Πυρηνική Ενέργεια. 

«Ήρθα σήμερα στο Παρίσι για να ανακοινώσω ότι και η Ελλάδα γυρίζει σελίδα. Ήρθε η ώρα να διερευνήσουμε αν η πυρηνική ενέργεια, και συγκεκριμένα οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες, μπορούν να έχουν έναν ρόλο στο ελληνικό ενεργειακό σύστημα». 

Σε μία από τις πιο σεισμογενείς χώρες της Ευρώπης, από τις πιο διεφθαρμένες και με τους μικρότερους ελέγχους,  ο Ελληνας πρωθυπουργός θα φτιάξει πυρηνικά εργοστάσια. Στη χώρα που εξερράγη εργοστάσιo μπισκότων.. 

Υποθέτουμε ότι τα νέα εργοστάσια θα χτιστούν και επανδρωθούν με αξιοκρατικές διαδικασίες. Ο σταθμάρχης-ρουσφέτι των Τεμπών θα αναλάβει τη διεύθυνση. Η Ομάδα Αλήθειας τη διαφήμιση. Και ο αρμόδιος υπουργός κ. Γεωργιάδης θα πραγματοποιεί τις επίσημες επισκέψεις. 

Πίσω από την πυρηνική μετάλλαξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, follow the money. Γύρω από την ενέργεια παίζονται τα περισσότερα λεφτά. Αυτή είναι η αιτία των διαδοχικών του ενεργειακών του μεταμορφώσεων. Οταν εξαντλήθηκαν οι «ευκαιρίες» με τις ΑΠΕ και το φυσικό αέριο, το γύρισε στο πετρέλαιο και τα πυρηνικά. 

Τα υπόλοιπα είναι απλώς θέμα πόσο ΔΕΝ ντρέπεσαι να δηλώνεις στο Παρίσι: 

«Αγαπητοί φίλοι, αυτή είναι μια σημαντική μέρα για την Ελλάδα. Γράφουμε ένα νέο κεφάλαιο. Παρακαλώ θεωρήστε την Ελλάδα ‘φίλη’ της πυρηνικής ενέργειας…

Καμία τεχνολογία δεν μπορεί να ανταγωνιστεί αυτό που μας προσφέρει η πυρηνική ενέργεια». 

Από το tvxs

Διαβάστε Περισσότερα »

Γεννάδι Ρόδου: Ένας τόπος που ζει 12 μήνες τον χρόνο

Το Γεννάδι της Νότιας Ρόδου φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε έναν ολοκληρωμένο προορισμό μόνιμης ζωής και αυθεντικής φιλοξενίας, με τουρισμό, οικονομία και κοινωνική δραστηριότητα που δεν περιορίζονται στη θερινή σεζόν. 

Ειδικότερα, στον χάρτη της Ρόδου, το Γεννάδι δεν εμφανίζεται μόνο ως ένας ακόμη παραθαλάσσιος οικισμός. Σύμφωνα με τον στρατηγικό σχεδιασμό «Γεννάδι 2025–2035 – Ο Νότιος Πόλος Ανάπτυξης της Ρόδου», το χωριό τοποθετείται στο επίκεντρο ενός ευρύτερου οράματος, να μετατραπεί σε μικρή, σύγχρονη πόλη και σε διοικητικό και κοινωνικό σημείο αναφοράς για ολόκληρη τη Νότια Ρόδο. 

Ένας δεύτερος πόλος για μια πιο ισορροπημένη Ρόδο 

Η ανάγκη για έναν πραγματικό δεύτερο πόλο ανάπτυξης προκύπτει από τη χωρική ανισορροπία που χαρακτηρίζει το νησί, καθώς πάνω από το 75% του πληθυσμού, των επενδύσεων και των βασικών υποδομών συγκεντρώνεται στο βόρειο τμήμα της Ρόδου. Ο υπερκορεσμός του Βορρά έρχεται σε αντίθεση με τον Νότο, ο οποίος, παρά το εκτεταμένο φυσικό και τουριστικό του απόθεμα, παραμένει με περιορισμένες υπηρεσίες και ευκαιρίες. Το Γεννάδι προτείνεται ως ο φυσικός πυρήνας αυτής της αναγκαίας εξισορρόπησης.

Τουριστική δυναμική με κρίσιμη μάζα 

Η περιοχή διαθέτει ήδη σημαντική τουριστική υποδομή. Στο Γεννάδι και την ευρύτερη ζώνη λειτουργούν πάνω από 3.000 τουριστικές κλίνες, εκ των οποίων περίπου 1.400 προέρχονται από δύο μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες διεθνούς επιπέδου, ενώ συμπληρώνονται από μικρότερες μονάδες υψηλής ποιότητας. Κατά την τουριστική περίοδο, ο πληθυσμός αυξάνεται από 1.800 μόνιμους κατοίκους σε 5.000 έως 8.000 άτομα, στοιχείο που αναδεικνύει τόσο τη δυναμική όσο και τις αυξημένες ανάγκες της περιοχής.

Όταν ο τουρισμός φέρνει μόνιμους κατοίκους 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το Γεννάδι δεν λειτουργεί αποκλειστικά ως εποχικός προορισμός. Αντίθετα, καταγράφεται ετήσια αύξηση μόνιμου πληθυσμού της τάξης του 10% έως 20%, γεγονός σπάνιο για νησιωτικό οικισμό και ενδεικτικό ότι εργαζόμενοι, οικογένειες και επαγγελματίες επιλέγουν να εγκατασταθούν μόνιμα στην περιοχή.

Τα έργα που στηρίζουν την καθημερινή ζωή

Η πληθυσμιακή και τουριστική ανάπτυξη συνοδεύεται από ένα σύνολο συγκεκριμένων έργων που στοχεύουν στη βελτίωση της καθημερινότητας και στη μετατροπή του οικισμού σε λειτουργική μικρή πόλη. Κεντρικό ρόλο κατέχει η λειτουργία Κέντρου Υγείας σε 24ωρη βάση, με προοπτική αναβάθμισης, ώστε να εξυπηρετεί ολόκληρη τη Νότια Ρόδο. Παράλληλα, προβλέπεται η δημιουργία οργανωμένου εκπαιδευτικού και αθλητικού πυρήνα σε έκταση 45 στρεμμάτων, με νέες σχολικές μονάδες και σύγχρονες εγκαταστάσεις.

Στον ίδιο σχεδιασμό εντάσσονται η ανάπλαση της αγοράς και του δημόσιου χώρου, η δημιουργία πλατείας και η συγκέντρωση διοικητικών υπηρεσιών, ώστε το Γεννάδι να λειτουργεί ως διοικητικό κέντρο της περιοχής. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται επίσης στη σύνδεση του οικισμού με το παραλιακό του μέτωπο, μέσω παραλιακού περιπάτου και ήπιων διαδρομών, καθώς και στη δημιουργία μαρίνας μικρής κλίμακας για τουριστικά σκάφη.

Υποδομές με ορίζοντα δεκαετίας

Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει ακόμη την αναβάθμιση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, την κατασκευή σύγχρονου βιολογικού καθαρισμού, τη βελτίωση της δημόσιας συγκοινωνίας με σταθμό ΚΤΕΛ και παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας, καθώς και την ανάπτυξη ψηφιακών υποδομών και οπτικών ινών, με στόχο την προσέλκυση τηλεργαζόμενων και νέων μόνιμων κατοίκων.

Ένας τόπος ζωής, όχι απλώς διαμονής

Με ορίζοντα μόνιμο πληθυσμό 7.000 έως 10.000 κατοίκων, το Γεννάδι σχεδιάζεται ως τόπος καθημερινής ζωής και όχι απλώς ως τουριστικός προορισμός. Ένας τόπος που διατηρεί κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική δραστηριότητα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, επανατοποθετώντας τη Νότια Ρόδο στον αναπτυξιακό χάρτη του νησιού. 

Φωτο: shutterstock

Σοφία Κοντογιάννη /tornosnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Πόλεμος στο Ιράν: Τρία σενάρια τρόμου για την ελληνική οικονομία

Η κατάσταση στον φλεγόμενο Περσικό μπορεί να εκτοξεύσει τον πληθωρισμό και να διαλύσει τη δημοσιονομική εξυγίανση. 

Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα φλέγεται και οι σπίθες από τη Μέση Ανατολή απειλούν πλέον ευθέως να βάλουν φωτιά στα θεμέλια της ευρωπαϊκής και κατ’ επέκταση της ελληνικής οικονομίας. Η προοπτική γενικευμένης, ανεξέλεγκτης σύγκρουσης ανάμεσα σε Ιράν και Ηνωμένες Πολιτείες – Ισραήλ δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική κρίση· συνιστά οικονομική απειλή υπαρξιακών διαστάσεων για την Ευρώπη και κυρίως για την Ελλάδα. Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν νέο, ασύμμετρο οικονομικό κίνδυνο που μπορεί να πυροδοτήσει ένα ενεργειακό σοκ άνευ προηγουμένου, να εκτοξεύσει τον πληθωρισμό σε δυσθεώρητα ύψη και να διαλύσει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, εκτροχιάζοντας το εύθραυστο εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας. 

Στο έλεος του πολέμου 

Η παγκόσμια οικονομία, ήδη τραυματισμένη από τις αλλεπάλληλες κρίσεις, αποδεικνύεται τραγικά ευάλωτη απέναντι στις εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο. Τα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, μετατρέπονται στο πιο επικίνδυνο «σημείο πνιγμού» του πλανήτη. Ηδη το Ιράν έχει αποκλείσει χιλιάδες πλοία στον Περσικό Κόλπο και αφήνει το πέρασμα ανοιχτό μόνο για τα πλοία που εξυπηρετούν κινεζικά, ρωσικά και ινδικά συμφέροντα. Οι αγορές έχουν ήδη αντιδράσει σπασμωδικά προεξοφλώντας την καταστροφή. Οι τιμές του πετρελαίου έχουν ήδη καταγράψει άλμα άνω του  30%, ενώ ο φόβος για ολοκληρωτική διακοπή των ενεργειακών ροών παραλύει τους επενδυτές. 

Ενα παρατεταμένο πολεμικό επεισόδιο θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι μέσα σε ελάχιστα 24ωρα. Ωστόσο το πραγματικό εφιαλτικό σενάριο αφορά τη διαταραχή της ναυσιπλοΐας: σε μια τέτοια περίπτωση, η τιμή του μαύρου χρυσού δεν αποκλείεται να προσεγγίσει τα 150 δολάρια, συμπαρασύροντας σε ξέφρενη πορεία και τις τιμές του φυσικού αερίου και των καυσίμων. 

Για την Ευρώπη αυτό μεταφράζεται σε οικονομικό όλεθρο. Οι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου εκτιμώντας ότι, εάν η τιμή του πετρελαίου brent παγιωθεί στα 100 δολάρια, θα προστεθούν αυτόματα 0,6 έως 0,7 ποσοστιαίες μονάδες στον παγκόσμιο πληθωρισμό. Ειδικά για την ευρωζώνη μια τέτοια εξέλιξη θα τίναζε στον αέρα κάθε σχεδιασμό για αποκλιμάκωση των επιτοκίων, εγκλωβίζοντας την ήπειρο σε έναν φαύλο κύκλο στασιμοπληθωρισμού: εκρηκτικές τιμές, μηδενική ανάπτυξη και κοινωνική αναταραχή. 

Ο αδύναμος κρίκος 

Σε αυτή την εξίσωση τρόμου, η ελληνική οικονομία φαντάζει ως ο αδύναμος κρίκος. Η ευαλωτότητά της δεν είναι συγκυριακή, αλλά βαθιά δομική. Η χώρα παραμένει εξαρτημένη σε βαθμό κακουργήματος από την εισαγόμενη ενέργεια και τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, ενώ διατηρεί ένα από τα υψηλότερα και πιο ανησυχητικά εμπορικά ελλείμματα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Κάθε δολάριο αύξησης στην τιμή του πετρελαίου περνάει σαν ηλεκτροσόκ στο κόστος εισαγωγών, επιβαρύνοντας δραματικά το εμπορικό ισοζύγιο και κατ’ επέκταση το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, απειλώντας τη δημοσιονομική σταθερότητα που χτίστηκε με θυσίες ετών. 

Οι προβλέψεις των οικονομικών αναλυτών είναι πλέον ζοφερές και διακρίνονται σε τρία επίπεδα κινδύνου: 

Το «ήπιο» σενάριο (πετρέλαιο στα 90-100 δολάρια): Ακόμη και σε μια περιορισμένη σύγκρουση, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα θα μπορούσε να εκτιναχθεί, διπλασιαζόμενος κοντά στο 4,5%. Η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών θα δεχόταν συντριπτικό πλήγμα, ενώ το κόστος παραγωγής για τις επιχειρήσεις θα γινόταν δυσβάσταχτο οδηγώντας σε λουκέτα και απώλεια θέσεων εργασίας. Το εμπορικό έλλειμμα θα διευρυνόταν κατά 5 έως 7 δισ. ευρώ σε έναν χρόνο, ενώ το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών θα ξεπερνούσε το 8% του ΑΕΠ, στέλνοντας σήμα κινδύνου στις αγορές ομολόγων. 

Γενικευμένος πόλεμος (πετρέλαιο στα 120-130 δολάρια): Εάν η σύγκρουση επεκταθεί, με το πετρέλαιο να φτάνει τα 130 δολάρια, ο ελληνικός πληθωρισμός θα ξεπεράσει το 6-7%. Η οικονομική ανάπτυξη θα παγώσει, ίσως και να γυρίσει σε αρνητικό πρόσημο, ενώ οι ελληνικές εξαγωγές θα καταρρεύσουν λόγω της ευρωπαϊκής ύφεσης. Το εμπορικό έλλειμμα θα μπορούσε να εκτοξευτεί πάνω από τα 50 δισ. ευρώ και το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών θα πλησίαζε το 10% του ΑΕΠ – νούμερα που θυμίζουν τις σκοτεινές ημέρες πριν από τη χρεοκοπία. 

Το απόλυτο χάος – παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών (πετρέλαιο 150-180 δολάρια): Το πιο ακραίο σενάριο σχετίζεται με κλειστά από το Ιράν Στενά του Ορμούζ για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τότε οι τιμές θα εκτιναχθούν στα 180 δολάρια. Η ελληνική οικονομία θα βυθιζόταν σε βαθιά ύφεση. Ο πληθωρισμός θα ξεπερνούσε το 8-9%, η κατανάλωση θα εξαερωνόταν και το εμπορικό έλλειμμα θα άγγιζε τα 60 δισ. ευρώ. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών θα εκτινασσόταν πάνω από το 11% του ΑΕΠ, επιβεβαιώνοντας την πλήρη αδυναμία της χώρας να θωρακιστεί. 

Η σκληρή πραγματικότητα

Το τραγικό παράδοξο είναι η ψευδαίσθηση ασφάλειας που παρέχουν ο τουρισμός και η ναυτιλία. Αν και λειτουργούν σαν βαλβίδες αποσυμπίεσης, αποδεικνύονται ανεπαρκείς μπροστά σε ένα τέτοιο τσουνάμι. Τα έσοδα αυτά δεν μπορούν να καλύψουν τη «μαύρη τρύπα» που θα ανοίξει το ενεργειακό κόστος στο ισοζύγιο πληρωμών. Η πραγματική απειλή είναι ότι μια νέα διεθνής κρίση θα ξεγυμνώσει βίαια τις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας: την ανύπαρκτη παραγωγική βάση, την εγκληματική εξάρτηση από εισαγωγές και ένα εξωτερικό ισοζύγιο έρμαιο των διεθνών αναταράξεων. 

Το ερώτημα δεν είναι πλέον «αν», αλλά «πότε» και «πόσο» θα πονέσει η Ελλάδα. Και η απάντηση των μοντέλων είναι ξεκάθαρη. Η ελληνική οικονομία είναι ανοχύρωτη μπροστά στο επόμενο ενεργειακό ολοκαύτωμα. 

Τζώρτζης Ρούσσος / documentonews.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »