Αγαπητέ Πιτσιρίκο, αποφάσισα να σου γράψω με αφορμή το τελευταίο προεκλογικό σποτ της Νέας Δημοκρατίας.
Την πρώτη φορά που το έδειξε στην τηλεόραση, νόμιζα πως κάποιος μου κάνει πλάκα. Έχω δει αρκετές φορές κόμματα να ρίχνουν λάσπη το ένα στο άλλο κατά την προεκλογική περίοδο -χωρίς να αντιλαμβάνονται πως γενικά στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί-, αυτή τη φορά όμως ήταν διαφορετικό.
Και ήταν διαφορετικό επειδή είδα για πρώτη φορά ξεκάθαρα το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου.
Ένιωσα τον σφυγμό μου να βαράει σαν τρελός στα αυτιά μου και από τα νεύρα μου ήθελα να βάλω τα κλάματα, ή να σπάσω την τηλεόραση.
Κυρίως επειδή για ένα δευτερόλεπτο ένιωσα αυτό που ήθελε το σποτ: Φόβο. Και το χειρότερο; Φοβήθηκα χωρίς να ξέρω το γιατί.
Γι” αυτό θύμωσα μαζί μου. Μετά όμως θυμήθηκα ότι δεν θα φοβάμαι εγώ.
Δεν θα τους δώσω την ευχαρίστηση να φοβηθώ.
Έχουν την οργή μου. Για τους γονείς μου που σταμάτησαν να κοιμούνται καλά τα βράδια, για τους φίλους μου που έφυγαν έξω, για το ότι σταμάτησαν οι άνθρωποι να χαμογελάνε.
Έχουν την οργή μου γιατί εξέθρεψαν τους νεοναζί, γιατί είναι ηθικοί αυτουργοί χιλιάδων αυτοκτονιών, για τον Παύλο για τον Σαχζάτ για όλους…
Πιτσιρίκο, θέλω να πάνε όλα καλά. Δεν θέλω άλλο φόβο. Ούτε σπιθαμή. Ποτέ ξανά.
ΥΓ: Η γιαγιά μου πέθανε λίγο καιρό πριν. Αφού έζησε την λαίλαπα των Σαμαροβενιζέλων, αφού είδε τα φαντάσματα των ναζί πάλι πίσω, ήλπιζα να έβλεπε μια ίσως πιο όμορφη μέρα. Ελπίζω με κάποιο τρόπο να την δει. Ελπίζω να είναι η Κυριακή.
Καλή δύναμη
Χ.
(Αγαπητέ φίλε, όλα καλά θα πάνε. Το μόνο που κατάφερε η Νέα Δημοκρατία είναι να κάνει τα πράγματα έτσι που να είναι σαν να μην έχουμε εκλογές που τις έχει κερδίσει ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ. Η κατάσταση μοιάζει σαν να μην έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά οι Σύμμαχοι για να μας απελευθερώσουν. Κι όλα αυτά τα έπαθε η Νέα Δημοκρατία, εξαιτίας του φασίστα Σαμαρά. Ας πρόσεχε. Να είστε καλά.)
pitsirikos
21 Ιαν, ’15
Την πρώτη φορά που το έδειξε στην τηλεόραση, νόμιζα πως κάποιος μου κάνει πλάκα. Έχω δει αρκετές φορές κόμματα να ρίχνουν λάσπη το ένα στο άλλο κατά την προεκλογική περίοδο -χωρίς να αντιλαμβάνονται πως γενικά στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί-, αυτή τη φορά όμως ήταν διαφορετικό.
Και ήταν διαφορετικό επειδή είδα για πρώτη φορά ξεκάθαρα το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου.
Ένιωσα τον σφυγμό μου να βαράει σαν τρελός στα αυτιά μου και από τα νεύρα μου ήθελα να βάλω τα κλάματα, ή να σπάσω την τηλεόραση.
Κυρίως επειδή για ένα δευτερόλεπτο ένιωσα αυτό που ήθελε το σποτ: Φόβο. Και το χειρότερο; Φοβήθηκα χωρίς να ξέρω το γιατί.
Γι” αυτό θύμωσα μαζί μου. Μετά όμως θυμήθηκα ότι δεν θα φοβάμαι εγώ.
Δεν θα τους δώσω την ευχαρίστηση να φοβηθώ.
Έχουν την οργή μου. Για τους γονείς μου που σταμάτησαν να κοιμούνται καλά τα βράδια, για τους φίλους μου που έφυγαν έξω, για το ότι σταμάτησαν οι άνθρωποι να χαμογελάνε.
Έχουν την οργή μου γιατί εξέθρεψαν τους νεοναζί, γιατί είναι ηθικοί αυτουργοί χιλιάδων αυτοκτονιών, για τον Παύλο για τον Σαχζάτ για όλους…
Πιτσιρίκο, θέλω να πάνε όλα καλά. Δεν θέλω άλλο φόβο. Ούτε σπιθαμή. Ποτέ ξανά.
ΥΓ: Η γιαγιά μου πέθανε λίγο καιρό πριν. Αφού έζησε την λαίλαπα των Σαμαροβενιζέλων, αφού είδε τα φαντάσματα των ναζί πάλι πίσω, ήλπιζα να έβλεπε μια ίσως πιο όμορφη μέρα. Ελπίζω με κάποιο τρόπο να την δει. Ελπίζω να είναι η Κυριακή.
Καλή δύναμη
Χ.
(Αγαπητέ φίλε, όλα καλά θα πάνε. Το μόνο που κατάφερε η Νέα Δημοκρατία είναι να κάνει τα πράγματα έτσι που να είναι σαν να μην έχουμε εκλογές που τις έχει κερδίσει ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ. Η κατάσταση μοιάζει σαν να μην έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά οι Σύμμαχοι για να μας απελευθερώσουν. Κι όλα αυτά τα έπαθε η Νέα Δημοκρατία, εξαιτίας του φασίστα Σαμαρά. Ας πρόσεχε. Να είστε καλά.)
pitsirikos
21 Ιαν, ’15

Τετάρτη, Ιανουαρίου 21, 2015

Ετικέτες: