Παρασκευή, Ιουνίου 21, 2013
Δεν κράτησαν και πολύ τα υπουργικά χαμόγελα επί τη σωτηρία της κυβέρνησης Σαμαρά, τα οποία είδαμε στις τηλεοράσεις μας την κρίσιμη νύχτα. Τώρα που η ώρα της ανακούφισης -ουφ, τη γλιτώσαμε…- πέρασε και πλησιάζει η ώρα του ανασχηματισμού, πολλοί υπουργοί του Σαμαρά έχουν χάσει τον ύπνο τους. Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τα κεφάλια τους – το φάντασμα των απαιτήσεων του Βενιζέλου σε καρέκλες που θεωρούν δικές τους.
Πρώτος που αισθάνεται σύμφωνα με πληροφορίες όχι απλώς ανήσυχος, αλλά και θυμωμένος για το αλισβερίσι στο παρασκήνιο που τον αφορά, είναι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ο Βενιζέλος πιστεύει ότι εκτός από την αντιπροεδρία του πάει και το υπουργείο Εξωτερικών, καθώς προσφέρει κάποια απόσταση από τις καθημερινές τριβές με τα άχαρα μέτρα και ταυτόχρονα μεγάλες δυνατότητες προβολής και ενίσχυσης του διεθνούς κύρους όποιου κάθεται στη σχετική καρέκλα.
Από την Ιπποκράτους επιμένουν ότι η θέση είναι καπαρωμένη από τον Βενιζέλο μετά τη συμφωνία του με τον Σαμαρά για στήριξη της κυβέρνησης από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ , μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ. Στη Συγγρού, αντίθετα, δεν διστάζουν να εκφράζονται περιφρονητικά για τις λαίμαργες όπως τις χαρακτηρίζουν βλέψεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ενώ προσθέτουν με νόημα ότι σε καμιά περίπτωση ο Σαμαράς δεν α παραβίαζε το «πρωτόκολλο τιμής» που έχει υπογράψει με τον Αβραμόπουλο. «Ο Αβραμόπουλος θα φύγει από το υπουργείο εξωτερικών μόνο αν το θελήσει ο ίδιος», λένε χαρακτηριστικά. «Και θα πάει σε όποιο υπουργείο θέλει», προσθέτουν.
Τα ιμάτια της ΔΗΜΑΡ έσπευσε πάντως να οικειοποιηθεί το ΠΑΣΟΚ, αφού σύμφωνα με πληροφορίες ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης θα πάει στη θέση του Μανιτάκη και ο ...Πάρις Κουκουλόπουλος στη θέση του Ρουπακιώτη που αποσύρονται.
Κατά τα άλλα κυκλοφορούν πολλές και έντονες φήμες που θέλουν να τρίζει όχι μόνο ο θρόνος του Αβραμόπουλου, αλλά και του υπουργείων ανάπτυξης, εργασίας, πολιτισμού, ακόμα και τουρισμού. Ενώ ο Αβραμόπουλος διαμηνύει με τους ανθρώπους του ότι έχει ανεχτεί πολλά στην πολιτική του ζωή, αλλά εκείνο που δεν πρόκειται να ανεχτεί είναι η αχαριστία!
Χαρακτηριστικό των ζυμώσεων που γίνονται, από τις οποίες δεν λείπουν και οι εμφύλιοι υπολογισμοί, είναι ότι ο Βενιζέλος ανθίσταται σθεναρά στην πρόταση για υπουργοποίηση του Λοβέρδου, καθώς τον θεωρεί αποστάτη και εν δυνάμει επικίνδυνο αντίπαλο.
Από koutipandoras.gr
---------------------------
Ο καθείς στο είδος του κι ο Βαγγέλης στις
πισώπλατες μαχαιριές
Του Βρομόστομου
Η πρώτη κίνηση που θα έπρεπε να κάνει κάποιος επιστρέφοντας από ένα δείπνο με τον Ευάγγελο Βενιζέλο είναι να κοιτάξει την πλάτη του σε ένα καθρέφτη, όχι για να ελέγξει αν έχει δεχθεί μαχαιριές, αλλά πόσες ήταν αυτές. Βλέπετε, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ όσο εύκολο το έχει να χαμογελά διάπλατα και να μοιράζει όμορφα λόγια δεξιά και.. κεντροαριστερά, άλλο τόσο δεν δυσκολεύεται να «μαχαιρώνει» εκεί που μέχρι κυριολεκτικά χθες «ξεσκόνιζε».
Κι αν ο Φώτης Κουβέλης είναι νεόκοπος στα παιχνιδάκια του «Μπένι», τον οποίο αν ρωτήσει κανείς πού τοποθετεί τον εαυτό του θα τον έβαζε κάπου ανάμεσα στον Θεό, στο Χριστό και στο Άγιο Πνεύμα, ο Γιώργος Παπανδρέου έχει πάρει «ντοκτορά». Ποιός ξεχνά, άλλωστε, την «ολόθερμη» στήριξη Βενιζέλου στον τότε πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ πριν από τις εκλογές του 2007, η οποία το ίδιο βράδυ που άνοιξαν οι κάλπες μετατράπηκε από το Ζάππειο σε γελοιοποίηση του τότε αρχηγού του και σε αυτοπρότασή του για την ηγεσία του πάλαι ποτέ Κινήματος και σημερινού σκορποχωρίου;
Κι επειδή πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι, ο κ. Βενιζέλος επανάλαβε την τακτική που τόσο έχουν αγαπήσει διαχρονικά όλοι οι σφουγγοκωλάριοι όταν ο κ. Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός, προανήγγειλε το δημοψήφισμα για το δεύτερο μνημόνιο, το οποίο οδήγησε, τελικώς, στην άμεση πτώση του από την εξουσία. Γυρνώντας από τις Κάννες ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών δήλωνε την απόλυτη στήριξή του στην επιλογή Παπανδρέου, η οποία σε μερικές μόλις ώρες, κι αφού πρώτα αφουγκράστηκε τις επιθυμίες των εγχώριων και ξένων παρασκηνιακών κέντρων λήψης αποφάσεων, μετατράπηκε σε πλήρη αποστασιοποίηση, στο όριο της απαξίωσης.
Δεν ήξερε, δεν ρώταγε, επομένως, ο κ. Κουβέλης όταν αποφάσιζε να συμπράξει κυβερνητικά με τον άνθρωπο τον οποίο ο Κώστας Σημίτης είχε χαρακτηρίσει κάποτε «τζουκ μποξ» («παίζει όποιο σκοπό του βάλεις να παίξει»); Αυτός είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος που ακόμα και οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ ελάχιστα αγάπησαν και περισσότερο ανέχθηκαν: ικανός να αποτελέσει το χειρότερο κακέκτυπο του Μακιαβέλι, αν αυτό μπορεί να του εξασφαλίσει λίγη εξουσία παραπάνω…
Από koutipandoras.gr
Ετικέτες: ΝΟΥΜΕΡΑ
