Σόου για ένα πλοίο, “τυφλά” τρένα και αεροπλάνα…

Είναι η πρώτη φορά με τη σημερινή κυβέρνηση που στην αγορά ενός όπλου προσδίδεται «ιστορική» διάσταση και η παραλαβή του μετατρέπεται σε σόου με πανηγυρικές δηλώσεις. 

Από τα ξημερώματα μέχρι τα βαθιά μεσάνυχτα χτες η χώρα έζησε «ιστορικές» (το επίθετο αυτό κλίθηκε σε όλες τις πτώσεις) στιγμές. Έτσι μας είπαν οι άρχοντές μας πάνω από τον «Κίμωνα», αυτό επαναλάμβαναν όλες οι εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης, που θύμισε τις δόξες της παλιάς ΥΕΝΕΔ. 

Τι συνέβη χτες στην Ελλάδα; Ήρθε ένα πλοίο που απέκτησε το Πολεμικό Ναυτικό από τη Γαλλία. Και στήθηκε ένα πολύωρο σόου, πολιτικό και τηλεοπτικό, για να γιορτασθεί το «ιστορικό» γεγονός. Επί δυόμισι ώρες η κρατική τηλοψία μετέδιδε απευθείας το σόου και οι περιγραφές συναγωνίζονταν τους πολιτικούς σε μεγαλοστομίες. 

Αυτά συμβαίνουν: 

* Στη χώρα που «τυφλά» τρένα συγκρούονται μετωπικά στην ίδια γραμμή και οδηγούν στο θάνατο δεκάδες νέους. 

* Στη χώρα που «τυφλώνονται» τα συστήματα επικοινωνιών στους αιθέρες κι ένας θεός ξέρει αν θα έχουμε «Τέμπη» στο «Ελ. Βενιζέλος». 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πάνω από τη φρεγάτα είπε, με το γνωστό στομφώδη τρόπο του, ότι «είμαστε μάρτυρες μιας εθνικής κατάκτησης». Ήταν ο ίδιος που, από άλλη θέση, του προέδρου της Βουλής, φρόντισε με επιδέξιους χειρισμούς να μην πέσει φως στο σκάνδαλο των υποκλοπών (απαγόρευσε στον πρόεδρο της Ανεξάρτητης Αρχής να καταθέσει) και, όπως κατάγγειλαν οι συγγενείς, να κουκουλωθεί κοινοβουλευτικά η υπόθεση των Τεμπών. Κι αυτά «κατακτήσεις» ήταν, δικές του. 

Ο Πρωθυπουργός πάλι, που αισθάνθηκε χτες «εθνική ανάταση», δεν αισθάνθηκε καμιά ανάγκη να εξηγήσει γιατί, στα έξι χρόνια που κυβερνούν ο ίδιος και οι υπουργοί του, άφησαν το ίδιο παμπάλαιο σύστημα επικοινωνιών, παρά τις απανωτές προειδοποιήσεις ότι έχει φτάσει στα όρια του και μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Κάθε Κυριακή, που γεμίζει το facebook με πλήθος «κατακτήσεων» της κυβέρνησής του, δεν βρήκε ούτε μια απολογητική φράση γι’ αυτό που συνέβη πριν από λίγες μέρες στους ελληνικούς αιθέρες. 

Η χώρα απέκτησε σήμερα ένα νέο πολεμικό πλοίο. Χτες απέκτησε έξι νέα αεροπλάνα. Αύριο θα αποκτήσει κάτι άλλο. Οπλικά συστήματα απέκτησε σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Από «αγορές του αιώνα» άλλο τίποτα. 

Είναι η πρώτη φορά με τη σημερινή κυβέρνηση που στην αγορά ενός όπλου προσδίδεται «ιστορική» διάσταση και η παραλαβή του μετατρέπεται σε σόου με πανηγυρικές δηλώσεις. 

Ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του πιέζονται από τους δεξιότερους αυτών «εθνικόφρονες», οι οποίοι τους κατηγορούν για υποχωρήσεις. Και καταφεύγουν σε «πατριωτικά» σόου, χτες με τα «Ραφάλ», σήμερα με τη «Μπελαρά».

Έρμε «Κίμωνα», τι σου ΄μελλε ν’ ακούσεις…

Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Ρόδος / Ελλάδα: Δωρεάν είσοδος σε μουσεία την Κυριακή 18 Ιανουαρίου

Δωρεάν θα είναι η είσοδος σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία που υπάγονται στο Δημόσιο αυτή την Κυριακή (18 Ιανουαρίου). 

Οι επισκέπτες θα μπορούν να επισκεφθούν ελεύθερα χώρους όπως η Ακρόπολη, η Αρχαία Αγορά, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αλλά και αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία σε όλη τη χώρα. 

Ποιες οι ημέρες με ελεύθερη είσοδο 

Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού, έχουν οριστεί συγκεκριμένες ημερομηνίες για ελεύθερη είσοδο σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. 

6 Μαρτίου (Ημέρα Μνήμης Μελίνας Μερκούρη), 

18 Απριλίου (Διεθνής Ημέρα Μνημείων), 

18 Μαΐου (Διεθνής Ημέρα Μουσείων),

το τελευταίο σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου (Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς), 

28η Οκτωβρίου (Εθνική Εορτή). 

18 Μαΐου (Διεθνής Ημέρα Μουσείων), 

το τελευταίο σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου (Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς),

28η Οκτωβρίου (Εθνική Εορτή). 

Πρώτη και τρίτη Κυριακή κάθε μήνα από 1η Νοεμβρίου έως 31η Μαρτίου εκάστου έτους.

Πρώτη και τρίτη Κυριακή κάθε μήνα από 1η Νοεμβρίου έως 31η Μαρτίου εκάστου έτους. 

Μουσείο Ακρόπολης

Το Μουσείο Ακρόπολης αποτελεί εξαίρεση στο καθεστώς δωρεάν εισόδου κάθε πρώτη και τρίτη Κυριακή.

Οι ημερομηνίες ελεύθερης πρόσβασης είναι οι εξής:

6 Μαρτίου

25 Μαρτίου

18 Μαΐου

28 Οκτωβρίου

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Μακιαβέλι και οι αγρότες

Η υποκείμενη ιδέα του Φλωρεντίνου πολιτικού και συγγραφέα ήταν ότι αν διασπαστούν οι αντίπαλες παρατάξεις, είναι πιο εύκολο να νικηθούν. Στην προκειμένη περίπτωση, στρέφοντας επίσης ένα τμήμα της κοινωνίας εναντίον ενός άλλου 

Η διάσημη στην πολιτική ιστορία φράση, «διαίρει και βασίλευε», που διατύπωσε ο Νικολό Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα», ήρθε σε πολλούς στο νου, βλέποντας τις εξελίξεις στο αγροτικό μέτωπο. 

Ο πρωθυπουργός συναντήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου με αντιπροσωπεία των λεγόμενων «Προθύμων» αγροτοσυνδικαλιστών, προσφέροντας κάποιες βελτιώσεις στα μέτρα  που είχε προτείνει αρχικά η κυβέρνηση, για το ρεύμα και το αγροτικό πετρέλαιο. Μέτρα που συνοδεύτηκαν με απειλές κατά των υπολοίπων αγροτών-των «Κόκκινων, σύμφωνα με τον κυβερνητικό χαρακτηρισμό- που υποστηρίζουν ότι οι βελτιώσεις αυτές είναι «σταγόνα στον ωκεανό» , με βάση τα όσα χρειάζεται ο πρωτογενής τομέας. 

Μένει να φανεί βέβαια, αν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση θα καταφέρει τελικά να περάσει τις θέσεις τους στο σύνολο των μπλόκων και του αγροτικού κόσμου. 

Σε κάθε περίπτωση, η λαϊκή θυμοσοφία στέλνει τη δική της προειδοποίηση: «Οταν τα σκυλιά τρώγονται, ο λύκος τρώει τα πρόβατα!» 

Η διάσπαση του αντιπάλου

Η στρατηγική παραμένει «Μακιαβελική»: Η υποκείμενη ιδέα του Φλωρεντίνου πολιτικού και συγγραφέα ήταν ότι αν διασπαστούν οι αντίπαλες παρατάξεις, είναι πιο εύκολο να νικηθούν. Στην προκειμένη περίπτωση, στρέφοντας επίσης ένα τμήμα της κοινωνίας εναντίον ενός άλλου. «Κοινωνικός αυτοματισμός», στην τρέχουσα ορολογία.  Όταν αυτό προσφέρεται «επί πίνακι», η κοινωνία δεν χρειάζεται να σκεφτεί, έχει τον “ένοχο” και τον στοχοποιεί.

Εκεί στοχεύει και το διάσημο ρητό «διαίρει και βασίλευε»- μια φράση που εξακολουθεί να εξοργίζει τους ανθρώπους σήμερα.

Ο Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα» έθεσε τις στέρεες βάσεις για πολιτικούς ελιγμούς που θα κυβερνούσαν έναν λαό, ενώ παράλληλα θα τον έκαναν να μπερδευτεί. Κι ακριβώς, γι’ αυτό το λόγο οι αντίπαλοί του Μακιαβέλι πίστευαν και πιστεύουν πως ήταν: «ο διπλωμάτης της πολιτικής ανηθικότητας και του κυνισμού στον τρόπο του διοικείν και φέρεσθαι».

Ο αείμνηστος Μάριος Πλωρίτης, πριν πολλά χρόνια, σε ένα άρθρο του στο Βήμα με τίτλο «Διαίρει και βασίλευε», είχε γράψει:  « Αν σε ώρες κρίσιμων «εθνικών» ή εσωκομματικών προβλημάτων, φοριούνται επιδεικτικά τα άμφια της ενότητας, δεν παύει να κρύβεται πίσω τους το αντερί που λέγεται «Διαίρει και βασίλευε». Ολοι εξαίρουν τα αγαθά της ομόνοιας και τα ολέθρια της διχόνοιας, αλλά και όλοι ξέρουν τις ακατονόμαστες χάρες της διχοστασίας, και ουκ ολίγοι τις χαίρονται ­ είτε την έχουν προκαλέσει οι ίδιοι, είτε επωφελούνται απ’ την εισβολή της. Προπάντων, εκείνοι που, λογικά, θα είχαν λιγότερες ελπίδες να επικρατήσουν, αν δεν μαλλιοτραβιούνταν οι «επικρατέστεροι»…

Όταν πέφτει διχόνοια

Παλιά αλήθεια, που την είχε πρωτοεκφράσει  ο Αθηναίος κωμικός ποιητής Κρατίνος, πρόδρομος του Αριστοφάνη: «Εν δε διχοστασίη και Ανδροκλέης πολεμαρχεί»- ­ «όταν πέφτει διχόνοια, κυβερνά ακόμα κι ο Ανδροκλής»- ένας πολιτικός δημαγωγός, ο οποίος για να στρέψει τους Αθηναίους κατά του Αλκιβιάδη τον είχε κατηγορήσει ,ανάμεσα στα άλλα πως χλεύασε τα Ελευσίνια Μυστήρια.

Ο Μακιαβέλι πάντως, παραδεχόταν και κάτι άλλο: «Ο λαός ενωμένος είναι δυνατός, χωρισμένος είναι αδύναμος». Μνημόνευσε μάλιστα και τη διάσημη φράση του Ρωμαίου ιστορικού Τίτου Λίβιου: «Ολοι μαζί ήταν γενναίοι, μα όταν άρχισε ο καθένας να σκέφτεται τον δικό του κίνδυνο, έγιναν δειλοί και πειθήνιοι».

Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ενωμένοι και αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα οι αγρότες του Ανατολικού Αιγαίου

Συντονισμένη παρέμβαση στο αγροτικό ζήτημα πραγματοποιούν οι αγροτικοί σύλλογοι των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, παίρνοντας θέση απέναντι στις τελευταίες εξελίξεις και δηλώνοντας τη συνέχιση του αγώνα τους. 

Με το ακόλουθο κοινό δελτίο Τύπου, οι αγρότες από Λήμνο, Λέσβο, Σάμο, Κω και Ρόδο εκφράζουν τη στήριξή τους στις αποφάσεις της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων και διαμηνύουν ότι παραμένουν ενωμένοι και σε αγωνιστική ετοιμότητα: 

«Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, Λήμνος, Λέσβος, Σάμος, Κως και Ρόδος, όπου υπάρχει οργανωμένο αγροτικό κίνημα και συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις όλο αυτό το διάστημα, συντάσσονται με το πλαίσιο αιτημάτων και τις αποφάσεις της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων· δηλώνουμε ότι παραμένουμε ενωμένοι και ακλόνητοι στον αγώνα για την επιβίωσή μας. 

Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε, μέχρι η κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά μας. 

Είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της Ε.Ε., της ΚΑΠ και της κυβέρνησης. 

Παραμένουμε σε αγωνιστική ετοιμότητα, χαιρετίζουμε την αυριανή σύσκεψη της ΠΕΜ στην Καρδίτσα και περιμένουμε τις αποφάσεις της. 

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

ΠΑΝΣΑΜΙΑΚΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΗΜΝΟΥ

ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΡΟΔΟΥ

ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΩ» 

Από rodiaki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα “ανάποδα βήματα” του σχεδιασμού βάζουν σε κίνδυνο το μέλλον του τουρισμού

Ο Γιάννης Σπιλάνης (Παν. Αιγαίου) στο Τ.Ν. 

Σε μια συγκυρία όπου κρίσιμες αποφάσεις για τον χώρο, τους προορισμούς και τις τοπικές κοινωνίες λαμβάνονται ταυτόχρονα και συχνά χωρίς συνοχή, ο τουριστικός σχεδιασμός στην Ελλάδα δείχνει να προηγείται της τεκμηρίωσης αντί να βασίζεται πάνω της. Αυτό ακριβώς το θεσμικό και χρονικό παράδοξο αναδεικνύει σε δηλώσεις του στο Tornos News ο Γιάννης Σπιλάνης, προειδοποιώντας ότι επιλογές που δεσμεύουν το μέλλον των προορισμών λαμβάνονται χωρίς σαφή αξιολόγηση των πραγματικών τους επιπτώσεων, τη στιγμή που οι αντοχές των τόπων και των κοινωνιών δοκιμάζονται όλο και περισσότερο.  

Ο ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής του Εργαστηρίου Τοπικής και Νησιωτικής Ανάπτυξης και του Παρατηρητηρίου Βιώσιμου Τουρισμού Αιγαίου τοποθετεί στο «Tornos News» τον προβληματισμό του στο ευρύτερο πλαίσιο της τρέχουσας χωροταξικής και τουριστικής πολιτικής. Την περίοδο κατά την οποία στους δήμους της χώρας υλοποιούνται Τοπικά Χωροταξικά Σχέδια και αναμένεται η υπογραφή του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου Τουρισμού, η ανακοίνωση του Υπουργείου Τουρισμού για την ανάθεση της «Λευκής Βίβλου Τουριστικού Μετασχηματισμού και Ανάπτυξης» γεννά εύλογες απορίες ως προς τη σειρά και τη λογική των παρεμβάσεων. 

Στο ίδιο πλαίσιο, ο κ. Σπιλάνης επισημαίνει ότι η αναφορά του Υπουργείου στην ανάγκη ανάλυσης της υφιστάμενης κατάστασης υποδηλώνει πως η μέχρι σήμερα πολιτική δεν στηρίχθηκε σε τεκμηρίωση για το κατά πόσο ο τουρισμός ενισχύει πράγματι τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα της χώρας, ούτε για το ποιο σχέδιο υπηρετεί αυτόν τον στόχο- και επιπλέον τονίζει ότι η διαδικασία αυτή κινδυνεύει να πραγματοποιηθεί αφού το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο θα έχει ήδη προκαθορίσει το μέλλον, περιορίζοντας εκ των υστέρων τη δυνατότητα ουσιαστικής αναθεώρησης. 

Την ίδια στιγμή, οι τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στα νησιά, αντιδρούν εδώ και χρόνια απέναντι στην υπερ – επέκταση του τουρισμού, η οποία καταλαμβάνει δημόσιους χώρους, εξαντλεί φυσικούς πόρους όπως το νερό και αλλοιώνει τη φυσιογνωμία των τόπων. Οι αντιδράσεις αυτές εκφράζονται μέσα από δημόσιες κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις που ζητούν από τις τοπικές αρχές να ανακόψουν την ανεξέλεγκτη μεγέθυνση και να επανεξετάσουν το αναπτυξιακό μοντέλο. 

Ενδεικτική αυτής της δυναμικής είναι η πρόσφατη παρέμβαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου, η οποία με ψήφισμά της ζήτησε από την Πολιτεία να «παγώσουν» στρατηγικές επενδύσεις και ιδιωτικές πολεοδομήσεις χωρίς τη συγκατάθεση των τοπικών κοινωνιών, καθώς και να καταργηθεί η σχετική νομοθεσία. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει θεσμικά τη συσσωρευμένη πίεση σε περιοχές όπου ο τουρισμός έχει υπερβεί τα όρια αντοχής.

Τα ευρήματα ερευνών που υλοποιήθηκαν από το Παρατηρητήριο Βιώσιμου Τουρισμού του Πανεπιστημίου Αιγαίου, σε συνεργασία με τις «Φωνές για το Αρχιπέλαγος», ενισχύουν αυτή την εικόνα. Σε ελληνικά νησιά καταγράφονται προβλήματα στην ποιότητα ζωής, συγκέντρωση των ωφελειών σε λίγους και συχνά μη κατοίκους, καθώς και συνθήκες δεν αφήνουν περιθώρια βιώσιμης προοπτικής. Πρόκειται για κοινωνίες που βιώνουν διαδοχικά όλο και πιο «θερμά» καλοκαίρια και όλο και πιο «ψυχρούς» χειμώνες, τόσο κοινωνικά όσο και οικονομικά.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η δημιουργία του Εθνικού και των Περιφερειακών Παρατηρητηρίων Βιώσιμου Τουρισμού, καθώς και η εκπόνηση περιφερειακών και τοπικών μελετών για Φορείς Διαχείρισης και Προβολής Προορισμών, θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο καμπής. Η προσδοκία που διατυπώνει ο κ. Σπιλάνης  στο «Tornos News» είναι ότι η νέα μελέτη να μπει στην ουσία της αξιολόγησης της κατάστασης και να ανοίξει έναν πραγματικό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες, ώστε ο τουριστικός σχεδιασμός να πάψει να κινείται ερήμην των τόπων και των ανθρώπων που καλείται να υπηρετήσει. 

Χριστίνα Κουσουνή / tornosnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Έργα χωρίς μίζες μένουν στο συρ­τάρι…

Για όλο αυτό το επι­κίν­δυνο χαο­τικό συμ­βάν ο Κυρ. Μητσο­τάκης δεν βρήκε ούτε λέξη να πει. 

Δεύτερη είδηση διε­θνώς μετά την αμε­ρι­κα­νική επι­χείρηση αρπα­γής του προ­έδρου της Βενε­ζου­έλας ήταν η κατάρ­ρευση επι­κοι­νω­νιών του ενα­έριου χώρου στα ελλη­νικά αερο­δρόμια σε ημέρα αιχμής, με χιλιάδες ταξι­δι­ώ­τες να μετα­κι­νούνται λόγω επι­στρο­φής ή ανα­χώ­ρη­σης μετά τις δια­κο­πές των εορ­τών. Ευτυ­χώς αυτήν τη φορά δεν είχαμε νέα Τέμπη στον αέρα λόγω υπο­τίμη­σης και στις δύο περι­πτώ­σεις σύγ­χρο­νων εγκα­τα­στάσεων ελέγ­χου της κυκλο­φο­ρίας. Σύμ­φωνα με απο­κλει­στικό ρεπορ­τάζ του Mega, η σύμ­βαση για την εγκα­τάσταση υπερ­σύγ­χρο­νου συστήμα­τος επι­κοι­νω­νιών στα αερο­δρόμια, η οποία υπο­γράφηκε το 2019, δεν υλο­ποι­ήθηκε ποτέ και παρέμεινε στα χαρ­τιά. 

Την ίδια στιγμή η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή έχει ήδη παρα­πέμ­ψει την Ελλάδα στο Δικα­στήριο της ΕΕ, κατα­λο­γίζο­ντας καθυ­στε­ρήσεις στην εφαρ­μογή των προ­βλε­πόμε­νων μέτρων ασφα­λείας και εκσυγ­χρο­νι­σμού των αερο­δρο­μίων. Μέσα σε αυτό το σκη­νικό αβε­βαιότη­τας προ­στίθε­ται και το πρόβλημα χιλιάδων απο­σκευών που χάθη­καν προ­σω­ρινά. Και το κόστος του έργου για ένα σύγ­χρονο και ασφα­λές σύστημα επι­κοι­νω­νιών έχει προ­ϋπο­λο­γι­στεί από το 2019 στα 5.124.151 ευρώ. Κι όμως έμεινε επτά χρόνια στα χαρ­τιά. 

Να θυμίσουμε ότι με 10 χιλιάδες ευρώ (!) θα μπο­ρούσε να έχει απο­κα­τα­στα­θεί η βλάβη που έθεσε εκτός λει­τουρ­γίας την τηλε­διοίκηση στον στα­θμό της Λάρι­σας, με συνέπεια την τρα­γω­δία στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώ­πους. Το σύστημα της τηλε­διοίκη­σης στον στα­θμό της Λάρι­σας τέθηκε εκτός λει­τουρ­γίας το καλο­καίρι του 2019 έπειτα από μεγάλη φωτιά που είχε εκδη­λω­θεί σε έναν γει­το­νικό κόμβο κοντά στον χώρο του παλαιού εργο­στα­σίου ζάχα­ρης στη Λάρισα. Και αντί να το εκσυγ­χρο­νίσουν με τόσο μικρή δαπάνη, αυτοί διόρι­σαν στα­θμάρχη έναν 59χρονο πρώην αχθο­φόρο στον ΟΣΕ, παρότι στις προ­ϋπο­θέσεις για τη συγκε­κρι­μένη θέση το όριο ηλι­κίας ήταν τα 42 έτη! 

Τι στο καλό γίνε­ται με την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη; Οπου είναι λίγα τα χρήματα μιας επέν­δυ­σης και δεν υπάρ­χουν γερές μίζες μένουν στο ράφι και προη­γούνται οι μεγάλες δαπάνες, οι περισ­σότε­ρες με ανα­θέσεις για να ικα­νο­ποι­η­θούν οι συναλ­λασ­σόμε­νοι; Θυμάστε τότε που ο αρμόδιος υπουρ­γός Κώστας Αχ. Καρα­μαν­λής μία εβδο­μάδα πριν από το συμ­βάν μιλώ­ντας στη Βουλή οργίστηκε με την αντι­πο­λίτευση που ισχυ­ρι­ζόταν ότι οι σιδη­ρο­δρο­μι­κές μετα­φο­ρές δεν είναι ασφα­λείς. «Ντροπή σας (είπε) που αμφι­σβη­τείται την ασφάλεια των τρένων». Και μετά ο ελευ­θέρου θράσους Αδω­νης Γεωρ­γιάδης εντε­λώς ξεδιάντροπα δήλωσε: «Μα αν λέγαμε ότι τα τρένα είναι επι­κίν­δυνα δεν θα έμπαινε κανείς μέσα»! 

Σε ό,τι αφορά τα αερο­δρόμια, σύμ­φωνα με την Ενωση Ελεγ­κτών Ενα­έριας Κυκλο­φο­ρίας (ΕΕΚ), «η διοίκηση της ΥΠΑ φέρει ακέραιη και αδιαμ­φι­σβήτητη ευθύνη για τη λει­τουρ­γία απαρ­χαι­ω­μένων, ευάλω­των και ανε­παρ­κώς συντη­ρη­μένων συστη­μάτων επι­κοι­νω­νίας, τα οποία επα­νει­λημ­μένα έχουν παρου­σιάσει σοβαρά προ­βλήματα. Η σημε­ρινή κατάσταση δεν προ­έκυψε αιφ­νι­δια­στικά, είναι προ­α­ναγ­γε­λθείσα!». 

Και ενώ η Υπη­ρε­σία Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας (ΥΠΑ) και η Ομάδα Αντι­με­τώ­πι­σης Κρίσεων προ­σπα­θούσαν να εντο­πίσουν το πρόβλημα, έμπειρα στε­λέχη των ελεγ­κτών επι­σήμα­ναν ότι το αερο­δρόμιο της Αθήνας είναι εξο­πλι­σμένο με ένα μόνο απαρ­χαι­ω­μένο ραντάρ προ­σέγ­γι­σης του 1995 (30 ετών), ενώ ένα νεότερο σύστημα ThomsonCSF παρα­μένει αχρη­σι­μο­ποίητο λόγω δια­φω­νίας μεταξύ του κατα­σκευ­α­στή και της ελλη­νι­κής Αρχής Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας. 

Να σημει­ω­θεί ότι η δια­χείριση του FIR Αθη­νών έχει συν­δε­θεί τα τελευ­ταία πενήντα χρόνια –ιδίως μετά την απο­χώ­ρηση το 1974 από το στρα­τι­ω­τικό σκέλος του ΝΑΤΟ και την επι­στροφή το 1980– με τον σκληρό πυρήνα της εθνι­κής ασφάλειας, που σημαίνει ότι στον τομέα αυτό δεν συγ­χω­ρούνται λάθη και ανα­βο­λές στον εκσυγ­χρο­νι­σμό του συστήμα­τος. Αν δεν γίνουν κινήσεις εκσυγ­χρο­νι­σμού, τότε το σύστημα της ενα­έριας κυκλο­φο­ρίας στη χώρα δεν θα μπο­ρέσει να αντε­πε­ξέλθει στην κυκλο­φο­ρία της επερ­χόμε­νης καλο­και­ρι­νής περιόδου, επι­ση­μαίνουν οι ελεγ­κτές.

Και για όλα αυτά ξέρετε ποιο ήταν το σχόλιο του ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γού Μετα­φο­ρών και απο­φοίτου της «Ομάδας Αλη­θείας» της ΝΔ Κώστα Κυρα­νάκη; «Τα συστήματα της ΥΠΑ είναι απαρ­χαι­ω­μένα, το γνω­ρίζουμε, αυτά παρα­λάβαμε το 2019»! Δηλαδή από το 2019 μέχρι σήμερα, επτά χρο­νιά μετά, το γνώ­ρι­ζαν και δεν έκα­ναν τίποτα.

Πάντως ο Κυριάκος Μητσο­τάκης μετά το έγκλημα των Τεμπών, το οποίο από την πρώτη στιγμή προ­σπάθησε να μπα­ζώ­σει, φρόντισε μέσω της φίλης Ούρ­σουλα φον ντερ Λάιεν να επι­λε­χθεί για επίτρο­πος Μετα­φο­ρών της Κομι­σιόν ο κ. Τζι­τζι­κώ­στας, με απο­στολή να προ­στα­τεύει την κυβέρ­νηση από κάθε ευθύνη στους τομείς των μετα­φο­ρών, από αέρα, ξηρά και θάλασσα.

Για όλο αυτό το επι­κίν­δυνο χαο­τικό συμ­βάν ο Κυρ. Μητσο­τάκης δεν βρήκε ούτε λέξη να πει! Ηταν απα­σχο­λη­μένος, καθώς δεν απα­ντούσε στο τηλέφωνο η κ. Κίμπερλι, με τη δήλωση που έπρεπε να κάνει για να δικαιο­λο­γήσει την πει­ρα­τεία Τραμπ και την απα­γωγή του προ­έδρου της Βενε­ζου­έλας. Φυσικά για την πει­ρα­τεία-κατάληψη δύο εμπο­ρι­κών πλοίων της Ρωσίας στα διε­θνή ύδατα που πυρο­δο­τούν επι­κίν­δυ­νες εκτός ελέγ­χου συγκρούσεις και ακυ­ρώ­νουν κάθε ειρη­νευ­τική προ­σπάθεια στην Ουκρα­νία πέρα βρέχει. Μην το παρα­τρα­βάμε ως αποι­κία. Λεφτά για τον Ζελέν­σκι υπάρ­χουν.

Το ότι η παρα­βίαση του διε­θνούς δικαίου εκθέτει την Ελλάδα σε επι­θε­τι­κές διε­κδι­κήσεις της Τουρ­κίας στο Αιγαίο δεν αξιο­λο­γήθηκε. Αυτός άλλω­στε οργα­νώ­νει την ασφαλή έξοδό του από την πρω­θυ­πουρ­γία για να απο­λαύσει –προ­στα­τευ­όμε­νος– τους κόπους του. 

Δημήτρης Χρήστου / documentonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα

Η κυβέρνηση προσπαθεί να «πουλήσει» το αφήγημα ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία είναι σήμερα κόμμα διακυβέρνησης 

Συστηματικά εδώ και αρκετό καιρό οι πολίτες υφίστανται έναν επίμονο επικοινωνιακό και ιδεολογικό εκβιασμό από τη μεριά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Στον πυρήνα του εκβιασμού ο ισχυρισμός ότι αυτή τη στιγμή στη χώρα υπάρχει μόνο ένα κόμμα διακυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία. 

Σύμφωνα με αυτό το σχήμα, η Νέα Δημοκρατία είναι το μόνο κόμμα που μπορεί σήμερα να αναλάβει την κυβερνητική εξουσία, γιατί είναι το μόνο που διαθέτει τη γνώση που απαιτείται και το μόνο που είναι αρκετά μαζικό, ώστε να κυβερνήσει με όρους αυτοδυναμίας και όχι με όρους διαρκούς παζαριού εντός κάποιας «συμμαχικής» κυβέρνησης που θα αθροίζει αντιπολιτευτικές δυνάμεις χωρίς κοινές θέσεις και όραμα και πρωτίστως χωρίς κοινή αντίληψη για τη διακυβέρνηση. 

Εκ πρώτης όψης το σχήμα αυτό φαίνεται να προσπαθεί να «πατήσει» σε πτυχές της πραγματικότητας. Αυτή τη στιγμή το πολιτικό σκηνικό έχει από τη μια τη Νέα Δημοκρατία, που μπορεί να έχει ισχυρές απώλειες, αλλά παραμένει το κόμμα με τη μεγαλύτερη εκλογική βάση, την ώρα που ασκεί κυβερνητικά καθήκοντα πάνω από 6,5 χρόνια, και από την άλλη έναν αριθμό από μικρότερα -σε κοινοβουλευτική και δημοσκοπική δύναμη- κόμματα, κανένα εκ των οποίων δεν μπορεί να πει ότι διεκδικεί με αξιώσεις την εξουσία, ακόμη και εάν κάποια από αυτά, όπως το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν κυβερνήσει σε προηγούμενα χρόνια. Πέραν αυτών μιλάμε και για κάποιους σχηματισμούς που ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί και που η κυβέρνηση τους παρουσιάζει συλλήβδην ως κόμματα διαμαρτυρίας και αντιπολίτευσης. 

Εκμεταλλευόμενη αυτή την ανισορροπία του πολιτικού συστήματος, η κυβέρνηση θέλει να περάσει το μήνυμα ότι ακόμη και εάν κανείς είναι δυσαρεστημένος με τις πολιτικές που εφαρμόζει, δεν μπορεί να παραβλέψει το ότι είναι η μόνη με πραγματική πρόταση διακυβέρνησης, που μπορεί να εξασφαλίσει ότι η χώρα κάπως θα συνεχίσει να λειτουργεί, να έχει κάποια -έστω και αναιμική- ανάπτυξη, να λειτουργούν οι βασικές υποδομές, να εξυπηρετούνται οι πολίτες. Οτιδήποτε άλλο, θα σημαίνει «χάος», καθώς θα έρθουν στην εξουσία και θα αναλάβουν να ασκήσουν κυβερνητικά καθήκοντα κόμματα και προσωπικότητες χωρίς σχέδιο, χωρίς κυβερνητική εμπειρία  – ή με κυβερνητική εμπειρία στην «καταραμένη» τετραετία 2015-2019 – με μόνη ιδεολογία το μίσος για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση, έχοντας επίγνωση ότι δεν μπορεί να προβάλει το έργο της με θετικό τρόπο, προσπαθεί να δημιουργήσει έναν «μπαμπούλα», να φοβίσει το εκλογικό σώμα ότι οποιαδήποτε άλλη επιλογή εκτός από τη Νέα Δημοκρατία, θα οδηγήσει σε «χάος» και επικίνδυνες περιπέτειες. 

Μόνο που αυτό το σχήμα σκόπιμα διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Δεν είναι μόνο ότι αναπαράγει τον μύθο ότι δεν υπάρχουν άλλα κόμματα με εμπειρία διακυβέρνησης, παραβλέποντας σκοπίμως ότι τη χώρα την κυβέρνησαν και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ (με την περίοδο 2015-2019 να είναι αυτή στην οποία όντως η χώρα βγήκε από τα μνημόνια). Πρωτίστως είναι ότι αρνείται προκαταβολικά τη δυνατότητα να διαμορφωθούν πολιτικά σχήματα που να μπορούν να συσπειρώνουν όχι μόνο ένα δυναμικό με πολιτική πείρα (συμπεριλαμβανομένης της εμπειρίας άσκησης κυβερνητικών καθηκόντων) αλλά και ένα σημαντικό δυναμικό από την κοινωνία των πολιτών, την οικονομία, την επιστήμη και την έρευνα, που θα μπορούσε να διαμορφώσει ένα νέο πρότυπο διακυβέρνησης, τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς το ύφος και το ήθος της εξουσίας.

Μάλιστα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο καταναγκαστικός σχεδόν τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει τη Νέα Δημοκρατία ως τη μόνη πρόταση διακυβέρνησης, στην πραγματικότητα είναι ο τρόπος της να συγκαλύψει το άγχος της, καθώς γνωρίζει ότι και άλλες προτάσεις διακυβέρνησης διαμορφώνονται, και εναλλακτικές πολιτικές υπάρχουν και άνθρωποι που μπορούν να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο και αυτή την ευθύνη.

Και αυτό είναι το όριο της τακτικής της κυβέρνησης. Γιατί μπορεί όλος αυτός ο θόρυβος γύρω από το μοτίβο «Μητσοτάκης ή Χάος» να φαντάζει στα μάτια όσων τον αναπαράγουν επαρκής, σε ένα πολιτικό σκηνικό όπου η αντιπολίτευση είναι κατακερματισμένη και χωρίς κοινή πυξίδα, όμως αυτό δεν θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη.

Γιατί αυτό που η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται είναι το βάθος όχι απλώς της δυσαρέσκειας (σε τελική ανάλυση πάντα δυσαρεστημένα είναι τα λαϊκά στρώματα τις τελευταίες δεκαετίες), αλλά της κρίσης εμπιστοσύνης στον τρόπο που ασκεί την εξουσία, και της αμφισβήτησης του πυρήνα της πολιτικής της.

Γιατί πλέον μεγάλο μέρος των πολιτών δεν αποδέχονται το «αφήγημα» ότι δεν μπορεί να υπάρξει άλλη πρόταση για την οικονομία, την ανάπτυξη, τη λειτουργία του κράτους. Έστω και διαισθητικά οι πολίτες έχουν κατανοήσει ότι μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη με μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη, ότι μπορεί το κράτος να εξασφαλίζει βασικά δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, ότι η διαρκής χειραγώγηση δεν μπορεί να είναι η πάγια συνθήκη για τους θεσμούς. Και γι’ αυτό τον λόγο δεν διεκδικούν απλώς να εκφράσουν την οργή ή την αγανάκτησή τους, αλλά να δουν να γίνεται πράξη μια βαθιά πολιτική αλλαγή, μια νέα κατεύθυνση για τη χώρα, μια νέα – όντως – «κανονικότητα» ενός κράτους που δεν θα είναι εχθρικό, μιας οικονομίας που στο επίκεντρο έχει την εργασία, μιας κοινωνίας με περισσότερη συνοχή και αλληλεγγύη.

Αυτό το αίτημα ωριμάζει στη σκέψη μεγάλου μέρους του εκλογικού σώματος και γι’ αυτόν τον λόγο είναι βαθιά εσφαλμένη η πεποίθηση της κυβέρνησης ότι στις εκλογές θα δούμε απλώς μια εκλογική «εξέγερση», ανάλογη με την εκλογική ανταρσία των πρώτων εκλογών του 2012, και άρα την αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβερνητική «σταθερότητα» – έστω και με ποσοστό κάτω από το 30% – και από την άλλη το «χάος», τα «άκρα», τους «κινδύνους», έτσι ώστε να θέσει, ενόψει των δεύτερων εκλογών, που αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν, το εκβιαστικό δίλημμα στους ψηφοφόρους.

Αντιθέτως, όπως θα διαπιστώσει και η κυβέρνηση, όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, αυτό που θα αναζητούν οι πολίτες ολοένα και περισσότερο θα είναι μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και όχι απλώς επιλογές «ψήφου διαμαρτυρίας». Πράγμα που σημαίνει ότι όταν αυτή αρχίσει να αποκτά σχήμα, λόγο, προοπτική και προφανώς «πρόσωπο», τότε θα δούμε και την κοινή γνώμη να μεταστρέφεται και οι συσχετισμοί να αλλάζουν ακόμη και σε δημοσκοπικό επίπεδο. Ακόμη περισσότερο: είναι ακριβώς αυτή η ανάγκη της κοινωνίας για μια εναλλακτική που αποτελεί τον καταλύτη για τέτοιες διεργασίες.

Σε τελική ανάλυση, αυτό αποκαλύπτει για άλλη μια φορά ότι η Νέα Δημοκρατία και το Μέγαρο Μαξίμου, έχουν χάσει την ικανότητά τους να «διαβάζουν» την ελληνική κοινωνία. Εξ ου και την αντιμετωπίζουν ως απλώς «θυμωμένη» και «οργισμένη», αλλά ταυτόχρονα  και προκαταβολικά «φοβισμένη» απέναντι στο «χάος», ώστε με λίγη νουθεσία (και άμα χρειαστεί και επικοινωνιακή τρομοκρατία) να συνειδητοποιήσει και να αποδεχτεί ότι η μόνη εφικτή πορεία είναι η παράταση του σημερινού αδιεξόδου. Η κοινωνία είναι θυμωμένη και οργισμένη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σκέπτεται και δεν σταθμίζει. Το ακριβώς αντίθετο: το αίτημα πολιτικής αλλαγής είναι σήμερα και πιο ώριμο και πιο βαθύ και γι’ αυτό ουσιαστικά θα είναι η κοινωνία που θα επιβάλει να αρθρωθεί η εναλλακτική. Αρκεί βεβαίως και αυτοί στους οποίους αναλογεί η ευθύνη να την κάνουν πράξη, να σταθούν στο ύψος αυτής ακριβώς της ευθύνης.

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr

Διαβάστε Περισσότερα »