Ο Παστίτσιος και η ανάγκη κατάργησης του αδικήματος καθύβρισης θρησκεύματος

Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2014 - Ντίνα Ιωακειμίδου

Η καταδίκη του «Γέροντα Παστίτσιου» έρχεται να προστεθεί σε σωρεία περιστατικών όπου, με επιχείρημα τον σεβασμό στη θρησκεία, επιχειρείται λογοκρισία της τέχνης και της σάτιρας: από τον Τελευταίο πειρασμό του Μάρτιν Σκορτσέζε ως τον πίνακα του Τιερί ντε Κορντιέ στην έκθεση Outlook, το κόμικ Η ζωή του Χριστού του Γκέρχαρντ Χάντερερ και τη θεατρική παράσταση Corpus Christi…

Σε δέκα μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για το αδίκημα της «καθύβρισης θρησκεύματος» καταδίκασε χθες το δικαστήριο τον 27χρονο Φίλιππο Λοΐζο, δημιουργό της ιστοσελίδας «Γέροντας Παστίτσιος». Η υπόθεση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, όταν ο προφυλακισμένος σήμερα βουλευτής της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή για την σατιρική σελίδα, αφού όπως ανέφερε ο διάγων θεοσεβούμενο βίο χρυσαυγίτης, «ο χρήστης υβρίζει, ειρωνεύεται και προσπαθεί να εξευτελίσει την ιερή μορφή της Ελληνορθοδοξίας, τον Γέροντα Παΐσιο».

Κάπως έτσι συγκροτήθηκε, όπως σημείωνε τότε η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, «μια καινούρια ανίερη συμμαχία στον αγώνα κατά της βλασφημίας. Μια συμμαχία με το νεοναζισμό υπό την ανοχή, τη συγκατάβαση ή ακόμη και με τη συνεργία τμημάτων της Ορθόδοξης Εκκλησίας». (Αναλυτικά για την υποστήριξη της Εκκλησίας στη Χρυσή Αυγή και τις σχέσεις της με την ακροδεξιά, διαβάστε στο άρθρο «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, η Εκκλησία και η Χρυσή Αυγή», που δημοσιεύεται στο UNFOLLOW 25 που κυκλοφορεί.)

Στην αναγκαιότητα κατάργησης των άρθρων 198-199 του Π.Κ που αφορούν στην καθύβριση θρησκεύματος και στη βλασφημία αναφέρεται μιλώντας στο UNFOLLOW η αντιπρόεδρος της Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Κλειώ Παπαπαντολέων, καθώς, όπως σημειώνει, «τα αδικήματα αυτά ακυρώνουν στη χώρα μας το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης». Κατά την αντιπρόεδρο της Ένωσης, «η καταδικαστική απόφαση ήταν αναμενόμενη αλλά και δυσάρεστη αφού καταδεικνύει ότι τίποτε δεν αλλάζει προς το καλύτερο σε αυτή τη χώρα. Η ελληνική νομολογία είναι πλούσια σε καταδικαστικές αποφάσεις προς όφελος της θρησκείας και της λογοκρισίας της τέχνης και της σάτιρας. Aπό τον Τελευταίο πειρασμό του Σκορτσέζε, στον πίνακα με το σταυρό στο Outlook, το αυστριακό κόμικ Η ζωή του Χριστού, έως τη θεατρική παράσταση Corpus Christi. Ακόμη και σήμερα οι έλληνες δικαστές δίνουν την εντύπωση ότι με τις αποφάσεις τους προβάλλουν τη προσβολή που προσωπικά θεωρούν ότι έχει υποστεί η θρησκευτική τους συνείδηση. Στις δε δικαστικές αποφάσεις που εκδικάζονται σε δεύτερο βαθμό, όταν αυτές καταλήξουν σε απαλλαγή του κατηγορουμένου, το νομικό έρεισμα αφορά την έλλειψη δόλου, αγνοώντας παντελώς το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης. Η θρησκευτικότητα, η θρησκευτική συνείδηση δεν έχουν την ανάγκη κανενός εισαγγελέα».

Στην Ελλάδα, η ελευθερία της έκφρασης έχει κατοχυρωθεί, εκτός των άλλων κανονιστικών κειμένων, και από το άρθρο 19 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Οι διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας μας επιβάλλουν την κατάργηση αυτών των άρθρων θεοκρατικής αντίληψης που οδηγούν στην πλήρη ακύρωση του δικαιώματος στην τέχνη, στην έκφραση και στη σάτιρα. Εξάλλου, ουκ ολίγες φορές έχει καταδικαστεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών η χώρα μας από το Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παραβιάσεις της συνταγματικά κατοχυρωμένης ελευθερίας της έκφρασης.


 πηγή : unfollow

Ετικέτες: ΕΛΛΑΔΑ,ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ