Παρασκευή, Ιανουαρίου 23, 2026

Κάρπαθος: Ανάμεσα στα 10 ομορφότερα μέρη του πλανήτη για το 2026

Ανάμεσα στα μέρη του πλανήτη που παραμένουν αυθεντικά, ποιοτικά και αναλλοίωτα από τον υπερτουρισμό. 



Στους δέκα «εναπομείναντες παραδείσους» του κόσμου που πρέπει να προλάβει κανείς να επισκεφτεί συγκαταλέγεται η Κάρπαθος, σύμφωνα με το news18.com.Α 

Η δημοσιογραφική ομάδα της διεθνούς ειδησεογραφικής ιστοσελίδας συνέλεξε στοιχεία για τα μέρη του πλανήτη που παραμένουν αυθεντικά, ποιοτικά και αναλλοίωτα από τον υπερτουρισμό. Ανάμεσα σε προορισμούς από Ισπανία, Ιταλία, Γροιλανδία, Γεωργία, Ελλάδα, Ινδία, Χιλή και Νήσους Φερόε, ο κατάλογος του news18.com περιλαμβάνει την Κάρπαθο στην 6η θέση. 

Σύμφωνα με τον δημοφιλή ιστότοπο, «η Κάρπαθος διατηρεί τον αυθεντικό της χαρακτήρα και προσφέρει μια αναζωογονητική εμπειρία μακριά από τα συνηθισμένα. Παραλίες με άγρια ομορφιά, επιβλητικά ορεινά τοπία και γραφικά χωριά όπου τα τοπικά έθιμα παραμένουν ζωντανά, συνθέτουν έναν ιδανικό προορισμό με εύρος εναλλακτικών επιλογών». 

Σημειώνεται πως με χρηματοδότηση που εξασφάλισε ο δήμος από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου αναμένεται να δρομολογηθούν δύο νέα έργα για την ανάπτυξη των θεματικών μορφών τουρισμού και την ενίσχυση της ταξιδιωτικής εμπειρίας, τα οποία θα αφορούν την δημιουργία και αξιοποίηση νέων αναρριχητικών πεδίων και περιπατητικών διαδρομών. 

«Η Κάρπαθος διατηρεί τον αυθεντικό της χαρακτήρα και προσφέρει μια αναζωογονητική εμπειρία μακριά από τα συνηθισμένα» 

«Στόχος μας είναι η ανάδειξη της Καρπάθου ως ποιοτικού προορισμού και η υλοποίηση έργων για την αναβάθμιση των βασικών υποδομών του νησιού και την βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων», επισημαίνει ο δήμαρχος Καρπάθου Μιχάλης Φελλουζής. 

Στο πλαίσιο αυτό, ο Δήμος Καρπάθου έχει εξασφαλίσει σημαντική χρηματοδότηση ύψους 2.800.000 ευρώ από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την προμήθεια μόνιμης μονάδας αφαλάτωσης η οποία θα διασφαλίζει μόνιμη και επαρκή παροχή νερού σε δωδεκάμηνη βάση, προσφέροντας 2.000 κυβικά μέτρα νερού ημερησίως στη Χώρα της Καρπάθου. Παράλληλα, μέσω των μόνιμων μονάδων αφαλάτωσης, θα εξασφαλιστεί η παροχή 300 κυβικών μέτρων νερού ημερησίως για όλο το έτος στην Τοπική Κοινότητα Απερίου Καρπάθου, ενισχύοντας ουσιαστικά την υδροδοτική επάρκεια της περιοχής. 


Πηγή: ΑΠΕ 

Ρόδος: Χειροπέδες στον 49χρονο που δολοφόνησε τον ξενοδόχο

Σε βάρος του είχε εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης από τις ελληνικές αρχές, το οποίο εκτελέστηκε σε συνεργασία με την αστυνομία του Μονάχου. 



Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση της δολοφονίας του ξενοδόχου Κώστα Τσιαντή στη Ρόδο, καθώς, το βράδυ της Πέμπτης συνελήφθη στη Γερμανία ο 49χρονος άνδρας που φέρεται ως δράστης. Ο κατηγορούμενος είχε καταφέρει να διαφύγει με πλοίο για τον Πειραιά στις 13 Νοεμβρίου 2025, αφήνοντας πίσω του το νησί. 

Οι αστυνομικοί του τμήματος Ιαλυσού ειχαν πληροφορία ότι ο δράστης κινούνταν σε συγκεκριμένες περιοχές του Μονάχου. Τότε, σε συνεργασία με τους Γερμανούς συναδέλφους τους και αργά το απόγευμα της Πέμπτης έφτασαν στον εντοπισμό του. 

Σε βάρος του είχε εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης από τις ελληνικές αρχές, το οποίο εκτελέστηκε σε συνεργασία με την αστυνομία του Μονάχου. 

Το χρονικό της τραγωδίας

Υπενθυμίζεται ότι ο 64χρονος είχε εξαφανιστεί την 1η Μαΐου, ενώ δύο μέρες αργότερα δηλώθηκε από τη σύζυγό, στο Αστυνομικό Τμήμα Ιαλυσού η εξαφάνισή του. Τέσσερις ημέρες μετά τη δήλωση της εξαφάνισης οι αστυνομικοί μαζί με τη συνδρομή εθελοντών του silver Alert εντόπισαν σε γκρεμό δίπλα στην επαρχιακή οδό Παστίδα – Καλυθίων το πτώμα του ξενοδόχου αλλά και με τη μηχανή που είχε φύγει από το σπίτι του την ημέρα που εξαφανίστηκε. 

Στο πλαίσιο της αστυνομικής έρευνας προέκυψαν στοιχεία εγκληματικής ενέργειας και αμέσως την υπόθεση ανέλαβε η υποδιεύθυνση Δίωξης Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ρόδου. 

Το θύμα με τον δράστη φέρεται να γνωρίστηκαν πρώτη φορά πριν τέσσερα χρόνια όταν ο 49χρονος με καταγωγή από την Ουκρανία, που είχε συλληφθεί και για μεταφορά παράνομων μεταναστών, είχε πάει ως πελάτης στο ξενοδοχείο του.

Τον Μάρτιο του 2025 φέρεται να συνεργάστηκαν στην ανακαίνιση που θα γίνονταν στο ξενοδοχείο ενώ ο φερόμενος ως δράστης ήθελε να αγοράσει το ξενοδοχείο το οποίο όμως ο 64χρονος σκεφτόταν να το πουλήσει σε άλλον επιχειρηματία στη Ρόδο.

Έτσι οι αστυνομικοί με βάση όλα τα παραπάνω και επιπλέον δεδομένα στοιχεία που συγκέντρωσαν κατάφεραν να ταυτοποιήσουν τον δράστη της δολοφονίας, ο οποίος φέρεται έχει φύγει από το νησί. 


Πηγή: documentonews.gr

Πέμπτη, Ιανουαρίου 22, 2026

Ρόδος: Κλείνουν το αεροδρόμιο χωρίς να εκτελούν έργα από τον περασμένο Νοέμβριο...

Χιλιάδες πολίτες πληρώνουν το τίποτα 



Από τα τέλη Νοεμβρίου του 2025, το αεροδρόμιο «Διαγόρας» της Ρόδου παραμένει κλειστό για 24 ώρες μία φορά την εβδομάδα, στο πλαίσιο προγραμματισμένων εργασιών που – σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις – έπρεπε να ολοκληρωθούν έως το τέλος Μαρτίου. 

Ωστόσο, τρεις και πλέον μήνες μετά, εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για το αν πραγματοποιήθηκε οποιαδήποτε ουσιαστική εργασία, ενώ οι επιπτώσεις στην κοινωνία και την οικονομία του νησιού είναι ήδη τεράστιες. 

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «ΡΟΔΙΑΚΗΣ», η εταιρεία που έχει αναλάβει την εκτέλεση του έργου για λογαριασμό της Fraport Greece, η οποία διαχειρίζεται το αεροδρόμιο της Ρόδου, δεν έχει ξεκινήσει καμία απολύτως εργασία από τα τέλη Νοεμβρίου μέχρι και σήμερα. 

Το μόνο που φέρεται να έχει πραγματοποιηθεί είναι ορισμένες συσκέψεις σε θεωρητικό επίπεδο, χωρίς να πέσει ούτε ένα κυβικό άσφαλτο στον διάδρομο, χωρίς καμία τεχνική παρέμβαση και χωρίς καμία πρόοδο στο έργο που αποτέλεσε τη βάση για την απόφαση του εβδομαδιαίου κλεισίματος. 


Ποιος πληρώνει τον λογαριασμό; 

Την ίδια στιγμή, δεκάδες χιλιάδες πολίτες της Ρόδου και επισκέπτες του νησιού αναγκάστηκαν:

-ν' αλλάξουν ταξιδιωτικά προγράμματα,

-να πληρώσουν υπέρογκα ποσά σε αεροπορικά εισιτήρια για τα διήμερα που το αεροδρόμιο παραμένει κλειστό,

-να υποστούν σοβαρή ταλαιπωρία σε περιπτώσεις μετακίνησης για ιατρικούς λόγους, εξετάσεις ή θεραπείες σε νοσοκομεία της Αθήνας ή της Κρήτης.

Το κόστος των εισιτηρίων τις ημέρες αυτές εκτοξεύεται, ενώ πολλές πτήσεις αναγκαστικά μεταφέρονται, με συνέπειες τόσο για τους επιβάτες όσο και για τις αεροπορικές εταιρείες.

Οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο στους πολίτες. Δεκάδες επιχειρήσεις του νησιού υφίστανται ζημιές:

-καθυστερήσεις σε παραδόσεις δεμάτων και εμπορευμάτων,

-προβλήματα στον εφοδιασμό,

-δυσλειτουργίες σε κρίσιμες επαγγελματικές δραστηριότητες.

Και όλα αυτά, χωρίς να εκτελείται έργο.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι, στο πλαίσιο αυτών των «εργασιών», φέρεται να υπάρχει μείωση του διαθέσιμου διαδρόμου προσγείωσης, χωρίς αυτό – όπως φαίνεται – να δικαιολογείται από πραγματικές κατασκευαστικές ανάγκες.

Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό και ταυτόχρονα κρίσιμο: Γιατί όλα αυτά χωρίς να υπάρχει πραγματικό έργο σε εξέλιξη; 

Μέχρι σήμερα πάντως, κανένας αρμόδιος φορέας δεν έχει δώσει δημόσιες εξηγήσεις, καμία επίσημη απάντηση δεν έχει δοθεί για το γιατί δεν ξεκίνησαν τα έργα, καμία πρωτοβουλία δεν έχει ληφθεί για την άρση της εβδομαδιαίας απαγόρευσης λειτουργίας του αεροδρομίου.


Το ερώτημα που τίθεται πλέον ανοιχτά είναι:

Μήπως πλέον πρέπει να παρέμβει άμεσα σε κεντρικό επίπεδο το υπουργείο ή η αρμόδια εισαγγελική αρχή;

Θα αναζητηθούν ευθύνες για την αδικαιολόγητη ταλαιπωρία χιλιάδων ανθρώπων και τη ζημία δεκάδων επιχειρήσεων;

Ποιος αποφάσισε να παραμείνει σε ισχύ η απαγόρευση, ενώ δεν εκτελείται έργο;

Κατά τ’ άλλα η Fraport υπόσχονταν πολυεπίπεδη αναβάθμιση

Από την πλευρά της, η Fraport Greece είχε εκδώσει ανακοίνωση, στην οποία έκανε λόγο για την «αναγκαιότητα εκτέλεσης έργων στο πλαίσιο της πολυεπίπεδης αναβάθμισης των περιφερειακών αεροδρομίων».

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, επρόκειτο για την 4η φάση των εργασιών αναμόρφωσης και ανακατασκευής διαδρόμων στα αεροδρόμια:

-Ζακύνθου (ZTH)

-Κεφαλληνίας (EFL)

-Κέρκυρας (CFU)

-Σάμου (SMI)

-Ρόδου (RHO)

-Μυτιλήνης (MJT)

-Μυκόνου (JMK)

-Σαντορίνης (JTR).

Η εταιρεία ανέφερε ότι, έχοντας ολοκληρώσει την τρίτη κατασκευαστική περίοδο, είχε σημειώσει ότι προχωρά στην τέταρτη φάση των επιμέρους έργων. Την οποία δεν είδαμε όμως ποτέ!

Όμως, στην περίπτωση της Ρόδου, η πραγματικότητα φαίνεται να απέχει σημαντικά από τις ανακοινώσεις.

Αφού δεν έχει εκτελεστεί κανένα έργο, γιατί το αεροδρόμιο παραμένει κλειστό;

Ποιος ελέγχει την πρόοδο των εργολαβιών και τελικά, ποιος προστατεύει το δημόσιο συμφέρον και τους πολίτες;

Η Ρόδος δεν αντέχει άλλες σιωπές.

Και οι απαντήσεις πλέον δεν μπορούν να περιμένουν. 


Μιχάλης Μαστής / rodiaki.gr

Τετάρτη, Ιανουαρίου 21, 2026

Είχε σκηνοθετήσει ως τροχαίο τη δολοφονία 64χρονου ξενοδόχου στη Ρόδο, πώς παραπλάνησε τις Αρχές επί επτά μήνες - Ηθελε να του κλέψει την περιουσία του

Ο 64χρονος είχε βρεθεί νεκρός σε χαράδρα λίγες μέρες μετά την εξαφάνισή του, που είχε δηλώσει στην αστυνομία η πρώην σύζυγός του 


Ένας 49χρονος Ουκρανός κατηγορείται για τη δολοφονία ενός 64χρονου ξενοδόχου, σκηνοθετώντας τον θάνατό του ως τροχαίο δυστύχημα. 

Ο 64χρονος εξαφανίστηκε την Πρωτομαγιά και το πτώμα του εντοπίστηκε στις 7 Μαΐου σε χαράδρα της Ρόδου μαζί με το μηχανάκι του. 

Η αστυνομία, μετά από έρευνα και πληροφορίες πολιτών, εξιχνίασε τη δολοφονία, διαπιστώνοντας ότι ο δράστης παραπλάνησε τις Αρχές. 

Σχηματίστηκε δικογραφία για ανθρωποκτονία με δόλο και υποβλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου. 

Επί επτά μήνες ένας 49χρονος Ουκρανός είχε καταφέρει να παραπλανά τις Αρχές ώστε η καλά σχεδιασμένη δολοφονία ενός 64χρονου ξενοδόχου με τον οποίο είχε προσωπικές διαφορές να εμφανίζεται ως τροχαίο δυστύχημα. Ωστόσο, η πιο προσεκτική έρευνα, αλλά και οι πληροφορίες που έδιναν πολίτες, ακόμη και μέσω των social media οδήγησε στην εξιχνίαση της δολοφονίας. 

Το θύμα, ο 64χρονος Κωνσταντίνος Τσιαντής, σύμφωνα με την dimokratiki.gr,  είχε εξαφανισθεί την Πρωτομαγιά από την περιοχή της Ιαλυσού. Δύο μέρες αργότερα, η πρώην σύζυγός του, με την οποία ωστόσο διατηρούσε επικοινωνία, δήλωσε την εξαφάνισή του και εκδόθηκε και αναγγελία για την αναζήτησή του. Το βράδυ της 7ης Μαϊου  μετά από πληροφορίες που έδωσαν πολίτες εντοπίστηκε το πτώμα σε μια χαράδρα στην περιοχή Πασαούτια της Ρόδου και κοντά του ένα μηχανάκι που οδηγούσε. Δεν έφερε εμφανή ίχνη πάλης, το πρώτο συμπέρασμα ήταν ότι είχε πέσει θύμα τροχαίου. 

Οσο περνούσε ο καιρός, όμως, πλήθαιναν οι μαρτυρίες και οι πληροφορίες ότι κάτι άλλο είχε συμβεί. Ο Κωνσταντίνος Τσιαντής, όπως είχε πει η πρώην σύζυγός του,  ήταν επιβαρυμένος ψυχολογικά καθώς φοβόταν  ότι έπασχε από σοβαρό νόσημα, ενώ άλλοι είχαν κάνει αναφορές στον άνθρωπο με τον οποίο είχε προσωπικές διαφορές και πλέον είναι κατηγορούμενος για τη δολοφονία. 

Η αστυνομία έφτασε πλέον στην ταυτοποίηση του δράστη, ο οποίος κατηγορείται για ανθρωποκτονία με δόλο. 

Στην ανακοίνωση της αστυνομίας αναφέρεται:  «Ειδικότερα, ως προς το ιστορικό της υπόθεσης, την 03 Μαΐου 2025 απογευματινές ώρες δηλώθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Ιαλυσού η εξαφάνιση 64χρονου ημεδαπού από απογευματινές ώρες της 01 Μαΐου 2025.

Κατά τη διερεύνηση της εξαφάνισης, βραδινές ώρες της 07 Μαΐου 2025 αστυνομικοί έπειτα από τηλεφωνικές αναγγελίες εντόπισαν τον 64χρονο εξαφανισθέντα κατακρημνισμένο μαζί με το δίκυκλο που είχε μισθώσει.

Στο πλαίσιο ενδελεχούς αστυνομικής έρευνας, έπειτα από επισταμένη και συνδυαστική μελέτη προδικαστικών δεδομένων και ευρημάτων, προέκυψαν στοιχεία διάπραξης ανθρωποκτονίας και προσδιορίστηκε ο δράστης, ο οποίος προέβη στην «σκηνοθέτηση» του τόπου της ανεύρεσης του πτώματος του 64χρονου, προκειμένου να παραπλανήσει τις Αρχές και ο θάνατος να αποδοθεί σε οδικό τροχαίο ατύχημα.

Η δικογραφία που σχηματίσθηκε υποβλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου». 


Ο δολοφόνος του ξενοδόχου από τη Ρόδο ήθελε να του κλέψει όλη την περιουσία του, η λεπτομέρεια στο SMS που αποκάλυψε την πλεκτάνη 

Ο Τσιάντης είχε «φωτογραφήσει» τον δολοφόνο του πριν πεθάνει, λόγω δύο κλοπών - Πώς έστησε το σημείο της δολοφονίας ο Ουκρανός, για να φανεί σαν ατύχημα και τα λάθη που τον πρόδωσαν 

Η αστυνομική έρευνα που ξεκίνησε με αφορμή ένα υποτιθέμενο τροχαίο του 64χρονου ξενοδόχου Κωνσταντίνου Τσιάντη στη Ρόδο κατέληξε να είναι μια καλοστημένη δολοφονία και φέρνει στο φως μια σκοτεινή πλεκτάνη με δράστη, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, έναν 49χρονο Ουκρανό.

Αυτό που αρχικά φαινόταν ως ένα τροχαίο δυστύχημα σε γκρεμό της Παστίδας, αποδείχθηκε μια στυγερή δολοφονία με κίνητρο την αρπαγή της περιουσίας του θύματος.

Ο «εγκέφαλος» της υπόθεσης, ο Ουκρανός (γεν. 1977), οργάνωσε την εξόντωση του 64χρονου ξενοδόχου, στήνοντας μια παγίδα που κατέρρευσε από τα ίδια του τα λάθη.

Το «μοιραίο» μήνυμα και η παρατηρητικότητα της συζύγου

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε την 1η Μαΐου 2025. Στις 14:19, η Λευκορωσίδα σύζυγος του Τσιάντη λαμβάνει ένα μήνυμα: «Χρόνια πολλά, καλό μήνα, είμαι με παρέα στη Λίνδο, τα λέμε το απόγευμα».

Η γυναίκα αμέσως υποψιάστηκε το κακό. Ο σύζυγός της δεν χρησιμοποιούσε ποτέ σημεία στίξης στα μηνύματά του, ούτε είχε γνωστούς στη Λίνδο και δυο ημέρες αργότερα δήλωσε την εξαφάνιση του στην αστυνομία. Όταν οι Αρχές πήγαν στο σπίτι του ξενοδόχου το βρήκαν άδειο ενώ οι κάμερες ασφαλείας που υπήρχαν στην είσοδο δεν ήταν ενεργοποιημένες. 

Το χρονικό της δίωξης και οι διαρρήξεις

Ο Τσιάντης είχε «φωτογραφήσει» τον δολοφόνο του πριν πεθάνει. Τον Απρίλιο του 2025, είχε καταγγείλει στην ΕΛ.ΑΣ. δύο διαρρήξεις στο σπίτι του, από όπου κλάπηκαν 20.000 ευρώ, κυνηγετικά όπλα και ένας χρυσός στύλος αξίας 7.500 ευρώ. Ο ξενοδόχος είχε κατονομάσει δύο Ουκρανούς ως δράστες, ένας εκ των οποίων ήταν ο Ουκρανός, ο οποίος είχε ήδη βεβαρημένο παρελθόν με απάτες και παράνομη μεταφορά μεταναστών.

Η σκηνοθεσία του «ατυχήματος» 

Σύμφωνα με τις αρχές, το έγκλημα τελέστηκε το βράδυ της 1ης Μαΐου. Η τελευταία συνάντηση του θύματος με τον δράστη έγινε σε κατάστημα στην Παστίδα.

Ο Τσιάντης δεν κατανάλωσε αλκοόλ, γεγονός που καταρρίπτει το σενάριο του «μεθυσμένου οδηγού». 

Η πτώση στον γκρεμό υπολογίζεται πως έγινε στις 23:00 το βράδυ της ίδιας ημέρας με τον δράστη να ρίχνει τον ξενοδόχο μαζί με τη μοτοσικλέτα του στο κενό έξω από την Παστίδα για να φανεί ως ατύχημα.

Ο 49χρονος Ουκρανός μετά από πολυήμερες έρευνες της αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι έφυγε από το σημείο με ταξί, με τον οδηγό να τον αναγνωρίζει αργότερα στις καταθέσεις. Για να καλύψει τα ίχνη του πραγματοποιεί και μια «στημένη» κλήση στις 7 Μαΐου από το τηλέφωνο μιας γυναίκας όπου ανώνυμα ο Ουκρανός υπέδειξε το σημείο της μοτοσικλέτας, σε μια προσπάθεια να «κλείσει» η υπόθεση ως τροχαίο.

Το κίνητρο όπως στις περισσότερες ανθρωποκτονίες δεν είναι άλλο από το χρήμα. 

Οι έρευνες αποκάλυψαν ότι ο δράστης μαζί με το θύμα βρισκόταν σε μια διαρκή αντιπαράθεση τους τελευταίους μήνες σχετικά με το τι πρέπει να κάνει ο 64χρονος με το ξενοδοχείο που είχε στην κατοχή του στην Κρεμαστή. 

Ο Ουκρανός φέρεται να επεδίωκε τη σύνταξη ενός ψευδούς εγγράφου, το οποίο θα του επέτρεπε να ιδιοποιηθεί την περιουσία του 64χρονου μετά τον θάνατό του.

Όταν ο κλοιός άρχισε να κλείνει όλο και περισσότερο γύρω από τον Ουκρανό, ο 49χρονος κλήθηκε στην αστυνομία και πριν εμφανιστεί στις Αρχές φρόντισε να αλλάξει την τηλεφωνική του συσκευή θέλοντας έτσι να κρύψει κομβικής σημασίας στοιχεία για την υπόθεση.

Ο Ουκρανός βλέποντας πως πλέον η αστυνομία είναι ένα βήμα πριν τη σύλληψή του στις 13 Νοεμβρίου 2025, έφυγε από τη Ρόδο με πλοίο, και δεν επέστρεψε ποτέ.  Οι Αρχές τον αναζητούν, όμως θεωρείται εξαιρετικά δύσκολος ο εντοπισμός του δολοφόνου που κυκλοφορεί ελεύθερος.

protothema.gr


Τρίτη, Ιανουαρίου 20, 2026

Ρόδος: Με άδειες τσέπες χιλιάδες οικογένειες ξενοδοχοϋπαλλήλων τις γιορτές



Μας γέμισαν και πάλι υποσχέσεις δήλωσε στη «Ροδιακή» ο πρόεδρος του σωματείου Θ. Σταμούλης 

Με τις αποσκευές γεμάτες με… υποσχέσεις γυρίζουν στη Ρόδο και το Ηράκλειο οι εκπρόσωποι των σωματείων ξενοδοχοϋπαλλήλων του νησιού μας, καθώς μέχρι και σήμερα δεν έχουν ακόμα πληρωθεί το επίδομα της ανεργίας που δικαιούνται, χιλιάδες οικογένειες. 

Το γεγονός, που έφερε στο φως της δημοσιότητας η «Ροδιακή» τον περασμένο Δεκέμβριο, δεν έχει ακόμα διευθετηθεί, παρά τις υποσχέσεις και τις… όποιες προσπάθειες έχουν γίνει μέχρι σήμερα. 

Όπως δήλωσε μιλώντας στη «Ροδιακή» ο πρόεδρος του σωματείου ξενοδοχοϋπαλλήλων της Ρόδου κος Θανάσης Σταμούλης, ενώ τα χρήματα της ανεργίας έχουν πιστωθεί στους λογαριασμούς των δικαιούχων οι ίδιοι δεν έχουν λάβει ακόμα τις προπληρωμένες κάρτες τους(!) με αποτέλεσμα να είναι… δώρον - άδωρον για τους ίδιους. 

Χθες, στα κεντρικά της γραφεία στην Αθήνα βρέθηκαν τα Εργατικά Κέντρα Ηρακλείου, Ρόδου, το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων και η Ομοσπονδία Εργαζομένων Επισιτισμού Τουρισμού. 

Έθεσαν για ακόμα μια φορά επί τάπητος τα προβλήματα επιβίωσης των εποχιακά εργαζόμενων στον τουρισμό, εφιστώντας την προσοχή στις καθυστερήσεις εξέτασης των αιτήσεων απόλυσης που καταθέτουν και ξεπερνούν ακόμα και τις 75 ημέρες, στα επιδόματα που δεν μπορούν να εισπράξουν, στις προπληρωμένες κάρτες που εξαιτίας πολλών παραγόντων δεν φθάνουν εγκαίρως στα χέρια τους, στο Ταμείο Ανεργίας που κάθε χρόνο ως φαίνεται συρρικνώνεται όλο και περισσότερο. 

Μιλώντας στο Ράδιο 98.4 οι Στέλιος Βοργιάς, Πρόεδρος του ΕΚΗ και Νίκος Κοκολάκης, Αντιπρόεδρος του ΕΚΗ και Πρόεδρος του Σωματείου περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα την κατάσταση που επικρατεί ζητώντας από τη διοίκηση της ΔΥΠΑ λύσεις σήμερα στα προβλήματα χιλιάδων εποχικά εργαζόμενων στον τουρισμό. 

«Ευχόμαστε να μην γίνουν πραγματικότητα αυτά που μας είπε πρόσφατα ο ΓΓ του υπουργείου Εργασίας, ότι όπως και στον πρωτογενή τομέα έτσι και στον τουρισμό, σύντομα δεν θα υπάρχουν Έλληνες εργαζόμενοι» ανέφεραν ενδεικτικά. 

Αναφορικά με το θέμα της Δημόσιας Διαβούλευσης για τις ΣΣΕ που ολοκληρώνεται τέλος του μήνα και το αφήγημα στελεχών του υπουργείου Οικονομικών περί της οικονομικής ευμάρειας των εργαζομένων του Ιδιωτικού Τομέα το 2027 με μισθούς που θα φθάνουν στα 1.500 ευρώ, Στέλιος Βοργιάς και Νίκος Κοκολάκης, κάνουν λόγω για «Μπούρδες επικοινωνιακού και μόνο χαρακτήρα» υπενθυμίζοντας στην Κυβέρνηση την υποχρέωση της βάση Ευρωπαϊκής Οδηγίας οι ΣΣΕ να καλύπτουν το 80% των εργαζόμενων στη χώρα, με το ποσοστό σήμερα να κινείται κοντά στο 24%. 

«Θετικό μπορεί να είναι ότι γίνεται διαπραγμάτευση, όμως το καλάθι δεν γεμίζει μόνο με λόγια» επισημαίνουν. 

Στους διθυράμβους από την άλλη του 13ωρου, της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας και την είσοδο της Ελλάδας από 16 Φεβρουαρίου 2026, στη νέα εποχή εργασιακής αναδιάρθρωσης, απαντούν απλά πως η αγορά εργασίας είναι απορυθμισμένη, οι εργασιακές σχέσεις βάλλονται συνεχώς, οι πρόνοιες του υπουργείου και των υπηρεσιών του είναι ελάχιστες και πως ακόμα και αυτή η έλλειψη ελεγκτικού μηχανισμού δείχνει να υποκρύπτει σκοπιμότητα. 




Από τη Γροιλανδία στο… Καστελλόριζο


 

Από το BLOG του euro2day - 


ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Τους ισχυρισμούς ορισμένων ότι «στο θέμα της Γροιλανδίας η Ελλάδα μένει πίσω και ο Μητσοτάκης προσπαθεί να είναι αρεστός στον Τραμπ και κρατάει θέση άμυνας» κλήθηκε να σχολιάσει ο πρωθυπουργός, μιλώντας σε εκδήλωση στο Ωδείο Αθηνών. 

«Δεν ξέρω ποιος τα λέει αυτά και με ποια επιχειρήματα υποστηρίζει αυτή τη θέση. Για τη Γροιλανδία είμαστε απολύτως σαφείς. Το μέλλον της εξαρτάται απολύτως από τη Δανία και τους κατοίκους της Γροιλανδίας. 

Είναι νατοϊκό έδαφος, οποιαδήποτε απόπειρα από αυτό το στάτους κβο θα ήταν καταστροφική, θα συνιστούσε ευθεία αμφισβήτηση και του ΝΑΤΟ και ενδεχομένως θα ήταν η σταγόνα που θα ξεχείλιζε το ποτήρι σε μια δύσκολη στιγμή με τις ΗΠΑ. Είμαστε σαφέστατα τοποθετημένοι υπέρ του αυτονόητου δικαιώματος της Δανίας και της Γροιλανδίας να αποφασίσουν για το μέλλον τους», απάντησε. 

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΙΙ: Μισή ντουζίνα ταξιδιών στο εξωτερικό σε διάστημα ενός μήνα έχει στο καλεντάρι του ο πρωθυπουργός. 

Πέραν της επίσκεψής του στην Άγκυρα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου για τη συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν, που ακόμα δεν έχει οριστικοποιηθεί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζει βαλίτσες για το Νταβός και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ την προσεχή Τετάρτη, για το Ζάγκρεμπ και την άτυπη σύνοδο της ηγεσίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στις 30 και 31 Ιανουαρίου, για το Βέλγιο και την άτυπη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στις 12 Φεβρουαρίου, για το Μόναχο και το Munich Security Conference στις 13 Φεβρουαρίου, καθώς και για το Νέο Δελχί και το διεθνές συνέδριο «AI Impact Summit» για την επίδραση της Τεχνητής Νοηµοσύνης στις 19 Φεβρουαρίου. 

Ενδιαμέσως θα κάνει και μια επίσκεψη στις Βρυξέλλες, αυτή την εβδομάδα, για την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής με θέμα τη Γροιλανδία. 

ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ: Η επιχειρηματολογία Τραμπ στην υπόθεση αυτή, αγγίζει ευαίσθητες χορδές της ελληνικής πολιτικής σκηνής, λόγω Αιγαίου και ΑΟΖ. 

Ίσως για αυτό ο πρωθυπουργός, όπως αναφέραμε και παραπάνω, έσπευσε να διασκεδάσει το βραδάκι, τις εντυπώσεις που δημιούργησαν το πρωί οι χλιαρές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου περί «ψυχραιμίας» με αόριστες αναφορές στο διεθνές δίκαιο. 

Για να το εξηγήσουμε, ο Τράμπ επικαλείται συχνότατα τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει το νησί της Γροιλανδίας από τη «μικρή» Δανία, ή τον πολύ περιορισμένο αριθμό κατοίκων, αμφισβητώντας και το πώς κατέληξε ιστορικά, να αποτελεί μέρος της. 

Κάτι που εύκολα φέρνει στο μυαλό μια σειρά από ελληνικές βραχονησίδες που εδώ και χρόνια έχει «γκριζάρει» η Άγκυρα, ή και το μικρό Καστελλόριζο που κείται στην άλλη άκρη της θάλασσας, δίπλα στις τουρκικές ακτές.

Μπορείτε, υποθέτουμε, να φανταστείτε τη Τουρκία του Ερντογάν, να υποστηρίζει στο ίδιο στυλ με τον Τραμπ, ότι για περίπου 400 χρόνια το Καστελόριζο ήταν τουρκικό, ότι μετά πέρασε αρχικά στη Γαλλία, ύστερα στην Ιταλία (που το έχασε το 1943), έως ότου πέρασε από την ηττημένη του Β' Παγκοσμίου, σε ελληνικά χέρια, με συνθήκη του 1947. Μαζί με τα Δωδεκάνησα. 

ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ: Eτσι είναι, άμα αρχίσει να ξηλώνεται το… πουλόβερ του διεθνούς δικαίου ακόμη και μεταξύ «συμμάχων», πολλά δεινά μπορεί να προκύψουν. Κι όπως κάποιοι τώρα λένε εκεί έξω, «Έλα μωρέ ένα κομμάτι πάγο με κάτι ψαράδες είναι», για τη Γροιλανδία, αντίστοιχα μπορεί να βρεθούν να λένε και για το Καστελλόριζο.

Κι όχι απαραίτητα για την προσάρτηση του.

Ας σκεφτούμε απλώς πως μπορεί να λειτουργήσουν τα όσα συμβαίνουν, σε σχέση με την ελληνική θέση για την επήρεια του Καστελόριζου στην ΑΟΖ. Για όσους δεν το ξέρουν ή το έχουν ξεχάσει, η πλήρης επήρεια του Καστελόριζου είναι στρατηγικός και νομικός «πολλαπλασιαστής ισχύος» για την ελληνική ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Είναι, εν συντομία, το σημείο όπου η αρχή «τα νησιά έχουν θαλάσσιες ζώνες» (της περίφημης UNCLOS) συναντάτε με το πεδίο της οριοθέτησης ΑΟΖ με βάση γεωμετρία, αναλογικότητα και διεθνή νομολογία, διευρύνοντας πολύ τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ. 

Εξαιρετικά καυτό θέμα για τα ελληνικά συμφέροντα. 


ΧΑΜΑΙΛΕΩΝ / euro2day.gr 

Δευτέρα, Ιανουαρίου 19, 2026

Μητσοτάκης, το εξώγαμο παιδί της Mercosur - Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Ελληνας πρωθυπουργός υπερασπίζεται συµφέροντα ενώ λογικά δεν έχει λόγο να τα προωθεί. Ισως έχει κάποια συγγένεια, αλλά εκτός γάµου. Από την εξώγαµη σχέση της ΕΕ µε επιτήδειους. 



Σε µια θεώρηση που µπορεί να χαρακτηριστεί και λαϊκίστικη, αλλά δεν µπορεί να αµφισβητηθεί η αλήθεια της, τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν τον ενδιαφέρει πόσο στοιχίζει το λεµόνι κι αν είναι καλή η πατάτα. Μπορεί να φάει τα καλύτερα, χωρίς να τον ενδιαφέρει η τιµή. Το ίδιο ισχύει και για την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και µη θεσµική κουµανταδόρο της ΕΕ, κυρία Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. 

Αν υπήρχε παρατηρητήριο στην κατανάλωση που κάνουν οι πολιτικοί, η υπόλοιπη χώρα θα είχε αυτοκτονήσει. Ή θα έβαζε φωτιά στα ρεστοράν πολυτελείας και τα ντελικατέσεν (κι αυτό λαϊκισµός). Από την άλλη µεριά, ο Μητσοτάκης, ακόµη και η σιδηρά κυρία Φον ντερ Λάιεν, από τον θεσµικό ρόλο που έχουν, ο οποίος πρέπει να ταυτίζεται µε την υπεράσπιση του δηµόσιου συµφέροντος, οφείλουν να ενδιαφέρονται και για την τιµή των προϊόντων και για την ποιότητά τους ανεξάρτητα από το πώς ζουν οι ίδιοι. Ακόµη κι αν υποθέσουµε ότι ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν ξέρει πόσο κάνει το εισιτήριο στο µετρό και τι χρώµα έχει η τσακώνικη µελιτζάνα, είναι υποχρεωµένος να λειτουργεί προς το συµφέρον της χώρας. 

Πριν από µερικές µέρες η Ελλάδα µε απόφαση της κυβέρνησης (συν)τάχθηκε υπέρ της συµφωνίας Mercosur, σε αντίθεση µε τη Γαλλία, την Αυστρία, την Πολωνία, την Ιρλανδία και την Ουγγαρία που την καταψήφισαν. Η ελληνική κυβέρνηση πανηγύρισε για τη Mercosur, την οποία περιέγραψε ως εµπορική συµφωνία που θα ευνοήσει τις εξαγωγές. Η συµφωνία αφορά την ΕΕ και τις χώρες της Λατινικής Αµερικής: Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη, Ουρουγουάη και Βολιβία. Τα προϊόντα µεταξύ των χωρών θα διακινούνται χωρίς δασµούς και θα γίνουν στη Λατινική Αµερική πλούσιοι κι εµείς πλουσιότεροι λόγω αυτής της άφθονης και υπερχειλίζουσας εµπορίας. Είναι έτσι; 

Για τη Γερµανία είναι ακόµη καλύτερα. Θα εξάγει χωρίς δασµούς και περιορισµούς αυτοκίνητα και µηχανήµατα στις νέες µεγάλες αγορές. Αυτές µε τη σειρά τους θα στέλνουν άφθονα αγροτικά προϊόντα στην Ευρώπη. Φτηνά, πολλά και αµφίβολης ποιότητας. Τι σηµαίνει αυτό; Οτι ο Ελληνας θα αγοράζει φτηνό λατινοαµερικανικό λεµόνι ενώ τα ελληνικά ποιοτικά προϊόντα, που είναι ακριβά, δεν θα µπορούν να πουληθούν. Αυτή η «ανταγωνιστικότητα», που στην πραγµατικότητα είναι αθέµιτος ανταγωνισµός, θα οδηγήσει σε καταστροφή την ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία. 

Τι συνέβη όµως; Κάποιοι πήραν την απόφαση να υπογράψουν µια ευεργετική συµφωνία και ζούµε τα απόνερα; Τα πράγµατα είναι αντίστροφα. Κάποια funds και εταιρείες στην Ευρώπη αποφάσισαν να επενδύσουν στις νέες παρθένες σχετικά χώρες, µε τις απέραντες πεδιάδες και τις ευνοϊκές συνθήκες για την κερδοφορία. Ετσι εποικίζουν οργανωµένα τα κράτη της Λατινικής Αµερικής για να παραγάγουν προϊόντα γης φτηνά, µεγιστοποιώντας το κέρδος. Μεταφέρουν λοιπόν την ευρωπαϊκή τεχνογνωσία δυτικά και κερδίζουν χωρίς τους περιορισµούς που υπάρχουν στην Ευρώπη. H «µεγάλη επένδυση» είναι εφικτή γιατί η ΕΕ ανοίγει τα σύνορά της και δίνει την άδεια να καταναλωθούν προϊόντα που δεν πληρούν τους υγειονοµικούς και ποιοτικούς κανόνες στην Ευρώπη. Τα funds πλουτίζουν, οι ευρωπαϊκές χώρες µε βαριά βιοµηχανία είναι win win, αλλά οι χώρες όπως η Ελλάδα µε γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή καταστρέφονται, αφού θα εισάγονται πάµφθηνα προϊόντα από τη Λατινική Αµερική. 

Ο Ελληνας παραγωγός είναι χαµένος οικονοµικά, αλλά και ο ευνοηµένος λόγω χαµηλών τιµών καταναλωτής είναι αναγκασµένος να αγοράζει προϊόντα που είναι επικίνδυνα για την υγεία. Τουλάχιστον 52 σκευάσµατα που χρησιµοποιούνται για καλλιέργειες στις χώρες Mercosur είναι απαγορευµένα εδώ και δεκαετίες στην Ευρώπη ως καρκινογόνα και τοξικά. Ο µεγάλος χαµένος είναι η πρωτογενής παραγωγή, καθώς θα χρειαστούν ελάχιστα χρόνια ώστε να κατακτηθεί η ελληνική αγορά από τα φτηνά εισαγόµενα. Στη συνέχεια θα εξαφανιστεί κάθε ενασχόληση µε τη γη. Οσοι ζουν στην ύπαιθρο θα γίνουν στην καλύτερη περίπτωση σερβιτόροι και νεοταϊλανδέζικο προσωπικό στον τουρισµό. ∆εν θα υπάρχει ντοµάτα που να µυρίζει ντοµάτα, ούτε αιγοπρόβατο για να βοσκήσει στα λιβάδια. Αργά ή γρήγορα τα χέρσα χωράφια και κατ’ επέκταση οι άνθρωποι θα πουληθούν σε τιµή ευκαιρίας. 

Μοιάζει µε θεωρία συνωµοσίας και είναι η συνωµοσία των ισχυρών ενάντια στους ανίσχυρους της ΕΕ. Από την εποχή που η Ελλάδα ξεκίνησε την ενταξιακή διαδικασία για την τότε ΕΟΚ ήταν ξεκάθαρο ότι οι αποφάσεις λαµβάνονταν στις Βρυξέλλες και ερήµην των εθνικών κοινοβουλίων. Θεωρητικά η Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία δεν είχε τίποτα κοινό (ούτε οικονοµία, ούτε πολιτική ούτε σύστηµα διοίκησης και απέκτησε µόνο αργότερα κοινό νόµισµα) έκανε έναν καταµερισµό για το τι θα παράγουν οι χώρες-µέλη. ∆εν ήταν σχεδιασµός µε την έννοια ότι αφουγκραζόταν τα συγκριτικά πλεονεκτήµατα και τις συνθήκες της κάθε χώρας, αλλά καταµερισµός µε βάση τα συµφέροντα. Η Ελλάδα, για παράδειγµα, βγήκε από τις ευνοϊκές ρυθµίσεις για την παραγωγή ζάχαρης γιατί έπρεπε να ευνοηθούν η Γαλλία και η Ολλανδία. Η ΕΕ χρηµατοδότησε το ξεκλήρισµα παραδοσιακών καλλιεργειών προς όφελος του «σχεδιασµού». 

Από την άλλη πλευρά, η λογική των επιδοτήσεων χωρίς ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά (επιδότηση ανά στρέµµα) δηµιούργησε µια παρασιτική λειτουργία στην πρωτογενή παραγωγή. Ηταν πιο συµφέρον να παίρνεις επιδοτήσεις µε κόλπα και ψεύτικα στρέµµατα ή πρόβατα παρά να καλλιεργείς µε φιλοδοξίες ποιότητας. Η αγροτική ύπαιθρος δεν παραιτήθηκε µόνο αλλά παρατήθηκε στο έλεος του εµπειρισµού. Κατά καιρούς έβγαιναν φήµες για το πόσο κερδοφόρα είναι η καλλιέργεια του ακτινίδιου, του ροδιού ή του ιπποφαούς και υπαγόρευαν τις επιλογές. Οι γεωπόνοι και οι κτηνίατροι, αντί να είναι στα χωράφια, ήταν στα γραφεία για να δηλώνουν «όλα τα στρέµµατα». 

Στην Ολλανδία και την Πολωνία δηµιουργούνταν ολόκληρες γεωργικές µονάδες µε προδιαγραφές, επιστηµονική καθοδήγηση και κρατική µέριµνα, αλλά στην Ελλάδα το µαγικό κέρδος αφηνόταν ως µοναδικός ρυθµιστής της αγοράς. Το κέρδος ήταν µόνο από τους «Φραπέδες» του ΟΠΕΚΕΠΕ και τους «Χασάπηδες» της λαµογιάς. Γιατί ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος έπαιρνε 10 λεπτά στο χωράφι για όσα οι επιτήδειοι πουλούσαν 15 φορές πάνω στο ράφι. 

Κάπως έτσι γράφτηκε η ιστορία της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής και εδώ και χρόνια ήταν ορατό σε όλους ότι δεν µπορεί να είναι ούτε µεγάλη ούτε σπουδαία. Η Mercosur έρχεται να βάλει την ταφόπλακα στον τάφο που έχει ανοιχτεί πολλά χρόνια τώρα. Η Ελλάδα στον ευρωπαϊκό καταµερισµό κέρδους των funds και των «επενδυτών» θα πουλάει τουριστικές υπηρεσίες και ηλιόλουστο χαµαλίκι. Ο Ελληνας δεν θα έχει ιδιοκτησία, παραγωγή και πρωτογενή προϊόντα. Στην πραγµατικότητα δεν θα έχει χώρα. 

Ποιος κινεί τα νήµατα στην ΕΕ; Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη συντάσσεται µε το σχέδιο αποπαραγωγικοποίησης της χώρας; Ποια συµφέροντα εξυπηρετεί; Πάντως όχι των αγροτών τους οποίους αρνιόταν εδώ και καιρό να δει. Ούτε των καταναλωτών. Ο Ελληνας πρωθυπουργός υπερασπίζεται συµφέροντα ενώ λογικά δεν έχει λόγο να τα προωθεί. Ισως έχει κάποια συγγένεια, αλλά εκτός γάµου. Από την εξώγαµη σχέση της ΕΕ µε επιτήδειους. 


Κώστας Βαξεβάνης / koutipandoras.gr 

========================================





Κυριακή, Ιανουαρίου 18, 2026

Καρυστιανού: «Δεν ξεκίνησα για να γίνω πολιτικός»

Δηλώνει ένοχη «γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας». 



Στο έγκλημα των Τεμπών αλλά και στο κίνημα των πολιτών που οργανώνεται με σκοπό «να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού» αναφέρεται η Μαρία Καρυστιανού σε νέα συνέντευξή της. 

Μιλώντας στο περιοδικό Down Town (που κυκλοφορεί σήμερα Κυριακή μαζί με τον “Φιλελεύθερο” της Κύπρου), η Μ. Καρυστιανού ομολογεί την «ενοχή» της για την τραγωδία στα Τέμπη, στην οποία σκοτώθηκε η κόρη της, Μάρθη. Συγκεκριμένα, στην ερώτηση «Γιατί νιώθετε τύψεις; Δεν φταίτε εσείς για το δυστύχημα…», απαντά: 

«Φταίω! Σαφώς και φταίω! Φταίω, γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας. Έβλεπα τα σκάνδαλα που έμεναν ατιμώρητα κι έλεγα «Έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα…». Επέτρεψα έτσι με την ανοχή μου να γίνει η χώρα μας η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη. Γιατί στο τέλος της  ημέρας, εμείς είμαστε που το επιτρέπουμε». 

Σημειώνει επίσης ότι δεν σκόπευε να γίνει πολιτικός και πως το κίνημα που οργανώνεται φιλοδοξεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα της χώρας. Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ το περίμενα ότι θα φτάσω σε αυτό το σημείο. Δεν ξεκίνησα για να γίνω πολιτικός... Από τη θέση της ευθύνης ως ενεργός πολίτης δηλώνω ότι ναι θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι πιο δραστικό. Αυτό το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα ποτέ δεν θα δώσει λύσεις γιατί αυτό θα σήμαινε τη διάλυσή του». 

«Το κίνημα των πολιτών, πραγματικά οργανώνεται και θεωρώ ότι θα καταφέρει να ωριμάσει τόσο, ώστε να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού, με αξιοπρέπεια και με ένα πρόγραμμα που θα δίνει λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα. Το όνομα αυτού και η ημερομηνία των επίσημων ανακοινώσεων δεν έχουν οριστικοποιηθεί, διότι δεν είναι προσωπική απόφαση – θα είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής διαδικασίας στην οποία συμμετέχω ενεργά», πρόσθεσε. 

Για το πρόσωπο που θα ηγηθεί του κόμματος, τονίζει πως θα σεβαστεί τη γνώμη της πλειοψηφίας: «Ο ηγέτης βγαίνει από τον λαό. Δεν πρέπει να αυτοπροτείνεται. Και θα μείνω σε αυτό. Θα σεβαστώ τη γνώμη της πλειοψηφίας αφού η διαδικασία επιλογής του επικεφαλής του κινήματος θα γίνει με δημοκρατικές διαδικασίες. Το ποιος θα ηγηθεί του κινήματος είναι το τελευταίος που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή. Μα ενδιαφέρει πριν και πάνω από όλα η ουσία και το έργο της ομάδας και όχι ποιος θα ηγείται αυτής». 

► Όσο για το εάν χρησιμοποιεί το τρένο, η απάντησή της είναι αφοπλιστική: «Ούτε στο μετρό της Θεσσαλονίκης δεν μπαίνω! Δεν θέλω να ξαναμπώ σε τρένο, όχι. Όχι από φόβο -αν και είναι επικίνδυνα- αλλά επειδή δεν το αντέχω. Ούτε μπροστά από τον σιδηροδρομικό σταθμό δεν θέλω να περνάω. Προτιμώ να κάνω έναν ολόκληρο κύκλο, προκειμένου να αποφύγω να δω τις γραμμές των τρένων…». 

efsyn.gr


 

Παρασκευή, Ιανουαρίου 16, 2026

Σόου για ένα πλοίο, “τυφλά” τρένα και αεροπλάνα…

Είναι η πρώτη φορά με τη σημερινή κυβέρνηση που στην αγορά ενός όπλου προσδίδεται «ιστορική» διάσταση και η παραλαβή του μετατρέπεται σε σόου με πανηγυρικές δηλώσεις. 



Από τα ξημερώματα μέχρι τα βαθιά μεσάνυχτα χτες η χώρα έζησε «ιστορικές» (το επίθετο αυτό κλίθηκε σε όλες τις πτώσεις) στιγμές. Έτσι μας είπαν οι άρχοντές μας πάνω από τον «Κίμωνα», αυτό επαναλάμβαναν όλες οι εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης, που θύμισε τις δόξες της παλιάς ΥΕΝΕΔ. 

Τι συνέβη χτες στην Ελλάδα; Ήρθε ένα πλοίο που απέκτησε το Πολεμικό Ναυτικό από τη Γαλλία. Και στήθηκε ένα πολύωρο σόου, πολιτικό και τηλεοπτικό, για να γιορτασθεί το «ιστορικό» γεγονός. Επί δυόμισι ώρες η κρατική τηλοψία μετέδιδε απευθείας το σόου και οι περιγραφές συναγωνίζονταν τους πολιτικούς σε μεγαλοστομίες. 

Αυτά συμβαίνουν: 

* Στη χώρα που «τυφλά» τρένα συγκρούονται μετωπικά στην ίδια γραμμή και οδηγούν στο θάνατο δεκάδες νέους. 

* Στη χώρα που «τυφλώνονται» τα συστήματα επικοινωνιών στους αιθέρες κι ένας θεός ξέρει αν θα έχουμε «Τέμπη» στο «Ελ. Βενιζέλος». 


Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πάνω από τη φρεγάτα είπε, με το γνωστό στομφώδη τρόπο του, ότι «είμαστε μάρτυρες μιας εθνικής κατάκτησης». Ήταν ο ίδιος που, από άλλη θέση, του προέδρου της Βουλής, φρόντισε με επιδέξιους χειρισμούς να μην πέσει φως στο σκάνδαλο των υποκλοπών (απαγόρευσε στον πρόεδρο της Ανεξάρτητης Αρχής να καταθέσει) και, όπως κατάγγειλαν οι συγγενείς, να κουκουλωθεί κοινοβουλευτικά η υπόθεση των Τεμπών. Κι αυτά «κατακτήσεις» ήταν, δικές του. 

Ο Πρωθυπουργός πάλι, που αισθάνθηκε χτες «εθνική ανάταση», δεν αισθάνθηκε καμιά ανάγκη να εξηγήσει γιατί, στα έξι χρόνια που κυβερνούν ο ίδιος και οι υπουργοί του, άφησαν το ίδιο παμπάλαιο σύστημα επικοινωνιών, παρά τις απανωτές προειδοποιήσεις ότι έχει φτάσει στα όρια του και μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Κάθε Κυριακή, που γεμίζει το facebook με πλήθος «κατακτήσεων» της κυβέρνησής του, δεν βρήκε ούτε μια απολογητική φράση γι’ αυτό που συνέβη πριν από λίγες μέρες στους ελληνικούς αιθέρες. 

Η χώρα απέκτησε σήμερα ένα νέο πολεμικό πλοίο. Χτες απέκτησε έξι νέα αεροπλάνα. Αύριο θα αποκτήσει κάτι άλλο. Οπλικά συστήματα απέκτησε σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Από «αγορές του αιώνα» άλλο τίποτα. 

Είναι η πρώτη φορά με τη σημερινή κυβέρνηση που στην αγορά ενός όπλου προσδίδεται «ιστορική» διάσταση και η παραλαβή του μετατρέπεται σε σόου με πανηγυρικές δηλώσεις. 

Ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του πιέζονται από τους δεξιότερους αυτών «εθνικόφρονες», οι οποίοι τους κατηγορούν για υποχωρήσεις. Και καταφεύγουν σε «πατριωτικά» σόου, χτες με τα «Ραφάλ», σήμερα με τη «Μπελαρά».

Έρμε «Κίμωνα», τι σου ΄μελλε ν’ ακούσεις…


Γιώργος Καρελιάς / news247.gr 


Ρόδος / Ελλάδα: Δωρεάν είσοδος σε μουσεία την Κυριακή 18 Ιανουαρίου



Δωρεάν θα είναι η είσοδος σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία που υπάγονται στο Δημόσιο αυτή την Κυριακή (18 Ιανουαρίου). 

Οι επισκέπτες θα μπορούν να επισκεφθούν ελεύθερα χώρους όπως η Ακρόπολη, η Αρχαία Αγορά, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αλλά και αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία σε όλη τη χώρα. 

Ποιες οι ημέρες με ελεύθερη είσοδο 

Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού, έχουν οριστεί συγκεκριμένες ημερομηνίες για ελεύθερη είσοδο σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. 

6 Μαρτίου (Ημέρα Μνήμης Μελίνας Μερκούρη), 

18 Απριλίου (Διεθνής Ημέρα Μνημείων), 

18 Μαΐου (Διεθνής Ημέρα Μουσείων),

το τελευταίο σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου (Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς), 

28η Οκτωβρίου (Εθνική Εορτή). 

18 Μαΐου (Διεθνής Ημέρα Μουσείων), 

το τελευταίο σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου (Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς),

28η Οκτωβρίου (Εθνική Εορτή). 

Πρώτη και τρίτη Κυριακή κάθε μήνα από 1η Νοεμβρίου έως 31η Μαρτίου εκάστου έτους.

Πρώτη και τρίτη Κυριακή κάθε μήνα από 1η Νοεμβρίου έως 31η Μαρτίου εκάστου έτους. 

Μουσείο Ακρόπολης

Το Μουσείο Ακρόπολης αποτελεί εξαίρεση στο καθεστώς δωρεάν εισόδου κάθε πρώτη και τρίτη Κυριακή.

Οι ημερομηνίες ελεύθερης πρόσβασης είναι οι εξής:

6 Μαρτίου

25 Μαρτίου

18 Μαΐου

28 Οκτωβρίου


Τετάρτη, Ιανουαρίου 14, 2026

Ο Μακιαβέλι και οι αγρότες

Η υποκείμενη ιδέα του Φλωρεντίνου πολιτικού και συγγραφέα ήταν ότι αν διασπαστούν οι αντίπαλες παρατάξεις, είναι πιο εύκολο να νικηθούν. Στην προκειμένη περίπτωση, στρέφοντας επίσης ένα τμήμα της κοινωνίας εναντίον ενός άλλου 



Η διάσημη στην πολιτική ιστορία φράση, «διαίρει και βασίλευε», που διατύπωσε ο Νικολό Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα», ήρθε σε πολλούς στο νου, βλέποντας τις εξελίξεις στο αγροτικό μέτωπο. 

Ο πρωθυπουργός συναντήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου με αντιπροσωπεία των λεγόμενων «Προθύμων» αγροτοσυνδικαλιστών, προσφέροντας κάποιες βελτιώσεις στα μέτρα  που είχε προτείνει αρχικά η κυβέρνηση, για το ρεύμα και το αγροτικό πετρέλαιο. Μέτρα που συνοδεύτηκαν με απειλές κατά των υπολοίπων αγροτών-των «Κόκκινων, σύμφωνα με τον κυβερνητικό χαρακτηρισμό- που υποστηρίζουν ότι οι βελτιώσεις αυτές είναι «σταγόνα στον ωκεανό» , με βάση τα όσα χρειάζεται ο πρωτογενής τομέας. 

Μένει να φανεί βέβαια, αν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση θα καταφέρει τελικά να περάσει τις θέσεις τους στο σύνολο των μπλόκων και του αγροτικού κόσμου. 

Σε κάθε περίπτωση, η λαϊκή θυμοσοφία στέλνει τη δική της προειδοποίηση: «Οταν τα σκυλιά τρώγονται, ο λύκος τρώει τα πρόβατα!» 

Η διάσπαση του αντιπάλου

Η στρατηγική παραμένει «Μακιαβελική»: Η υποκείμενη ιδέα του Φλωρεντίνου πολιτικού και συγγραφέα ήταν ότι αν διασπαστούν οι αντίπαλες παρατάξεις, είναι πιο εύκολο να νικηθούν. Στην προκειμένη περίπτωση, στρέφοντας επίσης ένα τμήμα της κοινωνίας εναντίον ενός άλλου. «Κοινωνικός αυτοματισμός», στην τρέχουσα ορολογία.  Όταν αυτό προσφέρεται «επί πίνακι», η κοινωνία δεν χρειάζεται να σκεφτεί, έχει τον “ένοχο” και τον στοχοποιεί.

Εκεί στοχεύει και το διάσημο ρητό «διαίρει και βασίλευε»- μια φράση που εξακολουθεί να εξοργίζει τους ανθρώπους σήμερα.

Ο Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα» έθεσε τις στέρεες βάσεις για πολιτικούς ελιγμούς που θα κυβερνούσαν έναν λαό, ενώ παράλληλα θα τον έκαναν να μπερδευτεί. Κι ακριβώς, γι’ αυτό το λόγο οι αντίπαλοί του Μακιαβέλι πίστευαν και πιστεύουν πως ήταν: «ο διπλωμάτης της πολιτικής ανηθικότητας και του κυνισμού στον τρόπο του διοικείν και φέρεσθαι».

Ο αείμνηστος Μάριος Πλωρίτης, πριν πολλά χρόνια, σε ένα άρθρο του στο Βήμα με τίτλο «Διαίρει και βασίλευε», είχε γράψει:  « Αν σε ώρες κρίσιμων «εθνικών» ή εσωκομματικών προβλημάτων, φοριούνται επιδεικτικά τα άμφια της ενότητας, δεν παύει να κρύβεται πίσω τους το αντερί που λέγεται «Διαίρει και βασίλευε». Ολοι εξαίρουν τα αγαθά της ομόνοιας και τα ολέθρια της διχόνοιας, αλλά και όλοι ξέρουν τις ακατονόμαστες χάρες της διχοστασίας, και ουκ ολίγοι τις χαίρονται ­ είτε την έχουν προκαλέσει οι ίδιοι, είτε επωφελούνται απ’ την εισβολή της. Προπάντων, εκείνοι που, λογικά, θα είχαν λιγότερες ελπίδες να επικρατήσουν, αν δεν μαλλιοτραβιούνταν οι «επικρατέστεροι»…

Όταν πέφτει διχόνοια

Παλιά αλήθεια, που την είχε πρωτοεκφράσει  ο Αθηναίος κωμικός ποιητής Κρατίνος, πρόδρομος του Αριστοφάνη: «Εν δε διχοστασίη και Ανδροκλέης πολεμαρχεί»- ­ «όταν πέφτει διχόνοια, κυβερνά ακόμα κι ο Ανδροκλής»- ένας πολιτικός δημαγωγός, ο οποίος για να στρέψει τους Αθηναίους κατά του Αλκιβιάδη τον είχε κατηγορήσει ,ανάμεσα στα άλλα πως χλεύασε τα Ελευσίνια Μυστήρια.

Ο Μακιαβέλι πάντως, παραδεχόταν και κάτι άλλο: «Ο λαός ενωμένος είναι δυνατός, χωρισμένος είναι αδύναμος». Μνημόνευσε μάλιστα και τη διάσημη φράση του Ρωμαίου ιστορικού Τίτου Λίβιου: «Ολοι μαζί ήταν γενναίοι, μα όταν άρχισε ο καθένας να σκέφτεται τον δικό του κίνδυνο, έγιναν δειλοί και πειθήνιοι».


Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr

Ενωμένοι και αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα οι αγρότες του Ανατολικού Αιγαίου



Συντονισμένη παρέμβαση στο αγροτικό ζήτημα πραγματοποιούν οι αγροτικοί σύλλογοι των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, παίρνοντας θέση απέναντι στις τελευταίες εξελίξεις και δηλώνοντας τη συνέχιση του αγώνα τους. 

Με το ακόλουθο κοινό δελτίο Τύπου, οι αγρότες από Λήμνο, Λέσβο, Σάμο, Κω και Ρόδο εκφράζουν τη στήριξή τους στις αποφάσεις της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων και διαμηνύουν ότι παραμένουν ενωμένοι και σε αγωνιστική ετοιμότητα: 

«Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, Λήμνος, Λέσβος, Σάμος, Κως και Ρόδος, όπου υπάρχει οργανωμένο αγροτικό κίνημα και συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις όλο αυτό το διάστημα, συντάσσονται με το πλαίσιο αιτημάτων και τις αποφάσεις της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων· δηλώνουμε ότι παραμένουμε ενωμένοι και ακλόνητοι στον αγώνα για την επιβίωσή μας. 

Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε, μέχρι η κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά μας. 

Είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της Ε.Ε., της ΚΑΠ και της κυβέρνησης. 

Παραμένουμε σε αγωνιστική ετοιμότητα, χαιρετίζουμε την αυριανή σύσκεψη της ΠΕΜ στην Καρδίτσα και περιμένουμε τις αποφάσεις της. 

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

ΠΑΝΣΑΜΙΑΚΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΗΜΝΟΥ

ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΡΟΔΟΥ

ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΩ» 


Από rodiaki.gr


Τρίτη, Ιανουαρίου 13, 2026

Τα “ανάποδα βήματα” του σχεδιασμού βάζουν σε κίνδυνο το μέλλον του τουρισμού

Ο Γιάννης Σπιλάνης (Παν. Αιγαίου) στο Τ.Ν. 



Σε μια συγκυρία όπου κρίσιμες αποφάσεις για τον χώρο, τους προορισμούς και τις τοπικές κοινωνίες λαμβάνονται ταυτόχρονα και συχνά χωρίς συνοχή, ο τουριστικός σχεδιασμός στην Ελλάδα δείχνει να προηγείται της τεκμηρίωσης αντί να βασίζεται πάνω της. Αυτό ακριβώς το θεσμικό και χρονικό παράδοξο αναδεικνύει σε δηλώσεις του στο Tornos News ο Γιάννης Σπιλάνης, προειδοποιώντας ότι επιλογές που δεσμεύουν το μέλλον των προορισμών λαμβάνονται χωρίς σαφή αξιολόγηση των πραγματικών τους επιπτώσεων, τη στιγμή που οι αντοχές των τόπων και των κοινωνιών δοκιμάζονται όλο και περισσότερο.  

Ο ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής του Εργαστηρίου Τοπικής και Νησιωτικής Ανάπτυξης και του Παρατηρητηρίου Βιώσιμου Τουρισμού Αιγαίου τοποθετεί στο «Tornos News» τον προβληματισμό του στο ευρύτερο πλαίσιο της τρέχουσας χωροταξικής και τουριστικής πολιτικής. Την περίοδο κατά την οποία στους δήμους της χώρας υλοποιούνται Τοπικά Χωροταξικά Σχέδια και αναμένεται η υπογραφή του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου Τουρισμού, η ανακοίνωση του Υπουργείου Τουρισμού για την ανάθεση της «Λευκής Βίβλου Τουριστικού Μετασχηματισμού και Ανάπτυξης» γεννά εύλογες απορίες ως προς τη σειρά και τη λογική των παρεμβάσεων. 

Στο ίδιο πλαίσιο, ο κ. Σπιλάνης επισημαίνει ότι η αναφορά του Υπουργείου στην ανάγκη ανάλυσης της υφιστάμενης κατάστασης υποδηλώνει πως η μέχρι σήμερα πολιτική δεν στηρίχθηκε σε τεκμηρίωση για το κατά πόσο ο τουρισμός ενισχύει πράγματι τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα της χώρας, ούτε για το ποιο σχέδιο υπηρετεί αυτόν τον στόχο- και επιπλέον τονίζει ότι η διαδικασία αυτή κινδυνεύει να πραγματοποιηθεί αφού το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο θα έχει ήδη προκαθορίσει το μέλλον, περιορίζοντας εκ των υστέρων τη δυνατότητα ουσιαστικής αναθεώρησης. 


Την ίδια στιγμή, οι τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στα νησιά, αντιδρούν εδώ και χρόνια απέναντι στην υπερ – επέκταση του τουρισμού, η οποία καταλαμβάνει δημόσιους χώρους, εξαντλεί φυσικούς πόρους όπως το νερό και αλλοιώνει τη φυσιογνωμία των τόπων. Οι αντιδράσεις αυτές εκφράζονται μέσα από δημόσιες κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις που ζητούν από τις τοπικές αρχές να ανακόψουν την ανεξέλεγκτη μεγέθυνση και να επανεξετάσουν το αναπτυξιακό μοντέλο. 

Ενδεικτική αυτής της δυναμικής είναι η πρόσφατη παρέμβαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου, η οποία με ψήφισμά της ζήτησε από την Πολιτεία να «παγώσουν» στρατηγικές επενδύσεις και ιδιωτικές πολεοδομήσεις χωρίς τη συγκατάθεση των τοπικών κοινωνιών, καθώς και να καταργηθεί η σχετική νομοθεσία. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει θεσμικά τη συσσωρευμένη πίεση σε περιοχές όπου ο τουρισμός έχει υπερβεί τα όρια αντοχής.

Τα ευρήματα ερευνών που υλοποιήθηκαν από το Παρατηρητήριο Βιώσιμου Τουρισμού του Πανεπιστημίου Αιγαίου, σε συνεργασία με τις «Φωνές για το Αρχιπέλαγος», ενισχύουν αυτή την εικόνα. Σε ελληνικά νησιά καταγράφονται προβλήματα στην ποιότητα ζωής, συγκέντρωση των ωφελειών σε λίγους και συχνά μη κατοίκους, καθώς και συνθήκες δεν αφήνουν περιθώρια βιώσιμης προοπτικής. Πρόκειται για κοινωνίες που βιώνουν διαδοχικά όλο και πιο «θερμά» καλοκαίρια και όλο και πιο «ψυχρούς» χειμώνες, τόσο κοινωνικά όσο και οικονομικά.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η δημιουργία του Εθνικού και των Περιφερειακών Παρατηρητηρίων Βιώσιμου Τουρισμού, καθώς και η εκπόνηση περιφερειακών και τοπικών μελετών για Φορείς Διαχείρισης και Προβολής Προορισμών, θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο καμπής. Η προσδοκία που διατυπώνει ο κ. Σπιλάνης  στο «Tornos News» είναι ότι η νέα μελέτη να μπει στην ουσία της αξιολόγησης της κατάστασης και να ανοίξει έναν πραγματικό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες, ώστε ο τουριστικός σχεδιασμός να πάψει να κινείται ερήμην των τόπων και των ανθρώπων που καλείται να υπηρετήσει. 


Χριστίνα Κουσουνή / tornosnews.gr

Δευτέρα, Ιανουαρίου 12, 2026

Έργα χωρίς μίζες μένουν στο συρ­τάρι…

Για όλο αυτό το επι­κίν­δυνο χαο­τικό συμ­βάν ο Κυρ. Μητσο­τάκης δεν βρήκε ούτε λέξη να πει. 



Δεύτερη είδηση διε­θνώς μετά την αμε­ρι­κα­νική επι­χείρηση αρπα­γής του προ­έδρου της Βενε­ζου­έλας ήταν η κατάρ­ρευση επι­κοι­νω­νιών του ενα­έριου χώρου στα ελλη­νικά αερο­δρόμια σε ημέρα αιχμής, με χιλιάδες ταξι­δι­ώ­τες να μετα­κι­νούνται λόγω επι­στρο­φής ή ανα­χώ­ρη­σης μετά τις δια­κο­πές των εορ­τών. Ευτυ­χώς αυτήν τη φορά δεν είχαμε νέα Τέμπη στον αέρα λόγω υπο­τίμη­σης και στις δύο περι­πτώ­σεις σύγ­χρο­νων εγκα­τα­στάσεων ελέγ­χου της κυκλο­φο­ρίας. Σύμ­φωνα με απο­κλει­στικό ρεπορ­τάζ του Mega, η σύμ­βαση για την εγκα­τάσταση υπερ­σύγ­χρο­νου συστήμα­τος επι­κοι­νω­νιών στα αερο­δρόμια, η οποία υπο­γράφηκε το 2019, δεν υλο­ποι­ήθηκε ποτέ και παρέμεινε στα χαρ­τιά. 

Την ίδια στιγμή η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή έχει ήδη παρα­πέμ­ψει την Ελλάδα στο Δικα­στήριο της ΕΕ, κατα­λο­γίζο­ντας καθυ­στε­ρήσεις στην εφαρ­μογή των προ­βλε­πόμε­νων μέτρων ασφα­λείας και εκσυγ­χρο­νι­σμού των αερο­δρο­μίων. Μέσα σε αυτό το σκη­νικό αβε­βαιότη­τας προ­στίθε­ται και το πρόβλημα χιλιάδων απο­σκευών που χάθη­καν προ­σω­ρινά. Και το κόστος του έργου για ένα σύγ­χρονο και ασφα­λές σύστημα επι­κοι­νω­νιών έχει προ­ϋπο­λο­γι­στεί από το 2019 στα 5.124.151 ευρώ. Κι όμως έμεινε επτά χρόνια στα χαρ­τιά. 

Να θυμίσουμε ότι με 10 χιλιάδες ευρώ (!) θα μπο­ρούσε να έχει απο­κα­τα­στα­θεί η βλάβη που έθεσε εκτός λει­τουρ­γίας την τηλε­διοίκηση στον στα­θμό της Λάρι­σας, με συνέπεια την τρα­γω­δία στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώ­πους. Το σύστημα της τηλε­διοίκη­σης στον στα­θμό της Λάρι­σας τέθηκε εκτός λει­τουρ­γίας το καλο­καίρι του 2019 έπειτα από μεγάλη φωτιά που είχε εκδη­λω­θεί σε έναν γει­το­νικό κόμβο κοντά στον χώρο του παλαιού εργο­στα­σίου ζάχα­ρης στη Λάρισα. Και αντί να το εκσυγ­χρο­νίσουν με τόσο μικρή δαπάνη, αυτοί διόρι­σαν στα­θμάρχη έναν 59χρονο πρώην αχθο­φόρο στον ΟΣΕ, παρότι στις προ­ϋπο­θέσεις για τη συγκε­κρι­μένη θέση το όριο ηλι­κίας ήταν τα 42 έτη! 

Τι στο καλό γίνε­ται με την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη; Οπου είναι λίγα τα χρήματα μιας επέν­δυ­σης και δεν υπάρ­χουν γερές μίζες μένουν στο ράφι και προη­γούνται οι μεγάλες δαπάνες, οι περισ­σότε­ρες με ανα­θέσεις για να ικα­νο­ποι­η­θούν οι συναλ­λασ­σόμε­νοι; Θυμάστε τότε που ο αρμόδιος υπουρ­γός Κώστας Αχ. Καρα­μαν­λής μία εβδο­μάδα πριν από το συμ­βάν μιλώ­ντας στη Βουλή οργίστηκε με την αντι­πο­λίτευση που ισχυ­ρι­ζόταν ότι οι σιδη­ρο­δρο­μι­κές μετα­φο­ρές δεν είναι ασφα­λείς. «Ντροπή σας (είπε) που αμφι­σβη­τείται την ασφάλεια των τρένων». Και μετά ο ελευ­θέρου θράσους Αδω­νης Γεωρ­γιάδης εντε­λώς ξεδιάντροπα δήλωσε: «Μα αν λέγαμε ότι τα τρένα είναι επι­κίν­δυνα δεν θα έμπαινε κανείς μέσα»! 

Σε ό,τι αφορά τα αερο­δρόμια, σύμ­φωνα με την Ενωση Ελεγ­κτών Ενα­έριας Κυκλο­φο­ρίας (ΕΕΚ), «η διοίκηση της ΥΠΑ φέρει ακέραιη και αδιαμ­φι­σβήτητη ευθύνη για τη λει­τουρ­γία απαρ­χαι­ω­μένων, ευάλω­των και ανε­παρ­κώς συντη­ρη­μένων συστη­μάτων επι­κοι­νω­νίας, τα οποία επα­νει­λημ­μένα έχουν παρου­σιάσει σοβαρά προ­βλήματα. Η σημε­ρινή κατάσταση δεν προ­έκυψε αιφ­νι­δια­στικά, είναι προ­α­ναγ­γε­λθείσα!». 

Και ενώ η Υπη­ρε­σία Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας (ΥΠΑ) και η Ομάδα Αντι­με­τώ­πι­σης Κρίσεων προ­σπα­θούσαν να εντο­πίσουν το πρόβλημα, έμπειρα στε­λέχη των ελεγ­κτών επι­σήμα­ναν ότι το αερο­δρόμιο της Αθήνας είναι εξο­πλι­σμένο με ένα μόνο απαρ­χαι­ω­μένο ραντάρ προ­σέγ­γι­σης του 1995 (30 ετών), ενώ ένα νεότερο σύστημα ThomsonCSF παρα­μένει αχρη­σι­μο­ποίητο λόγω δια­φω­νίας μεταξύ του κατα­σκευ­α­στή και της ελλη­νι­κής Αρχής Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας. 

Να σημει­ω­θεί ότι η δια­χείριση του FIR Αθη­νών έχει συν­δε­θεί τα τελευ­ταία πενήντα χρόνια –ιδίως μετά την απο­χώ­ρηση το 1974 από το στρα­τι­ω­τικό σκέλος του ΝΑΤΟ και την επι­στροφή το 1980– με τον σκληρό πυρήνα της εθνι­κής ασφάλειας, που σημαίνει ότι στον τομέα αυτό δεν συγ­χω­ρούνται λάθη και ανα­βο­λές στον εκσυγ­χρο­νι­σμό του συστήμα­τος. Αν δεν γίνουν κινήσεις εκσυγ­χρο­νι­σμού, τότε το σύστημα της ενα­έριας κυκλο­φο­ρίας στη χώρα δεν θα μπο­ρέσει να αντε­πε­ξέλθει στην κυκλο­φο­ρία της επερ­χόμε­νης καλο­και­ρι­νής περιόδου, επι­ση­μαίνουν οι ελεγ­κτές.

Και για όλα αυτά ξέρετε ποιο ήταν το σχόλιο του ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γού Μετα­φο­ρών και απο­φοίτου της «Ομάδας Αλη­θείας» της ΝΔ Κώστα Κυρα­νάκη; «Τα συστήματα της ΥΠΑ είναι απαρ­χαι­ω­μένα, το γνω­ρίζουμε, αυτά παρα­λάβαμε το 2019»! Δηλαδή από το 2019 μέχρι σήμερα, επτά χρο­νιά μετά, το γνώ­ρι­ζαν και δεν έκα­ναν τίποτα.

Πάντως ο Κυριάκος Μητσο­τάκης μετά το έγκλημα των Τεμπών, το οποίο από την πρώτη στιγμή προ­σπάθησε να μπα­ζώ­σει, φρόντισε μέσω της φίλης Ούρ­σουλα φον ντερ Λάιεν να επι­λε­χθεί για επίτρο­πος Μετα­φο­ρών της Κομι­σιόν ο κ. Τζι­τζι­κώ­στας, με απο­στολή να προ­στα­τεύει την κυβέρ­νηση από κάθε ευθύνη στους τομείς των μετα­φο­ρών, από αέρα, ξηρά και θάλασσα.

Για όλο αυτό το επι­κίν­δυνο χαο­τικό συμ­βάν ο Κυρ. Μητσο­τάκης δεν βρήκε ούτε λέξη να πει! Ηταν απα­σχο­λη­μένος, καθώς δεν απα­ντούσε στο τηλέφωνο η κ. Κίμπερλι, με τη δήλωση που έπρεπε να κάνει για να δικαιο­λο­γήσει την πει­ρα­τεία Τραμπ και την απα­γωγή του προ­έδρου της Βενε­ζου­έλας. Φυσικά για την πει­ρα­τεία-κατάληψη δύο εμπο­ρι­κών πλοίων της Ρωσίας στα διε­θνή ύδατα που πυρο­δο­τούν επι­κίν­δυ­νες εκτός ελέγ­χου συγκρούσεις και ακυ­ρώ­νουν κάθε ειρη­νευ­τική προ­σπάθεια στην Ουκρα­νία πέρα βρέχει. Μην το παρα­τρα­βάμε ως αποι­κία. Λεφτά για τον Ζελέν­σκι υπάρ­χουν.

Το ότι η παρα­βίαση του διε­θνούς δικαίου εκθέτει την Ελλάδα σε επι­θε­τι­κές διε­κδι­κήσεις της Τουρ­κίας στο Αιγαίο δεν αξιο­λο­γήθηκε. Αυτός άλλω­στε οργα­νώ­νει την ασφαλή έξοδό του από την πρω­θυ­πουρ­γία για να απο­λαύσει –προ­στα­τευ­όμε­νος– τους κόπους του. 


Δημήτρης Χρήστου / documentonews.gr

Κυριακή, Ιανουαρίου 11, 2026

Κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα

Η κυβέρνηση προσπαθεί να «πουλήσει» το αφήγημα ότι μόνο η Νέα Δημοκρατία είναι σήμερα κόμμα διακυβέρνησης 



Συστηματικά εδώ και αρκετό καιρό οι πολίτες υφίστανται έναν επίμονο επικοινωνιακό και ιδεολογικό εκβιασμό από τη μεριά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Στον πυρήνα του εκβιασμού ο ισχυρισμός ότι αυτή τη στιγμή στη χώρα υπάρχει μόνο ένα κόμμα διακυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία. 

Σύμφωνα με αυτό το σχήμα, η Νέα Δημοκρατία είναι το μόνο κόμμα που μπορεί σήμερα να αναλάβει την κυβερνητική εξουσία, γιατί είναι το μόνο που διαθέτει τη γνώση που απαιτείται και το μόνο που είναι αρκετά μαζικό, ώστε να κυβερνήσει με όρους αυτοδυναμίας και όχι με όρους διαρκούς παζαριού εντός κάποιας «συμμαχικής» κυβέρνησης που θα αθροίζει αντιπολιτευτικές δυνάμεις χωρίς κοινές θέσεις και όραμα και πρωτίστως χωρίς κοινή αντίληψη για τη διακυβέρνηση. 

Εκ πρώτης όψης το σχήμα αυτό φαίνεται να προσπαθεί να «πατήσει» σε πτυχές της πραγματικότητας. Αυτή τη στιγμή το πολιτικό σκηνικό έχει από τη μια τη Νέα Δημοκρατία, που μπορεί να έχει ισχυρές απώλειες, αλλά παραμένει το κόμμα με τη μεγαλύτερη εκλογική βάση, την ώρα που ασκεί κυβερνητικά καθήκοντα πάνω από 6,5 χρόνια, και από την άλλη έναν αριθμό από μικρότερα -σε κοινοβουλευτική και δημοσκοπική δύναμη- κόμματα, κανένα εκ των οποίων δεν μπορεί να πει ότι διεκδικεί με αξιώσεις την εξουσία, ακόμη και εάν κάποια από αυτά, όπως το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν κυβερνήσει σε προηγούμενα χρόνια. Πέραν αυτών μιλάμε και για κάποιους σχηματισμούς που ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί και που η κυβέρνηση τους παρουσιάζει συλλήβδην ως κόμματα διαμαρτυρίας και αντιπολίτευσης. 

Εκμεταλλευόμενη αυτή την ανισορροπία του πολιτικού συστήματος, η κυβέρνηση θέλει να περάσει το μήνυμα ότι ακόμη και εάν κανείς είναι δυσαρεστημένος με τις πολιτικές που εφαρμόζει, δεν μπορεί να παραβλέψει το ότι είναι η μόνη με πραγματική πρόταση διακυβέρνησης, που μπορεί να εξασφαλίσει ότι η χώρα κάπως θα συνεχίσει να λειτουργεί, να έχει κάποια -έστω και αναιμική- ανάπτυξη, να λειτουργούν οι βασικές υποδομές, να εξυπηρετούνται οι πολίτες. Οτιδήποτε άλλο, θα σημαίνει «χάος», καθώς θα έρθουν στην εξουσία και θα αναλάβουν να ασκήσουν κυβερνητικά καθήκοντα κόμματα και προσωπικότητες χωρίς σχέδιο, χωρίς κυβερνητική εμπειρία  – ή με κυβερνητική εμπειρία στην «καταραμένη» τετραετία 2015-2019 – με μόνη ιδεολογία το μίσος για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση, έχοντας επίγνωση ότι δεν μπορεί να προβάλει το έργο της με θετικό τρόπο, προσπαθεί να δημιουργήσει έναν «μπαμπούλα», να φοβίσει το εκλογικό σώμα ότι οποιαδήποτε άλλη επιλογή εκτός από τη Νέα Δημοκρατία, θα οδηγήσει σε «χάος» και επικίνδυνες περιπέτειες. 

Μόνο που αυτό το σχήμα σκόπιμα διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Δεν είναι μόνο ότι αναπαράγει τον μύθο ότι δεν υπάρχουν άλλα κόμματα με εμπειρία διακυβέρνησης, παραβλέποντας σκοπίμως ότι τη χώρα την κυβέρνησαν και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ (με την περίοδο 2015-2019 να είναι αυτή στην οποία όντως η χώρα βγήκε από τα μνημόνια). Πρωτίστως είναι ότι αρνείται προκαταβολικά τη δυνατότητα να διαμορφωθούν πολιτικά σχήματα που να μπορούν να συσπειρώνουν όχι μόνο ένα δυναμικό με πολιτική πείρα (συμπεριλαμβανομένης της εμπειρίας άσκησης κυβερνητικών καθηκόντων) αλλά και ένα σημαντικό δυναμικό από την κοινωνία των πολιτών, την οικονομία, την επιστήμη και την έρευνα, που θα μπορούσε να διαμορφώσει ένα νέο πρότυπο διακυβέρνησης, τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς το ύφος και το ήθος της εξουσίας.

Μάλιστα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο καταναγκαστικός σχεδόν τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει τη Νέα Δημοκρατία ως τη μόνη πρόταση διακυβέρνησης, στην πραγματικότητα είναι ο τρόπος της να συγκαλύψει το άγχος της, καθώς γνωρίζει ότι και άλλες προτάσεις διακυβέρνησης διαμορφώνονται, και εναλλακτικές πολιτικές υπάρχουν και άνθρωποι που μπορούν να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο και αυτή την ευθύνη.

Και αυτό είναι το όριο της τακτικής της κυβέρνησης. Γιατί μπορεί όλος αυτός ο θόρυβος γύρω από το μοτίβο «Μητσοτάκης ή Χάος» να φαντάζει στα μάτια όσων τον αναπαράγουν επαρκής, σε ένα πολιτικό σκηνικό όπου η αντιπολίτευση είναι κατακερματισμένη και χωρίς κοινή πυξίδα, όμως αυτό δεν θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη.

Γιατί αυτό που η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται είναι το βάθος όχι απλώς της δυσαρέσκειας (σε τελική ανάλυση πάντα δυσαρεστημένα είναι τα λαϊκά στρώματα τις τελευταίες δεκαετίες), αλλά της κρίσης εμπιστοσύνης στον τρόπο που ασκεί την εξουσία, και της αμφισβήτησης του πυρήνα της πολιτικής της.

Γιατί πλέον μεγάλο μέρος των πολιτών δεν αποδέχονται το «αφήγημα» ότι δεν μπορεί να υπάρξει άλλη πρόταση για την οικονομία, την ανάπτυξη, τη λειτουργία του κράτους. Έστω και διαισθητικά οι πολίτες έχουν κατανοήσει ότι μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη με μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη, ότι μπορεί το κράτος να εξασφαλίζει βασικά δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, ότι η διαρκής χειραγώγηση δεν μπορεί να είναι η πάγια συνθήκη για τους θεσμούς. Και γι’ αυτό τον λόγο δεν διεκδικούν απλώς να εκφράσουν την οργή ή την αγανάκτησή τους, αλλά να δουν να γίνεται πράξη μια βαθιά πολιτική αλλαγή, μια νέα κατεύθυνση για τη χώρα, μια νέα – όντως – «κανονικότητα» ενός κράτους που δεν θα είναι εχθρικό, μιας οικονομίας που στο επίκεντρο έχει την εργασία, μιας κοινωνίας με περισσότερη συνοχή και αλληλεγγύη.

Αυτό το αίτημα ωριμάζει στη σκέψη μεγάλου μέρους του εκλογικού σώματος και γι’ αυτόν τον λόγο είναι βαθιά εσφαλμένη η πεποίθηση της κυβέρνησης ότι στις εκλογές θα δούμε απλώς μια εκλογική «εξέγερση», ανάλογη με την εκλογική ανταρσία των πρώτων εκλογών του 2012, και άρα την αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβερνητική «σταθερότητα» – έστω και με ποσοστό κάτω από το 30% – και από την άλλη το «χάος», τα «άκρα», τους «κινδύνους», έτσι ώστε να θέσει, ενόψει των δεύτερων εκλογών, που αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν, το εκβιαστικό δίλημμα στους ψηφοφόρους.

Αντιθέτως, όπως θα διαπιστώσει και η κυβέρνηση, όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, αυτό που θα αναζητούν οι πολίτες ολοένα και περισσότερο θα είναι μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και όχι απλώς επιλογές «ψήφου διαμαρτυρίας». Πράγμα που σημαίνει ότι όταν αυτή αρχίσει να αποκτά σχήμα, λόγο, προοπτική και προφανώς «πρόσωπο», τότε θα δούμε και την κοινή γνώμη να μεταστρέφεται και οι συσχετισμοί να αλλάζουν ακόμη και σε δημοσκοπικό επίπεδο. Ακόμη περισσότερο: είναι ακριβώς αυτή η ανάγκη της κοινωνίας για μια εναλλακτική που αποτελεί τον καταλύτη για τέτοιες διεργασίες.

Σε τελική ανάλυση, αυτό αποκαλύπτει για άλλη μια φορά ότι η Νέα Δημοκρατία και το Μέγαρο Μαξίμου, έχουν χάσει την ικανότητά τους να «διαβάζουν» την ελληνική κοινωνία. Εξ ου και την αντιμετωπίζουν ως απλώς «θυμωμένη» και «οργισμένη», αλλά ταυτόχρονα  και προκαταβολικά «φοβισμένη» απέναντι στο «χάος», ώστε με λίγη νουθεσία (και άμα χρειαστεί και επικοινωνιακή τρομοκρατία) να συνειδητοποιήσει και να αποδεχτεί ότι η μόνη εφικτή πορεία είναι η παράταση του σημερινού αδιεξόδου. Η κοινωνία είναι θυμωμένη και οργισμένη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σκέπτεται και δεν σταθμίζει. Το ακριβώς αντίθετο: το αίτημα πολιτικής αλλαγής είναι σήμερα και πιο ώριμο και πιο βαθύ και γι’ αυτό ουσιαστικά θα είναι η κοινωνία που θα επιβάλει να αρθρωθεί η εναλλακτική. Αρκεί βεβαίως και αυτοί στους οποίους αναλογεί η ευθύνη να την κάνουν πράξη, να σταθούν στο ύψος αυτής ακριβώς της ευθύνης.

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr


Σάββατο, Ιανουαρίου 10, 2026

Αγροκτηνοτρόφοι της Ρόδου συμμετείχαν στην 48ωρη πανελλαδική κινητοποίηση (ΦΩΤΟ)


 

Στην 48ωρη πανελλαδική κινητοποίηση, που αποφασίστηκε από όλα τα μπλόκα της χώρας για Πέμπτη και Παρασκευή, συμμετείχαν και οι αγροτοκτηνοτρόφοι της Ρόδου

Την Πέμπτη 8 Γενάρη συγκεντρώθηκαν από τη Νότια Ρόδο με τρακτέρ στο «δημαρχείο Γενναδίου», ενώ την Παρασκευή 9 Γενάρη, δεκάδες τρακτέρ και αγροτικά αυτοκίνητα από όλα τα χωριά της Ρόδου, συγκεντρώθηκαν στον κεντρικό κόμβο της Ρόδου – Λίνδου στα Κολύμπια, όπου πραγματοποίησαν πολύωρο αποκλεισμό, «κόβοντας» το νησί στα δύο. 

Οι παραγωγοί του νησιού συσπειρωμένοι στον Αγροκτηνοτροφικό Σύλλογο Ρόδου, δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους μέχρι να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα τους, που είναι αιτήματα επιβίωσης. 






Παρασκευή, Ιανουαρίου 09, 2026

Το FIR Αθηνών και η πραγματική κατάρρευση του «επιτελικού κράτους»

Το «επιτελικό κράτος» απλώς δεν αποδίδει και δεν εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών 



Πριν από μερικές μέρες ο εναέριος χώρος της Ελλάδας για κάποιο διάστημα ήταν «κλειστός» για όλες τις επιβατικές πτήσεις. Στις εικόνες από τις ιστοσελίδες που δείχνουν τη θέση των αεροπλάνων σε πραγματικό χρόνο η χώρα μας ήταν «άδεια», μια εικόνα που παρατηρείται μόνο όταν σε κάποια περιοχή υπάρχει κίνδυνος από εχθροπραξίες και τα αεροπλάνα την παρακάμπτουν για λόγους ασφαλείας. Αυτό, άλλωστε, ουσιαστικά είχε γίνει και στη χώρα μας: ήταν επικίνδυνο να πετάνε αεροπλάνα, γιατί δεν θα είχαν καμία επικοινωνία με τους πύργους ελέγχου. Άρα δεν θα λάμβαναν κρίσιμες πληροφορίες και οδηγίες και θα διέτρεχαν κίνδυνο. 

Η κυβέρνηση έκανε αρχικά μια προσπάθεια να αποδώσει το περιστατικό σε «παρεμβολές» δηλαδή σε κάποιου είδους σαμποτάζ. Ωστόσο, σύντομα η ίδια παραδέχτηκε ότι το πρόβλημα οφείλεται στις υποδομές επικοινωνίας της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, γιατί όπως παραδέχτηκε και ο αρμόδιος υπουργός τα συστήματα είναι απαρχαιωμένα και πρέπει να αντικατασταθούν. 

Εύλογα μπορεί να υποθέσει κανείς ότι η κυβέρνηση δεν ανακάλυψε τώρα ότι οι υποδομές επικοινωνίας είναι απαρχαιωμένες και χρειάζονται αντικατάσταση. Οι επανειλημμένες προειδοποιήσεις των ελεγκτών κυκλοφορίας άλλωστε, που έφτασαν να εκφράζουν φόβους για «αεροπορικά Τέμπη» ήταν απολύτως αποκαλυπτικές και διαφωτιστικές ως προς το πρόβλημα. Κυβερνά δε από το καλοκαίρι του 2019, δηλαδή 6,5 χρόνια, διάστημα παραπάνω από επαρκές για να εντοπίσει ένα τέτοιο πρόβλημα και να το λύσει εκσυγχρονίζοντας τις σχετικές υποδομές, με την προμήθεια του κατάλληλου εξοπλισμού. Σε τελική ανάλυση, όλα αυτά τα χρόνια αρκετά έργα δρομολογήθηκαν, ευρωπαϊκά κονδύλια υπήρξαν, το Ταμείο Ανάκαμψης «έτρεξε», αλλά και τα δημοσιονομικά μεγέθη υποτίθεται ότι βελτιώθηκαν, άρα υπήρχε δυνατότητα να είχε προχωρήσει το έργο. 

Μόνο που αυτό πολύ απλά δεν έγινε. Και τώρα ακούμε ότι θα πρέπει να περιμένουμε μερικά χρόνια ακόμη για να λυθεί το πρόβλημα και να μην ζήσουμε παρόμοιες καταστάσεις.

Το περιστατικό αυτό δεν είναι «μεμονωμένο». Στην πραγματικότητα αποτυπώνει πλήρως το πού μας έχει οδηγήσει η λογική του «επιτελικού κράτους». Θυμίζω ότι όταν ήρθε η κυβέρνηση αυτή στην εξουσία παρουσίασε το σχέδιο για το «επιτελικό κράτος» ως έναν τρόπο ώστε να είναι πιο συντονισμένο το κυβερνητικό έργο και να υπάρχει συνεχής παρακολούθηση της προόδου ως προς την υλοποίηση των κυβερνητικών δεσμεύσεων.

Βεβαίως στην πράξη αποδείχτηκε ότι πέραν του άμεσου ελέγχου από το Μέγαρο Μαξίμου (μέχρι του σημείου όπως πληροφορηθήκαμε να «ακούει» όντως τους υπουργούς), η πραγματική αποδοτικότητα του «επιτελικού κράτους» είναι μάλλον περιορισμένη.

Αυτό αποδείχθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο στα Τέμπη. Η αποτυχία στο να γίνουν έγκαιρα αναγκαία έργα υποδομής είχε ως αποτέλεσμα δύο τρένα να βρεθούν να κινούνται τυφλά στην ίδια γραμμή σε αντίθετες κατευθύνσεις. Στην πραγματικότητα καμία «επιτελική» προσπάθεια δεν έγινε για να ολοκληρωθούν και να τεθούν έγκαιρα σε λειτουργία τα αναγκαία συστήματα ασφαλείας, την ώρα που η κυβέρνηση πανηγύριζε για την ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων (όπως τώρα πανηγυρίζει για την ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων).

Όλα αυτά καταδεικνύουν το πώς ορίζεται η ίδια η πολιτική ευθύνη εντός του «επιτελικού κράτους». Ουσιαστικά, η ευθύνη δεν αναλαμβάνεται έναντι της κοινωνίας και των πολιτών, αλλά πρωτίστως έναντι όσων επενδύουν σε αυτά τα έργα, με κύριο σκοπό την επίτευξη εντυπωσιακών οικονομικών αποτελεσμάτων. Η πραγματική κοινωνική χρησιμότητα περιορίζεται στην «εικόνα», σε υπουργούς που κάνουν εγκαίνια και ανεβάζουν το σχετικό υλικό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα δημόσια έργα αντιμετωπίζονται πρωτίστως ως «αναπτυξιακός μοχλός» και ως ένας τρόπος ώστε να πέφτει «ζεστό χρήμα» στις επιχειρήσεις που εμπλέκονται, δεν κρίνονται ως προς την κρισιμότητά τους, το έργο που όντως θα παρέχουν, την ασφάλεια που θα προσφέρουν, την εξυπηρέτηση ή όχι των πολιτών.

Η καθυστέρηση στην υλοποίηση των αναγκαίων έργων για τις επικοινωνίες στα αεροδρόμια αποτελεί πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντίληψης της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που παρά την κρισιμότητα του έργου, προτίμησε να κρατήσει για πάνω από έξι χρόνια στο συρτάρι τη σύμβαση για προμήθεια και εγκατάσταση υπερσύγχρονου συστήματος επικοινωνιών για τα αεροδρόμια, που είχε υπογραφεί από την κυβέρνηση Τσίπρα ήδη το 2019. Το γεγονός ότι τώρα προσπαθούν να την ενεργοποιήσουν εκ νέου, δικαιώνει όσους αποδίδουν την επικίνδυνη κωλυσιεργία στο γεγονός ότι η σύμβαση δεν αποτελούσε έργο δικό τους, επομένως δεν υπάκουε στα στάνταρς για εξυπηρέτηση «ημετέρων» και αδιαφανείς «δουλίτσες», είχαν διαφυγόντα -όχι μόνο κομματικά- κέρδη και δεν την προχώρησαν. Συμβάσεις που πάγωσαν ή ξανασχεδιάστηκαν από την αρχή για σημαντικά έργα, όπως ο ΒΟΑΚ, μάλλον συνηγορούν υπέρ της άποψης αυτής.

Κοινώς τα δημόσια έργα που δεν μπορούν εύκολα να «ιδιωτικοποιηθούν», άμεσα ή έμμεσα δεν προκρίνονται, γιατί δεν θεωρούνται θελκτικά ως επένδυση. Και αυτό δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα όταν μιλάμε για υποδομές που είναι κρίσιμες, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν ακριβώς «επενδυτική ευκαιρία».

Το φαινόμενο των απαρχαιωμένων υποδομών δεν είναι βεβαίως μόνο ελληνικό. Και στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, υπάρχει μεγάλη συζήτηση για κρίσιμες υποδομές που πρέπει να επισκευαστούν ή να αντικατασταθούν χωρίς αυτό να φαντάζει εφικτό. Αρκεί να σκεφτούμε το άγχος που υπάρχει σε πολλές χώρες για την κατάσταση των γεφυρών που κατασκευάστηκαν σε προηγούμενες δεκαετίες και τώρα πλησιάζουν σε ένα κρίσιμο χρονικό όριο ως προς την αντοχή τους και άρα για την ασφάλεια όσων τις χρησιμοποιούν.

Ωστόσο, αυτό δεν μειώνει την ευθύνη της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Γιατί δεν μπορεί πια να επικαλείται ότι «παρέλαβε» μια προβληματική κατάσταση, ή να αποδίδει τα προβλήματα σε κάποιες διαχρονικές αδυναμίες του κράτους, γιατί πολύ απλά είχε όλο τον χρόνο και τους πόρους για να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα. Αλλά δεν το έκανε..

Και δεν το έκανε γιατί οι προτεραιότητές ήταν άλλες: να ελέγξει το κράτος σε όλες τις πλευρές του, ακόμη και μέσα από εξωθεσμικά μέσα όπως οι παρακολουθήσεις πολιτικών, δημοσιογράφων, δικαστικών, υπουργών, ανώτατων αξιωματικών. Να μοιράσει δημόσιο χρήμα σε μέσα ενημέρωσης ώστε να εξασφαλίσει διαρκή θετική δημοσιότητα. Να αξιοποιήσει τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις για να «βάψει» γαλάζιες εκλογικές περιφέρειες όπως η Κρήτη. Να χρησιμοποιήσει το Ταμείο Ανάκαμψης για να εξασφαλίσει τη συναίνεση μέρους του επιχειρηματικού κόσμου. Να χειραγωγήσει τους θεσμούς και τις Ανεξάρτητες Αρχές και να εξασφαλίσει ασυλία.

Όλα αυτά το επιτελικό κράτος τα εξυπηρέτησε μια χαρά. Όμως, ούτε τις υποδομές αναβάθμισε, ούτε τις ανάγκες των πολιτών εξυπηρέτησε, ούτε το αίσθημα ασφάλειάς τους ενίσχυσε. 

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος / in.gr


Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More