Μια μέρα σαν και χθές, στις 9 Φεβρουαρίου 1923, γεννιόταν στην Ιρλανδία ο
Brendan Francis Aidan Behan. Ποιητής που έγραψε νουβέλες και θεατρικά
έργα και θεωρείται απο τους σπουδαιότερους Ιρλανδούς συγγραφείς και
ποιητές όλων των εποχών. Εντάχθηκε στον IRA, τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό
Στρατό στα 16 του χρόνια, γεγονός που τον έστείλε στις φυλακές σε Αγγλία
και Ιρλανδία.
Η υγεία του Behan -που δήλωνε πως “είμαι ένας πότης που το πρόβλημά μου είναι το γράψιμο” και πως πίνει μόνο σε δυο περιπτώσεις, όταν διψάει κι όταν δεν διψάει- θα κλονιστεί σοβαρά. Θα γίνει διαβητικός χωρίς να διαγνωστεί για πολύ καιρό. Το αγαπημένο του ποτό, συνδιασμός σαμπάνιας και σέρυ -θανατηφόρο για διαβητικό- θα οδηγήσει σε συχνές υπογλυκαιμικές κρίσεις και σε πολλές δημόσιες εμφανίσεις σε κατάσταση μέθης, στην σκηνή και την τηλεόραση. Τον Μάρτη 1964 θα καταρεύσει σ’ ένα μπαρ του Δουβλίνου και θα πεθάνει λίγο αργότερα στο νοσοκομείο.
Στα 1935, σε ηλικία 12 μόλις ετών, θα γράψει το ποίημα “The laughing boy” αφιερωμένο στον Michael Collins, ήρωα του αγώνα ανεξαρτησίας της Ιρλανδίας που είχε δολοφονηθεί. Αργότερα, θα ενσωματώσει το ποίημα στο θεατρικό έργο “The Hostage”.
“The Hostage”, μεταφράστηκε στα Ελληνικά από τον Βασίλη Ρώτα και μελοποιήθηκε απο τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1962 θα ανέβεί ως “Ενας Όμηρος” στο “Κυκλικό Θέατρο”, με σκηνικά-κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη και την Ντόρα Γιαννακοπούλου στο τραγούδι.
Ήταν η εποχή που οι συνέπειες του εμφυλίου ήταν ακόμα πολύ ζωντανές. Η βίαια καταπιεσμένη αριστερά θα ταυτιστεί και θα βρει έκφραση με το έργο του Behan. “Το γελαστό παιδί” θα συνδεθεί με πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες και θα φτάσει να τραγουδιέται ανάλογα με την περίπτωση σε σχέση με διάφορους νεκρούς λαϊκούς αγωνιστές, όπως τον Νίκο Μπελογιάννη ή τον Σωτήρη Πέτρουλα. Το 1969, στην καρδιά της χούντας, το τραγούδι θα πάρει νέα ζωή μέσα απο το “Ζ” του Κώστα Γαβρά, το αφιερωμένο στον Γρηγόρη Λαμπράκη. Η Μαρία Φαραντούρη θα το τραγουδήσει σε συναυλίες σ’ όλη την Ευρώπη και θα γίνει ο ύμνος όχι μόνο του αγώνα του Ιρλανδικού και Ελληνικού λαού μα και όλων των λαών που αγωνίζονταν για λευτεριά και δημοκρατία.
Τον Οχτώβρη 1974 σε μια ιστορική συναυλία, την πρώτη μεταχουντική του Θεοδωράκη στην Αθήνα, η Φαραντούρη θα παραλλάξει κάποιους στοίχους. Το “ήταν πρωί τ’ Αυγούστου” θα γίνει “‘ήταν 17 Νοέμβρη”, το “σκότωσαν οι εχθροί μας” θα γίνει “σκότωσαν οι φασίστες¨ και στο γήπεδο “Καραϊσκάκη” θα γίνει σεισμός.
pavlidiscartoons.com - Feb 10, 2016
Η υγεία του Behan -που δήλωνε πως “είμαι ένας πότης που το πρόβλημά μου είναι το γράψιμο” και πως πίνει μόνο σε δυο περιπτώσεις, όταν διψάει κι όταν δεν διψάει- θα κλονιστεί σοβαρά. Θα γίνει διαβητικός χωρίς να διαγνωστεί για πολύ καιρό. Το αγαπημένο του ποτό, συνδιασμός σαμπάνιας και σέρυ -θανατηφόρο για διαβητικό- θα οδηγήσει σε συχνές υπογλυκαιμικές κρίσεις και σε πολλές δημόσιες εμφανίσεις σε κατάσταση μέθης, στην σκηνή και την τηλεόραση. Τον Μάρτη 1964 θα καταρεύσει σ’ ένα μπαρ του Δουβλίνου και θα πεθάνει λίγο αργότερα στο νοσοκομείο.
Στα 1935, σε ηλικία 12 μόλις ετών, θα γράψει το ποίημα “The laughing boy” αφιερωμένο στον Michael Collins, ήρωα του αγώνα ανεξαρτησίας της Ιρλανδίας που είχε δολοφονηθεί. Αργότερα, θα ενσωματώσει το ποίημα στο θεατρικό έργο “The Hostage”.
“The Hostage”, μεταφράστηκε στα Ελληνικά από τον Βασίλη Ρώτα και μελοποιήθηκε απο τον Μίκη Θεοδωράκη. Το 1962 θα ανέβεί ως “Ενας Όμηρος” στο “Κυκλικό Θέατρο”, με σκηνικά-κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη και την Ντόρα Γιαννακοπούλου στο τραγούδι.
Ήταν η εποχή που οι συνέπειες του εμφυλίου ήταν ακόμα πολύ ζωντανές. Η βίαια καταπιεσμένη αριστερά θα ταυτιστεί και θα βρει έκφραση με το έργο του Behan. “Το γελαστό παιδί” θα συνδεθεί με πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες και θα φτάσει να τραγουδιέται ανάλογα με την περίπτωση σε σχέση με διάφορους νεκρούς λαϊκούς αγωνιστές, όπως τον Νίκο Μπελογιάννη ή τον Σωτήρη Πέτρουλα. Το 1969, στην καρδιά της χούντας, το τραγούδι θα πάρει νέα ζωή μέσα απο το “Ζ” του Κώστα Γαβρά, το αφιερωμένο στον Γρηγόρη Λαμπράκη. Η Μαρία Φαραντούρη θα το τραγουδήσει σε συναυλίες σ’ όλη την Ευρώπη και θα γίνει ο ύμνος όχι μόνο του αγώνα του Ιρλανδικού και Ελληνικού λαού μα και όλων των λαών που αγωνίζονταν για λευτεριά και δημοκρατία.
Τον Οχτώβρη 1974 σε μια ιστορική συναυλία, την πρώτη μεταχουντική του Θεοδωράκη στην Αθήνα, η Φαραντούρη θα παραλλάξει κάποιους στοίχους. Το “ήταν πρωί τ’ Αυγούστου” θα γίνει “‘ήταν 17 Νοέμβρη”, το “σκότωσαν οι εχθροί μας” θα γίνει “σκότωσαν οι φασίστες¨ και στο γήπεδο “Καραϊσκάκη” θα γίνει σεισμός.
pavlidiscartoons.com - Feb 10, 2016

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 10, 2016

Ετικέτες: